ferjorosa/bne-hemeroteca-ocr-xix huggingface dataset:
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 147

nendum habeatur. Unde quaeritur: 1. An Officium duplex incidens in Dominicam infra Octavam non privilegiatam ob occurrentiam festi potioris ritus, eodem gaudeat privilegio? 2. An festum Duplex per annum concurrens cum festo solemni Diæcesis octava gaudente transferri possit et debeat in proxime sequentem diem non impeditam, ita ut Duplex illud per annum celebrari debeat ante festa jam alias translata, eo quod praedictum Officium sedem habeat ut ajunt? 3. Et quoniam dies octava nunquam transfertur, ulterius quaeritur, quid dicendum de duplii concurrente in die octavæ? potestne præponi Officio duplii jam translato, et celebrari feria immediate sequenti non impedita, ulterius reponendo Officia jam translata?

III. In omnibus fere Breviariis Oratio SS. Innocentium his concluditur verbis: Per Dominum Nostrum Jesum Christum: quaedam vero alia sunt in quibus eadem Collecta hanc habet conclusionem: Qui vivis et regnas, etc. Melior multis videtur haec ultima conclusio hac fretis ratione: Deus enim, ajunt, cujus præconium Innocentes Martyres, etc., ipse est Dei Filius. Quae igitur præferenda est conclusio, prima an secunda? 2. In Oratione S. Brunonis (6 Octobris) discrepant inter se Breviaria. In multis haec leguntur verba: Ut qui Majestatem tuam graviter deliquendo offendimus; alia vero habent: Ut qui Majestatem jugiter offendimus: ex istis duabus lectionibus quænam retinenda est? 3. In festis omnium Sanctorum sic in pluribus Breviariis legitur oratio: Deus qui nos omnium Sanctorum merita sub una tribusitii celebritate venerari: dum in aliis dicitur: Sub una tribuis. De duabus istis lectionibus quæ præferenda? In Sequentia pro fidelibus defunctis sic in pene omnibus Missalibus legitur strophe: Rex tremenda majestatis, qui salvandos salvas gratis: in quibusdam autem sic se habet haec strophe: Rex tremenda... qui salvando... Quæ lectio admittenda est ut melior? Prima ne, an secunda?

IV. Antiphonæ majores ante Nativitatem Domini cantandæ sunt juxta Rubricam stando, lente, graviter solem-
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 148

nique modo: quod semper fideliter observatur. Dubium tamen ortum est circa canticum Beatæ Mariae Virginis, scilicet utrum in feriali Officio cantari debeat eodem solemni modo quo antiphona, an vero cantu feriali? Qui hanc ultimam tenent sententiam, hac ratione illam probare censent: nempe Officium esse de feria, et preces recitari flexis genibus: alii autem asserunt Magnificat cantandum esse solemniter sicut et antiphona, eo quod antiphonæ O, et Canticum sint correlativa inter se. Quid sentiendum? Quid in praxi te- nendum?

S. C. respondendum censuit:
Ad I. Transferendum Festum SSmi. Nominis Mariae ut-pote secundarium.
Ad II. Ad 1 quaestionem: transferendum post alia officia ejusdem ritus praecedenter translata. Ad 2 quaest.: negative. Ad 3 questionem: negative.
Ad III. Lectiones Per Dominum nostrum in Oratione SS. Innocentium mm. sub una tribuisti in Oratione omnium Sanctorum: qui salvandos salvas gratis in Sequentia pro Fidelibus Defunctis: graviter delinquendo offendimus in Oratione S. Brunonis, conformes esse authenticis Missalibus S. Pii V, Clementis VIII, et Urbani VIII, ideoque reti-nendas.
Ad IV. Standum consuetudini.
Die 9 Maji 1857.

Januen.—Abbas et Canonici Ecclesiae Collegiatae Sanctae Mariae de Remedio Anno 1796, in Civitate Januensi erectae, exposuerunt huic Sanctae Sedi Apostolicae à fundatione Collegiatae ejusdem usum invaluisse, ut quando cumque in diebus Dominicis celebrat solemniter Missam aliquis Cano-nicorum, aspersio cum aqua benedicta, à Missali Romano praescripta, fiat non à Celebrante, sed ab aliquo ex Cappellanis, seu Mansionariis ejusdem Ecclesiae servitio addictis Pluviali induto, qui antea Aspersorium tradere solet Abbatii Choro praesenti, ut seipsum cum eodem Aspersorio bene-
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 149

dicat, ac deinde illud Celebranti restituat, ut de more benedictionem perficiat. Quum autem superioribus annis Cappellani ipsi seu Mansionarii detrectarent hujusmodi usum servare utpote non conformem Decretis à Sacra Rituum Congregatione in similibus editis, Oratores humillimis precibus ab eadem Sacra Congregatione postularunt, ut vigen tem consuetudinem confirmare dignaretur.

S. Congreg. rescribendum censuit: Juxta alia Decreta in Perusien. die 27 Novembris 1632, in Pisan. die 12 Novembris 1831, et in Ulisbonen. die 14 Aprilis 1646, ad 3: Asersionem aquae benedictae in casu fieri debere per ipsum Celebrantem, minime vero per Mansionarium, vel Cappellanum Pluviali indutum. Abbati autem praesenti in Choro minime tradendum esse Aspensorium, ut scipsum aspergat, sed cum caeteris in Choro adstantibus aspergendum illum esse à Celebrante.

Atque ita rescripsit ac servari mandavit.
Die 11 Julii 1857.

Briocen. — Vicarius Generalis Dioecesis Briocen. assentiente Rmo. Episcopo, sequentia Dubia proposuit pro opportuna solutione, nimirum:

I. Quando Festum Patroni minus Principalis, quod in Dioecesi agitur ritu duplici secundae Classis cum Octava immediate sequitur Festivitatem alicujus Sancti Apostoli ex gr. Sancti Jacobi, utrum dicendae sint primae Vesperae de Patrone cum commemoratione Apostoli, an potius secundae Vesperae de Apostolo cum commemoratione Patroni?

II. An concurrente Feria quadam Adventus cum Vigilia S. Thomae Apostoli, Missa dici debeat de Vigilia cum commemoratione Feriae vel de Feria cum commemoratione Vigiliae?

S. Congreg. rescribendum censuit:
Ad I. Negative ad primam partem: affirmative ad secundam.
Ad II. Affirmative ad primam partem: negative ad secun-
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 15

nes que efectuaban, no pudo menos de consagrarles sinceros elogios, que pronto cambió en groseras injurias. Sin embargo, los misioneros católicos iban ensanchando el círculo de sus prosélitos, mientras ni un solo convertido podía alcanzar Mr. Gutzlaff. No obstante, es cómodo mentir de lejos: Mr. Gutzlaff envió á Londres pomposas reseñas sobre el éxito de su misión y el triunfo de la fe obtenidos gracias á su celo y al de sus amigos. Parecieron tan maravillosas aquellas reseñas, que un protestante quiso ver la tierra evangélica que tan opimos frutos daba. En 1831 sir John Bowring visitó el reino de Siam, y después de celebrar el celo, las fatigas, la paciencia de los misioneros católicos, dijo, hablando de Mr. Gutzlaff y de sus amigos: «Es permitido dudar que hayan obtenido siquiera una conversión entre los siameses.» Siendo tal el resultado de las misiones protestantes, se comprende que, disgustado Mr. Gutzlaff de su ministerio, buscara mayores ventajas en una pension de 800 libras esterlinas que se le ofreció para desempeñar una plaza de intérprete; y que pasara del ministerio de intérprete al de jefe de policía, y á su vez pasara de esta jefatura al ejercicio del ministerio médico. Obrando así, no se muestra muy reconocido á los frutos de su ministerio evangélico, pues, según afirma Gustavo Hinz, tenía depositadas 10,000 libras esterlinas en el banco de la Australia, cantidad que representaba sus fatigas en el ministerio apostólico.

«El R. John Tomlin, otro celoso misionero, amigo y socio de Mr. Gutzlaff, fue sucesor de este. Era hombre movilizado, activo, inquieto. De este precepto del Señor: Id, enseñad á las naciones, solo recordaba y ponía en práctica la primera parte: el id. Iba, marchaba, hoy á Batavia, mañana á Singapore, el otro día al reino de Siam; recorría la China, la India, regresaba á Siam y á Batavia; era un completo touristre; no descansaba ni se detenia sino cuando oía la voz del Señor que le llamaba, decía él. Llamóle el Señor á cien países distintos, sin que le diera jamás el placer
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 150

dam; nisi Vigilia Sancti Thomae incidat in quatuor Temporibus, quo casu Missa erit de Feria cum commemoratione Vigiliae.

Die 11 Julii 1857.

Montis Pessulan.—Cappellanus Monialium Beatæ Mariae Virginis de Refugio in Civitate Montis Pessulani assentiente etiam in scriptis Rmo. Episcopo Montis Pessulani, exposuit huic Sanctæ Sedi Apostolicae in quibusdam Ecclesiis Diocesis illius usum invaluisse, ut in Missis cum vel sine Diacono et Subdiacono celebratis Presbyterum Assistentem Pluviali et Stola indutum Celebrans habeat. Quum autem hic usus minime conformis sit Ritui Sanctæ Romanae Ecclesiae novissime in eadem Diocesi redintegrato; quumque idem Rmus. Episcopus in Ordine divini officii recitandi, ac sacrosancti Missæ Sacrificii celebrandi hoc Anno 1857, omnibus suis Sacerdotibus omnino et stricte præceperit Rubricas omnes Breviarii et Missalis Romani, et Sacrorum Rituum Congregationis Decreta servare, Orator ab eadem Sacra Congregatione enixe postulavit, ut duo sequentia Dubia declarare dignaretur, nimirum:

I. Utrum usus Presbyteri in quacumque Missa Assistentis retineri, et adhiberi possit in Ecclesiis Diocesis Montis Pessulani?

II. Et quatenus Negative ad primum, quaeritur utrum hujusmodi usus licet Archidiacono, et Canonicis Ecclesiae Cathedralis Montis Pessulani dum, impedito Episcopo, eorum aliquis in Festis solemnioribus celebrat?

S. C. rescribere censuit: Negative ad utrumque, et dentur Decreta in Cortonen. die 10 Septembris 1701, ad XIV, in Baren. die 3 Aug. 1839 ad I, et in Lucana die 7 Decembris 1844 ad II.

Die 11 Julii 1857.

Ultrajecten.—Rmus. D. Joannes Zuiysen Archiepiscopus Ultrajecten. et Administrator Apostolicus Diocesis Busco-
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 151

ducensis in Neerlandia exposuit huic Sanctae Sedi Apostolicae, quod in illis Ecclesiis saepius per annum sub Missa solemni, et sub Laudibus Vespertinis exponatur Sanctissimum Eucharistiae Sacramentum, et quidem hoc modo: Initio Missae, et Laudum exponitur Sanctissimum sub cantu strophae Tantum ergo, et in fine in Tabernaculo recluditur sub cantu strophae Genitori, Genitoque; utraque autem vice, id est initio et fine Missae, et Laudum cum Sanctissimo Sacramento datur Benedictio Fidelibus sub verbis Praestet Fides et Procedenti ab utroque. Quum autem haec omnia minus conformia sint praxi universalis Ecclesiae, et Sacrorum Rituum Congregationis Decretis, Archiepiscopus Orator eidem Sacrorum Rituum Congregationi sequentia tria Dubia declaranda proposuit, nimirum:

I. An possit retineri usus benedicendi Populum cum Sanctissimo Sacramento initio et in fine Expositionum in Missa, et Laudibus?

II. An hae benedictiones necessario dari debeant sub silentio Chori, ita ut interea nihil omnino cantetur?

III. An in supposito, quod unica tantum in fine Missae, et Laudum, idque sub silentio, possit dari Benedictio, hanc precedere debeat cantus stropharum, Tantum ergo et Genitori cum versu Responsorio, et Oratione de Sanctissimo Sacramento, ut praescribitur in Rituali Romano, et Caeremoniali Episcoporum post Processionem cum Sanctissimo; quum jam in Missis et Laudibus Commemoratio de eodem Sanctissimo Sacramento sit habita, vel saltem Oratio sit dicta?

S. Congreg. respondere censuit:
Ad I. Negative.
Ad II. Affirmative.
Ad III. Affirmative in omnibus.
Die 11 Julii 1857.

Molinen.—Quum Canonico Decano Ecclesiae Cathedralis Molinen, qui ex munere sibi commisso à Rmo. illius Dioe-
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 152

cesis Episcopo Sacris Ritibus in eadem Diœcesi observandis advigilat, id fuerit continue in votis, ut omnia juxta Pauli Apostoli sententiam honeste et secundum ordinem sint, ad id facilius et securius assequendum nonnulla Dubia Sacrorum Rituum Congregationi proposuit, humillimis additis precibus ut super iis, et aliis additionalibus, quae postea exhibuit, judicium suum manifestare dignaretur. Omnia itaque Dubia ab ipso proposita sunt quae sequuntur:

I. In plerisque Missalibus in Festo Dolorum Beatae Mariae Virginis sic legitur: Hoc Crucis fert supplicium vitae factus homo: in aliquibus autem... Auctor vitae factus homo: quaeritur quænam lectio sit retinenda?

II. Utrum in Missa coram Episcopo cantata, Diaconus cessare debeat ab osculis manus Celebrantis à Rubrica praescriptis, ex. gr. Patenam, vel Thuribulum porrigendo?

III. Utrum in die Palmarum Episcopus Missae assistens debeat legere Passionem: et quatenus affirmative, utrum sedens, dum canitur Tractus, utrum stans dum Passio cantatur?

IV. Utrum in Officio Tridui mortis Christi omnes qui ceteroquin Crucis faciunt tantum profundam reverentiam, prout Episcopus, Canonici, Celebrans, etc., debeat genuflectere: vel utrum haec genuflexionis regula locum habeat solummodo in die Parasceve post Crucis adorationem?

V. Utrum quando aliquis muneris sui adimplendi causa per Chorum ventilat, ex. gr. Cæremoniarius, vel Subdiaconus ad Sedem Episcopi pro praëintonationibus sexies in Vesperis Pontificalibus pergens, omnes de Coro æqualis, vel inferioris dignitatis assurgere, et stare debeat?

VI. Utrum Ministris Altaris, vel Cæremoniario Chorum salutantibus per Missam, aut per Officium, Chorus correspondere debeat et quatenus affirmative: utrum deponendo hiretum? utrum assurgendo?

VII. Utrum tolerandum sit, ut mos non geratur Decretis Sacrae Congregationis duos Ministros in Missa lecta prohibentibus eo sub praetextu, quod hi ministri non introducan-
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 153

tur ratione Dignitatis Celebrantis, sed ratione celebritatis, aut frequentioris assistentiae, ex. gr. si Missa sit Parochialis, aut aliquujus Communictatis?

VIII. Quatenus officium Ministri in Missa lecta inter duos nullo modo partiri liceret, quaeritur utrum permitti possit celebritatis, aut frequentioris assistentiae causa, prout in Dubio praecedente, introducere duos Clericos intorticia à principio Canonis usque ad Communionem sustinentes, servata alioquin unitate Ministri?

IX. Utrum diebus solemnioribus pro Missa lecta Parochiali, aut Communictatis, prout supra, accendi possint plusquam duo Cerei?

X. Utrum Sacerdos in Missa postquam se communicaverit, priusquam Communionem adstantibus distribuat, possit sermonem ad Populum habere?

XI. An tolerari possit ut tempore Missae et Officiorum Candelabra Altaris ne pulvere sordescant aliquo drappo vel tela permaneant vestita, imo ut et ipsa Crux eodem modo involvatur, posita alia Cruce minori pro Cruce Altaris pretiosiore sic obiecta?

XII. Juxta consuetudinem Ecclesiae Cathedralis Molinen. Nona dicitur ante meridiem, exceptis vigiliis, et diebus Adventus, Quadragesimae, et quattuor Temporum, in quibus post meridiem absolvitur. Quaeritur utrum his diebus, in quibus aliqua Missa non correspondens Officio celebrari debet, attenta praedicta consuetudine, talis Missa post Officium matutinum consuetum, idest post Sextam possit cantari, vel etiam Nona ante meridiem anticipanda sit, ut Rubrica de hora celebrandi Missam ad litteram servetur?

XIII. Utrum concurrentibus secundis Vesperis Officii votivi Immaculatae Conceptionis cum Vesperis Dominicae primae Adventus fieri debeat usque ad Capitulum de Officio votivo, et à Capitulo de Dominica cum commemoratione Immaculatae Conceptionis, vel cum de hujusmodi Officio votivo non fiat in Adventu, Vesperae debeant esse integrae de Sabbato, et absque Commemoratione?
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 154

XIV. Ecclesia olim Collegiata sub nomine Beatae Mariae Virginis in Civitate Molinensi fuit aedificata: videtur tamen illam non fuisse consecratam, quia aedes nunquam absolutae fuerunt. Ex omnibus monumentis credere est, Festum Annunciationis pro praecipuo, et Titulari fuisse habitum. Post perturbationem autem Galliarum, Parochialis facta fuit supradieta Ecclesia, et Festi Annuntiationis celebritate in oblivionem abeunte, Festum Assumptionis pro patronali coepit solemnizari. Tandem Episcopatu Molinensi erecto à Pio VII, haec Ecclesia in Cathedralem fuit erecta sub titulo Beatae Mariae Virginis. Primus Molinensis Episcopus possessione sedis suea in Festo Nativitatis Beatae Mariae Virginis anno 1823 accepta, decrevit hoc Festum Nativitatis jam pro Titulari deinceps celebrandum, nulla tamen peculiaris sibi super hoc à Romano Pontifice datae potestatis facta mentione. Nunc quaeritur: 1. Utrum sustineatur edictum primi Episcopi Molinen. Nativitatem Beatae Mariae Virginis pro Festo titulari assignatis? 2. Utrum Festum Annunciationis prout antiquis temporibus pro titulari hujus Ecclesiae erit habendum? 3. Utrum qualitas Titularis Festo Assumptionis conveniat? 4. Quatenus non liceret moderno Episcopo titulum Annunciationis nunc restituere, utrum id ei permittatur post absolutionem aedificii de novo susceptam in consecratione Ecclesiae?

XV. Fertur, responsum fuisse pro parte Sacrae Congregationis Rmo. Lemovicensi Episcopo, occurrente Festo Sancti Martini Patroni aliquus loci in festo generali Dedicationis Ecclesiarum, quod in Gallia Dominica post Octavam omnium Sanctorum celebratur, faciendum esse de Saneto Martino. Queritur: 1. Utrum haec decisio locum habeat etiam in Ecclesia consecrata, pro qua supradieta Anniversarium Dedicationis non ut festum generale sed ut festum proprium haberi debeat? 2. Utrum etiam Missa, quae Dominica proxime insequente Festa Patronorum celebranda est, praestet Festo generali Dedicationis; ita ut, si Festum dedicationis sit Dominica proxime sequens Festum
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 155

Sancti Martini Patroni, Missa cantari debeat de S. Martino cum commemoratione Dedicationis?

XVI. Utrum in Ecclesia tantummodo benedicta Altare possit consecrari, quin prius ipsa Ecclesia consecretur?

XVII. Utrum in collatione Baptismi interrogations possint fieri vernacule, vel saltem vernacule iterari, postquam latine factae fuerint?

XVIII. Pleræque Moniales in Gallia utuntur libris sive antiquioribus, ut Carmelitanæ, Dominicanæ, etc., sive recentius concinnatis, in quibus variae reperiuntur benedictiones et preces, ex. gr. pro Vestitione et Emissione Votorum. Nullam autem hi libri præseferunt Sacrae Congregationis approbationem. Nec desunt in eis admirationem moventia, ex. gr. apud Filias Beatæ Mariae Virginis à Charitate Boni Pastoris, quæ tuentur suos Libros asserrando eos esse in usu in Monasterio Ordinis sui in Alma Urbe existente, declara- rantur in quadam Oratione æterna Dei consilia super electione et nomine hujus Instituti. Sic canitur Psalmus IX: Exaudiat te Dominus in die professionis (sic), protegat te, etc. In Responsorio Libera me Domine sic verba varian- tur: Tremens facta sum ego, etc. Quæritur: 1. Utrum licitum sit aliqui Sacerdoti in functione ecclesiastica uti hujusmodi libris à Sacra Congregatione non approbatis? 2. Quatenus affirmative, utrum haec decisio locum habeat, etiamsi in his libris preces ecclesiasticæ forent alteratae ut supra? 3. Quatenus negative ad primum quaestium, utrum licitum esset Sacerdoti Monialem in actu Vestitionis suæ vel in professione votorum benedicturo aliquas depromere Ora- tiones à Pontificali?

XIX. Utrum Sacerdos permettere positi, ut Moniales in quadam Anni solemnitate priusquam Sacram Communio- nem intra Missam recipient, alta voce professionem Voto- rum suorum renovent? Item ut alia peragantur à Rubricis, et Sacrae Congregationis Decretis absona, sed libris consue- tudinariis, qui antiqui asseruntur, conformia, ex. gr. thuri- ficationes in Missa lecta, et alia hujusmodi?

XX. Consueverunt Mulieres post partum coram Sacer-
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 156

dote se sistere pro benedictione accipienda, etiamsi proles mortua fuerit quandoque sine Baptismo. In illo tamen casu verba orationum Ritualis Romani nunc in hac Dioecesi vigentis verificari non possunt, et aliunde benedictio non omitteretur sine aliqua admiratione plebis, et sine aggravatione mœroris mulierum hujusmodi. Quæritur quid agentium, et utrum liceat, demptis iis, quæ non verificantur postquam Mulier in Ecclesiam introducta foret, substituta aliqua oratione ex iis, quæ in Missali continentur, benedictionem prout in Rituali impertiri?

XXI. Utrum prohibitio facta à Sacra Rituum Congregatione absolutionis pro defunctis post Missam de die, etiam extendi debeat ad casum, in quo Sacerdos sacris vestibus exutus hanc functionem perageret prout omnino in rito independentem et alienam à Missa? Et quatenus affirmative, pro parte Rmi. Episcopi Molinen. supplicatur pro gratia; in hac enim Dioecesi Liturgiam Romanam recens amplectente, usus harum absolutionum jampridem inoleverat, et Missæ pro defunctis etiam in Duplicibus celebrabantur. Nunc autem si ad rigorem juris redeundum esset, id forsi tan ægre ferrent populi, et Parochi sãpe pauperiores consuetis privarentur oblationibus, quod acerbe sibi traherent obloquentes contra Liturgiam nuper introductam.

XXII. Utrum servari possit consuetudo benedicendi cum Sanctissimo Sacramento retrocedentem Populum extra portas civitatis, regionis, sive domus infirmi, etc., quando fertur Viaticum ægrotis? Et quatenus nisi de speciali gratia id liceret, pro parte Rmi. Episcopi supplicatur ad illam gratiam obtinendam, prout in una Massæ et Populoniae diei 7 Aprilis 1832.

XXIII. Utrum propter viarum asperitatem, acventorum, nivium, glacierumque incommoda permitti possit à Rmo. Molinen. Episcopo, ut Parochi Sacrum Viaticum deferant capite cooperto pilo? Et quatenus nisi de speciali gratia id liceret, supplicatur pro parte supradicti Episcopi ad illam gratiam obtinendam, prout in una Bisinianen.

Diei 23 Maji 1846.
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 157

Dubia additionalia. — XXIV. Utrum reverentia per genuflexiones debeatur Celebranti in Pontificalibus, quando est Episcopus extraneus, vel Praelatus habens usum Pontificalium, vel Abbas sive in proprio Monasterio, sive ex speciali privilegio extra proprium Monasterium?

XXV. Utrum Episcopo in crastinum non celebratuero Vesperas perficiente ad formam Capitis secundi Libri secundi Caeremonialis, officium Canonicici Presbyteri Assistentis non in Pluviali, sed in habitu Canonicali pertineat ad primam dignitatem, vel primum Canonicum Presbyterum post Dignitates?

XXVI. Utrum Stola suppleatur sive per Pluviale, aut Planetam pro Canonicis paratis communicaturis in Communione generali; per Dalmaticam pro Diacono Assistente Calicem de manu Episcopi accepturo in processione Feriae quintae in Cœna Domini?

XXVII. Utrum Canonicici Sacerdotes praesentes in Ordinatione in habitu Canonicali manus imposituri super Ordinandos ad Presbyteratum debeant accipere Stolas: et quatenus affirmative, utrum debeant, Cappa vel mozzetta depositis, induere Superpelliceum?

XXVIII. Utrum liceat exponere in Ecclesiis Imaginem Cordis septi Corona Spinea cum Cruce superposita ad designandum Cor Domini Nostri Jesu Christi, absque eo quod persona Domini Nostri alio modo repræsentetur: vel etiam eodem modo Effigies duorum Cordium juxta positorum ad exprimenda Corda Domini Nostri Jesu Christi, et Beatæ Mariae Virginis?

XXIX. Utrum in Missa, vel etiam in Vesperis, quando Hebdomadarius non sedet in Choro, salutationes, thurificatio, etc., debeant incipere ab ea parte, in qua sedet dignior ex præsentibus, vel ab ea parte, cui hebdomada contingit, et cui apposita est Tabella Chori?

XXX. Utrum Moniales, seu piae Fœminæ vitam communem sub regula degentes possint cum licentia Ordinarii abluerre Corporalia, Pallas, et Purificatoria?