ferjorosa/bne-hemeroteca-ocr-xix huggingface dataset:
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 158

XXXI. Utrum in Officiis luctuosis Hebdomadæ Sanctæ, et in Officiis mortuorum omitti debeant: 1. Salutatio Chori à quocumque adveniente post inceptum Officium, et opportuna resalutatio? 2. Salutatio Chori à Celebrante in accessu et recessu? 3. Salutatio Chori à Celebrante à Sede sua ad Altare pergente? 4. Salutatio Chori à quocumque cantaturo Lectionem, vel à Subdiacono Epistolam cantatu?

XXXII. Quum in Gallia praedicatio solemnior in Vesperis fieri communiter consueverit, quaeritur utrum Sermocinator coram Episcopo et Canonicis sermonem solemnem in Vesperis habens, possit induere habitum Canonicalem, prout Lib. primo, cap. 22, num. 2, Cærimonialis Episcoporum providetur?

S. C. audito voto Magistr. Cærem. describere censuit:
Ad I. Retinendum esse Lectionem: Hoc Crucis fert supplicium Auctor vitae factus homo.
Ad II. Servandum Cærimoniale Episcoporum.
Ad III. Negative, et servandum Cærimoniale Episcoporum.
Ad IV. Negative ad primam partem, affirmative ad secundam.
Ad V. Negative, et servandum Cærimoniale Episcoporum.
Ad VI. Affirmative, caput aperiendo juxta praxim.
Ad VII. Servanda esse quidem Decreta quod Missas stricte privatas, sed quod Missas Parochiales, vel similes diebus solemnioribus, et quod Missas, quae celebrantur loco solemnes, atque cantatae, occasione realis atque usitatae celebratis et solemnitatis tolerari posse duos Ministros Missæ inservientes, servatis ordinationibus S. Congregat. in una Tuden. diei 7 Sept. 1816 ad Dubia XI et XII.
Ad VIII. Ut ad VII, servata tamen forma Rubricæ Missalis pro Missa solenni, § VIII, num. 8.
Ad IX. Provisum in VII.
Ad X. Affirmative ab Altari, et de consensu Ordinarii.
Ad XI. Negative.
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 159

Ad XII. Servandam consuetudinem, nisi agatur de Missis de tempore in Adventu, Quadragesima, quatuor Temporibus, et Vigiliis, vel de Missis votivis solemnibus pro re gravi, vel publica Ecclesia causa cum populi frequentia, pro quibus standum est Rubrica XV, num. 2 et 3, vel nisi agatur de Missis de requie, pro quibus pariter servanda est eadem Rubrica, num. 3.

Ad XIII. Affirmative ad primam partem: negative ad secundam.

Ad XIV. Quoad primam, secundam, tertiam, et quartam partem, provisum in secundo: quoad secundam partem, affirmative, dummodo constet Annunciationeim Beatae Mariae Virginis fuisse titulum primaeum.

Ad XV. Non constare de asserta responsione pro parte Sacrae Congregationis.

Ad XVI. Affirmative.

Ad XVII. Negative quod utramque partem.

Ad XVIII. Non licere, nisi probati fuerint à Sancta Sede, vel saltem ab Ordinariis.

Ad XIX. Affirmative ad primum, dummodo accedat Ordinarii approbatio, vel adsit consuctudo: quoad reliqua negative.

Ad XX. Servandum omnino Rituale Romanum.

Ad XXI. Supplicandum Sanctissimo pro gratia in casu, exceptis Duplicibus prima et secunda classis, et ad Mentem. Mens est, ut Ordinarius, ea qua par est prudentia, ac zelo, curet consuetudines, de quibus in Dubio, paulatim aboleri.

Ad XXII. Affirmative pro gratia attentis expositis.

Ad XXIII. Sacra Congregatio commisit Episcopo Molinen. ut pro suo arbitrio et prudentia indulgeat quod Parochi in circumstantiis expressis in Dubio, capite pileo cooperto, Vaticum deferre valeant, comitante saltem uno homine, si fieri potest, accensam lanternam deferente. Contrariis non obstantibus quibuscumque.

Circa dubia additionalia.—Ad XXIV. Negative quod Episcopum extraneum, et Praelatos habentes usum Pontifi-
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 16

de pararse en ninguno de ellos. En fin, habiendo enfermado sus hijos, creyó era tamaño sueeso el último llamamiento del Señor, y se retiró á Inglaterra, habiendo llenado el mundo con las reseñas de sus viajes, aunque no con la de sus conversiones. «Por lo demás, decia él, el Señor se ha-bía dignado bendecir sus humildes trabajos en el arte médico.»

«Dejemos ya al médico Tomlin para ocuparnos algo del R. Jorge Smith, primer obispo anglicano enviado á la China. Mucha fue su sorpresa cuando, al hablar á los chinos de la superioridad de la religion que venia á predicarles, oyó de ellos la siguiente respuesta: «Esta doctrina inglesa será quizá muy buena; mas quisiéramos que la ensayárais primero con los ingleses mismos, pues son gente mala. «Cuando la religion los habrá mejorado, volved y os escu-charémos¹.» No se desanimó por esto el R. Smith; al contrario, no tardó en ponderar las numerosas conversiones que obtuvo, decia él, en Amoy. Aquellas conversiones hicieron en Inglaterra mucho efecto, pues las sociedades protestantes habian resuelto tomar graves medidas en vista de la esterilidad de los trabajos de los misioneros en China; el anuncio de las conversiones del Dr. Smith dispertó esperanzas que no tardaron á disiparse. La alegría fue inmensa, de modo que en el fervor del entusiasmo el secretario de la Sociedad de misiones en Londres escribió en 1857: «No hay progreso que no haya realizado, ni imperio que haya dejado de conquistar la palabra de Dios.» Abundan sobre este punto los testigos. Utilicemos el testimonio de un hombre que no puede ser sospechoso, Mr. Oliphant: «Un indí-víduo del alto clero protestante, decia él en 1859, me aseguró que solo creia en la sinceridad de la conversion al protestantismo de cinco de los individuos que habian recibido su bautismo².» Escuchemos las reflexiones que

¹ Visit to the Consular Critics of China por el R. Jorge Smith.
² Lord Elgin's Mission; tom. 1.
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 160

calium: affirmative quoad Abbates Regulares in suae jurisdictioonis Ecclesiae tantum.

Ad XXV. Negative ad primam partem: affirmative ad secundam.

Ad XXVI. Affirmative juxta Cæremoniale Episcoporum, et dentur Decreta.

Ad XXVII. Quoad primam partem provisum per Pontificale Romanum, De Ordinatione Presbyterorum: quoad secundam partem negative juxta praxim Archibasilicae Lateranensis.

Ad XXVIII. Ad Episcopum, servata forma Decretorum Concilii Tridentini et sa. me. Urbani Papæ VIII.

Ad XXIX. Affirmative ad primam partem: negative ad secundam.

Ad XXX. Negative.

Ad XXXI. Negative in omnibus, excepto Officio Feriae VI, ab adoratione Crucis usque ad Nonam Sabbati Sancti.

Ad XXXII. In casu de quo agitur affirmative.
Die 12 Septembris 1857.

De contentis autem in Dub. XXI, per Emum. Cardinali-lem Præfectum facta Sanctissimo Domino Nostro Pio Papa IX relatione, Sanctitas Sua rescriptum Sacrae Congregationis ratum habuit, et confirmavit. Die 26 ejusdem Mensis, et Anni.

Taurinen.—Rmus. D. Aloisius Fransoni Archiepiscopus Taurinensi à S. R. C. humillime postulavit, ut sequentia Dubia declarare dignaretur, nimirum:

I. In Officiis Maternitatis et Puritatis B. M. Virginis Capitula in Vesperis ponuntur propria, Rubrica vero Horarum minorum eorumdem Officiorum sic se habet: Omnia ut in Officio Beatæ Mariae Virginis in Sabbato: quæritur proinde, an ad Horam Tertiae sumendum sit Capitulum proprium Vesperarum, vel aliud Beatæ Mariae Virginis in Sabbato?
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 161

II. An Hymni in Festo Sacratissimi Cordis Jesu concludi debeant per stropham Jesu tibi sit gloria, qui natus, etc.?

III. Quum ex speciali privilegio Sanctae Sedis in diocesi Taurinen, solemnitas SSmi. Corporis Christi gaudeat Octava adeo privilegiata, ut intra ipsam locum tantum habeant Officia duplicia primae et secundae Classis occurrentia non minus quam translata, diesque Octava excludat etiam Officium duplex secundae Classis: quæritur an in secundis Vesperis ipsius diei Octavæ seu in primis Vesperis Sacratissimi Cordis Jesu debeat fieri commemoratio enunciatae diei Octavæ?

IV. De Anniversario Electionis et Coronationis Summi Pontificis, item de Anniversario Consecrationis Episcopi fieri debet in Missa commemoratio; quæritur ergo an ejusmodi commemoratio fieri semper debeat sub unica conclusione, an vero in occurrentia tantum duplicis primæ vel secundæ classis, et quando aliae commemorationes fieri debent, aut potius haec commemoratio addi debeat ultimo loco? An idem servandum sit quoad commemorationem omnium Sanctorum Apostolorum addendæ Missæ Sanctorum Apostolorum Petri et Pauli, et omnium Sanctorum Martyrum præscriptam in Festo S. Stephani Protomartyris?

V. In nonnullis Breviariis Hymni in Festo S. Gabrielis Archangeli leguntur cum omnibus strophis respicientibus SS. Michaeliem et Raphaelem Archangelos, in aliis haec tantum strophæ habentur, quæ ad S. Gabrielem spectant, prout fit in Hymnis ejusdem S. Raphaelis: quæritur ex his duabus variantibus Breviarii editionibus quæ servari et sequi debeat?

VI. Quum in aliquibus Breviariis in Festo S. Raymundi Nonnati pro primo Nocturno assignentur Lectiones Beatus vir: in aliis vero Lectiones primi Nocturni indicentur de Scriptura; quæritur quid in praxi servandum?

S. Congregatio respondere censuit:
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 162

Ad I. Affirmative ad primam partem: negative ad secundam.

Ad II. Affirmative in Officio, cui respondet Missa Egregi dimini: negative vero in alio Officio, cui respondet Missa Miserebitur, in quo conclusiones Hymnorum minime varian dae sunt.

Ad III. Integras Vesperas recitandas esse de die Octava absque commemoratione Sacratissimi Cordis Jesu, si hoc Festum celebratur sub ritu duplici majori.

Ad IV. Dilata, et scribat aliquis Apostolicarum Cæremo niarum Magister.

Ad V. Hymnum Christe Sanctorum in Festo S. Gabri lis recitandum esse prout legitur in Festo Dedicationis S. Michaelis Archangeli.

Ad VI. Lectiones primi Nocturni recitandas esse de Scrip tura occurrente.

Atque ita rescripsit et servari mandavit.
Die 12 Septembris 1857.

Alben.—Ecclesiae Cathedralis Albensis Capitulum co gaudet honore, ut ejusdem prima Dignitas Archidiaconi titulo decorata, Abbatis etiam nomine et privilegiis cohonestetur, quibus olim fruebatur Abbas suppressi Monasterii Sancti Gaudentii in regione Sancti Stephani Belbi Ditionis Pedemontanae. Quum enim Anno 1759, VII Idus Septembris Summus Pontifex Clemens XIII idem Monasterium suppresserit per Bullam Sollicitudinem Apostolici Ministerii, ipsius Monasterii redditus et proventa Capitulo Albentia adjunxit: jura vero Abbatialia Archidiacono pro tempore Cathedrales ipsius concessit. Hisce juribus fretus Archidiaconus Abbas Simon Morra, à die possessionis, quae locum habuit Anno 1832, in quibusvis Sacris Functionibus, etiam in Solemni Missarum celebratione Annulo gemmato usus est juxta privilegium Abbatibus Sancti Benedicti competens et prærogativam Abbati Santi Gaudentii olim spectantem, quin ali quissuper delatione ejusmodi annuli quidquam in contrarium
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 163

dixerit, vel saltem in dubium revocaverit usque ad Annum 1854, in quo R. D. Sabinus Rinaldi Vicarius Capitularis Dioecesis Albensis, Sede illa Episcopali vacante, reputans usum Annuli cum gemma minime convenire, praesertim in Sacris Functionibus, Archidiacono Albensi ceu Abbati Sancti Gaudentii, ab hac Sancta Sede simpliciter postulavit, ut declarare dignaretur primo: utrum liceret Archidiacono Abbati uti tali Annulo, praesertim in Missae celebratione; an deinceps, in casu negativo, hujusmodi Annuli delatio esset inhibenda? Generice huic interpellationi, quae quum nuda proposita fuisset, nullam facti quaestionem involvere videbatur, illius temporis Sacrorum Rituum Congregationis Secretarius juxta generales regulas respondendum esse ratus, ex Audientia Sanctissimi Rescriptum obtinuit, quod eidem Vicario Capitulari per appositas Litteras datas V Idus Maji ejusdem Anni 1854, communicatum fuit, et quo declarabatur, juxta Decreta alias edita, hujusmodi Annuli delationem esse omnino vetitam, ac pluries reprobatam, et inhibitam, eidemque Vicario præcipiebatur, et qua par esset prudentia, Archidiaconum Abbatem Morra de Annulo deponendo moneret.

Jussis illico paruit Archidiaconus Abbas Morra, qui tamen cum reputasset per tale Rescriptum suis privilegiis (ad quae tuenda juramento sese obstrinxerat in Archidiaconatus possessione) detrimentum inferri, supplices preces cum pluribus documentis exhibuit Sanctissimo Domino Nostro Pio Papæ IX, quibus revocationem Rescripti diei 11 Maji anni 1854 et facultatem pro suo privilegio vindicando humillime efflagitabat. Die 24 Julii Anni proxime elapsi 1861, attentis expositis, oris aperitionem concessit, et non obstante Rescripto diei 11 Maji 1854 benigne annuit, ut de jure Archidiaconi Abbatis Albensis agnosceretur, et defini retur in Congregatione Sacrorum Rituum Ordinaria, audito prius Vicario Capitulari Albensi. Quae desuper notatu necessaria duxit idem Vicarius Capitularis huic Sacrae Congregationi pro suo munere exposuit, quae tamen juxta re-
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 164

ceptum morem voluit, ut super ejusmodi controversia alter ex Apostolicarum Cærimoniarum Magistris suum in scriptis votum proferret.

Rebus sic ordinatis, Emus. Cardinalis Sacrorum Rituum Congregationis Praefectus in Ordinariis Comitiis ad Vaticanum hodierna die habitis sequens Dubium quum propo- suerit: An liceat Archidiacono Abbati Cathedralis Albensis gestare Annulum cum gemma in Missa solemni, cæterisque Sacris Functionibus? Emi. et Rmi. Patres Sacris tuendis Ritibus præpositi, singulis accurate perpensis respondendum censuerunt: Reportata declaratione Rescripti diei 11 Maiji 1854, affirmative. Die 12 Septembris 1857.

De præmissis autem facta Sanctissimo relatione, Sanctitas Sua sententiam ratam habuit, et confirmavit. Die 17 ejus- dem Mensis et Anni.

Calaritana.—Ad finem properante Anno 1856, Calari in Sardinia viam universæ carnis ingressus est nobilis vir Salvator Rossi, cujus Filii Metropolitanæ Ecclesiae Capitulum instanter exorarunt, ut defuncti Cadaver associare vellet ad Ecclesiam Parochialem Sanctæ Eulaliae, ibique exequias absolvere. Hujus vero Ecclesiae Parochi Collegium constituentes, quum præviderent propria sua jura lædi si ad suam Ecclesiam accederet Metropolitan. Capitulum, exequias super defuncto propriæ jurisdictioni subjecto celebraturum, omni studio curarunt ut Capitulum à proposito desisteret, sed incassum: nam idem Capitulum Cadaver associavit, in Ecclesiam Sanctae Eulaliae ingressum est per minorem portam: nam janua major ex Parochorum industria clausa manebat, solemnem Missam, absolutiones, et cætera super Cadaver explevit, quin à Collegio Parochorum nec illa ex- ciperet obsequia, quæ singulae Ecclesia Civitatis quamvis exemptæ Capitulo Metropolitanæ præstare solent.

Interim Parochi timentes, ne in posterum sua jura per Capitulum Metropolitanum pessumdarentur, Sacrae Rituum Congregationi rem omnem exposuerunt, ac ab ea humilli-
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 165

me postulaverunt, ut duo à se proposita Dubia declarare dignaretur. Sacra vero Congregatio desuper audire statuit Rmum. Dominum Archiepiscopum Calaritanum jamdiu Romæ degentem, qui deducta à Capitulo suae Metropolitanæ jura jungens expositis à Collegio Parochorum Sanctæ Eulaliae, sequentia duo Dubia ita concinnavit, ut quidquid juris utrique parti competeret in eis comprehenderetur, nimirum:

I. Utrum Capitulum Ecclesiae Metropolitanæ habens in funerum associatione ex plurimis hujus Sacrae Congregatio-nis Decretis praecedentiam supra Parochum Defuncti, pos-sit etiam in associatione cadaveris suae jurisdictioni minime subjecti erigere suam Crucem exculsa illa Parochi, eaque elevata, ingredi in Ecclesiam Parochialem Defuncti, ac in illa solemne Sacrum ac reliqua munia super cadaver per-solvere invito Parocho?

II. Utrum Parochi Ecclesiae Sanctæ Eulaliae teneantur servare consuetudinem excipiendi ad fores Ecclesie habitu choralí induti Canonicos ac Beneficiarios Metropolitanæ, quotiescumque tum occasione funerum, tum alia quacum-que de causa præfatam Sanctæ Eulaliae Ecclesiam ingre-diuntur, eisque aquam benedictam manu Presidis porri-gendi; ea sane ratione et modo, qui in reliquis hujus Civiti-tatis Ecclesiis, etiam exemptis, constanter perpetuoque observatum fuit, ac hactenus observatur?

Ad I. Quoad primam et secundam partem affirmative, quoad reliquas negative.

Ad II. Servandam consuetudinem.

Die 12 Septembris 1857.

Carolinopolitan.—Rme. Domine uti Frater... Exponens Amplitudo tua huic S. Sedi Apostolicae in Ecclesiis istius Dioecesis Carolinopolitan. usum invaluisse adhibendi can-delas ex sevo confectas, et huic irregulari praxi locum de-disse tum paupertatem earumdem Ecclesiarum, tum mag-num ceræ pretium in hisce Americæ regionibus, à Sanctis-
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 166

simo Dno. Nostro Pio Papa IX, eadem Amplitudo Tua supplicibus votis postulavit, ut attentis expositis rationibus, de Apostolica benignitate hanc ipsam consuetudinem servari posse permetteret; Sanctitas Sua, audita à me infrascripto S. R. Congregationis Secretario relatione, jussit, ut Amplitudini Tuæ communicaretur, mentem suam esse ut curante Amplitudine Tua inductus abusus adhibendi candelas ex sevo eliminetur.

Grave itaque ne sit Amplitudini Tuæ Sanctitatis Suæ mentem, qua par est, prudentia, executioni demandare, et interim ipsi Amplitudini Tuæ diuturnam ex animo felicitatem adprecor. Romæ 10 Decembris 1837. —Rmo. Domino uti Fratr. Episcopo Carolinopolitan.

Baltimoren.—Pro parte Rmi. Domini Francisci Patritii Kenrick Archiepiscopi Baltimoren. Sacrorum Rituum Congregationi sequentia proposita sunt Dubia pro opportuna solutione, nimirum:

I. Ex Decreto Sanctissimi Domini Nostri Pii Papæ IX, Festum S. Titi Episcopi Confessoris celebrandum est in universalis Ecclesia sub ritu duplici minori prima die libera post quartam Januarii. Quæritur an juxta præscriptum S. R. C. præfato Festo assignari debeat vel possit prima dies proxime non impedita juxta uniuscujusque Diœcesis Kalendarium, ita ut dies illa in posterum sit tamquam dies propria, et fixa istius Festi, an vero nulla propria, et fixa die assignata, transferendum sit quotannis ad primam diem Festo duplici vel semiduplici illo Anno non impeditam, postposito quolibet alio officio etiam majoris ritus similiter translato?

II. Si contingent ut in aliqua Religiosa Congregatione ocurrant eadem die recitanda duo Officia votiva in singulis hebdomadis concessa, v. g. Officium SSmi. Sacramenti Dioecesi concessum, et aliud Officium similiter votivum præfatae Congregationi specialiter concessum; de quo faciendum est? Utrum de SSmo. Sacramento vel de speciali Officio?
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 167

III. Si Officium SSmi. Sacramenti, quod semel in singulis hebdomadis ex Indulto Apostolico recitatur habet secundas Vesperas integras, concludendus ne sit hymnus Completorii cum stropha Jesu tibi sit gloria, vel potius ut infra annum, ita ut Officia hujusmodi votiva ad secundas Vesperas terminari censeantur?

IV. Quum quaesitum esset, an parvi cochlearis pro aqua in Calicem infundenda usus esset licitus, Sacra Rituum Congregatio respondit Anno 1850 die 7 Septembris servandam esse Rubricam: quaeritur, utrum haec verba intelligenda sint eo sensu, et usus cochlearis in praedicto casu omnino prohibeatur?

Causa dubitandi est, quia Rubrica dum præcipit ut paulum aquae infundatur in Calicem, minime modum infundendi decernit.

S. C. respondendum censuit:
Ad I. Festo Sancti Titi assignandam semel et fixe primam diem in Kalendario Diaecesano non impeditam post quartam Januarii, et si fieri possit, diem 6 Februarii.
Ad II. Fieri debeere in casu de Officio speciali.
Ad III. Hymnum Completorii in casu concludendum per versiculum Jesu tibi sit gloria.
Ad IV. Negative, seu usum parvi Cochlearis non esse prohibitum.

Die 6 Februarii 1858.

Northantonien.—Quum Rmus. Dominus Guillelmus Vareing Episcopus Northantonien. Sanctae Sedi Apostolicae sequentia tria Dubia pro opportuna declaratione proposuerit, nimirum:
I. Utrum in Diœcesi Northantonien. præter Commemorations S. Georgii Martyris Angliae Protectoris, et S. Thomae Episcopi Cantuariensis Martyris Patroni Diœceseos, facienda sit quoque ab omnibus Rectoribus, Missionariis et aliis Presbyteris Commemoratio Titularis Ecclesiae, cui inserunt, etiamsi eadem Ecclesia non fuerit consecrata, sed tantum benedicta?
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 168

II. Et quatenus affirmative, utrum Canonici etiamsi absint, et eodem tempore alteri Ecclesiae inserviant, teneantur Festum celebrare, et commemorationem facere S. Felicis Titularis Ecclesiae, quam Episcopus Northantoniensis (juxta Decretum Sacrae Congregationis de Propaganda Fide diei 21 Aprilis 1852) vice Cathedralis Ecclesiae rite constituit, ut interim omnia ibidem peragantur veluti in Ecclesia Cathedrali, quae deinde erit suo tempore designanda, atque in perpetuum constituenda?

III. Utrum in Conventibus et Ecclesiis, quae ad instar Paroeciarum in Dioecesi Northantoniensi instituta habentur, quando propter inopiam Cantorum Missa principalis, quae est etiam Conventualis, vel Parochialis, cantari non potest, liceat plusquam duas Candelas in Altari accendere saltem in Festis solemnioribus?

S. C. subscribere rata est:
Ad I. Affirmative dummodo Ecclesia sit consecrata, et ab iis tantum, qui de gremio sunt ejusdem Ecclesiae.
Ad II. Affirmative.
Ad III. Affirmative.
Die 6 Februarii 1858.

Montispessulan. — Quum Rmus. Dominus Carolus Thomas Thibault Episcopus Montispessulani Sacrorum Rituum Congregationi sequentia Dubia pro opportuna solutione proposuerit, nimirum:
I. Utrum in Missa pro Defuncto, corpore praesente, quando non cantatur, adhiberi valeant Diaconus et Subdiaconus sacris indumentis parati?
Et quatenus affirmative ad primum:
II. Utrum in ipsis exequiis Defunctorum extra Missam peractis adhiberi possint Diaconus et Subdiaconus Sacris indumentis parati?
S. C. subscribere censuit: Negative ad utrumque.
Die 6 Februarii 1858.

Limburgen. — Ab expositis huic Sanctae Sedi Apostolicae
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 169

à Rmo. Domino Petro Josepho Blum Episcopo Limburgensi apparet in illa etiam Diœcesi ad usum Ecclesiarum passim comparari Campanas fusas ex chalybe, nimirum ex purò ferro, quod per fusionem et alias machinationes majorem duritiem et rigiditatem accipit. Quum autem Episcopus orator haud certe sciat, num chalybs istiusmodi sit materia satis apta benedictioni, seu an aliquid obstet quominus Campanæ ex chalybe fusæ benedici possint juxta ritum in pontificali romano præscriptum, ab eadem Sancta Sede opportunam déclarationem supplicibus votis imploravit. S. porro Congregatio respondendum censuit: Nihil obstare.
Die 6 Februarii 1858.

Missionis poli artici.—I. An Ecclesiastici viri, qui regiones incolunt ultra circulum polarem positas, ubi tempore aestivo per plures hebdomadas sol nunquam occidit, nec vicissim per plures hebdomadas hyemali tempore oritur in divinis persolvendis Laudibus sequi possint Meridianum Romanum?

II. Utrum in iisdem regionibus deficiente cera, aliave idonea materia pro luminibus alendis, adhiberi possit, dum Sacrosanctum Missæ Sacrificium celebratur, oleum ex adipe Coete, vulgo Spermacetum nuncupatum.

S. Congreg. exquisito super primo dubio voto R. P. Angeli Secchi è S. I. rescribendum censuit:
Ad I. Juxta votum Astronomi P. Secchi.
Ad II. Communicetur Decretum sacrarum Missionum in Oceania diei 7 Septembris 1850.
Die 6 Februar. 1858.

Plurium Diœcesuum.—Plures nuper diversarum Diœcesuum Rmi. Antistites, nimirum Compostellanus et Salamaninus in Hispania, Aleniensis in Albania, et Meldensis in Gallia attendantes rigorosam executionem Decreti ab hac Sacra Rituum Congregatione lati in Elusitana die 16 Septembris Anni 1813 de uno tantum calice adhibendo à Sacerdotibus plures Missas ob necessitatem populi fidelis