ferjorosa/bne-hemeroteca-ocr-xix huggingface dataset:
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 413

libere functiones facere supra defunctorum Cadavera, quae ad hanc Ecclesiam deferuntur, et an idem liceat Parocho, cujus Parœcia sita sit extra limites ejusdem Ecclesiae?

VII. An Parochus alienæ Ecclesiae, ac proinde Clero receptitio minime addictus, praeter emolumentum monetae Neapolitanæ di 25 Grana ab hæredibus sibi debitum, possit etiam percipere emolumentum duplex illo, quod cuilibet ex Clero receptitio persolvitur in funerum associatione?

VIII. Etsi Parocho debetur duplex emolumentum à Clero receptitio ut in dubio præcedenti, debet ne saltem idem Parochus dividere cum participantibus Cleri receptitii emolumentum di 25 Grana, quod ipsi tantum persolvitur ab hæredibus defuncti?

IX. Potestne Parochus hæredibus defuncti prohibere ne functiones supra Cadaver peragantur in aliena Ecclesia, antequam Cadaver ad locum sepulturae deportetur?

X. Licet ne Rectori cleri receptitii induere stolam in Processionibus?

XI. Si Parochus jus habet celebrandi Missam solemnem supra defunctorum Cadavera in dicta Ecclesia de Monte Carmelo deposita, potest ne hoc in casu committere hujus celebrationem alteri Presbytero sibi beneviso, vel tenetur illam committere Œconomo Parœciae, vel Vice–Parocho?

XII. Et quatenus Parochus hoc jure perfruatur, an idem dicendum erit in funere confratriis vel consororis scapulari B. Virginis accensitæ, pro quibus Clerus receptitius Missam solemnem celebrare tenetur?

S. C. habita informatione et audito voto magistri cæremoniarum rescribere censuit:

Ad I. Affirmative; et Capitulum Collegiatae Matricis manutendum esse in possessione peragendi tum functiones sacras sibi benevisas, tum exequias supra Cadavera defunctorum in Ecclesia B. M. V. de Monte Carmelo, quin Clerus receptitius hujus Ecclesiae valeat aliquid innovare vel immutare in prejudicium Capituli Collegiatae.
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 414

Ad II. Negative nisi de consensu Ordinarii, et quoad Volum dentur Decreta.

Ad III. Affirmative quod primam partem, et quod secundam in ministerio pro Diacono et Subdiacono idem inserviant, qui in Collegiata ad tale officium assumuntur.

Ad IV. Negative.

Ad V. Affirmative, et Exequiae supra Cadavera in praetaudata Ecclesia de Monte Carmelo peragendae erunt à Parrocho defuncti, cujus jurisdictioni subjacet defunctus, donec sepulturae non fuerit Cadaver demandatum.

Ad VI. Spectare ad Parochum defuncti.

Ad VII. Affirmative.

Ad VIII. Negative, et servetur dispositio Rmi. Abbatis sub die 9 Septembris 1856 et 28 Junii 1857.

Ad IX. Negative, sed exequiae supra Cadaver, si in aliena Ecclesia exequantur, peragendae sunt à Parrocho defuncti.

Ad X. Negative.

Ad XI. Celebratio Missae in exequiis supra Cadaver spectat ad Parochum vel ad alterum Presbyterum, cui munus hujusmodi sit à Parrocho commissum.

Ad XII. Exequiae, ut in Dubio, peragi poterunt à Clero receptitio postquam Parochus supra Cadaver exequias expleverit, et postquam Cadaver ipsum sepulturae traditum fuerit.

Atque ita rescripsit, ac servari omnino mandavit.
Die 7 Septembris 1861.

Sancti Marci.—Archidiaconus Ecclesiae Cathedralis Sancti Marci in Regno utriusque Siciliae, illiusque Dioeceseos Pro-Vicarius Generalis, humillimis precibus à Sacra Rituum Congregatione instanter petit, ut sententiam suam aperire dignaretur super Dubiis, quae sequuntur, nimirum:

I. Contra Rescriptum Sacrae Congregationis Concilii diei 13 Aprilis 1720 ad Dubium secundum, Canonici habitu Canonicali induti tenentur ne assistere in aula Episcopali,
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 415

et associare Episcopum, qui in mantelletto procedit de aula in Cathedralem?

II. An Hebdomadarius et ceteri omnes existentes in Choro teneantur surgere, quando à Dignitatibus, Canonicis et Presbyteris participantibus intonantur Antiphonæ?

III. In Benedictionibus Lectionum Hebdomadarius, et omnes alii de Choro tenentur ne surgere?

IV. An Canonicus Hebdomadarius celebratus Missam solemnem post aspersionem aquæ benedictæ in die Dominico faciendam, possit in plano seu in medio Altaris, et ante gradus ejus se expoliare Pluviali, et induere Casulam de scamno vel Credentia excipiemdam?

V. Praedicto in casu Canonicus Hebdomadarius toto rigore debet ne accedere ad scamnum, vel ad Credentiam, ibique se expoliare Pluviali, et induere Casulam?

VI. An ad Vesperas solemnes præter Altare Chorale, ubi Sanctissimum Sacramentum noni existit, thurificari debeat Altare Ecclesiae, in quo Sanctissimum Sacramentum asservatur?

VII. An sonus organi toto rigore possit intermisceri cum cantu quando in Missa solemni seu Pontificali integrum Symbolum in notis, seu in cantu Gregoriano et firmo cantatur in Choro?

VIII. Preces feriales ad Vesperas et ad Laudes diebus jejuniorum dicendae, debent ne concini per depressionem vocis à fa ad re, vel Hebdomadarius debetne uti voce uniformi?

IX. Hebdomadarius debetne surgere, et stare in recitandis Orationibus, quae dicuntur post preces feriales?

X. In cantu Passionis Textus Evangelicus potestne cantari ab Organista, maxime qui sit Clericus minorista, vel saltem Subdiaconus?

XI. In Officio Feriae VI in Parasceve nuda Cathedra seu Faldistorium Episcopi quonam in loco ponendum est?

XII. In Missa Sabbati Sancti dum à Celebrante intona-
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 416

tur cantus Hymni Angelici, permittenda est descensio panni seu velaminis Passionis super Altare paratum ad Festum, ita ut habeatur aliquid ludricum atque illusorium apud Fideles propter illam subitam, atque scenicam mutationem ornatus et status Ecclesiae, cujus fores seu fenestrae tunc temporis simul aperiuntur?

XIII. Per totam Octavam in Festo Sanctissimi Corporis Christi, quum fuerit solitum ponere super Altare Tabernaculum cum Sanctissimo Sacramento discooperto tempore recitationis Vesperum et ceterorum Divinorum Officiorum, licet ne ad libitum nunc discooperire, et nunc cooperire illud?

XIV. In actu expositionis Sanctissimi Sacramenti debet ne cani aliquid à Choro, seu à Celebrante?

XV. Ecclesiasticis et praesertim Canonicis paratis in associatione defuncti Sacerdotis licet ne deferre ejus feretrum, vel saltem deferre quatuor fimbrias panni mortuarii?

XVI. In die depositionis defuncti debentne dici tres nocturni Officii defunctorum?

XVII. In recitandis Orationibus pro Defunctis videlicet: Deus Indulgentiarum, etc. Inclina Domine, etc., potestne superaddi nomen et titulus defuncti?

XVIII. In exequiis, etiam in Anniversariis antequam finiatur lectio secundi Evangelii Missae; et priusquam Celebrans paratus Pluviali accedat ad Tumulum, Cantores possuntne incipere cantum: Libera me Domine, nisi Archidiaconus prima Dignitas tempore debito et convenienti præcinerit, vel signo ordinaverit cantum?

XIX. Quinam Ecclesiae locus præparandus sit pro faciendo mandato in Coena Domini?

XX. Canonicus solemniter celebrans Vesperas et Laudes debetne habere coram se scamnum vel legile ornatum tapete cum libro, in quo intonet Antiphonas, hymnum et canat Capitulum.

XXI. Quomodo intelligendus sit ductus duplex thuri-
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 417

buli, quo Diaconus in Choro incensare debet singulos Canonicos, videlicet unusquisque ductuum debetne perfici duplici ictu?

XXII. Episcopo habenti habitum cameralem, et privatim assistenti Missae solemni, et expositioni Sanctissimi Sacramenti Altaris, debet ne ministrari incensum à Canonicis?

XXIII. In proposito casu Diaconus et Subdiaconus in Missa adistentes debent ne petere benedictionem, seu permissionem pro canendo Evangelio, et legenda Epistola? debetur ne eidem Episcopo delatio Evangelii pro eo osculando, incensatio, etc.?

XXIV. Archidiacono, seu primae Dignitati spectatne intimare Pater noster, et indicere nutu, ut incipiatur Domine labia mea aperies vel Deus in adjutorium meum intende? Ipsi etiam pertinet ne ad Primam dicere Dies et actus nostros, Adjutorium nostrum; ad Completorium, Noctem quietam, Benedicat et custodiat, et in fine Horarum et Matutini Dominus det nobis, et antequam per ipsum detur finis Divini Officii nemo expleta functione à Choro potestne egredi?

XXV. Canonicus in Choro et in proprio Stallo potestne uti pulvinari vulgo dicto cuscino di pelle?

S. C. exquisito voto Magistri Cærem. rescribere censuit:
Ad I. Negative, ac serventur Caeremonialis leges et Decreta.
Ad II. Omnes debeere surgere præter Hebdomadarium paratum, nisi adsit consuetudo, ut una pars tantum assurgat.
Ad III. Servandum Decretum in Tridentina die 5 Augusti 1663 ad IV.
Ad IV. Affirmative ad primam partem, nisi adsit Episcopus.
Ad V. Provisum in præcedenti.
Ad VI. Affirmative quando Episcopus Vesperas non persolvit.
Ad VII. Affirmative.
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 418

Ad VIII. Detur Decretum in una Montis Politiani diei 9 Maii 1739.
Ad IX. Affirmative.
Ad X. Negative.
Ad XI. Faldistorium ponendum in primo gradu Altaris in Cornu Epistolae versa facie ad cornu Evangelii ad formam Cærenonialis, lib. 2, cap. 25.
Ad XII. Negative, et, exclusa quavis scenica representatione Altaris, imago contecta sit velo simplici violaceo ad formam Cærenonialis dimittendo ad hymni Angelici intonationem juxta usum Ecclesiarum.
Ad XIII. Negative.
Ad XIV. Cantus in actu expositionis permitti tantum potest judicio Episcopi.
Ad XV. Negative.
Ad XVI. Affirmative, nisi accedant rationabiles causae à Rituali indicatae.
Ad XVII. Negative.
Ad XVIII. Quoad primam Dubii partem provisum per resolutionem diei 7 Septembri 1861; quoad secundam partem spectare ad Cærenoniarum Magistrum dare signum Cantoribus ut Responsorium incipiant.
Ad XIX. Nisi Ecclesia tam ampla sit, ut in quodam Sacello lotio pedum exequi possit absque ullo irreverentiae periculo erga Sanctissimum Sacramentum expositum; Mandatum faciendum in Sacrario, aut in alio Cubiculo prope ecclesiam.
Ad XX. Affirmative, et servetur Cærenoniale.
Ad XXI. Affirmative.
Ad XXII. Negative.
Ad XXIII. Negative.
Ad XXIV. Quoad quaestionem primam: affirmative quando Hebdomadarius non est Canonicus sed inferior de Clero. Quoad quaestionem secundam: servandam consuetudinem. Quoad quaestionem tertiam: affirmative.
Ad XXV. Negative.
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 419

Atque ita rescripsit ac servari mandavit.
Die 22 Martii 1862.

Quiten-Conchen-Guayaquilen.—Rmi. Vicarii Capitulares Dioecesuum Quitensis, Conchensis, Guayaqui memores sa. me. Gregorium XIII, in sua Bulla Pastoralis Officii cura data die 30 Decembris 1573 relate ad aspersionem cum aqua benedicta in Dominicis præmittenda Missæ sollemni concessisse Ecclesiis, quibus exemptiones et privilegia in ipsa Bulla expressa attribuit, quod Antistes seu alia persona principalis celebrans Missam Conventualem, præmissa facere non teneatur, sed illa facere possit quilibet alius simplex Sacerdos ejus loco, et quod talis Sacerdos non deferat Pluviale sed albam et stolam, nec præcedat associatus cum Ministris, sed solum cum Acolythis, usque ab Anno 1860 à Sacra Rituum Congregatione humillime declarari postulaverunt, an in illis Cathedralibus, diebus intra Annum solennioribus non celebrante Antistite in Pontificalibus, sed ejus loco Missam Conventualem cum cantu celebrante alia persona principali, sub generico titulo persona principalis intelligendi sint Canonici vel dumtaxat solae Dignitates earumdem Ecclesiarum Cathedralium?

S. C. audito voto Magistri cærem. subscribere censuit:
Intelligi Capituli Dignitates, et ipsis celebrantibus aspersio fiat per Presbyterum.
Die 22 Martii 1862.

Palmæ in Balearibus.—Magister Cæremoniarum Ecclesiae Cathedralis Palmæ in Balearibus à Sacra Rituum Congregatione sequentia tria Dubia declarari humillime petiit:

I. Quum leges municipales prohibeant quominus ad Ecclesiam deferantur Cadavera Defunctorum, ac proinde nunquam funera institui possint præsente Cadavere, quæritur, an, non celebrata Missa de Requie die sequenti non impedita, ea celebrari possit die vel tertia, vel septima, vel trigesima?
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 42

echarse los cimientos á la administracion pública en todas las esferas, las escuelas crecieron; su régimen y administracion mejoraron; la concurrencia de los niños fue inmensamente mayor; pero prosperando entonces este ramo con alguna irregularidad, nació entre nosotros el pedagogismo; la semilla que el viento de los Pirineos habia traído cincuenta años antes, fructificó á deshora; cuando las escuelas normales eran objeto de serias inquietudes y desconfianzas en sus tierras respectivas, en la nuestra se fundaban con cierta exageracion de propósitos que fue desde un principio su mas terrible enemigo y constante ocasion de su ruina.

La ley de 1857, con el mejor deseo, con el intento mas laudable, encerró en el seno de la instruccion pública la instruccion primaria; hizo una parte de lo que debia ser un todo; redujo á las fórmulas concretas de la vida oficial lo que no puede vivir sin cierta holgura, á tenor de las necesidades locales, en el ambiente del hogar, del municipio y de la provincia; bajo la doble accion paternal del alcalde y del párroco, al contacto de las familias, al soplo vivificante de la caridad. Distritos universitarios; régimen uniforme; entonacion académica; maestros inamovibles; profesorado público; jerarquía científica; escuelas superiores; todo esto contiene la ley; todo hubiera producido admirables resultados, si conforme á la elevacion de miras de sus sabios autores hubieran siempre procedido los interesados en el éxito feliz de aquella obra. Pero las insensatas pretensiones de unos, la candorosa condescendencia de otros, la ineficacia de los medios de inspeccion, lo lejano del influjo de las autoridades, y varias otras causas cuyo recuerdo entristece el ánimo, infundieron en los padres celosos cierta alarma, dieron ocasion á justas y sentidas reclamaciones; y en interes de la educacion y del bienestar de los pueblos, y en provecho de la gran mayoría de los maestros, que no debe ser responsable del extravío de los menos, se ha acudido al remedio, llevando á cabo la reforma que la ley determina
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 420

II. An ad celebrandam Missam de Requie in duplici non impedito diebus tertia, septima et trigesima requiratur quod Defunctus sic ordinaverit in suo Testamento, ut innuunt aliqui Auctores, vel potius sufficiat voluntas consanguineorum, amicorum, vel testamenti executorum?

III. An in solemnitatibus Nativitatis, Paschae et Ascensionis Domini Nostri Jesu Christi in Missa solenni cantata coram Sanctissimo Eucharistiae Sacramento, apponi debeat commemoratio Sanctissimi Sacramenti, vel potius sufficiat unica oratio de solemnitate?

S. C. rescribendum censuit:

Ad I. In casu standum alias Decretis, praesertim in Florentina die 25 Aprilis 1731, ubi diebus etiam festivis de præcepto et Duplicibus secundæ Classis permittitur una Missa solemnis de requie cum absolutione et precibus quæ in die obitus fieri et recitari solent, etiamsi Cadaver ob civiles præscriptiones non sit praesens in Ecclesia, sed adhuc insepultum, qua decet religione, servatur in loco decenti, apposito tamen in Ecclesia lodicis seu nigri panni signo ab eo diverso, quod in Anniversario adhibetur, ut Fideles intelligant Missam hisce diebus offerri in expiationem animæ illius Defuncti, cujus corpus traditum terræ adhuc non fuit, et Ecclesiæ precibus etiam proprias adjungant.

Ad II. Negative ad primam partem, affirmative ad secundam, dummodo sermo sit de Missa cantata.

Ad III. Servandam Instructionem à sa. me. Clemente Papa XII, datam Kalendis Septembris 1730, pro Oratione quadraginta Horarum.

Die 22 Martii 1862.

Valentin.—Rmus. Dominus Marianus Barrio y Fernandez Archiepiscopus Valentin, cupiens ut in sua Dioecesi quoad fieri potest in explendis Sacris Functionibus omnia procedant ad præscriptum canonicarum sanctionum, à Sacra Rituum Congregatione sequentia Dubia declarari petiit, nimium:
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 421

I. Potestne tolerari praxis, quod in Missa solemni, praeter cantum ipsius Missae, cantetur in Choro à Musicis aliqua laus vulgo dicta aria sermone vernaculo?

II. Potest ne retineri praxis sedendi in Choro, dum in fine Psalmorum dicitur Gloria Patri?

III. Dum in Choro coram Sanctissimo Sacramento publicae adorationi exposito solemniter persolvuntur Horae Canonicae, propter nimiam diurnitatem, ab Ecclesiae legebis permittitur ut Chorales sedeant; extenditur ne ejusmodi permissio etiam ad cantum Gloria Patri in fine Psalmorum?

S. C. rescribendum censuit:
Ad I. Negative, et abusum eliminandum.
Ad II. Affirmative.
Ad III. Affirmative.
Die 22 Martii 1862.

Sancti Pauli de Minnesota.—Rmus. Dominus Thomas Grace Episcopus Sancti Pauli de Minnesota à Sacra Rituum Congregatione sequentia Dubia declarari humillime petiit, nimirum:

I. Quum Patronus, seu Titularis Ecclesiae illius Cathedralis sit sanctus Paulus Apostolus, quaeritur an Festum Titularis, et Patroni recoli debeat die 29 Junii, qua Festum occurrit Sanctorum Apostolorum Petri et Pauli, vel potius sequenti die 30 ejusdem Mensis, qua Commemoratio agitur Sancti Pauli Apostoli?

II. An tolerari possit mos in multis Ecclesiis existens, quo Sacerdos ante Missam Conventualem graditur per Ecclesiam, incipiens à parte Epistolae, et rediens per partem Evangelii, interim aspergens populum cum aqua benedicta? An potius aspersio aquae benedictae facienda omnino sit per Sacerdotem stantem in aditu Sanctuarii, et inter populum in medio, à dextris et à sinistris aspergentem?

III. Ob Clericorum paucitatem impossibile evadit, ut juxta praescriptum Cærimonialis Episcoporum, Diaconi
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 422

adsistentes adhibeantur in Missa pontificaliter ab Episcopo celebrata. Insuper decet, ut in solemnioribus Festis Episcopus ita celebre, et contrarium populo scandalo foret: quæritur inde an iis in adjunctis liceat Diacono et Subdiacono Missæ locum supplere Diaconorum assistentium?

IV. Etsi à Sanctissimo Domino Nostro Pio Papa IX, potestas facta fuerit Episcopo Sancti Pauli de Minesota Feria quinta in Cœna Domini Sacra Olea conficiendi cum Sacerdotibus qui haberi poterunt, evenit interdum, ut duo tantum vel tres ad majus haberi possint Sacerdotes, qui etiam Episcopo solemniter celebranti in Diaconali et Subdiaconali Officiis inserviunt, cæteris ob longitudinem itineris et necessitatem populorum pro Festis Paschalibus rite et devote celebrandis præparandorum Cathedrali assistere omnino impeditis. Queritur ergo, an stante supra enunciata Pontificia dispensatione cum tam exiguo Sacerdotum numero, eadem Feria Olea Sacra consecrari possint?

V. Est ne omnino necessarium ut Olea Feria quinta in Cœna Domini consecranda debeant esse recentia, ex. gr., ulimi anni?

S. C. rescribendum censuit:
Ad I. Negative ad primam partem, affirmative ad secundam, et strictim servandam Rubricam in Breviario appositam ante Festum Sancti Pauli Apostoli.
Ad II. In casu servandam consuetudinem.
Ad III. Affirmative attenta necessitate.
Ad IV. Stante exposita necessitate posse.
Ad V. Negative, seu non esse necessarium.
Die 22 Martii 1862.

Rupellen.—Quum SSmus. Dominus Noster Pius Papa IX clementer deferens votis Rmi. Episcopi Rupellensis die 19 Octobris anni 1860 de speciali gratia concesserit Vicariis Generalibus ejusdem Episcopi, nec non Canonicis titularibus, non minus quam Honorariis illius Ecclesiae Cathedralis, privilegium referendi Crucem inauratam super Vestes
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 423

Chorales, quumque non una sit eorumdem Canonicorum sententia relate ad extensionem hujus privilegii, ex eis enim aliqui tenent per Vestes Chorales intelligi tantum posse Rochettum et Mozzettam, exclusis paramentis sacris nempe Pluviali, Casula, Dalmatica et Tunicella, ac proinde Crucem concessam deferri minime posse à Canonicis paratis: alii è contra sustinent per Chorales Vestes intelligi posse quidquid in Choro à Canonicis defertur, ac proinde usum Crucis concessæ extendunt etiam ad Canonicos paratos, de facto tamen huc usque unanimes se abstinuerunt ab assumenda Cruce dum sacris vestibus indui debuerunt, ac interim à Sacra Rituum Congregatione declarari humillime postulaverunt:

I. An per vestes Chorales intelligi debeant Rochettum et Mozzettam tantum, vel præter Mozzettam et Rochettum Sacra etiam Paramenta, quæ Canonici Episcopo celebrante deferunt ad normam Cærimonialis?

II. An posito, quod per Vestes Chorales intelligenda sint etiam Sacra Paramenta, Crux ex privilegio concessa deferri possit à Canonicis sive simpliciter paratis in Choro sedentibus, sive assistentibus Episcopo celebranti, sive etiam Diacono Evangelii et Subdiacono Epistolæ?

S. C. rescribendum censuit:
Ad I. Affirmative ad primam partem: negative ad secundam.
Ad II. Provisum in praecedenti.
Atque ita rescripsit et servari mandavit.
Die 22 Martii 1862.

Sancti Jacobi de Chile.—Quum nonnulli Capitulares Ecclesiae Metropolitanæ Sancti Jacobi de Chile à Sacra Rituum Congregatione humillime declarari petierint:
I. An in recitatione Horarum Canonicarum in Choro sine cantu teneantur Chorales ad asteriscum pausam servare?
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 424

II. Et quatenus affirmative, an consuetudo in contrarium retinenda sit prout obligatoria in casu?
S. C. respondendum censuit: Ad asteriscum in recitatione Horarum Canonicarum pausam omnino servandam, non obstante quacumque in contrarium consuetudine.
Atque ita rescrisit, ac servari mandavit.
Die 9 Julii 1864.

Nivernen.—Quum Rmus. Dominus Theodorus Augustinus Forcade Episcopus Nivernen. animadverterit sacrum Chrisma et Oleum Cathecumenorum Feria V in Coena Domini benedictum sibi non sufficere ad consecrationem trium Ecclesiarum et duodecim altarium, à Sacrorum Rituum Congregatione supplicibus votis postulavit facultatem, vi cujus ad benedictionem aliorum Oleorum iterum, licet extra tempora, procedere valeat.
S. R. C. censuit non esse indulgendum petitam facultatem, et Episcopus à vicinioribus petat Olea Sacra.
Die 27 Septembres 1864.

Trecen.—Rme. Domine uti Frater: Exponens Amplitudo Tua sæpe sæpius contingere, ut instaurari debeant Altaria omnia ex parte lapidea, sed ita ordinata ut Tabula lapidea, super stipitem itidem lapideum ex utraque parte reponatur, relieto in medio spatio quodam vacuo, sub quo recondantur Capsae sacrarum Reliquiarum ita commode dispositæ ut oculis Fidelium diebus saltem solemnioribus appareant; adnotare non prætermisit in Dioecesi ista Trecensi esse et alia Altaria fixa, quæ columnolis pitantur, quæ stiptis locum habent circiter ad medietatem tabulae. Et quoniam ipsa Amplitudo Tua requirit utrum Altaria ejusmodi comprehendantur in Decreto Sacrorum Rituum Congregationis diei 9 Februarii 1673 in quo agitur de Altaribus vacuis; et quatenus affirmative facultatem à Sancta Sede humillime postulavit istiusmodi Altaria consecrandi; Sacra Rituum Congregatio in Ordinario Cœtu ad Vaticanum