ferjorosa/bne-hemeroteca-ocr-xix huggingface dataset:
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 290

Ad II. Negative ad primam partem: affirmative ad secundam.

Ad III. Negative ad primam partem: affirmative ad secundam, servata tamen vigente consuetudine.

Ad IV. Negative ad primam partem: affirmative ad secundam.

Ad V. Negative.

Ad VI. Ad Sacram Congregationem Concilii.
Atque ita eadem S. Congregatio rescribere censuit, atque in posterum servari mandavit.
Die 19 Septembris 1859.

Syracusan.—Metropolitanæ Ecclesiae Syracusanæ Dignitatum et Canonicorum votis benignissime annuens SSmus. Dominus Noster Pius Papa IX, per Apostolicas Litteras, Quum Sanctitudinem, datas die 11 Martii 1850 iisdem non modo concessiones jam factas à sa. me. Praedecessore suo Pio Papa VII, per Apostolicas item Litteras, Ecclesiarum nitorem, sub die 6 Maji 1816 confirmavit (salvo tamen earumdem Litterarum tenore, et ad tramites Constitutionis Decet Romanos Pontifices, IV Nonas julias 1823), verum etiam nova antiquis addens privilegia, permisit eis usum Pontificalium Insignium ad instar Abbatis Montis Cassini, Faldistorii nimirum cum subpedaneo, absente vel praesente Archiepiscopo, et Sede Archiepiscopali vacante, Baculi Pastoralis cum velo.

Nonnulla autem super hujusmodi privilegiis sive antiquis, sive recentioribus excitata sunt Dubia. Et primo quod usum Pontificalium Insignium, quae nuper concessa sunt, Rmus. Archiepiscopus iisdem Dignitatibus et Canonicis non aliter procedendum esse significavit quam juxta regulas generales à laudata Constitutione Pii VII, Decet Romanos Pontifices, traditas à quibus in eo privilegiorum usu inter alia Episcopi assensus et Capituli intervenitus omnino requiritur. Negant Dignitates et Canonici restrictive hac condizione se teneri, quam sublatam contendunt per Apostolici
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 291

Indulti verba, quae concessorum Insignium usum quoties ipsis libuerit indefinite permittunt. Hinc pro parte earumdem Dignitatum et Canonicorum, ut certo et immutabili oraculo definiatur, utra ex duabus opinionibus magis veritati sit consentanea, ex Aula Capitulari die 16 Martii 1859 Syracusis prodiit supplex libellus cum duobus, quae sequuntur, Dubiis sub num. I et II, et cum nonnullis Observatio-nibus, quibus resolutionem votis consentaneam suis studiose provocare nituntur. Deinde vero quoad antiquas Pii VII concessiones potissima quaestio versatur circa latitudinem genericae cujusdam formulæ, qua Syracusano Capitulo, praeter alia, indulgetur uti posse, et gaudere, ceteris aliis honoribus, praemitentis, et decoramentis, quibus Cathedrālium Ecclesiarum Cataniensis, Messanensis, et Panormitanæ Capitula tunc gaudebant, ex quo nonnulla sibi licere arbitrantur, quae apud praedicta Capitula jam tum in usu fuisse asserunt, quin tamen constet ea (quoniam cum regulis generalibus et cum Decretis Sacrorum Rituum Congregationis minime conciliantur) ab eadem Sacram Congregationem deducta nunquam fuisse, neque favorabilem ab ea, ut par erat, obtinuisse sententiam. Super iis Rmus. Archiepiscopus dedit ad eumdem Sanctissimum D. N. Litteras die 14 Decembri 1859 quas Dignitates et Canonici appellant Consulta, cui quidam ipsi ex Aula capitulari die 30 ejusdem mensis et anni nonnullas observationes ad-diderunt. Et quoniam tum in Litteris quam in observatio-nibus praedictis non modo veterum privilegiorum eorum-demque liberi usus confirmatio, verum etiam ampliatio effusis precibus expostulatur: hinc alia effluxerunt dubia quae sub num. III et IV heic proposita leguntur. Omnibus itaque praecidendis quaestionibus, sive quoad veteres sive quoad novas concesiones obortis, insequentia quatuor Du-bia Sacrorum Rituum Congregationi exposita sunt:

I. Utrum ex praefato Brevi Apostolico (diei 2 Martii anni 1850) standum ad Constitutionem, Decet Romanos Pontifices, quae limitat tempora, quibus Dignitas et Canonicus
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 292

in propria Ecclesia pontificaliter celebrare possit, in reliquis vero Civitatibus cum permissu Episcopi ac praesente Capitulo, vel illud quoties ipsis libuerit in praefata Metropolitana aliisque etiam Ecclesiis infra tamen Syracusanam Civitatem interpretari possit arbitrio Canonicorum, idest Pontificalia ab iisdem exerceri nullis statutis temporibus, sine consensu Episcopi et absque interventu Capituli?

II. An denique sola Insignia dicantur concessa, non vero ritus ad instar Abbatis Montis Cassini, ut supra?

III. An et quomodo in praesenti specie Dignitatibus et Canonicis Metropolitanae Ecclesiae Syracusanæ annuendum sit ut pergent adhibere l'uso dei Coturni e dei Calzari di seta steso anche ai Diaconi nelle messe solenni, del fondo rosso sotto le guarnigioni trasparenti dei Camici e dei Rocchetti: e della trina benedizione col santissimo Sacramento e nella Messa solenne, ex eo quod hujusmodi usus sibi provenire existimant ex generica, qua gaudent, concessione honorum, præeminientiarum ac decoramentorum ad instar Capitulorum Catanien. Messanen. et Panormitan.?

IV. An et quomodo in casu usus Crucis pectoralis, qui concessus est una tantum cum Pontificalibus Insignibus, permitti quoque possit non quidem singulis, sed Capitulariter intervenientibus in Divina Psalmodia, iis diebus quibus Episcopus pallio uti potest, in duabus Processionibus, quae fiunt Mense Decembri, recurrendo festo Patronæ, in Processionibus Sanctissimi Corporis Christi à festo ejusdem die ad totam Octavam inclusive, in Processione Sancti Sebastiani Mense Januario, et in Processionibus Rogationum?

Sacra porro Rituum Congregatio exquisito prius super omnibus alterius ex Apostolicarum Cæremoniarum Magistris voto re undequaque discussa, respondendum censuit:
Juxta votum Magistri Cæremoniarum, nimirum:

Ad I. Quoad primam partem affirmative juxta modum: scilicet Dignitates et Canonicos concessis pontificalibus insignibus uti posse quoties ipsis libuerit, tam in Metropolitana, quam in aliis Syracusanæ Civitatis Ecclesiis, semper tamen.
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 293

assentiente Archiepiscopo et assistente Capitulo: quoad secundam partem provisum in prima.

Ad II. Sola Insignia juxta Litteras concessionis.
Ad III. Servetur Constitutio, Decet Romanos Pontifices, et interim ab hoc usu desistant donec de asserta privilegiorum existentia, de quibus in Dubio Sacrae Congregationi documenta exhibeantur, ab eaque favorabilis sententia obtenta fuerit.
Ad IV. Non expedire.
Atque ita Sacra Congregatio rescripsit, ac servari mandavit.
Die 24 Martii 1860.

Algaren.—Quum in Ecclesia Cathedrali Algarensi usus ab antiqua aetate invaluerit, ut Canonici, Episcopo Pontificalia peragenti, assistentes pileolum in capite retinerent, dubitans ejusdem Ecclesiae Archipresbyter num istiusmodi usus praetextu immemorialis consuetudinis valeat sustineri, ab hac Sacra Rituum Congregatione insequentia Dubia petit declarari:
I. An Canonici Cathedralis Ecclesiae Algarensis tenere possint in capite pileolum juxta immemoriam consuetudinem, dum ipsi sacris pluvialibus induti Episcopo Feria V in Coena Domini Pontificalibus indumentis parato, et à Sacristia ad aram maximam pergenti, ut divina peragat mysteria, processionis ordine praeceudent?
II. An vi ejusmodi consuetudinis pileolo uti possint ipsimet Canonici, dum ad praedictam aram maximam pervenientes stant in circulo coram eodem Episcopo introitum Missae persolvente?
III. An pileolum è capite deponere teneantur quoties sacra induunt pluvialia, etsi Episcopo non assistant?
Sacra Congregatio respondere censuit:
Ad I. Negative.
Ad II. Negative.
Ad III. Si Episcopo minime assistunt, negative.
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 294

Atque ita rescripsit ac servari mandavit.
Die 24 Martii 1860.

Beverlacen.—Rmus. Dominus Joannes Briggs Episcopus Beverlacen. à S. Rituum Congregatione humillime declarari petiit:
I. An occurrente festo Patrocinii B. Mariae Virginis ritu duplici primae Classis cum Octava, ultima Octobris Dominica cum festo Sanctorum Apostolorum Simonis et Judae, translatoque juxta Rubricas eorumdem Apostolorum festo, die praecedenti, scilicet 27 Octobris, fieri debeat Officium de Vigilia Sanctorum Simonis et Judae, ac si eorum festum translatum minime fuisset?
II. Et quatenus negative, an dicta die 27 Octobris fieri debeat de Officio votivo Immaculatae Conceptionis B. M. V. pro Sabbatis intra Annun concessso exceptis Vigiliis?
S. Congregatio respondendum censuit:
Ad I. Affirmative.
Ad II. Provisum in praecedenti.
Atque ita rescripsit ac servari mandavit.
Die 24 Martii 1860.

Barchinonen.—Quum Cathedralis Ecclesia Barchinonen. jussu Summi Pontificis Alexandri VII, an. 1661 Apostolicae Visitacioni fuerit subjecta, ejusdem Ecclesiae Canonici, auctoritate Visitationis hujus invocata, veteres suos usus Rubricis ac Sacrorum Rituum Congregationis Decretis contrarios immutari, seu reformari ab Episcopo haud posse contendunt.
Huc referunt in primis usum, quem praedictae Visitationi anteriorem dicunt, et ab ea nec expresse nec tacite improbatum; quo sit ut Missa Conventualis tunc tantum à Capitulo cantetur quum nulla occurrunt persolvenda Anniversaria, secus dicitur à Cappellanis inductitiis in Cappella S. Eulaliae sita sub ara majori, dum in choro cantatur Prima, ut tam Anniversaria, quam Missa Conventualis, si
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 295

Anniversaria deficiant, celebrentur à Capitulo post Nonam, atque ut Missae feriales, quando cumque occurruint, non à Capitulo in choro, sed à Cappellanis inductitiis in praedicta Cappella S. Eulaliae celebrentur.

Huc etiam referunt morem in eadem Cathedrali vigentem, quo inductum fuit, ut Episcopus Missam Pontificalem celebraturus non intonet Tertiam, Missamque incipiat post Nonam; ut duos Diaconos assistentes à Cærimoniale præscriptos non habeat; habeat è contra loco unius duos Presbyteros assistentes, Decanum scilicet et Canonicum antiquorem posthabitis Dignitatibus, quas ideo excludi suspicio est quod Dignitates non essent olim, sicuti hodie post novissimum Concordatum, de gremio Capituli.

Huc tandem referunt, quod in Missa solemini Celebrans legit Evangelium in cornu Epistolæ, dum Subdiaconus Epistolam canit, quod ad cantum Evangelii Subdiaconus minime assistit; neque hic, sed Diaconus librum Celebranti osculandum præbet, et quidem post intonatum Symbolum, aut Dominus vobiscum: quod Concio inter Missarum solemnia non immediate post Evangelium sit, sed post thurificationem oblatorium; quodque pax non à Subdiacono, sed à Diacono Choro desertur.

Jam vero cum haec omnia tanquam Rubricis contraria, hodiernus Episcopus Barchinonen. removere cupiat, insequentia Dubia super praedictis usibus Sacrorum Rituum Congregationi enodanda proponit:

I. Utrum canenda sit quotidian Missa conventualis à Capitulo in Choro; an potius standum veteri consuetudini, de qua supra, in Visitatione Apostolica anni 1661 neque approbatæ, neque improbatæ, sed silentio prætermissæ?

II. Utrum ex proventibus Canoniorum, an potius ex Sacrarii vel Fabricæ redditibus sit desumendum stipendium pro Cappellanis Missam Conventualem celebrantibus?

III. Utrum servari possit usus canendi tam Missam de festo, quam Anniversaria post Nonam; an potius obtenerandum sit Rubricis præcipientibus, ut Anniversaria ce-
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 296

lebrentur post Primam, Missa de festo post Tertiam, et Missa serialis post Sextam aut Nonam?

IV. Supposito quod ex novissimo Concordato omnes Hispaniae Ecclesiae aequali Dignitatum, Canonicorum, et Magistrorum numero ditatae fuerint, utrum adhuc locum habeat Decretum in una Hispaniarum diei 11 Junii 1603 de non abolitis per Cæremoniale Episcoporum immemorabilibus et laudabilibus consuetudinibus, quod quidem Decretum fundatum videtur in Ministrorum varietate penes Hispanos tunc existenti; an potius amissis antiquis consuetudinibus servandum sit Cæremoniale Episcoporum?

V. Quatenus probetur usus de duobus Presbyteris assistentibus, utrum Officium istud exercendum sit à duabus præstantioribus Capituli Dignitatibus, an potius à Decano et antiquiore ex Canonicis, sicuti quando Dignitates non erant de gremio Capituli?

VI. An superius descripti usus quoad Missam solemnem, et ab antiquo servati, retineri valeant?

VII. An in reformandis abusibus suae Cathedralis Ecclesiae, possit Episcopus Orator sese conformare praxi Ecclesiae Metropolitanæ Tarraconensis, ubi omnia ad divinum cultum pertinentia rite, perfecte, ac juxta Rubricas peraguntur?

S. C. rescribendum censuit:
Ad I. Affirmative ad primam partem: negative ad secundam.
Ad II. Provisum in praecedenti.
Ad III. Negative ad primam partem: affirmative ad secundam.
Ad IV et V. Dilata, et scribat aliquis ex Apostolicarum Cæremoniarum Magistris.
Ad VI. Servandas esse strictim Rubricas Missalis Romani, quamvis non obstante contraria consuetudine, seu potius corruptela.
Ad VII. Provisum in praecedentibus.
Die 24 Martii 1860.
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 297

Militen.—Quum festum pretiosissimi Sanguinis D. N. J. C. Ritu duplici secundae classis affixum Dominicæ primæ Julii concurrat hoc anno in primis Vesperis cum secundis Vesperis commemorationis S. Pauli Apostoli, ac proinde die 30 Junii integrae Vesperæ ordinandæ sint juxta rubricas de sequenti, seu de pretiosissimo Sanguine cum commemoratione præcedentis, seu Sancti Pauli, Rmus. Dominus Philippus Mincione Episcopus Militen. à S. R. Congregatione declarari petit: utrum isthæc commemoratio exclusiva esse debeat de S. Paulo Apostolo, an simul complecti, prout in Breviario indicatur, utrumque Apostolum Petrum et Paulum? S. Congregatio respondendum censuit: Commemorationem fieri debere de utroque simul Apostolo, prout indicatur in Breviario.

Atque ita rescripsit, ac servari mandavit.
Die 24 Martii 1860.

Ordinis Minorum S. Francisci Capuccinorum.—Dum Sacra Rituum Congregatio anno 1854 expenderet nonnulla Dubia proposita à Kalendarista Ordinis Minorum S. Francisci Capuccinorum Provinciae Januensis post acceptum super Dubiis ipsis votum Rmi. Procuratoris Generalis, ad Dubium III, hisce conceptum terminis: Quotannis in nostra Ecclesia S. Catharinæ Flisce Adurnæ Januensium patronæ dies octava ejusdem incidit in Dominicam quintam post Pascha, cui Dominicæ in Kalendario Capuccinorum festum mobile Dedicationis Ecclesiae Patriarchalis Assisiensis sub ritu duplici majori assignatum est. Quum autem in nostra Ecclesia Officium prædictæ Dedicationis semper impediatur ob talem diem octavam; an Officium Dedicationis assig- nandum sit perpetuo alicui diei liberae, vel potius conside- randum ceu translatum quotannis? respondere censuit: Non esse transferendam Dedicationem Ecclesiae Patriarchalis Assisiensis, utpote festum totius Ordinis Franciscani; posse tamen permitti Commemorationem diei octavæ Sanctæ Catharinae.
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 298

Modo vero hodiernus Superior Capuccinorum familiae Genuensis videns hanc declarationem S. Congregationis impedimento esse quominus devotioni satisfiat Sacerdotum Genuensium Missam S. Catharinæ in propria ipsius Ecclesiae die Octava festi celebrare postulantium, cupiensque in eadem Ecclesia ad vitam revocare intermissum S. Sedis indultum diei 30 Aprilis 1796 ab eadem S. R. Congregatio ne postulavit:

1. Ut in illa Ecclesia Dominica quinta post Pascha agi queat in die octava S. Catharinæ, translato ad aliquam diem sequentem liberam Officio Dedicationis Ecclesiae Patriarchalis Assisiensis.

2. Insuper imploravit, ut à Cappellanis Ordinis Capuccinorum die 22 Martii recitari valeat Officium cum Missa Commemorationis S. Catharinæ occurrentis tum in Kalendario Diœcesano sub ritu duplici tum in Martyrologio Romano cum facultate transferendi ad primam diem liberam Officium S. Benvenuti Episc. Conf. in Kalendario Ordinis ea die occurrens ritu duplici majori:

Ejusmodi praemissis postulationibus Orator ab ipsa Sacra Congregatione sequentia duo Dubia declarari petiit:

I. Utrum liceat Sacerdoti in Sacello Valetudinarii celebranti deferre post Communionem Particulas in Patena, et pergere ad cellulas infirmorum, ut eis Communionem præbeat, aut aliquando etiam Viaticum vel potius reservare debeat Particulas, ut id præstet post Missam? Et quatenus affirmative ad hanc secundam partem, tunc quid agendum de fragmentis, si consummatæ fuerint omnes Particulæ, et alius ibi ea die non sit celebraturus?

II. Apud Capuccinos Januenses usus extat monasticæ flagellationis, qui eam in Choro persiciunt uti in loco commodiori. In tali exercitio sane exigit modestia ut omnimoda tenebræ totam se flagellantem Communiam comprehendant. Hinc ad id assequendum ipsamet lampas Smi. SSacramenti extinguitur, ne per repercussionem suæ lucis in superiori abside Chorus illucescat. Perdurante tamen fla-
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 299

gellatione suppletur lampadis extinctioni per aliud lumen repositum ac inspectabile intra primum Chori armarium. Quum de hujus praxis licitudine non idem omnes in Communitate sentiant, ideo queritur: an extinctio lampadis coram SSMo. Sacramento ardentis ad obtinendas tenebras pro Religiosis in Choro se flagellantibus suppleto alio lumine extra Altare occluso, tolerari possit in casu?

S. C. rescribendum censuit:
Quoad postulatum I. Servetur Decretum diei 8 Aprilis 1854 ad Dubium III.
Quoad II. Negative.
Ad dubium I, quoad primam partem negative, juxta Decretum diei 19 Decem. 1829 in Florentina ad dubium primum. Quoad secundam partem affirmative, et fragmenta repontantur in pixide quae in tabernaculo asservatur.
Ad II. Affirmative.
Atque ita rescripsit, ac servari mandavit.
Die 24 Martii 1860.

Vicariatus Apostolici Districtus Occidentalis Scotiae.—In Districtu Scotiae Occidentali nova nuper extracta fuit Ecclesia, cujus fenestrae vitris coloratis munitae imagines referunt Virorum cum fama Sanctitatis vel Martyrii mortuorum, sed nunquam inter Beatos aut Sanctos ab Apostolica Sede adscriptorum. Id animadvertens ejusdem Districtus Vicarius sui muneris esse duxit ab hac S. R. Congregatione sequentis 'Dubii declarationem implorare: An liceat Ecclesiarum fenestras ornare praefatis imaginibus in vitro depictis, quando imagines ipsae nullum prorsus praeseferunt Ecelesiastici cultus indicium, dietæque fenestrae nulli altari immineant?
S. C. respondit: Negative.
Atque ita servari mandavit.
Die 24 Martii 1860.

Carcassonen.—Magister Cæremoniarum Ecclesiæ Cathe-
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 3

REVISTA CATÓLICA.

HISTORIA CONTEMPORÁNEA
DE LOS
PADECIMIENTOS Y TRIUNFOS
DE LA
IGLESIA DE JESUCRISTO,
redactada de las pastorales, cartas y escritos de los señores obispos y misioneros de ambos mundos, como también de documentos relativos á las misiones y al ministerio sacerdotal.

Tercera serie.—T. V.

BARCELONA:
IMPRENTA Y LIBRERÍA DEL HEREDERO DE PABLO RIERA,
calle de Robador, número 24 y 26.
1868.
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 30

nuestra longanimidad, creímos entonces que debíamos guardar silencio, sostenidos principalmente por la esperanza de que el Gobierno austríaco, prestando dócil oído á las reclamaciones llenas de justicia de nuestros venerables hermanos los santos prelados de Austria, volvería á idear mas sanas y tomaría mejores resoluciones. Pero fueron vanas nuestras esperanzas. En efecto, el mismo Gobierno el 25 de mayo de este año publicó otra ley que obliga á todos los pueblos, hasta á los católicos del imperio, y que decide que los hijos de matrimonios mixtos deben seguir la religión del padre y las hijas la de la madre, y que los de menos de siete años deben seguir el extravío de sus padres fuera de la verdadera fe.

Además, la misma ley suprime completamente la validez de las promesas que la Iglesia católica, con razón y con la mayor justicia, exige y prescribe absolutamente antes de contraer matrimonios mixtos; eleva al estado de derecho civil la misma apostasía, tanto de la religión católica como de la religión cristiana; suprime toda autoridad de la Iglesia sobre los santos cementerios, y se obliga á los católicos á enterrar en sus cementerios los cuerpos de los herejes, cuando estos no los tienen particulares.

El mismo Gobierno, en igual fecha, no vaciló en promulgar también sobre el matrimonio una ley aboliendo completamente las leyes publicadas según las reglas de nuestro mencionado convenio, cuya ley vuelve á declarar vigentes las antiguas leyes austríacas contrarias á las de la Iglesia, y admite y hasta confirma el matrimonio absolutamente condenable que llaman civil, cuando la autoridad de un culto cualquiera niegue la celebración del matrimonio por una causa que no reconozca válida y legal la autoridad civil.

Por esta ley, el mismo Gobierno ha suprimido toda autoridad y la jurisdicción de la Iglesia en las causas relativas á los matrimonios, así como todos los tribunales eclesiásticos de igual competencia. Ha promulgado también una ley
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 300

dralis Carcassonen. exponens Breviarium Romanum Mechliniae editum anno 1856 in Festo prodigiorum B. Mariae Virginis die 9 Julii in antiphona ad Magnificat et in Responsorio post Lectionem VII, exhibere verba tum sanctum patrocinium. Breviarium vero Romanum Turonis cusum anno 1853 indicare tantum eadem die: Omnia ut in Festis B. Mariae Virginis: à Sacra Rituum Congregatione declarari postulavit cuinam ex enunciatis duabus editionibus fides habenda sit?

S. C. rescribere censuit: Dicendum in casu: «Tuam Sanctam festivitatem.»

Die 7 Augusti 1860.

Nicoteren. et Tropien.—Quum in Cathedrali Ecclesia Nicoterensi nonnullae exortae fuerint controversiae circa Functiones Pontificales, ad easdem definiendas Rmus. Dominus Philippus De Simone Episcopus Nicoteren. et Tropien. à Sacra Rituum Congregatione, in sequentium Dubiorum solutionem humillime postulavit, nempe:

I. An præcisa consuetudine inter Functiones Pontificales, quæ absente vel impedito Episcopo spectant ad primam Dignitatem, sint etiam accensenda Commemoratio omnium Fidelium Defunctorum, et Officium Feriæ VI in Parasceve?

II. An Functiones Pontificales præmemoratae sint illæ tantum, quæ recensentur, Cap. 1 et 34, Libri II Cæremonialis Episcoporum, prout ex Declarationibus ipsius Sacrae Rituum Congregationis diei 7 Aprilis 1696 et 22 Junii 1697 in Abellinen. et die 7 Decembri 1771 in Hydruntina Præminentiarum, n. 9, clarissime eruitur: vel potius illæ omnes quæ in una Andrien. diei 3 Decembri 1672 nominatim designantur?

S. C. rescribendum censuit:
Ad I. Negative.
Ad II. Affirmative ad primam partem: negative ad secundam.

Die 11 Augusti 1860.
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 301

Urbis et Orbis.—SSmus. Dominus Noster Pius Papa IX, ex Sacrorum Rituum Congregationis consilio summatim apponi et imprimi mandavit in principio Missalis duo ab eadem S. Congreg. alias edita Decreta, videlicet:

Quando occurrit Dedicatio Basilicarum Sanctissimi Salvatoris, et Sanctorum Apostolorum Petri et Pauli infra Octavam Dedicationis aliarum Ecclesiarum, sumatur pro commemoratione alia Oratio de Communi, nempe: Deus qui invisibiliter, etc. Die 23 Septembri 1706 ad XI.

Orationes pro Romanorum Imperatore tam in Missa Præsanctificatorum Fer. VI in Parasceve, quam in fine Præconii Paschalis Sabbato Sancto, ob sublatum Romanorum Imperium non amplius recitentur: excudantur tamen, ut antea in novis Missalibus. Die 23 Sept. 1860 ad III.

Die 14 Martii 1861.

Briocen.—Vicarius Generalis Rmi. Episcopi Briocen. à Sancta Sede hae tria Dubia declarari humillime postulavit circa Ordinationem Presbyterorum, nimirum:

I. An post impositionem manuum, dicta, manu extensa, super illos Oratione: Oremus fratres carissimi, caelestia dona multiplices, etc., et dictis: Oremus, Flectamus genua, Levate, debeant denuo Pontifex et praesentes Sacerdotes manum extendere super Ordinandos dum dicitur Exaudi nos quassumus?

II. An ab Episcopo, antequam Communionem conferat Presbyteris, in Ordinum collatione dicenda sint illa verba: Corpus Domini nostri Jesu Christi custodiat te in vitam aeternam? Ratio dubitandi est quod jam Presbyteri cum Episcopo dixerunt: Corpus Domini nostri Jesu Christi custodiat animam meam in vitam aeternam. Amen.

III. An manus junctas tenens Presbyteri Regularis non sui, debeat his verbis: Promittis Pontifici, vel Prælato Ordinario tuo pro tempore existenti, addere, et ejus successoribus?