ferjorosa/bne-hemeroteca-ocr-xix huggingface dataset:
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 135

Sancto in Oratorio Episcopali ante quam celebretur Missa Parochialis? In casu negativo peto à Sancta Sede, ut concedatur mihi gratia celebrandi in casu necessitatis Ordines, qui non possint differri ad secundam diem Paschæ.

II. Potest ne fieri consecratio Sacrorum Oleorum in Feria quinta Hebdomadæ Majoris ante Missam Conventualem? In casu negativo rogo, ut Sanctitas Sua dignetur mihi concedere gratiam consecranti memorata Olea sacra, et dandi Communionem in meo Sacrificio omnibus Sacerdotibus aliisque Ecclesiasticis non solum propter majorem facilitatem inveniendi numerum sufficientem Sacerdotum, qui debent assistere consecrationi juxta Pontificalis Rubricam, sed etiam ob commoditatem Cleri communicaturi, quia Ecclesiastici indigenae sunt debilis stomachi, et major etiam eorum pars non potest, nisi valde difficulter, manere jejunii usque ad finem Divinorum Officiorum.

III. Est consuetudo valde communis in hac Dioecesistransferendi celebrationem Missæ Solemnis Patroni Principalis Ecclesiæ occurrentis in die jejunii, et abstinentiæ, ne Fideles manducent carnes, et permisceant cum piscibus, si forte in die tam solemni illos habeant. Missa celebratur, quamvis sit in die ritus duplicis cum Gloria, etc. ac si esset Missa votiva pro re gravi. Potest ne tolerari hæc consuetudo? In casu negativo peto à Sanctitate Sua facultatem omnibus Fidelibus populi, cujus Patronus celebratur, et concurrentibus Solemnitati, ut possint manducare carnes et pisces in solo die Patroni occurrentis in die abstinentiæ, vel jejunii; è contra vero impossibile erit evitare transgressionem præcepti tam jejunii, quam abstinentiæ. Sunt rarissimi qui obtinent Bullam Sacrae Cruciatæ ad hoc ut possint tuta conscientia manducare carnes. Si vero Sanctitas Sua judicet non debere concedere hanc gratiam tam specialem, rogo ut concedatur gratia transferendi solemnem celebrationem Missæ votivæ, tanquam si esset pro re gravi.

IV. In ecclesia Parochiali hujus Civitatis, ubi fundata
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 136

est Confraternitas Sacratissimi Rosarii, est consuetudo celebrandi in omnibus Sabbatis unam Missam Votivam cantatam de Beata Virgine cum Credo ex dispositione recolendae memoriae Salamanca hujus Diœcesis Episcopi. Quaeritur an haec dispositio cantandi Missam Votivam Beatæ Mariae Virginis continuari possit ob solam rationem majoris devotionis populi erga Beatam Virginem, et majoris concurrentiae Fidelium praedictæ Missæ, ac aliis Missis hebdomadæ?

V. In hac Diœcesi adest consuetudo, fortasse ab initio suæ erectionis, apponendi in Kalendario divini Officii omnes Sanctos positos in fine Breviarii pro Regnis Hispaniæ, et regulariter in sua propria die, quamvis sit occupata officio duplici Sancti de corpore Breviarii. Propterea aliqui Sancti supra notati habent officium proprium ad omnes Horas, et recitatur ab omnibus Ecclesiasticis hujus diœcesis. Insuper Festa Sancti Vincentii Martyris, Sancti Juliani Episcopi Confessoris, S. Idelphonsi Episcopi Confessoris, nec non Sanctæ Elisabeth Reginæ celebrantur sub ritu duplici secundæ Classis cum Octava, prout in Codice in fine Breviarii apponuntur, ita ut in Festo Sancti Vincentii, qui in corpore Breviarii invenitur cum Sancto Anastasio, nihil agatur de Festo in suo die, sed translatum sit ad diem vigesimam Februarii sub ritu semiduplici. Sed quum haec praxis videatur contraria Decretis Sacrorum Rituum Congregationis, quaeritur: an supradicta consuetudo hujus Diœcesis sit causa sufficiens recitandi de omnibus Sanctis Hispaniæ, et cum officio proprio, si illud habeant, ac sub ritu notato in supra memorato Codice positis? In casu negativo humiliter rogo, ut mihi communicetur de quibus Sanctis, et sub quo ritu debeat persolvi Divinum Officium in hac Diœcesi.

Quibus S. Congregatio respondit:
Ad I. Utatur Episcopus Decretis alias editis in Bergomen. diei 21 Martii 1744 ad 1, et in una Resolutionis Dubiorum diei 28 Juli 1821 ad 2.
Ad II. Negative in omnibus.
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 137

Ad III. Negative in omnibus, et quoad dispensationem à Jejunio, ad Sacr. Universalem Inquisitionem.

Ad IV. Negative absque speciali Indulto, quod tamen in praesenti casu Sacra Congregatio concedit pro unica Missa votiva singulis Sabbatis cum cantu celebranda; dummodo non ocurrat duplex primae, vel secundae Classis, Feria, Vigilia, aut Octava privilegiata, et Rubricae sercentur.

Ad V. Conceditur Episcopo, ut vetustam, quae invaluit, consuetudinem retineat, quousque Kalendarium perpetuum suae Diœcesis in aliquibus variandum non existimet, Kalendarium ipsum subjiciendum examini, et approbationi Sacrae Congregationis.

Die 9 Maji 1857.

Petrocoricen.—Quum Rmus. Dominus Joannes Baptista Massonais Episcopus Petrocoricen. ab hac Sancta Sede Apostolica supplicibus votis postulaverit, ut sequens Dubium declarare dignaretur:

Utrum Parochus, aliique Sacerdotes exequiis Mortuorum, officiique quotidianis pro iisdem assistentes, ac pro ea functione stipendium accipientes, teneantur per se Officium defunctorum persolvere; ita ut solummodo assistentes, et non cantantes, vel psallentes, fructus non faciant suos; an vero sufficiat ut assistant, et Schola Officium persolvat, in ipsis interea pro suo lubitu alias preces fundentibus, v. g. Breviarium recitantibus pro sua quotidiana obligatione?

Sacra Rituum Congregatio respondendum censuit: Affirmative quoad primam partem; negative quoad secundam.

Die 9 Maji 1857.

Maurianen.—Parochus Ecclesiae dictæ Valloires in Dioecesi Maurianensi exposuit huic Sanctae Sedi Apostolicae, quod in omnibus diebus Dominicis et festivis ibi Vesperæ decantantur cum totius Parœciae populi concursu, annuntiatur Verbum Dei, fiunt aliquando Processiones, ac sæpis-
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 138

sime Benedictio cum Sanctissimo Sacramento elargitur. Quum autem in hujusmodi Vesperis Sacerdos celebrans, ab immemorabili, ut dicitur, tempore, sine Pluviali Stolam superpelliceo imponere consueverit, Orator ab eadem Sancta Sede postulavit, ut declarare dignaretur:
I. An servari possit usus Stolam deferendi?
II. Quid si annuntietur Verbum Dei in Vesperis?
III. Quid si deferatur Pluviale?
IV. Quid si in fine fiat Processio, vel elargiatur Benedictio cum Sanctissimo Sacramento?
Sacra Rituum Congregatio respondendum censuit: Negative in omnibus, et servetur Decreta, ac praesertim generale diei 7 Septem. 1816.
Die 9 Maji 1837.

Dinien.—Quum à Cærimoniali Episcoporum, Beneficiatis, ceterisque, qui non sunt de gremio Capituli, genuflectere præscribatur, transeundo tam ante Altare, quam ante Episcopum sive pontificaliter, sive Cappa tantum, aut Mozzetta indutum, Rmus. Episcopus Dinien. advertens in sua Cathedrali Ecclesia à longo tempore usum invaluisse, ut iudem solummodo caput, et humeros inclinent, ab hac Sacra Rituum Congregatione postulavit, ut declarare dignaretur, an hunc usum sequi liceat? Sacra Congregatio rescribendum censuit: Negative, et servetur Cærimoniale Episcoporum.
Die 9 Maji 1837.

Pekinen. et de Mongolia.—Quum Rmus. Dnus. Joseph Marziale Episcopus Fessulae in partibus, Vicarius Apostolicus de Mongolia et Administrator pariter Apostolicus Pekini ab hanc Sancta Sede Apostolica suppliciter imploraverit solutionem nonnullorum Dubiorum, placuit Sanctissimo Domino nos Pio Papæ IX, referente R. P. D. Secretario Congregationis de Propaganda Fide, examen eorumdem Dubiorum committere Sacrorum Rituum Congregationi.
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 139

Dubia autem ab Episcopo Oratore proposita, sunt quae sequuntur:

I. Ex jure communi, Administrator Apostolicus debet ne, aut potest habere Solium à parte Evangelii?

II. Debet ne, aut potest illud habere etiam in omnibus locis Diœcesis suae Administrationis?

III. Si affirmative respondeatur ad primum et secundum, Coadjutor Administratoris Apostolici debet ne, aut potest codem modo ubique uti Solio sicut Administrator Apostolicus?

IV. Decreta, quae dicunt Vicarium Apostolicum eadem non posse in suo Vicariatu ac Episcopi in sua Diœcesi, et eis plura prohibent, inter quae adest favor nominari à Sacerdotibus in Canone Missæ, tacent omnino de Administratoribus Apostolicis, unde concludendum videtur præsertim Administratorem Apostolicum Diœcesis Pekinensis ut talem non attingi à variis his laudatorum Decretorum prohibitibibus in Diœcesi suae administrationis, et eadem ibi posse ac proprius Episcopus; nominari à Sacerdotibus in Canone Missæ, etc. Potest ne præsens Administrator Pekinensis in locis suae Administrationis Apostolicæ prudenter sequi hanc suam interpretationem?

Sacra eadem Congregatio inhærens Decretis alias in similibus editis, præsertim in una Sarsinaten. diei 22 Augusti 1722 subscribere censuit: Negative in omnibus juxta enunciatum Decretum in una Sarsinaten. die 22 Augusti 1722.

Die 9 Maii 1857.

Briocen.—Etsi juxta Declarationes alias datas ab hac Sancta Sede Apostolica nomine Sancti Patroni Loci intelligi debeat Sanctus, qui in determinato loco, civitate, vel oppido colitur velut delectus ad Deum Patronus: nam Patronus Diœcesis non est colendus cum festo de præcepto iis in locis, quae peculiarem aliquem Sanctum venerantur Patronum: attamen Vicarius Generalis Diœcesis Briocen. ulterius à Sacrorum Rituum Congregatione requisivit, utrum
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 14

ciar á la Europa á son de trompeta aquella fundacion, porque eran indispensables para ello enormes sumas. A pesar de todo, el colegio no pudo subsistir; no porque careciera de alumnos, pues, según atestigua Mr. Howard Malcolm, á miles de chinos fueron en él aleccionados; mas el investigador añadió: No puedo asegurar si entre tantos discípulos había uno solo que fuese cristiano. Por lo que se ve, el colegio no correspondía á su objeto. Para conservarle resolvióse reformarle, decidiendo que en vez de ser recibidos en él los chinos, solo lo serían «los cristianos de todas las comuniones.» Ni por esto pudo salvarse, pues no se presentó ni un cristiano; el colegio fue cerrado en 1842. Mr. Medhurst, fatigado de tan inútiles esfuerzos, abandonó la China, retirándose á Sang-Hai.

«Sí Mr. Gutzlaff no tiene el gusto de registrar mas conversiones que sus antecesores, lo tiene en cambio de haber sonado mas alta la trompeta de la fama. Hombre de carácter emprendedor, amigo de aventuras, audaz de lenguaje, que sin escrúpulo ni pena dice sí y no sobre el mismo asunto, ha escrito, ha hablado, ha viajado mucho; pero los resultados de todo ¿cuáles son? Mr. Malcolm, que hemos citado ya, nos dará alguna luz para apreciarlo. «Mr. Gutzlaff se dedicó con energía al comercio para afrontar los edictos de prohibicion bajo la protección de la artillería británica; emplear dinero en viajes y tratados, muchos de ellos casi ininteligibles, hé ahí francamente una manera bastante imperfecta de dirigir una mision.» Por lo demás, Mr. Gutzlaff en un momento de franqueza confesó la ineficacia de sus trabajos. Aprestábase para dejar la ingrata China y dirigirse al reino de Siam, cuando escribió: «Diez indígenas solo he podido convertir; en verdad muy poco notable es el resultado.» Por órgano de Mr. Medhurst, hemos visto antes qué clase de conversiones eran las de los fumadores de opio. En Siam Mr. Gutzlaff encontró á los misioneros católicos que había ya encontrado en China. Testigo de su heroica devoción y de las numerosas conversio-
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 140

iste Sanctus Loci Patronus sit ille Parochialis Civitatis: et quatenus affirmative, postulavit, quisnam sit Patronus Civitatis illius, in qua plures Ecclesiae Parochiales extant? Huic porro quaestioni Sacra Congregatio rescribere rata est: Cessat omne dubium si Titularis Ecclesiae, qui etiam appellari quandoque solet Patronus Ecclesiae, distinguatur à Patrone Loci, puta Civitatis, Provinciae, Regni, etc. Titularis enim, sive Patronus Ecclesiae is dicitur sub cujus nomine, seu titulo Ecclesia fundata est, et à quo appellatur. Patronus autem Loci proprie is est, quem certa Civitas, Dioecesis, Provincia, Regnum, etc., sibi delegit velut singularem ad Deum Patronum, servatis in ejusmodi electione regulis in Decreto sa. me. Alexandri VII, diei 27 Septembres 1659 statutis.

Die 9 Maji 1857.

Cadurcen.—Kalendarista Dioecesis Cadurcensis Sanctae Sedi Apostolicae supplicia vota sua porrexit, ut sequentia Dubia declarare dignaretur, nimirum:

I. Ex Indulto Romae dato Anno 1852 die 2 Decembres pro Dioecesi Cadurcensi quater in Anno approbantur Vesperae defunctorum post Vesperas Dominicae juxta antiquam, et laudabilem consuetudinem, et crastina die Missae Solemnis de Requie pro defunctis; dummodo non obstet duplex primae vel secundae Classis, Festum de præcepto servandum, Feria, Vigilia, et Octava privilegiata. Quum vero ritus illi pro omnibus generatim defunctis celebrentur, humillime quaeritur:
  1. An dictae Vesperae cantandae sint ritu duplice?
  2. An in illis dicendus sit Psalmus: Lauda anima mea?
  3. An dicenda sit unica Oratio Fidelium Deus; vel potius tres Orationes in Breviario adnotatae?
  4. Quanam Missa solemniter cantanda sit crastina die, prima nimirum, an in quotidianis?

II. Ex alio præcedenti Indulto Apostolico dato eodem
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 141

Anno 1852 die 18 Novembris etiam Dioecesi Cadurcensi conceditur, ut in singulis Ecclesiis Parochialibus Civitatis, atque integrae Dioecesis ter in qualibet hebdomada locum habere valeant Missae de Requie cum cantu dum Officia occurrunt ritus duplicis; attamen exclusis semper Duplicibus primae, et secundae Classis, Festis de praeceto servandis, Feriis, Vigiliis, et Octavis privilegiatis. Quum autem ex Rubrica diebus secunda, tertia, quarta, et quinta Januarii, Missae de Requie celebrari nequeant, quaeritur: An virtute supradicti Indulti suprænunciatis diebus decantare liceat Missas de Requie, ac præsertim Missas de diebus tertio, septimo, trigesimo, et anniversario?

III. In Dioecesi Cadurcensi nulla, aut fere nulla extant Anniversaria proprie dicta, sed die circiter octavo, vel anniversario ab obitu, Missae plures celebrantur pro defuncto cum magno concursu parentelæ, et amicorum. Hinc quaeritur:
1. An in dicto casu cantari possit Missa de Requie assignata pro die septimo, vel anniversario, sub ritu duplici, vel potius haec Missa ex quotidianis sumenda?
2. An omnes Missae celebrari aut cantari possint de Requie dum occurrit Festum duplex, an vero celebrandæ de Festo occurrente?

IV. In omnibus ferme Ecclesiis Dioecesis Cadurcen. tribus diebus ante Feriam quartam Cinerum celebratur Oratio Quadraginta Horarum. In illa Oratione ex Instructione Clementina Missa pro Pace cantanda est secunda die cum colore violaceo sine Gloria, et sine Credo; quæ quidem Missa cantanda non est nec in Altari, in quo Sanctissimum Sacramentum publicæ Fidelium venerationi manet expositum, neque in Altari, Sanctissima Eucharistia in Tabernaculo asservatur. Quum ab annis innumeris mos invaluerit in Dioecesi Cadurcen. tribus enunciatis diebus Missam Solemnen cum cantu celebrandi in Altari majori, in quo Sanctissimum Eucharistiae Sacramentum expositum est, inde quaeritur:
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 142

1. Est ne servanda exposita consuetudo, vel potius eliminanda?

2. Necessario ne est cantanda Missa pro Pace, an vero per Missam de Festo occurrente, vel de Sanctissimo Sacramento juxta Rubricas supplenda?

V. In triduo Hebdomadæ majoris, Feria quinta videlicet, Feria Sexta in Parasceve, et Sabbato Sancto ab omnibus de Clero etiam Canonicis genuflectendum est ex Rubrica ante Crucem Altaris. Quum autem Officium Nocturnum Feriae quintae in Cœna Domini dicatur Feria quarta hora competenti, quaeritur, utrum genuflectendum sit ante dictam Crucem ab initio Matutini Feriae quintae; item an in toto Sabbato Sancto, an vero tantum usque ad Matutinum Festi Resurrectionis Domini in Sabbato Sancto legendum, aut canendum?

Sacra Congregatio rescribendum censuit:

Ad I. Quoad primam questionem, negative: quoad secundam, affirmative: quoad tertiam, negative ad primam partem, affirmative ad secundam: quoad quartam, negative ad primam partem, affirmative ad secundam.

Ad II. Affirmative.

Ad III. Quoad primam questionem: Missam sumendam esse in quotidianis, nisi agatur de die vere septima, vel ab obitu: quoad secundam questionem: negative ad primam partem, affirmative ad secundam.

Ad IV. Quoad primam questionem: inhærendum quantum fieri potest Instructioni Clementinæ: quoad secundam: Missam Votivam pro Pace suppleri posse per aliam Missam Votivam ex iis, quae continentur in Missali Romano arbitrio Episcopi.

Ad V. Genuflectendum Crucis ab initio adorationis Feria sexta in Parasceve usque ad Nonam Sabbati Sancti inclusive.

Die 9 Maii 1857.

Ruremunden.—Professor Rubricarum in Seminario Ruremunden. in Neerlandia Sacrorum Rituum Congrega-
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 143

tioni sequentia Dubia pro opportuna declaratione proposuit, nimirum:

I. Utrum Vigilia alicujus Festi transferri posset, si Festum, quod Vigiliam habet, in diem fixam perpetuo sit translatum, uti accidit in Civitate Ruremundensi, ubi Festum Sancti Jacobi Apostoli transfertur ob occurrentiam Sancti Christophori Martyris Patroni Ecclesiae Cathedralis?

II. Utrum Patronus Ecclesiae Cathedralis à Clero extra Civitatem celebrari debeat ritu duplici?

III. Utrum satisfaciat suae obligationi, qui applicare debet pro defuncto, vel in honorem alicujus Sancti cantando Missam ex. gr. de Venerabili Eucharistiae Sacramento Feria quinta, vel de aliquo Sancto ex consuetudine, determinata die per hebdomadam?

IV. Utrum obligatus legere in honorem Septem Dolorum Infra Octavam Beate Mariae Virginis (die permittente legere Missas votivas) dicere possit dictam Missam de Septem Doloribus, vel dicere debeat Missam de Beata Virgine infra Octavam?

Sacra Congregatio rescribere rata est:
Ad I. Negative.
Ad II. Detur Decretum in Bossanen. diei 22 Augusti 1772 ad Dubium V.
Ad III et IV. Dubia clarius exponantur.
Die 6 Maji 1857.

Portus Aloisii.—Quum Sacra Congregatio de Propaganda Fide opportunum duxerit ad hanc Sacram Rituum Congregationem mittere nonnulla Dubia à Rmo. Domino Guillelmo Bernardo Allen Collier Episcopo Portus Aloisii huic Sanctae Sedi Apostolicae proposita pro solutione, subscriptus Sacrorum Rituum Congregationis Secretarius haec ipsa Dubia eodem ordine, quo proposita fuerunt, retulit in Ordinariis Sacrorum Rituum Comitiis ad Quirinale hodierna die coadunatis, nimirum:

I. Utrum in responso à Sacra Rituum Congregatione die
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 144

11 Septembris 1847 in Taurinen. ad Dubium secundum dato, quod respicit Missas Defunctorum cantandas, verba illa precatio Suffragii includant Sequentiam Dies iræ, quae vix vocari potest oratio, vel precatio? Item utrum in dictis Missis cantari necessario debeat Offertorium?

II. Circa Extremæ Unctionis administrationem Libellus inscriptus: Ordo administrandi Sacramenta ex Rituali Romano extractus, et jussu Episcoporum in Anglia adhibendus, dicit: Intincto stylo, vel pollice in oleo Sancto, etc. Quum vero Theologorum non una sit sententia circa consuetudinem adhibendi stylum in hac sacra Unctione, et Theologi ipsi concludant, quod quisque sequatur usum Ecclesiae suæ; queritur utrum in Diœcesi ista Portus Aloisii, in qua invaluit usus stylum, seu virgulam argenteam adhibendi in administratione Extremæ Unctionis, usus ipse tuto continuari possit?

III. Quum in Diœcesi Portus Aloisii usus hucusque prævaleat in Baptismate adultorum ritum adhibendi pro Baptismate infantium designatum, Episcopus Orator postulat, ut ex gratia liceat hunc usum servare præsertim ob paucitatem Sacerdotum, quorum unicum in ipsa Diœcesi incumbit cura quinque, vel sex amplius millium Catholicon rum, cum eodem numero Paganorum; ac proinde temporis angustiæ ex hoc proveniunt.

IV. Quum Sacra Rituum Congregatio circa usum stolæ in Processionibus adhibendæ à Cappellano Confraternitatis Sacrorum Stigmatum Velitis Anno 1824 die 27 Martii rescripserit: «Immemorabili usu mature perpenso, habitaque ratione, quod Decreto generali (1703) minime obstante, etiam in Urbe, et alibi consuetudo in contrarium viget; animadvertens tandem decere, et conveniens esse, ut Confraternitatum Cappellanus à simplicibus Presbyteris distinguatur, subscribendum censuit servandam esse consuetudinem, et nihil innovandum,» quumque rescriptum istud Sacrae Congregationis sa. me. Leo Papa XII, die 30 iisdem Mense et Anno approbaverit, quæritur: Licet ne in Diœ-
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 145

cesi Portus Aloisii Cappellanis, et à fortiori Parochis, publice Stolam deferre in Processionibus?
Sacra Congregatio rescribere rata est:
Ad I. Affirmative.
Ad II. Negative remota necessitatis causa.
Ad III. Negative in omnibus.
Ad IV. Servandam esse Locorum consuetudinem.
Die 9 Maji 1857.

Ebroicen.—Quum Rmus. Dnus. Episcopus Ebroicen. ab hac Santa Sede Apostolica humillime postulaverit, ut sequentia Dubia declarare dignaretur, nimirum:
I. Canonici Ecclesiae Cathedralis Ebroicensis, quum Missam sunt celebraturi ab aliquot annis induunt Sacra Paramenta ad Altare sicuti Episcopi: potest ne abusus iste tolerari?
II. Iidem Canonici, dum vagantur per Urbem Ebroicensem, gestant Palliolum, seu Mozzettam: potest ne abusus iste tolerari?
III. Iidem Canonici usum habent gestandi Palliolum, vulgo Mozzettam, non solum in Choro Cathedralis Ecclesiae, verum etiam in aliis Ecclesiis in quibus Sacra peragunt: potest ne abusus iste tolerari?
S. Congreg. respondere censuit:
Ad I. Serventur Decreta alias edita in una incerti loci Mediolanen. diei 18 Augusti 1629: in una Cusentina diei 5 Julii 1631: in una Patavina diei 17 Junii 1673, et in una Reatina diei 19 Maji 1838.
Ad II et III. Serventur Decreta, et praesertim generale diei 31 Maji 1817 Apostolica confirmatione à sa. me. Pio Papa VII munitum.
Die 9 Maji 1857.

Isclan.—Rme. Dne. uti Frater, Sacrae Rituum Congregationi Amplitudo Tua exposuit consuetudinem in ista Dioecesi vigere, qua sit ut Capitulum Collegiatae Parochialis
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 146

ecclesiae Spiritus Sancti sub propria Cruce in publicis Supplicationibus incedat, quamvis Cathedrale Capitulum interveniat, exceptis tantummodo Cadaverum associationibus, in quibus non sub propria, sed sub Cathedralis Capituli Cruce progreedi solet. Metuens vero Amplitudo Tua ne haec diversa agendi ratio futuris litibus occasionem praebeat, ad ejusmodi periculum vitandum, opportunum sibi videri dixit, si praefatae Collegiatae Ecclesiae privilegium tribuatur propriam Crucem etiam in Cadaverum associationibus defendi.

S. Congregatio rescribendum censuit: Nihil interim innovandum.

Romae 9 Maji 1857.

Avenionen.—Canonicus Ecclesiae Metropolitanae Avenionen. cui demandata est cura Ordinem Divini Officii peragendi, sequentia Dubia enodanda S. R. C. proposuit, videlicet:

I. Anno proxime sequenti 1857 die vero 13 Septembri concurret Festum SSmi. Nominis Mariae cum festo S. Benedicti de Ponte nuperrime à S. R. C. Dioecesis Avenionen. benignissime concessso sub ritu duplici majori, et die 13 Septembri fixo tanquam in sede propria. Inde dubium super festo transferendo. Ob dignitatem siquidem præponendum sane est Officium SSmi. Nominis: si vero habeatur Officium SS. Nominis ut festum minus principale B. Mariae, et præsertim ut Festum mobile (incidere namque potest à die 9 ad diem 13 Septembri) præferri videtur Festum S. Benedicti de Ponte in suam propriam sedem incidens; quodnam igitur Festum transferendum: S. Benedicti, an SS. Nominis Mariae?

II. Ex responsis S. R. C. (die 12 Septembri 1840 in una Ordinis Excalceatorum SSmae. Trinitatis) Officium semiduplex incidens in Dominicum infra Octavam non privilegia- tam reponi debet in diem immediatum sequentem non impeditam, quamvis Officium duplex prius translatum repo-