ferjorosa/bne-hemeroteca-ocr-xix huggingface dataset:
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 223

bertus Jeantet Episcopus Pentacomiensis Coadjutor Vicarii Apostolici Tunquini Occidentalis ab hac S. Sede Apostolica supplicibus votis postulavit, ut super sequentibus tribus Dubiis mentem suam aperire, eaque declarare dignaretur, nimirum:

I. Diaconus, qui ex mandato sui Vicarii Apostolici defert sacrum Viaticum infirmis, potest ne facere aspersionem aquae benedictae, dicere misereatur, indulgentiam, signare infirmum, vel semetipsum, dicere Dominus vobiscum cum Oratione, et benedicere cum Sanctissimo Sacramento infirmum et assistentes? Secus quid faciendum?

II. Si idem Diaconus ex pari mandato precans pro De-functo dicat Vesperas, aut Laudes, vel preces exequiarum in Rituali, debet ne eas cantare, aut legere? Debebit ne legere Non intres, cantare Libera, et circumiens feretrum poterit ne corpus aspergere aqua benedicta, et incensare, ac benedicere sepulchrum, et dicere alias preces, exceptis excipiendis, juxta Rituale, praesertim si faciat has privatim in domibus privatis?

III. In Litaniis omnium Sanctorum post Versum: Sancte Raphael, si addatur distincta invocatio novem Chor. Angelorum, vel addatur invocatio unius vel plurium Sanctorum pro devotione cujuscumque, amittuntur ne omnes Indulgentiae à Summis Pontificibus concessae in recitando sic Littanias? Si respondeatur affirmative, Episcopus Orator implorat ab eadem S. Sede ut easdem Indulgentias sibi iterum concedere dignetur.

Sac. Congregatio rescribendum censuit:
Ad I. Deficiente Presbytero et Vicarii Apostolici concur-rente licentia, affirmative in omnibus.
Ad II. Ut ad primum.
Ad III. Observanda Decreta, qua omnem velant in Li-taniis additionem.
Die 14 Aug. 1858.

Ultrajecten.—Perillustr. et Rme. Dne. uti Frater. Quum
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 224

in Ordinariis Comitiis S. R. C. hodierna die ad Vaticanum habitis subscriptus Secretarius retulerit Litteras ab Amplitudine Tua SSmo. D. N. Pio Papæ IX, die 4 Martii vertentis anni datas, Emi. et Rmi. Patres Sacris tuendis Ritibus præpositi saluberrimum Amplitudinis Tuæ consilium adoptandi in ista Dioecesi Ultrajectensi Rituale Romanum, exclusis quibuscumque aliis Ritualibus libris summopere commendarunt, et quin illud quam primum eadem Amplitudo Tua executioni demandatura sit dubitare minime potuerunt.

Quod vero attinet ad renun unctionem, quam in administrando Sacramento Extremæ Unctionis nunquam in ista Dioecesi Amplitudo Tua adhibitam fuisse testatur, et quam idcirco postulat, ut in Rituali Romano omitti permittatur, visum est S. Congregationi nullam prorsus sive in hac sive in alia quacumque re suppressionem vel immutationem in Rituali induci oportere, sed illud voluit integre, et fideliter imprimi prout à Paulo V editum, et à Benedicto XIV recognitum et castigatum fuit. Quod si unctio renun inusitata istic hactenus fuit, declaravit S. Congregatio patienter se quidem laturam si singularia istius Dioecesis adjuncta impediant quominus illico, et universim ad praxim unctio isthæc deducatur, insimul tamen ardentissimum votum suum expressit, ut curante Amplitudine Tua, et docentibus Parochis, paulatim et sensim sine sensu disponantur Fideles ad istam quoque specialem unctionem in extremo agone recipiendam juxta Ritualis Romani praescriptiones.

Dum pro mei muneris ratione Amplitudini Tuæ Sacrae Congregationis mentem communico, ut ipsa diu felix et incolumis vivat ex animo adprecor.

Romæ die 14 Augusti 1858.

Perillmo. et Rmo. Dno. uti Fratri Archiepiscopo Ultrajectensi.

Venafren.—In Civitate Venafren. ubi ab antiqua ætate penes Cœnobium Sanctorum Nicandri, Marciani et Dariæ
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 225

Religiosa extat Patrum Capuccinorum Familia, nonnisi superiore Anno 1857 Cœnobium Sanctæ Mariae de Monte Carmelo pro Familia sui Ordinis Patres Minores de Observantia, approbante Sede Apostolica, aperuerunt. Exorta statim inter utramque Religiosam Familiam controversia de jure præcedendi in supplicationibus, aliisque publicis Functionibus, eaque à Rmo. Venafren. Episcopo ad S. R. C. deducta, hæc ad impediendum, lite pendente, dissidiorum progressum sub die 6 elapsi Februarii rescripsit: exquiratur Votum utriusque Procuratoris Generalis et postea ponatur in Folio, exquisito voto alicujus Cæremoniarum-Magistri, et interim absque præjudicio jurium partium servetur ultimum Decretum in Coversanen. diei 7 Februarii 1847 et hæc dispositio communicetur utrique procuratori.

Facta autem Rescripti hujus communicatione quum et propria jura utrinque fuerint producta, à delecto Cæremoniarum Magistro editum votum, Emus. et Rmus. Dnus. Card. Ludovicus Altieri in Ordinariis S. R. Comitiis hodierna die ad Vaticanum habitis sequens Dubium proposituit: An in Processionibus aliisque Sacris Functionibus præcedere debeant Fratres Minores de Observantia, seu potius Fratres Minores Capuccini in casu? S. C. respondit: Negative ad primam partem, affirmative ad secundam.

Taurinen.—Rme. Dne. De Controversia, quam Rev. Parochus Ecclesiae Sanctorum Martyrum in Urbe Taurinensi superiore Anno 1857 excitavit adversus Rev. Parochum S. Dalmatii ob erectam in hujus Ecclesia non longe dissita ab alia Sanctorum Martyrum Societatem Immaculatae Conceptionis et sacri Cordis B. Mariae Virginis pro conversione Peccatorum, actum fuit in Ordinariis S. R. Comitiis hodierna die ad Vaticanum habitis. Sententiam itaque rogan- te Emo. et Rmo. Dno. Cardinali Josepho Bofondi, Sacra Congregatio, auditis, quæ à Te superiore Anno exposita fuere in Epistola diei 26 Maji, visis juribus ab utrâque parte scripto allegatis, votoque perpenso, quod delectus
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 226

Apostolicarum Cæremoniarum Magister desuper exaravit, censuit præexistentiam Piæ Confraternitatis SSmi. et Immaculati Cordis B. M. V. pro conversione Peccatorum in parochiali Ecclesia Sanctorum Martyrum canonice erectae, et Archiconfraternitati Parisiensi B. M. V. à Victoriis pro Indulgentiarum communicatione jamdiu aggregatæ, nullimode impedire simultaneam existentiam Societatis Immaculatae Conceptionis, et Sacri Cordis B. M. V. pro conversione Peccatorum in Parochiali Ecclesia Sancti Dalmatii, interveniente auctoritate Ordinaria, recentius institutæ, nec locum esse in casu applicationi Constitutionis Quæcumque à Clemente VIII editæ die 17 Decembris 1604.

Quoniam vero in re, de qua agitur, ita jura partium sunt attendenda, ut inspici simul debeat quid ad spiritualem Fidelium ædificationem potissimum conferat, hinc eadem S. Congregatio prudenti tuo arbitrio commisit, ut publica pietatis exercitia, quæ ex instituto duarum Sodalitatum in propriis ipsarum Ecclesiis fiunt, si eadem forte utrobique iisdem diebus et horis peragantur, idque dissidiis ac querelis occasionem forte præbent, Ipse, prout in Domino expedire judicaveris, divides, et piis utriusque Ecclesiae exercitiis diverso tempore assignes.

Interim ut diu bene valeas ex animo adprecor. Romæ die 14 Augusti 1858.

Rmo. Dno. Vicario Generali Taurinensi.

Granaten.—Rmus. Dnus. Salvator de Rogas Archiepiscopus Granaten. pro sua conscientia quiete et pastoralis muneris adimplemento supplici dato libello ab hac sacra Rituum Congregatione humillime postulavit, ut sequentia Dubia de Missa celebranda in Anniversario tum electionis et consecrationis Episcopi, tum creationis et coronationis Summi Pontificis solvere dignaretur, nimirum:

I. An Missa Solemnis in Anniversario electionis et consecrationis Episcopi sit preceptiva in Cathedralibus et Collegiatis Diœcesis, licet Cæremoniale Episcoporum, lib. 2, cap. 35, num. 1, solum dicat celebrari convenit?
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 227

II. Et quatenus affirmative, an sit praeciptiva haec Missa solemnis in ambobus Anniversariis tam electionis seu confirmationis, quam consecrationis, ut annuere videtur Cæremoniale, et opinatur Talù ad Decretum 817 suae Collectionis, vel solum sit praeciptiva in Anniversario consecrationis, ut innuere pariter videtur Pontificale Romanum part. 1, tit. 13, in fine, simulque Decreta hujus Sacrae Congregationis, et praxis Ecclesiarum?

III. An præter hanc Missam solemnem in Cathedrali et Collegiatis post Nonam tali die, vel diebus celebrandam, Sacerdotes ejusdem Cathedralis et Collegiatarum in Missis privatis commemorationem facere debeant de praedicto Anniversario, vel Anniversariis, licet aliter opinetur Merati in Gavantum, part. 1, tit. 4, num. 9, cum praxi, ut ait, Basilicarum Urbis, in quibus præter Missam solemnem de die Anniversaria tam creationis quam coronationis Summi Pontificis nullam Missam privatam, vel commemorationem fieri asserit à Sacerdotibus etiam illarum Basilicarum?

IV. Et quatenus Affirmative ad Dubium tertium, an etiam de eodem Anniversario, vel Anniversariis commemorationem facere teneantur in Missis tam cantatis quam lectis omnes Sacerdotes sæculares totius diœcesis Kalendario dioecesano utentes non obstante contraria antiqua consuetudine?

V. Et quatenus Affirmative ad Dubium quartum, an etiam de eodem Anniversario commemorationem facere teneantur in omnibus Missis cantatis, et lectis omnes Sacerdotes Regulares totius Diœcesis proprio Kalendario utentes, non obstante pariter contraria perpetua consuetudine, et quod illorum Kalendarium generatim plures comprehendet Dioeceses?

VI. Juxta Decretum S. R. C. in Aquen. die 2 Septembris 1741. Ad Dubium XI de Episcopo translato celebranda est Missa in Ecclesia, cui fuit ultimo loco praepositus, recurrente die, quo Papa eum tali Ecclesia præfecit: quæritur ergo utrum celebrari etiam debeat, vel saltem possit,
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 228

Missa, vel respective commemoratio consecrationis ejusdem?

VII. Utrum in toto Orbe Catholico sit praeceptiva commemoratio pro Summo Pontifice regnante in omnibus Missis cantatis et lectis in die Anniversaria tam creationis quam coronationis ejusdem, quamvis hucusque in his partibus neque facta fuerit, neque hujnsmodi praeceptum cognitum fuerit, neque erui necessario videatur ex Rubricis Missalis, neque ex capitibus 31 et 32 Cærimonialis Sanctæ Romanae Ecclesiae?

Sacra Congregatio audito voto unius ex Cæremoniarium magistris respondit:
Ad I. Affirmative accedente mandato Episcopi.
Ad II. Affirmative ad primum.
Ad III. Affirmative ad primum.
Ad IV. Affirmative ad primum.
Ad V. Affirmative juxta Decreta in una Portugallien. diei 17 Septembris 1785, et in Namurcen. diei 23 Maji 1835.
Ad VI. Per Anniversarium Translationis nihil detrahi Anniversario consecrationis Episcopi.
Ad VII. Affirmative.
Die 14 Augusti 1858.

Montis Albani.—Rmus. Episcopus Dioecesis Montis Albani in Galliis ab hac S. R. C. sequentium Dubiorum declarationem supplicibus votis imploravit, nimirum:
I. An possit Sacerdos, quum Matrimonia extra Missam celebrantur, sicut in Ecclesiis Civitatum Montis Albani Dioecesis frequenter evenit, sponsis benedictionem imper-tiri, et orationes recitare, quae in Missali in Missa pro Sponso et Sponsa habentur, quaeque dicendae sunt tum post Pater noster, tum ante placeat, quando non agitur de Nuptiis, in quibus non est deneganda supradicta benedic-tio? Et quatenus affirmative, an teneatur?
II. Licetne Missam pro Sponso et Sponsa, et benedictionem ad diem proxime sequentem vel in aliam multo re-
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 229

motiorem differre, etsi conjuges ante benedictionem Sacerdotalem in templo suscipiendam in eadem domo cohabitent?

III. Utrum prohibitio Nuptiarum tempore Adventus et Quadragesimae intelligi tantum debeat de Missa pro Sponsis, ac de precibus pro Nubentium benedictione in Missali positis, an ipsum etiam attingat Matrimonium, quod cum solis celebratur caeremoniis et precibus, quae in Rituali reperiuntur?

IV. An facta per Episcopum licentia contrahendi Matrimonium temporibus à S. Concilio Tridentino vetitis, censeatur etiam permissa benedictio conjugum per preces et orationes in Missa pro Sponsis contentas? Et quatenus negative, an possit Episcopus in casu eam facultatem concedere?

S. C. rescribendum censuit:
Ad I. Negative in omnibus.
Ad II. Negative in casu.
Ad III. Affirmative ad primam partem, negative ad secundam, dummodo accedat Episcopi venia.
Ad IV. Negative in omnibus.
Die 14 Augusti 1858.

Briocen.—Rmus. Vicarius Capitularis Dioceseos Briocen. exposuit huic S. Sedi Apostolicae in Kalendario dioecesano, anno 1847 ab eadem S.-Sede approbato die 15 Aprilis, affixum fuisse festum Canonizationis S. Guillelmi Episcopi Brioccensis, quod in Cathedrali agi debet ritu duplicis secundae classis, et in Dioecesi ritu dupli majori; insuper in eodem Kalendario sequenti die 16 ejusdem mensis occurrere festum S. Paterni Episcopi sub ritu dupli majori. Quum autem vertente hoc anno 1859 enunciata die 13 Aprilis incidat festum septem Dolorum B. M. V. orator ab hac S. R. Congregatione declarari petiti: utrum in eadem Cathedrali festum Dolorum Virginis reponi debeat die immediate sequenti, nimirum 16 Aprilis, translato juxta Rubri-
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 23

A las cuatro de la tarde se rezan las Completas, y en los días solemnes se cantan, y se hace la procesion, visitando todos los santuarios comprendidos en el recinto del templo, precediendo un religioso vestido de roquete que lleva el incensario y naveta, y en seguida van los demás religiosos de dos en dos con candelas y libros en la mano, cerrando la procesion tres religiosos sacerdotes vestidos tambien de roquetes, dos como cantores y uno como hebdomadario; y detrás de ellos van los peregrinos, tambien con candelas, parte de las cuales guardan, terminada la procesion, para llevarla á su patria como precioso recuerdo de su santa peregriñacion á Jerusalen.

Los santuarios y altares que en esta procesion diariamente se visitan son los siguientes: 1.º El altar donde se conserva un gran trozo de la columna de la flagelacion de Nuestro Señor. 2.º La capilla medio subterránea donde pusieron á Jesús mientras disponian los verdugos todo lo necesario para el suplicio, capilla comunmente llamada la cárcel. 3.º La capilla que recuerda la division de las vestiduras del Señor hecha por los soldados despues de la crucifixion. 4.º El subterráneo donde encontró santa Elena el precioso madero de la cruz, al cual se baja por una ancha escalera de cuarenta y un peldaños. 5.º La iglesia dedicada á la misma santa Elena, á la cual se sube al volver de dicho subterráneo. 6.º Subiendo de nuevo hasta el nivel general del templo, la capilla donde fue colocado un trozo de columna que sirvió de asiento á Jesucristo cuando los judíos le insultaron y coronaron de espinas en el Pretorio, llamada la columna de los improperios. 7.º El lugar donde nuestro Salvador fue clavado en la cruz, al cual se sube por diez y ocho altas gradas, como que está en la cima del Calvario. 8.º El lugar, inmediato al anterior, donde fue levantada en alto la cruz y fijada en el agujero, donde permaneció hasta que espiró nuestro divino Redentor. 9.º La piedra llamada de la unción, donde José de Arimatea y Nicodemos embalsamaron su sacratísimo cadáver: esta piedra está al
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 230

cas Officio S. Paterni? vel potius, an recitari debeat de S. Paterno, translato in primam diem liberam post Dominicam in Albis festo Septem Dolorum?

S. C. rescribendum censuit: Quod primum affirmative: quod secundum provisum in praecedenti.

Die 26 Martii 1859.

Nortinghamen.—A Secretario, relatis in Ordinariis Comitiis S. R. Congregationis hodierna die ad Vaticanum habitis, humillimis precibus, quibus Rmus. Dnus. Riccardus Roskel Episcopus Nortinghamen. declarari petiit: An Festum de S. Barnaba Apost. Cathedralis illius Ecclesiae Titulari sub ritu duplici primae classis cum Octava fieri debeat ab iis solum, qui vere sunt de gremio ejusdem Cathedralis Ecclesiae, seu potius juxta alias decreta ab universo Clero Saeculari totius Dioeceseos? Emi. et Rmi. Patres sacris tuendis Ritibus praepositi rescribere rati sunt: Negative ad primam partem: affirmative ad secundam.

Die 27 Martii 1859.

Congregationis Scholarum Piarum.—Praepositus Provincialis Congregationis Scholarum Piarum utriusque Castellae supplicibus votis postulavit ab hac S. R. Congregatione sequentium Dubiorum declarationem, nimirum:

I. Quum anno vertente 1859 tribus subsequentibus diebus occurrant tria festa ritus duplicis secundae classis, videlicet S. Cordis Jesu die prima Julii, Visitationis B. M. V. die secunda et pretiosissimi Sanguinis Domini die tertia ejusdem mensis; quaeritur quomodo ordinandae sint Vesperae praedictorum festorum in respectiva concurrentia?

II. Commemoratio S. Pauli Apostoli ob infra Octavam SSmi. Corporis Christi in Hispania privilegiatam debet hoc ipso anno 1859 transferri juxta Rubricam propriam in diem quintam Julii; at quum subsequenti die quinta in Hispania celebretur ritu duplici minori festum Vesperae Commemorationis S. Pauli, dimidiandae sunt; quaeritur ergo quomodo
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 231

facienda sit commemoratio præcedentis; utrum per Antiphonam communem duorum SS. Apostolorum?

III. In Provincia Castellæ Scholarum Piarum ex præscripto Regulae die tertia Novembri decantatur solemniter integrum Officium Defunctorum pro omnibus Religiosis Ordinis, qua etiam die pro ipsis Religiosis Defunctis Missæ omnes applicari debent. Jamvero quum, ab immemorabili, usus invaluereit in prædicto Officio ad Laudes omittendi Psalmum De profundis, Missasque omnes celebrandi de Requie, quamvis in Hispania dicta die tertia Novembri occurrat Officium duplex minus Sanctorum innumerabilium Martyrum Cæsaraugustanorum, contra quorumdam opinionem, cæteri sustinere conantur antiquam consuetudinem servari posse ea potissimum de causa, quia officium non recitatur sed cantatur. Quæritur ergo: an liceat in ejusmodi Officio solemniter decantato omittere Psalmum De profundis, ac etiam utrum possint Missæ celebrari de Requie, non obstante quod recitetur Officium duplex de enunciatis Sanctis Martyribus?

S. C. rescribendum censuit:
Ad I. Juxta Rubricas et hujus S. C. Decreta festum Visitationis B. M. V. habere debet integras utrasque Vesperas.
Ad II. Negative ad primam partem, affirmative ad secundam.
Ad III. Negative in omnibus.
Die 26 Martii 1859.

Fesulana. — Quum Rmus. Dnus. Joachim Antonielli Episcopus Fesulanus, ad amovendam quamcumque ulteriorem commissi sibi Cleri anxietatem quoad usum sacrorum Paramentorum coloris flavi, à S. R. Congregatione declarari petierit; utrum sacra Paramenta serica coloris flavi adhiberi adhuc valeant loco coloris albi, atque eadem renovari liceat? S. C. rescribendum censuit: Juxta alias decreta, negative in omnibus.
Die 26 Martii 1859.
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 232

Cadurcen.—Redactor Kalendarii Liturgici Dioeceseos Mechlinien. anno 1844 ab hac S. R. Congregatione non-nullorum Dubiorum solutionem exquirens Dubio secundo petiti: Juxta Decretum S. R. Congregationis diei 12 Novembris 1831 celebrari non debet ritu duplicis primae classis cum Credo et octava festum titularis Cappellarum publicarum, quae existunt in Hospitalibus Domibusque Regularium. Verum existunt in Dioecesi Mechliniensi plura hujusmodi Oratoria benedicta quandoque etiam consecrata, quibus unus saltem Sacerdos tanquam Director seu Pastor adscriptus est, qui ex speciali commissione Ordinarii non tantum ibidem celebrat, sed et munia quaedam Pastoralia exercet, v. g. instruendo Populum, aliqua Sacramenta administrando, etc. Quaeritur ergo, an sub Decreto supraicitato comprehendantur etiam praedicta Oratoria? Cui quidem Dubio S. R. Congregatio die 7 Decembres ejusdem anni 1844 respondit: Negative juxta Decretum diei 12 Decembres 1831. Jamvero quum in Indice Collectionis Decretorum authenticorum S. R. Congregationis Decretum istud Mechliniense indicetur hoc modo: Titulares Oratoriorum seu Cappellarum publicarum non sunt colendi ritu primae classis cum Octava. Sacerdos D. Ferrand ex Urbe Cadurcensi, assentiente Rmo. Ordinario ab eadem S. R. Congregatione humillime declarari petiti, quid in praxi tenendum à Sacerdotibus adscriptis Cappellis, in quibus ex speciali commissione Ordinarii munia quaedam Pastoralis exercent?

S. C. respondendum censuit: Standum decisioni prout continetur in laudato Decreto diei 7 Decembres 1844, ad Dubium II et non sensui qui eidem Decreto tributus fuit per errorem à Compilatore Indicis.

Die 26 Martii 1859.

Mechlinien.—Ut in recitatione Divini Officii ac celebrazione sacrosancti Missæ Sacrificii omnia disponantur et sint secundum Rubricas et Decreta Sacrorum Rituum Congregationis, hodiernus Redactor Kalendarii Mechliniensis de expresso consensu scriptis etiam manifestato Emi. et Rmi.
Revista católica (Barcelona) (1868-07-01 00:00:00), página 233

Dni. Card. Engelberti Sterchx Archiepiscopi Mechliniensis, eidem S. Congregationi sequentia Dubia proposuit ut quid in casibus propositis sit agendum declarare dignaretur:

I. Dominica 1 Julii occurrit festum pretiosissimi Sanguinis D. N. J. C. hoc vero anno 1859 sequenti die celebrandum erit ritu dupli majori festum Sacratissimi Cordis Jesu translatum ex die hesterna (quae erat dies ejus fixa in Kalendario Mechliniensi juxta indultum diei 23 Augusti 1850). Quæritur utrum in secundis Vesperis pretiosissimi Sanguinis omitti debeat commemoratio sequentis festi Sacratissimi Cordis, uti decretum fuit die 17 Augusti 1851 in concurrentia Octavæ Corporis Christi cum eodem festo Sacratissimi Cordis?

II. Decrevit S. R. Congregatio in Ostunen. die 6 Septembris 1834, omittendam esse commemorationem Sanctissimi Sacramenti in Missa solemni de Sacratissimo Corde Jesu celebrata cum cantu in ejus festo ante Sanctissimum Sacramentum expositum. Postea vero propositum fuit Dubium: utrum omitienda sit commemoratio de Venerabili, quando Missa propria Sacratissimi Cordis Jesu dicitur ad Altare, in quo Sanctissimum Sacramentum patenter est expositum, si aliquin prædicta commemoratio esset facienda? Et Sacra eadem Congregatio die 22 Maji anni 1841 in Mechlinien. respondit: Ad modum Collectæ permitti posse. Hinc in prædicta Archidiœcesi differentia orta est in praxi. Alii scilicet dicunt servandam omnino esse dispositionem Decreti in Ostunen. die 6 Septemb. anni 1834 et Decretum posterius in Mechlinien. censent intelligendum dumtaxat esse de casu, in quo commemoratio de Venerabili præscripta sit ab Episcopo ad modum Collectæ seu Orationis imperatae. Alii è contra dicunt commemorationem de Venerabili semper addi posse dummodo aliunde Rubricæ non obstent. Quæritur itaque quisnam in memorato Decreto die 22 Maji anno 1841 sit sensus horum verborum: Ad modum Collectæ?

III. Quum hoc eodem anno 1859 dies 30 sit impedita propter occurrentiam diei Octavæ Corporis Christi, Comme-