Revista católica (Barcelona) (1865-04-01 00:00:00), página 200

«norantes, de animar á los que desfallecen, de llamar á los «desviados al camino recto, de dirigir los unos al través de «su incertidumbre, de curar á los otros del contagio del

tras ad orientales studiosissime æque ac amantissime convertimus, clementissimum misericordiarum Patrem sine intermissione orantes et obsecrantes, ut qui in fidei unitate cum hac veritatis Cathedra sunt consociati magis in dies stabiles et immoti persistant, et crescentes in scientia Dei, et cognitione Domini Nostri Jesu Christi per bona opera certam eorum vocationem et electionem faciant; qui vero ab unico Christi ovili, extra quod salus esse non potest, misere aberrant, ad illud redire properent, atque festinent. Ea porro spe sustentamur fore, ut dives in misericordia Deus hinc bisce nostris humillimis et serventissimis precibus propitiis annuere velit. Interim vero pra oculis habentes praesentem Orientalium conditionem, et noscentes, in aliquibus locis quedam impedimenta, Deo auxiliante, ita fuisse remota, ut Orientalis ritus gentes possint cum bac Apostolica Sede libere communicare, et iccirco facilius Nobis sit gravibus illarum indigentis occurrere, Apostolici nostri ministerii esse duximus, nostras paternas curas et sollicitudines ingeminatis studiis adhibere, ut spirituali corumdem Orientalium bono et necessitatibus majorem in modum prospicere valeamus. Itaque selectæ S. R. E. de Propaganda Fide Cardinalium et Romanae Curiae Praesulum Congregationi commisimus, ut, rebus sedulo perpensis, Nobis proponeret quæ potiora essent suscipienda consilia ad Orientalium utilitatem magis magisque procurandam. Qui quidem Cardinales et Praesules ex una parte apprime noscentes quam multipes gravesque sint Orientalium indigentiae, et quam necesse sit, ut illorum negotia propter linguæ, ritus, disciplinæque varietatem peculiari ratione quotidian magis dirigentur; ex altera vero animadvertentes quæ quantàque sint curae et occupationes ejusdem Congregationis Fidei Propagandæ ob mirum sanctissimæ nostræ religionis progressum, hoc potissimum incunè seculo, Divina adspiratione gratia, in America septentrionali, in Indiis orientalibus, in Sinis, in Oceania, aliisque Europæ locis singulari ejusdem Congregationis opera studioque effectum, et ob auctum Sedium Episcopalium et Apostolicorum Vicariatum, et sacrarum expeditionum seu Missionum numerum, vel facile sibi persuasurunt, eadem Congregationem novis indigere auxiliis, ut sine gravibus difficultatibus Orientalium negotiis speciali modo providere queat. Quamobrem censere opportunum omnino esse ad hujusmodi assequendum finem, ut ex ipsius Congregationis Fidei Propagandæ more, formandi scilicet speciales Congregations pro rerum ac temporum gravitate, institueretur peculiaris Congregatio, quæ stabili modo omnia tum ritus, tum disciplinæ Orientalium Ecclesiârum negotia tractanda, ac dirigenda unice curaret. Quamobrem Nobis proposuere consilium formandi ex ipsa Congregatione Fidei Propagandæ specialem et stabilem Congregationem, quæ Orientalium libris corrigendis, omnibusque et singulis cujusque generis Orientalium negotiis tractandis unice operam navet, quæque constet ex nonnullis ejusdem Congregationis Fidei Propagandæ Cardinalibus, atque à Generali ipsius Congregationis Cardinali Praefecto pendeat, et proprium habeat Secretarium, proprios Consultores, ac proprios officiales. Nos igitur de majori Orientalium bono summopere solliciti, et ea omnia peragere vehementer cupientes, quæ spirituali eorumdem prosperitati magis in dies conducere queant, de eorumdem