Revista católica (Barcelona) (1855-09-01 00:00:00), página 41

gem et Canonicas Sanctiones; ut institutio in omnibus quibusque publicis, privatisque scholis foret omnino conformis catholicæ doctrina; ut Sacrorum praesertim Antistes in episcopali munere obeund, et in iis, quæ ad ius et exercitium ecclesiasticæ auctoritatis, sacraeque Ordinationis pertinent, plena illa uterentur libertate, quam Sacri Canonones statuunt; ut Ecclesia nativo suo jure libere omnino polleret, acquirendi scilicet legitimo quovis titulo novas possessiones, et inviolabilis esset ejusmodi Ecclesia proprietas in omnibus, quæ tunc pos-sidebat, vel in posterum acquireret. Hinc ea profecto nitebamus fiducia fore, ut Pontificiae Nostræ curæ et sollicitudines optatum assequerentur exitum, et catholica Ecclesia juxta Nostra desideria in Hispania prosperè feliciterque denuo magis in dies vigeret, atque floresceret, cum praesertim omnis illa inclyta Natio Catholicam Religionem profiteri et huic Petri Cathedrae firmiter adhaerere vehementer glorietur.

Verum cum summa animi Nostræ admiratione et amaritudine vidimus, quod nunquam fore putavissemus, eo in Regno commemoratam nostram Conventionem ipsa Hispaniensi natione nedum invita, sed etiam summopere mœrente et reclamante, impune frangì ac violari, novasque Ecclesiae, ejusque juriibus, Episcopis, ac supremae Nostræ, Sanctaeque hujus Sedis potestati injurias inferri, quas apud Vos condolere compellimur, Venerabiles Fratres. Etenim latæ fuerunt leges, quibus primus, et secundus ipsius Conventionis aliquid non absque levi Religionis detrimento invertitur, itemque præcipitur Ecclesiae bona esse vendenda. Accedit etiam ut varia edita fuerint decreta, quibus interdictur Episcopis sacros Ordines conferre, et Virgines Deo sacræ prohibentur in tirocinium proprii religiosi instituti alias mulieres admittere, et statuitur Cappellanias laicales, aliasque pias institutiones in secularem plane statum esse redigendas. Ubi primum novimus tam graves Religioni, Ecclesiae, Nobis et huic Sanctæ Sedi parari injurias Nostro, fungentes munere nulla interposita mora haud praeterrimus tum per Nostrum Cardinalem Secretarium Status, tum per Nostrum negotiorum Gestorem Madriti morantem contra omnes hujusmodi ausus apud Madritense Gubernium vehementer protestari et reclamare. Atque eidem Gubernio significandum quoque duximus, nostras reclamationes ad fidelium notitiam esse deducendas, nisi proposita lex de bonis Ecclesiae alienandis rejiceretur, ut fideles ipsi ab illis emendis se abstinerent. Illud etiam ad Madritensis Gubernii memoriam revocavimus, veluti in Apostolicis Nostris de eadem Convenzione Litteris clare aperteque ediximus, quod cum pacta in eadem Conventione sancta tam graviter violarentur et frangerentur, non amplius locum habere indulgentia à Nobis ob ipsius Conventionis rationem adhibita, qua declaravimus, nullam à Nobis, ac Romanis Pontificibus Successoribus Nostris molestiam eos esse habituros, qui Ecclesiae bona ante eadem Nostrum Conventionem alienata acquisiverant.

Sed non solum irritae fuerunt justissimae Nostræ reclamationes, ac praestantium Hispaniae Sacrorum Antistitum expostulationes, verum etiam nonnulli ex spectatissimis illis Episcopis, qui merito atque optimo jure commemoratis legibus ac decretis obstiterant, à propriis Dioecesibus violenter avulsi fuerunt, et alio amandati ac relegati. Pro- be intelligitis, Venerabiles Fratres, quo conficiamur mœrore, cum conspiciamus tot curas ac sollicitudines pro ecclesiasticis in illo Regno instaurandis negotiis frustrà à Nobis fuisse susceptas, atque ibi denuo Christi Ecclesiam gravissimis affligi calamitatibus, ejusque libertatem et jura, ac Nostram et hujus Sanctæ Sedis auctoritatem conculcari. Itaque haud passi sumus, Nostrum negotiorum Gestorem longius ibi morari, illique mandavimus, ut ab Hispania decederet, et in hanc Ur-