ferjorosa/bne-hemeroteca-ocr-xix huggingface dataset:
Revista católica (Barcelona) (1855-06-01 00:00:00), página 14

sub Deo nullatenus intelligitur, et quam praeter Deum nemo essequi cogitando potest. Et quidem decebat omnino, ut perfectissimae sanctitatis splendoribus semper ornata fulgeret, ac vel ab ipsa originalis culpae labe plane immunis amplissimum de antiquo serpente triumphum referret tam venerabilis mater, cui Deus Pater unicum Filium saum, quem de corde suo æqualem sibi genitum tamquam scipsum dilitig, ita dare dispositu, ut naturaliter esset unus idemque communis Dei Patris, et Virginis Filius, et quam ipse Filius substantialiter facere sibi matrem elegit, et de qua Spiritus Sanctus voluit, et operatus est, ut conciperetur et nasceretur ille, de quo ipse procedit.

Quam originalem augustæ Virginis innocentiam cum admirabili ejusdem sanctitate, præcelsaque Dei Matris dignitate omnino cohaerentem catholicæ Ecclesia, que à Sancto semper edocta Spiritu columna est ac firmamentum veritatis, tamquam doctrinam possidens divinitus acceptam, et caelestis revelationis deposito comprehensam multipli continent ratione, splendidisque factis magis in dies explicare, proponere, ac foovere nunquam destitit. Hanc enim doctrinam ab antiquissimis temporibus vigentem, ac fidelium animis penitus insitam, et Sacrorum Antistitum curis studisque per catholicum orbem mirifice propagatam ipsa Ecclesia luculentissime significavit, cum ejusdem Virginis Conceptionem publico fidelium cultui ac venerationi propone non dubitavit. Quo illustri quidem facto ipsius Virginis Conceptionem veluti singularem, miram, et à reliquorum hominum primordiis longissime secretam, et omnino sanctam colendam exhibuit, cum Ecclesia nonnisi de Sanctis dies festos concelebret. Atque isticcirco vel ipsissima verba, quibus divinæ Scripturae de increata Sapientia loquuntur, ejusque sempiternas origines repræsentant, consuevit tum in ecclesiasticis officiis, tum in sacrosancta Liturgia adhibere, et ad illius Virginis primordia transferre, quæ uno eodemque decreto cum Divinae Sapientiae incarnatione fuerant præstituta.

Quamvis autem hæc omnia penes fideles ubique prope recepta ostendent, quo studio ejusmodi de Immaculata Virginis Conceptione doctrinam ipsa quoque Romana Ecclesia omnium Ecclesiarum mater et magistra fuerit prosequuta, tamen illustria hujus Ecclesiae facta digna plane sunt, quæ nominati recenseantur, cum tanta sit ejusdem Ecclesiae dignitas, atque auctoritas, quanta illi omnino debetur, quæ est catholicæ veritatis et unitatis centrum, in qua solum inviolabiliter fuit custodita religio, et ex qua traducem fidei reliquæ omnes Ecclesiae mutuentur oportet. Itaque eadem Romana Ecclesia nihil potius habuit, quam eloquentissimus quibusque modis Immaculatam Virginis Conceptionem, ejusque cultum et doctrinam asserere, tueri, promovere et vindicare. Quod apertissime planissimeque testantur et declarant tot insignia saue acta Romanorum Pontificum Decessorum Nostrorum, quibus in persona Apostolorum Principis ab ipso Christo
Revista católica (Barcelona) (1855-06-01 00:00:00), página 15

Domino divinitus fuit commissa suprema cura atque potestas pascendi agnos et oves, confirmandi fratres, et universam regendi et gubernandi Ecclesiam.

Eumvero Prædecessores Nostri vehementer gloria ti sunt Apostolica sua auctoritate festum Conceptionis in Romana Ecclesia instituere, ac proprio officio, propriaque missa, quibus prærogativa immunitatis ab hereditaria labe manifestissime asserebatur, angere, honestare, et cultum jam institutum omni ope promovere, amplificare sive erogatis indulgentiis, sive facultate tributa civitatibus, provinciis, regnisque, ut Deiparam sub titulo Immaculatae Conceptionis patronam sibi deligerent, sive comprobatis Sodalitibus, Congregationibus, Religiosissimae Familiae ad Immaculatae Conceptionis honorem institutis, sive laudibus eorum pietati delatis, qui monasteria, xenodochia, altaria, tempora sub Immaculati Conceptus titulo erexerint, aut sacramenti religione interposita Immaculatam Deiparae Conceptionem strenue propugnare spoponderint. Insuper summopere lætati sunt decernere Conceptionis festum ab omni Ecclesia esse habendum eodem sensu ac numero, quo festum Nativitatis, idemque Conceptionis festum cum octava ab universa Ecclesia celebrandum, et ab omnibus inter ea, quae præcepta sunt, sancte colendum, ac Pontificiam Cappellam in Patriarchali Nostra Liberania Basilica die Virginis Conceptioni sacro quotannis esse peragendam. Atque exoptantes in fidelium animis quotidie magis sovare hanc de Immaculata Deiparae Conceptione doctrinam, eorumque pietatem excitare ad ipsam Virginem sine labe originali conceptam colendum, et venerandam, gavis sunt quam libentissime facultatem tribuere, ut in Lauretanis Litanii, et in ipsa Missæ praesertione Immaculatus ejusdem Virginis proclamaretur Conceptus, atque adeo lex credendi ipsa supplicandi lege statueretur. Nos porro tantorum Prædecessorum vestigiis inherentes non solum quae ab ipsis piensissime sapientissimeque fuerant constituta probavimus, et recepimus, verum etiam memores institutionis Sixti IV proprium de Immaculata Conceptione officium auctoritate Nostra munivimus, illiusque usum universæ Ecclesiae lætissimo prorsus animo concessimus.

Quoniam vero quae ad cultum pertinent, intimo plane vinculo cum ejusdem objecto conserta sunt, neque rata et fixa manere possunt, si illud anceps sit, et in ambiguo versetur, istic Decessores Nostri Romanii Pontifices omni cura Conceptionis cultum amplificantes, illius etiam objectum ac doctrinam declarare, et inculcare impensissime studuerunt. Etenim clare aperteque docuere, festum agi de Virginis Conceptione, atque uti falsam, et ab Ecclesia mente alienissimam proscipserunt illorum opinionem, qui non Conceptionem ipsam, sed sanctificationem ab Ecclesia coli arbitrarentur et affirmarent. Neque mitius cum iis agendum esse existimarunt, qui ad labefactandam de Immaculata Virginis Conceptione doctrinam excogitato inter primum atque
Revista católica (Barcelona) (1855-06-01 00:00:00), página 16

alterum Conceptionis instans et momentum discrimine asserebant, celebrari quidem Conceptionem, sed non pro primo instanti atque momento. Ipsi namque Praedecessores Nostri suarum partium esse du- xerunt, et beatissimae Virginis Conceptionis festum, et Conceptionem pro primo instanti tanquam verum cultus objectum omni studio tueri ac propugnare. Hinc decretoria plane verba, quibus Alexander VII Decessor Noster sinceram Ecclesiae mentem declaravit inquiens: «Sa- ne vetus est Christifidelium erga ejus beatissimam Matrem Virginem Mariam pietas sentientium, ejus animam in primo instanti creatio- nis, atque infusionis in corpus suisse speciali Dei gratia et privilegio, «intuitu meritorum Jesu Christi ejus Filii humani generis Redempto- ris, à macula peccati originalis praeservatam immunem, atque in hoc «sensu ejus Conceptionis festivitatem solemni ritu colentium, et ce- «lebrantium 1.»

Atque illud in primis solemne quoque fuit iisdem Decessoribus Nos- tris doctrinam de Immaculata Dei Matris Conceptione sartam tectam- que omni cura, studio et contentione tueri. Etenim non solum nulla- tenus passi sunt, ipsam doctrinam quovis modo à quopiam notari, at- que traduci, verum etiam longe ulterius progressi perspicuis declara- tionibus, iteratisque vicibus edixerunt, doctrinam, qua Immaculatam Virginis Conceptionem profitemur, esse, suoque merito haberi cum ecclesiastico cultu plane consonam, eamque veterem, ac prope uni- versalem et ejusmodi, quam Romana Ecclesia sibi foventam, tuen- damque susceperit, atque omnino dignam, quae in sacra ipsa Liturgia, solemnibusque precibus usurparetur. Neque his contenti, ut ipsa de Immaculato Virginis Conceptu doctrina inviolata persistaret, opinio- nem huic doctrinae adversam sive publice, sive privatim defendi posse severissime prohibuero, eamque multiplici veluti vulnere confectam esse voluerunt. Quibus repetitis luculentissimisque declarationibus, ne inanes viderentur, adjecere sanctionem: que omnia laudatus Prae- decessor Noster Alexander VII his verbis est complexus:

«Nos considerantes, quod Sancta Romana Ecclesia de Intemerata «semper Virginis Mariae Conceptione festum solemniter celebrat, et «speciale ac proprium super hoc officium olim ordinavit juxta piam, «devotam, et laudabilem institutionem, qua à Sixto IV Praedecessore «Nostro tunc emanavit; volentesque laudabili huic pietati et devotio- «ni, et festo, ac cultui secundum illam exhibito, in Ecclesia Romana «post ipsius cultus institutionem nunquam immutato; Romanorum «Pontificum Praedecessorum Nostrorum exemplo, favere nec non tue- «ri pietatem, et devotionem hanc colendi, et celebrandi beatissimam «Virginem, præveniente scilicet Spiritus Sancti gratia, à peccato ori- «ginali praeservatam, cupientesque in Christi grege unitatem spiritus

1 Alexander VII. Const. Sollicitudo omnium Ecclesiarum, VIII Decembriis 1664.
Revista católica (Barcelona) (1855-06-01 00:00:00), página 17

in vinculo pacis, sedatis offensionibus, et jurgiis, amotisque scandalis conservare: ad praefatorum Episcoporum cum Ecclesiarum suarum Capitulis, ac Philippi Regis, ejusque Regnorum oblatam Nobis instantiam, ac preces; Constitutiones, et Decreta, à Romanis Pontificibus Pradecessoribus Nostris, et praecipue à Sixto IV, Paulo V et Gregorio XV edita in favorem sententiae asserentis, Animam beatae Mariae Virginis in sui creatione, et in corpus infusione, Spiritus Sancti gratia donatam, et à peccato originali præservatam fuisse, nec non et in favorem festi, et cultus Conceptionis ejusdem Virginis Deiparae secundum piam istam sententiam, ut praefitur, exhibiti, in novamus et sub censuris, et poenis in eisdem Constitutionibus contestatis, observari mandamus.

Et insuper omnes et singulos, qui praefatas Constitutiones, seu Decreta ita pergent interpretari, ut favorem per illas dictae sententiae, et festo seu cultui secundum illam exhibito, frustrentur, vel qui hanc eamdem sententiam, festum seu cultum in disputationem recolare, aut contra ea quoquo modo directe, vel indirecte aut quovis praetextu, etiam definibilitatis ejus examinandæ, sive Sacram Scripturam, aut Sanctos Patres, sive Doctores glossandi vel interpretantur, denique alio quovis praetextu seu occasione, scripto seu voce loqui, concionari, tractare, disputare, contra ea quidquam determinando, aut asserendo, vel argumenta contra ea afferendo, et insoluta relinquendo, aut alio quovis inexcogitabili modo disserendo ausi fuerint: praeter poenas et censuras in Constitutionibus Sixti IV contentas, quibus illos subjacere volumus, et per praesentes subjicimus, etiam concionandi, publice legendi, seu docendi, et interpretandi facultate, ac voce activa, et passiva in quibuscumque electionibus, eo ipso absque alia declaratione privatos esse volumus; nec non ad concionandum, publice legendum, docendum, et interpretandum petuae inhabilitatis poenas ipso facto incurrere absque alia declaratione; à quibus poenis nonnisi à Nobis ipsis, vel à Successoribus Nostris Romanis Pontificibus absolvi, aut super iis dispensari possint, nec non eosdem aliis poenis, nostro et eorumdem Romanorum Pontificum Successorum nostrorum arbitrio infligendis, pariter subjacere volumus, prout subjicimus per praesentes, innovantes Pauli V et Gregorii XV superius memoratas Constitutiones sive Decreta.

Ac libros, in quibus praefata sententia, festum, seu cultus secundum illam in dubium revocatur, aut contra ea quomodocumque, ut supra, aliquid scribitur aut legitur, seu locationes, conciones, tractatus, et disputationes contra eadem continentur, post Pauli V supra landatum Decretum edita, aut in posterum quomodolibet edenda, prohibemus sub poenis et censuris in Indice librorum prohibitorum contentis, et ipso facto absque alia declaratione pro expresse prohibitis haberi volumus et mandamus."
Revista católica (Barcelona) (1855-06-01 00:00:00), página 18

Omnes autem norunt quanto studio haec de Immaculata Deiparae Virginis Conceptione doctrina à spectatissimis Religiosis Familii, et celebrioribus Theologicis Academiis ac praestantissimis rerum divinarum scientia Doctoribus fuerit tradita, asserta ac propugnata. Omnes pariter norunt quantopere solliciti fuerint Sacrorum Antistites vel in ipsis ecclesiasticis conventibus palam publiceque profiteri, sanctissimam Dei Genetricem Virginem Mariam ob prævisa Christi Domini Redemptoris merita nunquam originali subjacuisse peccato, sed praeservatam omnino fuisse ab originis labe, et icerco sublimiori modo redemptam. Quibus illud profecto gravissimum, et omnino maximum accedit, ipsam quoque Tridentinam Synodum, cum dogmaticum de peccato originali ederet decretum, quo juxta sacrarum Scripturarum, sanctorumque Patrum, ac probatissimorum Conciliorum testimonia statuit, ac definitivit, omnes homines nasci originali culpa infectos, tamen solemniter declarasse non esse suae intentionis in decreto ipso, tantaque definitionis amplitudine comprehendere beatam, et Immaculatam Virginem Dei Genetricem Mariam. Hac enim declaratione Tridentini Patres, ipsam beatissimam Virginem ab originali labe solutam pro rerum temporumque adjunctis satis innuerunt, atque adeo perspicue significarunt, nihil ex divinis litteris, nihil ex traditione, Patrumque auctoritate rite afferri posse, quod tautæ Virginis prærogativæ quovis modo refragetur.

Et re quidem vera hanc de Immaculata beatissimæ Virginis Conceptione doctrinam quotidian magis gravissimo Ecclesiae sensu, magisterio, studio, scientia, ac sapientia tam splendide explicatam, declaratam, confirmatam, et apud omnes catholicici orbis populos, ac nationes mirandum in modum propagatam, in ipsa Ecclesia semper extitisse veluti à majoribus acceptam, ac revelatae doctrinæ charactere insignitam illustria venerandæ antiquitatis Ecclesiae orientalis et occidentalis monumenta validissime testantur. Christi enim Ecclesia sedula depositorum apud se dogmatum custos, et vindex nihil in his unquam permutat, nihil minuit, nihil addit, sed omni industria vetera fideliter, sapienterque tractando si qua antiquitas informata sunt, et Patrum fides sevit, ita limare, expoliare studet, ut prisca illa cælestis doctrinæ dogmata accipiant evidentiam, lucem, distinctionem, sed retineant plenitudinem, integritatem, proprietatem, ac in suo tantum genere crescant, in eodem scilicet dogmate, eodem sensu, eademque sententia.

Equidem Patres, Ecclesiaeque Scriptores cælestibus edocti eloquiis nihil antiquius habuere, quam in libris ad explicandas Scripturas, vindicanda dogmata, erudiendosque fideles elucubratis summam Virginis sanctitatem, dignitatem, atque ab omni peccati labe integritatem, ejusque praeclaram de teterrimo humani generis hoste victoriam multis miri sque modis certatim praedicare atque efferre. Quapropter enar-
Revista católica (Barcelona) (1855-06-01 00:00:00), página 19

rantes verba, quibus Deus praeparata renovandis mortalibus sue pietatis remedia inter ipsa mundi primordia prænuntians et deceptoris serpentis retudit audaciam, et nostri generis spem mirifice erexit inquiens «Inimicitias ponam inter te et mulierem, semen tuum et se-«men illius» docuere, divino hoc oraculo clare aperteque præmonstratum fuisse misericordem humani generis Redemptorem, scilicet Unigenitum Dei Filium Christum Jesum, ac designatam beatissimam Ejus matrem Virginem Mariam, ac simul ipsissimas utriusque contra diabolum inimicitias insuqiter expressas. Quocirca sicut Christus Dei hominumque mediator humana assumpta natura delens quod adversus nos erat chirographum decreti, illud cruci triumphator affixit, sic sanctissima Virgo arctissimo, et indissolubili vinculo cum Eo conjuncta una cum Illo, et per Illum sempiternas contra venosum serpente inimicitias exercens, ac de ipso plenissime triumphans illius caput immaculato pede contrivit.

Hunc eximium, singularemque Virginis triumphum, excellentissimamque innocentiam, puritatem, sanctitatem, ejusque ab omni peccati labe integritatem, atque ineßabilem caelestium omnium gratiarum, virtutum, ac privilegiorum copiam, et magnitudinem idem Patres viderunt tum in arca illa Noe, quæ divinitus constituta à communi totius mundi naufragio plane salva et incolumis evasit; tum in scala illa, quam de terra ad cælum usque pertingere vidit Jacob, cujus gradibus Angeli Dei ascendebant, et descendebant, cujusque vertici ipse innitebatur Dominus; tum in rubo illo, quem in loco sancto Moyses undique ardere, ac inter crepitantes ignis flammae non jam comburi aut jacturam vel minimam pati, sed pulchre virescere ac florescere conspexit; tum in illa inexpugnabili turri à facie inimici, ex qua mille eleyei pendent, omnisque armatura fortium; tum in horto illo concluso, qui nescit violari, neque corrumpi ullis insidiarum fraudibus; tum in corusca illa Dei civitate, cojus fundamenta in montibus sanctis; tum in augustissimo illo Dei templo, quod divinis refulgens splendoribus plenum est gloria Domini; tum in aliis ejusdem generis omnino plurimis, quibus excelsam Deiparae dignitatem, ejusque illibatam innocentiam, et nulli unquam návo obnoxiam sanctitatem insigniter prænunciatam fuisse Patres tradiderunt.

Ad hanc camdem divinorum munerum veluti summam, originalemque Virginis, de qua natus est Jesus, integritatem describendam idem Prophetarum adhibentes eloquia non aliter ipsam augustam Virginem concelebrarunt, ac uti columbam mundam, et sanctam Jerusalem, et excelsum Dei thronum, et arcam sanctificationis, et domum, quam sibi aeterna ædificavit Sapientia, et Reginam illam, quæ delicis affluens, et innixa super Dilectum suum ex ore Altissimi prodivit omnino perfecta, speciosa ac penitus cara Deo, et nullo unquam labis návo maculata. Cum vero ipsi Patres, Ecclesiæque Scriptores animo menteque
Revista católica (Barcelona) (1855-06-01 00:00:00), página 2

eternidad: intereses tales que ya en el mundo hacen rico al hombre en medio de la pobreza; y capital que cuando á su posesion lleguemos, ni el mundo ni el infierno podrán arrebatarnos.

Miente el mundo y mentiras imponen al mundo, opuestos á la ley de Dios, aquellos legisladores que proponen ó forjan leyes, cercenando de la vida humana los intereses de eterno origen que apartando el corazon humano de la santa ambicion de los tesoros eternos, sustituyen á la piedad la codicia impía.

Cuando de ella es presa un pueblo ó un hombre, los bienes de su prójimo están en peligro: no valen paredes, ni cerrojos para guardar la casa, los tribunales sudan en vano por reprimir el crimen. El hombre ó el pueblo han visto el oro ajeno, y apeteciéndole para sí «ladron, le dirán á su dueño, «ya que no con la lengua, con la codiciosa mirada, dámele «acá, que es mio.» Si ese hombre ó ese pueblo trabajan, y con el trabajo no consiguen bañarse en raudales de oro, el trabajo bien le podrán llamar derecho suyo los legisladores; ese hombre ó ese pueblo le llamarán su deber oprobioso, la suerte de los desheredados, de esclavos que nacieron con el destino de servir á la tiranía de los poderosos.

Abiertas estarán para ese hombre ó ese pueblo unos que parecerán palacios, pero palacios en los cuales por todo goce se le brinda con el trabajo de todos los momentos, de todos los dias con exclusion de toda huelga y de toda fiesta dedicadas á la oracion y á un rato de calma para el cuerpo y el espíritu en la casa de Dios.

Para llamar á ese hombre ó á ese pueblo tañerá la campana del trabajo continuo, pero se le volverá sorda la campana del piadoso descanso que llama al templo á reposar y rehacerse á la sombra del santuario donde habita el Reparador de los que trabajan.

Sobre las puertas de la Fábrica, morada de nuestro Dios, está escrito: «Venid á mí todos los que trabajais y os sentís «cargados, que yo os reanimaré las fuerzas, y os aligeraré la
Revista católica (Barcelona) (1855-06-01 00:00:00), página 20

reputarent, beatissimam Virginem ab Angelo Gabriele sublimissimam Dei Matris dignitatem ei nuntiante, ipsius Dei nomine et jussu gratia plenam suisse nuncupatam, docuerunt hac singulari solemniique salutatione nunquam alias audita ostendi, Deiparam suisse omnium divinarum gratiarum sedem, omnibusque divini Spiritus charismatibus exornatam, immo eorumdem charismatum infinitum prope thesaurum, abyssumque inexhaustam, adeo ut nunquam maledicto obnoxia, et una cum Filio perpetuae benedictionis particeps ab Elisabeth divino acta Spiritu audire meruerit benedicta Tu inter mulieres, et benedictus fructus ventris tui.

Hinc non luculenta minus, quam concors eorumdem sententia, gloriaeissimam Virginem, cui fecit magna, qui Potens est, ea cælestium omnium donorum vi, ea gratiæ plenitudine, eaque innocentia emicuisse, qua veluti ineffabile Dei miraculum, immo omnium miraculorum apex, ac digna Dei mater extiterit, et ad Deum ipsum pro ratione create naturæ, quam proxime accedens omnibus, qua humanis, qua angelicis praecornis celsior evaserit. Atque isticco ad originalem Dei Genitricis innocentiam, justitiamque vindicandam, non Eam modo cum Heva adhuc virgine, adhuc innocente, adhuc incorrupta, et nondum mortiferis fraudulentissimi serpenti insidiis decepta sapissime contulerunt, verum etiam mira quadam verborum, sententiarumque varietate prætulerunt. Heva enim serpenti misere obsequesta et ab originali excidit innocentia, et illius mancipium evasit, sed beatissima Virgo originale donum jugiter augens, quin serpenti aures unquam praebuerit, illius vim potestatemque virtute divinitus accepta funditus labefactavit.

Quapropter nunquam cessarunt Deiparam appellare vel lilium inter spinas, vel terram omnino intactam, virgineam, illibatam, immaculatam, semper benedictam, et ab omni peccati contagione liberam, ex qua novus formatus est Adam, vel irreprensibilem, lucidissimum amenissimumque innocentiae, immortalitatis, ac deliciarum paradisum à Deo ipso consitum et ab omnibus venososi serpenti insidiis defendens, vel lignum immarcescibile, quod peccati vermis nunquam corruerit, vel fontem semper illinem, et Spiritus Sancti virtute signatum, vel divinissimum templum, vel immortalitatis thesaurum, vel unam et solam non mortis sed vitae filiam, non iræ sed gratiae germin, quod semper virens ex corrupta, infectaque radice singulari Dei providentia præter statas communesque leges effloruerit. Sed quasi hæc, licet splendidissima, satis non forent, propriis definitisque sententiis edixerunt, nullam prorsus, cum de peccatis agitur, habendam esse quæstionem de sancta Virgine Maria, cui plus gratiæ collatum fuit ad vincendum omni ex parte peccatum; tum professi sunt, gloriaeissimam Virginem suisse parentum reparaticem, posteriorum vivificatricem, à sæculo electam, ab Altissimo sibi præparatam, à Deo,