El Consultor de los párrocos (1877-05-07 00:00:00), página 1

SUMARIO.

Conferencias morales de Málaga.—Disertacion acerca de los anónimos y los libelos infamatorios.—Artículo de La Revista Popular sobre los deberes de los católicos.—Artículo de O Mensageiro do Coração de Jesus acerca de la peregrinación.—Los Seminarios Religiosos sobre lo mismo.—Extracto de la pastoral del Sr. Obispo de Río Janeiro.—Los nuevos Carteles españoles

SECCION DE DOCUMENTOS.

Del Boletín Eclesiástico de Málaga, número de 23 de Abril, tomamos la siguiente disertación acerca de los anónimos y los libelos infamatorios:

«Collatio pro moralibus hujus Dioceses conferentis die quinta Aprilis habita, ade Libellis famosis et Anonymis.» Presidente Dr. D. Antonio A. Calcente et S. Lazar.

Auspice Deo, et immaculata Deipara Virgine, ad expositionem et resolutionem causae, quae mihi in sordem devenit, procedamus.

De anonymis et anonymistis tractandum est hodie, Illusterrissime Presul, ceterique adstantes ornatissimi.

Numquam potuit mihi committi opus magis infensum, molestum et grave quam quod obstrectus sum hodie vobis explicare: et hoc facile apparat ex eo quod semper et pro semper exercavi id insidiosum et aieae anonymi ferrum; et mecum hoc ipsum sentiunt omnes et singuli, detractionem et calumniam repugnantes, pro regno justitiae et charitatis laborantes, regno nempe Christi, jucunditatis ac dilectionis pleno, sub quo frenum mutui amoris gerula, quae nos obstringent exclamare: «Quam bonum et jucundum est habitare fratres in unum!»

Sed cum res alter non esse possit, licet invitus, repugnantiam mihi ingentiorem suppurare debeo, profundeque de hac materia agere; et quemadmodum medicus flagas perspicere debet, immundasque lepras, ad eas sanandas, in ordine hujus operis partes colebato et faciam dissectionem talis execrabilis reptils, anonymi nuncupati, sordide serpente tridum linguam exarantis et in latere ac aridis desertis commorandis.

Vox mea exigua auctoritate pollens, non se exurget potenter ad anathematizandum detestabile anonymi crimen: ad hoc manus recte adimplendum opus esset excicabili verbo Taciti ac ruda et energia eloquentia Tertulliani.

Ah! Si in hoc puncto temporis mihi concessum esset verbum vitae ejus vi, mortini se efferant a sepulcris, ego evocarem quandam incitam umbram praestantis viri, anonymorum victima, qui melius quoqueumque alio vobis revelaret quidquid criminis, obrectationis, et indignitatis in se habet libellas anonymas.

Expergiscimini, Manes praecarii Illusterrissimi Domini Ildefonsi a Divo Thomma; expurgescimini a vestro ferreo somno! Sinite regionem pacis se lucis in qua manetis, ac venite ad nos: surgite, et in hanc cathedram ascendetis ad nobis patefacienda omnia vulnera que in vestro nobili corde effecerunt immundi anonymistis, qui numquam vobis ignoverunt vestram superioritatem, certaque meritam!

Sed, ali silentium sepulcri tantummodo respondet voce mese. Abnuitis apperire nobis partes istius terribilis judicii quod fuit vos inter et vestros amulos, et in quo, Deus veritatis et justitiae, inexorable decretum jam tulisse credendum est.

Requiesce in pace, Praeate nobilis, et recordatio mea non consummavit tum pulvorem in ora sepulcralrum!

Uique, fratres mihi charissimi! praestas ejus nobilis figura proditur in illa pictura (1), sit victima anonymorum. Natura prave et viro saturatae, sient aspides, et indigni characters, quae elevatio cotrorum est injuria ipsis illata, sacrilegum bellum indixerunt adversum sapientem praalatum: et quod magis nefandum est, et tamen consignare debemus, quamvis in eo repugnantiam sentiamus, illius crudeliores detractores (ita historia loquitur) incurrunt rebellae ac ingrati sacerdotes subliti perillustri praalato.

Illi, sordido corde prediti, imbuti fuerunt inextinguibili odio nigraque invidia, cum vidisset Fratrem Ildefonsum a Divo Thomma, triginta et tribus annis sue atatis, promutuuisse in Sedem Episcopalem Malacitanam, ejusque praclarum famam de die in die angori dottam extra ordinem causa quibus coelum eum ditaverat.

Calumnia anonyma se saginavit in honore nobilis praalati, Sanctuarium ejus vitae private violatum fuit, et perinde ac si damna que illi moliebantur hand essent sati acerba, magis ac magis cor ejus dilaceravere temerando honorem matris sue, feminea nobilis, Domine Constantiae a Rivera, Marchionisae a Quintana.

Pervicacia ejus senuli neque honorabant puritatem et orthodoxiam suee doctrine, et quia oppugnabant sententiam quae tubatur juramenta cum reservatione mentalis facta, eum accusaverunt Jansenismi, ejus rei causa, ad summ vindicationem obtinendam misit pontifici Innocentio XI librum sumum, Catholicae Querimonianon nemputatum.

Libelli infamatori adversus eum undequeumque circumferebant apertissimis apographa suppositae epistolae Patris a Viera, accrisima et vehemens divitra. Quod si haec omnium sufficientia non essent, inimici ejus illum comminabantur (ita Tiberinus victimas suas) ut autem operis calumniarum, Theatrus Jesuiticus, in quo contumeliosis verbis lacerassatur parillustrior Societas Jesus.

Ita abe insupererunt vitam sapientis et honesti auctoris nostre Synodi Dioecesane vigentis illi miseri detractores ejus digni non erant ut solvereint ejus corrigiam calceamenti.

Deus pinnissimus benignus facerit illi in suo judicio, ac item eis veniam det, quassamus, qui urgebant agoniam alterius digni praalati (2) qui functus est vita prope diebus nostris et a quo, cum absetset ab haec civitate, essetque in lectu mortis, aliqui sacerdotes dignissimi, etiam nunc viventes, audierunt haec tristissima verba: Anonyma me trucidant; et praeterea obsereramus ut ipsemet pinnissimus Deus induxit eis alias qui temerabant anonymis sepulcrorum altioris hominis ex praecariis filii hujus provinciae, Excm. Dominus ac Domini Joseph a Galvez et Gallardo, Ministri In- diarium tempore Caroli III Regis, parillustrior vir qui morali- tatem et ordinem intulit longinquus regionibus Novae Hispaniae, et cui nec vel in morte pepercunt ejus indigni et ignavi amuli.

A nostra mentis captu fugit expiatione, quare sub formo- so colo Betice, fortunate regionis ubi omnia animum alienum ad fruenda dulcia vincula pacis atque amicitiae, habitent corda tam maligna, characterosaque tam scelerata; sed tamen, licet dolendum sit, res ita se habet; et reversa, sub ameno pendulo, et in pratis conspersis floribus odoriferis, subest venenosa aspis que nos dolere percunt.

A remotissima antiquitate pravi homines digladiati fue-

(1) Stat eligies egregii praalati in Aula Semin. Concil. hujus civitatis.
(2) Illusterrissimus Dominus Fr. Emmanuel Martinez.