El Consultor de los párrocos (1877-10-05 00:00:00), página 3

His casibus exclusis, nullo alio in casu excommunicatione incurriri ob communicationem cum excommunicato. Ratio est, quia de solis his casibus agitur in Bulla Apostolicae Sedis, et in hac eadem Bulla sit Summus Pontifex: «Hae perpetuo valitura Constitutione decernimus, ut ex quibuscumque consursi sive excommunicationis, sive suspensionis, sive interdicti, quae per modum latte sententiae poeque facto incurrende haec tenuis imposita sunt, nonnisi ille, quas in hac ipsa Constitutione inserimus, eoque modo quo inscrimus, ROBUR EXINDE HABEANT» (1). Igitur excommunicationes veteres, ob communicationem cum excommunicato, qua in hac Bulla non inseruntur, robur non habent, aut in vigore non sunt.

Heic animadvertendum, hac in Bulla abrogari multas veteres excommunications, non autem novas in dies condere prohiberi. Hinc quod, ipse Summus Pontifex, Pius IX, post Constitutionem, Apostolicae Sedis, quinto kalendas Septembri anni 1873, per Bullam Romanum Pontificem, excommunicatione late sententia Papae speciali modo reservata plecatavit:
1. Canonici ac dignitates Cathedralium Ecclesiarum vacantiam, qui ausi fuerint concedere, et transferre Ecclesiae vacantis curam, regimen, et administrationem sub quovis titulo, nomine, quosso colore in nominatum, et presentatum a liuca potestate ex Sancte Sedis concessione seu privilegio, vel ubi consuetudo viget, a Capitularibus ipsis, electum ad causam vacantem Ecclesiam (2).
2. Nominati, et praesentati, vel ut supra electi ad vacantias Ecclesias, qui earum curam, regimen et administrationem suscipere audent sub nomine Provisoris, Vicarii Generalis, aliique nomine, ex concessione et translatione in eis peractam a Dignitatibus, et Canoniciis, aliisque, qui dehinc censibus Capitolis, Vicarios deputant, aut vacantias Ecclesias legitime administrant.
3. Hi omnes, qui præmissis paruerint, vel auxilium, consilium aut favorem praestarent, cujuscumque status, conditionis, praeminentiae, et dignitatis fuerint.
Haec idcirco excommunicatione imponitur contra eligentes, contra electos, electionem acceptantes, et contra eos, qui vel eligentibus, vel electis, in criminis criminoso, aut in re prohibita, obedientiam, auxilium, consilium, sive favorem praestent.
Semper igitur, ac in Historia Ecclesiastica, aut in Compilationibus Canoniciis, aut in Juri Canonici, aut Theologiae Moralis Auctoribus de aliqua censura tractetur, necessest est inquirere, an haec censura in Bulla, Apostolicae Sedis, vel in aliqua posteriori inseratur. Si ita est, robur habebit; aliter, veluti suppressa aut abrogata est consideranda. In hoc nullum est dubium. Scrupuli, si adsit, hac in re, omni prossus carent fundamento. Censura sunt peccae Ecclesiasticæ, que posterioribus legibus ecclesiasticis quaeunt certissime, et penitus derogari.

TERCER CASO.

Possuntne Praepati Regularis, etiam post Constitutionem, Apostolicae Sedis, virtute suorum antiquorum privilegiorum, a peccatis Summo Pontifici reservatis absolvere?
In ipsa Bulla Apostolicae Sedis, post expositionem excommunicationum Papa speciali modo reservatarum, dicitur: «A quibus omnibus excommunicationibus hunc usque recensitis, absolutionem Romano Pontifici pro tempore speciali modo reservatam esse, et reservari: et pro ea generali-lem concessionem absolvendi a casibus, et censuris; sive excommunicationibus Romano Pontifici reservatis, nullo pacto sufficer declaramus, revocatis insuper earundem respectu quibuscumque indultus concessis sub quavis forma, et quibusvis personis, etiam Regularibus, cujuscumque Ordinis, Congregationis, Societatii et Institutii, etiam speciali mentione dignis, et in quibus dignitate constitutis. Absolvero autem praesumentes sine debita facultate, etiam quovis praetextu, excommunicationis vinculo Romano Pontifici innotatos se sciant, dummodo non agatur de mortis articulo, in quo tamen firma sit quod absolutos obligatio standi mandatis Ecclesie, si convalescunt.»

Idem Summus Pontifex, in citata Constitutione, Apostolicae Sedis, circa finem, hac adjunxit: «Ceterum decernimus, in novis quibuscumque concessionibus, ac privilegiis, quae ab Apostolica Sede concedi oculis contigent, nullo modo ac ratione intelligi unquam debere, aut posse comprehendit faciendum absolvendi a casibus et censuris quibuslibet Romano Pontifici reservatis, nisi de iis formalis, explicita, ac individua mentio facta fuerit: que vero privilegia aut facultates, sive a predecessoribus nostris, sive etiam a nobis culibet Coeti, Ordini, Congregationi, Societatii, et Instituto, etiam Regulari cuiusvis speciei, eti titulo peculiari pradito, atque etiam speciali mentione digno a quovis unquam tempore huc usque concessa fuerint, ea omnia, easque omnes (1) nostra haec Constitutione revocatas, suppressas, et abolitas esse volumnus, prout reapse revocamus, supprimimus, et abolemus.»

Sacra Congregatio Universalis Inquisitionis, in Instructione die 1 Februarii anni 1871 data, ad rem quod attinet, inquit: «Quod denique quinto loco addebas (2), utrum habebas facultatem absolvendi a predictis excommunicationibus, censurant Eminentissimi Patres, id a te quori ob clausulas derogatorias, quae in Constitutione, Apostolicae Sedis, leguntur; nam ceteroqui, quid facultatem tibi datum sit, nosse ipse debes. Itaque decreverunt, ut declaratio circa predictas clausulas de mandato Sanctitatis Suae ab hac Suprema Congregatione edita tibi communicetur, que est tenoris sequentis: «Per Constitutiones Sanctionissimus Pater nullatenus intendit, ne minimum quidem detrimentum inferre facultatibus cujuscumque indolis, que a Sancia Sede ante promulgationem ejusdem Constitutionis concessa fuerint, sive ha quinquennales sint, sive extraordinariae, sive respecientes praesens jubileum; atque vult, ut in suo pleno vigore permaneant, temporibus perdurante in dictis concessionibus sive Indultis praefinito.»

Sacra Penitentiaria, consulta, an Praepati Regularis, post Constitutionem, Apostolicae Sedis, isdem privilegiis gaudeant quibus antea, id est, an possit nec ne suos subditos absolvere a casibus papalibus, in dicta Bulla simpliciter reservatis? Die 5 Decembris anni 1873, sic respondit: «Sacra Penitentiaria proposito dubio respondet: Negative, salubris alitis facultatibus, quae promanant ex rescriptis particularibus AD TEMPUS CONCESSIS.»

Avanzini hac super re inquit: «Non desunt Ordines Regulares, quorum Superiores facultate gaudeant absolvendi suos subditos regulares a criminis haeresis prima vice commisso: queritur utrum haec facultas in suos subditos abrogata sit? Respondet: abrogata dicenda est. Censura enim lata in crimen haeresis non est censura peculiaris, quae coër-

(1) Nempe privilegia et facultates.
(2) Respondet S. Congregatio cuidam Episcopo, qui ei dubia quaedam, ut solveret, proposuerat.