El Consultor de los párrocos (1877-09-15 00:00:00), página 2

vens, ait: «Decreta a Sacra Congregatione emanata, et responsiones quaecumque ab ipsa propositis dubitis scripto formaliter editae, eadem habent autoritatem, ac si immediate ab ipso Summo Pontifice promanarent, quamvis nulla facta fuerit de eisdem relatio Sanctitati Sue. S. R. C. die 7 Jul. 1846. Hanc declarationem confirmavit Sanctissimus Dominus Noster Papa Pius IX die 17 Iulii 1846.»

Et ita esse debet, quia Sacra Congregations sunt veluti tribunalia suprema, quae, licet, per se, legislators non sint, potestatem habent ad legislators mentem authentice interprettandum. Hinc quod Sacrarum Congregationum resolutiones haberi debeat tamquam sententiae obligatoriae, dum vel a Summo Pontifice vel ab ipsa Sacris Congregationibus abrogetur aut modificetur.

Sacrarum Congregationum decreta possunt edi de Summo Pontificis mandato, consulo Summo Pontifice, facto verbo cum Sanctissimo, vel tamen nulla de Summo Pontifice facta mentione. Quacumque sit decreti aut resolutionis forma, modo constet a Sacra aliqua Congregatione promanare, veluti obligatorium debit inspici.

Licit in casu proposito non agatur, nisi de Sacra Rituum Congregatione, iuie nos de Congregationibus omnibus loquimur, quia pro omnibus aequalis et etiam identica militant ratio.

TERCER CASO.

Quid agendum quando occurrit dubium an Kalendarium errat vel non, seu quod officium aut Missam praescribat quod, juxta rubricas, prescribi non debet?

Eadem Sacra Rituum Congregatio proposito dubio, decreto 27 Augusti anni 1836, se respondit: «In casibus dubitis adhaerendum est Kalendario sive quod Officium publicum et privatum, sive quod Missam et vestimenta colorem, etiam si quibusdam probabilior videat sententia Kalendarium opposita; non autem si certum sit errare Kalendarium in his casibus, qui aperte repugnant rubricis Breviarii aut Missalis, vel decretis.»

Potest ergo evenire:
1.º Ut dubitetur, an Kalendarium errat.
2.º Ut certo constet, Kalendarium in casu errasse.

Si primum accidit, quod Kalendarium praescribit faciendum est, nam ab Episcopo cum fuerit admittus, tamquam lex sive regula haberi debet, dum certo non constet, materiali vel involutario compilatoris errore, regulam nullatenus esse posse. In dubia privata opinio Kalendarii praescriptioni debet postponi.

Si autem secundum eventit, id est, si certo constet Kalendarium errare, aut aliquo in casu prescribere quod rubrica evidentiter contrarium est, tunc quod certo praescribant rubricae errone Kalendarii praescriptioni preferendum est.

Addendum, hac in suppositione oportere materialem errorum Episcopum indicare, ut pro sua prudentia, tempore opportuno, et cum generali utilitate, quod corrigendum est corrigit.

CUARTO CASO.

Licetne lampades, quae ante Sanctissimum Sacramentum extant, oleo non olivaram nutrire?

Sacra Rituum Congregatio decreto 9 Iulii anni 1864, sic respondit:

Nonnulli Reverendissimi Galliarum Antistes, serio pendentes, in multis suarum Dæcesum Ecclesias, difficile admodum et nonnisi magnis sumptibus, comparari posse oleum olivarium ad nutriendum din noctuque saltem unam lampadem ante Sanctissimum Eucharistie Sacramentum, ab Apostolica Sede declarari petierunt utrum in casu, atentis difficiliterbus et Ecclesiarum paupertate, oleo olivarii substitui possint alia olea, que ex vegetabilibus habitur, ipso non excluso petroleo. Sacra porro Rituum Congregatio, etiam semper sollicita ut etiam in hac parte quod hucusque ab Ecclesie primordiis circa usum olei ex olivis inductum est, ob mysticas significationes retinuerit; attamen silentio præterire minime censuit rationes ab illo dem Episcopis prolatas; ac proinde, exquisito prius Voto alterius ex Apostolicarum Conferentiarum Magistris, subscriptis Cardinalis praefectus ejusdem Sacra Congregationis rem omnem proposit, in Ordinaris Comitiis ad Vaticanum hodierna die habitus. Excelentissimi autem et Reverendissimi Patres Sacris tenendis Ritibus praepositi, omnibus accurato perpenis ac diligentissime examinatis, rescribendum consensurunt. «Generatim utendum esse oleo olivarum; ubi vero haberi acuerit, remittendum prudentia Episcoporum ut lampades nutriantur ex aliis oleis, quantum fieri possit vegetabilibus.» Die 9 Iulii 1884.

«Facta postmodum de premissis Sanctissimo Domino Nostro Pio Papa IX, per infracriptorum Secretarium fidelis relatione, Sanctitas Suæ sententiam Sacrae Congregationis ratam habuit et confirmavit. Die 14 istud Mense et Anno. C. Episcopus Portuen. et S. Rufinae Card. Patrizi S. R. C. Praefectus.
Loco + Signi.—D. Bartolini S. R. C. Secretarius.»
Hoc clarissimum cum sit, nulla alia explanatione indiget.

QUINTO CASO.

Quomodo dici debet oratio Sacrosanctæ et individuae Trinitatis, qua divinum officium finitur?

Sacra Rituum Congregatio, die 26 Iulii anni 1858 respondit: «Oratio Sacrosanctæ et individuae Trinitatis debet duci semper flexis genibus, ut suum sortiatur effectum, et ad lucrandas indulgentias, excepta infirmitates tantum causa.»

Notandum nec quidem leviter peccare qui in itinere, exempli gratia, eo quod genua commode flectere non valeat, hanc orationem vel sedens, vel stans, modo tamen debita forma recite.

SENTO CASO.

Necessumne est, cum divinum officium recitatur, in fine Psalmorum capit inclinare?

En quod die 7 Septembris anni 1816 dixit Sacra Rituum Congregatio: «Congruit, ut fert praxis universalis, praesertim Urbis, ut fiat capitis inclinatione in fine Psalmorum in Officio divino, cum dicitur Gloria Patri, sicut praescribitur in principio Missæ.»

Hoc non praecipitur; at congruit ut fiat, et fieri debet. Ejus omissione aliquoties etiam gravi scandalis potuisset esse causa. Praeterea, caput hoc in casu non inclinare, vel superbe, vel rei sanctae contemptus, vel saltum spiritus singularitatis esset evidentissimum signum.

Si tamen hoc capitis inclinatione non deliberato animo, sed involuntarie, ob distractionem mentis ommittitur, nullum in hoc erit peccatum.

SÉTIMO CASO.

Adest aliqua gravis obligatio preces feriales et antiphonam finaliem Beatae Marice Virginis, flexis genibus recitandi?

Die 12 Novembris anni 1831 sic Sacra Congregatio respondit: «Preces feriales, et antiphona finalis Beatae Marice Virginis solut in choro, et non in privata recitatione, flexis genibus sunt recitanda.»

Is nihil addendum superst.