El Consultor de los párrocos (1877-01-12 00:00:00), página 4

Dei, cap. 2, ubi lupanaria inter illicita enumerat. Et alibi ait: In usu scortorum, quam terrena civitas luitam turpitudinem fecit (1). Ergo superna, et coelestis civitas, ut illicitam reprobat.

Arguitur 4. Namideo Anctores contrarii docent, licitum esse publicas concubinas in civitatibus permettere, quia si sibi persuadent provideri tunc honestati matronarum, et virginum, tune et pecatos nefandi. Cassabant enim (dixunt) adolescentes lascivi mulierum honestati insidiari et peccata nefanda non committent, si meretricium permittatur; sed hoc est falsum. Postquam enim metricio sunt doditi, incipiant feminas homestiores appetare, et totis viribus sollicitant. Est enim hoc vitium luxuriae, veluti sanguisuga, non solum quia optimos spiritus, et semen assumit, sed etiam quia semper att. Affert, affert (2). Et hoc confirmans, prosequitur sacer textus: Tria sunt insaturabilia, et quartum, quod nusquam dicit: Sufficit, in fernus, et os vulvae, et terra, quae non satiatu aqua; ignis vero nusquam dicit: Sufficit. Ergo falsum est, quod permittendo meretrices, honestarum feminarum honori, virginumque, et graviorum peccatorum commissioni pro-videtur.

Arguitur 5. Quia, experientia teste, videmus, quod una libido aliàm inflammat; et postquam quis doditus est huius vitii cum meretricibus in vace naturali, modos contra naturam appetit, quarit, et adimplet; et post hoc adhuc alios excoxit, nullisse finibus consistens, ut quotidie ex-perimur, inauditas luxuriandi artes intra confessions audiendo.

Arguitur 6. Compertum est, quod ubi lupanaria non permittuntur, adolescentes continentiores sunt nec tot adulteria committuntur. Ergo quia meretricium permissione est patens incontinentiae academia, ubi adolescentes fornicari discunt.

Arguitur 7. Viri, qui ad sollicitandas mulieres honestas sunt apti, non addunt semper meretrices, sed post-quam his male usi sunt, illas responunt, et homestiores vehementius sollicitant. Ergo falsum est, quod meretricium permissione est in bonum mulierum honestarum.

Arguitur 8. Viri melius et fortius valent resistere tentationi contra castitatem, quam mulieres, ut dictur in cap. Indignantur 33, quest. 6, et nihilominus feminis nunquam ac permissione lupanarium virorum succurritur.

Arguitur 9. Postquam meretrices etatis florem in hoc vitio transegerunt, flunt leae, quae mille nocendi artes norunt.

Arguitur 10. Harum meretricium permissione est mille malorum occasio. Navarrus ait: Ipsenet noni, pueros cas-tissimos venientes ad Academias ex terris, ubi non est hu-jusmodi occasio forniciandi, ob eas, quae in illis se offere-bant, animas, studia, et corpora ipsa contagio infecta perdere (3). Et idem et nos dicera valorem de illis, qui ad hanc salmantinam Universitatem studiorum causa accedunt. Licet enim hic meretricium permissione sit prohibita, tamen alia occultae lupe non mediorae damnum adolescentibus inferunt. Ego ob hoc irrepellabila incommoda meretricium permissione est illicita, et reprobanda.

Arguitur 11. Permission meretricium non solum est contra bonum naturae, in quantum est fornicationis occasio, sed etiam est contra bonum reipublicae, cum impedit filiorum productionem, et civium augmentum. Adolescen-

tos enim habentis in promptu appetitus lascivi saciatio-nem, honesta intre matrimonia prostrinantur, et ex accessu ad meretricies infirmantur, ita ut vel steriles fiant, aut saltam debiles, at languidos filios procreant; quod non parum in commune damnum cedit. Ergo prostibula et lupanaria publica, utpote contra leges divinas, et bonum commune, a christianorum finibus sunt amandanda.

Arguitur 12. Quia sattem in Hispania videmus, quod qui meretricibus adherant, a magistratibus puniuntur, et ipsae meretrices, incarcerantur, et abrase pistrinum, seu meretricum trivres, ut Hispani vocant, reclauduntur. Ergo sattem in his regnis illicita existimatur publica meretricium permissione (1).

En argumenta que adduci solent ad ostendendum lupanarium permissionem illicitam ess. Hanc opinionem te-nent Navarrus (2), Cornelius a Lapide, qui licet in caput 19 Ecclesiasticis, 5, 3, propriam mentem non aparet, ta-men huius sententiae adhaerere videtur, cum eam late, et efficaciter probare contendant: Bertachinus (3), Joannes Mariana (4), Bicciullus (5), Lorinus (6), Gutierrez (7), Claudius Spencus (8), et ei adhaerere videtur N. Lezana, Consultatione 46 (9).

II.

Haec allegantur pro parte negativa. Pro parte autem affirmativa, sive que docet posse licite lupanaria publica in civitatibus permitti, stat imprimis praxis inconcusa Romanorum Pontificum, qui id publica permitunt Romae, et post largam hujus questionis discussionem, tempore Pauli III, pro permissione sub quibusdam conditionibus judicatum est, utrefret Claudius Spencus (10). Si ergo in Metropoli totius orbis, et fidei catholicae a tot Sanctissimi, et Doctissimis Pontificibus permititur, tenebram erit id ut illicitum damnare.

Secundo. Teste Beyerincli, verbo Meretrices, in Italia, Gallia, Belgio, et nostra Hispania etiam permituntur lupanaria publica ex Decretto magistratus tam ecclesias-tici, quam civilis, licet in certum locum civitatis commorari cogantur. Immo addit, quod in Hispania, et Venetiis publico ere sunt constituti medici, et chirurgi, qui eas curent a lue venerae, ne ad se accedentes insificant. Unde de urbe Venetiarum circumfertur sequens distichum.

Urbe cur in Veneta scortorum millia tot sunt?
In promptu causa est. Est Venus orta mari.

Sed quid sit de aliis provinciis, fides sit apud Anctores. In nostra vero Hispania ex Decretto Philippi IV qui publica loge lupanaria prohibuit, jam in nulla civitate sunt prostibula publica, nec pellices permituntur, sed persequuntur, incarcerantur, et puniuntur. Solum apud Barcinonam permissiones esse aliqui dicunt. Sed unica civitas, quae specialibus legibus regitur, Hispaniarum illibato candori, et religionis decori nocere non valet, si verum est, publico permitti. Maxime, cum id ratione plurium millium militum ibi perpetuo commorantium audiamus fuisse so-

(1) Salmanticenses, Cursus Theologice Moralis, t. 6, tr. 26, cap. 2, punct. 4, a n. 79, usque a 81.
(2) Manuale, cap. 17, n. 195.
(3) In Repertorio, verb. Meretric.
(4) De spectaculis, cap. 16.
(5) De personis quae in statu reprobato versantur, lib. 2, cap. 6.
(6) In Deuteronomium, cap. 23, v. 17.
(7) Canonicæ questions, lib. 2, cap. 7, n. 29.
(8) De Continentia, lib. 3, cap. 4.
(9) Salmanticenses, loc. cit., n. 33, in fine.
(10) De Continentia, lib. 3, cap. 4.