El Consultor de los párrocos (1877-02-28 00:00:00), página 2

racter et canonicitas vulgata editionis. Canon Concilii Tridentini de sacerorum librorum canonicitate. Sacrae Scripturae auctor principalis et auctores instrumentales. Quid sit simplex approbatio specialis assistentia, revalatio et inspiratio; et ex illo vero quae ad Verbum Dei conscri- bendum requirunt.

7.a Auctoritas et antiquitas veteris Testamenti. Hebraeorum canon et quos libros complectitur. Eorum divisio ratione materiae, et ratione temporis quo in canone inscripti sunt. Canon Ecclesiae catholicae et quos complectitur libros tam veteris quam novi Testamenti. Librorum sacerorum legitima interpretatio. Liberi examinis theoria. Impossibili- tates cognoscendi etiam quae ad fidem et morum rem per- tinent absque Ecclesia Catholicae auctoritate. Sensus diversi Sacrae Scripturae.

8.a Quid est Concilium. Conciliorum natura, necessi- tas, utilitas et conveniencia. Objectum et finis Concilio- rum. Missio divina et extraordinaria Conciliorum. Divisio fundamentalis conciliorum. Concilia generalia, nationalia, provincialia et diocesana, quid sint Concilia mixta et eorum character specialis; horum conciliorum ratio et utili- tas. Concilia Regia.

9.a Conciliorum generalium auctoritas et infallibilitas. Quis debat horum adiudere celebrationi, et quis possit. Cui competat jus convocandi, presidiendi et confirmandi Concilia generalia. Quid de his rebus in ceteris concilio- rum speciebus. Concilia nationalia et Regia in nostra His- pania. Eorum natura et magni momenti utilitas. Sub quo duplici charactere haec Concilia in nostrae patriae historia apparent.

10. Quid sit traditio. Existentia, necessitas, antiquitas et auctoritas traditionum. Quomodo dividantur traditio- nes et quid sit traditio divina, apostolica et ecclesiastica. Quo et qualia sint media traditionis propria. Sancti Ec- clesiastes Patres traditionis testes et eorum character speci- ficus et qualitates: que vis uni, que vero multus, quod de- mnum omnibus Sanctorum Patrum testimonia tributari, quodque argumentum Theologis praestent. Criticademo, tempore, etate et occasione quibus illi sua scripta edi- derunt.

11. Quid Dei nomine intelligatur. Existitne Deus? Po- test aliquo modo ejus existentia demonstrari a priori. Pro- bationes a posteriori, sive ex idea entis necessarii et con- tingentis, ex principio causalitys, ex universo ejusque harmonia, ex communi hominum consensu, ex consideratio- ne psicoligica et ex entis humani natura. Athei, eorum species, et in quo sensu possibilis est atheismus.

12. Dei suprema unitas at simplicitas quomodo proba- tur: quomodo etiam probatur, vanitas et absurditas Pan- theismi: Fetichismus, Sabeismus, Mazdaismus et Brahman- ismus, quid sint. Quid sit divina essentia, in quo sita sit et conditions ad essentiam requisita. Diversae de hac re theologorum opiniones.

13. Utrum in Deo sit vera et perfectissima scientia. Ejus characters. Quomodo dividunt scientia Dei. Quid est scientia necessaria et libera, speculativa et practica, simplicis intelligentiae et visionis. Quomodo scientia Dei coexistere potest cum hominis libera voluntate. Quid sit in Deo voluntas: objectum Dei voluntatis: quomodo divi- ditur voluntas Dei, quod et quales sint actus voluntatis sig- nimi. Quid sit voluntas benaplicati, et quando intelligatur an- tecedens et consequens, absoluta et conditionata. An vo- luntas Dei semper impleurat.

14. Quid sit justitia divina. An detur in Deo justitia commutativa cum distributiva. Quid est misericordia. An detur in Deo vera et proprie dicta misericordia. Quomodo conciliantur justitia et misericordia in Deo. Quid est Dei providentia. Existitne Providentia? An providentia suos semper fines asseguatat. Quid sit predestinatione tam in sensu completo quam incompleto. Quid sit predestinatione ad glorian. Objectum, finis et effectus predestinationis. Quomodo predestinatione humanae libertate compatitur.

15. Quid est mysterium Sanctissimae Trinitatis. Quo- modo probatur. An probari posset ex probationibus recta- rationis humanae. An mysterium istud rationi humanae repugnet. Quid est essentia in divinis et an sit una: quid est processio et quod in Deo sint processiones.

16. An solus Dei sit creare. Quid sit Angelus et an existant. In quo statu fuerint Angeli creati, et quale fuc- rit eorum peccatum et consequens pena. Quomodo Angeli semetipsos moveant et alinvicem colloquiantur. An Angeli ad nostram custodiam deputantur.

17. An Deus crearet mundum ex nihilo. An creaverit hominem in ipso mundo. Quomodo creavit eum. Quid intel- ligatur per imaginem et similitudinem ad quam Deus creavit hominem. Quomodo conciliatur Mosis cosmogonia revelatione et progressus scientiae naturalis. Quomodo refu- tantur Praadamitarum et Ooadamitarum systemata, Dar- winianismus et Biologismus hodiernus.

18. An primi parentes in statu naturae vel gratiae condi- fuit fuerint. An tune vel postea constituti in statu justitiae et sanctitatis. Quae alia dona tam quod animam quam quod corpus Deus primis parentibus concesserit, et qua sub conditione. Quid sit peccatum originalis. An sit caron- tia vel potius privatio aliqua. Quid sit positivum et quid negativum in peccato originali. Effectus peccati quod re- liquos homines ex Adamo descendentes et quod libertatem humanam.

19. Messias a Deo promissus et a Judaeis expectatus, est Jesus Nazarenus; sed cum jam adventerit, quibus testi- monios probatur. Cause et necessitas Incarnationis. An una eaque divina persona sit in Christo. Quid nature sint in Christo Iesus et quomodo uniantur. An voluntas sit una, sicut persona, vel dum sicut natura, et quot sint operationes in Christo.

20. Quid est gratia. Quomodo dividitur gratia. An gra- tia actualis illustrationis et inspirationis sit necessaria ad omnes et singulos actus salutares paragendos, ad omnes ordinis naturalis veritates cognoscendas vincendasque graves tentationes. Utrum eadem gratia sit necessaria quod initium, progressum et perseverantium in fide. An gratia praedita sit etiam necessaria ad aliquos actus moraliter bonos elicendos per solas vires nature. Utrum cum gratia actuali adjutus possit homo aliqua bona opera perficiere in ordine supernaturali abscque gratia habituali.

21. Quomodo dividitur gratia actualis. Quid est gratia excitans et adjuvans. Quando excitans appellatur efficax, et quando sufficiens. Quomodo conciliatur gratia efficacia cum libera hominum voluntate in actibus salutaribus per- foliendis. Quid sit natura gratiae sufficientis, et an ejus in- facia repeti debeat ab ipsa natura, vel ex resistente ho- minis voluntate. An detur in praesenti statu gratia suffi- ciens in omnibus hominibus, sive paccatoribus, sive infidelibus, sive infantibus abscque baptismo decedentibus.

22. Quid est gratia habitualis, ejusdem naturae et de- finiti. Effectus gratiae habitualis. Quid sit justificatio, et an justificatione mediante, delectant pecuaria per infu- sionem Spiritus Sancti. Quot et qui sint justificandis et sanctificationis gradus. An gratia sanctificans quae a Deo fit et a Deo procedit, aliqua indigent cooperatione ex parte hominis, qui sua culpa illum deportat.

23. Quid est meritum. Quid sit ejus naturae et concep-