El Consultor de los párrocos (1877-08-10 00:00:00), página 5

la IV Indicis contemnitur? Quid hac in lege ecclesiastica praescribitur nisi modus vitandi hoc periculum vel servandi hanc legis naturae prescriptionem? Et si lex Ecclesiae non est nisi exactissima interpretatio legis naturalis, qua ratione potestas reici? Quidam veteres impii aiebant: Nolumus Dominum regnare super nos. Hujus qui recordetur arcanaum facile explicabit. Opustract, siut jansenismi et protestantes omnes, non vult ut Dominus, ut auctoritas Domini, vel Ecclesia sit super nos. En tota questionis difficultas. Jansenismus fidem apparenter ostendit, et Ecclesia auctoritatem non admittit. Proclamat ius nature, modo intelligitur, juxta uniuscuiusque plactum, quod est habelice inevitabilis confusio; aut non vult ius nature, aut auctoritate infallibili Ecclesiae interpretem, quoniam sic confusio linguasua vitatur, et fidei unitas servatur, quod et protestantismi et jansenismi esset interitus.

In his, que excedunt, totus jansenistae Opustract spiritus inventur. Alià tandem adhuc sunt addenda, ut hoc pleius confirmetur.

2.º Opustract ex professo Regulam IV Indicis expendit, confutat, ac demonstrare intendit nec antea viguisse, nec nunc vigore, aut fidelis ad eus observantium nullatenus cogere. In loco citato ait: «Regula IV Indicis ex iis legibus est, que nec semper, nec ubique obligant, nec sic obligare possunt» (1). Et paulo post: «Regula IV Indicis in multis provinciis ne ab initio quidem recepta fuit, tacite consentiente Ecclesia» (2). Et adhuc: «Regula IV Indicis non obligat hodie, ubi rationes, ob quas condita est, cessant contrares» (3). «Non obligat etiam Regula IV Indicis ris in locis, ubi vel nuncupium promulgata aut recepta fuit, vel per usum et consuetudinem contrariam abrogata est» (4). Et, his suppositis, quarti Opustract: «Quid agendum iis locis, quibus Regulam IV Indicis hodie renovant et servari mandant Episcopi?» (5). Ad quod respondit: «Simili modo de Regula IV rationandum est hodie. Nam si cui certe constituerit, aut justam rationem non fuisse Regulam IV renovandi, aut si aliqua ratio tune fuerit eam hodie contraria cessare, aut Regulam istam vel tune, cum renovata est, in usum recep- tam non fuisse, vel si recepta tune fuerit, hodie per usum contrarium, dissimiliteribus et tali saltem consentientibus Episcopis, abrogatam; nemo theologorum est, qui illum doceat ista Regula obligari, nisi ubi una lex vitandi scandalis dite exigeretur, ne videtur superioris, aut superiorum leges contemnerent» (6).

Heic, ut patet, summa detestandaque hypocresi, quin speculative sive in suo principio negetur potestas legislativa Ecclesiae, de facto seu in praxi negatur. Hele quidem statuitur, vel saltum perfide inuuitur leges ecclesiasticas vigorem non habere vel quando a Principibus secularibus non admittantur, vel quando populi, seu potius, sectarii nolint eas admittere. Hoc non est nisi puras putatasque jansenismus, hoc est, protestantismus jansenismi hypocrita larva expositus.

Regula IV Indicis est vera lex, quia a Summis Pontificibus et fuit sepius promulgata, et semper tangunt lex, quae viget, inspiciitur. Est lex justa, quia fundatur in jure divino naturali, quod exigit ut fideles a periculo perversioris liberentur. Est denique necessaria, quia absque illa Pisto- res Ecclesiae unquam poterunt oves suas, sive populum fidelem a pascuis venenatis preservare, Protestantes et jansenistes, qui fideles pervertere, atque corrumpere exoptant, naturaliter Regulam IV Indicis rejiciant, quia obex, et quidem invincibilis est eorum detestandis impiusque praedicationibus.

3.º Opustract, agentis de notis Ecclesiae, tradit Ecclesiam veram deesse esse unam, sanctam, catholicam, atque apostolicam (1); ast, tangunt si hoc magni momenti non fuerit, vel quia est, ostendere necessarium non existimat, notas has quattuor soli Ecclesiae romane convenire. Hac omissione, hoc in opere magnum significacionem non potest non habera.

4.º In Dissertatione quarta, De Conciliis, quæstio I, affir- mat, ea Concilia tangunt generalia ac legitima habenda esse, que per unanimem consensus acceptavt Ecclesia (2). Hic supponitur legitimatione Conciliorum generalium pon- dere, non a Summi Pontificis confirmatione, sed a populi consensu, vel ab eo quod sectari appellant populi consen- sum. Ipsò in loco, questione quarta, inter generalia ac le- gittima concilia connumerabantur ac defenduntur Concilium Pisanum, ab Ecclesia rejectum; Concilium Constantiense, quod non nisi in parte a Martino V et idea a fidelibus omnibus fuit probatum, et eiam Canoniium Basileensem, quod tangunt verum conciliabulum et synagoga Sathanas ubique respuitur. Haec eloquentissima cum sint, explanatione non indigent.

5.º In eadem dissertatione, questione quinta, Opustract conaturn ostendere Conciliorum infallibilitatem non esse pe- tendam a Summi Pontificis confirmatione (3). Quod hoc sit, et quo tendat, nemo nescit. Si Concilia Summi Pontificis confirmatione non indigent, vel caput in Ecclesia non est, vel membra a capitè separari queunt. Quodomunque ex his dubibus disputationis extremis admittatur, Ecclesia erit ace- phala, aut in protestantismum ruerat.

6.º In eadem dissertatione, questione quinta, operae ne- gatur Summum Pontificum esse infallibilem, cum agitur de factis dogmaticis. Juxta hoc, Ecclesia unquam potest certe scire, an in aliquo libro haeretico inventari vel non doctrina haeretica. Hoc, ut liceat, idem est ac asserrare, Ecclesiam non posse hereticorum libros damare vel prohibere. Hac- que erat maxima fundamentalis jansenismi, clarissime pro- clamaturn et incultur in excrebili opere, quod imprimen- tum expeditum (4).

7.º In Dissertatione V, questione secunda, fuit tractat de auctoritate Summi Pontificis, et pro aris et focis, de- monstrare aggregitur, membra esse supra caput, aut Con- cilium generale Christi Vicario præminere, aut esse super- rius (5). Hoc quod jam ab Ecclesia in Concilio Vaticano fuit damnatum, antea ub omnibus fere theologi rejoiciebatur, et idee nonnisi summa cum temeritate a gallicanis jansenisti- ve administretur.

Fodem in loco, ad probandum Concilia generalia Summo Pontifici esse superiora, allegat disserit Conciliorum Pise, Constantiae, et Basileae, quae ab Ecclesia fuerunt rejecti, et a fidelibus omnibus rejicuntur (6). Sic semper jansenistes et gallicani!

8.º Dissertatione quinta, questione tertia, longe, diffusae tractat de Summi Pontificis in temporalia Regum indirecta potestate, et ut potestatem hanc neget, omnibus sane critica regulis specis, innumera congruit documenta, quae a rega- listis, gallicanis, jansenistis et etiam protestantibus congrui

(1) Dissertatio 3.a: De Ecclesiae, quest. 2.a, pag. 113.
(2) Num. 6, pag. 146.
(3) Num. 3, pag. 171.
(4) Pag. 182, Function Jansenii.
(5) Pag. 209 et sequentibus.
(6) Pags. 214, 215 et 216.