El Consultor de los párrocos (1877-10-17 00:00:00), página 6

tum Episcopi, tamquam Apostolicae Sedis delegatum, delegatione nempe Ordinaria et minime speciali, non impedi- ri appellationem devolutiam ad Metropolitanam seu te- nent Fagnan., lib. 3, Decret., cap. 3, num. 47. Van Spen, Juris Univ. Eccl., part. 1, tit. IV, num. 3, seqq. De Luca Adnot. ad Concil. Trid., disc. 5. Imo id definitum fuisse a S. Congr. refert Rieter in adnot. ad Conc. Trid. sess. 22, cap. 7, num. 11. Ibi. «Propositio dubio an quando Epis- copus procedit ad aliquem actum vigore decretorum Con- cili Tridentini etiam tamquam delegatus Sedis Apostoli- cae, quem etiam sua ordinaria potestate facers poterat de veteri jure appellatione sit interponenda ad Metropolitanam, vel potius ad Sedem Apostolicam? Summus Pontifex ex sententia S. Congregationis declaravit: Non esse hoc casu necesse ad Apostolicam Sedem appellare: Tarraconen. 1588, Zameren. 1589, Januen. 1597.»
Item consulta S. C. an decretum c. 10, sess. 24, sustulerit appellationem devolutiam; consult non sustulisse devolu- tivam sed suspensivam tantum; et quamvis Episcopus id faciat tamquam Apostolicae Sedis delegatus, tamen cum jurisdictione jure suo ordinarium ei sitiam ante Concilium competet non impediri appellationem devolutivam ad Metropolitanam Fagnan., in 2, lib. Decret., cap. 3, n. 9.
Quibus omnibus fastigium imponere, prosequuntur est, recitata Constitutionem Ad militantiam Ecclesiae Benedictus XIV, ibi. Itaque a quibuscumque mandatis prohibitio- nibus, provisionibus et statutis tam in visitatione quam extra pro divino cultu conservando et angendo.... Item a decretis seu mandatis per quae Episcopi, etiam uti Aposto- licae Sedis Delegati in Ecclesiis parochialibus, etiam invi- tis rectoribus procedant ad constitutionem novarum Paro- chiarium..... volumus, praecipimus, et mandamus quod ab Archiepiscopis, Patriarchis, etc., citationes generales vel speciales cum commissione inserta, monitoria et alia hu- jusmodi cum inhibitione, per quam executio decretorum mandatorum, et provisionum hujusmodi recentiorum retardetur, suspendatur... nisi in solo devolutivo, et sine retardatione vel prajudicio legitime executionis recipi et admittit possint....»
Ejusmodi appellationem non fuisse taxativa a Tridentino prohibitam per verba nec hujusmodi creationes possint iolti nec impediri ex quibuscumque provisionibus.... deroga- tionibus vel suspensionibus: sess. 21, cap. 4, seu sublata ap- pellationis obstaculo quemadmodum statuit in cap. Ad Audientiam Alexander III quod S. Synodus revocat. loco cit. Istiusmodi enim clausula, appellatione remota, non impediri aut appellationem ad effectum devolutivum, sed suspensivum dumatztat ut est textus in cap. Pastoralis 53, de appellationibus et est communis opinio. Fagnan. 3 lib. decret., cap. 3, n. 52.
Neque juvat dicere decretum latum fuisse tempore visita- tionis; quia S. C. C. testa Fagnano in 2 libro decret., cap. 3, resolvit a visitantis decreto appellationem in devolutivo concedi. «Consulta S. Congr. Consilii an in causis visitatio- nis et correctionis appellarii possit post definitivam: respon- dit posse: Et quamvis Episcopus id faciat tamquam Sedis Apostolicae Delegatus.»
Nihilque professe si dicatur quod post sex annos appella- tio interposita fuerit, et proinde post fatalium spatium; nam in casu minime de appellatione sed de provocazione agitur. Appellatio autem propriè dicta judicium supponit, quod in provocazione non requiritur, Ferraris, verb. Appel- latio, art. 1, n. 6, seqq. ibi. «Appellatio judicialis supponit sjudicium esse ceptum cum sit provocatio a judice inferiore ad superiorem. Appellatio vero extrajudiciali non sup- ponit judicium inceptum, sed ipsum judicium seu causa incepit; tune enim solum incepit causa, cum interponitur ipsa appellatio extrajudicialis; et ideo magis proprie dici- tur provocatio ad causam, ut habetur in cap. cum sit Ro- mana his verbis sacri canones etiam extra judicium passim appellare permittunt: nec solent hujusmodi diei appelle- tiones, sed provocations ad causam.»
Hinc nullimode aquiescentia invocari potest, praesertim si attenderit «quod dismemberatio probatur effectuata ex provisionibus secutis, et ex lapsu trinitatis annorum, et requiritur quod saltum fuerit capta possessio, et non cessetur effectuata ubi constat quod Ecclesia continuet in possessione suorum juriurn et responsionum.» Rota recent., p. 6, decis. 139 et 275, par. 4, tom. 2, decis. 456, tom. 3, part. 3, decis. 648 et 222. Ferraris, voc. dismembra- tio n. 1, 13.
Transiens Archipresbyter ad causae meritum autumavit dismemberationis decretum nullitate manefisa laborare tun ex defectu comprobacionis cause, tum ex omissione solem- nitatum. Quod causae comprobacionem recoluit Trid., sessione 21, cap. 4, in qua docernitur ut Episcopi etiam tam- quam Sedis Apostolicae delegati in omnibus ecclesias paro- chialibus vel baptisalibus, in quibus populus ita numerosus sit ut unus rector non possit sufficere ecclesiasticis sacramentis ministrandis et cultui divino peragendo, cogant rectores ad hoc munus alias sibi Sacerdotes adjungere. Item in illis locis, in quibus parochiani ob locorum distantiam sive difficultatem ad Ecclesiam accedere nequeunt sine mag- no incommodo, Episcopi novas parochias erigere valent jux- ta formam Constitutionis Alexandri III, que incipit Ad Audientiam. Attamen si prudenti arbitrio Episcoporum pro- video bono animarum remissium fiat, sive erigendo novas parochias, sive per Coadjutores, nilinho minus ad dismem- brationem eo ipso haud deveniendum esse sustinet, eo quod agatur de re in jure odiosa, quippe que alienationem sapt. Sed per Capellanum coadjutorem seu acnonum esse providendum ad monitum per Barbosa in cap. 10 ad Conci- til Trid., n. 10. Fagnan., de jure, p. 6, dec. 2, n. 4. De-Luca adnot. ad Concil. Trid., disc. 16, de Parochis, disc. 34. Ins- tituti insuper a jure requiri justam causam, que per proces- sus confictionem probari debet teste Fagnano, in 8 lib. de- cretum, cap. 3, n. 15 ibi. «Ergo causa subsistente, caque probata, et non alias permititur erectio; est enim hujus- modi erectio, et dismemberatio a Parochia antiqua instar alienationis juriurn Ecclesiae, que sine cause fieri non de- bet.» Quae causae comprobatio tanta necessitatia esse vi- detur, ut assertio ipsius Episcopi dismemberationem facien- tis super extrajudiciali informatione non sufficiat ad tradita per De Luca, de Benef., part. 1, disc. 45, ibi. «Exigens ul- tra solemnitatem copulativae etiam justam causam neces- sitatis vel utilitatis, extrinsese justificandam in actis, adeo ut non sufficiat assertio ipsius Episcopis dismembrat- ionem facientes super extrajudiciali informatione....» Jam vero quum justa causa tam necessitatia, quam utilitatis justi- ficata in actis deficiat, in facto est hand provisum fuisse per praetam dismemberationem necessitati, vel utilitati po- puli.
Ut autem rite ac valide peragi quacat, praeter legitimum titulum seu justam causam, jurisstiam solemnitatem copu- lativae concurrere oportere; ideoque necesse esse audire per citationem parochum ecclesiae dismemberie juxta Bar- bosam, collect. in Concil. Trid., sess. 7, n. 24. Fagnan., in lib. 3, decret., cap. 3. Et quamvis in jure statutum sit in- vito rector Episcopum ad dismemberationem devenire pos- se, citationem omissi tamen require Ventriglia, de unione Benef., vol. 2, adnot. 8, par. 2, n. 18. Quare omissa citatio- ne rectoris erectionem ab Ordinario factam nullius mo-