El Consultor de los párrocos (1877-01-12 00:00:00), página 6

lares, sive ecclesiastici, omnibus inspectis circumstantiis, prudenter judicaverint, necessarium in aliqua civitate esse, ad majora damnata vitanda, permittere meretrices publicas (quae in lupanariae separatis degere debent), tune licite id tolerare poterunt. At vero si hae permissione, ad dicta peccata praecavenda, omnino necessaria non sit, tune amplectenda est prima sententia, dictam permissionem sub mortali reprehens. Unde quia in Hispania comportum est, lupanaria publica ad id non conducere, sed potius ex eorum permissione majora peccata oriri; ideo in his regnis esset peccatum gravissimum ea permettere; et ob id Philippus IV ea sanctissime et justissime evitit. Quapropter falsos reputamus primam opinionem universaliter assententem, hanc permissionem nunquam ad id conducere posse [1].

III.

Ad argumentum primum contraria sententia aliqui respondent, ibi prohiberi tantum quod iudex cum alienigenis matrimonium contrahant, ut docet Lorusius ibi; non vero quod mulieres meretrices in Israël non possint permitti. Sed licet loquatur textus de propriis meretricibus, tamen non adhuc est certum, ut ait Baronius [2], quod in hebraeorum populo non permetterentur. Nam Genesios capit. 38, versiculo 14, dicitur, quo Thamar, depositis vi- dutatis vestibus, assumpsit thesaurum et mutato habitu, sedit in bivio itineris, quam cum vidisset Judas, suspic- tus est esse meretricem, operuerat enim cultum suum, ne agnosceretur. Ergo quia mos erat inter hebraeos quod meretrices sederent in bivio itinerum, quod signum utique est, esse tantum permittas. Deinde Osea, cap. 1, dicitur quod praecipit ei Dominus: Vade, et sume tibi unicum forniculariam. Viditur ergo quod permettebantur. Similiter in Libro 3, Regum, cap. 3, vers. 16, habetur: Tum ve- nemut duce mulieres meretrices ad Regem, steteruntque cum eo, ut decidaret Salomon Rex item, quae inter eas erat circa mortem ejusdam infantuli. Ergo dicta mer- trices in Israël impune aderant. Nee contra hoc facere potest, quod ait Abulensis [3], scilicet quod mulieres quae in eodem tempore visio cum pluribus coeant, ex nullo gignere possunt, et sic dictae mulieres non erant proprie meretrices. Quia licet id accidat in meretricibus, quae im- mediate pluribus adherent, non tamen illis, quae cum tot hominibus non ita continuo commiscerentur [4].

Ad secundum argumentum respondent, tot illos prin- cipes secularis, et ecclesiasticos lupanaria publica des- truentes optimae et christiane egisse; ad id tamen in cons- cientia non obligati. Unde Sanctus Pius V omnes mer- trices publicas non interdixit; sed aliquas permittit, re- clasas tamen in loco separato, juxta Masolum, quod nec facere possit Sanctissimus ille Pontifex, si eas permitta- re esset intrinsecse malum [5].

Ad tertium argumentum dicimus, Divum Hieronymum, et Sanctum Augustinum solum indicare, quod fornicatio non est licita, nec a Deo ut bona permissa, sed solum quod a publica potestate terrena potest impune tolerari. Et quod mens Divi Augustini sit, quod possint licite permit- ti meretrices, satis constat ex supra dictis [6].

Ad quartum argumentum, a ratione petitum, respon- datur ex dictis pro nostra conclusione, quod licet verum sit, quod meretricium permissio predicta damna infaret, polet tamen esse occasio, ne alla majora paccata sodomiae et bestialitatis, et mollicie evaniant, ut vidimus ex Divo Augustino et Sancto Thoma. Quare cum certa doctrina sit, quod haec est permittere minora damn, ut viten- tur majora; hinc est, quod ad vitanda tot peccata contra naturam, fas est meretricium permittere. Ratio vero qua- re numquam permitta fuerunt lupanaria adolescentium in remedium lasciviae mulierum, sicut permittuntur mer- tricum, est ob majoram pudoram, qui in feminino sexu inventur. Et quia lupanaria adolescentium, si permette- rentur, ad pessandum sodomitice vici forte accedent [1].

SEGUNDO CASO.

Quae conditiones requiruntur, ut licita sit meretricium permission?

Prima est, inquit Salmandicenses, quod dictae mer- trices in villori, et remoto civitatis loco collocentur. Si enim sunt clonae et sentia civitatum, ut docet Divus Thom- as, in sordidiori et humiliore loco colloquae sunt. Ric- ciulus, loco allegato, cap. 21, ait meretrices et lupanaria procul ab Ecclesias, et Monasteriis abigenda esse: cum enim sint loca honestissima et Deodicata, justum et aequum est, ut longe ab eis sint foeminarum hujusmodi immunde habitationes [2].

Secunda conditio est, quod non permettantur die, vel nocte per civitatem vagare, ut praescit Divus Pius V, nec juxta diversoria, aut eunapous in tugurioribus habitare, quia scandalum hospitibus ingenent, ut ait Navarro, loco cita- to, n. 195 [3].

Tertia conditio est, quod Principes debent eas cogere deffero habitura distinctum ab honestis matronis, quia cum sint infames note, et publice peccatarum etiam opor- tet quod a coeteris publice in ve ste distinguantur [4].

Quarta conditio est, quod hujusmodi meretrices, utpote mulieres infames note, non permettantur vehi rhodus, loci- tus, aut sellis, ut Rome observatur ex edicto Pauli III et Urbani VIII, ut referat Ricciulus, cap. 6, n. 21 [5].

Quinta conditio est, quod cogendae sunt hujusmodi lupa- venire aliquando ad conciones, ex decreto Pii VI [6], siue coguntur hoccei [7] quia experientia testa, multa hoc me- dio a prostitulis ad christianam militiam confugiunt [8]. Et ut ejus conversio facilior appareat, piissime in pluribus locis constructae sunt aliquae domus, seu monasteria, ubi

(1) Salm., loc. cit., n. 93, in fine.
(2) Hodie hoc multiti observant. Meretricium domus quod eorum externae formam, a ceteris aliis minime distinguunt. Magistratus civiles scandalum sive publicas obsessiones inveniunt, et de dominus non curant.
(3) In hoc nulla esse quae indulgentia. Scandalum omne debet omni studio vitari.
(4) Hoc non est nec esse debet in observantia. Differen- tia enim vestis augeter potusquam minuerit scandalum. Vitentur omnes publicae inhonestae demonstrationes, et hoc sufficiet.
(5) Hoc supposit differentiam vestis et publicam scor- tationis professionem signis externis eam annuntiantem, quod jam non permititur.
(6) Decretum hoc desuetudine fuit abrogatum.
(7) Hodie jam minime fit. Misera tempestatis nostrae con- ditio vim hanc pro animae aeterna salute factam, haud pati vult. Hodie omnium fiunt pro corpore, quod mortale est, et nihil fit pro anima, quae unquam peritura erit.
(8) Hae conversiones, nonnumquid non procurandae, alia vie obtineri valent. Parochi, confessores, concionadoresqua scient quidem feminas hujusmodi prudenter hortari, ut, absque scando, quin ut tales meretricies exhibeantur, aut cognoscantur, verbum Dei audiant.