El Consultor de los párrocos (1877-10-17 00:00:00), página 7

menti existere tradit Fagnan. in 8 lib. decret. Quinimo et Parochianorum vocatio fieri debet teste De Luca, de Paroch. part. 3, discept. 35, n. 6. Rotarecent. part. 13, decis. 29 et 165. Dismemberationem in thamate peractam fuisse nullo pravio processo, et spretis recensitis solennitatisbus constat ex actis. Nam neque Capitulares Collegiati Trevici auti dii fuerunt uti interesse habentes, eo quod ad eos indistincte funerum emolumenta spectant, nec exquisitum fuit consensus Capituli Cathedralis. Quod in negotio dismemberationis exquirendum esse sentiunt de Luca, discept. 45, n. 8, de benef. Fagnan., in lib. 8 decret., cap. 3, n. 54. Cum igitur etiam juris solennitatis fuerit omnino despecta, ideo dismemberationis decretum nullimode sustineri potest, cec. praeter alios docte De Luca, in discept. 45, n. 8, ibi. «Tam sollicito circa duplicem consensus Capituli, ut interessatos rum, quam etiam circum justam causam necessitatis, et evidentissimi utilitates, que omnia copulative desiderantur, adeo ut unius deficientia sufficiat ad invaliditatem actus ipsius jure.»

Itaque everso dismemberationis decreto corrut nesse est parochiae collatio; quia basi destituitur, et quia facta est nullo pravio examine contra praescriptum Constitutionis In conferendis S. Pii V, et Const. Cum illud Benedicti XIV. Ad rem de Luca, de Paroch., lib. 12, discept. 37, n. 51. «In omnibus casibus, in quibus cessante forma concursus, de sola idoneitate, seu approbatione personae nominata vel provisae agatur, adhuc examen faciendum est per Episcopum vel Vicarium Generalem ac examinatores synodales habentes votum decisivum, neque alias Episcopus pro sola notitia nominatum instituere debet.»

Itaque, conclusit Archiepiscopus, probata competentia Curiae Archiepiscopalis in ejusmodi controversia, probata nullitate decreti dismemberationis ob defectum comprobationis causae et ob juris solennitatum pretermissionem, sequitur quod parochiae collatio nulla fiat, etiam ex omni sione examinis, et quod sententia Curiae Archiepiscopalis confirmanda fuerit, utpote quae majori utilitate et bono animarum providert.

Jura Curiae Episcopalis. Curiae defensor ad evincendum necessitatem, et utilitatem dismemberandi pareciam in casu autumavit eadem distare sex vel septem millaria a pagis huius illic in agro Treviciano diffusis, et aspernam ita esse iter ut hyemali praesenti tempore impossibili forme evadat ad Ecclesiam accessus. Ex quo evexit ut illa fidelium multitudine pene derelicta sit, omnes verbi Dei predicatrices privi maneat, infantes sine baptismatis lavacro, atque adulti sacramentorum praesidio destituti supremum obeant diem. Hae omnia variis testimoniis fulcit Orator: et prosequuntis defensionem Ordinarii asservat dismemberationis decretum canonicis disciplinis esse conforme, praesertim S. Concilio Tridentino. Idque demonstrare adnusis est duhiee de ratione: primo quia decretum prolatum fuit ob causam a jure probatam, secundo quia observate iurum for- ma a jure prescripta. Et quod causam meminit certum in jure esse Episcopos ad parochiae dismemberationem devenire posse etiam invitus rectoribus, et sublato appellationis obstaculo ob locorum distantia et viarum asperitatem ad tradita per cap. 3, de Eccles. adif. Trid. Synodus, sess. 21, cap. 4, de Reform. Ferraris, v. dismemberatio, n. 14. Lotter, de benef., lib. 21, cap. 28, n. 2 et seqg. Barbosa, part. 3, all. 68. Atqui ex adductis attestationibus constat controversum decretum fuisse editum ob distantiam locorum a parochiali ecclesia ad septem usque millaria, nec non ob difficultatem viarum fluminibus ac torrentibus interseptarum. Ergo ait, prolatum fuit ob causam a jure probatam, proindeque fuisse conforme canonicis disciplinis, atque in-

super, quod majoris roboris est, ob bonum animarum prolatum fuit, nempe ad opportuna remedia christiane plebi praestanda.

His praeterea addenda est praxis S. C. Congregationis que consuevit commendare et confirmare dismemberationes et parochiarum erectiones; ut videre est in Aquitainem. 17 Martii 1827 Fulginaten., anni 1729, non obstante oblatione facta providendi per Capellanos coadjutores seu testatur resolutiones editae in Comen. 5 Decembri 1750. Nolanis 3 Februarii 1758 ea potissimum ratione, quia plenius satisfiet magno incommodo per erectionem nova Parochiae, quam per Capellam; eaque in casu magni incommodi mens esse videtur Concili Tridentini Van Espen. Jur. Eccl. univ., p. 2, tit. 6, cap. 2, par. 24.

Ad extimum sute defensionis orator vergens, ait: ex dictis in protapulo est causas legitimas ad dismemberationem adfuisse; quod autem omnes juris solennitates servatae furent, de plano evitetur potest. Consensum parochianorum non defluissa constat cum idem Parochiani eractionem enixis precibus edigataverint. Nec veteris Parochiae Archiepiscopatus consensum defluisse arguit primo ex eo quod viva voce et in scriptis adsumtura ante dismemberationis decretum, nulla autem postea, difficiliter in contrarium; se- cundo ex eo quod jurisdictione et territorio nova parochiae religiosae fuit observantium et novis Parochiae quiete ea omnia gessit, que sui munieris erant. Praeterea et Capitulum Trevicanum assentium esse quae Ep. copus assuerit dismemberationem peractam fuisse pravio assensu quondam Archiepiscopeti nec non Archidiaconi, qui Capituli prima dignitas est.

Praeterea adjunxit, ad tramites SS. Canonum territorium distinctum designatum fuisse; congruum pro novo parochio, nec non canonem unius libri cero quattuor in subjectio- nis signum ecclesiae matrici solvendam, quatenus Archiepiscopus dismemberavit Parochiae ducta quinquaginta novo Parochio quotannis solvet. Quo se addebat Episcopus, Archiepiscopus, acquiescente Capitulo, et annuente Episco- po, dictam summan solvere reinisset, titulo matricitatis remuneriasso censendum est, dictamque novam parochiam tamquam ex se constitutam habendam ad tramites decreti dismemberationis. Nunc autem fideles supeditant congruum sufficientem et novus parochus nil amplius exoptat. Igitur quum parochiae dismemberata sit praevia causa canonica, quumque omnes juris solennitates fuerint religiosae serva- ta, decretum dismemberationis uti canonicis disciplinis conforme sustendendum esse conclusit.

Relate ad sententiam Curiae Archiepiscopalis edita, cum nullitate laborare multipli ex capit. Et primum quia tribunal Metropolitanum incompetae erat, cum decretum la- tum fuisse ab Episcopo, tamenque Sedis Apostolica delegato: proindeque appellandum erat ad Summum Pontificem juxta cap. Super. par. Porro, de off. et potest. judic. deleg. cap. 3, in 6 edd. tit. Quod autem praetatum dismembera- tionis decretum ab Episcopo editum fuerit ut Apostolicae Sedis Delegato incontroversum esse dicit: initio enim ipsius decreti legitur, in hoc act. Apostolicæ Sedis Delegationis; quam delegationem iternum aique item demonstrare studet per alia verba quae in decreto habentur in decursu sanctae visitationis ad... tramites.... praesentium S. Concilii Tridentini, cap. 4, sess. 21. Quem casum addit, minime comprehendit Benedictina Constitutio Ad militantis Eccle- sie, que appellationem contra Delegatum Apostolicum ad delegatam tantum remittit. Imo subdit, quod si parumper concedi velit incertam esse potestatem, quae decretum editum fuit, ordinaria idest an delegata, pro delegata esse concludendum testa Antonelli, de reg. eccl. Episcop., lib. 5, cap. 12, n. 2; Barbosa, de offic. et potest. Episcopi, p. 3, alleg. 92, n. 11 et seq.

Ultimum nullitatis sententia caput ex eo deducit orator