El Consultor de los párrocos (1877-05-26 00:00:00), página 6

algunos suscritores más si solo han de conservarse con peligro de la perversión de muchísimos inciertos? A los que nos presenten este argumento, nosotros responderíamos siempre como San Pedro á Simon Mago: Vade, et pecunia tua te- cum sit in perditionem.

Argumento 5.º y último. «Un periódico es órgano de publicidad y debe publicar todo lo que interesa al público.»

Este sofisma no puede comprenderse sino en los lúgubres de un exéptico que no sepa lo que es verdad ni lo que es justicia. En los de un hombre que tenga fe y tema á Dios no puede ni aun concebirse.

Un periódico católico tiene el deber de difundir las buenas, no las malas doctrinas. Su misión se reduce, no á alimentar una curiosidad peligrosa, sino á defender la verdad, combatir el error y suministrar datos para que todos los fieles puedan hacer lo propio.

NOTICIAS DE INTERÉS GENERAL.

Hé aquí el texto de la exposición dirigida al Sumo Pontífice por el Obispo, Clero y fieles de la diócesis de Málaga:

«Beatissime Pater: Episcopus Malacitanus, hujus almae Ecclesiae Capitulum Cathedrale, Parochi, Clerus, Moniales, et omnes utriusque sexus fideles in hac Malacitana Dioce- si, Dei gratia, existentes, et hanc subscribentes protesta- tionem, frontibus in terram demissis, maxima, qua possunt, veneratione, et ferventi, quae valent, reverentia et amore, apud Vestram Sanctitatem humiliter profertitum, illam moestam et dolentam apostolica vocem, qua clamat Ves- tra Sanctitas in solitudine, in qua versatur omni huma- na ope destitutus, ab omnibus nobis, non sine magno do- lore, et continuo, semper exaudiur, tamquam vocem de co- lo delapsam, cordergue nostra pie transverberantem, nos- trosque in ipsam Christi Sponsam Sedemque Apostolicam oculos convertement, quibus nihil novis carius, nihil praes- tantius, nihil super terram stauvius.

Sanctitas Vestra palam testatur, et ipsi nos oculis nostris nunc vidimus Ecclesiam Dei in Italia vim et persecutio- nem pati; Christi Vicarium neque libertate, neque expe- dito plenoque usu sue potestatis frui; immanem lateque diffusam persecutionem in pluribus Europa regionibus contra Ecclesiam savire; in ipsa totius orbis christiani urbe pacem et securitatem et tranquillitatem Ecclesie subsistere non posse. Vestra enim Sanctitas amare inge- mit: qua ratione fieri possit ut Ecclesiam gubernare vo- leamus sub dominatione ejusmodi potestatis, que omnium Nobis media praesidia ad Apostolatum nostrum coercent- dum continentem adimit, omnem viam obstruit nova in dies impeditum, novas difficultates interponit, novos usque laqueos insidiasque molitur?

Ecclesia Dei manet spoliata; sua jura et media ad subsis- tendum necessaria fuerunt sublata: loca pia, et omnia reli- gionis instituta eversa; templo, monasteria et Clericorum Seminaria diruta; et Dei Omnipotens ministri sub penis exilio, carceris et omnigenae persecutionis imminentibus ad silentium, si non ad impotentiam, usque nunc fuerunt re- ducti, et in dies redigentur. Religiosorum ordines cadem suppressionis injuria perculti, que Collegia pro Sacris Missionibus in Urbe constituta ad dignos operarios efformandos, qui Evangelii, lucem in disstas etiam et inhospitalis terras animose proferrent, queque miserie subduerit tot populis tam salutare pietatis et caritatis auxilium, magno cum detrimiento ipsius civilis humani- tatis et cultus, qui a religionis nostrae sanctitate, doctri- narum et artium magisterium auctoritati, et Ecclesiae moderationi subductum, et docendi munus concorditum hominibus futi suspectae fidei, aut apertis Ecclesiae ini- micis, et qui non dubitarunt atheismi impiciatem publice profiteri.

Liberis atque solutis illis omnium errorum magistris, no- bis autem abeque libertate vinculo pericloriorum constrictis, et ad silentium damnatis; apostatis et hereticis undequa- que triumphantibus, nobis vero semper periclitantibus, ip- sis oculis, non sine luctu et lacrimis, perspicimus impie- tates absoque correctione, sacrilegia sine poena, blasphemias si- ne castigatione line et hinc erumpere atque regnare.

Ipsa Vestra Sanctitas in captivitate detentus, absoque li- bertate, et meditis ad victum necessariis et inde decoro et angustias positus irremediabilibus lacrimis suffunditur, cum audiat intimicositopos magni jactare eam, quam vocant, immunitatem personalem Jesu Christi Vicarii, cum tamen in eorum persona, qui ejus noxae affines fuerint, pu- niendus esse censetur, [pro dolor] tamquam si publicus esset reus.

Videretur scilicet portas et iras inferni adversus Eccle- siam propter peccata nostra pravvalere, et horam nunca protestatis tenebrarum esse.

Talibus rerum adjunctis constitutus nihil Vestra Sanc- titas ducit opportunius, nihil cupit impensius, quam ut idem omnes Sacrorum Antistites... fideles, quibus pres- sunt, excitent, ut ea ratione ac ope, quam jura sintu cu- jusque regionis, sedulo agant apud eos, qui summam rei publicae tenent, quo accuratius gravis conditio perpenda- tur, in qua Caput Catholicae Ecclesiae degit, atque effica- cia adhibentur consilia obstaculis amandiis, quae ve- ram ac plenam independentiam ejus impeditur.

Omnes nos ergo, Beatissime Pater cuncta, que in nostra potestate erunt, liberiter faciemus, ut apud nos gubernan- tes judicis prevaleat opinio Vestra Sanctitati libertatem restituentum, et Ecclesiae Catholicae triumphum esse adscribendum.

Interea autem nos, vestri servi ammantissimi, humiles et prostrati, coram Deo, coram hominibus et coram Vestra Sanctitate protestamur nos omnes illis Ecclesiae Dei fidel- lisimos esse, et filios etiam Petri Cathedrae obedientissi- mos; numquam nos cum filiis hujus seculi iniquum conventionem facturos, qui tantos errores, iniquitates, pericu- la, bella et abominationes perpetrarunt; nos item, quaequem- que vult Vestra Sanctitas, volumus; quaequemque diligit, diligimus; et nunc et semper nullam viam, nullum magis- trum, nullum vadem, nullum testem nec admittimus, nisi Te, Tuam cathedram, et ipsam sedem Apostolicam, columnam et firmamentum veritatis, cujus vis, cujus firmitas, cujus auctoritas, nunc et ubique praesens, nos ad aeternam pa- triam perdurat, cujus umbra nos a seculi hujus sole defendat, benigneque accipiat nos, qui bona omnia, intellectum, voluntatem cordaque nostra, vitam ipsam et spiritum, et quid quid in nobis est, Christo Domino Ejaque in terra Vicario, sine restrictione, absolute, intimo cordis gudio of- ferimus atque consecramus.

Nos omnes, proinde protestationem subscribentes, Vestra Beatitudei maximam, quam possimus, gratulationem ex intimis praecordios praemitimus, dum quinquagessimum Ves- tra Episcopalis consecrationis annum celebramus et bene- dicimus, atque in spiritu adheremus et nosmetipsos com- mittimus illorum testimonio, qui, Deo volente, personaliter Vestrae Beatinudinis pedes descolabantur.

In signum vero amoris, dilectionis et filialis obedientiae summan nummorum regalium 108,891 Beati Petri pecuniis bono animo dicamus, orantes et enixe deprecantes, ut Vestra