El Consultor de los párrocos (1877-01-12 00:00:00), página 3

EL CONSULTOR DE LOS PÁRROCOS.

REVISTA DE CIENCIAS ECLESIÁSTICAS.

Periodico semanal.—Al año se forma un volumen de 504 páginas con índices.
Consulta gratis para los suscriptores sobre las materias objeto de esta Revista.

Precio de la subscripcion.—Por un año, pagándolo en el primer trimestre, 44 rs.; semestre, 24, y trimestre 12.—Estos precios son en la Administración del periódico, Torres, 18, bajo, Madrid.

SUMARIO.

SECCION DE TEOLÓGIA MORAL Y MÍSTICA.

Casos de conciencia. I. An aliquando licta sit meretricium permittio.—Exponitur doctrina Salmanticensium.—Argumenta pro sententia negativa.—Argumenta pro affirmativa.—Solutio objectionum.—II. Quae conditions requirant ut licta sit meretricium permittio?—III. An licta permitti possint meretricium patroni?

Noticias de intere general. Pastoral del Sr. Alguacil, Obispo de Vitoria, anunciando su traslación á Murcia.—Pastoral del Sr. Obispo de Segovia.—Un diputado eclesio.

SECCION DE TEOLÓGIA MORAL Y MÍSTICA.

CASOS DE CONCIENCIA.

PRIMER CASO.

I.

Quidam sacerdos, in dignitate constitutus, meritis arduitioneque praeclarus, nobis proponit sequens dubium: An aliquando publicas meretrices tolerare jussit? An idcirco neganda aut concedenda sit absolutio judicii civili, qui publico edicto declarat permittendas esse publicas meretricium domos?

Etsi jam alia in occasione hac eadem de re egerrimus, impressantiarum, ut commendationi instantiisque venerabilis ecclesiastic, a quo consultationem hanc recepimus, cedamus, fusiuri calamo rem perpendamus. Hos ut melius fiat, non nostram, sed Salmanticensium, probatorum quidem Auctororum, doctrinam exponamus. Fulse ac ex professo enim questionem hanc retractarunt, atque idcirco, auctoritati nominis, vim rationem adducturum adjungunt.

Salmantenses igitur, sibi proposita quaestione delicata, vel illicita permissione meretricum, ajunt: «Circa secundam questionis partem est gravis difficultas apud Doctores, an licite inter principes christianos permitti possint in civilitatis meretrices publicae, que impunem scortum profiteantur? Pro parte negativa arguitur 1, ex Deuteronomio (1), ubi Deus meretricium permissionem hebrais prohibuit, dicens: Non erit meretrix de filiabus Israel, nec scortator de filiis Israel. Ergo in hebraeorum po-

pulo illicita erat meretricium permittio. Unde Origenes(1) inquit: Nulla fave meretricibus, juventutis pretes in eorum republica. Et Clemente Alexandrinus (2), et Philo (3) ajunt, esse apud judaeos crimen capitale corporis quaestum face- re. Esto contrarium docet Abulensis (4).

Arguitur 2. Quia plures principes secularis, et ecclesiasticus lupanaria, et prostibula publica prohibuerunt. Sic enim fecit Divus Ludovicus Galliarum Rex, ut refert Claudius Spenceus (5). Sic etiam prohibuit lupanaria publica noster Philipus IV Hispaniarum plus, et religiosissi- mus monarca, ut docet Mariana (6). Et idem ait de Alphonso Aragonae regre Bartholomeus Fernandez, in quadam questione, quam de hae re edit.

Sed pra omnibus, fortiori huic vitio obstitit Pius V, ut refert Cornelius a Lapide (7): Memorable est exemplum Pii V, qui Roma, omni statu ecclesiasticis meretricis intra quindecim dies excedere jussit: puncas tantum per- missit, casque loco separato juxta Masolovum reclusit. Sanctique, ne inde egredierentur, ac per urbem nocte, vel die vagarentur. Sacellum eis attribuit, in quo con- cessione audirent; quae cum contra facerent, acriter diverberarentur. Obstitit initio Pontificis Conservator populi romani dicans id cessurum in Romae detrimen- tum, quod, cum sit civitas libera, meretrices semper per- missit ideoque numero et gente accrescit. Respondit Pius, nosse se quanta haec peccati sit illoccebra tunc populo, tunc clero, ac quantum per hoc apud externos probrum Rome, et Sedis Apostolicae, puta Pontifici, qui ejus est principes, tunc secularis tunc ecclesiasticus, creetur. Her- reticos enim perpetim illud Romanis obijcere. Ac proin- de, si se conscientia teneri hoc scandalum et probrum tolerare. Urgente Conservatore, hancque fore ruinam Rome, respondit: Si per hoc sum futurus ruinae Rome, ea excedam, et Sedem Apostolicam mecum in alien urbem transferam, ac Romanis suas lupas relinguam. Cessit Conservator, ac Pontifex rigide sanctionem suam eccoc- tionis mandans, Romanum hoc scandalum et probrum toleravit. Hactenus Cornelius a Lapide.

Arguitur 3. Nam Divus Hieronymus ait (8): Cesarem non Christum; Papinianum, non Paulum viris impulsi- citie frena lacare, et lupanaria permettere. Divus Augustinus, esto aliquando aliam videtur tenere sentiam, tamen eam videat retractare, libro secundo De Civitate

(1) Cap. 23, v. 17.
(2) Lib. 4, contra Celsum.
(3) Lib. 3, Stromatum.
(4) De Spect. leg.
(5) In caput 19, Levitici, quest. 27.
(6) Lib. 3, De Cont., cap. 4.
(7) Lib. 1, De Spectaculis, cap. 16.
(8) Epistola ad Oceanum.