El Consultor de los párrocos (1877-12-23 00:00:00), página 2

auctoritates quas desuper habemus. Secus autem in hac subjecta materia in qua non agitur nec de vera electione nec de presentatione, sed agitur de simplici deputatione so- nante in mandatum.»

Cum itaque in themate non de prejudicio tertio inferen- do, nec de interesse privato agatur ex quo quis moveri possit ad suum suffragium forendum, sed utatur de gratuio munere ad quod deputantur nonnulli ex canoniciis, quibus ca- pitulum praestare consensus debet, ut ad id munerus eli- gantur, quod quidem nullum interessa importat, sed bonum Ecclesiae tantum, nulla praesto esse videtur pretiosa ratio denegandi votum canonicum tam pro se quamens ab Epis- copo presentetur ad id munerus, tam pro aliis. Quod hand leve rubor accipere videtur a constitutionibus capitulari- bus, quae cum de hoc silent, juri communi se conformare presumitur.

Tandem accedit et observantium, siquidem Episcopus aper- te fatetur ex constanti praxi omnes canonicos consuevise tam pro se quam pro aliis suffragium ferre cum unam ipsos- rum proponerat: atque hoc jus in dubium numquam revo- catum fuisse testatur. Neque hujusmodi observantium, seu consuetudinem improbandum putarem cum nulli expresso juri adversetur: immo ex hac tenus deductis potius secun- dum jus procedere dicis potest.

Verumtamen contra quae huncusque prolata sunt non de- sunt plura rationum momenta. Licet enim jus illud suffra- gium ferendi proprium sit canonic et promanat ex inten- tione in iure fundata, tamen fas est ob aliquam suspicionem a jure non improbatam jus illud circumscribere intra certos limites, ta ut quibusdam in casibus etiam voce capitulari frui nequeunt canonicii. Piton, Disc. Excl. I, 37, n. 30, Ro- ta, in Hispan. juris votandi 28 Junii 1591 coram Orano, et decis. 20, p. 3, n. 2 recent.

Et sane nil obstat quipiam esse totius capituli mem- brum et in quibusdam casibus haud voce capitulari frui. Garcias, De benef., p. 3, cap. 2, num. 372. Leuren., For- ben., vol. 1, q. 405, num. 4; nec secus tradidit Scarfantonius in lio. 4, tit. 4, n. 23: «Canonici, de quorum speciali inte- resse in capitulo est agendum, proposito negotio debent se a loco capitulari retrahere, donec res fuerit discussa: ita fuit decretum a S. C. Concilii teste Gavanto.»

Quae quidem theoria fundatur in ratione juridica, prater enim illud adagium: Nemo judex in causa propria, repe- rimus et alid: In rem suam auctorem tuteum fieri non posse, L. I, ff. de auctorit. et consens. tutor. quod solenne finit penes, Romanos ut patet ex pluribus legibus, 1. praet. ff. de tutori et curat. datis, 1. fistulas par. 1, ff. de contr. empt. Juri autem caesareo concinunt SS. Canones in cap. Didicimus, caus. 24, q. 1, cap. In scripturis, caus. 9, q. 1, cap. Cum ad nostrum. De instit. ubi. habemus quod id ad quem spectat collatio digni, tantum scipsum instituire non potest; debit enim esse distinctio inter dantem et recipien- tem, et in cap. Per nostras, de jurepatr. patronus licet cler- icus nequit se presentare ad ecclesiam vacantem, monet enim glossa ad cap. Cum in jure, de electione, quod nemo debet oriri a seipso. Et optimo sane jure. Siquidem in sa- cris munieribus oeubendis quaequecumque ambitio, quaequecum sui affectio proorsus exsulare debet utpote a jure abhorrens. Porro canoniciis proprio voto in scrutinio aliorum qui fue- runt ab Episcopo presentati concursus comparationem inter se et alios instituit et iudicium efferat in causa pro- pria contra juris dispositionem firmatam in lege 10, ff. de jurisd. omn. jud. Praeterea canonicus alios suo voto, exclu- dendo sibi ipsi votum angaret et suisipsis electionem cer- tam redderet, aliorum dubiam, ansamque preberet foedivae ambitioni, quod omnino indeaeens esse superius vidimus.

Mirum hinc non est, quod S. hic. Ordo hujusmodi principii inherens, ea plene admiserit, quoties causae hujus fur- turis ejus decisione propositae fuerint, seu prout ceteras patet in Ariminensi, diei 11 Decembris 1875 in qua ad du- bium: «An canonicus ad vacantem praebandam a sociis presentatus dum se abstinet a dando suffragio quando vo- tatio ipsum respiciat, teneatur etiam abstinerre a ferendo suf- fragio toties quoties alii concurrentes votatione subjiciuntur in casu.» respondit. Affirmative. Hinc evidens est conse- cutudinem quam laudat Archiepiscopus in themate susteneri non possit: aperte namque juris utriusque dispositioni et consentanea ratione refragatur, ideoque potius transgressio quam consuetudo appellanda videtur juxta tradita per Ro- tam oram Falconeri, decis. 58, num. 15, vers. Tum etiam quia, de jurepatron.

Hisce expositis grave non sit EE. VV. sequentia dirime- re dubia:
An in comitiis capitularibus jus suffragandi habeat cano- nicus, qui ab Archiepiscopo proponitur ad officium judicis et examinatoris synodalis in casu? Et quatenus negative pro se,
An hujusmodi jus exercere valent pro aliis in casu?
Sacra Congregatio Concilii rescribendum censuit:
Ad. I. Negative.
Ad. II. Affirmative.
Die 19 Maii 1877.

Resoluciones de la Sagrada Congregacion del Concilio acerca de las oposiciones de curatos.

«Catacena.—Postulation circa concursus ad Paracias.— Die 3 Martii 1877.—Inter ceteras Tridentini Concilii disposi- tiones, quibus antiqua disciplina mutata est, gravissima procul dubio illa existit, quae sanctum fuit, ut pro vacan- tium parochiarium provisionibus instituti deberet consensus atque examen, et digniori inter eos, qui idonei repertii fo- rent, parochia conferretur, cap. 18, sess. 24, De Refor. Hanc autem constitutionem magis determinarunt S. Pius V et In- nocentius XI, quibus postea accessit Clementis XI decretem per hunc S. Ordinem latum die 10 Januarii 1721, «cum in finem quia cum neque Concilii decretu, neque Pontificis Bulla examinis in concursu peragendi forma, seu methodo- dusulla certa ac peculiari servanda proponatur, difficile dictu est quanta examinum aliorum alibi diversitas existe- rit, atque hinc occasio quaelarum.» Verumtamen neque per ea quae in citato decreto statuta fuerunt satis consultum huic negotio visum est; siquidem a Benedicto XIV determi- nande in conferendis per concursum parochiis forma ulta- ma fuit manus apposita, idque praesitit in Constitutione Cum illud: ubi postquam ostendit statutum normam con- cursus alijquo indigere complemento et moderamine univer- sam hanc rem anciortiate apostolica ordinat, et servandam praescribit. Post hec omnia questionibus et dubiis hac superre validitatem fore videbatur. Nova ast vero in dies peti- tiones ad hunc S. Ordinem ad locum Ordinariorum recte contrarium evincit, et hujusmodi veritatis confirmationem sequens praebet postulati expositio.

Reverendissimus episcopus Calaceensis in trasmitienda ad hane S. C. relatione status sue Ecclesiae, haec definienda proponit:

1. An possit fieri concursus pro parochiali ecclesia as- sequenda, si editum ad valvas ejusdem ecclesie affixum ante diem decimum iuris affixionis, fuerit quoque modo avulsum ac perditum, verum habetur alijud edicti ejusdem exemplar, quod ad valvas cathedralis ecclesie per decem continuos dies affixum fuit?