El Consultor de los párrocos (1877-01-24 00:00:00), página 2

quod legislator nec jubeat nec interdicere voluit. Quod lex non dicit, probabiliorista, qui legislatores non sunt, qui non sunt nisi meri subditi decretum non valent. Porro ad leges recte interpretabas, necessarium est pra oculis habere, a proprietate verborum, sine certa scientia, non esse re- cedendum; leges extensionem aut comprehensionem aliam non habere, nisi quam eis legislatores, et soli legislatores dare decreve runt; in obscuris minimum esse sequendum: in pennis benigniore esse interpretationem faciendam; in dubilibs favendum esse reo potiusquam actori; denique, se- cundum principium a Sancto Alphonso de Ligorio, novo Ecclesia Doctore, solidissime constitutum, legem dubiam certain obligationem inducere non possa.

Probabilioristas exaggrateris, seu potius rigoristae, qui haec contemnunt, quod Jesus dominus noster, pharisaei in- queibat, merito iniquiunus: Non totis manibus manduca- re non coquinat hominem (1). Hypochrite, ejice primum trabem de oculo tuo (2). Hypochrite, bene prophetavit de vobis I saias dicens: Populus hie labii me honorat; cor autem eorum longe est a me (3). Jugum meum suave est, et onus meum leve (4).

In rigorismo pecare sollet per excessum, ut patet ex so- quentibus damnatis propositionibus:

1. Timor gehennae non est supernaturalis (5).
Hoc damnat ut falsum, quia gehenna sive infernus est res supernaturalis, sive qua per fidem solam cognoscitur, et ut impium, nam et Sacra Scriptura, et Ecclesiae uni- versalis praxi atque doctrine adversatur. Sic ostenditur, summum jus esse summum peccatum, sive etiam in tattio- rismo aut rigorismo pericula et quidem nec parva posse inveniri.

2. Atritio quo gehenna et pranarum metu conceptur sine dilectione benevolentiae Dei, propter se non est bonus motus, ac supernaturalis (6).
Hoc etiam ut falsum ac impium reprehender. Ut falsum, quia, ut ostendimus, dolor qui penarum inferni metu con- cipitur, supernaturalis est, et ut impium, quoniam gehen- nam, timere est justitiam Dei, Deum ipsum timere, et ti- mor Domini, in quo est initium sapientiae, non potest non diei bonus motus, quin omnes pietatis notiones subver- tantur.

3. Sacrilegi sunt judicandi, qui jus ad communionem percipiendam prevenient, antequam condignam de- lictis suis poenitentiam egerent (7).
Hoc idem est ac supponere nullum ex fidelibus posse um- quam ad sacram Altaris mensam accedere. Quis enim poe- rit affirmare se condignam egisse poenitentiam?

4. Similiter arcendi sunt a sacra communiione illi qui- bus nondum inest amor Dei purissimus, et omnis mixtio- nis expers (8).
Sicut antea, si hoc admitteretur, nemo potuisset um- quam communicare. Lex Domini, quae quidem immaculata est, non exigit perfectam contritionem, sed confessionem sacramentalem cum attritione, quae profecto sufficit. Eo- dem modo, prescribit Deus ametur, non tamen ut ne- cessario amore purissimo omnisque mixtionis experte

(1) Matthaei, cap. 15, v. 20.
(2) Matthaei, cap. 7, v. 5.
(3) Matthaei, cap. 15, v. 7.
(4) Matthaei, cap. 11, v. 30.
(5) Propo sitio 14, ex damnatis ab Alexandro VIII, de- creto 7 Dece mbris 1690.
(6) Proposition 15, ex damnat. ab Alexand. VIII, decre- to citato.
(7) Proposition 22, ex damnat. ab Alexandro VIII, decre- to citato.
(8) Proposition 23, ex damnat. ab Alexand. VIII, decre- to citato.

ametur. Hae perfectio laudatur et desideratur; ast a Deo non precipitur.

Hec sint satis ad prob abillorismi pericula ostendenda. Lex est quod lex ipsa ait: non quod rigorista legi temere adjungit. Leges, sive divinae sint, sive humanae, tantum valent quantum sonant, et nihil amplius.

Tertia regula. Lex nullo modo contemnatur. Sint ri- goristae per excessum, probabilistae, benignistae aut laxis- ta, per defectum delinquere assolent. Primi leges aggra- vant aut exagerant, fingentes eas jubeat aut prohibeant quod nec jubeat nec prohibeant; secundi vero leges easdem de facto annuliant, vanis cavillationibus earum vim obli- gandi studentes. Hinc quod, sint apud rigoristae hypochri- sis, apud laxistas defectus timoris Domini non raro inve- niatur. Hanc ob causam, ut a perditionis periculo avertan- tur, illis se alloquendum est. Qui sine timore est, non poterit justificari (1). Qui credit Deum attendit manda- tis (2). Deum time, et mandata ejus observa (3).

Et tam laxistis quam rigoristis alta voce dicendum est: Custodie ergo, et facite que preceptum Dominus Deus vo- bis: non declinabitis neque ad dexteram, neque ad sinis- tram (4). Quod praecipio tibi hoc tantum facito Domino: nec addas quidquam, nec minuas (5).

Hae cum non considerent, rigoristae, qui addunt, cla- mant contra laxistas, quia minuunt, et viessim laxistas, qui minuunt, clamat contra rigoristas, quia addunt. Non addant ergo rigoristae! Non minuant laxistas! Omnes quod a Domino praecipitum est fideliter faciant! Hec est unica salutis vita. Qui ut rigoristae declinant ad dexteram, et qui ut laxistes ad sinistram declinant, non Dominii, sed eo- rum semitam sequuntur, ac proinde a Dei lege separan- tur.

Sicut ante rigoristarum, nunc laxistarum errores ali- quos perpendamus. Sic ostensiam jam dextere periculis, pericula sinistre clare ostendunt. Ecclesia ergo sequentes damnavit probabilistorum propositiones:

1. Homo nullo unguam vita sua tempore tenetur eli- cere actum, fidei speci et charitatis ex vi praecipitorum di- vinorum ad eas virtutes pertinentium (6).
Hoc quam implium ac scandalosum sit per se patet.

2. In die Jejunii qui supervis modicum quid comedit, etsi notabilem quantitatem in fine comedit, non frangit jejunium (7).

Hae legis interpretatio, ut nemo non videt, pharisaeica, ac penitus ridicula est. In lege enim jejunii, extra horam prandii, prohibetur comedere ebi quantitateum, quae materia gravem constitut, sive una, sive paucis, sive pluris- bus vicibus hoc accedit. Quod rem, multa paucia idem sunt ac unum magnum.

3. Confessarius qui in sacramentali confessione tribuit penitenti chartam postea legendam, in qua ad venerem incitat, non censetur sollicitare in confessione, ac proin- de non est denunciandus (8).

Hoc nec expositione, nec refutatione indiget. Impossibile propris est legere, quim statim absurditas, impietasque hujus interpretationis perspectuat. Loqui est intima sen- sa exprimera, sive verbo, sive scripto id fiat. Si ergo charta traditur, ubi tradidur, perpetuar seculis.

(1) Ecclesiastici, cap. 1, v. 27.
(2) Ecclesiastici, cap. 32, v. 28.
(3) Ecclesiastici, cap. 12, v. 13.
(4) Dentornomii, cap. 5, v. 32.
(5) Deuter, cap. 12, v. 32.
(6) Proposition 1, ex damnat. ab Alexandro VII, decre- to 7 Septembris 1665.
(7) Propos. 29, damnat. ab Alexand. VII, cit. deor.
(8) Propos. 6, damnat. ab Alexand. VII. Deer. cit.