El Consultor de los párrocos (1877-08-16 00:00:00), página 6

II.

Contra hanc Sancti Thomae doctrinam sequentes, quas breviter expendamus, proponuntur objectiones:

Objectio 1. «Divus Ambrosius supra illud Scripturae: Vae vobis qui ridetis, quia fletibus, att. Non solum ergo profusos, sed etiam omnes locos declinandos arbitror.»

Respondit Divus Thomas: «Sicut dictum est, jocosa debent congruere negotii et personis; unde et Tullius dicit in I. Reth. quod quando auditores sunt defatigati non est inutile ad aliquid re nova, aut ridicula ordorem incipere, si tamen rei dignitas non admittit jocandi facultatem. Doctrina autem sacra maximis rebus intendit, secundum illud Proverbiorum, cap. 8: Audite quoniam de rebus magnis locutura sum. Unde Ambrosius non excludit universaliter jocum a conversatione humana, sed a doctrina sacra. Unde præmitit: Licet interdum honesta joca, ac suavia sint, tamen ab Ecclesiastica aberrant regula quae nunc in Scripturis Sanctis non repertium ea quaedam- dum usuarie possimus (1).»

Sanctus Ambrosius ergo loquitur de his, qui rident in rebus sacrīs; non autem de his, qui in rebus non sacrīs licite, sive ad homenst animi recreacionem rident.

Objectio 2. «Juxta Sanctum Joannem Chrysostomum, non dat Deus ludere, sed diabolus. Et addit: Audi quid aliquando ludentes passi sunt: Sedit populus manducare et bibere, et surrecerant ludere.»

Ad quod sic respondet Divus Thomas: «Verbum illud Chrysostomi est intelligendum de illis, qui inordinate ludis utinantur, et praecipue eorum qui inveni in delectatione ludi constitunt. Sicut de quibusdam dicitur Sap. 5: Aestimauerunt esse ludum vitam nostram. Contra quos dicit Tullius: Non ita generati a natura sumus, ut ad ludum, et jocum facti esse videamur; sed ad veritatem potius, et ad quaedam studia graviora atque magiora (2).»

Ut liquet igitur, a Sancto Joanne Chrysostomo reprehenditur excessus vel abusus, non autem legitimus ac prudens usus.

Objectio 3. «Divus Augustinus ait: Cohibeat se a ludis, et spectaculis hujus societi, qui perfectum vult consequi remissionis gratiam.»

Quia penitentibus, inquit Doctor Angelicus, ductus inducit pro pecatis, idoneo interdictore eis ludus, nec hoc pertinet ad vitium defectus, quia hoc ipsum est secundum rationem, quod in eis ludus diminuitur (3).

Citatus locus idcirco ad rem nihil probat, nam Sanctus Augustinus in eo loquitur de penitentibus, qui ratione speciali ad joca vitanda tenentur, non autem de ceteris fidelibus, quibus honesta recreatio, modo explicato permittitur.

Objectio 4. «Hieremias Prophetae ait: Non sedi in Consilio ludientium.»

Divus Thomas respondet, quod Hieremias ebi loquitur secundum congruentiam temporis cujus status magis lucetum requirebat. Unde subdit: Solus sedebam quoniam amantiumitudine requiesci me (4).

Hieremias, uti patet, non loquebatur de tempore ordinario, in quo honestae recreaciones permittebantur, sed de tempore afflictionis, vel calamitatis, ut in captivitate babilonica, in qua non nisi luctus, et lacrymae congruebant.

Objectio 5. «Tobie 3, legitur: Nunquam cum ludientibus miscui me.»

Hoc pertinet, respondet Sanctus Thomas, ad ludum su-

perfluum, quod patet ex eo quod sequitur: Neque cum his qui in levitate ambulant participem me prebui (1). His adjungatur, Tobiam, ejus natione penitus destructa, etiam in captivitate, diebus nempe luctus atque desolationis lugere.

Objectio 6. «Austeritas virtus est, quae delectationes omnes excludit.»

Austeritas, ait Divus Thomas, secundum quod est virtus, non excludit omnes delectationes, sed superfluas, et inordinatas (2). Praeterea, austeritas, etsi omnibus necessaria sit, non similiter, aut in eodem gradu omnibus est consuenda, et multo minus praescripita. Ut exemplo hoc expli- cemus, ac confirmemus, austeritas quae eremite praescribi- tur, militi nullatenus est praescribenda.

Objectio 7. «Idea Christianismi spectacula omnia ex- cludit.»

Hoc dicunt novatiani, montanistae, jansenistae, et omnes rigoristae, qui nesciant, iugum Domini esse suave, nonusque ejus leve. Christianismus, vera Christi doctrina rejicit quod malum aut vitiosum est; non autem quod est bonum, vel quod sit indifferens et honestum.

Objectio 9. «Tota Historia Ecclesiastica ludis, atque spectaculis opposita videtur.»

Si de malis seu vitiosis spectaculis agitur, hoc certissi- mum est; si autem agitur de honestis atque licitis, falsum contra. Comedae de rebus indifferibus in Seminariis episcopaliibus, Episcopis scientibus et permittentibus, sapis- simè representata fuerunt, et adhuc representantur, et comedae sacre, sive de rebus sacrīs, etiam in Ecclesiae, sub Parochorum directione olim representabantur. Hoc jam non accidit; aut Ecclesia nec vetuit, nec vetat, quominus fideles comedae rerum sacrarum, servatīs servandīs, re- presentent. Malum damnatur; quod autem indifferens est permititur. Ne confundantur quae mala sunt cum his quae sunt mere indifferenta.

Objectio 9. «Sacra Scriptura spectaculi adversatur.»

Malis aut periculosius, concedo; bonis aut indifferibus, nego. In Sacra Scriptura nullus inventari locus, in quo spectacula omnium pariter reprehenduntur.

Objectio 10. «Exemplo Joannis Baptiste spectacula om- nia damnantur.»

Minime quidem. Exemplo Joannis Baptiste non damna- tur nisi quod legi Dei contrarium sit. Insuper si Baptistae exemplum aequo omnibus esset lex praeciptiva, omnem tene- remur, vestimentum de pila camelorum, et zonam pelli- ceam circa lumbos nostros habere, et esca nostra alud non foret nisi locutus et mel sylvestre, quoniam hoc erat vesti- mentum, et haec erat Praecursoris Domini esca (3). In exem- plis Sanctorum distinguendum est inter id quodest pre- ceptum et id quod est merum consilium. Primum sufficit ad vitam aeternam consequendum; secundum ad vitam perfectionis spectat, quae quidem optimā est, non tamen obligato- ria. Rigoristae crebro haec non vident.

Objectio 12. «Evangelium mundanis omnibus spectacu- lis est contrarium.»

In Evangelio nihil dicitur adversus spectacula, quae non sint nisi honestae recreaciones. Rursus Jesus et disci- puli ejus vocati fuerunt ad nuptias factas in Cana Galilaeae, et in illis a Beata Virgine, Sua Sanctissima Matre regatus, magnum fecit miraculum (4).

Objectio 13. «Sancti Patres adversus spectacula eloquen- tissime clamat.»

(1) Loco citato, art. 3, ad 1.
(2) Loco citato, ad 2.
(3) Loco citato, art. 4, ad 1.
(4) Loco citato, art. 4, ad 2.