El Consultor de los párrocos (1877-01-12 00:00:00), página 5

lum permittum aliquando. Quia, ut refert Divus Thomas, bellatores naturaliter sunt pronti ad luxuriam. Unde si abstinent a mulieribus, protabuntur in masculos (1). Nunc vero nec in illa admittuntur, sed sicut in aliis civitatibus hujus regni, puniuntur incarcerantur, et persequeuntur.

Sed quidquid de hoc sit, haec sententia tertio probari valet auctoritate Divi Augustini, qui probans, quod etiam deformia faciunt ad decorum universi, ait: Quod sordidius, quid inanivis decoris, et turpitudinis plentus meretricibus, tenoribus, caeterisque loco genus pestilus dicit potestas? Aufer meretrices de rebus humanis, turbavit omnia libidinibus. Constitue matronarum loco, labo ac dedecore dehonestaperis (2). Praeterea alibi, probans, omnem concubitum ex se patere pudorem, ait: Opus vero ipsum, quod libidine tali peragitur, non solum in quibusque stupris, ubi latere ad subterfugienda humana judicia requiruntur; verum etiam in usu escotorum, quam terrena civitas licitam turpitudinem fecit; quomodo id agatur, quod ejus civilitatis nulla lea vindicat; debitam tamen publicum etiam permittas, et impunita libido conspectum (3).

Divo Augustino consonat Angelicus Doctor, nam probans, aliquot judaeorum ritus tolerari posse, sic ait: Deus autem, quidem si omnipotens, et summe bonus, permitit tamen aliquo mala fieri in universo, quae prohibere possit, ne, eis subjiciat, majora bona tollerentur; vel etiam pejora mala sequerentur. Sic ergo, et in regimine humano illi qui praesunt, rede aliquo mala tolerant, ne aliqua bona impediantur, vel etiam ne aliqua pejora incurriantur. Sic ergo, quoniam infideles in suis ritibus peccent, tolerari possunt, vel proprii aliquid bonum, quod ex esse evenerit, vel propter aliud malum, quod vitatur (4).

Non minus clare loquitur idem Divus Thomas alio in loco, uti referens sententiam affirmantem militibus non expedire nubere, quia ex actu carnali molestiae animus, et sententiam negantem id esse conveniens, quia juxta Philosophum, bellatores naturaliter sunt pronti ad luxuriam. Unde si abstinent a mulieribus, protabuntur in masculos: et ido Aristotelis in hoc reprobat Platonis sententiam, quia minus malum est multierius carnaliter commisceri, quam in vitia decinare flagitia. Postea vero sic prosquirit: Unde Augustinus dicit quod hoc facit meretricio mundo, quod sentina in mari vel cloaca in palatio. Tolle cloacam, et reptes fatore palatium, et similitur de sentina. Tolle meretrices de mundo, et reptebis ipsum sodomia. Propter quam causam idem Augustinus ait in decimo tertio de Civitate Dei, quod terrena civitas usum escotorum licitam turpitudinem fecit (5). Et licet primam auctoritatem, quam Angelicus Doctor ex Divo Augustino refert, in operibus ejus invenire non potui, et si ea sedulo evolvens, ut etiam adnotaverat Sponseus, supra allegatus, tamen ut ei credamus, sufficit Divum Thomam etiam referre (6).

Ex quibus (prosequuntur Salmanticenses) probatur efficaeitior haec sententia: Leitum est permittere minus malum ad majus vitandum, quod certo moraliter timetur futurum, ut jam alibi diximus (7).

Sed permittere meretrices in populo est permittere mi-

nus malum, scilicet fornicationem, ad evitandum majus malum, scilicet adulterium, stuprum, et peccata contra naturam, quae certo moraliter futura esse timetur sine praedicta permissione: ergo id licitum est. Minor in qua valet esse difficultas, suadetur: Nam certum moraliter est, quod cum multa malitia hominum sit in terra, et cuncta cogitatio cordis intenta sit ad malum (jam enim melius quam Noë tempore diei quieit, quod omnis caro corrupserat etiam suam super terram) (1). Homines inupti, et adolescentes absudibio in vita contra naturam prolabe- rentur, nisi per simplicem fornicationem facile appetitus concupiscientiae satisfaciere possint cum scortis; sed ad hoc est necessaria meretricium publica permission: ergo hae permissio idem est ac tolerare minus malum in populo, ut majus in eo vitetur (2).

Confirmatur haec sententia. Potestas publica tolerans meretrices in populo non vult, ut fornicationes eveniant, nec eas ut licitas approbat, nec facultatem conferit ad meretricandum; sed tantum illas impunitas relinquit, debitum ess supplecium aterno. Dei judicio reservando; et hoc facit quando ipsa non potest absque graviori detrimento eas punire. Sed non punire peccata publica, quando judex ad melius id facere non valet, malum non est, ut constat: ergo nec permettere, quod impunes fornicationes in populo lo eveniant. Confirmatur secundo haec eadem doctrina. Deus in hoc mundo multa malà tolerat, et impunita relinquit, ut majora impediatur; sed omnis potestas humana a Deo est, et ad homines derivatur: ergo potestas humana potest licite tolerare fornicationem cum scortis, ne flant adulteria cum uxoritis (3).

Ruerus suadet ex capitie Duo mala, dist. 13, ubi ex Concilio Toletano 8, dicitur: Duo mala, licet sint omnino cautissime praecavenda, tamen si periculi necessitas ex his unum per perpetrare comperuit, id deheneri resolvere quod mitiori non nossest obligare. Et idemius docet Philosophus (4), lib. 5, Ethicor., cap. 3. Sed minus malum est fornicatio simplex, quam adulterium, aut alius quodcumque peccatum contra naturam: ergo cum moraliter impossibile sit, quod juvenes in peccata adulterii, aut contra naturam non prolabantur, si fornicatio cum meretricibus a potestate humana puniatur, eligendum est tolerandum est, quod fiat minus peccatum cum meretricibus, scilicet fornicatio simplex, quam adulterium, aut mollificis, vel somnia cum nuptias aut pueros. Hanc sententiam, praeter dum Augustinum et Sanctum Thomam, doceat Lyra (5), Navarro (6), Covarruvias (7), Gutierrez (8), Menchios (9), Anton. (10), Mascarad (11), Trullench (12), Petrus Ledesma (13), Rodriguez (14), et Prado (15).

Nos vero (ajunt Salmanticenses), huic opinioni sobrie adhaerentes, dicimus, quod quando principes, sive sacer-

(1) Génesis, cap. 6, v. 21.
(2) Salm., t. 6, tr. 26, cap. 2, punct 4, n. 88.
(3) Salm., loc. cit., n. 89.
(4) Nam nescit, scholasticus appollasse Aristotelam Philosophum, eum tamquam philosophum per excellen- tiam considerantes.
(5) In cap. 19, Gen. et in cap. 24, deut.
(6) Canonicale, cap. 17, n. 195, t. De sponsalibus, p. 1, cap. 4, n. 10.
(7) Canticae Questiones, lib. 2, cap. 7, n. 26.
(8) Lib. I, Illustr., cap. 48, ex n. 1.
(9) Seqq., lib. I, cap. 57, ex n. 22.
(10) De Probat., concl. 1, 038.
(11) De Matr., quest. 1, punct. 14, n. 4.
(12) Lib. 6, cap. 1, dub. 12, n. 2.
(13) 2 Summa, tr. 27, cap. 9, concl. 6, filde. 1.
(14) Summa, t. 1, cap. 293, concl. 1.
(15) Theol. Mor., t. 1, cap. 13, quest. 13, parag. 3.