El Consultor de los párrocos (1877-09-11 00:00:00), página 3

quotannis, saltem quadraginta vicibus, vel per se vel per alios idoneos legerit. «Canonici Theologus quadraginta saltem quotannis lectiones publice in Ecclesia habere to- netur per seipsum vel per alios idoneos» ita Ferraris, Biblioth. Canonic. verb. Canoniciatus, Canonicus, art. 9, par. 15 et allegat Bened. XIII in Conc. Rom., tit. I, cap. 71, decernentem ut: «Provisi de praehenda hujusmodi theologuli, tam in alma hae Urbe nostra quam alibi, qua- draginta saltem quotannis lectiones publice in Ecclesia habere teneantur.» Id confirmasse S. O. O. in causa Nullius seu Sublacen. diei 11 Aprilis 1607 in qua ad dubium. «An Canonicius Theologus quadraginta saltem S. Scripturae lectiones intra annum habere debeat, seu potius loco illa- rum legere possit causas conscientiae in casus quavis in contrarium adduceretur praescriptio annorum sexaginta, responsuum datum est uteneri ad quadraginta lectiones in- fra annum: sive Sacro Scripturae sive Theologiae arbitrio Episcopi.» Nec Episcoporum arbitrium porrigi ad lectionum numerum diminuendum uti definitivum eadem S. Congregatio in Patavino 15 Iulii 1645, et in Amerina Theologalis 15 Martii 1710. Quod posteaestem Episcopi negligentem cano- nicum theologum puniendi, post allata jam Tridentini ver- ba, audientium esse citatum Ferraris Verbo & Canoniciatus, art. cit., num. 22. «Et dato quod Canonicius nolit ullo modo legere, potest Episcopus illum cogere comminationibus pœnæcum, sequestrationibus fructum, et, perseverante contumacia, etiam ad privationem devenire. S. Congreg. in Majoricensi ut referi Aldan, in Compendio Canon. resolut., lib. I, tit. 3, num. 5. Et ubi Episcopus procedat contra eum ad privationem, non tenetur servare temporum intervalla que prescibuntur in cap. 12, sess. 24. Ead. Sac. Congregatio 15 Novembris 1621, 13 Decret., fol. 85.» His positis, nihil proficere Andreae cum opponit, fructus sibi a Capitulo non fuisse rite denegatos, quatenus Capitu- lum facultatem a jure non habeat multandi Theologum Ca- nonicum: quia hujusmodi offensio neque in facto consistit neque in jure. Non in facto: etenim in conspectu haberi, multam non a Capitulo, sed ab Ordinario, requisito tamen et consentiente Capitulo, indictam fuisse; non in jure, cum Benedictus XIII in citata constitutione multae quantitatem praefiniter Multam vero ad tertiam fructum partem in hujusmodi causis esse extendendam. Quapropter computa- tiones instituta juxta normam traditam in hac constitutio- ne, Andream ingenti summa erga Sacristiam debitorem evadere.

Tandem exulare in facto que ipse afferit ut suam negli- gentiam excuset: scilicet contumaciam Canoniciorum in secu- tatis viginti sibi persuendis, causam fuisse cur lectiones neglexerit: cum ex informationibus constet, ejus segnitud- ab nacta canoniciatus possessione exordium duxisse.

Minus autem ei proficere rationes ad sumum silentium co- homestandum, haustas vel ex functionibus in Collegiata A fleri solitis, vel ex auditorum defecta. Sane quod primum testari Ordinarii «multas abhine annis in Ecclesia A fleri mense Majo quotidiana preces in honorem B. M. V. absque ulla propris concione: et Diæcesis X consumptum esse, omitteendi S. Scripturae expositionem tantum Adventus et Quadragesima tempore et festis per annum solemnioribus, et aliubi in diebus dominici Octobris: at praedicto tempo- re excepto, semper ubique fleri, nulla habita ratione vel mensis Maji, vel solis leonis, vel aliorum praestantium quos adducit Theologus Orator.» Quod secundum, negant Ca- pitalares auditores revera defecisse: sed etiamsi defecerint, praetextum hujusmodi Canonicium Theologum a legendono eximere allegantes Ferraris verb. Canoniciatus Canonicus, art. 9, par. 31 ubi diserte tradit: «Non potest autem Canoni- cus Theologus se examere ab explanatione Scripturae, pra- textu quod non habeat auditores. S. Congregat. Cone. in Fundana 15 Octobris 1618.»

ARGUMENTA CANONICI THEOLOGI. Opponebat is primo loco, Canoniciorum exceptionem nullo in pretio esse habendam, quia exceptio de jure tertii, hoc est Curiae Episcopalis. Translatium namque esse in jure Ecclesiastico, Canonicum Theologum circa lectiones habendas et penas sibi indigenas si negligentis sit, ab Ordinario unice pendere: ita S. C. C. in Pacen. 24 Augusti 1765, et in causa Electionis quod Canonicum Theologum diei 30 Maii 1867 (1). Ita Constitut. Bened. XIIII Pastoralis Officii pluries citata que inter cetera habet: «Mandamus tertiam partem prævontuum dicta Præbenda Theologalis ab Episcopo distribui et pro- portionalter applicari singulis lectionibus.»

Sed dato etiam quod Canonici non agant de jure tertii, ipsis qui excludi actores finit, omnis probationum esse imponendum; ideoque eorum actionem rejiciendam, nisi evincat 1, numerum lectionum que quotannis habenda sunt; 2, quot lectiones habuerit ipse; 3, multam pro ne- neglectis lectionibus ab Ordinario praestitam. Jamvero, quod attribuit numerum lectionum, hunc unice pendere vel a præmonstrata Ordinarii voluntate, vel implicite per approba- tionem consuetudinis in Ecclesia A vigintis, vel explicite per appositum decretum. Ita S. Congr. Conc. in Patavi- na 15 Iulii 1645. In themate consuetudinem Capituli haud opitulari, quia sui praecessores vel numquam vel perraro legerunt. Episcopi decretem nullum afferri posse quia non extat: neque suppleri posse per assertas Vicarii Generalis hortationes, quia non suffecerint. Demum theoriam quadra- ginta lectionum in annum, explodi ex citata causa Electionis quod Canonicum Theologum: et ex eo quod in ipsa Cathedrali Ecclesiae Diocesces vices ad summum in annum legitur.

Ad secundum descendentis, contendebat: non probare Ca- nonicos documentis quot revera ipse lectiones habuerit.

Tertium tandem aggressus, duplici errore Canoniciorum thesin infectam ajebat: quia vellent et multam sibi infi- giri abque prævio Episcopi decreto quo quota summa definitur et distributionum loco constitutur: et distributiones lectionum desum ex integra præbenda scutorum 105. Eten- nim Constitutionem Benedicti XIII Pastoralis Officii, continere legem ponam non latam a Pontificie, sed ab Ordinario ferendam. Ergo usquedem tertiam partem Theolo- galis præbenda Ordinarium ab aliis dubius non excepit ac lectionibus applicaverit, Benedictinam sanctionem non in facto sed in fieri esse, et tertiam partem lectionibus ap- plicandam retinere naturam fructum, non minus quam alia duae: nilque amittere Theologum non legentem cum Pontifex expresse dixerit, distributiones neglectis lectioni- bus respondentes amittat.

Quod superest, animadvertendum esse: scutata viginti Canonico Theologo annuatim designata, non stipendi sed probendas naturam induere. Re sane vera Pontificium quo sospite lataetum faustaque omnia precamur, praedictam summam non in alium finem adsignasse Theologo Collegia- te Ecclesiae A, quam ut exequatur Constitutionem Bene- dictinam quae precipit: tenues Theologorum præbendas angeri debere per beneficiorum suppressionem. Ex his se- quit: se, vel relegerit vel non, annua scutata viginti sua ex integro facesse, quia proventus beneficiorum quicumque, nisi aliquis eos separavit, sunt fructus beneficii, iique sequuntur titulum, independenter ab adimplemento operis

(1) Vide hujus ephemeridis, Acta Sanctae Sedis, vol. 3, pag. 234.