El Consultor de los párrocos (1876-08-26 00:00:00), página 2

Si propter secundum, prima conditione impleta, id est omnipollutionis periculo cessante, licere copulam abrumper, modo hoc mutuo duorum cojugum consensu fiat. Ast quantus coniuges consensus hunc prastare? Hoc si faciant, eo quod periculum ament, in illo peribunt. Supponitur tertium, primis duabus conditionibus expletis, licere inchoatam copulam suspendere, ante pollutionem, ne proles generetur, sive ob inopiam, sive ob aliam causam. Hoc matrimonii finibus dissonum evidenter apparat. Ut nemo necit, matrimonii finis sunt causae gratiam unitivam, propagare naturam, et sedare concupiscientiam. Hac autem in hypothesi, primus finis desertur, siquidem nonnisi carnalis despectatio desideratur. Finis secundus, nempe sedare concupiscientiam, intenditur profecto, astmod inindebito et cum periculo pollutionis, quod divinae legi absudibio repugnat. Denique tertia finis, videlicet naturam propagare, omnino contenturam, nam, ut supponitur, a copula consummada desistit expressa ac determinata intentione filiorum procreationem impediendi. Jamvero, etsi in matrimonio concupiscientiam sedare licitum sit, hoc intelligi nequit, nisi quando concupiscientiae salutio a possibilitate generationis non separatur. Qui vult sedare concupiscientiam, et generationem impedire, matrimonio illicite, seu contra tertium ejus finem utitur. Conjunctibus in matrimonio licet quereat gratiam unitivam solam, et mutuo consensu casto vivere aut in virginitate perseverare. Licet etiam quereat gratiam unitivam et proles procreationem dumtaxat, quin de sedanda concupiscientia cogitent. Attamen non licet quereat solum proles procreationem, gratia univa seclusa. Tandem licet quereat praedictos tres fines simul, videlicet, gratiam consequi, filios procreare, et sedare concupiscientiam. Hoe ultimum tamen intendi nequit, prioribus finibus exclusis.

Ex quibus infertur conjugibus licere:
1.º Querere gratiam unitivam solam, et casto vivere, exclusionis alia duobus matrimonii finibus.
2.º Querare gratiam sacramenti, et filiorum procreationem, alio fine exlusso.
3.º Querere tres fines simul, videlicet gratiam, naturam propagare, et sedare concupiscientiam, modo hic ultimus finis non queratur cum exclusione duorum precedentium.

Sporer, loco citato, doctrina hujus obtitus aliquantulum videtur. Secus unquam affirmare fuisse ausus, licere copulam inchoatam, ne proles generetur, abrumper, sive quod idem est, concupiscientiam velle sedare, et proles generationem simul impediere. Hae duo nullatenus dispesci valent.

Addit Sporer: «Citati Doctores id etiam ab omni culpa exsussant, quando justa causa subest, v.g., ob paupertatem, ne multiplicaret proles ex una parte; ex altera vero parte, ad sedandum aliquotiter concupiscientiam, et incontinentiam vitandam» (1).

Hoc nullo modo probari queit. Praeter enim jam dicta, alia superest urgentissima ratio ad hoc reiciendum. Quando copula inchoata suspenditur, concupiscientia ignis non extinguitur, sed foeturat. Concupiscientia in hoc casu non sedatur, sed exaridescit, et ideo incontinentiae periculum non vitatur, sed augetur.

Doctrina haec igitur improbanda ac rejicienda est:
1.º Quia moraliter impossibile est, ut copula suspensa, omne pollutionis periculum cesse.
2.º Quia coniuges mutuum consensum ad copulam suspendendam requisitum prestare nequeunt, quia periculum ament, et idoltro in illo perant.
3.º Quia sedatio concupiscientiae intendi nequit, cum exclusione possibilitatis generationis.

4.º Demum. Quia copula inchoata violenter suspensa, concupiscientia non sedatur, nec ideo periculum incontinentiae vitatur.

Nunc Patris Thomae Sanchez doctrinam exponamus. Quaestionem hac sibi propposita, ante omnia enumerans casus in quibus carto licitum est copulam inchoatam abrumperet, docet hoc licere:

1.º Quando superveniat infirmitas, qua copula consummationem impedit.
2.º Quando aliquod repentinum ac inopinatum adsit periculum, proveniens a proximitate hostis, forae, domus ruinae, tempestatis, inundationis, incendi, etc., etc.
3.º Quando honestas hoc exigat, ut si in ipso copulae actu adpropinquent, filii, cognati, domestici, etc.

His omnibus in casibus, causa justa est ad copulam quocumque instanti abru mpendam (1).

His presuppositis, ait Thomas Sanchez: «Si nondum uxor seminaret, nec seminandi in ea, nec in viro extra vax, periculum subit, nec ipsa dissentiat, minime est lethale crimine, virum ante semen proprii emissionem se retrahere» (2).

Ne acta iterum agamus, heic solutummodo dicamus hoc, prout jam ostensum est, periculis plenum esse. Neque enim pollutionis periculum potest abesse, nec femina absque periculo valet consensus ab ea petitum prestare. Et quod de femina dicitur, de viro simillim dicendum est.

Ut ostendat suam sententiam aliqua gravi ratione inniti, addit Thomas Sanchez: «Illa vasis feminei absque seminatione penetratio reputatur instar tactuum partium verendorum, qui inter coniuges, cessante pollutionis periculo, minime lethale sunt, sed permittit» (3).

Hoc ultimum certum est; aut non modo absoluto, sed cum quisbusdam, et quidem gravibus, restrictionibus. In conjunctibus namque hujusmodi tactus non permittuntur, cum timetur pollutionis periculum. Et quis asscere audet in copula inchoata pollutionis periculum non adesse? Igitur haec copula, quando inchoatur cum intentione eam abrumperendi, sive ad concupiscientiam foedam, et consummatione actus legitimi non sedandum, proculdubio illicita est.

Squitur idem Sanchez: «Nec credo effici mortalitatem nullius alius finis adesset, quam impediendi generationem. Quia eam impediere, semine emisso, manifesta culpa mortalis est contra naturam, quae ad solam generationem semen destinavit: ut ubi seminis jactura non fit, nulla est ratio lethalis culpae, non enim tenentur coniuges proles generationi va- care, et sic ut ad illam impediendam possunt communi placito a copula abstiner, ita ab incepta neutrius semine emisso resiliere» (4).

Contra hoc dicendum est:
1.º Uti jam ostendimus, illicitum non esse concupiscientiam velle sedare, cum intentione generationem impediendi. Creditur ideo non valet, copulam suspendere non esse mortale, quamvis nullus alius finis adesset, quam impediendi generationem.
2.º Actus hujus illicitudinem, non solum a seminis actuali jactura, sed etiam a certo aut valde probabili periculo hujus jacturae pendere. Inchoatio enim copulae est occasio proxima voluntaria pollutionis. Et quis ineficabiliter occasionem hanc perfectissim nimis esse?
3.º Magnum discrimen intercedere inter castitatem servare, et copulam inchoare animo eam non consummandi ad

(1) Loco citato.
(2) Loco citato, n. 3.
(3) Loco citato, eodem num.
(4) Loco citato, eodem num., in medio.