El Consultor de los párrocos (1874-06-03 00:00:00), página 5

ante communionem confitenda, sed postea suo tempore. Verum ego hanc sententiam in loco ab ipso citato non docui, ut patet legendi, sed tantum adduxi Henríquez, et Reginaldum, quos supra satis impugnavi. Mea igitur sententia est, peccatum in confessione oblitum esse ante communionem confitendum; nec sententia Henríquez, et Reginaldi adhæsi, nec unquam probatum existivit (1).

Igitur ex testimonio expresso ipsius Diâne constat, eum negativam sententiam nec vel tamquam probabilem unquam sustinuisse.

Objetivum 2. «Sanctus Alphonsus a Ligorio doct, necessarium nullaeus esse, peccata in confessione obliita in alia confessione ante communione exprimere.»

Ut hujus objectionis vis bene quaest perpendi, opertae Sancti Alphonsi doctrinam hae supus re exponere. Sanctus utitur Doctor inquit: «An si quis post confessionem recordetur alijus passati, frustra indubitable oblitus esset, antea ante communione illius confiteri? Primo sententia Doctoris communismi affirmat. Secundo sententia vera negat, et hane tenent Garcia et Prepositus (2), qui saltum speculative loquendo can exine tueitur. Hieronymus Ferrantinus, et Fabri, ac probabiliter putant Cornego et Reginaldus, atque morbus can novissime tuncut perdactus Continuator Tournely cum Arrigab, Gilbert, et Pontas; dicens primam sententiam nulla nisi ratione probabili. Solo (inquit Sanctus Alphonsus) quod Diana, quic licet in seligendis sententiis ut plurimum in benignam partem declinet, et non raro declinas plus quam par est, tamen in praesenti questione sua benignitatis oblitus, hanc secundam sententiam omnino improbabilem vocat refertque jussu Inquisitionis Hispanicae expunctam cum suis, ab operibus Patris Cornego. See hoc non obstante, spectato intrinseco fundamento, hae sententiae (3) (salvo meliori sapientium judicio, quibus mi submittit) mihi videor cum Conti- nuator Tournely omnino rationi consensuente. Ratio, quia, quin confessionem communione præmissit, jam implicavit praecip- tum confessionis, cuius pecuâ peccatum oblitum jam est indirec- te remissum, et penitentiam jam probatus existit (4).»

Ex patre, Sanctus Alphonsus reponse opinionem negativa tradit, sed iste est, ut se vult habendum est, Sanctum Doctorem ipso in citato loco dicere.

1.º Opinionem contrariam, seu affirmativam, esse inter Doctores communismi. Est licet facile a communismis Doctorum sententia recedere?

2.º Praxim fidelium, quae oponitur, non esse habendum ut regulam certain obligationis, sed potius ut primum et fundamen- tum usum, quon ego (Sanctus Alphonsus) etiam QUAM MAXI- ME, praesitis circumstantiis, SUADENDUM PUTO (5).

Ergo, quamvis Sanctus Alphonsus opinionem negativam, tamquam probabilem sustinuit, confitetur contrariam communis- simam esse, et in praxi, velut plium et laudabilem usum, quam maxime suadendum putare.

His additur, licet esso ab omnibusbus a Sancto Alphon- so admissis, debita tamen cum reverentia, aliquanto etiam aliquoties discedere. Quod hoc, vel ipst discepli Sancti Al- phonsi declarat:

1.º Certum esse. Sedem Apostolicam minime declarasse, omnes et singulas Sancti Alphonsi sententias absolute veras esse, atque adeo ab omnibus necessario amplectendas (6).

2.º Cum Ecclesiae decretis, quibus Sancti Alphonsi doctri- na proclamat, nullatenus definitiva seu dogmatica dicti possint, cuivis semper liberum esse a doctrina Sancti Alphonsi rece- dere, aliasque ampliost opinions ab Ecclesia toleratas, soli- doque fundamento inmixtas, quas pro sua prudentia et cons- cientia sequendas ille consentit (7).

(1) Resol. Moral., part. 9, tract. 3, res. 4, editionis lug- dunensis, anni 1650, pag. 51, col. 1.º

(2) Recolantur: antea dicta, quod veram mentem horum duorum auctorum Prout vidimus, sunt qui affirment, Pra- positum non bene allegari, et Garciae, opinionem affirmati- vam sustinuisse, quamvis contrariam probabilitate non ca- rere crediderit.

(3) Negativa nempe a Sancta Inquisitione reprobata.

(4) Theologia Moralis, tomus IV, lib. VI, tract. 3, cap. 2, dub. 2, arte 1, num. 257.

(5) Loco citato, quest. 2, circa finem.

(6) Vindicia Alphonsiana, seu Doctoris Ecclesiae Sancti Al- phonsi de Ligorio doctrinae moralis vindicatio, cura et studio quorundam Theologorum et Congregatione Sanctissimi Re- demptoris, disser. I, De autoritate doctrinae moralis Sancti Alphonsi, puncto 3, num. 1, pag. 34.

(7) Loco citato, num. 3, pag. 35.

Ex quibus erititur, nobis absudibio licere «ab exposita Sancti Alphonsi opinione recedere, ut contrariam sententiam sequamur, quae, juxta ipsum Sanctum Doctorem, communis- sima est, et tamquam plus ac laudabilis usus, quam maxime videtur suadenda.»

Objetivum 3. «Ad communione dignae suscipiendam, suffa- cit esse in statu gratiae. Sed quia a peccatis obliits indirecte absorbitur in statu gratiae inventur: ergo digna quid communione suscipere.»

Distinguo minorum. Qui a peccatis obliits indirecte absor- vitur, si absque gravi incommodo conferiri iterum nequit, in statu gratiae inventur, concedo; qui autem peccata obliita, quorum recordator, absque difficultate potest, et tamen non vult conferiri, in statu gratiae repatriat, vel nego, vel saltem res admodum dubia est inspicienda. Et hecita quum sint, licetique cum dubio hoc ad sacram mensam, absque necessi- tate tene tene accedere?»

Objetivum 4. «Aliq.que Sacram Eucharistiam recipiendam, juxta Apostoli preceptum, non requirit nisi ut homo seip- sum proderit ad confessio. Sed qui a peccatis obliits indi- recte absorbitur, jam post confessionem satis seipsum pro- vavit, ut aliq.que valeat Sacram Eucharistiam recipere.»

Distinguo minorum. Qui a peccatis obliits indirecte absorvi- tur, satis seipsum probatit, si vel illi leget eaem confessari, vel absque scandalio a sacra mensa, ut donum constitutur, discedere nequit, concedo; si cum facile et absqueullo gravi incomodo potest denovo conferiri, et tamen, quia non vult, non conferit, nego vel saltem dubito. Quod etiam assor- vere seu sufficienter seipsum probare hominem, qui, cum facile valeat peccata obliita conferiri, illa tamen conferiri non vult, et audacter ad sacram communione accedit.»

Objetivum 5. «Ecclesiae legae expressa non exigit, ut peccata obliita ante communione necessario in alia confessione ex- primantur. Ergo necessitum non est, illa in alia confessione, an- quam communicetur, exprimere.»

Negi consequentiam. Si enim non existit expressa Eccle- sie lex, qua iubeamus peccata mortalia obliita ante communi- onem conferiri, adeo lest divina, quae precipitum a periculo fugere, et Ecclesie ipsius doctrina, secundum quam, ubi difficultas occurrit, modo possibile sit, semper est accep- dum quod minus gravissimum apparat. Praeterea, communis- sima, ut notissima theologia, sententia doctet, non licere ad sacram communione suscipiendam accedere, quin antea, si facile est, peccata mortalia obliita directe Ecclesie clavibus subiciuntur. Et quod absque temortate hae communissima, ac tutissima Doctorum sententia contemnunt aut reject.»

Objetivum 6. «Opinio rigida scrupulos foveat, et meticulo- sas consciencias torquet.»

Negi suppositum, nam quod contra scrupulos foveat, et meticuloosas consciencias præmit est sententia negativa, que, esti benigne solat appellari, reapse crudelissima, et etiam immanis permultis videtur. Requisitum vera, impossibile pro- sus est, ut qui veram fidem habet, ad sacram mensam, tute conscientia accedat, quin antea, peccata mortalia obliita, que facile conferiri quidest, confiteatur. Sicnam quamque consci- ensse Auctorem sententiam, justa jam, confessio hae mortalium oblitorum ante communione debet fieri. Et po- test nec quidem supponi, ut qui vera catholices est, absque formidine, seu magno timore contra hanc communissimam Doctorum sententiam operetur? Nullo modo, Rcontra qui hanc sententiam contemnat, si Da timore omnino non amitt, aut cor ejus, scit ut Pharaonis, penitus induratum non est, absudibio conscientiae angoribus eruditelur se excurrebit. Igitur, quidquid sit de probabilitate opinions negativae, speculative considerate, in praxi, extra casum necessitatias, jam antea expositi, non nisi affirmativam sententiam sequi licet.

NOTICIAS DE INTERÉS GENERAL.

Las últimas noticias relativas al estado de lasalud de Su Santidad, son excelentes. Gracias á Dios, el mal, que nunca tuvo la gravedad que los alarmistas quisieron atribuirle, ha desapa- recido casi por completo. El Sumo Pontífice, no sólo ha deja- do el lecho, sino que además ha podido volver á consagrarse á sus tareas ordinarias. ¡Plegue al Cielo que así sea por mucho tiempo!

Según nuestras noticias, que son de buen origen, es materialemente asombroso el número de cartas y telegramas que en los últimos quince días han llegado á Roma, preguntando