El Consultor de los párrocos (1876-07-08 00:00:00), página 1

EL CONSULTOR DE LOS PÁRROCOS.

REVISTA DE CIENCIAS ECLESIÁSTICAS.

Periódico semanal.—Al año se forma un volumen de 504 páginas con índices.
Consulte gratis para los suscritores sobre las materias objeto de esta Revista.

PRECIO DE LA SUSCRIPCIÓN.—Por un año, pagándolo en el primer trimestre, 44 rs.; semestre, 24, y trimestre 12.—Estos precios son en la Administración del periódico, Curretas, 12, 2º, Madrid.

SUMARIO.

SECCION DE TEOLÓGIA MORAL Y MÍSTICA.

Casos de conciencia. I. Quomodo in confessione interrogandi sint possientes, ut, cum scandalium periculum viciatur?—An aliquando confessarius possit penitentem non monere, aut quod aliqua in confessione audita dissimulare, vel non interrogare?—An ordinaria confessarii tenentur possientes omnibus ab ipsis confessis, interrogare?—Quin ente in confessione sit interrogandum?—Regulae pro praxi.—An in hoc timenda sit nimia benignitas?—Vera doctrina.

Noticias de interés general. Algunas consideraciones acerca de un episodio sobre el espiritismo.—Objeto de este episodio.—Buena intención con que está escrito.—Su excelente doctrina.—Se faltan pruebas en lo relativo a la cuestión de hechos.—La enseñanza de la teología en las universidades.—Rumores que han circulado.—La cuestión de Oriente bajo el punto de vista religioso.

SECCION DE TEOLÓGIA MORAL Y MÍSTICA.

CASOS DE CONCIENCIA.

PRIMER CASO.

I.

Quidam Dioecesis Victoriae emeritissimus Parochus sequentem nobis propositus consultationem: «Statim ac legi dissertationem insertam numero 17 anno 1874 (9 Aprilis), in qua optimae refellisti periculosis doctrinam invectivam in oper, De Occultatione spontanea, circa naturam, quam in specie peccati habent tactus, quibus secum femina libidini vacant, in mentem mihi venit sequentia tibi proponere dubia, in praxi, ¡heu! nimis frequenta.

Primium. Interrogande ne sunt feminine, se accusantes de tactibus invercundis, utrum in ipsis habuerint veram et consummatam pollutionem? Moe quidem humiliori judicio, nunquam prudenter interrogarentur de hoc puellae juniores, quae, nuper aut vix attigitur pubertatem, quod suadet Sanctus Alphonsus a Ligorio, citatus a Gaume (1), ubi ait: Abstineant a exquisiendo a quellis vel a quibus, an ad/verti seminis effusio. Praestat, enim, aliquid physicam confessionis integritatis deesse, quam si edocerant illi, vel detur eis occasio ut scire velit quod ignorant.

Secondum. Num facienda sit semper illa interrogatio, etiam si agatur de puellis adultribus, aut conjugatis, vel viduis, inquisibus alias perfecta supponi potest malitia, cum cerebro hu- jusmodi tactibus inquietate sint? Mihil etiam de hoc dubium est, cum in praedicto opere (2) dicat B. Leonardus: Non omnes mulieres hanc pati miseriam saltem ita sensibilem, ut ab illo possit agnosci. Unde fortasse idem aderit periculum de quo supra. Nonne itaque erit consultus quam interroga- re directe de pollutione, exquirere indirecte, ex gratia, utrum se tangentes, eamem intendent, aut experta sint volupta- tem ac si cum viro coirent?

Ad haec dubia, in praxi summi momenti, bene solvenda, ante omnium oportet quatuor, quae sequuntur questiones se- dulo expendere. Sic claram redetur quidquid obscurum in praedictis dubitis apparet.

Questio 1.ª An aliquando confessarius possit penitentem non monere, aut quod aliqua in confessione audita dissimu- lare vel non interrogare?

Questio 2.ª An ordinaria confessarii tenentur possientes omnibus ab ipsis confessis interrogare?

Questio 3.ª Quomodo interrogandum?

Questio 4.ª An in hoc timenda sit nimia benignitas?

Has quattuor questiones, ad majorem doctrine tradendae se- curitatem, juxta nostram jam cognitam consuetudinem, non verbis nostris, sed probatorum Auctorum testimonis sol- vamus.

II.

Questio 1.ª An aliquando confessarius possit penitentem non monere, aut quod aliqua in confessione audita dissimula- re, vel non interrogare?

Concina, in hoc, prout asselet, valde rigidus, sustinet, praecipuum monendi penitentem, ignorantia invincibili la- borantem, etiam si emendationis spes non apparret, ur- gere (1).

Hui diebus, adjungit ipse Concina: «Contrariam sententiam defendunt communiter recentiores probabilista, ut Sanchez, Granados, Lugo, Tamburinus, Sporer et Salmanticens- ses» (2). Qo tamem minime obstante, loquens de hac com- muni probabilistarum opinione, ab Ecclesia nullatenus rejecta, aut damnata, audet dicere: «Ut istius opinionis horrorem et incredibilem laxitatem, crudelitatemque percipias, etc.» (3).

Hae attamen opinio, adeo energice a Concina improbata, ab Ecclesia admissa, atque approbata fuit. Consulta etenim fuit Sacra Penitentiaria: 1.º An conjugis, qui matrimonio eo- untur modo, ut conceptionem praecaveant, actum per se moraliter malum exercent?

2.º Si actus habendus sit ut moraliter malus, an conjuges de illo se non accusantes considerari possint tamquam in ea constituti bona fide, quae eos a gravi culpa excusent?

(1) Manual de Confesores, cap. 5, n. 203. Editio hispana.
(2) Gaume, cap. 5, art. 9, n. 428.
(3) Loco citato, n. 20.
(4) Loco citato, n. 20, edit. 1777, p. 17, col. 1.