El Consultor de los párrocos (1873-09-11 00:00:00), página 2

sit, ut illas pro singulis diebus a testatoribus prescriptis, nequeat satisfaceri.

2.º Ut eleemosyna pro illis celebrandis adoe tonuis sit, ut non facile inventetur sacerdos, qui illas velit celebrare (1).

Et Sanctus Alphonsus a Ligorio addit: «Cause autem, ex quibus Sedes Apostolica solet missas reducere, sunt panae Sacerdotum, stipendi tenuitas, vel augmentum stipendii currentis, extenuatio redditum monasterii, vel majores expensae necessariae ad victum, etc., denique si urgetur necessitas fratrum, vel fabricae Ecclesiae, aut monasterii» (2).

Hae causa, si vere existant, modo cetera servanda serventur, licita erit missarum reductio.

Quaestio 3. Et supposito Tridentini decreto, quent Episcopi missas ex juxta causa reducere?

Quid hae super re theologi doceant, ante omnia ostendamus.

Bonacina, qui ejus opus editit ante decretum Urbani VIII (3) dicit: «Si quaeas ad quem pertinent missas reducere, respondetur hoc ad Episcopos in Synodo diocesanae partes» (4). Trullench, qui scripsit post Urbani VIII decretum (5), ait at- tamen: «Stando in iure communi, et juxta decretum Tridentini, potest Ordinarus, etiam extra Synodum (etsi probabilius sit in Synodo id facere) numerum missarum non celebraturum ad minorem summum reducere» (6).

Quaestio 4. Quas missas poterant Episcopi, juxta Tridentini decretum reducere?

Diana, qui Urbani VIII decretum cognoverat (7), nit: «An Episcopus vigore Concilii Tridentini possit reducere missas in fundatione appositas? Respondco negativo. Ratio est, quia concilium loquitur de missis et anniversariis defunctorum reli- tis, non autem de impositis in fundatione» (8).

Hoc ultimum non omnino certum omnibus apparet, nam Tridentinum, in citato decreto, loquitur:

1.º De magno numero missarum celebrandarum ex variis defunctorum reliquis.

2.º De his, qui pro plurium animarum salute legata ea ad pios usus reliquerunt.

Et estne hoc missas in fundationibus appositas excludre? Nonne fundationes non includuntur in verbis ex variis reli- tis, et legata ea ad pios usus?

Sed adhuc Dianam audiamus. Inquit etenim: «Stante declaratione Illustrissimorum Cardinalium, modo non est am- plectenda opinio Mirandae (9), et aliorum assentimentum potris- se Episcopum, ex vi Tridentini, missas requisitas in funda- tione aliquis beneficii reducere ad minorem numerum» (10).

Trullench tamen, qui contrariam Mirandae sententiam am- plectitur, etiam post decretum Urbani VIII, inquit: «Proba- bile etiam est et tutum possit Episcopus reducere missas per- petuas, non solum testamentarii, seu ex dispositione defun- torum reliquis, sed etiam in fundatione aliquis beneficii aut capellanice collativa» (11). Et adjungit: «Juxta hanc doctrinam, Archiepiscopus Valentinus, anno 1582, reduxit missas perpetuas, non solum ex dispositione defunctorum reliquis, sed etiam in fundatione beneficiorum appositas» (1).

Hie aforum opiniones exponimus; posthac vero quid hac super re sentiamus experiemus.

Ait iterum Diana: «Possunt Episcopi reducere missas ad summum minorem, si ante Concilium Tridentinum fuerunt impositae» (2). Quando stipendum est exiguum, aut Bonaci- na, habita ratione oneris missarum, Episcopus potest earum numerum minuere (3).

Quaestio 4. An missarum reductio sit ab Episcopo in Synodo facienda?

Circa hoc Concilium Tridentinum expresso ait: «Sancta Synodus facultatem dat Episcopis, ut in Synodo diocesana, pos- sint pro sua conscientia, etc.» (4).

Ast estne preceptiva haec conditio? Decendumque est nullam reductionem esse, si extra Synodum fit? Hae super re variae ac diverse et eandem opposite sunt theologicorum senten- tiae. Garcia afirmat reductionem fieri debere in Synodo, prout a Tridentino fuit prescriptum (5). Barbosa econtra sustinet reductionem extra Synodum possi fieri (6). Bonacina mediam quamdam has inter oppositas opiniones, visum sequens, ait: «Opinio negativa Mirandae, mihi non probatur, praecisa gravi necessitate pro casu aliquo» (7).

Ex quo infortun, juxta Bonacinam, reductionem debeberi: 1.º In Synodo, quia regula generalis a Concilio prescrip- ta hoc exigit.

2.º Extra Synodum, in causae necessitatibus, sive quando Synodus non facile quaeat convocari. Missarum etenim reduc- tio Synodi convocationem ac celebrationem non semper quae expectare.

Diana, contrariis opinionibus expositis, inquit: «Quid ego sentiam dicam breviter. In multis Episcopatus decretum Concilii est receptum; in ulla vero non. Ubi non est receptum, procedit opinio negativa (8); ubi est receptum, affirmative sententia tenenda est. Nam Concilium Tridentinum prescri- bit istam formam, nempe reductionem missarum ab Episcopo faciendum esse in Synodo» (9).

Salmanticenses sic questionem solvent: «Praxi est recep- tum quod Episcopi extra Synodum hoc faciant, ex consilio virorum prudentium et timoratorum» (10).

IV. Decretum Urbani VIII, quo facultas a Tridentino Episcopis concessa restringitur (11), quadrem inquit: «Ac primo distrieta prohibet atque interdictit ne Episcopi in diocesana Synodo, aut generales in Capitolis generalibus, vel alias quo- modo reducant onera ulla missarum celebrandarum, aut post idem Concilium imposita, aut in limine fundationis; sed pro his omnibus reducendis, aut moderandis, vel commandandis ad Apostolicam Sedem recurvarit, quae, re doligenter perspec- ta, id statuet quod magis in Domino expedire arbitrabitur: aliquo reductiones, moderationes, et commutationes hujus-

(1) Sessione 25, cap. 4, De Reformatione.
(2) Theologia Moralis, tomo IV, lib. 6, tract. 3, cap. 3, dub. 1, n. 331.
(3) Alphonsus citat pro se Palao, Wigant, Salmanticenses, Philibertum, Barbosa et alios.
(4) Bonacina editit ejus opus anno 1624, et Urbani VIII de- cretem publicatum est anno 1625.
(5) Idem citat, n. 9.
(6) Anno 1552 opus sum vulgavit.
(7) Loco citato, n. 9.
(8) Scripsit etenim post annum 1623, seu tres annos post praedictum decretum.
(9) Resolutioanum Moraliaum, Pars. 2, Tract. 14, Resol. 1.
(10) Manuale Episcoporum, tomo I, Quest. 41.
(11) Loco citato, Resol. 1.
(12) Loco citato, n. 9.

(1) Loco citato.
(2) Loco citato, Resol. 2.
(3) Theologia Moralis, De Sacram., Dip. 4, Q. ultima, puncto 7, n. 9.
(4) Sessione 25, cap. 4, De Reform.
(5) De Beneficiis, tomo 2, par. 7, cap. 1, n. 134.
(6) De Potestate Episc., par. 2, Alleg. 28, n. 13. Eadem est opinio Mirandae, Manuale Episc. tomo I, Q. 41, art. 24.
(7) Loco citato.
(8) Que negat intra Synodum debere fieri necessario re- ductionem.
(9) Loco citato, Resol. 3.
(10) Cursus Theologiae Moralis, tomo 4, tract. 15, cap. 7, puncto 5, n. 142.
Hic Salm, pro hac sententia citant duodecim omnes gravissi- mae notae theologos ex canonistis.
(11) Editum fuit die 21 Juli anni 1625 — Videri potest apud Concilia, Theologia Christiana, tomo 8, lib. 3, cap. 6.