El Consultor de los párrocos (1876-12-17 00:00:00), página 1

EL CONSULTOR DE LOS PÁRROCOS.

REVISTA DE CIENCIAS ECLESIÁSTICAS.

Periódico semanal.—Al año se forma un volumen de 504 páginas con índices.
Consulta gratis para los suscriptores sobre las materias objeto de esta Revista.

SUMARIO.

SECCIÓN DE TEOLOGÍA MORAL Y MÍSTICA.

Casos de conciencia. I. Quibus in casibus et quomodo Parochi, prout tales Parochii, ad restitutionem teneantur? Poteruntne privilegio Bullae compositionis uti?—Expositur vera doctrina.—Expeditur quaedam objectiones.—II. Un Cum párroco, Rector ó Capellan de una Iglesia, por involuntario descuido ó por ser robado, ó por inundaciones, un incendio ó cualquier otra causa parecida, pierde el dinero que recibe para estipendios de misas.—¿Oughtá obligado á aplicar estas misas?—III. ¿Qué razón hay para que, después de derogada la ley del matrimonio civil, vuelvan á considerarse en vigor las leyes del papel sellado y del consentimiento paterno?

Noticias de interés general. Carta de Su Santidad al Cabildo metropolitano de Zaragoza.—Cómo han de darse los poderes para cobrar créditos contra el Estado.—El Cónclave y la diplomacia europea.—Decreto de la Comisión general de Cruzada acerca de la Bula.—Limonazos que se han de dar por cada uno de los Sumarios.—Dispensas concedidas á los Dignatarios, Curas, etc., para que por este año cumplan tomándole la Bula común.—Se clasifican las personas que han de tomar los Sumarios de 1.a, 2.a y 3.a clase.—Pobres exentos de la obligación de tomar el Sumario del Curato.—Autorización concedida al Seminario de Santiago para conceder grados mayores.

SECCIÓN DE TEOLOGÍA MORAL Y MÍSTICA.

CASOS DE CONCIENCIA.

PRIMER CASO.

Quibus in casibus et quomodo Parochi, prout tales parochi, ad restitutionem teneantur? Poteruntne privilegio Bullae compositionis uti?

Consultationem hanc ipso suo litterali textu, uti nobis proposita fuit, integre ut precedenti numero inscrutimus. Volumus namque ut antequam soluto nostra cognosceretur, et facta et caus circumstantiae omnes ab omnibus potuissent videri. Nunc autem, ad majorum legentium commoditatem, paragraphi omnes, singulatim et ordine quo apparent, expéndentur.

Paragraphus 1. «Parochus resident in Parrocia sua, in qua nullus aliis est sacerdos, ministret sacramenta quoties a parochianis petuntur, sed perforctore seu cum paucó zelo Sacramentum Penitentiae: egrotis raro vel unquam visitat post ipsis datam Extremam Unctionem, nisi ab eis vel a familias eorum advocet: explicit doctrinam publice in Ecclesia juvenes per viginti dies continuos in Quadragesima, sed nunquam in reliquis anni diebus: juxta praecptum Tridentini, predicat viginti vel triginta diebus dominicis in toto anno: pravis moribus suis scandalum præbêt suis ovi-bus, ideoque ess non pascit exemplo: denique officium divi-num nullo anni die persolvit. Tenetiburne parochus hie ad beneficii sui fructum restitutionem?»
Ad dubium hoc solvendum, necessarium est praec oculis habere:
1. Parochum de quo in casu (modo, prout supponitur, vera sint exposita) pecuat, et quidem gravissime ob zeli pro salute animarum defectum, et scandalum, quod ejus pravis moribus ovibus suis præbet.
2. Etsi, ut diximus, graviter pecuat, re quidem vera resi-det, seu intra parochio sure terminos dicit.
3. Horas canonicas, ad quas rectandas sub onere restitutionis tenetur, culpabiliter omitit.
Pro primo, nempe pro zeli defectu, et pravorum morum scandalio, etiam magni, atrocis, et etiam horrendi criminis coram Domino reus sit, ad materialiorem fructum restitutionem non tenetur. Pro criminis hoc, quod merito enormè appella-ri quidest, restitutione, non materialiter hominibus, sed et corporia et animae suppliciis, nisi penitentia delectur, die iræ erit ad justitiae divinæ apices facienda. Vos pastoribus Is-raël, qui passabant semelipsos! Vos eorum si mundi cursu vitave obstentatis irritati, divinæ leges obliviscutar! Cogitent ergo, omnés nos manefarii oportet ante tribunal Christi, ubi arscent homines pra timore. Cui multum datum est, multum quereret ab eo, et cum Dominus tempus suum accipiat, judicium durissimum his qui praesunt faciet. Ex malorum pastorum scalpis requiret sanguinem ovium ob eorum negligentiam perditarum. Pro sceleris hujus tremenda responsabilitas! Non expositur restitutione auri, seu boni materialis, quod facile perit. Exigitur restitution animae, quae punienda est, eterno inferni supplicio. Hac, quae certissima, quae de fide sunt, attente perpendant, qui, veluti si essent ex animalibus hominibus qui ea que spiritus Dei sunt non percipiant, non nisi materialiorem fructum restitutionem pertimescant. O funestissima cordis mentis-que caecitas!
Pro secundo, id est, pro defectu residentiae, heic restitutione minime est, nam licet non secundum Deum residat, residet materialiter, quia intra terminos parochiae dicit, et etiam formaliter, quoniam plura ex his que facere debet fa-cit, et præterea ab ovibus, quae cum quorunt haud difficile invinitur.
Pro tertio, sillet, pro omissione recitationis officii divini necessario et materialiter restitutionem est. Quod hoc nul-lum extat dubium. In beneficiis stenim, officii divini omissione, praeter pecuariam sive responsabilitatem, quæ coram Deo contrahitur, poena quoque materialis restitutionis ab Ecclesia punitur.
Paragraphus 2. «Sed supposita restitutionis obligatione, quantum restitutionem est?»
Responsio obvia est. Cum enim beneficium detur propter officium, satis est comparare numerum officiorum cum quantitate fructuum, ipsis officiis respondentibus: Officia ergo hoc