El Consultor de los párrocos (1873-08-27 00:00:00), página 4

y el Clero de la misma que persevera fiel á la causa católica sabrá acreditar su celo y fortaleza cristiana en hacerla saber á los fieles.

»Dios guarde á V. S. I. muchos años. Cuba 6 de Abril de 1873.—José Orberá.—Ilmo. Sr. Internuncio de Su Santidad en Madrid.

CAPITULO ET CANONICIS
SANCTI JACOBI DE CUBA, IN REGNO HISPANICO.

Decretum Sacra Congregationis Concilii, auctorante Summo Pontifici Pio Papa IX datus.

Inter damna gravissima, nec umquam satis lugenda quibus jam diu Catholiciom Hispaniarium Regnum angitur, et miserandorum in motuam admitterit, nehum in rubus civitum, sed etiam in negotiis ecclesiasticis, studio et malitia filiorum hujus seculi, fidelium ultimum haud temet locum, quod super- riorum non incipit, sed imperium maximo omnium bonorum dolore consummatum est.

Porto, vix anno praeterito per publicas ephemeredes rumor discessit, alterum ex istis canoniciis, id est, Petrum Llorente, fuisse a laice potestate nominatum ad Metropolitanam Eccle- siam S. Jacobi de Cuba; atque insuper ex publica fama fac- to comprobata, erat timendum, ne falsi vir, iis animi dothius ad Episcopale manus rite reectae obecundum minime prædi- tus, regia nominatione ad suam excedendam ambitionem abu- teretur, illico Smus. D. N. Pins P. P. IX. ex commissi sibi coetus pastoralis officii debito, remedium aliquod adhiben- dum judicabat. Quamobrem, iussum tanti Pontificis, die 13 Augusti 1872, per Emmin. D. Card. Antonelli, sumo a se- creto status, date fuerunt litterae D. Josepho Oberto, ab isto capitulo Archiepiscopi in Vicarium Capitularium post obitum pos- tremi Archiepiscopi electo, ac suo munere laudabiliter fun- gente, quae cumendum hortabantur, ut si vera essent ea qua- ratabilem omnium autura sitaret, de nominatu sub quibus titulo, colore, et arte eum immitteret in cubiculo et admi- nistratione Archiepiscopalis Ecclesiae Cubensis.

Attamen, quod olim Gregorius XVI sa. me. de Gubernio Hispanico, in sua Allectioane diei I Martii 1841, merito gra- vissimis verbis quecerbat de pluribus excessibus, et usur- pationibus a laice potestate perpratis circa Vicarios Capitu- lares a demandata sibi procuratione suarum Ecclesiarum se- pius prohibitos, nec non circa canonicos vacantium Ecclesia- rum tenere inductos, aut etiam aperta vi adactus ut munus Vicari Capitularis vino a Gubernio in episcopum nominato defferent contra sanctiones Concilii Lugdunensium secundi (cap. Acatirae 5 de electione, in 6), alias subinde constitution- bus, et notissimis III VII Litteris 5 Novembris 1810, ad Card. Murray, 2 Decembris 1810, ad Aberrarium Corbii Ecclesiae Flo- rentinae Vicarium Capitularum, et 18 Decemb. 1810 ad Pau- lum D'ASTROS, Vicarium Capitularium Ecclesiae Parisiensis confirmandis, nipotes, hodieque quoque diebus legendum, et graviter inrobandam consiliari.

Etenim Vicarii Capitularis animo propiciis periculum calamitatum, quae tum capitolo, tum universae dioecesi im- minebant, quando doctam Pastoralam paraverat, quamque manuscriptam prius Capitulo missit, postea Vicariis foraneis patefecerat, ad evitandum schisma, quod certe timentum foret si nominatus ad vacante Archiepiscopalem Eccle- siam ejus gubernium et administrationem assumeret, an- tequam a Romano Pontifice in consistorio fieret provisio, et proavis Apostolicas Bullas obtinere, easque Capitulo au- thentica forma exaratas exhiberet. Cumque Vicarius eadem Pastoralam typis mandare copisset, Ministri, illam Gubernio adversam judicantes, evulgarit prohibiere, opus inceptum periodi inedierunt, ejusque auctorem in juridico Sententium detulerant, ut processum in sumend. Vicarium instructae ac sententiae ferret.

Duxitque agendorum, Can. Llorente in Insulam Cubae re- dit, et alter ex Ministris Regiam Cedulam ad Capitulum mis- sit, instantem velens, ut regimen diocesis advocaret, ac in eundem Llorente transferret, donec interim ejus favore expe- dientur Bullae Apostolice. At Canonici ad unum omnes, in comitiis coactis die 11 Octobris 1872, responsum dederunt, sibi omnino impossibile esse adhgere huius petitionis, propte- ra quod suo tempore in electum Vicarium capitularem jura omnia translatu fuerunt ad tramites SS. Canonum.

Petit, insuper, idem regius Minister, ut Vicariis Capitula- ris supra memoratum Pastoraalem ad Capitulum missam, et Enyeyleias litteras ad Vicarios foraneos datas ad se advocaret, et Gubernio civili tradeceret, cui petitio Vicarii Capitularis Litteris dies 8 Decembri 1872 libenter annuit, gaudens potius eidem documentis esset, quam inestasse Guberni. Die autem 8 Januarii huius anni, citatus ad compendium coram Tribunal Justicie, noluit se sistere, legatus incutientium Tribunal iusticii ob sumum chara-terem sacri solam, ac propter sum qualitatem Vicarii Capitularis, qua praestis est a die sue Canonice electionis. Quare idem Tribunal ad Capitularem suspendendum censuit, et Gubernator civilis, die 31 predicti Januarii, significavit statutum contra ipsum pen- sae suspensionis a juriibus et facultatibus hactenus exercitis, idque ob praefatam Pastoraalem, Capitulu communicatam, et litteras circulares ad clerum Insulas transmissas: contra quam suspensionis penaa Vicarius Capitularis contestan- do denuntiavit, ea mente, ut opportuno tempore dispositio- nes canonicae suae sortiantur effectum.

Interea decanus Capituli, marito nuptis, hujus suspensio- nis a Regio Minister, tum a Vicario Capitulari, die 1 Februa- riij hujus extraordinaria comitia convocavit, et canonicos- seos. Diversis post acrim disputationibus, in duas aequales partes segi: Dum contra consuetudinem duplex suffragium de- dit: quo factum est idem decanus, hujusmodi suffragiorum pluralitate inimicus, potestas evulgare, et Capitulum sibi assumperit jurisdictionem et regimen diocessae, simulque Vicario indixit, ut signa, quibus Sede vacante litteras rece- nutur, Capituli secretario tradeceret. Pluribus ex capitibus hane capitularum resolutionem impugnandam admissus est Vicarius Capitularis; ac eam praesertim ob causam, quam ca- pitulares unanimiter confessi sunt in comitiis habitis die 11 Octobris 1872, ac sibi desseesse potestatem cedendi nominato Llorente, cum jura omnia in Vicarium Capitularium canonice electum translatu fuerint, ad formam SS. Canonum, ac nulla subist causas eum invitum nunc ad officio renovendi; et si quae forte adesse, est fundanda et approbanda foret, non a Ca- pitulo, sed ab Apostolica Sede, juxta responsa Sacrae Con- gregacionis, Post hanc gravissimam Vicarii Capitularis ob- testationem et declarationem, situm Capitulum, vel solum non constat ullam dedisse, aut revocasse. Nec innum post supra memoratum extraordinarium comitium, quod de- cretem est expoliun legitimi Vicarii Capitularis, decennas Emmanuel Mitra, et alií eadem adherentes, regimen vacan- tis Ecclesiae in famosum Petrum Llorente translaturum, qui, seculari potestate fretus, die 3 Februarii possessionem ap- prehendere non erubuit, et ecclesiasticam jurisdictionem statui nullo usui exercere incipit; Secretariam Vicarii tantum reliquasque ecclesiasticis gubernii officinas vi civica et coac- tiones occupavit; nominations ad beneficia curata fecit, Pa- rochos sibi adversos amovit; ipsum Vicarium Capitularium expeditatim obstringere tentavit ad rationem ei reddendum de his omnibus, quae in numeri Vicarii exercendo fecerat, euniqui, hoc necessitatis, in sua domo ad modum carceris detinuit, auxilio ad hunc finem a seculari potestate implo- to. Hisce non obstantibus, summ esse duxit Vicarius per En- cyclicam litteras de completa invasione et usurpatione cer- tioris reddere Vicarios foraneos, aliquid quorum interesse poterat.

In hoc nefando ac detestabili rerum statu, quo clerus et po- pulus catholicus in Cubensi Metropolitanae Ecclesiae misere versantur, Smus. Dmus. Noster Pius, Divina Providentia P. P. IX. pro ea quae divinitus potest in universam Ecclesiam supra potestate, gravissima considerans mala ex tristi hu- jusmodi factorum narratio sententia, ac pra sua omnium Ecclesiarum solicitudine curps, quo citius ferripotest, ef- ficius adhiberi remedium, quo boni subleventur, et mal cor- ripiantur, ac illuminentur, justus ut ab hac S. Congregatione Concilii, juxta mentem a Sanctitate sua eidem panditam, op- portunum in die decretum edecerit.

Quare hie S. Congregatio Concilii, pra oculis habita pra- facta factorum serie, ac perspiciens lis quae statuit Concilium Lugdunense II, Breviculus VIII, in Const. Injunctae Nobis de elect. inter om. Canon. XI, Cons. In supr. praed. die 24 Au- gusti 1707, aliumque S. Apostolicum Constitutionis, ac praesertim notissimis III VII litteris, supra datis, ac etiam litteris Leonis P. P. XII. datis die I Martii 1828 ne Pastora- chiam Lisbonensem, statuit, utique decernit, ac respective de- clarat, nempe:

1. Petrum Llorente, a Gubernio Hispanico ad Archiepiscopalem Ecclesiam S. Jacobi de Cuba nominatum, licet hujus nominationis seu presentationis nullum apud S. Sedem stet authenticum documentum, in censuras ecclesiasticas ac etiam in majorem excommunicationem ipso jure incidisse,