El Consultor de los párrocos (1874-07-24 00:00:00), página 1

EL CONSULTOR DE LOS PÁRROCOS
REVISTA DE CIENCIAS ECLESIÁSTICAS.

Periodico semanal: se publica los jueves.—Al año se forma un volumen de 512 páginas con índices.
Consulta gratis para los suscritores, sobre las materias objeto de esta Revista.

SUMARIO.

SECCIÓN DE TEOLÓGIA MORAL Y MÍSTICA.

Casos de conciencia. I. ¿Es lícito dar la comunión durante la misa?—¿Se puede dar la comunión en el altar en que esté expuesto el Santísimo Sacramento?—¿En qué horas es lícito y en qué horas no es lícito dar la comunión?—¿Está obligado a dar la comunión el que no es Curá párroco?—¿Está obligado el que tiene cura de almas? II. Los católicos pueden licitamente aceptar el cargo de juez municipal. III. —Conducta que conviene observar acerca de los censos y memorias. —¿Qué respuesta ha de darse á los que suponen que la Llave de Oro, obra del Sr. Claret, ha sido causa de muchos males?

Noticias de interés general. Circular del Sr. Vicario capitular de Toledo sobre la misa pro populo.—Tentativa de asesinato contra Bismarck.—Llegada á Madrid y absolución del Sr. Orberá, Vicario capitular legítimo de Santiago de Cuba.—Nueva edición de la teología del Padre Goulin.—Nueva edición del Compendio de Gury.—Obra titulada Manual del Analogista.—Se refuta un argumento ósísmico de los espiritistas.

SECCIÓN DE TEOLÓGIA MORAL Y MÍSTICA.

CASOS DE CONCIENCIA.

PRIMERA CASO.

Petrus, hora qua ipsi habili videbatur, quadam in Ecclesia Sacram Eucharistiam voluit suscipere. Hujus tamen Ecclesiae Rector, aliquibus rationibus adductis, e talium occasione communicare non licere morbius sustinuit, illoque idcirco Communionem obstinato animo recusavit. Facto hoc ab aliis Sacerdotibus cognito, quidam pro, quidum vero contra Rectoris sententiam opinabantur. Hinc quodex disputatio diu inter ipsos agita sequentia orientur dubia:
1.º An licet Communionem intra Missam, sive privatam, sive sollemnem fidelibus illam potestibus dare?
2.º An licet similiter immediate ante vel immediate post Missam Eucharistiam sanis, seu non infirmis ministrare?
3.º An licet Communionem dare, sit intra vel extra Missam, in Altari, in quo Sanctissimum Sacramentum est expositum?
4.º Qua in diei hora licet, et qua non licet Eucharistiam populo fidei ministrare?
5.º An sacerdos, qui Pastor seu Parochus non est, teneat fidelibus Communionem potestibus, modo non sint indigni, illam semper concedere?
6.º denique. An Sacerdos, qui Pastor sive Parochus est, teneat Eucharistiam fidelibus ministrare toties quoties illum ab ipso expositum?
Has omnes questiones, ordine ipso, quo apparent, et omni qua possimus perspicuitate, Ecclesiae resolutionibus, theologicorumque sententias expositis, solvere commitur.

Question I. An licet Communionem intra Missam, sive privatam sive sollemnem, fidelibus illam potestibus dare?
Ad confusionem omnem vitandam, pruisquam ad ulteriorem procedamus, praenuntiam est:
1.º Fidelium communionem minime esse necessariam, ut Missae sacrificium integrum ac lectione sit. [Concilium Tridentinum etiam protestantiarum confirmandum errorem damnans inquit: Si quis d. merit. Missas, in quibus solus Sacerdos Sacramentaliiter communicat, illicitas esse ideoque abrogandas: anathema sit (1).]
2.º Nullam esse Ecclesiae legem, qua praecepturam vel prohibeat communionem intra Missam dare.
3.º Antiquam, generalem, piamente existente fidelium consuetudinem, ad Ecclesiam solenniter probatam, intra Missam communicandi.
4.º tandem. Hanc consuetudinem solutummodo probari, quando communi juxta Rubricas immediate post sumptuonem, et ante ablationes, id est, absque Missae interruptione, ministeriat.
His igitur suppositis, quid Ecclesia docet quidque theologi tradant videamus.
Concilium Tridentinum, non solum probat piam consuetudinem intra Missam communicandi, sed etiam vult, ut sic fiat. Ait ergo: «Optatst quidem Sacrosanta Synodus, ut in singulis Missis fideles adstantes Eucharistiae perceptione communicarent» (2). Et in Rituali Romano legitur: «Communio populi intra Missam (3), statim post communionem Sacerdotis celebrantis fieri debet» (4).
Herdt, hac ipsa de re agens, inquit: «Antiqua Ecclesiae praxis fuit, ut communio non distribueretur nisi intra Missam» (5). Et adiungit: «Usus quidem communionem intra Missam distribuendi in pluribus Ecclesiae cessavit. Expedit tamen, Sacram Eucharistiam intra Missam, sive privatam sive sollemnem distribuire» (6).
Hece est vera Ecclesiae doctrina. Licet ergo Sacram communionem intra Missam modo exposito fidelibus concedere.
Question II. An licet similiter immediate ante, vel immediate post Missam Eucharistiam sanis seu non infirmis, ministrare? Affirmative respondentum, nam Ritualis Romanus dicit: «Communio ex rationabili causa post Missam potest dari.» Et Herdt addit: «Rationabilis caus, quam Ritualis Romanus exigit, ut extra Missam distributur Sacra Communio, consentire esse magnum numerus communicantium, si communicantes usque ad communionem Sacerdotis expectare nequeant; si celebretur in paramentis nigris, ecc.» (7).

(1) Sessione 22, cap. 6, can., 8.
(2) Sessione 22, cap. 6, De Sacrif. Missae.
(3) Quando intra Missam detur; non praecipit, ut detur.
(4) Videatur Herdt, Sacra Liturgia Praxis, num. 203, III.
(5) Loco citato.
(6) Loco citato.
(7) Herdt, loco citato.