El Consultor de los párrocos (1876-07-17 00:00:00), página 1

EL CONSULTOR DE LOS PÁRROCOS.

REVISTA DE CIENCIAS Eclesiásticas.

Periodico semanal.—Al año se forma un volumen de 304 páginas con índices.
Consulta gratis para los suscritores sobre las materias objeto de esta Revista.

PRECIO DE LA SUSCRIPCION.—Por un año, pagándolo en el primer trimestre, 44 rs.; semestre, 24, y trimestre 12.—Estos precios son en la Administración del periódico, Carretas, 12, 2º, Madrid.

SUMARIO.

SECCION DE TEOLoGIA MORAL Y MISTICA.

Casos de conciencia. I. Estne certum S. Augustinum docuerit copulam unius conjugis ex consensu alterius habitam adulterii malitiam non habere?—II. Quid dicendum de bimatri seu periodio duorum mensium conjugibus ad debitum non reddendum cum esset?—III. Quid dicendum de matrimonio, absque licentia parochi sponsae, corum parochio sponsi celebrato?—IV. An sacramentum navigans, dum in mari sit, ubique possit absolvere?—V. Debetne exigi oecfessio sacramentalis a protestantibus, qui ad idem catholicam convertuntur?

Noticias de interés general. Artículo notable sobre la embriología ó crono- tectonía.—Las conferencias morales en Roma.—Cómo resuelve el Clero romano la cuestión relativa á la crono-tectonía.—Colegios extranjeros en Roma.—Más sobre la enseñanza de la teología en las universidades.

SECCION DE TEOLoGIA MORAL Y MISTICA.

CASOS DE CONCIENCIA.

PRIMER CASO.

Aliqui sunt anglicane sectae praedicantes qui, ut catholicam doctrinam convallant, atque sugillent, et verbo et scripto profèrent, Divum Augustinum suo in Libro De Sermone Domini in monte, cap. 16, aporta docere adulterium ex licentia aut jussu conjugis offensi perpetratum, nullatenus mali- tiam adulterii habere. Quid ad hoc respondentum? Res visa est mihi consultatione digna, nam cum contra consuetudinem, has in occasiones protestantes præcise, et etiam exacte S. Augustinum citent, haud negari quod plurimos imperitos in foveam hanc possa incidere. Quamobrem, ut responsas, et si licet, quantocius respondas, te vehementer rogo.

En consultatio. Ni multum fallimur, haud difficile erit, objectionem in ea contentam penitus disjicere. Hoe ut faciamus, iterum et praecisius in terminis protestantium sophismas exponamus.

Est ititur sequens: «Doctrina Sancti Augustini est in omnibus ipsa Ecclesiae doctrina. Sed Divus Augustinus docte adulterium ex licentia jussuue conjugis offensi perpetra- tum, multiam adulterii non habere, ergo Ecclesia catholica hoc ultimum docet»

Hodie negande sunt major, minor, et consequentia. Major, quia doctrina Sancti Augustini non est in omnibus ipsa doc- trina Ecclesiae. Minor, quoniam Divus Augustinus non ait quod in objectione falso supponitur. Consequentia denique, nam a duobus praemissis falsis, atque, prout tales, negatis, nihil omnino deducit potest. Hae tria, ut ostendamus, innuere sufficit:

1. Summum Pontificium Alexandrum VIII hanc janseniarum, nomineuctoritate Sancti Augustini nimis abutientem, propos tionam damnasse: Ubi quis invenierit doctrinam in Augustin i clare fundatam, illum absolute potest tener, et docere, non re piciendo ad uliam Pontificis Bullam (1).

Igitur nec doctrina S. Augustini est in omnibus doctrina Ecclesiae, nec autoritas Sancti Augustini potest prevalere adversus Ecclesiae autoritatem. Divi Augustini autoritas magna quidem est; ast hic Sanetus Doctor, merito Aquila Ecclesiae dicit, nec est columna ac firmamentum veritatis, nec est petra, supra quam fuit et est fundata Ecclesia, nec ipsi, ne erraret, perpetua fuit promissa Spiritus Sancti assis- tentia. Divus Augustinus, ut de omnibus Sanctis Patribus sit Melchior Canus, summus est; homo tamen Sanctissimus, sapientissimus, intergerrimus, ac fidissimus Apostolice Traditionis testis fuit; non autem infallibilis. Infallibilitatis privilegium concessum fuit omnibus Patribus; non vero sin- gustis. Sancti sinus omnes, inquit Canus, in fidei dogmate erare non possunt (2). Da tisdem autem Patribus, non collec- tive, sed singulatim sumptis, ait ipse Canus: «Unius aut duorum Sanctorum auctoritas, etiam in his, quae ad sacras litteras et doctrinam fidelis pertinent, probable quidem argu- mentum subministrare potest; firmum vero non potest» (3). Et paulo post adjungi: «Hanc siquidem facilitatem (ab omni errore immunitatem) Deus in solis divinis volumnibus inces- se voluit, quemadmodum Augustinus gravissime, ac verisim- sine tradit. Ceteroque nemo quantumvis eruditus et sanctus, non interdum hallucinatur, non aliquo ececutit, non quandoque labitur» (4).

Ex quibus erudit, adei ac morum regulam infallibilem querendam esse in auctoritate Ecclesiae, non autem in parti- culari aut personali Divi Augustini auctoritate.

2. Ecclesiam rapprobasse ac damnasse sequentem propo- sitionem: Copula cum conjugata, consentiente marito, non est adulterium (5).

Ecclesia ideoque rejicit falsam ac pestiferam doctrinam, quae ei mai's fide, atque calumniosissime in objectione tribui- tur. Qua fronte ergo Ecclesia imputatur error, quem ipsa Ecclesia sollemniter damnavit? Ecce protestantium Theolo- gia?

3. Sanctum Augustinum hac in re tradidisse doctrinam veram ac sanam, omnino oppositam false ac perniciosae, que illi a protestantibus gratis prorsus tribuitur.

(1) Propositio 80 ex damnatis decreto 7 Decembriis 1690.
(2) De Locis Theologiciis, lib. 7, De Sanct. auct., cap. 3, conclusio 6.
(3) Loco citato, conclusio 2.
(4) Loco citato.
(5) Propositio 59 ex damnatis ab Innocentio XI decreto 2 Septembriis 1679.