El Consultor de los párrocos (1876-01-26 00:00:00), página 7

ris anni (1) S. Concilii Congregationem plura resolvisse dubia super eleemosynas mismarum. Resolutiones tune primum editae novas exsuffrati dubitationes pro peculiariis quibusdam causis, ex variis locis et personis eidem S. Congregationi ut dirimirantur oblatas. His aliquid eaemdem materiam respectuibus simul collatis, et in conventu diei 24 Aprilis sub relato titulo propositis, opus absolutum est. Praestat singulas species, et praecipua cujusque speciei argumenta innere.

FACTORUM EXPOSITIO.—1. In diocesi T. percelebra adest Sanctuarium B. Marie primaverae labis experti dicatum, quo inumeri quotidianie peregrinantur, et pro misse quas reliquunt celebrandis, stipendium tradunt quod communi ut plurimum excellit. Ordinatus videns dem non posset ut tot missae in Sanctuario celebrarentur, alio eas celebrandas mittet retentas pro Sanctuario quarta parte eleemosyna; ratione autem piniora stipendi largientes, sanctuarium expensis ac decori consultant voluisse. Quotidie sed pro omnibus officientibus unam missam in sanctuario celebrandum praeceperat. Dein quartam partem eleemosynarum non modo Sanctuarium necessitatibus, sed etiam Clerici pauperibus alendis addixit. Tandem anno 1878 a S. Concilio Congregatione petit ut hanc agenda rationem ratam habere; resumptumque acceptit—prævia sanatio quod præteritum, ac celebrato majori qui liberi potest, mismarum numero in designata Ecclesia, pro gratia translationis reliquorum, cum facultate de earumdem eleemosyna, quatenus unum francum exsuerit, retinendi medietatem portionis illius quod francum eum excedat, in expositione causam sub Episcopo dependentiam fideliter ergocondam, arbitrio et consentienti ejusdem docto usi quisque iudicavit.

At iniqui quoniam retulit idem Episcopus non leves ori difficultates in divisione residui ultra francum: postulavitque ut Sacerdoti celebranti communis loci taxa, idest francus unum assignaretur, reliquum vero si quinque francos excederet, Sanctuario cederet, si quinque francos hand suaperaret, pro uno dimidio Sanctuario et pro altero dimidio majori et minori Seminario et Dioecesani Collegii adiceretur. Arguebat namque Episcopus T. quidquid communi et manuum eleemosynarum lege Dioscana statutum superat, praesumit sibi debitum obtinere. Non Presbyteris aliо celebrantibus, sed Sanctuario ipse et communi Ecclesiae bono. Monobothi Insulae, ut de habebat in sua Dioecesi Seminarii et duae Ecclesiasticae Collegia ad nongentosque et centum monos stipendiis: reditus vero hisce educationis dominas sustentandis impares esse omnino. His accedere nonnisi per propiositam eleemosynarum erogationem, attenta diocesae paupertate, excipi possesse incolumi loci A. petitionem, ut proprium Collegium quod municipale hodie est, Ecclesiasticum fiat.

Demum ne pia oblationum mens fraudaretur, proponebat eos commondendos esse usi partes eleemosyne Synodalem taxam superantis.

2. Archiepiscopus L. narrabat: ad Sanctuarium Marie Virginis confertissima magnam mismarum celebrandarum copiam, quanta taxa ad duas gallicas libellae pro eo loco statuta est, Sanctuarii capellanos si ibi celebrarent integram taxam perpudere: dum a contra exteri presbyteri ibi pastores celebrantes, 'libellam unam et cent. 25 percipiant. Si multas semper superesse missas quae infra annum litari nequeunt, quadrum decem milia traduntur Archiepiscopo. Hunc vero totidem alibi celebrandas committere, tradita unius libellae eleemosyna: proindeque in ejus manus superesse quotannis libellarium decem milia quas ipsse impedit pro supplenda capellanorum cathedralis Ecclesiae sustentatione. Demum alias missas quae infra annum in Sanctuario absolvit nequeunt, tradit Curiae Episcopali alia celebrandas: detracta priusque singulis una libella, per Sanctuarii Rectorem in expensis cultus atque pro aliis consistorialis fratribusque quae Ecclesia et Sacrae Cuiam gerunt ergaordina. Animiadvertitque inhaer. anno 1864, qui tum tempore Archiepiscopus erat, remotaque facultatis tali modo agendi postulatione: quam licet authenticum exemplar non reperiret, pro certo tenetur pluribus antea annis a Pontificie fuisse concessum: et scriptum obtinuisse «prævia, quatenus opus esset, sanatio quod præteritum.»

Petebat itaque rescripti hujus confirmationem ad aliud decennium.

3. Superior monasterii T., provincia B., exponebat octo jam ab anni se stipendia mismarum accipere consueverisse, et dimidia veletiam majorem partem retinere pro nova fundatione Monasterii in istidem regionibus: reliquam vero partem tribuere sacerdotibus celebrantibus, qui consentientes ea contenti erant. Hoc bona fide se egisse affirmabant ex persuasione Abbatis qui retinebat proprium Ordinem privilegio frai pro nobis foundationibus mismarum eleemosynas tali modo coligendi atque erogandi. Modo autem cum in dubitationem incidisset, petebat tum sanationem et absolutiorem a censuris quaeque intercesserunt hujusmodi privilegiis concessionem pro monasterio jam existente et pro aliis incoluis, tum deum facultatem recipiens, ut non solum pro quinque mensis spatio solvendus. Petitiones silebant attestatio Procuratoris generalis assentient omnes in illis regionibus novas foundationes ex eleemosynis plurimmodo oriri et prosperari posse.

Tandem alios oblatos precibus adebat: pro Missis jam celebratis viginti austriacos obulos se presbyteris dedisse: superfluum tamen determinare non posse, cum mismarum numerum tantum, haud vero stipendum acceptum adnotassest. In presenti pra manipus habere missas quam plurimas, quae numerae notaverat consumptae viginti obulorum stipendium pro unanuque non autem varia stipenda reapse sibi tradita precatabantur celebraturum sibi concedi celebrandarumque mismarum excedentis stipendii condonationem.

4. Episcopus C. in sequulum memoratarum resolutionum diei 25 Juli 1874 exponebat, seus dioecesis sacerdotibus prohibuisse ne impostorum quoscumque libros vel qualibet diaria acciperent vel peterent ab ecclesiasticis vel ephe- ridum moderatoribus qui pro missis sacerdotibus eleemosynarum loco ea traderent... Sed dubitabant fuisse an vera in praaludatis resolutionibus comprehensum fuerit hujusmodi vetitum idemque bina proponebat dubitabat.

1. An illicite agenti si qui cum non sint bibliopolae nec mercatores, vel alter missarum celebrandarum quiescere, verum ecclesiasticis viro quibus sponte a deditibus mismarum celebrandarum eleemosyne traduntur quique ad bonos libros vel diana religiosa evulganda, eas celebrandas offertur sacerdotibus, ut inde accepint stipendi loco libros vel epheridum?

An illicito agenti hujusmodi Sacerdotis, qui vel iis oblatas a supradictis Ecclesiasticis missas acceptant, vel iis eas petunt celebrandas, ut inde quae pro mismis jam celebratas earum stipendi loco, libros vel diaria acceptare vel pette- re cum ipsi alunde sciant aut sibi persuadent aut alter non obtenturos easdem missas pro effectiva eleemosyna cele- brandas?

5. Administrator hujus latine ephemeredis Acta S. Sedis et ipse ad S. Concilii Congregationem exposit, quidquid ex eisdem ephemeredis venditione hauritur luci, impendi pro Collegio Missionum Apostolicarum a Sanctissimo D. N. per in urbe erecto, cumque plures frequenter sibi pretio sint eleemosynae mismarum, has celebrandas luc usque commi- sisse Sacerdotibus, quae vel nomine ephemeredi dederant vel editionem Manuale Commentaria in Apostolicas Constitu- tiones et Bullas Sediae a Bonifacio Petro Avanzini exarata comenterant; ita tributo eleemosynarum numero, qui pretium rei exaeque, nihil retinent. Verum cogitari commemorat S. Congregatio resolutionibus, ne ad illicitum admitteret, hujusmodi methodum se internissime: licet inda magnum Pia Institutio incommodum ferret. Quapropter et ipse instituit ut declararetur, an candem viam imposterum sequi tuto posset.

6. Moderator Mediolanensis diarii «Le Missioni Cattoliche» bollettino settimanale illustratos ut suae et sociorum quieti consuletur, narrabat: Sacerdotibus mismarum stipendio ca- rentibus qui secus ob paupertatem diario nomen dare negari- rent; tot se missas adventitas celebrandas committere (quas sapienti habet distribuendas) quot diarii pretio respondant; integra penitus eleemosyna computata, et habita postmodum de missis coautoris authentica fide. Ipsa etiam peterent an generative sine prosessu posset. Mediolanensis Archiepiscopus de more siccestatu, factorum expositionem confirmavit, dia- rique utilitatem commendavit.

His hinc inde promotis disposita fuerunt sequentia dubia:
I. An et quomodo annuendum sit Episcopi T. precibus in casu.