El Consultor de los párrocos (1874-06-25 00:00:00), página 4

fimae note theologus, hac ipsa de re agens, inquit: «Quidquid homines dicant, difficilis est probare, quod homo peccat cognoscendo uxorem suam causa voluptatis habende, semper intellige dummodo non sit in jacturam corporis ejus, vel uxoris, vel mentis, vel in jacturam proles generandae» (1).

Addit autem Major: «Non tamen ponitur haec conclusio, tamquam in publico predicanda, sed, ut homo confessiones audiendo, possit cognoscere quando sit peccatum. Theologi namque interest multa cognoscere, quae publico sermone dicenda non sunt; sola autem edificatoria sunt praedicanda» (2).

Ex quibus verbis, addit citatus Sanchez, «sostenditur non esse veniale peccatum cognoscere uxorem causa voluptatis capessendae» (3).

Porro, Divus Thomas inquit: «Et siquidem pollutio sit sine peccato (4), vel cum peccato veniale non ex necessitate impedit sumptionem hujus Sacramenti: ita scilet quod homo sumendo sit reus corporis et sanguinis Dominis» (5).

Et Joannes Sanchez, loquens de copula conjugali, causa voluptatis capessendae habita, dicit: «Imo, licet sit peccatum accedere causa voluptatis, si faciat quis quantum fuerit in se ad removendum distractionem, non erit consilium non communicare» (6).

Ex quo cruatur, post copulam conjugalem illicitam non esse ad Sacram communionem accedere:

1.º Quia, ut omnes fatentur, communicare post copulam legitimum, non est peccatum mortale, et, prout docet Sanctus Thomas, solum peccatum mortale ex necessitate communionem impedit.

2.º Quia, juxta opinionem probabilem admodum, communicare post copulam conjugalem non est nec veniale peccatum.

3.º Quia, quamvis admittatur esse peccatum veniale, peccatum hoc, quod gratia non privat, quodque ab Eucharistia Sacramento deletur, sufficiens non est ad sacram communionem impediamd.

Decima ratio. Quamlibet concederetur, communicare post copulam licitam esse peccatum veniale, et hoc peccatum sufficere ad sacram communionem impediamd, quod concedendum non est, sunt adhuc alique causae, a theologiae exposito, que hoc in casu communicare absque ullo culpa permittunt. Haec autem causae sequentes sunt:

1.ª Necessitas. Ait enim Sanctus Thomas: «Ex quadam vero congruentia impedit (7) quantum ad duo, quorum unum semper accidit, scilicet quedam foeditas corporalis, cum qua propter reverentiam Sacramenti non licet ad Altare accedere. Aliud autem est evagatio mentis. Hoc tamen impedimentum, quod ex congruentia (8) provenit, postposit debet propter aliquam necessitatem, cum fortasse aut festus dies exigit, aut exhibere ministerium pro eo quod sacerdos altus deest, ipsa necessitas compellit» (9).

2.ª Cause juste. Haec autem causae sic a Thoma Sanchez explicantur: «Possunt, aut, alique justae causae adesse, quae indecentiam illam (10) rascent, autque ita nulla sit culpa accedere tune ad Eucharistiam. Conveniunt in haec conclusione

omnes Doctores. Ex his causis prima est magna festi solemnitas, in qua est decimessimum ad Eucharistiam accedere. Secunda est si dies sit jubilaei, exigitque communionem quo comparetur. Tertia est specialis devotione preparatioque ad communionem. Quarta est nota aliqua ex eo quod communi omittatur, ut si sit foemina familiaque videntes ipsum confiteri, ac minime communicare, aliquid mali suspicabantur. Similiter si sit vir, solitusque frequenter confiteri, et quoties conficetur Eucharistiam recipere, notabantque famuli, quod ipsum comitantur, tune confessum esse, et ab Eucharistia abstinuisse» (1).

3.ª Rectus finis copule. Licet in copula conjugalii, adit Thomas Sanchez, «intercedat voluntas, et corporalis immunitia, cum hae accidit ob bonum prolii, quod est rectus finis, et volitus a Deo, rationi illi indecentiae praeponderat, vel certe illam adequat, compensatque bonum ac honestas pro lis» (2).

4.ª Si sit propter periculum incontinentiae. Adjungit enim citatus Auctor: «Imo idem existimo, ubi finis concubitus non esset proles nec voluptas, sed incontinentiae periculum vitae, quia ad summum est culpa venialis in fine, et cum voluptas minime dominetur, sed continentiae servandaeque fidel matrimonialis amor, non ita mens absorbetur, inventuraque ratio praeponderans, vel saltem adequans, et compensans» (3).

Et haec causae, que in die copulae communicare permitunt, multe quidem sunt. Salmanticenscs etiam inquirunt: «Possunt tamen aliqua justae causae adesse, quae indecentiam illam rascent, atque ita nulla sit culpa accedere tune ad Eucharistiam, ut si magna festivitas occurrat, in qua est decimessimum ad hoc Sacramentum accedere, vel si dies sit jubilaei, exigitque communionem quo comparetur, aut si sit specialis devotione preparatio ad Eucharistiam, vel si nota aliqua ex eo quod communi omittatur prudenter time tur» (4).

Nec requiritur ut haec causae magne sint. Ait namque Thomas Sanchez: «Cum in perceptione Eucharisticie post talen copulam sit ad summum culpae venialis, et adhuc sub judice sit num ea interdict, existimo non nimis rem hanc constringendam, nec urgentissimam causam expectandam, sed mediocrem sufficere, quo conjux communicans a veniali culpa excusat» (5).

Et Sanctus Alphonsus a Ligorio hac super re inquit: «Recte autem dicunt Sanchez, Antoine, et Salmanticenscs, quod a predicta indecentia excusare valeat QUEAVIS HONESTA CAUSA (8): puta solemnitas occurrere, scandalum vitandum, periculum note, jubileum sive indulgentia lucranda, specialis devotione, etc.» (7).

Igitur licet post copulam conjugalem communicare semper ac sit una ex explicitis causis, que, ut ait Sanctus Alphonsus, indecentiam valeat excusare.

III.

Sed ut res penitus enucleata maneat, adhuc questiu ncula alique heie sunt expendenda.

Prima quaestio. Qui communicaturus est, antequam communicet, eo ipso die, poteritne debitum conjugale exigere?

(1) In 4 Sententiarum, dist. 31, quest. unica, concl. 7.
(2) Major, loco citato. Videatur quoque Joannes Sanchez, Selectae et Practica Disputationes, disp. 23, num. 25.
(3) Loco citato, num. 25, in medio.
(4) Quando nempe sit proprus involutaria.
(5) 3 P., Q. 80, art. 7, in corpore.
(6) Selectae, disp. 23, n. 25, circa finem.
(7) Locuitur S. Doctor de pollutione, quae non sit peccatum mortale, eo quod non sit voluntaria.
(8) Non ex lege Ecclesiae.
(9) 3 P., Q. 80, art. 7, in corpore, in fine.
(10) Indecentiam communicandi post copulam licitam.

(1) De Matrimonio, b. III, lib. IX, disp. 13, nis. 7 et 8.
(2) Loco citato, num. 5, in fine.
(3) De Matrimonio, loc. cit., num. 6.
(4) Cursus Theol. Moral., tomo I, tract. 4, cap. 7, puncto 4, num. 8.
(5) Loco citato, num. 8.
(6) Notetur hoc. Non sit: Requiritur magna causa; sed inquit: Excusare valeat QUEAVIS CAUSA.
(7) Loco citato, num. 273, in medio.