El Consultor de los párrocos (1876-09-14 00:00:00), página 5

nombre de las personas que quieran tomar parte, pudiendo ya anunciar que se han inscrito como peregrinos algunas por sonas respetables eclesiásticas y seglares.

Breve apostólico dirigido á los Obispos del Brasil prohibiendo la admisión y permanencia de los francmasones en las hermandades y cofradías.

«PIUS PAPA IX.
VENERABILES FRATRES, SALUTEM ET APOSTOLICAM BENEDICITIONEM.

Exortae in ista ditione superioribus unum perturbationes ex parte eorum, qui massonica sectae addicti in piorum christianorum sodalitates irruperunt, uti vos, venerabiles fratres, in dioecesibus praesertim Olindensi et Belemensi de Para in gravam adduxere conflictum, sic Nostro animo, ut scitis, molestia admodum et acerbo exierunt. Non enim poteramus sine dolore respire, quod exsita illius secte postis ad corruptionem praedictorum sodalitatum manasset, atque ita in instituta que ad sincerum fidem et piety spiritum foedurum ordinata essent, superseminata funesta vixionarium massa in miseram conditionem essent prolapsa. Hinc Nos Apostolico Nostro munere admoniti, ut paterna caritate impellente, qua istam Dominici gregis partem prosequimus, huius malo occurrendum esse incunctanter existimavimus, ac illiteris datis die 29 Maii anno 1873 ad Te, Venerabilis Frater Olindensis, Nostras voces contra haec deplorandam perversionem in Christianas sodalitates invectam extulimus, et tamquam lentitas et clementiae ratione erga deceptos et illlos massonicae sectae assediales exhibita, ut ad congruam tempus reservacionem consumari in quas ipsi incidentur suspenderemus, in cum finem ut Nostra benignitate uterentur ad detestandos errores suos, et ad dannatos, quos inverteret octos, deservendos. Mandavimus insuper Tibi, Venerabilis Frater Olindensis, ut eo temporis spatio elapsi nisi ipsi resipiscerent, predictas sodalitates suppressores ac suppressas declararetis, casque novis sociis adscriptis ab omni massonicae labe immumbus, juxta suo originis rationem de integro restitueretis. Praeterea cum Nos in encyclica epistola ad catholicii orbis episcopos data die 1 Novembris anno 1873 fidelis omnes adversus sectariorum artes et insidias pro munere Nostro munire studeveremus, palam ea occasionis pontificias constitutiones contra pravas societas sectariorum editas in memoriam fidolum revocavimus, atque ediximus iis constitutionibus non unos percelli massonicos costos in Europa constitutos, sed omnes quotquot in America alisque totius orbis plagis habentur. Hinc Nos non potuimus non vehementer mirari, Venerabiles Fratres, quod, cum autoritate Nostre, et consilia errantium salutem spectantibus interdicta sublata essent, quibus in ista regione nonnullae Ecclesiae et sodalitiae ex massonicis assediis late contata, subjecta fuerant, ex hoc occasio capita fuerit in vulgus disseminandi, massonicae sectae tamen in istis plagis consistentium apostolicarum damnationum exsortem esse, ac proinde eosdem sectarios tufo posse in piorum christianorum sodalitatis partam habere. Sed quantum bene a veritate et a Nostri animi sententia aberrant, id aperte declarant tum ea acta, quae superbus memoravimus, tum epistola ipsa quam ad Serenissimum Imperatorem istius regionis scrissimus die 9 Februarii 1875, in qua dum interdicturn, quod nonnullas Ecclesias istarum Dioecesium afficiebat, revocatum iri spondebamus, ubi vos Venerabiles Fratres Parrens et Olindensis injusto carcere detenti in libertatem essent restituti, eam tamen reservationem et conditionem adiecimus, ut sciilet massonici assediae ab officio quae in sodalitatis gererent, summovenerent. Quo ratio providentie Nostra non aliud habuit neque habere potuit propositionem, nisi ut imperatoris votis haec ex parte expletis, ac tranquillitate animorum revocata, opportunitatem imperiali Gubernio praeberramus pias solitudinates, massonicae labe depulse, in pristinum statum restitutientes, ac efficiendi, ut dannatae sectae homines Nostra erga ipsos clementia permoti a perditionis via sessa eripiere curarent. Ne vero in re tam gravi ullum dubium superesse posset vel ullus deceptione locus, Nos non omissimus hac occasione iterum declarare et confirmare, massonicas societas, sive quae in ista regione, sive quae alibi terrarum existunt, quaeque a multibus vel deceptis vel decipiensibus socialium tantum utilitatem et progressum, mutuaque beneficentia exercitium spectare dicuntur, Apostolici constitutionibus ad damnationemibus esse proscriptas atque percussas, eosque omnes qui sectas haddum nomen infante dederint, ipso facto in majorem excommunicationem Romano Pontifici reservatam incidere. Vehementer autem cupimus, Venerabiles Fratres, ut sive per vos, sive per cooperatores vestros de haec exsita peste fidelis admonentatis, eosque omnium potestatis ratione ubi ipsa incolumes praestare adjutamini. Nae minori cum soliditudine vestro zelo commendamus, ut religiosa doctrina per predicacionem verbi Dei, per opportunas instructiones Christiano populo institue sedulo tradatar; sicut enim quae utilitas ex hac ministri parti, si rite impleatur, quae dannata gravissima si neglegitur, in Christianum gregem dimanat. At preter ea de quibus his egimus, deplorare etiam cognitor potestatis abusum ex parte corum qui memoriatis sodalitatibus praesunt, qui nempe, ut ad Nos paciatum est, omnia ad sumum arbitrium revocantes, indebitum jus in rebus et personis acquiri, et in iis que spiritualia sunt sibi vindicare presumunt ita, ut ecclesiasticoi viri et Parochi ipsi in eis officii muneriibus oboundis, eorum potestati penitus obnoxii reddiantur.

Quae res non modo ecclesiasticis legibus, sed et ipsi ordini a Christo Domino in Ecclesia sua constituto omnino adversatur; non enim laici homines a Christo positi sunt rum ecclesiasticarum rectores, sed illo pro sua utilitate et salute laetitiae pastoribus subesse debent, corumque et pro singulorum statu et pro Cleri adjutores praebant, non autem sese immiscere in rebus quae sacris Pastoriibus sunt a Christo conceditae. Quapropter nihil magis necessarium agnoscamus, quam ut praedictorum sodalitatum statuta ad rectum ordinem exigantur; et quod in his abnormalis et incongrua haec ex parte sunt, cum Ecclesiae regulae et canonica disciplina rite componantur. Ad hunc finem assequendum Nos, Venerabiles Fratres, speculatio rationibus quae inter ipsas sodalitates et civilem potestatem intercedunt, in eo quo attinet ad earum in temporalibus constitutionem et ordinamentum, jam Cardinali Nostro a secretis status opportuna mandata dedimus ut cum imperiali Gubernio agat, et concordia cum ipso studia ad optatos effectus obtinendos convertat. Confluitus potestatem civilem in hane rem suas curas Nobiscum studiose colataram, ac Deum exice precamur, a quo bona euncta procedunt, ut hoc opus quod ad religionis et societatis civilis tranquillitatem pertinet, sua gratia prosequi et ajuvare dignetur. Horum votorum ut compositae sint, Vos etiam, Venerabiles Fratres, vestras praesas nostris adjungite, ac in pinguis since- rae directionis Nostre accipite Apostolicam Benedictionem, quam vobis et Clero ac Fidelibus cujusque vestrum curae concretitudem peramitter in Domino impertimus.»

Datum Roma, apud S. Petrum, die 29 Aprilis an. 1876.—Pontificatus Nostri anno tricesimo.—Pius PP. IX.

Nuevo decreto de la Sagrada Congregacion del Indice prohibiendo varios libros.

PERIA II, DIE 12 JUNII 1876.

Sacra Congregatio Eminentissimorum ac Reverendissi- morum Sante Romanze Ecclesiae Cardinalium a Sanctissimo