El Consultor de los párrocos (1876-07-28 00:00:00), página 1

EL CONSULTOR DE LOS PÁRROCOS.

REVISTA DE CIENCIAS ECLESIÁSTICAS.

Periodico semanal.—Al año se forma un volumen de 504 páginas con índices.
Consulta gratis para los suscritores sobre las materias objeto de esta Revista.

PRECIO DE LA SUSCRICION.—Por un año, pagándose en el primer trimestre, 44 rea.; semestre, 24, y trimestre 12.—Estos precios son en la Administración del periódico, Carretas, 12, 2º, Madrid.

SUMARIO.

SECCIÓN DE TEOLÓGIA MORAL Y MÍSTICA.

Casos de conciencia. I. An mendicantes in aliquibus matrimonii impedimentis dispensare valeant?—II. Quod agere debet confessarius quando certi scit matrimonium cum impedimento celebratum, nullum esse?—Tenebiturne ejus multitudinem puniendi detergere?—III. Quomodo revindicandum matrimonium nullum ab impedimento consensu nuptialis?—IV. Quomodo revindicandum matrimonium nullum ab impedimento matrimonialis?—V. Potius revindicari matrimonium, quando est nullum ob impedimentum impotentiae?

Noticias de interés general. El Espiritismo en Rusia.—Un médico acusado de fraude.—La ley de la educación de grandes académicos en Francia.—La cuestión de Oriente, considerada bajo el punto de vista religioso.

SECCIÓN DE TEOLÓGIA MORAL Y MÍSTICA.

CASOS DE CONCIENCIA.

PRIMER CASO.

Estne certum, mendicantes posse dispensare in impedimento affinitatis occultae, aut minime in forum contentiosum adducte? Ratio dubitandi est, quia, ut fertur, quidam missionarii, profecto ob celum, eloquentiam, atque doctrinam laudandi, suis in concionibus, quibusdam Mexicanis provincialis habitis, hoc tamquam certum et in praxi tuitum docuerunt.

Hae est consultatio nobis proposita. In illa duo omnino diversa inventariunt, videlicet, facta et doctrina. De facitis, nobis proprors incognitis, nihil dicimus. Ad doctrinam vero quod attinet, quod, tamquam indubium a Doctoribus committer traditur, summum exponemus. Sic, doctrina semel statuta, quid tenendum sit scelut, et, an facta; si certa sunt, probanda aut improbanda sint, nemo non videbit. Nihil ergo contra memoratos missionarios dicemus sed exposita doctrina, regulam generalem ad dubia omnia hac in re solvenda necessariam constitueamus.

Hane questionem expendens, aut Concina: «Contendunt aliqui, mendicantes privilegium habere, a Leone X concessum Augustinianis, dispensandi cum his, qui scienter aut ignorantem contraxere cum impedimento affinitatis, dummodo notorium non sit, neque ad forum contentiosum deductum. Verum privilegium istud aut commentitium est, aut contrario usu abrogatum» (1).

El paulo post subdit ipse Concina: «Regulares mendicantes habent facultatem dispensandi ab aliquibus impedimentis? Rsp. Posse quoque Regulares, si suorum privilegiiorum (1), dispensare in impedimento superveniente matrimonio ob copulam cum consanguinea conjuges in primo vel secundo gradu, et ob votum simplex castitatis, ante matrimonium emissum, ut possint invicem non reddere modo, sed etiam petere, docent Sanchez, Diana, Pontius, Castropolus, Aversa, Rodriguez, Candidus, et alii, quos citant et sequatur Salmanticenses (2). Hoc privilegia concessisse ajunt Julian II, Martinum V, Benedictinis Monasterii Vallisoleti, S. Pium V, vive vocis oraculo, Minoribus. Alind privilegium concessum Jesuitis referunt Sanchez et Palau. Disputant vero Auctores isti, an, ut mendicantes possint dispensare, debeant a suo Provincia- li vel Generali speciale habere licentiam. Affirmant illi, negant isti, Salmanticenses (3) doceunt non requiri deputationem Provincialis, sed sufficiere quod deputation fiat a superiori con ventuali (4).

Et his sententias expositis, quid de iisdem sentiat apriens, adjunxit Concina: «Hec que de Regularibus circumfertur privilegia in hac materia, ei narrata interpreta- menta milii proprors commentitia sunt et arbitraria. Mirum est quod in tam gravi negotio nemo unius referat ejusmodi privilegia; sed assertiones dumtaxat Auctorium in- farciunt, qui mutuo se citant, quin unius documenta cita- ta rescribat. Quare hoc omnia ut vera figura ego rejici- o, donec authentici documenti Doctores, qui illa comminiscuntur, legitima evincant. Neque suspicaris, me gratis, et pro arbitrio talia privilegia rejicere. Illa enim sa- pientis inquisivi, Bullarium Pontificum, a quibus concessa as- seruntur, revolvi etiam ab aliis curavi. Nihil pentus in- ventum est» (5).

Ha Concina rationes mihi solidae admodum videntur. Si etenim privilegia de quibus agitur vera sunt, quando et a quo fuerunt concessa? Ubi concessionis decreta reperin- tur? Cur a nemine citantur vel rescribuntur? Donee ergo decreta non apparcant, privilegia, saltem ut valde dubia, pro praxi erunt rejicienda. Privilegia, eo quod sint contra jux commune, probatione indigent. Hae autem probatio, quae absudibio necessaria est, nonnisi citatis decrets aut additus fidelegnis testibus, fieri valet. Jam vero, ci- tantur haec decreta vel adducuntur hi testes? Nullo modo. Igitur privilegia his, in praxi saltem, nulla danda fides. Hoc est tutius, probabilius, et etiam sere certum. Quomo-

(1) Theologia Christiana, t. 10, lib. 2, De Matrimonio, dissert. 3, cap. 4, n. 3.
(1) Hoc additur, quia possunt facultates extraordinariae specialiter a Summo Pontifice concessas habere.
(2) Curas Theologiae Moralis, tract. 9, cap. 14, punct. 1, n. 14.
(3) Loco citato, n. 16.
(4) Concina, ibidem, n. 9.
(5) Loco citato, n. 10.