El Consultor de los párrocos (1876-09-23 00:00:00), página 7

Nego consequentiam. Nulla etiam est lex justa, quae etiam in foro interno testamento privata velit annulare.

Objectio 6.a. «Legum civilium observantia necessaria est ad bonum commune.»
Quis hoc negat? Sed quomodo observantur leges, quae non existunt? Jam enim ostendimus, nullam esse civilem legem, quae testamento minus solennia in foro conscientiae annuliet.

Objectio 7.a. «Concilia ait: Nos, qui non probabilitatem, sed veritatem investigari pro viribus nititur (1), resocietam sustentiam (2), ut falsam rejiciamus (3).»
Ut falsam rejiciamus! Est quomodo falsam esse demonstratur? Argumenta omnia in casu hoc a Concilia allegata non nisi parte principii petitiones sunt.

Objectio 8.a. «Inquit ipse Concilia: Omnia subditorum bona in ordine ad publica commercia peragenda supreamorum potestatum directione et regimini subaeunt. Ergo supremae potestates formam et ritus prescribere valent ad quorum normam celebrari contractus debant, et quibus non servantes, irriti sint (4).»
Hoc autem nemo non videt, Concilia nimis recalcitaria, aut potius, omnino apparat. Difficile admodum illi fuisse. Sacrarum Scripturarum aut Patrum testimonia hanc summae miram, atque singularem doctrinam confirmare vel comprobare. Ast, his nunc praeterritam, ad objectionem des- truendam, satis erit innoveri potestates civiles, sive legum- latores unquam intendisse testamento clandestine omni vi in foro conscientiae obligandi destitueri. Hic ergo inventuri falsum principium et falsa suppositio. Primum, quia potestas civilis caret facultate, quam illi hoc in casu tribuit Conci- na. Secundum, quoniam, etsi hac facultate non carere, un- quam ea uti voluit.

Objectio 9.a. «Sequit idem Concilia: Error manifestus est, societati humanae et publico bono infestus, asservare, quod subditi in conscientia foro, istarum legum observatio- ni adstricti non sint (5).»
Hic, ut patet, supponuntur tria, quae testitus falsa sunt. Supponitur primum existere leges, quae testamento privata in foro conscientiae irritent, quod, ut vidimus, falsum est. Supponitur secundum esse, quod manifestum est, et societati humanae et publico bono infestum, credere leges humanae, quae non existunt, testamento minus solenniter in foro conscientiae non annulare, quotidiani, ut ostendimus, falsum pariter est. Supponitur tertio fideles tenere ad observantium legum non promulgatarum, sive ad eas observandas, siutimimpressa- rum, vel in eo quod non praescribunt, quod quam falsum sit omnibus liquet.

Objectio 10. «Concludit Concilia: Contractus solennitate legum carentes essent et non essent validi (6).»
Nego suppositum et disjunctioinem. Hi etiam contractus non essent validi et invalidi simul. Essent semper validi, quia celebrati sunt secundum ius naturae. Lex autem civilis, quin naturaliter nullos esse definit, ut illos confirmaret aut protegeret, non posse, quoniam ob defectum testium veritatem eorum celebrations non quid ostenderi. Lex ergo civilis non negat eadem; dumtaxat assert, sibi valorem hunc non possesse constare.

Objectio 11. «Leyes irritantes testamento clandestina fundantur, non solum in presumptione fraudis, sed etiam in timore perculi.»
Hoc certissimum est. Ast quid ad rem? In casu proposito, uti ostendimus, non est frusus nec fraudis periculum. Non est enim nec qui fallere velit, nec qui falli queat. Non primum, quia ipsa haec prejudiciales contra se declarat. Non secun- dum, quia ipsa haec a testatore directe quod declarat auditi. Leges civiles idcirco, de quibus agitur, ad casum pro- positum minime extendentur.

Objectio 12. «Contractus sine solemnitate celebrati nulli sunt. Ergo idem dicendum de testamentis.»
Nego suppositum. Contractus privati, eo solo quod privati sint, insinua ut nulli sunt habendi. In foro externo eorum valore fortè non poterit demonstrari; ast coram Deo, qui obli- gationem contraxit, obligatus est, et ad pacta servanda pro- cedat dubio tenetur.

Objectio 13. «Matrimonium clandestinum a lege civili annulatum, nullum est. Ergo similliter nulla erant testa- menta privata.»

Contio hos docendum est:
1.º Matrimonium clandestinum annulata quidem fuisse, non a lege civili, sed a lege ecclesiastica, seu a Concilio Tri- dentino.
2.º Concilium Tridentinum voluisse ac intendisse nulla aquae irrita declarare omnia clandestina matrimonia in pos- terum celebranda.
3.º Denique. Nec Concilium Tridentinum, nec leges civi- les unquam voluisse aut intendisse testamenta omnia priva- ta in foro conscientiae annulare vel irritare.
Objectio 14. «Qui abusque testamento solenni decedit, pe- rinire est ac si intestatus omnino decessisset.»
Hoc falsissimum est. Qui etenim privatim testatur, coram Deo sive in foro conscientiae non intestatus decedit. Eius uti- tura voluntas certo cognoscitur, et, si possibile est, impleri debet.
Objectio 15. «Soto ait: Scio equidem de jure variatum non unquam esse inter judices, quando scilicet huere fatetur voluntarium defuncti; sed profecto crediderim perinde pronunciandum esse si nihil defunctus dispositus est (1).»
Hoc animadvertendum est:
1.º Dominicum Soto loqui, non de foro interno, sed de sententia danda pro foro externo, quae quidem ob defectum testium, in favorem testamenti dari neguit.
2.º Ipsum Sotum, et in codicem loco, fuse ostendere testa- menta privata in foro conscientiae valida esse, antequam per judicis sententiam annulentur.
Objectio 16. «Lex civilis irritat contractus a pupillo ante legitimam statum celebratos.»
Profecto quidem. Ast quid inde? Pupilli ante legitimam statutum et a jure civili, et etiam a jure naturali declarantur inaequalis ad contrahendum. At quis unquam dixit homines jura pribiles ad contractus celebrandos privata testamento hand posse habere?
Pratera, vel ipsi pupilli, si ad statum discrecionis certo pervenerint, etsi non civiliter, naturaliter possunt contrahe- re sive se obligare. Hoc cum accidat, si non in foro externo, in foro conscientiae ad pacta servanda tenentur. Hoc con- firmatur doctrina Ecclesiae, qui ut valide admittit matrimon- ia a pupillis ante legitimam statum, sed postquem ad pu- bertatem pervenero, celebrata.
Objectio 17. «Lex civilis irritat contractus a possessori- bus maioratum, in praedictum hominum maioratum cele- bratos.»
Nemo hoc negat. Sed hujusmodi contractus nulli sunt di- cendi, non quia privati sint, sed quoniam a personis, quae juro inhabiles sunt, sive quae potestate carent, celebrantur. Bona maioratum non sunt possessoris propria. Possessor non est florum Dominus, atque idecirco illis libere disponere non valet.

(1) Et quomodo investigatur veritas, quin investigetur probabilitas?
(2) Sancti Antonini, qui sustinet testamenta facta secun- dum iuris naturalis principia, in conscientia obligare.
(3) Theol. Christ., t. 7, lib. 3, diss. 1, c. 7, n. 11.
(4) Loco citato.
(5) Loco citato, n. 11, in fine.
(6) Loco citato, n. 12.

NOTICIAS DE INTERÉS GENERAL.

El Sr. Obispo de Córdoba resuelve la gravísima cuestión relativa á los cementerios del modo siguiente:

«Para evitar conflictos, siempre lamentables, entre las autoridades eclesiásticas y civiles, provenientes algunas veces de la falta de lugares que sean dignos de recibir los restos de aquellos desgraciados que han muerto fuera de la comunión católica, o que se han hecho acreedores á que se les niegue la sepultura eclesiástica, hemos oficiado á la autoridad superior de la provincia á fin de que en todos los pueblos de la diócesis se construyan cementerios destinados á este objeto, quita- do del todo todo pretexto y excusa á los alzamientos y revueltas que han tenido lugar hasta ahora en diferen- tes puntos del obispado. En su virtud, y según tenemos ofrecido al excelentísimo señor gobernador, todos los Arci- prestes, Rectores, Parrocos y demás Clero, auxiliarán á los alcaldes, dándoles el apoyo de su fuerza moral, y no ponien- do ninguna clase de obstáculos para que se construyan los referidos cementerios.»

(1) Loco citato, 4.ª ratio.