El Consultor de los párrocos (1876-08-20 00:00:00), página 5

Conditiones has implere difficilis admodum est; sed Gobat suam sententiam, non nisi omnibus his conditionibus suppositis, defendit. Hec prae oculis habeantur, si bene Gobati doctrinam judicare desideramus.

Tamburinus ait: «Sponsis de futuro valde probabilitas sine peccato licent quedam amoris signa, qualia sunt oscula, tacitus, aspectusque pudici, ac locutiones amoritiae, etiam propriae delectationem in illis residentem, sed stae periculo pollutionis, vel consensus in illam, vel in copulam: ut nulo modo impudicii. Unam exconsensionem invano in spousa eas actiones pudicas exercente cum pollutionis periculo pravissio, sed non intento, et sine periculo consensus in illam. Nam si in occasione esse esset ut inuerbunus haberetur, si ab illos absisteret, posset eas usurpare, quia jam adest rationabilis exconsensio» (1).

Ut nemo non videt, hae est cadem Gobatii doctrina cum iisdem restrictionibus. Exclusis omnino actibus impudiciis, pudici ipsi non admittuntur, nisi cum recto fine vel propter necessitatem, et citra periculum pollutionis, aut consensus in eam.

Obijicitur forte casum hunc esse perrarum aut metaphysicum validum? Hoc non inficiabilur; ast Tamburinus non nisi pro casu hoc suam doctrinam proponit.

Pater Thomas Sanchez dicit: «Oscula et amplexus, aliquid actus non impudici excusantur a culpa mortali inter sponsos (2). Et paulo post, 17 Auctoribus magni nominis omnibus citatis, adjungit: «Hae conclusio vera est, quamvis sponsi intendant eam delectationem sensitivam, quae ex ipsis amplexibus et osculis ortur, quia sponsalia, quae matrimonii initium sunt, excusat a mortali hanc delectationem» (3).

Et subdit: «Est tamen moderanda conclusio, dummodo non adsit periculo in copulae, vel consensus in eam, aut pollutionis. Tunc enim essent hic tactus peccatum lethalis» (4). Et sequitur: «Ut dixi, hic actus excusantur a mortalit quoque habentur inter coniuges. At inter sponsos de futuro strictius loquendum existimo. Valde expedit, ut sponsi de futuro mutuum aspectum fugiant, abstinentiaeque ab illis tactibus, quo periculum admittendi multa mortalia caveant» (5).

Addit Sanchez: «Tactus impudici nullatus sunt liciti sponsidis futuros» (6). Et citam: «Hinc infertur, non permittebant solos esse sponsos de futuro, tum propter periculum tactuum impudicorum, tum quoque ob ipsas copulae periculum» (7).

Et concidit Sanchez: «Secundo infertur, similiter licere sponsidis de futuro aspectum, et colloquia mutua, quod docent Navarrus et Graffis. Et addit Navarro licere frui voluptate, qua inde nascitur, secundo pollutionis consensus in copulae periculo. Intellige tamen id licere, si adsit finis honestus. Intellige etiam modo aspectus non sit valde impudicus, ut partium verendum» (8).

Et en doctrina Patris Thomas Sanchez iisdem ejus verbis exposita.

Salmanticenses Sanchez doctrinam in compendium reducunt tradunt (9). Hanc ob causam, ne actum denuo agamus, ab illa exponenda supersedemus.

Pro corone tamen quid Sanctus Alphonsus a Ligorio hac super re tradat, videamus. Ait enim: «An inter sponsos sint peccata mortalia oscula et tactus pudici, si flant ad captan-

dam voluntatem? (Dicitur nudici, nam certum est, impudicos esse lethalia) Duplex aestit sententia.

Prima sententia, quam tenent Sanchez, ac Salmanticenses cum Aversa, Diana, et Azor, dicit esse tautum venialia, licet intendant delectatio carnalis, et aisit commotio spirituum genitalium, dummodo non sit magna, et absit periculum pollutionis, vel consensus in copulam. Adduntque Salmanticenses, predicibus actus exconsuri etiam a veniali, si adsit causa justa, v. g., ostendendi amorem, septandi benevolentiam, effugiendi inurbanitatem, vel servandi morem patriae.

Seconda sententia, longe probabilior et omnino sequenda, quam tenent Lessius, Mazzotta, Roncaglia, Concina, Donacina cum Henriquez, et Rebello, Croix cum Mendo et aliis, ac Viva cum Suarez, Perez et Hurtado, docte tales actus prohibitos esse spondis eodem modo quo vitant omnino solutis. Ratio, quia sponsis ratione sponsalium nullum acquirit jus ad corpus sponse, et si forte aliquale ius acquirit per sponsalia, quia tamen non adhuc est perfecte dominus rei, non potest re illa uti ne imperfecte quidem. Praeterea, cum sponsis non lisceat copula, nec licent tales actus, qui tantum ad copulam sunt ordinati.

Concedant tamen Croix et Viva cum aliis Auctoribus, ab ipsis adductis, quod oscula et amplexus, juxta morem patris, aliquando spondis permittit posint, sed non alter quam solutis permitteur. Et hoc est probabilior, modo tales actus non sint pressi, et per aliquod tempus protracti, ut bene advertit Roncaglia, qui etiam eos admititut benavenientis demonstrationem: sed ego non admitterem, nisi ubi talis vigeraut usus, ut etiam nit Mazzotta.

Id autem quod dicunt Busembaum et Lessius cum Navarro, Toletto, Cajetano, etc., nempe quod spondis licent tactus pudici, si intendant delectationem tantum sensitivam, secus vero si venerant, recte ajunt Roncaglia, et Croix non esse practice probabile, quia ordinaria semper aderit certum periculum consentiendi in delectationem venerae cum sensitiva tam conjunctam. Qua ratione spectata, prima etiam sententia nec practice probabilitas est, quia in materia tam labili moraliter est impossibile in talibus actibus, causa voluptatis habitus, se contine a non labendo in pollutionem, vel copulae consensus» (1).

Hec Sancti Alphonsi doctrina tuta omnibus erit regula. In illa quid negandum, aut quid concedendum sit, clarissime appareat.

CUARTO CASO.

Duo infideles impedimento consanguinitatis in secundo gradu ligati, matrimonium contrahunt. Estne validum matrimonium hoc?

Postea iudem infideles ad fidem convertuntur. Quid ergo faciendum? Erinse illis opus dispensationem praediti impedimenti obtinere, et denuo matrimonium coram Parochio et duobus testibus, seu ad normam Tridentini, in facie Ecclesiae celebrare?

Ad has duas questiones solvendas, sufficiet communem theologicorum ac canonistarum doctrinam hac super re, summatim exponere. Hae ergo doctrina sequentibus conclusio- nibus continetur:

1.º Quando uterque infidelis ad fidem convertitur, omnibus est comportum minime dissolvit possesse prius matrimonium, sed omnino firmum manere (2).
2.º Matrimonium infidelium, si ambo coniuges ad fidem