El Consultor de los párrocos (1874-04-09 00:00:00), página 3

saepe separari, voluntate conjungit licite unquam separantur. Quando mulier gravida est, coniuges possunt dicere: «Concepit nunc non est possibilis; sed hae impossibilitas, non a nostra voluntate, sed a rerum natura omnino pendet. Nos non intendimus proles procreationem excludere. Idem dicendum de casu foemine, que jam ad senectutem pervenit. Non conceptit profecto; sed nec illa nec ejus conjux ob pravam voluntatem generationem impediunt.»

Et accidit hoc quando coniuges, qui sene non sunt, copulam non habent, nisi quando sciant, conceptionem non esse possibillem? Non est hoc in casu positiva ac prava voluntas generationem excludenti aut impediendi? Ha sane.

Igitur ex eo quod licita sit copula, quando femina est gravis aut sene, inferri minime valet licitum similliter esse coitum, quando coniuges, qui sene non sunt, coire nolunt nisi tempore in quo conceptio impossibilis appareat. In primo casu voluntas generationem impediendi non existit; in secundo existit et contra. In hac voluntate generationem vitandi magno consistit, quae hos inter duos casus reperitur differentia.

III.

Alium eisdem clarissimi auctoris errorem examinamus. Posita questione, an, quamodum in vilo, detur mere naturalis pollutio in femina, negative respondet. Hoc grave nimis cum sit, et communi theologorum sententiae oppositum, attente perpendi debet. Et hoc, ut melius fiat, ipsius auctoris argumenta videamus.

Ait ergo auctor: «Pollutio, juxta communem theologorum definitionem, est seminis humani effusio, secusa copula. Jam vero semen a femina praestandum pro generatione non est semen quod effundit, sed ovum ab ovario secretum, et decussum; ergo effusio seminis mulieris vera pollutiois characterem non habet.»

Heic neganda est consequentia, nam quidquid in contrarium ab auctore asservatur, unquam evidenter ostendi potest mulieris semen nullo modo ad generationem concurrens. Praeterea effusio seminis, modo nimia sit, naturam sicut et in homine destruit. Est igitur eadem commotio, est eadem effusio, est tandem idem periculum seu damnum: ergo identica quae est pollutiois malitia.

Auctor, suo systemate allicinatus, duo supponit, quae nimime probat. Affirmat etiam:

1.º Semen mulieris nullatenus ad generationem concurre.

2.º Pollutionem in sensu theologicum, sive quod specialis malitia, non existere nisi quando semen quod effunditur ad generationem potest concurre.

Primium, scilicet, mulieris semen ad generationem non concurrens, alud non est nisi hypothesis gratuita, vel saltem opinio plus minusve probabilis, non autem veritas bene demonstrata. Et quomodo a principio non certo certe consequentie poterunt deduc?

Secundum, nempe, pollutiois specialem malitiam non existere, nisi quando agitur de semine quod ad generationem potest concurrens, omnino falsum ac reprehendendum est. Opinionem sustinet mulieris semen ad generationem non concurrens, nova quidem non est. Multi enim sunt veteres philosophi atque theologi qui hoc seculis praeteritis tradiderunt. Ast, vel ipsi auctores, sic opinantes, unquam docueri effusio seminis mulieris pollutiois characterem non posse habere.

Insuper, haec non est quaestio physiologica, quae instrumentorum physicorum ope solvi quid; est quaestio essentialiter moralis, quae Sacrae Scripturae locis, Sanctorum Patrum testimonii, Conciliorum ac Summorum Pontificum definitionibus, et theologorum sententias tantummodo potest resolvi. Et constat ex Scriptura, ex Patribus, ex Ecclesia autoritate, aut ex theologorum doctrina in feminis pollutiois malitiam esse non posse? Minime quidem. Auctor operis, quod expendimus, quamquam vere superlarem opinionem sustinet, nihil, absolute nihil vel ex Scriptura, vel ex Patribus, vel ex Ecclesia, vel demum ex theologiae depretium, ad thesin suam confirmandam. Hoc, tanti viri pace, verse mirum est. Theologus catholicus namque doctrinam ejus, non in mera naturalis- tarum doctrina, sed in Dei Ecclesiaeque legibus, seu in fontibus Theologiae Moralis fundare dobet. Hoc qui non facit a vera theologia discedit.

Addit auctor: «Utrum circumstantia effusionis humorum, que nomine pollutiois feminea nocitur, motibus graviter inordinatis specialem malitiam superaddat»

Ad hanc questionem negative respondet. Rationes, quibus ad negandum instititur, sequentes sunt: 1.º Quod ideo theologi malitiam specialem effusioni mulierii tribuant quod ejusmodi effusio assimilatur seminis virilis effusione; porro hoc assertum omni fundamento destitui iudic medicorum experimentis omnino constat (1). 2.º Quod theologi malitiam pollutiois non in eo consistere dicunt quod voluptas maior capitur in casu, cum aliquando pollutio eveniat sine voluptate, nempe in externatis; sed quod per eam fiat perditio seminis: cum autem in feminis nulla autori seminis perditio, nulla proinde inest specialis malitia pollutiois venerae materiwm.»

In hoc auctor certissime fallitur. Theologi etsimt hanc distinctionem nec faciunt nec unquam fecere.

Specialis pollutiois malitia consistit non solum in deperditione veri seminis, sed etiam et precipue in eo quod deperditio seminis indebito modo fiat, seu contra naturam sit. Et quis inficiari poterit voluntariam deperditionem seminis in feminis nature esse contrariam et modo indebito sive contra Dei legem fiet? Si ergo haec deperditio seminis contra Dei legem est, quonodo pollutiois malitia non habebit?

Mera seminis deperditio pollutioinem non constituit. Quando coniuges sene sunt, in copula vera est seminis deperditio, siquidem semen effusum ad generationem non quod inservire. Attamen hoc in casu non est pollutio, et copula licita esse potest. Pollutionis idecirco malitia pendet, non a mera seminis deperditio, sed a deperditione contra Dei legem procura.

Auctor, quadam in littera ad suam singularem opinionem sustinendum scripta (2), ait: «Antequam solvendis difficultatibus detur opera, theses quas de hac materia stabilire molitus sum, primumtatis satius visum est. Jam vero he sunt:

Prima thesis. Cum, unanimi theologicorum sensu, pollutio sit: Effusio seminis humani, secusa copula, et cum ex altera parte similis effusio, ex recentibus physiologia inventis, mulieris sit plane impossibili (3), pollutiois theologicam (4) in feminis inveniri non posse, erendum venit (5).

(1) Hoe dicitur; at non demonstratur. Auctor pra oculis non habet medicorum experimenta innumeris erroribus esse obnoxia. Praeterea, medici Theologiae Moralis non sunt magistri.
(2) Videatur hae litterae in ephemerede Revue des sciences ecclesiastiques, num. 169, mensis Januarii, anni 1874, pag. 99.
(3) Cur hoc impossible? Cum agitur de re adeo gravi, demonstratio, vera demonstratio proprors necessaria est.
(4) Id est, que specialem malitiam habeat seu speciali modo legi Dei adversetur.
(5) Hae thesis, prout vidimus, non est nisi gratuita hypothesi.