ferjorosa/bne-hemeroteca-ocr-xix huggingface dataset:
La Ciencia cristiana (1885-01-01 00:00:00), página 354

gemus. Universoque huic Capitulo facultatem facimus capitularia sibi conficiendi statuta, ordinatones decreta, sacris quippe constitutionibus et Tridentino Concilio, necnon conventionibus praefatis penitus consentanea, quae nihilominus ordinarii Antistitis approbatione indigeant et supinde tantum efficacem legis vim sibi vindicare queant.

10. Deinceps non tantum autem praebendae parochiales praevio concursu et examine iuxta sacrorum canonum praescriptum conferantur, sed etiam singulae cathedralis Capituli praebendae sive dignitarie, sive canonicale, sive beneficiariae iuxta modum in relatis conventionibus speciatim determinatum provideantur, compositis tamen ad earumdem conventionum praescriptum nominationibus ad omnes hasce praebendas, tum pro iis quae modo Pontificii reservantur, tum pro iis quae Regio Hispanico Gubernio, necnon Ecclesia Antistiti et Capitulo in singulis illiarum vacationibus attribuuntur.

11. Porro donec tot bona stabilia non minores prorsusque pueros omnes reditus adlatura optabilius suffecta, plenoque cum dominio adiudicata non fuerint, quoad Capituli cathedralis dotationes sive congruas praebendas, haec ita viritim erunt, ut quotannis ex publico Regii Gubernii aerario fideliter persolvantur conventae statutaeque pensiones in singulos menses dispertiendae, cum Decano ceterisque Dignitariis, tum singulis Canonicis tam de officio quam de gratia, necnon ceteris Beneficiariis seu Capellanis iuxta modum et normam quae pro cathedralium Ecclesiarum Capitulis in conventionibus saepe relatis sollemni sanctione pacta fuerunt et modo observantiae sunt demandanda. Confecta tamen ex tertia omnium harum capitularium et beneficiorum dotationum seu pensionum parte, erit massa quotidianarum distributionum in singulos dies ex horas per Dignitarios et Canonicos, necnon Beneficiarios choro praesentes tantum proportionabiliter lucrandum, iuxta sacrorum canonum praescriptum et normam, ut divina officia ceteraque munia ecclesiastica et capitularia accurate frequententur. Quoad vero opportunam perpetuamque illius Ecclesiae cathedralis Fabraeae et Sacrarui tuitionem et provisionem eadem omnia et singula, si extent, quaeque bona redditus et quaevis emolumenta, sive etiam praestationes et proventus ad necessaria impendia ibi obeunda stabiliter atque inviolabiliter
La Ciencia cristiana (1885-01-01 00:00:00), página 355

assignamus, praescripto tamen ut dos ad sumptus divini cultus inibi decenter explendi, inspecto novo splendidiori cathedrae perficiendae statu, nec desit nec impar habeatur, atque illa certa ratione ita coalescat, quod annui eius reditus quemadmodum in relatis conventionibus sancitum est (scilicet anno MDCCCLI et MDCCCLIX) intra septuaginta et nonaginta argenteorum millia a memoratu Gubernio permanenter rependantur. Necnon quae in pacta sollemni conventione circa praebendarum et beneficiorum et capellaniarum provisionem et Capitulorum regimen in Ecclesiae cathedralibus statuta sunt, etiam in aede Collegiali Magistrali Complutensi et in aliis, si quae sunt, plane ac in omnibus vigent ac observentur. Tandem quoad singulas parochiales ecclesias totius Matritensis–Complutensis dioecesis id, iuxta ipsas conventiones, praesertim additionalem anno MDCCCLIX sartum tectumque sit, ut pro illarum unaquaque ad eius incrementum ac incolumitatem iugiter servandum, divinumque cultum inibi obeundum firmiter adsignetur congrua annua summa, quae mille dictae monetae argenteis numquam et nullibi sit inferior, atque pro Parochis in urbanis paroeciis annuus uniuscuiusque praebendae parochialis reditus intra tria et decem millia, in ruralibus vero duorum saltem millium constitutatur, atque demmu Parochorum huiusmodi Coadjutores et Oeconomi intra duo et quattuor millia argenteorum huiuscemodi emolumentum obtineant: super quibus quidem adimplendis necessariis dotationibus, Nos confidimus eas omnes, spectata Regalis Gubernii praefati cura et religione, pro illorum christifidelium necessitatibus etiam ad opportunitatem fore auggendas.

12. Praeterea, quemadmodum in ipsis conventionibus consultum et expressum fuit; pari apostolica auctoritate praecipimus quod idem Gubernium, quoad melius accuratiusque fieri cito nunc poterit, iuxta desponsam acceptamquae fidem, efficiat reapse ut ad hoc opus vel de novo construatur, nisi adsit, pleneque adiudicetur in Matritensi civitate aedificium satis ample idoneum, satisque decenter concinnnum, atque adeo necessaria supellectili praeditum, ubi latiori modo ut itidem par est, ecclesiastica studia continuor excolantur, utque Seminarium ipsum ad iugem eius sustentationem, prosperitatem et opportunum incrementum congrua dotatione fulciatur et stabiliter iuxta conventiones praedi-
La Ciencia cristiana (1885-01-01 00:00:00), página 356

ctas muniatur. Nulla ceteroquin quavis de causa interiecta oppositio ne, ut eo maior inibi ali educariique possit proborum adolescentium in sortem Domini vocatorum copia, quo magis in ea dioecesi nunc plurim Presbyterorum numerus in uberiorem Jesu Christi Servatoris et SS. Conciliorum Tridentini et Vaticani decretis obsequentiam sit necessarius, tum quod eiusdem Seminarii regimen, tum quod instructionem, circa quam Nobis foret acceptissimum si philosophiae et theologiae disciplinae alumnis traderentur iuxta doctrinam S. Thomae Aquinatis.

13. Insuper ad Matritensis-Complutensis episcopatus et piarum institutionum tuitionem id etiam ex superioris enarratis conventionibus constituitimus ut Ecclesia tota Matritensis-Complutensis necnon Seminarium ipsum Conciliare, atque adeo singula Matritensis-Complutensis dioecesis ecclesiastica et religiosa quaeque Instituta, Corporationes et piae Soladitates plane sartam tectam existentiam praeseferant atque ideo inviolabiliter tutari valeant, ple- nam prorsusque liberam facultatem et omnimodam potestatem facimus retinendi necnon absoluto cum dominio noviter acqui- rendi, fruendi et administrandi qualiacumque iuris bona, res, pro- pietates, dotationes et redditus ecclesiasticos.

14. Interim, quoad proventus quadragesimalis Indulti, Ordina- rius Matritensis-Complutensis eos administrabit ac libere impen- det in instituta beneficentiae et caritatis opera suae dioeceseos, servata Apostolicarum Constitutionum forma. Quo vero ad elec- mosynas ex Bulla, cui Cruciatae nomen, per aliquot amplius an- nos indulgenter colligendas, administrandas et religiose in desi- gnatus usus pios erogandas, iubemus ut ea utique omnia et singu- la fideliter observanda, penitusque adimplenda sint, quae tum in memoratis conventionibus, tum in Apostolicis Litteris in forma Brevis die xxx Aprilis MDCCCLXI datis, quae incipiunt — Dum in fidelium furor —, consulto disposita et provide mandata sunt, ita ut quod ii omnes eiusdem Bullae Cruciatae proventus conser- vandi, administrandi, adeoque iuxta normam in ea ultima proro- gatione ad rem Indulti praescriptam, erogandi omnino sint, sal- vis tamen obligationibus, quibus iudem proventus vi conventio- num cum hac Sede Apostolica imitarum obnoxii dignoscuntur.

15. Postremo memoratam Matritensem-Complutensem episco- palem Ecclesiam, ubi erecta et constituta fuerit, protinus in
La Ciencia cristiana (1885-01-01 00:00:00), página 357

metropolitanae Toletanae suffraganeam, cum omnibus et singulis honoribus, praerogativis, favoribus, gratias, privilegiis et ceteris cunctis, quae aliae ipsius Toletanae archiepiscopalis Ecclesiae suffraganeae de commune iure habere et tueri solent, dicta apostolica auctoritate subiicimus, illiusque canonicam taxam in singulis Litterarum Apostolicarum sum. Plumbo expeditionibus, quotiescumque novus illi Ecclesiae Pastor praeficiendus erit, indulgentius, habita etiam peculiariurn circumstantiarum ratione, in aureis Florenis de Camera quingentis et quinquaginta, statuimus, sicque in libris Camerae Apostolicae Sacriique Cardinalium Collegii inscribi et observari iubemus.

16. Praeterea summopere commendantes laudati Regii Hispaniarum Gubernii datam fidem propensamque voluntatem satisfacientes usque ad necessitatem omnibus et singulis quae in totum opus requiruntur, iuxta ea etiam quae consulto et provide conventa utrinque sunt et sancita, Alphonso XII Catholicó Hispaniarum Regi eiusque in illo Regno legitimis Successoribus, ut tam hac prima vice quam in singulis subsequuturis episcopatus Matritensis-Complutensis vacationibus intra tempus per sacros canonnes praefinitum, idoneam dignamque personam Matritensi-Complutensi Cathedrali per Romanum Pontificem praeficiendam, apud hanc Apostolicam Sedem nominare seu praesentare valeat, servatis caeteroquin de canonico iure ac de more servandis, exceptisque casibus vacationum Sacrae Romanae Ecclesiae speciatim ipso in iure iam reservatis, apostolica item auctoritate perpetuo similiter concedimus et indulgemus.

17. Intendimus ulterius, ut cuncta ad res, iura et personas ecclesiasticas respective pertinentia, de quibus nec in praecitatis conventionibus neque in hisce praesentibus ulla facta fuerit mentio, nullaque illata specialis providentia, ea omnia iuxta canonice vigentem Ecclesiae disciplinam ultro habenda, dirigenda et declaranda erunt. Ideoque praecipimus ut postquam caedem praesentes exequutioni mandatae fuerint, tunc ea singula documenta, processus causarum, positiones, piarum fundationum et legatorum instrumenta, quaeque denique scripta dismembrandae Matritensis provinciae, earumque Paroeciarum sive res, sive jura, sive personas quoad formam ecclesiasticam respiciantia, queant ad opportunitatem inquiri, secerni et ab ecclesiastica Cancellaria
La Ciencia cristiana (1885-01-01 00:00:00), página 358

Toletana extrahi, ut in altera novi episcopatus Matritensis-Complutensis Cancellaria repónantur et adserventur.

18. Praesentes quoque Litteras de subreptionis vel obreptionis aut nullifatis aliòve quòcunque vitio seu intentionis Nostrae, aut quolibet alio defectu quantumvis iuridico et substantiali, etiam ex eo quod quicunque in praemissis omnibus et singulis quomodolibet interesse habentes, vel habere putantes vel praetendenttes, cuiuscumque qualitatis, status, gradus, conditionis et dignitatis existant, ad id vocati, citate et auditi non fuerint, ac iisdem praesentibus non consenserint, ac causae propter quas praemissai omnia et singula emanaverint minime vel minus sufficienter exa minatae fuerint, et ex quacumque alia causa quantumvis legitima, pia, privilegiata ac speciali nota digna, impugnari, retardari, invalidari, infringi aut irritati, seu ad viam et terminos iuris reduci, ac adversus illas oris aperitionem, aut aliud quodcumque iuris vel facti remedium, etiam ex capite laesionis quantumvis enormis et enormissimae, vel cuiuscumque praeciducii impetrari; ac etiam scientiae motu et potestatis plenitudine paribus, per quoscumque Romanos Pontifices Praedecessores Nostros quomodolibet contra praemissa concessum acceptari, ac in iudicio et extra illud allegari, deduci, aut alias illo quomodocumque uti non posse, quin imo omnia et singula praemissa semper et perpetuop firma, valida et efficacia existere, suosque plenarios et integros effectus sortiri et obtinere, illaque sub quibuscumque similiunt vel dissimilium gratiarum revocationibus, suspensionibus, limitationibus, derogationibus aut aliis contrarii dispositionibus, etiams concistorialibus, minime comprehendi nec comprehensa aliquo modo censeri, sed semper ab illis excipi, et quoties illae emanabant, toties in pristinum et validissimum statum restituta, reposita et plenarie reintegrata, ac de novo etiam sub quacumque posteriori data quando cumque eligenda, concessa esse et fore; sicque et non aliter per quoscumque Iudices ordinarios vel delegatos, quavis auctoritate fungentes, etiam causarum Palatii apostolici Auditores ac S. R. E. Cardinales etiam de Latere Legatos, Vice-Legatos et Apostolicae Sedis Nuntios ac alios quoscumquem quavis auctoritate, potestate, praerogativa, privilegio, honore, et praeceminentia fulgentes, sublata eis et eorum cuilibet quavis aliter iudicandi, et interpretandi facultate et auctoritate, iudicariis
La Ciencia cristiana (1885-01-01 00:00:00), página 359

et definiri debere, et quidquid secus super hista quoquam quavis auctoritate scienter vel ignoranter contigerit iattentari, irritum quoque et inane decernimus.

19. Quocirca Venerabili Fratri Mariano Rampolla del Tindaro Archiepiscopo Heracleensi et apud Regiam Hispaniarum Aulam Nuntio Apostolico et Nostro, per haec apostolica scripta mandamus et commitimus quatenus ad exequutionem praemissorum omnium et singulorum procedat, necessarias et opportunas ei impertiendo facultates, quibus is in id negotii valeat etiam aliam idoneam probamque personam in ecclesiastica dignitate iam constitutam subdelegare, ita ut idem Marianus Archiepiscopus vel eius Subdelegatus possit et satagat ea cuncta declarare, curare, decernere ac definitive, omni appellatione remota, pronunciare quae ad hoc negotium exoptate perficiendum opertuerint.

20. Non obstantibus Nostris et Cancellariae apostolicae regulis etiam de gratiis non concedendis ad instar, deque suppressibibus ad partis comittendis, vocatis quorum interest, necnon Lateranensis Concilii novissime celebrati, dismembrationes perpetuas nisi in casibus a iure permittis fieri prohibentis, alisque etiam in synodalibus, provincialibus, generalibus, universalibusque Conciliis editis vel edendis, specialibus vel generalibus constitutionibus, ordinationibus apostolicis, privilegiis quoque indultis et litteris apostolicis quibusvis superioribus et personis in genere vel en specie, etiam sub quibuscumque tenoribus et formis, accum quibusvis etiam derogatarium derogatoriis, alisque efficacioribus et efficacissimis ac insolitis clausulis irritantibusque et aliis decretis etiam motu, scientia, et potestatis plenitudine similibus, ac etiam concistorialiter seu alias in contrarium praemissorum quomodolibet forsor concessis, approbatis, confirmatis etinnovatis quibus omnibus et singulis etiam si pro illorum sufficienti derogatione de illis eorumque totis tenoribus specialis, specifica, expressa et individua, non autem per clausulas generales idem importantes, mentio seu quaevis alia expressio habenda aut aliqua exquisita forma ad hoc servanda foret, tenores iniuscemo di ac si de verbo ad verbum, nihil plenitus omisso et forma in eis tradita observata inserti forent, eisdem praesentibus pro plene et sufficienter expressis habentes, illis alias in suo robore permansuris, latissime et
La Ciencia cristiana (1885-01-01 00:00:00), página 36

el fallecimiento de este tirano, cuya muerte ha deseado y pedido á Dios, y le alaba por haber oído su súplica, acortando los días de aquel enemigo de nuestra fe y de nuestra corona 1.

Ya que hemos tocado este punto de Cromwell, no desagradará á los lectores, que del rico tesoro que nos ha proporcionado el Sr. Silvela en las cartas de Sor María de Ágreda, saquemos algunos conceptos análogos, muy convenientes hoy día, en que se ve ensalzada la tolerancia de error por los que no pueden sufrir que reine en el mundo la verdad. Decía el Rey D. Felipe en 15 de Mayo de 1645, escribiendo á aquel su paño de lágrimas, la venerable Sor María de Ágreda (carta XIX de la presente coleccion): "Duéleme infinito el no conseguirlo (que Dios Nuestro Señor fuese servido) como yo quisiera, así en mi persona como en la enmienda de todos; que si esto se consiguiera, Dios fuera servido y nosotros nos viéramos muy libres de lo que hoy padecemos... Bien lo conozco y procuro remediarlo, pero no es fácil; mas como yo consiga la ayuda de Dios, nada me puede faltar. Ayudadme á pedírsela y á suplicarle que nos saque bien de los aprietos presentes, así de Cataluña como de las demás partes, porque son grandes las fuerzas de los enemigos, y las nuestras cortas en su comparacion. Particularmente os encargo que apreteis ahora por el buen suceso del socorro de Rosas...", Rosas había sido tomada por los franceses, entre los cuales había antes germinado tanto la cizaña de la herejía calvinista. Era, pues, natural en el catolicismo español, puro entonces como el oro, que anhelara á verse libre de la ocupacion francesa de Cataluña, no tanto para honor é integridad de la patria como por causa de fe y religion; y aquella venerable monja, intérprete de este nobilísimo espíritu, amaestrada por lumbre divina, contestó al Rey en estos términos: "Alégrese V. M. con la grande empresa por que trabaja, y aliéntese V. M. á emplear todas sus fuerzas en ella, pues por una hora sola que impidiese V. M. el que la herejía no entrase en España, y que este aliento inficionado del demonio tocase á los fieles, puede dar V. M. por bien empleados todos sus trabajos y prometerse grande paga de

1 No deja de tener gracia lo que replicó el Rey diciendo á la Venerable, "que no estaría demás pidiese también á Dios que se lleve también del mundo lo ántes posible al hijo."
La Ciencia cristiana (1885-01-01 00:00:00), página 360

plenissime ac specialiter et expresse, ad effectum praesentium et validitatis omnium et singulorum praemissorum, hac vice dumtaxat motu, scientia et potestatis plenitudine paribus, harum quoque serie derogamus, ceterisque contrariis quibuscumque.

21. Volumus autem quod dictus Marianus Archiepiscopus eiusque Subdelegatus in exequutoriali decreto ecclesiasticos novae dioecesis fines describat ac respectiva sive civitatum seu oppidorum, sive paroeciarum singularum nomina et habitantium numerum perhibeat, itemque intra sex menses ab expleta earumdem praesentium exequutione, authenticum exemplar quorumvis decretorum, quae ad hoc opus feliciter perficiendum ferenda sunt, ad hanc Apostolicam Sedem transmittere tencatur ut in archivio Venerabilium Fratrum Nostrorum S. R. E. Cardinalium Congregationis concistorialibus rebus praepositae ad perpetuam rei memoriam et norman custodiantur.

22. Volumus etiam ut praesentium Litterarum transumptis, etiam impressis, manu tamen alicuius Notarii publici subscriptis et sigillo alicuius personae in dignitate ecclesiastica constituta emunis tis, eadem prorsus fides in iudicio et extra illud adhibeatur, quae eisdem praesentibus adhiberetur si forent exhibitae vel ostensae.

23. Nulli ergo omnino hominum liceat hanc paginam nostracit absolutionis, exemptionis, dismembrationis, praefinitionis, evocationis, erectionis, assignationis, concessionis, statuti, praecepti, constitutionis, iussionis, subiectionis, indulti, intentionis, decreti, mandati, derogationis et voluntatis infringere vel ei ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem Omnipotentis Dei ac Beatorum Petri et Pauli Apostolorum Eius se noverit incursurum.

24. Datum Romae apud Sanctum Petrum anno Incarnationis Dominicae millesimo octingentesimo octogesimo quarto Nonis Martii Pontificatus Nostri anno octavo.

C. CARDINALIS SACCONI Pro-Datarius.
M. CARD. LEDOCHOWSKI
Visa
De Curia
J. De Aquila Vicecomitibus
Abbreviatur apostolicus
Loco ✚ Plumbi.
I. CUGNONIUS.
La Ciencia cristiana (1885-01-01 00:00:00), página 361

DECRETUM

Nos Marianus Rampolla e Comitibus Tyndaridis Dei et Apostolicae Sedis gratia Archiepiscopus Heracleensis, Sanctissimi Domini Nostri Leonis Papae XIII Praelatus domesticus, in his Hispaniarum regnis cum facultate Legati a latere Nuntius Apostolicus etc. etc.

Cum SSmus Dominus Noster Leo divina providentia Papa XIII Nobis committere dignatus sit ut executioni mandemus Litteras Apostolicas quarum initium — Romani Pontifices Praedecessores Nostri — datas Romae Nonis Martii anni currentis, per quas Sanctitas Sua, Ildephonsi XII Hispaniarum Regis Catholici precibus benigne annuens, sponte et libere decrevit ut nova erigeretur Matriti, adiuncto Complutensis titulo, cathedralis Ecclesia iuxta ea quae iam sancita fuerunt articulo quinto sollemnis conventionis initiae anno MDCCCLII; cumque eadem Sanctitas Sua non modo ad procuranda, statuenda et declaranda de apostolica auctoritate quaecumque in supradictis Litteris decernuntur necessarias et oportunas Nobis impertita sit facultates, sed eam in super tribuerit, ut alium idoneum et probum virum in ecclesiastica dignitate constitutum ad huiusmodi executionem subdelegare valeamus;

Nos, qui gravioribus offici Nostri curis detinemur, probe noscentes eximiam fidem, integritatem et rerum gerendarum peritiam, quibus Venerabilis Frater Noster Benedictus Sanz y Forés Vallisoletanus Archiepiscopus praefulget, eumdem per hoc decretum manu Nostra subscriptum et signo Nostro munitum in executorem Apostolicarum Litterarum, quas supra memoravimus, deputamus et constituimus, eidem omnes et singulas facultates subdelegantes quas Sanctitas Sua de apostolicae auctoritatis plenitudine Nobis concedere dignata est, ut diligentissime servatis conditionibus et mandatis ab eadem Sanctitate Sua praescriptis Ecclesiam cathedralem Matritensem-Complutensem erigere et cetera omnia ac singula decernere, declarare ac definitive, quavis apellatione remota, pronuntiare possit et valeat quae ad plenam earumdem Apostolicarum Litterarum executionem oportuerint.

Volumus autem ut idem Venerabilis Frater Noster Vallisoleta-
La Ciencia cristiana (1885-01-01 00:00:00), página 362

nus Archiepiscopus, intra tres menses ab exacta huiusmodi subdelegatione, integram totius rei rationem, et quorumvis actorum, quae ad id opus confecerit authenticum exemplar ad Nos mittendum curet, ut de iisdem Sacram Congregationem concistorialibus negotiis praepositam certiorem reddamus et in eius tabulario documenta erectionis praedictae Ecclesiae Matritensis et Complutensis asserventur et custodiantur.

Datum Matriti ex aedibus Nuntiaturae Apostolicae Kalendis Junii anno MDCCCLXXXV.

✠ M. ARCHIEPISCOPUS HERACLEENSIS.
L. S. NUNTIUS APOSTOLICUS

JACOBUS DELLA CHIESA,
A SECRETIS.
La Ciencia cristiana (1885-01-01 00:00:00), página 363

RAFAEL

POR

CONRADO DE BOLANDEN

(Continuación.)

Rafael conocía á su amigo y no hizo caso de su observacion; pero Maximiliano encontró que debía fijarse la atencion en ella.

— Muchos hay de este parecer — dijo. El siglo del poder burocrático espiritual y temporal reunió tales condiciones, que daban motivos para creer que el clero conspiraba con el Estado á un mismo fin. Los obispos se degradaron convirtiéndose en funcionarios del Estado. Los canónigos de las catedrales, que debían, según el espíritu de la Iglesia, vivir en ejemplar union sacerdotal, se transformaron en una congregacion de señores, consejeros y oficiales que se sentaban en torno de su obispo, como los consejeros se agrupan al rededor del jefe del distrito ó del gobernador. Y esta situacion no fué siempre propicia á la dignidad sacerdotal y á la conciencia eclesiástica. Se ha intentado transformar á los mismos párrocos en meros comisarios de policia, y el Estado muchas veces los ha tratado como funcionarios seglares. Estas fueron empresas infelices, en oposicion al espíritu sublime de la Iglesia, la cual no puede ser ligada con ninguna forma de gobierno; vive de su propia vida, lo mismo en las monarquías que en las repúblicas, y no quiere más que ser libre. Hay, pues, motivo para creer que la vida celestial de la Iglesia pueda limpiarse, mediante una separacion saludable, del polvo burocrático que cayó sobre ella; y con esto se persuadirá tambien nuestro Eduardo de que entre Cristo y Belial hay oposiciones inconciliables.