La Ciencia cristiana (1881-01-01 00:00:00), página 380

XXXVIII.

La comparescencia para llevar á cabo la apelacion debe hacerse dentro del término de los diez dias que sigan á la notificacion

Comparitio pro appellatione facienda est infra terminum decem dierum a notificatione sententiae; quo termino inutiliter

consultationibus Episcoporum, et Regularium praespositae nonnullae regulae praescriptae fuerunt pro recta, et expedita definitione causarum criminalium, quae a Curis Episcoporum, vel Ordinariorum ad eamdem s. Congregationem in gradu appellatioris deferuntur. Quas quidem praescriptionis, quoniam impedimenta sublata sunt, quae aliqua ex parte earum executioni interposita fuerant, visum est Eminentissimis Patribus in Conventu habitu XV Calend. Ianuar. MDCCCXXXV uberiori explicare, et cum assensu, et approbatione S. D. N. Gregorii XVI iterum promulgare, ut ab omnibus, ad quos pertinent, a curatissime serventur. Sunt autem quae sequuntur:

I. Reis a Curis Episcopalisbus criminali indicio damnatis spatium dierum decem conceditur, quod ads. Congregationem Episcoporum, et Regularium appellare possint.

II. Decem dies numerari incipient non a die, quo sententia lata est, sed a die, quo reo vel eius defensori per Cursorem denunciata fuit.

III. Eo tempore elaps, quin reus vel eius defensor appellaverit, latam a se sententiam Episcopus exequetur.

IV. Interposita intra decem dies appellatione Curia Episcopalis acta autographa totius causae ad s. Congregationem continuo transmittat, nempe:
1. Processum ipsum in Curia confectum.
2. Eius restrictum, seu compendiariam expositionem eorum, quae ex eodem proces- su emergunt
3. Defensiones pro reo exhibitas.
4. Denique sententiam latam.

V. Ipsa Curia reo, eiusque defensori denunciabit, appellatio nem coram eadem s. Congregatione prosequendum esse.

VI. Si nemo compareat, aut si appellatioris acta negligentem vel malitiosce protrahantur, congruent tempus a s. Congregatione praefinietur, quo inutiliter elaps, causa deserta censeatur, et sententia Curiae Episcopalis executioni mandetur.

VII. Reo, aut illi, qui eius defensionem suscepit, tradendus est restrictus processus, qui a Indice relatore conficitur.

VIII. Allegationes, seu defensiones Eminentissimis Patribus distribuendas typis non committantur, nisi Index relator imprimendi veniam dederit.

IX. Causa definitur stata die ab Eminentissimis Patribus in pleno Auditorio con- gregatis.

X. Eadem Congregatione Procurator Generalis Fisci, et Iudex relator intererunt.

XI. Iudex relator de toto statu causae ad Eminentissimos Patres refert, et Procura- tor Generalis Fisci stabit pro Curia Episcopali, suasque conclusiones explanabit.

XII. Post haec Eminentissimi Patres iudicium proferent, sententiam Curiae Episco- palis aut confirmando, aut infirmando, aut etiam reformando.

XIII. Prolata Sententia una cum omnibus Actis causae ad eamdem Curiam Episco- palem remittitur, ut cam exequatur.

XIV. Revisio, seu recognitio rei indicatae non conceditur, nisi eius tribuendae po- testas a Sanctitate Sua facia fuerit, et subsint gravissimae causae, super quibus cogniti- o, et iudicium ad plenam Congregationem pertinet.

XV. Sciant denique Curiae Episcopales per novissimas leges, quae ad investiganda, et coerceda crimina pro Tribunaliibus laici promulgatae sunt, nihil detractum esse de formis, et regulis Canoniciis, quas proinde sequi omnino debent, non modo in sufficien- do processu, ad quem spectant haec verba Edicti die 5 Novembris 1831—Nihil in- novatur, quantum ad iudicia ecclesiastic a pertinet—verum etiam in poenis decernen- dis, quemadmodum in appendice eiusmod Edicti ita cautum est—Tribunalia iurisdic- tio- nis mixtæ Clericos, et Personas ecclesiasticas tis poenis multibunt, quas secundum Canones, et Constitutiones Apostolicas Tribunal Ecclesiasticum tisdem irrogaret.

I. A. CARD. SALA PRAEFECTUS
I. Patriarcha Constantinopolitanus Secr.