La Cruzada (Madrid) (1868-07-11 00:00:00), página 2

gimen recte semper, atque ex ordine procederet, et omnis christianus populus in una semper fide, doctrina, caritate, et communiione perseveret, tum semetipsum perpetuo susturum usque ad consummationem seculi promisit, tum etiam ex omnibus unum selegit Petrum, quem Apostolorum Principem, sumunque hic in terris Vicarium Ecclesiaeque caput, fundamentum ac centrum constituit, ut eum ordinis et honoris gradu, tum praecipue, plenissimeque auctoritatis, potestatis, ac jurisdictionis amplitudine pasearet agnos, et oves, confirmaret fratres, universamque regeret Ecclesiam, et esset vati janiator, ac ligandorum, solvendorumque arbitrus, mansura etiam in celsis judiciorum suorum definitione (1). Et quoniam Ecclesia unitas, et integritas, ejusque regimen ab eodem Christo institutum perpetuo stabile permanere debet, itcirco in Romanis Pontificiis Petri successoribus, qui in hac eadem Romanae Petri Cathedra sunt collocati ipsissima suprema Petri in omnem Ecclesiam potestas, jurisdictio, Primatus plenissime perseverat, ac viget.

Itaque Romani pontifices omnem Dominici gregem pascendi potestate et cura ab ipso Christo Domino in persona Beati Petri divinitus sibi commissa utentes, numquam intermissurum omnes perferre labores, omnia suscipere consilia, ut a solis ortu usque ad occasum omnes populi, gentes, nationes evangelicam doctrinam agnoscerent, et in veritatis, ac justitia viis ambulantes vitam assequerentur aeternam. Omnes autem norunt quibus indefessis curis idem Romani Pontifices fidei depositum, Cleri disciplinam, ejusque sanctam, doctamque institutionem, ac matrimonii sanctitatem dignitatemque tutari, et christianam utriusque sexus juventutis educationem quotidianis magis promovere, et populorum religionem, pietatem, morumque honestatem favere, ac justitiam defendere, et ipsius civilis societatis tranquillitati, ordini, prosperitatii, rationibus consulere studuerint.

Neque omissurant ipsi Pontifices, ubi oportunam existimarentur, in gravissimis praesertim temporum perturbationibus, ac sanctissime nostrae religionis, civilis-que societatis calamitatis generalia convocare Concilia, ut cum totius catholicii orbis Episcopis, quos Spiritus Sanctus posuit regere Ecclesiam Dei, collatis consilii, conjunctisque viribus ea omnia provide, sapienterque constituerent, que ad fidei potissimum dogmata definienda, ad grassantes errores profligandos, ad catholicam propugnandam, illustrandam et evolvendam doctrinam, ad ecclesiasticam tuendam ac reparandam disciplinam, ad corruptos populorum mores corrigendos possent conducere.

Jam vero omnibus comportum, exploraturnque est qua horribili tempestate nunc jactetur Ecclesia, et quibus quantisque malis civilis ipsa affligitur societas. Etenim ab accerrimis Dei hominumque hostibus catholica Ecclesia, ejusque salutaris doctrina, et veneranda potestas, ac supra hujus Apostolicae Sedis auctoritas oppugnata, proculata, et sacra omnia despecta, et ecclesiastica bona directa, ac Sacrorum Antistites, et spectatissimi viri divino ministerio addicti, hominesque catholicis sensibus praestantes modis omnibus divexati, et religiosae Familiae extinta, et impii omnis generis libri, ac pestiferae ephemerores, et multiformes perniciosissime sectae undique diffuse, et miserae juventutis institutio ubique fere a Clero amota, et quod pejus est, non paucis in locis iniquitatis, et erroris magistris commissa. Hinc cum summo Nostro, et bonorum omnium merore, et nunquam satis deplorande animarum damno ubique adeo propagata est impietas, morumque corruptio, et effrenata licentia, ac pravarium cujusque generis opinionum, omniumque vitiorum, et scelerum contagio, divinarum, humanarumque legum violatio, ut non solum sanctissima nostra religio, verum etiam humana societas miserandum in modum perturbetur, ac divextetur.

In tanta igitur calamitatum, quibus cor Nostrum obritur, mole supremum Pastoralis ministerium Nobis divinitus commissum exigit, ut omnes Nostras magis magisque exeramus vires ad Ecclesiae reparandas ruinas, ad universi Dominici gregis salutem curandum, ad exitiales eorum impetus conatusque reprimendos, qui ipsam Ecclesiam, si fieri unquam posset, et civilem societatem funditus evertere conmittuntur. Nos quidem, Deo auxiliante, vel ab ipso supremi Nostri Pontificatus exordio nunquam pro gravissimi Nostri officii debito desitimus pluribus Nostris Consistorialibus Allocutionibus, et Apostolicis Litteris Nostram attollere vocem, ac Dei, ejusque Sanctae Ecclesiae causam Nobis a Christo Domino conceditam omni studio constanter defendere, atque hujus Apostolicae Sedis, et justitia, veritatisque jura propugnare, et inimicorum hominum insidias detegere, errores, falsasque doctrinas dammare, et impietaties sectas proscirbere ac universi Dominici gregis saluti advigilare et consolare.

Verum illustribus Praedecessorum Nostrorum vestigiis inherentes opportunum proprie esse existimavi- mus, in Generale Concilium, quod jamdiu Nostris erat in votis, cogere omnes Venerabiles Frates totius catholicii orbis Sacrorum Antistites, qui in sollicitudinis Nostrae partem vocati sunt. Qui quidem Venerabiles