f1rdavs/TajLiB huggingface dataset:
Савол: Кадом қитъаи “Баҳористон”-и Абдурраҳмони Ҷомӣ дар мавзуи “мазаммати рашку нотавонбинӣ” аст?
A) Ин се кор аст, ки-ш нигорад зишт Аз касе хомаи нигоранда: Тундхӯии подшоҳи қавӣ, Ҳирси донову бухли доранда.
B) Таъна бар ман мазан ба сурати зишт, Эй тиҳӣ аз фазилату инсоф! Тан бувад чун ғилофу ҷон шамшер, Кор шамшер мекунад, на ғилоф!
C) Касе, ки бо ҳама кас хӯи бад ба кор барад, Ҳамеша дар кафи сад ғусса мумтаҳан донаш. Машав ба шаҳна, ки зиндон мақоми ӯ гардон, Ки пӯст бар тани бадхӯ бас аст зиндонаш.
D) Эътироз аст бар аҳкоми ҷаҳондори ҳаким Одати марди ҳасадпеша, ки хокаш ба даҳан. Ҳар чӣ бинад ба кафи ғайр, фиғон бардорад, Ки чаро дод ба вай бесабаб онро, на ба ман?!
Ҷавоб: D
Савол: Кадом қитъаи “Баҳористон”-и Абдурраҳмони Ҷомӣ дар мавзуи “дурӣ ҷустан аз одамони бад” аст?
A) Эътироз аст бар аҳкоми ҷаҳондори ҳаким Одати марди ҳасадпеша, ки хокаш ба даҳан. Ҳар чӣ бинад ба кафи ғайр, фиғон бардорад, Ки чаро дод ба вай бесабаб онро, на ба ман?!
B) Таъна бар ман мазан ба сурати зишт, Эй тиҳӣ аз фазилату инсоф! Тан бувад чун ғилофу ҷон шамшер, Кор шамшер мекунад, на ғилоф!
C) Чу бо ту хасм шавад сифлае, на аз хирад аст, Ки дар хусумати ӯ макру ҳила соз кунӣ. Ҳазор ҳила тавон сохт в-аз ҳама он беҳ, Ки ҳам зи сулҳу ҳам аз ҷангаш эҳтироз кунӣ.
D) Дило, гӯш кун аз ман ин нуктаи хуш, Ки мондаст дар гӯшам аз нуктадонон. Ки ҳар кас кашад теғи номеҳрубонӣ, Шавад куштаи теғи номеҳрубонон.
Ҷавоб: C
Савол: Кадом қитъаи “Баҳористон”-и Абдурраҳмони Ҷомӣ дар мавзуи “ситоиши азму ирода ва ҷаҳду кӯшиш” аст?
A) Эътироз аст бар аҳкоми ҷаҳондори ҳаким Одати марди ҳасадпеша, ки хокаш ба даҳан. Ҳар чӣ бинад ба кафи ғайр, фиғон бардорад, Ки чаро дод ба вай бесабаб онро, на ба ман?!
B) Чу бо ту хасм шавад сифлае, на аз хирад аст, Ки дар хусумати ӯ макру ҳила соз кунӣ. Ҳазор ҳила тавон сохт в-аз ҳама он беҳ, Ки ҳам зи сулҳу ҳам аз ҷангаш эҳтироз кунӣ.
C) Дило, гӯш кун аз ман ин нуктаи хуш, Ки мондаст дар гӯшам аз нуктадонон. Ки ҳар кас кашад теғи номеҳрубонӣ, Шавад куштаи теғи номеҳрубонон.
D) Боре, ки осмону замин сар кашид аз он, Мушкил тавон ба ёварии ҷисму ҷон кашид. Ҳиммат қавӣ кун аз мадади раҳравони ишқ, К-он борро ба қуввати ҳиммат тавон кашид.
Ҷавоб: D
Савол: Кадом шарҳ ба байти Абдурраҳмони Ҷомӣ мувофиқ аст? Ҳар писар, к-ӯ аз падар лофад, на аз фазлу ҳунар, Филмасал гар дидаро мардум бувад, номардум аст.
A) Фарзанди хуб боиси обрӯмандӣ ва ифтихори падари худ мегардад.
B) Фарзанди нек бояд аввал илм омӯзад ва сипас якчанд ҳунар ёд гирад.
C) Фарзанди лоиқ бо илму донишаш мефахрад, на бо номи падараш.
D) Илму адаби фарзанд ӯро дар чашми мардум азиз мегардонад.
Ҷавоб: C
Савол: Абдурраҳмони Ҷомӣ дар “Баҳористон” дар ситоиши кӣ чунин гуфтааст? Ба “Хамса”-и Низомӣ беҳ аз вай касе ҷавоб нагуфт.
A) Ҳусайн Воизи Кошифӣ
B) Алишери Навоӣ (Фонӣ)
C) Амир Хусрави Деҳлавӣ
D) Муҳаммад Авфии Бухороӣ
Ҷавоб: C
Савол: Маънои дурусти “Сабҳат-ул-аброр” (асари Абдурраҳмони Ҷомӣ) кадом аст?
A) пайрави донишмандон
B) донаҳои накукорон
C) абрҳои боранда
D) фарорасии рӯзи нек
Ҷавоб: B
Савол: Маънои дурусти “Силсилат-уз-заҳаб” (асари Абдурраҳмони Ҷомӣ) кадом аст?
A) ҳалқаҳои пайваста
B) занҷирҳои тилоӣ
C) рӯзҳои пайдарпай
D) шуълаҳои оташ
Ҷавоб: B
Савол: Абдурраҳмони Ҷомӣ дар “Баҳористон” дар бораи кӣ чунин гуфтааст? “Татаббуи (пайравии) Хоқонӣ мекунад, ҳарчанд дар қасида бар вай нарасида, аммо ғазалро аз вай гузаронида... мақбули ҳама кас афтодааст.”.
A) Ҳусайн Воизи Кошифӣ
B) Алишери Навоӣ (Фонӣ)
C) Амир Хусрави Деҳлавӣ
D) Муҳаммад Авфии Бухороӣ
Ҷавоб: C
Савол: Мавзуи порчаи шеъриро аз “Баҳористон”-и Абдурраҳмони Ҷомӣ муайян кунед: Ҳар чӣ омад ба дасти марди карим, Ҳама дар пойи дӯстон афшонд. В-он чи андӯхт сифлатабъи лаим, Баъди марг аз барои душман монд.
A) саховат ва хасисӣ
B) қаноат бар дошта
C) адли подшоҳон
D) шукр бар офият
Ҷавоб: A
Савол: Кадом шарҳ ба байти Абдурраҳмони Ҷомӣ мувофиқ аст? Ҳеҷ неъмат беҳтар аз фарзанд нест, Ҷуз ба ҷон фарзандро пайванд нест.
A) Падару модар бояд фарзандро мисли ҷону моли худ азиз доранд.
B) Одами бад ҳаргиз барои падару модараш фарзанди хуб намешавад.
C) Фарзанд беҳтар аз молу сарват аст ва бо ҷони одам пайвастагӣ дорад.
D) Фарзанде, ки тарбияи хуб гирифтааст, боиси ифтихори волидон мегардад.
Ҷавоб: C
Савол: Мақсади асосии Камолиддини Биноӣ аз навиштани достони “Беҳрӯзу Баҳром” чист?
A) баёни масъалаҳои фалсафӣ, динӣ, дунявӣ ва таърихӣ
B) додани панду андарз ва ба роҳи рост ҳидоят кардани хонандагон
C) шикоят аз вазъияти сиёсии замон ва танқиди шоҳони ҷоҳили давр
D) шикоят аз вазъияти бади беҳдошт ва нишон додани аҳаммияти тиб
Ҷавоб: B
Савол: Шарҳи муносиби байти Абдулқодири Бедил кадом аст? Аз қудрати иттифоқ ғофил нашавӣ, Дандонҳо сангро ба ҳам мешикананд.
A) Ҳамбастагию дӯстӣ боиси пешрафт мегардад.
B) Иттиҳоду якдилӣ одамро танбалу худхоҳ мекунад.
C) Одам набояд кӯшиши шикастани сангро кунад.
D) Пирӯзӣ боиси қудратманд гаштани инсон мегардад.
Ҷавоб: A
Савол: Шарҳи муносиби байти Абдулқодири Бедилро интихоб кунед. Маънии баланди ман фаҳми кунд мехоҳад, Сайри фикрам осон нест, кӯҳаму кӯтал дорам.
A) Шоир аз фаҳмида натавонистани ашъори дигарон шикоят карда, содагии шеъри худро ситоиш мекунад.
B) Шоир ашъорашро ба кӯҳи баланд монанд карда, хонандаро ба сайру саёҳат дар он даъват мекунад.
C) Шоир аз баландмазмун будани ашъораш ва онро фаҳму дарк карда натавонистани ҳар кас сухан мегӯяд.
D) Шоир барои он шеъри баландмазмун навиштааст, ки хонандаи кундзеҳн онро фаҳмида натавонад.
Ҷавоб: C
Савол: Абдулқодири Бедил дар байти зерин чӣ гуфтан мехоҳад? Фӯлод ба оҳан шараф аз ҷавҳар ёфт, Бе илм зи ҷинси хеш мумтоз нашуд.
A) Одам бояд дар касби илму маърифат бикӯшад.
B) Одами оқил аз касби илм хурсанд аст.
C) Илм ба инсон бартарӣ мебахшад.
D) Илм доруи ҷаҳолату ғафлат аст.
Ҷавоб: C
Савол: Саййидои Насафӣ дар байтҳои зерин намояндаи кадом табақаи ҳунармандонро васф кардааст? Асоси хонаҳоро ӯст устод, Ба аҳди ӯст ошиқ хонаобод... Ба ҳар манзил гузорад по, ҳамон дам Кунад чун теша синҷи хона муҳкам.
A) таштгар
B) наҷҷор
C) наққош
D) шустагар
Ҷавоб: B
Савол: Кадом сухан дар бораи “Баҳориёт”-и Саййидои Насафӣ дуруст аст?
A) Дар пайравӣ ба “Гулистон”-и Саъдӣ навишта шудааст.
B) Намунаи асари бадеист доир ба фаъолияти аҳли ҳунар.
C) Намунаи комили асари тамсилӣ-мунозиравӣ аст.
D) Асари адабист доир ба мунозираи мушу гурба.
Ҷавоб: C
Савол: Байтҳои зерин аз кадом бахши “Шаҳрошӯб”-и Саййидои Насафӣ аст? Гузорад пой бар ҳар остона, Кунад он хонаро оинахона, Ба килки худ намесозад ситамро, Кунад ангушти ӯ кори қаламро.
A) “Дар таърифи наҷҷор”
B) “Дар таърифу тавсифи шотир”
C) “Дар таърифи Хоҷа Шафеъи Наққош”
D) “Дар таърифи Хоҷа Мирзомуҳаммади Шустагар”
Ҷавоб: A
Савол: Сухан дар бораи кадом асар меравад? Дар ин асар намояндаи 212 касбу ҳунар ба таври ҳазломез васф карда мешавад. Аз ҷумла, доир ба намояндагони касбу корҳои мухталифи давр: заргару бофанда, кулолу мӯзадӯз, деворзану кабобпаз ва ғайра тавсифҳои рангин ба назар мерасад.
A) “Шаҳрошӯб”-и Саййидои Насафӣ
B) “Баҳористон”-и Абдурраҳмони Ҷомӣ
C) “Наводир-ул-вақоеъ”-и Аҳмади Дониш
D) “Ақоид-ун-нисо”-и Қорӣ Раҳматуллоҳи Возеҳ
Ҷавоб: A
Савол: Кадом хулоса ба байтҳои “Баҳориёт”-и Саййидои Насафӣ мувофиқ аст? Мӯре шунидаӣ, ки Сулаймони вақтро Бар аҳди худ ба рони малах карда меҳмон. Ин рутба шуд муяссари ӯ аз шикастагӣ В-арна чӣ ҳадди мӯрчаву лашкари гарон!?
A) Агар ба таърих нигоҳ кунем, дармеёбем, ки бузургию шаҳомат дар хоксорию заҳматкашӣ аст, на дар фахрфурӯшию манманӣ.
B) Дар замони қадим мӯрчаҳо бо қуввати иттифоқу якдилӣ лашкари бешумори подшоҳи давр - Сулаймонро шикаст дода буданд.
C) Будани дусад марди ҷанговар дар лашкар аз ҳазор марди корзорнадида ва садои шамшерро нашунида беҳтар аст.
D) Одамҳои бузург бо ҳама меҳрубон ҳастанд, дили ҳеч касро намеозоранд ва зарари онҳо ҳатто ба мӯрчаҳо ҳам намерасад.
Ҷавоб: A
Савол: Кадом байти Камолиддини Биноӣ бо байти зерин ҳаммаъност? Сухан бисёр дону андаке гӯй, Якеро сад магӯ, садро яке гӯй.
A) Ҳар кӣ гӯяд сухан зи ҳад берун, Шак маёвар, ки ҳаст аҳли ҷунун.
B) Бо бузурге, ки илм ёр шавад, Дар бузургӣ яке ҳазор шавад.
C) Мухтасар гӯ, каломи тӯл гузор, Арз манзур кун, фузул гузор.
D) Эй писар, дар сухан тааммул кун, Баду неки сухан тахайюл кун.
Ҷавоб: C
Савол: Бадриддини Ҳилолӣ дар як ғазалаш мегӯяд: “Кори ман аз ҷумлаи олам ҳамин ишқ асту бас...”. Кадом шарҳ ба ин сухани шоир мувофиқ аст?
A) Шоир ғазале дар ишқ гуфтааст, “ки Хусрав офарин карду Низомӣ”.
B) Шоир ҳамеша аз ишқу муҳаббат сухан мегӯяд, мавзуи эҷодиёташ ишқ аст.
C) Кори ҳаррӯзаи шоир ситоиши майи ноб ва хушгузаронии умр аст.
D) Шоир достоне дар ишқ гуфтааст, ки то ҳол касе нагуфтааст.
Ҷавоб: B
Савол: Кадом масъала дар ғазали ҳаҷвии “Тақсими мерос”-и Абдурраҳмони Мушфиқӣ мазаммат шудааст?
A) беадолатии мансабдорон
B) ҳирси молу ҷоҳ
C) харҷи беҳуда дар рӯзгор
D) нобаробарии марду зан
Ҷавоб: D
Савол: Кадом сухан дар бораи “Савонеҳ-ул-масолик ва фаросих-ул- мамолик”-и Қорӣ Раҳматуллоҳи Возеҳ аст?
A) Дар адабиётшиносӣ ин гуна асарро асари ёддоштӣ ва сафарнома мегӯянд.
B) Дар ин асар бештар байтбарак кардани муаллиф бо дигарон тасвир шудааст.
C) Ин асар тазкира буда, дар бораи шоирони зиёде маълумот медиҳад.
D) Ин асар таърихӣ буда, дар бораи подшоҳони гузашта маълумот медиҳад.
Ҷавоб: A
Савол: Дар байти зерин Амир Хусрави Деҳлавӣ ба кадом воқеа ишора намудааст? Сайф аз сарам бирафту дили ман ду ним монд, Дарёи ман равон шуду дурри ятим монд.
A) Дар ҷанги ба муқобили Чингизиён кушта шудани падари шоир.
B) Хусравро ба дарбори хеш – ба Мултон даъват намудани Буғрохон.
C) Ба хидмати султонҳои Деҳлӣ рафтани падари Амир Хусрав.
D) Асири лашкари муғул гардидани Амир Хусрав ва Ҳасани Деҳлавӣ.
Ҷавоб: A
Савол: Порча аз кадом асари Аҳмади Дониш интихоб шудааст? “Навбате ба масҳуби Абдулқодирбеки Додхоҳ дар мавриди тӯи имперотури Рус ва ҳукми давлати Бухорои Шариф ба пойтахти давлати Русия ба расми таҳният ва сафорат бо туҳафу ҳадоёи лоиқа иттифоқи вуруд воқеъ шуд...”
A) “Меъёр-ул-тадайюн”
B) “Наводир-ул-вақоеъ”
C) “Манозир-ул-кавокиб”
D) “Рисола ё мухтасаре аз таърихи салтанати хонадони манғития”
Ҷавоб: B
Савол: Порча аз кадом асари Аҳмади Дониш интихоб шудааст? “Боре дар пойтахти императори рус будам. Шабе аз хоб барҷастам, бинобар тараддуди мардум ба кӯча давидам. Ҳама рафиқон рафтаанд, сабаб пурсидам, гуфтанд: Маҳалле оташ гирифта, ба тамошо баромадаанд...”
A) “Меъёр-ут-тадайюн”
B) “Наводир-ул-вақоеъ”
C) “Манозир-ул-кавокиб”
D) “Рисола ё мухтасаре аз таърихи салтанати хонадони манғития”
Ҷавоб: B
Савол: Порча аз кадом асари Аҳмади Дониш интихоб шудааст? “Дар он овон Шукурбек ном дузди шабрав дар Бухоро истило ёфта, басе захиму ҷасим ва айёрпеша буд. Дар шаб бо сад нафар муқобил шудӣ. Ҳарчанд диловарони зӯрозмо ва баҳодурони разморо сари роҳаш мегирифтанд, тоби муқобала наёварда рӯй ба гурез мениҳоданд...”
A) “Меъёр-ут-тадайюн”
B) “Наводир-ул-вақоеъ”
C) “Манозир-ул-кавокиб”
D) “Рисола ё мухтасаре аз таърихи салтанати хонадони манғития”
Ҷавоб: B
Савол: Дар кадом байти Шамсиддини Шоҳин ситамгории амири Бухорову атрофиёнаш ва ба шахсони зулмпеша мансаб додани онҳо таъкид шудааст?
A) Ҳамин аст расми ҷаҳонхусравон, Ки доноситоянду душманситон.
B) Аз ин қавм уммеди ёрӣ хатост, Ки аз душман уммедворӣ хатост.
C) Дареғо, ки ин аблаҳон беҳисанд, Тавонгар ба зар, дар ҳунар муфлисанд.
D) Зи моли ятимон ситонанд боҷ, Ба қуттоъи тамғо бибахшанд тоҷ.
Ҷавоб: D
Савол: Шарҳи муносиби байти Ҷунайдуллоҳи Ҳозиқро муайян кунед: Ҳозиқ, магӯ ба бехирадон рози ишқро, Аз анбару абир кашад гову хар чӣ ҳазз?!
A) Одам бояд асрори дигаронро фош накунад.
B) Рози ишқу ошиқии худро ба касе набояд баён кард.
C) Бо ҳар кас ба андозаи фаҳму даркаш сухан бояд гуфт.
D) Аз бӯй кардани мушку анбар бехирад лаззате намебарад.
Ҷавоб: C
Савол: Ин байти Нақибхони Туғрал чӣ маъно дорад? Баланд аст аз фалак маъвои Бедил, Набошад ҳеч касро ҷойи Бедил.
A) Обрую эътибори Бедил бисёр баланд аст ва ҳеч касе дар бузургӣ наметавонад баробари ӯ бошад.
B) Меҳри Бедил дар дили мардум сахт ҷой гирифтааст, дигар меҳри ҳеҷ касе ҷойи меҳри Бедилро намегирад.
C) Назми Бедил маъниҳои баланд дорад ва мақоми худаш низ аз осмон баланд аст.
D) Бедил ба мусиқӣ шавқу рағабати зиёд дошт, аз ҷумла фалакхониро ҳам дар сатҳи баланд медонист.
Ҷавоб: A
Савол: Маънии байти Убайди Зокониро муайян кунед. Ба мазоҳат нагуфтам ин гуфтор, Ҳазл бигзору ҷидд аз ӯ бардор.
A) Ба ман нагӯ, ки ҳазлу шӯхӣ накунам, чунки шӯхию масхара кардани дигарон дар хуни ман ҳаст.
B) Ҳарчанд ман одами ҷиддӣ ҳастам, ин суханҳоро барои ҳазлу шӯхӣ ва масхара кардани ту гуфтам.
C) Медонам, ки ҷиддӣ будан бефоида аст. Пас, беҳтар аст бо ҳазлу шӯхӣ вақтамонро хуш кунем.
D) Гуфтори ман барои хандаю шӯхӣ нест, балки дар дохили ҳазлҳои ман суханҳои ҷиддӣ пинҳон аст.
Ҷавоб: D
Савол: Дар бораи “Мушу гурба”-и Убайди Зоконӣ кадом хулоса дуруст аст?
A) Асари тамсилӣ буда, дар он воқеиятҳои иҷтимоию сиёсии давр нишон дода шудааст.
B) Асари ҳаҷвӣ буда, зудбоварии мушҳо ва доноии гурба дар он нишон дода шудааст.
C) Асари тарбиявӣ буда, дар он фиребгарӣ, дурӯғгӯӣ ва ҳасад мазаммат карда шудааст.
D) Асари фалсафӣ буда, ба воситаи қисса масъалаҳои “ҳастӣ” ва “нестӣ” баён карда шудааст.
Ҷавоб: A
Савол: Ҳикояти “Калимоти кохи Афредун” дар кадом асар омадааст?
A) “Гулистон”-и Саъдии Шерозӣ
B) “Синбоднома”-и Заҳирии Самарқандӣ
C) “Шоҳнома”-и Абулқосими Фирдавсӣ
D) “Чаҳор мақола”-и Низомии Арӯзии Самарқандӣ
Ҷавоб: B
Савол: Кадом сухан аз “Синбоднома”-и Заҳирии Самарқандӣ бо ин панди Абдуллоҳи Ансорӣ мувофиқ аст? Тадбир бо мардуми оқил ҷӯй.
A) Сухани ноандешида магӯй, то дар ранҷи нодониста наяфтӣ ва корҳоро оқибат нигар ба аввал.
B) Машварат бо марди доно кун, то аз маслиҳати хом эмин бошӣ ва корҳои ту аз симати ростӣ наяфтад.
C) Ҳар кӣ дар канори модари хираду дониш тарбият ёфта бошад, ба ҳеч ваҷҳ аз макри душман ғофил набошад.
D) Агар хирад дорӣ, бар марди ноозмуда эътимод макун, ки зиракон гуфтаанд: ”Деви озмуда беҳтар аст аз марди ноозмуда”.
Ҷавоб: B
Савол: Маънии байти Саъдии Шерозӣ бо кадом панд аз “Синбоднома”-и Заҳирии Самарқандӣ мувофиқ аст? Ба аввали ҳама коре тааммул авлотар, Бикун, в-агарна пушаймон шавӣ ба охири кор.
A) Машварат бо марди доно кун, то аз маслиҳати хом эмин бошӣ ва корҳои ту аз симати ростӣ наяфтад.
B) Агар хирад дорӣ, бар марди ноозмуда эътимод макун, ки зиракон гуфтаанд: ”Деви озмуда беҳтар аст аз марди ноозмуда”.
C) Сухани ноандешида магӯй, то дар ранҷи нодониста наяфтӣ ва корҳоро оқибат нигар ба аввал.
D) Ҳар кӣ дар канори модари хираду дониш тарбият ёфта бошад, ба ҳеч ваҷҳ аз макри душман ғофил набошад.
Ҷавоб: C
Савол: Соиби Табрезӣ дар байти зерин ба кадом масъала ишора намудааст? Маҳв кай аз сафҳаи дилҳо шавад осори ман, Ман ҳамон завқам, ки меёбанд аз гуфтори ман.
A) воқеӣ будани тасвирҳо ва содагии маънои ашъораш
B) аз байн рафтан ва баъдан пайдо гардидани ашъораш
C) бардоштҳои фикрӣ ва таъсирпазирии ояндагон аз ашъораш
D) заминаи панду ахлоқӣ ва ҷанбаи тарбиявӣ доштани ашъораш
Ҷавоб: C
Савол: Кадом шоир ба Абулқодири Бедил ва осори ӯ чунин баҳо додааст? Баланд аст аз фалак маъвои Бедил, Набошад ҳеч касро ҷои Бедил.
A) Соиби Табрезӣ
B) Нақибхони Туғрал
C) Бадриддини Ҳилолӣ
D) Ҳоҷӣ Ҳусайни Кангуртӣ
Ҷавоб: B
Савол: Мавзуи ҳикояти “Писари пирамард”-и достони “Беҳрӯзу Баҳром”-и Камолиддини Биноӣ кадом аст?
A) фоидаи хомӯшӣ ва одоби сухангӯӣ
B) фоидаи илм ва мақоми шахси донишманд
C) накукорӣ ва зарар нарасонидан ба дигарон
D) надонистани қадри вақт ва парҳез аз ҳамнишини бад
Ҷавоб: B
Савол: Кадом сухан дар бораи “Бадоеъ-ул-вақоеъ”-и Зайниддин Маҳмуди Восифист?
A) Дар адабиётшиносӣ ин гуна асарро асари ёддоштӣ ё ёддошт мегӯянд.
B) Дар ин асар бештар байтбарак кардани муаллиф бо дигарон тасвир шудааст.
C) Ин асар тазкира буда, дар бораи шоирони зиёде маълумот медиҳад.
D) Ин асар таърихӣ буда, дар бораи подшоҳони гузашта маълумот медиҳад.
Ҷавоб: A
Савол: Дар ҳикояти “Зиёрати Ҷомӣ” (аз “Бадоеъ-ул-вақоеъ”-и Зайниддин Маҳмуди Восифӣ) бештар кадом сифатҳои Мавлоно Ҷомӣ инъикос ёфтаанд?
A) бузургманишӣ, бовиҷдонӣ, худшиносӣ
B) кордонӣ, меҳнатдӯстӣ, масъулиятшиносӣ
C) хоксорию фурӯтанӣ, шикебоӣ, меҳрубонӣ
D) ҳушёрию зиракӣ, донишмандӣ, ҳикматдӯстӣ
Ҷавоб: C
Савол: Давоми мантиқии мисраи зерини Ҳофизи Шерозиро муайян кунед: Фардо, ки пешгоҳи ҳақиқат шавад падид, .............................................................................
A) Сӯфӣ ниҳод дому сари ҳуққа боз кард.
B) Ғарра машав, ки гурбаи зоҳид намоз кард.
C) Шарманда раҳраве, ки амал бо маҷоз кард.
D) Бунёди макр бо фалаки ҳуққабоз кард.
Ҷавоб: C
Савол: “Савонеҳ-ул-масолик ва фаросих-ул-мамолик”-и Қорӣ Раҳматуллоҳи Возеҳро чӣ метавон номид?
A) куллиёт
B) қасида
C) достон
D) сафарнома
Ҷавоб: D
Савол: Идомаи мантиқии мисраи зерини Камоли Хуҷандиро муайян кунед: Ёр гуфт: Аз ғайри мо пӯшон назар. Гуфтам: Ба чашм! .............................................................................
A) Барфишон он ҷо ба доманҳо гуҳар. Гуфтам: Ба чашм!
B) Ташнагонро муждае аз мо бибар. Гуфтам: Ба чашм!
C) В-он гаҳе дуздида дар мо менигар. Гуфтам: Ба чашм!
D) Боз месозаш чу шамъ аз гиря тар. Гуфтам: Ба чашм!
Ҷавоб: C
Савол: Идомаи мантиқии мисраи зерини Камоли Хуҷандиро муайян кунед: Дӯст медорад дилам ҷавру ҷафои дӯстро, .............................................................................
A) То бисозад чора дарди бедавои дӯстро.
B) Дӯсттар аз ҷону сар дарду балои дӯстро.
C) Зудтар дарёб, ҷони ман, ризои дӯстро.
D) Лек натвонад ниҳод аз сар ҳавои дӯстро.
Ҷавоб: B
Савол: Идомаи мантиқии мисраи зерини Камоли Хуҷандиро муайян кунед: З-он сон, ки дорӣ аз хеш дурам, ...........................................................
A) Гоҳе чунинӣ, гоҳе чунонӣ.
B) Умре ту ҳаргиз бо кас намонӣ.
C) Гар мирам аз ғам, аз ман надонӣ.
D) Гуфто: Чӣ гӯям дур мечаконӣ.
Ҷавоб: C
Савол: Идомаи мантиқии мисраи зеринро муайян кунед: Юсуфи ман аз харидорон касодӣ мекашад, .............................................................................. Саййидои Насафӣ
A) Шохи гул аз пой натвонад кашидан хори хеш.
B) Чун намебинам касеро зери гардун ёри хеш.
C) Бар дукон оташ занам аз сардии бозори хеш.
D) То ба кай чун шамъ сӯзам бар сари бемори хеш?
Ҷавоб: C
Савол: Идомаи мантиқии мисраи зеринро муайян кунед: Бо қомати хамида равам сӯй бӯстон, ....................................................................... Саййидои Насафӣ
A) Чун соя хоби зери дарахтон ғанимат аст.
B) Якчанд рӯз чоки гиребон ғанимат аст.
C) Бар гирди хеш гард, ки даврон ғанимат аст.
D) Наззораи бунафшаву райҳон ғанимат аст.
Ҷавоб: D
Савол: Идомаи мантиқии мисраи Саййидои Насафиро интихоб кунед: Дар талоши баҳр чун гирдоб саргардон шудам, ..................................................................................
A) Теғиноҳақхӯрда сайди бисмилам омад ба ёд.
B) Сӯхтам, чун мазраи беҳосилам омад ба ёд.
C) Ҳасрати лабҳои хушки соҳилам омад ба ёд.
D) Нолаи чуғзе шунидам, манзилам омад ба ёд.
Ҷавоб: C
Савол: Идомаи мантиқии мисраи зеринро муайян намоед: Баромад боди субҳу бӯйи Наврӯз, ................................................................. Саъдии Шерозӣ
A) Бародар, ҷуз накуномӣ маяндӯз.
B) Дигар манқал манеҳ, оташ маяфрӯз.
C) Ба коми дӯстону бахти пирӯз.
D) Ҳумоюн бодат ин рӯзу ҳама рӯз.
Ҷавоб: C
Савол: Идомаи мантиқии мисраи зеринро муайян намоед: Тавофи каъбаи дил кун, агар диле дорӣ, ................................................................. Ҷалолиддини Балхӣ
A) Қабули Ҳақ нашавад, гар диле биозорӣ.
B) Ки то ба воситаи он диле ба даст орӣ.
C) Дил аст каъбаи маънӣ, ту гил чӣ пиндорӣ!
D) Агар ба ҳар сари мӯе дусад забон дорӣ.
Ҷавоб: C
Савол: Идомаи мантиқии мисраи зеринро муайян намоед: Дӣ шайх бо чароғ ҳамегашт гирди шаҳр, ................................................................. Ҷалолиддини Балхӣ
A) Муҳр аст бар даҳонаму афғонам орзуст.
B) К-аз деву дад малуламу инсонам орзуст.
C) Шери Худову Рустами Дастонам орзуст.
D) Он ҳою ҳую наъраи мастонам орзуст.
Ҷавоб: B
Савол: Идомаи мантиқии мисраи зерини Камолиддини Биноиро муайян кунед: Ёдам омад, ки баҳри касби адаб, ................................................................
A) Шеърам аз рӯи завқ сар мезад.
B) Фаҳми ман дар камоли тезӣ буд.
C) То саҳар менахуфтамо ҳар шаб.
D) Мешудам тифл ҷониби мактаб.
Ҷавоб: D
Савол: Идомаи мантиқии мисраи зерини Соиби Табрезиро муайян кунед. Ба Мағриб метавонад рафт дар як рӯз аз Машриқ, .............................................................................................
A) Ба зери пой кабки хушхиром оҳиста-оҳиста.
B) Ки тӯтӣ мешавад ширинкалом оҳиста-оҳиста.
C) Ки хуни шишаро нӯшид ҷом оҳиста-оҳиста.
D) Гузорад ҳар кӣ чун хуршед гом оҳиста-оҳиста.
Ҷавоб: D
Савол: Идомаи мантиқии мисраи Саййидои Насафиро интихоб кунед: Мурғи беболупаре дидам, дилам омад ба ёд, ..................................................................................
A) Ҳасрати лабҳои хушки соҳилам омад ба ёд.
B) Сӯхтам, чун мазраи беҳосилам омад ба ёд.
C) Теғиноҳақхӯрда сайди бисмилам омад ба ёд.
D) Нолаи чуғзе шунидам, манзилам омад ба ёд.
Ҷавоб: D
Савол: Идомаи мантиқии мисраи Ҳофизи Шерозиро муайян кунед: Мушкиле дорам, зи донишманди маҷлис бозпурс: .....................................................................................
A) Чун ба хилват мераванд, он кори дигар мекунанд.
B) К-ин ҳама қалбу дағал дар кори довар мекунанд.
C) Тавбафармоён чаро худ тавба камтар мекунанд?
D) К-ин ҳама ноз аз ғуломи турку астар мекунанд.
Ҷавоб: C
Савол: Идомаи мантиқии мисраи зерини Ибни Яминро муайян кунед: Ду дӯст бо ҳам агар якдиланд дар ҳама ҳол, ...................................................................................
A) Ҳазор таънаи душман ба ним ҷав нахаранд.
B) В-ар иттифоқ намоянду азми ҷазм кунанд.
C) Сазад, ки пардаи афлокиён зи ҳам бидаранд.
D) Ки душманон сӯи яктан ба сад кажӣ нигаранд.
Ҷавоб: A
Савол: Идомаи мантиқии мисраи Тошхӯҷаи Асириро муайян кунед: Одамият чист? – Худро дур аз шар доштан, .....................................................................................
A) Шоммаи асҳоби маъниро муаттар доштан.
B) Дар тариқи фоқа худ аз хор камтар доштан.
C) В-аз чароғи сидқ хотирро мунаввар доштан.
D) Хайрхоҳи халқ будан, нафъи безар доштан.  АДАБИЁТИ МУОСИР
Ҷавоб: D
Савол: Нақибхони Туғрал дар байтҳои зерин кадом маъниро таъкид менамояд? Маро гӯянд халлоқулмаонӣ, Набудам қабл аз ин, аммо кунунам... Агар бо фазл гаштӣ рутба ҳосил, Дар оғӯши қамар будӣ сукунам.
A) Ба андешаи шоир фазлу мартаба аз рутба ҳосил мешавад.
B) Бо тафохури шоирона ба мавқеъ ва мартабаи худ ишора мекунад.
C) Таъкид мекунад, ки фазлу рутба мақоми инсонро баланд мегардонад.
D) Бо таассуф иқрор мешавад, ки халлоқулмаонӣ нест ва рутба ҳам надорад.
Ҷавоб: B
Савол: Нақибхони Туғрал дар як ғазали худ мақоми кадом адиби гузаштаро “аз фалак баланд” дониста, “касеро дар ҷаҳон ҳамто”-и ӯ надидааст?
A) Саъдии Шерозӣ
B) Абдулқодири Бедил
C) Шамсиддини Шоҳин
D) Камоли Хуҷандӣ
Ҷавоб: B
Савол: Шарҳи дурусти байти Ҳоҷӣ Ҳусайни Кангуртиро интихоб кунед: Ҷаҳони санъатам, дар баҳри маънӣ гавҳарэҷодам, Вале ҳамчун садаф, Ҳоҷӣ, надонам худситоиро.
A) Дар олами санъаткорӣ мисли садаф медурахшам ва пур аз гавҳари эҷод ҳастам.
B) Ҳарчанд аз истеъдоду ҳунар баҳравар ҳастам, аммо ситоиши худро лоиқ намедонам.
C) Мехоҳам, ки бемислу монанд будани маро дар шоирӣ дигарон ситоиш кунанд.
D) Дар олами шоирӣ мисли садафе ҳастам, ки ҳеч кас қадру қиматашро намедонад.
Ҷавоб: B
Савол: Шарҳи дурусти байти Ҳоҷӣ Ҳусайни Кангуртиро интихоб кунед: В-аз суҳбати ноаҳлу касони ҷоҳил, Пайванд агар бувад, дурӣ бинамо.
A) Бо одамҳои бесаводу нодон зиёд дӯстӣ накун, зеро мисли онҳо хоҳӣ шуд.
B) Агар одамҳои нодону ҷоҳил хешат бошанд, метавонӣ бо онҳо дӯстӣ кунӣ.
C) Аз дӯстӣ бо одамҳои нодону ҷоҳил дурӣ кун, ҳатто агар хешу таборат бошанд.
D) Дар зиндагӣ одам бояд бо ҳама дӯстӣ кунад, зеро аз ҳама метавон чизе омӯхт.
Ҷавоб: C
Савол: Шарҳи муносибтари байти Ҳоҷӣ Ҳусайни Кангуртиро интихоб кунед: Бо аҳли ҳунар нишину шахси доно, Гар заҳр диҳад, бихӯр чу шаҳду ҳалво.
A) Бо одамони донишманд дӯст шав, аммо эҳтиёт кун, ки “ширинӣ” гуфта, ба ту заҳр надиҳанд.
B) Бо инсонҳои ҳунарманд ҳамнишин шав, зеро дар ҳар давру замон ҳунар беҳтар аз зар аст.
C) Бо инсонҳои оқил ҳамнишин шав ва агар номеҳрубонӣ ҳам кунанд, онро таҳаммул кун.
D) Бо одамҳои доною оқил ҳамнишин шудан мисли хӯрдани шаҳду ҳалвост, ки камаш хубу бисёраш бад аст.
Ҷавоб: C
Савол: Кадом омил дар ташаккули шахсияти Садриддин Айнӣ таъсири ҷиддӣ гузошт?
A) даромадан ба хизмати Садри Зиё ва ошноӣ бо аҳли илму фарҳанги Бухоро
B) инқилоби феврали соли 1917 дар Русия ва вусъати фаъолияти ислоҳталабии ҷавонбухориён
C) таъқиби маорифпарварону озодихоҳон аз тарафи амири Бухоро ва 75 чӯб зада, ба зиндон партофтани Айнӣ
D) ҳодисаи Колесов дар соли 1918 ва ба қатл расидани бародараш Сироҷиддин
Ҷавоб: A