Esas No: 2022/852
Karar No: 2024/2472
Karar Tarihi: 08.05.2024

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2022/852 E.  ,  2024/2472 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2022/852
   Karar	No : 2024/2472
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...  
 
İSTEMİN KONUSU            : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:Davacı adına, belgesiz satış hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen  2018/Ocak-Aralık dönemleri katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının 2018 yılı işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporunda, davacının, internet üzerinden perakende kol saati satışı faaliyeti ile uğraştığı, siparişleri tedarik edip ... Kargo Servisi A.Ş. aracılığıyla gönderdiği, 2018 yılında ... Kargo A.Ş. dışında başka bir firma ile taşıma sözleşmesinin bulunmadığı, söz konusu kargo şirketinden alınan ayrıntılı liste incelendiğinde kargo gönderim işlemlerinin tahsilatlı gönderi ve tahsilatsız gönderi şeklinde yapıldığı, 2018 yılında toplam 2184 adet taşıma işleminin gerçekleştirildiği, bunun 1393 adedinin tahsilatlı, 791 adedinin ise tahsilatsız gönderi olduğu, 2184 adet gönderinin 464 adedinin ise iade olduğu, mükellefin 2018 yılında kargo aracılığıyla tahsilatlı olarak gönderilen 1393 adet kol saati karşılığında 585.915,00 TL satış bedeli tahsilatı yapıldığı, davacının ... Bankası ... nolu hesabına kargo firması tarafından yatırılan tutarın ise 586.550,00 TL olduğu, arada çok cüzi bir miktarın (635,00 TL) olduğu, satışını gerçekleştirdiği emtiaları belgesiz olarak aldığını ve fatura düzenlemeyerek bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığını ikrar etmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, davacının 2018 yılında satışını gerçekleştirdiği bir kısım emtiayı kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle ve davacı lehine olan doneler dikkate alınmak suretiyle bulunan matrah üzerinden re'sen salınan vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde hukuka aykırılık bulunmadığı, öte yandan, davacı tarafından 7186 sayılı Kanun kapsamında Türkiye'de sahip olunan ancak defter kayıtlarda yer almayan para ile ilgili olarak 29.11.2019 tarihinde başvuru yaptığı, tahakkuk eden vergiyi süresinde ödediği dolayısıyla bununla ilgili herhangi bir vergi incelemesi ve tarhiyatının yapılamayacağı iddia edilmişse de; Türkiye'de bulunan ancak kanuni defter kayıtlarında yer almayan para, altın, döviz, menkul kıymet ve diğer sermaye piyasası araçları ile taşınmazların ekonomiye kazandırılması amacıyla söz konusu 7186 sayılı Kanun'un çıkarıldığı, bu kanunla eklenen geçici 90'ıncı maddenin 8'nci fıkrasında yer alan "bildirilen veya beyan edilen varlıklar nedeniyle hiçbir suretle vergi incelemesi ve vergi tarhiyatı yapılmaz." hükmünden de anlaşılacağı üzere yapılan bildirim nedeniyle her hangi bir vergi incelemesi yapılamayacağı ifade edilmiş, diğer nedenlerle yürütülen veya yürütülecek vergi incelemesine engel teşkil etmeyeceği, ayrıca madde de diğer nedenlerle yürütülecek vergi incelemesi sonucunda tespit edilen matrah farkı veya tarhı önerilecek verginin yapılan bildirim tutarından mahsup edileceğine dair herhangi bir hüküm bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde bu durumun 7186 sayılı Kanun'dan yararlanmak için başvuruda bulunan davacının incelenmesinde ve cezalı tarhiyatların yapılmasında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Uyuşmazlığın çözümü, davacının elde ettiği gelirini kayıt ve beyan dışı bırakıp bırakmadığı ve "varlık barışı" olarak 7186 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler kapsamında beyan edilen varlıklar nedeniyle inceleme ve tarhiyat yapılıp yapılamaycağı hususlarının tespitine bağlı olduğundan, davacı hakkında yapılan vergi incelemesi sonucu aynı tespitlere dayanılarak vergi inceleme raporunda belirlenen matrah üzerinden davacı adına 2018 yılı için re'sen salınan vergi ziyaı cezalı gelir vergisine karşı ... Vergi Mahkemesi'nde açılan davada verilen ... tarih ve E:... K:... sayılı davanın reddine dair kararına karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesi'nce ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararla, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davacının beyan ettiği varlıklar nedeniyle inceleme ve tarhiyat yapılamayacağı sonucuna ulaşıldığından salınan cezalı gelir vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği, bu durumda, dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin dayanağı ve matrahı yönünden bağlı olduğu ve davacı adına aynı nedenlerle 2018 yılı için re'sen salınan vergi ziyaı cezalı  gelir vergisinin kaldırılmasına karar verildiğinden, aynı maddi ve hukuki gerekçeler uyarınca, dava konusu 2018/Ocak ilâ Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde de hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Vergi inceleme raporuna dayanılarak yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun  7186 sayılı  Kanun'un 2. maddesi ile eklenen geçici 90. maddesinin değerlendirilmesinden, gelir ve kurumlar vergisi mükelleflerince sahip olunan ve Türkiye'de bulunan ancak kanuni defter kayıtlarında yer almayan kuralda sayılı varlıkların 31/12/2019 tarihine kadar beyan edilmesi ve beyan üzerine tahakkuk ettirilen verginin süresinde ödenmesi kaydıyla beyan edilen varlıklar nedeniyle vergi incelemesi ve vergi tarhiyatı yapılamayacağı, beyan dışı bırakılan varlıklar nedeniyle yapılan vergi incelemesinde ise mükelleflerin faaliyetlerine  ilişkin varlığın beyan dışı bırakıldığının tespiti halinde bu varlıklar nedeniyle cezalı tarhiyat yapılabileceği anlaşılmaktadır. Bu itibarla olayda, cezalı tarhiyatın dayanağı vergi inceleme raporunda, davacı tarafından 7186 sayılı  Kanun kapsamında beyan edilen varlığın, davacının 2018 yıllı ticari faaliyetinden elde ettiği ve beyan dışı bıraktığı varlık haricinde bir varlık olduğuna dair tespit bulunmadığı hususu dikkate alındığında, davacı tarafından 7186 sayılı Kanun kapsamında beyan edilen varlığın, ticari  faaliyetinden sağlanıp kayıt ve beyan dışı bırakılan bir varlık olduğunun kabulü gerektiği, dolayısıyla belgesiz satış hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varıldığından, davalının temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının açıklanan nedenlerle onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
  3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 08/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.