Esas No: 2010/10784
Karar No: 2013/9349
Karar Tarihi: 30.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/10784 E.  ,  2013/9349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/01/2008-16/12/2009 tarihli kenar yazıları ve 06/04/2006-bila tarihli tebliğnameleri ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... vekilinin Dairemizin kararına yönelik karar düzeltme istemi ile ilgili olarak işlem yapılmadı ise Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılması olanaklı görülmüştür.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir.

Sanıklar ... ve ...'ün Mart 2001 tarihinde, saat 22:00 sıralarında, yakınanın aracının kelebek camını kırarak hoparlör çaldıkları sabit görülerek Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin Dairemizce sanık ... yönünden TCY'nın 64.maddesi yerine 65/3.maddesiyle uygulama yapılması yönünden eleştirilip, onanarak kesinleşen 29.05.2003 gün ve 2001/961-2003/648 sayılı kararıyla; 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, sanık Tuğrul için 65/3, 522/1, 59/2. maddeleri gereğince sanık Tuğrul'un 1 yıl 1 ay 10 gün, sanık ...'un 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile hükümlendirildikleri; hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın uyarlanması istendiğinde dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda yazılı biçimde karar verildiği anlaşılmışsa da;

1. ... nedeniyle verilecek ... cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ve suçun gece sayılan zaman diliminde işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCY'nın 143/1.maddesine göre artırım oranının takdiri için duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. 5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek sanığın cezasından indirim yapılacağının belirtilmesi,

3. Sanık ...'ün suça konu hoparlörleri sattıkları yeri göstererek iadeyi sağlaması ve 5237 sayılı Yasaya göre satın alanın zararının giderilmesi zorunlu olmadığından hükümlüler hakkında 5237 sayılı TCY'nın 168.maddesinin uygulanma olanağı değerlendirilmeden hükümlüler lehine yasanın belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı ile tebliğname içeriği bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, 22.07.2005 gün, 2001/961-2003/648 sayılı ek kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.