Esas No: 2022/515
Karar No: 2024/870
Karar Tarihi: 27.02.2024

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2022/515 E.  ,  2024/870 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2022/515
  Karar  No : 2024/870  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Demir İnşaat Madencilik San. ve Tic. Ltd. Şti. 
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, bir kısım satışların kayıt ve beyan dışı bırakıldığı ve fazladan gider kaydı yapıldığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2016 yılına ilişkin kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
                İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı tarafından 2016 yılında satışı gerçekleştirilen 9 adet konuta ilişkin olarak  daha önce peşin  alınan 90.000,00-TL tutarındaki avansın satış faturalarına yansıtılmadığı ve bu şekilde hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığının davacı kurum temsilcisinin beyanlarıyla da sabit olduğu anlaşıldığından, dava konusu cezalı tarhiyatın konut satışlarından kaynaklanan kayıt dışı hasılata isabet eden kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı; davacı tarafından 2016 yılında satışı gerçekleştirilen ticari emtianın (demir,çimento,çelik hasır demir,çivi bağ teli) defter ve belgelere (kg, adet, kutu vs) karışık olarak kaydedildiği ve bu nedenle kaydi envanter çalışmasında miktar dengesinin oluşturulamadığı, davacı şirketin beyanlarında bildirdiği maliyet bedellerine yine kurum temsilcisinin bildirdiği karlılık oranı uygulanmak suretiyle kayıt dışı hasılata ulaşıldığı  anlaşıldığından, dava konusu cezalı tarhiyatın ticari emtia satışlarından kaynaklanan kayıt dışı hasılata isabet eden kısmında da hukuka aykırılık bulunmadığı; davacı tarafından 2016 yılında satın alınarak işletmeye dahil edilen iki adet aracın aktife girdiği hesap dönemi için ay kesri tam ay sayılmak suretiyle kalan ay süresi kadar amortisman ayrılması gerekirken, tüm yıl dikkate alınmak suretiyle amortisman ayrıldığı ve gider kaydı yapıldığı anlaşıldığından, dava konusu cezalı tarhiyatın 2016 yılında satın alınarak işletmeye dahil edilen araçlar için fazla amortisman ayrılması suretiyle fazladan gider kaydı yapılmasından kaynaklanan kısmında da hukuka aykırılık bulunmadığı; tekerrür uygulamasına dayanak cezanın  14/02/2017 tarihinde tebliğ edildiği dolayısıyla bu cezanın en erken 2018 yılından itibaren 5 yıl içinde kesilen cezalarda tekerrüre esas alınabileceği, işbu davanın konusunu oluşturan vergi ziyaı cezasının ise 2016 yılına ilişkin bulunduğu anlaşıldığından, dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle arttırılan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine; dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle arttırılan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir. 
                  Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi mahkemesi kararının davanın kabulüne dair kısmına yönelik davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine, davacı istinaf başvurusunun tarhiyatın konut satışlarından kaynaklanan kayıt dışı hasılat ve 2016 yılında satın alınan işletmeye dahil araçlar için fazla amortisman ayrılması suretiyle fazladan gider kaydı yapılması yönünden davanın reddine ilişkin kısmına yönelik davacı istinaf başvurusunun reddine, tarhiyatın,  ticari emtia satışlarından kaynaklanan kayıt dışı hasılat yönünden davanın reddine ilişkin kısmına yönelik davacı istinaf başvurusunun incelenmesinden ise;  2016 yılı içerisinde gerçekleştirilen demir satışına yönelik olarak davalı idare tarafından; davacının vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmadığı noktasında yapılmış bir tespit olmadığı gibi yine söz konusu demir emtiasına yönelik defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkan vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmaması veya buna ilişkin verilerin, beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunması haline yönelik bir tespitin de yapılmadığı,  torba çimento, çelik hasır demiri, çivi, bağ teli emtiasına ilişkin stok farkları dikkate alınarak demir emtiası açısından da kayıt dışı hasılatın var olduğu varsayımına ulaşılayamacağı ve demir emtiası için ortada re'sen vergi tarhını gerektirir bir tespit bulunmadığından cezalı tarhiyatın demir emtia satışlarından kaynaklanan kayıt dışı hasılata ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne; cezalı tarhiyatın demir satışlarından kaynaklanan kayıt dışı hasılata yönelik davanın reddine ilişkin kısmının kaldırılmasına, bu kısım yönünden davanın kabulüne; anılan  kısma ilişkin cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Emtiaların miktar itibariyle karışık olarak kaydedildiği, kaydi envanter çalışmasında miktar dengesinin oluşturulamadığı, maliyet bedellerine %5 karlılık oranı uygulanmak suretiyle ulaşıldığına yönelik tespitleri içeren vergi inceleme raporunun somut tespitler ihtiva ettiği iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI:  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyize konu kısmının ONANMASINA,
  3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.