Esas No: 2021/2955
Karar No: 2024/2711
Karar Tarihi: 07.05.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2021/2955 E.  ,  2024/2711 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2021/2955
Karar No : 2024/2711
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergı Dairesi Müdürlüğü/...	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Sanayi Ticaret Limited Şirketi 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:.. sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, işlettiği otobüslerde çalışan şoförlerin ücret tutarı eksik beyan edilmek suretiyle tevkifatın eksik yapıldığı yolunda saptamaları içeren vergi inceleme raporu uyarınca 2014 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
              İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatların dayanağı vergi inceleme raporunun atıfta bulunduğu raporun davacı hakkında değil ... Otobüs İşletmeleri Anonim Şirketi hakkında düzenlendiği, söz konusu raporda otobüslerde çalışan şoförlere ödenen ücret konusunda birbirinden farklı ve çelişkili ifadeler bulunduğu, ücretin miktarına ilişkin somut bir tespit yapılmadığı, ücret olarak esas alınan 1000 akbil tutarının hangi belge veya veriye dayandığının ortaya konulmadığı, ... Otobüs İşletmeleri Anonim Şirketi ile işletmeci kişi ya da şirketler arasında imzalanan sözleşmelerde şoförlere ne kadar ücret ödeneceğine dair bir şart veya belirleme bulunmadığı dolayısıyla davacıya ilişkin somut ve yeterli tespit mevcut olmaksızın varsayıma dayalı olarak belirlenen ücret ödemelerinin beyan dışı bırakıldığından bahisle bulunan matrah farkı üzerinden yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.
                Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI: Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'ÜN	DÜŞÜNCESİ		: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 07/05/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.