Esas No: 2023/10708
Karar No: 2024/1421
Karar Tarihi: 13.03.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/10708 E.  ,  2024/1421 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/10708
Karar No : 2024/1421
TEMYİZ EDENLER :1-(DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü/… 
VEKİLİ: Av. …
                                     2-(DAVACI) … Fonu
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih  ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ:
              Dava konusu istem: Davacının 16/02/2020-29/02/2020 tarihleri arasında elde ettiği faiz geliri üzerinden mevduatının bulunduğu banka tarafından tevkif edilerek vergi dairesine ödenen gelir (stopaj) vergisinin yasal faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.
               İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 5411 sayılı Bankacılık Kanunu uyarınca her türlü vergiden muaf olduğu anlaşılan davacının elde ettiği faiz geliri üzerinden mevduatının bulunduğu banka tarafından tevkif edilerek vergi dairesine ödenen gelir (stopaj) vergisinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle yapılan kesintinin ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak 3095 sayılı Kanun'da öngörülen oranda faiz uygulanmak suretiyle davacıya iadesine karar verilmiştir.
                 Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının, dava konusu gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması ve yasal faiziyle birlikte iadesine ilişkin hüküm fıkrasına davalı idare tarafından yöneltilen istinaf başvurusu, değinilen hüküm fıkralarının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.
Yargı kararı uyarınca iade edilecek verginin idarece tahsili tarihinden iade tarihine kadar geçen süre içinde mahrum kalınan tutarın dava dilekçesinde talep edilen 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun’da öngörülen oranda faiz uygulanmak suretiyle davacıya iadesi  gerektiğinden, kesinti yoluyla alınan vergilerin kesinti tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya iadesi gerektiği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusu kabul edilerek kararın tevkifatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesine ilişkin hüküm fıkrası kaldırılarak, dava konusu verginin  kesinti tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya iadesine hükmedilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI :  
	Davalı idare tarafından, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
	Davacı tarafından, kesinti yoluyla tahsil edilen gelir (stopaj) vergisinin kesinti tarihinden itibaren 6183 sayılı Kanun'da öngörülen tecil faizi oranında hesaplanarak iadesi gerektiği ileri sürülerek kararın    dava konusu verginin kesinti tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun’da öngörülen oranda hesaplanacak faiziyle birlikte iadesine hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
	Davacı tarafından, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu uyarınca her türlü vergiden muaf olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	…'IN	DÜŞÜNCESİ : 5411 sayılı Bankacılık Kanunu uyarınca her türlü vergiden muaf olduğu  anlaşılan davacının elde ettiği faiz geliri üzerinden tevkif edilerek vergi dairesine ödenen gelir (stopaj) vergisinde hukuka uygunluk bulunmadığından davalı idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesi ile Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bölge idare mahkemesi dava daireleri arasındaki karar aykırılığının giderilmesine ilişkin 10/03/2021 tarih ve E:2021/1, K:2021/3 sayılı kararı dikkate alındığında, davacı tarafından iadesi istenen verginin, tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faizi ile birlikte iadesi gerektiğinden, davacının temyiz isteminin kabulüyle, temyize konu kararın, dava konusu verginin kesinti tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun’da öngörülen oranda hesaplanacak faiziyle birlikte iadesine ilişkinm hüküm fıkrasının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Davacının 16/02/2020-29/02/2020 tarihleri arasında elde ettiği faiz geliri üzerinden mevduatının bulunduğu banka tarafından gelir (stopaj) vergisi kesintisi yapılmıştır.
	Kesinti yoluyla tahsil edilen gelir (stopaj) vergisinin kesinti tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin, 15/06/2012 tarih ve 28324 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6322 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 4. fıkrasında, fazla veya yersiz olarak tahsil edilen vergilerin, fazla veya yersiz tahsilatın mükelleften kaynaklanması halinde düzeltmeye dair müracaat tarihi, diğer hallerde verginin tahsili tarihinden düzeltme fişinin mükellefe tebliğ edildiği tarihe kadar geçen süre için aynı dönemde 6183 sayılı Kanuna göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanan faiz ile birlikte, 120. madde hükümlerine göre mükellefe red ve iade edileceği hükme bağlanmış, sözü edilen Kanun'a, 6322 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle eklenen ve 15/06/2012 tarihinde yürürlüğe giren geçici 29. maddesinde de Kanun'un 112. maddesinin 4. fıkrasının, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten sonra fazla veya yersiz olarak tahsil edilen vergilerin iadesinde uygulanacağı belirtilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; dava konusu gelir (stopaj) vergisinin kaldırılmasına ve iadesine ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 10/02/2011 tarih ve E:2008/58, K:2011/37 sayılı kararıyla iptal edilen 4. fıkrası, 6322 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle yeniden düzenlenmiştir. Bu düzenleme ve Vergi Usul Kanunu'na 6322 sayılı Kanun ile eklenen geçici 29. maddeyle birlikte 15/06/2012 tarihinden sonra tahsil edilen ve yargı kararı uyarınca iadesi gereken vergilerin 6183 sayılı Kanun'a göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanan faiz ile birlikte iade edilmesi mümkün hale gelmiştir.  
	Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 4. fıkrasında 6322 sayılı Kanun'la  15/06/2012 tarihinde değişiklik yapılmadan önce yargı kararı uyarınca iadesi gereken vergiler için faiz uygulanması gerektiği yolunda Vergi Usul Kanunu ve diğer vergi kanunlarında herhangi bir düzenlemenin bulunmaması nedeniyle 15/06/2012 tarihinden önce tahsil edilen vergilere ilişkin olarak dava dilekçesindeki yasal dayanağı gösterilmeyen yasal/kanuni faiz talebinden, genel kanun niteliğinde olan 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'un  "Kanuni faiz" başlıklı 1. maddesinde düzenlenen kanuni faizin anlaşılması gerekmektedir.
	Ancak, Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 4. fıkrasında 6322 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle birlikte Vergi Usul Kanunu'na tabi olan ve yargı kararı uyarınca iadesi gereken vergilere uygulanacak faiz yasal dayanağa kavuşturulmuştur. Böylece, iadesi gereken bu vergiler yönünden yasal/kanuni faiz, Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 6322 sayılı Kanun'la değişik 4. fıkrasında belirtilen tecil faizi haline gelmiştir.  Bu nedenle 15/06/2012 tarihinden sonra tahsil edilen vergilere ilişkin olarak  dava dilekçesindeki yasal dayanağı gösterilmeyen yasal/kanuni faiz talebinden bu konuda 3095 sayılı Kanun'un 1. maddesine göre özel hüküm niteliğinde olan Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 6322 sayılı Kanun'la değişik 4. fıkrasında belirtilen tecil faizinin anlaşılması gerekmektedir.
	Bu nedenle, 15/06/2012 tarihinden sonraki dönemde tahsil edilen gelir (stopaj) vergisinin, tahsil tarihinde yürürlükte bulunan Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 4. fıkrası uyarınca davacıya, tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iade edilmesi gerektiğinden, iadesine karar verilen gelir (stopaj) vergisinin 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun’da öngörülen oranda faiz uygulanmak suretiyle davacıya iadesine ilişkin olarak verilen kararda hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının, dava konusu gelir (stopaj) vergisinin kaldırılmasına ve iadesine ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA, 
3. Davacının temyiz isteminin kısmen kabulüne,
4. Kararın, iadesine karar verilen gelir (stopaj) vergisinin kesinti tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun’da öngörülen oranda faiz uygulanmak suretiyle davacıya iadesine ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA, 13/03/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.