erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/5719
Karar No: 2018/3613
Karar Tarihi: 17.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/5719 E.  ,  2018/3613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'ın ortağı, oğlu olan diğer sanık ...'ın da temsile yetkili müdürü olduğu... Gıda San. Ve Tic. Ltd.Şti ile katılan ... Bankası Finansal Kiralama A.O arasında .... Noterliği'nde 06.04.2007 tarihinde imzalanan finansal kiralama sözleşmesi ve bu sözleşmenin eki olan 19.06.2007 tarihli tadil sözleşmesi gereğince sanıkların bir adet denkleme makinesi, bir adet su püskürtme vanası, bir adet 30 kalep palet montajı, bir adet kroket püskürtme makinesi, bir adet ... konveyörü kiralamalarına rağmen vadesinde kira bedellerini ödemedikleri, bunun üzerine katılan şirket tarafından ... Noterliği'nden 30.04.2010 tarihinde borçların ödenmesi aksi halde kiralama sözleşmesinin iptal edileceğini dair ihtarname çekildiği, ihtarnamenin, 01.05.2010 tarihinde sanıklar ile aynı konutta oturan ...'a tebliğ edildiği, buna karşın sanıkların suça konu makineleri iade etmedikleri gibi borçlarını da ödemedikleri olayda;

1- Sanık ...'ın hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan mahkûmiyetine ilişkin hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içerisindeki finansal kiralama sözleşmesi ve eki, ihtarname sureti ile sanığın ikrara yönelik savunması birlikte değerlendirildiğinde hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak, bu hususun, koşullarının oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinini yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün izah edilen değişik gerekçe ile ONANMASINA,

2- Sanık ...'ın hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan mahkûmiyetine ilişkin hükmün temyiz incelemesinde;

... Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti'yi temsilen sözleşmede kiracı olarak ...'ın yer aldığı, sanık ...'ın suça konu sözleşmeyi müteselsil kefil olarak imzaladığı, bu nedenle sanığın cezai sorumluluğunun bulunmayıp hukuki sorumluluğunun devam ettiği gözetilmeden hatalı değerlendirme ile sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/05/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/12193
Karar No: 2018/5039
Karar Tarihi: 11.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/12193 E.  ,  2018/5039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... müdafiinin yağma suçuna kıyasen hırsızlık suçu için ceza kanunlarında getirilen cezaların, torba yasalarla daha ağır hale getirildiği, bu nedenle 6545 sayılı Kanun'un 62 ve 63. maddelerinin Anayasa’ya aykırı olduğu, suç ve cezalarda orantılılık ilkesini ihlal ettiği şeklindeki Kanun'un Anayasa’ya aykırılığı yolundaki iddiasının, Anayasa’nın 152/1 maddesi gereğince ciddi olmadığı kaaatine varılarak yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında hırsızlık ile sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Çocuk Koruma Kanunu'nun 34/3. maddesi uyarınca sosyal çalışma görevlisi görevlendirmelerinde incelemeyi yapanlara mahkeme veya çocuk hâkimi tarafından bilirkişilik esasları çerçevesinde tayin edilecek ücretin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın suçüstü ödeneğinden ödenmesi gerekirken yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuğa yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısımdan sosyal çalışmacı bilirkişi rapor giderinin tahsiline ilişkin bölümün çıkarılmasına karar verilmek sureti ile, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/288
Karar No: 2015/14349
Karar Tarihi: 02.07.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/288 E.  ,  2015/14349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Fiili ayrılık başlı başına boşanma sebebi değildir. Boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadından kaynaklanan kusurlu bir davaranışın varlığı ispatlanamamıştır. Davacı erkek tam kusurludur. Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK md.166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.07.2015(Prş.)
Esas No: 2006/2131
Karar No: 2007/4608
Karar Tarihi: 05.07.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/2131 E.  ,  2007/4608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı-k.davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili avukat ... .... Davalı-k.davacı avukatı gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı-k.davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı.Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Dava, itirazın iptâli, karşı dava alacak istemi ile açılmış, mahkemece davaların kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı-k.davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı-k.davacı yüklenici şirket karşı davasında fazla imalât bedelinin tahsilini istemiştir. Yüklenici şirket sadece iş sahibinin bağımsız bölümlerine yaptığı fazla imalâtın bedelini isteyebilir. Projesinde mevcut olan, kendi bağımsız bölümlerine de yapılan, kendisine ait bağımsız bölümlerin maliklerinin de kullandığı ortak yerlerdeki fazla imalât bedelinin tahsilini arsa sahibinden isteyemez. Bu ilkeler doğrultusunda bilirkişi raporu değerlendirildiğinde, yüklenici şirketin ısı merkezi yapımı nedeniyle 640.000.000 TL, çelik kapı yapılması nedeniyle 680.000.000 TL, boya farkı olarak 3.360.000.000 TL olmak üzere, toplam 4.680.000.000 TL (4.680,00 YTL) fazla iş bedelini arsa sahibinden istemekte haklıdır. Mahkemece bilirkişi raporundaki diğer kalemler yönünden de davanın kabul edilerek, fazla iş bedelinin karar altına alınması doğru olmamıştır.

3-Taraflar arasındaki 30.07.2000 tarihli sözleşmenin 23.maddesine göre 5.000 DM.nin yüklenici şirket tarafından en geç 28.02.2001 tarihinde ödenmesi kararlaştırılmıştır. Borçlar Kanunu’nun 101/II. maddesi uyarınca yüklenici şirket 28.02.2001 tarihinde temerrüde düşmüştür. Ayrıca ihtarname gönderilmesine gerek yoktur. Bu durumda 28.02.2001 tarihi ile icra takibinin başlatıldığı 18.12.2003 tarihi arasındaki günler için arsa sahibi davacının işlemiş faiz miktarı hesaplattırılıp, bu miktar yönünden de itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken, işlemiş faiz isteminin reddine karar verilmesi de hatalı olmuştur.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte yazılı nedenlerle davacı-k.davalı arsa sahibinin sair temyiz itirazlarının reddine, kararın ikinci ve üçüncü bentler uyarınca davacı-k.davalı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, 500,00 YTL vekâlet ücretinin yüklenici şirketten alınarak, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacı-k.davalı arsa sahibine verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalı ...'e geri verilmesine, 05.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21497
Karar No: 2015/2053
Karar Tarihi: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21497 E.  ,  2015/2053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2008/21885
Karar No: 2011/6310
Karar Tarihi: 10.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2008/21885 E.  ,  2011/6310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-5237 sayılı yasanın 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yasaklamanın aynı yasanın 53/3 maddesine göre kendi alt soyu bakımından şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar tatbikine karar verilmesi,

2-Mükerrir olan sanık hakkında T.C.K.nun 58/7.maddesi uyarınca " mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına " karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde 5275 S.K.nun 107 ve 108.maddelerine göre düzenleyici hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... ’in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili kısmının “5237 sayılı yasanın 53/1-a,b,d,e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı velayet,vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan 53/3 maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ve “T.C.K.nun 58/7.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına " şeklinde değiştirilmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10 / 05 /2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/28530
Karar No: 2015/38618
Karar Tarihi: 26.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/28530 E.  ,  2015/38618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/371442

MAHKEMESİ : Bozdoğan(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2011

NUMARASI : 2010/340 (E) ve 2011/85 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın alkollü vaziyette katılanın evde olmadığı bir esnada katılanın evinin kapısına vurarak "in aşağı seni öldüreceğim" dediği ve bu sözlerin evde olan katılanın babası olan tanık K.. T.. tarafından katılana iletilmesi karşısında mevzuatta "gıyapta tehdit suçunun düzenlenmediği, gıyapta hakaret gibi ceza maddesi kıyas yolu ile tehdit suçuna uygulanamayacağı" biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3133
Karar No: 2017/4703
Karar Tarihi: 05.12.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/3133 E.  ,  2017/4703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 35/2, 62/1, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mahkemece verilen 28/01/2016 tarih, 2015/329 esas 2016/39 karar sayılı hüküm, yasal süresi içinde müdafii tarafından 28/01/2016 tarihinde temyiz edilmiş ise de, sanık 05/02/2016 tarihli cezaevi kanalı ile gönderdiği dilekçesinde, cezasının onanmasını beyan ettiğinden, sanığın 5271 sayılı CMK.nun 266. maddesi uyarınca temyiz talebinden vazgeçme niteliğinde bulunan talebi nedeniyle, hüküm ceza miktarı itibariyle re'sen de temyize tabi olmadığı ve aleyhe temyiz bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2153
Karar No: 2012/2898
Karar Tarihi: 19.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2153 E.  ,  2012/2898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 21.11.2011 tarihli geri çevirme kararının 3 nolu bendinin yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmazın (33815 ada 1 parsel) ve emsal alınan (13890 ada 1 parsel) taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2010 yılı itibariyle bağlı bulundukları cadde ve sokak bazında belediye başkanlığınca belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından sorularak müzekkere cevabının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2481
Karar No: 2011/346
Karar Tarihi: 14.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/2481 E.  ,  2011/346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bayramiç Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2010

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 sayılı kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12.Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar kambiyo senedine dayalı alacak davasına ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 11.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 14/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4601
Karar No: 2014/11705
Karar Tarihi: 11.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4601 E.  ,  2014/11705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

Dava, hizmet sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davacı tacir değildir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi ... ....... Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın ... Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın ... Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, ....09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/20697
Karar No: 2010/2234
Karar Tarihi: 10.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2008/20697 E.  ,  2010/2234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karacasu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :16.11.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacının uzun süreden beri yurt dışında başka bir kadınla birlikte yaşadığı, bu kadından bir çocuğunun olduğu yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmış, davalıya atfedilebilecek bir kusur gerçekleşmemiştir.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.02.2010 (çrş.)