erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/17382
Karar No: 2012/14564
Karar Tarihi: 31.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/17382 E.  ,  2012/14564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çardak Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :7.4.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kocanın Denizli 2. Aile Mahkemesine açtığı terke dayalı davası ret edilmiş 15.05.2009'da kesinleşmiştir. Bu davadan sonra taraflar biraraya gelmediği gibi eşine fiziksel şiddet uygulayan, evden kovan davacı koca boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle davanın reddi gerekirken; yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple davalı kadının temyiz itirazının kabulüyle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine; bozma sebebine göre davacı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına; işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.31.05.2012 (Per.)
Esas No: 2012/10882
Karar No: 2012/13676
Karar Tarihi: 29.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/10882 E.  ,  2012/13676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, tüketicinin açtığı itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15134
Karar No: 2014/11799
Karar Tarihi: 11.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15134 E.  ,  2014/11799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe, temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından Gümrük İdaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6635
Karar No: 2012/10850
Karar Tarihi: 08.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6635 E.  ,  2012/10850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ..... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 29.12.2011 gün ve 194-737 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davacılardan ...'ın karar tarihinden sonra 27.02.2012 tarihinde vefat ettiği dosya içinde mevcut nüfus kaydından anlaşılmaktadır.Ölüm ile vekalet ilişkisi sona erdiğinden ölüm tarihinden sonra Av....'e yapılan karar tebligatının hukuki sonuç dogurmayacağı açıktır.Bu halde; ... mirasçılarına mahkeme kararının tebliğ edilmesi, yasal temyiz süresi geçtikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 8.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2221
Karar No: 2015/2011
Karar Tarihi: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2221 E.  ,  2015/2011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2009/9607
Karar No: 2010/11309
Karar Tarihi: 08.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/9607 E.  ,  2010/11309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Edirne Aile Mahkemesi

TARİHİ :4.3.2009
Esas No: 2013/12041
Karar No: 2013/11476
Karar Tarihi: 03.07.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12041 E.  ,  2013/11476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava, tacirler arasındaki haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6427
Karar No: 2015/7672
Karar Tarihi: 14.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/6427 E.  ,  2015/7672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- TCK'nın 31/2. maddesinde yer alan düzenlenme gereğince, suç tarihinde 12-15 yaş grubunda yer alan suça sürüklenen çocukların, işledikleri suçların hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin suç tarihi itibariyle yeterince gelişip gelişmediğinin araştırılmasının gerekmesi karşısında, bu hususta uzman doktordan rapor alınması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden söz konusu rapor alınmadan, suça sürüklenen çocuk ..... için hırsızlık suçu, diğer suça sürüklenen çocuklar için hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçları için başka dosyalar için hazırlanmış raporlarla yetinilerek eksik kovuşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendindeki düzenlemenin, "...belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma..."yı öngördüğü, yasada geçen "etkinlik" kavramının ise, "...insanın, çevresiyle arasındaki ilişkileri düzenleyen her türlü eylem-çalışma, iş yapma, işlerlik ve devinimi” ifade ettiği, bu fıkraya göre belirli yerler ve etkinlikler; suça sürüklenen çocukların suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan yada suça sürüklenen çocukların yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinliklerdir. Bu bağlamda suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilecek seçenek yaptırımın infazı ile ulaşılmak istenilen temel amacın, suça sürüklenen çocukların yeniden suç işlemesini engelleyici etkenleri güçlendirmek, toplumu suça karşı korumak, suça sürüklenen çocukların sosyalleşmesini teşvik etmek, üretken,kanunlara ve toplumsal kurallara saygılı, sorumluluk taşıyan bir yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmak niteliğinde olması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/1-d maddesi uyarınca “ akşam 22.00'den sabah 05.00'a kadar, ....... yolunun ..... İlçe Merkezi tarafında kalan kısmına geçişinin yasaklanması” yaptırımına ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmedilen hapis cezasının, aynı madde uyarınca “... ilçesindeki halkın yoğun olarak bulunduğu pazar yerlerine girmekten yasaklanması” yaptırımına çevrilmesi,

3- Hırsızlık suçundan kurulan hükümde, uygulama maddesinin “142/1-b” yerine “142/1-a” olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6794
Karar No: 2013/6866
Karar Tarihi: 18.06.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/6794 E.  ,  2013/6866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "dava konusu taşınmazın davacıya hangi sebeple intikal ettiğinin belirlenmesi, muristen paylaşım veya satışla kaldığının belirlenmesi halinde davacının davasını tek başına yürütebileceği, zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına gerçekleştiği göz önüne alındığında aynı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi, şayet murisin terekesi paylaşılmamış ise mirası elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olduğundan davacının tek başına tereke adına dava açamayacağı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 833 ada 13 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen bölümün ifrazı ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 18.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/19139
Karar No: 2018/8504
Karar Tarihi: 06.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/19139 E.  ,  2018/8504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz dışı sanık ...’un yokluğunda verilen 16/12/2014 tarihli kararının sanığın “.... Mah. .... Sokak No: 1 ....” olan MERNİS adresine 07.01.2015 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebligatın yapıldığı, ancak sanığın mahkemede bildirdiği en son adresi olan “.... Mah. .... Sok. No:2 .... “ adresine tebligat çıkarılmadığı gibi ayrıca tebligat evrakında sanığın asker olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, sanığın mahkemenin gerekçeli kararının tebliğ edildiği 07.01.2015 tarihinde asker olup-olmadığı, asker ise izinli veya raporlu olup- olmadığı araştırılıp, eğer askerde ise sanığa hükmü itiraz etme yetkisi olduğu, nereye, nasıl ve ne şekilde başvurabileceği ve itiraz süresi de gösterilmek suretiyle, açıklamalı davetiye ile tebliği ile bunu gösterir belgeler ve sunarsa itiraz dilekçesi eklendikten ve bu konuda ek tebliğname de düzenlendikten sonra, incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/19111
Karar No: 2013/18159
Karar Tarihi: 20.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/19111 E.  ,  2013/18159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlığın imar uygulamasından kaynaklanmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 5.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 5.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 20/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13421
Karar No: 2014/11802
Karar Tarihi: 12.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13421 E.  ,  2014/11802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından Gümrük İdaresi lehine vekalet ücreti hükmedilmesine ilişkin bendin çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19881
Karar No: 2013/17387
Karar Tarihi: 05.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/19881 E.  ,  2013/17387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. ... ....... Dairesinin bozma ilamına uyularak hüküm verilmiştir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi ... ....... Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın ... Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın ... Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 05.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/20406
Karar No: 2012/16243
Karar Tarihi: 14.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/20406 E.  ,  2012/16243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kartal 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.05.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece de kabul edildi gibi, müşterek konutu terk ederek birlik görevlerini yerine getirmeyen koca evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda tam kusurlu olup, davalı kadına atfedilebilecek herhangi bir kusur da ispat edilememiştir. Davalı kadının boşanmayı kabul beyanı, Türk Medeni Kanunun 166/3. maddesinde düzenlenmiş olan anlaşmalı boşanma koşulları oluşmadıkça hukuki sonuç doğurmaz.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.06.2012 (Prş.)
Esas No: 2013/2736
Karar No: 2013/24133
Karar Tarihi: 16.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/2736 E.  ,  2013/24133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddine dair karar 28.11.2012 gününde tebliğ edildiği halde sanığın yasal süreden sonra 10.12.2012 günü temyiz ettiği nazara alınıp, sanığın yasal süresinden sonra vaki temyiz isteğinin, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3113
Karar No: 2012/5210
Karar Tarihi: 29.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/3113 E.  ,  2012/5210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/09/2008 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargı yolu nedeniyle davanın reddine dair verilen 22/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 5216 sayılı kanunun 8.maddesine dayanılarak yapılan işlemlerin ve harcamaların tahsili istemidir. Mahkemece, davanın görev nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

İdari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceğine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2. maddesi gereğince idari yargı yerlerinde sadece ilgili idareye karşı dava açılabileceğinden özel hukuk tüzel kişileri hakkında idare mahkemelerinde dava açılamaz. Davacı, özel hukuk tüzel kişisi olan davalıdan alacak isteminde bulunduğuna göre davanın görüm ve çözüm yeri idari yargı yeri olmayıp adli yargı yeridir.

Yerel mahkemece açıklanan olgu gözetilerek, işin esası incelenip varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2224
Karar No: 2015/2014
Karar Tarihi: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2224 E.  ,  2015/2014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi