Esas No: 2022/3196
Karar No: 2024/5664
Karar Tarihi: 06.11.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2022/3196 E.  ,  2024/5664 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2022/3196
Karar No : 2024/5664
TEMYİZ EDENLER                     : 1-(DAVACI) ...Yapı Malzemeleri 
                                                     Sanayi Ticaret Limited Şirketi
	   VEKİLİ: Av. ...
	2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
	   VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih  ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin  ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına,	2017 ve 2018 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kurumlar vergisi, geçici vergi, katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası, özel usulsüzlük cezası ve gecikme faizinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... takip numaralı  ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir. 
                İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti:  Dava konusu  ödeme emri içeriği vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin 05/05/2019 tarihinde davacının elektronik posta adresine tebliğ edildiği, vadesinde ödenmemesi ve dava açılmaması üzerine usulüne uygun biçimde kesinleşen alacağın tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle dava reddedilmiştir. 
                  Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:
 Vergi Mahkemesi kararının; dava konusu ödeme emrinin, geçici vergi ile vergi ziyaı cezasının, tekerrür nedeniyle artırılan kısmının, tekerrüre esas alınan ceza tutarı olan 4.132,71-TL'yi aşan bölümü dışındaki kamu alacağına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu, sözü edilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir.  
193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesinin 4. fıkrasında yer alan düzenleme uyarınca geçici verginin, cari hesap dönemi geçtiği için mahsup olanağı kalmaması nedeniyle terkin edilmesi gerektiği, 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle, tekerrür hükümleri uyarınca artırılacak tutarın, tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen lehe düzenleme dikkate alındığında, vergi ziyaı cezasının ancak tekerrüre esas alınan ceza tutarı olan 4.132,71-TL kadar artırılabileceği gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararının, dava konusu ödeme emrinin, geçici vergi ile vergi ziyaı cezasının, tekerrür sebebiyle artırılan kısmının bu tutarı aşan bölümü yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf istemi kabul edilerek değinilen hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra ödeme emrinin sözü edilen kısımları iptal edilmiştir. 
TEMYİZ	EDENLERİN	İDDİALARI					:
	Davacı tarafından, dava konusu ödeme emri içeriği vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmediği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. 
	Davalı  idare tarafından, dava konusu ödeme emri içeriği geçici vergi ile vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.  
TARAFLARIN SAVUNMALARI           :  Taraflarca savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ: Davacı temyiz istemimin  ödeme emri içeriği  geçici verginin bir katını aşan vergi ziyaı cezalarına isabet kısmı için  kabulü,  tarafların diğer temyiz istemlerinin ise reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: 
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Davacı adına 2017 yılı için re'sen salınan kurumlar vergisi ve aynı yılın Ekim-Aralık  dönemi için re'sen salınan geçici vergi ile Ekim ila Aralık dönemleri için  re'sen salınan katma değer vergisi ve bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri gereğince artılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasına ilişkin ihbarnameler usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği halde dava açılmaması üzerine dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği  anlaşılmıştır.  
	İLGİLİ MEVZUAT:
	193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun geçici vergiye ilişkin mükerrer 120. maddesinin 4. fıkrasında; geçici verginin % 10'u aşan tutarda eksik beyan edildiğinin saptanması halinde eksik beyan edilen bu kısım için re'sen veya ikmalen geçici vergi tarh edileceği, mahsup süresi geçtikten sonra kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği ancak gecikme faizi ve cezanın  tahsil edileceği kurala bağlanmıştır.
	6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 58. maddesinde, kendisine ödeme emri tebliğ olunanların böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı hakkında itirazda bulunabileceği hükmüne yer verilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyiz istemlerine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının;  dava konusu  ödeme emrinin, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı dışındaki kamu alacağına  ilişkin hüküm fıkraları aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun görülmüştür.
	193 sayılı Kanun'un geçici vergiye ilişkin mükerrer 120. maddesinin 4. fıkrasına göre; kesinleşmekle birlikte mahsup dönemi geçmiş olması nedeniyle terkin edilmesi gereken geçici vergi üzerinden ceza tahsil edilmesi zorunlu ise de geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi olması ve bu vergi nedeniyle yol açılan vergi kaybından dolayı bir kat vergi ziyaı cezası uygulanması gerektiği hususunun yargı kararlarıyla da istikrarlı hale geldiği dikkate alındığında, ödeme emrinin, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının, 6183 sayılı Kanun'un 58. maddesinde yer alan "borcum yoktur" iddiası kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden, Vergi Mahkemesi kararının, ödeme emrinin değinilen kısmı yönünden davanın reddine  ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunun reddinde hukuka uygunluk bulunmamıştır. 
KARAR SONUCU :
           Açıklanan nedenlerle;
1. Davacı temyiz isteminin kısmen reddine, davalı idare temyiz isteminin  reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; dava konusu ödeme emrinin, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının, bir katı aşan kısmı dışındaki kamu alacağına ilişkin  hüküm fıkralarının ONANMASINA,
3.  Davacı temyiz isteminin kısmen kabulüne,
4. Kararın; dava konusu ödeme emrinin, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA, 
5. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu harç alınmasına, 06/11/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY :
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar bozulması istenen Vergi Dava Dairesi kararının dava konusu ödeme  emrinde yer alan geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının, bir katı aşan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında istemin kabulünü gerektirecek nitelikte bulunmadığından, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği görüşü ile karara  katılmıyorum.