Esas No: 2023/5474
Karar No: 2024/1803
Karar Tarihi: 18.04.2024

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2023/5474 E.  ,  2024/1803 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2023/5474
  Karar  No : 2024/1803  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... İdaresi Başkanlığı-...
VEKİLLERİ	: Av. ...-Av. ...    
 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Üretim Anonim Şirketi
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU                           : ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:Davacı tarafından, sahibi olduğu kamu konutlarını(lojman) personeline tahsise bağlı kiralama işleminin katma değer vergisine tabi olmadığından bahisle 2014/Ocak-2018/Kasım dönemleri için tahakkuk ettirilip ödenen katma değer vergisinin kira ve yakıt bedeline isabet eden 1.373.198,50.-TL’lik kısmının iadesi talebiyle yapılan düzeltme- şikayet başvurusunun reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile anılan tutarın tecil faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; lojman tahsisinin katma değer vergisine tabi olduğundan söz edilebilmesi için bu tahsisin iktisadi teşekkülün faaliyet alanına ve görevine giren ticari faaliyet kapsamında yapılması ve bu tahsiste kâr amacı güdülmesi gerektiği, olayda, idari teşkilatlanmada iktisadi devlet teşekkülleri arasında yer alan davacı kurumun personeline tahsis ettiği kamu konutları kurumun aktifinde yer almakta ise de,  söz konusu kamu konutlarının tahsise bağlı olarak personele kiralanmasının kurumun asıl faaliyeti ile bir ilgilisi bulunmadığı, bir başka deyişle lojmanların ticari anlamda aktife kayıtlı olmadığının anlaşıldığı sözü edilen lojman tahsisinin, personelin barınması ve sosyal amaçlı olarak yapılan bir teslim niteliğinde olduğu katma değer vergisine tabi olmadığının açık olduğu, bu durumda, davacı kurumun lojmanlarından faydalanan personellerden tahsil edilen kira ve yakıt bedelleri üzerinden katma değer vergisi alınmasında, vergilendirme hatası kapsamına giren ve hukuki yorum gerektirmeyen açık bir hukuka aykırılık hali bulunduğundan, bu hususta yapılan düzeltme ve şikayet başvurusunun reddine dair dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112/4.maddesi uyarınca davacı kurumdan anılan lojman tahsisinden dolayı tahsil edilen kira ve yakıt bedelleri üzerinden alınan katma değer vergisi tutarlarının tecil faizi ile birlikte iadesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline, davacıdan tahsil edilen tutarın tahsil  tarihinden itibaren tecil faizi oranında hesaplanacak faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı kurumun aktifinde kayıtlı kamu konutlarını kiralaması  katma değer vergisine tabi olduğundan dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ:6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 16/1.maddesi, 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 2/2,4/2 ve 61.maddesi ile 2946 sayılı Kanunu'nun 2 ve 3.maddesi, teşekkülün işletme konusunun belirlendiği anastatüsünün 5.maddesi ve 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1 ve 17/4-d maddeleri çerçevesinde olayın değerlendirilmesinden, davacı teşekkülün tacir sıfatını haiz olduğu, iktisadi alanda ticari esaslara göre faaliyet göstermek üzere kurulmuş olduğu, 233 sayılı KHK'de mahfuz tutulan hususlar dışında özel hukuk hükümlerine tabi olduğu, kuruluş amacı ve faaliyet konularının gerçekleşmesini temin için gayrimenkulleri kiraya verebildiği,  sahibi olduğu ve niteliği kamu konutu kabul edilen gayrimenkulleri tahsise bağlı olarak personeline kiralamak suretiyle elde ettiği kira bedelini irat kaydettiği, gayrimenkulleri kiralaması işlemlerinin katma değer vergisine tabi olduğu, iktisadi işletmesine dâhil olmayan gayrimenkulleri kiralaması işlemlerinin ise katma değer vergisinden istisna olduğu sonucuna varılmaktadır. Bu itibarla  uyuşmazlıkta, davacı teşekkülün, anastatüsünde yazılı işletme konusuna dahil asıl faaliyetleri ile birlikte aktifinde kayıtlı ve niteliği kamu konutu kabul edilen gayrimenkulleri kurum personellerine tahsise bağlı ve bedel mukabili kiralanması faaliyetlerini yürütmesi, işlemlerinin konusunun ve faaliyetinin piyasa ekonomisine dahil olması ve devamlılık arz etmesi hususları dikkate alındığında, davacı teşekkülün aktifinde kayıtlı gayrimenkulleri aylık kira ve yakıt bedeli esas alınarak hesaplanan toplam kira bedeli mukabilinde personellerine kiralanması işlemlerinin ticari faaliyet kapsamında olduğu ve  katma değer vergisine tabi olduğu, kiralama işlemlerinin asıl faaliyet olarak yapılmamasının işlemin katma değer vergisine tabi olmasına engel olmadığı, kaldı ki davacı teşekkülün  anastatüsünde yazılı, mevzuatla verilecek diğer görevleri yerine getirmesine ilişkin işlemlerinin işletme konusuna dahil faaliyet olarak  öngörüldüğü, dolaysıyla  2014/Ocak-2018/Kasım dönemleri için
 tahakkuk ettirilen katma değer vergisinin toplam kira bedeline isabet eden kısmında vergi hatası bulunmadığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık, yazılı gerekçeyle verilen Vergi mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunu reddeden Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuka uyarlık bulunmadığı anlaşıldığından, davalının temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:2..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
  3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi...Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ...Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 18/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.