Esas No: 2023/4279
Karar No: 2024/2550
Karar Tarihi: 02.05.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/4279 E.  ,  2024/2550 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/4279
Karar No : 2024/2550
TEMYİZ EDENLER                     : 1-(DAVALI)	 ... Vergi Dairesi Müdürlüğü
VEKİLİ    : Av. ...
 2-(DAVACI)  ... Paslanmaz Sac Sanayi ve                Ticaret Limited Şirketi
İSTEMİN	KONUSU	: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ...     Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, 2015 yılının Aralık döneminden sonraki döneme devreden katma değer vergisinin azaltıldığı gözetilerek yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2019 yılının Şubat ve Nisan dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile  tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın önceki yıldan devreden katma değer vergisi yönünden bağlı olduğu 2015 yılının Ocak ila Mayıs, Temmuz ve Eylül dönemleri için salınan katma değer vergisine karşı açılan dava, Mahkemelerinin  ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla reddedildiğinden, yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, 2015 yılına ait olup 2019 yılında tebliğ edilen ancak dava konusu edilmiş olduğundan kesinleşmediği anlaşılan vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmı ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENLERİN	İDDİALARI	: Davacı tarafından, ... ve ticari ilişkide bulunulan diğer mükelleflerin belgesiz satış yapıldığına dair ifadelerinin bulunmadığı, dönem başı ve dönem sonu stokları, fatura tutarları ile katma değer vergisi beyannamelerinin birbiriyle uyumlu olduğu, piyasada otuz yılı aşkındır bulunmaları sebebiyle ticari ilişkide bulunulan firmalardan karşılıklı güvene dayalı olarak ön ödeme mahiyetinde borç para alındığı, söz konusu tutarların satış bedelinden düşüldüğü, inceleme elemanının bulduğu kayıt dışı hasılat tutarı baz alındığında karlılık oranının %60'ı bulduğu ve bu durumun gerçekle bağdaşmadığı, kayıt dışı hasılat tutarı hesaplanırken ödenmiş katma değer vergilerinin de hesaba katılarak indirilecek katma değer vergilerine dahil edilmesi gerektiği; bu anlamda yapılan tarhiyatın hukuka  aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
	Davalı idare tarafından, davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.	
TARAFLARIN	SAVUNMALARI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'İN	DÜŞÜNCESİ	:		Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 02/05/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.