Esas No: 2023/6554
Karar No: 2024/2484
Karar Tarihi: 30.04.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/6554 E.  ,  2024/2484 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/6554
Karar No : 2024/2484
TEMYİZ EDENLER :1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
 VEKİLİ: Av. ...
 2-(DAVACI) ... İşletme Kooperatifi
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararına uyulmaksızın ilk kararda ısrar edilerek verilen kararın Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca bozulması üzerine söz konusu bozma kararı uyarınca davayı yeniden inceleyen ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı kooperatif adına, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 4. maddesinin birinci fıkrasının (k) bendi uyarınca muafiyet şartlarının ihlal edildiğinden bahisle takdir komisyonu kararı uyarınca 2008 yılının Ekim-Aralık dönemi için re'sen salınan geçici vergi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının işlettiği sosyal tesislerin bulunduğu ve sunduğu hizmetler karşılığında yararlananlardan bir bedel aldığı, iktisadi işletmesinde yazar kasa kullandığı, burada ücretli çalışanlarının ve muhasebecisinin bulunduğunun tespit edildiği, kooperatif içerisinde kafeterya, jimnastik, aerobik ve benzeri sosyal tesislerin işletilmesi, ulaşım hizmetleri gibi bilfiil sağlanan hizmetlerin ticari bir organizasyon oluştuğuna delil teşkil ettiği, bu nedenle belirtilen hizmetlerin ortak dışı işlem sayılması gerektiği gibi kooperatif tarafından verilen market, banka şubesi açılması, servis hizmeti sağlanması, yolların açık tutulup asfaltlama çalışması yapılması, yaz aylarında nöbetçi itfaiye ekibinin bulundurulması, İETT otobüs seferlerinin başlatılması gibi hizmetlerin belde sakinlerinin tamamı tarafından yararlanılabilecek genel nitelikteki hizmetler olduğunun kabulü gerektiği, dolayısıyla davacı kooperatifin ana sözleşmesinden sosyal amaçlı olarak faaliyete başladığı anlaşılmakla beraber sonradan amacı dışında faaliyet göstermek suretiyle belde halkına hizmet verir hale gelerek ticari organizasyon haliyle iktisadi işletmeye dönüştüğü sonucuna varıldığından yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu, ancak, mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve 2011 yılında kesinleşen cezanın tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle geçici verginin bir katı tutarındaki vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi aslı ile vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmı ise kaldırılmıştır.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. 
Davacı tarafından, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nda yer alan muafiyet şartlarının sağlandığı, eleştiri konusu yapılan faaliyetlerin ortakların ihtiyacı çerçevesinde ve ortaklardan alınan aidatlarla gerçekleştirildiği, davalı idarece somut herhangi bir tespit yapılmadığı, yasal defter ve belgelerin takdir komisyonuna ibraz edildiği tarihten bir gün sonra matrah takdir edilmesinin subjektif ve yasal dayanaktan yoksun olduğu, kaldı ki mahkemece kararda "kooperatif gelir gider defteri" adında bir defterden bahsedilmiş ise de anılan isimde bir defterin tutulmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 13/04/2022 tarih ve E:2022/400, K:2022/453 sayılı kararıyla Dairemize gönderilen dosya ile ilgili Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. ... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş gün içinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 30/04/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.