Esas No: 2015/28943
Karar No: 2019/19166
Karar Tarihi: 05.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/28943 E.  ,  2019/19166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 05.03.2009 tarihinden iş akdinin davalı işverenlikçe haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiği 27.01.2014 tarihine kadar aralıksız fasılasız yurtiçi tır (konteynır) şoförü olarak istihdam edildiğini, davacının son aylık ücretinin net 1.080,00 TL olduğunu, asgari ücret kadar olan kısmının bankadan, kalanının elden ödendiğini, en son 270 TL aylık yemek ücreti verildiğini,davacının konteynır şoförü olarak ayda ortalama 25–26 konteynır taşıması gerçekleştirdiğini ve davacıya konteynır başına 40 TL prim verildiğini; davacının kıdem ve ihbar tazminatının asgari ücret üzerinden hesaplanarak ödendiğini; davacının günlük ortalama 12–14 saat aralıksız fasılasız çalıştırıldığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini; davalı işverenlik uhdesinde bulunan takograf kayıtları ve yük irsaliyeleri üzerinde bulunan saat dilimleri tetkik edildiğinde davacının günlük ortalama 12–14 saat aralıksız fasılasız çalıştığının görüleceğini, davacının istihdamının münhasıran araç kullanma ile sınırlı kalmayıp doğrudan doğruya taşıdığı konteynırların yüklenmesi ve boşaltılması işlerine de işveren vekili sıfatıyla nezaret ettiğini; davacının Davalı işverenlik bünyesinde yükün durumuna bağlı olarak ayda ortalama 2–3 hafta tatili ara vermeksizin çalıştırıldığını, hafta tatili çalışması alacağının ödenmediğini; davacının dini bayram ve tatillerde izinlerini kullandığını, tüm resmi bayram ve tatillerde ara vermeksizin çalıştırıldığını, bayram genel tatil çalışması alacaklarının ödenmediğini; davacının ücretli izinlerinin kullandırılmadığını ve izin ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili ; davalı şirket tarafından zorunlu olarak iş akdi feshedilen bazı işçiler için aynı %100 aynı içerikteki dava dilekçeleri ile dava açıldığını, dava dilekçelerinde ileri sürülen vakıa ve verilen gerçeği yansıtmadığını; Davalı şirketin üstlendiği işler için personel istihdam edip, sözleşme sona erdiğinde atıl kalan personelin tüm yasal haklarını ödeyerek iş akdini feshettiğini; davacının 01.08.2010 tarihinde “konteynır taşıyan araç sürücüsü” olarak davalı şirkette işe başladığını, çalıştığı operasyonun sona ermesi üzerine 27.01.2014 tarihi itibariyle iş akdinin feshedildiğini, Davacıya tüm yasal hakları ödenerek ibraname alındığını; fesih tarihi itibariyle davacının ücretinin 1.080,00.–TL asgari ücret olduğunu; davacının İstanbul içinde görev yaptığını, gümrük sahalarından aldığı konteynırları depolara naklettiğini, depo, antre ve gümrüklerin normal şartlarda hafta tatili, resmi ve dini bayramlarda çalışmaması sebebiyle davacının hafta tatili, resmi ve dini bayramlarda çalıştığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını; İstanbul’da tırların ancak belirli saatlerde trafiğe çıkabilmesi sebebiyle günlük 12–14 saat çalışmanın imkansız olduğunu, davacının fazla çalışma yaptığı aylarda ücretlerinin ödendiğini; davacının kullanılmayan 2 günlük yıllık izin ücretinin feshi takiben ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla mesai hesabı yapılırken Cumartesi günü 08:00-12:00 saatleri arasında yapılan çalışmanın maddi hata sonucu 4 saat yerine 6 saat belirlenmesine bağlı olarak haftalık fazla mesai süresinin 2 saat fazla saptanması ve buna bağlı olarak da fazla mesai alacak miktarının fazla belirlenmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05/11/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.