Esas No: 2021/4316
Karar No: 2024/3687
Karar Tarihi: 25.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/4316 E.  ,  2024/3687 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/206 E., 2014/3856 K.

Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçları, katılan sanık ... hakkında hakaret suçu yönünden yapılan incelemede, katılan sanıklar hakkında hükmolunan netice cezaların türü ve miktarları gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Katılan sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı ile hakaret suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci ve beşinci fıkraları ile 125 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca; katılan sanık ... Uçar hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarını işlediği iddiası ile aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile 125 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2014 tarihli ve 2014/206 Esas, 2014/3856 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile katılan sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine; hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 nci maddesinin birinci fıkrası, 129 uncu maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 52 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; katılan sanık ...'ün hakaret suçundan aynı Kanun'un 125 nci maddesinin birinci fıkrası, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; kasten yaralama suçundan aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmî ret, kısmî onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan sanık ...'ün eylem nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun heyet raporuyla tespit edilmesine ve iddiaları tanık beyanlarıyla sabit olmasına rağmen Mahkemece verilen beraat kararının hatalı olduğuna, katılan sanık ...'e karşı hakaret ve yaralama fiillerini işlediğine dair delil olmamasına rağmen verilen mahkumiyet kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan sanık ...'in söylediği terbiyesiz kelimesinin içtihatlara göre hakaret sayılmadığına, olayda hakaret olmamakla birlikte hitap ettiği sözleri tamamen haksız tahrik altında sarf ettiğine, sabıkası olmamasına rağmen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Katılan Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama ve Hakaret Suçlarından, Katılan Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Katılan sanıklar hakkında hükmolunan netice cezaların türü ve miktarları gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmüm kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Katılan Sanık ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan rapor içeriği, savunma, katılan ...'ün aşamalardaki beyanları, tanık ifadeleri ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan ... vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A. Katılan Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama ve Hakaret Suçlarından, Katılan Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin, karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Katılan Sanık ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Samsun 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2014 tarihli ve 2014/206 Esas, 2014/3856 Karar sayılı kararında katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.