Esas No: 2017/20956
Karar No: 2017/8853
Karar Tarihi: 24.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/20956 E.  ,  2017/8853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, asıl davada kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine, birleşen davada ise; fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davanın ise; kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 06.04.2004-23.10.2013 tarihleri arasında en son mağaza müdürü olarak çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiğini, günlük 10-12 saat haftalık 60-72 saat çalışma süresinin olduğunu, 2013 yılından bir haftalık yıllık iznini kullandığını ve 13 günlük izninin kaldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretinin tahsilini ve işbu dosya ile birleşen ...9. İş Mahkemesinin 2014/370 Esas sayılı dosyası ile açmış olduğu davada ise, 2013 yılı Ocak-Ekim arası dönem için fazla mesai ücretinin tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin davalı şirket tarafından haklı nedenle feshedilmesi hakkı doğduktan sonra davacının istifa etmesi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatının reddi gerektiğini, yıllık izin kartı ile yıllık izinlerinin kullandırıldığının ve fazla mesailerinin ödenmiş olduğunun sabit olduğunu, ayrıca zamanaşımının gerçekleştiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Bozma Kararı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemenin ilk kararının Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 13/11/2014 tarih ve 2015/1568 E., 2016/10968 K. sayılı ilamı ile bozulması üzerine, Mahkemece bozmaya uyularak ek rapor alınmış ve esas davanın reddine birleştirilen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bozmadan sonra davacı vekili ıslah yolu ile fazla mesai ücret alacağı talep etmiştir. Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı” hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 13/11/2014 tarihli bozma kararından sonra 02/02/2017 tarihli ıslah dilekçesinin hükme esas alınması, HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.