Esas No: 2024/4657
Karar No: 2024/4568
Karar Tarihi: 30.09.2024

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2024/4657 E.  ,  2024/4568 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2024/4657
   Karar	No : 2024/4568
TEMYİZ EDENLER	:1-(DAVALI) ... Defterdarlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
	 2-(DAVACI) ... Reklamcılık ve İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:Davacı adına sahte belge düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle takdir komisyonu kararlarına istinaden re'sen tarh edilen 2017 yılı kurumlar vergisi ve 2017 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergiler ile bu vergileri üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
               İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla;  davacı şirket hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunun değerlendirilmesinden; düzenlemiş olduğu faturaların gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmaksızın komisyon geliri elde etmek için düzenlenmiş sahte belgeler olduğundan vergi tekniği raporu ile tespit edilen 1.129.529,26-TL matrah tutarı üzerinden hesaplanan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinde hukuka aykırılık görülmediği; tespit edilen matrahı aşan 3.543,54-TL'lik kısım üzerinden hesaplanan cezalı tarhiyat yönünden ise; vergi tekniği raporunda, 2017 yılı için elde edilen komisyon gelirinin 1.129.529,26-TL olarak hesaplanmasına rağmen takdir komisyonu kararında, 1.133.072,80.-TL'nin esas alındığı, Mahkemelerinin 15/03/2023 tarihli ara kararı üzerine gönderilen belgelerden, davacının takdir komisyonuna sevk edildiği tarihten sonra hakkında vergi inceleme raporu düzenlenen ... İnşaat Ticaret Sanayi Anonim Şirketi'ne anılan dönemde davacı tarafından düzenlenen faturaların gerçek bir mal alımına dayanmadığının tespit edildiğinden bahisle katma değer vergisi dahil fatura tutarı üzerinden %2 komisyon oranı hesaplanmasıyla bulunan 3.543,54-TL tutarın da matraha eklendiği görüldüğünden, matrahın daha sonra düzenlenen bir rapora istinaden belirlenen 3.543,54-TL'lik kısmı üzerinden hesaplanan  kurumlar vergisi ile bu tutar üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmında hukuka uyarlık görülmediği; geçici vergi yönünden ise; mahsup dönemi geçmiş olan geçici vergi asıllarında mevzuata uyarlık bulunmadığı, geçici vergi yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi olduğundan ve hesaplanan geçici vergiye bağlı olarak kesilen vergi ziyaı cezasının bir kat olarak uygulanması gerektiğinden, geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık, bir katı aşan kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, geçici vergi aslı ile geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı ve  3.543,54-TL matrah farkı üzerinden hesaplanan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılmasına karar verilmiştir.
                  Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile 1.129.529,26-TL komisyon geliri elde ettiğinin tespit edilmesine rağmen, takdir komisyonu kararında 1.133.072,80.-TL'nin esas alındığının görülmesi üzerine ilk derece mahkemesince ara kararla aradaki farka isabet eden 3.543,54-TL'nin nasıl hesaplandığının sorulduğu ve bu kısmın ihtilaflı yıl matrahına eklenmesinde hukuka uyarlık bulunmadığının tespiti üzerine  3.543,54-TL'lik kısım üzerinden hesaplanan  kurumlar vergisi ile bu tutar üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle kabul kararı verilmesine rağmen, aynı matrah( 3.543,54-TL) esas alınarak hesaplanan geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarının da kaldırılması gerekirken, ilk derece mahkemesince bu kısım yönünden davanın reddedilmesinde hukuka uyarlık olmadığı, Mahkeme kararının diğer kısımlarında ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf talebinin reddine, davacının istinaf talebinin kısmen reddine, kısmen kabulüne, Mahkeme kararının geçici vergiye bağlı kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarının, 3.543,54-TL komisyon gelirinden kaynaklanan kısımlarının kaldırılmasına ve bu kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:  
DAVACININ İDDİALARI: Davacının dava  konusu  edilen döneme  ilişkin  olarak  sahte  fatura  düzenlemediği iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI: Davacının sahte fatura düzenleyicisi olduğu ve yapılan işlemlerde hukuka aykırılık olmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının 3.543,54-TL'lik kısım üzerinden hesaplanan  kurumlar vergisi ve bu tutar üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile geçici vergi aslı ve bu vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı  ve geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cazısının bir kata ilişkin kısmının 3.543,54-TL komisyon geliri haricinde kalan kısmına ilişkin olarak davalı tarafından ileri sürülen iddialar temyize konu kararın belirtilen kısımlarının bozulmasını gerektirir nitelikte bulunmamıştır.
Kararın davacının istinaf başvurusunun reddine ilişkin kısmına yönelik davacı temyiz istemine gelince:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin altıncı fıkrasında, temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödenmemiş olması hâlinde, kararı veren merci tarafından verilecek yedi günlük süre içerisinde tamamlanması, aksi takdirde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, ilgili mercinin kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar vereceği belirtilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, davacı tarafından, temyiz başvurusunda bulunulurken yatırılması gerekli temyiz başvuru harcı ve posta giderinin yatırılmaması üzerine başvuru harcı ve posta giderinin yedi gün içinde yatırılması, aksi takdirde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususunun davacıya bildirildiği, ancak başvuru harcı ve posta giderinin yatırılmadığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda, 2577 sayılı Kanun'un 48/6. maddesi uyarınca davacının temyiz istemi yönünden kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
							Açıklanan nedenlerle;							1. Davalının temyiz isteminin reddine, davacının temyiz istemi yönünden kararın temyiz edilmemiş sayılmasına,							2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının davalının istinaf başvurusunun reddine ilişkin kısmının ONANMASINA,
	 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 30/09/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.