Esas No: 2022/2553
Karar No: 2024/2857
Karar Tarihi: 30.05.2024

Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2022/2553 E.  ,  2024/2857 K.


"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2022/2553
Karar	No : 2024/2857                                                            
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı adına
	   … Gümrük Müdürlüğü 
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi 
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli …-…, …-…, …-…, …-… tarih ve sayılı 4 adet serbest dolaşıma giriş beyannameleri kapsamında Birleşik Devletler'den ithal edilen "iç ceviz" ve "iç badem" cinsi eşya için İthalatta Gözetim Uygulanmasına İlişkin Tebliğ hükümleri uyarınca gözetim kıymetine yükseltilmek ve yurt dışı gidere eklenmek suretiyle fazladan ödendiğini ileri sürülen gümrük ve katma değer vergilerinin eşyalara ait faturalarda gösterilen kıymete göre hesaplanan tutardan fazlasının 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca iadesi talebinin reddine dair karara vaki itirazın  reddine ilişkin işlemin iptali ile fazla ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.
                İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; gözetime tabi olduğu konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmayan eşyanın, gözetim kıymet farkı nedeniyle yüksek beyan edilen birim kıymetinin 4458 sayılı Gümrük Kanunu hükümlerine göre belirlenmiş gerçek satış bedeli olmadığı, dolayısıyla ortada kanunen ödenmesi gereken herhangi bir vergi bulunmadığından, gözetim değerine göre belirlenen kıymetin esas alınması suretiyle tahakkuk ettirilerek fazladan ödenen 230.087,00-TL gümrük ve 103.877,00 TL katma değer vergisinin iadesi isteminin reddinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, fazladan ödenen vergilerin tahsil tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle iadesine karar verilmiştir.
              Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Olayda, her ne kadar davacı şirket tarafından eksik hesaplama ile geri vermeye konu tutarın hatalı olduğu iddia edilerek istinaf yoluna başvurulmuş ise de, davacı şirketin geri verme talebinde belirttiği tutarlar üzerinden tesis edilen idari işleme vaki itirazın reddine dair işlemin iptali ve işlemde yer alan tutarlar üzerinden geri verme talebiyle açılan davada, Mahkemece uyuşmazlığın esası incelenerek dava dilekçesindeki tutarların tamamı yönünden davanın kabulüne karar verildiği, öte yandan, geri verme başvurusunda yer almayan, dolayısıyla idari başvuru yolu tüketilmeksizin ve dava dilekçesinde de talep edilmeyen, başka anlatımla görülmekte olan davanın konusuna dahil olmayan ve sonradan da dahil edilmesi mümkün olmayan davacı şirket talebinin, istinaf aşamasında ve istinafa konu mahkeme kararının hukuki denetimi sürecinde incelenmesine hukuken olanak bulunmadığından, istinaf istemine konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve istinaf başvurularında ileri sürülen sebepler ile dosyada mevcut bilgi-belgeler kapsamında, ortada, kararın kaldırılmasını gerektiren nitelikte bir neden bulunmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Eşyaya isabet eden vergilerin bilerek ve isteyerek fazla olarak beyan edildiği, dolayısıyla ortada bir hata bulunmadığı, vergilerin iadesi için gerekli yasal şartların oluşmadığı, öte yandan idareye başvuru tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiği, bu nedenle dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA, 
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.