Esas No: 2024/743
Karar No: 2024/1172
Karar Tarihi: 25.12.2024

DANIŞTAY VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU         2024/743 E.  ,  2024/1172 K.


"İçtihat Metni"
                       T.C.
           D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No : 2024/743
Karar No : 2024/1172
TEMYİZ EDENLER     : 1- (DAVACI) ...
 VEKİLLERİ	:  Av. ...
2- (DAVALI) ... Belediye Başkanlığı- ...
VEKİLİ	 : Av. ...
İSTEMİN KONUSU  : Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 15/05/2024 tarih ve E:2023/661, K:2024/459 sayılı bozma kararı üzerine verilen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkralarının temyizen incelenerek bozulması istenmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, hissedarı olduğu ... ili ... ilçesi ... Mahallesi ... ve ... sayılı parseller nedeniyle vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen 1999 ila 2019 yıllarına ilişkin arsa vergileri, 1999 yılına ilişkin deprem vergisi, 2003 yılına ilişkin ek arsa vergisi ile 1998 yılının Şubat dönemi için kesilen usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararı üzerine verilen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Uyuşmazlıkta, dava konusu ihbarnamelerde tarhiyat nedeni olarak 83/6122 sayılı Bakanlar Kurulu kararı eki Arsa Sayılacak Parsellenmemiş Arazi Hakkında Karar gösterilmiştir. 
Davalı idarece arsa olarak fark vergi tarh edilmiş, vergisi ihtilaflı olan taşınmazın ise planlama süreci sonucu en son adli yargı merciince verilen kadastral sicilin ihyası kararları üzerine geri dönüşüm işlemleri tesis edilerek kök parsellere dönüşünün yapıldığı anlaşılmıştır.
Bu durumda, anılan taşınmazlar üzerinden kısıtlı olarak vergi alınması mümkün bulunmadığından, Vergi Mahkemesi kararının, 2014 ila 2019 yıllarına ilişkin arsa vergilerinin 9/10'una karşılık gelen kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasında hukuka uygunluk, 1/10'una karşılık gelen kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasında ise sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.
Vergi Dava Dairesi bu gerekçeyle davacının istinaf istemini reddetmiş, davalının, Vergi Mahkemesi kararının, 2014 ila 2019 yıllarına ilişkin arsa vergilerinin 9/10'una karşılık gelen kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yönelik istinaf istemini kabul ederek anılan hüküm fıkrasını kaldırdıktan sonra bu yönden davayı reddetmiştir. Ancak, bu kısma ilişkin hüküm fıkrasında "9/10" oranı "1/10" olarak gösterilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davacı tarafından, hissedarı olduğu taşınmazlar üzerinde lunapark bulunduğu, taşınmazların bulunduğu alanın imar planıyla da kısmen fuar, panayır ve festival alanı olarak belirlendiği, bu nedenle kısıtlı taşınmaz vasfını haiz olduğu,  dava konusu vergilere ilişkin ihbarnamelerin mükerrer olduğu, bu hususun iddia edilmesine rağmen mahkemece araştırılmadığı, tüm vergilerin ödendiği belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
Davalı tarafından ise kararın hüküm fıkrasında, davalının istinaf istemi ile ilgili kısımda yer alan "1/10" oranının "9/10" olması gerektiği belirtilerek kararın bu yönden bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Davacının, bölge idare mahkemesi kararının, vergi mahkemesi kararının 2014 ila 2019 yıllarına ilişkin arsa vergilerinin 1/10'una karşılık gelen kısmı yönünden davanın reddine dair hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf isteminin reddine dair hüküm fıkrasına yönelik temyiz isteminin, anılan hüküm fıkrasının yargılamanın önceki aşamasında kesinleşmiş olması nedeniyle incelenmeksizin; davacının diğer hususlara yönelik temyiz istemi ile davalının temyiz isteminin esastan reddi ve kararın hüküm fıkrasının, davalının istinaf istemi ile ilgili kısmında yer alan "1/10" oranının "9/10" olarak düzeltilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, dosya tekemmül ettiğinden davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeksizin Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
I. Davalının temyiz istemi yönünden yapılan inceleme:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik 49. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde, temyiz incelemesi sonunda, Danıştayın; kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hükmüne yer verilmiştir.
Bölge idare mahkemesi kararının hüküm fıkrasında, "davalı idarenin 2014-2019 yıllarına ilişkin emlak vergisinin 1/10'luk kısmına yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, bu kısma ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına, bu kısım yönünden davanın reddine" ibaresine yer verilerek davalının istinaf istemi hakkında hüküm kurulmuştur. Ancak, söz konusu ibarede yer alan "1/10" oranının "9/10" olması gerekmektedir.
Bu husus düzeltilmesi mümkün yanlışlık olarak görüldüğünden, kararın hüküm fıkrasının anılan kısmında yer alan "1/10" ibaresinin "9/10" olarak düzeltilmesi gerekmiştir.
II. Davacının temyiz istemi yönünden yapılan değerlendirme:
Yargılamanın ısrar kararı verilmesinden önceki aşamasında, bölge idare mahkemesi kararının, vergi mahkemesi kararının, 2014 ila 2019 yıllarına ilişkin arsa vergilerinin 1/10'una karşılık gelen kısmı yönünden davanın reddine dair hüküm fıkrasına davacı tarafından yöneltilen istinaf isteminin reddine dair hüküm fıkrası Danıştay Dokuzuncu Dairesince onanmak suretiyle kesinleşmiştir.
Vergi mahkemesi kararının, 2014 ila 2019 yıllarına ilişkin arsa vergilerinin 9/10'una karşılık gelen kısmının kaldırılmasına dair hüküm fıkrasına davalı tarafından yöneltilen istinaf isteminin reddine dair ısrar kararının, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca bozulması üzerine bölge idare mahkemesince bozulan kısım ile birlikte kesinleşen kısım yönünden de hüküm kurularak karar verilmiştir.
Israr kararının bozulması üzerine yargılamanın önceki aşamasında kesinleşen hüküm fıkrası yönünden de karar verilmiş olması, bölge idare mahkemesi kararının kesinleşen hüküm fıkrasının yeniden temyizen incelenmesini olanaklı kılmayacağından, davacının kararın sözü edilen hüküm fıkrasına yönelttiği temyiz iddialarının incelenmesi mümkün bulunmamaktadır.
Diğer taraftan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin (4) numaralı fıkrası uyarınca Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararına uyularak verilen kararlara ilişkin temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılması gerekmektedir.
Temyize konu kararın, 2014 ila 2019 yıllarına ilişkin arsa vergilerinin 9/10'una karşılık gelen kısmı yönünden davanın reddine dair hüküm fıkrası Kurulun bozma kararındaki esaslara uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2-... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, davalının istinaf istemine dair hüküm fıkrasının DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3-Davalıdan, hüküm altına alınan tutar üzerinden bölge idare mahkemesince karara bağlanan nispi harç ile daha önce yatırılan ... TL temyiz karar harcı mahsup edilmek suretiyle 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun ilgili hükümleri ve Kanun'a ek (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4-Davacının, bölge idare mahkemesi kararının, vergi mahkemesi kararının 2014 ila 2019 yıllarına ilişkin arsa vergilerinin 1/10'una karşılık gelen kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf isteminin reddine dair hüküm fıkrasına yönelik temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, 
5-Davacının diğer hususlara yönelik temyiz isteminin REDDİNE,
6-Bölge İdare Mahkemesi kararının diğer hüküm fıkralarının ONANMASINA,
7-Davacıdan, hüküm altına alınan tutar üzerinden bölge idare mahkemesince karara bağlanan nispi harç ile daha önce yatırılan ... TL temyiz karar harcı mahsup edilmek suretiyle 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun ilgili hükümleri ve Kanun'a ek (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
8-2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
25/12/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.