Esas No: 2023/4996
Karar No: 2024/820
Karar Tarihi: 22.02.2024

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2023/4996 E.  ,  2024/820 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2023/4996
  Karar  No : 2024/820  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, pos cihazıyla satış yaptığı halde beyanname vermediğinden bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2015/Temmuz dönemi için re’sen tarh edilen katma değer vergisi ve kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; her ne kadar davacı tarafından yıkık binalardan çıkan demir ve hurda işine yönelik olarak kendi adına şirket kurması için 03/03/2015 tarihinde ...'a verdiği vekaletnamenin kötü amaçlarla ve bilgisi dışında kullanılarak faaliyet yürütüldüğü ve adına hukuka aykırı bir borç çıkarıldığı iddia edilmiş ise de, dava dilekçesinde, ...'a vekaletname verildikten kısa bir süre sonra ...'ın şirketin faaliyete başlayabilmesi için kendisinden para talep ettiğinin, para veremeyeceğini söylemesi üzerine de şirketin faaliyete başlayamayacağını bildirdiğinin belirtilmiş olması karşısında, davacının şirketin faaliyete geçtiğini öğrendiğini iddia ettiği 08/03/2018 tarihine kadar vekilini azletmediği ve vekaletnamenin de gerekli şekil şartlarını taşıyan usulüne uygun olarak verilmiş geçerli bir vekaletname olduğu düşünüldüğünde, dönem matrahının takdiri için takdir komisyonuna gidilmesinde hukuka aykırılık görülmediği, dava konusu tarhiyatın matrahının nasıl hesaplandığının belirlenmesi amacıyla Mahkemelerince verilen 24/01/2019 tarihli ara kararına verilen cevapta; 2 Numaralı Daimi Takdir Komisyonu tarafından gönderilen ... tarih ve ... sayılı yazıda "...tarih ve ... sayılı yazı ekinde bulunan aynı dönem pos izleme formunda belirtilen tutar olan KDV dahil 780.817,50-TL tutarın %18 KDV hariç tutarı olan 661.709,75-TL matrah takdir edilerek 262 karar nosu ile karara bağlanmıştır." şeklinde açıklamada bulunularak tarhiyatın dayanağının ... tarih ve ... sayılı yazı ve ekleri olduğunun belirtildiğinin anlaşıldığı, bu yazı dışında istenilmesine rağmen Mahkemelerine sunulan başka bir bilgi ve belge bulunmadığı, takdiri gerektiren sebeplerin bulunması halinde matrahın re’sen takdiri zorunlu olduğu kadar matraha ilişkin bilgilerin gerek idarece gerekse takdir komisyonunca araştırılıp tespit edilerek takdir komisyonu kararında açıkça gösterilmesinin ve matrahın bu bilgilere göre tayin edilmesinin de zorunlu olduğu, bu durumda, ilgili döneme ait matrahın tespitine yönelik olarak yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan matrah takdir edilmesi hukuka aykırı olduğundan, bu takdire dayalı olarak yapılan cezalı tarhiyatta da hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının adına kayıtlı pos cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında kullanarak elde ettiği geliri kayıt ve beyan dışı bıraktığının tespit edilmiş olması karşısında, dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.