Esas No: 2023/7925
Karar No: 2024/3835
Karar Tarihi: 23.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7925 E.  ,  2024/3835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/996 E., 2023/1050 K.

SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, kasten yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi ve düzeltilerek esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan hükmolunan 1 yıl 4 ay 25 gün hapis cezasının tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılan ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2019/819 Esas, 2022/562 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-son, 29/1, 62/1, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.03.2023 tarihli ve 2023/996 Esas, 2023/1050 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının Hüküm "C-1-" başlıklı kısmının tekerrüre ilişkin "8-" başlıklı paragrafının tüm olarak hükümden çıkartılarak, yerine; "Sanığın, Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/560 esas, 2017/193 Karar sayılı, 12/04/2017 kesinleşme tarihli kararı ile, TCK. 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri de uygulanarak verilmiş hapis cezasına mahkumiyeti nedeniyle TCK'nun 58/6,7, 5275 SK. 108/3 maddeleri çerçevesinde ikinci kez mükerrirliği ile, mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, cezasının infazından sonra hakkında kanunda gösterildiği şekilde denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" paragrafı eklenmek suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik incelemeye, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın katılan ...'i yaralama kastının bulunmadığına, meşru savunma hükümleri uygulanarak sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine, katılan hakkında aldırılan raporun yetersiz olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında katılan ...'e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükümde, ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanması nedeniyle anılan hükmün temyize tabi olduğu anlaşıldığından, Tebliğname'deki ret düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Sanığın suç tarihinde, katılan ... ve mağdur ...'nin ablası Netice ile evli olduğu ancak aralarındaki geçimsizlik nedeniyle Netice'nin sanık ile yaşadığı evden ayrılıp bir süre ailesinin yanında kaldığı, sonrasında ise bir kadın sığınma evine yerleştiği, kaldığı yerin sanık tarafından bilinmediği, bu sebeple sanığın eşini aramaya başladığı, olay tarihinden üç gün önce katılan ve mağdurun yaşadığı Denizli ilinin Tavas ilçesine geldiği, katılan ve mağdur ile görüştüğü, eşinin yerini sorduğu, ancak katılan ile mağdurun bilmediklerini söyledikleri, olay günü ise sanığın üzerinde tabanca ve bıçak olduğu halde mağdur ...'nin çalıştığı Tavas İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne gittiği ve mağdurun odasına girdiği, hemen öncesinde olay yeri yakınında olan katılan ...'in, sanığı binaya girerken gördüğü ve takip ettiği, mağdur ...'nin odasında sanık ile mağdur arasında tartışma başladığı, bu esnada üzerinde bıçak bulunan katılan ...'in de odaya girip tartışmaya dahil olduğu, ilk haksız eylemin kim tarafından

gerçekleştirildiği tespit edilemeyen tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanığın bıçakla mağdur ...'yi sol kol, sol baldır ve batın sol üst kadrandan basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde, katılan ...'i ise sol üst toraks ve sol kolundan duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladığı, katılan ...'in de bıçakla sanığı sırtından basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaraladığı, yaralı haldeki sanığın odadan hızlıca çıkarak olay yerinden uzaklaştığı anlaşılan olayda;

a. Katılanı duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralaması nedeniyle sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen cezasından (1) kat artırım uygulanırken, hükümde uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 87/1-a maddesi olarak ve artırım oranının (1) kat olarak gösterilmemesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

b. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği ve ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edilememesi karşısında meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Mağdur ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-a bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan ...'a Karşı Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.03.2023 tarihli ve 2023/996 Esas, 2023/1050 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2024 tarihinde karar verildi.