Esas No: 2024/313
Karar No: 2024/714
Karar Tarihi: 20.02.2024

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2024/313 E.  ,  2024/714 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2024/313
  Karar  No : 2024/714  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ...  Vergi Dairesi Başkanlığı 
VEKİLİ	: Av. ... 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           :...  Bölge İdare Mahkemesi ...  Vergi Dava Dairesinin ...  tarih ve E:... , K:...  sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:Davacı adına, sahte fatura düzenlediğinden bahisle tanzim edilen vergi tekniği raporu uyarınca takdir komisyonu kararına istinaden resen tarh edilen 2010/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dördüncü Dairesince, davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerden hareketle, gerçekte  bir mal teslimi veya hizmet ifası olmadığı sonucuna ulaşıldığı, bu durumda, takdir komisyonunca matrahın bulunuş biçimi bakımından bir değerlendirme yapılarak hangi tutarların ve oranların esas alındığının araştırılması ve geçici vergi aslı ile bu vergiye bağlı olarak üç kat kesilen vergi ziyaı cezası yönünden de ayrıca değerlendirme yapılması suretiyle yeniden karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle verilen bozma kararına uymak suretiyle, Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra yeniden yapılan  incelemede; dava konusu vergi ziyaı cezalı geçici vergilerin, matrahı yönünden bağlı bulunduğu 2010 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı gelir vergisini iptal eden  Vergi Mahkemesinin kararının, Dairelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle kaldırılarak davanın reddedildiği, bu durumda, davacı adına aynı nedene dayanılarak ve aynı matrah esas alınarak tarh edilen geçici vergiler üzerinden vergi ziyaı cezası kesilmesi, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesinde yer alan düzenlemenin gereği olmakla birlikte, yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergiler nedeniyle yol açılan vergi kaybından dolayı bir kat ceza kesilmesi gerektiği; öte yandan, davacıdan mahsup dönemi geçen geçici verginin istenmesinde, 193 sayılı Kanun'un mükerrer 120. maddesinin dördüncü fıkrası hükmüne uygunluk bulunmadığı, bu nedenle, dava konusu geçici vergilerde ve geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının iki katına isabet eden kısmında hukuka uygunluk, vergi ziyaı cezasının bir kata isabet eden kısmında ise hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle, geçici vergi aslı ve bu vergiler üzerinden kesilen vergi ziyası cezasının bir katı aşan kısmının iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: İdarece yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ...  Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.