Esas No: 2022/6244
Karar No: 2023/299
Karar Tarihi: 18.01.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/6244 E.  ,  2023/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu Kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2 inci maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10 uncu maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21 inci maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29 uncu maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2 inci maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2 inci maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2 inci maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2 inci maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince, davalı ...'nın bilinen en son adresinin "Küçükkızılhisar Mahallesi, 104243 No.lu sokak, No:2D, İç Kapı No:10, Şahinbey/Gaziantep" olduğu, davalı ...'nin bilinen en son adresinin ise "Merveşehir Mahallesi, 49022 Sokak, No.27/23, Şehitkamil/Gaziantep" olduğu halde her iki davalının UYAP'ta kayıtlı mernis adresine Tebligat Kanununun 21/2 inci maddesi uyarınca gerekçeli kararın tebliğ edilmesi usulsüzdür. Davalıların yukarıda belirtilen adreslerine gerekçeli karar tebligatının çıkarılması, bu adreslerin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatapların adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresleri, bilinen en son adresleri olarak kabul edilip tebligatın buraya yapılması gerekirken, bilinen son adresleri yerine UYAP'ta kayıtlı mernis adreslerine Tebligat Kanununun 21/2 inci maddesine göre tebligat yapılması usulüne uygun değildir.

Açıklanan nedenlerle davalı ... ve ...'ye 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak temyiz süresinin beklenmesi ve kararın süresinde temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi karşı tarafa tebliğ edilerek karşı temyiz süresinin beklenmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Gaziantep 7. Sulh Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

18.01.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.