Esas No: 2025/267
Karar No: 2025/2126
Karar Tarihi: 13.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2025/267 E.  ,  2025/2126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/266 E., 2024/261 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarlarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Bartın 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, sanık ile mağdurenin evlerinin birbirine 900 metre mesafede bulunduğuna, sanığın katılanda akıl zayıflığı olduğunu bilmediğine, dinlenilen şahitlerin, sanığı katılanın evinin yakınlarında dolaşırken hiç görmediklerini beyan ettiklerine, bu beyanların sanığın katılanı tanımadığını ispatladığına, Adli Tıp Kurumu raporuna göre; mağdurdaki zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılamayacağına, ancak yakın çevresince anlaşılabileceğinin belirtildiğine, sanığın katılanın yakın çevresinden birisi olmadığına, bu durumun ispatı için tanık dinletme taleplerinin Mahkemece reddedildiğine, müvekkilinin, katılanın zorlaması ve tehdit etmesi sonucunda ilişkiye girmek zorunda kaldığına, dosya içerisinde sanığın şiddet uyguladığını gösteren hiç bir delilin bulunmadığına, hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2, 102/3-a maddeleri gereğince belirlenen 10 yıl 6 ay hapis cezasının, olay nedeniyle katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulmasından dolayı uygulanması gereken 5237 sayılı Kanunun 102/5. maddesinde 10 yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezası öngörülüp, aynı Kanun'un 49. maddesine göre üst sınırın 20 yıl olduğu nazara alınarak hakkaniyet gereği bir miktar daha artırılmak suretiyle hapis cezasının tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde bulunan 10 yıl 6 ay hapis cezasının 10 yılı geçtiği gerekçesiyle 102/5. maddesinin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi sonucunda eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri haricinde doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bartın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştirilen husus dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2025 tarihinde karar verildi.