Esas No: 2024/2573
Karar No: 2024/2933
Karar Tarihi: 14.05.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2024/2573 E.  ,  2024/2933 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/2573
Karar No : 2024/2933
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Güvenlik Ticaret Anonim Şirketi	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı/...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ...             Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davacı tarafından yöneltilen temyiz başvurusunun kesin hüküm nedeniyle reddine dair  ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı şirketin transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunduğu yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporları uyarınca  2018 yılının Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül  dönemleri için re'sen salınan geçici vergi, aynı yılın Mayıs ila Ağustos dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ve 2018 yılının Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül dönemleri için re'sen salınan geçici vergi ile aynı yılın Mayıs ila Temmuz dönemlerine ait katma değer vergisi üzerinden tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat, Haziran dönemine ait  katma değer vergisi  üzerinden ise tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat  vergi ziyaı cezasının kaldırılması ile ... tarih ve ... ila ... sayılı vergi inceleme raporlarının iptali  istemine ilişkindir.
                İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı, somut bir neden gösterilmeden Ağustos 2018 dönemi için üç kat vergi ziyaı cezası kesilmesinin hukuka aykırı düştüğü, 2014 yılına ait olup 2017 yılı içinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceği, vergi inceleme raporlarının idari davaya konu edilemeyeceği gerekçesiyle dava; katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden esası incelenmek suretiyle, vergi inceleme raporları yönünden incelenmeksizin reddedilmiş, geçici vergi ile Ağustos 2018 dönemine ait vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı ise kaldırılmıştır.
                Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiş, bu kararın aleyhe olan hüküm fıkrasına yöneltilen davacı temyiz istemi ise 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, isteme konu kararın, dava konusu tutar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI	: Bu davanın hukuk ve fiili irtibat halinde olduğu ve birleştirilen dava dosyalarındaki toplam miktarlar dikkate alındığında temyiz sınırının aşıldığı  ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi  gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu  harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 14/05/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.