Esas No: 2024/692
Karar No: 2024/792
Karar Tarihi: 22.02.2024

Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2024/692 E.  ,  2024/792 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2024/692
Karar  No : 2024/792  
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Belediye Başkanlığı  - ... 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin  ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı vekili tarafından, Antalya İli, Kepez İlçesi, ... Mahallesi ... ada ... parselde 4062 m2, ... Mahallesi ... ada 1 parselde ... m2, ... Mahallesi ... ada ... parselde ... m2, ... Mahallesi ... ada ... parselde ... m2, ... Mahallesi ... ada ... m2, ... Karşıyaka Mahallesi ... Ada ... parselde 1984 m2, ... Mahallesi ... ada ... parselde 2364 m2 olarak bulunan açık pazar yerlerine Antalya Semt Pazarcılar Odası tarafından 5393 sayılı Belediye Kanununun 18. maddesinin (g) bendi uyarınca şartlı bağış yoluyla kapalı semt pazarı yapılmasının kabulüne ilişkin ... tarih ve ... sayılı Kepez Belediyesi Meclis Kararının ve bu karara dayanılarak Kepez Belediye Başkanlığı ile  dava dışı Antalya Semt Pazarcılar Odası arasında 04/09/2023 tarihinde imzalanan kapalı pazar yeri yapım protokollerinin iptali istenilmiştir.
                İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: ... İdare Mahkemesince verilen  ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; davacı tarafından Antalya İlinde Semt Pazarcılar Odasına kayıtlı olarak pazarcı esnafı olduğu, birçok pazar yerinde satış yeri, tahsis hakkı sahibi olduğu ve kurulacak pazar yerlerinde de tahsis hakkı alma hakkı bulunduğu ileri sürülmekte ise de; iş bu uyuşmazlık özelinde davacının dava açma ehliyetinin kabul edilebilmesi için dava konusu yukarıda belirtilen pazar yerlerinde pazarcılık yaptığını kanıtlaması gerekmekte iken davacının bu durumu her türlü şüpheden uzak bir biçimde ortaya koyamadığı, kaldı ki bu kapsamda anılan pazar yerlerinde pazarcılık yaptığı iddiasının da olmadığı, davalı idarece de aynı hususun beliriltildiği dikkate alındığında, dava konusu işlemler ile davacı arasında yukarıda yer verilen 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'un öngördüğü anlamda meşru, kişisel ve güncel menfaat ilişkisi olmadığı anlaşılmakla davanın ehliyet yönünden reddedilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların  söz  konusu  kararın  kaldırılmasını  sağlayacak  nitelikte  görülmediği  belirtilerek, 
 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI  : Hukuka aykırı olan temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ      : ...
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
		           TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
İLGİLİ MEVZUAT:
      2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir...3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir...6) Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir."  hükmüne yer verilmiştir.
Anılan Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, düzenleyici işlemlere karşı açılan iptal davaları; (d) bendinde ise, belli bir ticari faaliyetin  icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemlere karşı açılan iptal  davaları hakkında verilen kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği; "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde, kararı veren merciin, temyiz isteminin reddine karar vereceği; ilgili merciin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği; 7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, 6. fıkrada sözü edilen kararın, dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Uyuşmazlıkta; davacı tarafından iptali istenilen, Antalya İli, Kepez İlçesi'nin bazı mahallelerinde bulunan açık pazar yerlerinin Antalya Semt Pazarcılar Odası tarafından 5393 sayılı Belediye Kanununun 18. maddesinin (g) bendi uyarınca şartlı bağış yoluyla kapalı semt pazarları olarak yapılmasının  kabulüne  ilişkin ...  tarih  ve  ...  sayılı  Kepez Belediyesi Meclis Kararı ile bu karara dayanılarak Kepez Belediye Başkanlığı ile Antalya Semt Pazarcılar Odası arasında 04/09/2023 tarihinde imzalanan bu mahallelerdeki açık pazar yerlerinin kapalı pazar yerlerine dönüştürülmesine ilişkin protokollerinin; Kepez İlçesinin bütününe yönelik genel niteliğe haiz düzenleyici işlemler olmadığı, anılan ilçedeki bazı açık pazar yerlerine yönelik olarak işlemlerin tesis edildiği, bu suretle 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamına girmediği; belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemler de olmadığından, anılan Kanunun 46. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi kapsamına da girmeyeceği sonucuna ulaşılmaktadır.
Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU: 
	Açıklanan nedenlerle;
1.TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, 
2.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
3. Posta gideri avansından varsa artan tutarın taraflara iadesine,
Kesin olarak, 22/02/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.