Esas No: 2022/4198
Karar No: 2024/1145
Karar Tarihi: 20.02.2024

Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2022/4198 E.  ,  2024/1145 K.


"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2022/4198
Karar	No : 2024/1145      
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı adına
	  ... Gümrük Müdürlüğü 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Kuruyemiş Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketi 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi kapsamında Çin’den ithal edilen “ceviz içi” cinsi eşya için İthalatta Gözetim Uygulanmasına İlişkin Tebliğ hükümleri uyarınca gözetim kıymetine yükseltilerek yurt dışı gidere eklenmek suretiyle fazladan ödendiği ileri sürülen gümrük ve katma değer vergisinin eşyaya ait faturalarda gösterilen kıymete göre hesaplanan tutardan fazlasının 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 211. maddesi uyarınca hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesi isteminin reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, bir malın ithalatında, yerli üreticilerin zarar görmesine sebebiyet verebilecek miktarda artış olup olmadığının belirlenebilmesi için o malın ithal seyrinin izlenmesi amacıyla "gözetim belgesi" ibrazı zorunluluğu getirilmiş ise de, bu zorunluluğa uyulmaması hali, Gümrük Kanunu hükümlerine göre ek tahakkuk yapılmasını veya gerçek satış bedeline göre hesaplanacak vergilerden daha fazla bir vergi ödenmesini, yahut ceza kararı alınmasını gerektirir bir durum olmadığı, davacının kayıt belgesinde belirtilen tutarın faturada yazılı kıymete göre farkını yurtdışı gider beyanına eklemesi sonucunda ortaya çıkan farkın kanunen ödenmesi gereken bir vergi olmadığı bu nedenle eşya için düzenlenen kayıt belgesindeki gözetim kıymetine isabet eden gümrük ve katma değer vergisinin iadesinin gerektiği, öte yandan 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 07/11/2019 tarih ve 30941 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve yayım tarihinde yürürlüğe giren 7190 sayılı Kanun ile değişik 216. maddesine göre vergilerin tahsil edildiği tarihten başlamak üzere davalı idarece geri verme işleminin yapıldığı tarihe kadar hesaplanacak tecil faiziyle birlikte davacı şirkete geri verilmesinin icap ettiği anlaşıldığından, dava konusu işlemin iptaline fazladan ödenen vergilerin tahsil edildiği tarihten itibaren işleyecek tecil faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir.  
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI     : Davacının yurt dışı gider olarak beyan ettiği kıymete ilişkin idarenin herhangi bir baskı ya da zorlamasının söz konusu olmadığı, beyan doğrultusunda ithalat işlemlerinin yürütüldüğü bu nedenle beyanın bağlayıcılığı ilkesi gereği olarak tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.