Esas No: 2024/2577
Karar No: 2024/4389
Karar Tarihi: 27.06.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2024/2577 E.  ,  2024/4389 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/2577
Karar No : 2024/4389
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: .... Dijital Pazarlama Hizmetleri Anonim Şirketi	  
VEKİLİ	: Av....
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:...., K:.... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, kanuni ve iş merkezi Türkiye'de bulunmayan kurumlardan internet ortamında alınan reklam hizmeti ödemelerinden tevkifat yapılmaması gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen muhtasar ve prim hizmet beyannamesi üzerine söz konusu çekinceye itibar edilmeksizin 2023 yılının Mayıs dönemi için tahakkuk ettirilen kurumlar (stopaj) vergisinin ihtirazi kayda konu kısmının kaldırılması ve ödenen tutarın tecil faiziyle iadesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Uyuşmazlık konusu reklam hizmetinin, Türkiye'den erişilebilen web sayfaları üzerinden verilmesi nedeniyle ticari faaliyetin icra edildiği yer olma özelliği taşıyan söz konusu web sayfalarının dar mükellef kurumlar açısından hizmetin verildiği iş yeri olduğu sonucuna varıldığından, bu yerlerden elde edilen kazançlar üzerinden tevkif edilip ihtirazi kayıtla beyan edilen dava konusu kurumlar (stopaj) vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN  İDDİALARI: Reklam hizmeti alınan kurumların Türkiye'de, çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmaları ve Vergi Usul Kanunu hükümlerine uygun iş yerleri bulunmadığından vergilendirilebilecek bir kazançtan söz edilemeyeceği, yorum ve kıyas yoluyla iş yeri tanımının genişletilmesinin verginin kanuniliği ilkesine aykırılık teşkil ettiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI:  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
MADDİ OLAY : 
Davacı adına, kanuni ve iş merkezi Türkiye'de bulunmayan kurumlardan internet ortamında alınan reklam hizmeti ödemelerinden tevkifat yapılmaması gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen muhtasar ve prim hizmet beyannamesi üzerine söz konusu çekinceye itibar edilmeksizin 2023 yılının Mayıs dönemi için tahakkuk ettirilen kurumlar (stopaj) vergisinin ihtirazi kayda konu kısmının kaldırılması ve ödenen tutarın tecil faiziyle iadesi istemiyle dava açılmıştır.
Davalı idarenin savunma dilekçesi üzerine davacı tarafından verilen ve 06/09/2023 tarihinde kayıtlara giren savunmaya cevap dilekçesinde duruşma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay ile idare ve vergi mahkemelerinde açılan iptal ve Yasada öngörülen tutarı  aşan tam yargı davaları ile tarh edilen vergi, resim ve harçlarla benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları toplamı aynı tutarı  aşan  vergi davalarında,  taraflardan  birinin  isteği  üzerine  duruşma  yapılacağı; 3. fıkrasında, duruşma talebinin dava dilekçesi ile cevap ve savunmada yapılabileceği; aynı Kanun'un 49. maddesinin 1. fıkrasının (c) işaretli bendinde ise, usul hükümlerine uyulmamış olunması halinde kararın bozulacağı hükme bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Davacı tarafından, süresinde verilen savunmaya cevap dilekçesinde duruşma talebinde bulunulmasına karşın, davacının bu talebi karşılanmaksızın, davayı, esasını incelemek suretiyle sonuçlandırmış olması nedeniyle yargılama usulüne uygun düşmeyen Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusuna dair Vergi Dava Dairesi kararında hukuka uygunluk görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının BOZULMASINA, 27/06/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.