Esas No: 2025/8
Karar No: 2025/2583
Karar Tarihi: 12.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/8 E.  ,  2025/2583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2064 E., 2024/2228 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/157 E., 2024/202 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosunda görev yaptığını, 2014-2017 arasında şef, 2017-2019 arasında sterilizasyon görevlisi, 2019-2022 arasında hasta kayıt kabul personeli olarak görev yaptığını, 08.07.2022 tarihinde temizlik personeli olarak görevlendirildiğini, 22.07.2022 tarihli dilekçesi ile başvuruda bulunarak toplu iş sözleşmesinin 29/d hükmü gereğince hasta kayıt personeli olarak görevlendirilmesini talep ettiğini, 10.08.2022 tarihli yazı ile talebinin reddedildiğini, en son fiilen yapmakta olduğu hasta kayıt personeli görevinde veya benzer vasıfta bir işte görevlendirilmesi için dava açtıklarını açıklayarak Afyonkarahisar İl Sağlık Müdürlüğünün 07.07.2022 tarihli geçici görevlendirmenin sonlanmasına ilişkin işlemin iptali ile hasta kayıt kabul personeli olarak veya benzer vasıfta bir işte görevlendirilmesi hususunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden ve yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddi gerektiğini, davacının 02.04.2018 tarihinden itibaren ihale sözleşmesi kapsamındaki işleri yapmak üzere sürekli işçi kadrosuna alındığını, görev tanımının temizlik görevlisi olarak tanımlandığını, davacının talep ettiği görevlendirmenin kendi kadrosuna göre vasıflı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının temizlik personeli olarak çalışırken vasıfsız işçi sayılmasına rağmen bu süreçte eğitimlere katılarak sertifikalar aldığı ve sonrasında vasıflı nitelikle hasta kabul personeli olarak bir yıldan fazla çalıştırıldığı, sonrasında bu görevinin sonlandırılarak ve görev tanımı düşürülerek vasıfsız işte görevlendirildiğinin tespit edildiği, bu durumun da toplu iş sözleşmesine aykırılık teşkil edeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin kadroya geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilmiş olup toplu iş sözleşmesinin 29. maddesi hükmünün, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23. madde karşısında davacı bakımından uygulanabilirliği olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulünün hatalı olduğu (Yargıtay 9.Hukuk Dairesi, 17.10.2022 tarihli ve 2022/9178 Esas, 2022/12405 Karar; 13.03.2024 tarihli ve 2023/19489 Esas, 2024/4746 Karar karar sayılı kararları) gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Dava konusu uyuşmazlıkta 696 sayılı KHK'nın değil toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulanması gerektiğini,

2. Davacının vasıfsız işte çalıştırılmasının keyfi bir uygulama olup toplu iş sözleşmesine aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 375 sayılı KHK'nın geçici 23. maddesine tâbi olarak sürekli işçi kadrosunda çalışan işçinin görevinin değiştirilmesine ilişkin işverence yapılan işlemin geçersizliğinin tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.