Esas No: 2023/4501
Karar No: 2024/2308
Karar Tarihi: 30.04.2024

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2023/4501 E.  ,  2024/2308 K.


"İçtihat Metni"
           T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2023/4501
Karar  No : 2024/2308  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	:... Torba ve Plastik Ayakkabı San. ve Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, aleyhe olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ve vergi inceleme raporuna istinaden düzenlediği bir kısım faturanın sahte olduğundan bahisle 2018 yılına ilişkin olarak re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ile 2018 yılının tüm dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen geçici vergiler ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla;  davacı hakkında düzenlenen... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu'ndaki tespitlerin incelenmesinden, davacı tarafından, ihtilafa konu  ham madde satışına ilişkin düzenlenen  faturaların  komisyon geliri elde etmek amacıyla düzenlenen sahte faturalar olduğu sonucuna varıldığından, dava  konusu üç kat  vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının, Danıştay içtihatları da dikkate alınarak, davacının sahte belge düzenlemek suretiyle elde ettiği belirlenen komisyon gelirleri üzerinden  hesaplanan kısımlarında hukuka aykırılık görülmediği; 193 sayılı Kanunun mükerrer 120. maddesi uyarınca mahsup dönemi geçen ve mahsup imkanı kalmayan geçici vergi asılları için tarhiyat yapılamayacağından geçici vergi tarhiyatlarında hukuka uygunluk bulunmadığı; geçici vergi asılları üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezaları yönünden,  davacı şirket adına, elde edilen  komisyon geliri üzerinden hesaplanan geçici vergi asılları üzerinden 2018 yılı tüm dönemlerine ilişkin olarak vergi ziyaı cezaları kesilmesi gerektiği, ancak  geçici verginin yıllık vergiye mahsuben alınan peşin bir vergi olması nedeniyle yol açılan geçici vergi kaybından dolayı bir kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiği göz önüne alındığında, söz konusu vergi ziyaı cezalarının bir  kata kadar olan kısmında hukuka aykırılık, bir katı aşan kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine;  davacı şirket adına  2018 yılı tüm dönemlerine ilişkin olarak  re'sen tarh edilen geçici vergi asılları ile geçici vergi aslı üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitler doğrultusunda hammadde satışlarına ilişkin düzenlediği satış faturalarının gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığı, bir kısım mal alışının ise sahte fatura kullanmak suretiyle belgelendirildiğinin anlaşıldığı, vergi ziyaına  213 sayılı Kanunun 359. maddesinde yer alan fiillerle sebebiyet verilmesi nedeniyle üç kat vergi ziyaı cezası kesilmesinde hukuka aykırılık olmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik taraflarca yapılan istinaf başvurularının reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyize konu kısmının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.