Esas No: 2023/5550
Karar No: 2024/2184
Karar Tarihi: 25.04.2024

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2023/5550 E.  ,  2024/2184 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2023/5550
  Karar  No : 2024/2184  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	:  ...  Vergi Dairesi Başkanlığı- ... 
VEKİLİ	: Av.  ... 
KARŞI TARAF (DAVACI)	:  ... 
İSTEMİN KONUSU           :  ...  Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin  ...  tarih ve E: ... , K: ...  sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:  Davacı adına, bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından düzenlenen değerlendirme  raporu ile tespit edilen emsal bedel dikkate alınarak 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9/2. maddesi uyarınca takdir komisyonu kararına dayanılarak  2014/Eylül dönemine ilişkin re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:  ...  Vergi Mahkemesinin  ... tarih ve E: ... , K: ...  sayılı kararıyla; olayda, kolluk kuvvetleri tarafından düzenlenen ve davacı tarafından çekincesiz şekilde imzalanan tutanak uyarınca davacının kaçak sigaraları bulunduran sıfatına haiz olduğu hususunun tartışmasız olduğu, ayrıca söz konusu yakalama ve muhafaza tutanağında, sigaralara ait fatura ve belgelerin davacıdan istenilmesi üzerine, herhangi bir fatura ve belgesinin olmadığına ilişkin davacının beyanının da bulunduğu dikkate alındığında, Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından düzenlenen rapordaki emsal bedeller esas alınmak suretiyle  tespit edilen matrah üzerinden re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Olayda, davacı hakkında  geçmişe dönük olarak  ...  tarih ve  ...  sayılı işlem ile 17/09/2014 tarihi itibarıyla gelir vergisi mükellefiyeti tesis edildiği ve aynı tarih itibarıyla mükellefiyetinin terkin edildiği, 3065 sayılı Kanun'un 9/2. maddesi uyarınca, fiili ya da kaydi envanter sırasında belgesiz mal bulundurulduğunun veya belgesiz mal satın alındığının tespiti halinde, bu alışlar nedeniyle ziyaa uğratılan katma değer vergisinin, belgesiz mal bulunduran veya hizmet satın alan mükelleften vergi sorumlusu sıfatıyla aranacağı kuralının uygulanabilmesinin, Kanun'da açıkça mükellef olma şartına bağlanması karşısında, belgesiz mal bulunduran veya hizmet satın alan kişinin, ancak gelir ya da katma değer vergisi açısından, süregelen resmi bir mükellefiyetinin olması durumunda mümkün olduğu, mükellef olmamakla birlikte, yalnızca belirli bir miktarı aşan belgesiz mal bulundurduğu tespit edilenler adına 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13/5. maddesinde yer alan hükme benzer bir düzenlemeye Katma Değer Vergisi Kanunu'nda yer verilmediği de dikkate alındığında,  ticari faaliyeti tespit edilemeyen ve söz konusu sigaraları nezdinde bulundurduğu tarihte açılmış resmi bir mükellefiyet kaydı bulunmayan davacı adına vergi sorumlusu sıfatıyla tarhiyat yapılmasını gerektirecek yasal koşullar olayda gerçekleşmediğinden, dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra davanın kabulüne, cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Belgesiz emtia bulundurduğu tespit edilen davacı adına vergi sorumlusu sıfatıyla yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ  ... 'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.  ...  Bölge İdare Mahkemesi  ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E: ... , K: ...  sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de  ...  Bölge İdare Mahkemesi ...  Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın  ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 25/04/2024 tarihinde, kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.