Esas No: 2022/2277
Karar No: 2024/4776
Karar Tarihi: 20.11.2024

Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2022/2277 E.  ,  2024/4776 K.


"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2022/2277
Karar	No : 2024/4776      
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	:... Bakanlığı adına
		... Gümrük Müdürlüğü	
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Mümessillik Tekstil Gıda İç ve Dış Ticaret
		 Limited Şirketi 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ...  sayılı ve ...tarih ve ... sayılı  serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı kumaş tanımlı eşyanın yurt dışı araştırma neticesinde  A.TR dolaşım belgelerinde yer alan imza ve mührün doğru olduğu ancak tercihli tarifeden yararlanmasının doğrulanamadığının bildirilmesi üzerine ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük, ilave gümrük  ve katma değer vergilerine vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin...tarih ve E:..., K:...  sayılı kararıyla; eşyanın gerekli menşe koşulunu karşılamadığı ve   bahsi geçen menşe ispat belgelerinin sahte olduğu hususunun bildirilmediği durumlarda 2014/1 sayılı Genelge'nin Serbest Dolaşıma Girişte İbraz Edilen Belgelerin Sonradan Kontrolü başlıklı bölümündeki "5-c) maddesi uyarınca,  ihracatçı ülke olan İspanya  gümrük idaresince A.TR dolaşım belgesinin sehven düzenlendiğinden bahisle ek tahakkuk kararının alındığı olayda; serbest dolaşım belgesinin karşı ülke idaresince yanlışlıkla onaylandığına ilişkin herhangi bir tespit bulunmadığı, eşyanın menşeinin beyan edilenden farklı ve tercihli tarifeden yararlanmasına engel başkaca bir durum olduğu hususunda idarece yapılan somut bir tespitin olmadığı sonucuna varıldığı, bu nedenle tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI :   Menşe belgesi ve A.TR belgelerinde yer alan imza ve mührün doğru olduğu, fakat mezkur dolaşım belgeleri muhteviyatı tarife tercihlerinden yararlanmasının doğrulanmadığı, eşyanın  İspanya'da üretilmediği, Çin'den ithal edilerek değiştirilmeden ülkemize ihraç edildiği, şirketin faal olmadığı hususunun vergi inceleme raporunda tespit edildiği, soruşturma raporunda menşe belgelerinde belirtilen eşyanın Avrupa Birliği'nde üretilmediğinin, Çin'den ithal edilen eşyanın herhangi bir değişikliğe uğramadan Türkiye'ye ihraç edildiğinin tespit edildiği,  tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı  ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Dosyanın incelenmesinden, davalı idarenin 12/01/2021 tarihinde mahkeme kayıtlarına giren istinaf başvurusuna ilişkin dilekçesi ekinde... tarih ve ... sayılı Soruşturma Raporunun  sunulduğu  anlaşılmış olup, bu raporda yer alan hususlar ve davalı idarenin  itirazları değerlendirilmeden karar verildiği anlaşıldığından Daire kararının bozulması gerekmiştir.
 
KARAR SONUCU:
             Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi...Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 20/11/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.