Esas No: 2023/8805
Karar No: 2024/3501
Karar Tarihi: 28.05.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/8805 E.  ,  2024/3501 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/8805
Karar No : 2024/3501
TEMYİZ EDENLER: 
1-(DAVACI) ...
VEKİLİ: Av. ...
	  2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
	  VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, kayıtlarına intikal ettirdiği sahte faturalarla maliyetlerini artırarak kurum kazancını azalttığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporlarına dayanılarak 2018 yılı için re'sen salınan gelir vergisi ile aynı yılın tüm dönemleri için re'sen salınan geçici vergi ve söz konusu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri  uyarınca artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı, ... Metal İnşaat Kimyevi Madde ve Plastik Sanayi Ticaret Limited Şirketi, ... İnşaat Reklam Bilişim ve Lojistik Hizmetleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi, ... Elektrik Plastik Akaryakıt Hafriyat Makina Madencilik Sanayi Ticaret Limited Şirketi, ... Metal İnşaat Plastik ve Elektrik Sanayi Ticaret Limited Şirketi, ... Metal Yapı Malzemeleri Kimya ve Petrol Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi, ... Dizayn Tasarım Kırtasiye Ürünleri Reklamcılık ve Tekstil Ticaret Limited Şirketi, ... İnşaat Metal Hırdavat Kimya Elektrik Sanayi Ticaret Limited Şirketi, ... İnşaat Metal Hırdavat ve Kimya Sanayi Ticaret Limited Şirketi, ... Bilişim Reklam Organizasyon ve Danışmanlık Hizmetleri Ticaret Limited Şirketi, Tasfiye Halinde ... İnşaat Tekstil Peyzaj ve Otomotiv Sanayi Ticaret Limited Şirketi, ... Nakliye İnşaat Elektrik Plastik Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ve ... Metal İnşaat Kimya Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporlarındaki saptamaların, düzenledikleri faturaların gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığını gösterdiği, 2018 yılı içerisinde gerçekleştirilen satışlara ilişkin maliyetlerin sektör ortalamasının üzerinde bulunması nedeniyle, değinilen mükelleflerden alınan sahte fatura tutarının toplam maliyetlerinden çıkartılması suretiyle ortaya çıkan maliyet oranı ve davacının faaliyet gösterdiği sektör analiz araştırması doğrultusunda belirlenen karlılık oranının, makul ölçülerde olduğu anlaşıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği, 2018 yılına ait gelir vergisi ile aynı yılın Temmuz-Eylül ile Kasım-Aralık dönemlerine ait geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının, 2018 yılına ait olup ve aynı yıl içinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının esas alınması suretiyle artırılamayacağı, aynı yılın Ocak-Mart, Nisan- Haziran dönemlerine ait geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının, 2017 yılının Ocak- Mart dönemine ait olup aynı yıl içinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınarak artırılmasında hukuka aykırılık görülmemekle birlikte 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinde, 7338 sayılı Kanun'un 38. maddesiyle yapılan değişiklikle, tekerrür hükümleri uyarınca artırılan tutarın, tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen lehe düzenleme dikkate alındığında, vergi ziyaı cezasının 762,70-TL kadar artırılabileceği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi yönünden dava reddedilmiş, gelir vergisi ve Temmuz-Eylül ile Kasım-Aralık dönemlerine ait geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ve geçici vergi kaldırılmış, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası bir kata indirilmiş, Ocak-Mart ve Nisan- Haziran dönemlerine ait geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı  ise azaltılmıştır. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENLERİN	İDDİALARI:     
Davacı tarafından, faturaları kayıtlara alınan firmalar hakkında vergi tekniği raporlarındaki tespitlerden hareketle karar verildiği, ilgili raporlardaki olumlu saptamalar dikkate alınmadan salt varsayıma dayalı düzenledikleri faturaların sahte olduğu iddiası hakkaniyete aykırı düştüğü gibi anılan mükelleflere ait raporları şahsına tebliğ edilmediğinden savunma hakkının kısıtlandığı,  alınan fatura karşılığı ödemelerin çek, senet ve banka yoluyla gerçekleştirildiği dolayısıyla yapılan tarhiyatın hukuka aykırı düştüğü ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. 
TARAFLARIN	SAVUNMALARI    : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'NİN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 23. maddesinin (a) bendine 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanun'un 6. maddesiyle "Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır." hükmü eklenmiş olup yapılan bu düzenleme ile Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi hukuka uygunluk denetimi ile sınırlandırılarak yeniden vaka incelemesi yapamayacağı kurala bağlanmıştır.
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri yukarıda sözü edilen yasal düzenleme uyarınca hukuki denetimle sınırlı olarak incelenen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3.	Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 28/05/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.