Esas No: 2022/3372
Karar No: 2024/2877
Karar Tarihi: 30.05.2024

Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2022/3372 E.  ,  2024/2877 K.


"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2022/3372
Karar	No : 2024/2877                                                            
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı adına ... Müdürlüğü
VEKİLİ	:  Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)           :  ...  Motorlu Araçlar İmal ve Satış Anonim Şirketi
VEKİLİ		      :  Av. ... 
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ...  tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına 2011 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 148 adet serbest dolaşıma giriş beyannameleri kapsamında ithal edilen eşyalarla ilgili olarak ödenen vergilerin, beyannamelerin tescilinden sonra ibraz edilen ve 2006/10895 sayılı Türkiye ile Avrupa Topluluğu Arasında Oluşturulan Gümrük Birliğinin Uygulanmasına İlişkin Esaslar Hakkında Karar uyarınca vergi muafiyeti sağlayan INF-2 belgeleri kapsamında kalan kısmının iadesi istemiyle yapılan başvuruların reddine ilişkin kararlara yönelik açılan davalarda, vergi mahkemelerince verilen iptal kararları gereği iade edilen vergilere faiz ödenmediğinden bahisle iade edilen gümrük ve katma değer vergilerine geri verme başvuru formunun gümrük idaresine sunulduğu tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizlerinin de hesaplanarak ödenmesine ilişkin istemin reddine ilişkin karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.  
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ...  tarih ve E:... , K:...  sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, davacı adına tescilli beyannameler muhteviyatı eşyalar nedeniyle fazladan ödenen gümrük ve katma değer vergilerinin, 4458 sayılı Gümrük Kanunu uyarınca geri verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair işlemlere karşı açılan davalarda verilen iptal kararları üzerine, davacı tarafından, fazladan ödenen vergilerin geri verme başvurularının yapıldığı tarihten itibaren yasal faiziyle iade edilmesine ilişkin başvuru yapıldığı, başvurunun, dayanak anılan kararlarda faize hükmedilmediği ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 216. maddesine göre gümrük vergilerinin geri verilmesinde faiz ödenmeyeceğinden bahisle reddedildiği anlaşılmakta ise de, anılan madde hükmünün Anayasa Mahkemesi kararıyla iptal edilmesi sonrasında 07/11/2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7190 sayılı Kanun'la yeniden düzenlendiği ve yeni düzenlemeye göre, fazladan tahsil edilen vergilerin iadesinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre gecikme zammı oranında faiz ödeneceğinin açıkça hüküm altına alındığı, bu nedenle, 4458 sayılı Kanun'un 216. maddesine getirilen 7190   sayılı   Kanun'la değişik hüküm uyarınca, davacıdan tahsil edilen ve hukuka aykırı olduğu mahkeme kararlarıyla tespit edilen vergilerin tecil faiziyle birlikte iadesinin gerektiği anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline, vergilerin her bir beyanname için yapılan geri verme başvuru tarihlerinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI     : Vergilerin iadesine dayanak mahkeme kararlarında faize ilişkin bir hüküm bulunmadığı, idari yargı kararlarının 30 gün içerisinde yerine getirilmesi halinde faize hükmedilmeyeceği ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyize konu bölge idare mahkemesi kararının, ilk derece mahkemesi kararının dava konusu işlemin iptaline ve fazladan ödenen vergilerin iadesine ilişkin hüküm fıkrası ile vergilerin her bir beyanname için yapılan geri verme başvuru tarihlerinden itibaren hesaplanmak üzere iadesine hükmedilen tecil faizinin yasal faize isabet eden kısmına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin hüküm fıkrası hukuka uygun olduğundan anılan hüküm fıkrasına yönelik temyiz isteminin reddinin gerektiği; öte yandan, temyize konu kararın faiz istemine ilişkin hüküm fıkrasının yasal faiz oranını aşan kısmının ise,  beyannamelerin 2011 yılında tescil edildiği, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 216. maddesindeki değişikliğin ise 07/11/2019 tarihinde yürürlüğe girdiği anlaşılmış olup, bu tarihten önce tescil edilen beyannamelere ilişkin olarak fazladan ödenen tutarın yasal faiz oranında hesaplanacak faiziyle iade edilmesi gerektiğinden temyize konu kararın faize ilişkin hüküm fıkrasının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY:
	Davacı adına 2011 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 148 adet serbest dolaşıma giriş beyannameleri kapsamında ithal edilen eşyalarla ilgili olarak ödenen vergilerin, beyannamelerin tescilinden sonra ibraz edilen ve 2006/10895 sayılı Türkiye ile Avrupa Topluluğu Arasında Oluşturulan Gümrük Birliğinin Uygulanmasına İlişkin Esaslar Hakkında Karar uyarınca vergi muafiyeti  sağlayan  INF-2 belgeleri   kapsamında   kalan   kısmının  iadesi istemiyle  yapılan başvuruların reddine ilişkin kararlara yönelik açılan davalarda, vergi mahkemelerince verilen iptal kararları gereği iade edilen vergilere faiz ödenmediğinden bahisle iade edilen gümrük ve katma değer vergilerine geri verme başvuru formunun gümrük idaresine sunulduğu tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizlerinin de hesaplanarak ödenmesine ilişkin istemin reddine ilişkin karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.   
            İLGİLİ MEVZUAT:
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, temyiz incelemesi sonunda Danıştayın, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.
            HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan bölge idare mahkemesi kararının, ilk derece mahkemesi kararının dava konusu işlemin iptaline ve vergilerin geri verme başvuru formunun gümrük idaresine sunulduğu tarihlerden itibaren hesaplanmak üzere iadesine hükmedilen tecil faizinin yasal faize isabet eden kısmına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin hüküm fıkrası aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, sözü geçen hüküm fıkralarının bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir.
Temyize konu kararın faiz istemine ilişkin hüküm fıkrasının yasal faiz oranını aşan kısmına gelince; 
4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 216. maddesinin 07/11/2019 tarih ve 30941 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 24/10/2019 tarih ve 7190 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 1. fıkrasında, gümrük vergileri ile bunların ödenmelerine bağlı olarak tahsil edilmiş gecikme faizinin veya gecikme zammının geri verilmesinde, geri vermeye konu fazla tahsilatın yükümlüden kaynaklanması durumunda geri verme başvurusunun yapıldığı tarihten, diğer durumlarda ise tahsilat tarihinden geri verme kararının tebliğ edildiği tarihe kadar geçen süre için geri verilecek tutar üzerinden, aynı dönemde 6183 sayılı Kanun'a göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanacak faizin ödeneceği hükmü yer almaktadır.
Olayda, 2011 yılında tescil edildiği anlaşılan beyannamelere konu vergilerin geri verilmesinde geri verme başvuru tarihinden itibaren tecil faizinin hesaplanması gerektiğine karar verilmiş ise de, beyannamelerin 07/11/2019 tarihinden önce tescil edilmiş olmaları karşısında, iade edilen vergiler için 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'da öngörülen yasal faiz oranında hesaplanacak faize hükmedilmesi gerekmekte olup, hesaplanacak tecil faizine ilişkin hüküm fıkrasının yasal faiz oranını aşan kısmında hukuki isabet bulunmamakla birlikte yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan bu hükmün 2577 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca düzeltilmesi mümkün yanlışlık kapsamında bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...  sayılı kararının, vergi mahkemesi kararının "her bir beyanname için yapılan geri verme başvuru tarihlerinden itibaren hesaplanacak tecil faizinin davacıya iadesine" dair hüküm fıkrasına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin hüküm fıkrasından, söz konusu ibarenin çıkarılarak "her bir beyanname için yapılan geri verme başvuru tarihlerinden itibaren 3095 sayılı Kanun'a göre hesaplanacak yasal faizin davacıya iadesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.