Esas No: 2011/11918
Karar No: 2013/23864
Karar Tarihi: 28.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/11918 E.  ,  2013/23864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adet ve kullanım gereği yakınanlara ait inşaatlara bırakılan demirleri çalarak aracına yüklediği, önleyici hizmet görevini yerine getiren kolluk görevlilerinin, şüphe üzerine sanığın kullandığı demir yüklü aracı durdurdukları, sanığın demirleri aldığı inşaatları göstererek, eşyaların henüz müracaatı bulunmayan yakınanlara iadesini sağladığı olayda;

Eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğu ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilerek tebliğnamede bu yöndeki bozma düşünceleri benimsenmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydında, tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eylemlerinin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) 5237 sayılı Yasanın 145. maddesinde tanımlanan “değerin azlığının” yeni yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması,

3-) Sanık hakkında mahkumiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin uygulanmaması,

4-) Sanığın hırsızladığı demirleri taşımada kullandığı... plakalı aracın tescil belgelerine göre ... ... isimli kişi adına kayıtlı olduğunun anlaşılması karşısında, adı geçen kişinin dinlenilerek, aracın ne şekilde elinden çıktığı kesin olarak belirlenip yapılan eyleme rıza gösterip göstermediği araştırılmadan ve suçta kullanılan araç ile çalınan malların değerinin orantılı olup olmadığı da tespit edilerek, müsadere kararının işlenen suça nazaran daha ağır ve hakkaniyete aykırı sonuçlar doğurup doğurmayacağı hususları, karar yerinde gösterilip tartışılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden aracın müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.