erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/3509
Karar No: 2017/5878
Karar Tarihi: 10.07.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/3509 E.  ,  2017/5878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iptal edilen borçlanmasının geçerli olduğunun, bağlanan kısmi aylığın tam aylık olması gerektiğinin, aksi taktirde ödenen kısmi aylığın 2000 yılından önceki bağlanan aylıklara uygulanan asgari aylıktan az olmayacağının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının iptal edilen yurt dışı borçlanmasının geçerli olduğunun ve davacıya bağlanan kısmi aylığın baştan itibaren tam aylık olması gerektiğinin ve bu talepleri kabul edilmezse davacıya ödenen kısmi aylığın 2000 yılından önce bağlanan aylıklara uygulanan asgari aylıktan az olamayacağının tespiti istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 18.09.2015 tarihinde davasını ıslah ederek, yurt dışı borçlanmasının geçerli olduğunun ve 01.03.2009 tarihinden itibaren davacının yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın ıslah edilmiş şekli ile kabulüne; "Davacının 3201 sayılı yasaya göre yaptığı borçlanmanın geçerli olduğunun, davacının yurtdışı borçlanması, askerlik borçlanması ve Türkiye hizmeti üzerinden 01.03.2009 tarihinden itibaren 506 sayılı yasa kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, diğer talebin reddine" karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının yurt dışı borçlanmasının geçerli olduğunun tespitine karar verilmesi yerinde ise de yurt dışındaki çalışmasının devam etmesi nedeni ile iptal edilen yaşlılık aylığına yeniden hak kazanıldığına karar verilebilmesi için yeni bir tahsis talebine ihtiyaç olduğu dolayısıyla ancak 05.08.2011 tarihindeki talebi takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığına hak kazanılabileceği göz önünde bulundurulmadan hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Sayılı HMK'nun 370/2 maddesi gereğince hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü hükmün 2.paragrafı tamamen silinerek, yerine; "Davanın ıslah edilmiş şekliyle Kısmen Kabulü ile" ;

Hükmün 4.paragrafı tamamen silinerek, yerine; "Davacının yurtdışı borçlanması, askerlik borçlanması ve Türkiye hizmeti dikkate alınarak 05.08.2011 tarihli tahsis talebini takip eden aybaşı olan 01.09.2011 tarihinden itibaren 506 sayılı yasa kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacı'ya yükletilmesine, 10.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/12488
Karar No: 2021/11924
Karar Tarihi: 10.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12488 E.  ,  2021/11924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında 03/11/2015 tarihli hırsızlık eylemi ile ilgili olarak verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararıyla ilgili suça sürüklenen çocuk müdafiinin itirazı üzerine Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14/03/2016 tarih ve 2016/215 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilerek sonuçlandırılmış olduğu belirlenerek, 26/10/2015 tarihli hırsızlık eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2448
Karar No: 2019/9858
Karar Tarihi: 23.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/2448 E.  ,  2019/9858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Mahkeme hükmü davalı ... vekiline, 30.06.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekilince temyiz dilekçesinin yasal süre geçirildikten sonra, 16.07.2016 tarihinde UYAP üzerinden gönderildiği anlaşılmıştır.

Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra verilen temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine, 23/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/24863
Karar No: 2022/16529
Karar Tarihi: 08.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/24863 E.  ,  2022/16529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde; Dairemizin 11.03.2021 tarih 2020/3857 E. 2021/2580 K. Sayılı bozma ilamı sonrası İtiraz Hakem Heyetinin 29/06/2021 tarihli ara kararı doğrultusunda alındığı beliirtilen İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 01/07/2021 tarihli maluliyet raporunun ve 29/06/2021 tarihli İtiraz Hakem Heyeti ara kararının dosya arasında olmadığı görülmüştür.

Dairemizce, temyiz talebinin değerlendirilebilmesi bakımından; anılan İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 01/07/2021 tarihli maluliyet raporunun ve 29/06/2021 tarihli İtiraz Hakem Heyeti ara kararının temin edilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere saklayan mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15451
Karar No: 2016/284
Karar Tarihi: 21.01.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/15451 E.  ,  2016/284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kolluk görevlilerince önleme arama kararına dayanılarak durdurulan tırın şoförlüğünü yapan sanığın, tedirgin hareketlerde bulunması nedeniyle durumundan şüphelenilerek kullandığı araçta yapılan aramada, aracın kupa olarak tabir edilen kısmında bulunan yatağın altında 4 paket halinde jelatine sarılı net 5.500 gram olan esrarın ele geçirildiği olayda; araçta yolcu olarak bulunan temyize gelmeyen sanık ...'ın aşamalarda ele geçirilen esrarın kendisine ait olmadığı yönünde savunmada bulunması, uyuşturucu maddenin ele geçirildiği yer ve ele geçiriliş şekli de dikkate alındığında, sanığın “suç konusu maddenin kendisine ait olduğuna” yönelik ikrarının, sonuca etkili olmadığı gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde, TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrası uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21/01/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/9904
Karar No: 2020/17903
Karar Tarihi: 24.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/9904 E.  ,  2020/17903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5.maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15535
Karar No: 2014/29244
Karar Tarihi: 23.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/15535 E.  ,  2014/29244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/296423

MAHKEMESİ : Kandıra Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2010

NUMARASI : 2009/286 (E) ve 2010/257 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verne

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık F.. D.. tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar A.. Ç.., A.. Ü.., S.. O.. ve O.. Ç..'ın yüklenen suçları işlediklerine ilişkin diğer sanık F.. D..’ın sonradan geri aldığı soruşturma aşamasındaki suç atma niteliğinde kalan anlatımı dışında, hükümlülüklerine yeterli, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Dosya arasında bulunan 06.07.2009 tarihli tutanağa göre katılanın evinden çalınan televizyonun ve çarşafın sanık F.. D..'ın yer göstermesi suretiyle katılana iade edildiğinin anlaşılması karşısında; aynı sayılı yasanın 168/son maddesi gereğince katılana, sanık F.. D.. hakkında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorulup, sonucuna göre anılan maddenin uygulanıp uygulanmaması gerektiği hususunun karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar A.. Ç.., A.. Ü.., S.. O.., O.. Ç.. ve F.. D..’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.10.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/198
Karar No: 2018/6934
Karar Tarihi: 21.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/198 E.  ,  2018/6934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin iptali ve kira şerhinin kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde dahili davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 4.50.TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/8218
Karar No: 2007/9748
Karar Tarihi: 18.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8218 E.  ,  2007/9748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.10.2004 gününde verilen dilekçe ile 3-8-13 parsel sayılı taşınmazların kadastro paftalarında kanal hendek olarak gösterilen kısımlarının haritalarında yol olarak gösterilmesi istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkemece, Dairemiz bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/J maddesi gereğince hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 18.07.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/1164
Karar No: 2018/3111
Karar Tarihi: 13.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/1164 E.  ,  2018/3111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin akdi ikramiye, ilave tediye, kıdemli işçiliği teşvik primi, sorumluluk zammı, giyim-kuşam yardımı, yakacak yardımı, fazla çalışma ücreti, aile ve çocuk yardımı, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, öğrenim yardımı, yemek bedeli, evlenme yardımı, doğum yardımı, doğal afet yardımı, vasıta tahsisi yardımı, kıdem zammı, geçici görev yolluğu, ücret zammı ve gece zammı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizin 21/12/2016 tarihli ilamıyla bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek devam edilen yargılama neticesinde yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, uyulmasına karar verilen bozma ilamının ilgili bendinde “...davacının kısmi ödemelerin, 818 sayılı Kanun’un 84. maddesine göre, öncelikle alacağın fer’ilerinden mahsup edilmesi talebi bulunmaktadır. Eldeki davanın alacak davası olduğu nazara alındığında, işçilik alacakları için toplu iş sözleşmelerindeki ödeme gününe ilişkin düzenlemeler esas alınarak geçmiş gün faizleri belirlenmeli ve yapılan kısmi ödemelerin öncelikle işlemiş faizlerden mahsup edilmesi gerektiği kabul edilerek, bakiye alacak miktarı yeniden değerlendirilmelidir.” şeklinde bozma sebebine yer verilmiştir. Bozmadan sonraki hükme esas alınan bilirkişi raporunda, işlemiş faizlerin mahsup edilmesi yerinde ise de, eldeki davanın itirazın iptali davası değil, alacak davası olmasına göre, davanın konusunu oluşturmayan icra takip dosyasına ilişkin avukatlık ücreti ile harcın kısmi ödemelerden mahsup edilmesi hatalı olmuştur. Anılan sebeple, bozma ilamında belirtildiği şekilde kısmi ödemelerden işlemiş faizlerin mahsup edilmesi ile yetinilmelidir.

Yukarıda yazılı sebepten kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/7582
Karar No: 2010/9600
Karar Tarihi: 12.05.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/7582 E.  ,  2010/9600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aydın Aile Mahkemesi

TARİHİ :2.3.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı tanıklarının beyanında geçen olaylardan sonra evlilik birliği devam etmiştir. Davacının kayınbabası tarafından dövülmesi olayına davalı kadının dahil olduğu da kanıtlanmamıştır. Toplanan delillerden eşini istemediğini söyleyen, eşini eve almayan davacı koca boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu anlaşılmıştır.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.05.2010(Çrş)
Esas No: 2015/17741
Karar No: 2017/4850
Karar Tarihi: 08.05.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/17741 E.  ,  2017/4850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık (iki kez), mala zarar verme (iki kez)

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan (iki kez) kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçlarından dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ...'nun temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan (iki kez) kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mağdur ve şikayetçiye ait tır ile kamyonlarda bulunan aküleri kablolarını kesmek suretiyle çalan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/1-e maddesi yerine aynı Yasanın 142/1-b. maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ...'nun temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/3264
Karar No: 2007/12582
Karar Tarihi: 25.09.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/3264 E.  ,  2007/12582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* 25.09.2007 günü ... vekili Avukat ...ve karşı taraf ... vekili Avukat...geldi.Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı vekiline karar tebliğine ilişkin davetiyede tebligat tarihi hakkında tereddüt oluşmuştur. İlgili kurumdan, davalı vekiline karar tebliği tarihi sorulup eklendikten sonra dosyanın gönderilmesi için mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE oybirliğiyle karar verildi. 25.09.2007
Esas No: 2014/16180
Karar No: 2015/2033
Karar Tarihi: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/16180 E.  ,  2015/2033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi