Esas No: 2022/4480
Karar No: 2024/688
Karar Tarihi: 20.02.2024

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2022/4480 E.  ,  2024/688 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2022/4480
  Karar  No : 2024/688  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı - ...
		(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...  Jant Sanayi A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesi uyarınca 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde yer verilen vergi indiriminden şartları taşımadığından yararlandırılmaması nedeniyle vergi indiriminden mahsup edilemeyen ve ihtirazi kayıtla ödenen 2019/Nisan dönemi gelir (stopaj) vergisi ve gecikme zammının kaldırılması ve ödenen toplam 1.517.955,92-TL'nin hesaplanacak yasal faizle birlikte iadesi istemine ilişkindir.
                  İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirket tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 121. maddesi uyarınca 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde hesaplanan ve indirilemeyen vergi indiriminin, 2019/Nisan dönemi gelir (stopaj) vergisi borcuna mahsup edilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı ve ... tarih ve ... sayılı işlemlerin iptali istemiyle açılan davayı reddeden Vergi Mahkemesi kararına yönelik yapılan istinaf başvurusu, ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne ve  dava konusu işlemlerin iptaline hükmedildiği, 2018/Mart dönemi katma değer vergisi ve 2018/Nisan-Haziran dönemi geçici vergiye ilişkin beyannamelerin süresinde verildiği, yüklenilen ve iadesi talep edilen vergilere dair iade hakkının kullanılması için idarenin isteği doğrultusunda düzeltme beyannamelerinin verildiği, düzeltme beyannamesi verilmesinin vergi indiriminden yararlanma hakkını ortadan kaldırmayacağı, zira düzeltme beyannamesi verilmesinin beyannamenin süresinde verilmediği olarak değerlendirilmeyeceği gibi süresinde ödenmeyen vergi borçları düzeltme beyannamesinden kaynaklandığından, düzeltme beyannamesi sonucu ortaya çıkan vergi farkının verginin süresinde ödenmediği olarak değerlendirilmesinin mevzuata aykırı olduğu, bu durumda, davalı idarenin yazısına istinaden vergi indiriminden faydalandırılmaması nedeniyle ihtirazi kayıtla verilen düzetlme beyannamesi üzerinden tahakkuk ettirilen 2019/Nisan dönemine ait gelir (stopaj) vergisi ve gecikme zammının kaldırılmasının gerektiği, hukuka aykırı olarak tahsil edilen toplam 1.517.955,92-TL'nin ödeme tarihinden itibaren 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 4. fıkrası uyarınca tecil faizi uygulanarak iadesinin gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu tahakkukların iptaline ve ödenen tutarların ödeme tarihlerinden itibaren hesaplanacak tecil  faiziyle birlikte  davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
                    Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45/3. maddesine istinaden davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 2018 ve 2019 yılları için vergi indiriminden faydalanmasına olanak bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Öte yandan, Vergi Mahkemesi kararında atıf yapılan Bölge İdare Mahkemesi kararı, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 11/04/2022 tarih ve E:2021/332, K:2022/1340 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiştir.
KARAR SONUCU:
   Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalının istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.