erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/11974
Karar No: 2018/1029
Karar Tarihi: 05.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11974 E.  ,  2018/1029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, suç tarihinden önce başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20540
Karar No: 2014/6172
Karar Tarihi: 16.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20540 E.  ,  2014/6172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2010/221-2013/352

Uyuşmazlık, haksız fiilden kaynaklanmaktadır.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/2627
Karar No: 2006/3247
Karar Tarihi: 17.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2627 E.  ,  2006/3247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla;

a)Saman ürününün dekar başına ortalama verimi ve toptan satış fiyatının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporların denetlenmemiş olması,

b)Geri çevirme üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde buğdayın dekara verimi 400 kg, ayçiçeğinin dekar başına üretim gideri 120 YTL olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda sırasıyla 500 kg ve 112,05 YTL alınmak suretiyle daha yüksek değere ulaşılmış olması,

2-Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasında "harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına" denilmiş ise de dosyanın incelenmesinde dava açılırken peşin harcın tahsil edildiğine ilişkin belge dosya içerisinde bulunmamaktadır. Bu durumda harç yatırılmışsa bunu belgeleyen harç tahsil müzekkeresi örneğinin dosyaya konulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4531
Karar No: 2011/5881
Karar Tarihi: 12.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/4531 E.  ,  2011/5881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca küçük verilen depo nedeniyle uğranılan zarar ile dükkanın geç tesliminden kaynaklanan kira kaybının ödenmesi istemiyle açılmıştır. Davalı reddini savunmuş, mahkemenin kısmen kabule dair kararı davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle gecikme tazminatının davada talep edilen miktarına göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık 28.01.2005 gün ve buna ek olarak yapılan 15.03.2005 tarihli sözleşmelerden kaynaklanmıştır. Davacılar arsa sahibi, davalı yüklenicidir. Asıl sözleşmede inşaatın 1. bodrum katta 2 daire, zemin katta 4 dükkan ve diğer katlarda 4’er olmak üzere 4 dükkan, 14 daireden ibaret olacağı, bodrum kattaki bir dairenin arsa sahiplerinden Recep Türker’e verileceği, sözleşmede yer almayan diğer arsa sahiplerine ait dairelerin de ileride yapılacak ek sözleşmelerde belirtileceği kabul edilmiştir. Davacı arsa sahipleri bu sözleşmede yer almadığından biçimine uygun düzenlenen 15.03.2005 tarihli sözleşme ile asıl sözleşmeye muvafakat ettiklerini beyan etmişler, davalı da 17 ve 18 nolu dükkanlar ile bu dükkanların tamamının altına isabet eden bodrumları ile birlikte davacılara teslimini taahhüt etmiştir. Eldeki davada dükkanların birleştirilerek 16 nolu dükkanın verildiğini, ancak altına isabet eden bölümün dükkan alanının tamamına isabet etmeyip yarısının depo olarak verildiği iddiasıyla tazminat istenmiştir. Hükme dayanak bilirkişi raporunda, inşaatın projesine uygun yapıldığı belirtilmiş ise de deponun dükkanın tümüyle altına isabet eden miktarda olup olmadığı incelenmemiştir. Bu haliyle rapor denetime elverişli bulunmadığından bilirkişilerden ek rapor alınarak davacıların deposunun 16 nolu dükkan alanının tamamına denk gelip gelmediği inceletilmeli, gerektiğinde mahallinde keşif yapılmalı, bu husus açıklığa kavuşturulduktan sonra hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile davadaki bu talebin reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4666
Karar No: 2017/1385
Karar Tarihi: 15.02.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/4666 E.  ,  2017/1385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Parada sahtecilik suçundan sanık ... hakkında 13.11.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanması sonucu verilen kararın Dairemizce Bozulması üzerine 5237 sayılı TCK.nun 197/3. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; NİĞDE Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2015 gün ve 2015/333 esas, 2015/474 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yapmış olduğu alışveriş esnasında sahte 5 adet 20,00 TL vermesi şeklindeki eyleminin TCK.nun 197/1. madde ve fıkrasındaki suçu oluşturduğu gözetilmeden, suçun vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı bakımından kazanılmış hakları saklı kalmak üzere BOZULMASINA, 15.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/24420
Karar No: 2014/7239
Karar Tarihi: 28.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/24420 E.  ,  2014/7239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.07.2013

NUMARASI :Esas no:2012/495 Karar no:2013/587

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından, kişisel ilişki yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakalar ve kişisel ilişki süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davanın tarafı olmadıkları halde, karar başlığında T.. Ç.. ve Y.. H.. Ç..'in davalı olarak yazılmasının maddi hataya dayalı olduğunun ve yerel mahkemece mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunduğunun anlaşılmasına göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00'ar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2014 (Cuma)
Esas No: 2016/2450
Karar No: 2016/4905
Karar Tarihi: 21.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2450 E.  ,  2016/4905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Çayıralan Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) ve Kayseri 4 Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, evlilik birliği içinde birlikte edinildiği iddia edilen taşınmazdan katkı payı istemine ilişkindir.

Çayıralan Asliye Hukuk Mahkemesi, tarafların Kayseri 5. Aile Mahkemesinin 12/12/2013 tarih .../... E. - .../... K. sayılı kararı ile boşandıklarını, yetkili mahkemenin boşanmaya karar veren mahkeme olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Kayseri 4. Aile Mahkemesi tarafından ise TMK'nın 214. maddesi gerekçe gösterilerek boşanma davasının Kayseri 5. Aile Mahkemesinde görülmesi nedeniyle görevsizlik kararı verilmiş ise de bahsedilen yasa maddesinde boşanma davasının bakıldığı yer mahkemesi tabiri kullanılmadığı, boşanma davasında yetkili olan mahkemelerin de yetkili olacağı husus düzenlendiği, TMK'nın 168. maddesinde davacının yerleşim yerinde de boşanma davası açılma imkanı olduğu, dolayısıyla dava dilekçesinden anlaşıldığı üzere davacının adresi ... ilçesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

TMK'nın 214. maddesinde “Eşler veya mirasçılar arasında bir mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davalarda, aşağıdaki mahkemeler yetkilidir:

1. Mal rejiminin ölümle sona ermesi durumunda ölenin son yerleşim yeri mahkemesi,

2. Boşanmaya, evliliğin iptaline veya hâkim tarafından mal ayrılığına karar verilmesi durumunda, bu davalarda yetkili olan mahkeme,

3. Diğer durumlarda davalı eşin yerleşim yeri mahkemesi.” şeklinde düzenleme mevcuttur.

Somut olayda davacı vekili, müvekkili ile davalının 1989 yılında evlendiklerini, tarafların Kayseri 5. Aile Mahkemesinin 12/12/2013 tarih .../... E. - .../... K. sayılı ilamı ile boşandıklarını, bu boşanmanın 13/02/2014 tarihinde kesinleştiğini, müvekkilinin mahkemece lehine hükmedilen nafaka ve tazminat dışında herhangi bir gelirinin bulunmadığını ileri sürerek, Medeni Kanun hükümleri uyarınca mal rejiminin tasfiyesine ve müvekkiline verilmesi gereken katkı ve katılma alacağı ile değer artışının hesaplanarak davalıdan tahsil edilmesini, taşınmazlarına davalının mal kaçırmasını önlemek adına tedbir konulmasını talep etmiştir.

Dosya kapsamından davanın, mal rejiminin tasfiyesine ilişkin olduğu ve dava konusu taşınmazların ... ili ... ilçesinde olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Çayıralan Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Çayıralan Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/04/2016 gününde oy birliğiyle karar verild
Esas No: 2012/1917
Karar No: 2013/13027
Karar Tarihi: 30.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/1917 E.  ,  2013/13027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Kilitlenmek suretiyle koruma altına alınarak sokak üzerinde park halinde bırakılan otomobilin, adet veya tahsis ya da kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya niteliği bulunmadığından somut olayda 5237 sayılı TCK’nın 142/1.maddesinin (b) bendi yerine (e) bendi ile hüküm kurulması, sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2015/1925
Karar No: 2015/1960
Karar Tarihi: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1925 E.  ,  2015/1960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2010/4773
Karar No: 2011/6046
Karar Tarihi: 19.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/4773 E.  ,  2011/6046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, BK'nın 97. maddesi gereğince nama ifaya izin ve satışa yetki verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece tüm mirasçılar davada yer almadığından davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyaya sunulan Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 02.08.2006 gün 2006/1434-1226 E. K. sayılı veraset ilâmına göre sözleşmenin tarafı olan arsa sahiplerinden ... 20.07.2006 tarihinde ölmüş olup, davacılar ..., ... ve ... dışında ... ve ... isminde iki mirasçısı daha bulunmaktadır. Sözleşme arsa sahipleri ... ve diğer paydaşlar arasında düzenlendiği gibi satışa izin verilmesi talep edilen 13 nolu bağımsız bölüm de muris ... adına tapuda kayıtlıdır. Sözleşmenin tarafı olan Ramazan ölü olduğundan terekesi mirasçılarına elbirliği ile mülkiyet hükümlerine göre intikâl etmiştir. Elbirliği ile mülkiyette TMK'nın 640. maddesi gereğince mirasçılar terekeye elbirliği ile sahip olacaklarından sözleşme veya kanundan doğan temsil ya da yönetim yetkisi saklı kalmak üzere terekeye ait bütün haklar üzerinde birlikte tasarruf ederler. Bu halde bir hakkın birden fazla kimse tarafından birlikte kullanılması ve tamamı hakkında da hüküm verilmesi gerektiğinden arsa sahibi ... mirasçıları arasında açılan davanın niteliği itibariyle zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Terekedeki hakların korunması sözkonusu olmadığından bir kısım mirasçılar tarafından eldeki davanın açılması mümkün değildir. Ancak bu halde Yargıtay uygulamaları ve doktrinde davanın hemen reddi gerekmeyip diğer mirasçıların davaya muvafakatlarını sağlamak ya da katmak üzere süre verilmesi gerektiği usul ekonomisi açısından uygun olacağı kabul edilmektedir.

Bu durumda mahkemece davada taraf olmayan ölü ... mirasçılarından ... ve ...'in davaya muvafakatlarını sağlamak, sağlanamaması halinde TMK'nın 640/III. maddesine göre miras ortaklığına paylaşıma kadar yasal temsilci atanması konusunda arsa sahibi ... mirasçıları olan davacılara süre verilip yasal temsilci atandıktan ve bu şekilde yasal temsilcinin davaya katılması sağlanıp taraf teşkili tamamlandıktan sonra işin esası incelenerek davanın sonuçlandırılması gerekirken bu husus gözden kaçırılarak davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 19.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2410
Karar No: 2014/7072
Karar Tarihi: 14.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/2410 E.  ,  2014/7072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, hakkındaki 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 17.04.2008 tarih 2007/677 Esas ve 2008/289 Karar sayılı kararından sonra denetim süresi içinde yeniden bir kasıtlı suç işlendiğinden bahisle gereği yapılmak üzere mahkemesine yapılan bildirim üzerine, mahkeme tarafından hüküm açıklanmayıp geri bırakılma kararının değiştirilmediği ve bu karara karşıda 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesine göre itiraz yasa yoluna başvurulabileceği anlaşılmakla, katılan vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 264/2. maddesi uyarınca başvurunun itiraz dilekçesi olarak kabulü ile gereğinin mahalline takdir ve ifası için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21144
Karar No: 2016/14422
Karar Tarihi: 19.09.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/21144 E.  ,  2016/14422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tüm savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi, avukat olarak görev yapan müşteki ...'in, olay günü kendisine saldıran kişinin ... olduğunu, sanık ...'ın ise, kendisinin şoförü olup, olay esnasında kendi safında yer aldığını açıkça belirtmesi ve icra memuru olarak görev yapan diğer müşteki ...'in, sanığın kendisine direndiğine dair bir beyanının bulunmaması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin sübuta yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.09.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20794
Karar No: 2015/14942
Karar Tarihi: 03.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/20794 E.  ,  2015/14942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ödemiş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2012/133-2013/133

F.. Ç.. ve müşterekleri ile H.. T.. ve müşterekleri aralarındaki dava hakkında Ödemiş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 05.03.2013 tarih ve 133/133 sayılı hükmün Daire'nin 05.05.2014 gün ve 2013/12839-2014/8795 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davalı M.. Ç.. tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye irad kaydına ve aşağıda dökümü yazılı 52,40 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 5,20 TL’nin karar düzeltme isteyen davalı M.. Ç..'dan alınmasına, 03.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.