Esas No: 2023/7220
Karar No: 2024/4651
Karar Tarihi: 25.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7220 E.  ,  2024/4651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/590 E., 2022/1045 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2019/722 Esas, 2019/990 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1,3-e, 87/1-d- son, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2019/722 Esas, 2019/990 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3.(birleşen) Ceza Dairesinin 15.10.2020 tarihli ve 2020/2513 Esas, 2020/13660 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 86/1. Maddesi uyarınca birden fazla nitelikli halin ihlal edilmesi nedeniyle temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği, kazanılmış hak nedeni ile 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesinin yazılması ve kabule göre de 5237 sayılı Kanun'un 53. Maddesindeki bazı hükümlerinin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi nedeniyle sanığın hak yoksunlukları yönünden durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2020/590 Esas, 2022/1045 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1-3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ancak daha önceden oluşan kazanılmış hak gereği 1412 sayılı Kanun 'un 326/son maddesi uyarınca sanığın 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, mahkumiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ...'ın 14.04.2014 günü mağdur ...'ın babası olan tanık Kemal'den aldığı böreğin bayat olduğu iddiasıyla tanık Kemal ile tartıştığı, mağdur ... olay yerine geldiğinde, sanık ... ile kavga etmeye başladıkları, kavga sırasında mağdurun ele geçirilemeyen ancak silahtan sayılması gereken sopa ile sanık ...'ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, sanık ...'ın ise yerden aldığı silahtan sayılması gereken taş ile mağdur ...'ın göğsüne vurarak, mağdur ...'ın hayati tehlike geçirmesine ve vücudunda yaşam fonksiyonlarını orta derecede etkileyecek kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralanmasına neden olduğu anlaşılan olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2020/590 Esas, 2022/1045 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.