Esas No: 2023/7250
Karar No: 2024/1157
Karar Tarihi: 05.03.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/7250 E.  ,  2024/1157 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/7250
Karar No : 2024/1157
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av....
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacının, banka hesabına gönderilen ve kaynağı belli olmayan bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporu uyarınca tanzim edilen vergi inceleme raporuna dayanılarak adına 2015 yılının Mayıs ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerden, ilgili dönemde küçük ev aletleri satışı yapıldığının davacının beyanıyla sabit olduğu, mükellefiyeti bulunmamasına rağmen dava konusu dönemde banka hesabında yüksek tutarlı para giriş çıkışının bulunduğu, söz konusu para giriş çıkışının, herhangi bir ispat edici belge olmaksızın hatır temelli borç alacak ilişkisine dayanmasının hayatın olağan akışına uygun düşmediği ve davacı tarafından da bu durumun ispatına yönelik herhangi bir belge sunulamamış olduğu dikkate alındığında davacının banka hesaplarına gönderilen katma değer vergisi hariç 8.386.254,00 TL tutarındaki meblağın, 2015 yılında küçük ev aletleri satışından elde ettiği kayıt dışı hasılatı olduğu yolundaki tespitte ve bu tutar katma değer vergisi matrahı kabul edilmek suretiyle bunun üzerinden %18 oranı uygulanarak yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, vergi inceleme raporu ihbarname ekinde tebliğ edilmediğinden tarhiyatın şekil yönünden hukuka aykırı olduğu, yargılama aşamasında esasa etki eden itirazların karşılanmadığı, tüm banka hareketlerinin kazanç ve maliyet olarak dikkate alınamayacağı, incelemenin eksik, yetersiz ve varsayıma dayalı olduğu, bir dönem küçük ev aletleri satışı yapıldığının kabul edilmesinin hesaba gelen paraların münhasıran bu işten kazanıldığı anlamına gelmeyeceği, karşıt incelemelerdeki ifadelerden yüksek miktarda borç alınıp verildiği tespit edilmesine rağmen söz konusu durumların ayrıştırılmadığı, banka hareketlerinin birçoğunda yer alan... nezdinde karşıt inceleme yapılmadığı, sözü edilen şahsın beyaz eşya toptan ticareti yaptığı ve faaliyete devam etmesine rağmen defter ve belgelerinin incelenmediği, 2015 yılında banka hesaplarından yapılan çıkışların girişlerden tutar olarak fazla olduğu dolayısıyla kayıt dışı hasılat elde etme yönünden bu durumun ticari icaplara uymadığı, lehe beyanların inceleme ve yargılama aşamasında dikkate alınmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
 Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 05/03/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.