Esas No: 2024/3718
Karar No: 2024/5100
Karar Tarihi: 04.10.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2024/3718 E.  ,  2024/5100 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/3718
Karar No : 2024/5100
TEMYİZ  EDEN (DAVALI)	      : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... 
VEKİLİ                                         : Av. ... 
KARŞI TARAF (DAVACI)           : ...  Bilgisayar Hizmetleri Anonim Şirketi 
İSTEMİN	KONUSU				: ... Vergi Mahkemesinin ...  tarih ve E:... , K:...  sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin İstanbul Bölge İdare Mahkemesi ...  Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:...  sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen, vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince 2022 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan verginin %5'inin ödenmesi gereken kurumlar vergisinden indirilmesi gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen beyannameye istinaden tahakkuk eden kurumlar vergisinin fazlaya isabet eden kısmının kaldırılması ve faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.  
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: Limited şirket iken anonim şirkete dönüşen davacı şirketin 2020 yılına ilişkin beyanlarının tamamını tür değiştirmeden önce süresinde verildiği iddiası üzerine ...  Vergi Mahkemesi'nin E:...  sayılı dosyasındaki belgelerin incelenmesinden; davacının 2020 yılına ilişkin limited şirketi unvanlı beyannamesinin süresinden sonra 23/11/2022 tarihinde verildiği görüldüğünden, 193 sayılı Kanunun mükerrer 121. maddesinde öngörülen indirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannamelerinin kanuni süresinde verilmesi şartını ihlal ettiği sonucuna varıldığından, yapılan tahakkukta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davalı idare tarafından, davacının 2020 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesini kanuni süresinden sonra pişmanlıkla vermesi neden gösterilerek 2022 hesap dönemi için 193 sayılı Kanunun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen %5 indirim hakkından faydalandırılmadığı anlaşılmakta ise de davacı şirketçe istinaf dilekçesine eklenen...  tarih ve ...  sayılı tahakkuk fişinden  2020 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesinin limited şirket unvanıyla süresi içinde verildiğinin görüldüğü, daha sonra usuli eksikliklerin giderilmesi amacıyla anonim şirket unvanıyla 18/08/2021, limited şirket unvanıyla da 23/11/2022 tarihinde pişmanlıkla beyanname verildiği anlaşıldığından kanuni süresinde verilen bir beyannameye ilişkin olarak kanuni süresinden sonra düzeltme amacıyla veya pişmanlıkla verilen beyannameler, vergi beyannamelerinin kanuni süresinde verilmesine ilişkin şartın ihlali sayılmayacağından 2022 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesine istinaden tahakkuk ettirilen verginin ihtirazi kayda konu kısmında hukuka uyarlık görülmediği, yersiz tahsilatın davacıdan kaynaklanmadığı olayda fazladan tahakkuk ettirilen tutarın, idarece tahsili tarihinden işbu karara göre iade tarihine kadar geçen süre için 6183 sayılı Kanuna göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanan faiz ile birlikte iadesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararı kaldırıldıktan sonra tahakkuk işleminin iptali ile ödenen tutarın tahsil tarihinden iade tarihine kadar hesaplanacak olan tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI				:2020 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesinin süresinden sonra verildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Süresinden sonra verilen beyannamenin tür değişikliği nedeniyle usuli bir eksiklik ortaya çıkmaması için verilen sembolik tutarlı beyanname olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ		... 'NUN	DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemekle birlikte sözü edilen maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde, temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştay'ın kararı düzelterek onayacağının hükme bağlandığı dikkate alındığında,  ''fazladan tahakkuk ettirilen tutarın, idarece tahsili tarihinden işbu karara göre iade tarihine kadar geçen süre için 6183 sayılı Kanuna göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanan faiz ile birlikte iadesi'' ibaresinin ''fazladan tahakkuk ettirilen tutarın, idarece tahsili tarihinden düzeltme fişinin  mükellefe tebliğ tarihine kadar geçen süre için 6183 sayılı Kanuna göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanan faiz ile birlikte iadesi'' şeklinde düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının yukarıda belirtildiği şekilde  DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 04/10/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.