Esas No: 2023/4819
Karar No: 2024/1795
Karar Tarihi: 17.04.2024

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2023/4819 E.  ,  2024/1795 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2023/4819
  Karar  No : 2024/1795  
 TEMYİZ EDENLER	: 1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü-...
		2-(DAVACI) ... Petrol Ürünleri Tekstil İnşaat Turizm Soğutma Sanayi ve Tic. A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:  Davacı adına, düzenlenen vergi tekniği raporu ve vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016/Nisan-Haziran dönemi için tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi ile 2016/Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemleri için tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; geçici vergi asılları yönünden, 193 sayılı Kanun'un mükerrer 120. maddesi gereği 2016/Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemleri için  re'sen tarh edilen geçici vergi asıllarının kaldırılmasına, 2016/Nisan-Haziran dönemi için hesaplanan geçici vergi tutarı üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası yönünden;  davacı adına 2016 yılına ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının kaldırılması istemiyle açılan davada, Mahkemelerinin ... tarih, E:... ve K:... sayılı kararı ile tarhiyat yönünden davanın reddine karar verildiğinden 2016/Nisan-Haziran dönemi için hesaplanan geçici vergi tutarı üzerinden vergi ziyaı cezası kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı fakat yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi nedeniyle yol açılan vergi kaybından dolayı bir kat ceza kesilmesi gerektiğinden, geçici vergi aslı üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının, geçici vergi aslının bir katını aşan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı;  2016/Nisan-Haziran dönemi için hesaplanan geçici vergi tutarı üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmı yönünden; tekerrüre esas cezanın 24/02/2015 tarihinde tebliğ edildiği, bu durumda, kanuni süresinden sonra düzeltme beyannamesi verilmesi üzerine kesilen ve kesinleşmiş 10.726,00-TL tutarındaki vergi ziyaı cezası nedeniyle, dava konusu vergi ziyaı cezasının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun "Tekerrür" başlıklı 339. maddesi kapsamında artırılarak uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı; 2016/Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemleri için hesaplanan geçici vergi tutarları üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezaları yönünden; davacı adına  2016 yılına ilişkin bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının iptali istemiyle açılan davada, Mahkemelerinin ... tarih, E:... ve K:... sayılı kararı ile tarhiyat yönünden davanın reddine karar verilmiş olduğu görüldüğünden, 2016/Nisan-Haziran, Temmuz- Eylül, Ekim- Aralık dönemleri için davacı adına hesaplanan geçici vergi tutarları üzerinden vergi ziyaı cezası kesilmesinde hukuka aykırılık görülmediği; kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısımları yönünden; kanuni süresinden sonra düzeltme beyannamesi verilmesi üzerine kesilen ve kesinleşmiş 10.726,00-TL tutarındaki vergi ziyaı cezasına ilişkin olarak, fiilin oluş biçimi ve ceza tutarının dava konusu vergi ziyaı cezalarına kıyasla cüz'i miktarı dikkate alındığında, ölçülülük ve orantılılık ilkeleri uyarınca tekerrür hükümleri uygulanmasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine;  davacı adına tarh edilen geçici vergi asıllarının, 2016/Nisan-Haziran dönemi geçici vergi aslı tutarının bir katını aşan kısmı ile 2016/Nisan-Haziran, Temmuz- Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısımlarının kaldırılmasına karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının istinaf başvurusunun reddine, davalı idare istinaf başvurusunun ise dava konusu bir kat vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan kısmı bakımından; kanunun tekerrür uygulaması için öngördüğü şartların olayda gerçekleştiği, tekerrüre dayanak olan cezanın 24/02/2015 tarihinde tebliğ edilen  2014/Ağustos dönemine ilişkin 10.726,00-TL vergi ziyaı cezası olduğu, 7338 sayılı Kanunun, 26/10/2021 tarihinde yürürlüğe giren 38. maddesiyle yapılan değişiklikle, azami artırım tutarına yönelik olarak getirilen cezalandırmaya ilişkin lehe düzenlemenin, lehe olan kanun hükümlerinin geçmişe yürüyeceği yolundaki ceza hukukunun genel prensibinin somut uyuşmazlıkta da uygulanması gerektiği bu durumda, dava konusu bir kat vergi ziyaı cezasının,  tekerrür nedeniyle artırılan 10.726,00 TL'lık kısmında hukuka aykırılık bulunmamakla birlikte 10.726,00-TL'den fazlasına dair kısmının bu gerekçeyle kaldırılması gerektiği sonucuna ulaşılarak davalı idarenin istinaf başvurusunun tekerrür nedeniyle arttırılan 10.726,00 TL'den fazlasına ilişkin kısmının yukarıda belirtilen gerekçe ile reddine, kısmen kabulü ile bir kat vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan 10.726,00 TL'lık kısmına ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına, bu kısma ilişkin olarak davanın reddine karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:  
DAVACININ İDDİALARI: Kararın aleyhlerine olan kısımlarının bozulması istenilmiştir. 
DAVALININ İDDİALARI:Cezalı tarhiyatın hukuka uygun olduğu, vergi kanunları yürürlük tarihinden itibaren uygulandığından geriye doğru uygulanmasının mümkün olmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmiştir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Davacı tarafından savunma verilmemiştir. Davalının savunması yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Öte yandan temyize konu kararda atıf yapılan karar Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 17/04/2024 tarih ve E:2023/4822, K:2024/1796 sayılı kararıyla onanmıştır.
KARAR SONUCU:
        Açıklanan nedenlerle;
Tarafların temyiz isteminin reddine,
 ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
Temyiz isteminde bulunan davacıdan, aleyhe onanan kısım üzerinden 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca hesaplanacak nispi harcın alınmasına,
  2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 17/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.