Esas No: 2023/3696
Karar No: 2025/587
Karar Tarihi: 18.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2023/3696 E.  ,  2025/587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/807 E., 2023/873 K.

vekili Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/557 E., 2022/928 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 04.02.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen karşı taraftan gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının lisanssız güneş enerjisi üretim tesisi kurduğunu, davalı ile müvekkili arasında dağıtım sistem kullanım anlaşması imzalandığını, tesisin işletildiği dönem boyunca haksız yere fazladan tahsil edilen sistem kullanım/dağıtım bedellerinin müvekkiline iadesi gerektiğini, dava konusu tahsilatın Elektrik Piyasası Kanunu'na aykırı olduğunu, müvekkilinden fazla tahsilat yapılmasına gerekçe olacak herhangi bir sebep olmadığını, genel işlem koşulları, dürüstlük kuralı ile haksız rekabet hükümleri çerçevesinde olayın değerlendirilmesi gerektiğini, davalı şirketin tekel olup, taraflar arasındaki sözleşmenin genel işlem koşulları ihtiva ettiğini, uyuşmazlık konusu bedelin fazladan tahsilinin açıkça dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, uyuşmazlık konusu bedelin genel tarife üzerinden tahsil edilmesi gerektiğini, mülkiyet hakkına müdahale niteliğindeki uyuşmazlık konusu fazla bedel tahsilatının hukuken korunamayacağını, uyuşmazlık konusu tahsilatın normlar hiyerarşisine aykırı olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000,00 TL alacağın davalıdan tahsiline, alacağa bankalarca mevduata uygulanan azami faiz veya her halükarda en yüksek ticari faiz / değişen oranlarda avans faizi ile tahsiline karar verilmesin talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; uyuşmazlığın çözümünde idari yargının görevli olduğunu, davaya konu alacağın zamanaşımına uğradığını, huzurdaki davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasının mümkün olmadığını, EPDK tarafından yayınlanan tarifeleri aynen uygulayan müvekkilinin eşitlik ilkesine aykırı davrandığı iddiasının kabul edilemez olduğunu, lisanssız üreticilerin kendi tüketimlerine ilişkin olarak kendi abone gruplarına dahil edileceğini, EPDK'nın lisanslı - lisanssız elektrik üreticilerinin farklı abone gruplarına dahil etmesinin nedeninin lisanssız elektrik üreticilerinin yekdem kapsamında almış oldukları bedel ve şebekenin yükünü arttırmaları olduğunu, iptal davasına konu edilmeyen tarifelerin düzenleyici işlem olarak geçerliliklerini sürdürdüğü için bu tarifelere bağlı olarak belirlenen bedellerin hukuka aykırı olamayacağını, lisanssız elektrik üreticileri için dağıtım sistem kullanım anlaşmasına dayalı olarak düzenlenen faturalara itiraz etmeyen davacı tarafın fatura içeriğini kabul ettiğini, haksız ve fazla şekilde tahsil olduğu iddia edilen dağıtım bedellerinin iadesini talep edemeyeceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalının EPDK kararlarını, düzenleyici işlemleri uygulamama yetkisi bulunmadığı, davacının EPDK'nın düzenleyici işlemine karşı idari yargıda dava yoluna gitmediği, işbu dava konusu iddialar ile aynı iddiaların Danıştay nezdinde EPDK'ya karşı ileri sürüldüğü davada; yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek ret kararı verildiği, davanın zarar iddiasının haksız olduğu, bir zararı var ise bunda davalının sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Elektrik Piyasasında Lisanssız Elektrik Üretim Yönetmeliğinin 23. maddesi uyarınca kendi ihtiyaçlarını karşılamak için üretim yapması esas olan davacının, kendi insiyatifiyle ihtiyaç fazlası olarak ürettiği elektrik nedeniyle davalıya ait dağıtım hatlarını kullanmasından dolayı kullanım/dağıtım bedellerinin EPDK tarafından düzenlenen tarifelerle belirleneceğine ilişkin mevzuat hükümlerine atıf yapan sözleşmeyi, üstelik üretici ve lisanssız üreticiler yönünden sistem kullanım/dağıtım bedellerinin farklılaşmasından sonra imzalamış bulunmasına, sistem kullanım/dağıtım bedellerine ilişkin faturaları defterlerine kaydetmediği yönünde dosyada herhangi bir beyan, delil ve belge bulunmamasına, TTK'nın 21/2. maddesi uyarınca tebliğe rağmen faturayı süresinde itiraz ve iade etmeyerek, ticari defterlerine borç kaydeden tacirin, fatura münderecatını aynen kabul etmiş ve faturayı gönderen tarafın, faturaya dayalı bu alacağının varlığını HMK'nın 222. maddesi uyarınca ispatlamış olmasına göre, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; bilirkişi raporuna itirazlarını karşılayacak şekilde yeni rapor alınması taleplerinin dikkate alınmadığı, taraflar arasındaki ihtilafın sözleşmeye aykırı tahsilata dayalı olduğu yoksa tarifenin hukuka aykırılığının tartışılmadığı, ihtiyaç fazlası enerjinin üreticisinin ve sisteme verenin dava dışı tedarik şirketi olduğu, ihtiyaç enerji ile ihtiyaç fazlası enerji arasında ayrım yapılmaksızın üretilen elektriğin tamamı için tek fatura kesilerek tahsilat yapıldığı, faturalara itiraz edilmemesi ya da ihtirazi kayıt konulmaması gerekçesinin yargıtay içtihatlarına aykırı olduğu, bu hususun sadece ispat yükünün yer değiştirmesine sebep olacağı, lisanssız üreticilerin dağıtım sistemi üzerinde ek maliyet oluşturmadıkları bilirkişi tarafından da tespit edildiğinden üreticiler arasında fahiş oranda ayrım yapılmasının dürüstlük kuralına aykırı olduğu ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, tacir olan taraflar arasındaki hizmet sözleşmesine dayalı istirdat istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, lisanssız üretici konumundaki davacının, lisanslı üretici konumundaki dava dışı şirketler ile birçok kriter bakımından aynı standartlara tabi olmamasına rağmen, dağıtım kullanım sistemindeki lisanslı üreticilere uygulanan tarifelerin kendisine uygulanması isteminin dayanaktan yoksun olmasına, dava dışı EPDK tarafından belirlenen tarifelerin halen daha yürürlükte bulunmasına, basiretli tacir konumundaki davacının belirlenen tarifeler ve imzalanan sözleşme bakımından genel işlem koşulları iddiasının dinlenmesinin mümkün bulunmamasına ve dava konusu sözleşmenin bahsi geçen EPDK kararından sonraki dönemde imzalanmış olmasına göre, usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilmediğinden davalı yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.