Esas No: 2023/4844
Karar No: 2024/529
Karar Tarihi: 22.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4844 E.  ,  2024/529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/257 E., 2023/157 K.

SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılanlar vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığının 31.07.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs ve cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Bitlis Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2014 tarihli kararı ile, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli yağma suçlarından beraatine karar verilmiştir.

3. Bitlis Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2014 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 01.02.2021 tarihli kararıyla sanığın üzerine atılı cebir, tehdit veya hile kullanılarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları oluştuğundan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi nedeni ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine, Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2021 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli kararının sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15.03.2022 tarihli kararıyla "sanığın üzerine atılı suçu birden fazla kişi ile birlikte işlemesi karşısında, hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması ve sanığın atılı suçu işlemekteki saiki, eyleminden sonra meydana gelen sonuçlar dikkate alındığında; temel hapis cezasının üst sınıra yakın belirlenmesi gerekirken alt sınıra yakın belirlenerek sonuç itibariyle eksik ceza tayini," nedeni ile bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma üzerine, Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2023 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteği; eksik inceleme ile usule ve yasaya aykırı karar verildiğine, yeniden DNA örnekleri alınarak inceleme yapılması gerektiğine, sanığın mahkûmiyetine yeterli delil olmadığına, tanığın bildirdiği eşgal bilgileri ile sanığın fiziki özelliklerinin uymadığına, yalnızca DNA örnekleri ile müvekkilin mahkûmiyetine karar verilmesi hakkaniyete uygun olmadığına, mağdurun başka husumetli olduğu şahısların olduğuna, bunlarla ilgili araştırma yapılmadığına, etkin soruşturma, adil yargılanma, delillere ulaşma, lehe ve aleyhe delil toplanması, makul sürede yargılanma ilkeleri ihlal edildiğine, alt sınırdan uzaklaşılmanın gerekçelendirilmediğine ilişkindir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz isteği; tanıkların failin tespiti için vermiş olduğu eşgal bilgilerinin sanık ile uymadığı iddiasının gerçeği yansıtmadığına, sanığın haksız ve mesnetsiz gerekçelerle yapmış temyiz başvurusunun reddine, usul ve yasaya aykırı olarak takdiri indirim uygulandığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, olay tarihinde saat 22:13'te, mağdurun evinin bulunduğu apartmanın önünde, araçtan indiği esnada 3 kişinin bulunduğu aracın mağdura ait aracın yanında durduğu ve yolunu kestiği, kar maskeli üç şahıstan ikisinin inerek mağdurun ağzını kapatıp kollarından tutarak, zorla aracın arka koltuğuna bindirdikleri, aracın Erciş yoluna devam ettiği, olay yerinde bulunan kar maskesinde sanığa ait DNA tespit edildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, iddianame anlatımı, sanığın savunmaları, katılanlar ve tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde saat 22:13'te mağdurun evinin önünde araçtan indiği esnada, 3 kişinin bulunduğu aracın mağdura ait aracın yanında durduğu, yüzlerinde kar maskesi iki şahsın araçtan inerek mağdurun ağzını kapatıp kollarından tutarak, zorla aracın arka koltuğuna bindirdikleri, aracın Erciş yoluna devam ettiği, saat 22:34'te mağdurun kendisine ait telefonundan ağabeyi olan katılan ... Mütfüoğlu'nun arandığı, mağdurun katılan "abi beni evin önünden aldılar, 420 milyar borcumuz varmış" şeklinde sözler söylediği, bu sırada yanında bulunan şahıslardan birinin "kimseye haber verilmesin" dediği ve telefonun kapandığı, mağdurun bir daha bulunmadığı anlaşılmıştır.

Tanık İ.Ş.’in, balkonda otururken mağdurun evinin önüne eski marka bir aracın yaklaştığı, araçtan kar maskeli biri uzun boylu iki kişinin inerek, mağduru zor kullanmak suretiyle araca bindirdiği ve aracın hızla olay yerinden uzaklaştığını, tanık Ö.Ş. ve S.A.'ın ise hemen aşağı indiklerinde olay yerinde kar maskesinin düşmüş olduğunu gördüklerini beyan etmişlerdir. Olay yerinden kollluk görevlillerince muhafaza altına alınan kar maskesinde vücut sıvısı bulunduğu, Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından söz konusu kar maskesinde bulunan vücut sıvısının, 8520132 kod nolu kan numunesi alınan sanık ...'a ait olduğunun tespit edildiği, kaçırılmanın sonrasında mağdurun katılanı arayarak "abi beni evin önünden aldılar, 420 milyar borcumuz varmış" söyleminin maddi durumu iyi olan mağdurun fidye için kaçırıldığı ihtimali karşısında; sanık müdafiinin, sanık ile mağdur arasında husumet olmadığına, sanığın mahkûmiyetine yeterli delil olmadığına, bir daha DNA testi yapılmasına yönelik temyiz istekleri yerinde görülmemiştir.

Mahkemece sanığın atılı suçu işlemesindeki saiki, eyleminden sonra meydana gelen neticeler dikkate alınarak üst sınıra yakın ceza tayin edilmesinde ve verilen cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri nedeni ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanmasında isabetsizlik bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2023 tarihli kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2024 tarihinde karar verildi.