Esas No: 2024/2572
Karar No: 2024/2934
Karar Tarihi: 14.05.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2024/2572 E.  ,  2024/2934 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/2572
Karar No : 2024/2934
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...  Güvenlik Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih  ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ...  Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davacı tarafından yöneltilen temyiz başvurusunun kesin hüküm nedeniyle reddine dair  ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı şirketin transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunduğu yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporu uyarınca 2018 yılının Ekim-Aralık dönemi için re'sen salınan geçici vergi ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması ile ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporunun iptali  istemine ilişkindir.
                İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına kesilen vergi ziyaı cezasının hukuka uygun olduğu ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı, 2014 yılına ait olup 2017 yılı içinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceği, dava konusu edilen vergi inceleme raporuna karşı Mahkemelerinin  E:... sayılı dosyasında da dava açıldığı gerekçesiyle dava; tekerrür hükümleri gereğince artırılak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden  esası incelenmek suretiyle, vergi inceleme raporu yönünden ise incelenmeksizin reddedilmiş, geçici vergi ise kaldırılmıştır.
               Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiş, bu kararın aleyhe olan hüküm fıkrasına yöneltilen davacı temyiz istemi ise 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, isteme konu kararın, dava konusu tutar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI	: Bu davanın hukuk ve fiili irtibat halinde olduğu ve birleştirilen dava dosyalarındaki toplam miktarlar dikkate alındığında temyiz sınırının aşıldığı  ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi  gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu  harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 14/05/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.