Esas No: 2022/931
Karar No: 2024/1083
Karar Tarihi: 29.02.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2022/931 E.  ,  2024/1083 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2022/931
Karar No : 2024/1083
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... 
KARŞI TARAF (DAVALI)	:... Vergi Dairesi Müdürlüğü
VEKİLİ	: Av. ... 
İSTEMİN	KONUSU: ...  Vergi Mahkemesinin ...  tarih  ve E:... , K:...  sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ...  Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...  sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacının hükmen tescil yoluyla 2004 yılında iktisap ettiği  ''İstanbul ili, Ümraniye ilçesi, ...  köyü, ...  Mevkii, ...  Ada, ...  parsel''de  bulunan taşınmazına dava dışı ... 'ün vergi borçları nedeniyle 2003 yılında uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Eski malikin vergi borçları nedeniyle uyuşmazlığa konu taşınmaza 2003 yılında haciz uygulandığı, davacının ise söz konusu taşınmazı 02/11/2014 tarihinde hükmen tescil yoluyla iktisap ettiği dikkate alındığında, tescil tarihi itibarıyla taşınmazın hacizli haliyle iktisap edildiği anlaşıldığından dava konusu hacizde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI			: Haczin dayanağı kamu alacağının, taşınmazın iktisap edildiği tarihten önceki dönemlere ait olduğu, sözü edilen vergi borcunun tutarı tam olarak araştırılmadan karar verildiği, değinilen alacağının tahsil zamanaşımına uğradığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma isteminin yerine getirilmesine gerek  görülmeyerek gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu  harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 29/02/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.