Esas No: 2023/6496
Karar No: 2024/900
Karar Tarihi: 26.02.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/6496 E.  ,  2024/900 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/6496
Karar No : 2024/900
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... 	  
VEKİLİ	: Av. ... 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Plastik Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ	: Av. ... 
İSTEMİN	KONUSU	: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:...  sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem:  Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle değinilen faturalara konu katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca Şubat ila Nisan 2016  dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile Şubat dönemi için üç kat, Mart ve Nisan  dönemleri için ise tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket tarafından  7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun kapsamında 2016 ve 2017 yılları için katma değer vergisi artırım başvurusunda bulunulduğu, davalı idare tarafından sahte belge düzenleme yönünden devam eden incelemenin neticesine göre talebin işleme konulacağının davacı şirkete bildirildiği, davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda ilgili yıllara ilişkin olarak davacının sahte belge düzenleme fiiline ilişkin tespit yapılamadığının belirtildiği, 1 Seri Numaralı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin 7143 sayılı Kanun Genel Tebliği'nin V-E-6-f-fç  bölümü gereğince davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun tebliği tarihinden itibaren bir (1) ay içerisinde vergi artırımı hükümlerinden faydalanabileceğine ilişkin yazının davacıya tebliğ edilmediği, buna rağmen dava konusu tarhiyatın tebliğinden önce davacı tarafından 7143 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 9. fıkrası  uyarınca tekrar vergi  artırımı başvurusunda bulunulduğu ve ilgili ödemelerin yapılarak karar tarihi itibariyle vergi artırımına ilişkin yükümlülüklerin yerine getirildiğinin  anlaşıldığı; bu durumda olayda, davacı hakkında 2016 ve 2017 yıllarına ilişkin olarak 7143 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 3. fıkrası uyarınca vergi incelemesi ve tarhiyat yapılamayacağı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI			:  1 Seri Numaralı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin 7143 sayılı Kanun Genel Tebliği'nin V-E-6-f hükmüne göre tamamen veya kısmen sahte belge düzenleyenler hakkında 7143 sayılı Kanun uyarınca matrah ve vergi artırımı başvurusunda bulunulduğu tarihten önce incelemeye başlanılmış olması halinde anılan mükelleflerin 7143  sayılı Kanun'un 5. madde hükmüne göre matrah ve vergi artırımından yararlanmalarının mümkün olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	... 'IN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 26/02/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.