Esas No: 2023/8606
Karar No: 2024/947
Karar Tarihi: 28.02.2024

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2023/8606 E.  ,  2024/947 K.


"İçtihat Metni"
aT.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2023/8606
  Karar  No : 2024/947  
TEMYİZ EDENLER                       :1-(DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı-… 
VEKİLİ                                           : Av. … 
 
                                                       2- (DAVACI) … Sac Profil Metal İnşaat Malzemeleri
                                                        San. Tic. A.Ş.
VEKİLİ	:  Av. …
İSTEMİN KONUSU           : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının taraflarca; … tarih ve E:… , K:… , Temyiz No:… sayılı  kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin kararının ise davacı tarafından temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
    YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiğinden bahisle re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı; 2018 yılı kurumlar vergisi ile 2018/Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dokuzuncu  Dairesince verilen bozma kararına uymak suretiyle; davacı hakkında sahte belge düzenleme yönünden düzenlenen … tarih ve  … sayılı vergi tekniği raporu, … tarih ve  … ve … sayılı vergi inceleme raporları ile dosyada yer alan bilgi ve belgelerin incelenmesinden;davacının vergi matrahlarının yüksek olduğu hâlde cüz'i tutarda ödenecek vergi çıktığı ve bu vergilerin ödendiği, nakil vasıtası, deposu, şubesi, mal stoğu bulunmayan, sigortalı işçisi olmayan, küçük bir ofis şeklindeki iş yerinden idare edilen şirketin bu denli yüksek hasılat elde etmesinin ve bu kadar yüksek cironun sadece sipariş usulü yöntemiyle telefon üzerinden  gerçekleştirilmesinin ticari icaplara uygun düşmediği, ilgili dönemlerde emtia alışlarının tamamına yakın kısmının hakkında olumsuz tespitler bulunan firmalardan temin edildiği, davacının bankacılık işlemlerinin büyük kısmının gerçek bir ticari işleme dayanmadığı yönündeki tespitlerden hareketle davacının dava konusu dönemde düzenlemiş olduğu belgelerin gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın komisyon geliri elde etmek amacıyla düzenlenen sahte faturalar olduğu hususunun somut olarak ortaya konulduğu sonucuna varıldığından, davacı şirket adına 2018 yılı için tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 2018/Temmuz-Eylül ve Ekim-Aralık dönemleri için  geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının geçici vergi aslının bir katına isabet eden kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı; öte yandan, Gelir Vergisi Kanunu'nun geçici vergiye ilişkin mükerrer 120. maddesinin 4. fıkrasına göre, mahsup döneminin geçmiş olması nedeniyle terkin edilmesi gereken geçici vergi üzerinden, vergi kaybı oluştuğunun tespiti halinde, vergi ziyaı ceza kesilmesi gerekmekte ise de, geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi olması ve süre gelen Danıştay içtihatları uyarınca geçici vergi aslına bağlı olarak üç kat değil, bir kat vergi ziyaı cezası uygulanması gerektiğinden vergi ziya cezalarının vergi aslının bir katını aşan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı, bu kısma yönelik davanın kabulüne ilişkin mahkeme kararında sonucu itibariyle yasal isabetsizlik görülmediği; cezalı tarhiyatın  geçici vergi asıllarına ilişkin kısmına gelince; olayda, mahsup dönemi geçen geçici vergi aslının,  Kurumlar Vergisi Kanunu!nun 32. maddesi gereğince aranması mümkün olmadığından, geçici vergi tarhiyatlarında hukuka uygunluk bulunmadığı,bu kısma yönelik davanın kabulüne ilişkin mahkeme kararında sonucu itibarıyla yasal isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf isteminin kısmen  belirtilen gerekçeyle reddine, kısmen kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının 2018 yılına ait üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 2018/Temmuz-Eylül ve Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının geçici vergi aslının bir katına isabet eden kısımlarının kaldırılmasına, bu kısım bakımından davanın reddine karar verilmiştir.
… Bölge İdare Mahkemesi …  Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… , Temyiz No:… sayılı kararıyla da, davacı tarafından temyiz başvuru harcı ile posta ücretinin yatırılmadığı, adli yardım talebinin de Dairelerinin 10/07/2023 tarihli ara kararı ile reddedildiği,  temyiz başvuru harcı ile posta ücretinin 2577 sayılı Kanun'un 48/6. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yatırılması gerektiği, aksi halde temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılacağı hususlarını içeren Dairelerinin 14/07/2023 tarihli Başkanlık yazısının 19/07/2023 tarihinde davacı vekiline elektronik tebligat yolu ile tebliğ edilmiş olmasına rağmen belirtilen süre içerisinde temyiz başvuru harcı ile posta ücretinin yatırılmadığı görüldüğünden, anılan Kanun hükmü gereğince kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:  
DAVACININ İDDİALARI:Davacı hakkında, sahte fatura düzenlediğine dair vergi tekniği raporu bulunmadığı, uyuşmazlığın yeniden incelenmesi gerektiği iddiasıyla kararın   aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI:  Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda belirtilen tespitler sonucunda  mevzuat kapsamında idarece yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı   iddiasıyla kararın   aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI:  Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
Davacı tarafından, posta gideri ile temyiz harcının süresinde tamamlandığı anlaşıldığından,… Bölge İdare Mahkemesi …  Vergi Dava Dairesinin  … tarih ve E:… , K:… , Temyiz No: … sayılı  kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra, tarafların … tarih ve E: …, K: … sayılı karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine geçilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
        Açıklanan nedenlerle;
Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
 … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının ONANMASINA,
Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca  aleyhe onanan kısım üzerinden hesaplanacak nispi harcın alınmasına,
  2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi …  Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 28/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.