Esas No: 2021/8211
Karar No: 2023/7803
Karar Tarihi: 23.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/8211 E.  ,  2023/7803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/429 E., 2016/289 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 05.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından dava açılmıştır.

2.İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği herhangi bir hukuki nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; arkadaş olan sanık ile müştekinin olay tarihinde bir mekanda eğlendikleri, müştekinin banka kartını ve şifresini verdiği sanığın bu kartla giderek önce içki aldığı ancak daha sonra müştekinin haberi olmaksızın arka arkaya üç seferde toplam 4.000 TL para çektiği iddiasına ilişkindir.

2.Garanti Bankası yazısından müştekinin kredi karından 1.500, 1.500, 1.000 TL olmak üzere toplam 4.000 TL çekildiği,

3. Sanığın suçunu ikrar ettiği, sanığın olaydan kısa bir süre sonra 2.000 TL müştekiye ödediği 1.000 TL'sini kamu davası açıldıktan sonra ve ilk duruşma gününden önce ödediği, kalan parayı da daha sonra müştekiye ödediği, müştekinin şikayetinden vazgeçtiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanık ile müştekinin arkadaş oldukları, olay tarihinde bir mekanda eğlendikleri sırada müştekinin banka kartını ve şifresini verdiği sanığın bu kartla giderek önce içki aldığı ancak daha sonra müştekinin haberi olmaksızın arka arkaya üç seferde toplam 4.000 TL para çektiği, sanığın olayı ikrar ettiği, sanığın olaydan kısa bir süre sonra 2.000 TL müştekiye ödediği, 1.000 TL'sini kamu davası açıldıktan sonra ödediği, kalan kısmı da daha sonra müştekiye ödediği, müştekinin şikayetinden vazgeçtiği anlaşılmakla, mahkemenin sübuta ve suç vasfına ilişkin kabulünde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2023 tarihinde karar verildi.