Esas No: 2021/961
Karar No: 2024/1004
Karar Tarihi: 28.02.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2021/961 E.  ,  2024/1004 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2021/961
Karar No : 2024/1004
TEMYİZ EDENLER 	:1-(DAVACI)  … Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
	 VEKİLİ: Av. …
	 2-(DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı
	 VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, 2013 yılında alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle bu faturalara dayalı indirimleri reddedilmek suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablolarına göre 2013 yılının Aralık, 2014 yılının Ocak, Nisan, Haziran, Ekim, Kasım, 2016 yılının Mart, Haziran dönemleri ile 2017 yılının Temmuz dönemi için re'sen salınan katma değer vergisi ile 2017 yılının Temmuz dönemi için tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat, diğer dönemler için ise bir kat kesilen vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı Koman İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkındaki saptamalar, düzenlediği faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığını kanıtlayıcı mahiyette olduğundan yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, 2016 yılında kesilenleşen cezanın 2013 yılından devreden katma değer vergisinden kaynaklanan vergi ziyaı cezası yönünden tekerrüre esas alınamayacağı, kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmı ile özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENLERİN	İDDİALARI	: Davacı tarafından, alışların gerçek olduğu, ödemelerin banka aracılığıyla veya çek kullanılarak gerçekleştirildiği, indirimi reddedilen katma değer vergisinin 2/10 oranında ödendiği saptanmasına rağmen tamamı üzerinden tarhiyat yapıldığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN	SAVUNMALARI	:  Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	…'İN	DÜŞÜNCESİ	: Davacı temyiz isteminin kabulü, davalı idare temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
Davacı adına, 2013 yılında alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle bu faturalara dayalı indirimleri reddedilmek suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablolarına göre dava konusu tarhiyat yapılmış, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince özel usulsüzlük cezası kesilmiştir.
Davacı hakkında 2013 yılına ilişkin olarak düzenlenen vergi inceleme raporunda, 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun’un 5. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında 2013 yılı için katma değer vergisi artırımında bulunulduğu ancak tahakkuk eden borcun yasada öngörülen süre ve şekilde ödemediği dolayısıyla taksit ödeme süresi boyunca tarh zamanaşımı süresinin durduğu kabulüyle yapılan inceleme üzerine salınan vergi ve kesilen cezaların 16/04/2019 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 113. maddesinde zamanaşımı; süre geçmesi suretiyle vergi alacağının kalkması olarak ifade edilmiş, 114. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında ise vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlıyarak beş yıl içinde tarh ve mükellefe tebliğ edilmeyen vergilerin zamanaşımına uğrayacağı, şu kadar ki vergi dairesince matrah takdiri için takdir komisyonuna başvurulmasının zamanaşımını durduracağı, duran zamanaşımını mezkûr komisyon kararının vergi dairesine tevdiini takip eden günden itibaren kaldığı yerden işlemeye devam edeceği, ancak  işlemeyen sürenin her hâl ve takdirde bir yıldan fazla  olamayacağı, 138. maddesinde  incelemenin, neticesi alınmamış hesap dönemi de dahil olmak üzere, tarh zamanaşımı süresi sonuna kadar her zaman yapılabileceği kurala bağlanmıştır. 
	7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un "Kapsam ve Tanımlar" başlıklı 1. maddesinin (1). fıkrasında; bu Kanun hükümlerinin hangi amme alacakları hakkında uygulanacağı bentler halinde sayılmış, (3). fıkrasında ise bu Kanunun, bazı alacakların yapılandırılmasına ilişkin hükümler ile bazı kanunlarda değişiklik yapılması ve yeni hükümler ihdasına ilişkin hükümleri kapsadığı düzenlenmiş, 4. maddesinin (10). fıkrasının (a) işaretli bendinin (1) numaralı alt bendinde  213 sayılı Kanun'un 371. maddesine göre beyan edilen matrahlar üzerinden tarh ve tahakkuk ettirilen vergilerin tamamı ile hesaplanacak pişmanlık zammı yerine bu Kanunun yayımı tarihine kadar Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın; bu Kanunda belirtilen süre ve şekilde tamamen ödenmesi şartıyla pişmanlık zammı ve vergi cezalarının tamamının tahsilinden vazgeçileceği, 5. maddesin 1. fıkrasında; mükelleflerin, bu fıkrada belirtilen şartlar dâhilinde gelir ve kurumlar vergisi matrahlarını artırarak bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödemeleri halinde, kendileri hakkında artırımda bulunulan yıllar için yıllık gelir ve kurumlar vergisi incelemesi ve bu yıllara ilişkin olarak bu vergi türleri için daha sonra başka bir tarhiyat yapılmayacağı, (3). fıkrasında; mükelleflerin, bu fıkrada belirtilen şartlar dâhilinde katma değer vergisini artırarak bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödemeleri halinde, kendileri nezdinde söz konusu vergiyi ödemeyi kabul ettikleri yıllara ait vergilendirme dönemleri ile ilgili olarak katma değer vergisi incelemesi ve tarhiyatı yapılmayacağı, (4). fıkrasının (a) bendinde, matrah ve vergi artırımının bu Kanunun yayım tarihini izleyen üçüncü ayın sonuna kadar bu maddede öngörülen şekilde yapılması, hesaplanan veya artırılan gelir, kurumlar ve katma değer vergilerinin, peşin veya ilk taksiti bu Kanunun 9. maddesinin (1). fıkrasının (b) bendinde belirtilen sürede başlamak üzere ikişer aylık dönemler halinde azami altı eşit taksitte bu Kanunda belirtilen süre ve şekilde ödenmesinin şart olduğu, bu vergilerin bu Kanunda belirtilen şekilde ödenmemesi hâlinde, 6183 sayılı Kanunun 51. maddesine göre gecikme zammıyla birlikte takip ve tahsiline devam olunacağı, ancak bu madde hükmünden yararlanılamayacağı, 9. maddesinin 15. fıkrasında, bu Kanun'un 4. Maddesinin (10). fıkrasının (a) bendinin (1) numaralı alt bendi kapsamında beyan edilen vergilere, ödeme yönünden şartların ihlali hâlinde, kesilmesi gereken vergi cezaları için 213 sayılı Kanun'un 374. maddesinde yer alan zamanaşımı süreleri ile bu Kanun kapsamındaki alacaklarla ilgili olarak mevzuatlarında yer alan özel hükümler saklı kalmak kaydıyla taksit ödeme süresince zamanaşımı süreleri işlemeyeceği hüküm altına alınmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Yukarıda kuralına yer verilen düzenlemeler uyarınca, mükellefler tarafından matrah artırımında bulunulması ve tahakkuk eden vergilerin öngörülen süre ve şekilde ödenmesi halinde, artırımda bulunulan yıllar için haklarında vergi incelemesi ve bu yıllara ilişkin olarak tarhiyat yapılamayacak olup matrah artırımı nedeniyle tahakkuk eden vergilerin öngörülen süre ve şekilde ödenmemesi halinde ise tarh zamanaşımı süresi içerisinde artırımda bulunulan yıllar için vergi incelemesi ve inceleme sonucunda tarhiyat yapılmasında bir engel bulunmamaktadır.
	Uyuşmazlıkta, 7143 sayılı Kanun kapsamında vergi artırımında bulunan davacının tahakkuk eden vergileri öngörülen süre ve şekilde ödememesi, artırımda bulunduğu 2013 yılı için hakkında vergi incelemesi yapılmasına engel teşkil etmemekle birlikte bu incelemenin tarh zamanaşımı süresi içerisinde yapılması gerekmektedir.	7143 sayılı Kanun'un 9. maddesinin (15). fıkrasında yer alan hükmün ise bu Kanun'un 5. maddesinde düzenlenen artırım hükümlerini kapsamadığı dikkate alındığında tarh zamanaşımı süresinin durduğundan söz edilemeyecektir. 
	Bu nedenle, 2013 yılında bir kısım alımların sahte faturalarla belgelendirildiğinden bahisle yapılan dava konusu tarhiyatın 31/12/2018 tarihine kadar tebliği gerekirken bu tarihten sonra tebliğ edilmekle zamanaşımına uğradığı görüldüğünden bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden davayı reddeden Vergi Mahkemesi kararının değinilen hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunun reddinde hukuka uygunluk görülmemiştir.
	Davalı idare temyiz isteminin bu nedenle reddi gerekmiştir.
KARAR SONUCU :
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacı temyiz isteminin kabulüne,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,
3. Kararın; özel usulsüzlük cezası ile tekerrüre ilişkin hüküm fıkrasına davalı idare tarafından yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,  28/02/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)- KARŞI OY :
Temyiz dilekçelerinde ileri sürülen iddialar, Vergi Vergi Dava Dairesi kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz istemlerinin reddi ile kararın onanması gerektiği görüşüyle karara katılmıyorum.