Esas No: 2022/490
Karar No: 2024/747
Karar Tarihi: 20.02.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2022/490 E.  ,  2024/747 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2022/490
Karar No : 2024/747
TEMYİZ EDENLER: 1- (DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
VEKİLİ: Av. …
2- (DAVACI) …
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, şahsi vergi borçları ile kanuni temsilci olduğu … Petrol Ürünleri Nakliyat ve Turizm Limited Şirketi'nin muhtelif borçlarının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin  iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emrinin 1. satırında yer  alan kamu alacağının, davacının bir dönem kanuni temsilcisi olduğu ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun geçici 7. maddesi uyarınca 05/02/2014 tarihinde ticaret sicilinden kaydı re'sen silinen … Petrol Ürünleri Nakliyat ve Turizm Limited Şirketi adına düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davanın reddi üzerine 6183 sayılı Kanun'un 58. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca davacıdan aranılan haksız çıkma zammına ilişkin olduğu, söz konusu zamma ilişkin olarak davacı adına düzenlenen (2) nolu ihbarnameye karşı açılan davada ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda, haksız çıkma zammının doğduğu dönemde kanuni temsilci olmayan davacıya atfedilecek bir kusur olmadığına hükmedildiğinden dayanağı kalmayan dava konusu ödeme emrinin 1. satırında yer alan kamu alacağında hukuka uyarlık görülmediği, davacının  2018 yılında elde ettiği gayrimenkul sermaye iradından kaynaklanan ve beyan üzerine tahakkuk eden gelir vergisine ilişkin 2. taksidinin vadesinde ödenmemesi üzerine düzenlenen ödeme emrinin 2. satırında yer alan kumu alacağında ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle  ödeme emri 1. satırında yer  alan kamu alacağına ilişkin kısmı yönünden iptal edilmiş, 2. satırında yer alan kamu alacağına ilişkin kısmı yönünden ise dava reddedilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENLERİN İDDİALARI: 
	Davalı idare tarafından, dava konusu kamu alacağının davacının kanuni temsilci olduğu döneme ilişkin vergi ve cezalardan kaynaklandığı, asıl borçlu şirketin ticaret sicil kaydının silinmesi nedeniyle ilgili dönemde kanuni temsilci olan davacıdan aranılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.   
	Davacı tarafından, ödeme emrinin 2. sırasında yer alan kamu alacağının davacının  2018 yılında elde ettiği gayrimenkul sermaye iradından kaynaklanan ve beyan üzerine tahakkuk eden gelir vergisine ilişkin olduğu sehven bu kısma ilişkin dava açıldığı, borcun mahkeme kararı tebliğ edilmeden ödendiğinden yargılama giderlerinin davalı idareye yükletilmesi gerektiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.  
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca …-TL maktu harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.