Esas No: 2023/8251
Karar No: 2024/4817
Karar Tarihi: 24.09.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/8251 E.  ,  2024/4817 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y  ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/8251
Karar No : 2024/4817
TEMYİZ EDENLER       : 1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü
                                         VEKİLİ	: Av. ...
                                         2-(DAVACI) ... Anonim Şirketi
                                         VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı şirketin ihracat nedeniyle elde ettiği yurt dışı satış hasılatının binde beşi oranındaki götürü gider indiriminin kurum kazancının belirlenmesinde dikkate alınması gerektiği yolundaki ihtirazi kaydıyla verdiği 2020 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerine bu çekinceye itibar edilmeksizin tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin götürü gider tutarına isabet eden 1.195.988,21-TL'lik kısmının kaldırılması ve iade alınabilecek tarihten itibaren işleyecek tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Yurt dışına yapmış olduğu ihracat nedeniyle hasılat elde ettiği tartışmasız olan davacının, yurt dışı hasılatının binde beşine isabet eden tutarı götürü gider olarak indirebileceği açık olduğundan ihtirazi kayıtla verilen kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden tahakkuk eden verginin götürü gider indirimi tutarına isabet eden kısmında hukuka uygunluk görülmediği, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 4. fıkrası uyarınca haksız ve yersiz tahsil edilen verginin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanacak tecil faizi faiziyle birlikte iadesi gerektiği gerekçesiyle kurumlar vergisinin davaya konu edilen kısmı kaldırılmış (beyannamede ödenecek vergi çıkan 10.162,00-TL kısma yönelik 30/04/2021 tarih ve 20 sayılı mahsuben iade talep dilekçesine istinaden ödeme yapılmış olması halinde tamamının, tahakkuk eden 10.162,00-TL verginin ödenmemiş olması halinde ise 1.185.736,21-TL kısmının), beyannamenin verildiği tarihten itibaren üç aylık sürenin sonundan, iadenin gerçekleşeceği tarihe kadar işleyecek tecil faiziyle birlikte davacıya iadesine hükmedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI         :  
	Davalı idare tarafından,  davacının dava konusu hesap döneminde ihracat faaliyeti  kapsamında  yurtdışında  belgesiz  hiçbir  harcaması  bulunmadığı ve malvarlığında fiili bir eksilme meydana gelmediği, döviz cinsinden tahsil edilmeyen tutarlar için götürü gider indiriminden yararlanılamayacağı, faiz talebinin yerinde olmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. 
	Davacı tarafından, tahakkuk eden verginin ödendiği tarihten itibaren tecil faizinin hesaplanması gerektiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. 
TARAFLARIN SAVUNMALARI	:  Taraflarca savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'İN	DÜŞÜNCESİ	 : Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	Davacı şirket tarafından, götürü gider indiriminin kurum kazancının belirlenmesinde dikkate alınması gerektiği yolundaki ihtirazi kaydıyla verilen 2020 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerine bu çekinceye itibar edilmeksizin tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin götürü gider tutarına isabet eden 1.195.988,21-TL'lik kısmının kaldırılması ve iade alınabilecek tarihten itibaren işleyecek tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.
		İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 15/06/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6322 sayılı Kanun ile eklenen 4. fıkrasında, fazla veya yersiz olarak tahsil edilen vergilerin, fazla veya yersiz tahsilatın mükelleften kaynaklanması halinde düzeltmeye dair müracaat tarihi, diğer hallerde verginin tahsili tarihinden düzeltme fişinin mükellefe tebliğ edildiği tarihe kadar geçen süre için aynı dönemde 6183 sayılı Kanuna göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanan faiz ile birlikte, 120. madde hükümlerine göre mükellefe red ve iade edileceğinin düzenlendiği, geçici 29. maddesinde ise bu Kanun'un 112. maddesinin 4. fıkrasının, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten sonra fazla veya yersiz olarak tahsil edilen vergilerin iadesinde uygulanacağı kurala bağlanmıştır. 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Davalı idare tarafından temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının,  tahakkuk eden kurumlar vergisi ile  beyannamenin verildiği tarihten itibaren üç aylık sürenin sonundan sonraki dönemler için faiziyle birlikte iadesine ilişkin  hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.  
	Davacının ihracat nedeniyle elde ettiği yurt dışı satış hasılatının binde beşi oranındaki götürü gider indiriminin kurum kazancının belirlenmesinde dikkate alınması gerektiği yolundaki ihtirazi kaydıyla verdiği kurumlar vergisi beyannamesi üzerine bu çekinceye itibar edilmeksizin tahakkuk ettirilen verginin hukuka aykırı olduğu dolayısıyla fazla veya yersiz olarak tahsil edilen verginin mükelleften kaynaklanmadığının anlaşıldığı olayda iadesi gereken söz konusu vergiye 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 4. fıkrası uyarınca vergi dairesince tahsili tarihinden düzeltme fişinin mükellefe tebliğ edildiği tarihe kadar geçen süre için faiz işletilmesi gerektiği sonucunu ulaşıldığından  Vergi Dava Dairesi kararının, iadesi gereken verginin beyannamenin verildiği tarihten itibaren üç aylık sürenin sonundan itibaren faiz hükmedilmesine ilişkin hüküm fıkrasında hukuka uygunluk görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
           Açıklanan nedenlerle;
1. Davacı temyiz isteminin kabulüne,
2. Temyize istemine konu Vergi Dava Dairesi kararının; iadesi gereken verginin beyannamenin verildiği tarihten itibaren üç aylık sürenin sonundan önceki dönemler için faize ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,
3. Davalı idare temyiz isteminin reddine, 
4. Kararın; tahakkuk eden kurumlar vergisi ile  beyannamenin verildiği tarihten itibaren üç aylık sürenin sonundan sonraki dönemler için faiziyle iadesine ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA, 24/09/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.