Esas No: 2024/3835
Karar No: 2024/6634
Karar Tarihi: 16.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/3835 E.  ,  2024/6634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2536 E., 2024/200 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Direnme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Mahkemece, sanık hakkında Dairemizin 25.10.2023 tarihli 2022/8254 Esas ve 2023/6510 Karar sayılı haksız tahrik yönünden bozma kararına yönelik, direnilmesi yönünde karar verildiği, ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.06.2022 tarih ve 2022/11-3 Esas, 2022/469 Karar sayılı ilamı ve bu yönde süreklilik kazanmış uygulamalarına göre direnme kararı verilmiş olsun olmasın, Bölge Adliye Mahkemesinin bozma sonrası sanık hakkında kurduğu hükmün özde direnme kararı niteliğinde olmayıp, yeni ve değişik gerekçe içermesi nedeniyle yeni bir hüküm niteliğinde olduğu değerlendirilerek inceleme yapılmıştır.

Sanık müdafiinin direnme kararı usul ve yasaya uygun olduğundan kararın onanmasını talep ettiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yüzüne karşı verilen karara yönelik temyiz isteminin yasal süresinde olmadığı tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin temyiz istemi yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2021 tarihli ve 2021/101 Esas, 2021/141 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2021/1664 Esas ve 2022/695 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.10.2023 tarihli 2022/8254 Esas ve 2023/6510 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiği nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.01.2024 tarihli ve 2023/2536 Esas, 2024/200 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; tasarlama hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mahkemece, sanık hakkında Dairemizin 25.10.2023 tarihli 2022/8254 Esas ve 2023/6510 Karar sayılı haksız tahrik yönünden bozma kararına yönelik, direnilmesi yönünde karar verildiği, ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.06.2022 tarihli ve 2022/11-3 Esas, 2022/469 Karar sayılı ilamı ve bu yönde süreklilik kazanmış uygulamalarına göre direnme kararı verilmiş olsun olmasın, Bölge Adliye Mahkemesinin bozma sonrası sanık hakkında kurduğu hükmün özde direnme kararı niteliğinde olmayıp, yeni ve değişik gerekçe içermesi nedeniyle yeni bir hüküm niteliğinde olduğu değerlendirilerek inceleme yapılmıştır.

2. Sanık ile maktulün Gümüşhane ili ... köyünde ikamet ettikleri ve her iki tarafın uzaktan akraba oldukları, daha öncesinde maktulün sanığın yanında işçi olarak çalışması nedeniyle aralarında alacak verecek meselesi bulunduğu, olay günü Gümüşhane istikametinden tek başına aracıyla dönmekte olan sanığın, ... Köyü istikametinden gelmekte olan maktulle ana yol ayrımı ile köyü birbirine bağlayan tali yolda karşılaştıkları, her iki aracın da şoför kapısı camları açık olduğu halde sanığın öncelikle maktule "benim sana ne borcum var, nereden borcum var" vb. söylemlerde bulunduğu akabinde sanığın aracındayken yine aracında bulunan maktule silahla yakın mesafeden iki el ateş ederek yaraladığı, maktulün ölümünün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafatası, klavikula ve torakal vertebra kırıklarıyla birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu meydana geldiği anlaşılmıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Dosya kapsamından maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden;

Yasal süresinden sonra ileri sürülen temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılanlar vekilinin temyiz istemi yönünden;

Gerekçe bölümünde (4) numaralı bentte açıklanan nedenle katılanlar vekilinin haksız tahrik yönünden temyiz istemi yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.01.2024 tarihli ve 2023/2536 Esas, 2024/200 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2 bendi uyarınca Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2024 tarihinde karar verildi.