Esas No: 2023/227
Karar No: 2024/2818
Karar Tarihi: 30.05.2024

Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2023/227 E.  ,  2024/2818 K.


"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2023/227
Karar	No : 2024/2818      
 
TEMYİZ EDENLER	: 1- (DAVACI) ... Gümrükleme İthalat İhracat Sanayi ve                               Ticaret Limited Şirketi
		     VEKİLİ	  : Av. ... 
	 2- (DAVALI)   ... Bakanlığı adına ... Müdürlüğü  
	VEKİLİ   	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ...  Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem:  Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı "kabuklu ceviz" ticari isimli eşyanın kıymetinin, gözetim kıymetine yüksetilmesi suretiyle yurt dışı gider olarak beyan edilerek ödenen gümrük ve katma değer vergilerinin, eşyanın fatura kıymetinden fazlasına ilişkin kısmının 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca iadesi isteminin reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemin ile fazladan ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, faiz isteminin yasal faiz tutarını aşan kısmına hasren yapılan inceleme sonucunda; iade istemine konu serbest dolaşıma giriş beyannamesinin 07/11/2019 tarihinden önce tescil edildiği ve tecil faiziyle iadeye ilişkin mevzuat değişikliğinin bu tarihten itibaren yürürlüğe girdiği anlaşıldığından, fazladan ödenen vergilerin 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'da öngörülen yasal faiz oranında hesaplanacak faiziyle birlikte iadesinin icap ettiği gerekçesiyle faiz isteminin yasal faizi aşan kısmı yönünden davanın reddine; 492 sayılı Harçlar Kanunu 3 sayılı tarifesi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan nispi harç ile istinaf ve temyiz aşamalarında idareden alınmayan harcın davacıdan tahsiline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI     : Davacı tarafından, fuzulen tahsil edilen vergilerin tecil faiziyle birlikte iade edilmesi ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa bırakılması  gerektiği; davalı idarece, davanın reddine karar verilmesine rağmen taraflarına vekalet ücreti verilmemesi ve aleyhlerine yargılama giderlerine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir. 
TARAFLARIN SAVUNMALARI   : Davalı idarece istemin reddi gerektiği savunulmuş; davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bölge idare mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 17/05/2022 tarih ve E:2021/360, K:2022/2195 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, davacı tarafından dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Temyiz istemlerinin, kararın, yargılama giderlerine ve vekalet ücretine ilişkin bölümüne gelince; 
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, temyiz incelemesi sonunda Danıştayın, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.
Dosyanın incelenmesinden, her ne kadar temyize konu kararla, fazladan ödenen vergilerin yasal faiz oranını aşan kısmı bakımından davanın reddine hükmedilmiş ise de, dava dilekçesinde davacının faiz isteminin yasal faize ilişkin olduğu, yargılama sonucunda da fazladan ödenen vergilerin yasal faiziyle iadesine karar verildiği hususu gözetildiğinde, istinaf ve temyiz aşamasında yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması hukuka uygun düşmemiş olup, davalı idareye yüklenmesi icap etmektedir.
Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç bulunmayan düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, kararın yargılama giderleri yönünden düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Öte yandan, temyize konu kararın vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrası da usul ve hukuka uygun olup, davalı idarenin temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının da bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır. 
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle; 
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararından, "6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323. maddesine göre aşağıda dökümü gösterilen 217,10 TL yargılama giderinin 11,10 TL'sinin davacı üzerinde bırakılmasına" ibaresinin "aşağıda dökümü gösterilen 217,10 TL yargılama giderinin davalı idare üzerinde bırakılmasına" olarak, "492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 3 sayılı Tarifesi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan nispi harç ile istinaf ve temyiz aşamalarında idareden alınmayan harcın davacıdan tahsiline" dair ibarelerinin ise karardan çıkarılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.