Esas No: 2023/4822
Karar No: 2024/1796
Karar Tarihi: 17.04.2024

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2023/4822 E.  ,  2024/1796 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
  Esas	No : 2023/4822
  Karar  No : 2024/1796  
 TEMYİZ EDENLER	: 1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü-...
		2-(DAVACI) ... Petrol Ürünleri Tekstil İnşaat Turizm Soğutma Sanayi ve Tic. A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, düzenlenen vergi tekniği raporu ve vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016 yılı için tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen bir ve üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatlarının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı adına düzenlenen ... tarih ... sayılı vergi tekniği raporu ile ... tarih ... sayılı vergi inceleme raporunun incelenmesinden;  davacı adına yapılan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının kurum kazancına yansıtılmadığı tespit edilen yurtdışı satışların davacı şirketin beyanlarına intikal ettirilmesinden kaynaklanan kısmına ilişkin olarak, bir kısım satışların kurum kazancına yansıtılmadığının davacı tarafından kabul edildiği, dolayısıyla tarhiyatın kayıtdışı bırakılan yurtdışı satışların 2016 hesap dönemi kurum kazancına ilave edilmesi sonucunda ortaya çıkan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı; hesaplanan kambiyo karının davacı şirketin beyanlarına intikal ettirilmesinden kaynaklanan kısmına ilişkin olarak ise dönem sonu kayıtlarında değerleme işlemlerinin yapılmadığının sabit olduğunun görüldüğü, yapılan vergi incelemesi ile kur farkından kaynaklı değerleme işlemlerinin yapılarak beyanlara intikal ettirilmediği tespit edilen kambiyo karının davacının 2016 hesap dönemi kurum kazancına ilave edilmesi sonucunda ortaya çıkan kısmında da hukuka aykırılık bulunmadığı, dava konusu bir kat vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümlerinin uygulanması bakımından , dayanak cezanın kanuni süresinden sonra düzeltme beyannamesi verilmesi üzerine kesilen ve kesinleşmiş 10.726,00-TL tutarındaki vergi ziyaı cezasına ilişkin olduğu ve fiilin oluş biçimi ve ceza tutarının dava konusu vergi ziyaı cezasına kıyasla cüz'i miktarı dikkate alındığında, ölçülülük ve orantılılık ilkeleri uyarınca dava konusu vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka uygunluk bulunmadığı; davacı adına 2016 hesap dönemine ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen kurumlar vergisi yönünden; davacı tarafından aynı faturanın, farklı miktar ve içeriklere sahip olarak iki adet düzenlendiğinin tespit edildiği görüldüğünden, sahte olarak kabul edilen fatura tutarına ve gerçek olduğu tespit edilen fatura tutarına ilişkin davacı hesaplarında yapılan düzeltmeler sonucunda bulunan 89,01-TL matrah farkı üzerinden yapılan dava konusu tarhiyat ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı; dava konusu üç kat vergi ziyaı cezaları tekerrür hükümlerinin uygulanması bakımından, davacı adına kesilmiş ilk vergi ziyaı cezasına bakıldığında; davacının 2014/Ağustos dönemi için kanuni süresinden sonra verdiği düzeltme beyannamesi nedeniyle, davacı adına 10.726,00-TL tutarında vergi ziyaı cezası kesildiği ve 24/02/2015 tarihinde tebliğ edildiği anlaşıldığından, tekerrür hükümleri uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine;   davacı adına kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının istinaf başvurusunun reddine; davalı idare istinaf başvurusu yönünden ise dava konusu bir kat vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan kısmı bakımından; kanunun tekerrür uygulaması için öngördüğü şartların olayda gerçekleştiği, tekerrüre dayanak olan cezanın 24/02/2015 tarihinde tebliğ edilen  2014/Ağustos dönemine ilişkin 10.726,00-TL vergi ziyaı cezası olduğu, 7338 sayılı Kanunun, 26/10/2021 tarihinde yürürlüğe giren 38. maddesiyle yapılan değişiklikle, azami artırım tutarına yönelik olarak getirilen cezalandırmaya ilişkin lehe düzenlemenin, lehe olan kanun hükümlerinin geçmişe yürüyeceği yolundaki ceza hukukunun genel prensibinin somut uyuşmazlıkta da uygulanması gerektiği bu durumda, dava konusu bir kat vergi ziyaı cezasının,  tekerrür nedeniyle artırılan 10.726,00 TL'lık kısmında hukuka aykırılık bulunmamakla birlikte 10.726,00 TL'den fazlasına dair kısmının bu gerekçeyle kaldırılması gerektiği sonucuna ulaşılarak davalı idarenin istinaf başvurusunun bir kat vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan 10.726,00 TL'den fazlasına ilişkin kısmının yukarıda belirtilen gerekçe ile reddine, kısmen kabulü ile bir kat vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan 10.726,00 TL'lık kısmına ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına, bu kısma ilişkin olarak davanın reddine karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:  
DAVACININ İDDİALARI: Kararın aleyhlerine olan kısımlarının bozulması istenilmiştir. 
DAVALININ İDDİALARI: Vergi tekniği raporu ve vergi inceleme raporunda belirtilen tespitler doğrultusunda yapılan cezalı tarhiyatın hukuka uygun olduğu, vergi kanunları yürürlük tarihinden itibaren uygulandığından geriye doğru uygulanmasının mümkün olmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmiştir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
         Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
        Açıklanan nedenlerle;
Tarafların temyiz isteminin reddine,
 ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
Temyiz isteminde bulunan davacıdan, aleyhe onanan kısım üzerinden 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca hesaplanacak nispi harcın alınmasına,
  2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 17/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.