erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/4470
Karar No: 2016/3011
Karar Tarihi: 25.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4470 E.  ,  2016/3011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Katılanlar : 1-..., 2-..., 3-..., 4-...

Suç : Taksirle yaralama

Suç Tarihi : 04.05.2013

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/4, 52/1-2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Tebliğnamedeki düşünce : ONAMA

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

1-Katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılanlar ... ile ... Ç... ve ...'in kendileri adına asaleten ve ... Ç... ve ...'in çocukları ... adına velayeten hüküm verildikten sonra şikayetlerinden vazgeçmeleri nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 243. maddesi uyarınca katılma kararı hükümsüz kaldığından, sanık hakkındaki hükmü temyize hakları bulunmadığından,

2- Sanık müdafiinin temyizine hasren yapılan incelemede;

Sanığa atılı taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca takibinin şikayete tabi olduğu, katılanlar ...'in 30.01.2015 havale tarihli dilekçesi ile, katılanlar ... Ç... ve ...'in ise kendileri adına asaleten çocukları ... adına velayeten 22.01.2015 havale tarihli UYAP üzerinden temin edilen dilekçeler ile şikayetten vazgeçtikleri, sanığın vazgeçmeden haberdar olup olmadığının dosya içeriğinden anlaşılamadığı gibi, şikayetçiler ... Ç...ve ...'in vazgeçme dilekçelerinde kimlik tespitlerinin yapılmadığı anlaşıldığından, TCK'nın 73/6. maddesi uyarınca sanıktan ve müdafinden vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, ayrıca şikayetçilerin kimlik tespitinin yapılması suretiyle sonuca göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi için, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9736
Karar No: 2022/14082
Karar Tarihi: 08.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/9736 E.  ,  2022/14082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı, davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen istinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddine dair karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 11/02/2016 tarihinde müvekkili ...'in yolcu olduğu aracın tek taraflı kaza yapması sonucunda yaralandığını ve belinde kırıklar meydana geldiğini, vücudun çeşitli yerlerine platin takıldığını, konuşmasına engel olacak şekilde beyinde kalıcı sakatlığı oluştuğunu ve tedavi sürecinin uzun sürdüğünü,bu nedenle fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere şimdilik 2.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalı ... şirketinden alınarak müvekkilline verilmesini talep ve dava etmiştir.Islah talebi ile dava değerini 288.161,38 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia,savunma toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre yapılan yargılama sonunda, davanın kabulü ile 2.000,00 TL'nin dava tarihinden 286.161,38 TL'nin 08/05/2019 ıslah tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte davalı ... şirketinden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Davalı vekili karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince CMK'nun 253/19 maddesine göre, davacının soruşturma aşamasında, araç sürücüsü ile uzlaşma yoluna gittiği anlaşıldığından, davalı ... vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulüne, ancak yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç görülmediğinden HMK'nın 353/1-b,2 maddesi gereğince düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmek üzere Malatya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 14/05/2019 tarih ve 2017/68 E. ve 2019/298 K. sayılı kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karar davacı vekili tarafından temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 26,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 08/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/23185
Karar No: 2011/23882
Karar Tarihi: 13.07.2011

**6. Ceza Dairesi         2009/23185 E.  ,  2011/23882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nca onaylanıp 01/07/2011 tarihinde yürürlüğe giren İşbölümü Kararı hükümleri uyarınca, dosya incelendi;

09/02/2011 tarih ve 6110 Sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesi gereğince, Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun onayından geçen ve 02/06/2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak 01/07/2011 tarihinde yürürlüğe giren İşbölümü Kararında; Dairemizde derdest olan hırsızlık dosyalarının 1/2'sinin Yargıtay 13.Ceza Dairesi'ne devrinin öngörülmesi nedeniyle, adaletli bir paylaşımın yapılabilmesi için, derdest hırsızlık dosyaları, esas numarasına göre, tek ve çift olarak ayrılmış olup, tek numaralı dosyaların 13.Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, Dairemiz esas kaydının bu şekilde kapatılmasına; ilişikteki dosyanın Yargıtay 13.Ceza Dairesine DEVREDİLMESİNE, 13/07/2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/18365
Karar No: 2007/6835
Karar Tarihi: 26.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/18365 E.  ,  2007/6835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 7.7.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden davacı kocanın evin kilidini değiştirdiği, güven sarsıcı davranışlar içerisine girdiği, davalı kadının telefondaki hakaretinin münhasır bir olay olup tepki niteliğinde bulunduğu, boşanmaya neden olan hadiselerde davacı kocanın tam kusurlu olduğu anlaşılmıştır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. -

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.04.2007 Prş.
Esas No: 2012/13793
Karar No: 2013/1167
Karar Tarihi: 21.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13793 E.  ,  2013/1167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.09.2011 tarih ve 2008/812-2011/337 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 5 yıl süre için akdedilen sözleşme uyarınca 1 adet lastik sökme takma makinesi, 1 adet sabit balans makinesi, 3 adet lifin ariyet olarak davalıya verildiğini, davalının süresi dolmadan sözleşmeyi tek taraflı feshettiğini, sözleşmede fesih halinde ariyete konu ekipman bedelinin davacıya ödeneceğinin kararlaştırıldığını ileri sürerek 10.000,00 TL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 2004 yılında yapılan sözleşme ile davaya konu ekipmanların müvekkilinin işyerinde kullanılmaya başlandığını, müvekkilinin satış ve servis bayii olduğu üretici firmanın yeni teknoloji su bazlı boya sistemine geçmesi üzerine müvekkilinin de bu sisteme geçmek zorunda kaldığını, davacının ürünleri bu boyalara uymadığından iade edilmek istendiğini, iade talebi kabul edilmediğini, müvekkilinin tercihinin keyfi olmadığını, davacıdan mal alımının durdurulması sonucu sözleşme sırasında ücretsiz olarak verdiği ve birinci yılın sonunda bedelsiz olarak müvekkiline kalacak olan ekipmanların aradan 4 yıl geçmesine rağmen bu günkü fiyatı üzerinden istenmesinin doğru olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen sözleşme uyarınca haksız fesih halinde davalının ekipman bedelini ödemesi gerektiği, davalının feshinin haklı olduğuna dair bir delilinin bulunmadığı, ekipman bedelinin fesih tarihi itibariyle 10.000,00 TL değerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 644,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4632
Karar No: 2015/4586
Karar Tarihi: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4632 E.  ,  2015/4586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2016/11822
Karar No: 2016/8494
Karar Tarihi: 18.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/11822 E.  ,  2016/8494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı ..... Müdürlüğünde kadroya geçmeden önceki dönem mevsimlik işçi olarak çalıştığı hizmetlerinin kıdemine sayılmadığını, 2011-2013 yıllarını kapsayacak 3. Dönem TİS’in geçici 4. maddesi gereği önceki işyerlerinde geçen çalışmaların da davalı işyerinde geçmiş gibi kabul edileceğine dair düzenleme gereği derece ve kademesinin tespiti ile yeni derece ve kademesi dikkate alınarak ilk kadroya geçişinden itibaren TİS’den kaynaklanan ücret farkı, yıpranma primi, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya sözkonusu hakların 2011-2013 yıllarını kapsayan TİS ile tanındığını, bu nedenle taleplerin geçmişe yönelik olarak talebinin yerinde olmadığını, derece ve kademe tespitinde hata olmadığını, gerekli ödemelerin TİS’lere göre yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının bilirkişi tarafından hesaplanan mevsimlik işçi olarak çalıştığı dönem yönünden hak ettiği derece ve kademenin tespitine, yeni derece ve kademeye göre 5 yıllık zamanaşımı süresi dikkate alınarak alması gereken ücret farklarının davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Davacının pozisyonu, kayıtlara göre iş makinesi yağcısı ancak fiilen sürücü operatörüdür. Davacının fiilen sürücü operatörü olarak çalıştığı davalı işveren belgeleri ile sabittir. İşyerinde uygulanan TİS gereği iş makinesi yağcısı pozisyonun derece sınırı “ 2-9”, sürücü operatörünün “4-13” dür . Bu durum karşısında davalının da açıkça kabul ettiği üzere davacının fiilen yaptığı iş gözetilerek derece ve kademesinin tespiti gerekirken sadece belge üzerinde yazılı pozisyonuna göre belirlenen derece ve kademe tespitine göre yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 18.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6483
Karar No: 2015/2376
Karar Tarihi: 03.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6483 E.  ,  2015/2376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4571
Karar No: 2015/4583
Karar Tarihi: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4571 E.  ,  2015/4583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2013/13041
Karar No: 2014/5939
Karar Tarihi: 26.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13041 E.  ,  2014/5939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/113371

MAHKEMESİ : Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2011

NUMARASI : 2011/296 (E) ve 2011/852 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İddianamede 2420 kg çay ile ilgili dava açıldığı, diğer eşya ile ilgili açılmış dava bulunmadığı halde, eylem ikiye bölünerek dava açılmayan çaylarla ilgili hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi karşısında bu konu dairemizce inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanığın dava konusu 2420 kg dökme çaya ilişkin ibraz edilen 06.10.2010 tarih ve 35314 nolu fatura ile ilgili olarak düzenleyici firma yetkililerinin beyanlarının alınması, ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşei araştırmasının tamamlanması, ilgili gümrük idaresinden gümrük giriş beyannameleri tüm ekleriyle birlikte getirtilip, dava konusu tüm belgeler konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek cins, miktar, menşei ve sair özellikleri itibariyle ayniyet tespiti yaptırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6306
Karar No: 2019/1786
Karar Tarihi: 12.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/6306 E.  ,  2019/1786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 2-b, 62, 52/1-2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, olay yeri inceleme tutanakları ile bilirkişi raporunun birbirini tutmadığına ve ehliyetinin geri alınmasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sevk ve idaresindeki dorse ve buna bağlı çekici tırla kazaya sebebiyet verdiği anlaşılan sanığın, yalnızca “D” sınıfı ehliyet belgesinin TCK'nın 53/6 maddesi gereğince geçici olarak geri alınmasına karar verilmesi gerekirken aynı zamanda “E” sınıfı ehliyetinin de geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 8. fıkrasındaki “TCK 'nın 53/6 maddesi gereğince "ibaresinden sonra gelen ”E" ibaresinin hükümden çıkarılmak suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6035
Karar No: 2020/3440
Karar Tarihi: 10.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6035 E.  ,  2020/3440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Olay günü işyerinde operatör olan çalışan ölen ile tanık olarak dinlenen Abdullah ve işyeri sahibi sanık, sac şekillendirme makinasının altına titreşim takozu takmak amacı ile forklift kullanılmadan, manivela ile makineyi kaldırıp, şekillendirme makinasının arkasına geçmek istedikleri sırada devrilen makinenin ölenin üzerine düşmesi şeklinde meydana gelen olayda, yapılan işin ölenin ve tanık olarak dinlenen işçi ...’ın asıl işleri olmadığı, makinenin kaldırılması, yani ağır yük kaldırma ve işin herhangi bir tehlike olmadan yapılması ile ilgili herhangi bir eğitim ve bilgiye sahip olmadıkları, makinenın titreşim takozlarını yerlerine takabilecekleri ancak yükü kaldırma ile ilgili işleri yapmalarının mümkün olmadığı, zira ağır yük kaldırılması işinin, özel eğitim ve ekipman gerektiren bir çalışma şekli olduğu,ağır yük kaldırılması işinin konu hakkında eğitimli, sertifikalı profesyoneller tarafından yapılması gerektiği, çalışanların sözle uyarıldığı belirtilse de bunun yeterli olmadığının görüldüğü, ağır yük kaldırma, özel ekipman ve yetkili kaldırma makinesi kullanıcısı tarafından yapılması gerektiği, kazanın meydana gelmemesi için işveren tarafından makineyi kaldıracak özel ekipman ve kullanıcısı temin edilerek, yük kaldırıldıktan sonra altına, makine askıda iken güvenlik takozları yerleştirilerek, bu konumda iken titreşim takozlarının yerine takılması daha sonra da güvenlik takozları yerinden çekilerek indirilmesi gerektiği, olay yeri incelendiğinde makineyi yerinden kaldıracak sistemin kurulabileceği ya da çatallarına bom takılarak vinç haline dönüştürülmüş forklift benzeri iş makinesi ile kaldırılabileceği mümkün görülmekle birlikte sanığın işyeri sahibi ve işveren olan sanığın ağır makinelerin tamir ve kurulumunda kullanılması gereken ekipmanı kullanmayarak, ağır makinenin devrilebileceğini öngörmesine rağmen, olumsuz sonucu engelleyici tedbirleri almayıp, levye ile makineyi kaldırtması sebebiyle sanık hakkında bilinçli taksir hükmünün uygulanması ve sanığın cezasından TCK’nın 22/3. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 10.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4110
Karar No: 2015/9187
Karar Tarihi: 12.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/4110 E.  ,  2015/9187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4570
Karar No: 2015/4582
Karar Tarihi: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4570 E.  ,  2015/4582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi