Esas No: 2023/7001
Karar No: 2024/2862
Karar Tarihi: 13.05.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/7001 E.  ,  2024/2862 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/7001
Karar No : 2024/2862
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/ ...
VEKİLİ	: Av.  ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	:  ... Gıda Lokantacılık Ticaret Pazarlama Limited Şirketi
VEKİLLERİ	: Av. A ..., Av.  ...
İSTEMİN	KONUSU				:  ...Vergi Mahkemesinin  ...tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin İstanbul Bölge İdare Mahkemesi  ...Vergi Dava Dairesinin  ...tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacının yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca adına 2015 yılının Şubat ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.  
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Defter ve belge isteme yazısının, davacı şirketin adresinde bulunmaması nedeniyle tebliğ edilememesi üzerine şirket müdürünün ikametgâh adresine 27/08/2020 tarihinde tebliğe çıkarıldığı, muhataba ulaşılamaması üzerine 31/08/2020 tarihinde aynı adrese ikinci kez gönderildiği, adresinde bulunamadığından kapıya yapıştırılmak suretiyle tebliğ edildiğinin anlaşıldığı olayda, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinin 5. fıkrasında, ikinci defa çıkarılacak tebligatın münasip bir süre sonra yapılacağı düzenlemesinin yer aldığı, açık bir süre öngörülmediği ve münasip sürenin tayininin idarenin takdirinde bulunduğu ancak aynı Kanun'un 14. maddesinde sürelerle ilgili açık bir hüküm olmaması durumunda idarece 15 günden az olmamak üzere tebliğ süresinin belirleneceği açıkça hükme bağlandığından bu sürenin 15 günden az olamayacağı, bu haliyle ilk tebligattan 4 gün sonra gönderilen ikinci tebligatın kapıya yapıştırılması suretiyle yapılan tebliğ işlemi hukuka uygun olmadığından usulsüz tebligata dayanılarak defter ve belgelerin ibraz edilmediğinden bahisle re'sen takdir nedeninin varlığından söz edilemeyeceği gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI			: Davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	 ...'IN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 13/05/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.