Esas No: 2023/9223
Karar No: 2024/3701
Karar Tarihi: 03.06.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/9223 E.  ,  2024/3701 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/9223
Karar No : 2024/3701
TEMYİZ EDENLER: 1-(DAVACI) F...
VEKİLİ: Av. ...
2-(DAVALI)  ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
 VEKİLİ: Av....
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, ... Petrol Nakliyat Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’nin kısmen komisyon karşılığı sahte fatura düzenleme fiiline iştirak ettiğinden bahisle 2018 yılına ait kurumlar vergisi ile aynı yılın tüm dönemine ait geçici vergi üzerinden tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Sözü edilen şirket hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporundaki tespitlerden, düzenlediği faturaların gerçeği yansıtmadığı ve davacının söz konusu şirketin sahte fatura düzenleme fiiline iştirak ettiği sonucuna ulaşıldığı, 2011 yılına ait olup 2017 yılı içinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabilmesi mümkün olmakla birlikte 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle, tekerrür hükümleri uyarınca artırılacak tutarın, tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen lehe düzenleme dikkate alındığında, vergi ziyaı cezasının ancak tekerrüre esas alınan ceza tutarı olan 13.544,96-TL kadar artırılabileceği gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ise azaltılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davacı tarafından, iştirak ettiği iddia edilen şirket hakkında yapılan incelemede aleyhine beyanda bulunan şahısların hangi döneme ilişkin ifade verdiği hususu irdelenmemesine rağmen  şirket adına re'sen salınan verginin tamamı üzerinden iştirakinin bulunduğundan bahisle vergi ziyaı cezası kesilmesinin hakkaniyete aykırı olduğu ayrıca şüpheli farklı şahıslarında bulunmasına rağmen tüm fiilinin kendisine yüklendiği, şirket kanuni temsilcileri tarafından tarafına verilen vekaletnameye istinaden şirket adına ne tür iş ve işlemlerde bulunduğuna yönelik tespit yapılmadığı gibi mali müşavirlerin, hakkında suç isnat edecek şekilde beyanlarının bulunmadığı, şirket hakkındaki vergi ve cezalar kesinleşmeden adına vergi ziyaı cezasının kesilmesinin hukuka aykırı olduğu, hakkında Vergi Kanun'a Muhalefet suçu nedeniyle açılan ceza davasında, raporda yer verilen tanık beyanları ile aynı tanıklarının ceza yargılamasındaki ifadelerinin uyumlu olmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm  fıkrasının bozulması istenilmektedir. 
 Davalı idare tarafından, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. 
TARAFLARIN SAVUNMALARI    : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3.Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 03/06/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.