Esas No: 2023/3515
Karar No: 2024/4023
Karar Tarihi: 11.06.2024

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/3515 E.  ,  2024/4023 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/3515
Karar No : 2024/4023
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Başkanlığı/...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem:  Davacının, iş akdinin ikale sözleşmesiyle sona erdirilmesi nedeniyle çalıştığı şirket tarafından kendisine ödenen brüt 1.575.393-TL üzerinden tevkif edilen gelir (stopaj) vergisi ile fer'inin iadesi talebiyle yaptığı düzeltme ve şikâyet başvurusunun reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile söz konusu verginin, kesintinin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu gelir vergisi kesintisinin ait olduğu tazminatın, iş akdinin işveren tarafından tek taraflı olarak feshi nedeniyle işsiz kalan davacıya, çalışma ilişkisinin sona erdirilmesi üzerine yasal bir zorunluluk olmaksızın yapılan ödemenin ücret niteliğinde olmadığı ve 193 sayılı Kanunun 25. maddesi uyarınca gelir vergisinden müstesna tutulduğu, bu kapsamda ek tazminat ödemeleri üzerinden gelir vergisi tevkifatı yapılmasının açık bir vergilendirme hatası olduğunun anlaşıldığı, söz konusu tutarın talep edilen yasal faiziyle birlikte iadesi gerektiği ve fer'isinde bir vergi hatası bulunmadığı  gerekçesiyle işlemin gelir (stopaj) vergisine ilişkin kısmı iptal edilmiş ve tahsil edilen gelir (stopaj) vergisinin kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte iadesine hükmedilmiş, kalan kısmı yönünden ise dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI	: Yapılan ödemenin ek ödeme kapsamında olduğu, işçilik alacakları olarak değerlendirilmesi gerektiği, 193 Sayılı Gelir Vergisi Kanununa göre ücret niteliğiyle vergilendirilmesi gerektiği, belirlenen ölçüde gelir vergisinden istisna edildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Davacıya 2016 yılının Ocak döneminde yapılan iş sonu tazminatı ödemesinin, 28/03/2018 tarihinde yapılan 7103 sayılı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununda yapılan değişiklik öncesindeki kanunlara tabi olduğu, davalı idarenin uyuşmazlık konusu ödemenin niteliğine ve faize ilişkin  itirazlarının yersiz olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'NIN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3.	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY :
           213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 116. maddesinde; vergi hatasının, vergiye müteallik hesaplarda veya vergilendirmede yapılan hatalar yüzünden haksız yere fazla veya eksik vergi istenmesi veya alınması olarak tanımlanmış olup, 117. maddesinde “Hesap hataları” ve 118. maddesinde de “Vergilendirme hataları” tahdidi olarak sayılmıştır.
Aynı Kanunun “Düzeltme Talebi” başlıklı 122. maddesinde, mükelleflerin vergi muamelelerindeki hataların düzeltilmesini vergi dairesinden yazı ile isteyebilecekleri, 124. maddesinde ise vergi mahkemesinde dava açma süresi geçtikten sonra yaptıkları düzeltme talepleri reddedilenlerin şikâyet yolu ile Maliye Bakanlığına başvurabilecekleri hüküm altına alınmıştır.
Yukarıda belirtilen kanun hükümlerine göre, uyuşmazlığa konu olan vergilendirme işleminde, 213 sayılı Kanun'da belirtilen nitelikte vergi hatasının bulunması durumunda düzeltme ve şikâyet yolu ile uyuşmazlığın çözüme kavuşturulmasının mümkün olabileceği açıktır.
Bu kurallara göre düzeltme yolu; vergiye ilişkin hesaplarda; matrah ve miktar hatası bulunması yahut mükerrer vergi istenmesi şeklinde, vergilendirmede ise mükellefin şahsında, mükellefiyetle, verginin mevzuunda ve döneminde yapılmış hataların varlığı halinde izlenebilecek bir idari başvuru yolu olup vergi yükümlülerince vergi idaresine yapılan her başvuru nedeniyle düzeltme yolunun izlendiği düşünülemeyeceği gibi vergilendirmeye ilişkin bir olayın düzeltme ve şikâyet yoluyla yargı önüne getirilebilmesi ve vergi hatasının varlığından söz edilebilmesi için, hukuksal sorun olarak çözümlenmesi gerekmeyen açık ve mutlak bir hata bulunduğunun belirlenmesi gerekir.
Dosyanın incelenmesinden; ... Otomotiv Sanayi Türkiye Anonim Şirketinde çalışmaktayken iş akdi 04/12/2015 tarihinde sona erdirilen davacıya, ikale sözleşmesi uyarınca kıdem ve ihbar tazminatlarına ek olarak, brüt 1.575.393-TL ek ödeme (18 aylık brüt maaş karşılığı) yapılmasının kararlaştırıldığı ve işveren tarafından, söz konusu  tutarların gelir vergisi ile damga vergisi kesintisine tabi tutalarak tahakkuk eden verginin beyan edilip ödendiği, davacı tarafından, ikale sözleşmesi kapsamında ek ödeme adı altında ödenen tutarın gelir vergisi ile damga vergisine tabi olmadığından bahisle yapılan gelir (stopaj) vergisi ile damga vergisinin iadesi istemiyle yapılan düzeltme başvurusunun zımnen reddi üzerine de şikayet yolu ile Gelir İdaresi Başkanlığına 11/06/2018 tarihli dilekçeyle başvurulduğu, ancak anılan başvuru üzerine iade yapılmaması nedeniyle düzeltme yoluyla şikayet başvurusunun reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile haksız yere tahsil edildiğini  iddia ettiği tutarın tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.
Davacı tarafından tevkif edilip ödenen gelir (stopaj) vergisinin iadesi istemiyle yaptığı başvuru, düzeltme ve şikayet başvurusuna konu edilebilecek nitelikte olmaması nedeniyle uyuşmazlık hakkında, 213 sayılı Kanun'un yukarıda sözü edilen 122. ve 124. maddeleri hükümleri uygulanamayacağı açık olup temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyoruz.