erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/8073
Karar No: 2020/12944
Karar Tarihi: 21.09.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/8073 E.  ,  2020/12944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

30 Ekim 2014 günü Reyhanlı İlçe Jandarma Komutanlığı'nca yapılan istihbari çalışma sonucunda Reyhanlı ilçesi ... mahallesi mülki sınırları içerisinde bulunan 1.Derece Askeri Yasak Bölgede ... isimli şahsa ait zeytinlik alan içerisinde yatay sondaj makinesi ile kaçak akaryakıt taşımak maksadıyla Türkiye istikametinden Suriye istikametine doğru toprağı deldikleri ve içerisine hortum döşeyecekleri bilgisine ulaşılması üzerine kolluk kuvvetlerinin olay yerine gittiği, görüntü alınmasını engellemek için yatay sondaj makinesinin plakası tespit edilemeyen bir traktörü yanına siper ederek ve gizleme yapmak için üzeri mavi/yeşil brandalarla kapatılarak olay yerinden uzaklaştırılmaya başlandığının, makinenin olay yerinden alınması aşamasında sürücüsü sanık ... olan ... plakalı aracın da bulunduğunun ve yatay sondaj makinesi ile birlikte hareket ettiğinin kamera görüntüleriyle tespit edildiği, yatay sondaj makinesinin sanık ...'nun evinin bahçe kısmında üzeri mavi/yeşil naylon branda ile örtülmüş vaziyette bulunduğu ve kaçak eşya ele geçirilemediği anlaşılmakla; sanıkların eyleminin teşebbüs aşamasına ulaşmamış hazırlık hareketi niteliğinde olduğu gözetilerek haklarında açılan kaçakçılık suçunun başka bir suça dönüşmeyeceği eylemleri hakkında diğer suç ya da suçlardan her zaman işlem yapılabileceği cihetle beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin ve katılan .... Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/13977
Karar No: 2009/18893
Karar Tarihi: 04.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/13977 E.  ,  2009/18893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (A ile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm maddi tazminat ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Boşanmaya neden olan olaylarda birlik görevlerini yerine getirmeyen davacı koca tamamen kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonradA mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.11.2009 (Çrş.)
Esas No: 2021/6858
Karar No: 2021/3940
Karar Tarihi: 21.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/6858 E.  ,  2021/3940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, sanığın 2009 takvim yılında fatura alıp KDV indiriminde kullandığı mükellef sayısının, fatura adedinin ve kullanma oranının yüksekliği, düzenleyici firmalar hakkında sahte fatura düzenlediklerine dair Vergi tekniği raporlarının bulunması, sanık müdafi tarafından temyiz dilekçesi ekinde ibraz edilen çek fotokopilerinin, dosyaya konu faturaları düzenleyen firmalar dışında başka firmalar adına düzenlenmiş çeklere ait oldukları, temyiz dilekçesi ekinde sanığın firmasına ait işlerin ... ... tarafından idare edildiğine dair vekaletname ibraz edilmiş ise de sanığın aşamalardaki savunmalarında işlerin kendisi tarafından idare edildiğini beyan etmiş olması karşısında tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 21.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7994
Karar No: 2021/19991
Karar Tarihi: 29.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7994 E.  ,  2021/19991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun 12.02.2016 tarihli ifadesinde cadde üzerinde dolmuş beklerken arkasında gelen iki kişinin elindeki cep telefonunu çekip almak suretiyle çaldığını beyan etmesi ve aşamalarda da suça sürüklenen çocuğun savunduğu gibi suça konu cep telefonunu konuşmak için vermediği gibi şifresini de söylemediğini belirtmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK’nın 142/2-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin aynı Kanun’un 141/1. Maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 12.02.2016 tarihli tutanağa göre, tanık ...’ın ihbarı üzerine tanığın iş yerine giden kolluk görevlilerine suça konu cep telefonunun teslim edildiğinin ve yine tanığın telefonu satın alırken aldığı kimlik fotokopisinden suça sürüklenen çocuğa ulaşıldığının anlaşılması karşısında, pişmanlık iradesi göstermeyen suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3- Kabule göre de;

Suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 29.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Yz. İşlr. Md. Y. M.K. / D.
Esas No: 2014/16145
Karar No: 2016/167
Karar Tarihi: 12.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2014/16145 E.  ,  2016/167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/241548

Mahkemesi : Adana(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 03/06/2014

Numarası : 2014/446 – 2014/525

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 52/4. maddesi gereğince taksit sayısının 4 ten az olamayacağı gözetilmeyerek, tayin olunan adli para cezasının 2 taksitte ödenmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün dördüncü paragrafındaki taksit sayısının “4” olarak belirlenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/14343
Karar No: 2012/4303
Karar Tarihi: 08.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/14343 E.  ,  2012/4303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, davalının murisi olan... 5434 sayılı Kanun kapsamında...dul aylığı almakta iken ölümü sonrasında, dul aylıklarının ...’den haksız ve yersiz çekildiğinden bahisle 01.03.2007-28.02.2008 tarihleri arası 6.780,52 TL yersiz aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

5510 sayılı Yasanın Geçici 4. maddesinde, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 8/2/2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yıl arasında fiili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32 nci, 34 üncü ve 37 nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir.

Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır…” hükmüne yer verilmiştir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. Davaya konu uyuşmazlık, dayanağı işlem ve olayların meydana geldiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 5434 sayılı Kanun’dan kaynaklanmakta olup, görev alanına girmediğinden İş Mahkemelerinde çözümlenmesi mümkün değildir.

Öte yandan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesine göre kimler aleyhine idari yargıda dava açılabileceği açıklanmış olup, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınmaksızın, işin esasına girilerek davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekili ve davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2762
Karar No: 2018/11215
Karar Tarihi: 26.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/2762 E.  ,  2018/11215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 53/6, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü sanığın idaresindeki aracıyla, iki şeritli ve iki yönlü, asfalt kaplama, 7 metre genişliğindeki, azami hız limitinin 50 km/saat olduğu yolda seyir halindeyken, gidiş istikametine göre solundan doğru yola giren yaya ...'e, kendi kullanımındaki şerit üzerinde çarpması neticesinde yaya ...'in künt kafa travması, kafa kubbe kemiği çökme kırığı ve buna bağlı beyin harabiyeti nedeniyle öldüğü olayda, çarpma esnasında sanığın idaresindeki aracın hızının şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilemediği, kaza mahallinde tespit edilen bir fren izi bulunmamasının sanığın bilinçli taksirle hareket ettiği yönünde bir kabule dayanak teşkil edemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırım yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Kabule göre de;

1)Sanık hakkında belirlenen 2 yıl 6 ay süreli hapis cezasında TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılması neticesinde sanığın 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hesap hatası neticesinde sanığın 3 yıl 9 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2) 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilirken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

3)Sanık hakkında taksirle öldürme suçu yönünden ceza tayini sırasında alt sınırdan bir miktar uzaklaşılarak ceza verildiği halde, "sanığın kusur durumu dikkate alınarak" şeklindeki yetersiz gerekçe ile sanık hakkında alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görülerek, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun BOZULMASINA, 26/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/27
Karar No: 2015/1049
Karar Tarihi: 02.03.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/27 E.  ,  2015/1049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacılar vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat .... geldi. Diğer davalı .... vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık zaman bakımından uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmış olup, davacılardan ... yüklenici (keşideci/borçlu), ... (kefil/borçlu), ... iş sahibi (lehtar/ciranta), ... üçüncü kişi (hamil/alacaklı) sıfatlarını taşımaktadır.

Davada eser sözleşmesi uyarınca teminat olarak verildiği iddia olunan ve İcra Müdürlüğünün 2007/10065 sayılı dosyasıyla icra takibine konulan bonodan dolayı borçlu olunmadığının tespiti istenmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, davalılardan ....'nin kararın verildiği 24.06.2013 tarihinden sonra Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 05.11.2014 gün 2013/304 Esas, 2014/330 Karar sayılı ilâmıyla iflasına karar verildiği ve 05.11.2014 günü itibariyle iflasın açıldığı anlaşılmaktadır.

İcra İflas Kanunu'nun 194. maddesinde iflasın açılmasıyla birlikte müflisin davacı ve davalı olduğu hukuk davalarının duracağı, ancak alacaklıların ikinci toplanmasından on gün sonra devam olunabileceği düzenlenmiştir. Bu hüküm henüz kesinleşmemiş ve temyiz safhasında olan davalarda da göz önünde tutulur. Bu nedenle mahkemece ikinci alacaklılar toplantısından on gün sonrasına kadar davanın durdurulması, bu tarihten sonra da iflas masası huzuruyla davaya devam olunması gerekmektedir. Açıklanan nedenle kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacılardan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalı ...ye verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ...'ye geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16799
Karar No: 2013/4331
Karar Tarihi: 07.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/16799 E.  ,  2013/4331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, satın alınan aracın ayıplı olması nedeniyle satışın feshi ile ödenen bedelin fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100.000,00 TL’lik kısmının avans faizi ile davalılardan müteselsilen tahsili, bu talebin kabul edilmemesi halinde BK’nun 202/2 maddesi uyarınca semenin indirilmesine, davalılardan avans faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Davalı ...Motorlu Araçlar Tic. San. A.Ş vekili cevabında, davaya konu aracın satıcısı, ithalatçısı ve üreticisi olmayan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacı tarafın HMK 109. maddesi gereğince kısmi dava açamayacağını, davacı tarafın dava ve talep haklarının zamanaşımına uğradığını, davacının davacı sıfatı ve iş bu davasının görülmesinde hukuki yararı bulunmadığını, araçta ayıp ve üretim hatası olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili cevabında, davanın süresinde açılmadığını, zaman aşımı nedeniyle reddi gerektiğini, yasal süresi içinde herhangi bir ayıp ihbarında bulunulmadığını, aracın davacı şirket tarafından satın alındığı günden beri kesintisiz kullanıldığı, aracın ayıplı olduğu yönündeki iddiaların kabulünün mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Mercedes Benz Türk A.Ş vekili cevabında, davacı tarafın iş bu dava ile alacağının bir kısmı için kısmi dava açmasının HMK md. 109 gereğince hukuken mümkün olmadığını, müvekkili şirketin davada taraf sıfatı bulunmadığını, taraflar arasında hiçbir hukuki ve ticari münasebet söz konusu olmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, süresinde ayıp ihbarı bulunmadığını, dava konusu araçta imalattan kaynaklanan herhangi bir kusur ve arızanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece talep konusu miktar açıkça belli ise taraflar arasında bu konuda herhangi bir tartışma yoksa kısmi dava açılması HMK 109/2 kapsamında olanaksız olup, bu durumda davacının kısmi dava açmada hukuki yararı kalmadığı, dava tarihi itibarı ile zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19413
Karar No: 2014/898
Karar Tarihi: 20.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/19413 E.  ,  2014/898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :9.7.2013

NUMARASI :Esas no:2013/165 Karar no:2013/606

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden davacı kocanın davalı kadına hakaret edip evden kovduğu boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Davalı kadından kaynaklanan boşanmayı gerektirir, maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanmamıştır.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.01.2014 (Pzt.)