erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/8654
Karar No: 2012/1366
Karar Tarihi: 06.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8654 E.  ,  2012/1366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ : Av. ...

VEKİLİ : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.02.2010 tarih ve 2008/276-2010/53 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 14.510 TL'nin altında bulunduğundan HUMK'nun 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 14.11.1975 tarihli Tır Karneleri Himayesinde Uluslar Arası Eşya Taşınmasına Dair Gümrük Sözleşmesine göre TOBB tarafından tır karnesi verildiğini, tır karneleri ile ilgili bir yolsuzluğun tespit edilmesi halinde ödenmesi gereken gümrük vergi ve resimlerinden TOBB’nin sorumlu olduğunu, müvekkilinin ise TOBB’nin sorumluluk sigortacısı olduğunu, 31 E 7906 plakalı araç için TOBB adına 5.808,48 İsviçre Frangı ödediğini ileri sürerek, bu bedelin TL karşılığı olan 6.453,20 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu bedelin 21.03.2007 tarihinde TOBB tarafından Ankara Gümrük Saymanlığına ödendiği, bu ödemenin TOBB adına davacı tarafından yapıldığına ilişkin olarak, davacı vekilinin ellerinde belge bulunmadığını bildirdiği ve bu şekilde davacının dava konusu miktarı davalıya rücu etme hakkının bulunduğunu kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Tır Karneleri Himayesinde Uluslar Arası Eşya Taşınmasına Dair Gümrük Sözleşmesi kapsamında düzenlenen sorumluluk sigorta poliçesinden kaynaklanan rücu istemine ilişkindir. Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi tarafından, poliçe kapsamında tazminat ödemesi yapıldığını ileri sürerek işbu davayı açmış, mahkemece yapılan yargılama sonunda, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak dosya içeriğinden, davacı vekili tarafından davaya konu ödemeye ilişkin olarak belge örneği ibraz edilmesine karşın bu belgenin mahkemece değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, söz konusu belge üzerinde durularak, davacının rücu hakkının bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekirken, davacı taraftan, ödemeye ilişkin başkaca belge ibraz etmesinin istenmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.02.1012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

01.03.2012-Y.K
Esas No: 2015/8506
Karar No: 2019/12799
Karar Tarihi: 27.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/8506 E.  ,  2019/12799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; suça sürüklenen çocuğa isnat edilen suçun, suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin belirlendiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Oluşa uygun kabul ve tüm dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun, olay tarihinde on beş yaşından küçük olması nedeniyle rızasının hukuki geçerliliği bulunmayan mağdureyi cebir, tehdit veya hile olmaksızın alıkoyduğu anlaşıldığından, mevcut haliyle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 109/1,3-f, 5. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyet hükmü kurulması yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/12792
Karar No: 2020/16093
Karar Tarihi: 11.11.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/12792 E.  ,  2020/16093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten Yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkeme tarafından müştekinin olay esnasında sanıklara yönelik olarak sinkaflı küfürler ederek sizi öldüreceğim şeklindeki söylemlerinden kaynaklanan tahrik altında sanıkların eylemlerini gerçekleştirdiği gerekçesiyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına göre, 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesi uyarınca cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak, sanıkların cezasından 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince makul oranda indirim yapılması gerekirken, yazılı şekilde (1/2) oranda indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 11.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/20954
Karar No: 2011/487
Karar Tarihi: 26.01.2011

**4. Ceza Dairesi         2008/20954 E.  ,  2011/487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın yakınan polis memuruna söylediği "seni yaşatmayacağım, sana Karaman'ı dar edeceğim, seni devlet bile elimden kurtaramayacak" biçimindeki sözlerin, objektif değerlendirmeye göre ciddi bir korku ve endişe yaratmaya elverişli, yeterli ve uygun olduğu, suçun oluşabilmesinin, tehdidin muhatabı üzerinde etkili olmasına bağlı bulunmadığı ve eylemin TCY.nın 106/1f.1c'ye uyduğu gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2- Kabule göre;

a) Sanığın aşamalardaki savunması ve Karaman Devlet Hastanesince düzenlenen sanığa ait 06.04.2006 tarihli hekim raporu karşısında, Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının 2006/1744 sayılı soruşturma dosyası da incelenerek, sanık yararına, haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b) Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçu için TCY.nın 125/1. maddesinde öngörülen seçimlik cezaların her birisinin aynı Yasa maddesinin 3. fıkrası uyarınca bir yıldan ve somut olayda tercih edilen adli para cezası yönünden 365 günden az olamayacağının gözetilmemesi,

c) Hakaret eyleminin gerçekleştirildiği karakol binasının aleni yerlerden olduğu ve sanık hakkında hükmolunan cezanın, TCY.nın 125/4. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin düşünülmemesi,

d) Önceki erteli cezanın, uyarlama yargılamasının yapılıp yapılmadığı araştırılmadan, aynen infazına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve O yer C.Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9891
Karar No: 2016/5882
Karar Tarihi: 23.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/9891 E.  ,  2016/5882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 27.11.2015 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/25633
Karar No: 2017/14855
Karar Tarihi: 29.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/25633 E.  ,  2017/14855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere "işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı" olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında "suçun işleniş şekli ve özellikleri" de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde 22,90 TL ve 19,90 TL olmak üzere toplam 42,80 TL değerinde iki tişört çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de hırsızlık konusu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 29/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/9814
Karar No: 2008/10858
Karar Tarihi: 24.07.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/9814 E.  ,  2008/10858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Erzurum 1. Sulh Hukuk ile Ümraniye 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; umhuriyet Savcılığınca vasi tayini için ihbarda bulunulan hükümlü ...’in yapılan araştırmalarda cezaevine girmeden önceki son adresi tespit edilemediği gibi ... Kurumunun kayıtlarındaki açık adresinin Erzurum, Tekman- ... olarak bildirildiği, nüfusa kayıtlı olunan yerinde Erzurum olduğu anlaşıldığından davaya bakmakla yetkili ve görevli mahkeme Erzurum 1. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Erzurum 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/07/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3993
Karar No: 2012/6296
Karar Tarihi: 19.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/3993 E.  ,  2012/6296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 28.11.2011 gün ve 19860 - 19960 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 203.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 43.90 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oyçokluğuyla karar verildi.19.03.2012 (Pzt.)

Dosya kapsamından davacı-davalı kadının ev hanımı, davalı-davacı kocanın ise memur emeklisi olduğu, aylık emekli maaşının 900;00TL ila 1000,00 TL sı arasında bulunduğu anlaşılmaktadır. Müşterek küçük çocuğun velayeti de davalı-davacı babaya verilmiştir. Davalı-davacı velayeti kendisine verilen küçük çocuğun bakım giderlerini karşılamak zorunda olduğu gibi, ergin olan diğer çocuğunada yardım etmekle yükümlüdür. Davalı-davacının, davacı-davalı eşinede aylık 375,00 TL yoksulluk nafakası ödemek zorunda bulunduğu birlikte değerlendirildiğinde, davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi tazminat davalı-davacının ödeme gücünün üzerinde ve çoktur. Bu sebeble davalı-davacının karar düzeltme talebinin kabulü, onama kararının kaldırılarak hükmün bu yönden bozulması gerektiğini düşündüğüm için sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Esas No: 2017/10240
Karar No: 2017/5848
Karar Tarihi: 19.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/10240 E.  ,  2017/5848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespit

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davanamede, davalı ... Balı'nın davalı ... tarafından tanındığına ilişkin tanıma işleminin iptali ile soybağının düzeltilerek ... hanesine baba soyadı ile kaydının alınması ve nüfus kayıtlarının bu şekilde düzeltilmesi istenmiş, Mahkemece, tanık beyanlarından küçüğün gerçek babasının ... olduğu ve tanıma senedinin gerçeği yansıttığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştr.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden tanıma işleminin yapıldığı 20.08.1998 tarihinde ve küçüğün 20.07.1998 olan doğum tarihi itibariyle anne Hacire'nin ... ile evli olduğu, bu evlilik içinde doğan çocuğun da babasının koca olacağı ve üçüncü kişinin çocuğu tanımasının mümkün olmadığı dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile reddi, doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/33515
Karar No: 2012/21427
Karar Tarihi: 11.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/33515 E.  ,  2012/21427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların, yüklenen suçu işlediklerine ilişkin tanık Hikmet'in; bir şahsı müştekinin tırının altında gördüğü sonra etrafı kolaçan ettiğinde park yerinin 4-5 metre ilerisinde çalıların içinde gizlenmeye çalışan iki şahıs gördükten sonra müşteki ...'i uyandırdığı, akabinde ise sanıkların kamyonlarına binerek müştekinin tırının arkasından hareket ile olay yerinden uzaklaştığına ilişkin soyut anlatımları dışında, sanıkların hükümlülüklerine yeterli, kesin ve inandırıcı hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine yazılı biçimde hükümlülüklerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ile ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/11994
Karar No: 2022/6672
Karar Tarihi: 28.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/11994 E.  ,  2022/6672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet (2 kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurelerin beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suçun sübutuna etkisi bakımından olay yeri güvenlik kamera görüntülerinin tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58-61. maddeleri ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarla ilgili 5237 sayılı Kanunun 102-105. maddelerinde değişiklikler yapılması karşısında, aynı Kanunun 7/2. maddesindeki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" düzenlemesi nazara alınıp, lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan mağdureler vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/676
Karar No: 2018/1931
Karar Tarihi: 24.04.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/676 E.  ,  2018/1931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : 1- TCK.nun 82/1-d, 35, 29, 62, 53/1, 63 ve 54. maddeleri uyarınca10 yıl hapis cezası,

2-6136 sayılı Kanununun 13/1, TCK.nun 62 ve 52. maddelerine uyarınca 10 ay hapis cezası, 500 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan CMK’nun 231/5 maddesi uyarınca, verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, aynı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olduğundan, merciince karar verilmek üzere temyiz incelemesinin kapsamı dışında bırakılmıştır.

Sanığın, resmi nikahlı eşi olan mağduru, tabanca ile ateş ederek 4 isabetle, sağ deltoid ve sağ posterior lomber bölgedeki yaralanmalar nedeniyle hayati tehlike geçirecek, sağ pnömotoraksa, omurilik hasarına, torakal vertebranın spinoz uç kırığına ve torakol vertebra laminasında hayati fonksiyonları 2. derecede etkileyen kırığa, neden olacak şekilde öldürmeye teşebbüs ettiği, aldığı ilk isabete rağmen kaçmaya çalışan mağdura ateş etmeye devam ettiği, aldığı diğer isabetler üzerine mağdurun yere düşmesi ile neticeyi aldığı düşüncesiyle eylemine son verdiği olayda; teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla hapis cezası öngören TCK. 35 maddesi ile yapılan uygulama sırasında, yaralanmanın niteliği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetildiğinde üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine, yazılı biçimde 16 yıl hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, mağdur eşi Feride’yi, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrikin ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme ve eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, vasfa, haksız tahrikin derecesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 24/04/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.