Esas No: 2023/5304
Karar No: 2024/46
Karar Tarihi: 09.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/5304 E.  ,  2024/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

...

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/243 E., 2022/419 K.

...

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci ve altıncı fıkraları uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.03.2014 tarihli ve 2013/51 Esas, 2014/82 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, altıncı fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 15.03.2021 tarihli ve 2016/9981 Esas, 2021/2061 Karar sayılı ilâmıyla ''Mağdure hakkında... Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezince düzenlenen 01.03.2013 günlü raporda depresif bozukluk bulunmakla birlikte bu durumun suça konu eylemle illiyet bağının kurulamadığı bildirilmesine rağmen aynı hastanenin 18.06.2013 tarihli raporunda ise mağdurenin suça konu eylem sebebiyle ruh sağlığının bozulduğunun mütalaa edilmesi karşısında, söz konusu raporların içerikleri itibarıyla yetersiz ve çelişkili olduğu gözetilerek mağdurenin dava dosyasıyla beraber İstanbul Adlî Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevkiyle suça konu eylem sebebiyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda açıklayıcı rapor alındıktan sonra sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin tatbiki hususunun da karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde anılan maddenin uygulanması suretiyle hüküm kurulması...'' şeklindeki gerekçeye istinaden bozulmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2022 tarihli ve 2021/243 Esas, 2022/419 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mahkûmiyet kararının yerinde olmadığı, sanığın katılan mağdurenin on beş yaşından küçük olduğunu bilmediği, katılan mağdurenin görünüm olarak on beş yaşından büyük gösterdiği, belirtilen gerekçelerle verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2022 tarihli ve 2021/243 Esas, 2022/419 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.

...