Esas No: 2021/16697
Karar No: 2021/21375
Karar Tarihi: 14.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/16697 E.  ,  2021/21375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’a karşı işlediği hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından, Gölcük Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11/04/2014 tarih ve 2014/669 Esas, 2014/295 sayılı iddianamesi ile Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/142 Esas sayılı dosyası nezdinde kamu davası açıldığı, Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/05/2015 tarih 2014/142 Esas, 2015/291 sayılı kararı ile dosyanın temyize konu Gölcük 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/912 Esas nolu dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği, ancak temyize konu kararın incelenmesinde, suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...'e karşı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından karar verildiği, müşteki ...'a karşı işlenen hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından bir karar verilmediği, mahkemesince atılı suçlar yönünden zamanaşımı süresi içerisinde karar verilebileceği mümkün görülerek yapılan incelemede;

I – Sanık hakkında müşteki ...’e karşı işlediği iş yeri dokunulmazlığının ihlali, müştekiler ...’e ve ...’a karşı işlediği mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1 maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun gerektirdiği hapis cezasının alt sınırının 4 ay olduğu gözetilmeden, bu suçtan kurulan hükümlerde temel cezanın 3 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II – Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’e karşı işlediği iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III – Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’e karşı işlediği mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 151/1, 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 2 ay 20 gün hapis cezasının, TCK’nın 50/3-1a maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den adli para cezasına çevrilerek 1.600,00 TL adli para cezasına hükmedildiği, hapis cezasından çevrilmesi nedeniyle sonuç cezanın temyize tabi olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, 15/04/2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

IV - Sanık hakkında müştekiler ...’e ve ...’a karşı işlediği hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuğun müşteki ...’e karşı işlediği hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1. Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması sırasında, suç tarihi itibariyle yasal olarak en fazla 1/3 oranında artırım yapılabileceği gözetilmeden, yasada gösterilen en üst artırım oranını da aşacak şekilde 1/2 oranında artırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 142/1-b, 143 ve 35. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasından aynı Kanunun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 2 yıl 3 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 3 ay 1 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

3. Suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık, suça sürüklenen çocuk ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.