erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/11177
Karar No: 2013/22854
Karar Tarihi: 02.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/11177 E.  ,  2013/22854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yaşlılık aylığından kesinti yapılmasına ilişkin işlemin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmü, tarafların avukatlarının temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının avukatının temyiz itirazlarının reddine;

2-Davacının avukatının temyiz itirazlarına gelince;

Özel hukuk gerçek ve tüzel kişileri, üçüncü kişilerden olan alacaklarını “kamu gücü”nün yardımını kullanarak tahsil edebilirler. Söz konusu kamu gücünün yardım ve kullanımına ilişkin usul ve esaslar 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nda düzenlenmiştir. Şüphesiz Devlet de özel hukuk kişisi olarak davrandığında, anılan kanun hükümlerinden yararlanarak alacağını tahsil edecektir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunun 60 ve devamı maddelerine göre kendisine ödeme emri tebliğ edilen kişinin yedi gün içinde itiraz etmesi durumunda takip durur ve haciz yapılması mümkün değildir. Bu çerçevede davacının yaşlılık aylığından haciz yapılması için şart olan davalı Kurum tarafından yapılmış olup ta davacı hakkında kesinleşmiş icra takibi olup olmadığı araştırılarak yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme va yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 02.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/4210
Karar No: 2022/16636
Karar Tarihi: 30.11.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/4210 E.  ,  2022/16636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içinde yer alan 23/08/2014 tarihli oturumda suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını tamamlamadığı gözetilmeden duruşmanın kapalı yerine açık yapılması telafisi olanaklı olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İddianamede, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nun 116/4. maddesine yer verilmediği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226/1. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/6410
Karar No: 2011/3825
Karar Tarihi: 14.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/6410 E.  ,  2011/3825 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/124013

MAHKEMESİ :GAZİANTEP İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :20/05/2008-278/203

SUÇ :Kasten adam öldürmek

H.. M..'nu kasten öldürmekten sanık A.. Y..'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (GAZİANTEP) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/05/2008 gün ve 278/203 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanığın, Gaziantep 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 02/04/2009 gün ve 2007/278 Esas sayılı yazısı ile 26/02/2009 tarihinde öldüğü bildirilmekle, nüfus kaydı getirtilerek sonucuna göre bir karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına CMUK.nun 321.maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/18824
Karar No: 2014/9923
Karar Tarihi: 20.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/18824 E.  ,  2014/9923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanın işletme müdürlüğü görevini yürüttüğü restaurantta temizlik görevlisi olarak çalışan sanığın, olay günü iş yerine gelip, aynı yerde kendisi gibi temizlik görevlisi olan eşinin tek başına çalıştığını belirterek neden söz konusu iş yerine bir eleman daha alınmadığını sorduğunda; katılanın söz konusu iş yerinde kendisinin sadece işletme müdürü olduğunu ve bu nedenle eleman alma yetkisinin kendisinde olmadığını belirtmesi üzerine, bu duruma sinirlenen sanığın, bahçedeki masaların üzerindeki tuzlukları, bahçe lambasını ve bir adet çiçek saksını görgü tespit tutanağında belirtildiği şekilde kırmak suretiyle üzerine atılı olan mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın beyanına, görgü tespit tutanağına, tanıkların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3380
Karar No: 2024/4463
Karar Tarihi: 07.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3380 E.  ,  2024/4463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1618 E., 2023/1117 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elbistan İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/150 E., 2022/258 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı ... AŞ'nin özelleştirme tarihine kadar olan dönem için talepte bulunulduğu, özelleştirme tarihinden sonraki dönemin uyuşmazlık konusu olmadığı ve somut davada verilen hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/27985
Karar No: 2014/30130
Karar Tarihi: 15.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/27985 E.  ,  2014/30130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, katılanın dairesinin giriş kapısının kilidini, kilit dilinde sert bir cisimle zorlama izleri oluşacak şekilde açarak eve girmek suretiyle gerçekleştirdikleri eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu değerlendirildiğinden ,mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmeyerek, tebliğnamenin, suçun TCK'nın 142/2-d maddesine uyduğuna yönelik bozma görüşü benimsenmemiş ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesine karşın, sanıklar hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/58
Karar No: 2024/4697
Karar Tarihi: 02.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/58 E.  ,  2024/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/719 E., 2015/650 K.

SUÇ : Karşılıksız Yararlanma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/719 Esas, 2015/650 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın eylemi nedeniyle hakkında karşılıksız yararlanma suçundan takipsizlik kararı verilerek eylemin mühür bozma suçuna girdiği görüşüyle bu yönüyle kamu davası açıldığı, mahkeme tarafından mühür bozma suçu kapsamında değerlendirme yapılarak suçun sübut bulmadığı yönünde kanaat hasıl olursa sanık hakkında beraat kararı vermesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 163 üncü maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 22.12.2015 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/719 Esas, 2015/650 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.04.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/2781
Karar No: 2015/44428
Karar Tarihi: 04.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/2781 E.  ,  2015/44428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel saldırı, özel hayatın gizliliğini ihlal

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Tüm sanıklar hakkında yağma suçundan; sanıklar ... hakkında cinsel saldırı ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından, sanık ... hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve savunmanları ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar... hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ..., katılanları evine davet ettiği, ...'un evine giden katılanları, evde bulunan diğer sanıklar ... ve ...'nin dövmek suretiyle telefonlarını ve paralarını aldıkları, daha sonra katılanları tehdit ederek çırılçıplak soyunup, aynı yatağa girmelerini istedikleri, katılanların bu şekilde fotoğraflarını çektikleri, sanıkları bir süre daha evde tuttuktan sonra serbest bıraktıkları, birkaç gün sonra sanık ...'in, katılan ... arayarak bu fotoğrafları internette yayınlamakla korkutarak para istediği olayda, sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cinsel amaçla değil, yağma suçunu işlemek için gerçekleştirdiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 109/5.maddesi ile uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanları ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/17017
Karar No: 2011/3699
Karar Tarihi: 12.04.2011

**7. Ceza Dairesi         2007/17017 E.  ,  2011/3699 K.**

**"İçtihat Metni"**

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununa aykırılık suçundan şüpheliler ..., ... ve ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02.07.2006 tarihli ve 2006/1532-865 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair, mercii Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığınca verilen 27.10.2006 tarihli ve 2006/503 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25.10.2007 gün ve 53990 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2007 gün ve KYB. 2007-240778 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, müşteki vekili tarafından verilen 19.06.2006 tarihli şikayet dilekçesinde, şüphelilerin yönettikleri veya ortağı oldukları ... ... adlı radyo kanalında, ... Meslek Birliğine üye fonogram yapımcıları tarafından üretilmiş müzik kasetleri, kompakt disklerde bulunan müzik yapıtları ve kliplerinin izinsiz olarak yayınlandığı belirtilerek sanıklar hakkında kamu davası açılmasının istenildiği,

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca "iddia edilen suç tarihi, şikayet tarihi ve tüm dosya kapsamıyla; hak sahibi olunduğu iddia olunan eserin bilirkişi incelemesine esas oluşturacak orijinal örneklerinin ve 3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanunun 28/2.maddesi uyarınca söz konusu radyo kanalına ilişkin yayının bir örneğinin, delil olarak ilgili kuruluştan belli bir bedelle istenerek ibraz edilmesi mümkün iken, 5846 sayılı kanunun "kovuşturma ve tekerrür" başlığı altında düzenlenen 75.maddesi uyarınca yasal sürede Cumhuriyet Başsavcılığımıza bildirilmemesi karşısında, soyut iddiadan başka atılı suçun işlendiğine ilişkin kamu davası açmaya yeter ve inandırıcılıkta delil elde edilemediği" gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinin anlaşılması karşısında,

Müşteki vekili tarafından, 5846 sayılı kanunun 75.maddesinde belirtilen hak sahipliği belgelerinin şikayet dilekçesine eklendiği, eserin orijinal örnekleri ile radyo kanalına ilişkin yayın bandının hak sahipliğine ilişkin belgeler olmayıp, söz konusu kayıtların gerekli görülmesi halinde ilgili Kurumdan Cumhuriyet Başsavcılığınca istenilebileceği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2006 gün ve 2006/503 D. İş sayılı kararının CMK.nun 309 maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, 12.04.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3379
Karar No: 2024/4462
Karar Tarihi: 07.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3379 E.  ,  2024/4462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1616 E., 2023/1119 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elbistan İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/159 E., 2022/267 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı ... AŞ'nin özelleştirme tarihine kadar olan dönem için talepte bulunulduğu, özelleştirme tarihinden sonraki dönemin uyuşmazlık konusu olmadığı ve somut davada verilen hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2095
Karar No: 2018/6791
Karar Tarihi: 12.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/2095 E.  ,  2018/6791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık,Özel Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanıklar ... ve ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan ve sanık ... hakkında katılanlar ..., ... ve ...'e yönelik dolandırıcılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklara yüklenen suçların sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, temel cezayı teşdit gerekçeleri ile cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın, satış elemanı olarak çalıştığı katılan ...Ş. bünyesinden satmak üzere aldığı temizlik robotlarını müşterilere satmadığı halde satmış gibi göstermek amacıyla hayali kişiler adına satış sözleşmesi ve senetler düzenlemek suretiyle katılan kurumdan aldığı temizlik robotlarını satarak bedellerini uhdesine geçirdiği iddia ve kabul edilen olayda, suça konu satış sözleşmelerinde yazılı olan malların sanıklara teslim edildiği, satışa ilişkin faturalarında sözleşmelerle birlikte şirkete teslim edildiği sanığın kabulünde olup aksine bir iddia ve delil olmadığından eylemin kül halinde 5237 sayılı TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak” suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek TCK’nın 157/1. maddesi uyarınca “dolandırıcılık” suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.