erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/13204
Karar No: 2008/2603
Karar Tarihi: 26.02.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/13204 E.  ,  2008/2603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, abonesi olan davalının 26.06.2003 tarihine kadar oluşan su ve atık su tüketimine ilişkin fatura bedellerinin gecikme zammı ile bunun KDV sini ödemediğini ileri sürerek 17.690.469.000 TL gecikme zammı alacağı ve 3.068.911.600 TL gecikme zammı KDV alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarakdavanın 6.164.996.000TL üzerinden kabulune karar verilmiş;hüküm davalı ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm,davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasındaki yazılı abonelik sözleşmelerinin incelenmesinde faturaların süresinde ödenmemesi halinde 6183 sayılı kanun hükümlerine göre gecikme cezası alınacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığı gibi, bu sözleşmelerde davacı kurum tarafından çıkarılan tarifeler yönetmeliğine de atıf yapılmadığı görülmektedir. Ayrıca, davacı ödemelerde gecikme olması halinde, fatura bedeline 6183 sayılı yasada belirlenen gecikme zammı uygulanacağına dair bir kararlaştırma bulunduğunu veya uzun süredir devam eden böyle bir uygulamanın olduğunu da ispat edememiştir. Davacı ..., 2007/13204-2008/2603

ticari esaslara göre faaliyet göstermek üzere kurulmuş bir kurumdur. Davacının su ve atık su tüketim bedeli olarak tahakkuk ettirdiği alacak, amme alacağı sayılmadığı gibi, geç ödenmesi halinde 6183 sayılı yasada yer alan gecikme zammının uygulanacağına dair, yasalarda da bir hüküm bulunmamaktadır. Ancak davacının çoğun içinde azıda vardır kuralı gereği yasal faiz talep edebileceği nazara alınarak,su tüketim bedeline ilişkin her bir faturanın son ödeme gününden davacının talep ettiği tarihe kadar yasal faiz oranları uygulanmak suretiyle işlemiş faiz hesabı yapılması gerekirken 6183 sayılı yasada öngörülen gecikme cezasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine,2. bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 26.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/12412
Karar No: 2008/13302
Karar Tarihi: 17.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/12412 E.  ,  2008/13302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Eyüp 1. Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; davacının ve kısıtlı adayının yerleşim yerinin ... Mahallesi ... Caddesi No: 35/3 olduğu, kısıtlı adayının götürüldüğü ... İlçesine bağlı ... Köyü adı altında bir köy bulunmadığının anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın çözümünde yetkili mahkeme Eyüp 1. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Eyüp 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/75
Karar No: 2019/1474
Karar Tarihi: 05.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/75 E.  ,  2019/1474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili Av.... ve davacı ... mirasçıları tarafından istenilmekle, tayin olunan 26/02/2019 günü için yapılan tebligat üzerine, davacılar... davalı Hazine vekili Av.... ile davalı ... Yönetimi vekili Av. ...geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

KARAR

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- ... Kadastro Mahkemesinin 2014/26 Esas sayılı dosyasında davacıların dayandığı tapu kaydı uygulaması için yapılan keşfe ait keşif zaptı ile keşif sonucu düzenlenen tüm bilirkişi raporlarının onaylı örneklerinin temin edilerek gönderilmesi,

2- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1939, 1964, 1972, 1975, 1987 ve 1992 tarihli hava fotoğrafları ile varsa bu hava fotoğrafları dışındaki tarihlere ait diğer tüm hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının soyut ifadelerle değil somut ve duıraksamaya yer vermeyecek şekilde bilimsel verilere dayalı olarak açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 05/03/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1499
Karar No: 2011/959
Karar Tarihi: 10.02.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/1499 E.  ,  2011/959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda değişiklik yapan 5219 sayılı Yasa'nın 2. maddesi uyarınca, anılan Yasa'nın 427. maddesindeki kesinlik sınırı, 21.07.2004 tarihinden sonra 1.000,00.-TL’ye; 01.01.2006 tarihinden sonra 1.090,00.-TL’ye; 01.01.2007 tarihinden sonra 1.170,00.-TL'ye, 01.01.2008 tarihinden sonra 1.250,00.-TL'ye; 01.01.2009 tarihinden sonra 1.400,00.-TL'ye ve 01.01.2010 tarihinden sonra ise 1.430,00.-TL'ye çıkarılmış olup, inceleme konusu karar 01.01.2010 tarihinden sonra verilmiş ve 1.177,35.-TL faiz alacağının davalı Kurumdan tahsiline ilişkin olup, kesinlik sınırının altında bulunmuş olmakla, söz konusu maddelere göre hüküm kesin nitelik taşıdığından 01.06.1990 tarih ve E:1989/3, K:1990/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözönünde tutularak, davalı Kurumun temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle Dairemizce reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenle davalı Kurumun temyiz dilekçesinin hükmün kesinliği nedeniyle REDDİNE, 10.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16997
Karar No: 2014/8753
Karar Tarihi: 07.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16997 E.  ,  2014/8753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Açılan davanın niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyiz hakkı bulunmadığından gümrük idaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanığın temyizine gelince:

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

1-5237 sayılı TCK’nun 52/4 madde fıkrası gereğince, sanıklar hakkında doğrudan verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının kararda belirtilmemesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 51/7. maddesi gereğince, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirileceğinin ihtarına karar verilmesi gerektiği halde infazı kısıtlayacak şekilde sanıkların denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden. 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca; hükmün 1 nolu fıkrasının 5. bendinde yer alan “cezasının” ibaresinden sonra gelmek üzere “birer ay ara ile” ibaresinin eklenmesi ile hükmün 1 fıkrasının 10. bendinde yer alan TCK 51/7 uygulamasının çıkarılarak yerine "Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir

suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamemen infaz kurumunda çektirileceğinin ihtarına" eyleminin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1335
Karar No: 2011/2480
Karar Tarihi: 21.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/1335 E.  ,  2011/2480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO : 25/05/2010 - 72/127

SUÇ : Kasten öldürme

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/327745

M.. N..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık Y.A'nın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (KAHRAMANMARAŞ) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25/05/2010 gün ve 72/127 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle:kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık müdafiinin süresinden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın miktarı itibariyle CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan CMK 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yapılan itiraz mahallinde reddedilmiş olduğundan, hırsızlık suçundan kurulan hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdur M. A.’ye yönelik suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrikin varlığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, olaydan yaklaşık üç saat önce sanığın, mağdurun kasiyer olarak çalıştığı marketten yiyecek maddeleri çalmak suretiyle hırsızlık yaptığı ve mağdurun işyerindeki kamera kayıtlarını izlemesi neticesi bu hırsızlık eylemini görüp sanığı da tanıdığı; olay esnasında ise market önünden geçen sanıkla karşılaşan mağdurun, sanığı market içine çekerek polisi aramaya çalıştığı esnada, sanığın kurtulmak ve kaçmak isterken bıçağını çekip rastgele sallayarak mağdurun hayati bölgelerini hedef almadan, mağduru lomber bölgeden yüzeysel nitelikte, uyluk bölgesinden ise femoral arter ve ven kesisine neden olur derecede yaraladığı olayda, sanığın ciddi bir engel durum olmamasına rağmen kendiliğinden eylemine son verdiği, hedef alınan bölgelerin hayati nitelikte olmadığı ve yaraların niteliği dikkate alındığında, ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla, kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek, öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), tayin edilen cezaya ve tutuklulukta geçen süreye göre, sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 21/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/18425
Karar No: 2020/13840
Karar Tarihi: 27.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/18425 E.  ,  2020/13840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık hakkında Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/86-191 Esas ve Karar sayılı kararı ile suç tarihi 02/03/2013 olan hakaret, tehdit ve mala zarar verme suçlarından açılıp birleştirme kararı verilen bu suçlara yönelik dosyanın fiziki olarak dosya içerisinde olmadığı, birleşen bu dosya kapsamındaki suçlar yönünden karar verilmediği ayrıca sanığın birleşen diğer suçlar yönünden alınan raporda cezai ehliyetinin tam olduğu ancak yukarıda belirtilen suçlar yönünden rapor alınmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında tehdit, hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarından açılan davalar ile ilgili birleşen dosyanın fiziki olarak dosya arasına alınarak sanık hakında suç tarihi itibariyle cezai ehliyetinin olup olmadığı yönünde yöntemince rapor alındıktan sonra bu suçlar yönünden zamanaşımı içinde karar verilebileceği belirlenerek dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, delillerin takdiri ve gerekçe yerinde görülerek tebliğnamedeki (2) numaralı bozma isteyen görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen silahla tehdit, hakaret ve kamu malına zarar verme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 27/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12304
Karar No: 2018/10104
Karar Tarihi: 02.07.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/12304 E.  ,  2018/10104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının zorunlu olduğu, elektrik idaresinin ise özelleştirildiği bu sebeple kayıt dışı elektrik kullanımının engellenmesini sağlayan mühürlemenin kamu güvencesine haiz olmadığı, ilgili kanunlarda özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmediği, buna göre özel hukuk tüzel kişisinin kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme güvencesinin özelleştirme nedeniyle sona erdiği bu nedenle sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14114
Karar No: 2017/3215
Karar Tarihi: 19.04.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/14114 E.  ,  2017/3215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.07.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali, mera olarak sınırlandırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve İhbar olunan Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Belediye Başkanlığı, 1719 parsel sayılı taşınmazın kadim meraları olduğunu, idari yoldan vasfının değiştirilerek 1719 ve 51, 50 parsel olarak önce Hazine adına sonra takas yolu ile İl Özel İdaresi adına tescil edildiğini, mera olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme kararlarının bulunduğunu, tapuların iptali ile mera olarak sınırlandırılmasını istemiştir.

Davalı ... İdare Müdürlüğü, zamanaşımı ve iyiniyet iddiasında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Davaya ihbar edilen Hazine vekili, taşınmazın meralık vasfının kalmadığını bu nedenle yapılan işlemin uygun olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece yargı yolu nedeniyle verilen görevsizlik kararının bozulması üzerine bozma ilamına uyularak bu kez meralık vasfının yitirilmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

4342 sayılı Kanunun 5187 sayılı kanunun 3. maddesiyle değişik 14. maddesi ‘’tahsis amacı değiştirilmedikçe mera, yaylak ve kışlaktan bu Kanunda gösterilenden başka şekilde yararlanılamaz‘’ hükmü yer almakta ve hükmün devamında tahsis değişikliği yapılabilecek yerler ve durumlar belirtilmiştir. 4. maddede belirtilen şartların varlığı halinde ilgili müdürlüğün talebi, komisyonun ve defterdarlığın uygun görüşü üzerine, valilikçe tahsis amacı değiştirilebilir. Dava konusu 1719 parsel sayılı taşınmaz 1964 yılında hükmen mera olarak sınırlandırılmış ve Bala Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1938/21-145 sayılı ve yine Bala Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1981/156-82 sayılı Kararları ile Karakeçili Köyü merası olduğu belirlenmiştir.

4342 sayılı Kanunun 14. maddesine uygun tahsis amacı değiştirilmeden, kesinleşmiş mahkeme kararlarına rağmen ve taşınmazın imar planı dışında olduğu da gözetilmeden, davanın kabulü yerine çekişmeli taşınmazın meralık vasfını yitirmiş olduğundan bahisle ret kararı verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, İhbar olunan Hazinenin taraf sıfatı bulunmadığından temyiz isteminin reddine, istek halinde temyiz harcının davacı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/23733
Karar No: 2014/3167
Karar Tarihi: 21.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/23733 E.  ,  2014/3167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli kararın sanıklardan ...'a tebliğ edilememesi üzerine mahkemece sanığın adresinin ayrıntılı şekilde araştırılmasının istendiği, kolluk tarafından yapılan araştırma sonucunda sanığın ''. Caddes.:... Ümraniye'' adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği, mahkemece bu adrese tebligat yapılması gerekirken 7201 sayılı Tebligat Kanununun 28. maddesine göre yapılan ilanen tebligatın geçersiz olduğu, yine diğer sanık ...'in 26.02.2006 tarihinde Ankara 26.Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan sorgusunda '' ... köyü Mecitözü '' adresinde ikamet ettiğini beyan etmesine karşın gerekçeli kararın 28.02.2006 tarihli sorgusunda beyan ettiği '... '' adresine tebligata çıkarıldığı ve tebligatın iadesi üzerine daha önce geçerli bir tebligatta yapılmayan aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesi ile daha sonra aynı kanunun 28. maddesine göre yapılan tebliğ işlemlerinin geçersiz olduğu, bu nedenlerle sanıkların 09.03.2009 ve 02.11.2009 tarihli dilekçeler ile eski hale getirme talebiyle birlikte yaptıkları temyiz istemlerinin süresinde olduğunun kabulü gerektiği, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, hukuki dayanaktan yoksun olan mahkemenin 23.03.2009 gün 2009/403 ve 13.11.2009 gün 2009/1714 değişik iş sayılı kararları kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanıklardan ...'in diğer sanık ...'a verdiği suça konu iki adet sahte çekin bu sanık tarafından iki farklı işyerinden yapılan alışverişler sırasında kullanılmasından ibaret olayda, iki ayrı resmi belgede sahtecilik suçunun oluştuğu gözetilmeyerek eylemlerin teselsül eden tek suç kabul edilerek yazılı şekilde hükümler kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hükmolunan ceza miktarları itibariyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanıklar hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi, azaltıcı sebebin ise bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, suç tarihinde yürürlükte

bulunan 765 sayılı TCK. ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun somut olaya ilişkin ilgili hükümleri ayrı ayrı tatbik olunarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe kanun belirlenmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 21.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.