erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/19198
Karar No: 2015/21179
Karar Tarihi: 25.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19198 E.  ,  2015/21179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili, ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre, hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edildiği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile icra emrinin iptaline karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/... Esas, 2013/... Karar sayılı ilamı ile 30.661,64 TL'nin ve 242.490,29 TL'nin 20.01.2011 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 2/2 maddesi gereğince TCMB'nın kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı ile birlikte birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili İcra Mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur.Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişiden rapor alınarak, karar verilmesi gerekirken, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranları aynen alınarak yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilmesi doğru olmadığı gibi, kabule göre de fazla işlemiş faiz talep edildiğinin belirlenmesi halinde icra emrinin düzeltilmesine karar vermek gerekirken icra emrinin tümüyle iptaline karar verilmesi de doğru değildir.

-//-

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/34628
Karar No: 2017/5845
Karar Tarihi: 22.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/34628 E.  ,  2017/5845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Mağdurun 25/07/2011 tarihli ifadesinde, 15 TL, 50 euro, 10 ABD doları, iki adet çanta, iki adet bilgisayar, bir adet cep telefonu, otomobil ve bu otomobile ait anahtarın çalındığını söylediği, kolluk görevlileri tarafından 25/07/2011 tarihinde düzenlenen tutanakta, suça konu çantalardan birinin atıldığı çöp kutusunda, öğrenci pasosunun suça sürüklenen çocuk ...'nun kaldığı hurda otobüs içinde bulunduğunun belirtildiği, davası ayrı görülen sanık ...'nin 25/07/2011 tarihli ifadesinde suça konu paranın üst aramasında ele geçirildiğini söylediği, suça sürüklenen çocukların 25/07/2011 tarihli ve 2011/93 sayılı sorgu tutanağında, sakladıkları bilgisayar ve cep telefonunu polise teslim ettiklerini söyledikleri, mağdurun 22/09/2011 tarihli ifadesinde, otomobil anahtarı dışındaki eşyaların tam olarak kendisine iade edildiğini söylemesi karşısında, otomobil anahtarı iade edilmediğinden, diğer suça konu eşyalar iade edilmiş olsa bile kısmi iadenin söz konusu olduğu davada, kısmi iadenin kim tarafından nasıl gerçekleştiği tespit edilerek, kısmi iade varsa, kısmi iadeyi sağlayan yönünden 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca rıza gösterilip gösterilmediği mağdurdan sorularak sonucuna göre aynı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Dosya kapsamına göre, hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 22/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10445
Karar No: 2015/9695
Karar Tarihi: 22.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10445 E.  ,  2015/9695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/168338

MAHKEMESİ : Karacabey 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29.12.2011

NUMARASI : 2011/36 Esas, 2011/1050 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık B.. hakkında tehdit suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, aynı Kanunun 231/12. maddesine göre itirazı kâbil nitelikte olup mahallinde merciince bu hususta karar verilmesi mümkün görüldüğünden, adı geçen sanık B.. hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİYLE, incelemenin sanık İ... hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre, olay günü mağdurun isteği dışında aracına binen sanıklardan İbrahim'in mağdurdan aracı kendi istediği yöne sürmesini istediği, mağdurun ise sanığı dinlemeyerek emniyet müdürlüğü binasının bulunduğu tarafa doğru gitmesi üzerine aracın ön koltuğunda oturan sanık B..'in mağdurun boğazına ustura dayayıp "ya geriye dönersin ya da boğazını keserim" şeklinde tehdit ettiği, ancak mağdurun yine de yoluna devam edip emniyetin önüne geldiği ve araçtan inerek polislerden yardım istediği sırada sanıkların kaçtıkları anlaşıldığından, mevcut haliyle mağdurun direnmesi nedeniyle eylemini tamamlayamayan sanık İ..'in TCK'nın 109/2-3a, 3b, 35. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine, dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5885
Karar No: 2022/9742
Karar Tarihi: 01.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/5885 E.  ,  2022/9742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan hükme ilişkin esasen bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verildiği anlaşıldığından, anılan karara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz isteminin incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suçun sonucu olarak katılanın ruh sağlığının bozulup bozulmadığına dair raporun Adli Tıp Kurumunun bilinen uygulamalarına göre yetişkinlerde suç tarihinden itibaren en az bir yıl geçtikten sonra ve Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre, içinde en az bir adli tıp uzmanı ile tetkik edilecek konunun uzmanı bir hekimin zorunlu katılımıyla ve en az beş kişiden oluşacak bir heyetten alınıp, sonucuna göre 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken olayın üzerinden en az bir yıl geçmeden Süleyman Demirel Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen yetersiz rapora dayanılarak katılanın ruh sağlığının bozulduğundan bahisle 6545 sayılı kanun ile getirilen düzenlemelerin sanık aleyhine değerlendirilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/13614
Karar No: 2011/16963
Karar Tarihi: 04.10.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/13614 E.  ,  2011/16963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aynı suçtan İzmir 21.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/115 E, 2006/415 K sayılı dava dosyasında yargılandığının anlaşılması karşısında, anılan dosyanın bu dosya ile birleştirilmesi, birleştirme olanaklı değilse, söz konusu dosyanın incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına konulması; suç tarihinin belirlenmesi açısından tutanak düzenleyicilerin yöntemince dinlenmesi, tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek her iki dava dosyasındaki eylemlerin ve suç tarihlerinin aynı olup olmadığı, iddianame tarihlerine göre hukuki kesinti oluşup oluşmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2222
Karar No: 2021/7060
Karar Tarihi: 02.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/2222 E.  ,  2021/7060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/7710
Karar No: 2025/1588
Karar Tarihi: 10.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7710 E.  ,  2025/1588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/148 Esas, 2024/9 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.12.2022 Tarihli ve 2022/2569 Esas, 2022/2385 Karar Sayılı Kararı

Kayyım atanması istenilenin merkezî nüfus idaresi sistemindeki yerleşim yeri adresinin .......... Mahallesi ...... Sokak No:16/9 ........./Antalya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.01.2024 Tarihli ve 2023/148 Esas, 2024/9 Karar Sayılı Kararı

Yapılan araştırma sonucunda kayyım atanması istenilenin .............. Mahallesi ............ Sokak No:16 İç Kapı No:9 .........../Antalya adresinden yaklaşık 1,5 yıl önce taşındığı bilgisinin edinildiği, bahse konu adresten ve çevresinden yapılan soruşturmada adı geçeni tanıyan bilen olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 426 ncı maddesi uyarınca temsil kayyımı atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Temsil” başlıklı 426 ncı maddesi şöyledir:

“Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hâllerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar:

1. Ergin bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse,

2. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa,

3. Yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 430 uncu maddesi şöyledir:

“Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kayyım atanması istenilenin yerleşim yeri adresinin .........Antalya olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2014/26261
Karar No: 2014/25733
Karar Tarihi: 05.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/26261 E.  ,  2014/25733 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Manisa 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2014

NUMARASI : 2014/311-2014/581

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6797
Karar No: 2014/17951
Karar Tarihi: 22.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6797 E.  ,  2014/17951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Hassa Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :27.11.2013

NUMARASI :Esas no:2013/70 Karar no:2013/308

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda, sadakat yükümlülüğüne aykırı davranan ve birlik görevlerini yerine getirmeyen davacı koca tamamen kusurludur. Davalı kadına atfı kabil bir kusurun varlığı ispatlanamamıştır.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.09.2014(Pzt.)