erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/10923
Karar No: 2024/15313
Karar Tarihi: 22.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/10923 E.  ,  2024/15313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/354 E., 2016/276 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Eyüp Feshane Eğlence ve Kültür Merkezindeki Gümüşhane günlerinde stand açan şikâyetçiye ait cep telefonunun stand üzerinden çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda; olay yerine ilişkin herhangi bir görgü tespit tutanağının ve olay yeri inceleme raporunun olmadığı, eyleme ilişkin CD'nin incelenmesi sonucunda da dar açıdan görüntü alınması nedeniyle olay yerinin niteliğinin tespit edilemediğinin anlaşılması karşısında; öncelikle şikâyetçinin suçun işlendiği yer hususunda net beyanının alınması, gerekirse mahallinde keşif yapılarak telefonun çalındığı yerin bina veya eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı tespit edilerek, bina veya eklentisi ise sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu, değil ise 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile yeniden düzenlenen uzlaştırma hükümleri doğrultusunda uzlaşma kapsamına alınan 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesine uyan suçu oluşturacağı dikkate alınarak, suça konu eşyanın çalındığı yer açıkça belirlenip zamanaşımı süresinin dolup dolmadığı yönünden de değerlendirme yapılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/5813
Karar No: 2024/7559
Karar Tarihi: 25.06.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/5813 E.  ,  2024/7559 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Yasa gereğince tedbir istemi hakkında yapılan yargılama sırasında; Kayseri 2. Çocuk Mahkemesiyle Samsun 2. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Kayseri 2. Çocuk Mahkemesiyle Samsun 2. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili Daireye gönderilmesine,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/8969
Karar No: 2015/1494
Karar Tarihi: 12.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/8969 E.  ,  2015/1494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma talebinin değer ve giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çamlıhemşin İlçesi, Kale Köyü 101 ada 1 parsel sayılı 2222850 m² yüzölçümündeki taşınmaz, yörede 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince yapılan orman sınırlandırılması sırasında orman vasfıyla ........... adına tesbit edilmiş ve 21.07.2008 tarihinde tapuya tescil edilmiştir.

Davacı vekili tarafından verilen 15/06/2010 tarihli dava dilekçesi ile; müvekkilleri ... ve ...'nun ...... İlçesi, .... Köyü, ..... Yayla Mevkiinde bulunan taşınmazlarını 1/2 hisseye göre yıllarca zilliyetlikle kullanmış olduklarını, zirai faaliyetlerde bulunduklarını, nizasız ve fasılasız kazandırıcı zamanaşımı sürelerinin çoktan geçmiş olduğunu iddia ederek tescil dışı bırakılan taşınmazın müvekkilleri adına tapuya tespit ve tesciline, yargılama gideri ve ücreti vekâletin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Sulh hukuk mahkemesince, taşınmazın değeri itibariyle asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesi ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş ve dosya asliye hukuk mahkemesine aktarılmıştır.

Asliye hukuk mahkemesince yapılan yargılama sonucu; dava edilen taşınmazın ...... Köyü, ..... ..... Mevkiinde bulunan 101 ada 1 nolu orman parseli içinde kaldığı, dört tarafının orman parseli ile çevrili olup orman içi açıklık konumunda bulunduğu, bu sebeple, zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın redine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarfından temyiz temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, TMK'nın 713. maddesi uyarınca tescil davası olarak açılmış, ancak, tescili istenen taşınmazın tapuda kayıtlı taşınmaz olduğunun belirlenmesi nedeni ile tapu iptal ve tescil davasına dönüşmüştür.

Yörede 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan orman sınırlandırılması 2008 yılında kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından, kesinleşmiş tahdit haritası, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 17/2. madde hükmüne göre orman içi açıklık niteliğinde orman sayılan yerlerden olduğu ve bu tür yerlerin zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığı belirlenerek, yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 12/03/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/27708
Karar No: 2016/10929
Karar Tarihi: 31.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27708 E.  ,  2016/10929 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2007/326-2013/343

Taraflar arasındaki tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil; bunun mümkün olmaması halinde başka bir yerde arsa tahsisi; bunun da mümkün olmaması halinde arsa bedeli ile üzerindeki yapıların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil; bunun mümkün olmaması halinde başka bir yerde arsa tahsisi; bunun da mümkün olmaması halinde arsa bedeli ile üzerindeki yapıların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Tapu tahsis belgesi mülkiyet hakkı vermediğinden davalı idare adına kayıtlı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacılar adına tesciline imkan olmadığı gibi, taşınmaz bedelinin tahsili de talep edilemez. Bu nedenle tapu iptali ve tescil ile arsa bedelinin tahsiline ilişkin istemlerin reddine karar verilmesi doğru olduğu gibi, davalı idarece el atılarak yıkılan yapı ve müştemilata resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payları da düşülerek değer biçilmesinde ve bedelin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Tapu tahsis belgesi alınırken davalı belediyeye ödenen bedellerin geri istenebileceği nazara alınarak davacıya talebi açıklatmak suretiyle bu bedel tespit edilerek, dava tarihine güncellenmek suretiyle davalı idareden tahsiline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/27283
Karar No: 2013/18376
Karar Tarihi: 25.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/27283 E.  ,  2013/18376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet, Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokma, Kamu Malına Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ve haklarında tefrik kararı verilen iki arkadaşının tanık ...’ün taksisine binip tanıktan 6221 Sokakta bulunan birahanelere götürmesini istediği, sanığın aracın ön sağ koltuğuna oturduğu, diğer iki arkadaşının aracın arka koltuğuna oturduğu, taksinin ... Kavşağını geçtiği sıralarda arkada oturan arkadaşlarından birinin içerisinde pompalı tüfek olan bezi sanığa uzattığı, sanığın 6221 sokaktaki ... ve ... Birahanelerinin önüne gelindiğinde pompalı tüfeğin namlusunu aracın sağ ön kapı camından dışarıya çıkarıp havaya doğru 3 el ateş ettiği, tanığın sanık ve arkadaşlarını talimatları doğrultusunda ...’de taksiden indirdiği, ihbar üzerine çevrede araştırma yapan görevli polis memurları tarafından saat 23.40 sıralarında ... ... Taksi Durağında sanığın

görüldüğü, görevli memurları gören sanığın da yanında bulundurduğu 6136 sayılı Kanun kapsamında bulunan sustalı bıçakla bacağına birkaç kez vurmak sureti ile kendini yaraladığı, görevli memurlar tarafından yakalanıp ekip otosuna bindirildiğinde, ayağı ile ekip otosunun nezaret kısmının sol arka açılır kapanır kelebek camını kırdığı, olayda; 6136 sayılı Kanuna muhalefet, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokma ve kamu malına zarar verme suçlarının oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tüfekle havaya ateş açıp genel güvenliği kasten tehlikeye sokma eyleminden çok sonra yakalanıp karakola götürmek için görevli polis memurları tarafından bindirildiği polis aracına zarar vermesi eyleminde birbirinden bağımsız iki ayrı suçun varlığı nedeniyle TCK’nın 44. maddesinde öngörülen fikri içtima hükümlerinin uygulanmasına yönelik tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/41835
Karar No: 2014/32991
Karar Tarihi: 13.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/41835 E.  ,  2014/32991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 13/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5120
Karar No: 2014/16259
Karar Tarihi: 02.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/5120 E.  ,  2014/16259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak

HÜKÜM : Beraat

Borçlunun 06.01.2012 tarihli mal beyanında borcun ne şekilde ödeneceğinin belirtilmemesi nedeniyle, beyanın İİK'nun 74. maddesine uygun olmadığının anlaşılması karşısında, yüklenen suçun unsurları oluşmadığı cihetle, şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA, 02.10 2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/15322
Karar No: 2011/12401
Karar Tarihi: 05.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/15322 E.  ,  2011/12401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı kanunun Ek 5/2.maddesi kapsamına girdiğinin tespitine, tespit edilecek itibari hizmet süresinin sigortalılık süresine eklenmesine, emeklilik esnasında nazara alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7080
Karar No: 2020/787
Karar Tarihi: 05.02.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/7080 E.  ,  2020/787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Antalya 10. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18921
Karar No: 2015/20389
Karar Tarihi: 24.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/18921 E.  ,  2015/20389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Giresun 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 27.07.2015

No : 2015/368-2015/644

Dava, bir günlük hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

Eldeki dosyada, davacı 01.02.1984 tarihinde bir günlük çalıştığının tespiti talep etmiş, davalı Kurum vekili yöntemince yetki itirazında bulunarak, işin yapıldığı yer olan Tirebolu Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin yetkili olduğunu ileri sürmüş ve mahkemece bu gerekçeyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5510 sayılı Kanunda, bu Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda hangi yer mahkemesinin yetkili olduğu konusunda açıklık olmaması nedeniyle, yetkili mahkemenin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetkiye ilişkin genel hükümleri gözetilerek belirlenmesi gerekmektedir. Nitekim 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 15. maddesinde “bu kanunda açıklık bulunmayan durumlarda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı” hükmü öngörülmüştür. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 14. maddesinde “Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir” hükmü düzenlenmiştir.

Diğer taraftan iş davalarının en kısa sürede sonuçlandırılması yasa hükmü gereği olup, konuya sosyal güvenlik açısından da bakıldığında yetkiye ilişkin genel usul kurallarının katı biçimde uygulanması, bu hukuk dalının amacı ile de bağdaştırılamaz. Kural olarak dar gelirli durumda bulunan sigortalının haklarını teslimde zorlaştırıcı değil, yasaların olanak verdiği ölçüde olabildiğince kolaylaştırıcı olunmalıdır.

Eldeki somut olayda; davacı 01.02.1984 tarihinde bir günlük çalıştığının tespiti talep etmiş olduğu davada uyuşmazlığa konu işlemlerin yürütüleceği SGK Başkanlığı şubesinin bulunduğu yer veya Sosyal Güvenlik Kurumu merkezinin bulunduğu yer

./..

mahkemelerinden birinde dava açma imkânı bulunan davacının, Giresun 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinde davayı açtığı anlaşılmakla, Mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, Tirebolu Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle, yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/16653
Karar No: 2013/17551
Karar Tarihi: 08.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/16653 E.  ,  2013/17551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın koltuk imalat, satış ve montaj işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 08.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/15255
Karar No: 2012/6423
Karar Tarihi: 19.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15255 E.  ,  2012/6423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/07/2010 tarih ve 2009/83-2010/190 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilin Türkiye’nin en büyük çikolata üreticilerinden birisi olduğunu, 2003/01497 sayılı ŞÖLEN markasının tüm sınıflar itibarıyla tescilli olan tanınmış bir marka olduğunu, davalı şirketin “ŞÖLEN” ibaresinin 29. sınıftaki “et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri”nde tescili için TPE'ye başvurduğunu, müvekkilinin başvuruya yaptığı itirazın TPE-YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, davalının ibaresinin tescilinin 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesine aykırı bulunduğunu, müvekkiline ait markanın tanınmış olduğunu, tanınmış markaların farklı Mal ve hizmetlerde kullanılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, TPE-YİDK'nun kararının iptaline, davalı markasının hükümsüzlüğünün tespiti ile markalar sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davalının markasını 1996 yılından beri kullandığını ve üzerinde müktesep hakkı bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin dava konusu markayı 1996 yılından beri kullandığını ve üzerinde müktesep hakkı bulunduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı markaları ile davalı markasının 556 sayılı KHK'nin8/1-b hükümleri anlamında farklı sınıflarda oldukları, davalının Şölen markası için müktesep hak elde ettiği, 556 sayılı KHK’nin 8/4 maddesi anlamında her iki taraf markasının da tanınmış olduğu, birbirlerinden haksız yararlanmanın söz konusu olamayacağı, davacının davalının markasının hükümsüzlüğünü talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.