erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/5460
Karar No: 2015/15541
Karar Tarihi: 25.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/5460 E.  ,  2015/15541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli(Kapatılan) 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2012/293-2013/310

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının taraflar arasındaki ticari ilişkiden kaynaklanan cari hesap borcunu ödememesi üzerine davalı hakkında icra takibi başlatıldığını, davalının borca ve icra daresinin yetkisine itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu, müvekkil şirketin ikametgahı olan Altınova ilçesinin idari yönden Yalova iline Adli yönden Karamürsel ilçesine bağlı olduğunu, para borcunun götürülecek borçlardan olması ve sözleşmeden doğan davaların ifa yeri mahkemesinde de açılabileceği gözetildiğinde Karamürsel İcra Müdürlüğü'nün yetkili olduğunu belirterek, itirazın iptalini, %20'den az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını,yetkili mahkemenin İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu, müvekkili ile davacı arasındaki ticari ilişkinin sona ermesi nedeniyle tarafların borç mutabakatına vararak birbirinden herhangi bir hak ve alacaklarının bulunmadığı konusunda anlaşmaya vardıklarını, müvekkilinin davacıya herhangi bir borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini ve %20 oranında kötüniyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama,toplanan delillere göre, davalı tarafından mahkemenin yetkisine yönelik itirazda bulunulduğundan öncelikle yetki konusunun değerlendirilmesi gerektiği, HMK 10/1 maddesi'nde sözleşmeden doğan davalarda ifa yeri mahkemesinin yetkili olduğu düzenlenmiş ise de, davalı tarafın borcu inkar etmesi ile alacağın çekişmeli hale geldiği ve ifa yeri mahkemesinin somut olayda yetkili olamayacağı, genel yetki kuralı gereğince davanın davalının ikametgahında açılması gerektiği, davalının ikametgahının İstanbul olması karşısında mahkemenin yetkisiz olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, yargılama sırasında mahkemeye sunduğu cevap dilekçesinde alacak miktarının ödendiğini savunmuştur. Bu savunmasının davalının akdi ilişkiyi kabul ettiği anlamında değerlendirilmesi gerekmektedir.İspat yükü artık davalıya geçmiştir. Bu itibarla BK 73 (TBK 89) md'si uyarınca davacının ikametgahı mahkemesi ve icra dairesi yetkili olacağından, mahkemenin icra müdürlüğünün yetkili olmadığına yönelik kararı doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14451
Karar No: 2012/17003
Karar Tarihi: 19.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/14451 E.  ,  2012/17003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye, alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye, alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, bozma gereklerine uygun şekilde karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma gereklerine uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2017
Karar No: 2015/13071
Karar Tarihi: 09.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2017 E.  ,  2015/13071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/915-2014/198

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

1-Bilirkişi kurulunca değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiğinin İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere; dekar başına ortalama üretim miktarlarının ve değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama üretim masraflarının İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü ile diğer resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4818
Karar No: 2014/4997
Karar Tarihi: 25.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/4818 E.  ,  2014/4997 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 43.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 29/05/2013 tarih ve 2012/156-2013/130 sayılı hükmün Dairenin 05.11.2013 tarih ve 2013/26418-27199 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 228.00 (ikiyüzyirmisekiz) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5040
Karar No: 2020/6150
Karar Tarihi: 08.12.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/5040 E.  ,  2020/6150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından zina hukuki sebebine dayalı boşanma davasının reddi, tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı-karşı davacı erkeğe kusur olarak yüklenilen “Bir süre yurt dışında çalışıp Türkiye'ye dönüş yaptıktan sonra eşinin rızası dışında kendisine ayrı bir ev tuttuğu ve burada yaşamaya başladığı, bunun dışında eşinden habersiz 3 ay gibi uzun bir süre eve gelmediği” vakıalarından sonra tarafların uzun bir süre daha evliliklerine devam ettiği, kadın tarafından erkeğin bu eyleminin affedilmiş en azından hoşgörü ile karşılanmış sayılması gerektiği, affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olayların taraflara kusur olarak yüklenemeyeceği, mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre yine de erkeğin tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Bölge adliye mahkemesince kararın gerekçesinde, davacı-karşı davalı kadın lehine 50.000 TL manevi tazminata karar verildiği belirtilmiş ise de; kararın hüküm fıkrasında 100.000 TL manevi tazminatın davacı-karşı davalı kadına verilmesine yazılmak suretiyle manevi tazminat yönünden gerekçe ile hüküm sonucu arasında çelişki yaratılmıştır. Manevi tazminat yönünden hüküm ile gerekçe arasında yaratılan bu çelişki bozma sebebi olup hükmün bu yönden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, bozma sebebine göre tarafların manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 08.12.2020 (Salı)
Esas No: 2009/1485
Karar No: 2010/4171
Karar Tarihi: 07.06.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/1485 E.  ,  2010/4171 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kasten yaralamaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BURHANİYE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05/06/2008 gün ve 77/140 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa dosya içeriğine, mahkemenin kabul ve gerekçesine göre; amca çocukları olan mağdur ile sanığın olay günü ormanlık alanda odun meselesi yüzünden tartışıp kavga ettikleri, sanığın odun kırmak için kullanılan balta ile mağdurun kafasına vurarak açık kırığa, beyin kanamasına, hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladıktan sonra, sanığın yaptığı eylemden pişmanlık duyarak atleti ile yaraya tampon yaparak kanamayı durdurmaya çalıştığı, akabinde mağduru hastaneye götürmek için köye telefon ettirdiği ve olay yerine araba çağırdığı, ayrıca mağduru sırtında taşıyarak arabanın yanına götürdüğü, mağduru bu arabayla hastaneye götürüp tedavisinin yapılmasını sağladığı olayda; 5237 sayılı TCK’nun 36.maddesindeki şartların oluşması nedeniyle gönüllü vazgeçme hükümlerini dikkate alarak sanığın eylemini silahla yaralama olarak nitelendiren mahkemenin kabul ve gerekçesinde isabetsizlik görülmediğinden, sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna ilişen tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, tanık beyanlarının yanlı olduğuna, yasal savunmaya, ağır tahrikin varlığına,

katılan vekilinin suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 07/06/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/1969
Karar No: 2012/6995
Karar Tarihi: 29.05.2012

**17. Hukuk Dairesi         2012/1969 E.  ,  2012/6995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 3.Kişi ... ile davalı alacaklı ... ve borçlu ... Otelcilik ...Ltd şirketi arasındaki dava hakkında İzmir 3. İcra Mahkemesinden verilen 06.03.2008 gün ve 2007/693 - 2008/151 Karar sayılı hüküm Dairenin 06.10.2011 gün ve 2011/4977-8798 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı alacaklı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 sayılı HMK’nun geçici 3.maddesi 2.fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 203,00 TL para cezasının davalı alacaklı ...'den alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 5,70 TL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davalı alacaklı ...'ten alınmasına 29.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2029
Karar No: 2015/13072
Karar Tarihi: 09.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2029 E.  ,  2015/13072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/977-2014/324

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

1-Bilirkişi kurulunca değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiğinin İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere; dekar başına ortalama üretim miktarlarının ve değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama üretim masraflarının İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü ile diğer resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2064
Karar No: 2011/3840
Karar Tarihi: 22.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2064 E.  ,  2011/3840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

( Tüketici Mahkemesi sıfatıyla )

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Denizli 2. Asliye Hukuk ( Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalı ... tarafından dar gelirlilere konut üretme ve gecekondu önleme amaçlı olarak başlatılan sosyal konut projesi kapsamında yapılan konutun satışı nedeniyle mükerrer olarak tahsil edildiği bildirilen arsa bedelinin geri ödenmesi istemine ilişkindir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde

yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta ise, davalı belediyenin bizzat kendisinin yasada açıklanan şekilde satıcı sıfatının bulunmadığı, bu şekilde taraflar arasındaki uyuşmazlığın Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle, dava konusu uyuşmazlığın Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14473
Karar No: 2012/17594
Karar Tarihi: 27.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/14473 E.  ,  2012/17594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 21.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2005
Karar No: 2019/12909
Karar Tarihi: 22.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2005 E.  ,  2019/12909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) 5237 sayılı TCK'nin 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nin 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nin 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nin 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nin 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nin 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin her ne kadar telefonu 1 yıl önce aldığını ve 100-110 TL edeceğini beyan etmiş ise de, telefonun ikinci elinin 30 TL olduğuna ilişkin değer tespitinin yapılmış olması karşısında; sanık hakkında TCK’nin 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Anayasa Mahkemesinin, TCK'nin 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4811
Karar No: 2014/4994
Karar Tarihi: 25.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/4811 E.  ,  2014/4994 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik Ltd. Şti vekili avukat ... ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 43. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 29.5.2013 tarih ve 157-131 sayılı hükmün Dairenin 5.11.2013 tarih ve 26411-17197 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 228.00 (ikiyüzyirmisekiz) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 25.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1200
Karar No: 2016/4567
Karar Tarihi: 10.03.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/1200 E.  ,  2016/4567 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########Çocuk Mahkemesi

##########

##########

##########

SUÇLAR : Yaralama, tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

##########

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

##########

##########

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...'e yönelik yaralamaya teşebbüs eyleminden dolayı, 08.07.2010 tarihinde kurulan mahkumiyet hükmünün temyizen incelenmesi sonucunda miktar itibarı ile reddine karar verilerek kesinleştiği görüldüğünden, aynı eylemden dolayı kurulan ikinci karar yok hükmünde olup, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca REDDİNE,

B-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suçların oluştuğu 02.05.2009 tarihine göre, onbeş yaşını doldurmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 2 ve 67. maddelerinde öngörülen 6 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının temyiz süreci içinde gerçekleştiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu sebeple yerinde bulunmakla, 5271 sayılı CMK’nun 223. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak KAMU DAVALARININ DÜŞMESİNE,

C-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

##########

##########

##########

##########

##########

##########