Esas No: 2011/13801
Karar No: 2012/20747
Karar Tarihi: 13.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13801 E.  ,  2012/20747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.05.2010 tarih ve 2008/69-2010/136 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Türkiye’de tescil için başvuruda bulunduğu 2006/29343 sayılı ART’OTEL ibareli marka başvurusunun davalı TPE’ce 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi uyarınca reddedildiğini; ilgili kararın iptal edilmesi için yapılan itirazın da YİDK'nca reddedildiğini; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu; markanın bir bütün olarak ele alınması gerektiğini, redde mesnet gösterilen 210079 sayılı ART YATIK DÖNER+ŞEKİL markası ile 98/17678 sayılı ŞEKİL+ART TURİZM TİCARET VE SANAYİ ANONİM ŞİRKETİ markasının müvekkilinin markası ile karıştırılmayacağının aşikar olduğunu; Art'Otel markasının tüm dünyada müvekkili adna tescilli olarak kullanıldığını, oteller zinciri markası olduğunu ve tanınır hale geldiğini, ileri sürerek, YİDK’nun 26.12.2007 tarih ve 2007-M-6634 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 05.09.2008 havale tarihli dilekçesi ile dava açıldıktan sonra 2006/29343 sayılı marka başvurusunun Park Plaza Hotels Europe B.V. şirketine devredildiğinden HUMK'nun186 gereği bu şirketin davacı olarak yagılamaya devam edilmesini, talep etmiştir.

Davalı vekili, verilen kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıya ait markanın, ART ve OTEL ibarelerinden oluştuğu, esaslı unsurun ‘ART’ ibaresi olduğu ve markanın eski sınıflandırmaya göre 42. sınıfta yer alan konaklama ve yiyecek, içecek hizmetlerinde tescil edilmek istendiği, redde gerekçe gösterilen 98/017678 kod nolu Art Turizm Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketi+Şekil markasının ise markanın sahibi şirketin ticaret unvanı ve şekil unsurundan oluştuğu ve 37, 38, 41 ve 42. sınıflar yönünden tescilli bulunduğu, markanın sözcük unsurunda kullanılan yazı karakteri, yazı büyüklüklerinin aynı olduğu ve bu ibarelerin bir bütün oluşturduğu ve bu bütün içerisindeki bir unsurun bir diğerine nispeten ön plana çıkarılmamış olduğu, kullanılan şekil karakterinin de dikkat çekecek büyüklükte tasarlanmış olduğu, böylece davacı markası ile KHK’nin 7 maddesi anlamında ayırt edilemeyecek derecede bir benzerliğin bulunmadığı, redde gerekçe gösterilen 210079 kod nolu markanın ise Art Yatık Döner+Şekil ibaresinden oluştuğu ve 42. sınıf (Yiyecek ve içecek hizmetleri) yönünden tescilli bulunduğu, ART ibaresinin elips şekli içerisinde ve diğer unsurlara nispeten çok daha büyük puntolarla tasarlanmış olduğu, ART ibaresinin markanın esaslı unsurunu oluşturduğu; böylece davacıya ait marka ile 556 sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi anlamında ayırt edilemeyecek derecede bir benzerlik olduğu, gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, TPE YİDK’nın 26/12/2007 tarih 2007-M-6634 sayılı kararının geçici konaklama barınma, otel hizmetleri, hizmet snıfı yönünden iptaline, fazlaya dair talebin reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına TPE YİDK kararında ret gerekçesi dayanağı olarak gösterilen Art Turizm Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketi+şekil ibaresinin davacının tescil başvurusu yaptığı marka ile 556 sayılı KHK'nin 7/1-b uyarınca aynı veya ayırt edilemeyecek kadar aynı olmadığının anlaşılmış olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.