erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/14651
Karar No: 2019/1830
Karar Tarihi: 28.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/14651 E.  ,  2019/1830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava davacıya ait taşınmazlara, davalı kurumca konulan hacizlerin kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen karar verilmesine yer olmadığına, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, karardan sonra verdiği 20.09.2016 tarihli dilekçesi ile 6736 sayılı faydalanmak için davadan vazgeçtiğini belirtmiştir. Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir. Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez. Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hâkim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu’nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay’ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan vazgeçildiği (feragat edildiği) bildirildiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacının 6736 sayılı yasadan yararlanmak amacıyla davadan feregat ettiği gözetilerek yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2139
Karar No: 2012/20246
Karar Tarihi: 10.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/2139 E.  ,  2012/20246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İddianamede, ... Sanayi ve Ticaret Odasına bağlı olarak Hamzabeyli Gümrük Müdürlüğü'nde çalışan ve geçiş belgesi karşılığında oda adına para tahsil görevini ifa eden sanığın, 572368 numaralı kasa makbuzu ile 16,25 YTL'lik makbuz kestiği, ancak daha sonra bu makbuzu iptal ederek, 572372 numaralı 10,25 YTL'lik makbuz kestiği, arada oluşan farkı oda muhasebe kayıtlarına intikal ettirmediği, bunun dışında aynı gün TIR bürosundan belge almak suretiyle geçiş yapan 25 TIR aracından, kasa makbuzlarındaki yazılı ücretten fazla para tahsil ettiği, bu durumun güvenlik kamerası kayıtlarıyla tespit edildiğinin açıklanması karşısında, sanığın eylemlerinin zimmet veya ikna suretiyle irtikap suçunu oluşturabileceği, kanıtları değerlendirme ve suçu nitelendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1958
Karar No: 2016/10625
Karar Tarihi: 14.06.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/1958 E.  ,  2016/10625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...'un kısıtlanması için dava açıldığını, diğer müvekkilinin vasi adayı olduğunu, müvekkili ...'un kızı olan ...'a verdiği 16/11/2011 tarihli vekaletname ve bu vekaletnameye istinaden davalı banka ile imzalanan kredi sözleşmesi ve davalı banka lehine verilen ipoteğin müvekkilinin ehliyetsiz olması nedeniyle geçersiz olduğunu belirterek kredi sözleşmesinin geçersiz olduğunun tespiti ile ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından davacı ...'un vesayet altına alınmasına karar verilerek davacı ... vasi olarak atanmış ve husumete izin verilmiştir.

Davalı vekili, davacının verdiği özel vekaletnameye dayanarak işlemlerin yapıldığını, vekaletname ekinde davacının ehil olduğuna dair sağlık raporu bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve İcra Hukuk Mahkemesi tarafından alınan Adli Tıp Raporuna göre, davacı ...'un vekaletname tarihinde ve halen fiil ehliyetine haiz olmadığı, usul ekonomisi bakımından alınan rapora itibar edilmesi gerektiği, aynı daireden yeni rapor alınmasına gerek olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ehliyetsizlik iddiasına dayalı menfi tespit talebine ilişkindir. İcra Hukuk Mahkemeleri dar yetkili olup, takip hukukundan kaynaklanan davalara bakan mahkemelerdir. İcra Hukuk Mahkemelerinde yapılan bilirkişi incelemesi genel yetkili mahkemelerde kesin delil olarak kabul edilemez. Mahkemece tarafların delilleri toplanarak davacı ...'un vekaletnamenin, kredi sözleşmesinin ve ipotek resmi senedinin imzalandığı tarihte fiil ehliyetine haiz olup olmadığı yönünde rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, İcra Hukuk Mahkemesi dosyasından alınan Adli Tıp Raporunun hükme esas alınarak eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2717
Karar No: 2016/4857
Karar Tarihi: 21.04.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/2717 E.  ,  2016/4857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.12.2012 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, mirasın hükmen reddi istegine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne muris ...'ın terekesinin borca batık olduğunun tespiti ile mirasın hükmen reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Ölüm tarihinde mirasbırakanın ödemeden aczi açıkca belli veya resmen tespit edilmiş ise miras reddedilmiş sayılır. (TMK m. 605/2)

Borcun, murisin şahsi vergi borcu değil, ortağı olduğu limited şirketin vergi borcu olduğu anlaşılmaktadır. 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanunun 22.07.1998 tarihli 4369 sayılı Kanunla değişik 35. maddesi hükmüne göre; limited şirket ortakları, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun gereğince takibe tabi tutulurlar. Aynı Kanuna 25.05.1995 tarihli 4108 sayılı Kanunla ilave edilen Mükerrer 35. madde hükmüne göre de; tüzel kişilerin mal varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacakları, kanuni temsilcilerin şahsi mal varlıklarından bu Kanun hükümlerine göre tahsil edilir. Şu halde açıklanan yasa hükümleri gereğince, murisin ortağı olduğu limited şirketin, şirketin malvarlığından tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan vergi borcundan sermaye hissesi oranında şahsi sorumluluğu söz konusudur. Bu işten anlayan bilirkişi veya bilirkişiler eliyle murisin "ortağı" olduğu limeted şirketin defter, kayıt ve belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak şirketin aktif ve pasifinin saptanması ve murisin şirketin kamu borcundan dolayı sermaye hissesi oranında şahsen sorumlu olacağı miktarın bu suretle belirlenmesi, amme alacağının şirketin malvarlığından tamamen tahsili mümkün ise bu halde davacıların borca batıklığın tespitini istemekte hukuki yararlarının bulunmayacağı gözetilerek isteğin reddedilmesi, değil ise murisin ölüm tarihi itibarıyla tespit edilen terekesi aktifinin borcu karşılamaya yeterli olmaması halinde isteğin kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu yönler araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/29464
Karar No: 2013/22368
Karar Tarihi: 01.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/29464 E.  ,  2013/22368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/43502

MAHKEMESİ : Tuzla 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2009

NUMARASI : 2007/1349 (E) ve 2009/20 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hırsızlık suçuna konu döküm piklerini aracına yüklediği esnada eylemini tamamlayamadan güvenlik görevlilerince yakalanan sanık hakkında eylemine uyan TCK.nun 142/1-b. maddesi uyarınca alt hadden temel cezanın belirlenmesi karşısında, TCK.nun 35. maddesi uyarınca teşebbüs nedeniyle indirim yapılırken “meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre” verilecek cezanın ¼ ile ¾ arasında indirim oranının belirlenmesi gerekirken, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden “takdiren” denilmek suretiyle en alt oranda indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5374
Karar No: 2019/12945
Karar Tarihi: 18.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/5374 E.  ,  2019/12945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın aşamalarda değişmeyen beyanlarında ilk önce müştekilerin kendisine hakaret edip vurduğunu, kendisini korumak zorunda kaldığını beyan etmesi ve sanığa ait Kızılcahamam Devlet Hastanesinden alınan 01.07.2015 tarihli ve 776 sayılı doktor raporunda da sanığın BTM ile giderilebilecek şekilde yaralandığının belirtilmesi; 30.06.2015 tarihli trafik polislerince düzenlenen tutanakta müşteki Ümit'in "sen ne biçim araba kullanıyorsun lan şerefsiz" diyerek olayı başlatması, akabinde de her iki müştekinin dahil olduğu kalabalığın ellerinde balta olduğu halde küfür ederek sanığa yönelik harekette bulunmaları, mahkemece de her iki müştekinin sanığa yönelik yaralama eylemi nedeniyle cezalandırılmaları karşısında, mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeye çalışılması, bu hususun tespit edilememesi halinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 - 238 Esas ve 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/5396
Karar No: 2008/2839
Karar Tarihi: 25.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/5396 E.  ,  2008/2839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit 1. Asliye Hukuk  (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2006

Davacı, davalı işveren nezdinde 2.10.2000-30.4.2005 tarihleri arası çalıştığının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, davalıya ait işyerinde 2.10.2000-30.4.2005 tarihleri arasında çalıştığından Kuruma eksik bildirilen 668 gün hizmetinin tespiti ile yazılı işçilik alacaklarının davalı işverenden tahsili istenmiştir.

Mahkemece, hizmet tespiti talebinin kabulü ile, davacının davalıya ait işyerinde 2000 yılı ile 30.4.2005 tarihleri  arası 745 gün daha sigortalı çalıştığının tespitine ve 769.33-YTL ihtar, 6.614.39-YTL fazla mesai, 2.223.22-YTL kıdem ve 140.18-YTL izin alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmiş ise de, varılan bu sonuç aşağıda açıklanan nedenler gereği yerinde değildir.

1-Davacının, davalıya ait kargo şirketinde Ekim-2000 yılından başlamak üzere 30.4.2005 tarihine kadar çalıştığının kabulü yerinde ise de davacı bu süreler içinde  668 gün daha eksik hizmetinin olduğu belirterek talepte bulunduğu halde, mahkemenin HUMK’un 74. maddesinde düzelenen  talepte bağlılık ilkesine aykırı şekilde, davacının 745 gün daha hizmetinin olduğu karar vermesi, usule ve yasaya aykırıdır.

2-Davacının, davalıya ait işyerinde belirtilen tarihler arasında fazla mesai yaparak çalıştığının kabulü ile fazla mesai alacağına hükmedilmesi doğru ise de bir kişinin sürekli olarak her gün 3 saat fazla mesai yapması ve bu çalışma temposuna yıllarca sürdürmesi hayatın olağan akışına  uygun olmadığından fazla mesai ücretinden hakkaniyet indirimi yapılmadan fazla miktarda fazla mesai alacağına hükmedilmesi dahi oluşa ve yerleşmiş Yargıtay uygulamalarına aykırı olduğundan doğru görülmemiştir.

Yapılacak iş; davacının çalışma tespitine ilişkin talebi gereğince eksik 668 gün hizmeti dikkate alınarak, yeniden bilirkişi hesap raporu düzenlenmesine, davacının günde 3 saat fazla mesai yaptığına ilişkin talebi gereğince de hesaplanan mesai alacağından uygun bir  oranda hakkaniyet indirimi yapılarak varılacak sonuç gereği bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmektedir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halide davalı işverene iadesine, 25.2.2008  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2202
Karar No: 2013/5072
Karar Tarihi: 23.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2202 E.  ,  2013/5072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/211139

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 26/04/2012, 2010/499 (E) ve 2012/132 (K)

SUÇ : Canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk Bedirhan'ın maktule Songül'e yönelen eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine vesaireye, sanık müdafiinin vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, olaydan bir gün önce para karşılığı cinsel ilişkiye girdiği maktule ile olay günü aynı amaçla buluşup sonrasında birlikte maktule'nin evine gittikleri, burada henüz cinsel ilişki yaşanmamışken belirlenemeyen bir nedenle maktuleyi 7 adeti tek başına öldürücü nitelikte olacak şekilde vücudunun, 28 ayrı yerinden bıçaklamak suretiyle öldürdüğü olayda;

A) Canavarca bir his şevki ile öldürme suçunda, sırf öldürmüş olmak için eylemin gerçekleştirilmesi gerekmekte olup, sanık tarafından maktulde öldürme neticesini almaya yönelik olarak pek çok sayıda öldürücü nitelikte kesici yara meydana getirilmesinin, başlı başına suçun canavarca bir hisle işlendiğini kabule elverişli kesin ve yeterli kanıt sayılamayacağı gözetilmeksizin; sanığın, kasten öldürme suçundan TCK.nun 81.maddesi yerine, yazılı şekilde suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek TCK.nun 82/1-b maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

B) Sanığın,22.10.2010 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığında alınan savunmasında maktulenin, aralarında herhangi bir tartışma olmaksızın kendisine ve ailesine yönelik olarak hakaret içeren sözler söylemesi nedeniyle sinirlendiğini ve sonrasını hatırlamayıp maktulü bıçaklanmış durumda gördüğünü bildirip,aynı gün Bakırköy 8.Sulh Ceza Mahkemesince yapılan sorgusunda da bu savunmasını tekrar etmesine karşın, 14.02.2011 tarihli oturumda Bakırköy 2.Ağır Ceza Mahkemesinde alınan savunmasında bu kez maktulün, kendisine ve ailesine hakaret etmesinden sonra eline bıçak aldığını görmesi üzerine bıçağı maktulün elinden alarak üzerine atılı suçu gerçekleştirdiği bildirdiği anlaşılmakla; sanığın, daha az ceza almaya yönelik olarak birbiriyle çelişkili savunmalarda bulunduğu ve bu nedenle savunmasına bu yönüyle itibar edilemeyeceği gözetilmeksizin; sanık hakkında haksız tahrik hükümlerini düzenleyen TCK'nun 29.maddesi uyarınca eksik ceza tayini;

Yasaya aykırı ve bozmayı gerektirmiş olup,sanık müdafii, Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 23/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12806
Karar No: 2014/456
Karar Tarihi: 09.01.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/12806 E.  ,  2014/456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu ....... Mahallesi 8527 parsel sayılı taşınmazın güneyinde dosya içerisindeki pafta örneğine göre yol bulunduğu, davalılar ... ile ...'un temyiz dilekçelerine ekledikleri pafta örneğinde ise "....." bulunduğu saptanmıştır. Bu nedenle, çelişkinin giderilmesi açısından ilgili pafta örnekleri de eklenerek dava konusu .......Mahallesi 8527 parsel sayılı taşınmazın çevresindeki tüm kanalları gösterir şekilde pafta örneğinin....... Bölge Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 09.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/14143
Karar No: 2012/16446
Karar Tarihi: 12.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/14143 E.  ,  2012/16446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, kiralananın 6570 sayılı Yasa kapsamında olmayıp Borçlar Kanununun adi kiraya ilişkin hükümlerine tabi arsa niteliğinde bulunduğunun davanın Borçlar Kanununun 262.maddesindeki fesih ihbar sürelerine uyularak açılması gerektiğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.