erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/6881
Karar No: 2013/5849
Karar Tarihi: 04.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/6881 E.  ,  2013/5849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahkemenin TCK'nun 53. maddesine ilişkin uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden teblinamedeki 2 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığa yükletilen tehdit, hakaret ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanığa verilen doğrudan ve kesin nitelikteki adli para cezasına ilişkin ilamların tekerrüre esas alınmayacağının gözetilmemesi

Kanuna aykırı, sanık ... müdafinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkrasından tekerrür uygulanmasına ilişkin kısımların çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 04/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1347
Karar No: 2021/14739
Karar Tarihi: 04.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/1347 E.  ,  2021/14739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafinin yüzüne karşı 15.03.2016 tarihinde verilen mahkumiyet hükmünün, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından yasal bir haftalık süreden sonra 21.04.206 tarihinde temyiz edilmiş olduğu anlaşılmakla, temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocukların geceyi geçirmek için müştekinin evine girdikleri, sabah 07:00 sularında evden ayrılırken televizyonu çalarak yakalandıkları anlaşılmakla hırsızlık suçunun tamamlanma anının gündüz vakti olmasına rağmen şartları oluşmadığı halde suça sürülenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanması,

2)Suça sürüklenen çocukların hırsızlık eylemini gerçekleştirdikleri yerin 1283 numaralı sokak olduğu, yakalandıkları yerin ise 1274 numaralı sokak olduğunun ve suça sürüklenen çocukların suça konu malları zilyedinin hakimiyet alanından çıkardıkları ve bu suretle suçun tamamlandığı, yakalama anında suça konu televizyonu bıraktıkları yeri bildirerek iadesini sağladıkları anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk hakkında şartları oluşmasına rağmen 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanmayarak şartları oluşmayan aynı Kanun’un 35. maddesinin tatbiki,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, CMUK'un 325. maddesi uyarınca bozma kararının suça sürüklenen çocuk ...’e sirayetine, 04/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21037
Karar No: 2015/139
Karar Tarihi: 13.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/21037 E.  ,  2015/139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2014/242-2014/663

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; mirasbırakan annesi “01.07.1919 doğumlu .......... ve ...........'ten olma Hadice Özmut” ile 747 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydındaki paylı maliklerden “.......... kızı ...........'nin ” aynı kişi olduklarının tespiti isteğinde bulunmuştur.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle tespit isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi .............'nin raporu okundu, düşüncesi alındı .Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5627
Karar No: 2019/5268
Karar Tarihi: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/5627 E.  ,  2019/5268 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı ... ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı Kanun'un 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.maddeden sözedilip, bu madde kapsamında değerlendirme yapılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf talebi, Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Hukuk Dairesince, karar gerekçesi yerinde görülerek esastan reddedilmiş; davacı bu sefer temyiz talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürülüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, özellikle de, davadan önce bir ödeme olgusu olup olmadığı, var ise, bunun borcu sona erdirip erdirmediği hususu üzerinde durulup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 14.01.2015 tarih 2014/3-8 E., 2015/10 K. sayılı kararı da gözetilerek, gerekirse konusunun uzmanı bilirkişiden rapor da alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ BOZULMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Esas No: 2016/4049
Karar No: 2016/15228
Karar Tarihi: 28.11.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/4049 E.  ,  2016/15228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkil şirket ile davalı arasında protokol yapıldığını, davalının alt kiraya verme yetkisi olduğunu ve kiraya verdiğini, protokolda anılı taşınmazın üzerinde inşa edilecek akaryakıt istasyonunun 27 yıl süreyle müvekkili şirkete kiralanması, tapuya şerhi ve bayiilik sözleşmesinin kurulması hususunda anlaşma düzenlendiğini, 27 yıllık kira bedeli olarak 34.466 TL olarak davalıya 17/02/2005 tarihinde ödendiğini, daha sonra istasyon için gereken ekipmanlar ariyet ile temin edildiğini, müvekkilinin istasyon otomasyon sistemini 27/06/2007 tarihinde kurduğunu, ancak Rekabet Kurulu'nun 05/03/2009 tarihli kararı ile bayilik sözleşmesi ile bağlantılı olarak yapılan intifa ve benzer etkiye sahip ekipman, kredi ve kira gibi ayni ve şahsi hakları içeren sözleşmelerin 18/09/2010 tarihinde ortadan kalkacağına ilişkin karar gereği taraflar arasında 18/09/2010 tarihinde yeni bir 5 yıllık bayilik sözleşmesi imzalandığını, davalının istasyonu başkasına devretmesi ve EPDK'nın lisansı 23/08/2011 tarihinde iptal etmesi sebebiyle bu tarihten sonraki kira sebebi nedeniyle karşı tarafın sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, KDV dahil 30.182,04 TL iadesinin gerektiğini, bakiye kira 20.369,44 USD ile diğer toplam 2.455,09 TL tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı talebinin zamanaşımına uğradığını, kira şerhi tarihinin 25/01/2005 tarihi olduğunu ve 25/01/2010 tarihi itibariyle hükümsüz kaldığını, davacı talebinin TL cinsi olması varsa temerrüt faizi olmayacağını, dava tarihi itibariyle istenebileceğini, demonte için ayrıca ücret talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının kusuru nedeniyle ifanın imkansız hale geldiği, davacının defterinin kesin delil niteliğinde olduğu, bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, otomasyon sisteminin bakım masrafları yönünden taraflar arasında sözleşme uyarınca davalı yanın sorumluluğunun bulunduğu, ariyet sözleşmesine ilişkin masrafların davalıya ait olduğu, davalı yanın faturaya süresinde itiraz etmediğinden içeriği kabul etmiş sayılacağı, temerrüd oluşmadığında faize dava tarihinden itibaren hükmedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü yönünde karar verilmiş, hüküm davacı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 28/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/29284
Karar No: 2014/19199
Karar Tarihi: 19.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/29284 E.  ,  2014/19199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın küçük balta ile şikayetçiye ait incir, elma ve armut ağaçlarını kestiği, bu eylemiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın savunması, katılan ve tanık beyanı, bilirkişi raporu, görgü ve tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

TCK'nın 53/3. maddesi gereğince, mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen hükümlünün sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanun'un 53/1. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeyerek hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüme “(c) bendinde belirtilen haklardan; sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanun'un 53/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5362
Karar No: 2018/9227
Karar Tarihi: 11.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/5362 E.  ,  2018/9227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

B-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, mağdurun aracından 70-80 TL civarında parayı aldığı olayda; suça konu paranın değerinin azlığı ile suçun işlenme şekli itibariyle suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak 5271 sayılı Yasa'nın suça sürüklenen çocuklara savunmasını yapmak üzere görevlendirilen zorunlu müdafiiye ödenen müdafiilik ücretinin, yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2005/13637
Karar No: 2006/5710
Karar Tarihi: 19.09.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2005/13637 E.  ,  2006/5710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 20.9.2005 gün ve saatte temyiz eden ... mirasçıları vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Temyiz incelemesi sırasında dosya içinde temyiz eden tarafların dayandıkları tapu kayıtları ile komşu parsellere ait kadastro tutanak suretleri ve dayanağı kayıtların yer almadığı görülmüştür. Bu nedenle;

1- Davacı ...'in dayandığı Ekim 1950 tarih 5 ve 6 sıra numaralı tapu kayıtlarının tüm tesis ve tedavülleri ile birlikte ,

2- Davacı ... ve arkadaşlarının dayanağı olan Eylül 1341 tarih 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15 ve 16 sıra numaralı tapu kayıtlarının bütün tesis ve tedavülleri ile birlikte,

3- Nizalı taşınmaza komşu olan bütün parsellerin kadastro tutanak suretleri ile dayanağı olan tapu ve vergi kayıtlarının bütün tesis ve tedavülleri ile birlikte,

Bulundukları yerlerden celbedilerek dosya içine konulması, bundan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10153
Karar No: 2021/14004
Karar Tarihi: 29.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/10153 E.  ,  2021/14004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada Kahramanmaraş 2. Sulh Hukuk ve Mudanya Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

Kahramanmaraş 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, somut olayda yapılan kolluk araştırması neticesinde kayyım tayini istenilenlerin yerleşim yeri adresinin ''... Mahallesi ... Sokak No:5 İç Kapı No:7 .../...'' olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesince, Mudanya İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından yapılan kolluk araştırması sonucunda, küçüklerin Mudanya/Bursa adresindeki dairenin kapalı olduğu, evde kimsenin olmadığı, binanın genellikle yazlıkçı olarak kullanıldığı ve fazla oturan sakinin olmadığı, küçüklere kayyımlık yapacak kimsenin bulunamadığı bildirilmekle küçüğün sürekli kalma niyetiyle oturma adresinin mahkeme yetki sınırlarında bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında her ne kadar Kahramanmaraş İl Emniyet Müdürlüğü tarafından yapılan kolluk araştırması sonucunda kayyım tayini istenilen küçüklerin "... Mahallesi ... Sokak No:5 İç Kapı No:7 .../..." adresinde yaşadıkları bildirilmiş ise de Mudanya İlçe Emniyet Müdürlüğü'nce yapılan kolluk araştırmasında "binanın genellikle yazlıkçı olarak kullanıldığı ve fazla oturan sakinin olmadığı" anlaşıldığından uyuşmazlığın Kahramanmaraş 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince gereğince Kahramanmaraş 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4702
Karar No: 2019/5259
Karar Tarihi: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/4702 E.  ,  2019/5259 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı Kanun'un 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.maddeden sözedilip, bu madde kapsamında değerlendirme yapılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf talebi, Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Hukuk Dairesince, karar gerekçesi yerinde görülerek esastan reddedilmiş; davacı bu sefer temyiz talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürülüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, özellikle de, davadan önce bir ödeme olgusu olup olmadığı, var ise, bunun borcu sona erdirip erdirmediği hususu üzerinde durulup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 14.01.2015 tarih 2014/3-8 E., 2015/10 K. sayılı kararı da gözetilerek, gerekirse konusunun uzmanı bilirkişiden rapor da alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ BOZULMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

..........