erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/18989
Karar No: 2012/23616
Karar Tarihi: 12.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/18989 E.  ,  2012/23616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki "hafif "ve "pek hafif" ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değer azlığının" 5237 sayılı yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden koşulları bulunmadığı halde 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya, içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 "sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108.maddesinin (4), (5), (6). fıkralarında " Hakim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır. Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir."denmiştir. Denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi,

hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye aittir. Buna göre hükümlülük kararında mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 58/7.maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu

bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye

aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak TCK.nın 58.maddesi ile uygulamaya ilişkin kısımdan "1 yıl süre ile" sözcüklerinin çıkarılmak suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/5158
Karar No: 2008/1857
Karar Tarihi: 10.04.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/5158 E.  ,  2008/1857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı ... plaka sayılı aracın, davalılardan ... İnşaat Malzemeleri Sanayi Taah. Nakliyat Ve Tem. Hizm. Ltd.Şti’nin maliki ve ...’un sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı araç ile ... ’nun maliki, Koçallianz Sigorta A.Ş.nin sigortalısı, ... ’nun sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı aracın müşterek kusurla neden oldukları kaza sonucu hasarlandığını belirtip, ... plaka sayılı aracın trafik sigorta şirketinden 5.000,00 YTL tahsil edildikten sonra kalan 7.400,00 YTL tazminatın 14.02.2006 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (davalı ... şirketinin poliçesindeki limitle sorumlu olması kaydıyla) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Koç Allianz Sigorta A.Ş. vekili, sorumluluklarının poliçe limiti ve sigortalılarının kusuru ile sınırlı olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, yetkiye ve kusura itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... , kusura itiraz ederek davanın reddini istemiştir.

Davalılar Akbir İnşaat Malzemeleri Sanayi Taah. Nakliyat ve Temizlik Hizmetleri Ltd.Şti ve ... cevap vermemişlerdir.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile 2.440,00 YTL tazminatın davalılar İnşaat Malzemeleri Sanayi Taah. Nakliyat Ve Temizlik Hizmetleri Ltd. Şti ve ...’dan, 4.960.00 YTL.’nin davalılar ... , ... ve Koç Allianz Sigorta A.Ş’den olmak üzere toplam 7.400.00 YTL’nin müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline, davalı Koç Allianz Sigorta A.Ş. yönünden 06.06.2006 tarihinden itibaren, diğer davalılar yönünden 14.02.2006 tarihinden itibaren alacağa yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 298.60 YTL kalan onama harcın temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 11.2.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19230
Karar No: 2014/19197
Karar Tarihi: 10.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/19230 E.  ,  2014/19197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan sonra haberdar edilmeyen ... Bankasına gerekçeli kararın usulünce tebliğ yapıldıktan sonra suçtan zarar gören banka adına yetkilileri tarafından verilen 28.05.2014 tarihli dilekçe hakkında tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla; bu konuya ilişkin ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 10.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4578
Karar No: 2016/19986
Karar Tarihi: 05.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/4578 E.  ,  2016/19986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkında mağdur ...'ı , sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçları nedeniyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları hakkında itiraz üzerine ... Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 20.05.2014 tarih ve 2014/719 değişik iş numaralı kararıyla kesin olarak itirazların reddine karar verilmiş olması nedeniyle bu hükümler inceleme kapsamına dahil edilmemiştir.

Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde:

a) Mağdur ...'in olayın hemen akabinde kolluk tarafından alınan 24.10.2010 tarihli ifadesinde ''...ekmek fırınının camına kafa attım ve camdan içeri girdim,bu esnada kolumu cam kesti...''şeklinde beyanda bulunması ve olay yerinde bulunup görgüye dair bilgisi olan mağdurun kardeşi ...'ın da olayın hemen akabinde kolluk tarafından alınan 24.10.2010 tarihli ifadesinde mağdurun bu ifadesini doğrulaması ,mağdur...'de ki yaralanmanın sol ön kolda 10-12 cm uzunluğunda tendon ve arter kesisi şeklinde olması , fırının 80x200 cm boyutundaki camının kırıldığının tutanak ile tespit edilmesi karşısında, mağdur ve kardeşinden , mağdur ...'in hayati tehlike geçirmesine neden olan sol ön kolunda kesi şeklindeki yaralanmanın ne şekilde meydana geldiğinin sorulup açıklattırılarak tespitine çalışılması, alınan beyanlar ışığında gerekmesi halinde dosyanın Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ilgili ihtisas dairesine gönderilip mağdurdaki yaralanmanın anlatılan safahatla uyumlu olup olmadığı hususu hakkında tıbbi görüş sorularak ve deliller birlikte tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun tespitine çalışılması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c)Temyize konu suç açısından " diğer suçların ise tarafların dolaylı ikrarı, adli tıp raporlarıyla sübut bulduğu" denilmek suretiyle karara özgü hiç bir gerekçeye yer verilmeden gerekçeden yoksun bir biçimde hüküm kurularak Anayasa'nın 141 ve CMK'nin 232. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16379
Karar No: 2013/16318
Karar Tarihi: 14.06.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/16379 E.  ,  2013/16318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava, su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 14.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/13399
Karar No: 2008/14426
Karar Tarihi: 04.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/13399 E.  ,  2008/14426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALI (...) :

Taraflar arasındaki kayyım hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ile Kdz./Ereğli 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 430. maddesinde; “temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; yapılan araştırma ve beyanlardan nüfus kaydında küçüğün annesi olarak gözüken ...’nın gerçek annesi olmadığı ve küçüğün yanında bulunmadığı, çocuğu hiç görmediği, babası ...’nın ise Aytaş Köyü-.../Trabzon adresinde oturduğunun bildirildiği ... ile babası ...’nın Trabzon/...-Aytaş Köyü nüfusuna kayıtlı olduğu gözlenmekle son yerleşim yeri olan ... Sulh Hukuk Mahkemesi davaya bakmakla yetkilidir.

O halde, yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/11/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3210
Karar No: 2014/3954
Karar Tarihi: 09.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/3210 E.  ,  2014/3954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Babaeski Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mah. Sıf.)

Tarihi : 09.04.2013

Numarası :2012/220-2013/186

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. Sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 Sayılı Yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/10625
Karar No: 2022/10075
Karar Tarihi: 08.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/10625 E.  ,  2022/10075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemi ise çocuğun kaçırılması ve alıkonulması kabul edilerek bu suçlar ile kasten yaralama suçundan mahkumiyeti

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Olay tarihinde sanığa isnat edilen eylemlerin oluşa uygun kabule göre reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması, kasten yaralama suçlarını oluşturup düzenledikleri 5237 sayılı TCK'nın 104/1, 234/3 ve 86/2. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulundukları ve hakkında bozma öncesi sorgusu da yapılarak reşit olmayanla cinsel ilişki ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından mahkumiyet, kasten yaralama suçundan düşme kararı verilen 18.02.2014 tarihi ile bozma sonrası verilen 31.03.2022 tarihli mahkumiyet hükümleri arasında bu sürenin geçtiği gözetilmeden mahkumiyetine karar verilmiş olması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca müsnet suçlardan görülen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7821
Karar No: 2016/13367
Karar Tarihi: 13.10.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/7821 E.  ,  2016/13367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Sanığın hakaret eylemine ve yükletilen suça yönelik, katılan ...'ün temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda, katılanın, sanığın kız arkadaşına kötü tekliflerde bulunduğunu dile getirerek katılana “bir daha arkadaşıma böyle teklifte bulunursan saçını başını yolarım” dediğini ikrar etmesi karşısında, sanığın kız arkadaşının tanık olarak dinlenerek, haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılması suretiyle sanığın hukuki durumunun tesbiti gerekirken, eksik inceleme ve yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ...'ün temyiz nedenleri ile, tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1948
Karar No: 2017/5163
Karar Tarihi: 26.10.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1948 E.  ,  2017/5163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Cumhurbaşkanına hakaret

Hüküm : TCK'nın 299/1-2,125/4,53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Cumhurbaşkanına hakaret suçunun aleni olarak işlenmesi nedeniyle temel cezadan artırım yapılması esnasında uygulanan Kanun maddesinin "TCK’nın 299/2. maddesi" yerine "TCK'nın 125/4. maddesi" olarak belirtilmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. bendindeki "TCK'nın 125/4" ibaresinin çıkartılarak yerine "TCK'nın 299/2" ibaresinin eklenilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/498
Karar No: 2020/1168
Karar Tarihi: 17.02.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/498 E.  ,  2020/1168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre, davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen 11.11.2016 tarihli hüküm Dairemizin 2018/1702 esas ve 2018/12519 karar sayılı ilamı ile "Davalı kadın yararına hükmolunan tazminatların az olduğu" gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda manevi tazminat (TMK m. 174/2) yönünden yeniden verilen hüküm, miktar yönünden Dairemizin bozma kararı ile güdülen amaca uygun olmayıp bu sefer çoktur. Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.02.2020 (Pzt.)
Esas No: 2013/5539
Karar No: 2014/3846
Karar Tarihi: 04.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/5539 E.  ,  2014/3846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Lüleburgaz 1. Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi :12.04.2013

Numarası :2012/427-2013/219

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.