Esas No: 2014/13264
Karar No: 2014/20040
Karar Tarihi: 04.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/13264 E.  ,  2014/20040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/115933

MAHKEMESİ : Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2007/446 (E) ve 2008/275 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5 ay hapis cezasına hükmedildikten sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve sanığın deneme süresinde yeniden suç işlemesi nedeniyle açıklanan hükmün seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceğine ilişkin 5237 sayılı CMK'nın 231/11.maddesinde açık hüküm olmadığından, verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca kamuya yararlı işte çalıştırma yaptırımına çevrilemeyeceğine yönelen ve aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayan tebliğnamedeki eleştiri niteliğindeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğun nüfus kayıtlarına göre 15-18 yaş aralığında olduğu anlaşıldığından mahkeme tarafından verilen hükümde 5237 sayılı TCK'nın 31/3 maddesine göre indirim yapılması yerine aynı yasanın 31/2 maddesinin uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Suça sürüklenen çocuğun nüfus kayıtlarına göre 15-18 yaş aralığında olduğu anlaşıldığından mahkeme tarafından verilen hükümde 5237 sayılı TCK'nın 31/3 maddesine göre indirim yapılması yerine aynı yasanın 31/2 maddesinin uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi,

2-)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 20 TL değerindeki inşaat malzemelerini çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk İ.. O.. ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının gözetilmesine, 04/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.