Esas No: 2022/4546
Karar No: 2023/25381
Karar Tarihi: 07.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/4546 E.  ,  2023/25381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/82 E., 2021/1301 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Karar verilmesine yer olmadığı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.05.2021 tarihli kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararıyla; sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2022 tarih ve 2021/109114 sayılı Tebliğnamesiyle, karar verilmesine yer olmadığı, dosyanın mahalline iadesi yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyizinin; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına karar verildiği; ancak söz konusu ilamın, suç tarihi olan 14.05.2017 tarihinden sonra 01.10.2018 tarihinde kesinleşmiş bulunmasına göre tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın sabıkasında bulunan başka bir ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde alkollü vaziyette eve gelen sanığın annesine ve eşine yönelik darp eylemleri nedeniyle olaya müdahale eden görevli polislere hitaben “gelin a..na koyduklarım” demek suretiyle tek bir fiil ile birden fazla kişiye karşı hakaret suçunu işlediği, sanığın olay yeri itibariyle aleniyet unsurunun oluştuğu Yerel Mahkemece kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf talepleri yerinde görülmemiş olmakla, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükümlülüğe ilişkin Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/66 Esas, 2014/72 sayılı hükmün, incelemeye konu suç tarihinden sonra kesinleştiğinin anlaşılması karşısında bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağı, bunun yerine sanığın adli sicil kaydında yer alan Bala Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/6 Esas ve 2008/120 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hükümde hukuka aykırılık görülmüştür.

B. Tebliğnamedeki Görüş Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesinin 05.07.2021 tarihli ek kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın kaldırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 208 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın, hakaret suçundan verilen hükme yönelik olmadığı belirlendiğinden, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.05.2021 tarihli, 2021/82 E. ve 2021/1301 K. Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği, hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümden "Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/66 Esas, 2014/72 Karar sayılı" ibaresinin çıkarılarak, yerine "Bala Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/6 Esas ve 2008/120 Karar sayılı" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bala Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.