erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/19890
Karar No: 2014/17923
Karar Tarihi: 08.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/19890 E.  ,  2014/17923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi,... 11.Sulh Hukuk Mahkemesi,... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yerinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince kolluk araştırmasına göre kısıtlı adaylarının yerleşim yerinin “...” ili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kolluk araştırmasına göre kısıtlı adaylarının yerleşim yerinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise;kolluk araştırmasına göre kısıtlı adaylarının yerleşim yerinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayları hakkında yapılan son zabıta araştırmasına göre halen “...” ikamet etmekte oldukları anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1832
Karar No: 2018/8221
Karar Tarihi: 18.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/1832 E.  ,  2018/8221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava hizmet tespiti ve sigorta primine esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1- Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine,

2- Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 3.maddesinin II-A fıkrasının 4958 sayılı Yasa’nın 57. maddesi ile yürürlükten kaldırılmadan önceki halinde; malullük,yaşlılık ve ölüm sigortaları bir işveren emrinde çalışan ve ... uyruklu olmayan kimselerden Kurumdan yazılı istekte bulunanlar hakkında ve istek tarihinden sonraki aybaşından başlanarak uygulanacağı belirtilmiştir.4958 sayılı Yasa’nın yürürlüğe girdiği 06.08.2003 tarihinden itibaren bir işveren emrinde çalışan yabancı uyruklu işçiler isteklerine bakılmaksızın tüm sigorta kolları kapsamına alınmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden somut olayda, davacının 29.07.2003 tarihinde yapılan değişiklikten önce Kuruma yapılmış yazılı bir isteği olmadığı gibi işveren tarafından bildirimi olmadığı için kurumdan yazılı istekte bulunduğu da kabul edilemeyeceğinden, 4958 sayılı Yasa’nın yürürlüğe girdiği 06.08.2003 tarihinden itibaren, isteğine bakılmaksızın tüm sigorta kolları kapsamına alınması gerektiğinin kabulü yerine, değişiklikten önceki dönem yönünden de istemin kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yukarıda anlatılan mevzuat hükümleri çerçevesinde mahkemece yapılacak iş; davacının 4958 sayılı Yasa’nın yürürlüğe girdiği 06.08.2003 tarihinden itibaren isteğine bakılmaksızın tüm sigorta kolları kapsamına alınması gerektiği ve bu dönem sonrası sigorta primine esas kazancının tespitiyle, fazlaya dair istemin reddine karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8131
Karar No: 2018/3555
Karar Tarihi: 27.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/8131 E.  ,  2018/3555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4,62/1, 50, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan zorunlu müdafii ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

(I) Sanık müdafiinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede,

Sanık müdafinin 26/12/2014 tarihinde temyiz isteminde bulunduktan sonra dosyaya ibraz ettiği 24/02/2017 tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçtini bildirmesi karşısında, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE

(II) Annesi ve babası olan katılanların şikayetçi olduğunu ve katılmak istediklerini beyan etmesine rağmen, mağdur küçüğün CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve zorunlu müdafii vasıtasıyla hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdur küçük ...'in CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek katılan zorunlu müdafiinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemesine gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan zorunlu müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1-Katılan ...'in adli raporunda genel durumunun iyi,açık yara ve lezyon olmadığı, beyin ve batın grafileri ile nörolojik muayenesinin doğal olduğunun, katılanlar ... ve ...'un adli raporlarında ise kati raporun beyin cerrahı ve ortopedi uzmanınca verilmesi gerektiğinin bildirilmesi karşısında, meydana gelen kazada yaralanıp yaralanmadığının tespit edilerek yaralanmış ise diğer katılanlar ile birlikte yaralanmalarının derecesini bildirir kati adli raporlarının temin edilmesinin ardından sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/1-a maddesinin TCK'nın 50 maddesi olarak gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmesi suretiyle TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan zorunlu müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2016/1052
Karar No: 2016/5053
Karar Tarihi: 17.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1052 E.  ,  2016/5053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, şikayetçiler ikametlerinin balkonlarında bulundukları sırada yanlarına gelerek Allah rızası diye dilenmeye başladığı, bu sırada şikayetçilere, "sizde büyü var, isterseniz ben büyüyü bozarım" dediği, şikayetçi S..’a ait ziynet eşyasını alıp eşarba sarmak suretiyle şikayetçileri dolandırdığının iddia edildiği olayda;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçu işlediği sübut bulduğundan verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5659
Karar No: 2014/5714
Karar Tarihi: 13.10.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/5659 E.  ,  2014/5714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Muğla 2. Asliye Hukuk Hakimliği (Tük. Mah. Sıf.)

Tarihi :21.03.2014

Numarası :2013/700-2014/155

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvuru harçlarının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13256
Karar No: 2015/42153
Karar Tarihi: 22.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/13256 E.  ,  2015/42153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine göre, katılanın soruşturma aşamasında, “Olay günü arabamı park edeceğim sırada daha önceden tanıdığım sanık bir balta ile üzerime geldi. Bana 600 TL vermezsen seni yaşatmam, dedi. Ben de kaçtım.” diye söylediği, ancak yargılama aşamasında katılanın dinlenilmediği, sanığın ise aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, bu olaydan 16 gün sonra 27.09.2008 tarihinde sanığın yine katılandan 600 TL para isteyip, yumrukla darp etmesi neticesinde sanık hakkında .. Ağır Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açıldığı, 01.04.2010 tarih 2009/79 Esas ve 2010/ 89 Karar sayılı karar ile yağmaya teşebbüs suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası verildiğinin anlaşılması karşısında; öncelikli olarak olayın tek tanığı olan katılan .. mahkemeye çağrılarak dinlenilmesi ve .. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/79 Esas 2010/89 Karar sayılı dosyasının getirtilip incelenerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6013
Karar No: 2013/5360
Karar Tarihi: 06.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/6013 E.  ,  2013/5360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava, su aboneliği yapılması sırasında ödenen kanal katılım ve şebeke bedelinin istirdadına ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 6.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10270
Karar No: 2012/20130
Karar Tarihi: 28.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/10270 E.  ,  2012/20130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli sebep olmadan feshedildiğini ... sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 4857 sayılı İş Kanunu gereğince işyerinde çalışan eleman sayısının 30 kişinin altında kaldığı ve 4857 sayılı Kanun güvencesi kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı iş kolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Dosya içeriğine göre, davacının çalıştığı davalıya ait 1063305 sicil nolu işyerinde fesih tarihi itibariyle 11 işçi bulunduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca, davalıya 1068750 sicil nolu işyerlerinde de fesih tarihi itibariyle çalışan işçiler bulunduğu ve işçi sayısının 30'dan fazla olduğu görülmektedir. Ancak, davalıya ait diğer işyeri ile davacının çalıştığı işyerinin aynı iş kolunda olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda, davalı işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirleneceğinden, davalıya ait 1068750 sicil nolu işyerinin davacının çalıştığı ... sicil nolu işyeri ile aynı iş kolunda bulunup bulunmadığının

araştırılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3850
Karar No: 2015/14545
Karar Tarihi: 28.05.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/3850 E.  ,  2015/14545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsuz haciz yolu ile takipte borçlunun borca itiraz ederek, ödeme belgesi sunduğu, alacaklının ödeme belgesine “e mahsuben kısmının” sonradan eklendiğini ileri sürdüğü, mahkemece; alacaklının ödeme belgesindeki imzayı inkar etmediği ancak belgenin içeriği kabul edilmediği,senet ve ödeme belgesinin aynı tarihte düzenlendiği gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

Başvuru bu haliyle İİK'nun 169. maddesi uyarınca borca itiraz niteliğinde olup, İİK'nun 169/a-1. maddesi gereğince; borcun bulunmadığı veya itfa yahut imhal edildiği resmi veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile kanıtlanmalıdır.

Somut olayda borçlu tarafından dosyaya sunulan ve alacaklı tarafından imzası inkar edilmeyen 10.01.2014 tarihli ödeme belgesinde, “31.03.2014 tarihli senete mahsuben, tutarı 20.000 TL” açıklaması olduğu, bu durumda ödeme belgesinin borca itirazı kanıtlamaya yeterli ve dolayısıyla İİK.nun 169/a-1 maddesine uygun nitelikte belgelerden olduğu görülmektedir.

Öte yandan imzayı kabul eden alacaklının, ödeme belgesinde tahrifat yapıldığı iddiası yargılamayı gerektirdiğinden, icra mahkemesi dar yetkili mahkeme olup, borca itiraz halinde ancak İİK'nun 169/a maddesi uyarınca inceleme yapabilir.

O halde mahkemece borca itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/28144
Karar No: 2014/23886
Karar Tarihi: 01.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/28144 E.  ,  2014/23886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava, su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 günlü ve 2014/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 01.02.2014 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17761
Karar No: 2019/6417
Karar Tarihi: 01.04.2019

**18. Ceza Dairesi         2016/17761 E.  ,  2019/6417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilerek dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın, birden fazla görevliye karşı silahtan sayılan balta ve sopa ile direnmesine karşın, TCK'nın 265/4. ve 43/2. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesinin, infaz evresinde re'sen gözetilebileceği,

Anlaşıldığından, sanık ...’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 01/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/28599
Karar No: 2014/28583
Karar Tarihi: 02.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/28599 E.  ,  2014/28583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/229698

MAHKEMESİ : Keçiborlu Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2012

NUMARASI : 2010/77 (E) ve 2012/5 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosyada mevcut 21/10/2010 tarihli tutanağa göre sanığın komşusunun, sanığın akli dengesinin yerinde olmamamsı nedeniyle sık sık mahalle sakinlerine rahatsızlık verdiğinden bahisle müracaatta bulunduğunun belirtildiği, sanık vasisinin temyiz dilekçesinde; sanığın akıl ve ruh sağlığının yerinde olmadığını belirttiği anlaşıldığından, sanığın 21/10/2010 tarihinde işlediği iddia edilen fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını kavrama yeteneğini azaltacak derecede akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu yada Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de; dosyada mevcut 21/10/2010 tarihli tutanağa göre, sanığın, hakkında başka bir şikayet nedeniyle kendisi ile görüşen kolluk görevlilerine yazlıkçıların evine girerek buradan yiyecek aldığını beyan etmesi üzerine sanığın evinde yapılan aramada sanığın yakınana ait evden aldığı eşyaları göstererek yakınana ait evden aldığını da göstermesi üzerine yakınanın eşyaları teşhis edip teslim aldığı anlaşıldığından, soruşturma evresinde gerçekleşen iade nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve sanık vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02/12/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.