erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/9152
Karar No: 2012/6394
Karar Tarihi: 02.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/9152 E.  ,  2012/6394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kasıtları da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimleri kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde 150/2. maddesi ile cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK.nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK.nun 53/1. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘TCK.nun 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2842
Karar No: 2017/12814
Karar Tarihi: 12.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/2842 E.  ,  2017/12814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kayıtlarının Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili dava dilekçesinde müvekkillerinin müşterek ...adlı ikiz çocuklarının bulunduğunu, ...l'in mükerrer kayıt olduğunu belirterek bu kayıtların silinmesini ve nüfusun buna göre düzeltilmesini istemiş; mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki nüfus kayıtlarının incelenmesinde; nüfus kayıtlarının terkinine karar verilen 09.09.1980 doğumlu Sevim ve Sevil'in 15.08.2014 olan dava tarihinde reşit oldukları ve davacı anne ve babanın aktif husumet ehliyeti bulunmadığı anlaşıldığından davanın aktif husumet ehliyetinin yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMKnun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMKnun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 12.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/1883
Karar No: 2007/4257
Karar Tarihi: 17.04.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/1883 E.  ,  2007/4257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanın mal kaçırmak amacıyla ..parça taşınmazı davalı H.. H..ve diğer davalılar miras bırakanı K..a satış yoluyla temlik ettiğini, satışın gerçek olmadığını ileri sürüp, muvazaa nedeniyle tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında mirasçılar adına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığını, temliklerin günün rayiç değeri üzerinden yapıldığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar,2. Hukuk Dairesince; “... taraf teşkili sağlanmadan ve dava hakkı ispatlanmadan eksik araştırma ile davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru değildir...” gerekçesiyle bozulması üzerine bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 2.Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; miras bırakanın vekili aracılığıyla çekişme konusu .parça taşınmazı 23.08.1968 tarihli akitle davalı H...H..’e ve diğer davalıların miras bırakanı Kazım’a satış yoluyla temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, anılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Hemen belirtilmelidir ki, taraflar arasındaki çekişmenin çözüme kavuşturulabilmesi bakımından, öncelikle davacıların murisle irs ilişkisinin saptanması ve mirasçılık durumunun ve pay oranlarının belirlenmiş olması gerektiği kuşkusuzdur. Dosya içinde miras bırakan İ..K..’.ait , ayrı mirasçılık belgesi bulunmakta olup, her mirasçılık belgesinde mirasçı gösterilen kişiler ve pay oranları farklıdır. Anılan mirasçılık belgelerinde mirasçı gösterilen kişilerin hasım gösterilmesi suretiyle verasetin iptali davası açılması, mirasçılık durumunun kesin olarak belirlenmesi,açılacak dava sonucunun beklenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken gerçek mirasçıları yansıtıp yansıtmadığı belli olmayan Bala Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.04.2004 tarih,2003/254 Esas,2004/118 Karar sayılı mirasçılık belgesinin hükme esas alınması doğru değild Bir kısım davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre şimdilik işin esasının incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,17.4.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4461
Karar No: 2014/1447
Karar Tarihi: 10.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/4461 E.  ,  2014/1447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde 05/05/2010 başlangıç, 05/05/2011 bitiş tarihli poliçe ile sağlık sigortası yaptırdığını, müvekkilinin aniden geçirdiği beyin kanaması nedeniyle kaldırıldığı hastanede 15/09/2010 tarihinde operasyona alındığını, beyin kanaması (... ) ve beyinde kitle... tedavisi nedeniyle yapılan tedavi giderlerini davalının ödemediğini ileri sürerek, 28.640,00 TL tedavi masrafının 18/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan teshilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının rahatsızlığının poliçe özel şartları gereğince 1 yıl bekleme süresi öngörülmüş ve bu süre içinde teminat kapsamı dışında sayılan “her türlü bening kist ve kitle” rahatsızlığı olması nedeniyle tedavi masraflarının ödenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının beyin kanaması (... ) nedeniyle ameliyat edildiği, bu sırada tıbbi ve ... gereklilik dolayısıyla buna yol açmış olan ... beyin urunun da (...) çıkartıldığı, ameliyatının ciddi ve ... acil bir durum olan beyin kanaması nedeniyle gerçekleştirilmiş olup sigorta poliçesi teminatında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 28.640 TL’nin 26/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.330,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/35100
Karar No: 2021/9504
Karar Tarihi: 01.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/35100 E.  ,  2021/9504 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 26.04.2021 tarih ve 2021/7462 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.06.2021 tarih ve KYB-2021/67073 sayılı ihbarname ile;

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının18.11.2020 tarihli ve 2020/78530 soruşturma, 2020/5128 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri bakımından dosyanın Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05.01.2021 tarihli ve 2020/179318 soruşturma, 2021/316 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair Bakırköy 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2021 tarihli ve 2021/54 değişik iş sayılı kararının "Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04.11.2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilamında "...dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle..." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin paranın çekildiği yer olacağı nazara alındığında, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin hesabından gönderilen paranın ... Bankasına ait ... Caddesi, ... Sokak, No:2/1 adresinde bulunan ATM'den çekildiği, bu halde haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı incelenen dosya kapsamından anlaşılmakla, 14.07.2021 tarih ve 31541 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanunun 10. maddesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 12. maddesine eklenen 6. fıkrasında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının ya da banka veya kredi kartlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenen suçlarda mağdurun yerleşim yeri mahkemelerinin de yetkili olacağının düzenleme altına alınması ve aksine bir düzenleme olmadıkça usûl hükümlerinin derhal uygulanmasının gerekmesi karşısında, kanun yararına bozma istemine konu edilen ve mağdurun yerleşim yeri Cumhuriyet Başsavcılığını yetkili tayin eden merci kararında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı ve bu nedenle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden, Bakırköy 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2021 tarih ve 2021/54 D.İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 01.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9840
Karar No: 2020/4112
Karar Tarihi: 19.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/9840 E.  ,  2020/4112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, cinsel taciz, tehdit, hakaret

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, cinsel taciz, tehdit ve hakaret suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin olan hükümlerin temyizi mümkün bulunmadığından, sanık hakkında hakaret suçundan doğrudan belirlenen 1.500 TL adli para cezasına ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, cinsel taciz, tehdit suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanığın işlediği cinsel taciz ve tehdit suçlarının üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece mahkumiyet hükmü kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nın 251. maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1/c bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas, 2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçu yönünden katılanın başka delillerle desteklenmeyen soyut ve çelişkili ifadeleri, savunma, tanık beyanları, olayın intikal şekli ve zamanı ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12088
Karar No: 2014/19596
Karar Tarihi: 18.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/12088 E.  ,  2014/19596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2013

NUMARASI : 2012/577-2013/52

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, avukatlığını yapan davalının 09.05.2001 tarihli belge (protokol) başlıklı belge ile vekili olarak yaptığı takiplerden aldığı paralardan dolayı 20.000.DM borçlu olduğunu ve 01.10.2002 tarihine kadar ödeyeceğini kabul ve taahhüt etmesine rağmen borcunu ödemediğini ileri sürerek şimdilik 10.300.00.TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yetkili mahkemenin ikametgahı yer mahkemesi olan Ankara Mahkemelerinin olduunu belirterek öncelikle yetkisizlik kararı verilmesini dilemiştir

Mahkemece, HMK.’nun 6. maddesi gereğince mahkemenin yetkisizliğine, istek halinde dosyanın Ankara Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK.'nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca TBK.'nun 89. maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlartırılmadıkça para borcu alacaklının ikametgahında ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı) Somut olayda az yukarıda anılan HMK.'nun 10. ve TBK.'nun 89. maddesi gereğince taraflar arasında imzalanan belgeye göre alacaklı olan davacının yerleşim yeri olan ve davanın açıldığı Samsun Mahkemesi bu davaya bakmaya yetkilidir. Mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7428
Karar No: 2016/4857
Karar Tarihi: 23.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/7428 E.  ,  2016/4857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araç ile seyir halinde iken, park halindeki araca çarparak olay yerinden kaçtığı ve olaydan yaklaşık 3 saat sonra alınan rapora göre 153 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi üzerine, sanık hakkında trafik güvenliğini tehkileye sokma suçundan kamu davası açılan olayda,

Her ne kadar; sanık kovuşturmadaki ifadesinde ve soruşturmada verdiği ikinci ifadesinde, kaza sonrası evine gittikten sonra alkol aldığını ve kaza anında alkollü olmadığını beyan etmiş ise de, kaza tespit tutanağı ve tanık beyanlarına göre olayın 30/05/2014 günü saat 23,00’da gerçekleştiği, olaydan hemen sonra 31/05/2014 tarihinde alınan Mağdurlar ... ve ...’ın benzer beyanlarında; olay günü hastane önünde ...’a ait aracın birlikte durdukları sırada, sanık tarafından kullanıldığı tespit edilen aracın kavşaktan sola kontrolsüzce döndükten sonra üzerlerine gelerek önce her ikisine çarptığını, sonra ...’un aracına çarparak durduğunu, daha sonra aracıyla olay yerinden kaçtığını beyan ettikleri, ancak olaydan birkaç gün sonra verdikleri ifadelerinde sanığın kendilerine çarpmadıklarını ve sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmiş iselerse de, mağdurlar hakkında aldırılan raporlarda, mağdurların basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandıklarının tespit edildiği, sanığın olay sonrası 31/05/2014 tarihli saat 02.56’da verdiği ifadesinde, “ben bu akşam saatlerinde bir miktar alkol almıştım, daha sonra Alman Hastanesi civarında bulunan ikametime gittim.” şeklindeki beyanı dikkate alındığında, sanığın olay günü akşam saatlerinde alkol aldıktan sonra olay yeri Alman Hastanesi önüne geldiği sırada aldığı alkolün etkisiyle önce mağdurlara çarpıp, sonra mağdur Nailin aracına çarparak durduğu, sonrasında olay yerinden kaçtığı, bilahare sanığın yakalandığında da 153 promil alkollü olduğunun tespit edildiği göz önünde bulundurulduğunda, sanığın, olay öncesinde alkol aldığı ve üzerine atılı eylemin sübut bulduğu gözetilerek sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle, sanığın ve tanıkların olaydan sonra alınan ikinci beyanlarına itibarla, sanık hakkında mahkumiyete yeter delil bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmesi, İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5986
Karar No: 2014/1490
Karar Tarihi: 05.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/5986 E.  ,  2014/1490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2008/169093

MAHKEMESİ : Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2008

NUMARASI : 2008/455 (E) ve 2008/537 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, hazırlık soruşturması başlamadan,yakalandığı esnada yakınanın, aracından çaldığı teyp ve kumandanın yerini göstermek suretiyle iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; hakkında, 5237 sayılı Yasanın 168/1.maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesiyle uygulama yapılırken anılan maddenin 6 ve 7. fıkraları uyarınca ayrıca denetimli serbestlik tedbirine de karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. E.. savunmanın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.