erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/15699
Karar No: 2014/18057
Karar Tarihi: 20.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/15699 E.  ,  2014/18057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/282854

MAHKEMESİ : Gebze 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2011

NUMARASI : 2009/999 (E) ve 2011/206 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 30,00 TL para çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. Ç..'ün temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.05.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/13197
Karar No: 2020/9856
Karar Tarihi: 01.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/13197 E.  ,  2020/9856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan uygulanan maddenin 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesi yerine 116/1. olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, yine sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılırken 12 ay yerine, 1 yıl hapis cezasına hükmolunması aynı Kanun'un 62.maddesi ile yapılan indirim sonucu belirlenen sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın hırsızlık suçundan pişmanlık göstermediği ve rızai iade de söz konusu olmadığından, yasal şartları gerçekleşmediği hâlde, TCK'nın 168/1.maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2047
Karar No: 2019/15231
Karar Tarihi: 01.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/2047 E.  ,  2019/15231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 01/10/2019 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1-... 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/1824 – 2014/25 karar sayılı dosyasının dosyamız içine konarak, kesinleşmişse kesinleşme şerhini içerir karar örneğinin ilgili mahkemesinden istendikten,

2-Dava konusu taşınmazın kadastro tutanağı varsa kadastro komisyon kararı da dahil tüm geldi kayıtlarının ilgili Tapu Müdürlüğünden istendikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1013
Karar No: 2015/12520
Karar Tarihi: 04.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1013 E.  ,  2015/12520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/793-2014/38

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı O. B.vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6211
Karar No: 2020/683
Karar Tarihi: 23.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/6211 E.  ,  2020/683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.05.2017 gün ve 2016/151 Esas, 2017/148 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden ise istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak bu suçtan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılamada 01.10.2018 tarihli kısa kararın açıklandığı celseye ilişkin duruşma tutanağının incelenmesinde, duruşmaya sanık ve müdafisi dışında başka gelen olmadığı belirtildiği halde duruşma zaptının sonunda "sanık ve müdafinin, mağdure vekilinin, katılan bakanlık vekilinin yüzlerine karşı" denilmek suretiyle hükümde karışıklığa sebebiyet verilmesi karşısında, Bölge Adliye Mahkemesi kararının katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekiline usulünce tebliğiyle, tebellüğ belgeleri ile sunulduğu takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyizi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/41659
Karar No: 2019/1689
Karar Tarihi: 11.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/41659 E.  ,  2019/1689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda, mağdur ...'in, üvey kızına sürekli iş verdiği, bunu kendisine telefonda söyleyince sinirlendiğini, olay sırasında mağdur ...'in, evine gelerek kendisine küfürler ettiği ve balta ile saldırmaya çalıştığına dair savunması karşısında olayın başlangıç sebebi üzerinde durularak, TCK'nın 29. maddesindeki tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12552
Karar No: 2014/14477
Karar Tarihi: 11.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/12552 E.  ,  2014/14477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sivas-Zara ilçe nüfusuna kayıtlı olan sanıkların kısa aralıklarla ... İlçesine gelip, ev ve besihane kiralayarak yerleştikleri; ilk zamanlarda çevrede peşin para karşılığı hayvan alımları yaparak genel güven sağladıkları, ilerleyen zaman içerisinde de bir çok kişiden veresiye hayvan alımları yapsalar da borçlarını ödeyip kendilerine duyulan güveni güçlendirdikleri ve fakat son üç ay içerisinde özellikle Kurban bayramı öncesinde ikamet ettikleri ilçede muhtelif hayvan alımları yaptıkları gibi ... hayvan pazarından da "... Eylül'ün 19. Günü ödenecek çekleri (alacakları) olduğunu.." söyleyerek, borçlarını o tarihte ifa edeceklerini belirtip ayrı ayrı pazarlıklarla şikayetçilerden (bir kısım şikayetçiye cüz'i peşinatlar verip) muhtelif sayıda hayvanları belgesiz alıp, vaat ettikleri zamanda da borçlarını ödemeyip, ikametlerini- besihaneyi kimseye haber vermeden terkedip ortadan kaybolmaları eylemlerinin "dolandırıcılık" suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanlar lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak tahsili yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/14. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının vekalet ücreti takdirine ilişkin paragrafındaki "sanıktan" ibaresinin çıkartılarak yerine "sanıklardan eşit olarak" ibaresi yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerinin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5599
Karar No: 2012/39651
Karar Tarihi: 21.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/5599 E.  ,  2012/39651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklarla katılanlara ait arazilerin sınır oldukları, olay tarihinde sanıkların arazilerinin temizlik işlerini yapan ve haklarında ek takipsizlik kararı verilen ... ile ... isimli şahıslara verdikleri talimatla katılanlara ait ağaçları kestirmeleri nedeniyle mahkumiyetlerine dair kabulde ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14171
Karar No: 2015/5389
Karar Tarihi: 29.12.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/14171 E.  ,  2015/5389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2009/256092

Mahkeme : İZMİR 15. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 17/02/2009-2008/268 esas ve 2009/81 karar

Suç : Bozulmuş veya değiştirilmiş gıda veya ilaç ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Suç tarihi olan 04.04.2005'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen . yıl . aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 29/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13638
Karar No: 2017/1204
Karar Tarihi: 01.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/13638 E.  ,  2017/1204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/07/2015 tarih ve 2015/46-2015/139 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin geliştirdiği ipliğe ... ismini verdiğini ve 2010 yılından beri bu ismi kullandığını, davalının ise bu ismin kendisine ait olduğunu iddia ettiğini ve ... olarak marka tescilinde bulunduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, davalı yanın kötü niyetli olduğunu ileri sürerek davalı yana ait 2011/45751 nolu ... ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini ve bu markanın 23. emtia sınıfı bakımından müvekkili firma adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının müvekkilinin tescilli marka hakkına tecavüzde bulunduğunu, ... isimli ürünlerin ilk kullanımının kendilerine ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 2011/... sayılı "..." ibareli markanın 23. sınıfta "Tekstil amaçlı döküm iplikleri, dikiş, nakış ve örgü iplikleri, tireler, esnek iplikler" emtiası ile 31/05/2011 tarihinden itibaren 10 yıl müddetle davalı adına tescil edildiği, 2010/... sayılı "..." ibareli markanın 23, ... ve 35. sınıflarda 09/11/2010 tarihinden itibaren 10 yıl müddetle davacı adına tescil edildiği, davacının 2009 ve 2010 yılı faturalarında akrilik iplik ... olarak açıklama yer aldığı, yine davalının sunduğu 2008 2009 ve 2010 yılı faturalarında da ... iplik olarak ürün cinsinin gösterildiği ve ... yarns adı altında gümrük evraklarının düzenlendiği, dosyaya sunulan delillerden, ...-... ibarelerini davalının davacıdan daha önceki tarihlerde kullandığını kanıtladığı, davacının ise marka üzerinde öncelik hakkının kendisine ait olduğunu ve davalının kötü niyetli olduğunu kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3431
Karar No: 2019/11933
Karar Tarihi: 02.09.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/3431 E.  ,  2019/11933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan yapılan temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında alınan farik mümeyyizlik raporlarının yalnızca hırsızlık suçuna ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında; temyize konu iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme eylemlerine ilişkin suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/36253
Karar No: 2014/23951
Karar Tarihi: 08.07.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/36253 E.  ,  2014/23951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/254999

MAHKEMESİ : Muğla 2.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2012

NUMARASI : 2011/523 (E) ve 2012/453 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekinin sorumlusu olduğu marketten toplam değeri 9,45 TL olan 3 adet bira çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık C.. G..'ün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.