erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/5413
Karar No: 2017/11672
Karar Tarihi: 30.10.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/5413 E.  ,  2017/11672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığı ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 272. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle kesin nitelikte olduğu, temyizi olanaklı olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 30.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/1907
Karar No: 2015/2830
Karar Tarihi: 17.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/1907 E.  ,  2015/2830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/169095

MAHKEMESİ : Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/282 (E) ve 2014/111 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen kararın, sanık H.. Ç..'e sorguda verdiği adresinden farklı olan bir adreste tanınmadığından bahisle 20/03/2014 tarihinde iade edilmesi üzerine mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edilmiş ise de; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre yokluğunda verilen kararın öncelikle sanık H.. Ç..'in ifadesinde bildirdiği (Mahmut bey yolu 11. sokak no:39, kat:1, Şirinevler) bilinen son adresine tebliğe çıkartılması, ancak 6099 sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken, doğrudan adres kayıt sistemindeki adresinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca yapılan karar tebliği geçersiz olduğundan, gerekçeli kararın sanık H.. Ç..'e usulüne uygun olarak tebliği ile, tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere, İADESİNİN mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 17/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/16816
Karar No: 2012/5713
Karar Tarihi: 26.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/16816 E.  ,  2012/5713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava; 01.11.2001 – 31.08.2006 tarihleri arasında ...yaptığı yersiz ödemelerin geri alınması istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın Geçici 4. maddesinde, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 8/2/2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yıl arasında fiili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32 nci, 34 üncü ve 37 nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir…

Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır…” hükmüne yer verilmiştir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. Davaya konu uyuşmazlık, dayanağı işlem ve olayların meydana geldiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 5434 sayılı Kanun’dan kaynaklanmakta olup, görev alanına girmediğinden İş Mahkemelerinde çözümlenmesi mümkün değildir.

Ne var ki; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesinde, kimler aleyhine idari yargıda dava açılabileceği açıklanmış olup, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı hususu da gözetildiğinde ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınmaksızın, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/3771
Karar No: 2007/4601
Karar Tarihi: 09.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3771 E.  ,  2007/4601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Beşiri Sulh Hukuk ile Batman Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; hükümlü ...'in açık adresinin belli olmadığı, müddetnamede Batman ... Yolveren Köyü yazılı olduğu, ancak 30 yıldır bu köyde ikamet etmediği, ... Köyü nüfusuna kayıtlı olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme Beşiri Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Beşiri Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/04/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7432
Karar No: 2019/11643
Karar Tarihi: 14.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/7432 E.  ,  2019/11643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Cinsel Taciz

HÜKÜM : Şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suç tarihinde on beş - on sekiz yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğa isnat edilen cinsel taciz suçunun 5237 sayılı TCK'nın 105/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e, 66/2. maddelerine göre 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve suça sürüklenen çocuğun mahkeme sorgu tarihi olan 06.06.2013 'ten inceleme gününe kadar bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden suça sürüklenen çocuk hakkında bu suçtan görülen kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 14.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7181
Karar No: 2019/11669
Karar Tarihi: 27.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7181 E.  ,  2019/11669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde gündüz vakti sayılan saat 15.30 sıralarında yaşı büyük ... ile birlikte belediye işçilerinin kaldırım döşeme işi yaptığı sırada,“2 adet hiltiyi çalması şeklinde gerçekleşen olayda; suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 26/06/2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 27/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/6487
Karar No: 2009/4521
Karar Tarihi: 26.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/6487 E.  ,  2009/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2008

Davacı, 6.7.2007 tarih ve 4986 sayılı ödeme emrinin iptaline   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün taraf  vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının temyizine gelince;

Dava, davacının 10.04.2007 tarih  ve 23572 nolu haciz bildirimine süresi içinde yaptığı itiraz nedeniyle borçluların davacı şirkette alacağı bulunmadığının tesbiti ve 06.07.2007 tarih ve 4986 nolu ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, 6183 sayılı Yasa madde 79/3 uyarınca haciz bildirisine itirazın 7 gün içinde tahsil dairesine yapılması gerektiği,Kurumun başka bir şubesine yapılan itirazın ödeme emri gönderilmesine engel olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan bu sonuç usul ve yasaya uygun değildir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 6183 sayılı Yasa madde 79/3 uyarınca haciz bildirisi tebliğ edilen üçüncü şahıs;borcu olmadığı veya malın yedinde bulunmadığı veya haczin tebliğinden önce borcun ödendiği veya malın tüketildiği ya da kusuru olmaksızın telef olduğu veya alacak borçluya veya emrettiği yere verilmiş olduğu gibi bir iddiada ise durumu,haciz bildirisinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde tahsil dairesine yazılı olarak bildirmek zorundadır.Üçüncü şahsın süresinde itiraz etmemesi halinde,mal elinde ve borç zimmetinde sayılır ve hakkında bu Kanun hükümleri   tatbik edilir.Somut olayda davacı, İskenderun Sigorta İl Müdürlüğü tarafından 18.04.2007 tarihinde kendisine tebliğ edilen haciz bildirisine 25.04.2007 tarihinde süresi içinde itiraz ederek itirazını sehven Kurumun Kocaeli Sigorta İl Müdürlüğüne yapmıştır. Kurumun yasadaki tahsil dairesi sözcüğünü dar yorumlayarak davacının yasal süresi içinde Kuruma yaptığı itirazı kabul etmeyerek davacı hakkında ödeme emri düzenlemesi ve mahkemece aynı gerekçelerle haciz bildirisine yapılan itiraz kabul edilmeyerek yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,  temyiz harcının istek halinde davacıya  iadesine,    26.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9217
Karar No: 2012/16640
Karar Tarihi: 18.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9217 E.  ,  2012/16640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/03/2011 tarih ve 2009/227-2011/84 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında taşıma sözleşmesi yapıldığını, buna göre müvekkilinin mülkiyeti kendisine ait ... ve ...plaka sayılı araçlarla Polonya-Ermenistan arasında çikolata nakliyesi yapacağını, sözleşmeye göre navlun ücretinin 5.300 EURO olduğunu, müvekkilinin nakliyeyi gerçekleştirerek navlun ücreti olarak da 04.11.2008 tarihli 5300 Euro bedelli faturayı düzenleyerek ödenmesi için davalıya gönderdiklerini, ancak ihtarnameye rağmen ödemediklerini, bunun üzerine davalı hakkında Gaziantep 8. İcra Müdürlüğü'nün 2009/9229 Esas sayılı icra takip dosyası ile icra takibinde bulunulduğunu ve davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ibraz ettiği taşıma sözleşmesindeki imzanın müvekkil şirketi temsile yetkili kişi tarafından atılmadığını, ayrıca söz konusu sözleşmede malın cinsi mobilya olup taşınacak araç plakalarının da farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, her ne kadar davacı, taraflar arasında faxla sözleşme yapıldığını iddia etmiş ise de sözleşme aslını ibraz edemediğinden davalının imzaya itirazı hakkında imza incelemesi yapılamadığını, davacı tarafından dava konusu taşıma sözleşmesinden kaynaklanan navlun alacağına istinaden düzenlenen ve davacının defterlerinde 10.255,50 TL alacak olarak kayıtlı olan 04.11.2008 tarihli ve 5300 Euro bedelli faturanın davalı tarafça alınarak 10,255,50 TL olarak davalının ticari defterlerine de kaydedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabülü ile Gaziantep 8. İcra Müdürlüğünün 2009/9229 esas sayılı dosyada davalının yapmış olduğu itirazının 10.255,50 TL hakkındaki itirazın iptaline, takip tarihinden itibaren yasal faiz üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, % 40 tazminat talebinin yargılamayı gerektirdiğinden reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 537,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/7010
Karar No: 2008/9259
Karar Tarihi: 26.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/7010 E.  ,  2008/9259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Sandıklı Sulh Hukuk ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; hükümlü ...’ın cezaevine girmeden önce ... Mah. 3217 Sok. No: 18 Merkez/... adresinde oturduğu anlaşılmakla yetkili mahkeme ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/06/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11178
Karar No: 2014/22695
Karar Tarihi: 13.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/11178 E.  ,  2014/22695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; her iki davanın tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (koca)'nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı-davalı (kadın) yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Toplanan delillerden, davalı-davacıdan kaynaklanan, davacı-davalının kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanmamış ve Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davacı-davalı (kadın)'ın manevi tazminat isteminin reddi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-Toplanan delillerden, davacı-davalının bir fabrikada çalıştığı, davalı-davacı (koca)'nın tespit edilen geliri ile denk miktarda sürekli gelirinin bulunduğu, boşanma nedeniyle yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmamıştır. Yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

5-Davalı-davacı (koca)'nın açtığı boşanma davası kabul edildiğine göre, yargılamada kendisini vekille temsil ettiren davalı-davacı (koca) yararına kabul edilen boşanma davası ile ilgili olarak karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru olmadığı gibi, kocanın kabul edilen davasında davacı-davalı (kadın) yararına vekalet ücretine hükmolunması da usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3, 4 ve 5. bentlerde gösterilen sebeplerle maddi tazminatın miktarı, manevi tazminat, yoksulluk nafakası ve vekalet ücreti yönlerinden davalı-davacı (koca) yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu yönlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.11.2014 (Prş)
Esas No: 2011/1579
Karar No: 2012/6609
Karar Tarihi: 03.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/1579 E.  ,  2012/6609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, takibe yapılan itirazın iptali ile takibin devamına ve alacağın % 40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın Geçici 4. maddesinde, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 08.02.2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1'inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yıl arasında fiili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32'nci, 34 'üncü ve 37'nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir…Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır…” hükmüne yer verilmiştir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. Davaya konu uyuşmazlık, dayanağı işlem ve olayların meydana geldiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 5434 sayılı Kanun’dan kaynaklanmakta olup, görev alanına girmediğinden İş Mahkemelerinde çözümlenmesi mümkün değildir.

Ne var ki; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesinde, kimler aleyhine idari yargıda dava açılabileceği açıklanmış olup, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı hususu da gözetildiğinde ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınmaksızın, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/43703
Karar No: 2017/14061
Karar Tarihi: 29.11.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/43703 E.  ,  2017/14061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi uyarınca, "Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasının gerektiren suçların" uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması karşısında, hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarında suça sürüklenen çocuk yararına olan uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda yeniden değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/11/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.