erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/8020
Karar No: 2020/14904
Karar Tarihi: 02.07.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/8020 E.  ,  2020/14904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu, bir resmi belge düzenlenmemiş olması halinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşur.

Somut olayda; hakkında yakalama kararı bulunan sanığın ikametinde saklandığına dair ihbar üzerine bulunduğu eve polis ekiplerince gidilerek ikametin arka kısmında sanığın yakalanarak, kendi fotoğrafı yapıştırılmış kardeşi Cuma Yıldız'a ait kimlik bilgileri bulunan kimlik fotokopisini görevlilere ibraz ettikten sonra, gerçek kimliğini itiraf etmesi ile tutanakların gerçek kimlik bilgilerine göre tanzim edildiği olayda, sanık hakkındaki bütün adli işlemlerin gerçek kimlik bilgileriyle yapıldığı, başkasının kimliğini ya da kimlik bilgilerini kullanarak kendisini suçsuz, diğer kişiyi ise işlemediği bir suçun faili olarak göstermediği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 268. maddesinde düzenlenen “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanığın eyleminin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. madde ve fıkrasında düzenlenen "kimliği hakkında gerçeğe aykırı beyanda bulunmak" kabahatini oluşturduğunun gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak sanığın lehine bulunan ve eylemine uyan 5326 sayılı Yasanın 40/1. maddesinde öngörülen idari para cezasının miktarına göre aynı Yasanın 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının eylemin gerçekleştiği 20.06.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nın 322 ve Kabahatler Kanununun 24. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan Kabahatler Kanunu'nun 20/1. maddesi uyarınca sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 02.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9625
Karar No: 2015/10775
Karar Tarihi: 16.09.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/9625 E.  ,  2015/10775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CEYHAN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/06/2014

NUMARASI : 2013/581-2014/310

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanın kayden maliki olduğu 146, 162, 166, 167, 168, 169, 170, 171, 177, 191, 322, 323, 520, 521, 522 ve 523 parsel sayılı taşınmazlardaki tapu sicil kayıtlarında "........... " yazan soyadının ve 320 parsel sayılı taşınmazdaki "............. " yazan soyadının nüfus kayıtlarına uygun olarak "................" olarak düzeltilmesini istemiştir

Davalı Tapu Müdürlüğü, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu kayıt malikinin davacının mirasbırakanı olduğu, nüfus kayıtlarına uygun olarak tapu kayıtlarının düzeltilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi .................’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/15131
Karar No: 2010/3137
Karar Tarihi: 22.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/15131 E.  ,  2010/3137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan mahkümiyeti bulunan sanıklar ... ve ... hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar ... ve ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, 200 YTL. tutarındaki paranın değerinin az olmadığı ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanıklar hakkında aynı Yasanın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması,

2-Sanıklar savunmanının karar oturumunda, lehe Yasa hükümlerinin uygulanmasını istemesine karşın, TCK.nun 62.maddesine ilişkin olarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

3- Sanık ... hakkındaki suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

4- Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşüne gerekçeli kararda yer verilmeyerek CMK.nun 230/1. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... hakkında diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 22/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8369
Karar No: 2011/1253
Karar Tarihi: 07.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8369 E.  ,  2011/1253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.03.2009 tarih ve 2009/7-2009/83 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, şirketin eski ortağı davalı hakkında şirket alacağıyla ilgili olmak üzere Beyoğlu 5. İcra Müdürlüğünün 2008/9287 sayılı dosyası üzerinden yürütülen takibin haksız itirazla durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin yerleşim yerinin bulunduğu Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğunu, müvekkilinin şirket hisselerini devrettiğini, tüm hak, borç, alacak ve yükümlülüklerin devralana geçtiğini savunarak davanın yetki ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, takibin 14.01.2008 tarihinde Bakırköy 7. İcra Müdürlüğünde 2008/188 esasla açıldığı, davalı/borçlunun yasal süre içinde borç ve yetki itirazında bulunarak ikametgahının bulunduğu Ankara İcra Daireleri ve Mahkemelerinin yetkili olduğunu beyan ettiği, ancak davacı/takip alacaklısının talebi üzerine dosyanın Beyoğlu İcra Müdürlüğüne gönderilerek 2008/9287 esasına kaydedildiği ve davalının yine borca ve yetkiye itiraz ederek, derdestlik iddiasında bulunduğu, takibin yetkisiz Bakırköy İcra Dairelerinde açılmasıyla davalının yetkili icra dairesini Ankara olarak belirtmesine rağmen davacının yetki itirazını kabul etmek veya itirazın iptali davası açmak yerine dosyanın kendi belirlediği Beyoğlu İcra Dairesine gönderilmesini istemesinin usule uygun olmadığı, bu nedenlerle yetkili icra dairesinde usulüne uygun açılmış bir takip bulunmadığı gerekçesiyle itirazın iptali davasının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, Bakırköy İcra Müdürlüğünün çıkardığı ödeme emrine karşı yapılmış borca ve yetkiye itirazın iptali için açılan bir davaya değil, Beyoğlu İcra Müdürlüğünce yeniden çıkarılan ödeme emrine karşı borca ve yetkiye itirazların iptali hususunda açılan davaya bakıldığına göre ve kesin yetki kuralı da göz önünde bulundurularak takipte icra müdürlüğünün yetkili olduğu gibi mahkemenin de davaya bakmaya yetkili olduğu nazara alınarak yetki itirazının reddiyle, davanın esasına girilmek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6961
Karar No: 2016/1067
Karar Tarihi: 25.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6961 E.  ,  2016/1067 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2015

NUMARASI : 2014/370-2015/8

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 31.07.2014 gününden önce, emsal taşınmazın ise satış tarihi olan 31.05.2013 tarihinden önce, taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Davaya konu taşınmaz ile emsal taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu 562 ada 282 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 31.07.2014, 987 ada 1 parsel sayılı taşınmazın satış tarihi olan 31.05.2013 tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadığının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

./..

4-Dava konusu 562 ada 282 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 987 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2014 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

5-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen Hisar 987 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 31.05.2013 tarihli satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydı ve akit tablolarının ilgili tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı ZS.
Esas No: 2017/5560
Karar No: 2019/1482
Karar Tarihi: 20.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/5560 E.  ,  2019/1482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ... ve ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ...'ten tahsiline, 20.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3216
Karar No: 2019/4935
Karar Tarihi: 27.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2017/3216 E.  ,  2019/4935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının zorunlu olduğu, elektrik idaresinin ise özelleştirildiği bu sebeple kayıt dışı elektrik kullanımının engellenmesini sağlayan mühürlemenin kamu güvencesine haiz olmadığı, ilgili kanunlarda özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmediği, buna göre özel hukuk tüzel kişisinin kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme güvencesinin özelleştirme nedeniyle sona erdiği bu nedenle sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... vasisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/20848
Karar No: 2010/15040
Karar Tarihi: 04.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/20848 E.  ,  2010/15040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yakınana ait eve girerek hırsızlık suçunu işlediğinin tespit edilmiş olmasına göre; hakkında 5237 sayılı TCK.nun 116/1. maddesi gereğince konut dokunulmazlığını ihlal suçundan da hüküm kurulmaması ve 5237 sayılı TCK.nun 145/1. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522/1. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği, sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken değer olarak gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53/1-2. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17169
Karar No: 2014/3258
Karar Tarihi: 17.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/17169 E.  ,  2014/3258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/328685

MAHKEMESİ : Bala Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2011

NUMARASI : 2009/82 (E) ve 2011/132 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın Büyükcamili köyüne ait 446 nolu mera ile Bektaşlı köyüne ait nolu mera parseline sürmek suretiyle tecavüz ettiğinin sabit olduğu, tecavüze son vermenin oluşan suçları ortadan kaldırmayacağı gözetilmeden, sanı- ğın suç kastının bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2631
Karar No: 2022/4637
Karar Tarihi: 08.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2631 E.  ,  2022/4637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09.04.2019 tarih ve 2015/615 E. - 2019/153 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkilinin davalı bankada hesap açtırarak birikimlerini buraya yatırdığını, müvekkilinin İngiltere'de işçi olarak çalıştığını, diğer davalı ve davacının yeğeni olan Toycan'ın konsolosluktan düzenlenmiş gibi gösterilen vekaletname ile müvekkilinin parasını mal edindiğini, davalıların kusurlu bulunduğunu ileri sürerek 18.178,00 TL'nin çekiliş tarihi olan 25.10.1999 tarihinden itibaren mevduat hesabı koşulları gereğince %95 faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin gerekli özeni gösterdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak ve tüm dosya kapsamına göre yapılan yargılama sonucunda; aldırılan bilirkişi raporuna itibar edilerek davalı bankanın sahte vekaletnamedeki bilgilerin doğruluğu için banka mevzuatının gerektirdiği işlemleri yaptıkları, ancak paranın ödenmesi esnasında kısa süre önce davacı tarafından banka şubesine fakslanan hesap cüzdanı, pasaport ve nüfus cüzdanını yeterli görerek ödeme esnasında yeniden teyit almadığı, davacının ise sahte vekaletname düzenlenmesi için gerekli bilgilerin ele geçirilmesinde kusurlu olduğu, davacının kusurunun %40 oranın da davalı bankanın kusurunun ise %60 oranında olduğu, davalı ...'nin ise sahte vekaletname kullanmasından dolayı anılan bedele ilişkin olarak davacıya karşı tam sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle, davanın davalı ... yönünden tam kabulü ve davalı ... yönünden kısmen kabulü ile 18.178,90 TL'nin 10.907,34 TL'sinin 25/10/1999 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan 7.271,56 TL sinin 25/10/1999 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı banka vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 434,63 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı bankadan alınmasına, 08/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5580
Karar No: 2011/11307
Karar Tarihi: 03.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5580 E.  ,  2011/11307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : MUARAZANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ....Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 15.06.2010 gün ve 395-276 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

1-Dava konusu 1178 ada 1 parsel sayılı taşınmazın geldi kaydı olan 5919 kütük sayfası kayıt ve ondan önceki tapu kayıtlarının getirtilmediği anlaşıldığından; 1178 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tümünün (geldi ve gitti kayıtları denetime elverişli ve beyanlar hanelerini de içerir biçimde kütük sayfalarının)

2-Çekişmeli 1178 ada 1 sayılı parselin beyanlar hanesinde mevcut "Bina AB. ..." belirtmesinin dayanağı belgelerin;

3-5832,5833,5834,5835,5836,5837,5838,5839,5940,5941,5942,5843,5844 ve 5845 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının (beyan ve şerhleri gösterir biçimde kütük sayfalarının)

4-....İdare Mahkemesinin 3.7.2007 tarih 2005/1496 Esas, 2007/1878 Karar sayılı ilamının kesinleşme şerhli örneğinin;

5-.....Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/711 esas sayılı dava konusu taşınmazla ilgili ecrimisil dava dosyasının,

Temin edilmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 3.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.