Esas No: 2015/21857
Karar No: 2019/19226
Karar Tarihi: 06.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/21857 E.  ,  2019/19226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkette 21.06.2006 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, iş akdini haklı olarak feshettiği 11.04.2011 tarihine kadar tır şoförü olarak çalıştığını net 1.500,00 TL. ücret aldığını şirketin belirlediği güzergahlarda çalıştığını, fazla mesai yaparak ağır şartlarda çalıştığını, resmi ve dini bayramlarda, hafta tatillerinde çalıştığını maaşından mazot masrafı kesildiğini, bankaya maaşının düşük gösterildiğini davalının çalışanlar arasında net ayrımcılık yaptığını yıllık izinlerini kullanmadığını, ücretinin ödenmediğini iddia ederek işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davacının belirsiz süreli hizmet sözleşmesi ile 21.06.2006 tarihinde tır şoförü olarak çalışmaya başladığını davacının işe mazeretsiz olarak 11,12,13/04-2011 tarihlerinde gelmedigini iş akdinin fesh edildiğini müvekkili şirketin 2009 yılında yabancı sermayeli olduğunu fazla mesailerin bordroda gösterildiğini ücretlerin bankaya yattığını, işçinin aylık ücretinin 798,00 TL olduğunu, işyerinde 2008 Aralık ayından sonra fazla mesai mecbur kalınmadıkça yapılmadığını, 2007-2008 fazla çalışma yapıldığı zaman ücretlerinin ödendiğini, mevcut yasalara göre 9 saatten fazla araç kullandırılmadığını bu nedenle fazla çalışma yaptığı iddiasının haksız olduğunu, 01 Ocak ve 29 Ekim de çalışma olmadığını, davacının yıllık ücretli izinlerinin ödendiğini en son yıl olarak 106,00 TL.yi 2011 Nisan ayında ödediklerini tır şoförleri arasında eşit davrandıklarını ayrım yapmadıklanı savunarak haksız açılan davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davacı vekili tarafından karara karşı yasal süresi içinde temyiz başvurusunda bulunulmuş ise de ; 17/06/2015 tarihli dilekçe ile temyiz isteğinden feragat ettiğinden davacı tarafın temyiz isteğinin vazgeçme sebebiyle REDDİNE,

2-Davalı vekilinin temyizi açısından;

A-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

B-Davacı işçinin davalıya ait işyerinde şoför olarak görev yaptığı ve bir ay şehir içinde, bir ayda şehir dışında çalıştığı, şehir dışında çalıştığı dönemde harcırah aldığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Davaya konu fazla çalışma ücreti isteği bakımından belirtilen çalışma biçimi dikkate alındığı halde tazminata esas ücretin tespitinde yılın tamamında harcırah almış gibi hesaplama yapılması hatalı olup tazminata esas ücrette dikkate alınan harcırah tutarının yarısı eklenmek suretiyle hesaplamaya gidilmelidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.