erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/9147
Karar No: 2018/2154
Karar Tarihi: 01.03.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/9147 E.  ,  2018/2154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat, müsadere, nakil aracın iadesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

09.05.2013 tarihinde usulüne uygun olarak yapılan aramada, sanığın baş şoför olarak çalıştığı nakliyecilik işi yapan ...Oto. Mot. Taş. Gıda Turz. Hay. Kuym. Taşımacılık San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait ...plaka sayılı tırın yakıt depolarında 650 litre kaçak motorinin,... plaka sayılı tırın yakıt depolarında 630 litre kaçak motorinin ve ... plaka sayılı tırın yakıt depolarında 650 litre kaçak motorinin ele geçtiği olayda;

... plaka sayılı tırın yakıt depolarında ele geçen 650 litre kaçak motorin için temyiz incelemesine konu bu dosyada dava açıldığı,

Dairemizce aynı gün incelenen;

-2015/4810 Esas sayılı dosyada:... plaka sayılı tırın yakıt depolarında ele geçen 630 litre kaçak motorin için sanık hakkında Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/478 E. - 2013/602 K. sayılı dosyasında dava açıldığı,

-2015/4214 Esas sayılı dosyada: ... plaka sayılı tırın yakıt depolarında ele geçen 650 litre kaçak motorin için ise sanık hakkında Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/469 E. - 2013/595 K. sayılı dosyasında dava açıldığı anlaşılmakla, her üç dosyadaki eylemler arasında hukuki ve fiili bağlantı olduğu gözetilerek, dosyaların birleştirilip 09.05.2013 tarihli eylemlerin tek suç oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun buna göre belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Sanığın nakliye şirketinde baş şoför olarak çalıştığı, olay günü şirkete ait tırların depolarında ele geçen kaçak motorinleri satın alıp ticari amaca yönelik olarak kullandıran sanığın eyleminin sabit olduğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4045
Karar No: 2017/6338
Karar Tarihi: 03.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/4045 E.  ,  2017/6338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, Davacının 15.06.2006 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle % 24,2 oranında meslekten kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının kabulü ile maluliyet oranın % 24,2 olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. Maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). Fıkrasında, “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüştür. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgili olup, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekir.

Eldeki davada ise, davacının kısa vadeli sigorta kolları içerisinde yer alan meslekte kazanma gücü kaybı oranına itirazen dava açtığı ve bu kapsamda davacının talebi ve kısa vadeli sigorta kolları ile ilgili olarak karar verilmesi gereği dikkate alınmaksızın infazda tereddüt oluşturabilecek şekilde, uzun vadeli sigorta kolları içerisinde yer alan maluliyet hükümlerinden bahsedilmesi suretiyle hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

./..

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün 1. bendinin tamamen silinmesi ile yerine “1-Davanın kabulü ile, davacının, 15/06/2006 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle % 24,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş olduğunun tespitine,” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7823
Karar No: 2012/7882
Karar Tarihi: 17.12.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/7823 E.  ,  2012/7882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4617
Karar No: 2019/9522
Karar Tarihi: 07.05.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/4617 E.  ,  2019/9522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun batsit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez), tehdit

HÜKÜM : Sanığın 07.11.2010 tarihinde işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçu ile tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemleri bütün halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma kabul edilerek bu suçtan ve 26.06.2011 tarihinde işlediği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, tebliğnamede sanık olarak gösterilen ..., ..., ..., ..., ... ile ... haklarında kurulan hükümlerle ilgili kanun yoluna başvurulmadığı gözetilerek yapılan dosya incelemesinde gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen hükmün katılan müşteki Tekin vekili Avukat Hanife Yıldırım’a tebliğine ilişkin belgeye dosyada rastlanılmadığından, gerekçeli kararın adı geçene tebliğini gösteren belge var ise dosyaya eklenmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyiz edilmesi durumunda bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden ve sanık hakkında 07.11.2010 tarihinde işlediği iddia edilen tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemleri bütün halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma kabul edilerek bu suçtan kurulan mahkumiyet hükmü de sanık müdafisi tarafından sunulan 11.04.2013 tarihli süre tutum ve 03.05.2013 günlü temyiz dilekçeleriyle temyiz edilmesine rağmen, tebliğnamede bu hüküm yönünden görüş bildirilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname düzenlenmek suretiyle anılan eksikliğinde tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14721
Karar No: 2016/10047
Karar Tarihi: 09.06.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/14721 E.  ,  2016/10047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekiye ait park halindeki ve kapıları kilitli aracın kapalı bulunan camı kırılarak oto teyp başlığının çalınması şeklindeki eylemin, 5237 sayılı TCK'nin 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı halde aynı maddenin (e) bendiyle uygulama yapılması sonuca etkili görülmediğinden; 5237 sayılı TCK'nin 145. maddesinde düzenlenen değer azlığı kavramının, suçun işleniş şekli ile olayın özelliği dikkate alınarak, failin kast ve iradesini değer olarak az olan eşyaya özgülemesi, kastının ne bulursa almaya yönelik olmaması veya daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar almış olmakla birlikte, alınan bu şeyin değerinin de cezadan indirim yapılmasını gerektirecek şekilde gerçekten az olması hallerinde yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden, öngörülen koşullar gerçekleşmemesine rağmen anılan Yasa maddesi uyarınca cezadan indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanığın, 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısım çıkartılarak yerine ‘‘Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddesinin uygulanmasına,” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/6024
Karar No: 2009/5757
Karar Tarihi: 28.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/6024 E.  ,  2009/5757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Yön ve Org. İnş. Tem. Turz. Oto Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 28.07.2009 gün ve 2008/202-2009/385 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık temizlik hizmet sözleşmesinden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 28.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2015/10167
Karar No: 2016/2088
Karar Tarihi: 22.02.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/10167 E.  ,  2016/2088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin sorumlusu olduğu marketten, 10,90 TL değerinde traş bıçağı çalmaya teşebbüs eden sanık hakkında, suça konu eşyanın değeri ve suç tarihindeki paranın satın alım gücü dikkate alındığında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3667
Karar No: 2012/10249
Karar Tarihi: 11.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3667 E.  ,  2012/10249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ereğli(Konya) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/07/2010 tarih ve 2010/220-2010/380 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, 28/08/2007 tarihinde ...plakalı otobüsün Halkapınar ilçesinden Ereğli ilçesine yolcu taşıması yaparken tek taraflı kaza yaptığını ve otobüste yolcu olan müvekkillerinin murisinin vefat ettiğini, kazada araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğunu, otobüsün 4925 sayılı kanun hükümleri çerçevesinde yaptırılmış olması gereken Karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının yaptırılmamış olduğunu ileri sürerek, şimdilik 80.000 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, otobüsün taşımacı yetki belgesi olmadığını, taşımanın şehirlerarası yapılmadığını, kusur ve tazminat yönünden bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacıların murisinin içinde yolcu olarak seyahat etmekte olduğu otobüsün yaptığı tek taraflı trafik kazası sonucu vefat ettiği, taşımanın 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu hükümleri çerçevesinde yapılan bir taşıma olduğu yaptırılması gereken zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının yaptırılmamış olduğu, bu durumda davalının sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve otobüsün yetki belgesi bulunmadığına ilişkin savunmanın zarar görene karşı değil, Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Sigortası genel şartlarının A-7 maddesinin C bendi uyarınca işletene karşı ileri sürülmesinin mümkün bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.626,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5230
Karar No: 2012/13078
Karar Tarihi: 21.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/5230 E.  ,  2012/13078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23.02.2011 gün ve 14379-1564 sayılı bozma kararında özetle; "... Tepeköy 105 ada 17 ve 19 parsel sayılı taşınmazlar hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazların kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazların öncesi itibarıyla orman olduğu ve zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14.-17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu taşınmazların tesbit gibi tesciline karar verilmiş hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 21/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/2895
Karar No: 2021/1905
Karar Tarihi: 02.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/2895 E.  ,  2021/1905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 16.11.2017 gün ve 2015/818 - 2017/892 sayılı kararı onayan Daire'nin 10.04.2019 gün ve 2018/740 - 2019/2817 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin ortağı olduğunu, 15.05.2011 tarihli ortaklar kurulu toplantısında sermaye arttırımı yapıldığını ve bu toplantıda alınan kararla ortaklıktan çıkarılmasına karar verildiğini, kararın TTK'nın 369, 538 ve 536 maddelerine aykırı olduğunu, çağrı kağıdının usulüne uygun olarak davacıya tebliğ edilmediğini, kanunda öngörülen sürelere uyulmadan toplantı yapıldığını, toplantı gündeminin çağrı kağıdında belirtilmediğini, yeterli pay ve paydaş çoğunluğu sağlanmadan karar alındığını, davacının kurucu ortak olmaması nedeniyle sermaye koyma borcunun olmadığını, davacının davalı şirket için çeşitli tarihlerde 595.000,00 TL ödemede bulunduğunu, davacının neredeyse 2.000.000,00 TL'ye yakın para yatırdığı şirketten hiçbir ekonomik faydası olmadığını, ortaklar kurulunda alınan karar ile azınlık haklarının ihlal edildiğini, sermaye arttırımının iyi niyet kurallarıyla bağdaşmadığını ileri sürerek 15.05.2011 tarih 2011/4 sayılı ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 02.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.