erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/5929
Karar No: 2020/272
Karar Tarihi: 16.01.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5929 E.  ,  2020/272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın usulden reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı, paydaşı olduğu 5341 ada 1 parsel sayılı taşınmazda bulunan 3 numaralı bağımsız bölümün davalı tarafından mesken olarak kullanıldığını ileri sürerek ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, mirasbırakandan davacı da dahil mirasçılara intikal eden taşınmazların ortak olarak kiraya verilip gelirlerinin paylaşıldığını, davacının talebini kendisine değil mirasçılara yöneltmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın niteliği gereği davacının tek başına dava açamayacağı, diğer mirasçılarla birlikte hareket etmesi gerektiği gerekçesiyle ön şart yokluğundan davanın reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli, kat mülkiyeti kurulu, mesken nitelikli 5341 ada 1 parsel sayılı taşınmazda bulunan 3 numaralı bağımsız bölümün elbirliği halinde davacı ..., dava dışı ..., ... ve ... adına kayıtlı olduğu, davalının, dava dışı pay maliklerinden ... oğlu olduğu ve babasına tebaan taşınmazı kullandığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; elatmanın önlenmesi ve ecrimisil gibi taşınmazın korunmasına yönelik bu tür davaları taşınmazın her paydaşı diğer paydaşların onayını almadan veya miras şirketine temsilci atamadan tek başına açabilmektedir.

Somut olaya gelince; davacının, davaya konu taşınmazın elbirliği maliklerinden biri olduğu, davalının ise diğer pay maliki Ersin'in oğlu olduğu, davacının kendi payı oranında ecrimisil istediği sabittir.

Hal böyle olunca; işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davacının, tek başına eldeki davayı açamayacağı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/5682
Karar No: 2007/5815
Karar Tarihi: 27.09.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5682 E.  ,  2007/5815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava BK.nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Mahkemece davanın Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği görüşüyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar davalı ... tarafından temyiz olunmuştur.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlayama göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da –yasanın amacına rağmen- Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna(eser) sözleşmesinden doğan ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır.

Açıklanan bütün bu nedenlerle davanın esasının incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, özel hükümler uyarınca Tüketici Mahkemesinde bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ...’a geri verilmesine, 27.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9146
Karar No: 2017/1044
Karar Tarihi: 01.03.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2016/9146 E.  ,  2017/1044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalı ile MERNİS üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 26.04.2016 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle,

Sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Yasa ile değişik 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/2022
Karar No: 2018/5622
Karar Tarihi: 07.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2022 E.  ,  2018/5622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7201 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Çalışma Genel Müdürlüğü tarafından muhatap .... Ltd. Şti. yetkilisi adına çıkarılan tebligatın muhattabı olmayan ve muhatap namına tebellüğ etmeye yetkisi bulunmayan sanık tarafından tebliğ memuruna hüviyet ve sıfatı hakkında yalan beyanda bulunmak suretiyle tebliğ alındığının iddia edildiği dosya içeriğine göre öncelikle sanığın beyanını ve imzasını içeren ilgili tebligat mazbatası aslının yada onaylı suretenin kovuşturma dosyasına konulması gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek sanığın beraatine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

1-Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, CMK'nın 324/1, 327/2. ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddeleri uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, muhattap adına kapalı zarf içerisinde gelen çalışma belgesinin muhattap işyerinde olmadığı için kendisine teslim edildiğini, bu belgeyi muhattaba vermek için muhattabı aradığını ancak gelip belgeyi kendisnden almadığını beyan ettiği, kovuşturma aşamasında vermiş olduğu ifadesinde ise, tebligat evrakını okumadan ve kendine ait olduğunu düşünerek imzaladığını ve aldığını, kendisine ait olmadığını iki gün sonra anlayınca postaneye iade ettiğini söylemesine rağmen, ifadeler arasındaki çelişki sanıktan sorulup giderilmeksizin ve kovuşturma aşamasındaki beyana neden itibar edildiği gerekçeli kararda tartışılmaksızın, sanığın suç kastının bulunmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2149
Karar No: 2014/3091
Karar Tarihi: 21.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2149 E.  ,  2014/3091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2012

NUMARASI : 2011/267-2012/673

Taraflar arasındaki ayniyetin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, dava dışı yüklenici tarafından müvekkillerine satılan dairelerin arsa paylarının düşük tutulduğunu, sonradan yapılacak katların kendisi adına tescilinin amaçlandığını, ayrıca davalı yanca hileli olarak paydaşlığın giderilmesi istemiyle dava açıldığını, yüklenicinin haksız tahsilat yapmak istediğini ileri sürerek, muhdesatın tespiti ile haksız edinim isteğinin sona erdirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin icra kanalı ile taşınmazı aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre; taşınmazın halen arsa niteliğinde olduğu, binanın kaçak yapıldığı, davacıların geçerli bir sözleşme ile daire satın almadıkları, tapudan pay aldıkları, her daireye isabet etmesi gereken arsa payının hesaplatılarak aynının tespitine karar verilemeyeceği, ayrıca mevcut arsa payını ihale ile alan davalıyı mağdur edecek şekilde hüküm kurulamayacağı, az arsa payı devredildiği iddiasını yükleniciye karşı açacakları tazminat davasında ileri sürebilecekleri gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Davacılar tapuda paydaş olup, kendilerine ait bağımsız bölümler yönünden malik oldukları payların daha fazla olması gerektiğini ileri sürerek tespit isteminde bulunmuşlardır. Ne var ki bağımsız bölümlere atıf yapılarak böyle bir isteğin dinlenebilmesi mümkün değildir. Zira dosyadaki delillerden arsa üzerinde kat irtifakı kurulmadığı gibi bilirkişi raporuna göre üzerinde yapılan yapının imar mevzuatına aykırı, kaçak nitelikte olduğu tespit edilmiştir. Belirtilen bu nitelikteki bir yapının ekonomik değerinin bulunduğundan sözedilemeyeceği bir yana, kaçak yapıdaki bağımsız bölümlere pay tahsisi de mümkün değildir. Açıklanan bu sebeplerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığa uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemişse de izah edilen nedenlerle sonucu itibariyle doğru olan mahkeme kararının HUMK'nın 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca açıklanan değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/24150
Karar No: 2014/21994
Karar Tarihi: 24.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/24150 E.  ,  2014/21994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/175193

MAHKEMESİ : Osmaniye 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2012

NUMARASI : 2011/402 (E) ve 2012/471 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-)Mağdur Muhittin'e ait inşaat alanında bulunan, niteliği gereği günlük olarak muhafaza altına alınmayıp inşaatın devam ettiği süre içerisinde kullanımı gereği açıkta bırakılmış olan harç kazanlarını, inşaat alanından alıp götüren suça sürüklenen çocukların eylemlerinin 5237 Sayılı TCK’nın 142/1-e. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1.maddesi ile uygulama yapılması,

2-)Yakalama tutanağı ile Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan ifadeler birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocukların olay günü akşam saatlerinde üç ayrı yerden hırsızlık yaptıkları, en son olarak Rauf Bey Mahallesi, 9586. Sokak üzerinde bulunan mağdur Muhuttin ..'a ait inşaattan suça konu malzemeleri aldıkları, olay yerinden biraz uzaklaştıktan sonra Rauf Bey Mahallesi, Atatürk Caddesi üzerinde saat 23:30 sıralarında yakalandıklarının anlaşılması karşısında; yakalandıkları yer ve zaman dilimi de nazara alınarak suçun gece vakti işlendiği, çocuklar hakkında TCK'nın 143.maddesinin uygulanması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-)Kolluk görevlilerince şüphe üzerine yakalanan çocukların, suça konu eşyaları çaldıklarını beyan ederek, eşyaları almış oldukları yeri gösterdikleri, mağdurun suç ile ilgili müracaatından önce pişmanlık gösterip suça konu

şyaları aynen geri vermek suretiyle zararı tamamen giderdiklerinin anlaşılması karşısında, hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 168/1.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-)5271 Sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, Baroya yazı yazılarak 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali gelirleri bulunmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı olduğunun düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'nın 326/son. maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19745
Karar No: 2014/13714
Karar Tarihi: 04.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/19745 E.  ,  2014/13714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/4, 62/1, 51/1-3, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianameyle talep edilmesine karşın TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınması konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, bu hususun mahkemenin takdirinde olması ve takdirin bu yönde kullanılmış olması sebebiyle; tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu 4 kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, TCK'nın 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi gözetilerek adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca asgari hadden uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bu hususlar bozma konusu yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası ertelenen sanık hakkında; denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlemeden veya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine, denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına ve denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağına karar verilirken uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 4-c bendinin başına, “TCK'nın 51/6. maddesi gereğince” ibaresinin, 4-d bendinin başına, “TCK'nın 51/7. maddesi gereğince” ibaresinin ve 4-e bendinin başına, “TCK'nın 51/8. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/1138
Karar No: 2007/1213
Karar Tarihi: 27.02.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1138 E.  ,  2007/1213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava BK.nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Mahkemece davanın Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği görüşüyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz olunmuştur.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlayama göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da –yasanın amacına rağmen- Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna(eser) sözleşmesinden doğan ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır.

Açıklanan bütün bu nedenlerle davanın esasının incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, özel hükümler uyarınca Tüketici Mahkemesinde bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 27.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/18526
Karar No: 2014/5170
Karar Tarihi: 19.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/18526 E.  ,  2014/5170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/175851

MAHKEMESİ : Simav Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/07/2009

NUMARASI : 2009/80 (E) ve 2009/268 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Belediye başkanı olan sanığın, müştekilerin belediye tarafından yapılan gölette yine belediye tarafından yetiştirilen ve henüz yavru olan balıkları avladıkları için davaya konu sözleri söylediğini savunması karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık M.. P..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21572
Karar No: 2013/35975
Karar Tarihi: 25.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/21572 E.  ,  2013/35975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; mağdura ait ...isimli işyerine girip, yazar kasadaki 5-10 TL bozuk parayı çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.