erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/5378
Karar No: 2012/27755
Karar Tarihi: 19.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5378 E.  ,  2012/27755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca

mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın olay tarihinde kullandığı kamyonetle İstanbul'dan Malatya'ya animasyon malzemesi götürdükten sonra dönüşte sürekli aracı kullanarak Adana, Kayseri ve Ankara üzerinden İstanbul'a seyir halindeyken, meskun mahal dışında gündüz saatlerinde kaza mahalline geldiğinde emniyet şeridinde park halinde olan tıra arkadan çarpmak suretiyle aracındaki iki kişinin ölmesine neden olduğu olayda, sanığın Malatya'dan yola çıktıktan sonra mola verip vermediğine ilişkin kolluktaki beyanı dışında dosya kapsamından yeterli bilgi bulunmamakla beraber dosya içerisinde sanığın aracına ait takoğraf çıktısına ilişkin belge bulunduğu ancak, ilgili belgenin bilirkişi tarafından incelemesinin yaptırılmadığı, belirtilen hususta rapor alınarak sonucuna göre sanığın kusur durumunun tespit edilmesi gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın olay tarihinde kullandığı kamyonetle İstanbul'dan Malatya'ya animasyon malzemesi götürdükten sonra dönüşte sürekli aracı kullanarak Adana, Kayseri ve Ankara üzerinden İstanbul'a seyir halindeyken, Ankara civarında bir benzinlikte bir buçuk saat kadar dinlendikten sonra tekrar yola devam ederek aşırı yorgun ve uykusuz olmasının etkisiyle meskun mahal dışında gündüz saatlerinde kaza mahalline geldiğinde emniyet şeridinde park halinde olan tıra arkadan çarpmak suretiyle aracındaki iki kişinin ölmesine neden olduğu olayda, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu ve tayin olunan cezasında bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün belirtilen sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3076
Karar No: 2013/4523
Karar Tarihi: 20.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/3076 E.  ,  2013/4523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, Dolandırıcılık

HÜKÜM : Resmi belgede sahtecilik suçundan; mahkumiyet, Dolandırıcılık suçundan; ortadan kaldırma

13.01.2013 günü UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 01.05.2009 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/7320
Karar No: 2012/13895
Karar Tarihi: 09.07.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/7320 E.  ,  2012/13895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yasal süresinde ileri sürülmediği ve hükmedilen cezanın süresine göre de duruşmalı incelenmesi olanaklı bulunmadığı için sanıklar savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve 421.maddeleri gereğince REDDİNE,

I­ Sanıklar hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ..., ..., ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince ;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanıkların gece vakti, silah zoruyla yakınanı arabaya bindirip kardeşine zarar verecekleri tehditi ile 90000 TL para getirmesi konusunda söz aldıkları; ancak bununla yetinmeyerek, yakınanın üzerinde kaç parası olduğunu sorup, yakınanın cebindeki tüm parası olan 1900 TL'yi çıkartması üzerine bu parayı elinden çekip aldıkları, 200 TL’sini ise serbest bırakmadan önce iade ettikleri olayda,

1-Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda suçun işleniş biçimi, olayın niteliği, istem ve alınan para miktarı gözetilmeksizin 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2- Parayı aldıktan sonra bir kısmını iade eden sanıklar hakkında; yakınana kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... savunmanı- nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15745
Karar No: 2016/17673
Karar Tarihi: 04.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/15745 E.  ,  2016/17673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı tarafından sendikaya ve vekil olarak sendika avukatlarına verilen yetki nedeniyle işçilik alacaklarından dolayı İstanbul 10. İş Mahkemesi'nin 2013/726 esas sayılı dosyası ile alacak davası açıldığını, davanın açılmasının ardından davalının bilgileri olmadan davasından feragat ettiğini, 10.11.2014 tarihinde dosyanın durumu hakkında ve feragat etmiş olmasından kaynaklı ödemesi gereken vekalet ücreti ve dosyaya yapılan masraflar hakkında bilgi verildiğini ve 3 gün içerisinde ödenmesinin ihtaren bildirildiğini, davalının ödeme yapmadığı için ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptali ile takibin devamına, davalı aleyhine % 20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, yetkili mahkemenin İstanbul Anadolu Mahkemeleri olduğunu belirterek yetkisizlik kararı verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın yetki nedeniyle usulden reddine, kararın kesinleşmesine müteakip talep halinde dosyanın yetkili İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine, karar verilmiş hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

HUMK'nun 9. maddesi hükmü uyarınca kural olarak yasada aksine hüküm bulunmadıkça davanın açıldığı tarihte davalının ikametgahı sayılan yer mahkemesi yetkili ise de, davacının istemi vekalet sözleşmesinden kaynaklanan para alacağı olduğuna göre yeni B.K.89 (eski B.K'nın 73.) maddesi gereğince para borcu alacaklıya götürülerek ödenmesi gereken borçlardan olduğundan davacının ikametgahı mahkemesi de yetkilidir. Davacının ikametgahı Ankara olup, borcun ifa edileceği yer itibariyle yetkili mahkeme Ankara mahkemesi olduğundan, mahkemece işin esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, BOZMA nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile davacı tarafından temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/8140
Karar No: 2024/10845
Karar Tarihi: 23.10.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/8140 E.  ,  2024/10845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Koruyucu ve destekleyici tedbir talebi üzerine yapılan inceleme sırasında; Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesiyle Antalya 1. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun, 20.06.1960 tarihli ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin merci tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına ve uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca bakım tedbiri alınması yönünde talepte bulunulmasına göre; Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesiyle Antalya 1. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı HMK'nın 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Yargıtay 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE,

23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/6059
Karar No: 2010/12297
Karar Tarihi: 09.11.2010

6. Hukuk Dairesi 2010/6059 E., 2010/12297 K.

**6. Hukuk Dairesi 2010/6059 E., 2010/12297 K.**

**- ZİYNET EŞYALARININ AYNEN İADESİ**

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının aynen iadesi,olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, düğünde müvekkiline takılan ziynet eşyaları ve bir miktar paranın müvekkiline verilmediğini, bu altın ve paralar ile davalıya abisi adına kayıtlı araba alındığını belirterek takıların aynen iadesini, mümkün olmadığı takdirde karşılığı olan 28.535 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, tarafların ailesi ve yakınlarının ekonomik durumlarının belirtilen miktarda takı takılmasına elverişli olmadığını, bununla birlikte takılan altın ve ziynet eşyalarının tarafların ortak rızası ile düğünden hemen sonra satılarak müşterek hane için alınan beyaz eşya ve mobilya için ödendiğini açıklamış ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ispat yükünün davacıya ait olduğu, ziynet eşyalarının rızası dışında elinden çıktığının davacı tarafından kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kural olarak, evlilik sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından alınmış olursa olsun kadına bağışlanmış sayılır.

Dava konusu kadına ait altınlar koca tarafından bozdurulup değişik amaçlarla kullanılmış olabilir.

Çeşitli sebeplerle (evin ihtiyaçları, düğün borçları, balayı vs.) koca tarafından bozdurulan bu altınların karşılığının hibe edilmediği müddetçe kadına iadesi zorunludur. Ziynet eşyalarının iade edilmemek üzere kocaya verildiğinin, kadının isteği ve onayı ile ziynet eşyalarının bozdurulup ev ihtiyaçları için harcandığının davalı yanca kanıtlanması halinde koca ziynet eşyalarını iadeden kurtulur.

Olayımızda davacıya ait olduğu anlaşılan ziynetlerin evliliğin devamı sırasında bozdurulduğu ve evin ortak giderlerine harcandığı davalı tarafından kabul edilmektedir. Bu durumda ispat yükü davalıda olup, kadının kendi rızası ile bir takım ziynet eşyalarını verdiği davalı tarafından kanıtlanamamıştır.

Ancak varlığı davacı tarafından kanıtlanan ziynet eşyaları yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/4525
Karar No: 2012/3324
Karar Tarihi: 29.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/4525 E.  ,  2012/3324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma eyleminin, sanıkların ellerinde 5237 sayılı TCY’nun 6/f-4. maddesi uyarınca silahtan sayılan sopalar olduğu halde geceleyin ve birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nun 149/1. maddesinin (c) ve (h) bendi ile birlikte ( a ) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve 5237 sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki "hafif" ve "pek hafif" ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve hükümlünün özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezalarından indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına” cümlesinin yazılması suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2257
Karar No: 2016/3784
Karar Tarihi: 24.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/2257 E.  ,  2016/3784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılara sigortalı araçların sebep olduğu kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp 2.000,00 TL maddi tazminatın tahsiline verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; kazanın olduğu yer itibariyle ortak yetkili mahkemenin ... Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK'nın 110. maddesine göre “Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir.” 6100 sayılı HMK'nın 9. maddesi, genel yetkili mahkemenin davalının yerleşim yeri mahkemesi olduğunu düzenlemiş, 16. maddede ise "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü getirilmiştir. Bir davada birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme var ise davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda seçimlik hakka sahipdir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiç birinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açar ise o zaman seçme hakkı davalıya geçer.

Somut olayda dava, zarar veren davalının Bölge Müdürlüğü ve ikametgah mahkemesi olan ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nde açılmıştır. Diğer bir ifade ile davacı seçimlik hakkını doğru kullanmıştır. Kaldı ki, davalı ... şirketlerinin yetki itirazı dahi bulunmamaktadır. Kesin yetki bulunmayan hallerde mahkeme yetki itirazı olmaksızın resen yetkisizlik kararı veremez. Açıklanan nedenlerle mahkemece yargılamaya devam ederek sonucuna göre bir vermesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 24/03/2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Esas No: 2024/8187
Karar No: 2024/10846
Karar Tarihi: 23.10.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/8187 E.  ,  2024/10846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Koruyucu ve destekleyici tedbir talebi üzerine yapılan inceleme sırasında; Van 1. Çocuk Mahkemesiyle Büyükçekmece 1. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun, 20.06.1960 tarihli ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin merci tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına ve uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca danışmanlık tedbiri uygulanması yönünde talepte bulunulmasına göre; Van 1. Çocuk Mahkemesiyle Büyükçekmece 1. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı HMK'nın 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Yargıtay 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE,

23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/6167
Karar No: 2012/3525
Karar Tarihi: 22.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/6167 E.  ,  2012/3525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.11.2010

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davası ile "alacak ve ziynet eşyasının iadesine" ilişkin davanın birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından, birleştirilen (ziynet ve alacağa ilişkin) dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı (kadın)'ın nakit paraya ilişkin temyiz itirazları ile ziynetlere ilişkin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı vekili, birleşen davaya verdiği 7.5.2009 tarihli cevap dilekçesinde; "..davacıya düğünde 7 adet 22 ayar üçlü burma, 5 adet 14 ayar ve 3 adet 18 ayar bilezik, kolye, bilezik, küpeden oluşan 22 ayar set, 1 adet tam Cumhuriyet altını ve 50 adet çeyrek altın takıldığını, bu takıların evlilikleri süresince müvekkili ile davacı tarafından birlikte bozdurulduğunu ve evin ihtiyaçları için harcandığını, davacının, altınları bozdurması için rıza gösterdiğini..." bildirmiştir. Bu beyan, beyanda gösterilen altınların varlığını kabul niteliğindedir. Davalı vekili takıların evin ihtiyaçları için bozdurulduğunu ifade ettiğine göre, bunların davalı tarafından bozdurulduğunda da bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacıya düğünde takılan mücevherler ona hediye edilmiş sayılır ve onun malıdır. Kadının rızasıyla da olsa bunların davalı tarafından bozdurulup sarfedilmesi, kadın tarafından kocaya geri istenmemek üzere verildiği, iddia ve ispat edilmedikçe kocayı iade borcundan kurtarmaz. Davalı, davacıya ait takıların geri istenmemek üzere kendisine verildiğini ispat edememiş, bu yönde bir kanıt getirememiştir. Öyleyse cevap dilekçesinde varlığı kabul edilen ziynetler hakkındaki talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz eden hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.02.2012 (Çrş.)