Esas No: 2023/12228
Karar No: 2023/2268
Karar Tarihi: 27.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/12228 E.  ,  2023/2268 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3692 E., 2022/3431 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2022 tarihli ve 2022/31463 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 58 ve 53. maddeleri uyarınca, cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/454 Esas, 2022/453 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/3692 Esas, 2022/3431 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın atılı suçu gerçekleştirdiğine dair bir suçüstü halinin söz konusu olmadığı, olay yeri inceleme tutanağında, mutfaktan bina arkasındaki bahçeye açılan PVC kapının açık olduğu, kapı üzerinde sert cisim ile zorlama izlerinin olduğu ve sanığa ait parmak izlerinin bulunduğu belirtilmişse de işbu hususun atılı suçu sanığın işlendiğine dair kesin bir delil teşkil etmediği, sanığın iş çıkışlarında veya müsait olduğu diğer zamanlarda yeğenleri ve arkadaşları ile birlikte söz konusu olayın gerçekleştiği iddia edilen yere çok yakın parkta ve sokakta oyun oynadıklarını, sanığın sürekli gittiği parkın hemen yanında bulunan bir binanın dış cephesinde sanığın parmak izine rastlanmış olmasının hayatın olağan akışına aykırılık teşkil etmediği, ayrıca yargılama konusu suçun işlendiğine dair iddia edilen olayın gerçekleştiği yerin sanığın ikamet adresi ile ailesi ve arkadaşları ile birlikte vakit geçirdiği sosyal çevreye çok yakın olduğunu, katılanın duruşma esnasında olay yerine ait fotoğrafları gösterdiği, ilgili fotoğraflardan da anlaşılacağı üzere, kot farkı sebebiyle kolaylıkla oyun anında top kaçabilecek bir mesafede olan katılana ait alandan sanığın fiziki özelliklere sahip genç birisi kolaylıkla inip topu alıp çıkabileceği, tüm bu hususlar göz önüne alınarak şüpheden sanık yararlanır ilkesi gözetilerek öncelikle sanığın tahliyesine ve istinaf Mahkemesi kararının bozularak sanığın beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın olay tarihinde tam olarak tespit edilemeyen bir saatte katılanın üst katı ikameti olarak kullandığı, alt katı da depo olarak kullandığı binaya mutfaktan bahçeye açılan PVC kapıyı zorlayıp açmak suretiyle girdiği ve buradan katılana ait hilti ile elektrik kablolarını çaldığı, katılanın şikayeti üzerine yapılan soruşturma neticesinde, mutfaktan arka bahçeye açılan PVC dış kapı yüzeyinden elde edilen 4 adet parmak izinin sanığın sol baş, sol işaret, sol orta ve sol yüzük parmak izleri ile aynı olduğunun tespit edildiği, yakalanan sanığın savcılık huzurunda alınan savunmasında suçu kabul etmediği ve parmak izinin neden çıktığını bilmediğini beyan ettiği, daha sonra sorguda ve yargılama aşamasında, olay yerine yakın bir park olduğunu arkadaşları ve yeğenleri ile oraya oynamaya gittiklerini, topun suç yerine kaçması nedeniyle gidip aldığını ve parmak izinin kapı dış yüzeyinden çıkmasının normal olduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır.

2. 23.05.2022 tarihli uzmanlık raporu ile ikamet girişine göre solda bulunan mutfaktan arka bahçeye açılan PVC kapı dış yüzeyinden alınan 4 adet parmak izinin sanığa ait olduğu tespit edilmiştir.

3. 19.05.2022 tarihli olay yeri inceleme raporunda ikamet girişine göre sol tarafta bulunan mutfaktan bina arkasındaki bahçeye açılan PVC kapının açık olduğu, kapı üzerinde sert cisim zorlama izlerinin olduğu, tespit edilmiştir.

4. Katılanın 2. celsede telefonundan gösterdiği olay yerine ilişkin fotoğrafların mahkemesince incelendiği ve katılanın evinin bahçe kısmında duvar bulunduğu, kapı kısmının kenarda olduğu, ayrıca 1. duvarın arkasında bir duvar daha bulunduğu kot farkı bulunduğu, 1. duvar ile bahçe arasında da duvara dayanmış bir merdiven olduğu, inşai faaliyet bulunduğuna ilişkin görüntü olduğu, çalışan ustaların görüldüğüne ilişkin gözlemde bulunulduğu anlaşılmıştır.

5.Sanık hakkında adli sicil kaydında yer alan Gaziosmanpaşa 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/346 Esas, 2018/409 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas alındığı, tekerrüre esas alınan ilama konu suçun 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesine uyan hırsızlık suçu olduğu, sanık hakkında 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmolunduğu ve ilamın 24.06.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık savunmasında zaman zaman yeğenlerini müştekinin evinin yanında bulunan oyun parkına götürdüğünü, bazen onların topunun kaçtığını ve mecburen topları almak için müştekinin bahçesine girdiğini, bir seferinde topu almak için atladığında duvardan yere düştüğünü, bu sırada kapıya tutunduğunu, dizinin yaralandığını halen izleri olduğunu, eğer eve girip eşyaları çalmış olsa evin içindeki kapılarda da parmak izi çıkmış olacağını söylemiş ise de olay yeri inceleme raporunda müştekiye ait ikametin altında bulunup yine müşteki tarafından depo olarak kullanılan ve hırsızlık yapılan dairenin mutfağının bahçe kısmına açılan PVC kapısı üzerinde sert bir cisim ile zorlama izleri olduğunun tespit edildiği ve sanığa ait parmak izlerinin de tam bu kapının dış yüzeyinde çıktığı anlaşılmakla savunmaya itibar edilmemiş atılı suçun sanık tarafından işlendiği ilk derece mahkemesince sabit görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

19.05.2022 tarihli olay yeri inceleme raporu, katılanın beyanı ve tüm dosya kapsamı itibarıyla sanık hakkında dava zamanaşımı süresi içerisinde konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, sanık hakkında kurulan hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/3692 Esas, 2022/3431 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.