Esas No: 2018/1320
Karar No: 2019/1398
Karar Tarihi: 27.03.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/1320 E.  ,  2019/1398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-... İnş. Kırtasiye Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 23. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 09.06.2015 gün ve 2013/175-2015/313 sayılı hükmü duruşmalı olarak düzelterek onayan 23. Hukuk Dairesi'nin 02.11.2017 gün ve 2015/9778-2017/3052 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesince incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı işbölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan ve 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gelen dosyalardaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini incelemek görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.

Dava, İİK 94. maddesi uyarınca, kesinleşen icra takibi nedeniyle icra müdürlüğünden alınan yetkiye istinaden, yüklenicinin alacaklısı tarafından arsa sahibi ve yükleniciye karşı, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yükleniciye isabet eden bağımsız bölümlerin, borçlu yüklenici adına tapuya tescili, olası eksik işlerin yapımı için davacıya yetki verilmesi istemlerine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen hükmün Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 2015/9778 Esas 2017/3052 Karar sayılı kararıyla düzeltilerek onanmasına dair karara karşı, davacı vekilince süresi içinde karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Davacı vekili, taşeronu olarak işlerini yaptığı davalı yüklenicinin verdiği 4 adet bonodan dolayı 216.000,00 TLve faiz, masraflarıyla birlikte toplam 229.910,78 TL alacaklı olan müvekkilinin ... 13. İcra Müdürlüğü'nün 2013/285 Esas nolu dosyasında yükleniciye karşı icra takibine giriştiğini, alacağın tahsili mümkün olmadığından davalılar arsa sahibi ve yüklenici arasında imzalanan 24.05.2007 tarihli düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde davalı yüklenici şirkete verilmesi gerekip, sözleşmenin ifasına rağmen yükleniciye devredilmeyen 1,8,32 nolu bağımsız bölümlerin İİK 94. maddesi uyarınca verilen izinle; davalı ... adına mevcut tapu kayıtlarının iptâliyle yüklenici adına tapuya tesciline varsa eksik işlerin ikmâli için kendisine yetki verilmesini istemiştir.

Davalı arsa sahibi, davalı yükleniciyle yapılan sözleşmeye göre; inşaatın iskanı alınmış olarak 30.08.2009 tarihinde teslim edileceğini, yüklenicinin eksik ve ayıplı yaptığı inşaatı henüz iskânını alıp teslim etmediğini, sözleşmeye göre gecikme tazminatı ödemediğini, davanın sözleşmeye uygun teslim sağlanırsa dinlenebileceğini, aksi halde reddi gerektiğini savunmuş, davalı yüklenici şirket cevap vermemiştir.

Arsa sahibi ve (takip borçlusu) yüklenici şirket arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğu, davacının yüklenici şirketten takibe konu 229.910,78 TL kesinleşmiş alacağının olduğu çekişme konusu değildir. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda binanın eksik ayıplı imalâtlarının giderilmesi, gecikme tazminatı ve iskân ruhsatının temini için gerekli giderlerin 232.770,75 TL olduğu saptanmıştır. Yüklenici haklarından alacağını tahsil etmek isteyen davacı; onun borçlarını birlikte ifa kuralı uyarınca üstlenmek zorundadır.

Mahkemece 17.03.2015 günlü celsede harç ikmâli için verilen sürede davacı tarafından harç ikmâl edilmemiş, ikinci kez 14.04.2015 günlü celsede tekrar harç ikmâli ve 232.770,75 TL eksik ayıplı işler bedelinin mahkeme veznesine depo edilmesi için verilen süreye de uyulmadığı görülmüştür. Bu celsede mahkemenin ara kararına uyulmadığı takdirde davanın açılmamış sayılacağı ihtarına rağmen, harç yatırılmayıp bedel de depo edilmemiştir. Bu durumda 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken,davanın esastan reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan kararın, temyiz üzerine 23. Hukuk Dairesi'nce açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken, harç tamamlanmış gibi vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmesi de usul ve yasaya uygun bulunmadığından düzelterek onama hükmünün kaldırılması suretiyle hükmün açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 2015/9778 Esas 2017/3052 Karar sayılı 02.11.2017 tarihli kararının kaldırılmasına ve hükmün açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, 1.480,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı ...'dan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin ve karar düzeltme harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 136,00 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.