erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/6537
Karar No: 2019/6327
Karar Tarihi: 06.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/6537 E.  ,  2019/6327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesi ile; mülkiyeti davacıya ait ... köyü, 438 parsel sayılı taşınmazın; ...kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı için .... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin kesinleşen 2001/1358 E. - 2003/589 K. sayılı dosyasıyla tapu kaydının iptaliyle kamuya terkinine karar verildiğini, Devlet tarafından herhangi bir bedel ya da tazminat ödemesi yapılmadan taşınmazın geri alınmasının orantısız olduğunu, hak dengesinin sağlanması için mülkiyet hakkı sahibine bedel ödenmesi gerektiğini beyan ederek; mahkemece tespit edilecek değerin tazminat olarak davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; yerleşik Yargıtay uygulaması bağlamında bu davalardaki alacağın 10 yıllık genel zamanaşımına tabi olduğu, davanın açıldığı 09/11/2015 tarihiyle tapu iptali ve tescile ilişkin kararın kesinleştiği 12.05.2005 tarihi arasında 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu, davalı vekilince usulüne uygun ve süresinde yapılan zamanaşımı itirazının bulunduğu gerekçesiyle; zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 1007. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, usulüne uygun ve süresinde yapılmış zamanaşımı def'i bulunduğu belirlenerek hüküm kurulduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06/11/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/410
Karar No: 2021/3786
Karar Tarihi: 20.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/410 E.  ,  2021/3786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 31/3, 50/3, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 16:30 sıralarında suça sürüklenen çocuğun sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, iki yönlü, 6.30 metre genişliğinde, 1 metre genişliğinde kaldırım bulunan sokakta seyir halinde iken kaza mahalli olan No:5 önüne geldiği esnada seyir istikametine göre yolun sağında bulunan kaldırımda annesiyle yürürken kaplamaya giren 2014 doğumlu yaya ...’e çarptığı, yayanın öldüğü, kazanın meydana gelmesinde suça sürüklenen çocuğun tali kusurlu, ölenin annesinin asli kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;

Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 4 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının TCK’nın 50/4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerektiği gözetilmeden TCK’nın 50/3. maddesinin dayanak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine, “Suça sürüklenen çocuğun sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 1 yıl 4 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 485 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 9700 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2150
Karar No: 2013/8313
Karar Tarihi: 01.07.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/2150 E.  ,  2013/8313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.11.2012 gün ve 2012/253 Esas, 2012/392 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesinin sanık müdafii tarafından istenilmesi ve incelemenin de duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 26.06.2013 Çarşamba saat 13.30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Sefer Gümüş hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine ibraz ettiği yetki belgesine dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaâ dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 10.07.2013 Çarşamba saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen, 20.11.2007 tarih ve 142-240 sayılı Kararında belirtildiği üzere, mağdurun ruh sağlığındaki bozulmanın cezada arttırım nedeni olabilmesi için hasarda devamlılık olması ve Adli Tıp Kurumunun bilinen uygulamalarına göre de, eylem sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 6 ay süre geçtikten sonra yapılması gerektiği gözetilmeden, 6 ay dolmadan düzenlenen 09.10.2012 günlü Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinin raporuna itibar edilerek TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki savunmaları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

01.07.2013 tarihinde verilen işbu karar 10.07.2013 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından İskender Dadalı hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Esas No: 2016/19410
Karar No: 2018/11193
Karar Tarihi: 11.09.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/19410 E.  ,  2018/11193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Karar tarihinde 18 yaşını doldurmuş bulunan suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verilen hükmü 1412 Sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 27.05.2016 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-30/10/2013 tarihli tutanak içeriğine göre, bir başka eylemleri nedeniyle yakalanan suça sürüklenen çocukların, işledikleri bu suçu da ikrar edip, çalmış oldukları paradan arta kalan 54.90TL'yi sakladıkları yeri göstermek suretiyle henüz müracaatı bulunmayan müştekiye teslimini sağlamaları karşısında; müştekiden kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorulmak suretiyle rıza göstermesi halinde suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 168/1-4 maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Müştekinin soruşturma aşamasında alınan ifadesine göre, suça sürüklenen çocukların, sadaka kutusundaki 15-20 TL ile kasada bulunan 150 TL'yi çaldıklarının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 145. maddesinin koşullarının oluşmamasına rağmen cezalarından indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların ceza miktarı yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 11/09/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/26734
Karar No: 2022/7777
Karar Tarihi: 19.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/26734 E.  ,  2022/7777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I – Sanık ... hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II – Sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,

1. Hırsızlık eyleminin gerçekleştiği, katılanların ikametinin bulunduğu sitede oturan ve sanıkları olay günü site içerisinde dolaşırken gördüğünü beyan eden tanığın, sanıkları kesin ve net olarak teşhis edemediğinin, bununla birlikte tanığın kendi ikameti camından sanıkları site içinde görmesi dışında hırsızlık eylemine ilişkin doğrudan görgüye dayalı bir bilgisinin bulunmadığının, olay mahallinde herhangi bir delil elde edilemediği gibi suç eşyalarının da ele geçirilememiş olduğunun, sanıkların çelişkili beyanları bulunsa da tüm aşamalarda atılı suçu işlemediklerini beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanıkların savunmalarının aksine, mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden ve atılı suçu işlediklerine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan eksik araştırma ve değerlendirme ile yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Kabule göre de;

Hüküm tarihinde Sincan Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...’e ve Bakırköy Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...’na, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemedikleri sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 15.12.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18069
Karar No: 2018/6916
Karar Tarihi: 29.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/18069 E.  ,  2018/6916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ile maddi tazminatın miktarı ve manevi tazminat talebinin reddi yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, maddi, manevi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davacı kadına kusur olarak yüklenen evin damına çıkarak “ben Halil'i bırakıyorum siz alın” şeklinde bağırdığına ilişkin vakıaya davalı erkek tarafından dayanılmadığından kusur belirlemesine esas alınmayacağı, mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer vakıalara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin ağır kusurlu olduğu anlaşılmakla tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı kadının ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların onun kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m. 4. TBK m. 50, 51 ) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.05.2018 (Salı )
Esas No: 2021/21
Karar No: 2021/1296
Karar Tarihi: 15.02.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/21 E.  ,  2021/1296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkeğin vasisi tarafından velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davasında tarafların boşanmalarına ve ortak çocuk . ....’ın velayetinin davalı-davacı anneye verilmesine karar verilmiştir.

Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Velayet düzenlemesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Velayet kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerekir. Davalının davayı kabulü de tek başına hukuki sonuç doğurmaz.

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi’nin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi’nin 3 ve 6. maddeleri idrak çağındaki çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşünün alınması ve görüşlerine gereken önemin verilmesini öngörmektedir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde, görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür.

Anne ve babanın deneyimsizliği, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri sebeplerle velayet görevini gereği gibi yerine getirememesi: ana ve babanın çocuğa yeterli ilgiyi göstermemesi veya ona karşı yükümlülüklerini ağır bir biçimde savsaklamaları halinde hakim velayet hakkını kaldırabilir (TMK m. 348).

Somut olayda ortak çocuğun velayetine ilişkin düzenlenen iki ayrı raporda davalı-davacı annenin psikolojisinin bozuk olduğu, çocuğun temel bakım ihtiyaçlarını karşılayabilecek durumda olmadığı değerlendirmesi yapılmıştır. O halde mahkemece yapılacak iş öncelikle 4787 sayılı Aile Mahkemeleri’nin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 5. maddesi uyarınca, psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan bir heyet tarafından incelenerek uzman raporu alınması ve davacı-davalı babanın da kısıtlı olduğu hususu ile anne yönünden TMK’nın 348. madde koşullarının oluşup oluşmadığı hususları birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, İlk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 15.02.2021 (Pzt.)
Esas No: 2016/5966
Karar No: 2018/6739
Karar Tarihi: 08.11.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/5966 E.  ,  2018/6739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre mağdur ...'in olay sonrası karakola müracatı sonrası verdiği ilk ifadesinde olay günü karşısından 4 kişi geldiğini, içlerinden 1,65 boylarında siyah mont kahverengi renkli pantolon giyen doğu simalı şahsın kendisine çarptığını, sendelediğini, az kalsın düşecek gibi olduğunu, yoldaki direğe tutunarak ayağa kalktığını, düşen eşyalarını topladığını, cebini kontrol ettiğinde ... imei nolu cep telefonunun alındığını fark ettiğini, arkasını döndüğünde şahısların olay yerinden ayrılmış olduğunu beyan ettiği, sanığın başka bir suçtan yakalanması sonrası mağdurun alınan 25.03.2011 tarihli ifadeli teşhis tutanağındaki ifadesinde ise ilk ifadesinden farklı olarak yere düşüp kalktığı esnada teşhis ettiği sanık ...'ın sol kolundan tutarak kalkmasına yardımcı olduğunu, bu esnada elinde falçata gördüğünü, hiçbir şey söylemeden sağ cebinde bulunan telefonu aldığını beyan ettiği olayda;

1-Mağdur ...'in bu ifadeleri kendisine okunarak beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmesi ile sanığın duruşmaya usulünce çağrılarak mağdurun beyanındaki tanıma uyup uymadığının denetime imkan verecek şekilde yapılacak gözlemin duruşma tutanağına yansıtılması

2-Sanığın savunmasında suç tarihi ve saatinde Diyarbakır'da olduğunu beyan etmesi karşısında kullandığını iddia ettiği ve yakalandığında üzerinden çıkan ... nolu cep telefonunun suç tarihi olan 13.01.2011 günü sinyal aldığı baz istasyonun tespiti ile suç tarihinde suç mahallinde olup olmadığının belirlenmesi,

3-BTK (Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu)'dan suça konu telefonun suç tarihi olan 13.01.2011 ve sonrasında kullanan kişilerin kullanım sırası ile tespit edilmesi,

4-GSM şirketlerinin verdiği bilgide yer alan ve suç tarihinde mağdura ait ... nolu telefonu kullandığı tespit olunan ...nın ifadesinin alınmadığı ve yine aynı gün suça konu telefonu kullandığı tespit olunan ve talimatla ifadesine başvurulan ... için yazılan talimata GSM şirketinden gelen dökümanın eklenmediği ve ifadesine neden başvurulduğu açıklanmadan, ifadesinin alındığı anlaşıldığından, ...'nün tekrar ifadesinin alınması, ifadesine GSM şirketinden gelen evrakın eklenerek suça konu telefonu kullanıp kullanmadığı, kullandı ise nerden alıp kullandığını ve sonrasında ne yaptığının sorulması,

Hususları araştırılmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, 08.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.