erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/17559
Karar No: 2015/30739
Karar Tarihi: 02.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/17559 E.  ,  2015/30739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 8. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/04/2012

NUMARASI : 2009/608-2012/209

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek görülen;

İ.. M.. Balık Market Su Ürünleri Ltd. Şti.’ye ait ticaret sicil kayıtlarının getirtilip eklenerek gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/2206
Karar No: 2020/2595
Karar Tarihi: 08.07.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/2206 E.  ,  2020/2595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında, yakınan ...’a karşı işlediği yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında, tekerrüre esas alınan Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/428 Esas, 2009/254 Karar sayılı ilâmındaki cezalardan hangisinin tekerrüre esas alındığının kararda açıkça gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda tereddüde yol açacak biçimde birden fazla ceza içeren ilâmın tekerrüre esas olarak gösterilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nin 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nin 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, "Değerin azlığının 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa Koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda sanık ...’in, yakınan ...’dan yaklaşık 300 TL yağmaladığının anlaşılması karşısında, yağma suçunun konusunu oluşturan paranın değeri az kabul edilerek, koşulları oluşmadığı hâlde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

3- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanması yönünden, 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesi ile yapılan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/9893
Karar No: 2021/1116
Karar Tarihi: 03.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/9893 E.  ,  2021/1116 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 4. İş Mahkemesinden verilen 29/03/2019 tarih 2017/106 - 2019/74 sayılı hükmün, Dairemizin 03/06/2020 tarih 2019/3862 - 2020/2682 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinin son fıkrası hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı yeni İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7. maddenin 3. fıkrasına göre “12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.” Geçici 1. maddenin 4. fıkrasına göre de “İlk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararlar, karar tarihindeki Kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir.”

Dairemiz kararında maddi hata bulunmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda, Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı da dikkate alınarak, davalı Kurum vekilinin dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten ötürü karar düzeltme talebinin REDDİNE, yatırılan harcın istek halinde davacıdan iadesine, 03/02/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/24360
Karar No: 2019/1534
Karar Tarihi: 07.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/24360 E.  ,  2019/1534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 07/02/2019 günü temyiz eden davacı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan bağ omcaları ile nar ağaçlarının yaşları da belirtilmek suretiyle dekar başına verim miktarları ......... Müdürlüğünden, ecrimisil talep edilen dönem olan 2009, 2010, 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ilişkin olarak dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan getirtildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18793
Karar No: 2014/11373
Karar Tarihi: 04.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18793 E.  ,  2014/11373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık ...'ın temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerekmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ...’ın temyizine göre yapılan incelemede;

Sanığın çalıştığı işyerinde diğer sanık ... tarafından bırakılan poşetlerde kaçak sigara bulunduğunu bildiğine ve diğer sanığın suçuna iştirak ettiğine dair sanığın savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı dikkate alınarak beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı yasanın 8/l.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/40965
Karar No: 2013/3476
Karar Tarihi: 28.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/40965 E.  ,  2013/3476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın suça konu alanı yaşı küçük ve 30.07.2008 tarihli rapora göre suçun hukuki anlam ve sonuçlarını tam olarak algılayamadığı, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tam gelişmediği tespit edilen oğlu ...’e sürdürdüğünün anlaşılmasına göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 37/2.maddesisinin uygulaması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Suça konu yerden karaçam fidanlarının balta ile kesildiğinin tespit edilmesine göre, fidanları kimin ne şekilde kestiği sanıktan ve tanık ...’den sorularak neticesine göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 37/2.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm tesisi

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/13122
Karar No: 2010/15781
Karar Tarihi: 05.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/13122 E.  ,  2010/15781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde nişanın haksız bozulması nedeniyle, fazlaya ilişkin hak saklı tutularak, 3260 TL maddi tazminat ile 5000 TL manevi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü ile 3260 TL maddi tazminatın davalı ...'ten, 5000 TL manevi tazminatın ise davalılar ... ve ...'ten tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkili davacının, davalılardan ... ile nişanlandığını, nikah yapılacağı düşüncesi ile ev kiraladığını, takı ve ev eşyası aldığını; ancak, nikaha bir hafta kala davalı ve ailesi tarafından ayrılma kararı alınarak nişanın sonlandırıldığını; müvekkilinin, ne zaman davalılardan ... ve ... ile karşılaşsa hakarete maruz kaldığını iddia ederek; fazlaya ilişkin hak saklı kalmak üzere, 3260 TL maddi, 5000 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 8.260 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının, nişanın bozulmasında kusurlu olmadığı ve fahiş surette zarara uğradığından bahisle, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak,

1) Maddi tazminat yönünden,

Davacının elinde kalan ve davalının hiç yararlanmadığı (toplam 1375 TL değerindeki) perde ve giysilerle ilgili davalı aleyhinde tazminata hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

2) Manevi tazminat istemine gelince;

Davalılar Behiye ve Hanife'nin hakaret ve sövmesine ilişkin davacının iddiası nişanın bozulmasından sonraki döneme ilişkin bulunmaktadır. Nişan ve nişanın taraflarıyla ilgisi olmayan BK.nun 41.ve devamı maddelerine dayalı haksız fiilden doğan tazminat davasının Aile Mahkemesinde bakılamayacağı düşünülmeksizin, esası hakkında hüküm verilmiş olması da doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; tarafların sosyal ve ekonomik durumları gözetildiğinde, hükmedilen manevi tazminat miktarı çok olup, hakkaniyete uygun bulunmamıştır.

Mahkemece, davacının manevi tazminat talebinin, BK kapsamında bulunduğu gözetilerek; bu husustaki dava, dosyadan tefrik edilerek yeni esasa kaydedilmeli; değeri itibariyle Sulh Hukuk Mahkemesinde davaya bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 5.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/26489
Karar No: 2013/1786
Karar Tarihi: 07.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/26489 E.  ,  2013/1786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi (Kapatılan Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın gece vakti yağmaya kalkışma suçunu işlerken, elinde bulunan ve 5237 sayılı TCK'nın 6/1-f maddesi gereğince silah olarak kabul edilen kesici, delici, bereleyici vasıftaki kırık cam şişe ile mağduru yaraladığının anlaşılması karşısında; hakkında aynı Yasanın 149/1.maddesinin (h) bendinin yanı sıra (a) bendinin de uygulanması ve birden fazla nitelikli halin varlığı nedeni ile 61/1. maddesi gereğince temel cezanın tayin ve takdiri gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda mağdurun boynunda takılı olan altın zinciri zor kullanarak almaya kalkışan sanık hakkında koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezasından indirim yapılması,

3- Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9710
Karar No: 2018/8824
Karar Tarihi: 06.06.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/9710 E.  ,  2018/8824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Temel ceza doğrudan TCK’nın 125/3-a maddesi uyarınca tayin edilmemiş ise de, bu hususun sonuca etkili olmadığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, şikayetçi olduğu kolluk görevlileri hakkında SEGBİS yolu ile savcıya verdiği ifadesinde söylediği “...ben dışarıya çıkınca onlarla görüşeceğim...” biçimindeki sözlerinin, TCK'nın 106/1. maddesinin son cümlesinde tanımlanan “sair tehdit” suçunu oluşturmasına rağmen, yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/06/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11909
Karar No: 2014/11820
Karar Tarihi: 22.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/11909 E.  ,  2014/11820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2013

NUMARASI : 2006/510-2013/118

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, el birliği mülkiyetine konu taşınmazda ortaklığın giderilmesi talebine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 22/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3807
Karar No: 2019/14422
Karar Tarihi: 14.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3807 E.  ,  2019/14422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında 2. defa tekerrür hükümlerinin uygulanması için her iki suçun da tarihlerinin 08/07/2005'ten sonra olması gerektiği, sanık hakkında daha önceden tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas teşkil edecek nitelikte suç tarihleri 08/07/2005'ten sonra herhangi bir ilamının bulunmadığının anlaşılması karşısında ikinci kez mükerrir hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz talebi bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi göndermesiyle 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarında yer alan "sanığın 2. kez mükerrir olduğuna, sanığın cezasının infazının tck.58 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," cümlelerinin çıkarılarak yerine "Sanığın...Asliye Ceza Mahkemesi’nden verilme 20/11/2007 tarih 2007/487 Esas, 2007/576 Karar sayılı ilamıyla verilen tekerrüre esas hakaret suçundan 1 yıl 9 ay 26 gün hapis cezasından mahkumiyeti mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında hükmolunan cezaların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ve yine TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının bütünüyle çıkarılarak yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nun 53. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına” cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/18296
Karar No: 2010/887
Karar Tarihi: 09.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/18296 E.  ,  2010/887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnameleri ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanık ... hakkında uygulama yapılırken 5237 sayılı TCY’nın 61/4 ve 5. fıkralarına aykırı olarak, aynı Yasanın 43/1. maddesinin, 143/1 ve 145. maddelerinden önce uygulanması,

Uygulamaya göre de; 5237 sayılı yasanın 43/1. maddesi uyarınca, 1/4 oranında artırım yapılırken hesap hatası sonucu 3 yıl 9 ay hapis yerine, 3 yıl 9 ay 3 gün hapis cezasına hükmolunması,

2-) 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram

olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanakları varken yalnızca gereksinimleri kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebilecek ölçüde düşük değerdeki eşyanın alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3-) 5237 sayılı TCY’nda adli para cezasının ertelenmesine ilişkin hüküm bulunmadığının anlaşılması karşısında, yasal olanak bulunmadığı gözetilmeden sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezalarının ertelenmesine karar verilmesi,

4-) Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23. maddesinin sanıklar hakkında uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 09.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.