Esas No: 2011/15920
Karar No: 2013/12620
Karar Tarihi: 03.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/15920 E.  ,  2013/12620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, trafik güvenliğini tehlikeye sokma, genel güvenliği kasten tehlikeye sokulması, görevi yaptırmamak için direnme ve tehdit suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Kozan Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.04.2007 gün ve 2007/87 Esas, 2007/235 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ve Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 25.05.2011 gün ve 2009/8761 Esas, 2011/6994 Karar sayılı görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Anayasa Mahkemesi'nin, 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 Karar sayılı ilamı ile iki milyar liraya kadar (iki milyar dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasa'ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince verilen cezanın miktarına göre kesin olan hükmün temyizi kâbil olmadığından, sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, genel güvenliği kasten tehlikeye sokulması, görevi yaptırmamak için direnme ve tehdit suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyizi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde,

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, genel güvenliği kasten tehlikeye sokulması ve tehdit suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyize gelince;

Mağdurlar ... ve ... 'nin aşamalardaki anlatımlarına, tanık ...'in beyanlarına, sanığın savunmalarına, 01.02.2007 tarihli olay, yakalama ve el koyma ile olay yeri inceleme tutanaklarına ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın babası olan mağdur ... ile arasında ailevi ve maddi sebeplerden dolayı anlaşmazlık bulunduğu, olay günü bir miktar alkol aldıktan sonra adli emanete kayıtlı av tüfeğini alıp kamyonetle mağdur ...'in bulunduğu babaannesi mağdur ...'nin evine geldiği ve havaya ateş açtığı, evin kapısının açılmasını istediği, mağdur ...'nin evin kapısını açacağı esnada mağdur ...'in evin kapısını açtırmadığı ve polise olayı ihbar ettiği, olay yerine gelen polis ekiplerinin sanıktan teslim olmasını istedikleri, sanığın bu esnada evin bahçesine girerek bir el daha havaya ateş açtığı, yaklaşık bir saatlik ikna çalışmalarımıza rağmen ikna olmadığı, evin penceresinin camlarını kırarak evin içine av tüfeği doğrulttuğu, ancak ateş etmediği, daha sonra sanığın olay yerine geldiği kamyonete binerek olay yerinden ayrıldığı, polis ekiplerince yaklaşık 15 dakika takip edildikten sonra sanığın tekrar olay yerine geldiği, polis memurlarınca ikna edilmeye çalışıldığı, bu esnada sanığın elindeki av tüfeği ile sokak içerisine doğru kaçtığı, yapılan takip sonucunda dayısı olan tanık ...'in iknası üzerine elindeki av tüfeğini vererek teslim olduğu, mağdurun kurtulmak için kapıyı kilitlediği, sanığın eylemlerinde mağdurları hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakma değil, silahla tehdit kastının bulunduğu, sanığın havaya ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin tek fiil ile silahlı tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokma suçunu oluşturduğu, TCK.nın 44. maddesi ve fikri içtima kuralları gereğince daha ağır cezayı gerektiren aynı Kanunun 106/2-a maddesinde tanımlanan silahlı tehdit suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeyerek, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokma suçlarından da cezalandırılmaları,

Dosya içeriğine göre, oturması için verdiği evi sanığın tamir ettikten sonra mağdur babasının oturmasına izin vermemesi nedeniyle sanığın başka eve taşındığı, babası olan mağdurun buradan çıkartmaya çalışması üzerine sanığın, bu haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suçları işlediği gözetilmeden hakkında TCK.nın 29. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.