erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/10156
Karar No: 2013/3781
Karar Tarihi: 05.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/10156 E.  ,  2013/3781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Eşya alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının iadesi olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, hükmü davacı temyiz etmiştir

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 1999 yılında evlendiklerini, davalı ve ailesinin uyguladığı baskı ve şiddet nedeniyle son iki yıldır ayrı yaşadıklarını, evliliğinde davacıya takılan ziynet eşyalarının, davalılar tarafından “sen saklamayı bilmezsin” denilerek alı konulduğunu, evden kovulduktan sonra ziynetlerin davacıya iade edilmediğini belirterek dava konusu edilen ziynet eşyalarının aynen iadesi olmadığı takdirde bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılar ziynetlerin davacıda olduğunu, davacının müşterek haneyi kendi iradesi ile terk ettiğini baskı ve zorlama olmadığını, davacının ziynetleri beraberinde götürdüğünü belirterek davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece davacının iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının evlilik birliği içinde davalılar tarafından alıkonulduğunu, evi terk ederken kendisine verilmediğini ileri sürmüş, davalılar ise altınları almadıklarını, davacı tarafından götürüldüğünü savunmuşlardır. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalıların zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz. Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını ve evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispat yükü altındadır.

Olayda, davacı kadın dava konusu ettiği ziynet eşyalarının davalılar tarafından alı konularak kendisine iade edilmediğini dinlettiği tanık beyanları ile kanıtlayabilmiş değildir. Ne var ki davacı dava dilekçesinde “diğer yasal deliller” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan , davacıya bu iddiasını ispat etme konusunda davalılara yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2034
Karar No: 2015/13633
Karar Tarihi: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2034 E.  ,  2015/13633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/913-2014/180

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her sebze ürünüiçin ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tadrihi itibari ile hasat zamanındaki ortalam toptan kiloğram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ve diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4742
Karar No: 2021/10867
Karar Tarihi: 20.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/4742 E.  ,  2021/10867 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Devletin egemenlik alametlerini aşağılama

Hüküm : TCK'nın 300/1., 62. maddeleri gereğince, 10 ay hapis cezası

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Olay tarihinde Mustafa İlhan'ın kullanmış olduğu ve sanığın da içinde bulunduğu kamyonet ile balık kasası yüklü halde yolda seyrederken, balık kasalarının bağlandığı halatın ucunda Türk Bayrağının bulunduğunun belirlenmesinden ibaret eylemde, sanığın Devletin egemenlik alametlerini aşağılama suç işleme kastı ile hareket ettiğine dair savunmanın aksine delil elde edilemediği hususu da gözetilerek müsnet suçtan beraati yerine "hayatın olağan akışına ters olduğundan" biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu sebepten dolayı yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 8. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek

üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9255
Karar No: 2014/11494
Karar Tarihi: 10.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/9255 E.  ,  2014/11494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 10/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17638
Karar No: 2013/11668
Karar Tarihi: 20.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/17638 E.  ,  2013/11668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 20.12.2012 gün ve 2012/6476-9613 E.K. sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle, yerinde olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi gereğince REDDİNE, aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteğinde bulunan davalı ...'ten alınmasına, red harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 20.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/2537
Karar No: 2018/13864
Karar Tarihi: 06.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/2537 E.  ,  2018/13864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; bilirkişi raporuna göre ikinci el değeri 29,00 TL olan ayakkabıyı çalarken yakalanan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1840
Karar No: 2016/6036
Karar Tarihi: 08.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1840 E.  ,  2016/6036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, sahte tanzim edilmiş nüfus cüzdanı ve ikametgah ilmuhaberleri ile ...bank ... Şubesi ile ... Şubesine iki gün arayla başvurup ayrı ayrı 10.100 TL kredi aldığının iddia edildiği olayda;

Sanığın ifadesinde, suçlamayı kabul etmediğini, kendisine ait kimlik bilgilerinin tanımadığı kişiler tarafından kullanıldığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması amacına yönelik olarak, suçun asıl faili hakkında kamu davası açılması sağlanarak, dava dosyalarının birleştirilmesi ve yapılan yargılama sonucunda sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/712
Karar No: 2013/17736
Karar Tarihi: 16.12.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/712 E.  ,  2013/17736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı sürücüsünün davacı iştirakçisinin içinde yolcu olarak bulunduğu araca çarpması sonucu davacının iştirakçisi öldüğü için mirasçılarına peşin sermaye değerli aylık bağlandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 30.000 TL peşin sermaye değeri, 11.530,09 TL ödenen aylık toplamının dava tarihinden itibaren yasal faiz ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, hak sahiplerine ödemede bulunduklarını, sorumluluklarının kalmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, Emekli Sandığı iştirakçısı olan ... 'ün trafik kazası sonucu vefatı ile mirasçılarına bağlanan aylıklarının peşin sermaye değerinin davalıdan rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Davanın dayanağı 5434 sayılı Emekli Sandığı Yasası'nın 29.maddesi olup 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Yasası'nın 106.maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. 5510 sayılı yasa 01.01.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş olup Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı, Bağ-Kur Genel Müdürlüğü ve TC. Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü'nü ortadan kaldırıp bu kurumların yerine Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı kurularak Sosyal Güvenlik Kurumları

tek çatı altında toplanmıştır. Sosyal Güvenlik Kurumu'nun uygulayacağı yasa 5510 sayılı yasa olup anılan yasanın 101.maddesinde yasanın uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerince çözümleneceği öngörülmüştür.

Bu halde yerel mahkemece mahkemenin görevsizliği, Sosyal Güvenlik İş Mahkemesi'nin görevli olması nedeniyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek duyulmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1)numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2)numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3808
Karar No: 2018/4757
Karar Tarihi: 19.11.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/3808 E.  ,  2018/4757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 82/1-e, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca verilen ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile müsadereye ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun CMK'nin 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine.

Sanık ... hakkında maktul ...’ya karşı nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 13.02.2018 tarih, 2018/275 esas, 2018/346 karar sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın olay esnasında kullandığı ilaçlar nedeniyle kendisinde olmadığına, sanık müdafiinin sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, 19/11/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/12109
Karar No: 2009/16404
Karar Tarihi: 01.10.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/12109 E.  ,  2009/16404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gölbaşı - Adıyaman Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.09.2008
Esas No: 2016/9648
Karar No: 2016/11845
Karar Tarihi: 16.11.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/9648 E.  ,  2016/11845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, 5237 sayılı TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; içinde anahtarların ve mendilin olduğu çantayı alan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/3520
Karar No: 2023/4786
Karar Tarihi: 15.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3520 E.  ,  2023/4786 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.04.2014 Tarihli ve 2013/2054 Esas, 2014/530 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 inci maddesi gereğince kısıtlanmış, 02.04.2019 tarihli ek kararla kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Kısıtlı 02.09.2022 tarihli dilekçesi ile yerleşim yeri değişikliğine izin kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 18.10.2022 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yerini .../... taşımak istediği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.12.2022 Tarihli ve 2022/1439 Esas, 2022/1354 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının cezaevine girmeden önceki son yerleşim yerinin ... Caddesi Karanfil Sokak No:24 .../... olduğu, adres kayıt sistemindeki güncel adresinin ise ... Mahallesi ... Yolu Sokak No:13/2 .../... olduğu, ayrıca dosyada yerleşim yerinin değiştirildiğine ilişkin herhangi bir karar da olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 407 nci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibinde İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2013/12202
Karar No: 2013/29283
Karar Tarihi: 16.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/12202 E.  ,  2013/29283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :Düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

15.04.1942 Tarih, 1940/14 Esas ve 1942/9 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’na göre, ayırt etme gücüne sahip küçüklerin, kanuni temsilcilerinin rızası olsun veya olmasın doğrudan doğruya şahıslarına karşı işlenmiş olan suçlardan dolayı dava ve şikâyet hakkına sahip olması, kanuni temsilcilerin görevinin, mümeyyiz küçüklerin dava ve şikâyette bulunmadıkları takdirde, onların yerine geçerek yararlarını himaye etmek olduğunun belirtilmesi; suç tarihi itibariyle 14 yaş içerisinde bulunan ve ayırt etme gücüne sahip olmadığına dair dosyada aksine bir delil bulunmayan katılan ...'ın, soruşturma aşamasında 14.04.2012 ve 19.06.2012 tarihlerinde vekili huzuruyla alınan beyanlarında, olay sebebiyle sanıktan şikayetçi olduğunu belirtmesi, yargılama aşamasında yaş küçüklüğü nedeniyle baroca atanan vekilinin sanıktan şikayetçi olarak davaya katılması ve katılanın şikayetten vazgeçmeye dair bir beyanının bulunmaması karşısında; Türk Medeni Kanunu’nun 336. maddesi gereğince katılan küçük üzerindeki velayet hakkını tek başına kullanamayacağından ve katılanın annesi ...'ın 15.01.2013 tarihli sanıktan şikayetçi olmadığına dair beyanı tek başına hukuki değer taşımadığından, sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine, yazılı şekilde, şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.