erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/14570
Karar No: 2007/2610
Karar Tarihi: 22.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/14570 E.  ,  2007/2610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.22.02.2007

- KARŞI OY YAZISI-

Davalı kocanın başka bir kadınla yaşamakta olduğu tartışmasızdır.

Türk Medeni Kanununun 166/2. madde uyarınca boşanmaya karar verilebilmesi için davalınında, azda olsa kusurlu bulunduğunun kanıtlanması gerekir. Tanıklardan Mustafa Arıparlatan dışında diğerleri, davalı kadından kaynaklanan kusurlu bir davranıştan sözetmemişlerdir. Tanık Mustafa Arıparlatan beyanında belirttiği tek olay ise tepki niteliğindedir. Bu nedenle davalı kadının kusurlu bir davranışı kanıtlanmamıştır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken boşanmaya karar verilmesinin yerinde olmadığı düşüncesiyle, çoğunluk kararına katılmıyorum.
Esas No: 2019/1146
Karar No: 2019/7702
Karar Tarihi: 30.04.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1146 E.  ,  2019/7702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 3/1. maddesine göre, daha erken yaşta ergin olsa bile, onsekiz yaşını doldurmamış kişilerin çocuk olarak tanımlanmış olması, aynı Kanun'un 26/1. maddesindeki ‘‘Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar." şeklindeki düzenleme, ... ve... oğlu ...’ın nüfus kaydına göre 20/05/1997 doğumlu olması ve suç tarihi olan 09/11/2014 tarihinde 18 yaşından küçük bulunması karşısında, yargılamasının Çocuk Mahkemesinde ve müdafi yardımından yararlandırılarak yapılması gerekirken, yargılamaya devam edilip yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, sair yönlerden incelenmeksizin, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2886
Karar No: 2019/4516
Karar Tarihi: 27.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2886 E.  ,  2019/4516 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... ve ... Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “.......” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Mahkemesince hükümlünün yerleşim yerinin “.....”olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 42. maddesine göre de “... yerleşim yeri bulunmayan yabancı hakkında vesayet, kayyımlık, kısıtlılık, gaiplik ve ölmüş sayılma kararları ilgilinin .... sakin olduğu yer, sakin değilse mallarının bulunduğu yer mahkemesince verilir.”

Dosya kapsamından ... vatandaşı olmayan hükümlünün ....’de sakin olduğu yerin “.....” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ....Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince .....Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7819
Karar No: 2012/3806
Karar Tarihi: 02.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7819 E.  ,  2012/3806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irz ve namusa tasaddide bulunma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 31.12.2007 gün ve 2004/852 Esas, 2007/861 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı eylemin 765 sayılı TCK.nın 415/2. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddede öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımının, suç tarihi olan 20.01.2004'ten inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12716
Karar No: 2013/15985
Karar Tarihi: 14.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12716 E.  ,  2013/15985 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen nişan hediyelerinin iadesi, tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, nişanın bozulması nedeniyle ziynet eşyalarının aynen iadesi, mümkün olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla ziynet eşyalarının değeri olan 12.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesinde belirtildiği kadar ziynet eşyası takılmadığını, nişanın bozulmasına davacının sebebiyet verdiğini belirterek davanın reddini savunmuş, karşı davasında ise nişanın bozulması nedeniyle 10.000 TL manevi, 5.300 TL maddi tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Mahkemece; esas davanın ve karşı davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin tüm, davalı vekillinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 maddesi, hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesini emredici kural olarak getirmiştir. Gerekçeli kararın da kısa karara uygun düzenlenmesi zorunludur.

Ayrıca, İİK'nun 24/4.maddesi gereğince; taşınır tesliminde, borçlunun yedinde bulunmazsa ilamda yazılı değeri alınır hükmü bulunsa da aynen iadeye karar verilmesi halinde iade edilecek eşyaların cinsi, niteliği, özellikleri, gram ağırlığı vb. gibi özelliklerinin ayrıntılı belirtilmesi gerekir.

.../...

-2-

Mahkemece dava dilekçesi, bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye gönderme yapılarak hüküm kurulamaz. Gerek tefhim edilen ve tutanakla belirlenen kararda, gerekse buna uygun düzenlenmesi zorunlu gerekçeli kararda hüküm altına alınan eşyanın yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler hükmü gereğince cins, nitelik (gram, ayar), miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8678
Karar No: 2011/12408
Karar Tarihi: 05.12.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/8678 E.  ,  2011/12408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, bağımsız bölümünün yer aldığı A bloktaki asansörlerin değiştirildiğini, davalının bu iş için harcanan paradan payına düşen kısmı ödemediğini, bu alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itiraz ederek takibi durdurduğunu ileri sürerek itirazın iptalini, takibin devamını ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne, icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Dosyada toplanan bilgi ve belgelere göre; kat mülkiyeti kurulmuş olan anataşınmazda birden fazla blok bulunduğu, davalının A blokta 96/23743 arsa paylı 20 nolu bağımsız bölümün maliki olduğu, 51 adet bağımsız bölüm içeren bu blokun asansörlerinin yenilendiği ve bu iş için 182.900,00 TL harcama yapıldığı, A bloktaki 51 adet bağımsız bölümün arsa payları toplamının ise 6008/23743 arsa paylı olduğu anlaşılmaktadır.

A blokta bulunan ortak tesisin onarımı için yapılmış olan harcama tutarının yalnızca A blok maliklerinden toplanacağı, davalının da bu paylaşıma bağımsız bölümünün tapuda yazılı arsa payına göre değil, yalnızca A blokun arsa payları toplamı içindeki payı oranında katılması gerekeceği dikkate alınmadan hesaplama yapılan bilirkişi raporuna dayalı olarak eksik miktara ve alacak likit olduğu halde icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/22817
Karar No: 2013/18479
Karar Tarihi: 24.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/22817 E.  ,  2013/18479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, vekalet ücretine ilişkin bendin hükümden çıkarılması ile sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.09.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13048
Karar No: 2017/5026
Karar Tarihi: 13.06.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/13048 E.  ,  2017/5026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, aksine Kurum işleminin iptali ile maluliyetinin tespiti ve maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir..

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarına göre;

İnceleme konusu somut olayda; davacının maluliyeti nedeniyle aylık bağlanması için 11.11.2013 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu, davalı Kurumca, 5510 sayılı Yasanın 26/b maddesi uyarınca, en az %60 oranında malullük bulunuyor ise de, bakıma muhtaç olmadığından ve 10 yıllık sigortalılık süresi dolmadığından bahisle talebin reddedildiği, bu kez davacının 12.08.2014 tarihinde bakıma muhtaç olduğundan bahisle Yüksek Sağlık Kurulu'nca inceleme yapmasının talep edildiği, Yüksek Sağlık Kurulu'nun 24.09.2014 tarihli kararı ile en az %60 oranında malullük bulunuyor ise de, bakıma muhtaç olmadığının bildirildiği, yargılama safhasında 3. Adli Tıp İhtisas dairesinden alınan raporda 01.09.2013 tarihli Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği nazarında, davacının çalışma gücünün en az %60’ını kaybetmiş olduğu, bakıma muhtaç olmadığı, maluliyet başlangıç tarihinin 10.10.2011 tarihi olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak raporda ise davacının çalışma gücünün en az %60’ını kaybetmiş olduğu, bakıma muhtaç olmadığı, maluliyet başlangıç tarihinin 23.06.2011 tarihi olduğunun belirtilmesi üzerine, mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacının beden çalışma gücünün %60 ını kaybettiğinin ve malül sayılması gerektiğinin tespitine, davacının maluliyet aylığı bağlanmasına ilişkin talebinin reddine dair hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de, söz konusu hüküm yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

Mahkemece, davalı Kurumca davacının çalışma gücünün en az %60’ını kaybetmiş olduğunun çekişme konusu yapılmadığı, uyuşmazlığın 5510 sayılı Yasanın 26. maddesi nazarında, davacının bakıma muhtaç bulunup bulunmadığı hususundan kaynaklandığı, yargılamada 5510 sayılı Yasanın 58. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca ve 5510 sayılı Yasanın 95’inci maddesi gereğince yapılan incelemede, davacının bakıma muhtaç olmadığının bildirilmesi karşısında açılan davanın reddi gerektiğinin gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/982
Karar No: 2019/11746
Karar Tarihi: 03.07.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/982 E.  ,  2019/11746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, müştekinin aracının tamir için bırakıldığı iş yerine camını kırarak girmesinin akabinde müştekinin aracının anahtarını ve ardından aracını çalmasından ibaret eylemlerinin, aynı anda TCK'nın hem 142/2-d. maddesinde hem de aynı kanunun 142/2-h. maddesinde yazılı suçları oluşturduğu anlaşılmakla, eylemiyle aynı anda iki bentte yer alan suçu işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu bakımından hüküm kurulurken TCK’nın 31/3. maddesinin uygulanması sırasında 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03/07/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/16083
Karar No: 2014/7407
Karar Tarihi: 25.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/16083 E.  ,  2014/7407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/50746

MAHKEMESİ : Menemen 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2011

NUMARASI : 2011/557 (E) ve 2011/791 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun 13.01.2011 tarihinde Cumhuriyet Savcılığında verdiği ifadesinde kavga esnasında sanığın kendisini bıçakla yaraladığını söylemesi, tanık Ü.A.. ve H.. P..'ın mağdurun ifadesini doğrular mahiyette beyanda bulunmaları ve mağdurun alınan adli doktor raporunda vücudunda kesi şeklinde yaralanmalarının bulunduğunun tespit edilmesi karşısında, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine mağdurun sanığı suçtan kurtarmaya yönelik 15.09.2011 tarihli ifadesi gerekçe gösterilerek yazılı şekilde beraatine kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/13258
Karar No: 2008/16774
Karar Tarihi: 27.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/13258 E.  ,  2008/16774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili ile davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İlçesi, ... Köyü 135 ada 158 parsel sayılı 41441,08 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Aralık 1983 tarih 10 numaralı tapu kaydının miktar fazlası olarak çalılık niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, ... ise, Belediye adına kayıtlı tapu kapsamında bulunduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davacı ... Yönetiminin davasının kısmen kabulüne, Belediye Başkanlığının davasının feragat nedeniyle reddine ve dava konusu parselin (A) ile gösterilen 26772.19 m2 yüzölçümündeki bölümünün orman niteliği ile Hazine, (B) ile gösterilen 14668,89 m2 yüzölçümündeki bölümünün tesbit gibi davalı gerçek kişi adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

1- İncelenen dosya kapsamına, toplanan kanıtlara ve uzman bilirkişi raporuna göre çekişmeli taşınmazın (A) ile gösterilen bölümünün resmi belgelerde orman sayılan yerlerden olduğu gibi eylemli biçimde de orman niteliğinde bulunduğu anlaşıldığına göre, davalı Hazinenin taşınmazın (A) ile gösterilen bölümüne yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Orman Yönetiminin taşınmazın (B) ile gösterilen bölümüne yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda, taşınmazın (B) ile gösterilen bölümünün üzerinde kayın, gürgen, kestane cinsi orman ağaçları ve orman gülü diken türü orman alt flora bitkisi ile kaplı olduğu bildirilmiştir. 135 ada 1 sayılı parsele revizyon gören tapu kaydının miktar fazlası olarak çalılık niteliğinde Hazine adına tespit edilip, eylemli biçimde orman niteliğinde bulunan ve 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince orman olduğu anlaşılan taşınmazın (B) bölümüne yönelik Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar vermek gerekirken, memleket haritası ve ... fotoğraflarında açık alanda bulunduğundan orman sayılmayan yerlerden olduğuna ilişkin bilirkişi raporu dayanak yapılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının reddi ile dava konusu 135 ada 158 sayılı parselin (A) bölümüne ilişkin hükmün ONANMASINA,

2) 2. bentte açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün dava konusu 135 ada 158 sayılı parselin (B) bölümüne ilişkin BOZULMASINA, 27/11/2008 günü oybirliği ile karar verildi.