Esas No: 2023/5486
Karar No: 2025/355
Karar Tarihi: 14.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/5486 E.  ,  2025/355 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3155 E., 2023/415 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2022 tarihli ve 2021/419 Esas, 2022/265 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/2. maddesi delaletiyle 87/4. ikinci cümle, 53/1-2-3 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b)Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-d-e-h, 53/1-2-3 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

c)Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma ve nitelikli yağma suçlarından cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine, karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 19.04.2023 tarihli ve 2022/3155 Esas, 2023/415 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik katılan ..., sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, her iki sanığın da suç delillerini ortadan kaldırmak ve işlenmesini kolaylaştırmak için kendisini savunamayacak kişiyi öldürme suçundan cezalandırılmaları, ayrıca sanık ...'nın nitelikli yağma suçunun sabit olduğu ve sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 149/1-c maddesinin de uygulanması gerektiği'ne, ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, sanığın atılı suçları işlemediğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine, takdiri indirim maddesinin uygulanmasına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin mevcut olmadığı, kasten yaralama sonucu ölüme neden olma ve nitelikli yağma eylemlerinin sanık ... tarafından fail sıfatıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasıflarının doğru belirlendiği ve hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu anlaşıldığından, sanık ... hakkındaki hükümlerdeki bozma nedenleri dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanıklar ... ile ...'nın evli oldukları, tanık Muhammed'in ...'nın önceki evliliğinden oğlu olduğu, 06.05.2020 tarihinde sanık ...'in yanında tanık Muhammed ile birlikte 83 yaşındaki maktul ...'in ikametine gittikleri, sanık ...'in kendini Hüseyin adıyla tanıttığı, mahallede bulunan yaşlı ve dul bir kadına ev baktığını söyleyerek maktulün oturduğu evin alt katının kiralık olup olmadığını sorması üzerine maktulün evinin yanında bulunan diğer evin kiralanması hususunda anlaştıkları, ardından sanık ... ile ...'in belirttikleri kadını getirmek amacıyla ayrıldıkları, aynı gün iftardan sonra sanıklar ... ile ...'nın birlikte maktulün ikametine geldikleri, bir süre sonra sanık ...'in ikametten ayrıldığı, maktul ile sanık ...'nın bir saat kadar yalnız kaldıkları, bu aşamada sanık ...'nın maktule cinsel ilişkiye girme teklifini, maktulün reddettiği, bir süre sonra sanık ...'in ikamete döndüğü ve sanıkların evden ayrıldıkları, aynı gecenin devamında ancak 07.05.2020 tarihinde sahur saatlerinde sanık ...'in maktulün evine geri gelerek "senin ananı avradını sinkaf ederim, sen bu kadına ne yaptın" diyerek elinde bulunan bıçağı boğazına dayadığı, ardından "çıkar paraları" dediği maktulün ise "ceketin cebinde 400 TL var" şeklinde karşılık verdiği, sanık ...'in maktulün ellerini ve ayaklarını bağlayarak beden yoluyla darp ettiği, ardından paraların yerini tekrar sorduğu maktulün parasının bu kadar olduğunu ve bir adet tuşlu telefonu bulunduğunu söylemesi üzerine sanık ...'in elleriyle vurmak suretiyle maktulü tekrar darp ettiği ve sonrasında maktulü elleri ve ayakları bağlı, yaralı şekilde yere yatırarak ikametten ayrıldığı, maktulün bağırma sesini duyan komşularının gelerek hastaneye sevkini sağladıkları ancak maktulün tedavi gördüğü hastanede 23.05.2020 tarihinde otopsi raporuna göre "künt kafa ve genel beden travmasına bağlı beyin doku hasarı, beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar" sonucu öldüğü olayda;

3.Olay tarihinde sanıklar ... ile ...'nın maktulün ikametinden evlerine birlikte döndüklerinin sanıkların savunmaları ile tanık Muhammed'in beyanına göre sabit olduğu, yine tanık Muhammed'in anlatımlarına göre sanıkların para ve telefon ile eve geldikleri, elbisesi ve ayakkabılarının kanlı olduğu belirtilen sanık ...'in paranın bir kısmını ve cep telefonunu sanık ...'ya verdiği, yapılan aramada maktule ait telefonun sanıkların evinde ele geçtiği, dosya kapsamında her iki sanığın da olay öncesinde benzer şekilde kurgulanmış mizansenle işledikleri başka bir suçun da bulunduğunun anlaşıldığı nazara alındığında olayın başından sonuna kadar suçları fail sıfatıyla işleyen sanık ...'in yanında bulunduğu ve bu haliyle eylemlerine yardım eden sıfatı ile katıldığı anlaşılan sanık ...'nın nitelikli yağma ve kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 39. maddesi delaletiyle 149/1-a-d-e-h ve 87/4.2 cümle maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken atılı suçlardan beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A.Sanık ... Hakkında Nitelikli Yağma ve Kasten Yaralama Sonucu Ölüme Neden Olma Suçlarından Verilen Hükümlere Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 19.04.2023 tarihli ve 2022/3155 Esas, 2023/415 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B.Sanık ... Hakkında Nitelikli Yağma ve Kasten Yaralama Sonucu Ölüme Neden Olma Suçlarından Verilen Hükümlere Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 19.04.2023 tarihli ve 2022/3155 Esas, 2023/415 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde karar verildi.