erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/6277
Karar No: 2024/2269
Karar Tarihi: 19.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6277 E.  ,  2024/2269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2001/242 E., 2003/170 K.

DAVACILAR : ... mirasçıları, ... vekili Avukat ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,

DAVA TARİHİ : ...

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davalı vekili

Taraflar arasındaki davadan dolayı Bala Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.06.2003 tarihli ve 2001/242 Esas, 2003/170 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan Dairenin 12.07.2007 tarihli ve 2007/5618 Esas, 2007/7990 Karar sayılı kararının düzeltilmesi, süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Karar düzeltme dilekçesinde ileri sürülen hususlar 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi gereğince uygulanması gereken HUMK'un 440 ıncı maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymadığından davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Davalıdan HUMK'un 442/3 üncü maddesi ve 4421 sayılı Kanun uyarınca takdiren 2.320,00 TL para cezası ile 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca bakiye 778,20 TL karar düzeltme ret harcının alınmasına, 19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2016/8217
Karar No: 2016/4419
Karar Tarihi: 12.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/8217 E.  ,  2016/4419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 15.03.2015 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/1465
Karar No: 2020/14564
Karar Tarihi: 02.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/1465 E.  ,  2020/14564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; sanık müdafii tarafından eski hale getirme isteminin yanı sıra temyiz isteminde de bulunduğu anlaşılmakla; CMK’nın 42. maddesi gereğince talep hakkında karar verme yetkisi Yargıtay’a ait olduğu belirlenerek sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın, savunmasında bildirdiği aynı zamanda mernis adresi olan adreste daimi birlikte oturan yeğeni ...'e tebliğ edildiği ancak mahkemece sonradan yapılan araştırmada sanığın yeğeni ... ile birlikte aynı çatı altında ikamet etmedikleri, ...'in başka bir adreste ikamet ettiğinin tespit edildiği, buna göre tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

1)Sanığa yükletilen korku, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan dolayı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, tebliğnameye uygun olarak, sanık ... müdafiinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

2)Silahla tehdit suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen karardan tebliğnameye uygun olarak “TCK’nın 53/1-b maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım” çıkarılmak suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/827
Karar No: 2015/872
Karar Tarihi: 20.02.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/827 E.  ,  2015/872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 20.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/22802
Karar No: 2011/1352
Karar Tarihi: 16.02.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/22802 E.  ,  2011/1352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre silinme koşulları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Değer nedeniyle indirim yapılırken uygulama yasa maddesinin “5237 sayılı yasanın 35/1. maddesi” olarak gösterilmesi, yerinde giderilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş,

5237 sayılı TCK’nun 145. maddesinin anılan yasanın 35/2. maddesinden sonra uygulanması, sonuca etkili olmadığından,

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması; eylemin hırsızlık suçunun yanı sıra 5237 sayılı TCK’nun 116/4. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCY’nın 7/3. maddesinin açık hükmü karşısında, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 58/ 6. ve 7. fıkralarında düzenlenen mükerrirlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğname gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “tekerrür uygulanmasına” ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4283
Karar No: 2014/6510
Karar Tarihi: 23.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4283 E.  ,  2014/6510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/305085

MAHKEMESİ : Ünye Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/09/2012, 2011/228 (E) ve 2012/178 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık H.. Y..’ın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Dosya içeriğine ve mevcut delillere göre; Mağdur Acem’in yanında oğlu Mehmet de olduğu halde gece vakti aralarında anlaşmazlık bulunan ve uzun süredir kendisiyle konuşmadığı sanığın evinin önüne giderek, sanığın kardeşi olan Selçuk aracılığıyla sanığı dışarı çağırdığı, sanığın yanına av tüfeğini de alarak dışarı çıktığı, mağdur ile sanığın tartışmaya başladıkları, bu tartışma sırasında mağdurun sanığı tehdit ettiği daha sonra mağdurun pat pat denilen araca binerek olay yerinden ayrılmak istediği sırada, sanığın av tüfeği ile yaklaşık 6-7 metre mesafeden hedef gözeterek ateş edip, mağduru sağ skapula bölgesinde 6x7 cm. toplu saçma giriş deliği, bu yaranın 5 cm. iç tarafında 2x05 cm. Çıkış deliği, sol boyun bölgesinde üç adet saçma giriş deliği olacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı, sanığın ateş etmek amacıyla av tüfeğini kendisine doğru yönelttiğini fark eden mağdurun öne doğru eğilip sakınmasına rağmen bu isabetleri aldığı olayda; suçta kullanılan aletin cinsi, atış mesafesi, hedef alınan vücut bölgesi, yaraların yeri ve niteliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81/1, 35, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile müdahil Acem’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 23/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16338
Karar No: 2013/15247
Karar Tarihi: 07.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/16338 E.  ,  2013/15247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının işleteni olduğu traktörü ehliyetsiz olan davacının emekli sandığı iştirakçisi idaresine bırakarak meydana gelen kazada vefatına neden olduğunu, davacı iştirakçisinin vefatı nedeniyle eş ve çocuklarına dul ve yetim aylığı bağlandığını, iştirakçisinin eş ve çocuklarına bağlanan dul ve yetim aylıklarının peşin sermaye değerinin rücuya tabi olduğunu belirterek fazlaya dair haklarını saklı tutarak 9.000,00.-TL peşin sermaye değerinin 21.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davalının aracın işleteni olmadığı, müteveffa ile bir bağının bulunmadığı, kasten araç kullandırmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, Emekli Sandığı iştirakçisi olan ...'nin trafik kazası sonucu vefatı ile mirasçılarına bağlanan aylıkların peşin sermaye değerinin araç sürücüsünün mirasçıları olan davalılardan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davanın dayanağı 5434 sayılı Emekli Sandığı Yasası'nın 29. maddesi olup hükümden sonra yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Yasası'nın 106. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. 5510 sayılı yasa 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş olup Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı, Bağ-Kur Genel Müdürlüğü ve T.C. Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü'nü ortadan kaldırıp bu kurumların

yerine ... kurularak Sosyal Güvenlik Kurumları tek çatı altında toplanmıştır.

5510 Sayılı Yasanın 101. maddesinde, bu yasanın uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerince çözümleneceği öngörülmüştür.

Şu halde yerel mahkemece, İş Mahkemesinin görevli olması nedeniyle İş Mahkemesi sıfatıyla davanın görülmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, temyiz eden davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 07.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/7009
Karar No: 2017/3273
Karar Tarihi: 16.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7009 E.  ,  2017/3273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 17.03.2015 gün ve 2014/8180 Esas, 2015/1616 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı ..... Mirasçıları vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahipleri ... ve diğer davalıların murisi..... arasında düzenlenen 23.11.1994 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, edimini yerine getirerek yapı kullanım izin belgesi alarak arsa sahiplerine ait daireleri teslim etmesine rağmen arsa sahiplerince kat irtifakı kurularak yükleniciye ait bağımsız bölümlerin teslim edilmediğini ileri sürerek, kat irtifakı tesisi için izin verilerek, yükleniciye ait bağımsız bölümlerin tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asli müdahil ... vekili, müvekkilinin sözleşme konusu .... bağımsız bölümü...... vekilinden satım vaadi sözleşmesiyle devir aldığını ileri sürerek, anılan bağımsız bölümün adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili, yüklenicinin süresinde arsa sahiplerine ait bağımsız bölümleri teslim etmediğini, eksiklerin davadan sonra giderildiğini, halen dahi projeye aykırılıklar bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı arsa sahibi Ayşe Kahraman, davayı kabul etmiştir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamları ve dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile ilerde kurulacak kat irtifakına esas payların belirlenmesine ve taraflar adına tesciline dair verilen karar, davalılar Hacı ... mirasçıları vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 17.03.2015 tarih, 2014/8180 esas ve 2015/1616 karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez davalılar Hacı ... mirasçıları vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar Hacı ... mirasçıları vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/10704
Karar No: 2019/13249
Karar Tarihi: 30.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10704 E.  ,  2019/13249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali etme, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Kısa kararın açıklandığı 15.09.2015 tarihli oturumun, MERNİS kayıtlarına göre 27.06.1997 doğum tarihli olan suça sürüklenen çocuk 18 yaşını ikmal etmesine rağmen açık yerine kapalı yapılması ve hükmün de kapalı duruşmada açıklanması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nun 182/1 ve 185/1. maddelerine aykırı davranılması ile hükümden önce açık yargılamaya son verildiği bildirilerek hükümde çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2101
Karar No: 2015/15646
Karar Tarihi: 30.09.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2101 E.  ,  2015/15646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2011/288-2013/179

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 14/3. maddesi uyarınca kamulaştırma davalarında paydaşlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı yoktur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı Kanunla değişik HUMK’nun 427.maddesi uyarınca, 1.820,00-TL'den az olan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin hükümler kesindir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/15020
Karar No: 2021/5050
Karar Tarihi: 29.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/15020 E.  ,  2021/5050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.