erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/12790
Karar No: 2010/1613
Karar Tarihi: 08.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12790 E.  ,  2010/1613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesine göre taşınmazın değerinin tespiti gerekirken yasaya ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyecek şekilde şeker pancarı, buğday, ayçiçeği ürünlerinin son beş yıllık veriminin ortalamasının değerlendirmeye esas alınması suretiyle taşınmazın değerinin eksik tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/19267
Karar No: 2018/5869
Karar Tarihi: 28.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/19267 E.  ,  2018/5869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit(kanal katılım ve şebeke hisse bedeli) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8308
Karar No: 2019/16070
Karar Tarihi: 17.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/8308 E.  ,  2019/16070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesindeki "cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, sanık hakkında mahkum olunan ceza süresinden daha az denetim süresi belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün TCK'nin 51/3. maddesi gereğince denetim süresi belirlenmesine ilişkin fıkrasından "1 yıl 4 ay" ibaresi çıkartılarak yerine "1 yıl 4 ay 20 gün" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2098
Karar No: 2020/907
Karar Tarihi: 24.02.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/2098 E.  ,  2020/907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KONYA 19. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Hükümden önce, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi uyarınca, sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği araştırılıp işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 24.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/5224
Karar No: 2006/11989
Karar Tarihi: 13.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5224 E.  ,  2006/11989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı 1- M. ... - M.... ek. Av. ... ... aralarındaki menfi tespit- istirdat davası hakkında ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 26.10.2005 gün ve 15-437 sayılı hükmün davalı M. ... Kuralp vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

21.7.2004 tarih 25529 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.000.000.000.-TL.ye çıkarılmıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 918.334.000 TL' nin temyiz eden davalı M. ... Kuralp' ten tahsiline karar verilmiştir. Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden miktar itibarıyla kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay' ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı M. ... Kuralp vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/26882
Karar No: 2021/16163
Karar Tarihi: 27.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/26882 E.  ,  2021/16163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret ve mala zarar verme suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Suça sürüklenen çocuğun tehdit eylemine ilişkin kurulan hükmün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 27/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/21131
Karar No: 2013/22332
Karar Tarihi: 16.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/21131 E.  ,  2013/22332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Sağlık Bakanlığı bünyesinde bulunan hastanede önce sözleşmeli olarak, sonrasında taşeron şirketin işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ve fazla çalışma ücretleri alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Her ne kadar İş Yargılamasında cevap yoluyla temyiz mümkün değil ise de tefhim edilen hükmün tüm unsurları taşımadığı anlaşıldığından dahili davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekilinin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesi sonunda tetkik hakimi ... tarafından hazırlanan rapor okundu, gereği düşünüldü.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Şirketi vekili ile dahili davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Alacak davalarında dahili dava yoluyla davalı ithali mümkün olmadığından dahili davalı T.C. Sağlık Bakanlığı açısından hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi, gerekirken Bakanlık aleyhine yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3- ... Devlet Hastanesi'nin 04.05.2009 tarihli cevabi yazısından genel temizlik hizmeti satın almanın 01.01.1999 tarihinde başladığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının ilk işe başladığını iddia ettiği 01.05.1993 tarihi ile temizlik işinin ihaleye verilmeye başlandığı 01.01.1999 tarihleri arasında çalıştığı iş yerlerinin kime ait olduğu, ne iş yaptığı ve bu iş yerlerinin hastane ile ilişkileri araştırılarak kıdem süresinin belirlenmesi gerekirken eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

4- Mahkemece harç ve yargılama giderlerinin hangi davalıdan tahsil edileceği açıklanmadan '...davalıdan...' denilerek hüküm kurulması hatalıdır.

5- Dahili davalının ünvanının karar başlığında T.C. Sağlık Bakanlığı yerine tüzel kişiliği ve dolayısıyla davada temsil yetkisi bulunmayan ... Devlet Hastanesi'ne izafeten ... Malmüdürlüğü olarak gösterilmesi de hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3441
Karar No: 2021/16403
Karar Tarihi: 22.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/3441 E.  ,  2021/16403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde, sanığın eve gece geç gelmesi sebebiyle evli olan taraflar arasında tartışma yaşandığı, tartışma esnasında mağdurun küfretmesi üzerine, sanığın sinirlenerek mağduru darp edip zorla evin dışına çıkarıp kapıyı kapattığı ve bir daha içeri almadığı bu suretle bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bıraktığı anlaşılmakla; mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre; sanığın atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı halde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/16689
Karar No: 2021/4588
Karar Tarihi: 07.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/16689 E.  ,  2021/4588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BİTLİS 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Usulsüz ölü gömme

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanık ... hakkında “Usulsüz ölü gömme” suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında “Usulsüz ölü gömme” suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

1593 sayılı Umumi Hıfzısıhha Kanununun 211. maddesindeki "Mezarlık ittihaz olunan yerlerden başka yerlere ölü defni memnudur. Fevkalade hallerde ve sıhhi mahzur mevcut olmadığı takdirde Cumhurbaşkanı karariyle muayyen ve malum mezarlıklar haricinde ölü defnine müsaade edilir" hükmü ile mezarlık olarak belirlenen yerler dışında ölü defninin yasak olduğu hususunun düzenlendiği, aynı Kanunun 213. maddesinde köyler için tesis edilecek mezarlıkların mülki amirlikçe belirleneceği, yine aynı konuyu düzenleyen 19.01.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Mezarlık Yerlerinin İnşaası ile Cenaze Nakil ve Defin İşlemleri Hakkındaki Yönetmeliğin 39. maddesinde mezarlık olarak seçilmiş yerlerden başka yerlere cenaze defninin, 1593 sayılı Umumi Hıfzısıhha Kanununun 211'inci maddesinde belirtilen istisna haricinde yasak olduğu belirtilmiş olup; somut olayda müteveffa Dilan Bingöl’ün sanıklar tarafından yukarıda belirtilen istisnai durumlar kapsamında bulunmamasına rağmen herhangi bir izin alınmadan mülki amirlik tarafından mezarlık yeri olarak belirlenmeyen yere defnedildiği anlaşılmış olup; dosya içeriğine göre, sanığın usulsüz ölü gömme suçu sabit olduğu halde sanığın mahkûmiyeti yerine suç kastı ile hareket etmediği şeklinde yasal olmayan gerekçeyle beraatine karar verildiği ancak;

Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 12. maddesi ile değişik TCK’nın 75. maddesi gereğince usulsüz ölü gömme suçunun ön ödeme kapsamına alınması nedeniyle, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/357
Karar No: 2024/10855
Karar Tarihi: 12.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/357 E.  ,  2024/10855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/57 E., 2023/368 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun, çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, suça sürüklenen çocuğun aile sevgisi görmeden yetimhanede büyüdüğüne, eğitimsizliği ve ruh sağlığının kötü olduğu hususlarının dikkate alınmadığına, sosyal inceleme raporunun da bu yönde olduğuna, suça sürüklenen çocuğun beraatinin aksi halde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2006/3586
Karar No: 2006/4488
Karar Tarihi: 17.04.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/3586 E.  ,  2006/4488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 3.10.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; dava dilekçesinin görvesizlik nedeniyle reddine dair verilen 26.9.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayanılarak açılmış tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, bağımsız bölüm satışının vaad edildiği, Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması hakkındaki yasada değişiklik yapan 4822 sayılı Yasanın 3/c maddesi ile "konut ve tatil amaçlı taşınmaz mallar" tüketicinin korunması hakkındaki yasa kapsamına alınmıştır. Aynı yasanın 23.maddeleri uyarınca tüketicinin korunması hakkındaki yasa uygulamasından kaynaklanan uyuşmazlıkların Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir. Ancak somut alayda arsa sahibi olan davalı ..., diğer paydaş dava dışı İbrahim Aydemir ile birlikte yüklenici ......'le yaptıkları arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereği arsa sahiplerine ait A blokta bulunan dava konusu bağımsız bölümün satışını vaad etmiştir. 4077 sayılı Tüketicinin Korunmasına ilişkin Kanununun 3/f maddesi hükmünce, kanun kapsamında kalan "satıcı" kavramına ticari veya mesleki faaliyetleri nedeniyle tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişiler girer. Arsa sahibi bu kavram içinde kalmaz. Dolayısıyla dayanılan satış vaadi sözleşmesi dava yüklenici ile değil arsa sahibi olan davalı ...'la yapıldığından, konut ve tatil amaçlı taşınmazın tescili için açılan davanın tüketici mahkemesinde değil, davanın değerine göre genel mahkemede görelmesi gerektiğinden dava dilekçesinin görev nedeniyle reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 17.4.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/30629
Karar No: 2016/29135
Karar Tarihi: 26.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/30629 E.  ,  2016/29135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı şirketin varsa ülke genelinde aynı iş kolundaki işyerlerinde fesih tarihi itibariyle çalışan işçi sayısının ... Kurumundan ve davalı işverenden ayrı ayrı sorularak, alınacak cevabın eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/7344
Karar No: 2016/12815
Karar Tarihi: 21.09.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/7344 E.  ,  2016/12815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde sayılan hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamış,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi gereğince tayin olunan cezanın ertelenmesi halinde 1 yıldan az ve 3 yıldan çok olmamak üzere denetim süresinin belirlenmesi ve denetim süresinin tayin olunan hapis cezası süresinden az olamayacağı gözetilmeden 1 yıl 15 gün hapis cezasına hükmedildiği halde, verilen ceza miktarından az olacak şekilde denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi gereğince denetim süresinin 1 yıl 15 gün olarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.