Esas No: 2023/4380
Karar No: 2024/1665
Karar Tarihi: 28.02.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/4380 E.  ,  2024/1665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/191 E, 2023/19 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğini reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2014 tarihli ve 2013/10 Esas, 2014/224 Karar sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükümlerinin sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 16.02.2022 tarihli 2021/2527 Esas, 2022/1308 Karar sayılı kararı ile kapalı yargılama ile hüküm kurulması nedeniyle verilen bozma kararı sonrası bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2023 tarihli 2022/191 Esas, 2023/19 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanı rızası dışında aracıyla götürdüğü alanda cinsel birliktelik yaşadığı kabul edilerek beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sübuta, sanık lehine delillerin değerlendirilmediğine, incelemeye alınmadığına, eksik incelemeye kararın bozulması talebine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Beden Veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemle uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün gerekçesinde 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrasının uygulandığının belirtilmesine rağmen kısa kararda '' ... asgari hadden ceza tayini sureti ile eylemine uyan 109/1-2 maddesi uyarınca takdiren 2 YIL hapis cezası ile cezalandırılmasına'' denmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye yol açılarak mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuş, açıklanan nedenle tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Beden Veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2023 tarihli 2022/191 Esas, 2023/19 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2023 tarihli 2022/191 Esas, 2023/19 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.