erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/4479
Karar No: 2013/3602
Karar Tarihi: 29.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/4479 E.  ,  2013/3602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Suçun kesintisiz suçlardan olması sebebiyle, suç tarihinin hukuki kesin- tinin gerçekleştiği 24.12.2008 iddianame tarihi olacağı gözetilmeden gerekçeli karar baş- lığında 24.10.2008 tarihi olarak yazılması,

2- Mahkemece 17.07.2009 günü suç mahallinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ...'e yemini yaptırılmamak suretiyle CMK.nun 64/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

3- Suçtan doğrudan zarar görmeyen hazinenin davaya katılamayacağı gö- zetilmeden, katılma kararı verilip lehine vekalet ücreti tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/15462
Karar No: 2010/2202
Karar Tarihi: 04.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/15462 E.  ,  2010/2202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5252 sayılı Yasanın 9/3. Maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 492/1-son, 522 (pek hafif), 59. maddeleriyle 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143, 62, 116/1-4, 62. maddeleri uyarınca, konut dokunulmazlığı suçuyla ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasanın belirlenmesi gerekliliği,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Sanığın iki arkadaşıyla birlikte gece vakti yakınanın oturduğu binanın girişindeki merdiven boşluğundan iki adet bisikleti çaldığının anlaşılması karşısında;

eylemin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- 5237 sayılı Yasanın 143. maddesiyle 1/3 oranında artırım yapılırken 2 yıl 8 ay yerine 1 yıl 4 ay olarak eksik ceza belirlenmesi,

c- 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması,

d- Sanık hakkında TCY’nın 53. Maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemesi,

3- Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi uyarınca, değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 04.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/845
Karar No: 2015/1564
Karar Tarihi: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/845 E.  ,  2015/1564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2018/1800
Karar No: 2021/8763
Karar Tarihi: 11.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1800 E.  ,  2021/8763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece, bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3613
Karar No: 2021/6155
Karar Tarihi: 22.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/3613 E.  ,  2021/6155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddelerine göre mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafileri ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... tarafından inşaat işçisi olarak getirilen ölen ...'ın, sanık ...'a ait olan evin teras katı çevre korkuluklarının yapımında sanık ... ve tanık Ömer Özder ile birlikte çalışmaya başladığı, olay tarihinde öğle saatlerinde binanın teras katında çalışırken dengesini kaybedip 5.40 metre yükseklikteki teras katından yere düşmesi sonucu vefat ettiği, ölü muayene ve otopsi sonucuna göre, "Kişinin ölümünün yüksekten düşme ile husulü mümkün künt genel beden travması, kafatası, omur kemik kırıkları ile birlikte gelişen beyin kanaması, oluşan komplikasyonlar sonucu meydana geldiğinin, ölümü üzerine etkili başkaca bir nedenin tespit edilmediğinin" belirlendiği, kusur durumunun tespiti yönünden soruşturma aşamasında alınan 02.05.2013 tarihli bilirkişi raporu ile keşfe dayalı düzenlenen 02.03.2014 tarihli raporda, sanık ...'ın asli kusurlu, sanık ...'nın tali kusurlu olduğunun belirtildiği, mahkemece hükme esas alınan 25.06.2015 tarihli bilirkişi heyet raporunda ise, sanık ... ve sanık ...'ın asli kusurlu olduklarının tespiti üzerine, mahkemece sanıkların mahkumiyetlerine karar verildiği olayda; sanık ...'ın kendisine ait evin teras katında duvar örülmesi işinde işçi çalıştırırken yapı alanlarında asgari güvenlik şartlarına uygun güvenlik tedbirlerini almadığı, yeterli dayanıklılıkta olmayan yüzeylerde çalışılmasına izin verdiği, çalışılan yerde işin güvenli şekilde yapılmasını sağlayacak uygun çalışma şartlarını oluşturmadığından asli kusurlu olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamede sanık ... yönünden bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin kusur tespitine, eksik incelemeye, beraat kararı verilmesi gerektiğine, bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğine, tayin edilen cezaya, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna; katılan vekilinin eksik incelemeye,... ve ...'ün de bu davada yargılanmaları gerektiğine, sanıkların cezasının onanması ancak yargılamanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/37011
Karar No: 2013/10715
Karar Tarihi: 04.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/37011 E.  ,  2013/10715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetimli serbestlik süresi belirlenmemek suretiyle TCK.nun 51/3. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

2- Kasıtlı suçtan uzun süreli hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak TCK.nun 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Köy merasına tecavüz suçundan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı halde, katılan sıfatı ile davaya kabulüne karar verilip lehine vekalet ücreti tayini,

Yasaya aykırı, sanık ve C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/774
Karar No: 2010/2211
Karar Tarihi: 08.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/774 E.  ,  2010/2211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. Maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

5237 sayılı TCK’nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1.maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu; saatleri belirlenemeyen bir zamanda, üç ayrı iş yerinden sağlam ve dayanıklı kapılara zarar vererek yapılan hırsızlık eylemlerinin, şikayetleri devam eden yakınanlara karşı hırsızlığın yanı sıra, 5237 sayılı TCK’nun 116/2.maddesine uyan iş yeri dokunulmazlığını bozmak ve aynı Yasanın 151/1.maddesine uyan mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğu halde, bu suçlarla ilgili uygulamalar yapılmaması; yakınanlar Osman Nuray ve Yakup Topçu’ya karşı işlenen suçlar için kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK’nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezalardan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Yasanın 99/1.maddesi gereğince,hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu ve varlıklarını ayrı ayrı koruyacağı gözetilmeden, cezaların toplanması suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulması

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm bölümünden, “5275 sayılı Yasanın 99/1.maddesi gereğince hükmolunan cezaların toplanmasına” ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle diğer yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/768
Karar No: 2015/1559
Karar Tarihi: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/768 E.  ,  2015/1559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2021/4153
Karar No: 2022/8192
Karar Tarihi: 26.09.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/4153 E.  ,  2022/8192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetindenyoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Oluşa uygun kabule göre olay tarihinde on beş-on sekiz yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun 5237 sayılı TCK’nın 104/1. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve zamanaşımını en son kesen işlem olan 04.01.2014 tarihli mahkumiyet kararı ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bu suçtan görülen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15107
Karar No: 2013/3237
Karar Tarihi: 20.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/15107 E.  ,  2013/3237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vasisi ..., vasisi olduğu ... 2000 yılında geçirdiği trafik kazası sonucu fiil ehliyetini kaybettiğini, davalı banka ile dava dışı ... Mamulleri A.Ş. arasında yapılan 21.09.2000 tarihli Finansal Kiralama Sözleşmesini davacının kefil olarak imzaladığını, davalının finansal kiralama sözleşmesinin eki olan 30.10.2000 tanzim, 01.12.2000 vade tarihli 6807 DM bedelli bonoya dayalı olarak icra takibi yaptığını ileri sürerek İstanbul 3. İcra Müdürlüğü'nün 2009/9022 sayılı dosyasında yapılan takipten dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının finansal kiralama sözleşmesini vekalet verdiği İsmail Kaplanoğlu aracılığı ile yaptığını bu nedenle kefalet imzasının geçersiz olduğunu ileri süremeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında alınan 12.11.2010 tarihli bilirkişi raporu ve Van İcra Mahkemesi'nce alınan 21.06.2006 tarihli Adli Tıp Raporuna göre davacının davaya ve takibe konu senedin ödeme tarihinde hukuki ehliyete sahip olmadığının belirtildiği, bononun finansal kiralama sözleşmesinin teminatı mahiyetinde olduğu, davacının bonoyu kefil olarak imzaladığı, davalının bono aslını da ibraz edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne, davaya konu bonodan ve icra takibinden dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, 30.10.2000 tanzim, 01.12.2000 vade tarihli ve 6807 DM bedelli senetten dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Ehliyetsizlik nedenine dayanan işbu davada alınan 12.11.2010 tarihli raporda bilirkişi, davacının 15.06.2000 tarihinde geçirdiği kaza sonucu beyin hasarı oluşması nedeniyle başlayan ve devam eden süreçten dolayı 2002 yılında hukuki ehliyetinin bulunmadığı belirtilmiştir. Dava konusu senedin tanzim tarihi 30.10.2000 olup davacının bu tarih itibarıyla hukuki ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda rapor alınıp uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu yönün gözetilmemesi isabetsiz olduğu gibi hükmün davacı yerine davacı vasisi ile ilgili olarak kurulması da usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı banka yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1489
Karar No: 2016/5860
Karar Tarihi: 22.11.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/1489 E.  ,  2016/5860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, Kanuna aykırı eğitim kurumu açma

Hüküm : 1- Tüm sanıkları hakkında; Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan beraat

2- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında; kanuna aykırı eğitim kurumu açma suçundan beraat

3- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında TCK'nın 263, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması maddeleri uyarınca mahkumiyet

4- Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara yüklenen suçların niteliğine göre suçlardan doğrudan zarar görmeyen ve katılan sıfatını da almayan ...'in kararları temyiz etme hakkı olmadığı gerekçesiyle, temyiz isteminin reddine dair karar usul ve kanuna uygun bulunduğundan, anılan karara karşı yaptığı başvurunun CMUK'nın 315/2. maddesi uyarınca REDDİNE, yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA, 22.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/22835
Karar No: 2021/3368
Karar Tarihi: 08.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/22835 E.  ,  2021/3368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/836
Karar No: 2015/1561
Karar Tarihi: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/836 E.  ,  2015/1561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi