erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/6891
Karar No: 2015/2842
Karar Tarihi: 23.03.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/6891 E.  ,  2015/2842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/634-2014/194

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile yıllık kiranın 26/03/2013 tarihinden geçerli olmak üzere 12.600 TL + KDV olarak tespitine karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı kiracı 27.03.2006 tarih ve on yıl süreli kira sözleşmesine göre davaya konu bina çatısını, baz istasyonu kurmak üzere kiralamıştır. Sözleşmenin altıncı maddesinde yıllık artışın DİE tarafından yayınlanan ÜFE (bir önceki yılın aynı ayına göre) endeksine göre yapılacağı kararlaştırılmıştır. Davacı taşınmazı 16.02.2010 tarihinde satın almış, 02.07.2013 tarihinde açtığı dava ile sözleşmenin ilk beş yılının dolduğunu, bu nedenle TBK'nun 344. maddesinde belirtilen hak ve nesafet ilkelerine göre kiranın belirlenebileceğini belirterek, 26.03.2013 tarihinden itibaren kiranın yıllık 14.000 TL + KDV olarak belirlenmesi isteminde bulunmuştur. TBK'nun 310. maddesinde '' Sözleşmenin kurulmasından sonra kiralanan herhangi bir sebeple el değiştirirse, yeni malik kira sözleşmesinin tarafı olur '' düzenlemesi bulunmakta, 31.03.2011 tarihli 6217 sayılı kanunun geçici 2. maddesinde ise '' Kiracının Türk Ticaret Kanununda tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında, 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 342, 343, 344, 346 ve 354 üncü maddeleri 1/7/2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanmaz. Bu halde, kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümleri tatbik olunur. Kira sözleşmelerinde hüküm olmayan hallerde mülga Borçlar Kanunu hükümleri uygulanır '' düzenlemesi bulunmaktadır. Bu durumda davalı özel hukuk tüzel kişisi olup 344. maddenin eldeki davada uygulanması imkanı bulunmamaktadır. On yıllık sözleşme süresi de dolmadığından sözleşme hükümlerine göre isteme konu dönem için kiranın belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hak ve nesafet esaslarına göre kira bedelinin belirlenmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8009
Karar No: 2011/21265
Karar Tarihi: 31.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/8009 E.  ,  2011/21265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı Yasa md. 204/1-3, 62,, 53/1 gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası, güvenlik tedbiri

30.11.2001 havale tarihli, 3378-1865 sayılı iddianameyle sanığın, “..sahte olarak düzenlediği ve aslı İcra Tetkik Mercii Hakimliğinin 2001/443 Esas sayılı dosyası içerisinde bulunan özel belgeyi kullanarak borca itirazda bulunduğu bu haliyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediği..” iddia olunarak Asliye Ceza Mahkemesine açılan kamu davasında, 21.10.2004 tarih ve 1104-775 sayı ile “..suça konu sahte belge kullanılarak İcra Tetkik Mercii Hakimliğinden 28.03.2002 gün ve 2001/443 Esas, 2002/155 Karar sayılı ilamın sahte olarak alınmış olması nedeniyle eylemin TCK.nun 342/2 maddesindeki suçu oluşturacağı” gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş ise de; hükmün konusu iddianamede gösterilen eylemden ibaret olup, Asliye Ceza Mahkemesine hitaben düzenlenen 30.11.2001 tarihli iddianamede sahte özel belgenin kullanılması nedeniyle sahte mahkeme ilamı alındığından bahsedilmediği, esasen sahte oluşturulduğu iddia olunan İcra Tetkik Mercii Hakimliğinin karar tarihinin iddianamenin düzenleme tarihi olan 30.11.2001 tarihinden sonra 28.03.2002 olduğu, öte yandan dar yetkili mahkeme olan İcra Tetkik Mercii Hakimliğinin itiraza konu olan belge üzerinde sadece imza incelemesi yaptırdığı ve imzanın alacaklıya (katılana) ait olduğunun belirlenmesi nedeniyle borca itiraz davasının kabulüne karar verildiği, katılanın (takip alacaklısı) Asliye Ceza Mahkemesindeki yargılama sırasında, sanığa (borçluya) bir başka sebeple verdiği belgeye alacağını tahsil ettiğine ilişkin ifadenin yer aldığı bölümün sanık tarafından sonradan ilave edildiği iddiasında bulunması üzerine yaptırılan incelemede Adli Tıp Kurumunun 25.06.2003 tarihli raporunda “..30.05.2001 tarihinde senetteki paramı aldım” yazılarının belgeye sonradan ilave edildiğinin belirtilmesi üzerine, İcra Tetkik Mercii Hakimliğinin 28.03.2002 tarihli kararının içeriğinin sahteliğinin gündeme geldiği cihetle, sanık hakkında sonradan ortaya çıkan ve 30.11.2001 tarihli iddianamede yer alması olanaklı olmayan bu eylemi nedeniyle ek iddianame ile dava açılması sağlanıp, her iki davanın birleştirilmesinden sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, 5271 sayılı CMK.nun 225. maddesine (1412 sayılı CMUK.nun 150 ve 257.md.) aykırı olarak dava konusu yapılmayan resmi belgede sahtecilik suçundan verilen görevsizlik kararı esas alınarak yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş

olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/12354
Karar No: 2021/12472
Karar Tarihi: 16.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12354 E.  ,  2021/12472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkumiyetine karar verilip temyize gelmeyen sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle sanığın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde bildirdiği son bilinen adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, mercii tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılan ve Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; sanık ...'ın bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine, cezaevinde olmaması halinde sorguda verdiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse MERNİS adresine olacak şekilde) gerekçeli hükmün tebliğ edilerek, sunması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 16/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3256
Karar No: 2012/8748
Karar Tarihi: 28.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3256 E.  ,  2012/8748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/353147

MAHKEMESİ : Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 03/06/2011, 2008/98 (E) ve 2011/28 (K)

SUÇ : Eşini öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa, dosya içeriğine ve bir kısım tanık anlatımlarına göre; sanığın zaman zaman eşine şiddet uyguladığı, olay günü de, saat: 01.00 sıralarında sağlık ocağına şuuru kapalı olarak götürdüğü, yapılan ilk muayenesinde omuzlarda, kafada, sırtta, kollarda, karında, bacak ve kalçalarında eski ve yeni morluklar, kafada şişlik ve kanama saptanan maktulün yaşamsal tehlike kaydıyla Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine saat: 01.45 sıralarında sevk edildiği, burada Acil Serviste yapılan muayenesinde, yine bilincinin kapalı olduğu, vücudunda yaygın ekimozların olduğu, çekilen beyin BT'de sağ frontalde, sağ temporalde ve sağ temporoparietalde en kalın yerinde yaklaşık 2 cm. olan yaygın intraserebral kanama ile uyumlu görünüm, SAK ve minimal ödem, sağdan sola şift saptandığı, operasnona alındığı, sağ parietal bölgede fraktür hattı görüldüğü ve buna göre, yoğun bakım ünitesinde tedaviye devam edildiği sırada, 13.09.2008 tarihinde öldüğü, sanığın savunmalarında saat 23.00 sıralarında eşinin tuvalete gittiğini, bir süre sonra "ah" diye bir ses duyması üzerine gidip baktığında maktulün tuvaletin giriş kapısı önündeki koridorda sırt üstü bilinci kapalı şekilde yattığını, başının sol tarafından kan geldiğini, maktulün düşerek kafasını kapı eşiğine çarptığını düşündüğünü, tutup salona çektiğini ve burada ayılması için yüzüne tokat vurup, su döktüğünü, maktulün ayıldığını, bir süre kendisiyle konuştuğunu, dinlendiğini, daha sonra tekrar kendinden geçtiğini, kustuğunu, kanamanın devam ettiğini, bir süre evde sağlık karnesi aradığını, bu şekilde eşiyle evde yaklaşık 45-50 dakika vakit harcadıktan sonra aracıyla sağlık ocağına götürdüğünü, oradan da sevk yapıldığını, Ispartadaki hastaneye ulaştıklarında eşine sağlık karnesinin yerini sorduğunu, onun da babası evinde olduğunu söylediğini, eşinin kalp ve tansiyon hastası olduğunu, sürekli kan inceltici ilaç kullandığını, kesinlikle maktule karşı şiddet uygulamadığını ifade etmesi karşısında, dosyanın ve maktulün tüm tedavi evraklarının Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderilerek, savunmada belirtildiği şekilde bilinci yerinde olmayan bir kişinin çırpınarak raporlardaki gibi kendisini yaralaması ve bu halde iken kendine gelip konuşmasının mümkün olup olmadığı hususlarında rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 27.11 201 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/3064
Karar No: 2006/9168
Karar Tarihi: 08.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/3064 E.  ,  2006/9168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Boşanmaya sebep olan olaylarda eşini döven, birlik görevlerini yerine getirmeyen davacı tamamen kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi sayılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.06.2006 per.
Esas No: 2014/20569
Karar No: 2015/17290
Karar Tarihi: 05.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20569 E.  ,  2015/17290 K.**

* KAÇAK ELEKTRİK KULLANIM BORCUNA İTİRAZ

* KISMİ DAVA

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 109

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkilinin çiftçilikle uğraştığını ve sulu tarım yaptığını, abonesiz kaçak elektrik kullandığını belirtilerek, davalı tarafından 76.111,84 TL TL kaçak elektrik bedeli tahakkuk ettirildiğini, bu miktarın fahiş olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinin davalıya şimdilik 10.000,00 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre; dava konusu olayda, talep konusunun miktarın açıkça belli olduğu, bu nedenle davacının kısmi dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle dava şartı eksikliği nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 109/1.maddesinde; talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği açıklanmıştır.

Somut olaya gelince; davacı, davalı tarafından tahakkuk ettirilen 76.111,84 TL'lik fatura bedeli nedeniyle, davalıya şimdilik 10.000 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Dava edilen talep konusunun, niteliği itibariyle taraflar arasında tartışmalı ve açıkça belirli olmadığı gibi, bölünebildiği dikkate alındığında, toplam tahakkuk miktarının sadece bir kısmının dava yolu ile ileri sürülmesi mümkün olup, davacının kısmi dava açabileceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece; davacının kısmi dava açmasında hukuki yararı bulunduğu gözetilerek, işin esasına girilip oluşacak sonuç dairesinde karar verilmesi gerekirken, yersiz gerekçe ile davanın hukuki yarar yokluğundan reddedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5095
Karar No: 2019/10970
Karar Tarihi: 21.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/5095 E.  ,  2019/10970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 24/12/2001 tarihinde... plakalı minübüs ile ... plakalı kamyonun çarpışmasıyla meydana gelen trafik kazasında, 58 M 0267 plakalı araçta yolcu olarak bulunan davacıların yakını ...'ın hayatını kaybettiğini, ölümü ile babası, eşi ve çocukları olan davacıların onun desteğinden mahrum kaldıklarını, manevi yönden de acı ve elem duyduklarını, kazanın araçların sürücüsü bulunan davalıların kusurundan kaynaklandığını ileri sürerek, davacıların herbiri için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.000,00'er TL maddi ve 3.250,00'er TL manevi olmak üzere toplam 24.000,00 TL maddi ve 26.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; temyiz edilmeyen ve bozma kapsamı dışında kalan kısımlar kesinleştiğinden bu yönlerde yeniden hüküm tesisine yer olmadığına, tüm davacılar için toplam 133.251,61 TL maddi tazminatın davalılar ... ve ...'dan 24/12/2001 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı vekili bozmadan sonra 26/11/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile davacılar için maddi tazminat talebini 133.251,61 TL'ye yükseltmiştir.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılamayacağı, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 Esas- 2016/1 sayılı kararı ile "Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E.- 1948/3 K. sayılı YİBK'nın değiştirilmesine gerek olmadığına" karar verilmiştir.

Somut olayda bozmadan sonra maddi tazminata yönelik sunulan ıslah dilekçesi Mahkemece kabul edilerek karar verilmiştir. Bu durumda; mahkemece, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı kabul edilerek karar verilmesi gerekirken, bozmadan sonra ıslah edilen miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ...'ya geri verilmesine, 21/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23112
Karar No: 2015/17157
Karar Tarihi: 29.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/23112 E.  ,  2015/17157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2014

NUMARASI : 2014/551-2014/1411

KARAR

Kurumdan, davacının ölen babası Mehmet Emin Çiftçi' ye hangi sigorta kolundan aylık bağlandığı sorularak ve bu aylığa ilişkin tahsis dosyasının onaylı birer örneği istenerek alınacak yanıt ile belge eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18964
Karar No: 2014/16848
Karar Tarihi: 13.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18964 E.  ,  2014/16848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/273594

MAHKEMESİ : İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2012

NUMARASI : 2012/301 (E) ve 2012/971 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu 66 kg 946 gram çaya ilişkin ibraz edilen 05/03/2012 tarih ve 012378 nolu fatura ile ilgili olarak düzenleyici firma yetkililerinin beyanlarının alınması, faturanın firma defterlerinde kayıtlı olup olmadığının tespiti ile ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşei araştırmasının tamamlanması, ilgili gümrük idaresinden gümrük giriş beyannameleri tüm ekleriyle birlikte getirtilip, dava konusu tüm belgeler konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek cins, miktar, menşei ve sair özellikleri itibariyle ayniyet tespiti yaptırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde zabıta araştırmasıyla yetinilerek eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan Gümrük idaresi adına hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.10.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16404
Karar No: 2016/8770
Karar Tarihi: 13.06.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/16404 E.  ,  2016/8770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi gereğince tayin olunan cezanın ertelenmesi halinde 1 yıldan az ve 3 yıldan çok olmamak üzere denetim süresinin belirlenmesi ve denetim süresinin tayin olunan hapis cezası süresinden az olamayacağı ve bu sürenin belirlenmesinde kazanılmış hakkın söz konusu olamayacağı nazara alınmadan 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezasına hükmedildiği halde denetim süresinin bu süreden az olacak şekilde 1 yıl olarak belirlenmesi,

2-Yargılama gideri olarak hesaplanan 9,80 TL'nin sanıklardan müteselsilen tahsili halinde CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin 1 yıl 9 ay 20 gün olarak düzeltilmesi suretiyle ve hüküm fıkrasından "Bozma sanıklar lehine olduğundan bozmadan önce yapılan toplam 9,80 TL'nin sanıklardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek hazineye gelir kaydedilmesine" cümlesinin çıkarılarak yerine "Sanık ... hakkında hesaplanan yargılama giderinin 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20,00 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesine; diğer sanıklar hakkında hesaplanan yargılama giderlerinin payları oranında tahsiline" cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.