erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/17083
Karar No: 2020/226
Karar Tarihi: 16.01.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/17083 E.  ,  2020/226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan babaları ...'ın tek taşınmazı olan dava konusu ... parsel sayılı taşınmazdaki 175/1202 payını 2001 yılında evlendiği davalı ikinci eşine satış suretiyle temlik ettiğini, işlemin kendilerinden mal kaçırmak amacıyla muvazaalı biçimde yapıldığını ileri sürerek miras payları oranında tapu iptali- tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, mirasbırakan eşi ile 2001 yılında evlendiklerini, evlenmeden önce mirasbırakan tarafından kendisine bağışlanan iki katlı evin satıldığını ve parası ile çekişmeli taşınmazın satın alındığını, mirasbırakanın da önceki taşınmazdaki hakkından ötürü taşınmazdaki payını kendisine temlik ettiğini, ayrıca mirasbırakanın 2003 yılında felç geçirip yatalak kaldığını, bakımının tarafından yapıldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin mal kaçırma amacıyla yapıldığı iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 16.01.2020 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen davalı ... vekili Avukat gelmedi,yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 25.20 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 16/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/17797
Karar No: 2006/14657
Karar Tarihi: 31.10.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/17797 E.  ,  2006/14657 K.**

**"İçtihat Metni"**Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığınca hazırlanmıştır. İzinsiz olarak kopyalanması ve dağıtılması hukuki sorumluluk gerektirir.

MAHKEMESİ                                   :Güdül A.H.(Aile) Mahkemesi

TARİHİ        :15.6.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Aracı makam (Cumuhiyet Savcılığı) anneleri tarafından 24.11.2004 tarihinde Avusturalya'dan kaçırılarak Türkiye'ye getirilen müterek çocuk 11.10.2003 doğumlu B. İ. ile 13.9.1999 doğumlu A.'in mutat meskenlerine iadesine karar verilmesini istemiştir.

Toplanan delillerden; çocukların anneleri tarafından 24.11.2004'te Avusturalya'dan Türkiye'ye getirildiği, babanın 10.11.2005'te çocukların iadesi için Avustralya makamlarına başvurduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece müşterek  çocukların anne yanında mutlu olduklarını Türk örf ve adetleri, içinde yetişeceklerini dikkate alarak isteğin reddine karar vermiştir.

Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Vechelerine Dair Lahey Sözlemesi 1.8.2000 tarihinde Türkiye tarafından kabul edilmiştir. Amacı; çocukları uluslararası alanda, kanuna aykırı bir yer değiştirmenin zararlı etkilerinden korumak ve çocuğu mutat ikametgahı (yerleşim yeri) devletine derhal dönüşünü temin etmektir. (Söz.m.1) Verilecek kararın sonuç olarak tedbir niteliğini taşıması sebebiyle de akit devletlerinin en seri usulü uygulayıp bütün önlemleri de almakla yükümlü kılınmıştır. (Söz. m.2) Sözleşmeninin 12. maddesi; kanuna aykırı olarak yeri değiştirilmiş olan çocukların alıkonmadan itibaren bir yıl geçmeden iade başvurusunun yapılması halinde, Adli makamların derhal geri dönmeyi emretmek zorunda olduğunu hükme bağlamıştır. Çocuklar anneleri tarafından 24.11.2004'te Türkiye'ye getirilmiş bir yıl dolmadan 10.11.2005'te başvuruda bulunulmuştur. Geri dönmenin çocukların fiziki veya psikolojik bir tehlikeye maruz kalacakları, ciddi bir riskin oluşacağı da kanıtlanmamıştır. Sözleşmenin 13. maddesinin son derece dar yorumlanması bunun vahim hallere inhisar ettiğinin kabulü gerekir. Çocukların küçük,  ana bakım sefkatine muhtaç olmaları iadeden kaçınma sebebi olarak kabul edilemez. Bu açıklama karşısında davanın kabulü gerekirken sözleşmenin yorumunda yanılgıya düşülerek yazılı şekilde isteğin reddedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi.31.10.2006 (Salı)
Esas No: 2016/1126
Karar No: 2016/16138
Karar Tarihi: 21.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/1126 E.  ,  2016/16138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece hüküm temyiz edilmekle; suçtan doğrudan doğruya zarar görüldüğü konusunda duraksama bulunmayan ve bu nedenle de yargılama aşamasında katılmasına karar verilen orman idaresinin CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca sanık hakkında kurulan hükmü temyiz etme hakkının bulunmasına karşın, yerel mahkemenin değişen suç vasfına göre orman idaresinin temyiz hakkı bulunmadığından bahisle temyiz talebinin reddine dair 27/10/2015 tarihli ek kararı kaldırılarak 26/10/2015 tarihli karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 21/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1900
Karar No: 2016/45
Karar Tarihi: 18.01.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/1900 E.  ,  2016/45 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/125585

MAHKEMESİ : Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 30/01/2014, 2014/3 (E) ve 2014/19 (K)

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme ve bu suça yardım

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık İ.. T.. ve müdafii ile sanık F.. Ö.. müdafiinin yasal süresindeki temyiz istemlerinden sonra, sanıklar Fatih ve İbrahim'in cezaevinden göndermiş oldukları 16.11.2015, 24.11.2015 ve 14.12.2015 tarihli dilekçeleri ile hükmün onaylanmasını istedikleri anlaşılmakla; Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, re'sen ve sanık H.. B.. ile müdafiinin temyiz itirazları ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık Hasan'ın maktul Abdulhekim'i canavarca hisle kasten öldürme, sanıklar Fatih ve İbrahim'in canavarca öldürmeye yardım etme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin, takdiri cezayı azaltıcı indirim nedeni takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine kurulan hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Hasan ve müdafiinin suç vasfına, sübuta, savunma hakkının kısıtlandığına, sanık Fatih

müdafilerinin sübuta, teşdide, tahrike, sanık İbrahim ve müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E ve 2015/85 K sayılı ilamı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında bu madde ile yapılan uygulamalar kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, sanık Fatih hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafilerinin tahliye talebinin reddine, 18/01/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/14112
Karar No: 2012/16735
Karar Tarihi: 17.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/14112 E.  ,  2012/16735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1790
Karar No: 2011/747
Karar Tarihi: 15.02.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/1790 E.  ,  2011/747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 134 ada 168 parsel sayılı 197,80 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... adına tespit edilmiş, hükmen dava konusu taşınmazın yayla niteliği ile sınırlandırılmasına karar verilerek sicil oluşturulmuştur. Davacı ... taşınmazın ”... oğlu, ... bey oğlu ... Vakfiyesi“ sınırları içerisinde kaldığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir. Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere ve her ne kadar taşınmaz geniş kapsamlı vakfiye sınırları içerisinde ise de, vasfının vakıf olmayıp, yaylak olarak belirlenmiş olmasına göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ... Müdürlüğünün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan ilam harcının mahsubu ile geriye kalan 14.90 TL harcın davacı taraftan alınmasına, 15.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/264
Karar No: 2020/359
Karar Tarihi: 11.02.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/264 E.  ,  2020/359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ... ada 11 ve 143 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 3.779,86 ve 1.556,48 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanaklarının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldıkları ve üzerlerindeki fındık ağaçlarının ... kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak, tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edildikten sonra, dava tarihinden önce 6292 sayılı Yasa gereğince yapılan satış işlemi ile her iki taşınmaz önce ...’e, sonrasında 143 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ...’a kayden intikal etmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazların müşterek muristen intikal ettiği ve davalı ... adına yolsuz olarak tescil edildiği iddiasıyla tapu iptali ve kök muris ... mirasçıları adına miras payları oranında tescili istemiyle dava açmış, sonrasında ıslahla 143 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilişkin talebini tazminata dönüştürmüştür. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 105 ada 11 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile 1/4 payın davacı ..., 3/4 payın davalı ... adına tesciline, 7.782,4 TL’nin davalı ...’ten alınarak davacı ...’e verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların tarafların müşterek murisi ...’ten intikal ettiği ve davalı tarafından taksimin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu 105 ada 11 ve 143 ada 1 parsel sayılı taşınmazların dava tarihinden önce 6292 sayılı yasa gereğince yapılan satış işlemi ile kayden şerh sahibi davalı ...’e devredildiği, bilahare 143 ada 11 parsel sayılı taşınmazın yine dava tarihinden önce ... tarafından ...’a kayden satıldığı anlaşılmaktadır. Dava, yolsuz tescil iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil ile tazminat istemine ilişkin olup taşınmazlar, Hazine tarafından zilyetlik şerhi sahibine satıldığına göre, tapu kaydının oluşumunda bir yolsuzluk bulunmamaktadır. Taşınmazın tapuya tescil işlemi usulüne uygun olduğuna göre, mahkemece, kullanım kadastrosu kesinleşerek tapuya tescil edilen taşınmaza ilişkin bu davanın dinlenme olanağının bulunmadığı gözetilerek tapu iptali ve tescil ile tazminata yönelik davaların reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18067
Karar No: 2014/155
Karar Tarihi: 07.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18067 E.  ,  2014/155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NİĞDE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/08/2013

NUMARASI : 2013/589-2013/629

Hasımsız olarak görülen davada Niğde 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.08.2013 tarih ve 2013/589-2013/629 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın Gaziantep Ticari Şubesi müşterilerinden A. Petrol Ürünleri Otomotiv Tic. San. A.Ş. tarafından, tahsil amacı ile verilen borçlusu A. C. (Kiledere Kasabası/Niğde) olan 25.04.2013 vade tarihli 3.300,00 TL bedelli senedin müvekkili bankaca yapılan tüm aramalara rağmen bulunamadığını belirterek senet hakkında ödeme yasağı konulmasını ve senedin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre, davaya konu senedin kambiyo senedi vasfında olup, aranılacak borç niteliğinde bulunduğu, bu haliyle hamilin bulunduğu yerin ödeme yeri olduğu, davaya konu bononun davacı bankaya tahsil cirosu ile verildiği ve bu haliyle davacının TTK’nın 757. maddesi kapsamında yetkili hamil konumunda bulunduğu, davacı tarafça bononun davacı bankanın Gaziantep Şubesi'nde kaybolduğunun belirtildiği, muhatap bankanın bulunduğu Gaziantep Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi'nin yetkili olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ve görevli Gaziantep Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kıymetli evrak (bono) iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı gerekçeler ile yetkisizlik kararı verilmiştir. Ancak, çekişmesiz yargı işlerinde yetkiyi düzenleyen 6100 sayılı HMK'nın 384. maddesinde, kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu düzenlenmiş, 6102 sayılı TTK'nın 757. maddesinde ise, ödeme veya hamilin yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu açıkça belirtilmiştir. Buna göre, bonoya dayalı borcun aranılacak borç niteliğinde bulunduğu, TTK'nın 757. maddesine uygun olarak davacı hamilin borçlunun ikametgahı mahkemesi Niğde'de dava açtığı ve mahkemenin yetkili bulunduğu gözetilerek yargılamaya devam edilmesi ve hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5765
Karar No: 2015/14435
Karar Tarihi: 10.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/5765 E.  ,  2015/14435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, ... Sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabülüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili karar tarihinden sonra 27.01.2015 tarihli dilekçesi ile, 6552 sayılı Kanun ile 3201 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik ile borçlanma hakkı verildiğinden davasından feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacı aleyhine yargılama giderine hükmedilmeyeceği yönündeki 3201 sayılı Kanun'un Geçici 8'inci maddesi düzenlemesi dikkate alınarak yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8929
Karar No: 2018/23843
Karar Tarihi: 20.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/8929 E.  ,  2018/23843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı... Sağlık Hizmetleri Bilgi İşlem Otomasyon Gıda Temizlik Turizm San Ve Dış Tic. A.Ş'ye yükletilmesine, 20/12/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/16191
Karar No: 2010/30198
Karar Tarihi: -

**12. Hukuk Dairesi         2010/16191 E.  ,  2010/30198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aliağa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 02.07.2008 tarih ve 2007/309 E. - 2008/212 K.sayılı ilamında; "bu dava ve birleşen davaların kabulüne, 1.094.161 YTL.nin 17.04.2007 tarihinden itibaren artan ve eksilen oranlarda işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiştir.

Borçlu vekilinin dosya hesabının yeniden yapılmasına ilişkin şikayeti üzerine mahkemece bilirkişi incelemesi yoluna gidilmiştir. Bilirkişi tarafından yapılan hesaplamada ise, avans faiz oranlarının dikkate alındığı ve müteselsil sorumluluk esas alınarak oluşturulan rapor ve ek rapor doğrultusunda şikayetin sonuçlandırıldığı görülmektedir.

Bunun dışında, dayanak ilamda hükmedilen alacağın borçlulardan mütesaviyen alınmasına karar verildiği halde borçluların müteselsilen sorumlu tutulması hatalıdır.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hüküm kısmını değiştiremez. (HGK'nun 08/10/1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar). Kaldı ki, HGK'nun 03/03/2010 tarih, 2010/12-124 Esas sayılı kararı ile de yasal faiz ile reeskont faizinin aynı anlamı taşımayacağı, reeskont faizinin yasal faizden farklı olup, cari ve geçerli olduğu karar altına alınmıştır. Takip dayanağı ilamda da açıkça reeskont faiz oranlarının uygulanmasına karar verilmiş olup, bu oranların uygulanması gerekir. Ayrıca yargılama aşamasında Yargıtay 19.Hukuk Dairesince verilen 11.02.2010 tarihli karar düzeltme ilamında; ............... A.Ş.açısından işleyecek faizin yasal faiz olarak düzeltildiği de dikkate alınarak hesap yapılmalıdır.

O halde mahkemece, yukarıda açıklanan ilkelere uygun olarak, bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.