erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/25099
Karar No: 2015/8404
Karar Tarihi: 20.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25099 E.  ,  2015/8404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kısmi kamulaştırma nedeniyle taşınmazın arta kalan bölümlerinin işe yaramazlığından bahisle bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın... yönünden husumetten reddine, DSİ Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kısmi kamulaştırma nedeniyle taşınmazın arta kalan bölümlerinin işe yaramadığından bahisle bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; davalı .... yönünden davanın husumetten reddine, diğer davalı DSİ Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1)Dosyada bulunan delil ve belgelerden, dava konusu 12406 m2 yüzölçümlü taşınmazın 7445,58 m2’lik bölümünün davalı DSİ Genel Müdürlüğünce kamulaştırıldığı, Ümraniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/96-2010/342 sayılı dosyasında bedel tesbiti ve tescil istemli açılan davada; kısmi kamulaştırma nedeniyle taşınmazın arta kalan ve teknik bilirkişi raporuna göre A ve C harfleri ile gösterilen toplam 7388.15m22lik bölümünde % 15 oranında değer azalışı olacağının kabulü ile bedel belirleyen 18.01.2010 tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alındığı, davanın bu yönüyle kabulüne dair hükmün Dairemiz denetiminden geçerek 20.10.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Dava konusu taşınmazın kısmi kamulaştırma nedeniyle arta kalan bölümlerinde % 15 oranında değer azalışının kabulü ile bedel belirleyen tespit ve tescil dava dosyasının kesinleştiği gözetilerek, açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile aynı bölümler için yeniden değer azalışı tespit eden raporun hükme esas alınması suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi,

2) Davalı idareler lehine hükmolunan avukatlık ücreti yönünden infazda tereddüt uyandıracak şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, dahili davalı ve davalı idarelerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, davacılardan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/430
Karar No: 2018/12334
Karar Tarihi: 01.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/430 E.  ,  2018/12334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı kadından kaynaklanan boşanmayı gerektiren kusurlu bir davranışın varlığı kanıtlanamamıştır. Fiili ayrılık tek başına boşanma sebebi değildir.

Türk Medeni Kanunu'nun 166. maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da madem ki birlik artık sarsılmış diyerek boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanunu'nun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m.166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.11.2018(Prş.)
Esas No: 2010/5128
Karar No: 2011/43008
Karar Tarihi: 29.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/5128 E.  ,  2011/43008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/136266

MAHKEMESİ : Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2008

NUMARASI : 2007/700 (E) ve 2008/208 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

20/03/2007 günlü sayacın gerilim kancasını düşürmek suretiyle kaçak elektrik kullanıldığına ilişkin tespit tutanağı, sanığın savunmasında söz konusu dükkana 25.01.2007 tarihinde taşındığını, kancayı kendisinin düşürmediğini ileri sürmesi, tüketim ekstresine göre de 11.01.2007 tarihinden sonra tutanak tarihine kadar endekste artış olmaması karşısında; kaçak kullanım şeklinin saptanması için tutanak düzenleyici tanıklar dinlenip, suçtan önceki tüketim föyleri getirtilip tüketimler incelenerek, önceki kiracının dükkanı boşalttığı tarih saptanıp, tüketimde artış olmamaya başladığı yada tüketimin kurulu güçten düşük olduğu dönemler tespit edilip, bilirkişiden sanığın dükkana taşındığı tarih ile tespit tarihi arasında kancanın düşük olduğunu fark edememe ihtimali bulunup bulunmadığı konusunda görüş alınıp, diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3840
Karar No: 2015/7758
Karar Tarihi: 05.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/3840 E.  ,  2015/7758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2011/1324-2014/287

Dava iş makinesi tamirat işinden kaynaklanmaktadır.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İş Bölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7274
Karar No: 2016/1768
Karar Tarihi: 11.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/7274 E.  ,  2016/1768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işyerinde 20.05.1994 tarihinden 2012 yılı Eylül ayı başına kadar çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kımen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı işyerinin pansiyon olup, davacının davalı işyerinde resepsiyon görevlisi, temizlikçi vb olarak çalıştığının iddia edildiği, 31.08.2012-31.08.2012 tarihleri arasında ise davalı işyeri tarafından Kurum'a davacı adına hizmet bildiriminde bulunulduğu, davalı işyerinin 31.08.2012 tarihinde kanun kapsamına alındığı, bu nedenle nizalı döneme ilişkin dönem bordrolarının olmadığı, davacı tanık beyanlarının alındığı anlaşılmış olup mahkemece davacının fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda eksik araştırma ve inceleme yapılarak sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; öncelikle ilgili Emniyet Müdürlüğüne yazı yazarak davalı işyerindeki çalışmalara ve çalışanlara ilişkin olarak kayıt bulunup bulunmadığını sormak, kayıt bulunduğu bildirilir ise bu kayıtlardaki kişileri dinlemek, kayıt bulunamaz ise zabıta marifeti ile davalının sahibi bulunduğu pansiyonda talep edilen dönemde çalışan diğer kişileri, davalının işyerlerine komşu işyeri sahipleri ile komşu işyerlerindeki çalışmaları kayıtlara geçmiş çalışanları, davalı pansiyon işyerinin alışverişinin yapıldığı market, bakkal, ekmek fırını gibi yerlerdeki çalışanları tespit ederek ifadelerini almak, böylece toplanan deliller ışığında varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Kabule göre de; davada taraf olmadığı halde davacı tarafından bakiye harç giderleri ile davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin Sadi Kızgın'dan alınmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/34836
Karar No: 2017/6101
Karar Tarihi: 25.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/34836 E.  ,  2017/6101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; hırsızlık suçu ile ilgili olarak, oluşa ve dosya içeriğine göre mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturabileceğine dair bozma isteyen düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 25/05/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Katılanın kovuşturma aşamasında “sanıkların motosikleti üzerine sürdüklerini, yanına geldiklerinde motosikletin arkasında oturan şahsın birden elini uzatarak boynunda bulunan zincirleri çekerek koparttığını” beyan ettiği, Adana Devlet Hastanesinin 18.06.2013 tarihli raporunda "müştekinin boynunda yüzeysel sıyrık ve ekimoz oluştuğunun, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığı"; ayrıca akşam vakti bayan olan müştekinin annesi ve çocuğu ile birlikte kayınvalidesini uğurladıktan sonra eve dönerken sanıkların motosikletle müştekinin üzerine doğru giderek korku, kaygı ve panik meydana getirerek kolyeyi boynundan alma eyleminin gerçekleştiği, "çekip almak" amacıyla motosikletle yanlarına yaklaşıp kolyeyi almadığının anlaşılması karşısında eylemin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'da tanımlanan yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışıp değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği düşüncesindeyiz. Bu nedenlerle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz.
Esas No: 2015/19543
Karar No: 2016/13264
Karar Tarihi: 28.09.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/19543 E.  ,  2016/13264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanmaya sebep olan olaylarda davacı erkek tamamen kusurludur. Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. 166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.28.09.2016
Esas No: 2016/8676
Karar No: 2016/14334
Karar Tarihi: 29.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/8676 E.  ,  2016/14334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ... ... sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıcı sayılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı uyarınca davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

./..

Bu itibarla; somut olayda davada feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1766
Karar No: 2018/7257
Karar Tarihi: 04.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/1766 E.  ,  2018/7257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar ...,.... ve ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; aşamalarındaki savunmalarında suçlamayı kabul etmeyen ve birbirlerini tanıyan sanıkların aralarındaki telefon alışverişinde suç kastının bulunmaması karşısında sanıkların atılı suçtan beraatlerine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Dosya içeriğindeki HTS kayıtlarına göre suç tarihinde gündüz vakti kesin olarak bilinmeyen bir saatte çalınan suça konu telefonun, aynı gece saat 01.31 sıralarında sanık ... adına kayıtlı hat ile kullanılmaya başlandığı, sanık ...’ın beyanlarında telefonu sanık ...’den 40 TL karşılığında satın aldığını beyan ettiği, sanık ...’in savunmalarında kendisinin işlettiği kahvehanede masanın çekmecesinde bulduğu telefonu sanık ...’a oğlu ...’nın vermiş olabileceğini beyan ettiği, soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan ...’nın telefonun yaz aylarından itibaren evde olduğunu ve telefonu eve babasının getirdiğini, 2011 aralık ayında telefonu ....’e hediye ettiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...’in üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinin sabit olması nedeniyle mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 04/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/38773
Karar No: 2013/1621
Karar Tarihi: 16.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/38773 E.  ,  2013/1621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, bakiye kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davacının 06.11.2002 – 25.03.2008 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, iş akdinin davacı tarafından ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshedildiğini, daha evvel alacağın tahsili için fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak üzere dava açtıklarını iddia ederek bakiye 8.718,61 TL kıdem tazminatının faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının iş sözleşmesini kendisinin haksız olarak feshettiğini, 6 iş günü olan hak düşürücü sürenin geçtiğini, kısmi dava dosyasının sonucunun beklenmesinin gerektiğini, davacının hiç bir alacağının kalmadığını, bu nedenle davayı kabul etmediklerini ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlara göre; daha önce açılan kısmi dava neticesine göre açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Hükmü davalı vekili; Kısmi davanın sonucu beklenmeden karar verilmesinin hatalı olduğunu, kısmi dava dosyası getirtilmediğini, ara karara getirtilmiş gibi yazıldığını, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, fesih bildiriminin 6 iş günü olan fesih süresi geçtikten sonra yapıldığı gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dava; Üsküdar 1. İş Mahkemesi’nin 2008/767 Esas 2009/869 Karar sayılı dava dosyasından bakiye kalan alacakların tahsili talebine ilişkin olup, asıl davanın Dairemiz 26.03.2012 gün ve 2010/15 Esas 2012/9954 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu anlaşıldığından mahkemece asıl karar kesinleşmeden hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.