Esas No: 2023/1142
Karar No: 2024/4212
Karar Tarihi: 22.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1142 E.  ,  2024/4212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1692 Esas, 2022/1544 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3.Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/392 E., 2020/252 K.

Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonucu İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin TÜRKPATENT nezdinde 2018/75220 sayılı "HOTEL ...+şekil" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin 2014/30732 sayılı ve “... DÖNER+şekil” ibareli markasını gerekçe göstererek yaptığı itirazın kısmen kabul edilerek başvuru kapsamından 35. sınıftaki bir kısım emtianın çıkartılmasına karar verildiğini, bu karara yaptıkları itirazlarının da 2019-M-9160 sayılı YİDK kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkillerinin 1998 yılından bugüne “HOTEL ...” markasını kullandığını, "..." ibareli tescilli markaları bulunduğunu, taraf markalarının benzer olmadığı gibi tarafların faaliyet alanlarının da farklı bulunduğunu ileri sürerek 2019-M-9160 sayılı YİDK kararının iptali ile başvurunun tüm sınıflar yönünden tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında 6769 sayılı Sinai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında iltibas bulunduğunu, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; dava konusu başvurunun müvekkiline ait marka ile benzer olduğunu, dava konusu YİDK kararının yerinde bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu "HOTEL ...+şekil" ibareli başvuru ile redde mesnet “... DÖNER” ibareli marka arasında, başvuru kapsamından çıkarılan 35. sınıf hizmetler bakımından iltibas tehlikesi bulunduğu, davacının kazanılmış hak iddiasının yerinde olmadığı, başvuru kapsamından çıkarılan hizmetler bakımından önceye dayalı kullanımının da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin "..." ibaresini davalıdan önce 20 yıldır marka olarak kullandığını, davalının müvekkilinin markasını kullandığı sınıfla bağlantılı bir sınıfta hak iddia edemeyeceğini, dava konu başvurunun müvekkilinin 1998 yılından beri otelcilik çatısı altında oluşturduğu seri markalarından olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "HOTEL ...+şekil" ibareli başvuru ile redde mesnet 2014/30732 sayılı "... DÖNER+şekil" ibareli markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunduğu, zira her iki markada da "..." ibaresinin asli unsur olarak yer aldığı, başvuruda yer alan diğer unsurların yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, başvurunun reddedildiği tüm hizmetlerin redde mesnet marka kapsamında yer alan mal ve hizmetlerle aynı/aynı tür ve benzer bulunduğu, diğer taraftan gerçek hak sahipliği iddiasının işbu davada dinlenemeyeceği gibi, davacının müktesep hak iddialarının da yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı şirkete ait HOTEL ... işletmesinin 1998 yılında turizm işletme belgesi olmasının markanın sahibinin belirlenmesinde etkin olduğunu, davacı şirket başvurusuna konu HOTEL ... ibareli markanın bütünü itibariyle bıraktığı izlenim ve Yargıtay kararı dikkate alındığında redde gerekçe gösterilen markalarla herhangi bir benzerliğin mevcut olmadığı gibi ortak faaliyetlerinin de bulunmadığını ileri sürerek ve re'sen tespit edilecek sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.