erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/28785
Karar No: 2016/3401
Karar Tarihi: 13.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/28785 E.  ,  2016/3401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, katılanın 2011 yılı Şubat ayı içerisinde .... otopazarına gittiği ve burada sanık tarafından satışa çıkartılan bir araca talip olduğu ve kapora olarak 100 TL verdikten sonra katılanın sanığa ait cep telefonunu arayarak bir gün sonra Kazan ilçesinde buluşmak üzere ayrıldıkları ve ertesi gün buluştukları, sanığın katılan ile buluştuktan sonra ayrıca 1.200 TL para aldığı ve katılanı kimliği belirlenemeyen bir arkadaşı ile ..Noterliğine gönderdiği ve yolda katılana 50 TL mazot aldırıldığı, noterlikte araç satış işlemlerine ilişkin sistemin açılmaması nedeniyle satışın gerçekleştirilemediği ve oradan ayrıldıkları, katılanın aracı istemesine rağmen sanığın sonra “teslim ederim” diyerek aracı aldığı, bir gün sonra buluştuklarında bir miktar daha para istediği katılanın sanığa 650 TL para daha verdiği ancak trafik tescil işlemlerinin ruhsat sahibi bulunmaması nedeniyle yaptırılamadığı, bu aşamada katılan ile sanık arasında ....plaka sayılı aracı katılana sattığına ilişkin belge düzenledikleri, ilerleyen gün ve aşamalarda sanığın katılanın telefonlarına çıkmadığı, katılanın şikayet başvurusunda bulunacağını söylemesi üzerine de düzenlenen belgenin sahte olduğunu, sonuç alamayacağını söylediği, böylece sanığın kendisine ait olmadığı halde ..... plaka sayılı aracı katılana satacağını söyleyerek hileli davranışlar ile aldattığı gerekçesine dayanan kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin araç satışından vazgeçilmesinden dolayı suç oluşmayacağına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13809
Karar No: 2011/14192
Karar Tarihi: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/13809 E.  ,  2011/14192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24/02/2010 gün ve 19366 - 2220 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli Hemşin köyü 101 ada 25 parsel (3808 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu taşınmazın B (722 m2) bölümünün orman niteliğiyle Hazine, A (3085 m2) bölümünün tesbit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/4378
Karar No: 2016/4736
Karar Tarihi: 25.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4378 E.  ,  2016/4736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın UYAP kanalıyla MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 01.03.2014 tarihinde olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/7244
Karar No: 2016/9987
Karar Tarihi: 02.11.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/7244 E.  ,  2016/9987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim istemine ilişkindir.

Davacı, kayden paydaşı olduğu ... İli, ... ilçesi, .... Mahallesi, 21757 ada 6 ve 21760 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında 1925 olarak yazılan doğum tarihinin 1945 olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; 22.07.2013 tarihli ve 2013/5150 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicili Tüzüğü'nün “Mülkiyet Hakkının Tescili” başlıklı 27. (18.05.1994 tarihli ve 94/5623 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicili Tüzüğü'nün 25.) maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası olarak belirlenmiştir. Görüldüğü gibi bunların arasında T.C kimlik numarası, medeni hali, cilt ve sıra numarası ile doğum tarihi yer almamıştır. Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez.

Ne var ki; akit tablosu, dayanak tapu kaydı, kadastro tutanağı gibi belgelerde var olan çelişkiler veya hatalı yazımlar nedeniyle, idarece tapu maliklerinin talepleri kabul edilmemektedir. Ancak, tapuda intikal işlemlerinin yaptırılabilmesi için "çoğun içinde az da vardır" kuralı gereğince bir tespit hükmü kurulması gerekeceği açıktır.

Hâl böyle olunca; davacının iddiaları doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak çekişmeye konu taşınmazların malikinin davacı olduğunun belirlenmesi halinde, tapu kayıt maliki ile davacının aynı şahıs olduğunun tespiti şeklinde bir tespit kararı verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Öte yandan karardan sonra dosyaya getirtilen 27.01.2014 tarih ve 1049 yevmiye sayılı işlemle taşınmazların devredildiği ve aynı işlemde davacının doğum tarihinin 1945 olarak kayıtlara geçtiği anlaşılmaktadır. Bu durumun mahkemece değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir, kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 02.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/36851
Karar No: 2017/6545
Karar Tarihi: 06.06.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/36851 E.  ,  2017/6545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın aşamalarda alınan ifadelerinde Habur sınır kapısında tır parkından bulunan aracının çıkış yapmasında yardımcı olan sanığın araç içerisinde bulunduğu sırada aracın kalorifer peteğine bir madde sıktığı ve hemen araçtan inerek birazdan geleceğini söylediği, sanığın inmesinden beş dakika kadar sonra başının dönmeye başladığı, elini yüzünü yıkamasına rağmen başının dönmeye devam ettiği ve aracının içinde bayıldığını, bir müddet sonra uyandığında kamyonun kapı kilidi bir cisim vazıtasıyla zorlanarak açıldığı ve cebinde bulunan cep telefonunun ve 15 TL parasının çalındığını beyan ettiği olayda, sanığın hırsızlık olarak kabul edilen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 148/3 maddesi uyarınca yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları, değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 06.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13907
Karar No: 2013/14592
Karar Tarihi: 17.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/13907 E.  ,  2013/14592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı Bal-Nak Lojistik Hiz. A. Ş. vekili, diğer davacı ... dava dışı şirketlerle aralarındaki asıl işveren - alt işveren ilişkisinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesine aykırı olduğu, bu ilişkinin muvazaalı bulunduğu konusunda davalı Bakanlık müfetişlerince düzenlenen raporun iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,yapılan keşif ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın kanuni dayanağı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 3/2. maddesidir. 4857 sayılı Kanun'un 3/2. maddesi aynen “Bu Kanun'un 2. maddesinin altıncı fıkrasına göre iş alan alt işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde iş müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren altı işgünü içinde işverenlerce yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. Rapora altı iş günü içinde itiraz edilmemiş veya mahkeme muvazaalı işlemin tespitini onamış ise tescil işlemi iptal edilir ve alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.” hükmünü içermektedir.

Kanun'un açık hükmü karşısında mahkemenin 4857 sayılı Kanun'un 3/2. maddesi çerçevesinde düzenlenen iş müfettiş raporuna karşı yapılan itiraz üzerine verdiği kararın kesin olduğu anlaşıldığından taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Mahkemenin itiraz üzerine verdiği karar 4857 sayılı Kanun'un 3/2. maddesi uyarınca kesin olduğundan davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.06.2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/7409
Karar No: 2016/621
Karar Tarihi: 21.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7409 E.  ,  2016/621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/05/2014 gün ve 2014/184-2014/309 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 04/02/2015 gün ve 2014/15561-2015/1274 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, .... tarafından gönderilen askeri mühimmatın ....'dan ....’ne taşınması işini üstlendiğini, taşıma sırasında 25.10.2005 tarihinde ... sınır kapısına gelindiğinde, 20 araçlık tır filosundan 6 aracın ...'dan geçmesine izin verildiğini ancak 14 aracın geçmesine izin verilmediğini, araçların ...'dan transit geçmeleri için gerekli izinlerin alınmaması nedeniyle müvekkilinin kusuru olmaksızın 52 gün beklenildiğini ileri sürerek, araç başına günlük 130,00 USD üzerinden 52 günlük bekleme bedeli olan 94.640 USD’nın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, söz konusu bekleme süresinin 13 adet tır aracı için 44 gün, 1 adet tır aracı için 34 gün olduğunu, ancak davacı yanın idari şartname uyarınca hiçbir talepte bulunamayacağını, davacının kendi yükümlülüklerini yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak; davacının günlük 130 USD talep etmiş olduğu ve davayı ıslah etmemiş olduğu, belgelenen bekleme süresinin 606 gün olduğu, bu durumda 606x130 USD karşılığı 78.780 USD bekleme ücreti talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile 78.780 USD'nin 02.02.2006 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi uyarınca uygulanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsiline fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce harç yönünden düzeltilerek onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, mahkemece hüküm fıkrasının üçüncü cümlesinde davalı hazine harçtan muaf olduğundan davacıdan tahsil edilen karar ve ilam harcının iadesine karar verilmiş olmakla davacı tarafça yatırılan 1.726,70 TL harcın da davacıya iadesinin gerekmesine göre, davacı vekilinin karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme istemlerinin HUMK.nun 442. maddesi uyarınca REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 21/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1781
Karar No: 2022/5461
Karar Tarihi: 21.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/1781 E.  ,  2022/5461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM:1)... 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/04/2021 tarih ve 2020/455 (E)- 2021/236 (K) sayılı;

Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile mahkumiyetine dair,

2)Kararının istinafı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/10/2021 tarih ve 2021/954 (E) 2021/1375 (K) sayılı;Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelen "istinaf başvurularının esastan reddine" dair karar.

TEMYİZ EDENLER :Sanık müdafi, katılanlar vekili, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/10/2021 tarih ve 2021/954 (E) 2021/1375 (K) sayılı kararının sanık müdafi, katılanlar vekili, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/10/2021 tarih ve 2021/954 (E) 2021/1375 (K) sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddi” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafinin sübuta, suç vasfına, eksik incelemeye, haksız tahrikin varlığına, katılanlar vekilinin canavarca hisle suçun işlendiğine, suç niteliğine, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin, canavarca hisle suçun işlendiğine, suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/06/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/16679
Karar No: 2015/24406
Karar Tarihi: 28.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/16679 E.  ,  2015/24406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, daha önceden dolandırıcılık yapma hususunda aralarında anlaştıkları, bu kapsamda sanık ...'in alışveriş yapan müştekiler ... ile ...'nin yanına gelerek “babamın büyük mirası var, vefat ettiği için onu dağıtacağız“ diyerek tanıdıkları namaz kılan ve içki içmeyen gariban birisinin olup olmadığını sorduğu, müşteki ...'ın da böyle birisini bilmediğini söyledi, akabinde birlikte yolda yürürlerken diğer sanık ...'un müştekiler ile sanık ...'in yanına geldiği, bu sırada sanık ...'in cebinden iki demet para çıkartarak müşteki ...'ın cebine koyup bu parayı dağıtmasını söylediği, bu esnada sanık ... “devir daim yapılmadan bu paranın hayrı olmaz, hayır yerini bulmuyor” diyerek müştekiden cebindeki parayı istediği, müşteki ...'ın da yanında bulunan diğer müşteki ...'den 300 TL alarak diğer paralarla birlikte sanıklara verdiği, paraları alan sanıkların da namaza gideceklerini daha sonra gelip paraların hepsini teslim edeceklerini söyledikleri, ancak müştekilerin yanından gittikten sonra bir daha geri dönmedikleri, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia ve kabul olunması karşısında, eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-a maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle sanıkların kazanılmış haklarının CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca saklı tutulmasına, 28.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/778
Karar No: 2020/3724
Karar Tarihi: 10.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/778 E.  ,  2020/3724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuğun “Suç tarihi itibarıyla 15 yaşından büyük olması ve evraka yansıyan kişisel, sosyal, ailevi ve ekonomik durumu dikkate alındığında suçun hukuki sonuçlarını algılama yeteneğine ilişkin olumsuz tereddüt bulunmaması sebebiyle hakkında sosyal inceleme raporu alınmamıştır” şeklindeki gerekçe ile sosyal inceleme raporu aldırılmadığının alınmış olması sebebiyle tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun çalmış olduğu kol saatinin 59,90 TL olduğunun tespit edilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle değişik gerekçeyle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.