Esas No: 2022/10425
Karar No: 2024/2774
Karar Tarihi: 24.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/10425 E.  ,  2024/2774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3000 E., 2021/423 K.

SUÇ : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

1. Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan ... vekilinin 10.03.2021 tarihli temyiz dilekçesi ile sanığın 16.03.2021 tarihli dilekçe içeriğinin birebir aynı olduğu ve sanığın lehine temyiz sebeplerini kapsadığı ve dilekçede "müvekkilim" sanık beyanı" denilmek suretiyle sanık için temyiz dilekçesi yazıldığı, katılan açısından herhangi bir temyiz sebebinin belirtilmediği anlaşılmakla katılan ... vekilinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2. Sanık ve katılanlar Burcu, Burçin ve İmmi vekilinin temyizlerinin incelenmesinde; ilk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü

maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2019 tarihli ve 2018/215 Esas, 2019/354 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının birinci cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.02.2021 tarihli ve 2019/3000 Esas, 2021/423 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilleri ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz istemi; ceza miktarına, haksız tahrik indirim oranına ve meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılanlar Burçin, Burcu ve İmmi vekilinin temyiz istemi; eylemin kasten öldürme olduğundan bahisle vasfa, ceza miktarına ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde gece saat 22.30 sıralarında, sanık ile ölen arasında çıkan tartışmanın ilk haksız eylemi kimin yaptığı tespit edilemeyecek şekilde kavgaya dönüşmesi sonucunda sanığın yumrukla vurması üzerine yere düşen maktulün sert zemine çarpması nedeniyle kafasında kırık meydana geldiği, daha sonra maktulün künt kafa travmasına bağlı olarak beyin kanaması ve doku harabiyeti sonucu vefat ettiği, kabul edilmiştir.

2. Maktulün ölümünün künt kafa travmasına bağlı kafatası kemik kırıkları ile karakterli beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti olduğuna dair 19.03.2018 tarihli otopsi raporu, sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu, olay yeri krokisi, adlî tıp raporları, kolluk tutanakları, CD çözüm tutanağı, görüntü inceleme tutanağı, kamera kayıtları hakkında tanzim olunan rapor içeriği, adlî tıp raporları, sanığa ait nüfus ve adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, meşru savunma koşullarının bulunmadığı, kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçunu oluşturduğu kabul edilen eyleme ilişkin ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan ... vekilinin 10.03.2021 tarihli temyiz dilekçesi ile sanığın 16.03.2021 tarihli dilekçe içeriğinin birebir aynı olduğu ve sanığın lehine temyiz sebeplerini kapsadığı ve dilekçede "müvekkilim" sanık beyanı" denilmek suretiyle sanık için temyiz dilekçesi yazıldığı, katılan açısından herhangi bir temyiz sebebinin belirtilmediği anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ve katılanlar Burcu, Burçin ve İmmi vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.02.2021 tarihli ve 2019/3000 Esas, 2021/423 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.