Esas No: 2024/96
Karar No: 2025/4665
Karar Tarihi: 12.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/96 E.  ,  2025/4665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1910 E., 2023/2142 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafii ve ve katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2023 tarihli ve 2022/182 Esas, 2023/61 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktullere karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 53. maddeleri uyarınca iki kez 16 yıl 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.09.2023 tarihli ve 2023/1910 Esas, 2023/2142 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafi ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca haksız tahrike ilişkin uygulama maddesi yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanmasına, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan uygulanması gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın tasarlayarak ve canavarca hisle kasten öldürme suçundan cezalandırılması, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının oluşmadığı, sanığın ani gelişen kast ile eylemini gerçekleştirdiği tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme hükümlerinin uygulanma şartlarının somut olayda bulunmadığı, dosya kapsamı itibariyle var olduğu anlaşılan maktullerden sanığa yönelen haksız söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemece takdir yetkisi kapsamında yeterli ve yerinde gerekçelerle takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.09.2023 tarihli ve 2023/1910 Esas, 2023/2142 Karar sayılı kararında sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarları ve tutuklukta geçen süre dikkate alındığında sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2025 tarihinde karar verildi.