erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/6755
Karar No: 2019/1152
Karar Tarihi: 28.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/6755 E.  ,  2019/1152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 ve 143. maddeleri gereğince 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.... Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2017 tarihli ve 2016/503 esas, 2017/630 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08/11/2018 gün ve 94660652-105-48-11464-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/11/2018 gün ve 2018/92101 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda verilen kararın gerekçesinde; sanığın, hırsızlık amacıyla eczaneye giren arkadaşını beklediği esnada arkadaşının yakalanacağını anlayıp panikleyerek kaçarken kullandığı aracı duvara çarpması neticesinde kolluk görevlileri tarafından yakalanması şeklinde gerçekleşen eylemi nedeniyle, kararın gerekçe kısmındaki açıklamaya aykırı olarak hüküm kısmında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 35. maddesinin uygulanmaması suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye düşülmesinde ve fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Katılanın eczanesinin önüne hakkında yağma suçundan ayrı dava açılan.... ile birlikte hırsızlık suçunu işlemek amacıyla giden ve sonradan eylemi yağma suçuna dönüşen arkadaşı .... ’yü olay yerine birlikte geldikleri araç içinde bekleyen sanık ...’in,.... nün yakalanacağını anlayıp olay yerinden araç ile kaçmak isterken yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda, eylemi hırsızlık suçunu oluşturan sanık ... hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; yine hükmün gerekçesinde; sanığın, hırsızlık yapmak amacıyla fikir birliğine vardığı arkadaşı .... ile birlikte katılanın eczanesinin önüne araçla geldiklerinin ve hırsızlık amacıyla eczaneye giren arkadaşı .... yü beklediği esnada arkadaşının yakalanacağını anlayıp kaçmak isterken kullandığı aracı duvara çarpması neticesinde kolluk görevlileri tarafından yakalandığının belirtilmesine karşın gerekçe kısmındaki bu kabule aykırı olarak hüküm kısmında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanmaması suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye düşülerek sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden.... Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 20.09.2017 tarihli ve 2016/503 Esas – 2017/630 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca BOZULMASINA, gereğinin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 28/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7217
Karar No: 2012/26809
Karar Tarihi: 29.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/7217 E.  ,  2012/26809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar, kıdam tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde çay ve temizlik elemanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, davacının yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, fazla mesai ücretinin ödenmediğini belirterek ihbar ve kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ücreti ve ücret alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı vekili, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı fazla mesai yaptığını ancak karşılığı ücretin ödenmediğini iddia etmiş, buna karşılık davalı fazla mesai yapmadığını savunmuştur.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, fazla mesai iddiasına dayanan taleplerde fazla mesai yapıldığını ispat yükü işçiye, fazla mesai yapıldığının kanıtlanması durumunda karşılığı ücretin ödendiğini ispat yükü ise davalı işverene düşmektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece beyanlarına başvurulan tanıklardan işyerindeki çalışma saatleri davacının kızı haricindeki tanık beyanları ile ispatlanmış değildir. Dolayısı ile davacının fazla mesai yaptığı hususu sabit olmadığından fazla mesai ücretine ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/3024
Karar No: 2007/1823
Karar Tarihi: 28.05.2007

17. Hukuk Dairesi 2007/3024 E., 2007/1823 K.

**17. Hukuk Dairesi 2007/3024 E., 2007/1823 K.**

**- TASARRUFUN İPTALİ DAVASI

- YETKİ İTİRAZI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 277 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 23 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı Hayrettin tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, borçlu davalı Bakır Sanayi şirketinin müvekkiline olan borcundan dolayı yaptıkları icra takibinde borca yetecek haczi kabil malının bulunmadığının anlaşıldığını, borçlunun Beyoğlu ilçesinde 927 ada 4 nolu parselde kayıtlı taşınmazını muvazaalı bir şekilde diğer davalıya sattığını öne sürerek yapılan bu satış işleminin iptalini talep etmiştir.

Davalılardan Ermet inş. Şirketi yetkili mahkemenin taşınmazın bulunduğu Beyoğlu Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu, kaldı ki genel yetki kuralları uyarınca da davanın davalıların ikametgahı mahkemeleri olan Fatih veya Beyoğlu Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğunu öne sürerek süresi içinde yetki itirazında bulunmuş, diğer davalıda ilk oturumda yetki itirazını kabul ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece , yetki itirazının kabulüne , mahkemenin yetkisizliğine ve dava dosyasının talep halinde yetkili Beyoğlu Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı Hayrettin B tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK.nun 277 ve devamı maddelerine göre açılan tasarrufun iptaline ilişkin olup mahkemece yetkisizlik kararı verilmiştir. HUMK.nun 23. maddesine göre , yetki itirazında bulunan taraf yetkili mahkemeyi açıkça bildirmek zorundadır. Olayın özelliği itibariyle dava , birden fazla yerde açılabilecek nitelikte ise , davalının seçimlik hakkını kullanarak bunlardan kendisine uygun düşeni itiraz dilekçesinde göstermesi gerekir. Somut olayda davalı Ermet inş. Şirketi vekili 12.01.2007 tarihli itiraz dilekçesinde taşınmazın bulunduğu Beyoğlu Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğunu , kaldı ki genel yetki kuralları uyarınca da davalıların ikametgahı olan Fatih ve Beyoğlu Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğunu bildirmiştir. Böylece davalı seçimlik hakkını mahkemeye terk eder şekildeki bu açıklaması ile usulün kendisine tanıdığı yetkisizlik itirazını kullanmamış duruma düştüğünden davalının yetki itirazının reddedilerek işin esasına girilmesi gerekirken yetkisizlik kararı verilmesi doğru değildir.

Yukarda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazları yerindedir , kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 28.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12581
Karar No: 2019/19559
Karar Tarihi: 24.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/12581 E.  ,  2019/19559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Amasya Toplum Sağlığı Merkezinin geçici adli raporunda, kesin raporun beyin cerrahi tarafından verileceğinin bildirildiği, sanığın temyizi üzerine, kati rapor aldırılmadan karar verildiği gerekçesi ile hükmün bozulduğu, bozmadan sonra bozma ilamına uyularak mağdur hakkında Amasya Üniversitesi Sabuncuoğlu Şerefeddin Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 17.12.2018 tarihli beyin cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen kesin raporunun alındığı anlaşılmakla, tebliğnamenin bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 24.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/75
Karar No: 2012/1468
Karar Tarihi: 06.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/75 E.  ,  2012/1468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 12.10.2011 gün ve 2010/7900-2011/5943 E.K. sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı ... Belediyesi Tüzel Kişiliği tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 187 ada 220, 188 ada 11 ve 190 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 2306,77 m2, 4280,17 m2 ve 4018,31 m2 yüzölçümündeki çayır niteliğindeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... Tüzel Kişiliği adına tespit edilmiştir. Davacı ... Belediyesi Tüzel Kişiliği, vergi kaydına, satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı ... Belediyesi Tüzel Kişiliği tarafından temyizi üzerine Dairemizce davacı tarafın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Her ne kadar; onama kararında dava konusu taşınmazların davacı tarafın tutunduğu vergi kaydı ve satış senetleri kapsamında kalmadığı gibi, taşınmazlar üzerinde ekonomik amacına uygun ve iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliğinin de bulunmadığı hususlarına değinilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun düşmemiştir.

Dava ve temyize konu taşınmazların, eski adı Bavurdu Köyü iken halen Alanyurt Beldesi olan davacı taraf ile davalı ...'nün ortak kullanımındaki 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmünde mera ve eğrek yeri niteliğinde bulunduğu mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Hal böyle olunca; davacı tarafça, taşınmazların adına tescili talep edilmiş ise de, mera ve eğrek yerlerinin tescile konu olamayacakları ancak; çoğun içinde az da vardır kuralı gözönüne alındığında davacının davasının kabulü ile; dava konusu taşınmazların 3402 sayılı Kadastro Kanunun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera ve eğrek yeri olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ... Belediyesi Tüzel Kişiliği'nin karar düzeltme isteminin KABULÜ ile Dairemizin yanılgıya dayalı 12.10.2011 tarih 2010/7900-2011/5943 E.K. sayılı ONAMA ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA, mahkemenin 22.10.2010 tarih 2009/3-2010/13 E.K. sayılı kararının yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 06.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/7632
Karar No: 2015/8509
Karar Tarihi: 24.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/7632 E.  ,  2015/8509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/08/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin yetkisizliğine dair verilen 24/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece yetkisizlik nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının Belediye Başkanı olduğunu, kendisininde belediyede memur olarak görev yaptığını, davalının kendisine yönelik olarak cinsel taciz ve saldırı eyleminde bulunduğunu, davalı hakkında kamu davası açıldığını, cezalandırıldığını, kişilik haklarının zarar gördüğünü iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, ikametgahı mahkemesinin yetkili olduğunu, haksız fiilinde aynı yerde gerçekleştiğini iddia ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, haksız fiillerin Büyükkışla Kasabası ve Ankara ilinde gerçekleştiğini, davacının dava tarihinde ... Müdürlüğü'nde çalıştığını, davacının UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre de yerleşim yerinin Konak/İzmir olduğunu, HMK'nın 16. maddesi uyarınca haksız fiilden doğan davalarda haksız fiilin işlendiği yer mahkemesinin, zarar görenin yerleşim yeri mahkemesinin de yetkili olduğunu,davacının bu yerlerde dava açmadığını, davalının ikametgahı mahkemesininde yetkili olduğundan davalının usulüne uygun yetki itirazı uyarınca mahkemenin yetkisizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, davanın dayanağının haksız fiil olduğu anlaşılmaktadır. 6100 sayılı HMK'nun 16. maddesi “Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.” hükmü ile dava açılacak yer mahkemesi konusunda davacıya seçimlik hak tanımıştır. Dava tarihinde nüfus kayıt sistemine göre davacı-zarar görenin yerleşim yerinin Kayseri olduğu, 16. madde gereğince davacı-zarar görenin yerleşim yeri mahkemesinin de yetkili olduğu ve davacının seçimlik hakkını yerleşim yeri olarak kullandığının anlaşılması karşısında, davanın yetkili mahkemede açıldığının kabulü gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/926
Karar No: 2016/6182
Karar Tarihi: 17.10.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/926 E.  ,  2016/6182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; 5237 sayılı Yasanın 141/1, 62, 53, 58. maddeleri gereği 10 ay hapis

Sanık ... hakkında; Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında, zamanaşımı süresince suçta kullanıldığı anlaşılan ve 21.10.2011 tarihli ekspertiz raporuna göre de, 6136 sayılı Yasanın 4. maddesine göre yasak niteliğe haiz olduğu tespit edilen bıçakla ilgili olarak 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

07/09/2011 günü saat 16.00 sıralarında yakınanın kullandığı ... plakalı ticari taksisine Taksim Tarlabaşı civarında müşteri olarak binen sanıkların, Dolapdere'ye gitmek istediklerini yakınana ifade ettikleri, Dolapdere Caddesi üzerinde bir üst geçidin altına geldiklerinde sanık ...'in yakınandan aracı durdurmasını istediği, sanık ...'in ise yakınandan devam etmesini, yukarıda bir yerde beklemesini söylemesi üzerine yakınanın, daha ilerisinin tehlikeli olduğunu ileri sürerek gitmek istemediği, devamında sanıkların araçtan inerek "bizde sana para vermeyiz" dedikleri, yakınanın taksi ücretini istemesi üzerine de sanık ...'in bıçak ve biber gazı çıkarıp yakınana göstererek "gel lan buraya, öldürürüm seni, arabanın camını çerçevesini kırarım, ...mına koyduğumun çocuğu, götünden mi korkuyorsun, niye gelmiyorsun" diyerek tehdit ve sinkaflı

hakarette bulunduğu, münakaşa esnasında da yakınana ait cep telefonunun yere düştüğü, akabinde yakınanın polis çağırmak amacıyla bağırdığı, bu sırada sanık ... ’in yakınana 10.-TL para verdiği, yakınanın para üstünü vermek amacıyla aracına gittiği esnada yakınanın cep telefonunun düştüğünü gören sanık ...'in de suça konu cep telefonunu alarak uzaklaşmaya başladığı, akabinde olay yerine polis ekiplerinin geldiği, polislerin geldiğini farkeden sanık ...'in yakınana ait cep telefonunu aniden yere attığı, kolluk görevlileri tarafından görülerek bu durumun tutanağa geçirildiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...’in eyleminin yağma suçunu, sanık ... ...’in eyleminin ise yağma ve hakaret suçlarını oluşturduğu gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık ...’in kazanılmış hakkının korunmasına, 17.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20329
Karar No: 2016/1852
Karar Tarihi: 15.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/20329 E.  ,  2016/1852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, trafik kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine yapılan yardımların davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulan istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, 5510 sayılı Kanun’un geçici 4’üncü maddesinde; “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 08.02.2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dâhil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yıl arasında fiili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32 nci, 34 üncü ve 37 nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir... Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dâhil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır.” hükmü öngörülmüştür.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmeye göre; hak sahiplerine yapılan yardımların 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre yapıldığının anlaşılması nedeni ile anılan Kanun hükümlerince yapılan davaya konu yardımların sorumlulardan tahsilinin de 5434 sayılı Kanunun 129. maddesi hükmüne tabi olduğu, uyuşmazlığın çözümünde ne 506 sayılı Kanun’un ne de 5510 sayılı Kanun’un uygulama yerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır

İş Mahkemelerinin 5521 sayılı Kanun ile kurulan istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, bu durumda 5510 sayılı Kanunun 101’inci madde hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış İş Mahkemesinin görevli olmadığı, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesine göre, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/6520
Karar No: 2024/10462
Karar Tarihi: 23.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/6520 E.  ,  2024/10462 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/530 Esas, 2024/557 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.04.2024 Tarihli ve 2021/1780 Esas, 2024/1180 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması neticesinde kısıtlı adayının ikamet adresinin Adnan Menderes Mah. 1050 Sok. No:5 İç Kapı No:1 Keçiören/Ankara olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.04.2024 Tarihli ve 2024/530 Esas, 2024/557 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının ikamet adresinin ... Mah. Sağlık ... No:121 Eyyübiye/ Şanlıurfa olarak tespit edildiği, dava devam ederken adres değişikliği yaptığı tespit edilmiş olsa dahi davanın açıldığı ilk mahkemenin davaya bakmakla yetkili olduğu ve bu nedenle davanın ilk açıldığı yer olan mahkemece gereğinin yapılması gerektiğinden yetkisizlik kararı verilemeyeceği, dosyanın asıl vesayet mahkemesi tarafından yetkisizlikle başka bir mahkemeye gönderilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık ,4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması ve 432 nci maddesi uyarınca zorunlu yatış kararı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası .

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi.

4. 4721 sayılı Kanun’un “Koşulları” başlıklı 432 nci maddesinin birinci fıkrası.

5. 4721 sayılı Kanun’un“Yetki” başlıklı 433 üncü maddesinin birinci fıkrası.

C. Değerlendirme

Dosya kapsamında yapılan incelemeye göre kısıtlı adayının dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin Eyyübiye/ Şanlıurfa olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.