erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/4244
Karar No: 2009/4812
Karar Tarihi: 17.09.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/4244 E.  ,  2009/4812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ile davalı Başak Sigorta Genel Müdürlüğü vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir.

Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı ile davalı Başak Sigorta Genel Müdürlüğü vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı Başak Sigorta Genel Müdürlüğü'ne geri verilmesine, 17.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13699
Karar No: 2014/23546
Karar Tarihi: 02.07.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/13699 E.  ,  2014/23546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, ...'in şikayetçi olduğunu duruşmada belirtmesine karşın, yerel mahkemece kendisine davaya katılma hakkına sahip olduğu hatırlatılmayarak CMK'nın 234/6-2 ve 238/2 maddelerindeki emredici kurallara aykırı davranılmış ise de, aynı Kanunun 260/1. maddesinde belirtilen "katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan" konumundaki şikayetçinin temyiz dilekçesinde dile getirdiği istemi de dikkate alınarak CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre , sanık ... hakkında müşteki ...'a karşı hakaret suçundan açılan kamu davası hakkında zamanaşımı süresince karar verilmesi mümkün görülerek yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan sanık ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5397
Karar No: 2013/27097
Karar Tarihi: 20.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/5397 E.  ,  2013/27097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs, İş yeri dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya içerisindeki Olay Yeri Tespit Tutanağına göre yakınana ait iki katlı iş yerinin inşaat malzemelerinin konulduğu depo olarak kullanıldığı, ... plakalı aracın deponun önünde çamura saplanmış bir şekilde durduğu, depo sahibi olan yakınanın beyanından "depo asma kilidinin yerinde olmadığı, deponun içinde bulunan alarm tertibatının tahrip edildiği, bazı inşaat malzemelerinin taşınarak depo giriş kapısı önüne kadar getirildiği, ancak iş yerinden her hangi bir malzemenin çalınmadığının" anlaşılması karşısında; hırsızlığa teşebbüs suçunda kullanıldığı saptanamayan aracın, sahibi olan sanık ...'ya iadesi yerine, gerek sanık ..., gerekse suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlığa teşebbüs, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarında kullanıldığı gerekçesiyle yazılı şekilde müsadere karar verilmesi,

2-TCY.nın 53/4.maddesine göre "fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında aynı maddenin 1.fıkra hükmünün uygulanmayacağı" şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... ve müdafii ile sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CYUY.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından hem suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, hem de suça sürüklenen çocuk ... ile sanık ... hakkında TCY.nın 54.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine “... plakalı aracın sahibine iadesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10752
Karar No: 2013/7246
Karar Tarihi: 22.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10752 E.  ,  2013/7246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı işveren vekili, davalı şirkette toplamda 4 kişinin çalıştığını, işe iade davası açılabilmesi için en az 30 işçi çalıştırılma koşulunun gerçekleşmediğini, bu nedenle açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı şirkette toplam 4 kişinin çalıştırıldığı tek bir işyerinin bulunduğu, yurt içinde veya yurt dışında aynı veya farklı iş kolunda başkaca bir işyeri bulunmadığı, 01/10/2010 tarihli iş sözleşmesinin davacı ile davalı şirket arasında imzalandığı, şirkette çalışan işçi sayısının 30 dan az olduğu anlaşılmış olmakla, davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 18.maddesinde işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 veya daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir.

Kanunkoyucu tarafından yurt dışında aynı işkolundaki işyerlerinde çalışan işçilerin dikkate alınmayacağı yönünde açık bir düzenleme yapılmamış olması

anlamlıdır. Aynı iş kolundaki işyerlerinin sadece ülke sınırları çerçevesinde değerlendirileceğine ilişkin yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. O halde, işçi lehine hareket edilmeli ve aynı işkolunda başka işyerleri olan davalı işverene ait yurtiçi ve yurtdışı tüm işyerleri dikkate alınmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta davalı şirketle davacı arasında yapılan dosyada mevcut 01/10/2010 tarihli iş sözleşmesinin 5.1 ve 5.2 maddelerinde açıkça belirtildiği şekilde, davalı işyerinin uluslararası faaliyet gösteren bir grubun parçası olduğu yönünde açıkça sözleşme şartı kararlaştırılmıştır. Mahkemece sadece işyerinin tek başına tüzel kişiliğe haiz ve çalışan sayısının 4 olduğu hususuna itibar edilerek sonucuna varılmış olması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; Gerekirse Dış İşleri Bakanlığı ilgili birimleri aracılığıyla davalı şirketin birlikte faaliyette bulunduğu uluslararası gurubun gerçek çalışan sayısını tespit ederek detaylı araştırma sonucunda ulaşılacak bilgi ve belgeler ışığında davalı şirketin yurtiçi ve yurtdışında aynı iş kolunda çalışan işçi sayısı belirlenerek çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu yön üzerinde durulmaksızın ve eksik araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Esas No: 2008/4989
Karar No: 2009/5280
Karar Tarihi: 12.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4989 E.  ,  2009/5280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mah. Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 12.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13797
Karar No: 2015/30930
Karar Tarihi: 11.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/13797 E.  ,  2015/30930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/314901

MAHKEMESİ : Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2014

EK KARAR TARİHİ : 24/07/2014

NUMARASI : 2014/437 (E) ve 2014/73 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık tarafından mahkemeye sunulan dilekçede eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz talebinde de bulunulduğu anlaşılmakla; CMK’nın 42. maddesi gereğince temyiz hakkını elde etmeye yönelik eski hale getirme istemi hakkında karar vermeye temyiz incelemesini yapacak olan Yargıtay'ın yetkili olması karşısında, yerel mahkemenin yetkisi bulunmadığı halde talebinin reddine ilişkin olarak verdiği 24/07/2014 tarihli ek kararın hukuken geçersiz olduğunun tespitiyle, gerekçeli kararın yöntemine göre tebliğ edilmediğine ilişkin olarak dile getirilen düşünceler yerinde görülmeyerek yapılan incelemede;

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık M.. C..'un tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 11/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3800
Karar No: 2022/6402
Karar Tarihi: 21.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/3800 E.  ,  2022/6402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına dair yapılacak tespitin, on sekiz yaş altındaki çocuklarda suç tarihinden itibaren en az 6 ay, erişkinlerde ise en az 12 ay geçtikten sonra Adli Tıp Kurumu 6. ihtisas kurulu ya da bu kurul ölçütlerine göre Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerde teşekkül ettirilecek heyetten rapor alınmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalınca düzenlenen 11.08.2014 tarihli rapora dayanılarak eksik araştırma ile suça sürüklenen çocuğun cezasının 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesi uyarınca arttırılması,

Kabule göre de;

Mağdurun beyanları, intikal süresi, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında ilk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuğun, mağduru cami tuvaletine götürerek burada gerçekleştirdiği eyleminden bir yıl kadar önce de mağduru çağırdığı evinde cinsel istismarda bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında müsnet suçtan belirlenen cezanın zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.6.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13985
Karar No: 2015/30909
Karar Tarihi: 11.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/13985 E.  ,  2015/30909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2015/153070

MAHKEMESİ : Gebze 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2014

EK KARAR TARİHİ : 25/02/2015

NUMARASI : 2013/53 (E) ve 2014/422 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ve müdafii tarafından mahkemeye sunulan 23/02/2015 tarihli dilekçelerde eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz talebinde de bulunulduğu anlaşılmakla; CMK’nın 42. maddesi gereğince temyiz hakkını elde etmeye yönelik eski hale getirme istemi hakkında karar vermeye temyiz incelemesini yapacak olan Yargıtay'ın yetkili olması karşısında, yerel mahkemenin yetkisi bulunmadığı halde temyiz talebinin reddine ilişkin olarak verdiği 25/02/2015 tarihli ek kararın hukuken geçersiz olduğu tespitiyle ve gerekçeli kararın yöntemine göre tebliğ edilmediğine ilişkin olarak dile getirilen düşünceler yerinde görülmeyerek yapılan incelemede;

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık F.. K.. ve müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 11/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21175
Karar No: 2015/32749
Karar Tarihi: 24.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/21175 E.  ,  2015/32749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı ... tarafından, 3 adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takibe karşı, borçlu kooperatifin icra mahkemesine başvurusunda, koopeartif ana sözleşmesi ile, yönetim kurulu üyeleri ve kooperatif memurlarının, ortaklık işlemleri dışında kendisi veya başkası namına bizzat veya dolaylı olarak, kooperatifle, konusuna giren bir ticari muamele yapamayacağının kararlaştırıldığını, gerçek kişilere karşı borçlanma yetkisi verilmediğini ileri sürerek itirazlarının kabulünü talep ettiği, mahkemece; takibe konu senetlerin kooperatifi temsile yetkili ... lehine düzenlendiği, yönetim kurulu üyesinin alacaklı konumda olduğu, ...'ın senetleri, eşi ...'a ciro ettiği, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 59/6. maddesine aykırı şekilde bono düzenlendiği gerekçesi ile İİK'nun 170/a maddesi gereğince takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Borçlu koopeatif ile kooperatif yetkilisi ayrı kişiler olup, düzenleyeni kooperatif olan bonolarda, lehtarın, kooperatif yetkilisi olması, senedin kambiyo vasfını etkilemez.1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 59/6. maddesi, genel mahkemede açılacak menfi tespit davasında değerlendirilecek bir husus olup, İİK'nun 169/a ve 170/a maddesine göre inceleme yapan dar yetkili icra mahkemesinde bu konunun irdelenmesi mümkün değildir.

O halde mahkemece, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2160
Karar No: 2011/6813
Karar Tarihi: 21.06.2011

6. Hukuk Dairesi 2011/2160 E., 2011/6813 K.

**6. Hukuk Dairesi 2011/2160 E., 2011/6813 K.**

**- ALACAK

- ZİYNET EŞYALARININ İADESİ**

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ziynet alacağı davasına dair karar davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının aynen iadesi, mümkün olmadığı takdirde 8000 TL bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, delillerin takdirinde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin düğün masrafları için bozdurulan ziynet eşyalarına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacıya düğünde takılan dört adet 18 gr bilezik, 23 adet çeyrek altın, boyun zinciri, kol zinciri, künye, isimli kolye, üzerinde yazı olan kolye, yüzük ve 4 adet hediyelik bileziğin davacının Almanya da yaşayan ailesini ziyarete giderken gümrükte sorun olmaması için davalının annesine bırakıldığını, ancak geri verilmediğini belirterek ziynet eşyalarının aynen iadesi yada bedeli olan 8000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili bir kısım ziynet eşyalarının acilen ödenmesi gereken düğün borçları için bozdurulduğunu, diğer ziynet eşyalarını davacının giderken üzerinde götürdüğünü ve davanın reddini savunmuştur.

Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıkları, davalının beyanı ve özellikle davalı tanıklarının beyanlarından davacıya ailesi tarafından takılan dört adet bilezik, bir adet kolye ile künye dışındaki ziynet eşyalarının düğün borçlarının ödenmesi için bozdurulduğu ifade edilmiştir. Mahkemece de davacıya ailesi tarafından takılan dört adet bilezik üzerinde götürdüğü kolye ile kol künyesi dışında kalan ziynet eşyalarının varlığı ve düğün borçları için bozdurulduğu kabul edilmiş ancak bu isteğin reddine karar verilmiştir. Düğün sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kendisine bağışlanmış sayılır ve onun kişisel malıdır. Bu bağışından geri dönmeyi gerektirir bir iddia ileri sürülmemiş ve şartları da bulunmamış olduğuna göre, kocanın evliliğin devamı sırasında ziynet eşyaları bozdurup, düğün masraflarını karşılaması kendisini ödeme yükümlülüğünden kurtarmaz. Bu durumda takıldığı ve düğün masrafları için bozdurulduğu ispatlanan 23 adet çeyrek altın, dört adet hediyelik bilezik, yüzük ve kol zinciri yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün düğün masrafları için bozdurulan ziynet eşyalarına yönelik olarak BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/448
Karar No: 2007/363
Karar Tarihi: 29.01.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/448 E.  ,  2007/363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınmış bulunan buğday ürününün samanına ilişkin değerlendirme tarihi (2003 yılı) itibariyle dekar başına ortalama verimi ve kg başına ortalama satış fiyatını içeren veri cetvelinin İlçe ... Müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemiş olması,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ürününün İlçe ... Müdürlüğü tarafından bildirilen ortalama satış fiyatı yerine, ... Mahsulleri Ofis fiyatının alınmak suretiyle yüksek değer belirlenmesi,

3-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin son fıkrası uyarınca ve Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre; kamulaştırma yoluyla irtifak ... kurulmasında, bu kamulaştırma nedeniyle taşınmaz malda oluşacak değer düşüklüğü oranının (dolayısıyla kamulaştırma bedelinin) tespitinde, taşınmaz malın cinsi (arsa veya arazi olması) ve yüzölçümü ile irtifak hakkının kurulduğu alanın yüzölçümü, irtifakın niteliği (akaryakıt boru hattı, elektrik enerjisi nakil hattı vb) ve konumu gözönünde bulundurulur. Buna göre hesaplanacak değer düşüklüğü oranı,

(yöntemince kanıtlanmış önemli ve özel bir durum sözkonusu olmadıkça) taşınmaz malda irtifak hakkının kurulduğu alanın mülkiyet değerinin arazilerde %35'inden, arsalarda %50'sinden fazla olamaz. Somut olayda, davalılar adına kayıtlı olan arazi niteliğindeki 13200 m2 yüzölçümlü taşınmazın 904,27 m2'lik kısmında davacı idare lehine irtifak ... kurulmuş bulunduğuna göre, bu taşınmaz malda irtifak ... kurulması nedeniyle oluşacak değer düşüklüğü oranının %2,4 olması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda değinilen hususlar eksiksiz yerine getirilmeli, bu bağlamda bilirkişi kurulundan açıklanan hususlara uygun ve denetime elverişli ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.