erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/10664
Karar No: 2019/15292
Karar Tarihi: 03.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10664 E.  ,  2019/15292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükümleri temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuk ...’nın 20/01/2015 tarihinde 49.80 TL değerindeki 1 adet gömlek ve pantolunu mağazadan çıkarmaya çalışırken görevlilerce yakanlandığı, diğer suça sürüklenen çocuk ...’nın ise bu olaydan bir hafta kadar önce değer tespiti yapılmayan 1 adet gömlek, 1 adet pantolon ve 1 adet kazağı alarmlarını sökerek çaldığı ancak soruşturma aşamasında çalınan malzemeleri aynen iade ettiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk ...’nın çalmış olduğu malzemeler bakımından değer tespiti yapılıp sonucuna göre TCK’nun 145. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılması ve suça sürüklenen çocuk ... bakımından hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/12429
Karar No: 2024/755
Karar Tarihi: 22.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/12429 E.  ,  2024/755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/808 Esas, 2023/1292 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.06.2023 Tarihli ve 2022/1721 Esas, 2023/1083 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının Türkiye'de yerleşim yeri adresinin olmadığı, en son yerleşim yeri adresinin .../Ankara olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Beypazarı Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.10.2023 Tarihli ve 2023/808 Esas, 2023/1292 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının Maltepe / İstanbul adresinde ikamet ettiği ve daimi ikamet adresinin orası olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 5718 sayılı Kanun'un “Türklerin kişi hâllerine ilişkin davalar” başlıklı 41 inci maddesi şöyledir:

“Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin .../Almanya Federal Cumhuriyeti olduğu, Türkiye'deki sakin olduğu yerin ise Güdül/Ankara olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Beypazarı Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Beypazarı Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2011/11713
Karar No: 2013/5142
Karar Tarihi: 29.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11713 E.  ,  2013/5142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs etmekten suça sürüklenen çocuk ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.06.2009 gün 2008/1 Esas, 2009/175 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 gün ve 2010/5-4 Esas, 2010/110 sayılı Kararına ve Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulması gerektiği gözetilmeden, usulüne uygun teşekkül etmeyen ihtisas kurulu raporuna itibar edilerek TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK.nın 103/1. maddesi ile temel ceza belirlenmeden, 103/6. madde ile doğrudan ceza tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20334
Karar No: 2015/33078
Karar Tarihi: 23.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/20334 E.  ,  2015/33078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 12. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/04/2014

NUMARASI : 2012/344-2014/123

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalılardan .. Sosyal Hizmetler Sağlık Yatırımları Bilgisayar Sistemleri Gıda Temizlik Hizmetleri San ve Dış Tic. Ltd. Şti. 'ye yükletilmesine, 23/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/3007
Karar No: 2020/4100
Karar Tarihi: 16.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/3007 E.  ,  2020/4100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; mağdurun mahkemede alınan beyanında, suça konu ayakkabıların maddi değerinin 60 TL olduğunu beyan etmesi karşısında; hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malların değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilen hükümde, buna ilişkin kanun maddesinin kararda yazılmaması,

3)Lehe bozmadan sonra yapılan yargılama giderinin suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16/03/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/7899
Karar No: 2007/7789
Karar Tarihi: 27.09.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7899 E.  ,  2007/7789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Dava konusu taşınmazların 2005 yılına ait emlak vergisine esas m2 değerleri (mahalle-cadde-sokak bazında) getirtilip mahkemece denetlendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine tekrar GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.9.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6348
Karar No: 2022/2735
Karar Tarihi: 07.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/6348 E.  ,  2022/2735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nun 85/1,22/3, 62/1, 50/4- 1.a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 12:30 sıralarında tanık ...'ın taşeronluğunu yaptığı inşaatta tanığın işçisi olarak çalışan ...’nin çay demlemekte kullanacağı inşaatın semaverini temizlemek için inşaat alanının, karayolunun ve karayolu dışı banket alanının dışında bulunan traktör arkasına takılan ve toprak sürmekte kullanılan ızgara pulluğun yanına geldiği sırada, sanık ...'ın da inşaat alanının batısında bulunan inşaat malzemelerini ağabeyi tanık ...’a ait kamyonete yüklemek için sevk ve idaresinde bulunan bu kamyonetle karayolu üzerinde aşamalarda birbiri ile ve 25.01.2013 tarihli duruşmadaki beyanıyla da uyumlu olacak şekilde yaklaşık 50 metre geri geri hareket ettiği, ızgaranın bulunduğu noktada yine geri manevra ile kamyoneti karayoluna dik olacak şekilde banket alanı ve banket alanı dışına sevk ettiği sırada ...'nin kamyonetin sağ arkası ile ızgara pulluğun arasında kalması sonucu kafa bölgesinden aldığı darbeyle geçirmiş olduğu trafik kazasına bağlı kafa travması ile oluşan kafa kemiklerinin ve beyin dokusunun parçalanması sebebiyle gelişen beyin ölümüne bağlı solunum ve dolaşım yetmezliği sebebiyle hayatını kaybettiği olayda; sanığın alınan bilirkişi raporlarında da belirtildiği üzere geri manevraları düzenleyen genel şartlara aykırı hareket etmesi sebebiyle asli ve tam kusurlu olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14151
Karar No: 2017/10856
Karar Tarihi: 30.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/14151 E.  ,  2017/10856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

19.07.2013 tarihinde yapılan sorgusu esnasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, müdafii istemediğini beyan ettiği ve mahkemesince suça sürüklenen çocuğun yokluğunda, müdafiinin yüzüne karşı verilen 19.11.2013 tarihli kararın, zorunlu müdafii tarafından temyiz edildiği, ancak suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen hükmün suça sürüklenen çocuğa tebliği gerektiği halde, kendisine hükmün tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığı anlaşılmakla, gerekçeli hükmün suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun olarak tebliği (tebliğ evrakına temyiz süresinin başlangıcı, şekli ve mercine ilişkin ihtar da yazılmak suretiyle) ile tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere İADESİNİN mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 30/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/12080
Karar No: 2006/12065
Karar Tarihi: 09.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/12080 E.  ,  2006/12065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Amasya 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarih               : 3.5.2006
Esas No: 2008/14127
Karar No: 2010/60
Karar Tarihi: 25.01.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/14127 E.  ,  2010/60 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Hazırlık aşamasında alınan 23.9.2006 tarihli orman bilirkişi raporunda dava konusu yerin orman olduğu belirtildiği halde, mahkeme aşamasında alınan 2.6.2006 tarihli orman bilirkişisi raporunda suça konu yerin devlet ormanı sayılmayan yerlerden olduğunun belirtilmesi nedeniyle meydana gelen çelişkili durum nazara alınarak mahallinde imzacı tanıklardan en az birinin hazır bulundurulması suretiyle harita ve orman tekniğinden anlayan üç kişilik bilirkişi heyeti ile orman amenajman planı, memleket haritası ve hava fotoğrafları birlikte uygulanıp, suça konu yerin devlet ormanı olup olmadığı hususunun şüpheye yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare ve O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/934
Karar No: 2019/12263
Karar Tarihi: 10.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/934 E.  ,  2019/12263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 12,24 TL değerindeki demir kapıyı çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/27413
Karar No: 2013/17983
Karar Tarihi: 02.07.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/27413 E.  ,  2013/17983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, şikayetçinin kilitli vaziyette sokağa park ettiği arabasının kapısını tornavida ile zarar vererek açıp düz kontak yaparak hırsızlamaları şeklinde gerçekleştirdikleri eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 142/1.b maddesindeki suçu oluşturmasına rağmen mahkemece aynı yasanın 142/1.e maddesi uyarınca sanıkların cezalandırılmasına karar verilmesi her iki fıkrada öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 02/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4875
Karar No: 2014/5916
Karar Tarihi: 08.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/4875 E.  ,  2014/5916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/282135

MAHKEMESİ : Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 12/06/2013 gün ve 2013/106 E. 2013/172 K.

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık D.. Ç..’in, maktül O.. F..’yi öldürme eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafıinin eksik incelemeye, sübuta, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, müdahil vekilinin sanığın kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Sanığın 5237 sayılı TCK’nun 86/2 maddesi kapsamında kalan basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek kasten yaralama eylemi sonucu, maktülün beyin kanaması nedeniyle öldüğü, beyin kanamasının Adli Tıp Kurumu 1.İhtisas Kurulu’nun 13.02.2013 tarih ve 614 sayılı raporuna göre, olayın efor ve stresiyle maktülün kendinde mevcut anormal damarsal bir patolojiden kaynaklanan kanama sonucu meydana gelmiş olduğunun kabulü gerektiği, olay ile ölüm arasında illiyet bağının bulunduğu, dosya içeriğine göre sanığın maktülün hastalığını bilmesinin mümkün olmadığı olayda; sanığın eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 22 ve 86/2. maddeleri delaletiyle aynı kanunun 85. maddesi uyarınca taksirle ölüme neden olma suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kastı aşan yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık müdafii ile müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 08/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.