erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/17441
Karar No: 2013/13171
Karar Tarihi: 10.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/17441 E.  ,  2013/13171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın bölünmemiş iki yönlü caddede otomobille seyri sırasında, gidişe göre soldan sağa geçmek isteyen ve bölünmemiş yolun ilk bölümünü geçip 4.2 metre mesafe kat edip, sanığın şeridine giren mağdurun, aracın sol yan ayna kısmına çarpması şeklinde meydana gelen olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında; soldaki otobüs durağında duran iki otobüsün arasından mağdurun fırladığını ve sağda park halinde araçlar bulunduğundan sağa kaçamadığını iddia ettiği, kaza tespit tutanağı krokisinde yolun solunda duran otobüsler ile sağda duran park halindeki araçlardan bahsedilmediği; fren izinin bulunmadığı anlaşılmış olup; tanıklar ... ve ...'ın, mağdurun solda duran iki otobüsün arasından yola fırladığına, sanığın süratli olmadığına; hukuk mahkemesinde dinlenen tanıkların da mağdurun iki otobüsün arasından karşıya geçmek için yolu kontrol etmeden yola fırladığına, sanığın süratli olmadığına, yolun sağında da park halinde araçlar bulunduğuna, mağdurun; otobüsten inip karşıya geçmek için otobüsün arkasına geçtiğine, otobüs yolcu indirdiği için hareket etmesini beklemeden arkasında bulunan başka bir otobüs ile arasından geçerek karşıya geçmeye çalıştığına, solunu kontrol edip, henüz sağını kontrol etmeden çarpmaya maruz kaldığına ilişkin beyanları karşısında; her ne kadar hukuk mahkemesinde yapılan yargılama sırasında dinlenen tanık ..., kaza mahallinde yol dar olduğu için çocuğun iki otobüsün arasından çıkışı ile çarpma noktası arasında 1-1.5 metre mesafe bulunduğunu belirtse de; hukuk mahkemesinde dinlenen tanık ...'ın beyanında mağdurun çarpma sonucu sanığın aracının 1-2 metre önüne düştüğünü belirttiği, KTT krokisine göre de sanığın çarpma noktasından kısa bir mesafede durduğu, sanığın hızının meskun mahal hız sınırları üzerinde olmadığı, sanığın, karşı istikametten gelen ve yolun solunda durarak yolcu indirip bindirmekte olan iki otobüsün arasından, aniden ve kontrolsüzce yola giren mağdura kendi şeridinde çarptığı mağdurun beyanında bu oluşu doğruladığı, yolun sağında park halinde bulunan araçlar olması sebebiyle sanığın alabileceği bir önlem bulunmadığı ve aynı gerekçe ile kusurunun bulunmadığına yönelik mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA; 10.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7025
Karar No: 2011/1496
Karar Tarihi: 26.09.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/7025 E.  ,  2011/1496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İşyeri dokunulmazlığı suçuna ilişkin düzenlenen iddianamede, suça sürüklenen çocuğun eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı iddia edilerek TCK.nun 35. maddesinin uygulanması istendiği halde mahkemece bu hususta herhangi bir karar verilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında, işyeri dokunulmazlığını bozma suçuna ilişkin olarak, 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı farik ve mümeyyizlik raporu alınmadan karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 26/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3320
Karar No: 2018/7813
Karar Tarihi: 03.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3320 E.  ,  2018/7813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, apartmana asansörün monte edilmesi, terastaki sızıntının giderilmesi için arsa payları oranında katkı payının tahsili ile asansör monte edilmesi ve sızıntı giderim için izin ve yetki verilmesi ve bu sızıntı nedeniyle uğradıkları fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 500 TL ..., 500 TL ... yönünden dava tarihinden başlayacak yasal faizi ile birlikte hasar giderim tazminatının tahsili istenilmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, çatının tamiratı masrafı ile asansör monte edilmesine yetki ve izin verilmesine, gerçekleşecek masraflara avans niteliğinde olmak üzere bilirkişi tarafından hesaplanan 25.000,00 TL asansör yapımı ve 75.00,00 TL çatı bakım ve tamiratı masraflarının kat maliklerinden arsa payları oranında alınarak dava konusu çatının onarımı için gerekli giderleri için harcanmasına, masrafların daha fazla çıkması halinde belgelendirmek şartıyla aynı şekilde paydaşlardan arsa payları oranında alınarak davacıya verilmesine, davacı ...'a ait dairede oluşan 400 TL zararın davalılardan arsa payları oranında alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava hakimin müdahalesi istemine ilişkindir.

Davacıların asansör yapımına ilişkin talebi yönünden taşınmazın mimari projesinde asansör bulunmadığından ve kat malikleri kurulunca anataşınmaza asansör yapılması yönünde herhangi bir karar alınmadığından mahkemece kat maliklerinin iradesi yerine geçilerek anataşınmaza asansör yapılmasına karar verilmesi yasa ve usule aykırıdır. Ayrıca davacıların çatıdaki soruna yönelik talepleri yönünden çatıda projeye uygun olarak yapılması gerekli onarımın ve bedelinin bilirkişiye tespit ettirilerek raporda belirlenecek onarımın yapılması için öncelikle varsa yöneticiye yetki verilmesi, onarım bedelinin davacılar da dahil olmak üzere tüm kat maliklerinden arsa payları oranında avans niteliğinde tahsili ile yöneticiye ödenmesi, onarım bedelinin daha fazla olması halinde bununda davacılarda dahil tüm kat maliklerinden arsa payları oranında yönetici tarafından tahsili bunun için yöneticiye uygun bir süre verilmesi bu süre içinden yöneticinin onarımı gerçekleştirmemesi halinde davacılara yetki verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca kabule göre de davacı ...'nin 500 TL zarar istemi yönünden olumlu ya da olumsuz karar verilmemiş olması, diğer davalı ...'ın 500 TL zarar talebi yönünden ise 400 TL'nin kabulüne rağmen davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulmaması da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının iste halinde iadesine 03/12/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/2655
Karar No: 2015/2563
Karar Tarihi: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2655 E.  ,  2015/2563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2013/13232
Karar No: 2014/3272
Karar Tarihi: 24.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/13232 E.  ,  2014/3272 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/4161

MAHKEMESİ : Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2011

NUMARASI : 2011/237 (E) ve 2011/700 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

UYAP kanalı ile memis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 13.01.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/1213
Karar No: 2014/7517
Karar Tarihi: 04.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1213 E.  ,  2014/7517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen ve kendisine 08.12.2011 günü tebliğ edilen hükmü, sonradan vekâletname verdiği müdafinin CMUK.nın 310. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen ve tebliğden başlayan bir haftalık süreden sonra 16.12.2011 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık müdafiin süresinden sonra gerçekleşen temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/4715
Karar No: 2009/6147
Karar Tarihi: 09.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4715 E.  ,  2009/6147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23.10.2008 gün ve 2008/6332-13701 sayılı bozma kararında özetle (çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritasında ne şekilde nitelendirildiği yöntemince belirlenmemişse de, aynı gün temyiz incelemesi yapılan aynı bölgedeki taşınmazlara ilişkin Orman Yönetimi tarafından Hazine aleyhine açılan davalara konu taşınmazların eğiminin %12 den fazla taşlık, ... ve yer yer ana kayanın ortaya çıktığı, yer yer maki florası ve ... ile kaplı olup aynı nitelikteki ormana sınır olduğunun belirlendiği, çevresi orman olarak sınırlandırılması itirazsız kesinleşmiş devlet ormanı ile çevrili orman içi açıklığı olan, eğimi %12 den fazla olan yer yer veya tamamen maki cinsi ağaççıklarla kaplı, çevresinde bulunan aynı karakterdeki, devlet ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 1. madde 2. fıkrasının J bendi ve 17. Maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7 ve devamı maddeleri gereğince her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulüyle, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi ) gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın KABULÜNE ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli ... köyü 419 ada 153 sayılı parselin bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında seri bazında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahditi, 1981 yılında yapılıp 13.5.1982 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde orman kadastro komisyonunca yapılan inceleme ve verilen kararın 30.07.1982 tarihinde ilandan sonra 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu ve 6831 sayılı yasanın, 1744 sayılı yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı yasanın 3302 sayılı yasa ile değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 09.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/13305
Karar No: 2013/19412
Karar Tarihi: 28.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/13305 E.  ,  2013/19412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı olan 2926 sayılı Kanunun “Sigortalılığın başlangıcı ve zorunlu oluşu” başlığını taşıyan 5. maddesinin birinci fıkrasında, “2. madde kapsamına girenler, on sekiz yaşını doldurdukları tarihi takip eden yıl başından itibaren sigortalı sayılırlar. Ancak, 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülükleri kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden ay başından itibaren başlar.”, anılan Kanunun 36. maddesi gereği olarak da, Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararıyla ürün bedellerinden tevkif suretiyle tahsili olanaklı kılınmıştır. İşte bu bağlamda, sigorta primlerinin ürün bedellerinden Bağ-Kur adına tevkif suretiyle tahsili halinde, kişinin yukarıda izah edilen 5. maddede yer alan anlamda sigorta başlangıcı olarak; bu tevkifatın, kamu kuruluşlarına yapılan ürün tesliminde yapılmış olması durumunda tevkifat tarihini takip eden aybaşı; özel kuruluşlara yapılan ürün tesliminde yapılmış olması durumunda tevkifatın Kuruma havale edilmiş olması şartıyla tevkifatın yapıldığı tarihi takip eden aybaşı esas alınır.

Eldeki davada; davacı vekilinin 01.01.1997-31.12.1998 tarihleri arasındaki döneme yönelik talebini geri alması karşısında; geri alınan dönem sonrası 27.04.1999 tarihinde gerçekleşen prim tevkifatını takip eden aybaşı olan 01.05.1999 tarihinden itibaren sigortalılığın başlatılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendindeki “01.01.1999” rakamlarının silinerek yerine “01/05/1999” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16290
Karar No: 2014/809
Karar Tarihi: 22.01.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/16290 E.  ,  2014/809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki Yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ... 3. İş Mahkemesinin 2011/986 Esas sayılı dosyasından 19/02/2013 tarihinde davalının yetki itirazı kabul edilmeyip esastan inceleme ile verilen kısmi kabul kararı Dairemizin 2013/16308 E. 2014/217 K. Sayılı 14/01/2014 günlü ilamıyla onanmış olsa da, bahsedilen dosyada davacının yurt içi tır şöförü olarak çalıştığı ve bazı çalışmalırının da ... da geçtiğinin anlaşılmasına göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 22/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9962
Karar No: 2019/10826
Karar Tarihi: 18.09.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/9962 E.  ,  2019/10826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu, bir resmi belge düzenlenmemiş olması halinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşur.

Yolcusu olduğu motorsikletle gerçekleşen trafik kazası sonucu yaralanarak tedavi amacı ile hastaneye gelen ve hakkında herhangi bir suç soruşturması bulunmayan sanığın, kendisini kardeşi olan mağdur ... olarak tanıtarak bu isimle adli rapor düzenlenmesini sağlaması şeklindeki eyleminin, TCK.nın 206. maddesinde tanımlanan "Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/3911
Karar No: 2023/4272
Karar Tarihi: 10.07.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/3911 E.  ,  2023/4272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Dosya, Dairemizin 2021/5050 E., 2022/6807 K. sayılı ve 10.10.2022 tarihli ilamı ile eksiklikler nedeniyle geri çevrilmiş ise de sadece Dairenin geri çevirme ilamı davalı şirkete tebliğ edilmiş, geri çevirme kararının gereği yerine getirilmemiştir.

Kararı temyiz eden davalı şirketi temsil ve ilzama yetkili ...’in Erzurum 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/261 E., 2019/343 K., 03.04.2019 tarihli ilamı ile bir yıl ve daha uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı bir cezaya mahkum edildiği gerekçesiyle kısıtlandığı ve mahkemenin gerekçeli kararı davalı şirket yetkilisi ...’in vasisi ...’e 26.10.2020 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmış olup, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 359 uncu maddesinin üçüncü fıkrasına göre yönetim kurulu üyelerinin tam ehliyetli olması gerektiği ve Kanun'un 363 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre yönetim kurulu üyesinin kısıtlanması halinde üyelik görev ve yetkisinin herhangi bir işleme gerek olmaksızın kendiliğinden sona ereceğinin anlaşılmasına göre; davalı şirketi temsil ve ilzama kim-kimlerin yetkili olduğunun ticaret sicil müdürlüğünden sorularak ... dışındaki yetkili temsilciye mahkeme kararının tebliği, ... dışında başka yetkili yok ise davalı şirkete temsil kayyumu tayin ettirmek üzere dava açması için davacı vekiline süre verilmesi, temsil kayyumunun tayini sonrasında mahkeme kararının kayyuma tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

10.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3350
Karar No: 2014/17655
Karar Tarihi: 23.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/3350 E.  ,  2014/17655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tomarza Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2012/84-2013/198

Davacı C.. S.. tarafından, davalılar K.. M.. vdl aleyhine 12/07/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar K.. B.. ve Kayseri İl Özel İdaresi Birliği vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar davalılardan K.. B.. ve Kayseri İl Özel İdaresi Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı idare tarafından ihale edilen Avşarsöğütlü Köyünden Karaören Köyüne götürülen içme suyu borularının tamiri işi sırasında kendisine ait su borularına zarar verildiğini iddia ederek uğradığı zararın davalılardan müştereken ve müteselsilen ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı idarenin müteahhidi tarafından yapılan iş sırasında davacıya ait olan su borularına zarar verildiği ikrar olunduğundan hesaplanan zarar tutarının müştereken ve müteselsilen ödetilmesine karar verilmiştir.

Davalılardan Kayseri İl Özel İdaresi Müdürlüğü ve K.. B.. kamu tüzel kişileridir. Anılan tüzel kişiliklerin eylem ve işlemleri de kamusal nitelikte olup kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince bu tür istemlerin tam yargı davası olarak idari yargı yerinde açılacak davada ileri sürülmesi gerekir. Yerel mahkemece anılan davalılar yönünden uyuşmazlığın çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu benimsenerek yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılar Kayseri İl Özel İdaresi Müdürlüğü ve K.. B..nin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.