erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/14790
Karar No: 2006/15768
Karar Tarihi: 16.11.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/14790 E.  ,  2006/15768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...A.H. (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden boşanmaya neden olan olaylarda eşini sürekli döven davacı koca tam kusurludur.Davalı kadından kaynaklanan boşanmayı gerektirir somut bir olayın varlığı kanıtlanmamıştır. Türk Medeni Knununun 166/2. maddesi koşulları oluşmamıştır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.11.2006
Esas No: 2017/5564
Karar No: 2020/12730
Karar Tarihi: 13.10.2020

**19. Ceza Dairesi         2017/5564 E.  ,  2020/12730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan, CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu ve 06.03.2015 tarihli dilekçesinde katılma isteminde bulunduğu anlaşılan suçtan zarar gören Orman İdaresinin CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

6831 Sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonunda; sanığın kasıt yokluğundan beraatine karar verilmiş ise de; dosyada mevcut orman mühendisi bilirkişi raporunda , dava konusu yerin bozuk baltalık orman erozyonu bölgesi olduğunun ve 6831 sayılı Kanuna göre orman sayılan yerlerden olmadığının belirtildiği ancak ilgili raporun sonuç kısmında suça konu yerin bu defa orman sayılan yerlerden olduğunun ve son olarak da "taşınmazın bulunduğu Koçlu Köyünde orman kadastrosu yapılmadığı için orman tahdit sınırları tespit edilmemiştir, dolayısı ile kesin ormandır ve değildir demek mümkün değildir" diyerek belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından, öncelikle suça konu yere ilişkin orman ve arazi kadastro yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi, ziraat mühendisi ve fen alanından oluşan üç kişilik bilirkişi marifeti ile keşif yapılarak denetime denetime elverişli, uyuşmazlığı çözmeye ve hüküm kurmaya yeterli rapor alınarak bu suretle rapor içindeki çelişki giderilip, böylelikle tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/533
Karar No: 2019/4422
Karar Tarihi: 06.03.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/533 E.  ,  2019/4422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜMLER : Beraat, ret

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre; müşteki ...'nın temyiz dilekçesinin içeriği ve CMK'nın 237/2. maddesi gereğince, kamu davasına katılan sıfatıyla kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

İmar kirliliğine neden olma suçundan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde, Mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün müşteki Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'na bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, katılan ... vekilinin temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği belirlendiğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca müşteki Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve katılan ... vekillerinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE, 06/03/2019 tarihinde, oy birliğiyle, karar verildi.
Esas No: 2013/10423
Karar No: 2018/2074
Karar Tarihi: 27.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/10423 E.  ,  2018/2074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5.fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, öncelikle; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce,aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 ayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/20145
Karar No: 2007/8918
Karar Tarihi: 28.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/20145 E.  ,  2007/8918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Ankara  9. Aile Mahkemesi

TARİHİ        : 13.07.2006
Esas No: 2010/5528
Karar No: 2010/7701
Karar Tarihi: 01.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/5528 E.  ,  2010/7701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.06.2008 gün ve 2006/165 - 2008/133 sayılı kararı onayan Daire’nin 25.06.2008 gün ve 2006/165 - 2008/133 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi...’un dava dışı banka ile imzaladığı Konut kredisi sözleşmesi gereğince davalı nezdinde hayat sigortası poliçelerinin düzenlenmiş olduğunu, müvekkillerinin murisi...’un 31.12.2005 tarihinde öldüğünü, müvekkillerinin hayat sigortasının teminatı olan tutarın ödenmesi için davalıya yaptıkları yazılı başvurunun hukuka aykırı olarak reddedildiğini ileri sürerek, 13.680,00 YTL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıların murisi ile kullandığı kredi sözleşmesi çerçevesinde akdettiği hayat sigortası poliçesinin 21.04.2005 tarihinde sona ermiş olduğunu, bu tarihten sonra sigortalı tarafından sigortanın yenilenmesi için herhangi bir girişimde bulunulmadığını, ancak müteveffanın ağır bir beyin kanaması sonucu 20.12.2005 tarihinde hastaneye yatırılmasını müteakip ertesi gün olan 21.12.2005 tarihinde sigorta sözleşmesinin yeniden yaptırılmış olduğunu, bu tarihten kısa bir süre sonra 31.12.2005 tarihinde...’un öldüğünü, müvekkilinin sözleşmeden cayma hakkını kullandığını, beyan yükümlülüğünü kasıtlı olarak ihlal eden davacıların taleplerinin haksız bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sigorta poliçesinin düzenlenmesi sırasında beyan yükümlülüğünün kasıtlı olarak ihlal edilmiş bulunduğu, bu durumda davalı sigorta şirketinin sözleşmeden cayma hakkını kullanmasının mümkün olduğu sonucuna varılarak, davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 01.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2774
Karar No: 2013/6650
Karar Tarihi: 07.05.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/2774 E.  ,  2013/6650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı vekili İcra Mahkemesi'ne yaptığı başvuruda, ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/3307 Esas sayılı dosyasına dayanak yapılan ... 3. İş Mahkemesi’nin 2008/315 Esas, 2009/189 Karar sayılı ilamının fazla çalışma ücreti dışındaki kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti hükmü yönünden kesinleşmesine rağmen, kesinleşen bu alacağın taraflarına ödenmesi talebinin İcra Müdürlüğü'nce 11.07.2012 tarihinde reddedilmesinin yasaya aykırı olduğunu belirterek, icra memur işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamında bozulan kısım dışındaki diğer bölümlerin onandığına dair bir tespitin olmadığı, açıkça bir onamadan bahsedilmedikçe dar yetkili İcra Müdürlüğü'nce yorum yoluyla kararın onandığı düşünülemeyeceğinden, memur işleminin usule uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Açık bir onama hükmü bulunmasa dahi taleplerden biri veya daha fazlası hakkındaki yerel mahkeme kararına ilişkin temyiz itirazları Yargıtay'ca reddedilmiş ve böylece kararın o bölümü bozma kapsamı dışında bırakılmış ise, reddedilen temyiz itirazlarının bulunduğu karar bölümü onanmış sayılır. (Pr.Dr.Baki Kuru Hukuk Muhakemeleri Usulü 4. baskı 1984 cilt 4, sahife 3421), (HGK 25.3.1992 tarih ve 1992/2-121 Esas, 1992/197 Karar) (HGK. 23.10.2002 Tarih ve 2002/11-633 2002/847).

İcra takibinin dayanağı olan ... 3. İş Mahkemesi’nin 2008/315 Esas 2009/189 Karar sayılı ilamı işçilik alacaklarına ilişkin ayrı ayrı hükümler içermekte olup, bu ilam, tarafların temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 19.02.2012 tarihli ilamı ile yalnızca fazla çalışma alacağı hükmü yönünden bozulmuş olup, bozma nedeni olan fazla çalışma dışındaki bentler için tarafların temyiz itirazları reddedildiğinden, hükmün, bozma kapsamı dışında kalan kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağı yönünden takibin devamında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Bu nedenle şikayetin kabulü yerine reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9359
Karar No: 2013/10381
Karar Tarihi: 19.11.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/9359 E.  ,  2013/10381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Orman Yönetimi, 958 parsel sayılı davalı ... adına kayıtlı taşınmazın orman kadastro sınırları içinde kaldığı iddiasıyla tapusunun iptali ile Hazine adına orman niteliği ile tapuya kayıt ve tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne; 958 parsel sayılı (yenileme sonucu oluşan yeni parsel no 312 ada 1 parsel) taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından taşınmazın tapulu olduğu, iyiniyetli olarak satın aldığı gerekçesi ile temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 3116 sayılı Kanuna göre 1948 yılında yapılan orman kadastrosu ve 3302 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanuna göre yapılıp 24/09/1991 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B madde çalışmaları vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 1979 yılında yapılan kadastro sırasında 958 parsel numarası ile 12 Aralık 1977 tarih ve 70 sıra numaralı zeytincilik tapusu ile ... adına tesbit edildiği ve satış yoluyla davacı ... adına tescil edildiği, çekişmeli taşınmazın, 1989 yılında yapılan orman kadastrosunda taşınmaz üzerinde hiçbir zeytin ağacı bulunmadığı, imarsız ve bakımsız, pırnal meşeleriyle kaplı bozuk baltalık vasfında olduğu, bitişik Devlet ormanından ayırıcı unsuru bulunmadığı, 3573 sayılı Kanunda belirtilen şartların yerine getirilmediği gerekçesi ile 6831 sayılı Orman Kanununa göre Orman Kadastrosu ve aynı Kanunun 2/B Maddesinin Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 28. maddesi gereğince orman sınırları içine alındığı ve bu işlemin 24/09/1991 tarihinde ilân edilerek kesinleştiği ve dava tarihine kadar da 10 yıllık dava açma süresinin geçtiği anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A madde gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 19/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/2617
Karar No: 2021/6449
Karar Tarihi: 15.06.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/2617 E.  ,  2021/6449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

6102 sayılı TTK'nun 124. maddesinde sayılan şahıs ve sermaye şirketlerinin sona ermesinin tasfiye usulüne tabi olduğu ve söz konusu bu şirketlerde TTK'nun 545. maddesinin 2. fıkrası gereğince ticareti usulüne aykırı terk etme suçunun oluşmayacağı hususu gözetildiğinde, sonuç itibariyle doğru olan karara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 15/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/7479
Karar No: 2011/553
Karar Tarihi: 07.02.2011

**15. Hukuk Dairesi         2010/7479 E.  ,  2011/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava eser sözleşmesine dayalı itirazın iptâli istemiyle açılmış, mahkemenin yetkisizlik kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, mahkemenin yetkisiz olduğunu, davanın müvekkilinin ikametgâh mahkemesinde açılması gerektiğini belirterek yetki itirazında bulunmuş ise de, yetkili mahkemeyi göstermediğinden, HUMK’nın 23. maddesi uyarınca mahkemenin yetkili olmadığını iddia eden tarafın, yetkili mahkemeyi göstermekle yükümlü bulunduğundan, davalının yetki itirazının reddine karar verilerek uyuşmazlığın esasının incelenmesi gerekirken yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 07.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10422
Karar No: 2019/4368
Karar Tarihi: 09.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/10422 E.  ,  2019/4368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının sigortalısının kusuru ile meydana gelen kazada davacının desteği ....'ün vefat ettiğini belirterek, 2.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş, yargılama esnasında ıslahla talebini 3.659,34 TL olarak arttırmıştır.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece 3.659,34 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde; usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 175,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 09/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7619
Karar No: 2014/2402
Karar Tarihi: 03.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/7619 E.  ,  2014/2402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 9 - 2011/198132

Mahkemesi : Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 09/03/2011

Numarası : 2010/422 - 2011/141

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Sanığın ticari yolcu taşıma minibüs şoförü olduğu, olay günü ölen Z.. B..'ın sanığın idaresindeki araca yolcu olarak bindiği, olay yerinde inmek istediğini sanığa söylediği,sanığın aracı sağa çektiği, Zozan'ın araçtan indiği sırada düşmesi nedeniyle kafa travmasına bağlı kafa tası kemiği kırığı nedeniyle öldüğü olayda, İstanbul Adli Tıp Kurumu 1.İhtisas Dairesi'nin 07/04/2010 tarihli raporunda, “Kişinin ölümünün kafa travmasına bağlı kafatası kemiği kırığı ile birlikte beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği, 20/05/2008 günü geçirdiği kaza ile ölümü arasında illiyet bağı bulunduğunun “ belirtildiği, tanık Ç.. B.. “Z.. B.. 6202 sokağın kesiştiği yere gelmeden önce dolmuş sürücüsüne hitaben müsait yerde ineceğini söyledi. Dolmuş sürücüsü aracı yavaşlatarak otomatik kapıyı açtı. Araç tam olarak durmamıştı. Ancak inilebilecek pozisyondaydı. Z.. B..'ın o esnada yere düştüğünü araç içerisinde bulunan çocukların bağrışmalarından fark ettim. Bunun üzerine dolmuş sürücüsü aracını durdurdu.” şeklindeki beyanı ve dosya içindeki diğer tanık beyanları ile İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesi'nin 07/04/2010 tarihli raporu birlikte değerlendirildiğinde, durmadan aracın kapısını açtığı ve ölenin araçtan inmek istediği sırada yere düştüğü sanığın kusurunun olduğu, bu itibarla cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde beratine karar verilmesi,

Kabule görede;

Sanığın olayda kusurunun olmadığı kabul edildiği, sanık hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.