erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/10334
Karar No: 2013/22415
Karar Tarihi: 10.07.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/10334 E.  ,  2013/22415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin eksik ve yanılgılı yazılması, mahallinde giderilmesi olanaklı eksiklik olarak görülmüştür.

I-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mağdur ...'nün sokakta park halinde bulunan otomobilinin plakalarının hırsızlanması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğunun gözetilmemesi, yine mağdur ...'a ait suça konu cep telefonunun bina veya eklentisinden alınıp alınmadığı açıklığa kavuşturulduktan sonra adı geçen mağdura yönelik eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyup uymadığının tartışılmaması ve tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

1-İddianamede sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesi uyarınca bir kez uygulama yapılması talep edildiği halde, bu hususta ek savunma hakkı da tanınmaksızın sanığın anılan madde uyarınca iki kez hükümlülüğüne karar verilmesi,

2-Suç tarihi itibariyle sabıkası bulunmayan sanık hakkında suç tarihinden sonra kesinleşen adli sicil kayıtlarına atıfla- sabıkalı olduğu şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle 5237 sayılı TCK'nın 51. ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddelerinin uygulanmalarına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Mağdur ...'nün sokakta park halinde bulunan otomobilinin plakalarının hırsızlanması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğunun gözetilmemesi,

4-Mağdur ...'a ait suça konu cep telefonunun bina veya eklentisinden alınıp alınmadığı açıklığa kavuşturulduktan sonra adı geçen mağdura yönelik eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyup uymadığının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin saklı tutulmasına, 10.07.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/972
Karar No: 2018/5242
Karar Tarihi: 16.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/972 E.  ,  2018/5242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın çaldığı malzemenin değeri müştekinin beyanına göre 40,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4651
Karar No: 2013/4508
Karar Tarihi: 28.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4651 E.  ,  2013/4508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

... Büyük Genel Kurulu'nun ....01.2013 tarih ve 2013/... sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı ... Yasası'nın .... maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın .... maddesinde, daireler arası işbölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre uyuşmazlık; taraflar arasındaki temizlik hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, davalı taraf tacir olmadığından, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek .... Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/9871
Karar No: 2020/5639
Karar Tarihi: 05.03.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/9871 E.  ,  2020/5639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi , kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Suça sürüklenen çocuğun direnme eylemini delgeç ile gerçekleştirmesine rağmen TCK’nın 6/1-f maddesi de dikkate alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 265/4. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 05/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/942
Karar No: 2015/12502
Karar Tarihi: 04.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/942 E.  ,  2015/12502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/785-2014/241

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı O. B. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6064
Karar No: 2019/324
Karar Tarihi: 21.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/6064 E.  ,  2019/324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olarak açılan davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... .... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir.

... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince, davacı ...'ın ikametgah adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:25 İç Kapı No:3 .../... olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

... .... Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise yargılama sırasında davacının duruşmadaki beyanında MERNİS adresini yeniden ... iline aldırdığını, her ne kadar dava tarihinde ... görünüyor ise de ikametini ... iline aldırdığını, buraya geliş gidişinin sıkıntı yarattığını, yargılamanın ...'ta devam etmesini istediğini beyan etmesi üzerine, UYAP sisteminden yapılan kontrolde nüfus kaydındaki adresinin ... ili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda, davacı ... ile 1970'li yıllarda evlendiğini, ancak sonradan öğrendiğine göre ...'in kendisi ile olan evliliğinin ikinci evliliği olduğunu, ... ile evlendikten sonra 1971 senesinde ... isminde çocuklarının olduğunu, ancak davalı ...'ın çocuğu ... ile ikizmiş gibi nüfusa kayıt ve tescil ettirildiğini, ...'in ...'in ilk eşinden olma çocuğu olduğu halde annesi kendisiymiş gibi kendi adına yazıldığını, ...'ın gerçek öz annesinin ismini bilmediği Naim'in ilk eşi olduğunu beyanla ...'in nüfus kayıtlarında Zeynep olarak yazılı olan anne isminin iptali ile ...'in ilk eşi olan şahsın anne ismi olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin .../a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı hükme bağlanmış olup dosya kapsamında davacı ...'ın nüfus kayıtlarının incelenmesinde güncel nüfus kayıtlarına göre ikamet adresinin "... Mah. ... Sokak No: 5 İç Kapı No:2 ... ..." olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19637
Karar No: 2015/20228
Karar Tarihi: 15.10.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/19637 E.  ,  2015/20228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/34326

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2012

NUMARASI : 2012/578 (E) ve 2012/773 (K)

SANIK : S.. M.., İ.. Ç..

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

TEMYİZ EDEN : Katılan vekili, sanıklar

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Düzeltilerek onama

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya içerisinde bulunan Kilis Valiliği İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nün 22/10/2012 tarihli yazısına ekli 08/03/2012 günlü raporda, davaya konu süs balıklarının öldüğünün belirtildiği gözetilmeksizin müsaderesine hükmolunması,

Yasaya aykırı olup, sanıkların ve katılan gümrük vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesi uyarınca; hükümden eşyanın müsaderesine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine “Suça konu balıkların Kilis Valiliği İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nün 22/10/2012 tarihli yazısına ekli 08/03/2012 günlü raporda, öldüğü belirtildiğinden müsadere hususunda karar verilmesine yer olmadığına” ibaresinin eklenilmesi suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.10.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/9490
Karar No: 2020/5859
Karar Tarihi: 27.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/9490 E.  ,  2020/5859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi Orman İdaresi ve davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442.maddesi uyarınca 476,95 TL para cezasının düzeltme isteminde bulunanlardan alınmasına, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresi'nden harç alınmasına yer olmadığına, 113,30 TL red harcının karar düzeltme isteğinde bulunan ...'ten alınmasına, 27.11.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/28053
Karar No: 2015/14403
Karar Tarihi: 03.07.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/28053 E.  ,  2015/14403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir (TMK. m. 19/1). Yerleşim yeri adreslerinin tutulmasında kişilerin adres beyan formundaki yazılı beyanları esas alınır. Bildirim şahsen yapılır. Adres beyan formundaki bildirimler aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir (5490 s. NHK m. 50, Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliği m. 13/1). Buna göre aile kütüklerinde yer alan "yerleşim yeri adresiyle" ilgili bilgi, yerleşim yerine karine teşkil eder. Bu karine az önce değinilen yasal düzenlemeye göre aksi kanıtlanabilen bir karine niteliğindedir. Dava, 21.10.2013 tarihinde açılmıştır. Dosyaya alınan nüfus kaydından, davacının davadan önce yerleşim yerinin Ankara olduğuna ilişkin nüfus müdürlüğüne bildirimde bulunduğu anlaşılmaktadır. Adres Kayıt Sisteminde bulunan yerleşim yeriyle ilgili bu bilginin aksi davalı tarafından ispatlanamadığına göre, az önce açıklanan karine uyarınca davacının yerleşim yerinin Ankara olduğu kabul edilmelidir. Davacı, kendi yerleşim yerinde davayı açmıştır. O halde, Ankara yer itibariyle yetkilidir. Yetki itirazının reddi ile işin esasının incelenmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi.03.07.2015(Cuma)
Esas No: 2013/12788
Karar No: 2014/3798
Karar Tarihi: 10.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12788 E.  ,  2014/3798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bakaya kalıp 3 aydan sonra kendiliğinden gelmek

HÜKÜM : Görevsizlik, dosyanın Elbistan İlçe İdare Kurulu'na gönderilmek üzere ...'na gönderilmesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Uyarlama kararına konu olan hükmün, 5252 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı CGİK'nun 101/3. maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan, itiraz niteliğinde kabul edilen temyiz dilekçesi hakkında itiraz merciince daha önce karar verildiği de gözetilerek, dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/488
Karar No: 2022/8034
Karar Tarihi: 11.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/488 E.  ,  2022/8034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Düşme

Sanık ...'ın, tır kiralama işi yapan katılan ...'e kendisini ... olarak tanıtarak 4 adet tır (çekici) kiraladığı ve sözlü olarak anlaştıkları, bunun üzerine katılanın ..., ..., ... ve ... plakalı tırları şirkete ait şoförler ile dorse takılması için Mersin iline gönderdiği, kendisinin de Antalya iline sözleşme yapmak için gittiği, sanık ...'in tır şoförlerini Mersin girişinde karşıladığı ve tırları muayene yaptıracağını söyleyerek Huzurkentte bulunan araç muayene istasyonunun önüne park edilmesini sağladığı, şoförlerden ikisinin Adana ilinde evleri olduğundan Adana iline gittikleri, sanık ...’in şoförler katılan ... ve ...'i ise otogar karşısında bulunan otele yerleştirdiği, otel civarında bulunan barda şoförlerle birlikte alkol aldıkları, şoförlerin alkol almasından faydalanan sanık ...'in ... ve ... plaka sayılı tırların anahtarlarını aldığı ve daha sonra diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte tırları bulunduğu yerden alarak uzaklaştıklarının iddia edildiği olayda; sanık ...’in tırlara ait anahtarları katılan ...’in rızası hilafına ele geçirdiğinin anlaşıldığı, bu haliyle sanıkların eylemlerinin TCK’nin 142/2-d maddesinde yer alan haksız yere elde bulundurulan anahtar kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu, sanık ...'nın ise diğer sanıklar ... ve ...'nun eylemine iştirak etmediği anlaşılmakla, sanıklar ... ve ...'nun TCK'nin 142/2-d maddesi gereğince mahkumiyetine, sanık ...'nın da beraatine karar verilmesi gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek eylemin TCK'nin 157/1 maddesinde düzenlenen dolandırcılık suçunu oluşturduğu ve zamanaşımının dolduğundan bahisle düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekili ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 11.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4421
Karar No: 2018/5917
Karar Tarihi: 26.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/4421 E.  ,  2018/5917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin kovuşturma aşamasındaki beyanına göre, sanığın suç tarihinde 15,00 TL değerindeki içecekleri çalması karşısında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda sanık hakkında hükmedilen TCK' nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26/04/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.