Esas No: 2023/131
Karar No: 2024/4101
Karar Tarihi: 03.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/131 E.  ,  2024/4101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/592 E., 2021/2382 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2020 tarihli ve 2020/148 Esas, 2020/509 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2021/592 Esas, 2021/2382 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemi ile katılanın yaralanması arasında illiyet bağı bulunmadığından sübuta, aksinin kabulü halinde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Aynı mahallede ikamet eden katılan ve sanık arasında geçmişte yaşanan bazı olaylardan kaynaklanan husumet sebebiyle tarafların konuşmadıkları, olay günü, katılanın arkadaşları ile birlikte tanık Hakkı'ya ait kahvehanenin dışında oturdukları sırada sanığın sarhoş vaziyette kahvehaneye gelip, elinde silahla katılanın bulunduğu masaya doğru yönelerek, katılana "senin ananı s..eceğim" şeklinde küfür ederek elinde bulunan tabancayla karın bölgesine doğru bir el ateş edip, katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamasının ardından, katılanın yola doğru gittiği, sanığın katılanın arkasından giderek tabancayı tekrar doğrulttuğu esnada katılanın sanığın elinden tabancayı alıp, sanığı etkisiz hale getirdiği, anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, her ne kadar katılanın giysilerinde delik bulunmadığı tespit edilmiş ise de, sanığın, katılana ateş ettiğinin tanık beyanları ile doğrulanması, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesinin 20.06.2020 tarihli raporuyla hareket esnasında üzerinde bulunan giysilerinin de fiziksel şekillerinin değişebileceği bilindiğinden atış esnasında vücuda isabet eden ateşli silah ile husulü mümkün yaranın, giysilerin hareketle yukarı doğru çekilmesi, alt giysilerin aşağı doğru çekilmesi ile açıkta kalan elbisesiz bölge olan vücuda direkt teması ile olabileceğinin oy birliği ile mütalaa edilmesi karşısında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranış bulunmaması sebebiyle haksız tahrik hükmünün uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2021/592 Esas, 2021/2382 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.06.2024 tarihinde karar verildi.