erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/1986
Karar No: 2015/14602
Karar Tarihi: 23.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1986 E.  ,  2015/14602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2014

NUMARASI : 2014/1244-2014/1501

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 23.06.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliğini veren ağaçlar (yaş ve cinsleri gözetilerek) ile bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/13335
Karar No: 2019/20670
Karar Tarihi: 13.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/13335 E.  ,  2019/20670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesi gereğince mağdur ... ...'nın açık kimlik bilgilerine gerekçeli karar başlığında yer verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığın denetim süresinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilirken açıklanan hükümde, Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34. ve 230. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer deliller somut olarak açıklanarak suçun öğeleri, kanıtlandığı kabul edilen olaylar denetime elverişli şekilde gösterilerek ve deliller tartışılarak mahkemenin ulaştığı sonuç sanık, mağdur, Cumhuriyet savcısı ve diğer okuyan herkesi tatmin edici olması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve yetersiz gerekçe ile karar verilerek 5271 sayılı CMK'nin 231/11. ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

3) Mağdur hakkında Kütahya Evliya Çelebi Devlet Hastanesinde görevli pratisyen hekim tarafından düzenlenen 04.09.2011 tarihli raporda, söz konusu raporun geçici olduğu ve kesin raporun beyin cerrahi uzmanı tarafından düzenleneceği belirtildiği halde, mağdurun, geçici raporu ve yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi evrakları ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılması gerekirken, mağdurun yaralanmasına ilişkin kesin rapor aldırılmadan eksik inceleme ve yetersiz rapora dayanılarak hüküm kurulması,

4) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, ailevi nedenlerle çıkan tartışmada, ilk haksız hareketin mağdurdan geldiği, mağdurun sanığa hakaret ve tehdit edip yaralaması üzerine, sanığın da mağduru yaraladığı kabul edildiği halde, mağdurdan kaynaklanan haksız hareketlerin ulaştığı boyut da dikkate alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 13.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12996
Karar No: 2013/10909
Karar Tarihi: 27.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/12996 E.  ,  2013/10909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.04.2012 tarih ve 2010/441-2012/146 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %5 oranında sermaye payına sahip ortağı olduğunu, davalı şirketin kendisine hiç kâr payı ödemesi yapmadığını ileri sürerek şirketin kurulduğu tarihten itibaren ödenmeyen kar paylarına mahsuben şimdilik 8.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, TTK'nın 528. maddesine göre şirket mukavelesinde aksine hüküm yoksa ortakların taahhüt ettikleri sermaye borçlarının yerine getirdikleri nispette safi kârdan pay almasının mümkün olabileceğini, davacının taahhüt ettiği sermayeyi koymadığı için alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bir limited şirketin kâr dağıtımı yapabilmesi için TTK'nın 536/2. maddesine göre yirmiden az ortaklı şirketlerde "ortaklar kurulunun" karar almasının gerekeceği, şirketin kuruluşundan itibaren sadece 30.04.1999 tarihli 11 sayılı ortaklar kurulu kararında karın dağıtılmamasının kararlaştırıldığı, bunun dışındaki tüm ortaklar kurulu kararlarında kâr dağıtımıyla ilgili kararın alınmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/726
Karar No: 2015/13535
Karar Tarihi: 17.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/726 E.  ,  2015/13535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇARŞAMBA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/10/2014

NUMARASI : 2013/21-2014/123

DAVACILAR : İ.. Ç.. VE MÜŞTEREKLERİ

DAVALILAR : KADASTRO MÜDÜRLÜĞÜ, HAZİNE,

Ç.. B..

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında Ustacalı Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda davacılar murisi C. Ç. adına kayıtlı bulunan eski 166 parsel sayılı 12700 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 104 ada 18 parsel numarasıyla ve 12.180,67 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı İ.. Ç.. ve müşterekleri, uygulama kadastrosu sırasında kendilerine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve bu eksikliğin taşınmazın bir kısmının yol olarak bırakılmasından kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 104 ada 18 parsel sayılı taşınmazın uygulama tespitinin iptali ile, 16.6.2014 tarihli bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen 565.73 metrekarelik kısmın 104 ada 18 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle 12.746,40 metrekare olarak tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine ve Kadastro Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine ve Kadastro Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 17.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/17053
Karar No: 2014/9243
Karar Tarihi: 15.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17053 E.  ,  2014/9243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/181233

Mahkemesi : Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 29.12.2011

Numarası : 2010/349-2011/890

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, sanığın, idaresindeki tır ile meskun mahal dışında yan yolda seyir halindeyken, olay mahalli, ışık kontrollü kavşağa geldiğinde beyanına göre yeşil ışık yandığında orta refüj ile bölünmüş anayola giriş yapmak üzere anayolu kontrol etmeden kavşağa giriş yaptığı sırada, anayol üzerinde seyir halinde olan ve olay mahalli kavşağa beyanına göre yeşil ışıkta giriş yapan katılan R.. H.., sanığın idaresindeki çekiciye bağlı dorsenin sol arka kısmına çarpması sonucu katılan Recai ve aynı araçtaki üç kişinin yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, kavşağa kimin kırmızı ışıkta giriş yaptığına dair net bir tespit yapılamamış ise de, sanığın yan yoldan ana yola çıkarken, olay mahalli kavşakta kendisine yeşil ışık yansa dahi ilk ifadesinde de beyan ettiği üzere anayolu kontrol etmeden kavşağa giriş yaptığı dikkate alınarak, sanığa kusur izafe eden ve oluşa uygun bulunan 24.01.2011 tarihli bilirkişi raporu gereğince sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/12340
Karar No: 2010/1927
Karar Tarihi: 16.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/12340 E.  ,  2010/1927 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Davacı, işkazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26.maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, davalı işverenin gelirler yönünden tazmin sorumluluğunun ilk peşin sermaye değerli gelir üzerinden belirlenmesi yönündeki mahkeme yaklaşımı yerinde bulunmakta ise de; ilk peşin sermaye değerli gelir hesabına sosyal yardım zammının dahil edilmeyerek eksik rücu alacağına hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Anılan aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

.....

SONUÇ:Hüküm fıkrasının gelirden kaynaklanan alacak ile ilgili bendinde yer alan “2.205,58” rakamlarının silinerek, yerine, “2.285,52” rakamlarının yazılmasına, harca ilişkin bendinde yer alan “136,51” rakamlarının silinerek, yerine, “140,83” rakamlarının yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA 16.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Esas No: 2016/1098
Karar No: 2016/4945
Karar Tarihi: 01.12.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/1098 E.  ,  2016/4945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı şirket yetkilisi ile davalı geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 59. maddesine aykırılık nedeniyle geçersiz olan sözleşme uyarınca yapılan imalât bedelinin tahsili talebine ilişkindir. Davacı şirket yüklenici,davalı kooperatif ise iş sahibidir.Davacı taraf fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 50.000,00 TL imalât bedelinin tahsilini talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, verilen kararın temyizi üzerine Dairemizin 15.03.2012 tarih, 2011/ Esas, 2012/ karar sayılı kararı ile taraflar yararına bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yeniden oluşturulan üç kişilik bilirkişi kurulundan raporlar alınmış, davacı taraf bozma sonrası 08.02.2013 tarihli dilekçesi ile davayı ıslah etmiş, mahkemece davanın kabulüne ve bozmadan sonra ıslah olamayacağından ayrı dava açmak üzere ıslah talebinin usulden reddine karar verilmiş kararın temyizi üzerine Dairemizin 15.05.2014 tarih, 2014/ Esas, 2014/ karar sayılı kararı ile ıslah talebinin nazara alınması gerektiğinden bahisle karar bozulmuş ve mahkemece yapılan yargılamanın 09.12.2014 tarihli celsesinde bozmaya uyulmuş ve 01.06.2015 tarihli davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş ve verilen karar davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.2-Her ne kadar hükmüne uyulan bozma ilamında belirtildiği gibi Yargıtay bozmasından sonra ıslah yapılabileceği nazara alınarak karar verilmiş ise de; bozmadan sonra çıkan 06.05.2016 tarih, 2015/ Esas, 2015/ karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre halen yürürlükte olan bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih, 1944/10 Esas, 1948/3 karar sayılı İçtihadı Birleştirme kararının değiştirilmesine gerek bulunmadığına karar verildiğinden, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağının kabul edilmesi ve buna göre ıslahla artırılan miktara yönelik talebin reddine karar verilmek suretiyle hüküm kurulması açısından kararın BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilmediğinden davalı yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 01.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21676
Karar No: 2014/13959
Karar Tarihi: 05.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/21676 E.  ,  2014/13959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/144977

Mahkemesi : Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 21.02.2013

Numarası : 2012/107-2013/51

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

23.10.2012 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 24.10.2012 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak değerlendirilmiştir.

Sanığın idaresindeki tır ile gündüz vakti, yağmurlu havada, 7 metre genişliğindeki iki yönlü ve sert virajlı yolda, viraja girdiği sırada aracının dorse kısmının kayarak, karşı yönden gelen ölen S.. H..’nun idaresindeki aracın şeridine girmesi sonucu, bir kişinin öldüğü, dosya içindeki raporlardan araç içinde bulunan 2001 doğumlu D.. V..’ın sol elmacık kemik üzerinde doku defekti ve sıyrıklar, sağ yanakta kesiler oluşacak şekilde yaralandığı ve plastik cerrahi bölümünde tedavi gördüğü, 2008 doğumlu P.. H..’nun üst ön dişlerde deformasyon olacak, 1935 doğumlu N.. V..’ın ise kot fraktürü olacak şekilde yaralandığı olayda; tam kusurlu olan sanık hakkında temel cezanın asgari hadden daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/30546
Karar No: 2014/25109
Karar Tarihi: 10.09.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/30546 E.  ,  2014/25109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/306816

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2011

NUMARASI : 2011/243 (E) ve 2011/525 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın kızı N.. Ç..'in, soruşturma aşamasında alınan 01.07.2011 tarihli ifadesinde, suça konu binayı eşi H.. Ç..'in yaptırdığını beyan etmesi karşısında, N.. Ç. ve eşi H.. Ç..'in tanık sıfatıyla çağrılıp dinlenerek, sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

a)Adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan ve suç tarihinde 65 yaşını doldurmuş bulunan sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı Kanun maddesinin 1. fıkrasında yazılı tedbirlerden birine çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,

b)Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/4. maddesine aykırı olarak, aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık İ.. Y..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/34
Karar No: 2010/5045
Karar Tarihi: 29.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/34 E.  ,  2010/5045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/06/2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/02/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ...'nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Öteki temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece benimsenen destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporunda, Bağ-Kur tarafından davacılara bağlanan gelirin peşin sermaye değeri düşülmemiştir.

Bağ-Kur Genel Müdürlüğü’nün 25/06/2007 günlü yazısına göre; davacıların desteği yaşlılık aylığı alırken öldüğünden davacılara bağlanan gelirin peşin sermaye değeri rücu edilmemektedir.

Ne var ki, benzer olaylarda, yaşlılık aylığı alırken yaşamını yitiren desteğin mirasçılarına bağlanan aylıkların rücu yolu ile alınması amacıyla davalar açıldığı görülmektedir.

Yerel mahkemece, davacılara bağlanan gelirin rücu edilip edilmediğinin, bu amaçla dava açılıp açılmadığının Bağ-Kur’dan tekrar sorularak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.