Esas No: 2015/8135
Karar No: 2018/3171
Karar Tarihi: 24.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/8135 E.  ,  2018/3171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-) 5237 sayılı TCK'nun 148. maddesinin 1. fıkrasında yağma suçunun temel şekli, 2. fıkrasında senedin yağması, 3. fıkrasında cebir karinesine yer verilmiş, 149. maddesinde nitelikli yağma, 150. maddesinde ise kişinin hukuki bir ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla yağma suçunu işlemesi ile yağmada değer azlığı düzenlenmiştir.

Yağmanın temel şeklinin düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nun 148/1. maddesi uyarınca; kişinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirileceği ya da malvarlığı bakımından büyük bir zarara uğratılacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakılması yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir.

Yağma; başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malın, zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınması olduğundan “zor yoluyla hırsızlık”, bir kişiye karşı kullanılan icbar araçlarıyla haksız bir menfaat elde etmek şeklinde de tanımlanmıştır.

Yağma suçu amaç ve araç hareketlerden oluşan bir suçtur. İlk önce almayı gerçekleştirmek için araç hareketler olan cebir veya tehdit kullanılır, sonrasında bu cebir ve tehdidin etkisiyle malın alınması veya tesliminin sağlanması ile suç tamamlanır.

Yağma, tehdit veya cebir kullanma ile hırsızlık suçlarının bir araya gelmesiyle oluşmuş bileşik bir suç olduğundan birden çok hukuki değeri korumaktadır.

Yağma suçunun nitelikli halleri arasında yer alan TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde düzenlenen “Beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı” yağma suçunun işlenmesinin nitelikli hal olarak kabul edilmesi Türkiye Büyük Millet Meclisi'ndeki görüşmeler sırasında verilen bir değişiklik önergesi ile gerçekleşmiştir. Önergenin gerekçesi “Yağma suçunun, örneğin yaşı veya sakat olması nedeniyle beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişilere karşı işlenmesinde daha etkin bir yaptırımla karşılanmasına gerek duyulduğu” açıklanarak bu nitelikli halin kabul edildiği belirtilmiştir.

Failin, mağdura yönelik gösterdiği cebir ve tehdit ile malın alınmasıyla yağma suçu oluşur. TCK'nın 149/1-e maddesininde nitelikli hal için yağma suçunda aranan cebir ve tehditinin yanında mağdurun yağma suçuna konu zilyeti olduğu mal ve/veya maddi değeri koruyabilecek kadar beden ve ruh bakımından gelişip gelişmediğinin tespiti ile uygulanması olanaklıdır.

Hal böyle olunca;

22.06.2005 doğumlu olup, suç tarihinde 9 yaşını bitirmiş mağdurun, zilyet olduğu malı koruyabilecek kadar beden ve ruh sağlığı yönünden gelişip gelişmediği uzman tabip raporu ile tespit edilip ve/veya olaya göre mahkeme heyetinin gözlemleri değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 149/1. maddesinin (e) bendi ile uygulama koşullarının takdiri gerekirken eksik inceleme ile yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-) Sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2012 gün 2011/252 Esas ve 2012/218 sayılı ilamına konu eylemi sanığın 18 yaşını doldurmadan işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCY.nın 58/5. maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

3-) Mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.