Esas No: 2022/7615
Karar No: 2023/90
Karar Tarihi: 11.01.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7615 E.  ,  2023/90 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2021 tarihli ve 2021/307 Esas, 2021/412 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (e) bendleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2022/437 Esas, 2022/967 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebebi; sanığın öldürme kastı ile hareket etmemesi nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'in olay günü çalıştığı iş yerinde kanaması olması nedeniyle lavaboya giderek lavabo kapısını kilitlediği, burada doğum yaparak, yapılan otopsi ve tetkiklerden de tespit edildiği üzere canlı olarak doğduğu anlaşılan bebeğini, üzerinden çıkarttığı çamaşırlarla beraber kovaya atmak suretiyle maktul bebeğin künt travmayla oluşabilir nitelikte kafatası ve gövde kemik kırıklarıyla birlikte olan beyin zarları, beyin-beyincik ve iç organ harabiyetinden gelişen kafa içi ve karın içi kanama sonucu kasten ölümüne sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın aşamalarda çelişkili savunmalarda bulunarak üzerine atılı suçu inkar ettiği belirlenmiştir.

3. Sanık ile aynı iş yerinde çalışan bir kısım kişiler ile çağrı üzerine sanığa tıbbî müdahalede bulunmak üzere olay yerine gelen sağlık çalışanlarının tanık sıfatı ile alınan beyanları dava dosyasında mevcuttur.

4. Sanığın savunmasında ileri sürdüğü Özel Aspendos Anadolu Hastanesinde tedavi amaçlı herhangi bir kaydına rastlanmadığına dair yazı cevabı dava dosyasında mevcuttur.

5. Sanığın kanında alkol, uyuşturucu veya uyarıcı maddeler ile ilaç etkin maddelerinin bulunmadığına dair Adlî Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığı Kimya İhtisas Dairesinin 15.04.2021 tarihli toksikoloji raporu dava dosyasında mevcuttur.

6. Maktulün kesin ölüm sebebine ilişkin olarak Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Morg İhtisas Dairesi tarafından tanzim olunan, 22.10.2020 tarihli otopsi raporunda;

"Cesedin harici muayene bulguları, vücut ölçüleri ve histopatolojik tetkiklerine göre intrauterin 9 aylık cesametle uyumlu olduğu, otopsi bulguları ve histopatolojik tetkiklerine göre canlı olarak doğduğu,

Kişinin ölümünün künt travmayla oluşabilir nitelikte kafatası ve gövde kemik kırıklarıyla birlikte olan beyin zarları, beyin-beyincik ve iç organ harabiyetinden gelişen kafa içi ve karın içi kanama sonucu meydana gelmiş olduğu"

Belirtilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın soruşturma aşamasında doğan bebekle ilgisinin olmadığı şeklinde beyanı sonrası, Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan savunmasında pantolonun arasına bir şey düştüğüne ilişkin savunmasının ardından, kovuşturma evresinde ayakta, klozetin yan tarafında dururken kanamasıyla birlikte doğum yaptığını, doğum yaptığında çocuğu tutmaya çalıştığını ancak eli kan olduğu için çocuğun elinden kaydığını ve yere düştüğünü, kafa kısmı ve vücudunun yere çarptığını, sağlık ekiplerine bebeği olduğunu kapı arasından söylediğini ve kovayı sağlık ekiplerine verdiğini beyan ederek savunmaları arasında çelişki yarattığı, otopsi raporunda maktul bebeğin canlı olarak doğduğunun ve ölümünün künt travmayla oluşabilir nitelikte kafatası ve gövde kemik kırıklarıyla birlikte olan beyin zarları, beyin-beyincik ve iç organ harabiyetinden gelişen kafa içi ve karın içi kanama sonucu meydana geldiğinin tespit edilmesi, istikarlı ve birbiriyle uyumlu tanık beyanlarında, sanığın iş yerinde çalışan arkadaşlarına ısrarlarına rağmen kilitlediği kapıyı açmaması, yardım taleplerini geri çevirmesi, iş arkadaşlarının çağrısı üzerine gelen sağlık

görevlilerinin de yardım taleplerini geri çevirmesi, lavobadan çıktığında üzerinde pantolonunun olmadığı ve ısrarla kanlı kıyafetlerinin ve maktul bebeğin bulunduğu kovayı sağlık çalışanlarına vermekten imtina ederek kovayı atmak istediğini söylemesi karşısında, sanığın öldürme kastının bulunmadığına dair savunması yerinde görülmediğinden yargılama konusu suçun sübuta erdiği belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2022/437 Esas, 2022/967 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebebi ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ve müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.01.2023 tarihinde karar verildi.