erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/7341
Karar No: 2016/9043
Karar Tarihi: 26.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/7341 E.  ,  2016/9043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

1- Gerekçeli karar davalı ... vekili Av. . . yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2- Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi davalı ... vekili Av. . . HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/26005
Karar No: 2022/7021
Karar Tarihi: 07.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/26005 E.  ,  2022/7021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya dışı sanık ... hakkında mağdur ...’ya karşı işlediği hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına ilişkin Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/883 E. 2016/365 K. sayılı dosyasında yapılan yargılamada sanık hakkında atılı suçları gece işlediğinden bahisle TCK’nın 143. ve 116/4. maddeleri uygulanarak mahkumiyet hükmü kurulduğu, temyiz incelemesi yapan Yüksek Yargıtay 17. Ceza Dairesi’nin 2016/19609 E. 2017/838 K. sayılı kararı ile bahse konu mahkumiyetin onandığı ve yine temyize konu dosya arasında sanık ...’ın müdafii eşliğinde alınan kolluk ifadesinde mağdura ait iş yerine gece 3.00 sıralarında kendisi gözcülük yaparken suça sürüklenen çocuk ...’ın girdiğini ikrar ettiği, buna göre atılı suçların gece işlendiği ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişiyle birlikte işlendiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde suçlar gece işlenmesine rağmen TCK’nın 143. ve 116/4. maddelerinin ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu birden fazla kişiyle birlikte işlenmesine rağmen aynı Yasa’nın 119/1-c. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 07.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5196
Karar No: 2014/35612
Karar Tarihi: 15.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/5196 E.  ,  2014/35612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/160605

MAHKEMESİ : Torbalı 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2012/508 (E) ve 2013/99 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekiye ait işyerinin tel örgüsünü tutmaya yarayan demir direklerin kullanım gereği açıkta bırakılan eşya olduğu anlaşılmakla sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında kalmasına rağmen TCK'nın 141. maddesi ile uygulama yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 25-30TL değerinde olan demir direkleri çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. K..'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 15.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/12376
Karar No: 2010/15787
Karar Tarihi: 07.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/12376 E.  ,  2010/15787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 281 ada 58 parsel sayılı ve emsal alınan 255 ada 3 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için 2009 yılı itibariyle belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ilgili Belediye Başkanlıklarından getirtildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5032
Karar No: 2014/9558
Karar Tarihi: 07.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/5032 E.  ,  2014/9558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/44385

MAHKEMESİ : Bala Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2011

NUMARASI : 2010/60 (E) ve 2011/47 (K)

SUÇ : 5015 Sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yasal süreden sonra hükmü temyiz eden yerel Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Katılan EPDK'nın temyizine gelince;

Sanık M.. Ç..'ın sahibi, diğer sanık Muhterem'in sorumlusu olduğu akaryakıt istasyonunda yapılan denetimlerde motorinden alınan numunenin ulusal marker seviyesinin geçersiz çıkması nedeniyle yapılan yargılamada sanık Musa, ulusal marker uygulamasına geçilmeden önce elinde marker içermeyen motorin ile daha sonra almış olduğu marker içeren akaryakıtın aynı tankda karışmasından dolayı marker seviyesinin geçersiz çıkmış olabileceğini savunmuş ve mahkemenin de bu savunmaya itibar ederek beraat kararı vermiş ise de; sanığın 2006 yılından kalan akaryakıtı getirip denetim yapılan istasyondaki tanka boşaltması nedeniyle marker seviyesinin geçersiz çıktığına ilişkin savunmasına itibar edilemeyeceği cihetle, sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/l.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/10812
Karar No: 2012/515
Karar Tarihi: 18.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/10812 E.  ,  2012/515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı 523 sayılı TCK'nun 204/2, 62/1. maddeleri gereği 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair

Dava dosyasının incelenmesinde, ana dosyada bulunan ilk sayfanın 303 sıra numarası ile başladığı, en son 353 sıra numarasının verildiği, sonraki sayfalara numara verilmediği, sanıklardan ...’in savunmasının alındığı 10.12.2001 tarihli oturumda sanığın dizi 260 ve 360, tanıklar .... ve .....un beyanlarının alındığı 13.12.2001 ve 14.03.2002 tarihli oturumlarda dizi 206 ve 209. sırada bulunan beyanlarına atıf yapılarak okunduğu belirtilmesine rağmen, dizi 303'ten önceki sayfaları içeren evraklara ve gerekçeli kararda bahsedilen bilirkişi raporuna dosyada ve ekindeki klasörde rastlanılmadığından; anılan belgelerin eklenerek, dosyanın temyiz incelemesine esas olmak üzere ivedilikle iadesi için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/21483
Karar No: 2014/19235
Karar Tarihi: 09.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/21483 E.  ,  2014/19235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KİŞİLERCE ÖZEL MÜLKE KONU OLDUĞU İDDİASIYLA AÇILAN

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; kadastro öncesi nedene dayalı tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 29.01.2014 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 16.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1758
Karar No: 2013/16143
Karar Tarihi: 13.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/1758 E.  ,  2013/16143 K.**

**"İçtihat Metni"**

........ ile 1-... Başkanlığı adına Av. ... 2-... aralarındaki dava hakkında ...... verilen 06.11.2012 günlü ve 2009/648-2012/729 sayılı hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Bazı maddeleri dışında 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesine göre “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine eklenen ikinci fıkrasına göre, “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Kanunun 35. maddesinin ikinci fıkrasına göre, “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık, adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak olup; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir.

Somut olaya ilişkin olarak, gıyabi hükmün davalılardan işveren ...’ın, adres kayıt sisteminde yazılı olup-olmadığı araştırılmaksızın, dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilip, sonrasında çıkarılan tebligatların bila

./..

-2-

döndüğü adresine, Kanunun 35. maddesine göre tebliği usulsüz olup; Mahkemece; davalılardan işverenin, yapılacak araştırma ile adres kayıt sisteminde yazılı adresine usulünce tebliğ edilerek; temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3.maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra; anılan davalının, adres kayıt sisteminde kayıtlı olmadığının anlaşılması durumunda, önceki adresine Kanunun 35. maddesine göre yapılan tebliğ geçerli olacağından, başkaca bir şey yapılmaksızın gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 13.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Esas No: 2019/8620
Karar No: 2019/23507
Karar Tarihi: 17.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/8620 E.  ,  2019/23507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan... San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/9843
Karar No: 2013/13570
Karar Tarihi: 07.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/9843 E.  ,  2013/13570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Hükümlünün kaçması

Hüküm : TCK'nın 292/1, 293, 62, 53/1, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yakalanması üzerine 30.06.2011 tarihli savunmasında verdiği ... Mahallesi 345 sokak no: 5 İskenderun Hatay adresi yerine, mernis adresine doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğin kanuna aykırı olduğunun anlaşılması karşısında, öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde olduğu belirlenip temyiz dilekçesinin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/39682
Karar No: 2012/790
Karar Tarihi: 17.01.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/39682 E.  ,  2012/790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Sanık ... Arıcılık Bal Gıd. San ve Tic. Ltd. Şti. hakkındaki hükmün incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış ve adına karşılıksız çek düzenlenen tüzel kişiler hakkında sadece güvenlik tedbiri olarak “çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı” öngörülmüş ise de; 20.12.2009 tarihinden önce işlenen karşılıksız çek keşide etme fiilinden dolayı TCK’nın 5 ve 20/2. maddeleri ile 5560 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca tüzel kişiler hakkında yaptırım uygulanmasına olanak kalmaması nedeniyle, sanık şirketin beraatine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

B-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın hukuksal durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/33477
Karar No: 2013/27927
Karar Tarihi: 04.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/33477 E.  ,  2013/27927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın, 16/12/2009 havale tarihli dilekçesinde, ayni yerle ilgili olarak mahkemenin 2008/33 esas sayılı dosyası üzerinden yargılandığını ifade etmesine, Orman İdaresinin 09/03/2009 tarihli yazısında, sanık hakkında 25/3/2008 tarihinde 0024 ve 0025 numaralı iki ayrı tutanak düzenlendiğinin bildirilmesine, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında da dava konusu olan her iki yerin miktarlarının ve konumlarının ayni olarak gösterilmesine, suç yerlerinin ayni bölme içinde kaldığının anlaşılmasına göre bahse konu dava dosyasının getirtilip incelenerek, bağlantı bulunması halinde her iki dava dosyasının birleştirilip, yargılamaya devam edilerek, dava konusu yerlerin ayni yerler olup olmadığı, birbirine bitişik bulunup bulunmadığı,sanık hakkında her iki dosyada da ayni tarihte suç tutanağı düzenlenip, ayni tarihli iddianame ile dava açılmış bulunmasına göre de ayni bölmede aynı kasıtla ve ayni tarihte birbirine yakın yerlerde yapılan işgal eylemlerinin tek suç oluşturacağı da nazara alınarak sanığın eylemlerinin tek suç teşkil edip etmediği hususları belirlenerek sonucuna göre bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı eki bilgi formunda, dava konusu yerde orman ve arazi kadastrolarının yapılmadığının yazılı bulunmasına, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişi raporunda dava konusu yerin tesis kadastrosunca orman olarak tahdit ve tespiti yapılan 105 ada 1 nolu parselde kaldığının belirtilmesine göre, ilgili tapu kaydının getirtilip dava konusu yerde suç tarihinden önce yapılıp kesinleşmiş orman veya arazi kadastro işlemi bulunup bulunmadığının da Tapu Sicil ve Orman İşletme Müdürlüklerinden tespitinden; yine keşifte dinlenilen zabıt mümziinin dava konusu yerde öneden yangın çıktığını beyan etmesine, mahkemece alanda yanmış orman emvali bulunduğunun gözlemlenmesine, bilirkişi raporunda ise

yerin yangın gördüğüne dair dosyada bir belge olmadığının belirtilmesine göre Orman İdaresinden dava konusu yerin suç tarihinden önce yanmış orman sahası olup olmadığının da sorulmasından sonra 6831 sayılı Kanunun 93/2 maddesinin uygulama şartlarının bulunup bulunmadığının tartışılmaması,

3) Sanığın adli sicil kaydındaki sulh ceza mahkemesinin 29/01/2003 tarih ve 2002/118 esas, 2003/1 karar sayılı ilamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nin 58. maddesinin de uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, .04/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2013/5336
Karar No: 2013/7199
Karar Tarihi: 17.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/5336 E.  ,  2013/7199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

Vesayet hukukuna ilişkin davada İstanbul 1. Sulh Hukuk ve Kepsut Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, hükümlünün 02.10.2012 tarihli beyanından cezaevine girmeden önce Eyüp ilçesinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.05.2013 gnünde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1274
Karar No: 2014/1562
Karar Tarihi: 17.09.2014

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2014/1274 E.  ,  2014/1562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, köy tüzel kişili ile gerçek kişiler arasındaki komisyon kararına ve tapulama tesbitine itirazdan kaynaklanmaktadır.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibarıyla hükmün temyiz inceleme görevi 16. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 16. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu daireye gönderilmesine, 17.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14289
Karar No: 2017/3790
Karar Tarihi: 05.04.2017

**18. Ceza Dairesi         2016/14289 E.  ,  2017/3790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Suçta kullanılan aracın niteliği, 18 kişilik yolcu taşıma sınırının aşılarak araçta 46 göçmenin balık istifi bir şekilde taşınmasından dolayı TCK'nın 79/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda bir değerlendirme yapılmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağı ortadan kalkmış ise de, bu hususun infaz sırasında resen gözetilebileceği,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 05/04/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.