erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/2063
Karar No: 2012/21318
Karar Tarihi: 10.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/2063 E.  ,  2012/21318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan ... vekili ile diğer katılanlar ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan ... vekili ile diğer katılanların sanığın kusurlu olduğuna ve cezalandırılması gerektiğine, mahalli Cumhuriyet savcısının ise eksik kovuşturma ile sanık hakkında beraate karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/3750
Karar No: 2019/4629
Karar Tarihi: 03.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/3750 E.  ,  2019/4629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın katılanın iş yerinden çalmaya teşebbüs ettiği 1 çift ayakkabının değerinin 45 TL olduğunun tespit edilmiş olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5213
Karar No: 2015/3624
Karar Tarihi: 06.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5213 E.  ,  2015/3624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 10/10/2013 gün ve 2013/922-911 sayılı ek kararı ile vasi olarak atandığı kısıtlı ...’nın oğlu ...’ı ... İli Nüfusa kaydettirmek için yetki verilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi, 26/05/2014 gün ve 2013/922-911 sayılı ek kararı ile "Kısıtlı ...’nın ikametgah değişikliğine izin verilmesine, TMK’nın 411. maddesi uyarınca mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın görevli ve yetkili ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine” karar vermiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi, 25/12/2014 gün ve 2014/165-1701 sayılı kararı ile “Talebin, hükümlünün çocuğu olduğu iddia edilen ...’ın kimliği çıkartmak ve nüfus kaydını ... İline aldırmak istemine izin verilmesine yönelik olduğu, kısıtlının halen cezaevinde olup fiili olarak yerleşim yerini değiştirmesinin mümkün olmadığı ve talebin ... Sulh Hukuk Mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği” gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

4721 sayılı TMK'nın; 411. maddesinde "Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” 412. maddesinde "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi halinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur". 19/1. maddesinde “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 22. maddesinde ise, “Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.” hükümlerine yer verilmiştir.

Yukarıda zikredilen bu yasal düzenlemeler ve mevcut talep karşısında; talebi değerlendirmeye yetkili mahkeme, ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/05/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/5878
Karar No: 2006/8963
Karar Tarihi: 20.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5878 E.  ,  2006/8963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 27.12.1990 tarih 1990/17405-15945 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli ... Köyü 230, 302 ve 304 parsellerle ilgili olarak yapılan araştırmanın yeterli olmadığı, bu parsellerin komşu parsellere uygulanan vergi kaydının miktar fazlası olması nedeniyle Hazine adına tespit gördüğü davalı tarafın zilyetliğe dayalı itirazları komisyonca kabul edilmesi üzerine Hazine ilk tespit nedenlerine dayanarak dava açtığına göre ilgili vergi kayıtlarının usulünce uygulanması, miktarı ile geçerli kapsamlarının belirlenmesi, orman mühendisi eşliğinde orman araştırması yapılması, orman yada orman toprağı olduğunun belirlenmesi halinde zilyetlikle kazanılamayacağının düşünülmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu parsellerin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından taşınmazların niteliği yönünden ve davalı gerçek kişiler tarafından esastan temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna ve taşınmazların orman niteliğinde olduğu, özel mülke konu olabilecek yerlerden olmadığı belirlenerek hüküm kurulduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişilere yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 20/06/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/9136
Karar No: 2011/11541
Karar Tarihi: 05.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9136 E.  ,  2011/11541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro tespiti sırasında tapu kaydına dayalı olarak davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen 117 ada 39 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması yapılması ile oluşan ve yine davalı ... adına tescil edilen 1764 ada 3, 1765 ada 1 ve 12, 1766 ada 1 ve 9 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununa eklenen geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K.2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin "harmanyeri" iddiasıyla açtığı iptal ve sınırlandırma davaları on yıllık hak düşürücü sürenin dışında kalmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/1273
Karar No: 2016/6038
Karar Tarihi: 08.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1273 E.  ,  2016/6038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-d, 61/8, 53 ve 58. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık ...’ün, 30.10.2006 tarihinde ...’ta ...’ten çaldığı Samsung D-500 marka cep telefon cihazını ertesi gün ... ilçe merkezinde cep telefonu alım satımı yapan katılan ...’a, üzerinde kendi fotoğrafının bulunduğu ancak kimlik bilgileri ...’ye ait olan nüfus cüzdan fotokopisini ibraz ederek 260,00 TL’ye satmak suretiyle haksız yarar sağladığı anlaşıldığından, eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10048
Karar No: 2016/8929
Karar Tarihi: 19.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/10048 E.  ,  2016/8929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Süresinden sonra yapılan temyiz talebinin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen 11.03.2016 tarihli mahkumiyet hükmünü C.M.U.K. nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 21.03.2016 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla ; temyiz isteminin reddine dair 13.04.2016 gün ve 2016/30 E. 2016/200 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.Süresinden sonra yapılan başvurunun reddine dair ek kararın ONANMASINA, 19.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5874
Karar No: 2012/3506
Karar Tarihi: 16.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/5874 E.  ,  2012/3506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 132 ada 172 parsel sayılı 113 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak tespit edilmiş, Kadastro Mahkemesinin kesinleşen ilamı ile yayla niteliği ile sınırlandırılarak özel siciline kaydedilmiştir. Davacı ..., taşınmazın ... Bey oğlu ...'ya ait 1961 numaralı tercüme defterinin 413. sayfasında kayıtlı ... Vakfiyesi kapsamında kaldığını öne sürerek ve ...'u hasım göstermek suretiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında Hazine davaya dahil edilmiştir. Mahkemece usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere ve her ne kadar taşınmazlar geniş kapsamlı vakfiye sınırları içerisinde ise de, vasıflarının vakıf olmayıp, yaylak olarak belirlenmiş olmasına göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ... Müdürlüğünün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 2,75 TL harcın davacıdan alınmasına, 16.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/28642
Karar No: 2013/881
Karar Tarihi: 21.01.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/28642 E.  ,  2013/881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Şehirlerarası otobüste yolculuk yapan sanığın, uzun süre mağdureyi bakışları ile rahatsız ettikten sonra arkasındaki koltuğa oturarak önce koltuğu sarstığı, sonra da cam kenarından kolunu uzatarak mağdurenin koluna temas ettiği, daha sonra da "seni tanımak isterim, sizde isterseniz 535 498 01 17" yazılı kağıdı vermeye çalıştığı, sanığın suçlamaları kabul etmemekle birlikte kağıtta yazılı telefon numarasının kendisine ait olduğunu ve yazıyı da kendisinin yazdığını ikrar ettiği anlaşılmakla; mağdurun, daha önce tanımadığı ve ilk defa otobüste gördüğü sanığa iftira atmasını gerektirecek bir neden olmadığı gibi dosya içinde sanığın el yazısı ile yazılmış nota göre mağdurun anlatımlarının olaya ve kanıtlara uygun olduğu gözetilmeden iddianamedeki anlatım da dikkate alınarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 123 ve 105/1, 43 maddesine göre cezalandırılması yerine suçtan kurtulmaya yönelik savunmaya itibar edilerek yasal olmayan ve dosyadaki kanıtlara uygun düşmeyen gerekçelerle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4229
Karar No: 2021/8299
Karar Tarihi: 03.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4229 E.  ,  2021/8299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 9. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

... 9. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “...Merkez/...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.02.2014 tarih ve 2013/1397 esas, 2014/188 karar sayılı ilamı ile ..., TMK'nın 407. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 25.06.2014 tarihli dilekçesi ile görevine son verilmesini talep etmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, 23.09.2014 tarihli karar kısıtlının yerleşim yeri adresinin ".../..." olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. "Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasinin talebi ile ilgili karar vermekte ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/10926
Karar No: 2023/13211
Karar Tarihi: 25.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/10926 E.  ,  2023/13211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/341 Esas, 2023/1027 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Pınarbaşı (Kayseri) Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.03.2021 Tarihli ve 2021/49 Esas, 2021/62 Karar ... Kararı

Vasi atanması istenilen küçüğün adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi 90908. Sokak No:2C Ereğli/Konya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ereğli (Konya) Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.02.2023 Tarihli ve 2022/1566 Esas, 2023/416 Karar ... Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda küçüğün yerleşim yeri adresinin Belen Mahallesi ... Mevkii Küme Evleri No:64 Körfez/Kocaeli olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Körfez Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.09.2023 Tarihli ve 2023/341 Esas, 2023/1027 Karar ... Kararı

Vasi atanması istenilen küçüğün dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi 90908. Sokak No:2C Ereğli/Konya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 ... ... Medenî Kanunu’nun (4721 ... Kanun) 404 üncü maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 ... Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 ... Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayı küçüğün dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri adresinin Ereğli/Konya olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Ereğli (Konya) Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ereğli (Konya) Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2017/8634
Karar No: 2019/3907
Karar Tarihi: 17.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/8634 E.  ,  2019/3907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 155/2, 62, 50/1-a, 52/2-4, maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Suç tarihinde sanığın katılan şirkette tır şoförü olarak çalıştığı, 16/12/2010 tarihinde şirkete ait tır aracı ile üzerinde bulunan yükü Almanya'ya götürmek üzere görevlendirildiği, sefere çıkmadan önce 2000 Euro avans ile yolda kullanacağı alet ve edevatın kendisine teslim edildiği ayrıca seferde kullanmak üzere temin edilen Shengen vizesinin de kendisine verildiği, ancak sanığın sefere çıkmasından sonra aracı Avusturya ülkesinde üzerinde yük olduğu halde bırakarak terk ettiği, durumun şirket yetkililerince öğrenilmesi üzerine 27/12/2010 tarihinde konuya ilişkin tutanak düzenlendiği, aynı gün itibariyle katılan şirket tarafından Kartal 2.Noterliği'nin 27/12/2010 tarih ve 47140 nolu ihtarnamenin sanığa gönderilerek aracı Avusturya Suben'de terk ettiği ve kendisine araçla birlikte teslim edilen alet ve edevat ile toplam 2367 Euro paranın şirkete iade edilmesi yine pasaportta bulunan ve şirket tarafından iptali gereken Shengen vizesinin de iadesi hususunda ihtar çekildiği ancak sanığın ihtara rağmen kendisine verilen para ve diğer alet, edevat ile Shengen vizesini şirkete iade etmediği, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 17/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.