erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/30483
Karar No: 2014/16349
Karar Tarihi: 28.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/30483 E.  ,  2014/16349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın mahkemede alınan beyanında diğer sanıklardan şikayetçi olmadığını beyan etmesi sebebiyle katılan sıfatı bulunmaması karşısında diğer sanıklar hakkındaki hükümleri temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından sanık müdafinin katılan sıfatı ile yaptığı temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesince isteme uygun REDDİNE,

2) Sanık hakkında katılan ...' e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelen sanık müdafinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde ;

Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanununun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun  Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanık müdafinin  temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca isteme uygun REDDİNE,

3) Sanık hakkında katılan ...' e yönelik yaralama suçundan kurulan hükme yönelen sanık müdafinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Sanık müdafinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanığın, köy çeşmesi civarında ... ile kavga etmesinden ve onu basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde yaralamasından sonra, ...'in oğulları ..., ....ve....'in sanığın kilitli bulunan bahçe kapısını traktör ile itekleyerek açıp, içeri girip, sanığa ellerinde sopalarla saldırmaları ve onu yaralamalları esnasında sanığın, elindeki balta ile mağduru yaralaması eyleminde, her ne kadar ilk haksız eykem sanıktan gelmişse de, bu harekete karşılık üç kişi ile bahçe kapısının traktörle kırılarak bahçeye girilmesi ve saldırıda bulunulması olayının, önceki hareketle mütekabiliyat teşkil etmeyen daha yoğun bir saldırı olması karşısında, sanığın balta yerine sopa kullanması halinde meşru müdafaa hükümlerinin tatbikini de gündeme getirebilecek, ancak balta kullanılmış olması, silahların eşitsizliği karşısında bu hususun düşünülemeyeceği olayda, sanık lehine tahrik hükümlerinin tatbiki gerektiğinin gözetilmemesi

b) 5237 sayılı TCK' nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun TCK'nin 53/3. maddesi uyarınca sanığın kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından infaz tarihine kadar geçerli olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesince  CMUK'un 326/son uyarınca sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak  isteme uygun BOZULMASINA, 28.04.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3338
Karar No: 2012/4194
Karar Tarihi: 22.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/3338 E.  ,  2012/4194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.04.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında düzeltim istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, murisinin dava konusu 89 ada 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında “...” biçimindeki kimlik bilgilerinin “...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Tapuda kimlik bilgileri düzeltilmesine ilişkin davalarda amaç tapu kaydındaki malik bilgilerini nüfus kaydına uygun hale getirmektir. Dosya içindeki belgelerden muris “...”'nin nüfusa kayıtlı olmadığı anlaşılmaktadır. Nüfus hizmetlerinin uygulanmasına ilişkin yönetmeliğin 72. maddesinde belirtildiği üzere; nüfusta kaydı bulunmayanların ölüme ilişkin resmi veya özel sağlık kurumları veya kamu kurum ve kuruluşlarının kayıtlarına dayanılarak düzenlenmiş herhangi bir ölüm kaydı bulnmadığı takdirde nüfus kütüklerine tescilin yapılması kanunen mümkün değildir. Nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya hergangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mükün değil ise de bu gibi durumlarda tapu malikinin davacıların murisi ile aynı kişi

olduğunun ispatlanması halinde çoğun içerisinde az da vardır " kuralı gereğince bu yönde bir "tespit kararı "verilmelidir.

Somut olayda mevcut duruma göre muris "...”'nin "artık nüfus siciline tescili mümkün olmadığından ve dolayısıyla tapu kaydındaki malik bilgileri de nüfus kayıtlarında göre düzeltilemeyeceğinden tapu kayıtlarında intikal yaptırılabilmesi için mahkemece dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında tapu maliki olarak görünen "...”'nin davacının murisi olan "..." olduğunun tespitine "şeklinde bir tespit hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 22.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/9302
Karar No: 2009/4825
Karar Tarihi: 25.05.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/9302 E.  ,  2009/4825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... Devlet Hastanesi ve ... SSK Hastanesinin bronül ihtiyacı için düzenlediği ihalenin müvekkili üzerinde kaldığını, davalının da bu ihaleler için müvekkiline fiyat ve yetki belgesi verdiğini, davalıya toplam 186.000 adet bronül siparişi verildiğini, davalının sadece 15.000 adet malzeme teslim ettiğini, kalan 171.000 adet malzemeyi teslim etmemesi üzerine müvekkilinin ihale konusu ürünü başka bir firmadan daha yüksek bir fiyatla almak zorunda kaldığını, bu nedenle müvekkilinin zarara uğradığını belirterek 3.632 YTL zararın ihtarname tarihli olan 11.08.2004’ten itibaren işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava konusu ihaleden önce de müvekkilinden mal aldığını, ancak bedelini ödemediğini müvekkilince dava konusu ihale için verilen teklifte ödemenin peşin yada (30) günlük çekle yapılmasının istendiğini, davacının ihaleyi kazandıktan sonra teklif formunda öngörülen ödeme şartlarına uyarak talepte bulunmadığını, böylesine büyük bir alışverişin karşılığı alınmadan alıcı firmaya malzeme verilmesinin mümkün olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalının ihale öncesi davacıya vermiş olduğu taahhütleri yerine getirmediği gerekçeleriyle davanın kabulüne, 3.632 YTL’nin ihtarname tarihi olan 11.08.2004’ten itibaren uygulanacak ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalının fiyat teklifini .... Devlet Hastanesinde açılacak ihale için verdiği davacıya gönderdiği faks metninden anlaşılmaktadır. Dosyada SSK Hastanesinde açılacak ihale yönünden davalı tarafından davacıya verilmiş bir fiyat teklifine rastlanılamamıştır.

Mahkemece, bu husus gözetilmeden SSK Hastanesi için de teklif verilmiş gibi görüş bildiren bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15308
Karar No: 2014/7917
Karar Tarihi: 22.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/15308 E.  ,  2014/7917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın arıcılıkla uğraştığı 01.11.2006 tarihinde arıcılık işleriyle iştigal eden...'a satmış gözüktüğü bal karşılığında aldığı ve vergi tekniği raporunda sahte kabul edilmesi gerektiği belirtilen müstahsil makbuzunu 2005/8103 sayılı Bakanlar Kurulunun hayvancılığın desteklenmesi hakkında karar ve tebliğine göre destekleme primi almak için Gürgentepe İlçe Tarım Müdürlüğü'ne vererek, sahte müstahsil makbuzu ile Şubat 2007'de 2700 TL destekleme bedeli alarak kamu kurumun zararına, menfaat temin ettiği iddia edilen olayda:

Suça konu müstahsil makbuzunda 4.900 Kg bal sattığı belirtilen sanığın desteklemeden yararlanma başvurusu üzerine, ziraat mühendisi ...tarafından düzenlenen işletme tespit ve inceleme tutanağında sanığın 300 kovandan oluşan arılığının mevcut olduğu ve yöre şartlarında kovan başına 30 Kg bal alınacağının belirtilmiş olması karşısında sanığın yüklenen suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığından beraatına ilişkin kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14344
Karar No: 2013/27043
Karar Tarihi: 02.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/14344 E.  ,  2013/27043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 20 TL değerindeki cep telefonunu hırsızlayan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.10.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4920
Karar No: 2015/5168
Karar Tarihi: 14.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4920 E.  ,  2015/5168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihi itibariyle 76 yaşındaki katılana yardım edeceği bahanesiyle evine giren sanığın, katılana masaj aleti takarak oyalayıp, lavaboyu sorduğu, odadan dışarı çıktığında katılanın mutfakta tezgah ve dolap arasına koyduğunu ifade ettiği, 4,500-5,000TL parasını alıp geri dönmediği, katılanın şikayet için gittiği Polis Amirliğinde katalogdaki fotoğrafından sanığı teşhis ettiği dolayısıyla sanığın dolandırıcılık eylemini gerçekleştirdiği iddia olunan somut olayda;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı, ikamete girilerek zilyedinin rızası dışında taşınır malı kendisine yarar sağlamak amacıyla bulunduğu yerden almak suretiyle gerçekleştirilen eylemin hırsızlık suç tipine uyduğunun gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2) Sanığın adli sicil kaydında yer alan 3167 sayılı Kanun'un 16/1. maddesinde düzenlenen karşılıksız çek keşide etme suçunun hükümden sonra yürürlüğe giren 6273 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile idari yaptırıma dönüştüğü nazara alınarak tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç cezanın miktarı yönünden kazanılmış hakkın gözetilmesine, 14.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/4572
Karar No: 2019/6127
Karar Tarihi: 02.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4572 E.  ,  2019/6127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 08/05/2018 tarih ve 2018/2-2018/343 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra,dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait şirketin bal ve muhtelif gıda ürünleri pazarladığını, ticaret unvanının dahi “Altıparmak” olduğunu, markaları “Balparmak”, “Binbirçiçek” ve “Balkovan” ile ulusal pazarın en büyüğü, uluslararası pazarda ise sektörün en önemli oyuncularından birisi olduğunu, davalının “Altıparmak” markasını tescil ettirdiğini ancak kullanmadığını ileri sürerek davalı adına tescilli "altıparmak" ibareli markanın kullanılmayan tüm emtia açısından hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; adı geçen markanın müvekkili adına tescilli olduğunu, davacının “altıparmak” markasını kullanmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; "bal, arı sütü, polen ve propolis" malları açısından markanın iptali yönünde verilen kararın kesinleştiği, diğer mallar açısından ise 06/1/2017 tarih 29940 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesi’nin 14/12/2016 tarih ve 2016/148 E. ve 2016/189 K. sayılı kararı ile 556 sayılı KHK’nın 14. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğundan iptaline karar verildiği gerekçesiyle "bal, arı sütü, polen ve propolis" mallarına yönelik iptal talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer mallar bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, temyiz edenin sıfatına ve özellikle mahkemenin temyize konu kararında kesinleştiği ifade edilen kısmi hükümsüzlük talebiyle ilgili karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14239
Karar No: 2011/14196
Karar Tarihi: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14239 E.  ,  2011/14196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 15/04/2009 gün ve 4554 - 6589 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli ... köyü 115 ada 12 parsel (1160 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/13648
Karar No: 2012/16786
Karar Tarihi: 09.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/13648 E.  ,  2012/16786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adli sicil kaydında, tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 141/1. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezasından, anılan Yasanın 43/1. maddesi uyarınca ¼ oranında arttırım yapılırken, hesap hatası sonucu 1 yıl 3 ay yerine, 1 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

2-)5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3-)5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.