erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/15537
Karar No: 2008/18488
Karar Tarihi: 25.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/15537 E.  ,  2008/18488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Bozburun köyü Arıkyer mevki 191 ada 117 parsel sayılı 687.48 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliği ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ... ve arkadaşları adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, zilyetlikle edinilemeyeceğini Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın KABULÜNE, çekişmeli parselin tesbitinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahditi, 1981 yılında yapılıp 13.5.1982 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde ise 30.07.1982 tarihinde ilan edilip, 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu, orman kadastrosu ve 6831 sayılı yasanın, 1744 sayılı yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulaması mevcuttur.

Kesinleşmiş orman kadastro haritasının ve eski tarihli haritaların uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen Orman bilirkişi, Ziraat Uzmanı ve Jeoloji uzmanı bilirkişi raporlarıyla çekişmeli parselin orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, %15 eğimli çalılık ve makilik olduğu, tarımda hiç kullanılmadığı belirlenip, eğimi %12'den fazla olan ve tamamen ... cinsi ağaççıklarla kaplı, orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan, çevresinde bulunan aynı karakterdeki devlet ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 1. Maddesinin 2. fıkrasının (J) bendi ve 6831 Sayılı Yasanın 17. Maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7/1 maddesi gereğince her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, davalı Hazinenin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 25/12/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/2193
Karar No: 2019/5224
Karar Tarihi: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/2193 E.  ,  2019/5224 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... vekili avukat ... ...... ve avukat ....... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı ... ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Davanın kabulüne dair verilen karar, Dairece, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersizliğinden sözedilip, yeni bir rapor alınması gereğine değinilerek bozulmuş, bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucu, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanunu'nun 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde düzenlemesi dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürürlüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Daire'nin önceki bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılmak üzere, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Esas No: 2008/3629
Karar No: 2008/5432
Karar Tarihi: 07.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3629 E.  ,  2008/5432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Edirne 1. Sulh Hukuk ile ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; Hükümlü ...'ün açık adresi bulunmadığı, ... Mahallesi Nüfusuna kayıtlı olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme Edirne 1. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Edirne 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/04/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11970
Karar No: 2014/24066
Karar Tarihi: 27.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/11970 E.  ,  2014/24066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Temyiz eden davalı ...'ten ziynetler yönünden 364,37 TL. temyiz peşin harcının eksik alındığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.27.11.2014 (Prş.)
Esas No: 2017/1301
Karar No: 2020/1466
Karar Tarihi: 03.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1301 E.  ,  2020/1466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde tebligata rağmen tarafılar adına gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya evrak üzerinde incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin eski yönetim ve denetim kurulu üyesi olan davalıların görev yaptıkları 01.01.2007-24.02.2008 tarihleri arası dönemde, bir takım usulsüz iş ve işlemlerle kooperatifi zarara uğrattıklarını, 26.07.2009 tarihli genel kurulda haklarında dava açılmasına karar verildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL’nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, kooperatifi zarara uğratacak bir iş yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı kooperatifin 24.02.2008 tarihli genel kurulunda davalı eski yönetim ve denetim kurulu üyelerinin ibra edilmemelerine ve haklarında sorumluluk davası açılmasına karar verildiği, dava tarihi itibariyle TTK’nın 309/4. maddesinde öngörülen iki yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı kooperatif vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 03.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/27344
Karar No: 2016/6734
Karar Tarihi: 11.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/27344 E.  ,  2016/6734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun katılana ait sokakta park halindeki motosikleti çalması şekilde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca uygulama yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından suça sürüklenen çocuğa yükletilen müdafii ücretine ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/04/2016 gününde oybirliğiyle (eleştiri yönünden oyçokluğuyla) karar verildi.

KARŞI OY;

Aşağıda sunduğum nedenlerle sayın çoğunluğun hırsızlık suçun nitelendirilmesine ilişkin bozma gerekçesine katılmıyorum.

Ayrıntılarını Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/04/2015 gün ve 2014/833 - 2015/98 sayılı kararında azınlık görüşü olarak ifade ettiğimiz üzere; motosikletler, motorlu araçlar, iş makineleri, traktörler aynı nitelikte eşya olup, çoğunlukla kapı ve kontak kilit sistemleri olduğundan kilitlenmek suretiyle koruma altına alınmakta, yine bir anahtar ile çalıştırılmak suretiyle bir yerden başka bir yere taşınmaktadırlar. Bu nedenle direksiyon veya kontak kilit sistemi bulunan motosikletlerin bu kilit sistemiyle kilitlenmek suretiyle, böyle bir kilit sistemi olmayanların ise tekerleğin dönmesini veya direksiyonun çalışmasını engelleyecek bir kilit ile kilitlenmek suretiyle, kolaylıkla taşınmasını engelleyecek şekilde kilitlenerek sokak ve açık alanlara park edilmiş olmaları halinde, bu motosikletlere yönelik hırsızlık eylemlerinin, (TCK'nın 142/2-d madde kapsamındaki eylemler hariç) suç tarihinde yürürlükte olan TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı; hiç bir şekilde kilit sistemi olmayan ve yukarıda izah edildiği gibi veya herhangi bir şekilde kilitlenmeden veya kontak anahtarı üzerinde olduğu halde açık alanda bırakılmış motosikletlere yönelik eylemlerinin ise, TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan basit hırsızlık suçunu oluşturacağı düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun eylemin aynı Kanun'un 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğuna ilişkin düşüncesine katılmıyorum.
Esas No: 2017/3055
Karar No: 2018/7284
Karar Tarihi: 03.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2017/3055 E.  ,  2018/7284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

MÜDAHİL : HAZİNE

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin önceki tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir. Bu nedenle;

1- Esas dosya davacılarından Elif ... ile Gülten ... ’ın tüm mirasçılarını gösterir şekilde vukuatlı aile nüfus kayıt örneklerinin,

2- Bir kısım davacıların dayandığı tapu kaydının geldisi olan Ocak 1959 tarih, 2 sıra numaralı tapu kaydı ile kaydın gittilerinden olan Ocak 1959 tarih, 10 ve Ağustos 1960 tarih 1 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin (oluşum nedenlerini gösterecek ve birbirini takip edecek şekilde bilgisayar ya da daktilo ile yazılı, eksiksiz olarak) ve varsa haritalarının mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilmesi, ayrıca anılan tapu kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza revizyon görüp görmediği araştırılarak; görmüş ise uygulanan taşınmazlara ait tespit tutanaklarının ve kadastro sonucu oluşmuş tapu kayıtlarının birer örneğinin getirtilip bu dosya içine konulması ve bundan sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3812
Karar No: 2018/4805
Karar Tarihi: 20.11.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/3812 E.  ,  2018/4805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Sanıklar hakkında;

TCK.nin 81/1 ve 53/1. maddeleri gereğince müebbet hapis cezasına dair ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun;

- Sanık ... yönünden esastan reddine,

- Sanık ... yönünden kabûlü ile, kararın kaldırılması ve sanığın TCK.nun 81/1, 53/1 ve 58/6-7-8. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası.

Sanıklar... ve ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı, sanıklar, müdafileri ve katılanlar vekilince süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 02/10/2017 gün ve 2017/576 esas, 2017/742 sayılı Kararın, sanıklar ve müdafileri ile katılanlar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 02/10/2017 gün ve 2017/576 esas, 2017/742 sayılı Kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafii ile sanık ... ve müdafinin; suç vasfına, sübuta, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine; katılanlar vekilinin suç vasfına, eylemin canavarca hisle öldürme olduğuna yönelen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz başvurularının ESASTAN REDDİNE, 20.11.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/1600
Karar No: 2006/3519
Karar Tarihi: 20.03.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/1600 E.  ,  2006/3519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve DSİ vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 01.10.2003 gün ve 4658-6258 sayılı bozma kararında özetle: “Hükmüne uyulan bozma ilamında dava, Medeni Yasanın 713. maddesine göre açılan tescil istemi olduğuna göre kadastro tesbitinin yapıldığı tarihten dava tarihine kadar 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresi dolmadığından gerçek kişinin davasının reddine karar verilmesi gereğine değinilmiş, mahkemece bozma kararına uyularak davanın reddine, taşınmaz üzerindeki muhdesatın davacıya ait olduğunun tesbitine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve DSİ vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bir taşınmaz üzerindeki muhdesatın tesbitine karar verilebilmesi için o yerin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmaması ve özel mülkiyete konu yerlerden olduğunun belirlenmesi halinde mümkündür. Bu nedenle, yeniden yapılacak keşifte çekişmeli taşınmazın öncelikle eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafı ile amenajman planında ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli, orman sayılan yerlerden olmadığının belirlenmesi halinde, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın cinsi, ihdas tarihi, adedinin bilinmesi ve tanıklardan sorularak ziraat mühendisine de tesbit ettirmek suretiyle 3402 Sayılı Yasanın 19/2. maddesi hükmüne göre belirlenmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacının tescile ilişkin isteminin reddine, ... bilirkişi krokisinde 3200.20 m2’lik alan üzerinde bulunan 37 adet 20-25 yaşlarında bağ teveği ile 15 adet 8-10 yaşlarında badem ağaçlarının 2. sınıf B grubu yapı sınıfında bulunan 4 x 10 =40 m2 ebadındaki 1 adet kargir bağ evi ile evin etrafını çeviren 100 metre uzunluğundaki taş duvarın davacıya ait olduğunun tesbitine karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve DSİ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Yörede genel arazi kadastrosu işlemi 1987 yılında yapılmış ve kesinleşmiş, kesinleşme tarihi ile dava tarihi arasında 20 yıllık süre geçmemiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının DSİ Genel Müdürlüğüne yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 20/03/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/4227
Karar No: 2019/16398
Karar Tarihi: 24.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4227 E.  ,  2019/16398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında geceleyin iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK'nın 116/4. maddesi yerine 116/2. maddesi olarak yazılması mahallinde giderilebilir yazım hatası kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve taktirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Müştekinin 6. celsede zararın bir bölümünün sanıklar tarafından karşılandığını, TCK’nın 168. maddesinin uygulanmasına muvafakatinin olduğunu beyan ettiği, diğer celselerde ise iade edilen bedel, iadeyi sağlayan sanıklar ve iade zamanına ilişkin çelişkili beyanlarının olduğunun anlaşılması karşısında; müşteki ile vekilinin birlikte dinlenerek, iadeye konu tazmin bedeli, iadenin zamanı, kimler tarafından iadenin sağlandığının sorulması ve kısmi iade var ise kısmi iadeye muvafakat gösterip göstermediği sorularak, kısmi iadenin bulunması ve mağdurun da gerçekleşen kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunması halinde, kısmi iade halinde etkin pişmanlık hükümlerinden sadece kısmi iadeyi gerçekleştiren failin yararlanabileceği de gözetilerek, kovuşturma başlamadan önce kısmi iadede bulunulmuş ise 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanması, aksi halde aynı Kanun'un 168/2-4. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin, sanıklar Furkan Kaya ve ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 24/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.