erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/13184
Karar No: 2013/9408
Karar Tarihi: 09.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/13184 E.  ,  2013/9408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 58/7.maddesinde, mahkumiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtileceği öngörülmüştür.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108.maddesinin 4.fıkrasında "Hakim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler." 5.fıkrasında "Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır." 6.fıkrasında "Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir. Denetim süresi en fazla beş yıla kadar uzatılabilir." hükümleri mevcuttur.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 58/7.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca denetimli serbestlik tedbiri süresinin de gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasındaki "5275 sayılı yasanın 108/4.maddesi gereğince cezasının infazından sonra takdiren 1 yıl süre ile hakkında denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına" ibarelerinin çıkarılarak, "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" cümlesinin hükme eklenmesi, suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmün sair kısımlarının aynen bırakılmasına, 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8581
Karar No: 2013/13373
Karar Tarihi: 17.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/8581 E.  ,  2013/13373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

Hakim huzurunda kimliğinin tespiti esnasında balık sattığını beyan eden, sabıkasında 2918 sayılı Kanuna Muhalefet ve taksirle yaralama suçlarından mahkumiyet hükmü bulunan sanığın kendisinin ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin geçimini ne şekilde suçtan sağladığı gelir ile karşıladığı karar yerinde tartışılıp açıklanmadan suçu meslek edindiğinin kabulü ile hakkında verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322`nci maddesi uyarınca, hükümden mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulaması ile ilgili 8. fıkranın çıkarılması ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/40196
Karar No: 2015/20332
Karar Tarihi: 11.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/40196 E.  ,  2015/20332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık .... hakkında kasten yaralama suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA,

2) Sanık ..... hakkında kasten yaralama suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine;

Sanığın aynı zaman dilimi içerisinde müştekiyi önce yumruk vurmak suretiyle yaraladığı sonra da bıçakla yaralamaya teşebbüs ettiği olayda, sanığın müştekiye yönelik birden çok eyleminin tek bir yaralama suçunu oluşturduğu dikkate alınarak, sanığın sadece tamamlanmış basit yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği ve silahla basit yaralama suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı da gözetilmeden, yazılı şekilde silahla basit yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11960
Karar No: 2016/14589
Karar Tarihi: 23.11.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/11960 E.  ,  2016/14589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan ...'ın, sanık ...'ten olan alacağını almak amacıyla sanığın evinin önüne gidip burada alacağının tamamını alamamasından dolayı aralarında çıkan tartışma sonrasında...'ın, elindeki sopa ile sanık .... üzerine yürüyerek sanığa hakaret ve tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/35008
Karar No: 2015/12190
Karar Tarihi: 18.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/35008 E.  ,  2015/12190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yasak nitelikte bıçak taşıdığı kabul olunan suça sürüklenen çocuk hak- kında hüküm kurulurken, ceza doğru olarak tayin edildiği halde dayanak yasa maddesinin 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi yerine, aynı Yasanın 13/3. maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin, sübuta ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Hapis cezası yanında tayin olunan 25 gün adli para cezasından TCK.nun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının 16 yerine hesap hatası sonucu 17 olarak tayini suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

2- Suçu işlediği tarihte 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. madde ve fıkrasına aykırı olarak, kısa süreli hapis cezasından çevrilen ve doğrudan tayin edilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrileceği hususunun ihtarına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden taksitlendirme yapılan bölümlerinde, kısa süreli hapis cezasından çevrilen ve doğrudan tayin edilen adli para cezalarının ödenmemesi durumunda mahkemece hapse çevrileceğine ilişkin bölümlerin çıkarılması ve TCK.nun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim sonucu adli para cezasına esas alınan 17 birim gün sayısının 16'a, anılan yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında yapılan indirim sonucu belirlenen 14 günün 13 güne, sonuç 280 TL adli para cezasının 260 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 18.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12869
Karar No: 2020/22
Karar Tarihi: 27.01.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/12869 E.  ,  2020/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Aleyhine hüküm verilen dahili davalılardan ..., ... ve ... adına tebliğe çıkarılan gerekçeli karar, "..." adresinde aynı konutta birlikte oturduklarından bahisle... imzasına tebliğ edilmiş ise de; dahili davalı ...’nun "..." adresinde, dahili davalı ...’nun "..." adresinde, dahili davalı ...’nun "..." adresinde, tebligatları alan ...’nun ise" ..." adresinde ikamet ettiği ve bu haliyle yapılan tebligatların usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında, Mahkemece adı geçen dahili davalılara gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde mernis adreslerinde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/6350
Karar No: 2024/8464
Karar Tarihi: 26.09.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/6350 E.  ,  2024/8464 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/742 Esas, 2023/794 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Osmaniye 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.09.2023 Tarihli ve 2023/233 Esas, 2023/154 Karar Sayılı Kararı

Bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı, kısıtlı adayının merkezî nüfus idaresi sistemindeki yerleşim yeri adresinin ... İstiklal Caddesi ..... Kahramankazan/Ankara olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kahramankazan Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.11.2023 Tarihli ve 2023/742 Esas, 2023/794 Karar Sayılı Kararı

Bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı düzenlenmişse de dosya kapsamından kısıtlı adayının bakım ve gözetiminin sürekli olarak bakımevinde gerçekleştirildiği ve dolayısıyla bakımevinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Kurumlarda bulunma” başlıklı 22 nci maddesi şöyledir:

“Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz. Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından, dosya kapsamından kısıtlı adayının bakımevine alınmadan önceki yerleşim yeri adresinin Kahramankazan/Ankara olduğu anlaşılmakla uyuşmazlığın Kahramankazan Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kahramankazan Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2013/8853
Karar No: 2017/3561
Karar Tarihi: 11.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/8853 E.  ,  2017/3561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191.madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/11947
Karar No: 2019/4437
Karar Tarihi: 20.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/11947 E.  ,  2019/4437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suçun geceden sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiği gözetilmeden, koşulları oluştuğu halde sanık hakkında kurulan hükümlerde TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması,

3-Koşuları oluşmadığı halde sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza miktarı yönünden kazanılmış haklarının korunmasına 20.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/32532
Karar No: 2015/10134
Karar Tarihi: 09.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/32532 E.  ,  2015/10134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, alkol raporu alınması için hastaneye getirildiğinde, acil girişinde ve servis girişinde bulunan camlara vurmak suretiyle kırdığı, böylece kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve tanık beyanları, görgü ve tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak,

5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesine göre, sanık hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının "kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya çevrilmesine” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, “üç ay süre ile hafta içi beş gün mesai saatleri içinde ... Devlet Hastanesi'nde temizlik işlerinde çalıştırılması tedbirine çevrilmesine" denilmek suretiyle infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında yer alan “3 ay süre ile haftaiçi 5 gün mesai saatleri içinde Şereflikoçhisar Devlet Hastanesi'nde temizlik işlerinde çalıştırılması tedbirine çevrilmesine" denilmek suretiyle infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,” ifadesinin çıkartılarak, yerine “sanığın cezasının, üç ay süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılma tedbirine çevrilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/28102
Karar No: 2019/23450
Karar Tarihi: 17.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/28102 E.  ,  2019/23450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/13224
Karar No: 2013/13773
Karar Tarihi: 23.12.2013

**14. Ceza Dairesi         2011/13224 E.  ,  2013/13773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından mahkûmiyetine dair Düzce Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.06.2009 gün ve 2007/236 Esas, 2009/185 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümde, mağdurun ruh sağlığının bozulmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 11.08.2008 tarihli raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristinin bulundurulmaması nedeniyle, Adli Tıp Kanununun 7 ve 23. maddelerine uygun teşekkül etmeyen ihtisas kurulunun düzenlediği rapora dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın, maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda da mağdurun dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı gözetilmeden, CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer şartlar da tartışılarak bir karar verilmesi gerekirken mağdurun zararının giderilmemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.