erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/7737
Karar No: 2015/974
Karar Tarihi: 22.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/7737 E.  ,  2015/974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, e, 62, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ceza miktarına, bilirkişi raporuna ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, katılan vekilinin ise, ceza tür ve miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan ...'ın sanığa ait firmada iki katlı betonarme karkas binanın sıva işlemlerini yürüttüğü sırada havanın kararması nedeniyle çalışmalarına devam edebilmesi için projektör aramaya başladığı, bitişik tarzda inşa edilmekte olan binanın galeri boşluğunu fark edemeyerek 3 metre yükseklikten zemin betona düşmek suretiyle hayati tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek, (4).derece kemik kırığı olacak şekilde yaralandığı somut olayda, katılanın ve vekilinin kaza sonrası katılanın felç geçirdiğine ilişkin beyanları ile ... Adli Tıp Kurumunun 12.03.2013 tarihli raporunda katılanda meydana gelen yaralanmanın “duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesi” niteliğinde olup olmadığına ilişkin belirleme yapılmaması karşısında, katılanın yaralanmasının TCK'nın 89/2-3. maddesinde belirtilen nitelikli halleri kapsayıp kapsamadığı hususunda ayrıntılı rapor alınmasından sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/9949
Karar No: 2020/16306
Karar Tarihi: 16.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/9949 E.  ,  2020/16306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ...’a yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Hükümlerde, TCK’nın 43. maddesinin ½ olarak uygulanması sırasında hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın hakaret suçunda, 1 yıl 9 ay yerine 2 yıl 4 ay olarak, görevi yaptırmamak için direnme suçunda ise 1 yıl 12 ay yerine 2 yıl 8 ay olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’un temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın, 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının tebliğnameye kısmen aykırı olarak, “sonuç ceza hakaret suçunda 1 yıl 9 ay, görevi yaptırmamak için direnme suçunda ise 1 yıl 12 ay olarak” düzeltilmesi suretiyle HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde ise, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükümlerde, TCK’nın 43. maddesinin ½ olarak uygulanması sırasında hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın hakaret suçunda, 1 yıl 9 ay yerine 2 yıl 4 ay olarak, görevi yaptırmamak için direnme suçunda ise 1 yıl 12 ay yerine 2 yıl 8 ay olarak belirlenmesi,

Doğru uygulama sonucu CMK’nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması zorunluluğuna uyulmaması,,

Kanuna aykırı, sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/99
Karar No: 2021/1154
Karar Tarihi: 03.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/99 E.  ,  2021/1154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili, karardan sonra verdiği 26.01.2021 tarihli dilekçesi ile 7256 sayılı Yasa'nın yapılandırma hükümlerinden faydalanmak üzere davadan feragat ettiğini belirtmiştir.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hâkim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu’nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay’ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir. Karar vermekle işten el çeken mahkeme ek karar ile feragat hususunda bir karar veremez.

Bu itibarla; somut olayda davadan vazgeçildiği (feragat edildiği) bildirildiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacının davadan feragat ettiği gözetilerek yeniden inceleme yapılmak üzere mahkemenin kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5324
Karar No: 2012/7274
Karar Tarihi: 30.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/5324 E.  ,  2012/7274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, su aboneliği yapılması yönünde muarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup; hüküm, Tüketici Mahkemesince verilmiştir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Yüksek (13).Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/29283
Karar No: 2015/11018
Karar Tarihi: 14.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29283 E.  ,  2015/11018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2013/65-2014/205

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabülüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası “09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği” gerekçesiyle Anayasanın 2. ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; vekalet ücretine ilişkin 7. bendindeki (1.500,00) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (6.900,00) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2777
Karar No: 2016/3004
Karar Tarihi: 09.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/2777 E.  ,  2016/3004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.05.2009 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasın hükmen reddi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne muris ...'in terekesinin borca batık olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir

Ölüm tarihinde mirasbırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise miras reddedilmiş sayılır. (TMK m. 605/2)

Borcun, murisin şahsi vergi borcu değil, ortağı olduğu limited şirketin vergi borcu olduğu anlaşılmaktadır. 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanunun 22.7.1998 tarihli 4369 sayılı Kanunla değişik 35. maddesi hükmüne göre; limited şirket ortakları, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun gereğince takibe tabi tutulurlar. Aynı Kanuna 25.5.1995 tarihli 4108 sayılı Kanunla ilave edilen Mükerrer 35. madde hükmüne göre de; tüzel kişilerin mal varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacakları, kanuni temsilcilerin şahsi mal varlıklarından bu Kanun hükümlerine göre tahsil edilir. Şu halde açıklanan yasa hükümleri gereğince, murisin ortağı olduğu limited şirketin, şirketin malvarlığından tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan vergi borcundan sermaye hissesi oranında şahsi sorumluğu söz konusudur. Bu işten anlayan bilirkişi veya

bilirkişiler eliyle murisin “ortağı” olduğu limited şirketin defter, kayıt ve belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak şirketin aktif ve pasifinin saptanması ve murisin şirketin kamu borcundan dolayı sermaye hissesi oranında şahsen sorumlu olacağı miktarın bu suretle belirlenmesi, amme alacağının şirketin malvarlığından tamamen tahsili mümkün ise bu halde davacıların borca batıklığın tespitini istemekte hukuki yararlarının bulunmayacağı gözetilerek isteğin reddedilmesi, değil ise murisin ölüm tarihi itibarıyla tespit edilen terekesi aktifinin borcu karşılamaya yeterli olmaması halinde isteğin kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu yönler araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/4397
Karar No: 2015/11337
Karar Tarihi: 22.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/4397 E.  ,  2015/11337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/2-1, 43/2. maddesi atfıyla 43/1, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre; sanık ..., kız arkadaşı olan mağdur ... kendisinden ayrılıp en yakın arkadaşı olan mağdur ... sevgilisi olmasından dolayı mağdurlara tepki olarak, mağdurların ayrı ayrı çektirdikleri fotoğraflarını birleştirip, fotoğrafın ortasına kalp işareti yerleştirerek, bu şekilde montaj yapıp hazırladığı mağdurların görüntülerini, facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde yayımlamak suretiyle her iki mağdura yönelik zincirleme biçimde özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda,

İfşa iddiasına konu mağdurlara ait fotoğrafların içeriği sanık ... ve mağdurlara açıklattırılarak, fotoğrafların temin edilmeleri mümkün ise dosya içerisine konulmasından sonra, tespit edilen görüntüler mağdurların özel hayatının gizliliğini ihlal edecek nitelikte ise sanık hakkında TCK'nın 134. maddesinin ikinci fıkrası, mağdurların özel hayatının gizliliğini ihlal edecek nitelikte olmadığı takdirde ise mağdurların normal fotoğraflarını yan yanyana getirmek ve ortasına kalp işareti yerleştirmek suretiyle mağdurların görüntüsüne anlam kazandırarak görüntüyü gören kişiler nezdinde mağdurların beraberliklerini açığa çıkaran sanık hakkında, TCK'nın 134. maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yetersiz gerekçeye dayalı olarak sanığın TCK'nın 134. maddesinin ikinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi, kanuna aykırı,

Kabul ve uygulamaya göre de:

Sanığa isnat edilen ve sübutu kabul edilen TCK'nın 134/2. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun, aynı Kanun'un 139/1. maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikayete tabi olup, mağdur ..., karar tarihinden sonra hüküm mahkemesine sunduğu 22.04.2015 tarihli dilekçesinde sanığa yönelik şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmiş olması karşısında, TCK'nın 73/6. maddesi gereğince, sanığın, şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediğine dair beyanı alınarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/493
Karar No: 2017/1875
Karar Tarihi: 06.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/493 E.  ,  2017/1875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Asliye Hukuk ve... 3. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, geç teslimden kaynaklanan kira kaybı nedeniyle doğan zararın tahsili istemine ilişkindir.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığa konu sözleşmenin TOKİ ile tüketici sıfatındaki davacı arasında imzalandığı; tüketici mahkemesinin görevli olacağı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... 3. Tüketici Mahkemesi ise uyuşmazlığın tüketici işlemiyle ilgili olmadığı, asliye hukuk mahkemesinin görev alanına girdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3. maddesi (I) bendi gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesinde ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir. 6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçlar için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacı ticari ve mesleki amaçla hareket etmekte olup, sözleşmenin konusu işyeri yapımı olduğundan ticari bir amaç sözkonusudur. Bu amacın, 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketici saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, davaya konu sözleşmenin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda eldeki davada uyuşmazlık 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/03/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2387
Karar No: 2014/3894
Karar Tarihi: 16.09.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2387 E.  ,  2014/3894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuk yaştaki öz oğlunu canavarca hisle veya eziyet çektirerek kasten öldürme

HÜKÜM : Çocuk yaştaki öz oğlu maktul ...'i canavarca hisle veya eziyet çektirerek kasten öldürme suçundan TCK.nun 82/1-b-d-e md., 62 md. uyarınca neticeten sanığın müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, Sanık ...’in oğlu olan maktul...’e yönelik nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ile müdafiinin cezai ehliyetin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak; sanık hakkında hak yoksunluğuna ilişkin TCK’nun 53. maddesinin uygulanması sırasında kendi alt soyu haricindeki kişiler üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından bir kısıtlamaya hükümde yer verilmediği anlaşılmakla, CMUK’nun 322.maddesindeki yetkiye dayanılarak hükmün 3 nolu bendindeki “TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin” kısmın hükümden çıkartılarak yerine “Sanık hakkında TCK’nun 53/1-2-3 maddelerinin uygulanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle düzeltilen hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA), 16/09/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/30690
Karar No: 2021/1616
Karar Tarihi: 18.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/30690 E.  ,  2021/1616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1, 62/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile katılan ...'ın bir süre ticari ortaklık yaptıkları, bu ortaklık nedeniyle katılan ...'ın Denizli 1. Noterliğinin 28.10.2005 tarih ve 20182 yevmiye numaralı vekaletnamesi ile sanığa çek keşide etme yetkisi içeren vekalet verdiği ancak bu yetkiyi Denizli 1. Noterliğinin 09.11.2005 tarih ve 20578 yevmiye numaralı azilnamesi ile daha sonra iptal ettiği halde, sanığın katılan ... adına suça konu 20/08/2006 keşide tarihli ve 43.530 TL bedelli çeki keşide edip katılan...'ten satın aldığı mallara karşılık verdiğinin iddia edildiği somut olayda,

A) Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Suça konu çekin katılana 20/04/2006 tarihinde verildiği, bu nedenle suç tarihinin 20/04/2006 olduğu, sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 204/1, 66/1-e ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 20/04/2006 ile inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, çekin fiili ortaklık sona erdikten sonra düzenlenmiş olması, katılanın sanığı azlettiğini sanığa bildirdiğini beyan etmesi, Katılan...'ten malların sanık tarafından satın alınıp çek verilmiş olması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında 01/03/2011 olarak yazılan suç tarihinin 20/04/2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.