erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/11493
Karar No: 2014/792
Karar Tarihi: 15.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11493 E.  ,  2014/792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NEVŞEHİR 2.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2012/375-2013/151

Taraflar arasında görülen davada Nevşehir 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/03/2013 tarih ve 2012/375-2013/151 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının davacı şirketin ortağı olup, 2000 yılı olağan genel kurul toplantısında sermaye artırım kararı alınması kapsamında davalının 6.000,00 TL sermaye artırım payını ödemeyi taahhüt ettiğini, bu bedelin 1/4'ü olan 1.500,00 TL'nin en geç 25.12.2001 tarihinde geri kalan 4.500,00 TL'sinin 12.07.2003 tarihinde ödenmesi gerektiği halde davalının herhangi bir ödemede bulunmadığını, bu bedelin tahsili için icra takibi başlatılmış ise de, davalının takibe itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına, %40'dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının taahhüt ettiği 6000 TL sermaye arttırım bedelinden ve bu miktara 12.07.2003 tarihinden itibaren takip tarihine kadar işleyecek faizinden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının Nevşehir 2. İcra Müdürlüğü'nün 2006/ 2431 takip dosyasına vaki itirazının kısmen iptaline, takibin 6.000,00 TL asıl alacak, 7.610,47 TL işlemiş temerrüt faizi olmak üzere toplam 13.610,47 TL üzerinden temerrüt faizine temerrüt faizi yürütülmemek koşuluyla devamına, asıl alacak üzerinden %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, hükmedilen asıl alacak ve işlemiş faize ilişkin tüm alacak miktarı üzerinden icra inkar tazminatına karar verilmesi gerekirken sadece asıl alacak miktarı üzerinden karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 694,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 15/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/6129
Karar No: 2025/2801
Karar Tarihi: 18.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/6129 E.  ,  2025/2801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/582 E., 2024/1013 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılık Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/155 E., 2023/785 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek vekili tarafından karşı davanın kabulü ve fer'îleri, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı-davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaatleri dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddi ve manevî tazminat çoktur. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi ve manevî tazminat takdiri gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatların miktarı yönünden erkek yararına ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatların miktarı yönünden erkek yararına BOZULMASINA,

3.Davacı-davalı erkek vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/33907
Karar No: 2016/1833
Karar Tarihi: 08.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/33907 E.  ,  2016/1833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez.

Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Kavga ve tartışma sırasında haksız bir fiilin kendisinde husule getirdiği şiddetli öfke ve elemin (gazabın) failin iradesini etkileyen bir etken olarak kusur yeteneğinde meydana getirdiği azalma nedeniyle koşulları varsa ancak yasal indirim nedeni olarak kabul edilebilmesi olanaklı ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü mümkün değildir.

Bu açıklamalar doğrultusunda somut olayda; sanıkların, önceye dayalı husumet nedeniyle olay günü katılanın evine gelerek, sanık ..'in “ben malımı istediğim yere salarım, gezer, sen karışamazsın, seni öldürürüm, sen benim kim olduğumu biliyor musun, İhsaniye'yi sana dar ederim”, sanık ..’in ise “tabutunu taşlayacağım, arabanızı da evinizi de yakarım” şeklinde sözler söylediklerinin kabul edilmesi karşısında, öfkenin suç kastını ortadan kaldırmayacağı, tehdit suçunda tasarlama öğesinin bulunmadığı, söylenen sözlerin objektif olarak elverişli ve yeterli olması nedeniyle olayda tehdit suçunun oluştuğu gözetilmeden, bu sözlerin “ olayın verdiği kızgınlıkla, katılanın evine gittikleri ve bahse konu sözleri sarfettikleri nazara alınarak failler ile mağdurun içinde bulunduğu ortam, söylenen sözler, söyleme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınarak tehdit içerikli sözlerin ciddi korku yaratacak nitelikte sonuç almaya elverişli, yeterli ve uygun olmadığı” biçimindeki kanuni temelden yoksun gerekçeyle beraat kararları verilmesi, Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7299
Karar No: 2014/938
Karar Tarihi: 22.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/7299 E.  ,  2014/938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılanın sanık ...'ye evlenmek istediğini, uygun bir bayan bulursa kendisini haberdar etmesini söylediği, sanık ...'nin ... telefon ile arayarak uygun bir bayan bulduğunu, Çarşamba'ya gelmesini söylediği, katılanın tanık Halit ile birlikte yola çıktığı, sanık ...'ın da tesadüfen o tarafa gidiyormuş görüntüsü vererek katılan ile tanık Halit'i arabasına aldığı, sanık ...'nin telefon ile sanık ...'ı yoldayken arayıp buluşma yerini tarif ettiği, katılan, tanık Halit ve sanık ...'ın kendisini ... diye tanıtan sanık ... ve sanık ...'nun bulunduğu çay bahçesine geldikleri, bir müddet hep birlikte sohbet ettikleri, sanık

... "evlenmek istediğini, niyetinin ciddi olduğunu" katılana söylediği ve sanık ...'nın katılana "bunlara para kaptırmayalım" dediği, bunun üzerine katılanın da sanık ...'ye evlenmekten vazgeçtiğini söyleyerek oradan ayrıldığı, daha sonra sanık ... ile anlaştığı şekilde başka bir yerde ... ile buluşarak ... Kasabasına geldikleri, burada sanık ...'nın katılandan 2000 TL istediği, sanık ...'in de 500 TL teslim etme parası istediği, bu paraları katılanın tanık ... ve sanık ...'ın yanında ... ve ... ödediği, daha sonra ...'nın...'ya evli olduklarının anlaşılması için iki adet bilezik, yüzük ve küpe istediği ve katılanın sanık ...'ya 1.600. TL'lik takı aldığı ve üç gün birlikte kaldıkları, daha sonra sanık ...'nın takılarla birlikte kaçtığı anlaşılmakla, dolandırıcılık suçunun işlendiğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1515
Karar No: 2012/8447
Karar Tarihi: 21.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1515 E.  ,  2012/8447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/12/2010 tarih ve 2009/58-2010/525 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden tahsil ettiği parayı geri ödemediğini, müvekkilince davalı şirket aleyhine Federal Almanya Cumhuriyeti Essen Asliye Mahkemesine açılan davanın davacı lehine sonuçlandığını, yabancı mahkeme kararının kesinleştiğini ileri sürerek, Federal Almanya Cumhuriyeti Essen Asliye Mahkemesinin 11 O 72/06 numaralı gıyabi kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline usulüne uygun tebligat yapılmadığını, savunma hakkının kısıtlandığını, verilen kararın TTK'nın 329 ve 405. maddelerine aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, yabancı mahkemenin gıyapta verdiği tenfize konu kararın doğrudan posta yolu ile tebliği yoluna gidilmesinin davalının savunma hakkını kısıtladığı gibi MÖHUK 54/c maddesi gereğince kamu düzenine de aykırı olduğu, ortada kesinleşmiş bir karar olduğundan sözedilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, bir yabancı mahkeme kararının tenfiz edilebilmesi için kararın Lahey Sözleşmesi hükümleri uyarınca kesinleşmesinin gerekmesine, dava konusu olayda ise tenfizi gereken kararın Lahey Sözleşmesi uyarınca yetkili makamlar aracılığıyla tebliğ edilmeyip, posta yoluyla edilmesi nedeniyle kesinleşmediğinden mahkemece sırf bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ayrıca yerinde bulunmayan diğer gerekçelerin de davanın reddine gerekçe yapılması doğru değil ise de yukarıda da belirtildiği üzere usulünce kesinleştirilmiş bir karar bulunmadığından yerinde olan bu gerekçeye göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/42925
Karar No: 2017/4875
Karar Tarihi: 24.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/42925 E.  ,  2017/4875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek arsanın rayiç değerinin tespiti yapılarak, bu bedelin yasal faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı kanunun 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanununa eklenen geçici 10.maddesi ile “... ili, ... ilçesi sınırları içerisinde bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce bu Kanuna göre ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi hâlinde; arsa veya konut tahsisi için ödenen bedeller, ilgili idarece yapılacak tebligatı müteakip en geç üç ay içerisinde, ödeme gününden itibaren hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte hak sahiplerine veya kanuni mirasçılarına ödenir. Hak sahipleri bunun dışında ilgili idareden herhangi bir hak, bedel ve tazminat talebinde bulunamazlar.

Bu maddenin birinci fıkrası hükmü; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce hak sahipleri tarafından, ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi nedenleriyle arsa veya konutların adlarına tescili, bedel veya tazminat ve benzeri taleplerle açılan ve henüz kesinleşmeyen her türlü davada da uygulanır. Bu hükmün mahkemelerce uygulanması nedeniyle reddedilen davaların yargılama giderleri davalı idare tarafından ödenir. Bu madde kapsamında kalan davalarda mahkeme harçları ile her türlü vekâlet ücreti maktu olarak belirlenir.” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece, anılan yasa kuralı uyarınca değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3707
Karar No: 2015/10705
Karar Tarihi: 19.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3707 E.  ,  2015/10705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 25. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/12/2014

NUMARASI : 2013/253-2014/528

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 25. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/12/2014 tarih ve 2013/253-2014/528 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından satın alınan kuaför salon mobilyalarının davalı firma tarafından dava dışı A. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti'nin Bursa adresinden alınarak müvekkilinin Almanya'daki adresine taşındığını, bu taşıma sırasında mobilyaların çoğunun hasar gördüğünü, hasardan kaynaklı zararının karşılanmadığını ileri sürerek 9.780,40 TL maddi tazminatın hasar tarihi olan 13.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacının 34 parça ambalajdan oluşan emtiasını taşıma işini üstlendiğini, taşıma işinde yükleme, istifleme ve ambalajlamanın gönderici tarafından yapıldığını ve taşınan malların hasarlanmasından gönderici firmanın sorumlu olduğunu, müvekkilinin aracının yolda kaza yapmadığını, emtialar üzerinde bir işlem yapılmadığını, taşımanın verilen talimatlara uygun olarak gerçekleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacıya ait emtianın davalı tarafından taşınması sırasında eşyanın hasarlanması sonucu davacının 7.449,15 TL zararının oluştuğu, olaya uygulanması gereken CMR hükümleri dikkate alındığında oluşan hasardan dolayı ambalajlama, yükleme ve istifleme hatası nedeniyle davacının % 60 oranında, bu duruma rağmen taşıma senedine çekince koymadan yükü teslim alıp özen yükümlülüğüne aykırı davranış sergileyen davalının ise % 40 oranında kusurunun bulunduğu, davalı taşıyıcının bu orana tekabül eden hasar miktarından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 2.979,66 TL'nin 10.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 175,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10571
Karar No: 2016/6607
Karar Tarihi: 27.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/10571 E.  ,  2016/6607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların boşandığını, evlendiklerinde yapılan 08/09/2009 tarihli çeyiz senediyle ziynet ve çeyiz eşyalarının davalıya teslim edildiğini, çeyiz senedinde belirtilen eşyaların müvekkiline teslim edilmediği gibi parasal karşılıklarının da ödenmediğini belirterek; çeyiz senedinde yer alan eşyaların aynen iadesine, aksi takdirde bilirkişi raporu ile tespit edilecek bedelin şimdilik 5.000,00 TL'nin faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacı ile her hangi bir çeyiz eşya senedi düzenlenmediğini, belirtilen senetteki imzaların kendisine veya aile efradına ait olmadığını, senedin asılsız olduğunu, davacı ile evlenirken sadece yatak odası takımı alındığını, onunda kullanılmaz hale geldiğinden başka bir kişiye hediye verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; çeyiz senedinde davalının adının yazıldığı, ancak imzasının bulunmadığı, tanık beyanları çerçevesinde teslim olgususun davacı tarafça ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava, çeyiz senedine dayalı kişisel eşyanın iadesine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde; cevap dilekçesi ve tanık beyanıyla dava konusu eşyalardan yatak odası takımının davacı tarafından evlenilirken getirildiği ve davalı tarafından davacıya iade edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle ispat edilen yatak odası takımı yönünden davanın ispatlandığı görülmektedir.

O halde; mahkemece; dava konusu yatak odası takımının davacı tarafından evlenilirken getirildiği ve davalı tarafından davacıya iade edilmediği görülmekle yatak odası takımı yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın tamamen reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.