Esas No: 2021/15647
Karar No: 2023/1838
Karar Tarihi: 30.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/15647 E.  ,  2023/1838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/773 Esas, 2016/300 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz, kasten yaralama suçlarından beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın cinsel amaçlı olarak muhtelif defalar mağdureyi rahatsız ettiği, arkadaşlık yapmak için takip ettiği mağdurenin bileğini tutup çektiği bu suretle üzerine atılı suçları işlediği gözetilmeden hakkında beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğundan bahisle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın kasten yaralama ve cinsel taciz suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; sanığın aşamalardaki savunmalarında mağdurenin kolundan tutmadığını, mağdureye hiç bir şekilde dokunmadığını beyan ettiği, iddia edildiği gibi sanığın mağdurenin çalıştığı kasada para verdiği esnada onun elini tuttuğu hususunun kesin bir şekilde ispat edilemediği, keza mağdurenin kolundan tutmak suretiyle kasten yaralama suçunu işlediği hususunun da sabit olmadığı, mağdurenin kolunda var olduğu belirtilen kızarıklığın iddia edilen eylem nedeniyle olduğu hususunda tam bir vicdani kanaatin oluşmadığı, üzerinde kıyafet olan bir kişinin kolundan sert bir şekilde tutulması durumunda dahi vücutta bir kızarıklıktan ziyade morarma olması gerektiği, kıyafetli bir kişinin kolunun tutulmasında kolda kızarıklık olmasının makul görülmediği, koldaki kızarıklığın iş hayatında veya evde veya dışarıda bir yere çarpmak suretiyle de oluşabileceği bu hususa ilişkin mahkumiyet verilmesine yetecek kadar mahkemece yüzde yüz bir vicdani kanaat oluşmadığı değerlendirilerek sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında kurulan hükümlerde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Sanık hakkında cinsel taciz ve kasten yaralama suçlarından beraat hükmü kurulurken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 inci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçenin (2) numaralı bölümde açıklanan nedenle Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/773 Esas, 2016/300 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (1) numaralı bendine "Sanığın kasten yaralama ve cinsel taciz suçlarını işlediği sabit olmadığından" ibaresinden sonra gelmek üzere "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün Tebliğname'ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.03.2023 tarihinde karar verildi.