Esas No: 2022/2498
Karar No: 2023/6411
Karar Tarihi: 02.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2498 E.  ,  2023/6411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/228 Esas, 2022/356 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/68 E., 2021/395 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının davacının telif hakları sahibi oldukları çok sayıda filmi aralarında herhangi bir gösterim hakkı sözleşmesi olmaksızın izinsiz olarak davalı şirketin sahibi olduğu TV kanallarında gösterimlerinin yapıldığını, izinsiz gösterimler öğrenilir öğrenilmez derhal telefon ve elektronik posta ile davalı şirket yetkililerinin uyarıldığını, uyarılara rağmen bazı filmlerin defalarca yayınlandığını, bu ihlalin yüzü aşkın film için söz konusu olduğunu, izinsiz gösterimlerin her bir film için en az iki kez olmak üzere bazı filmler için altı - yedi kez olduğunu, filmlerin davalı şirketçe yayınlanan D. SMART adlı dergilerde yayın gün ve saatini gösterir biçimde yer aldığını, zararın giderileceği vaadinin de bunca süredir yerine getirilmediğini ileri sürerek belirsiz alacak davası olarak şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının davada pasif husumeti bulunmadığını, müvekkili şirketinin Radyo Televizyon Üst Kurulu (RTÜK) nezdinde verilmiş herhangi bir yayın lisansı bulunmadığını, müvekkilinin bir yayıncı kuruluş olmadığını, bu hususun RTÜK kayıtları incelendiğinde net bir şekilde görüleceğini, ayrıca davacının iddia ettiği filmlerin müvekkili şirket tarafından yayınlandığının ispat edilmesi gerektiğini, davacının dosyaya bu iddiasına yönelik herhangi bir belge de sunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile D Smart dergisinde filmlerin yayınlayacağı kanalların Blu Tv, Yeşilçam smart, movie smart Yeşilçam, smart Sinetürk olduğunun bildirildiği, yine bu firmalar ile davalı arasında direkt bir bağlantı olduğuna dair davacı tarafından delil sunulmadığı, dergi içeriğine göre yayınlandığı iddia olunan filmleri yayınlayan televizyon kanallarının davalıya ait olmadığı, RTÜK kayıtlarına göre davalının yayıncı kuruluş olmadığı ve hissesi bulunan yayıncı kuruluşlarında bu dergide yer alan D Smart uydu platformu ile bağlantısının tespit edilemediği, davacı tarafından ileri sürülen muvazaa iddiasının ispat edilemediği, dolayısıyla davacı tarafça yapılacak basit bir araştırma sonucunda yayıncıların kolayca tespit edilebileceği, bu nedenle davalı tarafından ileri sürülen pasif husumet itirazının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemenin pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine dair kararının dosyadaki deliller, davalı beyanları ve hatta İlk Derece Mahkemesinin olguları kabulü uyarınca hatalı olduğunu, davalının gösterim lisansı olmasa bile çok sayıda TV kanalıyla platform ortaklıkları olduğu hususunun davalının da kabulünde olduğunu, davalı şirketin davacı ve diğer film şirketleriyle yaptığı yayın hakkı sözleşmeleri davalının film tedarikçisi olduğunun kanıtı olduğunu ve bu konudaki delilleri dosyaya sunduklarını, dava dışı Blu Tv İletişim Hizmetleri'ne gönderilen 2018 tarihli ihtara verilen cevapta "Gösterimini yaptıkları filmleri ... İletişim Hizmetleri A.Ş.'den alınan devir sözleşmesine istinaden yayınladıklarının" belirtildiğini, davalının yayın lisansı olmasa da gösterim hakkı devir sözleşmeleri yapan davalının davada husumetinin bulunduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının film tedarikçisi olduğu, ancak davalı ile dava dışı yayıncı şirketlerin farklı tüzel kişilik olduğu, iş adreslerinin, şirketin yönetim kurulu ve yetkililerinin farklı olduğu, dolayısıyla yayıncı kuruluş ile bir bağlantılarının tespit edilemediği, RTÜK kayıtlarına göre davalının yayıncı kuruluş olmadığı ve hissesi bulanan yayıncı kuruluşlarında bu dergide yer alan D Smart uydu platformu ile bağlantısının tespit edilemediği, iddia olunan filmlerin yayınlandığı ileri sürülen televizyon kanallarının davalıya ait olmadığı, tüm bu hususlar gözönüne alındığında İlk Derece Mahkemesince verilen pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine dair karar yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı ... gösterimiyle iştigal eden, şirketlerinin tedarikçisi ve platformun işletmecisi olduğunu, davalı ... ... A.Ş. hissedarı olup eşgüdümle hareket ettiği çok sayıdaki tv kanalına film tedarikçiliği yaptığını, bu kanalların olduğu platformun da işletmecisi olduğunu, davalı şirkete husumet yöneltilmesinin haklı olduğunu, yayın lisansı olmayan davalının yayın için onlarca sözleşme yapmış olmasının açıklanamadığını, RTÜK yazısında davalı şirketin platformdaki 18 yayıncı tv şirketin hissedarı olduğu bilgisi, davalı şirketle aralarındaki organik bağa kesin kanıt olduğunu, bu durum aynı platformda, aynı iradeyle yönlendirilen davalı şirketle yayıncı şirketler arasındaki amaç, çıkar birliğine (muvazaaya) açık, kesin kanıt oluşturduğunu, tedarikçi, platform isletmecisi davalı şirketle, yayıncı şirketler birbirlerini perdeleyen çalışma tarzıyla, alacaklılarına hedef olmamak, kapatılmak gibi cezalara muhatap olmamak amacıyla, hakkı kötüye kullanıldığını Mahkemece tek yanlı, delille irtibatı kurulmayan, soyut, gerekçeler tekrarlanıp, davacı lehindeki delil ve olgular görmezden gelinerek, davalının yayıncı kuruluş olmadığı, yayıncı kuruluşların D Smart uydu platformuyla bağlantısının ve muvazaa iddiasının ispat edilemediği" belirtilerek, davalıya husumeti bulunmadığının belirtildiğini, bu durumun aksini ispat eden ihtar, bilirkişi raporu, RTÜK yazısı, davalının, kısmi kabulü hatta Mahkemenin ... ... A.Ş.’nin hissedarı olduğu platformdaki yayıncı şirketlerin, "davalının film tedarikçisi olduğu" kabulüne karşılık, Mahkemenin pasif husumet yokluğundan davanın reddine dair kararı delile dayanmadığını, dosya kapsamına tümüyle aykırı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının telif haklarına sahip olduğu filmlerin izinsiz gösterimlerinin yapılması nedeniyle uğranılan zararın tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.