erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/12073
Karar No: 2010/391
Karar Tarihi: 18.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/12073 E.  ,  2010/391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü ... ve savunmanının yüzüne karşı verilen 07.12.2006 tarihli hükümde temyiz mercii ve yöntemi usulüne uygun gösterilmediği anlaşıldığından, adı geçen hükümlünün 19.1.2007 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabulü ile yapılan incelemede;

Yakınan ...’a karşı eylem nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve hakimler kurulunun takdirine göre, hükümlü ...’ın ve hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

Yakınanlar ..., ... ve ...’a karşı eylemler nedeniyle kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hükümlüler ve arkadaşlarının yakınan ...’ı silah ve bıçak zoruyla bulunduğu yerden zorla tren yoluna götürüp yağmaladıklarının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 149/1, a, c maddesinde belirtilen nitelikli yağma suçu yanında anılan yasanın 109/2, 3, a, b maddesinde tanımlanan kişiyi özgürlüğünden yoksun kılma suçunu da oluşturduğu ve bu suç yönünden de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleri, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek yakınanlar ... ve ...’a yönelik eylemler nedeniyle kurulan hükümlerde yazılı biçimde uygulama yapılması,

3- Hükümlülerin yağma eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 497/2, 59. maddelerine göre 01.06 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı yasanın aynı suça uyan 149/1, a, c, 62/1; 109/2, 3, a, b, 62/1; hırsızlık eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/4-son, 522/1, 59. maddelerine göre, 5237 sayılı TCY.nın anılan suça uyan 142/2-f, 143/1, 62/1. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, yağma suçu yönünden 5237 sayılı Yasanın, hırsızlık suçu yönünden ise 765 sayılı Yasa hükümlerinin, hükümlüler yararına olduğunun gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...’ın ve hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlüler lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 18/1/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15612
Karar No: 2014/34658
Karar Tarihi: 30.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/15612 E.  ,  2014/34658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/270735

MAHKEMESİ : Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2012

NUMARASI : 2011/108 (E) ve 2012/146 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılanın olaydan sonra alınan geçici raporunda "bilinci bulanık , genel durumu kötü, hayati tehlikesi vardır" şeklinde düzenlendiği olaydan sonra katılanın beyin cerrahi bölümünde tedavi gördüğünün anlaşılmasına rağmen katılandaki yaralanmanın yaşamsal tehlike oluşturup oluşturmadığı hususunda rapor alınmadığı anlaşılmakla katılanın tüm tedavi evrakları birlikte değerlendirilerek adli raporun düzenlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken ortepedi uzmanından kemik kırığı ile ilgili olarak alınan rapora dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Katılan Osman'ın, eski eşi Zeynep'in evinin balkonuna izinsiz girmesi ve eve girmek istemesi üzerine olay yerinde bulunan sanığın, katılanı doktor raporunda belirlenen şekilde yaraladığı, katılanın konut dokunulmazlığını ihlal ettiğinin kabul edilmesine rağmen sanık hakkında TCK'nin 25, 27 ve 29. madde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin kararda tartışılmaması,

3) Katılanın yaralanması ile ilgili 09.02.2011 tarihli Kahramanmaraş Devlet Hastanesinden verilen raporda "sol ulna 1/3 distal diafiz kemik kırığının hayat fonksiyonlarını 2. derece etkileyeceğinin" tespit edilmesine rağmen hükümde kemik kırığının 6. derece olduğundan bahsedilerek sanığın cezasından (1/4) artırım yapılmak suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

4) Sanığın, tekerrüre esas alınan mahkumiyeti ile ilgili Kahramanmaraş Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen ilamında, fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmadığından 5237 sayılı TCK'nin 58/5. maddesi gereğince sanığa tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

5) Kabule göre de sanığa verilen cezanın 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası yerine 18 ay 22 gün hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. ve 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere ve isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/444
Karar No: 2015/1471
Karar Tarihi: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/444 E.  ,  2015/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2013/12981
Karar No: 2014/6761
Karar Tarihi: 04.06.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/12981 E.  ,  2014/6761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2013/12981

Karar No : 2014/6761

Tebliğname No : 9 - 2012/186428

osya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 268. maddesinde tanımlanan başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşması için, failin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanması gerektiği, somut olayda; kesinleşmiş hapis cezalarının infazı için aranan sanığın kimlik kontrolü sırasında yakalanmasını engellemek amacıyla kardeşine ait kimliği gösterip kendisini kardeşinin ismiyle tanıtması şeklinde gerçekleşen olayda eyleminin TCK'nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçunu oluşturacağı hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04.06.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Suç tarihinde yargılanmakta olduğu İzmir Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/436 Esas sayılı dosyasında yakalaması olduğu için aranmakta olan sanığın, bulunduğu kahvehanede kimlik kontrolü yapan polis memurlarına kardeşine ait kimliği ibraz ettiği, kimlikteki fotoğrafın sanığa benzemediğini farkeden görevlilere sanığın herhangi bir tutanak tutulmadan şifahi olarak kardeşine ait kimliği ibraz ettiğini ve gerçek isminin H.. Y.. olduğunu beyan ettiği ve sanığın gerçek ismi ile yakalama tutanığının düzenlendiği olayda; sanığın kesinleşmiş beş ayrı ilamat numarası yanında yargılaması devam eden yukarda esas numarası belirtilen dosyada kovuşturmadan kurtulmak, kovuşturma yapılmasını, kovuşturmanın devamını engellemek amacıyla kardeşine ait kimlik ile kendisini tanıtarak başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunu işlediği, kimlikteki fotoğraftaki şahsa benzemediğini anlayan polis memurlarına sanığın hemen gerçek kimliğini beyan etmesi ve sahte olarak bir belgenin düzenlenmemesi nedeniyle TCK'nın 206. maddesindeki resmi belge düzenlenmesinde yalan beyan suçunun oluşmadığı, yakalama tutanağının sanığın gerçek kimliği ile düzenlendiği ve içeriği itibariyle sahte olmayan ve olayın oluş biçimini anlatan TCK'nın 268. maddesindeki başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçunun delili niteliğinde gerçek bir belge olduğu, bu nedenle sanığın TCK'nın 268. maddesi ile cezalandırılması gerektiği, yerel mahkemenin uygulamasının doğru olduğu, hükmün onanması gerektiği kanaatinde olduğumdan; sayın çoğunluğun hükmün bozulmasına ilişkin görüşlerine katılmıyorum.04.06.2014
Esas No: 2012/5011
Karar No: 2013/3600
Karar Tarihi: 29.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/5011 E.  ,  2013/3600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Suçun kesintisiz suçlardan olması sebebiyle, suç tarihinin hukuki kesin- tinin gerçekleştiği 09.01.2009 iddianame tarihi olacağı gözetilmeden gerekçeli karar baş- lığında 16.10.2008 tarihi olarak yazılması,

2- Mahkemece 24.07.2009 günü suç mahallinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ...'a yemini yaptırılmamak suretiyle CMK.nun 64/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

3- Suçtan doğrudan zarar görmeyen hazinenin davaya katılamayacağı gö- zetilmeden, katılma kararı verilip lehine vekalet ücreti tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7968
Karar No: 2016/14054
Karar Tarihi: 20.10.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/7968 E.  ,  2016/14054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

31/12/2007 tarihli suç tutanağında sayaç bağlantılarının normal olduğuna dair tespitte bulunulduğu ve soruşturma aşamasında dinlenen tutanak düzenleyici tanıkların da tutanak içeriğini doğruladıkları, sanığın yaklaşık bir yıldır tutanağa konu meskende ikamet ettiğinin savcılıktaki alınan beyanları ve kolluk tutanağı ile sabit olduğu, hükme dayanak yapılan 18/08/2008 tarihli bilirkişi raporunda ise; tutanak tarihi itibariyle sayaçta gözüken tüketimin bir meskenin bir yılık elektrik sarfiyatını karşılayacak ölçüde olduğu, yani sanığın tutanaktan önce elektriği düzgün şekilde kullandığı hususlarının belirtilmesi karşısında; atılı suçun unsurlarının ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6174
Karar No: 2015/20017
Karar Tarihi: 02.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/6174 E.  ,  2015/20017 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-davacı kadının temyiz dilekçesi, davacı-davalı erkeğin “.... Mahallesi, .... Sokak,....” adresine tebliğe çıkarılmış, muhatap adreste olmadığından 12.02.2015 tarihinde tebligat evrakı iade edilmiştir. Mahkemece, bu kez aynı adrese Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılmıştır. Davacı-davalı erkek 11.09.2014 tarihli oturumda yeni adresinin “.....” olduğunu beyan etmiştir. Davacı-davalı erkeğin bildirdiği bu adrese tebligat yapılması gerekirken, dosyada mevcut eski adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebligat usulsüzdür. Açıklanan nedenlerle davalı-davacı kadının temyiz dilekçesinin davacı-davalı erkeğin 11.09.2014 tarihli oturumda bildirdiği adresine tebliğ edilip, cevap süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 02.11.2015 (Pzt.)

....
Esas No: 2015/443
Karar No: 2015/1470
Karar Tarihi: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/443 E.  ,  2015/1470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2017/30522
Karar No: 2020/7527
Karar Tarihi: 23.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/30522 E.  ,  2020/7527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı şirket bünyesinde 01/06/2005 tarihinde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin 25/04/2014 tarihinde işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun “Yıllık ücretli izin hakkı ve izin süreleri” başlığını taşıyan 53. maddesine göre; “şyerinde işe başladığı günden itibaren, deneme süresi de içinde olmak üzere, en az bir yıl çalışmış olan işçilere yıllık ücretli izin verilir. Yıllık ücretli izin hakkından vazgeçilemez. Niteliklerinden ötürü bir yıldan az süren mevsimlik veya kampanya işlerinde çalışanlara bu Kanunun yıllık ücretli izinlere ilişkin hükümleri uygulanmaz. İşçilere verilecek yıllık ücretli izin süresi, hizmet süresi;

a) Bir yıldan beş yıla kadar (beş yıl dahil) olanlara ondört günden,

b) Beş yıldan fazla onbeş yıldan az olanlara yirmi günden,

c) Onbeş yıl (dahil) ve daha fazla olanlara yirmialtı günden,

Az olamaz. (Ek cümle: 10/9/2014-6552/5 md.) Yer altı işlerinde çalışan işçilerin yıllık ücretli izin süreleri dörder gün arttırılarak uygulanır.

Ancak onsekiz ve daha küçük yaştaki işçilerle elli ve daha yukarı yaştaki işçilere verilecek yıllık ücretli izin süresi yirmi günden az olamaz.

Yıllık izin süreleri iş sözleşmeleri ve toplu iş sözleşmeleri ile artırılabilir.”

Söz konusu yasal düzenleme dikkate alındığında, davacının yedi tam yıl çalışma süresine göre 110 gün yıllık izne hak kazandığının kabulü gerekirken, 140 gün izne hak kazandığı belirlenmiştir. Dosya kapsamından davacının onsekiz yaş ve daha küçük, yahut elli yaş ve daha yukarı yaştaki işçilerden de olmadığı açıkça anlaşıldığından, davacının hak kazandığı izin süresinin 110 gün olarak kabulü gerektiği açıktır. Mahkemece hatalı hesaplama yapılarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/24424
Karar No: 2012/29710
Karar Tarihi: 13.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/24424 E.  ,  2012/29710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müsaderesi talep edilen nakil vasıtasının bilinen değeri itibariyle hükmün temyizi kabil olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1)Sanığın yargılamanın aşamalarında değişmeyen savunmasında, suça konu emvali yayladaki orman arazisinden kestiğini beyan etmesine, emval üzerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda suça konu emvalin müstakil kökü olmayıp ocaklar halinde yetişen meşe baltalığında meydana gelen dal odunu vasfındaki sürgünlerden elde edildiğinin, kesimle baltalığın hayatiyetine kaybetmeyeceğinin belirtilmesine göre sanığın emvali temin ettiği yerin orman olup olmadığının tesbitiyle orman olduğunun belirlenmesi halinde eyleminin 6831 sayılı Orman Kanununun 91/5. maddesi kapsamında kalıp hükümden sonra 14/4/2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesinde yapılan değişiklik de nazara alınarak bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Kabule göre de, sanığın önceki mahkumiyetinin silinme koşullarının oluştuğunun gözetilmeden diğer objektif ve subjektif koşulların mevcudiyeti değerlendirilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10877
Karar No: 2012/36518
Karar Tarihi: 05.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/10877 E.  ,  2012/36518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eylemi nedeniyle katılanda hem kemik kırığı hem hayati tahlike meydana gelmiş olup, sanığın ağır netice olan hayati tehlike nedeniyle cezalandırılması ile yetinilmesi gerekirken, sanığa verilen cezanın ayrıca kemik kırığı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi gereğince arttırılması usul ve yasaya aykırı isede sanık hakkında tayin edilen cezanın 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d-son maddesi gereğince 5 yıl hapis cezasından az olamayacağı ve bu madde uygulamasıyla 5 yıl hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, sonuç ceza doğru olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık müdafiinin temyiz itirazları, oluşa yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12509
Karar No: 2019/21531
Karar Tarihi: 26.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/12509 E.  ,  2019/21531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'ya karşı, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a karşı kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

a) Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, iddianamede talep edilmediği halde, 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

b) Mağdur hakkında Siverek Devlet Hastanesi beyin cerrahi uzmanı tarafından tanzim edilen 30.12.2011 tarihli adli raporda; “hastanın meydana gelen frontal çökme kırığı nedeni ile hayati tehlike atlattığı” tespiti yapılmasına rağmen, Diyarbakır Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 17.03.2014 tarihli adli raporunda; “kişide frontal sinüs anterior duvarında kırığa neden olan yaralanmasının; hayati tehlike oluşturmadığı”

belirtildiğinden, mağdur hakkında verilen adli raporların çelişkili olup, denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunmadığının anlaşılması karşısında, tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa grafilerinin temin edilerek Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek, yaralanmasının hayati tehlike oluşturup oluşturmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kati raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza açısından sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 26.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/13490
Karar No: 2020/128
Karar Tarihi: 06.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/13490 E.  ,  2020/128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : İstinaf isteminin esastan reddi

Samsun 1. Çocuk Mahkemesinin 2017/498 Esas ve 2018/217 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 28.02.2019 gün, 2018/3419 Esas ve 2019/632 Karar sayılı "Esastan Red" ve 20.03.2019 gün, 2018/3419 Esas ve 2019/632 Karar sayılı "Temyiz İsteminin Reddi "kararlarına karşı, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

Hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizlerinin mümkün olmadığı, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 28.02.2019 tarihli, 2018/3419 Esas ve 2019/632 Karar sayılı hükmüne yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından CMK'nun 296/1. maddesi ile verilen yetkiye dayanılarak reddedildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin CMK'nun 296/2. maddesindeki düzenleme ile temyizi kabil hale getirilen bu karara karşı temyiz talebinde bulunduğu, Bölge Adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 20.03.2019 tarihli, 2018/3419 Esas ve 2019/632 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla, CMK'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 06.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.