erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/9981
Karar No: 2016/3552
Karar Tarihi: 11.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/9981 E.  ,  2016/3552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, olay tarihinde on yaşındaki mağdureyi bisiklete bindirerek gezdirdiği esnada ona kadın hastalıkları ile ilgili bölümde okuduğunu belirterek, kızların ergenlik çağına girdiğinde vücutlarında meydana gelen değişikliklerden bahsedip mağdureyi kontrol etme bahanesiyle elini kilotunun içerisine sokarak cinsel organını, sırtını ve kalçasını okşadığı eyleminden dolayı, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 30.03.2012 tarihli raporuna göre mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun anlaşılması karşısında, temel ceza belirlenirken TCK'nın 61. maddesinde belirtildiği gibi suçtan doğan zararın ağırlığı da göz önünde bulundurulup, hakkaniyet ve orantılılık koşuluda nazara alınarak alt sınırdan makul bir şekilde uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde alt sınırdan hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/705
Karar No: 2015/1545
Karar Tarihi: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/705 E.  ,  2015/1545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2017/2992
Karar No: 2017/6867
Karar Tarihi: 13.06.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/2992 E.  ,  2017/6867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 13.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7142
Karar No: 2017/5439
Karar Tarihi: 15.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/7142 E.  ,  2017/5439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 11. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının Türkiye'de ikametgahının bulunmadığı bu nedenle nüfusa kayıtlı olduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise kısıtlı adayının ... il sınırı dahilinde herhangi bir yerleşim yerinin bulunmadığı, yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının ... ilinde gayrimenkulleri olduğu, söz konusu gayrimenkullerde zaman zaman bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 41. maddesine göre “Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde ..., ... veya ... mahkemelerinden birinde görülür.”

Dosya kapsamından kısıtlı adayının ... yaşadığı anlaşılmakta ise de kısıtlı adayının ..., ...'de evinin olduğu ve Türkiye'de sakin olduğu yerin bu yer olduğu anlaşılmakla uyuşmazlığın ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/06/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4152
Karar No: 2017/9718
Karar Tarihi: 21.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/4152 E.  ,  2017/9718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 22/11/2013 havale tarihli dava dilekçesi ile davacı adına kayıtlı olan ... ili, ... ilçesi, ...köyü ... ada ... parsel sayılı 17467 m2 taşınmazın orman ile ilgisi olmadığı halde, 2013 yılında 56 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan orman kadastro çalışması sonucunda orman sınırı içinde bırakıldığını belirterek, taşınmazın orman sınırı dışına çıkarılmasına karar verilmesi istemiyle dava açmış, mahkemece orman kadastrosuna itiraz davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 1949 yılında keşinleşen orman kadastrosu, 1951 yılında 5653 sayılı Kanuna göre makiye ayırma işlemi, 24/10/2013 tarihinde 30 gün süre ile ilan edilip eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve sınırlaması yapılmış ormanlarda aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması, 1992 yılında kesinleşen arazi kadastrosu vardır.

Dava, orman kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi kurulu raporuna göre çekişmeli taşınmazın 1948 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içinde olduğu, 2013 yılında yapılan orman kadastrosu ve aplikasyon çalışmasında da durumun değişmediği, taşınmaz ile ilgili yeni bir orman sınırı içine alma işleminin bulunmadığı, 02.09.1986 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması hakkındaki Yönetmeliğin 44. ve 25523 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 15.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmeliğin 43 ve devamı maddelerine göre, aplikasyon işleminin de davacılara yeni dava hakkı vermeyeceği, ilk orman kadastrosuna itiraz için hakdüşürücü sürenin çoktan geçtiği gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır, ancak kadastro mahkemesince 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücreti hesaplanmış olması doğru değil ise bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak, bunun yerine “3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince takdir edilen 500.-TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara müştereken verilmesine" sözleri yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 21/11/2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/8033
Karar No: 2015/3918
Karar Tarihi: 20.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/8033 E.  ,  2015/3918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2013/1919-2014/190

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece HMK'nun 9. maddesi gereğince yetkili icra dairesinin Tarsus İcra Dairesi olduğu bu nedenle davacı tarafça geçerli bir icra takibinin yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili 24.07.2013 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile toplam 34.500 TL kira alacağının tahsilini istemiştir. Davalı süresinde yaptığı itirazında yetkili icra dairesinin Tarsus İcra Dairesi olduğunu, ayrıca kira borcu da bulunmadığını belirtmiştir. Kira alacağı davalarında hangi mahkemenin yetkili olduğu genel yetki kurallarına göre belirlenir. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'unun 6.maddesinde (H.U.M.K.nun 9.maddesi) genel yetkili mahkeme belirlenmiştir. Bundan ayrı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanun'unun 89/1 maddesinde (B.K.nun 73.maddesi) '' Borcun ifa yeri, tarafların açık veya örtülü iradelerine göre belirlenir. Aksine bir anlaşma yoksa, aşağıdaki hükümler uygulanır; (1) Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edilir '' düzenlemesi bulunmaktadır. Yine 6100 sayılı HMK'nun 10. maddesinde '' Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir'' düzenlemesi bulunmakta olup, kira borcu alacaklıya götürülerek ödenmesi gereken borçlardan olması nedeniyle, davacının yerleşim yeri mahkemesi de (icra dairesi de) yetkilidir. Davanın konusu sözleşmeden doğan para borcu olup da sözleşmede aksi kararlaştırılmamış ise bu para borcu alacaklının (davacının) ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ödenir. Bu nedenle davacı alacaklının yerleşim yerinde takip yapmasında bir usulsüzlük bulunmadığından işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, geçerli takip bulunmadığı belirtilerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11980
Karar No: 2016/11884
Karar Tarihi: 05.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/11980 E.  ,  2016/11884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/11/2015 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 27/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi gereğince idari yargı yerinde ancak ilgili idari kurum aleyhine dava açılabilir. Bu yasal düzenlemeye göre, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişiler aleyhine idare mahkemelerinde dava açılamaz. Şu halde gerçek kişi aleyhine açılan eldeki davanın görüm ve çözüm yeri idari yargı yeri olmayıp adli yargı yeridir. Mahkemece işin esasına girilip toplanan delillerle birlikte varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken açıklanan olgular gözetilmeden yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9271
Karar No: 2012/13290
Karar Tarihi: 19.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/9271 E.  ,  2012/13290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, cahil, yaşlı ve bakıma muhtaç olduğunu, kayden malik olduğu 166 ada 140, 171 ada 26 ve 172 ada 1, parsel sayılı taşınmazlarını gelini olan davalıya kendisine ölünceye kadar bakacağı yolunda yarattığı inanç nedeniyle temlik ettiğini, davalıya yapılan temlikler esnasında kandırıldığını, gerçek iradesinin satış olmadığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hile hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davanın yasal süresi içinde açılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/2589
Karar No: 2009/4309
Karar Tarihi: 13.07.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2589 E.  ,  2009/4309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Davacı-k.davalı :... Vek. Av. ...

Davalı-k.davacı :... Vek. Av. ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı-karşı davalı vekili tarafından Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 2008/224 E-2008/252 K. sayılı hükmün tavzihi istenmiş ve mahkemece, 18.12.2008 havale tarihli dilekçe ile istenen tavzih istemi kabul edilerek, kararın hüküm fıkrasının 1. fıkrasının “64.000 DM’nin 10.02.1999 ödeme tarihindeki TL karşılığının bu tarihten itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesi” şeklinde olduğunun tavzihine karar verilmiştir.

Yerel mahkemece verilen 28.05.2008 gün, 2008/224 E-2008/252 K. sayılı karar 31.07.2008 tarihinde taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Kararın hüküm fıkrasının “Davacı tarafından ödendiği belirlenen 64.000 DM’nin 10.02.1999 ödeme tarihindeki TL karşılığının faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, mahrum kalınan kira geliri ile ilgili talebin reddine” içerikli (1.) bendinde mahkemece hüküm altına alınan alacağa uygulanan temerrüt faizinin başlangıç tarihinin ve cinsinin gösterilmemiş olması sebebiyle tavzih istemiyle yapılan başvuru kabul edilerek temerrüt faizinin başlangıcı “10.02.1999” gösterilmek suretiyle kesinleşen kararın belirtilen hüküm fıkrası 02.01.2009 tarihli kararla düzeltilmiştir.

Hangi hallerde mahkemece verilen bir hükmün tavzihinin istenebileceği HUMK’nın 455. maddesinde gösterilmiştir. Buna göre, önceden verilip kesinleşmiş olan hüküm, tavzih yoluyla sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. Hakimin ilk kararda unuttuğu talep konusu hakkında, tavzih yoluyla yeninden hüküm kurması ve dolayısıyla tefhim ettiği hükmü değiştirmesi HUMK’nın 455. maddesi hükmüne aykırı olur. Tavzih yoluyla mahkeme kararının müphem ve açık olmayan veya çelişik fıkralar içeren hükümlerin tavzihi istenebilir.

...

./..

s.2

15.H.D.

2009/2589

2009/4309

Az yukarıda açıklandığı gibi, somut olayda mahkemece, davası kabul edilen alacağa uygulanan temerrüt faizinin unutulan başlangıç tarihinin 02.01.2009 tarihli kararla yazılı şekilde düzeltilmesi ve 2008/224 E, 2008/252 K. sayılı kesinleşen hükme ilave edilmesi doğru olmamıştır. Bu sebeplerle, tavzih isteminin mahkemece reddi gerekir.

Açıklanan sebeplerle mahkemece verilen 02.01.2009 tarihli kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı-karşı davacı ... vekilinin temyiz itirazının kabulüne ve Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 2008/224 E-2008/252 K. sayılı kesinleşmiş kararın (3.) sahifesine yazılan 02.01.2009 tarihli tavzih kararının bozularak ortadan kaldırılmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacı ...’ya geri verilmesine, 13.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2015/431
Karar No: 2015/1460
Karar Tarihi: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/431 E.  ,  2015/1460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2020/1364
Karar No: 2020/2447
Karar Tarihi: 02.07.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/1364 E.  ,  2020/2447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada.......Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

.......Mahkemesinin 10.01.2018 tarih ve 2017/455 E. - 2018/38 K. sayılı kararı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ....... vasi olarak atanmıştır.

Vasi adayı, 11.11.2019 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlıya kendisinin bakması nedeniyle kendisinin kısıtlıya vasi olarak atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

...... 18.11.2019 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin ....... olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

..... Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usûlünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ....... TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasi adayının talebi ile ilgili karar vermekte Perşembe Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Perşembe Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10821
Karar No: 2016/4435
Karar Tarihi: 20.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/10821 E.  ,  2016/4435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 17.03.2015 gün ve saatte temyiz eden ... vekili Avukat ... ..., vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Önceki günlü geri çevirme kararı gereği gibi yerine getirilmemiştir. Çekişmeli taşınmaza komşu 889 parsel sayılı taşınmazda 326/2400 payın ... oğlu ...'e, ...'ten de ...'a yapılan kayden satışlara ait resmi senetler ve dayanağı vekaletnameler de dahil olmak üzere belirtilen satış işlemlerine ilişkin başkaca kayıt ve belgeler de istenilmiş olmasına rağmen Tapu Müdürlüğün'ce gönderilmemiş; bu eksikliklerin giderilmediği davacı ... tarafından da 27.04.2015 havale tarihli dilekçe ile bildirilmiş olmasına rağmen ilgili hakim tarafından gelen cevaplar denetlenmemiş ve eksiklik olup olmadığı belirlenmemiştir. Bu nedenle yukarıda belirtilen satışlara ait kayıt ve belgelerin Tapu Müdürlüğünden istenilmesi, yeniden geri çevirmeye sebebiyet verilmemesi için gelen cevapların ilgili hakim tarafından bizzat kontrol edilmesi, aksi halde ilgililerin yasal sorumluluklarının doğacağının göz önüne alınması bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.