erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/94
Karar No: 2017/687
Karar Tarihi: 24.01.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/94 E.  ,  2017/687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek arsanın rayiç değerinin tespiti yapılarak, bu bedelin yasal faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı kanunun 12. Maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanununa eklenen geçici 10. maddesi ile “... ili, ... ilçesi sınırları içerisinde bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce bu Kanuna göre ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi hâlinde; arsa veya konut tahsisi için ödenen bedeller, ilgili idarece yapılacak tebligatı müteakip en geç üç ay içerisinde, ödeme gününden itibaren hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte hak sahiplerine veya kanuni mirasçılarına ödenir. Hak sahipleri bunun dışında ilgili idareden herhangi bir hak, bedel ve tazminat talebinde bulunamazlar.

Bu maddenin birinci fıkrası hükmü; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce hak sahipleri tarafından, ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi nedenleriyle arsa veya konutların adlarına tescili, bedel veya tazminat ve benzeri taleplerle açılan ve henüz kesinleşmeyen her türlü davada da uygulanır. Bu hükmün mahkemelerce uygulanması nedeniyle reddedilen davaların yargılama giderleri davalı idare tarafından ödenir. Bu madde kapsamında kalan davalarda mahkeme harçları ile her türlü vekâlet ücreti maktu olarak belirlenir.” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece, anılan yasa kuralı uyarınca değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. Bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16926
Karar No: 2014/13300
Karar Tarihi: 26.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/16926 E.  ,  2014/13300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 6352 sayılı Yasanın geçici 1/1-b maddesi gereğince verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararı davayı sona erdiren nihai bir karar olmadığından, temyizi mümkün bulunmayıp itiraza tabi olduğu cihetle, gereği mahallinde değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2373
Karar No: 2018/14777
Karar Tarihi: 24.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/2373 E.  ,  2018/14777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın müşteki ile cami bahçesinde oturup çay içtikleri esnada müştekiden konuşmak bahanesiyle aldığı cep telefonunu geri getirmediğinin anlaşılması karşısında, suça konu yerin niteliği araştırılmak ve gerekirse mahallinde keşif yapmak suretiyle belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına 24.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/16432
Karar No: 2012/3121
Karar Tarihi: 05.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/16432 E.  ,  2012/3121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... köyünde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan kadastro çalışmalarında orman alanlarının kısmi ilana çıkartıldığını, dava dilekçesine ekli krokide işaretli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu halde orman sınırları dışında bırakıldığını belirterek, orman niteliğiyle Hazine adına tescilini istemiştir. Dava konusu taşınmaz kadastro müdürlüğünce tespit edilerek tutanağı mahkemeye gönderildikten sonra yapılan yargılama sonunda mahkemece; çekişmeli 101 ada 3 nolu parselin orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne ve 101 ada 3 nolu 2709,12 m2 yüzölçümlü parselin aynı parsel numarası ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından orman bütünlüğünün sağlanması bakımından çekişmeli parselin 101 ada 1 nolu orman parseline ilave edilerek tesciline karar verilmesi gereğine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmış, çekişmeli taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve taşınmazların ayrılması ve birleştirilmesi idari nitelikte işlem olmasına, Orman Yönetiminin talebi üzerine tapu sicil müdürlüğünce, orman niteliğiyle tesciline karar verilen 101 ada 3 nolu parselin 101 ada 1 nolu orman parseline eklenmesi her zaman sağlanabileceğinden, yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/14928
Karar No: 2012/39828
Karar Tarihi: 25.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/14928 E.  ,  2012/39828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Dolandırıcılık suçunda failin hileli hareketleri sonucu sakatlanmış irade neticesinde kişiye ait malvarlığının mülkiyetinin devri, buna karşılık hırsızlık suçunda ise; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Somut olayda; katılanın özel aracıyla seyir halindeyken, sanığın katılanın aracını durdurup kendisini çarşı merkezine kadar götürmesini istediği, daha önceden planladıkları şekilde kimliği tespit edilemeyen diğer sanığın bulunduğu yere geldiğinde inmek istediğini söyleyerek aracın durmasını sağladığı, diğer sanığın katılanın yanına gelerek polis kimliği gösterip sivil polis olduğunu söyleyip kimliğini sorduğu ve katılanın cebindeki paraları çıkarmasını istediği, paraların sahte olup olmadığını sorduktan sonra karakola gideceklerini söylediği, katılanın aracıyla hareket ettikleri, bir caminin yanına geldiklerinde katılana sen camide iki rekat namaz kıl gel, seni bekliyoruz diyerek katılanı yanlarından uzaklaştırdıktan sonra olay yerinden kaçmaları şeklinde gerçekleşen olayda dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanıklar müdafiinin yargılama aşamasında lehe olan hükümlerin uygulanması talebi bulunmasına rağmen TCK'nun 62.maddesi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/4967
Karar No: 2022/7750
Karar Tarihi: 25.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/4967 E.  ,  2022/7750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı adına "balık, kabuklu deniz hayvanları" üzerine kurulu davalı işverene ait işyerinden 02.08.2011-31.12.2011 tarihleri arasında kısmi olarak Kuruma bildirilen hizmet süresinin bulunduğu, 01.12.2008-05.07.2013 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmaların tespiti istemine ilişkin davada, mahkemece yapılan yargılama sonucunda, yazılı şekilde karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297’nci maddesinde; “...taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmüne yer verilmiştir. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde; davacının davalıya ait 1024220032 sicil no’lu işyerinde 01/12/2008-01/08/2011, 01/01/2012-05/07/2013 tarihleri arasında hizmet aktine bağlı olarak çalıştığının ve 01/12/2008 -01/08/2011 tarihleri arasında 961 gün, 2011 yılı Eylül ayında 20 gün, Ekim ayında 19 gün, Kasım ayında 20 gün, Aralık ayında 20 gün, 01/01/2012 -05/07/2013 tarihleri arasında 545 gün olmak üzere toplam 1585 günlük çalışma süresinin 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin 9. fıkrası gereğince tespit edilen sigortalılık çalışma süresinin tespitine, 02/08/2011-31/12/2011 tarihleri arasındaki çalışmalar ...'na bildirildiğinden bu tarihler arasındaki talebin hukuki yarar yokluğundan reddine dair karar verilmiştir. Verilen hüküm kendi içinde çelişkili olup bu haliyle infaz kabiliyeti bulunmadığı açıktır.

Mahkemece, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinde belirtilen unsurları içeren, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösterir, infazda tereddüde yol açmayacak şekilde davacının taleplerine yönelik bir hüküm oluşturularak karar verilmesi gerekir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair yönler incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16724
Karar No: 2015/7326
Karar Tarihi: 11.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/16724 E.  ,  2015/7326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Somut olayda sanığın, yakınanın yürüdüğü yol üzerinde geçişini engelleyecek şekilde önceden engeller koyarak ve tertibat alarak yolunu kesmek biçiminde bir hareketinin bulunmadığı ve bu bağlamda “yol kesmek”ten söz edilemeyeceği gözetilmeden, yasal koşulları oluşmayan 5237 sayılı TCK'nın 149/1.maddesinin (d) bendinin de hüküm fıkrasında gösterilmesi kanuna aykırı ise de, olayda birden fazla nitelikli halin bulunması ve temel ceza belirlenirken gösterilen gerekçe karşısında bu husus sonuca etkili görülmemiş olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/3272
Karar No: 2011/2689
Karar Tarihi: 17.03.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/3272 E.  ,  2011/2689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre , silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasakoyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastıda gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanaklarıiçeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak ;

Hapis cezasıyla hükümlülüğünün yasal sonucu olarak sanığın, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY.nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm tümden çıkarılarak yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/19656
Karar No: 2012/12317
Karar Tarihi: 16.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/19656 E.  ,  2012/12317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/5, 73/4, 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi gereğince kamu davasının düşmesi

Taksirle yaralama suçundan, sanıklar hakkındaki davanın düşmesine ilişkin hüküm, mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre 24.03.2008 tarihli duruşmada vekili huzurunda şikayetinden vazgeçen 20.01.1993 doğumlu mağdurun vazgeçme esnasında 15 yaşını doldurduğu, bu nedenle şikayetten vazgeçmenin geçerli olduğu velisi olan ...'ın 08.09.2008 tarihli oturumda mağdur adına davaya katılmasının 5271 sayılı CMK'nın 243. maddesi hükmü de nazara alınarak mağdur vekiline hükmü temyiz yetkisi vermeyeceği anlaşıldığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. Maddesi gereğince REDDİNE, 16.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/1103
Karar No: 2020/1176
Karar Tarihi: 11.02.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/1103 E.  ,  2020/1176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 54,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 11/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3208
Karar No: 2020/14107
Karar Tarihi: 02.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3208 E.  ,  2020/14107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

... Camiisinin gönüllü olarak temizlik işlerine bakan mağdurun, 16/04/2015 günü saat 16.50 sıralarında camiinin avlusu içerisinde bulunan kaldığı odadaki çekyat üzerine cep telefonunu bıraktığı, namaz kıldıktan sonra odaya gittiğinde cep telefonunun bıraktığı yerde olmadığını görüp polise bildirdiği olayda, başka suçtan yakalama emri bulunan sanığın 17/04/2015 günü yakalandığında yapılan üst araması sırasında üzerinden çıkan içinde mağdura ait sim kart takılı olan cep telefonunun sorgulanmasında mağdurun 16/04/2015 günü çalınan cep telefonu olduğunun anlaşılması, alınan ... raporunda cep telefonunun çalındığı saat ile mağdura iade edildiği saate kadar başkaca bir telefon hattıyla kullanılmadığının belirlenmesi ve sanığın da yakalanmadan bir gün önce camiinin 100 metre yakınlarında iken cep telefonunu açık kimlik bilgilerini bilmediği .... isimli şahıstan satın aldığını ifade etmesi karşısında, sanığın sübut bulan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyan hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 02/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/4006
Karar No: 2012/8626
Karar Tarihi: 26.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/4006 E.  ,  2012/8626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçunun silahla,birden fazla kişi tarafından birlikte ve gece vakti işlendiği anlaşılıp kabul edildiği halde 5237 Sayılı TCK 149/1. madde ve fıkrasıyla uygulama yapılırken (a,c,h) bendlerinin hükümde gösterilmemesi yerinde tamamlanması olanaklı maddi hata kabul edilmiş; Suçun işlendiği petrol istasyonunun büro kısmının sadece işyeri çalışanlarının ve müşterilerin girebilecekleri bir yer olduğu, işyeri sahiplerinin onayı bulunmadan girilebilme imkanı olan bir yer niteliği taşımadığı, özel mülkiyete konu bir yer olduğu, bu nedenle anılan yasa madde ve fıkrasının (d) bendinde tanımlanan "işyeri" niteliğinde olduğu gözetilmeden yazılı gerekçe ile uygulama yapılmaması; yağma suçunda birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması nedeniyle 61/1. maddede öngörülen ölçütler gözetilerek temel ceza uygulaması yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 5237 sayılı TCK'nın 150/2.maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki "hafif" veya "pek hafif" ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığının" 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeteri gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 7/3 maddesi gereğince, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 58/6-7.maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden "5237 sayılı TCK'nın 58/6.maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.