Esas No: 2021/3432
Karar No: 2025/5019
Karar Tarihi: 28.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/3432 E.  ,  2025/5019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/688 E. 2017/739 K.

SUÇ :Taksirle öldürme

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER :Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karara yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın; 5271 sayılı Kanunun 286/2-h maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelik aleyhe temyiz isteminde bulunması nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas - 2009/56 sayılı kararı uyarınca hükmün temyiz edilebilir olduğu, yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/6 ve CMK'nın 223/4-b maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan kurum vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelik temyiz istemleri yerinde görülerek bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri;Sanığın 11/08/2015 tarihinde saat 06:30 sıralarında ikametlerinde, mutfakta bulunan ruhsatsız tabancayı alarak eşi ...'nın uyuduğu oturma odasına girerek 1 metre mesafeden, başına bir el ateş ederek öldürdüğü, eylemin eşi kasten öldürme suçunu oluşturduğu, istinaf kararının her ne kadar kesin olduğu bildirilmiş ise de; yerel mahkemedeki kamu davasının eşi kasten öldürme suçu nedeniyle görülmüş olması ve kararın kendi içerisinde eylemin kasten öldürme suçu olmadığı, taksirle öldürme suçu oluştuğunu içermesi nedeniyle suç vasfı yönünden yapılan temyiz talebinin kabul edilmesi gerektiği, yerel mahkemenin kararında tanık beyanları, raporlar ve dosyadaki diğer deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde olayın taksirle ölüme neden olma şeklinde oluştuğu vicdani kanaatine varıldığı belirtilmiş ise de deliller ile varılan sonuç irtibatlandırılıp, kanaatin nasıl oluştuğunun gerekçesinin kararda açıkça gösterilmediğine, ölen ...'nın kocası olan sanık ile birlikte yatak odasında uyuması yerine, sebepsiz şekilde oturma odasında uyumasının hayatın olağan akışına uygun olmadığına, yerel kültüre uygun olmayan bu davranışın karı koca arasında önemli bir tartışmanın yaşandığını gösterdiğine, sanık eve hırsız girdiğini dubleks evin üst katından gürültü geldiğini iddia etmiş ise de; eve hırsız girmediği ve dubleks evin üst katında gürültü olmadığının dosya kapsamı ile sabit olduğuna, sanık eve gerçekten hırsız girdiğini düşünse dahi tabancasını aldığında öncelikle eşinin yanına giderek onun hırsıza karşı can ve ırz güvenliğini sağlaması gerekirken eşinin yanında olmadığını gördüğü halde, eşini aramayıp üst katta hırsız aramasının hayatın olağan akışına uygun olmadığına, sanığın "eşini alt katta bulunan oturma odasında gördüğünde, tabancadaki mermiyi çıkarmak için namluyu eşine doğrultmuş halde 1 metre mesafede tabancayı kurcaladığı " şeklindeki savunmasının inandırıcı ve hayatın olağan akışına uygun olmadığına, tüm bu deliller gözönüne alınarak sanığın eşi kasten öldürme suçundan dolayı cezalandırılması gerekirken, gerekçesiz şekilde sanığın taksirle eşini öldürdüğünün kabulü ile sanığa ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sanık aleyhine bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ... ile ölen ...'un 40 yılı aşkın süredir evli oldukları ve Atakum ilçesi ... mahallesi 737 sokak No:7/20 adresinde birlikte ikamet ettikleri, sanığın olay tarihi olan 11/08/2016 günü sabah saatlerinde duyduğu bir ses üzerine eve hırsız girmiş olabileceği düşüncesi ile evinde bulundurduğu ruhsatsız ve çalışır durumda bulunan tabancasını alıp ağzına mermi sürdükten sonra evin içini dolaştığı, herhangi bir anormallik olmadığını anlaması ile salona geldiği, eşi olan ölen ...'nın da salonda çekyatın üzerinde yatıyor olduğu, o sırada sanığın elindeki silahın patlayarak çıkan merminin ölenin baş kısmından vücuduna girdiği, hastaneye kaldırılan ...'nın ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafatası, kafa kaidesi kemik kırıklarıyla birlikte beyin doku yaralanması, beyin kanaması ve bunlara bağlı gelişen iç ve dış kanama sonucu öldüğü, ... Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi’nin 20/12/2016 tarihli raporunda sanığın 11/08/2015 tarihinde işlediği isnat edilen taksirle ölüme neden olma ve ruhsatsız silah bulundurma fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin geliştiği, 5237 sayılı yasanın 32. maddesinin 1 ve 2. fıkralarından edemeyeceğinin mütala edildiği, sanık ...’un eyleminin 5237 sayılı TCK nun 85/1, maddesinde düzenlenmiş olan taksirle ölüme sebebiyet vermek suçunu oluşturduğu nitekim sanık dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak eşi olan mağdurun, kendisinin bulunduğu odada olmasına rağmen kontrol etmeyip tabancasıyla uğraşarak patlamasına neden olduğu, eşinin ateşli silah yaralanması neticesinde öldüğü, sanığın kusurlu olmasına rağmen eyleminde bilinçli taksir halinin söz konusu olmadığı, ancak meydana gelen neticenin sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağduriyetine neden olduğu gözetilerek sanık hakkında TCK'nın 85/1, 22/6, CMK'nın 223/4-b maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılama ve incelenen dosya kapsamına göre;

11/08/2015 günü saat 06.00-06.30 sıralarında 65 yaşında olan sanık ile 40 yılı aşkın süredir evli olduğu mağdur ...'nın ikametlerinde bulundukları sırada sanığın yatak odasında uyurken gürültüye uyanarak eve hırsız girmiş olabileceği düşüncesi ile evinde bulundurduğu ruhsatsız ve çalışır durumda bulunan tabancasını alıp ağzına mermi sürdükten sonra evin içini dolaştığı, herhangi bir anormallik olmadığını anlaması ile salona geldiği, mağdur eşini salonda çekyatın üzerinde yatıyor halde gördüğü, sanığın aksi ispatlanamayan istikrarlı savunmalarına göre elindeki silahın horozunu indirmeye çalıştığı sırada silahın patlayarak çıkan merminin ölenin baş kısmından vücuduna girdiği, hastaneye kaldırılan mağdurun ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafatası, kafa kaidesi kemik kırıklarıyla birlikte beyin doku yaralanması, beyin kanaması ve bunlara bağlı gelişen iç ve dış kanama sonucu öldüğü olayda, sanığın gerçekleşmesini istemediği ancak öngördüğü sonucun meydana gelmesini engelleyecek şekilde objektif özen yükümlülüğüne uygun davranmadığı eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu ve TCK'nın 22/3. Maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Samsun 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.05.2025 tarihinde karar verildi.