erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/17743
Karar No: 2018/5947
Karar Tarihi: 09.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/17743 E.  ,  2018/5947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

05.08.2013 tarihinde yakalama emri üzerine alınan ifadesi esnasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, müdafii talep etmediğini beyan ettiği ve mahkemesince suça sürüklenen çocuğun yokluğunda, müdafiinin yüzüne karşı verilen 03.12.2013 tarihli kararın, zorunlu müdafii tarafından temyiz edildiği, ancak suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen hükmün suça sürüklenen çocuğa tebliği gerektiği halde, kendisine hükmün tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığı anlaşılmakla, gerekçeli hükmün suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun olarak tebliği (tebliğ evrakına temyiz süresinin başlangıcı, şekli ve mercine ilişkin ihtar da yazılmak suretiyle) ile tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere İADESİNİN mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 09/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/344
Karar No: 2012/2506
Karar Tarihi: 28.06.2012

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2012/344 E.  ,  2012/2506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, gerçek kişiler arasında görülen kadastro tespitine itirazdan kaynaklanmaktadır.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 7.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 7.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7714
Karar No: 2016/3738
Karar Tarihi: 25.04.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/7714 E.  ,  2016/3738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 30.03.2015 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, hakkındaki kamu davasının TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/2813
Karar No: 2024/2452
Karar Tarihi: 03.07.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2813 E.  ,  2024/2452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/910 E., 2023/509 K.

ŞİKAYETÇİ : Bafa Petrol Ürünleri Nak. İnş. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNANLAR : 1-Bal-İş İnş. Tic. ve San. A.Ş. 2-(İflas Nedeniyle) Tasfiye Halinde Asya Katılım Bankası Anonim Şirketi vekili Avukat ...

ŞİKAYET TARİHİ : 02.08.2013

Şikayetçi tarafından ikame edilen sıra cetveline şikayet isteminde sonucunda İlk Derece Mahkemesince verilen direnmeye ilişkin hükmün Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından bozulması üzerine, ikinci kez verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın geçici 4/1. maddesi uyarınca Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okundu gereği görüşülüp, düşünüldü:

Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesi tarafından verilen 08.03.2016 tarih, 2015/14595 E. 2016/1418 K.sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmuş olup mahkemece verilen direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 6763 sayılı Kanun'un 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK’nın 373. maddesinin 5. fıkrası uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2858
Karar No: 2011/2682
Karar Tarihi: 03.05.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2858 E.  ,  2011/2682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ... A.Ş.nin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ... A.Ş.ye geri verilmesine, 03.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12746
Karar No: 2015/12485
Karar Tarihi: 19.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/12746 E.  ,  2015/12485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..........Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili kara yolu yolcu taşımacılığı zorunlu ferdi kaza koltuk sigortası bulunmayan aracın İzmir'de sebep kaza sonucunda araçta yolcu olarak bulunan müvekkillerinin kızı ve destekçisi .......'in vefat ettiğini, davalı ...nın anılan zarardan sorumlu olduğunu açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 500,00'er TL maddi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu kaza sebebiyle karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk sigortası kapsamında müvekkili kurumun sorumluğunun yönetmelik kapsamında olduğunu, kuruma karşı açılan dava Can Sigortası poliçesi gereği özel yetki kurallarının geçerli olduğunu, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını ve reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (H.M.K.) 15/2. Maddesi uyarınca kesin yetki kuralı nedeniyle dava şartı yokluğundan usulden reddine, karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

29.10.2009 tarihinde İzmir’de meydana gelen trafik kazası sonucunda minibüste yolcu olarak bulunan davacıların kızları Şermin Şahin vefat etmiştir. Kazaya neden olan minibüsün olay tarihinde geçerli bir Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Ferdi Kaza Koltuk Sigorta Poliçesi

olmaması sebebi ile ... aleyhine eldeki dava ikame edilmiştir. Mahkemece davacılarının kendi yerleşim yerlerinin İzmir olması, can sigortalarında kesin yetki kuralı gereğince yetkisiz yerde dava açıldığından dava şartı yokluğundan reddedilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 15/2 maddesinde can sigortalarında, sigorta ettirenin, sigortalının veya lehtarın leh veya aleyhine açılacak davalarda onların yerleşim yeri mahkemesinin kesin yetkili olduğu düzenlenmiştir. Her ne kadar can sigortaları için kesin yetki kuralı bulunsa da; taraflar arasında sigorta sözleşmesi mevcut olmadığı gibi davacılar ve davalı mevcut bir can sigorta sözleşmesinin tarafı da değildir. Can Sigortalarına ilişkin yetki kuralı; .......ile sigorta ettiren arasındaki uyuşmazlıklar için geçerli olup, yerel mahkemece işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; dava dilekçesinin yetkisizlik nedeni ile reddine karar verilmesi halinde davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/16390
Karar No: 2019/9832
Karar Tarihi: 11.06.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/16390 E.  ,  2019/9832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hırsızlık suçundan yapılan incelemede; müştekiye ait 4-5 TL bozuk para ve birazda balık alınması karşısında, suça sürürklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilmeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, TCK'nın 145. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğa verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11/06/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/15723
Karar No: 2014/8070
Karar Tarihi: 01.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15723 E.  ,  2014/8070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :Sanıklar hakkında TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme.

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafilileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'in teknik nezaretçi baş maden mühendisi ve işveren yetkilisi olduğu ... İlçes... köyünde faaliyet gösteren Yakıtsan Yakıt Sanayi Madencilik Ticaret Ltd.Şti' ne ait kömür işletmesinde, bakım ve onarım işçisi olarak çalışan ...'ın, kömür ocağındaki konveyör arızasını gidermek üzere, sanığın talimatı ile yaklaşık 300 metre derinlikte bulunan olay yerine inip, çalışma sırasında elektrik akımına kapılarak öldüğü olayda, baş maden mühendisi olup, fiilen işveren vekili olan sanık ...’in asli kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... haklarındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanıklar... ve ...'nun Yakıtsan Yakıt Sanayi Madencilik Ticaret Ltd Şti'nin ortağı oldukları, olayın meydana geldiği kömür ocağında işlerin yürütülmesinin teknik refakatçi ve baş maden mühendisi olan şirket yetkilisi olduğunu beyan eden sanık ... ile birlikte 4 tane daha maden mühendisinin görev yaptığı maden ocağındaki ölüm olayıyla ilgili olarak sanıklara yüklenen kusur bulunmadığı gözetilmeden mahkumiyetine karar verilmesi,

-/-

-2-

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1575
Karar No: 2011/8750
Karar Tarihi: 09.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1575 E.  ,  2011/8750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 138 ada 18 parsel sayılı 3461,58 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras hissesine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda 3402 sayılı Yasa'nın 36/1. maddesi uyarınca davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kesin mehile uyulmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Dosya içeriğine göre, daha önce taşınmaz başında keşif yapıldığı, ancak keşifte yalnızca davacının ve davalı mirasçılarından birinin beyanının alınması ile yetinildiği, mahalli bilirkişi ve tanık dinlenmediği, bunun sebeplerinin de gösterilmediği, teknik bilirkişiler hazır bulundurulduğu halde kendilerinden görüş ve rapor alınmadığı ve sebebinin de açıklanmadığı anlaşılmaktadır. Bundan sonra yeniden keşif kararı verilerek, davacı tarafa keşif ücretini yatırması için 15/04/2010 tarihine kadar kesin önel verilmiştir. Her ne kadar keşif ücreti, verilen süreden sonra 19.04.2010 tarihinde yatırılmış ise de, keşif avansının yatırıldığı tarih ile keşif tarihi olarak belirlenen 04.06.2010 tarihi arasında mahalli bilirkişi ve tanıklara keşif gününün tebliği için, Tebligat Yasası ve Tüzüğünde öngörülen yeterli süre bulunduğundan keşfin yapılması da mümkün bulunmaktadır. Davacının, davanın başından beri davasını ispat yönünden kendisine yüklenen tüm edimleri yerine getirdiği gözönüne alındığında, 3402 sayılı Yasa'nın 36/1. maddesinin dar biçimde yorumlanarak yazılı şekilde hüküm oluşturulması yasanın amacına uygun olmayıp, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 09.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/6463
Karar No: 2019/7817
Karar Tarihi: 21.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6463 E.  ,  2019/7817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'nun tekerrüre esas sabıkası bulunmasına karşın, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde 39,50 TL tutarındaki alkollü içeceği çalması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7126
Karar No: 2014/5757
Karar Tarihi: 03.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/7126 E.  ,  2014/5757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava, su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 günlü ve 2014/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 01.02.2014 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 3.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/20748
Karar No: 2017/22126
Karar Tarihi: 01.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/20748 E.  ,  2017/22126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 62, 52/2-4, 53/1, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine dair hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın 17/12/2013 Tarihinde şikayetçinin cep telefonunu arayıp kendisini Ankara Savcısı olarak tanıtıp müştekinin kimlik bilgileri kullanılarak terör örgütüne yardım edildiği, bunu yapanların yakalanması için operasyon yapacaklarını, 1.500 TL paraya ihtiyaç duydukların belirtmeleri üzerine şikayetçinin 1.500 TL para temin ederek Bala PTT Müdürlüğü'nden parayı yatırdığı iddia olunan olayda; sanığın kendisini kamu görevlisi olarak tanıtması karşısında eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 01/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6481
Karar No: 2021/5038
Karar Tarihi: 14.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6481 E.  ,  2021/5038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19.02.2019 tarih ve 2018/10-2019/119 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları iki aracın çarpışması sonucu yolcu olan müvekkilinin sol kolundan yaralandığını, sürekli tedavi görmesine rağmen halen kolunun düzelmediğini, kolundaki hareket kaybının %80 olduğunun belirlendiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 1.500.-TL maddi, 48.500 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 18.01.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 10.000.-TL'ye, manevi tazminat talebini 140.000 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; olay günü olan 28/08/2008 tarihinde davacının yolcu olarak bulunduğu ... plakalı özel halk otobüsü ile ... plakalı aracın çarpışması sonucu davacının 3 ay içinde iyileşebilecek ve % 13,1 oranında malul kalacak şekilde yaralandığı, olayda... plakalı halk otobüsü şoförü olan davalı ...'nun % 30 oranında tali kusurlu, ... plakalı araç sürücüsü ...'ın ise yolu kontrol edip geçmesi gerekirken kontrolsüz ve dikkatsiz şekilde kavşağa giriş yapması nedeniyle % 70 oranında asli kusurlu olduğu, dosyaya sunulan 18.11.2013 tarihli bilirkişi raporu ile hesaplandığı üzere davacının kaza nedeniyle maluliyet zararının 94.299,77 TL, geçici iş göremezlikten kaynaklı zararının 3.344,84 TL olmak üzere toplam zararının 97.644,61 TL olduğu, davacının zararından davalıların müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne, 28.02.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 10.000.-TL'nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, tüm davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 512,32 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden alınmasına, 14.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.