Esas No: 2023/134
Karar No: 2023/1665
Karar Tarihi: 27.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/134 E.  ,  2023/1665 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/149 E., 2015/277 K.

SUÇLAR : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz, 6831 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Köy merasına tecavüz suçundan doğrudan zarar görmeyen Çaykara Orman İşletme Müdürlüğü'nün katılma hakkı bulunmadığı ve mahkemece katılma kararı verilmiş olması da hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükmü temyiz hakkı vermeyeceği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çaykara Cumhuriyet Başsavcılığının 02.07.2014 tarihli iddianamesi ile, sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz ve orman kanuna aykırılık suçlarından, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 saylı Kanun) 91 ... maddesinin ikinci fıkrası, 93 üncü maddesinin birinci fıkrası, 108 ... maddesinin son fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54, 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında;

a. Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesi ikinci fıkrası (a) bendi uyarınca beraatine,

b. Orman kanuna aykırılık suçundan, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 saylı Kanun) 93 üncü maddesi birinci ve ikinci fıkraları 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 9.000,00 adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Şikayetçi Orman İşletme Şefliği Vekilinin Sanık Hakkında

1. Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteği; eksik ve yetersiz inceleme ile usul ve yasaya dosya kapsamına aykırı karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlediğine,

2. Orman Kanununa muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteği, bilirkişi raporunda tazminat hesaplanmadığına, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, müsadereye karar verilmediğine

İlişkindir.

B. Katılan Hazine Vekilinin Sanık Hakkında

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteği; sanığın 2863 sayılı Yasaya muhalefet ettiğine, hükmün bozulmasına ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Sanık Hakkında

Sanığın suç işleme kastının olmadığına, kiralayan kurum tarafından ölçüm ve tespitlerin hatalı yapıldığına, eksik inceleme ve hatalı ölçümlere karar verildiğine, şartları oluşmadığı halde sanığa verilen cezanın 93. maddenin 2 fıkrasına göre 1 kat artırıldığına, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın balık üretim tesisi için izin verildiği, yapılan kontrollerde izinli alanın dışına çıkarak 2310 metre kare ormanlık alanın çim örtüsünü sökerek idari bina, balık havuzu ve ek bina yaptığı, meranın ise 1091 metre karesini çim sökerek tahrip ettiği iddia edilmiştir.

2. Suçlamayı kabul etmediğini, inşaatları gerekli izinleri alarak yaptığını, ölçümlerin hatalı yapıldığını beyan etmiştir.

3. Mahkemece suça konu yerde yapılan keşifler sonucu alınan raporlarında, davaya konu otelin, restoranın, havuzun ve ahşap ... 103 ada 1 no.lu orman parseli içinde kaldığı, kiralanan yerin dışında olduğu, toplam tecavüz edilen alanın 311,70 metrekare olduğu, ayrıca 101 ada 26 parsel no.lu meraya tecavüz ettiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Orman İşletme Müdürlüğü Vekilinin Temyiz İstemine Yönelik

Köy merasına tecavüz suçundan doğrudan zarar görmeyen Çaykara Orman İşletme Müdürlüğü'nün katılma hakkı bulunmadığı ve mahkemece katılma kararı verilmiş olması da temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmıştır.

2. Hazine Vekilinin Temyiz İstemine Yönelik

a. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

b. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 14.10.2014 tarihli sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Orman Kanununa Aykırılık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik

Keşif, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kadastrosu kesinleşmiş orman parseline otel, restoran, idari bina, balık havuzu ve ek bina yaptığı ve keşif esnasında tecavüzün devam ettiği, sanık tarafından yapılan tesisin mülkiyetinin sanığa ait olmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin sanığın suç işleme kastı olmadığına, ölçümlerin hatalı yapıldığına ve katılan ... Müdürlüğü vekilinin müsadereye yönelik temyiz istemleri yerinde görülmediğinden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılan ... Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Orman İşletme Şefliği Vekilinin Sanık Hakkında Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Suçundan Kurulan Hükme Yönelik

Gerekçe bölümünde (A-1) bendinde açıklanan nedenle Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Hazine Vekilinin Sanık Hakkında Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Suçundan Kurulan Hükme Yönelik

Gerekçe bölümünde (A-2) bendinde açıklanan nedenlerle Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli kararına yönelik katılan Hazine vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C. Sanık Hakkında Orman Kanununa Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli kararında katılan ... Müdürlüğü vekili ve sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2023 tarihinde karar verildi.