erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/15587
Karar No: 2013/16412
Karar Tarihi: 30.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/15587 E.  ,  2013/16412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, izin ücreti, ikramiye alacağı, fazla çalışma ücreti, fazla çalışma ücretinin %5 fazlası, genel tatil ücreti ve genel tatil ücretinın %5 fazlası alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı 5953 sayılı yasa kapsamında davalı yanında muhabir olarak çalıştığını, sürekli fazla mesai yaptığını, genel tatillerde ve çoğu hafta tatillerinde çalıştığını, ancak ücretlerinin tam olarak ödenmediğini iddia ederek ikramiye, fazla çalışma, genel tatil ve %5 fazlası ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davacının tüm alacaklarının eksiksiz ödendiğini, yıllık izinlerini kullandığınısavunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar, davacıya ait işyeri ve SGK. kayıtları ile bilirkişi raporuna dayanılarak fazla çalışma, genel tatil ve %5 fazlası ile yıllık izin ücreti alacaklarının kısmen kabulüne, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece yapılan yargılama sonunda yasaya uygun şekilde anılan alacakların hesaplanıp, hüküm altına alınması isabetlidir.

Ancak mahkemece davalı lehine hükmedilen vekalet ücreti miktarında hakkaniyet indirimi nedeniyle reddedilen miktarlar için vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasındaki 8/b paragrafının hükümden çıkartılarak, yerine;

“Red nedeniyle bu davada ve birleştirilen davada davalı kendini vekille temsil ettirdiğinden toplam 1000.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ” paragraflarının yazılması sureti ile hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin 7.15 TL'sinin davacıya arta kalanın davalıya yükletilmesine, 30.05.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9033
Karar No: 2016/909
Karar Tarihi: 26.01.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/9033 E.  ,  2016/909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde sadece değeri 49,95 TL olan sweat shırtü alıp gittiği sırada yakalandığı ve eline aldığı eşyanın değerine göre; eyleme kalkışma aşamasında kalsa da başkaca herhangi bir eşya çalınmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de,

.../...

hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1957
Karar No: 2021/8811
Karar Tarihi: 11.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1957 E.  ,  2021/8811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesi uyarınca, tebligatın bilinen en son adrese yapılması gerektiği gözetilmeden, sanık ...’ın duruşmada bildirdiği en son adresinden farklı olan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz olduğu,

Anlaşıldığından, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın sanık ...’a gerekçeli kararın tebliğ işlemleri gerçekleştirildikten sonra ve temyiz dilekçesi verildiği takdirde ek tebliğname düzenlenerek Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 11/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7777
Karar No: 2020/2956
Karar Tarihi: 02.07.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/7777 E.  ,  2020/2956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ile suça sürüklenen

çocuklar), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar)

HÜKÜM : Sanık ...’un atılı suçlardan beraatine, sanık ...’un beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti ile diğer atılı suçtan beraatine, suça sürüklenen çocuklar ... ile ...’in eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek ...’in bu suçtan mahkumiyeti ile ... hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen kısmen re’sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanıklar ile suça sürüklenen çocuklar haklarında kurulan ilk hükümlerin temyiz incelemesinde bozulmasının ardından mahkemece yapılan yargılama sırasında duruşma günü tebliğ edilen Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı İstanbul İl Müdürlüğü vekili ...’in Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden sunduğu 28.01.2019 tarihli dilekçe ile katılma talebinde bulunmasına karşılık yokluğunda kurulan hükümlerin adı geçen vekile tebliğ edilmediği dosya içeriğinden anlaşıldığından, gerekçeli kararın anılan hükümlerle ilgili temyiz yoluna başvurma hakkı bulunan Bakanlık il müdürlüğü vekiline tebliğiyle tebellüğ belgesi ile sunulduğu takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02 .07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8034
Karar No: 2012/14897
Karar Tarihi: 03.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8034 E.  ,  2012/14897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/12/2010 tarih ve 2009/169-2010/559 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin davalı kuruma başvurarak, yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını taşımayan oto koltuk tasarımının tescilini talep ettiğini, müvekkili şirket tarafından yapılan itirazların TPE YİDK kararı ile nihai olarak reddedildiğini, davalı şirketin tasarım başvurusunun müvekkilinin tasarımına büyük oranda benzediğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline ve davalı tasarımının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, dava konusu tasarının yenilik ve ayırt edicilik özelliklerine sahip olduğunu, müvekkili kurum tarafından yapılan incelemede başvuru konusu taşıt koltuğu tasarımının genel görünüm olarak davacı tasarımından farklı bulunduğunu, tasarımlar arasındaki farkın küçük ayrıntıları aşacak seviyede olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, müvekkiline ait tasarımın yenilik ve ayırt edicilik özelliğinin bulunduğunu ve özellikleri itibariyle davacı tasarımından farklı olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça TPE YİDK kararının iptali istemiyle açılan davanın yasal süresinde olmadığı, dava konusu tasarımın 554 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri çerçevesinde bilgilenmiş kullanıcı gözünde ayırt edici niteliğinin bulunmadığı ve bu haliyle korunmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle TPE YİDK kararının iptali için açılan davanın süre yönünden reddine, davalı şirket adına tescilli endüstriyel tasarımın ise hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... San. ve Tic. Ltd. Şti.vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Kol. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... Kol. San. Tic. Ltd. Şti vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6750
Karar No: 2020/4183
Karar Tarihi: 16.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/6750 E.  ,  2020/4183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın, kentsel temizlik hizmet alımına dair hizmet sözleşmesinden kaynaklanmasına ve tarafların sıfatına göre, kararın temyiz incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 23. Hukuk Dairesi'ne ait olup, 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunu'un 21/2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60/3. maddesi gereğince dosyanın anılan Yüksek Daireye gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 23. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 16.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4985
Karar No: 2013/5134
Karar Tarihi: 24.09.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/4985 E.  ,  2013/5134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (.......)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un .../e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim ... Hukuk Genel Kurulu’nun 26.....2003 gün ve 2003/...-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz ve ... başvurma peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4393
Karar No: 2011/6172
Karar Tarihi: 05.05.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/4393 E.  ,  2011/6172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.11.2010 gününde verilen dilekçe ile mülkiyetin tespiti ve beyanlar hanesine kayıt istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalıların paylı malik oldukları 1128 ada 5 sayılı parsel üzerindeki binanın ... katının, 1.katın 1/2’sinin ve 2. katın tamamının kendisi tarafından yapıldığının tespiti ile kütüğün beyanlar sütununda gösterilmesini istemiştir.

Davalılardan ..., ... ve ... davayı kabul etmiş, diğer davalı paydaş ..., binanın kendisi tarafından yapıldığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... temyiz etmiştir.

22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere, eşya hukukunda “muhdesat” kavramından bir arazi üzerindeki arzın malikinden başkasına veya bir paydaşa ait yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir.

Bir kişi lehine muhdesatın tespiti ve bunun kütüğün beyanlar hanesine yazılmasına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19/2. maddesi olanak sağlar. Gerçekten, anılan hüküm uyarınca “taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlardan birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilir.”

Bu şekilde bir belirtmenin yenilik doğurucu bir sonucu olmadığı, esasen var olan şahsi hakka aleniyet kazandıracağı ve sadece muhdesat sahibi lehine kanıt oluşturacağı kuşkusuzdur. Ne var ki, 3402 sayılı Kadastro Kanunu kural olarak kadastro bölge ve çalışma alanlarında, üzerinde çalışma yapılan taşınmazlar bakımından uygulanır. Anılan yasanın 33. maddesinde Kadastro Kanununun bazı hükümlerinin kadastro çalışma bölgeleri dışındaki genel hükümlere göre açılan davalarda da uygulanacağı kabul edilmiş ise de; 3402 sayılı Kadastro Kanununun genel hükümlere göre açılan davalarda uygulanacak hükümleri yasanın 14, 15, 17, 18, 20 ve 21. maddeleri ile sınırlıdır. Değişik bir anlatımla, kadastrodan sonraki hukuki sebeplere dayanılarak genel mahkemelerde açılan davalarda Kadastro Kanununun 19/2. maddesine dayanılmak suretiyle muhdesat tespiti ve bunun kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesi istenemez.

Yapılan bu saptamalara göre, mahkemece davanın reddi gerekirken istemin hüküm altına alınması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın iadesine, 05.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/8836
Karar No: 2021/16
Karar Tarihi: 11.01.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/8836 E.  ,  2021/16 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, cinsel saldırı, hakaret, tehdit

HÜKÜM : Tehdit suçundan mahkumiyet, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve cinsel saldırı suçlarından beraat, hakaret suçundan açılan kamu davasının yokluğu nedeniyle düşmesi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde reşit olan mağdurenin 11.09.2014 günlü duruşmada sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, baroca tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık müdafisinin tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen kayıtlar ile dosya içeriğine göre mahkemece kısa kararın açıklandığı oturumda başka suçtan dolayı aynı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan ve duruşmadan bağışık tutulması talebi bulunmayan sanığın 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olacak şekilde duruşmaya getirtilmeden yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6009
Karar No: 2018/9369
Karar Tarihi: 12.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2017/6009 E.  ,  2018/9369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

28.12.2011 tarihinde yakalama emri üzerine alınan ifadesi esnasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...'ın müdafii talep etmediğini beyan ettiği ve mahkemesince suça sürüklenen çocuğun yokluğunda, müdafiinin yüzüne karşı verilen 03.02.2017 tarihli kararın suça sürüklenen çocuğa tebliği gerktiği halde, kendisine hükmün tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığı anlaşılmakla, gerekçeli hükmün suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun olarak tebliği (tebliğ evrakına temyiz süresinin başlangıcı, şekli ve mercine ilişkin ihtar da yazılmak suretiyle) ile tebligat ilmüheberi ile birlekte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dasyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 12.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3719
Karar No: 2014/8290
Karar Tarihi: 27.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3719 E.  ,  2014/8290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DENİZLİ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/02/2012

NUMARASI : 2008/408-2012/51

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dilekçesinde; davacının davalı N.. Y.. ve Ö..Y..ile adi ortaklık kurduğunu, M.. K..'nın % 30, N.. Y..'un % 40 Ömer ..'un % 30 olarak hisselerinin belirlendiğini, Ömer ..'un vefatı üzerine hissesinin çocukları arasında eşit olarak paylaşıldığını, buna göre ortaklıkta M.. K..'nın % 30, A.. K..'nın % 6, N.. Y..'un % 46, Seher K..ın % 6, S.. K..'ın % 6, Musa ..un % 6 hissesinin bulunduğunu, adi ortaklığın devamı sırasında adi ortaklığın mallarını kullanmaya ilişkin sözleşmenin yapıldığını, bu sözleşmeye göre Y.. A.. işletmesinin 2003 yılı çalıştırılmasının davalılara verildiğini, tüm vergi ve cezalarında davalılara ait olacağı, 2004 yılı Ocak ayında çiftliklerde olması gereken balık adedinin 600.000 olarak belirlendiğini, davalıların sözleşmeye göre üzerlerine düşen sorumlulukları yerine getirmediklerini, 600.000 adet balığın teslim edilmediğini belirterek 600.000 adet balığın dava tarihi itibariyle değerinin hesaplanarak davacı hissesine düşen kısmın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, adi ortaklıktan kaynaklı kar payı tahsiline ilişkindir.

Adi ortaklığın tüzel kişiliği yoktur. Bu nedenle, adi ortaklığa karşı açılan dava, diğer ortakların tümüne karşı yöneltilmiş demektir. Başka bir anlatımla, aktif ve pasif taraf ehliyeti tüm ortaklara aittir. Bu açıdan ortaklar arasında mecburi dava arkadaşlığı vardır. Adi ortaklık adına, üçüncü kişiler aleyhine açılacak davaların bütün ortaklar tarafından açılması gerekir. Keza, bir ortağın diğeri aleyhine açtığı davada da, tüm ortaklar davaya dahil edilmelidir.

Somut olayda; ortak olan davacı, davalı diğer ortaklara açtığı bu dava ile alacak talebinde bulunmaktadır. Ancak, adi ortaklığın davalılar dışında da ortakları bulunmaktadır.

Öyle ise mahkemece; adi ortaklık ilişkisinde ortaklar arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunmakta olup, dava dışı diğer ortakların da davaya dahil edilmek suretiyle taraf teşkilinin sağlanmasından sonra, işin esası hakkında yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3340
Karar No: 2016/6429
Karar Tarihi: 21.09.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/3340 E.  ,  2016/6429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 16.01.2015 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.