erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/10347
Karar No: 2015/14432
Karar Tarihi: 03.07.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/10347 E.  ,  2015/14432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma - Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md. 174/1) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Davacı-karşı davalı kadın, dava dilekçesi ile düğünde takılan ve davalı tarafta kalan, tanesi 30 gr. ağırlığında 24 ayar 2 adet altın bileziğin aynen, bu mümkün değilse değerinin tarafına iadesini talep etmiştir. Dava dilekçesindeki açıklamaya göre davacı- karşı davalının ziynet talebi 2 adet altın bileziğe yöneliktir. Davalı-karşı davacı cevap dilekçesiyle, takıları davacı-karşı davalıya teslim etmeye hazır olduğunu belirtmiştir. Islah yoluyla dahi mevcut dava (talep) yanına yeni bir dava (talep) eklenemeyeceğine göre mahkemece yapılacak iş, davalı-karşı davacı tarafından teslimine hazır olduğu bildirilen 2 adet bilezikle sınırlı olmak kaydı ile davacı-karşı davalının ziynet talebinin kabulüne karar vermek iken, bu yön nazara alınmadan, dava dilekçisindeki talep dışına çıkılarak (HMK.md.26) yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmarmştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.07.2015 (Cuma)
Esas No: 2012/1263
Karar No: 2012/10071
Karar Tarihi: 09.10.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/1263 E.  ,  2012/10071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

02/05/2008 tarihli Kaçak Elektrik Tespit Tutanağının düzenlendiği tarihten önce mühürleme işleminin yapılmadığı bildirilmişse de, suça konu sayacın ilk abonelik esnasında katılan kurum tarafından mühürlenip mühürlenmediği ve sayacın abonelik kaydı yapılarak teslim edilip edilmediği araştırılmadan, sayacın mühürlenmiş olması veya abonelik kaydı yapılarak teslim edilmiş olması halinde mührün konuluş amacına aykırı davranışla sayaca müdahale edilmesinin mühür bozma suçunu oluşturacağı gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde beraet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/28114
Karar No: 2014/21086
Karar Tarihi: 17.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/28114 E.  ,  2014/21086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafii ve suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz isteminin CMUK'un 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Mağdura ait etrafı tel örgülerle çevrili inşaat malzemelerinin bulunduğu depoya asma kilidi kırmak suretiyle girip depo içerisinden bir miktar demir malzemeyi çalan suça sürüklenen çocukların eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142.maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı madde ve fıkranın (a) bendi ile uygulama yapılması, her iki bentte öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 17/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2283
Karar No: 2017/3840
Karar Tarihi: 07.11.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/2283 E.  ,  2017/3840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tük. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı Yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da tüketici mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkiler de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.02.2003 gün ve 2003/15-2003/127 Esas 2003/102 Karar sayılı kararında bu husus belirtilmiştir.

Somut olayda dava tarihi itibariyle taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, taraflardan birisi tüketici dahi olsa yerel mahkemece davaya asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 07.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1900
Karar No: 2019/4739
Karar Tarihi: 24.06.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/1900 E.  ,  2019/4739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... ve ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442. maddesi uyarınca 389,10 TL para cezasının düzeltme isteminde bulunanlardan alınmasına, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J maddesi uyarınca Hazineden red harcı alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye red karar düzeltme harcının düzeltme isteminde bulunan ...'ten alınmasına, 24.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/5302
Karar No: 2006/6298
Karar Tarihi: 08.11.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/5302 E.  ,  2006/6298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, davacı yüklenici kooperatif tarafından tapu iptâli ve tescil istemiyle açılmış, yargılama sonucunda davanın kabulüne dair verilen karar davalı arsa sahipleri vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 31.01.1995 tarihli düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, sözleşmeye konu olan taşınmazın ifrazı ile oluşan 342 ada 3 nolu parselin davacı yüklenici kooperatife, aynı ada 4 nolu parselin ise davalı arsa sahiplerine ait olacağı kararlaştırılmış ve sözleşmenin 7.maddesi ile tapuların davacı kooperatife aşamalı olarak devredileceği kabul edilmiştir.

Davacı kooperatifin 3 nolu parselin tamamı yönünden açmış olduğu davaya arsa sahipleri tarafından verilen cevapta işte gecikme bulunduğu ve eksik işler bırakıldığı ileri sürülerek karşı çıkılmış, daha sonra arsa sahipleri tarafından Didim Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/424 esas sayılı dosyası ile gecikme tazminatı ve bu dosya ile birleşen 2005/102 esas sayılı dosya ile de eksik işler bedelinin tahsili talep edilmiştir. Celbedilen dava dosyalarının incelenmesinde açılan bu davaların halen derdest olduğu anlaşılmaktadır. Davacı yüklenicinin tescil isteğinde bulunabilmesi, edimini sözleşmeye uygun olarak yerine getirmesi koşuluna bağlıdır. Gecikme cezası ve eksik iş bedeli için arsa sahiplerince ayrıca dava açıldığından davalar arasında irtibat bulunduğu ve biri hakkında verilecek kararın diğerinin sonucunu etkileyeceği ortadadır. O halde mahkemece arsa sahipleri tarafından Didim Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açılan 2004/424 esas sayılı dava dosyası işbu dava ile birleştirilerek sonucuna göre her bir dava yönünden karar verilmesi gerekirken davacının edimini sözleşmeye uygun olarak yerine getirdiğinin kabulü suretiyle tüm bağımsız bölümlerin tesciline karar verilmiş olması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 08.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9030
Karar No: 2017/4529
Karar Tarihi: 09.10.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/9030 E.  ,  2017/4529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/18760
Karar No: 2007/20829
Karar Tarihi: 20.11.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/18760 E.  ,  2007/20829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sultanbeyli İcra Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı (Alacaklı) vekili tarafından istenilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20.11.2007 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı (Alacaklı) vekili Avukat ...... ile davacı (3.Kişi) Şirket Yetkilisi...... ile vekili Avukat ......geldiler. Davalı borçlular adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Gıyabi hükmün davalı borçlu şirket vekili ...... yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18212
Karar No: 2019/2763
Karar Tarihi: 25.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/18212 E.  ,  2019/2763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, eksik hizmet sürelerinin tespitiyle, farklı işverenliklerce kuruma yapılan bildirimlerin de davalı ... Bakanlığına bağlı ... Bölge Devlet Hastanesinde geçmiş olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 20.08.2008 tarihinden itibaren kesintisiz, ...'na bağlı ... Bölge Devlet Hastanesi'nde santral memuru olarak çalışmasına rağmen, bir kısım çalışmalarının kuruma hiç bildirilmediğini, bir kısmının da taşeron temizlik şirketleri üzerinden eksik olarak kuruma bildirildiğini, 20.08.2008'den itibaren kesintisiz olarak Batman Bölge Devlet Hastanesinde çalışmış olduğunun tespitini talep etmiş, Mahkemece davanın kabulüyle, davacının 20.08.2008 tarihinden itibaren davalı ... Bakanlığının işçisi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağını, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 79/10. maddesi teşkil etmektedir.

Bu tür sigortalı hizmetlerin saptanmasına ilişkin davalar, sonuç itibariyle sigorta primlerinin işverenden tahsilini ve kurum kayıtlarının düzeltilmesini de gerektireceğinden gerçek işveren ve kurum kayıtlarında işveren olarak görünen kişilerin de belirlenerek davaya katılmaları sağlanmalı, bu yöndeki işyeri bilgi ve belgelerine ulaşılması, bir başka anlatımla, davanın sübutu, kanıtlama yükümlülüğü ve verilen kararın infazı açısından, husumetin tüm işverenlere birlikte yöneltilmesi zorunludur.

Dava konusu dönemde sigortalının hizmet cetvelinde, ... Temizlik... Ltd. Şti., ... Ltd. Şti. ve ... Petrol... Ltd. Şti. isimli şirketlerden hizmet bildirimleri olduğu anlaşılmakla; 6100 sayılı HMK'nın 124. maddesi uyarınca, kurum kayıtlarında 2009 - 2011 arası dönemde işveren olarak görünen şirketlere de yöntemince husumet yöneltilip bildirimlerin gerçekliği araştırılmalı, oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Kabule göre de; davacının hizmet başlangıç tarihini bildirdiği, ancak davalı kurumda halen çalışmasının devam ettiği anlaşıldığından, hüküm kurulurken dava tarihi ile sınırlı olarak karar verilmemesi de isabetsizdir.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair hususlar incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/33837
Karar No: 2014/29020
Karar Tarihi: 04.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/33837 E.  ,  2014/29020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/227896

MAHKEMESİ : Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2012

NUMARASI : 2009/531 (E) ve 2012/488 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun işlediği suçların hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve suçla ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunduğuna ilişkin 14.09.2009 tarihinde usulüne uygun uzman doktor raporu alınmış olmakla tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk aşamalarda müştekinin iş yerine bir kez girdiğini beyan ettiği, çocuğun müştekinin iş yerine ikinci kez girdiğine ilişkin, temyize gelmeyen sanık M. A.'in atfı cürüm niteliğindeki beyanlarından başka delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan, verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43.maddesi ile artırılması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesi uyarınca fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan ve önceden sabıkası bulunmayan suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan mahkûm edildiği kısa süreli hapis cezasının, aynı yasanın 50/1. fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

3- Temyize gelmeyen sanık M.A.'in 28.03.2012 tarihinde verdiği ifadesinde müştekinin zararını karşıladığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; müştekinin zararının giderilip giderilmediği araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanmasını gerektirip gerektirmediğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14652
Karar No: 2016/5542
Karar Tarihi: 22.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/14652 E.  ,  2016/5542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; davasının reddi, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve 18.03.2015 tarihli ek karar yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise; 18.03.2015 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalının açtığı boşanma davası reddedilmiş, davalı-karşı davacı kadının boşanma davası kabul edilip boşanmaya karar verilmiştir. Hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından davasının reddi, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar bakımından temyiz edilmiş, davalı-karşı davacı kadının davasının kabulü ile verilen boşanma kararı ise temyiz edilmemiştir. Bu durumda boşanma kararının, temyiz incelemesinden önce 04.02.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Kararın kesinleştirilmesi işlemi, mahkemenin yaptığı bir idari işlem olup; bu konuda mahkemenin yaptığı bir hata varsa ancak mahkemesince düzeltilebilir. Mahkemenin bu gibi idari nitelikteki işlemleri ise, temyize tabii değildir. Bu nedenle, tarafların 18.03.2015 tarihli boşanmanın kesinleştirilmesi talebinin reddi kararının temyizine yönelik dilekçelerin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı-karşı davalı erkeğin asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,

davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-davacı kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2-b bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin 2-a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, tarafların 18.3.2015 tarihli ek karara yönelik temyiz dilekçelerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.03.2016(Salı)
Esas No: 2013/11832
Karar No: 2014/7571
Karar Tarihi: 12.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/11832 E.  ,  2014/7571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalılar ... vd aleyhine 03/11/2008 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/11/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyanın yapılan incelemesinde; davalılardan ...'ın yargılama esnasında vefat ettiği, geriye mirasçıları olarak kızı ... ile küçük çocuğu ...'ı bıraktığı, tebligata ehil olmadığı halde gerekçeli karar tebliğinin küçük çocuğa yapıldığı anlaşılmaktadır. Savunma hakkını sınırlayan bu durumun giderilmesi için mahkemece yapılacak iş, mirasçı küçük ...'ın yasal ya da atanmış temsilcisine gerekçeli kararın tebliğidir. Şu halde, anılan eksikliğin tamamlanmasını takiben dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Dosyanın gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 12/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.