Esas No: 2016/756
Karar No: 2020/2383
Karar Tarihi: 04.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/756 E.  ,  2020/2383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde,

Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyizde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

TCK'nın 61/6. maddesine aykırı olarak, silahla tehdit suçundan, aynı Kanunun 62/1 maddesi uyarınca yapılan indirim sırasındaki hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine, 25 ay hapis cezası olarak eksik belirlenmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı ve silahla tehdit suçundan temel ceza belirlenirken doğrudan TCK'nın 106/2-a maddesi gereğince uygulama yapılması yerine, önce aynı Kanunun 106/1-1 maddesiyle uygulamaya başlanmış ise de, sonuç ceza doğru olduğundan bu hususun bozmayı gerektirmediği,

Eleştiri dışında, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının, kapsam ve içerik itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceği,

Anlaşıldığından sanık ...'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

C-Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

1-Olay tarihinde sanık ...'ın kızkardeşini sanık ...'un internet üzerinden rahatsız ederek şantaj yapması üzerine, kızkardeşiyle birlikte sanık ...'un yanına gittikleri ilk olayda sanık ...'un sanık ... ve kızkardeşi katılan ...'e bıçak çekmesi üzerine, ertesi gün meydana gelen olaylarda, sanıktan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak, cezadan 1/4 ilâ 3/4 oranları arasında indirim öngören TCK'nın 29. maddesinin uygulanması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında makul oranda indirim yapılması yerine asgari hadden indirim yapılarak fazla ceza tayini,

2-TCK'nın 61/6. maddesine aykırı olarak, birden fazla kişi ile silahla tehdit suçundan, aynı Kanunun 62/1 maddesi uyarınca yapılan indirim sırasındaki hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın 1 yıl 3 ay yerine, 15 ay olarak eksik belirlenmesi,

3-Silahla tehdit suçundan temel ceza belirlenirken temel ceza belirlenirken doğrudan TCK'nın 106/2-a maddesi gereğince uygulama yapılması yerine, önce aynı Kanunun 106/1-1 maddesiyle uygulamaya başlanması,

Kanuna aykırı, sanık ...'in, temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine 04.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.