Esas No: 2023/6565
Karar No: 2025/324
Karar Tarihi: 13.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/6565 E.  ,  2025/324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/582 E., 2023/594 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılanlar vekili, katılan kurum vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2021/108 Esas, 2023/108 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2023/582 Esas, 2023/594 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafii, katılanlar vekili, katılan kurum vekili ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, sanığın eylemini canavarca hisle ve eziyet çektirerek gerçekleştirdiğine ve üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın hukuka aykırı olduğuna ve bozulması gerektiğine, fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

3.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, sanığın eylemini canavarca hisle ve eziyet çektirerek gerçekleştirdiğine ve üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, gerekçeye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafii, katılanlar vekili ve katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bakırköy 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2019 tarihli ve 2016/544 Esas, 2019/787 Karar sayılı ilamında tekerrüre esas alınan ve incelemeye konu cezada ikinci kez mükerrirlik uygulanmasına yol açan Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.07.2006 tarihli ve 1991/185 Esas, 1992/30 Karar sayılı kararının suç tarihinin 18.10.1991 olduğu, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen bu suç için işlendiği tarih itibariyle yürürlükte olan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'da ikinci kez mükerrirlik müessesine yer verilmediği, bu hususun sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

3. Sanığın yargılama konusu suçtan mahkûmiyetine karar verilmesine rağmen, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine vekâlet ücretine hükmolunmaması hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2-3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle katılan Kurum vekili, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2023/582 Esas, 2023/594 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükmün mahsus yerine; “katılan Kurum lehine 17.400 TL maktu vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılan Kuruma ödenmesine” ve hükmün tekerrüre ilişkin kısmı çıkarılarak yerine "Bakırköy 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2019 tarihli 2016/544 Esas, 2019/787 Karar sayılı ilamı ile 213 sayılı Kanun'un 359/B maddesi uyarınca verilen ve 27.01.2020 tarihinde kesinleşen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.01.2025 tarihinde karar verildi.