Esas No: 2021/11720
Karar No: 2023/19371
Karar Tarihi: 05.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/11720 E.  ,  2023/19371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/917 E., 2016/68 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43, 62 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, haksız olarak ceza verildiği, ceza almasına neden olanların cezalandırılması ve infazının durdurulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılanın başkan olarak görev yaptığı Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/176 Esas sayılı dosyasında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından yargılandığı ve hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerinin onanarak kesinleştiği, aldığı hükümlerin infazı için cezaevinde bulunan sanığın Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığı'na hitaben yazdığı 17.10.2014 tarihli dilekçede katılana hitaben "... o tarihte mahkeme başkanı olan ve oturduğu makamı kendi şahsi menfaatleri ve başkalarını memnun etmek için kullanan vicdansız, allahından korkmaz başkanın verdiği ceza ...", şeklinde, yine Cumhuriyet Başsavcılığı delaleti ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na başlıklı 31.10.2014 tarihli dilekçede de "... Mahkeme başkanı hakim Battal beyin nüfusunu kullanarak ticari ve ahlak dışı ilişkileri neticesinde tarafıma verilen cezaya itiraz için ... , ... Yaşar Perçin'in de 4. Ağır Ceza Mahkemesi başkanı ile olan maddi ve manevi ilişkileri içinde, Mahkemede ben Osman'ı tanımıyorum diyen Yaşar Perçin, dosyayı 3 yıl hakim aracılığı ile bekletmiş olup hakim bey de firmanın ve çekin sahibine beş yıl dışardan ceza vermiş, bana ise sözde çalıntı çeki aptal ve gerizekalıyım ya aynı gün bankaya parayı yatıran ve Yüreğir petrolü arayıp çekin karşılığını yatırdığımı bankadan tahsil edeceklerini söyleyen bana ise 14 yıl ceza vermiştir ..." şeklinde sözlerle hakaret ettiği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın savunması, katılan ve tanıkların beyanları, suça konu dilekçe içerikleri ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ve mahkumiyetine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla; bozma sebebi dışındaki sanığın temyiz sebepleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde "Basit Yargılama Usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönden hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2023 tarihinde karar verildi.