Esas No: 2021/14365
Karar No: 2024/6681
Karar Tarihi: 02.07.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/14365 E.  ,  2024/6681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/237 E., 2016/65 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli ve 2014/237 Esas, 2016/65 Karar sayılı kararı ile sanığın, mağdureyi öğle saatlerinde arabasına alıp ıssız bir yere götürdükten sonra yüzünden ve dudağından öpme ve mağdurenin eşofmanını indirip sürtünme şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemler nedeniyle, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, 6545 sayılı Kanun değişikliği sanık lehine kabul edilerek çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 110 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurenin çelişkili ifadelerinin mevcut olduğu, eylemin sarkıntılık düzeyinde kaldığı, kemik yaşı tespiti yapılmadığı, mağdurenin rızası ile sanığın arabasına binmesi nedeniyle hukuka uygunluk nedenlerinin dosyada mevcut olduğu, cezalarından indirim yapılmadığı ve dilekçesinde belirttikleri diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1. Adli Tıp Kurumunun istikrarlı uygulamasına göre, olay tarihinde on sekiz yaşından küçük mağdurenin beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin kesin rapor verilebilmesi için olay tarihinden itibaren en az altı aylık sürenin geçmesi gerektiği nazara alınmadan, 26.12.2013 tarihinde gerçekleşen çocuğun cinsel istismarı eylemiyle ilgili olarak söz konusu süre geçmeden önce, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı tarafından alınan 20.05.2014 tarihli sağlık kurulu raporuna dayanılarak mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu gerekçesiyle 6545 sayılı Kanun değişikliği sonrası düzenlemenin sanık lehine olduğunun kabul edilmesi karşısında, söz konusu raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı gözetilerek mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığına dair usulüne uygun yeni rapor aldırıldıktan sonra belirlenecek lehe kanuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken teşdit gerekçesi olarak, söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar nazara alınıp, sanığın eylemine uyan suç tipi için öngörülen ceza miktarına yönelik takdir hakkı kullanılırken denetime olanak verecek şekilde somut gerekçe gösterilmesi gerektiği gözetilmeden kanunda yer alan bir kısım ifadelerin tekrarlanması şeklindeki yetersiz gerekçeyle teşdit uygulanması,

3. Oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın mağdureye yönelik cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla; 5237 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen ''Mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın'' şartının gerçekleşmediği ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığı gözetilmeden, uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

hukuka aykırı bulunmuş, aynı gerekçelerle Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1 ve 326/son maddeleri gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.07.2024 tarihinde karar verildi.