erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/6591
Karar No: 2014/35523
Karar Tarihi: 09.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/6591 E.  ,  2014/35523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/217623

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 22. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2012

NUMARASI : 2011/1098 (E) ve 2012/1334 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nisbi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Ümraniye 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan 2010/409 Esas sayılı menfi tespit davasının yargılamasının yapıldığı duruşma esnasında sanığın müşteki mahkeme hakimine hitaben söylediği " bu ne biçim dava, böyle şey mi olur davalı Ümraniye'de değil, taşınmazlar Ümraniye'de değil, bu dava burada nasıl görülür, anlamadım hakim bey, herhalde senin işin az , sen karşı tarafın avukatının arkadaşısın onun için bu davayı görüyorsun taraf tutuyorsun, böyle dava olmaz, böyle adalet olmaz " şeklindeki kaba sözlerin, müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, ağır eleştiri ve rahatsız edici nitelikte olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de; tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK'nın 58/3. maddesi uyarınca hapis cezası tercih edildikten sonra, bu cezanın ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği gözetilmeyerek, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık M.. A..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4729
Karar No: 2014/5770
Karar Tarihi: 24.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4729 E.  ,  2014/5770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kuşadası 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2008/5-2013/545

Davacı, davalı işyerinde geçirdiği kazada davalının kusurlu olduğundan maddi ve manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalının pasif husumet ehliyeti bulunmadığından davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

İş kazasından veya meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerinin işverene yöneltilmesi gerekir. İşveren, hizmet akdine dayanarak işçi çalıştıran gerçek veya tüzelkişilerdir. İşyerinde iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerini almak zorunda olan işveren, işçiyi gözetme borcu olarak tanımlanan bu borcunu yerine getirmemesi nedeniyle meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığından sorumludur. İşçinin işgörme edimini yerine getirdiği işyerinin Kurum kayıtlarında adına tescil edildiği kişi kural olarak işveren olarak kabul edilebilir ise de gerçek işverenin başkası olduğu belirlenir ise husumetin gerçek işveren olarak tanımlanabilecek bu gerçek veya tüzelkişilere yöneltilmesi gerekir. Özellikle, iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerini almak zorunda olan işverenin bu tedbirlerden ve tazminat yükümlülüğünden kurtulmak amacıyla işyerini ekonomik bakımdan güçsüz bir başkası adına tescil ettiği hallerde işçinin davasını gerçek işverene yöneltebilmesi, "Sosyal Güvenlik" ve "İşçinin Korunması" ilkelerine de uygundur.

Somut olayda, davacının çalıştığını iddia ettiği .... sicil numaralı Ç..Halı Yıkama ünvanlı işyerinin davalı M.. Ç..'nin eşi Lütfiye Ç.. adına kayıtlı olduğu, davacının 30/03/2012 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu teftiş tutanağında işyerinin resmiyette Lütfiye Ç..'ye ait olduğunu bildiğini ancak kendisinin işe davalı M.. Ç.. tarafından alındığını ve kendisine işyerinde emir ve talimatların davalı M.. Ç.. tarafından verildiğini beyan ettiği; davada gerçek işverenin davalı M.. Ç.. olduğu anlaşılmakla, mahkemece yargılamaya devamla işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/21060
Karar No: 2011/5268
Karar Tarihi: 19.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/21060 E.  ,  2011/5268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.07.2009 gün ve 2009/47 Esas, 2009/807 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan karşılıksız çek keşide etmek suçuna ilişkin 3167 sayılı Kanunun 16/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 30.04.2003'ten inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/24624
Karar No: 2022/5429
Karar Tarihi: 06.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/24624 E.  ,  2022/5429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan beraatine dair Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.11.2019 gün ve 2011/127 Esas, 2019/402 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince gerçekleştirilen yargılama sonucunda atılı suçtan kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar temyiz edilmiş ise de, müsnet suçu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesinde yer alan hapis cezasının ağırlaştırıcı haller nazara alınmaksızın üst sınırının on yıldan az olması ve 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g. maddesine göre üst sınırı on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarla ilgili ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümlerin kesin olup, temyiz edilememesi karşısında, anılan karara yönelik temyiz isteminin CMK’nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

İlk derece mahkemesindeki yargılamada hükümden önce mağdurenin reşit olması nedeniyle velayet hakkına sahip annesi olan müşteki ...’nin, velayet ile buna bağlı katılan sıfatının sona ermesi karşısında, vekilin istinaf incelemesi neticesinde kurulan hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 06.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7081
Karar No: 2017/2877
Karar Tarihi: 19.06.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/7081 E.  ,  2017/2877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4200
Karar No: 2013/1927
Karar Tarihi: 12.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/4200 E.  ,  2013/1927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : TCK 116/1. maddesi 1 yıl HC ve 151/1. maddesi 1 yıl HC ve 142/1-b, 145, 58/6, 108/5. maddesi 1 yıl 4 ay HC

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 sayılı Yasaya göre aynı nevi suçtan mükerrir olan sanığın, katılanın evine ahşap balkon kapısının kilidini kırmak suretiyle girerek hırsızlık yapması nedeniyle eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 81/2-3. maddeleriyle 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 53; 151/1, 53; 116/1, 53; maddeleri uyarınca, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarıyla ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-) 27.01.2004 olan şuç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış yazılması,

3-) 5237 sayılı yasanın 145. maddesinde tanımlanan “değerin azlığının” yeni yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması,

4-)Sanık savunmanı, esas hakkındaki savunmasında, cezanın paraya çevrilmesini talep ettiği halde; mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçları bakımından, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

5-) Sanık hakkında mahkumiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin uygulanmaması,

6-) 5237 sayılı TCK’nın 7/3. maddesinin açık hükmü karşısında, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle, aynı Yasanın 6. ve 7. fıkralarında düzenlenen mükerrirlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11338
Karar No: 2018/3476
Karar Tarihi: 14.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11338 E.  ,  2018/3476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.03.2016 gün ve 2015/415-2016/227 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemenin gerekçeli kararı, 10.05.2016 günü davalı vekiline tebliğ edilmiş, mahkemece, aynı karar bir kez daha davalı vekiline gönderilmiş ve bu ikinci tebligat da 24.05.2016 tarihinde muhattabına teslim edilmiştir. 10.05.2016 tarihinde davalı vekiline yapılan ilk tebligattan sonra temyiz süresi başlamış olduğundan ve sonradan ikinci kez yapılan tebligat temyiz süresi bakımından davalı vekiline yeni bir hak kazandırmadığından hüküm HUMK 433/2. maddesinde yazılı temyiz etme süresi geçirildikten sonra 07.06.2016 tarihinde temyiz edilmiştir. Aynı Kanun'un 432/4. maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3-4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay da bu konuda bir karar verebileceğinden davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin süreden REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 14.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/5397
Karar No: 2010/6162
Karar Tarihi: 02.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/5397 E.  ,  2010/6162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sayaçsız elektrik kullanılması nedeniyle düzenlenen tutanağın sanık tarafından imzalanmış olması, kovuşturma aşamasında adresinin tespiti için yazılan yazı üzerine zabıta tarafından düzenlenen 26.07.2006 tarihli tutanağa göre de, sanığın tutanağa konu evde ikamet ederken burayı satarak aynı sokaktaki başka bir adrese taşındığının bildirilmesi, sanığın ise tutanağa konu evde babasının oturduğunu savunması karşısında; tutanağa konu evde suç tarihinde ve öncesinde kimin oturduğu konusunda zabıta araştırması yapılıp, sanığın babası da tanık olarak dinlenip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7844
Karar No: 2013/8410
Karar Tarihi: 18.09.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/7844 E.  ,  2013/8410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Duruşma sırasında dinlenen tanık ..., davacının kendilerine ... tarlasının ...'ten ötesini 2 milyar karşılığında davalıya verdiğini beyan etmiş olduğu halde bu beyanda geçen ... yerinin neresi olduğunun zeminde belirlenmediği, senet tarihinden itibaren davalı yerin hangi sınırlarla davalı tarafından kullanıldığının saptanmadığı, 128 ada 28 ve 29 parsel sayılı taşınmazların sınırında sınırı gösteren herhangi bir yapı bulunup bulunmadığının araştılmadığı belirtilerek senet kapsamının belirlenmesinde, tespit edilebildiği takdirde ...'in ötesinde kalan yerin, aksi halde senet miktarının dikkate alınarak hüküm kurulması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vasisi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 18.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/6231
Karar No: 2015/924
Karar Tarihi: 10.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6231 E.  ,  2015/924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi

karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5311
Karar No: 2018/12438
Karar Tarihi: 19.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/5311 E.  ,  2018/12438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davacıların murisi ... Şubesinden 07/06/2011 tarihli sabit faizli Tüketici Kredisi sözleşmesi ile 10.000,00 TL kredi kullandığını, ... ye 10.500,00 TL teminat ile 27-70 yaş kredili Hayat Sigortası poliçesi düzenlendiğini, muris ...'nin 20/12/2011 tarihinde beyin kanaması nedeni ile yaşamını yitirdiğini, kullandığı kredi nedeni ile davalıya bankaca başvuruda bulunulması üzerine davalının 07/06/2011 tarihli kredi hayat sigorta başvuru formunda murisin hastalığını beyan etmediği gerekçesi ile fesih haklarını kullandığını ileri sürerek herhangi bir tazminat ödemesinde bulunmayacağını bildirdiğini ve murisin bankadan kredi kullanıp Hayat Sigortası poliçesi imzaladığı tarihte herhangi bir hastalığının varlığının bilinmediğini belirterek 10.500,00 TL'lik hayat sigortası tazminatının murisin ölüm tarihi olan 20/12/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; dosyanın yetkili Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesi gerektiğini, hayat sigortası poliçesinde lehtarın Akbank T.A.Ş'nin icazeti olmadan herhangi bir davanın ikame edilemeyeceğini ve davacılar murisinin beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, murisin poliçe tanzim tarihinde belirtilen rahatsızlıklarından haberdar olmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığı ve davalı sigorta şirketinin kendisine yapılan başvuru sonrasında fesih hakkını kullanmasının poliçe genel şartlarına uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 10,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 19/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.