Esas No: 2013/13328
Karar No: 2013/20460
Karar Tarihi: 27.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13328 E.  ,  2013/20460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 01.08.2008 - 07.10.2010 tarihleri arasında aşçı olarak çalıştığını, davalı işyerinde vardiya sistemi uygulandığını, bu vardiya sistemine göre çalışma saatlerinin gündüz vardiyası sabah saat 06:30'da başlayıp akşam saat 18:30'a kadar devam ettiğini, akşam vardiyasının ise akşam saat 18:30'da başlayıp sabah saat 06:30'a kadar devam ettiğini, bu nedenle davalı işyerinde günlük 12 saat çalışma uygulandığını, vardiya sisteminin davalı işveren tarafından belirlendiğini, işçilerin onun talimatına göre gündüz veya gece vardiyasında çalıştığını, çalışmanın karşılığının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, 14.04.2009 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesine istinaden davacının şirkette çalışmaya başladığını, davacı tarafın işe başlangıç tarihinden kısa bir süre sonra habersiz ve gerekçesiz olarak işyerine gelmemeye başladığını ve bunun üzerine kendisine bu hususla ilgili yazılı ihtar verildiğini ve tutanak tutulduğunu, davacının kıdem tazminatı da dahil olmak üzere tüm tazminatlarının ödendiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68'inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu'nun 63'üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68'inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Davacı yapmış olduğu fazla çalışmaların ücretlerinin ödenmediğini ileri sürmüştür. Davalı taraf davacının çalışma saatlerine ilişkin beyanda bulunmayarak davacıya haklarının ödendiğini savunmuştur. Mahkemece davacının 12 saatlik çalışma süresi içerisinde 1 saat ara dinlenme yaptığının kabulü ile fazla çalışma ücreti hesaplayan bilirkişi raporuna itibarla karar verilmişse de yukarıdaki ilke kararında da belirtildiği üzere davacının 12 saat çalışması için 1,5 saat ara dinlenme verdiği kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken hatalı bilirkişi raporuna itibar edilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.