erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/8858
Karar No: 2015/23628
Karar Tarihi: 09.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/8858 E.  ,  2015/23628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı erkeğin davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek eylemi ispatlanamamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesinde düzenlenen manevi tazminat koşulları oluşmadığı halde, davacı kadın lehine manevi tazminat takdiri doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre velayeti anneye verilen müşterek çocuk Berat için hükmolunan iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4-Davacı kadın fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmadan ve ziynetlerin cins, miktar ve vasfını bildirmeden 25.000-30.000 TL değerinde ziynet eşyalarının bedelini talep etmiş, mahkemece 55.819.00 TL ziynet bedeline hükmedilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 31. maddesi gereği hakimin davayı aydınlatma ödevi bulunmaktadır. Bu kapsamda hakimin davacıya işin niteliğine uygun kesin süre vermek suretiyle istediği ziynet eşyalarının nelerden ibaret olduğunu, cinsini, adedini, ayarını ve ağırlıklarını açıklattırması, taraf delillerinin bu çerçevede değerlendirilmesi, istek miktarının aşılamayacağı hususu da dikkate alınarak sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hukum tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.12.2015(Çrş.)
Esas No: 2017/38382
Karar No: 2019/5812
Karar Tarihi: 16.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/38382 E.  ,  2019/5812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; TCK‘nın 158/1-d, 62, 52/2-4, 53, 63 ve CMUK 321. maddeleri ile 204/1, 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Sanık ... hakkında; TCK‘nın 158/1-d, 52/2-4, 53 ve CMUK 321. maddeleri ile 204/1, 43/1 ve 53.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Kanunda öngörülen ceza miktarlarına nazaran sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede,

Sanık ...’ın katılanı telefonla arayarak kendisini ... olarak tanıtıp, elinde 50 adet tır geçiş belgesi olduğunu, tanesini 130 Euro'dan satabileceğini söylemesi üzerine 25 adet belge alımı konusunda anlaştıkları, katılanın bu belgeleri teslim almak üzere yanında çalışan tanık ...’i görevlendirdiği, sanık ...’ın ismini ... olarak söylediği sanık ... ile tır geçiş belgelerini gönderdiği ve tanık ...’in buluşma yerinde ismini ... olarak tanıtan sanık ... ile buluşup 25 adet belgeyi 3.250 Euro vererek sanık ...’dan alıp şirkete götürdüğü, katılanın bu belgelerden 2 tanesini Avrupaya çıkış yapan tır şöförlerine verdiği, şoförler Avusturya sınır kapısından geçiş yaptıkları sırada, belgelerin sahte olduğunun anlaşıldığı, bunun üzerine katılanın tekrar sanık ... ile telefonla irtibata geçtiği, 20 adet tır geçiş belgesi talebinde bulunarak, durumu güvenlik güçlerini bildirdiği, belgelerin teslim alındığı sırada sanık ...’un üzerinde 20 adet tır geçiş belgesi ile birlikte yakalandığı, ele geçen toplam 43 adet tır geçiş belgesinin yapılan grafolojik inceleme sonucunda sahte olduğu ve iğfal kabiliyetine haiz olduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanıkların üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda; sanıkların savunması, katılan beyanı, tanıkların beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından sanıkların üzerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarını araç olarak kullanmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin eksik inceleme ve sübuta, sanık ... müdafinin ise eksik inceleme, sübut ve lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 16.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/906
Karar No: 2012/11131
Karar Tarihi: 26.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/906 E.  ,  2012/11131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve ... aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Bala Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04.05.2010 gün ve 288/136 sayılı hükmün Yagıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,75 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/22200
Karar No: 2010/289
Karar Tarihi: 21.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/22200 E.  ,  2010/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 21.11.2005 yerine, 21.01.2005 olarak yazılması,

2- Suç tarihinde güneşin saat 16:44'te battığı, yakınanın anlatımına göre park halindeki otomobilinin plakalarının saat 17: 00- 17:30 arasında çalındığının tespit edilmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 143/1. maddesi ile uygulama yapılamayacağının gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği, sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken değer olarak gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

4-Adli Sicil Kaydı içeriğine göre hırsızlık suçundan 27.05.2004 tarihinde infaz edilmiş, Kartal 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2002/1240-2003/488 sayılı 8 ay hapis cezası içeren ilamıyla tekerrüre esas önceki hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58/6. maddesiyle uygulama yapılmaması ,

5- Hapis cezasıyla hükümlülüğünün yasal sonucu olarak sanığın, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan 5237 sayılı TCY.nın 53/3. maddesi uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi-tür ve miktarı bakımından kazanılmış hakkın korunmasına 21.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6051
Karar No: 2021/8963
Karar Tarihi: 11.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/6051 E.  ,  2021/8963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, iddianame ile müsaderesi talep edilen bıçak müsaderesinin gerekip gerekmediği yönünde hüküm kurulmamış ise de, dava zamanaşımı süresi içinde bu hususta mahkemece karar verilebileceği öngörülerek, yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın eylemini bıçak ile gerçekleştirmesine rağmen TCK’nın 6/1-f maddesi de dikkate alınarak sanık hakkında TCK’nın 265/4. maddesi; birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiille direnmesine karşın, TCK'nın 43/2. maddesi uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 11/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/13780
Karar No: 2007/12061
Karar Tarihi: 09.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/13780 E.  ,  2007/12061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Iğdır Sulh Hukuk ile Tuzluca Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlanması istenilen Asip ... Köyü, Tuzluca adresinde oturduğu, Tuzluca Nüfusuna kayıtlı olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme Tuzuca Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Tuzluca Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/10/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/24229
Karar No: 2017/13155
Karar Tarihi: 02.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/24229 E.  ,  2017/13155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Suça konu kabloların hurda malzeme olması nedeniyle işyerinden çıkartılan hurda malzemelerin degerinin tespitinin yaptırılarak, sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacagnın tartışmasız bırakılması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/5499
Karar No: 2011/2954
Karar Tarihi: 28.03.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/5499 E.  ,  2011/2954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülüklerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun. 07.11.2006 gün ve 2006/6- 213 Esas, 2006/229 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6.maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak mercii ve başvuru yönteminin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir.

Sanık Tayfun Bal hakkında verilen mahkumiyete dair kararda, başvuru süresinin başlangıcı ve başvuru şekilleri gösterilmediği, bu nedenle kararın kesinleşmediği anlaşılmakla; adı geçen sanık müdafiine, başvurulabilecek kanun yolu, mercii, başvuru süresi ve başlangıcı ile başvuru yöntemini gösterilecek şekilde meşruhatlı olarak usulüne uygun gerekçeli karar tebliğ edildikten sonra, iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1597
Karar No: 2012/4093
Karar Tarihi: 11.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1597 E.  ,  2012/4093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen davalarda davacı vekili, müvekkillerinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, davalı kooperatifin 14.06.2009 tarihli genel kurulunda anasözleşmesinin 2. ve 5. maddelerinde değişiklik yapıldığını, kooperatif ismindeki ve çalışma alanındaki ... Köyü ibaresinin çıkarıldığını ve müvekkillerinin anasözleşmenin 9,17,21. maddelerine istinaden yönetim kurulu kararıyla üyeliklerine son verildiğini, çıkarma kararının haksız ve eşitlik ilkesine aykırı olduğunu ileri sürerek, ihraç kararlarının iptali ile ... Köyü ibaresinin kooperatif tüzelkişiliğinin ismine eklenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili asıl ve birleşen davalarda, açılan davaların haksız olduğunu savunarak, reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre,davacıların salt çalışma bölgesi dışında ikamet ettiklerinden bahisle üyelikten çıkarılmaları, değişiklikten sonra anasözleşme hükümlerine uygun olsa da kooperatif üyelerinden olan ve bizzat yönetim kurulu başkan ve ikinci başkanının da kooperatif çalışma bölgesi dışında ikamet etmeleri ve halen kooperatif üyesi olmaları karşısında yönetim kurulu kararının eşitlik ilkesi ve hak ve nesafet kurallarına aykırı olduğundan iptalinin gerektiği, ... Köyü ibaresinin davalı kooperatif adından ve çalışma bölgesinden çıkarılmasına ilişkin genel kurul kararına karşı 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53. maddesi uyarınca bir aylık hak düşürücü süre içerisinde dava açılmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile,

asıl ve birleşen davada davacıların kooperatiften ihracına dair 25.12.2009 tarih ve 2009/09 sayılı kararın iptali ile asıl ve birleşen davacıların davalı kooperatifin üyeleri olduklarının tespitine, ... Köyü ibaresinin davalı kooperatif tüzelkişiliği bünyesine eklenmesi talebi ile ilgili davanın süresinde açılmaması nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2988
Karar No: 2015/5924
Karar Tarihi: 02.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2988 E.  ,  2015/5924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/173976

MAHKEMESİ : Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 02/04/2014,2014/8 (E) ve 2014/102 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanık Gökhan'ın bıçakla mağdur Abbas'ı sol koldan, sırt sol taraftan ve sol ön koltuk altından toplamda üç kez yaraladığı, mağdurun sırt bölgesine isabet eden bıçak darbesinin hemopnömotoraksa, omurilik kesisine ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, CMUK’nun 326/son maddesinin uygulanmış olması ve aleyhe temyiz de bulunmaması karşısında sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Gökhan'ın mağdur Abbas'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık hakkında CMUK 326/son maddesinin uygulandığı hüküm fıkrasında bozma öncesindeki sonuç cezanın 4 yıl 2 ay hapis cezası olduğu gözetilmeden 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi ve mağdur A.. D..'nun bozma öncesi 08/07/2011 tarihli oturumda şikayetinden vazgeçmesi ve katılma talebinde bulunmaması nedeniyle sanık aleyhine ve katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi, ayrıca hükümden sonra 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK’nun 53. maddesindeki iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama, yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

A-) "5 yıl" ibaresinin "4 yıl 2 ay" olarak değiştirilmesine,

B-) Hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. paragrafının hükümden çıkarılmasına,

C-) Hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine,

Karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tcbliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 02/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi