Esas No: 2023/4125
Karar No: 2023/4443
Karar Tarihi: 26.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4125 E.  ,  2023/4443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2692 E., 2022/2609 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/9 E., 2022/154 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ...'nun villasında 20.08.2005- 15.06.2010 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; gündelik temizlikçi çalıştırmadığını, bu işlerle eşinin ilgilendiğini, duruma göre davacıyı ayda bir ile 4 kez arası çağırıp gündelik temizlik yaptırdığını, ücretini eşinin ödediğini, bu nedenle kendisine dava açılamayacağını, davacının sürekli ve düzenli çalışmasının mümkün olmadığını, her ay tam çalışmayıp ayın veya haftanın belirli günlerinde çalıştığı için sigorta yaptırma zorunluluğu bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum dosyasında işlem gören Özkar İnş.Turz.Gıda Tekstil Özel Eğitim Hizmetleri San. ve Tic.Ltd. Şti. ünvanlı anaokulu işi işyerinin ... ... adresinde kurulu olduğunu, 04.04.2011 tarihinde kanun kapsamına alındığını, halen faal olduğunu, davalı ...'na ait herhangi bir işyeri kaydına rastlanmadığını, davacının ev hizmetlerinde çalışan sigortalılardan sayılmadığını, davacının 04.04.2011 tarihinden önceki çalışmalarının tespitinin mümkün olmadığını, ücrete ilişkin iddiaların yazılı belgelerle ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

Mahkememizce dinlenen tanık beyanları dikkate alınmış ve davacının haftada iki gün çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur.Yerleşik Yargıtay kararlarında yer alan süreklilik unsuru göz önüne alınarak davacının haftada iki gün çalışmasının belli bir yoğunluğa ulaşmadığı ve süreklilik arz etmediği anlaşıldığından 5510 sayılı Kanun kapsamında hizmet akdine tabi olarak sigortalı sayılacak şekilde çalışmasının olmadığı kanaatine varılmakla,

davanın reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; usul ve yasaya aykırı ilk derce mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

05.02.2014 tarih 2013/10-2280 Esas, 2014/65 Karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurul Kararı'nda sürekli çalışma kavramı “uygulamada haftanın çoğu ev işlerinde geçirilmiş ve çalışma bir süre devam etmişse, bu çalışma sigortalı çalışma olarak değerlendirilmekte, süreklilik için çalışmanın belli bir yoğunluğa ulaşması aranmaktadır” şeklinde izah edilmiştir. Kanun kapsamında sayılabilmesi için haftanın çoğunda çalışma gerektiği Yargıtay 10 uncu Hukuk Dairesinin 2022/3247 esas ve 2022/6567 karar sayılı, 2022/7397 esas ve 2022/10529 karar sayılı ilamında da vurgulanmış olduğu, dinlenen tanık anlatımlarına göre davacı haftanın 1 veya 2 günü ev temizliğinde çalışmış olduğunun anlaşıldığı, belirtilen Yargıtay kararlarındaki kabul dikkate alınarak sonuca gidilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle,

... 4. İş Mahkemesi'nden verilen 14.06.2022 tarih, 2022/9 Esas ve 2022/154 Karar sayılı kararının kaldırılmasına yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b.1 hükmü gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalı ...'nun villasında 20.08.2005- 15.06.2010 tarihleri arasındaki ev hizmetleri çalışmasının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası, 506 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesi ile 5510 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.