erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/11729
Karar No: 2024/2903
Karar Tarihi: 11.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11729 E.  ,  2024/2903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/210 Esas, 2023/219 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Afyonkarahisar 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.09.2022 Tarihli ve 2022/145 Esas, 2022/53 Karar Sayılı Kararı

Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının düzeltmeyi isteyen şahısların yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı, nüfus kaydı düzeltilmesi istenilen ölü kişinin nüfus kayıt örneği incelendiğinde yerleşim yerlerinin bulunmadığının anlaşıldığı, davacının yerleşim yerinin ise Kartal/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 25. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.03.2023 Tarihli ve 2023/210 Esas, 2023/219 Karar Sayılı Kararı

Nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istenilen ... (...) nüfus kayıt bilgilerine göre yerleşim yeri adresinin bulunmadığı ve nüfusa kayıtlı olduğu yerin ise Merkez/Afyonkarahisar olduğundan, yetkili mahkemenin kesin yetkili mahkeme olan Afyonkarahisar Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun (5490 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5490 sayılı Kanun’un “Nüfus davaları” başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi şöyledir:

“Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır. Kayıt düzeltme davaları nüfus müdürü veya görevlendireceği nüfus memuru huzuru ile görülür ve karara bağlanır.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, nüfus kaydı düzeltilmesi istenilenlerin adres kayıt sistemine kayıtlı yerleşim yeri adresinin bulunmadığı, nüfusa kayıtlı olduğu yerin ise Merkez/Afyonkarahisar olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın Afyonkarahisar 4. Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Afyonkarahisar 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

11.03.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2016/20529
Karar No: 2016/22780
Karar Tarihi: 06.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20529 E.  ,  2016/22780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacının.......2016 tarihinden sonra çalışması görünen işyerinin davalı .... .... (...)'...... işyeri olup olmadığı... davacının belirtilen tarihten sonra... davalı ...' ... ihale alan şirketler nezdinde çalışmasını sürdürüp sürdürmediğini tespite yarar ... türlü delil... belge ... varsa ... ... ...şirket... ...şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmesinin incelenmesine ihtiyaç duyulduğundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ......2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/7722
Karar No: 2007/8273
Karar Tarihi: 26.12.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/7722 E.  ,  2007/8273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 26.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15061
Karar No: 2014/15710
Karar Tarihi: 08.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/15061 E.  ,  2014/15710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 08/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5739
Karar No: 2015/18091
Karar Tarihi: 22.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5739 E.  ,  2015/18091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği, İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2)Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı, aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18270
Karar No: 2016/11871
Karar Tarihi: 16.11.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/18270 E.  ,  2016/11871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk ...'un dosya akibetinin sanıkların hukuki durumunu etkilememesi,yakalama tutanağı uyarınca sanık ...'nın diğer sanıklarla birlikte hareket etmesi nedeniyle eyleme iştirakının bulunması ve Google haritasının incelenmesinde müştekinin evinin bulunduğu sokak ile sanıkların aracının bulunduğu ve dolayısıyla kolluk kuvvetlerinin bulunduğu yer arasında bir kaç sokak bulunması ve bu suretle sanıkların müştekinin evinden çaldığı eşyaların hakimiyet alanlarına girmesi nedeni ile sanıklar hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanmamasından dolayı tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yakalama tutanağına göre sanıkların olay günü saat 18.00 sıralarında araçtan indikleri ve polislerce takip edildikleri, sanıkların araçtan ayrıldıkları ve saat 18.50 sıralarında ellerinde plazma tv ve laptop bilgisayar ile geldiklerinin belirtildiği, UYAP kayıtlarına göre suç tarihinde güneşin 16.34'te battığı, TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 17.34'ten sonraki zaman diliminin gece olarak kabulü gerektiği, olay tutanağı uyarınca da hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının gece vakti işlendiği halde sanıklar hakkında TCK 'nın 143 ve 116/4. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini ve sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından, hırsızlık suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesi olarak TCK'nın 142/1-b, maddesi yerine aynı Kanun'un 116/1. maddesinin gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir hata olarak görülmesi nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerek itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 16.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/22667
Karar No: 2015/7806
Karar Tarihi: 27.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/22667 E.  ,  2015/7806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da mümkün değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekinin işyerinin önündeki sergiden almış olduğu 6 adet atletin değerinin 18 TL olması karşısında; sanık hakkında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasının gözetilmemesi,

2-Kabule göre de, sanığın sarfına sebebiyet verdiği 14 TL yargılama giderinin, 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/8623
Karar No: 2023/9392
Karar Tarihi: 23.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/8623 E.  ,  2023/9392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/592 Esas, 2023/771 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.04.2023 Tarihli ve 2010/1028 Esas, 2010/822 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 24.04.2023 tarihli dilekçesi ile, vasilik süresinin uzatılmasını talep etmiştir.

Mahkemece 28.04.2023 tarihli ek kararıyla, kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... Küme Evleri No: 12 .../... olduğu gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Turhal Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.07.2023 Tarihli ve 2023/592 Esas, 2023/771 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine ilişkin vasinin bir talebinin bulunmadığı ve vesayet makamı olan Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilmiş usulune uygun bir izin kararı da olmadığı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının adres değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Turhal Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2011/4128
Karar No: 2011/20097
Karar Tarihi: 25.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/4128 E.  ,  2011/20097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, kredi kartı alacağı nedeniyle hakkında başlatılan takipte asıl alacağa itiraz etmemiş sadece işlemiş yasal faiz miktarı ile faiz oranına itiraz etmiştir.

Her ne kadar borçlunun borç doğuran hukuki ilişkiyi kabul ettiği gözönünde bulundurulduğunda belgenin niteliği (İİK.nun 68/1.maddesinde yazılı özellikleri taşıması) kesinleşen asıl alacak yönünden sonuca etkili değil ise de kredi kartı alacağı Tüketici Yasasında, tüketici kredisi olarak yer aldığından itiraz edilen faiz alacakları yönünden Tüketici Mahkemelerinde, anılan yasa kapsamında inceleme yapılıp buna dair karar getirilmedikçe icra takibine devam edilmesi olanağı bulunmamaktadır. Dar yetkili icra mahkemesinde Tüketici Yasası koşulları değerlendirilerek sonuca gidilemeyeceğinden, icra mahkemesince faiz kalemlerine yönelik itirazın kaldırılması isteminin reddi gerekir. Mahkemece açıklanan nedenle red kararı verilmesi yerine, takibin ihtarnamenin tebliği tarihinden itibaren 1 aylık süre beklenmeden başlatıldığı ve alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirdiği  gerekçesi ile red kararı verilmiş ise de, sonuçta istem reddedildiğinden gerekçedeki isabetsizlik bozma nedeni yapılmayarak sonucu bakımından doğru mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13074
Karar No: 2017/5940
Karar Tarihi: 06.07.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/13074 E.  ,  2017/5940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulunun 10/04/1971 tarih ve 5788 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli ..... Kilisesinin giriş avlusuna bakan iş hanının kilise ana girişine göre sağ tarafında bulunan kısmında, 13/11/2012 tarihinde yapılan incelemeler sonunda Kurul görevlileri tarafından tanzim edilen raporda, söz konusu bölümün zemininde değişiklikler yapıldığının, asma kat eklendiğinin, kemerli ana kolonun kesildiğinin, 70 parselde bulunan kilisenin kütüphane kısmı olan 2. ve 3. katlarında çatlaklara neden olunduğunun tespit edildiği, taşınmazda kiracı olan sanıkların atılı suçlamayı kabul etmedikleri anlaşılmakla, mahallinde inşaat mühendisi, sanat tarihçi ve mimar bilirkişiler refakatinde keşif icra edilip, 13/11/2012 tarihli raporda açıklanan fiiller yerinde tespit edilerek, belirtilen müdahalelerin, 3194 sayılı İmar Kanununun 21. maddesinde tanımlanan “basit onarım” mı yoksa 2863 sayılı Kanunun 9. maddesinde tanımlanan “inşai ve fiziki müdahale” mi olduğunun, ayrıca, kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları, paslanma ve karbonlaşma gibi teknik veriler ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilmek suretiyle ayrı ayrı yapılış zamanlarının, suça konu müdahaleler nedeniyle tescilli kültür varlığının zarar görüp görmediğinin, özgün yapısını kaybedip kaybetmediğinin tereddütsüz şekilde belirlenmesi, sonucuna göre, sanıkların aşamalardaki savunmaları da dikkate alınarak, zamanaşımı dolmamış eylemler yönünden zararın varlığı halinde, 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesi; zararın yokluğu halinde ise, fiillerin “basit onarım” niteliği taşıması veya “inşai ve fiziki müdahale” niteliği taşısa dahi suç tarihi itibariyle Beyoğlu Belediye Başkanlığı ve İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı bünyesinde koruma uygulama ve denetim bürosu bulunması halinde, 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/4. maddesi kapsamında değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile beraat hükmü tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 06/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20525
Karar No: 2016/22776
Karar Tarihi: 06.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20525 E.  ,  2016/22776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacının.......2016 tarihinden sonra çalışması görünen işyerinin davalı .... .... (...)'...... işyeri olup olmadığı... davacının belirtilen tarihten sonra... davalı ...' ... ihale alan şirketler nezdinde çalışmasını sürdürüp sürdürmediğini tespite yarar ... türlü delil... belge ... varsa ... ... ...şirket... ...şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmesinin incelenmesine ihtiyaç duyulduğundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ......2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/483
Karar No: 2025/2711
Karar Tarihi: 08.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2025/483 E.  ,  2025/2711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/400 E., 2024/587 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm sanık müdafiince vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (Tarife) 14/4. maddesi gereğince, beraat eden ve kendisini vekaletnameli müdafii ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedileceği, Baro tarafından görevlendirilen ve dosyada vekaletnamesi bulunmayan zorunlu müdafii nedeniyle sanık lehine idari işlem niteliğinde olan tarife ile ücreti vekaletin belirlenemeyeceği anlaşılmakla, sanık müdafiinin vekalet ücretine hükmedilmesine yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.04.2025 tarihinde karar verildi.