erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/89
Karar No: 2017/1882
Karar Tarihi: 13.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/89 E.  ,  2017/1882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/10 /2014 tarih, 2014/332 - 2014/602 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; yeniden incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 26.02.2014 tarih, 2013/12895 esas, 2014/4786 sayılı kararında yer alan '' Olay günü gündüz saat 15:00 sularında açık havada, meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, 10 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama, görüşe engel cismin bulunmadığı, eğimsiz düz yolda sevk ve idaresindeki halk otobüsü ile seyir halinde bulunan sanığın, ışık kontrollü yaya geçidini kullanarak, seyir istikametine göre yolun sağından sol tarafına geçmek isteyen 1925 doğumlu yayaya, yol ortasına yakın bir noktada, aracının ön tampon kısmı ile fren izi bırakmaksızın çarpması şeklinde gelişen ve yayanın aynı gün hastanede gördüğü tedavi esnasında trafik kazasına bağlı beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti nedeniyle yaşamını kaybetmesiyle sonuçlanan olayda; otobüs içerisinde yolcu olarak bulunan tanıklar ... , ... ve ...'un beyanlarına göre, sanığın yaya geçidinde geçiş yapmaya çalışan yayayı gördüğünde olayı önlemek için korna ile ikaz yaptığı, ancak yayanın durmadığını gördüğü halde zamanında etkin fren ve direksiyon tedbirine başvurmadığı, aracını her an güvenli bir şekilde durdurabileceği hızla kullanmadığı, aracını mevcut hızı ile kullanmaya devam ettiği, yayaya çarptıktan sonra ancak durabildiği anlaşıldığından ve bu husus, sanığın soruşturma aşamasındaki tevilli ikrarıyla da sabit olduğundan her ne kadar ölen, yayalara kırmızı ışık yandığı halde karşıdan karşıya geçmek suretiyle can güvenliğini tehlikeye atmış ise de, yaya geçidine yaklaşırken, daha önce yol üzerinde gördüğü yayaya rağmen hızını azaltmayan ve hızını kullandığı aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmayan sanığın olayda tali kusurlu olduğu, bu hususun kaza tespit tutanağı ve asliye hukuk mahkemesinde görülen tazminat davasında alınan 14.02.2011 tarihli bilirkişi raporu ve dosya kapsamındaki delillerden anlaşılmakla, atılı suçtan mahkumiyeti yerine, oluşa ve dosya kapsamındaki delillerle bağdaşmayan bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi, '' şeklindeki bozma gerekçesinin sonucu bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan, kararda değişiklik yapılmasına yer olmadığına, CMK 307/3. maddesi uyarınca, dosyanın incelenmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurul Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20229
Karar No: 2015/2008
Karar Tarihi: 12.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/20229 E.  ,  2015/2008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2010/113-2013/172

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak yol, su borusu ve enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, mülkiyet bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R

Dava, kamulaştırmasız el atılarak yol, su borusu ve enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, mülkiyet bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve mülkiyet bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3420
Karar No: 2022/18597
Karar Tarihi: 07.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/3420 E.  ,  2022/18597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.03.2007 tarihli ve 31/56 sayılı Kararı uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen Tebliğnamede görüş bildirilmeyen bir hükümle ilgili olarak özel Dairece temyiz incelemesi yapılıp karar verilemeyeceği, katılan vekilinin, sanık hakkında verilen tüm hükümleri temyiz etmesine rağmen, Tebliğnamede konut dokunulmazlığını ihlal suçuna yönelik temyize ilişkin görüş olmadığı anlaşılmakla, bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/26037
Karar No: 2016/2549
Karar Tarihi: 28.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/26037 E.  ,  2016/2549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine yapılan adi ve hasılat kiralarına ait takipte, borçlunun borca itirazı üzerine, ..... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 25.03.2014 tarihli, 2013/... K. sayılı kararıyla itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verildiği, tahliyenin 30.03.2015 tarihinde infaz edildiği, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda tahliye işleminde ilama konu taşınmaz dışında ve ilam kapsamında olmayan kısma girilerek boşaltıldığı gerekçesiyle tahliye işleminin iptali ve taşınmazın iadesini istediği, mahkemece icra müdürlüğünce işlem yapılması yönünde karar verildiği anlaşılmıştır.

Borçlunun icra mahkemesine başvurusunun İİK'nun 16. maddesi kapsamında şikayet olup, icra mahkemesince aynı yasanın 18. maddesine göre inceleme yapılarak 17. maddeye uygun bir karar vermelidir. Şikayeti inceleyecek icra mahkemesinin yetkisi dar ve sınırlı ise de, gerektiğinde mahallinde keşif yapmak suretiyle icra dairesince yapılan işlem ve infazın ilama uygun yapılıp yapılmadığını denetlemelidir.

O halde icra mahkemesince, mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak taşınmazın tahliyesinin icra müdürlüğünce mahkeme ilamına uygun olarak gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği tespit etmek suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yeni uyuşmazlıklara yol açacak şekilde ve mevcut uyuşmazlığa çözüm getirmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ZA
Esas No: 2015/5399
Karar No: 2016/1762
Karar Tarihi: 23.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5399 E.  ,  2016/1762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanlar ile geçmişe dayalı tanışıklığının olduğu, olay tarihinin bir yıl öncesini kaplayan zaman dilimi içinde kendisinin elektrik üzerine faaliyet gösteren bir işyerinin resmi olmayan ortağı olduğunu, para vermeleri halinde piyasadan ucuza iskontolu elektrik malzemesi alarak başkalarına satabileceğini ve aradaki kârı da kendilerine vereceğini söyleyerek katılanlardan farklı miktarlarda para aldığı, zaman zaman kâr payı adı altında katılanlara para vererek güvenlerini kazandığı, bu şekilde katılanlardan değişik miktarlarda ve zamanlarda birden çok kez toplamda 800.000 TL civarında para aldığı, ancak sonrasında sanığın ortadan kaybolduğu, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; tüm dosya kapsamından sanığın hile kullanmak suretiyle katılanları ikna edip menfaat sağlayarak dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşıldığından mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/4305
Karar No: 2007/4564
Karar Tarihi: 04.07.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/4305 E.  ,  2007/4564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mah.Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ise de miktar itibariyle duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 04.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5044
Karar No: 2012/6005
Karar Tarihi: 17.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/5044 E.  ,  2012/6005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, su aboneliği yapılması yönünde muarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup; hüküm, Tüketici Mahkemesince verilmiştir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 17.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/192
Karar No: 2015/513
Karar Tarihi: 26.03.2015

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2015/192 E.  ,  2015/513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, gerçek kişiye kayyım tayini istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 18. Hukuk Dairesi’ne aittir.

SONUÇ: 18. Hukuk Dairesi’nin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21139
Karar No: 2015/11032
Karar Tarihi: 30.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/21139 E.  ,  2015/11032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2011/249-2014/218

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, B. İlçesi A. Mahallesi çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan 10.000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümü hakkında irsen intikal, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın 08.01.2014 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen 5.822,63 metrekare yüzöçümündeki kısmının F.. A.. adına, aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 1.240,76 metrekare yüzöçümündeki kısmın davalı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ve davalı A.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının mahsubu ile temyiz eden davalı Büyükşehir Belediye Başkanlığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,

30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/14665
Karar No: 2015/192
Karar Tarihi: 13.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14665 E.  ,  2015/192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada..... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/06/2014 tarih ve 2013/244-2014/150 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi........ tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin .... nezdinde tescilli 2009/02049-(2) sayılı "...." model ismi ile üretim, satış ve pazarlamasını yaptığı ürünün (koltuk tasarımı) birebir aynısının, davalı tarafça "..." model ismi ile üretilip satıldığının tespit edildiğini belirterek tecavüze konu ürünlerin, reklam tanıtım malzemelerinin imhasına, internet sitesinde yayınlanmasının yasaklanmasına, yoksun kalınan kar, elde edilemeyen gelir sebebiyle 10.000,00 TL maddi tazminat ile 100.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tasarımının yeni ve ayırtedici olmadığını, müvekkili ürünü ile davacı ürününün benzemediğini, tazminat talep koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının tescilli koltuk tasarımının, davalı tarafça 2012 yılı ürün kataloğunda "..." model olarak tanıtılıp satışa sunulan koltuk tasarımı ile küçük farklılıklar dışında genel dizayn, yapı olarak iltibasa neden olacak şekilde benzer olduğu, eylemin 554 sayılı KHK'nın 48/1-a maddesi uyarınca tasarım hakkına tecavüz oluşturduğu, 6098 sayılı BK'nın 50, 51. ve 58. maddeleri ile hak ve nesafet kuralları gözetilerek maddi ve manevi tazminata hükmedileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, tasarım hakkına tecavüzün tespiti ve men'ine, tecavüzü konu ürünlerin üretim, satış ve pazarlamasının (internet dahil) engellenmesine, var olan ürünlerin, broşür, katalog v.s. reklam tanıtım malzemelerinin toplatılmasına, hükmün kesinleşmesine müteakip imhasına, 10.000,00 TL maddi tazminatın ve 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 768,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1817
Karar No: 2010/6605
Karar Tarihi: 13.10.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/1817 E.  ,  2010/6605 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/47048

...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ..., işbu suça katılmaktan sanıklar ..., ... ve ...'in yapılan yargılanmaları sonunda: Hamit'in hükümlülüğüne, sanıklar ..., ... ve ...'in beraatlerine ilişkin (...) Dokuzuncu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.09.2009 gün ve 58/161 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ve sanık ... müdafii taraflarından istenilmiş, sanık ... müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık hakkında duruşmalı, C.Savcısının temyizi üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ..., ... Sezai ve ... yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik inceleme ile karar verildiğine, sübuta, suç vasfına, yasal savunma koşullarının oluştuğuna, tahrikin varlığına ilişen, Cumhuriyet Savcısının sanık ... yönünden tahrikin varlığına, sanıklar ..., ... ve ... yönünden sanıkların cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Sanıklar ..., ... ai ve ... yönünden verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2) Sanık ...’in kasten insan öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

Sanığın mağdur ...’in kafasına çekiç ile vurarak yaraladığı, bu yaralanması nedeniyle kafa sol temporalde beyin parankimine ilerleyen kesi ve bu bölgede kırık ve pnömosefali tespit edildiği, ameliyatta çöken kemik parçalarının durayı lasere ettiğinin görüldüğü ve beyin dokusu içine girdiği, çöken kemik materyalinin temizlendiği ve bu bölgede yaklaşık 2x3 cm.lik açık kemik defektinin olduğu, mağdurun hayati tehlike geçirdiği, 45 gün iş ve güçten kaldığı, kırığın hayat fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkilediği anlaşılmakla, teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı TCK. nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, meydana getirilen zararın ağırlığı dikkate alınarak üst sınıra yaklaşılarak ceza verilmesi yerine 12 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, sanık ... müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 13.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

13.10.2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... ’nun yokluğunda 14.10.2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2013/17296
Karar No: 2014/6128
Karar Tarihi: 28.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17296 E.  ,  2014/6128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada bozmaya uyularak verilen 17.04.2013 tarih ve 2011/243-2013/87 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait tekstil emtiasının nakliyesinin davalı tarafından yapılmak üzere emtianın davalıya ait tıra yüklendiğini, daha sonra davalının aracı kendilerine ait otoparka park ettiğini, 4 gün sonra meydana gelen yağış nedeniyle park alanının yakınındaki derenin taşması sonucu suların tır içine girdiğini ve emtianın kullanılamayacak şekilde hasarlandığını, davalının taşıma sözleşmesine göre hasardan sorumlu olduğunu, alacağın tahsili için başlatılan takibe davalının haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, aşırı yağış nedeniyle tır parkının sular altında kalmasının ve emtianın hasarlanmasının, önlenmesine imkan bulunmayan olağanüstü hal olarak kabul edilmesi gerektiği, bu nedenle Konvansiyonu’nun 17/2. maddesine göre davalının sorumluluğunun bulunmadığı, parsiyel yüklemelerde bekleme süresinin makul olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.