erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/23831
Karar No: 2018/9792
Karar Tarihi: 24.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/23831 E.  ,  2018/9792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı kadının boşanmayı gerektiren kusurlu bir davranışı kanıtlanamamıştır. Boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda sadakatsiz erkek tam kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. 166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.09.2018 (Pzt.)
Esas No: 2017/11123
Karar No: 2019/4718
Karar Tarihi: 08.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/11123 E.  ,  2019/4718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:s

26.11.2008 tarihinde Ordu Çocuk Kadın Doğum Hastanesinde mağdur ...’in doğduğu, mağdurun annesinin 03.12.2008 tarihinde çocuğunun yüzü sarı olduğu için sarılık hastalığı olabileceğinden şüphelenmesi üzerine Ordu Devlet hastanesinde çocuk doktoru olan sanığa muayene için götürdüğü, mağdurda yapılan tahliller sonucu sanığın mağdurun değerlerinin normal olduğunu, fizyolojik bir rahatsızlık olduğunu söylediği, bir ay sonra sağlık ocağına hepatit aşısı yaptırmak için gittiğinde sağlık ocağındaki çalışan görevlilerin mağdurda sarılık olabileceğini söylemesi üzerine tekrar sanığa muayene amacıyla gittiğinde, yaptığı tahliller sonucu mağdurun durumunun normal olduğunu söylediği, 15 gün sonra tekrar muayene gidildiğinde yapılan tahlillerin sonuçlarının katılan ... tarafından sanığa telefonla bildirildiği, sanığın öğrenmiş olduğu ve yüksek bulduğu tahlil değerlerinden sonra ertesi günü çalışmadığını söyleyerek mağduru başka bir doktor arkadaşına veya en yakın Tıp Fakültesi olan Samsun Tıp Fakültesine götürmelerini önerdiği, katılanların yaptıkları araştırma sonucu mağduru Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesine Ankara iline götürdükleri, mağdurun acilden girişinin yapıldığı ve daha sonra tedavisine Ege Üniversitesi Tıp Fakültesinde devam edildiği, neticede mağdurun sarılık değerinin yüksek olması sebebi ile karaciğerini kaybettiği olayda; İstanbul 3. İhtisas Kurulu‘ndan alınan 30.07.2012 tarihli raporda hastada tespit edilen Biliyer Atrezi hastalığının doğumdan sonraki ilk 15 günden sonra devam eden sarılık şikayeti ile başladığı ve sonrasında sarılığın giderek arttığı bu dönemde tespit edilen sarılığın incelenmesi gerektiği, ancak erken tanı konan ve erken ameliyat edilen biliyer atrezi olgularında da karaciğer sirozu gelişmesinin beklenebilir bir bulgu olduğu cihetle; ...’de biliyer atrezi tanısının konmasında gecikmeye neden olan sanığın eylemlerinin tıp kurallarına uygun olmadığı ancak bu gecikmenin hastalığın ilerlemesine katkısının olmadığının belirtilmesi karşısında; hastaya erkan tanı koymakta ihmal göstermek suretiyle atılı suçu işlediği dosya kapsamından anlaşılan sanık hakkında, TCK'nın 257/2. maddesi gereğince mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7117
Karar No: 2013/7822
Karar Tarihi: 15.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/7117 E.  ,  2013/7822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalının, Emekli Sandığından yetim aylığı almakta iken, muhtaçlığının ortadan kalkması nedeniyle yersiz ödenen aylıkların tahsili amacıyla başlatılan takibe yapılan itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın görev yönünden reddi ile talep halinde dosyanın idare mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece bozmaya uyulduğu halde bozma gereğinin yerine getirilmediği görülmüştür.Davalı ... ...'a, askerlik görevi yapmakta iken vefat eden oğlu ... nedeniyle hak sahibi olarak 5434 sayılı Kanun hükmümlerince Emekli Sandığından 01.06.2007 tarihinden itibaren aylık bağlandığı, davalının 28.05.2007 tarihinde evlendiğinin tespit edilmesi üzerine, Kurum tarafından davacının muhtaçlığının ortadan kalktığından bahisle 01.06.2007– 31.05.2009 döneminde yersiz ödenen 5.016,77 TL aylığın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilinin talep edildiği, davalının süresi içinde itirazı üzerinde takibin durduğu, mahkemece, itirazın iptali davasının reddine karar verilmiş olduğu anlaşılmaktadır.İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, 5434 sayılı Kanun hükümlerince bağlanan davaya konu aylığın kesilmesi de 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğundan, uyuşmazlığın çözümünde 5510 sayılı Kanun’un uygulama yeri bulunmamaktadır. Bu durumda sözü edilen 101’inci madde hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış iş mahkemesi görevli değildir. Öte yandan; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesine göre kimler aleyhine idari yargıda dava açılabileceği açıklanmış olup, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınmaksızın, dava dosyasının genel mahkemeye gönderilmesi gerekirken idare mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. Maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün 2. fıkrasının tamamen silinerek yerine “talep halinde dosyanın görevli ve yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/9114
Karar No: 2017/6178
Karar Tarihi: 03.07.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/9114 E.  ,  2017/6178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ...’nın yetkilisi olduğu Küçükkaya firmasına maden işletme izni verilen sahaya, bu firma tarafından verilen muvafakata istinaden ... firmasına ait TIR'ların suç tarihinde iznin kapsamı dışında, bu sahaya curuf dökülmek suretiyle işgal ve faydalanma eyleminde bulunduğu tüm dosya kapsamından tespit olunduğu halde, ... firmasına Orman İdaresi tarafından suç tarihinden sonra 15.11.2013 tarihinde katı atık bertaraf ve düzenli depolama tesisi izni verilmiş olmasının fiili suç olmaktan çıkarmayacağı gözetilmeksizin, suç tarihi itibariyle sabit olan eylem nedeniyle sanıkların mahkumiyetleri yerine beraatlarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/35553
Karar No: 2017/4392
Karar Tarihi: 09.05.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/35553 E.  ,  2017/4392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Suç tarihi itibariyle sanıktan ele geçirilen bandrolsüz sigara, pipo tütünü ve puro yönünden 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi, kaçak tütün sarma makinesi ve sigara kağıdı yönünden de 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca sanık hakkında ayrı ayrı ceza tayini gerekirken yazılı şekilde sadece 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyete hükmedilmesi,

2- Olay günü kolluk tarafından sanığa ait tezgahta açık vaziyette sigara ve puro satışı yapıldığının görülmesi üzerine sanığın yanına gidilerek tezgah üzerinde ve tezgahın arkasında açıkta poşet içinde bulunan toplam bandrolsüz 1757 paket sigara, 8 paket pipo tütünü ve 20 adet puro ile kaçak 46 adet tütün sarma makinesi ve 9 paket sigara kağıdının ele geçirildiği, ele geçen eşyaların gümrüklenmiş değerinin 13.682,94 TL olduğu, yakalanan eşyaların gümrüklenmiş değeri itibariyle teşdit gerekmediği halde “yakalanan sigara miktarı göz önüne alınarak” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle alt sınırdan uzaklaşarak ceza tayini,

3- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4- Sanığın gözaltında kaldığı sürenin 5237 sayılı TCK.nun 63. maddesi gereğince cezasından mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/05/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/20951
Karar No: 2006/18328
Karar Tarihi: 25.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/20951 E.  ,  2006/18328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden davacının devamlı olarak davalıyı dövdüğü, kovduğu anlaşılmaktadır. Kadının kusurlu davranışı yoktur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2006/20951-18328 -

2-Temyiz sebeplerine hasren dosyanın incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.12.2006
Esas No: 2015/12334
Karar No: 2016/5588
Karar Tarihi: 11.04.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/12334 E.  ,  2016/5588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a)01.02.2011 tarihli tutanak içeriği ile 06.05.2011 tarihli oturumda beyanları alınan tutanak düzenleyici kolluk görevlilerinin beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü semt pazarında görev yapan kolluk görevlileri tarafından görülüp takibe alınan sanığın, müştekiye ait hırkanın cebinde bulunan cüzdanı aldığı, suça ortak olan başka şahısların olabileceği düşüncesiyle hareket eden kolluk görevlilerinin kendisine müdahale etmeyerek sanığı takibe devam ettikleri, sanığın içerisinde cüzdan bulunan parayı alıp boş cüzdanı çöp kutusuna attığı sırada kolluk görevlileri tarafından kesintisiz takip sonucu yakalandığı olayda; sanığa yüklenen suçun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlandığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/9576
Karar No: 2025/406
Karar Tarihi: 13.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/9576 E.  ,  2025/406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1307 Esas, 2024/374 Karar

TALEP EDEN : ...

KISITLI ADAYI : ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Akçakale Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.07.2022 Tarihli ve 2022/272 Esas, 2022/245 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının merkezî nüfus idaresi sistemindeki yerleşim yeri adresinin Anadolu Mahallesi 893. Sokak No:32 İç Kapı No:1 Yüreğir/Adana olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Adana 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.03.2024 Tarihli ve 2022/1307 Esas, 2024/374 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda koruma amacıyla özgürlüğünün kısıtlanması istenilenin Adana ilinde oturmadığı, ... Mahallesi Bahçe Sokak No:31 Akçakale/Şanlıurfa adresinde kaldığının anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 432 nci maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun'un “Koşulları” başlıklı 432 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu Madde bağımlılığı, ağır tehlike arzeden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişi, kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması hâlinde, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilir veya alıkonulabilir. Görevlerini yaparlarken bu sebeplerden birinin varlığını öğrenen kamu görevlileri, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Yetki” başlıklı 433 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucundan, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Akçakale/Şanlıurfa olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Akçakale Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Akçakale Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2021/746
Karar No: 2021/13928
Karar Tarihi: 17.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/746 E.  ,  2021/13928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-)Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-)Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; 5171 Sayılı CMK'nın 251/7. maddesine göre yaş küçüklüğü nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında basit yargılama usulu uygulanamayacağı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 17/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4211
Karar No: 2019/5825
Karar Tarihi: 24.09.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/4211 E.  ,  2019/5825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :... 38. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Adli sicil kayıtları ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada, sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan dolayı açılmış başka bir dava nedeniyle verilip kesinleşmiş herhangi bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin bulunmadığı anlaşıldığından, hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının sanık lehine uygulanma şartlarının bulunmaması nedeniyle, bu suçtan dolayı ilk olarak doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanan ve bu tedbirin infazı sırasında yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında yargılamaya devam olunarak hüküm kurulmuş olması, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrasına uygun olduğundan, bu husus dikkate alınarak yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, adli para cezasına dönüştürülmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232. maddesinin 6. fıkrasına aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının gün para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesine ilişkin bölümündeki ''günlüğü'' ibaresinden önce gelecek şekilde ''TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca'' ibaresinin eklenerek, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.