erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/206
Karar No: 2009/930
Karar Tarihi: 29.01.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/206 E.  ,  2009/930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.09.2007 gününde verilen dilekçe ile mera sınırlandırmasının iptali ve meranın davacı köy adına yazılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.10.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı köy temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı köy tüzel kişiliği 26.09.2007 tarihinde açılan davada; Toprak Tevzi Komisyonu tarafından köylerine mera ve yaylak yeri olarak tahsis edilen yerlerin kadastro çalışmaları sırasında davalı köye bırakıldığını belirterek bu sınırlandırmanın iptali ile davacı köyün merası olarak sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı köy davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın davalı köye tahsis edilmiş olan mera içerisinde kaldığından bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı köy temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan aynı taraflar arasındaki aynı taşınmazlara yönelik olarak ve aynı istemle davacı köyün 24.01.2000 tarihli açtığı davaların ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2000/116 Esasındaki dava dosyasında birleştirildiği ve önceden açılan davalar açısından görevsizlik kararı verildiği, verilen görevsizlik kararının yargı yolları tüketilerek kesinleştirilmediği anlaşılmaktadır.

Görülüyor ki, davacı köy davalı köy aleyhine aynı taşınmazlar için 24.01.2000 tarihinde ve 26.09.2007 tarihinde olmak üzere iki ayrı dava açmıştır. Ne var ki, ilk açılan ve birleştirilen davada görevsizlik kararı

verilmiş, verilen bu görevsizlik kararı henüz kesinleşmemiştir. Kısaca, ilk açılan ve birleştirilen davalar derdesttir. Eldeki davada ise, davalı tarafından derdestlik ilk itirazında bulunulmamıştır. Kural olarak bir istek dava edilerek hükme bağlanmadan, sonradan açılan davada davacının hukuki yararı bulunmadığından aynı istek yeniden dava konusu yapılamaz. Yapılmışsa sonradan açılan davanın mesmu olmadığından dinlenme olanağı yoktur.

Bu saptamalardan sonra mahkemece yapılması gereken ...; sonradan açılan dava mesmu olmadığından “mesmu olmayan davanın reddine” karar vermek olmalıdır. Bu yönler bir yana bırakılarak sonradan açılan eldeki davada çekişmenin esasının incelenmesi doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.01.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/23637
Karar No: 2013/32765
Karar Tarihi: 21.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/23637 E.  ,  2013/32765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24.30 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23877
Karar No: 2015/1344
Karar Tarihi: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23877 E.  ,  2015/1344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2013/11162
Karar No: 2018/1374
Karar Tarihi: 12.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11162 E.  ,  2018/1374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında,6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/4763
Karar No: 2007/5804
Karar Tarihi: 19.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/4763 E.  ,  2007/5804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kamulaştırma Yasasının 11.maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir. Yargılama aşamasında dosyaya getirtilen Belediye Başkanlığı yazılarına göre, dava konusu taşınmazın imar planı dışında, 1/5000 ölçekli nazım imar planı dışında olduğu, belediye hizmetlerinden yararlanmadığı anlaşılmıştır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmaz, Bakanlar Kurulu Kararının l.maddesi (b) bendinde de belirtildiği gibi fiilen meskun halde bulunmadığından belirlenen özellikleri nedeniyle "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmazın arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa niteliğine göre değerlendirme yapan bilirkişi raporu esas alınarak buna göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 19.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2995
Karar No: 2013/27197
Karar Tarihi: 20.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/2995 E.  ,  2013/27197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/74385

MAHKEMESİ : Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2012

NUMARASI : 2010/176 (E) ve 2012/19 (K)

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığının ihlali, Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılana ait işyerine suça sürüklenen çocuk ile birlikte girip hırsızlık yaptığı iddia edilen A.. Ç.. hakkında 18 yaşından büyük olması nedeniyle ayrı bir dava açıldığı, Elbistan 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/87 esas, 2010/385 Karar sayılı ve 22.09.2010 tarihli kararı ile hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçları kapsamında A.. Ç.. hakkında mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın temyiz edilmeden kesinleştiği ve gerekçeli kararın onaylı bir örneğinin dosya içerisinde bulunduğu, Elbistan 1.Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında sanık A.. Ç..’ın hırsızlık suçunu B.. K.. ve Y. P.. ile birlikte işlediklerini belirttiği, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan davada bu defa tanık sıfatıyla dinlenen A.. Ç..’ın “Burak ile birlikte herhangi bir hırsızlık olayına karışmadığını” beyan ettiği, böylece aynı kişinin aynı olayla ilgili farklı tarihlerde alınan ifadeleri arasında çelişki oluştuğu ve bu çelişkinin yöntemince giderilmediği, ifadelerde adı geçen Y.P.. isimli kişinin bilgisine de başvurulmadığı, ayrıca olay anına ilişkin güvenlik kamerası görüntülerinin uzman bir kuruluşa gönderilip incelettirilmediği anlaşılmakla;

Öncelikle suça sürüklenen çocuk B.. K..’nın görüntüleri kayda alınarak, olay anına ilişkin güvenlik kamerası görüntülerinin bulunduğu CD ile birlikte Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi’ne ya da Emniyet Genel Müdürlüğü’ne bağlı Kriminal Polis Laboratuvarlarından birisine gönderilip, usulüne uygun bir biçimde incelemeler yaptırılması, katılana ait işyerine giren kişiler arasında B.. K..’nın bulunup bulunmadığının bu yöntemle saptanması, öte yandan A.. Ç..’ın ifadeleri arasındaki çelişki giderilerek sanık sıfatıyla yaptığı savunma ile tanık olarak alınan beyanlarından hangisine hangi nedenle üstünlük tanındığının karar yerinde tartışılması, A.. Ç..’ın ifadelerinde adı geçen Y.P.. isimli kişinin olayla ilgili bilgisine başvurulması, tüm deliller toplandıktan sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuk B.. K..’nın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, görüntü kayıtlarından sanığın kimliğini teşhis etme konusunda teknik bilgisinin bulunup bulunmadığı veya bu konuda uzman olup olmadığı anlaşılamayan bilirkişi tarafından düzenlenen yetersiz rapora ve eksik araştırmaya dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2364
Karar No: 2012/8934
Karar Tarihi: 16.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2364 E.  ,  2012/8934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin paranın çekildiği 23.12.2002 olarak mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın doğrudan gelir desteği almak amacıyla gerçekte arazisi olmadığı ve fiilen tarımsal faaliyette bulunmadığı halde gerçeğe aykırı Doğrudan Gelir Desteği dosyası düzenleyerek 360 dönüm arazi beyan edip haksız menfaat sağladığının iddia olunması karşısında; suçun sübutu halinde fiilinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 504/7 (5237 sayılı TCK 158/1-e) madde ve fıkrasındaki kamu kurumu aleyhine "nitelikli dolandırıcılık" suçun oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "dolandırıcılık" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suçun işlendiği 23.12.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta usul ekonomisi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12055
Karar No: 2019/20226
Karar Tarihi: 07.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/12055 E.  ,  2019/20226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Mağdurun yaralanmasına ilişkin Ortaca Devlet Hastanesinden alınan 11.11.2013 tarihli geçici raporda ve Beyin Cerrahi Uzmanı tarafından düzenlenen 21.11.2013 tarihli raporlarda, mağdurun hayati tehlikesinin bulunmadığı bildirilmişse de, mevcut raporların adli tıp kriterlerine uygun olmayıp, hükme esas alınacak yeterlilikte bulunmadığı anlaşılmakla; mağdurun tüm tedavi evrakı, geçici ve kati raporlar temin edilip en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki ile mağdurun yüz bölgesi ve göğüste tarif edilen kesilerinin sabit ize neden olup olmadığı ve yaralanması hususunda TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirtilen ölçütlere göre kati raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Sanığın tekerrüre esas alınan Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.11.2013 tarih, 2012/286 Esas ve 2012/2548 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1. maddesi gereğince tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ancak; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, tekerrüre esas alınan suçun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan hükümde uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nin 58/3. maddesi uyarınca zorunlu olarak TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmolunması gerekip gerekmediğinin ve TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın ceza miktarı açısından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 07.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/200
Karar No: 2009/924
Karar Tarihi: 29.01.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/200 E.  ,  2009/924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.09.2007 gününde verilen dilekçe ile mera sınırlandırmasının iptali ve meranın davacı köy adına yazılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.10.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı köy temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı köy tüzel kişiliği 26.09.2007 tarihinde açılan davada; Toprak Tevzi Komisyonu tarafından köylerine mera ve yaylak yeri olarak tahsis edilen yerlerin kadastro çalışmaları sırasında davalı köye bırakıldığını belirterek bu sınırlandırmanın iptali ile davacı köyün merası olarak sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı köy davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın davalı köye tahsis edilmiş olan mera içerisinde kaldığından bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı köy temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan aynı taraflar arasındaki aynı taşınmazlara yönelik olarak ve aynı istemle davacı köyün 24.01.2000 tarihli açtığı davaların ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2000/116 Esasındaki dava dosyasında birleştirildiği ve önceden açılan davalar açısından görevsizlik kararı verildiği, verilen görevsizlik kararının yargı yolları tüketilerek kesinleştirilmediği anlaşılmaktadır.

Görülüyor ki, davacı köy davalı köy aleyhine aynı taşınmazlar için 24.01.2000 tarihinde ve 26.09.2007 tarihinde olmak üzere iki ayrı dava açmıştır. Ne var ki, ilk açılan ve birleştirilen davada görevsizlik kararı

verilmiş, verilen bu görevsizlik kararı henüz kesinleşmemiştir. Kısaca, ilk açılan ve birleştirilen davalar derdesttir. Eldeki davada ise, davalı tarafından derdestlik ilk itirazında bulunulmamıştır. Kural olarak bir istek dava edilerek hükme bağlanmadan, sonradan açılan davada davacının hukuki yararı bulunmadığından aynı istek yeniden dava konusu yapılamaz. Yapılmışsa sonradan açılan davanın mesmu olmadığından dinlenme olanağı yoktur.

Bu saptamalardan sonra mahkemece yapılması gereken ...; sonradan açılan dava mesmu olmadığından “mesmu olmayan davanın reddine” karar vermek olmalıdır. Bu yönler bir yana bırakılarak sonradan açılan eldeki davada çekişmenin esasının incelenmesi doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.01.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/2934
Karar No: 2014/2285
Karar Tarihi: 14.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/2934 E.  ,  2014/2285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2012

NUMARASI : 2011/356-2012/677

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, emeklilik sebebi ile iş sözleşmesini feshettiğini, çalışma süresi boyunca yaptığı fazla çalışmaların karşılığının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ve izin alacağı ile kıdem tazminatını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kıdem tazminatının ödendiğini, fazla çalışması bulunmadığını, izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki gerekçesi açıklanmayan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftanın 5 günü 09:00-18:00 saatleri arası yarım saat ara dinlenme mahsubu ile günde 8,5 saat ve cumartesi 09:00-15:00 arası yarım saat ara dinlenme mahsubu ile 5.5 saat olmak üzere haftada 48 saat çalıştığı, bunun 45 saati aşan 3 saatinin haftalık fazla çalışma süresi olduğu kabul edilmiştir. 4857 sayılı Kanun'un 68. maddesi c bendi uyarınca günlük 7.5 saati aşan çalışmalarda 1 saat ara dinlenmesi düşülmesi gerektiği gözetilmeden hafta içi çalışmalarından yarım saat ara dinlenmesi düşülmek sureti ile fazla çalışma alacağının hesaplanıp hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4022
Karar No: 2018/6985
Karar Tarihi: 15.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/4022 E.  ,  2018/6985 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : . Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ :. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, 15/03/2018 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.