erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/5480
Karar No: 2020/16084
Karar Tarihi: 09.11.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/5480 E.  ,  2020/16084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...’in yetkilisi olduğu ... Ltd. Şirketi adına 13.12.2012 tarihli ve 15.12.2012 tarihli serbest dolaşıma giriş beyannameleri ile suç tarihinde Bulgaristan'dan Türkiye'ye giriş yapmak üzere Kapıkule Gümrük Kapısı’na gelen diğer sanık ...'un sürücüsü olduğu TIR'da yapılan kontrolde, TIR karnesi eki seçim heyeti listesinde yer almayan 18 adet küçükbaş hayvanın ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanıkların eyleminin 6455 sayılı yasa ile değişik 4458 sayılı yasanın 237/3. maddesinde belirtilen ve idari yaptırımı gerektiren kabahati oluşturacağı ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 24. maddesi uyarınca mahkemece sanıklara idari yaptırım kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden görevsizlik kararı ile dosyanın Gümrük İdaresi’ne gönderilmesine karar verilmiş ise de, idari para cezasının miktarına göre 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olduğu anlaşılmakla, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanıklara İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, dava konusu beyan fazlası küçükbaş hayvanların, 6455 sayılı yasanın 12. maddesi ile değişik 4458 sayılı Yasanın 235. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Gümrük İdaresi’ne gönderilmesine, 09.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/10751
Karar No: 2015/6711
Karar Tarihi: 01.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10751 E.  ,  2015/6711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet (sanık İrfan); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama (sanıklar ... ve ...)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında kasten yaralama ve sanık ... hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesine gelince,

Oluş ve tüm dosya içeriğine göre, suç tarihinde sanıkların müştekiyi zorla araca bindirerek sanık...'in evine götürdükleri, hep birlikte abisine duydukları husumet nedeniyle müştekiye vurdukları ve sanıklardan ...'ın müştekinin bacaklarına silahla ateş ettiği, bu şekilde sanıkların bacakları ve kolu kırılan müştekinin kollarını bantlayıp battaniyeye sardıktan sonra araçla Kumburgaz'da boş araziye bıraktıkları anlaşıldığından mevcut haliyle sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri sabit olduğu halde atılı suçtan mahkûmiyetleri yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9141
Karar No: 2011/11545
Karar Tarihi: 05.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9141 E.  ,  2011/11545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro tespiti sırasında 1580 sayılı yasanın 159 ve 160. maddeleri yarınca davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen 1342 ada 8 parsel sayılı taşınmazda imar uygulaması yapılması ile oluşan ve yine davalı ... adına tescil edilen 1342 ada 1, 2, 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Kanununa eklenen Geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K. 2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin mera (yayla) iddiasıyla açtığı iptal ve sınırlandırma davaları on yıllık hak düşürücü sürenin dışında kalmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/3486
Karar No: 2020/5774
Karar Tarihi: 03.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/3486 E.  ,  2020/5774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, mağdura karşı sopa ile gerçekleştirdiği eylemi neticesinde, mağdurun beyin kanaması geçirdiği ve mağdurda hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyecek şekilde kafatası kırığı meydana geldiğinin anlaşılması karşısında, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gözetilerek sonuç cezaya etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 03.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/9575
Karar No: 2019/2344
Karar Tarihi: 15.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/9575 E.  ,  2019/2344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde değişiklik yapan 6545 sayılı yasanın 18/06/2014 tarihinde kabul edilip 28/06/014 tarihinde resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe girdiği gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında aynı sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden aynı yasanın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uygulanırken aynı kanunun 168/2. maddesindeki düzenleme de dikkate alınarak; etkin pişmanlık indiriminin 1/2 oranından fazla ancak 2/3 oranını geçmeyecek şekilde yapılması gerektiği gözetilmeyerek suça sürüklenen çocuk hakkında eksik indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

3-İş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden suça sürüklenen çocuğun eylemini gündüz vakti sayılan zaman diliminde gerçekleştirdiğinin sabit olması karşısında şartları oluşmadığı halde 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı da verilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/4 maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 15.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/12631
Karar No: 2015/5786
Karar Tarihi: 09.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/12631 E.  ,  2015/5786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 30.10.2013 tarihli tevdii kararından sonra, yaşı küçük sanık ...'ında hükme yönelik temyiz talebi olduğundan cihetle; sanık ... hakkında tebliğname düzenlenmediğinden, bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6376
Karar No: 2014/10651
Karar Tarihi: 22.10.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/6376 E.  ,  2014/10651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2014/274363

Mahkemesi : İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 01.11.2011

Numarası : 2010/692 - 2011/696

Suç : İftira

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2497
Karar No: 2017/1573
Karar Tarihi: 25.04.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/2497 E.  ,  2017/1573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : AĞIR Ceza Mahkemesi

Suçlar : a) Uyuşturucu madde ticareti yapma

b) Yalan tanıklık

c) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Hükümler : Sanıklar ... ve ... yönünden; TCK 188/3, 272/3,

273/1,'den mahkûmiyet

Sanık ... yönünden; beraat

Sanıklar ... ve ... yönünden onama

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanıklar müdafiinin 05.03.2013 tarihli temyiz dilekçesi içeriğinden tüm sanıklar hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz isteminde bulunduğu ve sanık ...'ın vekil tayin ettiği ... Noterliğince düzenlenen 25.05.2012 tarihli, 5465 yevmiye numaralı vekaletnameye göre temyizden vazgeçme hususunda özel yetkili kılınmamış olduğu nedenle, CMK'nın 266/2. maddesi dikkate alındığında sanık ... hakkında verilen hükümlere yönelik yaptığı temyizden 12.03.2013 tarihli dilekçesiyle vazgeçmesinin, sonuca etkili olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma", ''yalan tanıklık'' ve ''kişiyi hürriyetinden yoksun kılma'' suçlarından sanıklar ... ve ... haklarında ''Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma'' suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesi:

Hükmün gerekçesine yönelik temyiz itirazları bulunmayan sanıklar müdafiinin, beraat kararlarını temyiz etmede hukuki yararı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca REDDİNE,

2) Sanıklar ... ve ... haklarında "uyuşturucu madde ticareti yapma" ve ''yalan tanıklık'' suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5102
Karar No: 2014/20672
Karar Tarihi: 09.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5102 E.  ,  2014/20672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/82655

MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2010

NUMARASI : 2008/240 (E) ve 2010/292 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılandan daha önceden alüminyum tencere ve alüminyum bal satırı satın alarak güven sağladığı, olay tarihinde de katılanın iş yerine giderek 1450 adet alüminyum bakraç, 940 adet büyük alüminyum bakraç alarak kendi aracına ve kimlik bilgileri tespit edilemeyen arkadaşı olduğunu söylediği bir başka şahsın aracına yükledikleri, Kahramanmaraş'tan Ankara iline doğru giderken Kırıkkale ilinde sanığın "yemek yiyelim" diyerek katılan ve katılanın çalışanı olan tanık M. Ç..'ya teklifte bulunduğu, lokantada sanığın "telefonumu unutmuşum" diyerek, yanlarından ayrılıp kendisine teslim edilen alüminyum bakraçları götürmek suretiyle uzaklaştığı olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde yazılı "güveni kötüye kullanma " suçunu oluşturduğu halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığa yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan ceza verilmesi,

Kabule göre de;

Temel hapis cezası alt sınırdan takdir ve tayin olunduğu halde, aynı gerekçeye dayanılarak, adli para cezasının belirlenmesine esas temel tam gün birim sayısının asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 09/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/17733
Karar No: 2015/4928
Karar Tarihi: 26.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/17733 E.  ,  2015/4928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalının, ...'ya çarparak yaralanmasına sebebiyet verdiğini ve beyin hasarı oluştuğunu belirterek küçük fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacılar için 1.000,00'er TL maddi tazminatın, davacılardan ..., ... ve ... için 15.000,00'er TL, ... ve ... için 10.000,00'er TL manevi tazminatın tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16266
Karar No: 2015/20183
Karar Tarihi: 23.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/16266 E.  ,  2015/20183 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Başkanlığı adına Av. ... ile ... adına Av. ... aralarıındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nden verilen 04.03.2014 günlü ve 2012/574 E. - 2014/151 K. sayılı hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosyaya sunulan tabloda, ... sigortalısı ...’ün hak sahipleri ...’e bağlanan ölüm aylıklarının peşin değer hesabının gösterildiği, peşin değer tutarının yarı değer olarak hesaplandığının bildirildiği, olayın iş kazası olduğuna dair Kurum raporunun sunulduğu anlaşılmış olmakla,

a. Ölen sigortalının hak sahiplerine ölüm aylığı mı yoksa iş kazası ölüm geliri mi bağlandığı, dosyaya sunulan tablo eklenerek, tabloda gösterilen miktarların ölüm aylığına mı yoksa ölüm gelirine mi ilişkin olduğu,

b. Kısa vadeli sigorta kolundan iş kazası ölüm geliri bağlanmış ise, gelir bağlama kararı ve gelir başlangıç tarihinde geçerli ilk peşin sermaye değerli gelir miktarları,

c. Hem ölüm aylığı hem de ölüm gelirinin bağlandığının bildirilmesi halinde 5510 sayılı Yasa'nın 54. maddesinin (506 sayılı Yasa'nın 92.) ölüm aylığına mı yoksa gelire mi uygulandığı, iş kazası sigorta kolundan bağlanan gelire uygulandığının bildirilmesi hâlinde, gelir başlangıç tarihinde 54. madde uygulanmış hâliyle ilk peşin sermaye değerli gelir miktarları ile indirim tarihine kadar ödenen gelir (fiili ödeme) miktarları,

Davacı Kurum'dan sorularak, ilgili belgeler eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9168
Karar No: 2011/11515
Karar Tarihi: 05.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9168 E.  ,  2011/11515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro tespiti sırasında tapu kaydına dayalı olarak davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen 552 ada 1 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması yapılması ile oluşan ve yine davalı ... adına tescil edilen 4122 ada 1, 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununa eklenen geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K.2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin "harmanyeri" iddiasıyla açtığı iptal ve sınırlandırma davaları on yıllık hak düşürücü sürenin dışında kalmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/10156
Karar No: 2019/9231
Karar Tarihi: 18.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/10156 E.  ,  2019/9231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.