Esas No: 2022/10765
Karar No: 2024/2470
Karar Tarihi: 15.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/10765 E.  ,  2024/2470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1462 E., 2021/498 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2020 tarihli ve 2018/355 Esas, 2020/261 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.03.2021 tarihli ve 2020/1462 Esas, 2021/498 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz istemi özetle; suça sürüklenen çocuk hakkında haksız tahrik, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü gece 00:30 sıralarında maktül ... ve suça sürüklenen çocuğun birlikte ...'nın ailesine ait bağ evine gittikleri, maktul ... ile suça sürüklenen çocuğun ...'nın bağ evinde yalnız kaldıkları sırada uyuşturucu madde etkisi altında bulunan maktulün suça sürüklenen çocuktan güvercinleri kendisine vermesini istediği, suça sürüklenen çocuğun da güvercinlerin amcasına ait olduğunu, veremeyeceğini söylemesi üzerine suça sürüklenen çocuğa maktulün ele geçirilemeyen makas ile sağ bacak arka baldır bölgesinden üç cm'lik, sağ boyundan altı cm'lik ve sağ göğüs altından dört cm'lik kesici alet çiziği ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilir mahiyette suça sürüklenen çocuğu yaraladığı, suça sürüklenen çocuğun da bir fırsatla maktulden makası alarak maktule birden çok kez vurduğu, maktul hakkında düzenlenen 19.07.2017 tarihli ölü muayene ve otopsi raporunda belirtildiği şekliyle maktulü vücudunun çeşitli yerlerinden 3'ü tek başına öldürücü nitelikte 13 adet kesici delici alet ile yaraladığı, daha sonra maktulün bir bağ evinden uzaklaştığı; ancak aldığı darbelerin etkisiyle biraz uzaklaştıktan sonra ölü olarak bulunduğu yere yığıldığı ve burada öldüğü, İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 26.04.2019 tarihli raporunda maktulün ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç ve dış kanama sonucu meydana geldiğinin bildirildiği, olayın bu şekilde gerçekleştiği kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuğun savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, otopsi raporu, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 26.04.2019 tarihli raporu, nüfus ve adli sicil kayıt örneği, kolluk ve araştırma tutanakları ve yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından haksız tahrikin derecesine ilişkin eleştirilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçta kullanılan silahın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi, maktulün vücudunda tespit edilen 13 adet kesici delici alet yaralanmasından en az üçünün öldürücü mahiyette olması hususları birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuğun kastının öldürmeye dönük olduğunun anlaşıldığı, şartları gerçekleşmediğinden suça sürüklenen çocuk lehine 5237 sayılı Kanun'un 25 ve 27 nci maddelerinin uygulanma olanağı bulunmadığı, olaya dair suça sürüklenen çocuk dışında tanık bulunmaması, suça sürüklenen çocuktaki yaralanmaların niteliği dikkate alındığında ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi karşısında şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği suça sürüklenen çocuk hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.03.2021 tarihli ve 2020/1462 Esas, 2021/498 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.