erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2000/1829
Karar No: 2001/12
Karar Tarihi: 31.01.2001

Hukuk Genel Kurulu 2000/5-1829 E., 2001/12 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2000/5-1829 E., 2001/12 K.**

**- KAMULAŞTIRMA BEDELİNİN ARTIRILMASI**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Taraflar arasındaki " kamulaştırma bedelinin artırılması" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gebze Asliye 1.Hukuk Mahkemesi'nce davanın kısmen kabul-kısmen reddine dair verilen 24.3.1997 gün ve 1997/733-276 sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 5.Hukuk Dairesi'nin 21.9.1999 gün ve 1999/11024-13576 sayılı ilamiyle;

(...Bir taşınmaza arsa olarak değer biçilmesi için değerlendirme tarihinde Belediye imar planı içinde bulunulması, bulunmadığı taktirde belediye veya mücavir alanı sınırları içinde bulunmakla birlikte belediye hizmetlerinden yararlanması ve etrafının meskun olması gerekir. Dava konusu taşınmaz bu nitelikleri taşımadığından taşınmaza arsa olarak değer biçen bilirkişi raporları geçersizdir.

Taşınmazın arazi niteliği esas alınarak oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak değer biçilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden arsa olarak değer biçen geçersiz raporlara dayanılarak, kamulaştırma bedelinin artırılmasına karar verilmesi,doğru görülmemiştir....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kamulaştırma bedelinin artırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin karar Yüksek Özel dairece, taşınmazın imar planı içinde bulunmadığı gibi, arsa niteliğini de taşımadığından arsa olarak değer saptayan raporlara göre artırma yapılmasının doğru olmadığı gereğine işaretle hüküm bozulmuştur.

Dosya içeriğine göre, taşınmazın imar planı içinde olmasına ve emsal taşınmazlarla ilgili verilen kararların onandığının anlaşılmasına göre, yerel mahkemece verilen direnme kararı yerindedir.Ancak, esasa ilişkin temyiz itirazları dairesince incelenmediğinden bu itirazın incelenmesi için dosya Özel Dairesine gönderilmelidir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin direnme kararı uygun bulunduğundan işin esasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 5.HUKUK DAİRESİNE gönderilmesine, 31.1.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/971
Karar No: 2015/6830
Karar Tarihi: 03.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/971 E.  ,  2015/6830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 59. maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 102. maddesinde yer alan cinsel saldırı suçunun yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6857
Karar No: 2012/7007
Karar Tarihi: 15.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/6857 E.  ,  2012/7007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, su aboneliği yapılması yönünde muarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup; hüküm, Tüketici Mahkemesince verilmiştir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyizin kapsamı dikkate alındığında 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın Yüksek Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu'na SUNULMASINA, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/28182
Karar No: 2013/2985
Karar Tarihi: 22.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/28182 E.  ,  2013/2985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte ruhsatname ve plaka tanzim etmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte ruhsatname ve plaka tanzim etmek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihi olan 08.06.2003'ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/4150
Karar No: 2012/477
Karar Tarihi: 19.01.2012

**6. Ceza Dairesi         2010/4150 E.  ,  2012/477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yakınanın işyerine girip yazar kasadan bir miktar bozuk para aldığı, bu sırada işyerinin önünde olan yakınanın durumu fark edip içeri girmesi üzerine sanıkla boğuşmaya başladıkları arbede esnasında yazar kasanın yere düşüp kırıldığı, sanığın montundan tutan yakınanın elinde montun kaldığı, sanığın ise kaçtığının anlaşılması karşısında; sübutu halinde sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA,5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 19.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/509
Karar No: 2006/2008
Karar Tarihi: 13.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/509 E.  ,  2006/2008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılar vekili 20.12.2005 tarihinde temyize cevap dilekçesi ile kararı temyiz etmektedir. HUMK.nun 432. maddesine göre temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 1.6.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

Davacı vekilinin temyiz isteminin ise süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise bilirkişi kurulunca –taşınmazın sulu ya da kuru niteliğine göre- münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını içeren veri cetvelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, değerlendirmenin bu verilere uygun biçimde yapılması ilkesi benimsenmiştir.

Dosya içerisine getirtilen İl Tarım Müdürlüğü veri listesine göre değerlendirme tarihi itibarıyla dekar başına üretim gideri 208.000.000 TL/dekar olmasına karşın bilirkişi kurulunca daha az alınmak suretiyle taşınmazın değerinin yükseltilmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, bu raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10301
Karar No: 2014/2407
Karar Tarihi: 25.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10301 E.  ,  2014/2407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında, Karayonca Köyü 121 ada 5 parsel sayılı 2723,73 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, ...zilyedliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 Esas sayılı dava dosyası bulunduğundan sözedilerek parselin cinsi ve malik hanesi boş bırakılmak suretiyle 3402 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/2 Esas sayılı davayı açmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tutanak aslı, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazın zilyedi davaya dahil edildikten sonra 121 ada 5 parsel sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yeni esasa kayıt edilmiş ve yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne; dava konusu taşınmazın tesbitinin iptali ile taşınmazın fen bilirkişi Hüseyin Acarol'un 06/05/2013 tarihli raporuna ekli krokide (A) harfi ile işaretli 668.30 m2'lik kısmın ifrazı ile aynı ada son parsel numarası verilerek orman vasfı ile ... adına tapuya kayıt ve tesciline, krokide (B) harfi ile işaretli 2055,43 m2'lik kısmın fındık bahçesi vasfı ile davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 121 ada 5 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün orman sayılan, (B) harfi ile gösterilen bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 25/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/20924
Karar No: 2014/8227
Karar Tarihi: 26.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/20924 E.  ,  2014/8227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/391750

MAHKEMESİ : Mersin 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/09/2011

NUMARASI : 2011/68 (E) ve 2011/477 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK.nun 50/1-c maddesi gereğince en az 2 yıl süreyle bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme tedbirine hükmedilmesi gerekirken, 1 yıl süreyle sınırlandırılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 14.09.2011 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuğun lehine olan hükümlerin uygulanmasına ilişkin talebi, 5237 sayılı TCK.nun 52.maddesinin 4.fıkrasına göre taksitlendirmeye ilişkin hükümleri de içerdiği halde, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuğa verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK 50/1-c maddesi gereğince "bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde bir eğitim kurumuna devam etmesi" tedbirine şeklinde karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "Mersin İş ve İşçi Bulma Kurumunun düzenlediği meslek kurslarından uygun görülen birine devam etme" şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1045
Karar No: 2020/2169
Karar Tarihi: 25.06.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/1045 E.  ,  2020/2169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada..... ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı.....ahkemesinin 13.07.2004 gün ve 2004/457 E. - 2004/930 K. sayılı kararı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve babası ........’ın velayeti altına bırakılmıştır.

......Mahkemesince, 07.11.2019 tarihli ek karar ile re'sen, kısıtlının MERNİS adresinin ...... olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

......, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan......e TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile .....Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince.....Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21404
Karar No: 2013/787
Karar Tarihi: 22.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/21404 E.  ,  2013/787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R AR

Dava, hizmet tespiti ve işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacıya verilen iki haftalık kesin süreye rağmen gider avansının yatırılmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 120. maddesinde davacı tarafından her türlü tebligat ücretleri, keşif giderleri, bilirkişi ve tanık ücretleri gibi giderleri karşılayacak tutarın dava açarken yatırılması zorunluluğu getirilmiş olup, bu avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması halinde mahkemece bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verileceği hususu hüküm altına alınmıştır.

Aynı Yasa'nın 114. Maddesinde gider avansı dava şartı olarak kabul edilmektedir.

Gider avansının tamamlanmasına yönelik ara kararın HMK'nın 120.maddesine ve Hukuk Muhakameleri Kanunu Yönetmeliği'nin 45.maddesine uygun kabul edilebilmesi için hangi işlem için ne miktarda ilave gider avansı yatırılması gerektiği ara kararda açıkça belirtilmelidir.

Somut olayda, davacıya kesin süre verilmesine ilişkin ara kararda hangi işlem için ne miktarda ilave gider avansı yatırılması gerektiği açıkça belirtilmediğinden usulüne uygun olmayan ara kararın gereğinin yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13647
Karar No: 2014/8360
Karar Tarihi: 22.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/13647 E.  ,  2014/8360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çiftlik Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2011/129-2013/50

Davacı M.. Ç.. vekili Avukat .. tarafından, davalı S.. Ç.. aleyhine 13/05/2011 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 10/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının tarlasında ekili bulunan buğday mahsulüne traktörle sökerek zarar verdiğini, zarar tutarının buğday ve saman olarak toplam 4.240 TL olduğunu beyanla maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacının kardeşi olduğunu, dava konusu taşınmazın davacı ile bir alakasının olmadığını, kadastrodan önce babası Ş.. Ç..'ın eşi D. Ç.'a giyim eşyası, çeyiz ve altın bedeli olarak söz konusu taşınmazı verdiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tarafların murisi Abdullah oğlu Ş.. Ç. adına kayıtlı olduğu, murisin mirascıları tarafından taşınmazın halen adlarına tapuya tescil ettirilmediği davacının öncelikle tüm mirascılara karşı tapu iptal tescil davası açmak suretiyle dava konusu yerin kendi adına tescilini istemesi gerektiği, davacının diğer mirasçılara karşı alacak davası açma hakkı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından taşınmazın tarafların murisi Abdullah oğlu Ş..Ç...'dan kaldığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı, murisler arasında yapılan rızai taksimde bu yerin kendisine verildiğini iddia etmiş ve 03/12/1998 tarihli taksim senedini sunmuş, davalı ise dava konusu yerin babası tarafından eşi D.. Ç..'a giyim eşyası, çeyiz ve altın bedeli olarak verildiğini savunarak 07/05/1979 tarihli senedi ibraz etmiştir. Tarafların bu iddiaları ve davacının ektiği mahsulden dolayı tazminat istediği gözetildiğinde, tarafların delilleri ve tanıklar ile birlikte mahallinde keşif yapılarak,iddia ve savunma değerlendirildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.