erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/4906
Karar No: 2012/3322
Karar Tarihi: 10.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/4906 E.  ,  2012/3322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, tacir olan taraflar arasında haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının olay tarihinde sondaj delgi makinesi ile yaptığı etüt çalışmaları sırasında davacıya ait yer altı telefon kablolarının hasara uğramasına neden olduğunu bildirerek zararının giderimini istemiştir.

Davalı cevabında, dava dilekçesinde belirtilen adreste sondaj makinesi ile zemin etüdü yapmadıklarını, söz konusu hasarla ilgilerinin bulunmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hasar tespit tutanağı ve tutanak düzenleyicisi davacı tanıklarının beyanları esas alınarak dava konusu hasarın davalının yaptığı çalışma sırasında meydana geldiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre, davacı çalışanlarınca düzenlenen hasar tespit tutanağında hasarı veren olarak davalı şirketin adına yer verilmiş, yargılama sırasında dinlenen mümzi tanıklar beyanlarında tutanak içeriğini doğrulamış iseler de; özellikle şebeke amiri tanık ... beyanında davalı şirket yetkililerini telefonla kendisinin arayarak bölgede çalışma yaptıklarını ve telefon kablolarına hasar vermiş olabileceklerini söylediklerini belirtmiştir. Hasara neden olan olay 04.05.2008'de meydana gelmiş, hasar tespit tutanağı ise 05.05.2008'de düzenlenmiştir. Tutanak düzenleyicilerinin beyanlarında görgüye dayalı bilgileri olmadığı gibi, davalının olay yerinde çalışma yapmadığı şeklindeki savunmasının aksini ispat yükü kendisinde olan davacı taraf kanıtlayamamıştır. Şu durumda, ispatlanamayan davanın redine karar verilmesi gerekir.

Mahkemenin bu yönü gözetmeden yazılı şekilde davanın kabulüne dair verdiği karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 10.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/7290
Karar No: 2007/205
Karar Tarihi: 22.01.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/7290 E.  ,  2007/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 01 N 0953 plakalı Tır'ın üzerindeki davalı hissesinin davacıya devri nedeni ile hissesi kalmadığının tespiti ve araç üzerinde daha önce mevcut olan 3/8 hisse ile davalıdan devir alınan 4/8 hisse toplamı 7/8 hissenin davacıya ait olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Davalı duruşmada, dikkatli okumadan tarihsiz olduğunu sandığı kağıdı imzaladığını, hissesine karşılık para almadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dinlenilen tanık beyanları, trafik kaydı, 21.01.2000 tarihli protokole göre, davanın kabulü ile ...plakalı araç üzerindeki davalı ...' in 4/8 hissesini davacıya satmış olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacının talebi, olumlu tespit niteliğindedir. ... davası açılması mümkün olan hallerde, olumlu tespit davası açılmasında hukuki yarar bulunmamaktadır. Mahkemece bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 22.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14494
Karar No: 2015/8280
Karar Tarihi: 16.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14494 E.  ,  2015/8280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlıktan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik incelemede;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" dair karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran suça sürüklenen çocuklar haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapıldığı, itirazın reddine ilişkin Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2012 gün ve 2012/1583 değişik iş sayılı kararı reddedilmesi karşısında; dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde ise;

Suça sürüklenen çocukların 23/10/2011 tarihinde Keşan'da bulunan Paşayiğit Beldesine ait çöplük mevkiinde 1. Ordu Komutanlığı'na ait seferde askeri tesis olarak kullanılmak üzere inşa edilmiş sığınağın bulunduğu yere gittikleri, balyoz, kazma, kazma sapı ve eldivenleri kullanarak sığınağın girişinde bulunan duvarları kırdıkları ve burada bulunan demirleri aldıkları böylelikle hırsızlıkla beraber mala zarar verme suçunu işledikleri anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9584
Karar No: 2014/5594
Karar Tarihi: 02.05.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/9584 E.  ,  2014/5594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/193085

Mahkemesi : Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 14.03.2013

Numarası : 2012/151 - 2013/68

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, 2911 sayılı Kanuna aykırılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

a- Silahlı terör örgütünün internet sitelerinden yaptığı eylem çağrılarına uyarak Batman'da düzenlenen yasadışı gösteriye katıldığı sabit olan sanıkların eylemlerinin, 2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesinde düzenlenen ihtara ve zor kullanmaya rağmen dağılmamakta ısrar tanımına ne şekilde uyduğu olay yeri görüntüleri incelenerek ve tutanak düzenleyicilerin beyanlarının alınarak karar yerinde tartışılıp bu husus örgüt adına suç işleme bakımından da nazara alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden her iki suç yönünden de eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Kabule görede;

Sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemeden temel ceza tayin edilip sonrasında TCK'nın 220/6. maddesinin 2. cümlesindeki indirim uygulandıktan sonra devamında 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 02.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5954
Karar No: 2020/191
Karar Tarihi: 09.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/5954 E.  ,  2020/191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan mahkumiyetine dair İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.07.2017 gün ve 2016/273 Esas, 2017/196 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükmedilen cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafisinin anılan hükümlere yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu, Dairemizin 2019/7171 Esas sayısında temyiz incelemesi için bekleyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 23.10.2018 gün ve 2018/2985 Esas, 2018/1661 Karar sayılı dava dosyasında cezalandırılmasına karar verilen sanık Ümit Yalçın'la birlikte işlediğinin iddia edilmesi karşısında ilk derece mahkemesince her iki dosyadaki hukuki ve fiili irtibat nedeniyle biri hakkında verilecek kararın diğerini etkileyebileceği göz önüne alınarak davaların birleştirilerek görülmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine, yazılı şekilde esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza

Dairesinin 06.03.2018 gün ve 2017/2761 Esas, 2018/383 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik esası incelenmeyen hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 09.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11620
Karar No: 2016/1156
Karar Tarihi: 20.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/11620 E.  ,  2016/1156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemeninde kabulünde olduğu üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı erkeğin tamamen kusurlu olduğu, kadından kaynaklanan kusurlu bir davranışın bulunmadığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK md.166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.01.2016(Çrş.)
Esas No: 2015/1243
Karar No: 2015/1656
Karar Tarihi: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1243 E.  ,  2015/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2014/6579
Karar No: 2015/12897
Karar Tarihi: 25.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/6579 E.  ,  2015/12897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Alman rant sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel

./..

Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davada feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11464
Karar No: 2018/3326
Karar Tarihi: 08.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11464 E.  ,  2018/3326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.05.2016 tarih ve 2013/359-2016/491 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı...karşı davalı vekili, asıl davada müvekkilinin Nevşehir'de bulunan firması ile kabak makinesi üretimi yaptığını, müvekkilinin bu makineyi TPE'den tescil alarak patentlediğini, davalı şirketin de müvekkili şirketin makinesi ile aynı makineyi ürettiğini ileri sürerek faydalı modelden doğan haklarına tecavüzün durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini savunmuştur.

Davalı...karşı davalı vekili, asıl davanın reddini savunmuş, karşı davasında davacı karşı davalıya ait faydalı modelin daha önceye kamuya arz edildiğini ileri sürerek faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; asıl davada davalının davacının ürünlerini kullanmadığı, karşı davada hükümsüzlüğü talep edilen belgenin geçersiz olduğu gerekçesiyle her iki davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 42,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/261
Karar No: 2016/9882
Karar Tarihi: 01.06.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/261 E.  ,  2016/9882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında müvekkilinin davalıdan 71.076.00 TL cari hesap alacağı bulunduğunu bu meblağın ihbarname tebliğine rağmen ödenmemesi üzerine girişilen takibe davalı yanca kısmi itirazda bulunulmuş ise de itirazların haksız olduğunu belirterek, kısmi itirazın iptaliyle takibin devamına ve % 40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya bir borcu bulunmadığını bildirerek davanın reddini savunmuş ve % 40 oranında tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller birlikte değerlendirilerek benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacı yanın davalıdan 21,759,52 TL alacaklı olduğunun saptandığı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazın kısmen iptaliyle takibin 21.759,52 TL asıl alacak tutarı üzerinden devamına, hükmolunan tutarın % 40'ı oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışına kalan öteki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı tarafından 71.141,00 TL alacağın tahsiline yönelik icra takibi başlatılması üzerine davalı borçlunun kısmi itirazı sonucu 39.015,00 TL miktarına yönelik icra takibi kısmen durmuştur. Davacı vekilinin 39.015,00 TL üzerinden harçlarını yatırarak kısmi itirazın iptalini talep ve dava etmesi sonrasında yapılan yargılama neticesinde davanın 21.759,52 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verildiği görülmektedir. Esasen davanın reddine hükmolunan tutar (39.015,00-21.759,52) 17.255,48 TL olup, bu miktar üzerinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yerel mahkemece takibe konu edilen 71.141,00 TL dava değeri olarak kabul edilecek (71.141,00-21.759,52) 49.382,48 TL üzerinden davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/15566
Karar No: 2013/1978
Karar Tarihi: 27.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/15566 E.  ,  2013/1978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hürriyeti tahdit suçundan sanıklar ..., ..., ... ile ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair ...Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.05.2009 gün ve 2008/49 Esas, 2009/249 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat edilen hürriyeti tahdit suçunun suç tarihi itibarıyla zamanaşımı süresi yönünden lehe olan 765 sayılı TCK.nın 179/1-3. maddesine uyup öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4, 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave dava zamanaşımına tâbi bulunduğu ve suç tarihi olan 12.12.2004'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.