Esas No: 2022/3964
Karar No: 2024/2109
Karar Tarihi: 05.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/3964 E.  ,  2024/2109 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1028 E., 2021/906 K.

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddi sebepleri gerekçe bölümünün (A) bendinde belirtilmiştir.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2019 tarihli iddianamesi ile, sanığın çocuğun cinsel istimarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2020 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinafı üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 21.09.2021 tarihli kararı ile, dosya üzerinden incelemede, çocuğun cinsel istimarı suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği; çocuğun cinsel istismarı suçunun sarkıntılık düzeyinde kalmadığına, cezanın az olduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olduğuna ve vekalet ücreti talebine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, 07.08.2002 doğumlu olup, suç tarihinde 17 yaşını doldurmamış olan mağdure ...'yi omuzlarından tutup yatak odasına doğru ittirerek, karnından tutup kucağına oturtarak, hürriyetinden yoksun kıldığı ve istismar ettiği, mağdurenin, sanığın kolunu ısırması ile sanığın mağdureyi serbest bıraktığı iddiasına ilişkindir.

2. Mağdureye ait 06.06.2019 tarihli raporda, herhangi bir darp-cebir izi yoktur. Sanığa ait 07.06.2019 tarihli raporda, sağ ön kolda üç adet noktasal ısırık (diş izi ile uyumlu) lezyon saptandığı ve 0.40 promil alkollü olduğu bildirilmiştir.

3. Sanık savunmasında, kolundan tutup konuşmak istediği mağdurenin üzerine düştüğünü beyan ederek atılı suçlamaları inkar etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

Sanığın eylemleri sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm isabetli bulunmuş ve dosya üzerinden yapılan incelemede, istinaf başvurusunun esastan reddine; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, suç unsurlarının yokluğundan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden

Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, mağdure ve annesinin aşamalardaki istikrarlı anlatımları, bu anlatımlar ile uyumlu doktor raporları, sanık savunması ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın, evden ayrılmak isteyen mağdureyi kolundan ve belinden tutarak kendisine doğru çekip, kucağına oturtması üzerine, mağdurenin, sanığın kolunu ısırması ile eyleminin son bulduğu anlaşılan olayda, sarkıntılık düzeyinde çocuğun cinsel istismarı eylemi dışında mağdurenin hürriyetinin kısıtlayan başkaca bir hareketin bulunmaması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, isabetsizlik görülmemiş, Bakanlığın davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmaması gözetilerek, katılan Bakanlık vekilinin, sübuta ve vekalet ücreti talebine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 21.09.2021 tarihli kararına yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 21.09.2021 tarihli kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2024 tarihinde karar verildi.