erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/4951
Karar No: 2011/1151
Karar Tarihi: 10.03.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/4951 E.  ,  2011/1151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 146 ada 1 ve 147 ada 2 sayılı 5261,37 ve 6401,62 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ölü ..... ve...... adlarına eşit paylarla tarla niteliği ile tespit edilmiştir. Davacı ... oğlu ... vekili, yasal süresi içinde taşınmazların sulu tarla olmasına rağmen susuz olarak tespit edildiğini belirterek tespitin iptali ile vasıflarının sulu tarla olarak tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının talebinin 3402 sayılı Kanun'un 41. maddesine göre düzeltme istemine ilişkin olup dilekçenin yanlış merciye verildiği kabul edilerek tutanak asılları ve eki belgelerin Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının talebinin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. maddesi kapsamına giren düzeltme istemine ilişkin olup, dilekçenin yanlış merciye verildiği kabul edilmek sureti ile dosyanın Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş ise de; verilen karar usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmamaktadır. Davacı dava dilekçesinde hasım göstermeksizin kadastro tespit tutanağında tarla olarak yazılı olan taşınmazın cinsinin sulu tarla olarak düzeltilmesini istemiştir. HUMK'nun 179. maddesinde dava dilekçesinde bulunması gereken hususlar gösterilmiş olup tarafların ad ve soyadları ile adresleri de dilekçede yazılması gereken hususlar arasında sayılmıştır. Kadastro davalarında da dava şartları yönünden genel usul hükümleri uygulanır. Bir kadastro davasının varlığından söz edilebilmesi için davada hasmın belli edilmesi zorunludur. Her ne kadar dava dilekçesindeki eksikliklerin incelenmesi ilk itiraza tabi ise de somut olayda dava dilekçesinde hasım gösterilmemesi mahkemenin kendiliğinden gözetmesi gereken esaslı bir noksanlıktır. Hal böyle olunca mahkemece yöntemince açılmış bir dava bulunmaması, dava dilekçesinde bulunması gereken esaslı unsurlardan olan hasmın gösterilmemiş olması nedeniyle HUMK'nun 193.maddesi gereğince dava dilekçesinin iptaline, olağan usule göre kesinleştirilmek üzere tutanağın Kadastro Müdürlüğüne iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 10.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14640
Karar No: 2019/14454
Karar Tarihi: 25.09.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/14640 E.  ,  2019/14454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Kovuşturma aşamasında kendilerine ulaşılamayan müştekilerden ...'in soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde, sanığın tartışma sırasında üzerilerine yürüdüğünü beyan etmesi ancak baltadan söz etmemesi, yine kovuşturma aşamasında kendisine ulaşılamayan müşteki ...'nın ise sanığın elindeki balta ile tanık ...'nun üzerine yürüdüğünü, kendisinin ise araya girerek ayırdığını beyan etmesi, tanık ...'nun da soruşturma aşamasında alınan ifadesinde bu beyanı doğrulaması karşısında, sanığın eyleminin kime yönelik olduğu ve ne şekilde zincirleme tehdit suçunu oluşturduğu tartışılıp açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1853
Karar No: 2017/968
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2016/1853 E.  ,  2017/968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Dosya arasında bulunan vergi tekniği raporunun incelenmesinde ;"Başoğlu" balık avlama gemisi ile "deniz balıkları avcılığı" faaliyeti gösteren sanığın zirai kazancı nedeni gerçek usulde vergiye tabi olmanın şartlarını taşımadığından potansiyel mükellef olduğu , defter ve belge isteme yazısının beyan etmiş olduğu ikamet adresinde eşine tebliğ edildiğinin belirtilmiş olduğu anlaşılmakla; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, sanığa ait bir işyerinin bulunup bulunmadığı ve tebligatın yapıldığı tarih itibariyle faal olup olmadığının araştırılması, incelemenin dairede yapılmasına imkan veren 213 sayılı Kanun'un 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulup, buna ilişkin bir tespiti varsa belgesini dosyaya ibrazının istenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde ''defter ve belgeleri gizlemek'' suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de ;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20103
Karar No: 2016/3279
Karar Tarihi: 07.04.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/20103 E.  ,  2016/3279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın 24.01.2005 tarihli eylemi yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın, gayrı resmi eşi katılan ...'ten olan çocuğu ...'u nüfus müdürlüğüne müracatla sadece beyana dayanarak resmi nikahlı eşi .... ve kendi üzerine kayıt ettirdiği suça konu 24.01.2005 tarihli eylem; suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 Sayılı TCK.nun 445. maddesinde tanımlanan “nesebi değiştirme” suçunu oluşturduğundan, değişen suç vasfı nedeniyle sanıklara yüklenen “nesebi değiştirme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, suç tarihinden iddianame düzenlenme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesine göre karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının, gerçekleşen asli zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanığın 26.10.2005 tarihli eylemi yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 29.09.2015 gün ve 2015/412 Esas, 2015/286 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, sanık ...'nın nüfus müdürlüğüne müracaatla bir belgeye dayanmayan sadece beyanen gayrı resmi eşi ...'ten olan .... isimli çocuğunu resmi nikahlı eşi .... ve kendi üzerine nüfusa kaydettirmekten ibaret oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen 26.10.2005 tarihli eyleminin, 5237 sayılı TCK'nun 231. maddesindeki soybağını değiştirme suçu kapsamında kaldığı, gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

Kabule göre ise;

b- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/17661
Karar No: 2010/3295
Karar Tarihi: 30.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/17661 E.  ,  2010/3295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 Sayılı TCY'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCY'nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığı" nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fikrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2772
Karar No: 2018/7943
Karar Tarihi: 25.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/2772 E.  ,  2018/7943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılanın tüm aşamalardaki anlatımlarına göre sanığın kendisine balta gösterip, kapıyı açmaz ise camı, kapıyı kıracağı tehdidiyle kapıyı açtırıp eve girdiği ve içeriden 2700 Euro, 300 Dolar ve 11000 TL'sini çalması şeklindeki eyleminin TCK’nın 149/1-a-d maddesinde düzenlenen silahla konutta yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları, değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekili ile sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21320
Karar No: 2012/43785
Karar Tarihi: 16.10.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/21320 E.  ,  2012/43785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın olay günü mağdurun kilitli vaziyette sokağa parkettiği arabasını hırsızladığı, arabanın kilitlenmeden bırakıldığı yada camlarının muhkem olmadığına dair bir iddianın olmaması karşısında sanığın eyleminin 765 sayılı TCK. nun 493/1, 522 ve 5237 sayılı TCK. nın 142/1.b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu ve her iki kanuna göre de zamanaşımı gerçekleşmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 16/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4778
Karar No: 2020/5530
Karar Tarihi: 13.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4778 E.  ,  2020/5530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen yerel mahkeme kararının taraflarca istinaf edilmesi üzerine, istinaf talebinin esastan reddine ilişkin kararın Yargıtayca incelenmesi süresi içinde davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ...'in maliki, davalı ...nin ZMSS sigortacısı olduğu, ... plakalı aracın davalı ...'in sevk ve idaresindeyken 22/12/2014 tarihinde tek taraflı trafik kazası yaptığını, bu kaza sonucu araçta yolcu olarak bulunan davacının eşi Nurettin Uluözen'in vefat ettiğini, davacının bu vefat nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen, 100.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, maddi tazminata ilişkin davanın kabulü ile davacı ... için 110.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatına davalılar ...

ve ...'ten kaza tarihinden itibaren, davalı ...Ş.'den dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 30.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'den kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, taraflarca istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi’nce istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 7.216,95 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 13/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21472
Karar No: 2013/37355
Karar Tarihi: 02.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/21472 E.  ,  2013/37355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 29,50TL değerinde parfüm çalmaya teşebbüs eden sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunun değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/1683
Karar No: 2021/5066
Karar Tarihi: 29.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/1683 E.  ,  2021/5066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14381
Karar No: 2015/21469
Karar Tarihi: 23.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/14381 E.  ,  2015/21469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2010/113-2013/172

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak yol, su borusu ve enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, mülkiyet bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 12.02.2015 gün ve 2014/20229 Esas - 2015/2008 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.