erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/12037
Karar No: 2017/1331
Karar Tarihi: 23.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/12037 E.  ,  2017/1331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Yargılama yenilenmesine ileri sürülen hususların reddi

Sanığın resmi belgede sahtecilikten hükmünün onaylanması

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Dava zamanaşımı" başlıklı 66. maddesinin 5377 sayılı Kanunla değişik 5. fıkrasında "Aynı fiilden dolayı tekrar yargılamayı gerektiren hâllerde, mahkemece bu husustaki talebin kabul edildiği tarihten itibaren fiile ilişkin zamanaşımı süresi yeni baştan işlemeye başlar" hükmünün yer alması karşısında, sanık tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin mahkemece kabul edildiği 17.05.2011 tarihi ile sonraki hükmün kurulduğu 07.07.2014 tarihi arasında, 5237 sayılı Kanunun maddesinde öngörülen 66/1-e madddesindeki 8 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla; bu hususa ilişen tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada; Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yeniden yapılan duruşma sonunda, yargılanmanın yenilenmesini gerektirir bir neden bulunmadığından bahisle, önceki hükmün onaylanması gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, önceki hükmün onaylanmasına ilişkin kararın ONANMASINA, 23.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/103
Karar No: 2019/4369
Karar Tarihi: 10.04.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/103 E.  ,  2019/4369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına ve davacı-karşı davalı kadının karar tarihinden önce 01.05.2018 tarihi itibariyle Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan emekli aylığı almaya başladığının anlaşılmasına göre kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3- Mahkemece bozma öncesi verilen 15.07.2015 tarihli ilk hükümde, taraflarca karşılıklı açılan her iki boşanma davasının kabulüne, her iki taraf lehine de ayrı ayrı 1500,00'er TL maktu vekalet ücretine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir. Dairemizin 2017/3217 esas, 2017/8566 karar sayılı ilamıyla, davacı-karşı davalı kadına yoksulluk nafakası verilmesi ve kadının maddi tazminat talebi hakında olumlu olumsuz bir hüküm kurulması gerektiğinden bahisle hüküm bozulmuş, erkeğin tüm, kadının ise sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. Bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yeniden yapılan yargılamada temyiz edilmeyerek kesinleşen kısımlar ile bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen kısımlar hakkında yeniden hüküm kurulamaz. Davalı-karşı davacı erkek lehine hükmedilen vekalet ücreti temyiz edilmeyerek, davacı-karşı davalı kadın lehine hükmedilen vekalet ücreti ise bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiştir. Buna rağmen mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 6. ve 7. bentlerinde her iki taraf yararına yeniden ayrı ayrı maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.04.2019 (Çar.)
Esas No: 2015/4364
Karar No: 2015/14646
Karar Tarihi: 28.05.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/4364 E.  ,  2015/14646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlular ... ve ... hakkında bonoya dayalı kambiyo senetlerine özgü haci yoluyla takip başlatılmış, takibin kesinleşmesi üzerine alacaklı vekilinin talebiyle borçlulardan ... adına kayıtlı "...." isimli balık avlama gemisinin haczine ve seferden men edilmesine icra müdürlüğünce karar verilmiştir. Şikayetçi borçlular, takibe itiraz ettiklerini ve takibin durduğunu ileri sürerek icra müdürlüğünün haciz ve seferden men kararının iptalini istemiş, mahkemece, 6102 sayılı TTK'nun 1353. maddesi gerekçe gösterilerek şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1353. maddesi, geminin ihtiyaten haczine ilişkin olup kesinleşen takipte uygulanması söz konusu değildir. Takip kesinleşmiş ise aynı kanunun 1382. maddesi uyarınca, gemi üzerine haciz konulabilir ve seferden men de tedbir olarak uygulanabilir. Bu şekilde işlem yapılmasına yasal olarak herhangi bir engel yoktur.

Somut olayda, borçlular hakkındaki takip kesinleşmiş olup takibin durduğuna yönelik dosya kapsamında hiçbir evrak yoktur. Bu durumda icra müdürlüğünce verilen haciz ve seferden men kararı yerinde olup istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1006
Karar No: 2017/3009
Karar Tarihi: 15.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/1006 E.  ,  2017/3009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan 29/11/2013 tarihli hükmün temyiz edilmeden kesinleştiği, mahkeme tarafından bu suçlardan kurulan 2015/129 esas -2016/18 karar sayılı ve 02/03/2016 tarihli hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan 30/04/2010 tarihli hükmün suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 06/06/2013 tarih, 2012/28226- 2013/15038 esas-karar sayılı kararı ile bozularak ortadan kalkan mahkemenin 30/04/2010 tarihli kararında suça sürüklenen çocuğun 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu cezanın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk için kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, temyize konu hükümde suça sürüklenen çocuk hakkında 10 ay hapis cezası belirlenerek 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmiş ise de, suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 116/4, 31/3. maddelerinin uygulanması ile belirlenen 10 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 50/3 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 6000 TL yerine 2000 TL adli para cezasına çevrilerek eksik ceza tayin edilmesi ve sonuçta kazanılmış hakkının ihlal edilmemiş olması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine, yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10812
Karar No: 2017/5109
Karar Tarihi: 26.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10812 E.  ,  2017/5109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1506
Karar No: 2011/4490
Karar Tarihi: 15.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/1506 E.  ,  2011/4490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.06.2008 gün ve 2008/52-2008/300 sayılı kararı bozan Daire’nin 11.11.2010 gün ve 2009/754-2010/11643 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin içinde bulunduğu, Yimpaş Grubu' nun 1990 yılından itibaren Almanya başta olmak üzere birçok ülkede istenildiğinde iade garantisi vererek binlerce kişiden para topladığını, müvekkilinin 07.08.2000 tarihinde 50.000.DM (25.564.59 Euro) karşılığı hisse senedi ile ortak olduğunu, parasını her istediği anda alabileceği garantisinin verildiğini, müvekkiline her hangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını ileri sürerek, müvekkili tarafından yatırılan 50.000.DM karşılığı 43.551.83 YTL'nın talep tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirketin Sermaye Piyasası Kurulu’nun kaydında bulunan bir anonim şirket olduğu, davacının davalı şirkette 100 adet hissesi bulunduğu, TTK'nun 405/2 maddesi gereğince pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri, TTK’nun anonim şirketler ve pay sahiplerine ilişkin hükümleri karşısında davacı talebinin yerinde olmadığı, ... davalı olarak gösterilmiş ise de davanın niteliği itibarıyla TTK hükümleri çerçevesinde bir sermaye şirketi olan anonim şirket yönetim kurulu başkanının şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durum mevcut olmadığı gibi ortaklık sözleşmesinin kurulması sırasında bu davalının sözleşmeye etki eden, taraf iradelerini fesada uğratan herhangi bir eyleminden de söz edilmediği sonucuna varılarak davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davalılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7590
Karar No: 2022/765
Karar Tarihi: 20.01.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/7590 E.  ,  2022/765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-3. bendinde; 'Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması” halinde bölge adliye mahkemesinin, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği belirtilmiştir.

Yine aynı Kanunun 362/1-c bendinde; yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararları hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı düzenlenmiştir.

Bu maddelerin birlikte değerlendirilmesinden HMK’da Bölge Adliye Mahkemesine dosyayı asıl yetkili mahkemeye gönderebilme salahiyetini de taşıyan yetkiyle ilgili kesin karar verme ve uyuşmazlık çıkması halinde kesin olarak çözümleyen karar verme yetkisi tanındığı görülmektedir. Bu nedenle yasada yetki hususunun en geç Bölge Adliye Mahkemesi kararıyla çözümlenmesi sisteminin benimsendiği açıkça görüldüğünden yetki hususunu inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı özellikle 362/1-c madde hükmü de gözetildiğinde temyiz yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı sonucuna varılmalıdır.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelindiğinde; Kırıkkale İcra Hukuk Mahkemesince yetki yönünden dava dilekçesinin reddine, yetkili mahkemenin Ankara İcra Hukuk Mahkemeleri olduğuna karar verildiği, davacı tarafından bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yerel mahkemece hukuki nitelendirmenin yanlış yapılmak suretiyle sonuca gidilmesinin isabetsiz olduğu belirtilerek HMK'nın 353/1-b.2 bendi gereğince mahkeme kararının kaldırılmasına İİK'nın 79.maddesi gereğince mahkemenin yetkisizliğine, Ankara İcra Mahkemelerinin yetkili olduğuna karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtayca incelenmesi istenen Bölge Adliye Mahkemesi kararı, HMK’nın 353/1-a-3 ve 362/1-c bentleri gereğince kesin nitelikte olduğundan, 5311 sayılı Kanunla değişik İİK'nun 364. maddesi ve 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca temyiz başvuru talebinin REDDİNE, 20/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5515
Karar No: 2022/5819
Karar Tarihi: 13.12.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/5515 E.  ,  2022/5819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

6100 sayılı HMK'nın "Adli tatil süresi" başlıklı 102. maddesine göre, adli tatil her yıl 20 Temmuz'da başlar ve 31 Ağustos'ta sona erer. Yeni Adli yıl 1 Eylül'de başlar. Aynı Kanunun 104. maddesine göre, adli tatile tabi olan dava ve işlerde, bu Kanunun tayin ettiği sürelerin bitmesi tatil zamanına rastlarsa, bu süreler ayrıca bir karara gerek olmaksızın adli tatilin bittiği günden itibaren bir hafta uzatılmış sayılır. 103. maddesinde ise, adli tatilde görülecek dava ve işler ayrıntılı olarak gösterilmiştir. Eldeki dava, adli tatilde görülecek dava ve işlerden değildir.

Eldeki davada hükmün, asıl ve birleşen davada davacı ... vekiline gerekçeli karar usulüne uygun olarak 20.07.2021 tarihinde tebliğ edilmiş, 09.09.2021 havale tarihli dilekçesiyle temyiz talebinde bulunmuştur. asıl ve birleşen davada davacı ... vekilinin temyiz talebinde bulunabileceği son gün 08.09.2021 tarihidir.

Bu itibarla, asıl ve birleşen davada davacı ... vekili süresinde temyiz talebinde bulunmadığından temyiz talebinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, asıl ve birleşen davada davacı ... vekilinin temyiz isteminin süreden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

13.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/29071
Karar No: 2013/7369
Karar Tarihi: 25.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/29071 E.  ,  2013/7369 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 23.03.2011 tarih ve 719/244 sayılı hükmün Dairenin 02.10.2012 tarih ve 18936/21765 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 6,55 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/15878
Karar No: 2011/7627
Karar Tarihi: 10.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/15878 E.  ,  2011/7627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davacının yüklenicinin avans olarak ödediği %2 oranındaki katılım payı dışında ayrıca yasa ve yönetmelikte öngörülen bakiye kanal katılım payı ödediğinin ispat edilememiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 10.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/9555
Karar No: 2010/18139
Karar Tarihi: 08.11.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/9555 E.  ,  2010/18139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre silinme koşulları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5271 sayılı yasanın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın yakalandığında yer göstererek çaldığı bilgisayarın teslimini sağladığının anlaşılması karşısında, koşulları oluştuğu halde 5237 Sayılı T.C.K.’nın 168. maddesiyle uygulama yapılmaması,

2-5237 sayılı TCK’.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.’nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de

./..

-2-

gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1,522,523, maddeleriyle 5237 sayılı Yasanın 142/1-a,143,168,53,63; 116/2-4,53,63 ve 151/1,53,63 maddeleri uyarınca, uygulama yapılıp, her iki yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 08/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6626
Karar No: 2019/4922
Karar Tarihi: 01.10.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/6626 E.  ,  2019/4922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan ...'ın uzun yıllardır hasta olmasından yararlanan oğulları olan davalılar ...'in çekişme konusu 282 ada 3, 284 ada 1, 1157 ada 26 parselde yer alan 5, 8, 13 ve 14 nolu bağımsız bölümleri ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile adlarına tescilini sağladıklarını, mirasbırakanın malvarlığından elde ettikleri gelirler ile de 09 H 920 ve 09 NY 90 plakalı traktörleri aldıklarını, mirasbırakanın akit tarihinde hukuki işlem ehliyetinin bulunmadığını, işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescil, traktörlerin de miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalılar, küçük yaştan itibaren çiftçilik yaparak gelirlerini mirasbırakana verdiklerini, mirasbırakanın davacıların olumsuz davranışları nedeni ile felç geçirdiğini, bundan sonra mirasbırakana taraflarından bakıldığını, 1157 ada 26 parsel sayılı taşınmazın çalışmaları sonucu elde edilen gelirler ile alındığını, bu taşınmaz üzerine yaptırdıkları inşaat belirli bir aşamaya gelince mirasbırakanın bu taşınmazdan 5'er adet daireyi ayrı ayrı bedelsiz olarak davacılara verdiğini, akdin gerektirdiği yükümlülükleri yerine getirdiklerini, mirasbırakan adına kayıtlı birçok taşınmazın bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, mirasbırakanın işlem tarihinde hukuki ehliyeti haiz olduğunun Adli Tıp Kurumu raporu ile saptandığı, çekişmeli taşınmazların davalıların mirasbırakana bakması nedeniyle devredildiği, muvazaanın söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 01.10.2019 Salı günü saat 10.30' da daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 15.20.TL bakiye onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 01.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.