erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/7260
Karar No: 2015/11430
Karar Tarihi: 09.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/7260 E.  ,  2015/11430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davaya mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 01/01/2013 tarihinde ... Şube Müdürlüğü'nden ... Marka 2012 Model bir araç satın aldığını, aracın 17/01/2013 tarihinde teslim edildiğini, aracı 20/04/2013 tarihinde ... Servisi olan ...'a rutin kontrollerinin yapılması için götürdüğünde, aracın bagaj kapağında boydan boya bir çizgi ve boya çökmelerinin olduğunun fark edildiğini, söz konusu aracı sıfır aldığını, aynı gün ...'ın durumu fabrika ile görüşeceklerini ve bilgi vereceklerini söylemiş olmalarına rağmen bir bilgilendirme yapılmadığını, aracı sıfır kilometrede almış olması sebebiyle söz konusu hatanın aracın orjinalliğini bozduğunu ve fiyatını düşürdüğünü, ayıplı satılan aracın geri alınarak aynı model araç ile değiştirilmesine bunun mümkün olmaması halinde bedelinin aracın satın alındığı tarihten itibaren yasal faizi ile tahsiline, karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, yetki itirazı ile davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yetkisizlik kararı ile dosyanın... Yetkili Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece, HMK.'nın 6. maddesi gereğince genel yetki kuralının uygulanması gerektiği, davalının davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu, dava açıldığı tarihte davalı tüzel kişilerin yerleşim yerinin ... olduğu anlaşılmakla; dosyanın görevli ve yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ise de, 4077 sayılı yasanın 23/3. madde ve fıkrasına göre tüketici davalarının tüketicinin ikametgahı mahkemesinde de açılabileceği belirtilmiştir. Bu özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Genel yetki kuralı 4077 sayılı yasanın 23. maddesindeki özel yetkili mahkemenin yetkisini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. Davacı, yetkili mahkeme yönünden seçimlik hakkını 4077 sayılı yasanın 23/3. maddesi gereğince ikametgahı mahkemesi yönünde kullanmıştır. O halde mahkemece, işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/30179
Karar No: 2013/22951
Karar Tarihi: 31.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/30179 E.  ,  2013/22951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret ve ilave tediye alacağı, vardiya zammı, kıdem zammı, yemek yardımı, giyim yardımı, sosyal yardım, şeker ikramiye alacağı ile yemek yardımı ve aile yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 31.10.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı veya yasadaki unsurları taşıyıp taşımadığının belirlenebilmesi için hukuksal ve ekonomik bağımsızlığa sahip iki ayrı işyerinin bulunup bulunmadığı, alt işveren işçilerinin sadece asıl işverenden alınan işkapsamında çalıştırılıp çalıştırılmadıkları, alt işverene verilen işin yardımcı işlerinden olup olmadığı, alt işverenin ise uygun yeterli ekipman ve tecrübeye sahip olup olmadığı, istihdam edeceği işçilerin niteliklerinin yapılacak işe uygun olup olmadığı, alt işverene verilen işte asıl işverenin işçisinin çalışıp çalışmadığı, yapılan alt işverenlik sözleşmesinin İş Hukuku'nun öngördüğü kamusal yükümlülüklerden kaçınmayı amaçlayıp amaçlamadığı, yapılan alt işverenlik sözleşmesinin işçilerin haklarını kısıtlamaya yönelik olup olmadığı araştırılması gerekmektedir.

Bu açıklamaların ışığında somut olaya dönüldüğünde; davacı işyerinde tezgahtar atölyesinde temizlik elemanı olarak çalışmaktadır. Ancak, teknik şartnamede malzemelerin çapaklarının flex taşı veya keski ile alınması, yüzey temizliğinin yapılması, kaynak yerlerinin asit ile veya flex taşı ile temizlenmesi işi de bulunmaktadır. Bu iş ise tamamen üretime dönük bir iş olup, yardımcı iş olarak değerlendirilmesi mümkün değildir. O halde, alt işverene ihale ile verilen işin, mustakilen bir üretim veya hizmet işi olmayıp, asıl işin bir parçası olduğu; anahtar teslimi vaziyette ayrı bir işin bulunmadığı, davacının yaptığı işin teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir iş olmadığı, asıl işveren ve diğer alt işveren işçilerinin yaptığı ve birbiri ile bağlantılı olan işin, sürekli iş niteliğinde olması nedeniyle, davacının baştan beri davalı A.Ş.'nin işçisi olduğu görüşündeyim.31.10.2013
Esas No: 2007/5878
Karar No: 2007/10868
Karar Tarihi: 03.12.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/5878 E.  ,  2007/10868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı ... … A.Ş. arasında 20.12.1996 tarihli Finansal Kiralama Sözleşmesi imzalandığını, davalıların bu sözleşmede müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak yer aldıklarını, ödenmeyen kira ve temerrüt alacağının tahsili için başlatılan icra takibinin davalıların haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu alacağın zaman aşımına uğradığını, sözleşmenin kurulması esnasında kiracıdan alınan teminatların paraya çevrilmediğini, kefaletin son bulmasından çok sonra takibe girişildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre, davacı yanca teminatların serbest bırakılmasının kefillerin borcunun sona erdiği ya da kefaletten vazgeçildiği şeklinde yorumlanamayacağı, davalıların kefil sıfatıyla borçtan sorumlu oldukları gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, davacının davalılardan 2.922.-USD. alacaklı olduğunun tespitine, bu miktara vaki itirazın iptaline, ana para 110.00.-USD.ye takipten itibaren % 16.97 oranında faiz işletilmek suretiyle takibin diğer kayıt ve şartlarda devamına, davalıların % 40 oranında inkar tazminatıyla sorumluluklarına karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, Finansal Kiralama Sözleşmesi’ne konu malların kira bedeli borcundan kaynaklanmaktadır. B.K.nun 500/1. maddesi uyarınca alacaklı kefaletten dolayı tahakkuk eden borcun temini için kefalet esnasında veya sonradan elde ettiği teminatları kefillerin zararına olarak tenkis ederse kefile karşı sorumlu olur. Somut olayda davacı şirket, borcun teminatı olarak aldığı teminat mektuplarını dava dışı kiracı şirketin talebi doğrultusunda iade edip, ipotekleri de kaldırmıştır. Dosyaya sunulu 03.07.1998 tarihli yazıda dava konusu 96/188 sayılı sözleşmeden kaynaklanan sigorta ve teminat borçları ile vadesi gelmiş kira borcunun bulunmadığı belirtilmiştir. Finansal Kiralama Sözleşmesi (4) yıllık olup, 20.12.2000 tarihinde sona ermiştir. Davacının sözleşmenin sona ermesinin üzerinden (2) yılı aşkın bir süre geçtikten sonra ödenmeyen kira borçları nedeniyle davalı kefiller aleyhine takibe geçmesi M.K.nun 2. maddesine aykırılık teşkil eder.

Hal böyle olunca, mahkemece yukarıda açıklanan hususlar üzerinde durulup, değerlendirilerek uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/987
Karar No: 2015/11717
Karar Tarihi: 28.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/987 E.  ,  2015/11717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/802-2014/43

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1- Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10
Karar No: 2010/49
Karar Tarihi: 15.01.2010

**15. Hukuk Dairesi         2010/10 E.  ,  2010/49 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Dava BK.nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Mahkemece davanın Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği görüşüyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar davacılar tarafından temyiz olunmuştur.4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlayama göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da –yasanın amacına rağmen- Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna(eser) sözleşmesinden doğan ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır.

Açıklanan bütün bu nedenlerle davanın esasının incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, özel hükümler uyarınca Tüketici Mahkemesinde bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 15.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/34280
Karar No: 2021/3673
Karar Tarihi: 29.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/34280 E.  ,  2021/3673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tacir veya şirket yöneticileri ile kooperatif yöneticilerinin dolandırıcılığı

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'in Eskişehir Merkez Petrol ve Ticaret A.Ş. isimli şirketin yetkilisi olduğu, sanıklar ..., ... ve ...'nın Asya Lojistik Limited Şirketi yetkilileri oldukları ve katılandan aldıkları petrol nedeniyle 21/05/2013- 28/05/2013 tarihli çeklerden kaynaklanan 160.000 TL borçlu oldukları, sanıkların borçlarından kurtulmak amacı ile diğer sanık ...'ın 03/05/2013 günü paravan olarak kurduğu ... Taşımacılık Temizlik İnşaat Ltd. Şti. isimli şirkete, bu şirketin kuruluşundan itibaren üç gün içinde Asya Lojistik Şirketi'nin tüm resmi kurumlardaki alacaklarını sebepsiz olarak devrettiği ve ... şirketinin alacaklı hale geldiği, katılanın vekili aracılığı ile alacağını tahsil etmek için hacze gittiği ve borçlu Asya Lojistik Şirketi ile ... şirketinin birlikte aynı adreste bulunduğunu, iki şirket arasında hukuki ve filli bağlantı olduğunu, birlikte hareket ettiklerini öğrendiği, ... şirketinin kurucusu olan sanıklardan ...'ın aynı zamanda Asya Lojistik şirketinin temizlik işleri müdürü olan Ayhan ...'ın yakını olduğu, sanıkların hileli davranışlar ile katılanı aldatıp menfaat sağladıkları, bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda; taraflar arasındaki ticari ilişki sırasında bir hilenin bulunmadığı bu sebeple dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığı sonradan borçlu şirketin borcundan kurtulmak amacıyla başka bir şirketle birleşmesinin İİK'nun 351. maddesindeki suça temas edeceği bu suçtan dolayıda ayrıca görülmekte olan bir davanın bulunması karşısında sanıkların savunması, katılan beyanı, ticaret sicil kayıtları ile tüm dosya kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuk mahkemelerinde çözülmesi mümkün hukuki ihtilaf niteliğinde bulunduğu ve sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan beraat hükümlerinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 29/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22341
Karar No: 2017/10909
Karar Tarihi: 02.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/22341 E.  ,  2017/10909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Adli Tıp Kurumu giderinin ... için yapıldığı ve suça sürüklenen çocuk ile temyize gelmeyen sanık ...’nin tüm aşamalarda suçlamayı kabul ettiği görülerek, suça sürüklenen çocukla ilgisi olmamasına rağmen ve bu giderin yapılmasına suça sürüklenen çocuk ile temyize gelmeyen sanık ...’nin sebebiyet vermemesine rağmen 14.411 TL Adli Tıp Kurumu giderinin suça sürüklenen çocuk ve temyize gelmeyen sanık ...'den eşit olarak tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükmün fıkrasından "Yargılama esnasında yapılan posta gideri 48,40 TL, 2013 yılına ait 3 adet tebligat gideri 24,00 TL, araç ücreti 120,00 TL, DNA incelemesi Adli Tıp Kurumu rapor ücreti 14,411 TL olmak üzere toplam 206,841 TL'nin sanıklardan eşit olarak tahsiline,'' kısmı çıkartılarak, yerine ''Yargılama esnasında yapılan posta gideri 48,40 TL, 2013 yılına ait 3 adet tebligat gideri 24,00 TL, araç ücreti 120,00 TL olmak üzere toplam 192,43 TL'nin sanıklardan eşit olarak tahsiline,” ibaresinin eklenmesine, ve “hüküm fıkralarından “TCK'nın 53. maddesine ilişkin bölümlerin” çıkartılarak, yerlerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetlerin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına ” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/8682
Karar No: 2016/7012
Karar Tarihi: 01.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8682 E.  ,  2016/7012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...Ş. Müşteri Hizmetleri Müdürlüğü'ne, suç tarihinde gelen sanığın, çalışan ...'e, kendisinin mahkemede memur olarak çalıştığını söyleyip güven sağladıktan sonra, internet abonesi olmak için başvuruda bulunarak sözleşme imzaladığı, ardından da bedelini sonra ödeyeceğini söyleyerek katılan ...'a ait suça konu kablosuz modemi alarak ayrıldığı ve daha sonra da bu modemi başka bir bilgisayarcıya satarak haksız menfaat temin ettiği, sanığın bu surette dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanığın baştan itibaren suça konu modem bedelini ödeme niyeti olmaksızın, normal bir müşteri gibi davranıp, kendisini Trabzon Adliyesi'nde çalışan memur olarak tanıtıp, katılan ...'in kendisine inanmasını sağladıktan sonra, suça konu kablosuz modemi aldığı ve daha sonra da bu modemi başka bir bilgisayarcıya sattığının anlaşılması karşısında sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan şirket vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/12805
Karar No: 2019/21727
Karar Tarihi: 04.03.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/12805 E.  ,  2019/21727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I)Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi’nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II)Sanık ... 'in temyizine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında suç tarihine göre, 5752 sayılı Kanunla değişik 4733 sayılı Kanunun 8/4. maddesi gereğince ceza tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine, TCK'nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Doğrudan verilen adli para cezasının günlüğü 20,00 TL’den paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK’nun 52/2. maddesi fıkrası gösterilmeksizin 52. maddesi yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca zoralımına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 5607 sayılı Yasanın 13. maddesi yollaması ile TCK'nun 54. maddesi uyarınca zoralımına karar verilmesi,

4-Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi’nin lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince,

1- Hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan "TCK 62" ibaresinin çıkartılarak yerine "62/1. madde ve fıkrasının" ibaresinin eklenmesi,

2- Hükmün (3) numaralı bendinden "52" ibaresi çıkartılarak yerine "52/2" yazılması,

3-Hükmün zoralıma ilişkin paragrafının çıkartılarak yerine " Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca zoralımına" paragrafının eklenmesi,

4-Hükümden vekalet ücretine ilişkin bölüm çıkarılarak ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.