erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/2858
Karar No: 2019/7348
Karar Tarihi: 19.06.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/2858 E.  ,  2019/7348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Gerekçeli karar ile temyiz başvuru dilekçesinin davacı kadın vekilinin aynı adreste daimi işçisinin imzasına tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Vekil adına işçisine yapılan bu tebligatta, tebliğ memuru tarafından, tebligatın yapılması gereken avukatın, tevziat sırasında belirtilen adreste olup olmadığı başka bir anlatımla, tebliğ memuru tarafından, muhatabın adreste bulunup bulunmadığının araştırılıp tespit edilmediği görülmekte olup, bu durumda tebliğ işlemi, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 17. maddesi ve Yönetmeliğin 26. maddesi hükümlerine uygun olarak yapılmadığından usulsüzdür. (HGK'nun 30.01.2013 Tarih, 2012/6-644 Esas -2013/164 Karar sayılı ilamı). Bu itibarla gerekçeli karar ile temyiz başvuru dilekçesinin Tebligat Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak davacı kadın vekiline tebliğ edilerek temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere,

2-Dosya içerisinde bulunan, davalı ... vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı vekiline kesin süre verilmesi, kesin süreye ilişkin mahkemece yapılacak bildirimde, “Bu yetkiyi taşıyan vekaletname sunulmaz yada asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini kimlik tespiti yapılmış dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise vekil tarafından yapılan işlemlerin yapılmamış sayılacağının” ihtar edilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın davalı asıla "Vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yapılan işlemleri kabul ettiğini kimlik tespiti yapılmış dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise vekil tarafından yapılan işlemlerin yapılmamış sayılacağının" ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 19.06.2019 (Çrş.)
Esas No: 2013/15411
Karar No: 2013/15953
Karar Tarihi: 13.12.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/15411 E.  ,  2013/15953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propağandasını yapma

Hüküm : 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararlar anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde olup CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığından temyiz incelemesine yer olmadığına, gereği merciince yapılmak üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/18279
Karar No: 2008/433
Karar Tarihi: 17.01.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/18279 E.  ,  2008/433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Mersin 3. Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlanması istenilen ...’ün ... Mahallesi ... Sokak, No: 4 ... adresinde oturduğu ve ... İlçesi, ... Köyü Nüfusuna kayıtlı olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/01/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2909
Karar No: 2020/801
Karar Tarihi: 03.02.2020

**16. Ceza Dairesi         2018/2909 E.  ,  2020/801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, silahlı terör örgütünün

propagandasını yapma

Hüküm : 1) TCK'nın 314/3 ve 220/6. maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/6, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2) 3713 sayılı Kanunun 7/2-a, TCK'nın 62, 50/1-a, 52/2-4, 54, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

a) Mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde, sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısı ve herkesi inandıracak şekilde olması, Yargıtayın tutarlılık denetimini yapabilmesi için kararın dayandığı tüm verilerin, bu verilere mahkeme tarafından ulaşılan sonuçların; iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, bu suretle dava konusu eylemin oluşup oluşmadığı, oluşmuş ise suç olarak tanımlanıp tanımlanmayacağı konusundaki mahkeme kabulünün duraksamaya yol açmayacak biçimde karar yerinde gösterilmesi gerekirken; sanığın silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına hangi suçları işlediği ve örgüt adına suç işleme suçunun delillerinin nelerden ibaret olduğu belirtilmeden Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1, T.C. Anayasasının 141/2, CMK'nın 34/1 ve 230/1-c maddelerine de aykırılık oluşturacak biçimde gerekçesiz hüküm kurulması,

b) Kabul ve uygulamaya göre de;

Hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3713 sayılı Kanunun 7. maddesine eklenen 4. fıkra hükmü uyarınca bu maddenin 2. fıkrasında tanımlanan suçu örgüt adına işleyenler hakkında TCK'nın 220. maddesinin altıncı fıkrasında tanımlanan suçtan dolayı ceza verilemeyeceği nazara alınıp, sanığın sabit olduğu kabul edilen fiilinin suç olma özelliğini devam ettirdiği de gözetilerek, CMK'nın 223/4. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebepten dolayı hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1857
Karar No: 2015/5138
Karar Tarihi: 07.07.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/1857 E.  ,  2015/5138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

A-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu anlaşılmakla, dosyanın itiraz merciince incelenmek üzere tebliğnameye uygun olarak mahalline İADESİNE,

B-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınanın sabah namaza kalktığında hırsızlığı farkettiğini söylediği,ancak olayın oluş saati ile ilgili bir beyanının olmadığı ve sanığın da olayı inkar ettiğinin anlaşılması karşısında, müştekiye yönelik eylemin zaman bakımından şüphe bulunduğundan dolayı gündüz işlendiğinin kabulünün gerektiği gözetilmeden sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 143. maddesiyle temel cezadan arttırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması ile ve aynı yasanın 62.maddesinin uygulanması sonucu belirlenen sonuç cezanın da "1 yıl 10 ay " yerine "1 yıl 8 ay" olarak yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/24706
Karar No: 2011/2173
Karar Tarihi: 07.03.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/24706 E.  ,  2011/2173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/11/2007 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararları ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre: sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir.

İnceleme konusu karara gelince;

1-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre yağma suçu nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 61. maddesi uyarınca, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ile bireyselleştirmenin yapılması, takdiri artırım ve indirim uygulanması içinde, duruşma açılmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2- Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşü sorulmadan, 5271 CMK’nun 230/1-a maddesine aykırı karar verilmesi,

3- 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması,

4- Suçun niteliği ile cezanın türü ve süresine göre; 8.2.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın Geçici madde: 1/1.fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. fıkraları ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... ...’nın temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 07.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9619
Karar No: 2012/6510
Karar Tarihi: 07.03.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/9619 E.  ,  2012/6510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi

Hüküm : 21,30 TL maddi, 400 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.

Davacının tazminat isteminin kısmen kabul kısmen reddine ilişkin hüküm davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacının davasının süresinde olup olmadığının belirlenmesi bakımından; tutuklanmasından önce Van et fabrikasında işçi olarak çalışan davacının beraat kararının alındığı 06.11.1997 tarihinden kısa bir süre sonra aynı işyerinde işe başladığının anlaşılması karşısında işe başladığı esnada hakkındaki beraat kararını ibraz edip etmediğinin anılan işyerinden araştırılarak, ibraz edildiği takdirde bu tarihin öğrenme tarihi olduğu kabul edilerek sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3726
Karar No: 2019/1120
Karar Tarihi: 21.02.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/3726 E.  ,  2019/1120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalılar 1-Akbank T. A.Ş. vek. Av. ... 2-... 3-... mirasçıları a)... b)... c)... 4-... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 24/12/2015 gün ve 2012/329-2015/582 E.-K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 23/03/2017 gün ve 2016/8389-2017/2404 E.-K. sayılı ilamına karşı davalılar ... (... - ... - ...), ... ile ... vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalılar ... (... - ... - ..., ... ve... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 27,10 TL harç ve takdiren 384,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen davalılar ... (... - ... - ...), ... ile ...'ten alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 21/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/21074
Karar No: 2019/5244
Karar Tarihi: 06.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21074 E.  ,  2019/5244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının sahibi olduğu dershanede sosyal bilgiler öğretmeni olarak çalışmaya başladığını, 2 yıl çalıştıktan sonra 1 yıl ara verip tekrar çalışmaya devam ettiğini, iş sözleşmesini ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle haklı olarak feshettiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında davacının çalışma süresine ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı 2 yıl çalıştıktan sonra 1 yıl ara verip tekrar çalışmaya devam ettiğini iddia etmiş, ancak neden 1 yıl ara verdiğine dair herhangi bir açıklama yapmamıştır. Hükme esas alınan bilirkişi tarafından davacının 01.09.2005-31.08.2007 tarihleri arasında 2 yıl, 01.09.2008-03.06.2014 tarihleri arasında 5 yıl, 9 ay, 3 gün olmak üzere toplam 7 yıl, 9 ay, 3 gün çalıştığı kabul edilerek sonuca gidilmişse de, 1 yıl aranın uzun bir ara olduğu nazara alındığında ayrı iki çalışma dönemi olarak değerlendirilmelidir. Hal böyle olunca, mahkemece neden 1 yıl ara verildiği, ilk çalışma döneminin nasıl sonlandığı araştırılarak sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerekirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten, bozma sebebine göre sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/2799
Karar No: 2011/2106
Karar Tarihi: 02.03.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/2799 E.  ,  2011/2106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı Yasanın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek, somut olayda koşulları bulunmadığı gözetilmeden cezadan indirim yapılması;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca - kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm tümden çıkarılarak yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına, ” tümcesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/1286
Karar No: 2008/2657
Karar Tarihi: 21.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/1286 E.  ,  2008/2657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Kars Sulh Hukuk ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlanması istenilen ...'nın ... -... adresinde oturduğu, ... 1. Aile Mahkemesinde görülen boşanma davası bulunduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/02/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13044
Karar No: 2012/30945
Karar Tarihi: 31.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/13044 E.  ,  2012/30945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı vekili, aleyhlerine yürütülen ilamsız icra takibine itiraz eden borçluların  itirazlarının kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece; davacı alacaklının dayandığı belgelerin İİK 68 ve 68/b maddesi kapsamında nitelikli belge olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün temyizen tetkiki alacaklı vekilince talep edilmesinden sonra davacı İş bankası  vekili Av. M. E.G.' in Mersin 1. İcra Mahkemesi kanalı ile dairemize gönderdiği 10.10.2012 havale tarihli kimlik tespiti yapılmış dilekçesi ile dava dosyasında vekalet ücreti ve  yargılama gideri talep etmeksizin Feragat ettiklerini beyan ettiği, dilekçe ekinde sunulan Beşiktaş 16. noterliğinin 25.09.2012 tarih 42605 yevmiye  nolu vekaletnamesinin  ve Av. N. Z. tarafından Av.  M. E.G.e verilen yetki belgesinin incelenmesinde Av. M. E.G.'in davadan feragat etme yetkisinin bulunduğu anlaşılmıştır.

Davalı E. D. da yine Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesi kanalı ile dairemize gönderdiği 10.10.2012 havale tarihli dilekçesinde, davadan vekalet ücreti ve yargılama gideri talep etmeksizin feragat ettiklerini, karşı tarafın feragatini kabul ettiğini beyan etmiştir.

Davadan feragat geniş kapsamlı bir beyan olup, HMK. nun 311.maddesi gereğince kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur. Feragatin geçerliliği karşı tarafın muvafakatine bağlı değildir. Feragat beyanı, etkisini, onu yapanın tek yönlü irade beyanı ile gösterir. Bu durumda icra mahkemesi kararının, davacı alacaklının feragati hakkında bir karar verilmek üzere bozulması gerekir.(HGK.nun 20.09.1995 tarih, 1995/12-661 E. – 1995/763 K. )

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle alacaklı vekilinin davadan feragati hakkında bir karar verilmek üzere mahkeme kararının İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.