erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/721
Karar No: 2019/6953
Karar Tarihi: 10.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/721 E.  ,  2019/6953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan, temel ceza belirlenirken hüküm fıkrasında TCK’nın 151/1 maddesi yerine 142/1-b maddesinin yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça konu yerin, müştekiye ait işyerinden farklı yerde, depo olarak kullanılan yer olduğunun anlaşılması karşısında; suça konu yerin, iş yeri gibi kullanılan yerlerden olup olmadığı, herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği ve iş yeri eklentisi olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun oluşup oluşmayacağının tartışılması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Suçta kullanılan ... plakalı aracın değeri ile çalınan malın değerinin orantılı olup olmadığı, müsadere kararının işlenen suça nazaran daha ağır ve hakkaniyete aykırı sonuçlar doğurup doğurmayacağı hususları karar yerinde gösterilip tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde suçta kullanılan aracın müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4719
Karar No: 2017/4335
Karar Tarihi: 07.12.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/4719 E.  ,  2017/4335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı Dolap Dünyası Mob. Ürt. Proje Dek. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 15. Tüketici Mahkemesince verilen 17.03.2016 gün ve 2014/2590-2016/492 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahalli mahkemesince verilen kısmen kabul kararı, davalı vekilinin temyizi üzerine temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş ise de;

Davalı vekilince 263,00 TL nispi temyiz karar harcı ve 143,50 TL temyiz başvuru harcı olmak üzere toplam 406,50 TL harç yatırıldığı, yatırılması gereken harç miktarının ise kabul edilen alacak 41.338,82 TL'nin binde 68,31'i olan 2.823,85 TL'nin 1/4'ü 705,96 TL nispi temyiz karar harcı ve 143,50 TL temyiz başvuru harcı olmak üzere toplam 849,46 TL olduğu, böylece “849,46 - 406,50 TL = 442,96 TL” temyiz harcının eksik olduğu görülmüştür. 6100 sayılı HMK'nın geçiçi 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. maddesi prosedürü uygulanmak suretiyle davalı tarafından eksik yatırılan 442,96 TL peşin nispi temyiz harcının ikmâlinin sağlanması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı taraftan eksik alınan 442,96 TL temyiz harcının tamamlatılması için HUMK'nın 434/III. maddesinde belirtilen şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17424
Karar No: 2015/22188
Karar Tarihi: 15.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/17424 E.  ,  2015/22188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çorlu 2. İş Mahkemesi

Tarihi :31.10.2013

No :2013/338-2013/330

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 05.07.2010 tarihli iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir ve geçici iş göremezlik ödemelerinin rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 21. maddesidir. Anılan maddede yer alan, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca, sigortalının uğradığı gerçek zarar miktarı hesaplanarak, gerçek zarar ile ilk peşin sermaye değerli gelir miktarlarının karşılaştırması sonucu Kurumun rücu alacağının belirlenmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 15.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/11017
Karar No: 2015/10197
Karar Tarihi: 23.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/11017 E.  ,  2015/10197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK 260/1.maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ... Düzenleme Kurumunun hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan ... Mamulleri ve ... Kurulu, yargılamadan haberdar edilerek katılma imkanı tanınmadan gıyapta karar verilmesi,

2-Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-Sanık hakkında hükmolunan doğrudan gün adli para cezasının, günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı olup, sanık, müşteki TAPDK vekilinin ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.02.2045 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/14361
Karar No: 2013/19147
Karar Tarihi: 16.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/14361 E.  ,  2013/19147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

TCK.nun 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için suç tarihinden önce sanığın kesinleşmiş bir mahkumiyetinin bulunması gerekir. Bu mahkumiyet hapis veya adli para cezasına ilişkin olmalıdır. Kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50. maddesinde yazılan tedbirlerden birine çevrilmesi halinde asıl mahkumiyet 5. fıkra uyarınca çevirilen tedbir olduğundan tekerrüre engel teşkil eder. Bu bağlamda incelenen dosyada sanığın adli sicil kaydında yar alan ve mahkemece tekerrüre esas kabul edilen Mersin 1. Asliye Ceza mahkemesinin 13.12.2007 gün ve 2007/628-1142 Esas-karar sayılı ilamı ile sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı yasanın 50/1-f maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesine ilişkin olduğundan tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısının çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/32063
Karar No: 2013/3043
Karar Tarihi: 14.02.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/32063 E.  ,  2013/3043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalarda suçu inkar etmesi, suç tarihi ve öncesi başka bir ilde ikamet ettiğine, bu dönemde İstanbul'a gelmediğine ve parmak izi raporunu kabul etmediğine dair beyanı karşısında, sanığın yeniden parmak izi alınarak olay yerinden elde edilen parmak izi ve mukayeseye esas alınan AFİS ortamındaki parmak iziyle karşılaştırma sonucunda düzenlenecek rapora göre sanığın hukuki durumunun tayini ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/848
Karar No: 2024/8865
Karar Tarihi: 20.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/848 E.  ,  2024/8865 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1744 E., 2023/1943 K.

KARAR : Başvurunun reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/1033 E., 2022/355 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ziynet alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili ve katılma yoluyla davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi, davacı kadın vekilinin istinaf incelemesi sürecinde kanun yolundan feragat etmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun feragat nedeniyle reddine, davalı erkek vekilinin istinaf başvurusunun ise 6100 sayılı Kanun'un 348 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

Aleyhine karar verildiği halde istinaf yoluna başvurmayan taraf yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kesinleştiği, 6100 sayılı HMK'nın 366 ncı maddesi atfıyla 352 nci maddesinin 1-b bendi uyarınca temyiz itirazının dinlenemeyeceği açıktır.

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince aleyhine karar verilen davalı ... vekilinin katılma yoluyla istinaf başvurusunda bulunduğu , davacı kadın vekilinin istinaf talebinden feragat etmesi üzerine davalı erkek vekilininde katılma yoluyla istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 348 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

O halde, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4230
Karar No: 2012/4222
Karar Tarihi: 07.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2010/4230 E.  ,  2012/4222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçun işlendiği işyerinin sahibi olan yakınan ...’un kollukta ve mahkemede alınan ve birbirlerini tamamlayan beyanlarında, sanığın olay tarihinde dükkanına gelerek dolaptan üç adet bira ve bir paket sigara aldığını, dükkandan çıkarken parayı sorması üzerine sanığın "para yok ben bunları gasp ediyorum, polisi ara gasp ve tehdit ettiğimi söyle" diyerek karşılık verdiği, yakınanın sanığın elindeki poşete sarılmasına rağmen sanığın tehdit ve hakaretlerine devam ettiği, aralarında arbede yaşandığı ve sanığın yakınana direnerek üç adet bira ve sigarayı parasını vermeden alarak dükkandan uzaklaştığının anlaşılması karşısında, sanığın suçunun sübutu halinde eyleminin 5237 sayılı TCY’nın 149/1-d maddesindeki yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının ve üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 07/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/24695
Karar No: 2013/25469
Karar Tarihi: 22.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/24695 E.  ,  2013/25469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankaya Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerinin zımnen reddedildiğini ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile taraflar arısındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasında düzenlenen tüketici kredisi sözleşmesi nedeniyle yapılan kesintinin tespiti isteğine ilişkin olup 4077 sayılı yasa kapsamında kalmaktadır. 4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece ayrı bir Tüketici mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, müstakil Tüketici mahkemesi yoksa ara kararı verilerek davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken davanın esasına

girilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/5728
Karar No: 2024/7570
Karar Tarihi: 13.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/5728 E.  ,  2024/7570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2015 tarihli ve 2015/120 Esas, 2015/644 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, sanığın yokluğunda verilen 21.05.2015 tarihli kararın, doğrudan MERNİS adresine, 03.06.2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın babası tarafından Mahkemeye sunulan dilekçede, sanığın 14.05.2015 tarihi itibari ile askerlik vazifesini yerine getirmeye başladığını ifade ettiği, Mahkeme tarafından askerlik şubesine yazılan müzekkere cevabında, sanığın 14.05.2015 tarihi itibarî ile sanığın askerlik emrine alındığı ve 14.06.2016 tarihinde muhtemel terhise tabi olduğunun tespit edildiği, bunun üzerine Amasya 15. ...Komutanlığı'na yazılan 09.09.2015 tarihli müzekkere ile gerekçeli kararın sanığa tebliği ve tebliğ tebellüğ belgesinin gönderilmesinin istendiği, asker olan sanığın birlik adresine çıkarılan tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca ‘’kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılacağı şeklindeki düzenleme‘’ dikkate alınarak 08.10.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; 08.10.2015 tarihinde tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 13.06.2016 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11634
Karar No: 2012/2740
Karar Tarihi: 27.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/11634 E.  ,  2012/2740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/06/2010 tarih ve 2006/404-2010/363 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %25 oranında hissesinin bulunduğunu, 28.09.2006 tarihinde yapılan ortaklar kurulu toplantısında şirket sermayesinin artırılmasına karar verildiğini ancak müvekkilin yapılan toplantı çağrısının usulsüz olduğu gibi toplantıda alınan kararın da gerekli nisaba uyulmaksızın alındığını ileri sürerek, ortaklar kurulunda sermaye artırımına ilişkin kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin ana sözleşmesinde sermaye artırımına ilişkin bir düzenlemenin yer almadığı ve TTK hükümlerine atıf yapıldığı, alınan kararın sermayenin 2/3 ünü temsil eden ortakların oyları ile alındığı ve 2006-2007 yılı dönemlerine ait mali tabloların karşılaştırılmalı olarak incelenmesinde işletmenin faaliyetine devam edilebilmesi ve nakit sorununu çözebilmesi için sermaye artışına ihtiyacının bulunduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7609
Karar No: 2015/6037
Karar Tarihi: 18.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7609 E.  ,  2015/6037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ..... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ..... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yerleşim yeri değişikliğine ve bakımevine yerleştirmeye izin verilmesi istemine ilişkindir.

..... Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.06.2012 tarih 2012/202 E. - 2012/287 K. sayılı ilâmı ile ... kısıtlanmış ve mahkemenin 28.11.2014 tarihli ek kararı ile kısıtlıya ... vasi olarak atanmıştır.

..... Sulh Hukuk Mahkemesinin 05/03/2015 tarihli ek kararı ile kısıtlının yaşadığı bakımevinin kapanması üzerine vasiye, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmek ve kısıtlıyı Özel ..... Bakım Merkezine yerleştirmek üzere izin ve yetki verilmiş ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

..... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kısıtlının yerleşim yerinin kaldığı kuruluşa yerleştirilmeden önceki yerleşim yeri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 412 uyarınca da; "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. "

Dosya kapsamından, ..... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK m. 412/1 ve m. 462/14. bent gereğince kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verildiğine göre ve TMK m. 412/2'ye göre de yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairesine geçeceğinden uyuşmazlığın ..... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ..... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.