Esas No: 2009/17566
Karar No: 2010/807
Karar Tarihi: 26.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/17566 E.  ,  2010/807 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirin 506 sayılı Yasanın 10 ve 26. maddeleri uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, .........iptal kararı çerçevesinde tesis edilen bozma ilamını dikkate alarak yazılı şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, mahkemece verilen önceki hüküm, Dairemizin 01.07.2008 gün 2007/12586 esas 2008/9219 karar sayılı ilamıyla; 506 sayılı Yasanın 9 ve 10. madde koşullarının gerçekleştiğine ve davalı işverenin %97,5 oranında kusurlu sayılmasına dair mahkeme yaklaşımının yerinde olduğu belirtilerek ve “506 sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki ‘...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...’ bölümünün, ......23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, ‘halefiyete’ değil, ‘kanundan doğan basit rücu hakkına’ dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine” işaret edilerek bozulmuştur.

......

Hükmüne uyulan bozma ilamı kapsamında yapılan yargılama süreci sonunda, davalı işverenin %97,5 oranındaki kusuru ve talebin %95 kusura yönelik bulunması gözetilerek, ilk peşin değerli gelirin %95 istem karşılığı 16737,88 TL’nin tahsiline karar verilmesi gerekirken, hatalı belirleme ile 3741,59 TL gelirin tahsiline hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının (1) no’lu bendinde yer alan “3.741,59” rakamlarının silinerek, yerine, “16737,88” rakamlarının yazılmasına, (2) no’lu bentte yer alan “202,04” rakamlarının silinerek, yerine, “903,85” rakamlarının yazılmasına, (3) no’lu bentte yer alan “575,00” rakamlarının silinerek, yerine, “2008,55” rakamlarının yazılmasına ve kararın bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/01/2010 gününde oy birliğiyle karar verildi.

......