Esas No: 2020/6370
Karar No: 2021/6709
Karar Tarihi: 30.11.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6370 E.  ,  2021/6709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.06.2020 tarih ve 2020/763 E. - 2020/669 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı; kendisine ait olan ...de bulunan Yalı Pide ve Güveç Ürünleri işletmesini 2013 yılının başlarında açtığını, işlerini engellemek amacıyla kendisine ait işyerinin hemen yan binasında bulunan davalı tarafından...Cafe Restaurant isimli işletmesinde, kendisine ait iş yerinin görüntüsünü engellemek için çok büyük, yola taşkın, izinsiz ve rastgele tabelalar asıldığını, ayrıca yoldan geçen herkese el ilanı dağıtarak, sözlü ve zorlamalarla yoldan geçenlerin kendisine ait işletmeye girmesinin engellendiğini, ticari zarara uğradığını ileri sürerek, iş yerinin görüntüsünü kapatan tabela ve panoların kaldırılmasını, el ilanı ve broşür dağıtılmamasını ve 20.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davalı iş yerinin balık restorantı olarak çalıştığını ve balık ürünlerinin pişirildiğini, tarafların faaliyet alanlarının birbirlerinden farklı olduğunu, davacının davalıdan 4-5 yıl sonra iş yerini açtığını ve iş yerini açtığında tabelasının mevcut olduğunu, el ilanı dağıtma işinin tüm dünyada reklam faaliyeti olarak yapılan bir iş olduğunu, davalının kimseyi zorlayarak haksız kazanç elde etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; daire kararının manevi tazminat hükmü yönünden bozulmakla, kabul ve red edilen diğer talepler yönünden, tarafların yararına usuli kazanılmış hak doğduğu, 6102 sayılı TTK’nın 56/1-e maddesinde, haksız rekabet sebebiyle müşterileri, kredisi, meslekî itibarı, ticari faaliyetleri veya diğer ekonomik menfaatleri zarar gören veya böyle bir tehlikeyle karşılaşabilecek olan kimsenin, 6098 sayılı TBK’nın 58. maddesinde öngörülen şartların varlığında manevi tazminat verilmesini talep etme hakkına sahip olduğu ve TBK'nın 58. maddesinde ise kişilik hakkının zedelenmesinden zarar görenin, manevi tazminat talep edebileceğinin düzenlendiği, davalının iki iş yerinin arasına, davacının iş yerinin önünü kapatacak şekilde dikey tabela koymak suretiyle gerçekleştirdiği haksız rekabet eyleminin,

davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı ve davacının kişilik haklarının davalı tarafça zedelendiğinin davada ispat edilemediği, manevi tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle haksız rekabetin önlenmesi davasının kısmen kabulüne, davalı iş yerine ait dikey asılı 0,60x0,75 metre ebatlarında değişken yazılı, ışıklı iş yeri tabelasının ve 0,50x0,60 metre ebatlarında ışıklı iş yeri tabelasının kaldırılmasına, davalı iş yerinin cepheden giriş kapısına göre sol tarafa nakledilen 1.00x2.00 metre ışıksız panonun kaldırılması ve el broşürlerinin dağıtılmasının önlenmesine yönelik taleplerinin reddine, maddi ve manevi tazminat davalarının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, haksız rekabetin tespiti, men-i, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, Bölge Adliye Mahkemesince haksız rekabetin önlenmesi davasının kısmen kabulüne, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. Ancak, reddedilen maddi tazminat miktarı 20.000,00 TL olması nedeniyle kendisini vekil marifeti ile temsil ettiren davalı yararına 3.400,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde 32.800,00 TL ücret takdiri doğru olmamışsa da tek başına bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. bendi, 7. paragrafında yer alan "32.800,00 TL", ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine; "3.400,00 TL" ibaresinin yazılması suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 30/11/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.