Esas No: 2013/9960
Karar No: 2013/17128
Karar Tarihi: 22.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/9960 E.  ,  2013/17128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının 2003-2010 tarihleri arasında askıcı olarak çalıştığını, bel fıtığı rahatsızlığı geçirdiğini, işverene durumu bildirerek daha hafif bir işte görevlendirilme talep ettiğini, ancak işverence davacının rahatsızlığının dikkate alınmadığını, davacının Aralık 2010 ayında yine rahatsızlandığını, hastaneye gittiğini ve kendisine istirahat raporu verildiğini, davacının raporu vermek üzere işyerine gittiğinde işveren tarafından sürekli rapor aldığı gerekçe gösterilerek işten çıkarıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davacının rahatsızlığının bel fıtığı olmadığını, davacının sürekli olarak devamsızlık yaptığını, izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğini, buna ilişkin tutanak düzenlendiğini ve davacının savunmasının alındığını, davacının 01.12.2010 tarihinde viziteye çıktığını, telefonla hastanede işinin bitmediğini, doktorun raporunu imzalamadığını söylediğini, daha soma 09.12.2010 tarihinde işe geldiğini ve aynı gün öğle saatlerinde bel ağrısı olduğunu söyleyerek işyerinden ayrıldığını, ancak sunduğu raporda 03.12.2010 tarihinde işbaşı yapabileceğinin belirtilmiş olduğunu, bundan sonra davacının Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinden almış olduğu 08.12.2010 tarihli raporu ibraz ettiğini, raporda davacının vücut fonksiyon kaybının %7 olarak belirtildiğini, bu oranın davacının iş sözleşmesinde belirtilen edimini yerine getirmesine engel teşkil etmeyeceğini, davacının 29.12.2010 tarihinde işe geldiğini ancak işe gelmediği günler için mazeretini gösterir belge sunmadığını, iş akdinin 4857 sayılı Yasa'nın 25/II-g maddesi kapsamında haklı nedenle feshedildiğini, davacının her türlü hakkının çalışma süresi içerisinde ödendiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftada 6 gün çalıştığı, 2 gün 08:45-20:30, diğer 3 gün saat 18:00'e kadar ve cumartesi 08:45-13:00 saatleri arası çalıştığı kabul edilmiştir. Cumartesi çalışmaları hesaplanırken bilirkişinin 2 günx4 saat şeklinde hesaplama yaptığı görülmüştür. Bu şekilde hesaplama yapıldığında davacının haftada 7 gün çalıştığı sonucuna ulaşılmaktadır. Halbuki tanık beyanlarından haftanın 7 günü çalışma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece rapor değerlendiril- meden normal fazla çalışma saatlerinin üzerinde hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.