Esas No: 2019/703
Karar No: 2019/3705
Karar Tarihi: 14.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/703 E.  ,  2019/3705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 15.02.2005 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının iş akdinin davalı tarafından 01.05.2011 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, davacının fesih tarihinde aylık ücretinin 1,000,00 TL olduğunu, davalıya ait işyerinde 15.02.2005 - 01.05.2011 tarihleri arasında geçen çalışmasının askerlik yaptığı süre hariç sürekli ve kesintisiz olduğunu, davacının davalıya ait içkili balık lokantası olan işyerinde 10:00 - 02:00/03:00 saatleri arasında çalıştığını, çalışmasının milli ve dini bayramlarda da aynı şekilde sürdüğünü, işyerinde çalışanlara 2 öğün yemek verildiğini ve prim yerine geçmek üzere bahşiş almalarına izin verildiğini, davacının yıllık izinlerini kullanmadığını ve kullanmadığı izinlere ait ücretler ile fazla çalışma, milli-dini bayram günleri çalışma ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; 16.12.2009 tarihinde vergi açılışı yapıldıktan sonra işyerinin faaliyete başladığını, ... Lokantacılar Esnaf Odası üye kaydının başlangıç tarihinin 29.12.2009 olduğunu, bu nedenle davacının 2005 yılından itibaren 6 yıl süre ile işyerinde çalıştığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını ve davacının işyerinde çalışmasının bulunmadığını, bu nedenle davacının hiçbir alacağının olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve ... Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir. Karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK’na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Somut uyuşmazlıkta; karar gerekçesinde “İhbar tazminatı alacak talebi 2 hafta önel müddeti üzerinden kabul edilerek hüküm altına alınması gerekirken sehven reddedilen kısma yazılmıştır.” şeklinde açıklandığı üzere, gerekçede ihbar tazminatının kabulünün gerektiğinin yazılmasına rağmen, hüküm kısmında ihbar tazminatı talebi reddedilerek, gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye sebebiyet verilmesi hatalı olup, hüküm özeti ile gerekçeli karar arasındaki bu çelişki yukarıda belirtilen YİBK. ve HMK’nun 298/2. maddesine aykırı olduğundan, kararın bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.