Esas No: 2007/20793
Karar No: 2007/19538
Karar Tarihi: 01.11.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/20793 E.  ,  2007/19538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacılar murisi, .......'ın, 28.11.1997 tarihinde geçirdiği ve ölümüyle sonuçlanan kazanın iş kazası olduğununtesbitiyle, iş kazası kolundan maaş bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Kurum, ..... ... vekillerince temyiz edilmesi ve davacılar vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum ile davalı Serdar ...’ın tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacıların temyiz itirazlarına gelince;

Davacılar, murisleri...’ın ölümü ile sonuçlanan zararlandırıcı olayın iş kazası olduğunun tesbiti ile 28.11.1997 tarihinden itibaren iş kazası sigortası kolundan gelir bağlanmasını istemişlerdir. Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile dava konusu olayın iş kazası olduğunun tesbitine, davacı tarafın iş kazası kolundan maaş bağlanması yönündeki talebinin ise mahkemenin yapacağı iş olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin dava konusu olayın iş kazası olduğunun tesbitine ilişkin kararı doğru ise de, davacıların iş kazası sigortası kolundan 28.11.1997 tarihinden itibaren gelir bağlanması istemlerinin reddine ilişkin kararı usul ve yasaya uygun değildir. Gerçekten, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 12. maddesinde, iş kazaları ile meslek hastalıkları halinde sağlanan yardımlar arasında sigortalının ölümünde hak sahiplerine gelir bağlanması hususu da sayılmış, yine aynı yasanın 23. maddesinde de iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümlerde eş ve çocuklara gelir bağlanacağı hüküm altına alınmıştır. Bu durumda, mahkemece, davacılara iş kazası sigortası kolundan murislerinin ölüm tarihi olan 28.11.1997 tarihinden itibaren gelir bağlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi ayrıca alınması gereken 12.20YTL karar harcından davacı tarafca peşin yatırılan 7.88YTL harcın tenzili ile bakiye 4.32YTL harcın davalı işveren Serdar ...'dan tahsiline karar verilmesi gerekirken bu yönde olumlu yada olumsuz bir karar verilmemiş olması bu husus kamu düzenine ilişkin olduğundan temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümünün silinmesine, yerlerine,

“1-Davanın kabulü ile dava konusu olayın iş kazası olduğunun tesbitine ve davacılara iş kazası sigortası kolundan murislerinin ölüm tarihi olan 28.11.1997 tarihinden itibaren gelir bağlanması gerektiğinin tesbitine,

2-Hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre, vekil ile temsil edilen davacılar yararına 400,00YTL avukatlık ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine,

3-Alınması gereken 12.20YTL karar harcından davacılar tarafından peşin yatırılan 7.88YTL harcın tenzili ile bakiye 4.32 YTL harcın davalı Serdar ...'dan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacılar tarafından yapılan toplam 779,20.-YTL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 01.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.