erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/13931
Karar No: 2006/17040
Karar Tarihi: 05.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13931 E.  ,  2006/17040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ...'nın 03.03.2005 tarihinde ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince vesayet altına alındığı, önceki adresinin ... ... Sokak Basaş Apt. 8/1 olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11596
Karar No: 2014/12054
Karar Tarihi: 31.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/11596 E.  ,  2014/12054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, dosyadaki diğer sanık ile birlikte aynı evde bulundukları esnada hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen arkadaşlarının mağdur ile birlikte yan odaya geçtikten sonra mağdurun salonda bıraktığı el çantasının içinden parasını çaldıklarının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK' nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu halde, aynı yasanın 141/1. maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ...’nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 31.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/21143
Karar No: 2013/5710
Karar Tarihi: 28.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/21143 E.  ,  2013/5710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, müştekinin sahibi olduğu bellona isimli mobilya mağazasına gittiği kendisini kardeşi olan ... olarak tanıtarak bellona fabrikasında çalıştığına dair kart gösterdiği, taksitle yatak odası takımı almak istediğini söylediği, müştekinin sanığın göstermiş olduğu karta dayanarak bellona fabrikasını aradığı ve ... isimli birisinin çalışıp çalışmadığını sorduğu, ... isimli işçinin çalıştığının söylenmesi üzerine ikna olan katılandan taksitle 2.450 TL değerinde yatak odası takımı aldığı,örnekevler mahallesi adresini bildirerek almış olduğu ürünlerin bu adrese götürülmesini istediği, ... ismi ile bono düzenleyerek imzaladığı,eşyaları taşıyan şahıslara kız kardeşine hediye olarak aldığını söyleyerek başka bir adrese götürmeleri istediği ve daha önceden kendisini bellonada mağaza müdürü olarak tanıtıp defolu ürünleri akrabalarına ucuza satabileceğine inandırdığı tanık ...'e sattığı, sanığın bu şekildeki hileli söz ve davranışlarla haksız menfaat temin ettiği anlaşılmakla, üzerine atılı suçun subut bulduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosya içerisindeki adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK' nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesindeki isabetsizlik aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/15779
Karar No: 2010/1780
Karar Tarihi: 25.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/15779 E.  ,  2010/1780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanıklar hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından ‘‘53. maddenin uygulanmasına’’ ilişkin bölümler çıkarılarak, yerine ‘‘53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1487
Karar No: 2017/3555
Karar Tarihi: 14.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/1487 E.  ,  2017/3555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuş mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, 15/01/2002 başlangıç tarihli, sözlü kira sözleşmesine dayanarak 17/04/2016 tarihinde başlattığı icra takibi ile 3.288,60 TL kira alacağının tahsilini talep etmiş, davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile 15/01/2002 başlangıç tarihli sözlü kira sözleşmesi bulunmadığını belirterek borca itiraz etmiştir. İİK.nun 269/2 maddesinde '' borçlu itirazında kira akdini ve varsa buna ait sözleşmedeki imzasını açık ve kesin olarak reddetmezse akdi kabul etmiş sayılır '' , İİK.nun 269/b maddesinde de “Borçlu itirazında kira akdini ve varsa mukavelenamede kendisine izafe olunan imzayı reddettiği takdirde alacaklı ;noterlikçe re’sen tanzim veya imzası tastik edilmiş bir mukavelenameye istinat ediyorsa merciden itirazın kaldırılmasını ve ihtar müddeti içinde paranın ödenmemesi sebebiyle kiralananın tahliyesini istiyebilir.” düzenlemesi bulunmaktadır. Davalı borçlu itirazında, açıkça sözlü kira akdine karşı çıktığına ve davacı alacaklı, noterlikçe re’sen tanzim veya imzası tasdik edilmiş bir mukavele ibraz etmediğine göre taraflar arasındaki uyuşmazlık yargılamayı gerektirir. Bu nedenle dar yetkili icra mahkemesi uyuşmazlık hakkında karar veremez. Mahkemece uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 14.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12740
Karar No: 2011/7845
Karar Tarihi: 13.06.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/12740 E.  ,  2011/7845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine bonoya dayalı takip başlattığını, müvekkilinin davalıyla hiçbir ilişkisinin bulunmadığını, takibe konu bononun müvekkilinin Balıkesir Spor Kulübünün Başkanlığını yaptığı dönemde takımın teknik direktörüne terfi maçlarının kazanılması halinde futbolculara prim olarak ödenmek üzere verildiğini, ancak maçların kazanılamadığını, teknik direktörün bonoyu iade etmeyerek takımın kaptanına verdiğini, takım kaptanın da bu bonoyu davalı olan eşine verdiğini, bonoda borçlu kısmında Balıkesir Kulübünün yazılı olmasına rağmen bu kısmın üzerine müvekkilinin adının alt kısmada adresinin yazılarak borçlu olarak gösterildiğini, bonodaki bu tahrifatla ilgili suç duyurusunda bulunduklarını belirterek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu bonoda dört adet imza bulunduğunu, davacının imzaları kendi adına ve de kulüp adına attığını, kaldı ki senette spor kulübünün kaşesinin bulunmadığını, isim yazmamasının bono vasfını etkilemediğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve tanık anlatımlarına göre, davacı ile davalı arasında ticari ilişki bulunmadığı, bononun prim amacıyla kulüp tarafından antrenöre verildiği, kulüp 3. lige çıkamayınca antrenörün bonoyu davalının eşine verdiği, bu kişinin de takibe koyması için bonoyu davalıya verdiği, davalının bononun karşılığının bulunmadığını bildiği halde bonoyu kötüniyetli olarak takibe koyduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu bonodan dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davalının %40 oranında kötüniyet tazminatıyla sorululuğuna karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8922
Karar No: 2020/344
Karar Tarihi: 13.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8922 E.  ,  2020/344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanıklardan ...'ın teknik başkan yardımcısı, diğer sanık ...'ın ise park ve bahçeler müdürlüğü bünyesinde çavuş olarak çalıştığı Melikgazi Belediyesine bağlı bir oyun parkı içinde bulunan kamelyanın üzerine çıkan dört çocuğun oyun oynadığı esnada katılan ...'un üzerine düşerek 5. dereceden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet vermesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç bakımından sanıklarının taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin verilen kararın hukuka aykırı olduğuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/32160
Karar No: 2016/13556
Karar Tarihi: 22.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/32160 E.  ,  2016/13556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Kovuşturmanın Ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1/1-b maddesi gereğince verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararı davayı sona erdiren ve temyizi kabil kararlardan olmayıp, karara karşı itiraz yasa yoluna başvurulması mümkün bulunduğundan, temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabul edilerek, gereği mahallinde itiraz merciince değerlendirilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/6584
Karar No: 2010/5193
Karar Tarihi: 28.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6584 E.  ,  2010/5193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında “Uluslararası Data Kanallarına Ait Kira Sözleşmesi” yapıldığını, davalının sözleşmeye aykırı olarak 3.şahıslara data kanalını kullandırdığının anlaşılması üzerine devrenin iptal edildiğini ileri sürerek 22.769.563.167.-TL.zararın ve 210.580.000.-TL.tespit masrafının 01 Temmuz 2003 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davalının kendisine kiralanan data hattı üzerinden sözleşmeye aykırı olarak 3.kişilerin konuşma yapmasına izin verdiği, gerçek zararın miktarını tespitinin mümkün olmadığı, B.K.nun 42.maddesi gereğince halin mutad cereyanının ve zarar gören tarafın yaptığı tedbirler nazara alınarak adalete uygun bir tazminata hükmedilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 15.000.-YTL.alacağa dava tarihinden itibaren değişken oranda avans faizi yürütülerek davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 275.maddesine göre mahkeme, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verebilir. HUMK.nun 286.maddesine göre de hakim, bilirkişi görüşü ile bağlı olmamakla beraber bu tür hallerde hakimin bilirkişi yerine geçerek olayı çözmesi usule uygun düşmez. Nitekim somut olayda da alacak tutarlarının ve sorumluluklarının saptanması için dosya üzerinde bilirkişi incelemeleri yaptırılmış, iki ayrı bilirkişiden rapor alınmıştır. Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözülemeyecek bir konuda mahkemenin bilirkişi raporlarının aksine karar vermesi yerinde olmayıp, raporlar arasında da çelişki bulunduğundan, bu yöne ilişkin itirazlar da gözetilerek çelişkinin giderilmesi bakımından üçlü bilirkişi heyetinden ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp, uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/22611
Karar No: 2010/3847
Karar Tarihi: 06.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/22611 E.  ,  2010/3847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’nın önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğünün bulunması nedeniyle, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanakları varken yalnızca gereksinimleri kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2-) 5237 sayılı TCY hükümleri uyarınca uygulama yapılmasına rağmen, sanıklar hakkında 647 sayılı Yasanın 4; sanık ... hakkında aynı yasanın 5 ve sanık ... hakkında 6. maddelerinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

3-) Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı, ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müştereken ve müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

4-) Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; 8.2.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanık ...’ün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 06.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/33541
Karar No: 2012/24670
Karar Tarihi: 13.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/33541 E.  ,  2012/24670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın adli sicil kaydında bulunan sabıkası ile ilgili cezanın yeni yasaya uyarlanması esnasında cezanın ortadan kaldırıldığı, ancak kararın kesinleşme şerhi olmadığı, sanık hakkında sabıkalı olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi uygulanmamış olup ortadan kaldırma kararının kesinleşip kesinleşmediğine göre sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan CMUK'un 321. maddesi gereğince bu sebepten dolayı talebe uygun olarak BOZULMASINA, 13.06.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1529
Karar No: 2020/5420
Karar Tarihi: 02.06.2020

**22. Hukuk Dairesi         2020/1529 E.  ,  2020/5420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02/06/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/3865
Karar No: 2016/3175
Karar Tarihi: 14.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/3865 E.  ,  2016/3175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.........Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, davacı kuruma bağlı hastaneye piyasa fiyatlarının üzerinde temizlik malzemeleri alımı yapılmak suretiyle gerçekleştiği iddia olunan kamu zararının davalı kamu görevlilerinden tahsili istemine ilişkindir.

Buna göre; temyiz inceleme görevi 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ile Başkanlar Kurulu’nun 19.01.2015 gün ve 8 sayılı kararı uyarınca Dairemiz görev alanı dışındadır. Dosyanın inceleme yerinin belirlenmesi için 11 Nisan 2015 Tarihli ve 29323 Sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun’un 2. maddesi ile değişik Yargıtay Kanununun 60/II. fıkrası uyarınca dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 14/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.