erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/10511
Karar No: 2017/13030
Karar Tarihi: 17.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/10511 E.  ,  2017/13030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili, emekli ikramiyesinin tamamı üzerine haciz uygulanamayacağını belirterek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmiş olup hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlunun üçüncü kişilerdeki alacağı, İİK'nun 106/2. maddesi gereğince menkul (taşınır) hükmünde olup, alacağın aynı kanunun 88. maddesi uyarınca yazılacak haciz müzekkeresiyle haczi mümkündür.

Kural olarak iki kişi arasında mevcut olan bir hukuki ilişkiye (temele) dayanan, henüz doğmamış olmakla birlikte ilerde doğması muhtemel bulunan alacaklara müstakbel alacak denir. Müstakbel (beklenen) yada doğacak alacaklar için haciz ihbarı yada haciz yazısı gönderilebilmesi, üçüncü kişi ile borçlu arasında süregelen bir hukuki ilişkinin varlığına bağlıdır. Hukuki münasebetin varlığı ve bu ilişki nedeniyle borçluya ödenecek ve devamlılık arzeden bir alacağın bulunduğu hallerde, üçüncü kişiye haciz yazısı gönderilebilir. Müstakbel (beklenen) bir alacaktan bahsedilebilmesi için, bir hukuki ilişkinin (temelin) mevcut olması, bu hukuki ilişkiden doğacak alacağın cinsinin ve borçlunun (olayda borçlunun çalıştığı kurumun) belli olması yeterlidir. Alacağın miktarının belli olup olmaması veya böyle bir alacağın doğmama ihtimalinin bulunması önemli değildir. İşçiler ve memurların işveren nezdinde işleyecek ücret alacakları, müstakbel alacaklara örnek olarak gösterilebilir (Baki Kuru İcra ve İflas Hukuku EI Kitabı-sh 428 vd .. ). Kanun, ücret hacizlerinde, bu anlamdaki müstakbel alacakların haczedilebileceğini açıkça kabul etmektedir (İİK. 83,355,356.).

Bu durumda, borçlunun çalıştığı kurumdan ileride emekli olması halinde alacağı emekli ikramiyesine haciz konulması mümkün bulunmaktadır. Öte yandan, yasalarda işçi emekli ikramiyesinin haczedilemeyeceğine ilişkin bir düzenleme de bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilke ve açıklamalar uyarınca borçlunun ileride doğması muhtemel emekli ikramiyesi haczinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır.

O halde mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 17.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20790
Karar No: 2014/14193
Karar Tarihi: 10.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/20790 E.  ,  2014/14193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, trafik iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin 506 sayılı Kanunun 26. maddesince tazmini istemine ilişindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, Kurum zararının belirlenmesinde sosyal yardım zamlarının dikkate alınmamasındaki yanlışlığın, talep edilen ve hükmedilen miktar itibariyle sonuca etkili bulunmayıp, ileride açılacak davalarda gözetilmesinin mümkün bulunmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ...'ten alınmasına, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7127
Karar No: 2017/7375
Karar Tarihi: 01.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/7127 E.  ,  2017/7375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; sanık ...'nin aşamalardaki savunmalarında, sanık ... ile ...'a araç kiraladığını ve onlardan senet aldığını, ancak bu kişilerin araç ile hırsızlık yaptıklarını ve tutuklandıklarını, ayrıca yine bu araç ile kaza yaptıklarını beyan ettiği, temyiz dilekçesine ek olarak ibraz ettiği belgeler incelendiğinde 04.11.2004 tarihinde ...'e araç kiraladığına ilişkin sözleşmenin bulunduğu, söz konusu aracın 08.11.2004 tarihinde kaza yapması nedeniyle kaza tespit tutanağı düzenlendiği ve sanık ...'nin 08.11.2004 tarihinde verdiği ifadesinde ... 'ün yanında ...'ın da olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması, sanık ...'ün de aşamalardaki savunmasında imzanın ...'a ait olduğunu, ancak şikayet tarihinden önce felç geçirmesi nedeniyle imzaların ona ait çıkmadığını, hırsızlık suçundan cezaevinde birlikte kaldıklarını beyan etmesi, ...'ın sanıkları tanımadığını, neden kendi adına senet düzenlendiğini bilmediğini söylemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, söz konusu araç kiralanması ve kaza ile ilgili belgelerin doğruluğunun tespiti ve bu araç ile ... ve ...'ın hırsızlık yaptığı iddialarına ilişkin soruşturma evrakı bulunup bulunmadığının araştırılması ve söz konusu belgelerin temini halinde bu dosyayı ilgilendiren onaylı örneklerin dosya arasına alınması, ayrıca ...'ın felç geçirmeden önce başka amaçlarla attığı imza örnekleri temin edilerek senetteki kefil imzalarının ona ait olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınmasından sonra sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/8068
Karar No: 2019/806
Karar Tarihi: 11.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/8068 E.  ,  2019/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 01.10.2018 tarihli iade kararı ile davacı vekili Av. ...'ye ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın asıla "vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliği sağlanılıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

İade kararı üzerine mahkemece, davacı vekiline muhtıra tebliğ edilmiş, davacı vekili ile “müvekkiline ulaşamadığını, iadenin gereği için bizzat davacı erkeğe tebligat” yapılmasını talep etmiştir. Bunun üzerine mahkemece davacı asıla mernis adresine tebligat çıkarılmış ve tebligatın yapılamaması üzerine bu kez aynı adrese mernis şerhiyle birlikte Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılmış ise de; dosya kapsamından davacı erkeğe daha önce “Kırcıklar işhanı, no 13/57-58 Bahçelievler-...” adresinde bizzat tebligat yapıldığı anlaşılmaktadır. O halde ihtaratın bu adrese gönderilerek tebligat yapılmaması halinde mernis adresine tebliğ yapılması gerekirken bu yol denenmeyip doğrudan mernis adresine tebligat çıkarılması doğru olmadığından dosyasının ikinci kez mahalline İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 11.02.2019 (Pzt.)
Esas No: 2015/17581
Karar No: 2015/4217
Karar Tarihi: 18.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/17581 E.  ,  2015/4217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun, Dairelerin işbölümünü düzenleyen 19.01.2015 tarih 2015/8 Sayılı kararının "Ortak Hükümler" başlığını taşıyan 3. bendinde, “Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde, 28.06.2014 tarihinden önce düzenlenen tebliğnameler bakımından iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirmeye göre görevli dairenin belirleneceği, bu tarihten sonra düzenlenen tebliğnameler bakımından ise mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda da iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirmenin esas alınacağının, ceza dairelerinin yürürlük tarihinden önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle daire dışına gönderdiği işlerden kendisine gelenlere bakacağı, ancak bu işbölümüyle konusu bakımından başka daireye verilen ve bozma veya başka nedenlerle Yargıtay incelemesinden geçmiş bulunan dosyaların tekrar Yargıtay'a gelmesi halinde yeni iş bölümüne göre görevli daire tarafından inceleneceğinin" düzenlendiği;

Suça sürüklenen çocuk ...'ün 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b,116/1,151/1,31/3, maddeleri gereğince yargılanması için açılan davada, Mahkemenin 15.05.2008 gün, 2007/255 Esas, 2008/245 Karar sayılı kararıyla, suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği, Yargıtay Ceza Dairesi'nin 27.02.2012 gün, 2009/2322 Esas, 2012/3727 Karar sayılı kararıyla hırsızlık suçuna ilişkin hükmün onanmasına, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçuna ilişkin hükmün ise bozulmasına karar verildiği, bozma kararı sonucunda sanığın 5237 sayılı TCK'nın 116/1,151/1,31/3 madddeleri gereğince cezalandırılmasına ilişkin hükmün adı geçen suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla;

İddianamedeki nitelendirmeye, sevk maddelerine, uygulamaya, temyizin kapsamına, tebliğname tarihine, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı kararına göre, işin incelenmesi Yüksek Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın adı geçen Daireye GÖNDERİLMESİNE, 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10760
Karar No: 2018/1491
Karar Tarihi: 13.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/10760 E.  ,  2018/1491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu , hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2989
Karar No: 2011/4760
Karar Tarihi: 13.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2989 E.  ,  2011/4760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Denizli 3. Asliye Hukuk ( Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalı ... tarafından dar gelirlilere konut üretme ve gecekondu önleme amaçlı olarak başlatılan sosyal konut projesi kapsamında yapılan konutun satışı nedeniyle mükerrer olarak tahsil edildiği bildirilen arsa bedelinin geri ödenmesi istemine ilişkindir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta ise, davalı ..., ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan tüzel kişi olarak kabul edilemeyeceğinden, anılan yasada tanımlanan “satıcı” tanımına uymadığı gibi, olayda 4077 sayılı kanun hükümlerinin uygulanması da mümkün değildir. Bu durumda dava konusu uyuşmazlığın Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2074
Karar No: 2022/4979
Karar Tarihi: 16.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2074 E.  ,  2022/4979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14.10.2020 tarih ve 2016/348 E. - 2020/593 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında bayilik sözleşmesi imzalandığını ve davalıya ait taşınmaz üzerinde 12 yıl süreli intifa hakkının tesis edildiğini, intifa bedeli olarak davalıya 210.000.- TL ödediğini, Rekabet Kurulu'nun bayilik ilişkisi çerçevesinde dağıtım firmalarına verilen intifa hakkının süresini 5 yıl ile sınırlandırması üzerine intifa hakkının sona erdiğini, 5 yılı aşan ve kullanılmayan intifa ivaz bedelinin BK 61.md uyarınca müvekkil şirkete iadesi gerektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 175.000.- TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, talebini 122.500.- TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, intifa bedelinin resmi senette 20.000.- TL olarak belirlendiğini, davacının 210.000.- TL'lik akaryakıt tesliminin hibe olduğunu, iade talebinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, dava konusu intifanın, 06/05/2005 tarihinde tescil edildiği, 24/09/2010 tarihinde ise terkin edildiği, sözleşmenin ilk kısmında davacı Turkuaz firması lehine 20.000,00 TL bedelle intifa hakkının 15 yıl süreli olarak tesis edildiği, bu bedelin ise 27/07/2016 tarihinde banka kanalıyla davacıya ödendiği, bayilik ön protokolü incelendiğinde davacının KDV dahil 210.000,00 TL'nin motorin cinsi akaryakıtı hibe olarak vereceğinin kararlaştırıldığı, sözleşme içeriğinden tarafların açık bir şekilde intifa bedelinin bu fiyata kararlaştırıldığının anlaşılamadığı, tapu senedinde intifa bedelinin açık bir şekilde 20.000,00 TL olarak kararlaştırıldığı, 20.000,00 TL'nin yargılama sırasında davalı tarafından geri ödendiği, bu bedel yönünden davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle 20.000,00 TL yönünden konusuz kalmakla karar verilmesine yer olmadığına, bu tutarı aşan kısım yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 16/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/34789
Karar No: 2022/18760
Karar Tarihi: 09.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/34789 E.  ,  2022/18760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

...

Sanık ...'ın, katılan ...'ten tapuda devraldığı taşınmazı, aralarındaki inançlı temlik anlaşmasına aykırı olarak satması için sanık ...'a satış vekaleti verdiği, sanık ...'ın da bu vekaletle sanık ...'ya, onun da ...'a tapuda devrettiğinin iddia edilmesi karşısında, tüm sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurumu olan Tapu Sicil Müdürlüğünün araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 09.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13554
Karar No: 2012/15860
Karar Tarihi: 03.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/13554 E.  ,  2012/15860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması-Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tebligat Kanununun 20-21 ve Tüzüğün 28.maddesine göre muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazıp imzalaması gerekir.

Öte yandan Tebligat Kanununun 21.maddesinin birinci fıkrasından sonra gelmek üzere bir fıkra ilave edilmesine ilişkin 6099 sayılı Kanun 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş olup maddeye ilave edilen bu fıkra hükmüne göre gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına teslim edeceği ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştıracağı, ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihin tebliğ tarihi sayılacağı öngörülmüştür.

Ne var ki tebliğ işleminin Tebligat Kanununun değişik 21/2.maddesinde belirtilen bu usule uygun olup olmadığının denetlenmesi bakımından tebligat mazbatasındaki adresin “adres kayıt sistemi”nde belirtilen adres ile aynı olup olmadığının tebligat memurunca tebliğ zarfına yazılması zorunludur.

Olayımızda, davalı ...'a karar ve temyiz dilekçesi Tebligat Yasasının 21. maddesi gereğince tebliğ edildiği bildirilmişse de tebligat mazbatasındaki adresin “adres kayıt sistemi”nde gösterilen adres ile aynı olup olmadığı belirtilmemiştir. Bu durumda tebliğ işleminin Tebligat yasasının değişik 21/2.maddesinde belirtilen usule uygun olduğu düşünülemez. Öte yandan komşu imzası ya da imzadan imtinaya ilişkin bir kayıt da bulunmadığından Tebligat Kanununun 21/1.maddesinde belirtilen usule de uyulmamıştır. Bu nedenle yapılan tebligat usulsüz olup mahkemece hükmün adı geçen davalılara yöntemine uygun tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 3.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.