erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/18380
Karar No: 2014/11506
Karar Tarihi: 09.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18380 E.  ,  2014/11506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/16291
Karar No: 2012/907
Karar Tarihi: 24.01.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/16291 E.  ,  2012/907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, TCDD ... Lokobakım, Vagon Bakım Atölyeleri ve Depo Müdürlükleri Temizlik İşi İhaleleri işini aldığını, 01.07.2000-31.10.2001 tarihine kadar yenilenen ihaleleri de almak suretiyle davalının temizlik işlerini yürüttüğünü, taraflar arasında sözleşme yapılmasından sonraki dönemde SSK taban matrah farkının asgari ücret farkından bağımsız olarak arttığını, bu sebeple 5.250,00TL alacağın, hak edişin ödeme tarihinden itibaren işletilecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 4.342,65TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Uyuşmazlık konusu, asgari ücretin artışından kaynaklanan farktan doğmamakta, SSK taban matrah farkından doğmaktadır. Taraflar arasında yapılan sözleşmenin 11/3. maddesinde “belirlenen fiyat sözleşme süresi sonuna kadar sabit olacaktır. Ancak, asgari ücret tespit komisyonlarınca ihalenin yapıldığı tarihteki mevcut asgari ücretin artırılması halinde, eski ve yeni asgari saat ücretlerinin arasındaki fark; ayrıca farktan doğan ve yüklenici tarafından karşılanması gereken sosyal sigortalar primleri ve tasarrufu teşvik kesintisinde meydana gelecek artış farkı yükleniciye ödenecektir.” hükmü yer almıştır. Ancak somut olayda sözü edilen SSK matrahında meydana gelen artışların ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Davacı yüklenici bu hususları bilerek teklif vermiştir. Ayrıca, sözleşme uzun süre önce ifa edilmiş, hakedişler alınmıştır. Taraflar arasındaki sözleşme, Borçlar Kanunu hükümlerine tabi bir sözleşme olup, mevcut uygulamaya davacı uzun süre ses çıkarmamış ise, bu hakkın aradan geçen uzun süreden sonra ileri sürülmesi MK. 2. maddesinde belirtilen iyiniyet kuralları ile bağdaşmaz ve hukuken himaye edilemez. Mahkemece bu ilkeler çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17573
Karar No: 2017/7357
Karar Tarihi: 02.11.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/17573 E.  ,  2017/7357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 105 ada 3, 154 ada 1, 162 ada 4, 15, 163 ada 2, 166 ada 2 ve 168 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 9.050.42, 273.19, 9.036.59, 5.160.97, 878.85, 3.178.89 ve 496,21 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 105 ada 3 parsel sayılı taşınmaz, irsen intikal taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle verasete iştiraken ... ve müşterekleri adına ( ... mirasçıları) tespit ve tescil edilmiş, 154 ada 1, 162 ada 4, 15, 163 ada 2, 166 ada 2 ve 168 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit ve tescil edildikten sonra intikal nedeniyle ... ve müşterekleri adına tescil edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazların tüm haklarının müşterek muris ... mirasçıları tarafından 27.02.1989 tarihli vekaletname uyarınca kendisine devredildiğini ve taşınmazın nizasız fasılasız 20 yılı aşkın süredir zilyetliğinde bulunduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca, taşınmaz üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise; bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın veya kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği hükme bağlanmıştır. Somut olayda; çekişmeli 162 ada 15 parsel sayılı taşınmaz çay bahçesi, kargir ev ve serender niteliğiyle tespit görmüş, keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklarda çekişmeli taşınmaz üzerinde bulunan ev ve serender'in tespitten önce yapıldığını bildirmişlerdir. Bu halde; çekişmeli taşınmaz üzerindeki ev ve serender'in kadastrodan önce yapıldığı kuşkusuz olup, sözü edilen muhdesatlar yönünden Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca değerlendirme yapılması zorunludur. Ne var ki; mahkemece bu yön üzerinde durulmamıştır. O halde; mahkemece, çekişmeli 162 ada 15 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ve tespitten önce yapıldığı anlaşılan ev ve serender yönünden 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi gereğince değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu yön göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup; temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine,

02.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/11417
Karar No: 2022/3403
Karar Tarihi: 16.03.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/11417 E.  ,  2022/3403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-3. bendinde; 'Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması” halinde bölge adliye mahkemesinin, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği belirtilmiştir.

Yine aynı Kanunun 362/1-c bendinde; Bölge Adliye Mahkemesinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdiği kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı düzenlenmiştir.

Buna göre HMK’da Bölge Adliye Mahkemesine dosyayı asıl yetkili mahkemeye gönderebilme salahiyetini de tanıyan yetkiyle ilgili kesin karar verme ve uyuşmazlık çıkması halinde kesin olarak çözümleyen karar verme yetkisi tanındığı görülmektedir. Bu nedenle yasada yetki hususunun en geç Bölge Adliye Mahkemesi kararıyla çözümlenmesi sisteminin benimsendiği açıkça görüldüğünden yetki hususunu inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı özellikle 362/1-c madde hükmü de gözetildiğinde temyiz yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı sonucuna varılmalıdır.

Somut olayda; borçlunun meskeniyet iddiasına dayalı haczedilemezlik şikayetinde bulunduğu, Kırıkhan İcra Hukuk Mahkemesince; ... İcra Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verildiği, davacı tarafından bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtayca incelenmesi istenen Bölge Adliye Mahkemesi kararı, HMK’nın 353/1-a-3 ve 362/1-c bentleri gereğince kesin nitelikte olduğundan, 5311 sayılı Kanunla değişik İİK'nun 364. maddesi ve 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca temyiz başvuru talebinin REDDİNE, 16/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5317
Karar No: 2013/6978
Karar Tarihi: 19.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/5317 E.  ,  2013/6978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alaca davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kredi kullandığını ancak farklı isimler adı altında ücret alındığını belirterek, haksız yere tahsil edilen toplam 4.184,25 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca dosya üzerinden karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 60,00 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3178
Karar No: 2020/3449
Karar Tarihi: 10.09.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/3178 E.  ,  2020/3449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile müstehcenlik suçlarından zaman aşımı süresi içerisinde dava açılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58,59,60, ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102,103,104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilip lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11690
Karar No: 2012/12269
Karar Tarihi: 25.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/11690 E.  ,  2012/12269 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında Konya 1. İş Mahkemesinden verilen 03.05.2012 günlü ve 77/237 sayılı hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacının sigortalı bilgilerinde tescili yapıldıktan sonra 19 kodu ile terkinin verildiği ve daha sonra yeniden tescili yapıldığı anlaşıldığına göre;

- 19 kodunun, sigortalılığın durdurulmasını mı, yoksa sigortalılığın terkini mi, ifade ettiği,

- Durdurma ise, durdurulmayıp da devamı halinde davacının, sigortalılık süresinin hangi tarihler arasında olabileceği,

Kurumdan sorularak gelecek cevabın eklenmesinden sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20007
Karar No: 2014/16153
Karar Tarihi: 29.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20007 E.  ,  2014/16153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7398
Karar No: 2017/5934
Karar Tarihi: 11.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/7398 E.  ,  2017/5934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... (... ... ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi) ile arasında genel temizlik hizmet alım sözleşmesi imzalandığını, çalışanlardan...'ın emeklilik nedeni ile iş akdini feshederek kendisi ve davalı Bakanlık aleyhine kıdem tazminatı alacağı için dava açtığını, mahkemece davanın kabul edildiğini, mahkeme kararı gereğince...'a 20.01.2011 tarihinde 8.190,58 TL ödendiğini, davalının da bundan sorumlu olması nedeni ile rücu haklarının bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 100,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 73/1. Maddesinde rücu istemi halinde zamanaşımının 2 yıl olduğunun hüküm altına alındığı, 818 sayılı Borçlar Kanunun 60. Maddesinde düzenlenen zamanaşımı süresi ise 1-10 yıl olup faili ve fiili öğrenme tarihinden itibaren başlayacağı hüküm altına alındığı, ödemenin 20.01.2011 tarihinde yapıldığına ve davanın 25.12.2014 tarihinde açıldığına göre zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı işçi...’ın açmış olduğu kıdem tazminatı alacağı davasının İş Mahkemesince kabul edildiği, davalı kurumla birlikte sorumlu olduğu bedeli ödemiş olduğu, bu bedelden davalının da sorumlu olduğunu bildirerek davalıdan tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Mahkemece ödemenin 20.01.2011 tarihinde yapıldı, davanın 25.12.2014 tarihinde açıldığı 6098 sayılı yasada düzenlenen fiilin ve failin öğrenildiği tarihten itibaren 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; Dosya arasında bulunan bilgi ve belgelerden,taraflar arasındaki genel temizlik hizmet alım sözleşmesinin 25.12.2009 tarihinde akdedildiği anlaşılmaktadır. Davacı davasını sözleşme ilişkisine dayanarak açtığından BK'nin 125.maddesi gereği 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olup dava tarihine kadar 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmamıştır. Mahkemece işin esasına girilmesi ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11969
Karar No: 2011/6545
Karar Tarihi: 26.10.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/11969 E.  ,  2011/6545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın cezalarında zincirleme suç nedeniyle artırım esnasında uygulanan kanun maddesinin 43/1 yerine 41/1 olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'e karşı dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'a karşı dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 Sayılı TCK”nın 43/1 maddesi “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir, yine 43/2 fıkrada ise “aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da 1. fıkra hükmü uygulanır” düzenlemeleri karşısında,

Kendisini başbakanlıkta danışman İshak Yılmaz olarak tanıtan sanığın, ... İlçe Özel İdare Müdürü ...'ya ... ve ... Köyleri hakkında bilgiler aldıktan sonra her iki köyden iki kişiyi askerliğini yapmış olmak kaydıyla işe yerleştireceğini söylemesi ile verdiği

T.C.

YARGITAY

15. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

numaradan kendisini arayan ... Köyü Muhtarı ...'ya aynı teklifi yaptığı, muhtarın görüştüğü ... ve ...'un ... teklifinin kabul etmesi üzerine ...'nın aracılığı ile paraları yatırdıkları ve mağdurlarla sanığın doğrudan hiç görüşmediği olayda, dolandırıcılık eyleminin tek fiille iki kişiye karşı gerçekleştiği gözetilerek sanık hakkında bir kez hüküm kurularak tayin olunan cezasının 5237 Sayılı TCK'nun 43/2. maddesi uyarınca artırılması gerekirken, yazılı şekilde her bir mağdura yönelik eylemi nedeniyle ayrı ayrı yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.