Esas No: 2015/19464
Karar No: 2017/4515
Karar Tarihi: 03.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/19464 E.  ,  2017/4515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen çeyiz eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; tarafların 27/06/2011 tarihinde evlendiklerini, evlendikten sonra davalının davacıya şiddet uygulamaya başladığını, davalının babasının da davacıya sürekli olarak baskı uyguladığını, 20/10/2011 tarihinde davalının babasının, davacıya çay bardağı fırlattığını sol üst iki dişinin kırıldığını, bunun üzerine davalının da davacıya şiddet uyguladığını, yaşanan bu olay üzerine evden kaçarak polise şikayette bulunduğunu, düğünde davacıya takılan ziynet ve çeyiz eşyalarının, davalıda kaldığını ileri sürerek, dava dilekçesinde belirtilen eşyalarının aynen, mümkün olmadığı takdirde şimdilik 13.619.00.TL ziynet eşyası bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili ,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile 7.415,00.TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlite davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Ancak, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT 13.maddesi uyarınca, tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

O halde, mahkemece; dava kısmen kabul edilmiş olduğu halde , reddedilen kısım üzerinden kendisini davada vekil ile temsil ettiren davalı lehine vekalet ücreti taktiri gerekirken ,yanılgılı değerlendirme sonucu vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 7.maddesinden sonra gelmek üzere "Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden AAÜT gereğince 1.500.TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bent gereğince diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 7. bendinin sonuna "Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden AAÜT gereğince 1.500.TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” sözlerinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.