erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/10027
Karar No: 2021/4314
Karar Tarihi: 13.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/10027 E.  ,  2021/4314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasa'nın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Yasa’nın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasa'nın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasa’nın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Olaya, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil cinsi araçta arama kararına istinaden yapılan aramada, toplam 291 karton sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Suçta kullanılan araca yönelik aldırılan bilirkişi raporuna göre araçta suçun işlenmesini kolaylaştıracak veya fiilin ortaya çıkmasını engelleyecek şekilde özel olarak hazırlanmış gizli tertibat bulunmadığı gibi suça konu sigaraların, miktar veya hacim bakımından aracın tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturmaması karşısında aracın iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/360
Karar No: 2011/1054
Karar Tarihi: 28.02.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/360 E.  ,  2011/1054 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/ 2010/306079

Mahkemesi;(İZMİR) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi Esas Karar No:24/05/2010-108/136

Suç:Adam öldürmek ve yaralama suçları

Adam öldürmek ve yaralama suçlarından U.. Y.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak 765 sayılı TCK.nun 448,59/2,456/1,457/1,59/2.maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (İZMİR) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/05/2010 gün ve 108/136 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü U.. Y.. hakkında 765 sayılı TCK.nun 448, 59, 31, 33, 456/1, 457/1, 59. maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu kurulan hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden hükümlü müdafiinin tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Lehe Yasa’nın belirlenmesi ve uygulanması sırasında; kesinleşmiş olan hükümlerdeki yasanın lehe olduğunun kabul edildiği hallerde, uyarlama isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 765 sayılı Yasa uyarınca yeniden hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, hükümlü ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 28/02/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/3265
Karar No: 2017/6681
Karar Tarihi: 30.11.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/3265 E.  ,  2017/6681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1)Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/272 esas ve 2010/75 karar sayılı dosyasının denetime imkan verecek şekilde aslı veya onaylı sureti dosyaya konulmadan karar verilmesi,

2)Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 30/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/4684
Karar No: 2013/5296
Karar Tarihi: 22.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/4684 E.  ,  2013/5296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlık trafik kazası nedeniyle oluşan zararın tahsili istemine ilişkin olup temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilen dosya Yargıtay'a 21/01/2013 tarih ve 1 sayılı Başkanlar Kurulu kararının yürürlük tarihi olan 01/02/2013'ten sonra gelmiş olmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 17. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 17. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 22/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/14881
Karar No: 2021/13688
Karar Tarihi: 14.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/14881 E.  ,  2021/13688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/12/2019 - 2019/311 esas ve 2019/464 karar sayılı mahkûmiyet hükmü

2- Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 31/01/2020 - 2020/1 esas ve 2020/126 sayılı kararı

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını gerektirir bir neden görülmediğinden, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteklerinin 696 sayılı KHK'nın 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin temyiz isteminin CMK'nın 294/2. maddesi kapsamında hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

CMK'nın 83 ve 84. maddeleri gereğince icra edilen ve esaslı yargılama işlemi olan keşif esnasında başka yargı çevresindeki Sincan 2 Nolu L Tipi Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu bulunan ve 196/1-5. maddesi uyarınca mahkemece duruşmadan bağışık tutulmasına karar verilmeyen sanığın herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin CMK'nın 188/1. maddesine aykırı olarak keşif esnasında hazır bulundurulmaması suretiyle savunma hakkı kısıtlanarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olup, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 31/01/2020 - 2020/1 esas 2020/126 sayılı kararı hukuka aykırı bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca, BOZULMASINA,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın

Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 14/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/9234
Karar No: 2014/11582
Karar Tarihi: 27.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/9234 E.  ,  2014/11582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yokluğunda hüküm kurulan sanık ...'nin ikamet adresine 19.04.2011 tarihinde gerekçeli kararın Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, temyiz edilmediğinden dolayı kesinleştirildiği, diğer sanık ... tarafından 24.03.2011 tarihinde hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname düzenlendiği, sanık ... 'nin yargılama aşamasında zorunlu müdafinin bulunduğu ve gerekçeli kararın zorunlu müdafiye tebliğ edilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, sanık ... 'nin zorunlu müdafine kararın usulune uygun olarak tebliğ edilmesi, sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten ve bu konuda ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 27.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/11631
Karar No: 2019/5928
Karar Tarihi: 09.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2016/11631 E.  ,  2019/5928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulunun 12/02/1972 tarih ve 6175 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli suça konu taşınmazda, zemin kat, 2 numaralı meskene ayrılan 28/358 arsa payının maliki olan sanık tarafından, 11/04/1986 tarih ve 2135 sayılı kurul kararı ile onaylı restorasyon projesine aykırı olarak, “sağ ön cephede yer alan pencerenin kapıya dönüştürüldüğü, ahşap cephe kaplamalarının projede belirtilen ölçüde yapılmadığı” iddiasıyla açılan dava kapsamında, taşınmaza ilişkin onaylı restorasyon projesi getirtilerek, olay yerinde inşaat, mimari ve sanat tarihi alanlarında uzman bilirkişiler refakatinde keşif yapılması, dava konusu müdahaleler giderilerek, tescilli taşınmazın cephesinin, kurul onaylı projeye uygun hale getirilip getirilmediğinin, projeye aykırılığın sürdüğünün tespiti halinde, belirtilen aykırılıkların niteliklerinin (basit - esaslı), kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları, karbonlaşma ve paslanma gibi teknik veriler ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek ayrı ayrı yapılış zamanlarının, “sağ ön cephede yer alan pencerenin kapıya dönüştürülmesi, ahşap cephe kaplamalarının projede belirtilen ölçüde yapılmaması” fiilleri nedeniyle tescilli kültür varlığında zarar meydana gelip gelmediğinin, varlığın özgünlüğünü kaybedip kaybetmediğinin, hangi müdahalenin zarar sonucuna yol açtığının tereddütsüz şekilde belirlenmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/3102
Karar No: 2023/3318
Karar Tarihi: 16.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3102 E.  ,  2023/3318 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/105 E., 2022/62 K.

YARGILAMANIN YENİLENMESİ

DAVA TARİHİ : 03.03.2022

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, yargılamanın yenilenmesi talep eden davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; HMK'nun 375 madde gereğince yargılanmanın yenilenmesi talebidir. Mahkemece yargılanmanın yenilenmesi talebi reddedilmiş, davacı vekili kararı temyiz etmiştir.

Yargılamanın yenilenmesi, HUMK 449 ve 381/1, Harçlar Kanununun 10. maddelerinde açıkça düzenlendiği üzere bağımsız bir dava niteliğindedir. Mahkemelerce ilk davadan bağımsız olarak ayrı bir esasa kaydedilerek karar verilir.

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanunun 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemeleri 20.07.2016 tarihinde göreve başlamış olup, bu tarihten sonra verilen kararlar istinaf incelemesine tabi olması kanun gereğidir. Bu nedenle az yukarıda belirtildiği üzere yeni ve ayrı bir karar olan yargılanmanın yenilenmesi kararları istinaf kanun yolu incelemesine tabi olmalıdır. Kaldı ki, 7251 sayılı Kanunun 47. maddesi ile 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin 2. fıkrasındaki 454 ibaresi 444 olarak değiştirilmiş olup, bu değişiklikle yargılamanın yenilenmesi talepleri hakkında verilen kararlar hakkında HUMK hükümlerinin uygulanmayacağı açık bir şekilde belirlenmiştir. Usul hükümlerinde yapılan değişiklik derdest davaları da kapsayacak şekilde derhal uygulanır.

Tüm bu hususlar nazara alındığında, yargılamanın yenilenmesi talepleri hakkında 20.07.2016 tarihinden sonra verilen ilk derece mahkemesi kararları hakkında HMK hükümleri uygulanacağından bu kararlar istinaf incelemesine tabidir. Bu gerekçelerle istinaf incelemesi yapılması için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İstinaf incelemesi yapılması için dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece MAHKEMESİNE İADESİNE,

Temyiz peşin harcın talep halinde temyiz edene iadesine,

16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4378
Karar No: 2013/5227
Karar Tarihi: 22.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/4378 E.  ,  2013/5227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlık trafik kazası nedeniyle oluşan zararın tahsili istemine ilişkin olup temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilen dosya Yargıtay'a 21/01/2013 tarih ve 1 sayılı Başkanlar Kurulu kararının yürürlük tarihi olan 01/02/2013'ten sonra gelmiş olmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 17. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 17. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 22/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8063
Karar No: 2021/3735
Karar Tarihi: 10.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/8063 E.  ,  2021/3735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK'nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu, bir resmi belge düzenlenmemiş olması halinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşur.

Bu açıklamalar ışığında; oluşa ve tüm dosya kapsamına göre;olay günü kolluk görevlilerince gerçekleştirilen devriye görevi esnasında durumundan şüphe edilerek durdurulan sanığın, yapılan kimlik kontrolü sırasında üzerinde nüfus cüzdanının bulunmadığını beyan ederek kendisini amcasının oğlu mağdur ... olarak tanıttığı, kolluk görevilerince yapılan sorgulamada mağdur ...'nın da başka suçtan aranmasının olduğunun belirtilmesi ve sanığın kimlik tespiti amacıyla polis merkezine götürüldüğü esnada gerçek adının ... olduğunu beyan ettiği anlaşılan somut olayda; 09.04.2015 tarihli tutanağın sanığa ait gerçek kimlik bilgileri ile düzenlendiği ve gerçeğe aykırı olarak beyan ettiği isme göre düzenlenmiş herhangi bir belgenin bulunmadığı hususları birlikte gözetildiğinde; sanığın başkasının kimliğini ya da kimlik bilgilerini kullanarak kendisini suçsuz, diğer kişiyi ise işlemediği bir suçun faili

olarak göstermediği bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 268. maddesinde düzenlenen “Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması" suçunun unsurlarının oluşmadığı, kolluk görevlilerine verilen isme göre de bir resmi belgenin düzenlenmemesi nedeniyle TCK'nın 206/1. maddesinde tanımlanan "Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan'' suçunun da oluşmadığı, sanığın eyleminin 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 40/1. maddesinde düzenlenen "Kimliği hakkında gerçeğe aykırı beyanda bulunmak" kabahatini oluşturduğu, bunun da aynı maddeye göre idari yaptırımı gerektirdiği somut olayda; Gaziosmanpaşa Kaymakamlığı'nın 09.04.2015 tarihli idari yaptırım karar tutanağına göre sanık hakkında Kabahatler Kanunu'nun 40 maddesi gereğince kimliği bildirmeme kabahatini işlediği gerekçesiyle 100 TL idari para cezası verildiği anlaşılmakla sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 10.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3712
Karar No: 2012/9666
Karar Tarihi: 19.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3712 E.  ,  2012/9666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/19597

MAHKEMESİ : Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 22/09/2011, 2000/260 (E) ve 2011/241 (K)

SUÇ : Tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Doğan'ın mağdur Sadık'a karşı tasarlayarak öldürme suçuna azmettirme eyleminin sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim nedeninin bulunmadığı takdir kılınmış, sanık savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Doğan müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre; olaydan üç ay kadar önce mağdur Sadık'ın kardeşi Hüseyin ile aralarında geçen tartışma sırasında, sanık Doğan ve eniştesi olan Erdoğan'ın Hüseyin'e küfredip sopalarla saldırması üzerine, Hüseyin'in bıçakla sanık Doğan'ı yaralayıp, Erdoğan'ı ise öldürdüğü, söz konusu olaya Hüseyin'in kardeşi olan mağdur Sadık'ın herhangi bir dahlinin bulunmadığı, olay sonrası sanık Doğan'ın, sırf Hüseyin'in kardeşi olmasından dolayı kangütme saiki ile mağduru öldürmek için plan yaparak, haklarında kurulan mahkumiyet hükümleri kesinleşen sanıklar Kadir ve Hurşit'i mağduru öldürmeye azmettirdiği, olay günü ise hakkında kurulan mahkumiyet hükmü kesinleşen sanık Hurşit'in mağduru takip ederek, bulunduğu kaporta dükkanının önünde dört el ateş edip yaraladığı olayda;

a-Sanığın, eylemini tasarlayarak ve kangütme saiki ile işlediği anlaşıldığı halde; sanık hakkında TCK.nun 82/1-a ve j fıkraları uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin; vasıfta hataya düşülerek yazılı şekilde TCK.nun 82/1-a fıkrası uyarınca hüküm kurulması;

b-Kabule göre; mağdur Sadık'ın, sanığa yönelik herhangi bir haksız hareketi bulunmadığı halde, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden; hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibari ile sanığın kazanılmış haklarının CMUK.nun 326. maddesi uyarınca korunmasına, 19/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/4910
Karar No: 2016/7239
Karar Tarihi: 06.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/4910 E.  ,  2016/7239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 168, 53 maddeleri uyarınca 9 ay hapis ve 900 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki ile sanığın 1,5 yıl süren arkadaşlıkları olduğu, sanığın maddi problemleri olduğunu söyleyerek müştekiden bankadan kredi çekmesini istediği ve kendisinin döner sermayeye para yatınca ödeyeceğini belirttiği, bunun üzerine müştekinin bankadan kredi çekerek 12.000 TL'yi sanığa verdiği, sanığın ilk altı ay kredi taksitlerinin ödediği ancak diğer taksitleri ödemediği, müştekinin sanığın kendisini bu şekilde dolandırdığını iddia ettiği olayda;

Sanığın dolandırıcılık kastı bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/3796
Karar No: 2011/6734
Karar Tarihi: 07.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3796 E.  ,  2011/6734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak hakkı kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki değeri ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değeri arasındaki farkın yasaya uygun yöntemlerle saptanarak buna göre adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece dava konusu taşınmazda daimi irtifak hakkının davacı adına tescili ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde irtifak hakkının ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartıyla tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 3 nolu bendinde yer alan "ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartı ile" sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 07.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.