erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/10947
Karar No: 2018/3028
Karar Tarihi: 28.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/10947 E.  ,  2018/3028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : .... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8465
Karar No: 2015/14333
Karar Tarihi: 14.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/8465 E.  ,  2015/14333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı Talebinin Özeti:

Davacı, eldeki davadan önce, davalı aleyhine kısmi dava açtığını, kısmi davada birden fazla rapor aldırıldığını, talep edilen fazla çalışma ücretinin ilk rapora göre ıslah edildiğini, sonradan aldırılan raporda fazla çalışma ücretinin 25.114,44 TL olarak hesaplandığını, bir davada bir kez ıslah yapılabilir kuralı gereği mahkemece taleple bağlı kalınarak 11.476,49 TL fazla çalışma ücretinin hüküm altına alındığını, kararın Yargıtay tarafından onandığını ileri sürerek, kısmi davada hüküm altına alınmayan 8.648,02 TL fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, talep edilen alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, kısmi davada aldırılan bilirkişi raporu ile eldeki ek davaki bilgi ve belgelere dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında talep edilen fazla çalışma ücreti alacağının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık vardır.

Kısmi dava ve iş bu ek dava dosyasının incelenmesinde, davacının davalıya ait işyerinde 05/04/2000 – 16/08/2006 tarihleri arasında çalıştığı, iş akdinin 16/08/2006 tarihinde feshedildiği, eldeki davanın 12/06/2014 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır. Yine iş bu ek davada davalı vekilinin süresinde ve usulüne uygun olarak zamanaşımı definde bulunduğu tespit edilmiştir.

Talep edilen fazla çalışma ücreti alacağı beş yıllık zamanaşımına tabidir. Dava tarihinden geriye doğru beş yıl gidildiğinde 12/06/2009 tarihi bulunur. İş akdi 16/08/2006 tarihinde feshedildiğine göre talep edilen alacağın tamamının zamanaşımına uğradığı, bu nedenle mahkemece zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Mahkemece zamanaşımı defi değerlendirilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7467
Karar No: 2019/18710
Karar Tarihi: 04.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7467 E.  ,  2019/18710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İddianame ekli duruşma gününü bildirir davetiyenin sanığa tebliğ edilmemesi ve tutuklu sanığın cezaevi kanalıyla duruşmaya getirtilerek savunmasının alınması karşısında, ilk defa sorgusu sırasında okunan iddianame ile sorgu arasında en az bir hafta süre bulunması gerektiği yönündeki CMK'nın 176/4. maddesine aykırı davranıldığı gibi duruşmaya ara verilmesini isteme hakkı olduğunun da hatırlatılmaması suretiyle CMK'nın 176/4 ve 190/2. maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16806
Karar No: 2016/2354
Karar Tarihi: 29.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16806 E.  ,  2016/2354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki tazminat davasında . Asliye Hukuk Mahkemelerinin (İş Mahkemesi sıfatıyla) ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacının geçirdiği iş kazası sonucu maluliyet nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

.... İş Mahkemesince, taraflar arasında işçi, işveren ilişkinin bulunduğu, dava konusunun da bu iş ilişkisinden ileri geldiği, ayrıca davalı şirketlerin ... ilçe sınırları dışında faaliyet gösterdikleri, asıl yetkili mahkemenin .. Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi sıfatıyla) tarafından ise, HMK'nın 16. maddesinin, 5521 sayılı Kanunun 5. maddesi ile tanınan seçimlik yetki kuralının yanında uygulanması gerektiği davacının yerleşim yerinin ise ...'da bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirlemiştir. Buna göre, “iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı iş yeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, diğer bir ifadeyle iş yeri mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

Diğer taraftan 6100 sayılı HMK'nın 16. maddesinde ise “Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.”

Somut uyuşmazlıkta davacı, işyerinde geçirdiği iş kazası sonucu oluşan maluliyet nedeniyle davalıdan maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde davacının ikametgahı ... ilçesinde olup ... Adliyesi yargı sınırları içerisinde bulunduğu, davacının seçimlik hakkını kullanarak haksız fiilden kaynaklanan uyuşmazlıkta davayı ... 1. İş Mahkemesinde açtığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın ... 1. İş Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17053
Karar No: 2016/87
Karar Tarihi: 13.01.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/17053 E.  ,  2016/87 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/248689

Mahkemesi : Diyarbakır 2. Ağır Ceza

Tarihi : 07.05.2015

Numarası : 2013/544 - 2015/188

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Sanıklar A.. Ç.., M.. Ç.., F.. B.. ve M.. K.. yönünden duruşmalı, sanık H.. K.. yönünden ise duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde aşağıdaki husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,

sanıklar müdafileri ile sanıklar M.. K.. ve H.. K..'nın temyiz dilekçeleri ile sanıklar A.. Ç.., M.. Ç.., F.. B.. ve M.. K.. müdafiinin duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Diyarbakır Polis Kriminal Laboratuvarınca suça konu uyuşturucu maddelerden alınan numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün müsadereye ilişkin bölümünde yer alan "uyuşturucu maddelerin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan numunelerin" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve Kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

13.01.2016 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ........ huzurunda, duruşmada sanık A.. Ç.., M.. Ç.., F.. B.. ve M.. K..'ın savunmasını yapmış bulunan Av. E.. D..'ın yokluğunda, 20.01.2016 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Esas No: 2012/16964
Karar No: 2013/27225
Karar Tarihi: 03.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/16964 E.  ,  2013/27225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların müştekiye ait ... isimli işyerinin kepenk kilidini kırdıkları esnada ihbar üzerine gelen kolluk tarafından yakalandıklarının anlaşılması karşısında, teşebbüs aşamasında kalan TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

2- Suç tarihinde 18 yaşından küçük sanıklar hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50/1.maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/463
Karar No: 2015/1817
Karar Tarihi: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/463 E.  ,  2015/1817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2012/14139
Karar No: 2013/10048
Karar Tarihi: 03.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14139 E.  ,  2013/10048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; suç tarihi itibarıyla sanığın lehine olan ırz ve namusa tasaddide bulunma suçundan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.01.2012 gün ve 2009/206 Esas, 2012/22 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi gereği düşünüldü:

Sanığa atılı ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunun, 765 sayılı TCK.nın 415/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan Nisan 2005'ten inceleme gününe kadar bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMUK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, ... tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/15794
Karar No: 2012/3757
Karar Tarihi: 14.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/15794 E.  ,  2012/3757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12/05/2009 gün ve 2009/5678 - 8051 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli ... köyü 118 ada 23 ve 24 sayılı parseller hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazların kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket Haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazların öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi ,eğimi % 12 den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 ve 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 24 sayılı parselin tamamının ve 23 sayılı parselin (B)= 2339 m2 bölümün orman niteliğiyle Hazine adına, 23 sayılı parselin (A)=1179 m2 bölümünün tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 14/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/13780
Karar No: 2013/11850
Karar Tarihi: 06.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13780 E.  ,  2013/11850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/06/2012 tarih ve 2006/325-2012/268 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin otobüsünde yolcu iken 04/04/2003 tarihinde araç sürücüsünün tam kusuru ile meydana gelen kazada yaralandığını, kol ve kaburga kemiklerinde kırıklar oluştuğunu, uzun süre iş ve güçten kaldığını, beyin cerrahi servisinde tedavi gördüğünü, manevi olarak da çöküş yaşadığını ileri sürerek 10.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazayı yapan aracın ...'a ait olduğunu, davalı şirketin müvekkiline ait olmadığını, ... Nakliyat AŞ isminde herhangi bir şirket bulunmadığını, müvekkili şirketin "....," olduğunu, bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını, davanın zamanında açılmadığını, istenen manevi tazminatın fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davada yasal hasım olduğu, davacının araçta yolcu olarak bulunup kazada kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 9.750,00 TL maddi tazminat ile takdiren 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 04.04.2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 787,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/3963
Karar No: 2022/9388
Karar Tarihi: 24.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/3963 E.  ,  2022/9388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suç ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mahkemece bozma öncesi gerçekleştirilen yargılama sonucunda verilen ilk mahkumiyet kararlarının temyiz incelemesinde 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nın 251. maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemenin ardından 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1/c bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas-2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğundan bahisle kararın bozulması üzerine söz konusu ilama uyan mahkemece esasen ceza miktarları itibarıyla sanığın lehine olan basit yargılama usulünün tatbiki suretiyle hükümler kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.