erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/4983
Karar No: 2018/14389
Karar Tarihi: 12.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/4983 E.  ,  2018/14389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece verilen ilk hüküm tarafların temyizi üzerine Dairemizin 2016/4747 esas ve 2017/10125 karar sayılı ilamı ile "mahkemece dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşaması tamamlanmadan ve usulüne uygun ön inceleme duruşması yapılmadan tahkikat aşamasında dilekçeler toplanarak, hükmün esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. O halde mahkemece yapılacak iş; tarafların dilekçelerinin usule uygun şekilde tebliğinin sağlanması, dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasının tamamlanmasından sonra ön inceleme duruşması için gün tayin edilerek, gerçekleşecek sonucu dairesinde işlem yapmaktan ibarettir" şeklinde dilekçeler teatisi ve ön incelemenin usule uygun yapılmadığı gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyulduğu halde, bozma gereği yerine getirilmemiş, usule uygun şekilde dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşaması tamamlanmadan bozma sonrası bozma ilamı ve duruşma günü taraflara tebliğ edilerek ön inceleme duruşması yapılmış ve tahkikat aşamasına geçilerek esas hakkında karar verilmiştir. Bozmaya uyulmuş olması, mahkemenin bozma gereğince işlem yapmasını zorunlu kılar. Açıklanan sebeple; tarafların dilekçelerinin usule uygun şekilde tebliğinin sağlanması, dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasının tamamlanmasından sonra ön inceleme duruşması için gün tayin edilerek, usule uygun ön inceleme duruşmasının yapılması ve gerçekleşecek sonuç uyarınca işlem yapılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.12.2018 (Çrş.)
Esas No: 2006/12011
Karar No: 2006/18556
Karar Tarihi: 28.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/12011 E.  ,  2006/18556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bala A.H.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı tarafından 02.05.2002 tarihinde davalıya karşı açılan boşanma davasının kabulüne karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 166 ncı maddesinin birinci fıkrasında evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede sarsılmış olması halinde eşlerden her birinin boşanma davası açabileceği hüküm altına alınmıştır.

İncelenen dosyada, taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsıldığına ilişkin bir delil ileri sürülmediği, ancak tarafların boşanma hususunda anlaştıkları görülmektedir.

Anılan Kanunun 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan hükümde, en az bir yıl sürmüş evliliklerde eşlerin birlikte başvurması ya da bir eşin diğerinin davasını kabul etmesi halinde evlilik birliğinin temelinden sarsılmış sayılabileceği öngörülmüştür.

Dosyada mevcut nüfus kaydından, tarafların 10.08.2001 tarihinde evlendikleri anlaşılmış olup, dava tarihine göre henüz bir yıllık yasal süre dolmamıştır.

Mahkemece, taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı hususunun ispatlanamamış olması, Türk Medeni Kanununun 166 ncı maddesinin ücüncü fıkrasında öngörülen bir yıllık süre şartının da gerçekleşmemiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi. 28.12.2006 (Prş.)
Esas No: 2015/26562
Karar No: 2017/14882
Karar Tarihi: 29.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/26562 E.  ,  2017/14882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın adli sicil kayında yer alan ve en ağır ilam niteliğinde bulunan 10/09/2012 kesinleşme tarihli, Gölcük Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/646 Esas ve 2012/405 Karar sayılı 6 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin ilamı yerine daha hafif olan Gölcük Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/46 Esas ve 2012/387 Karar sayılı 4.000,00 TL adli para cezasına ilişkin ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; hırsızlık için girdiği marketten mağdurun beyanına göre 22,00 TL değerinde ürün çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Gerekçeli kararda 23/09/2012 olan suç tarihinin 26/09/2012 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın tekerrür açısından kazanılmış hakkının gözetilmesine, 29/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13428
Karar No: 2022/7690
Karar Tarihi: 27.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13428 E.  ,  2022/7690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taşınmazın tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı Hazine vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ... parsel sayılı taşınmazın 3700 m2 yüzölçümü ile davacı adına 1987 yılında satış yolu ile tescil edildiği, 16/01/2019 tarihinde taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesi ile Van 4. Asliye Hukuk Mahkemesi 2018/677 E sayılı kararına dayanılarak tespit harici bırakılmasına karar verildiği ve ilgili kararın kesinleştiği, eldeki davanın 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

Dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve taşınmazın gerçek bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazine'den tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 27/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/5360
Karar No: 2010/7872
Karar Tarihi: 08.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/5360 E.  ,  2010/7872 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/34768

...'i kasten öldürmekten sanıklar ... ile ... (...) ...'in yapılan yargılanmaları sonunda: ...'un hükümlülüğüne, ...'in beraatine ilişkin (MANİSA) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.11.2007 ... ve 248/536 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanık ... müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in adam öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... ... (...) hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin TCK’nun 25, 27 maddelerinin şartlarının varlığına ilişen, Cumhuriyet Savcısının ve müdahiller vekilinin sanık ... yönünden sübuta, sanık ... için suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

1- Sanık ... hakkındaki beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında adam öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Maktulün sanığa, sanığın yanında ve annesinin yokluğunda annesine küfür etmesi üzerine sanığın balta ile maktulün kafasına vurarak öldürdüğü olayda; 5237 sayılı TCK’nun haksız tahrike ilişkin 29 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 08.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/24797
Karar No: 2014/12532
Karar Tarihi: 08.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/24797 E.  ,  2014/12532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kilitlenmek suretiyle koruma altına alınarak sokak üzerinde park halinde bırakılan aracın “adet veya tahsis ya da kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya” niteliği bulunmadığından, eylemin 5237 sayılı TCY.nun 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı yasanın 142/1-e. maddesi uyarınca uygulama yapılması ,her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6420
Karar No: 2015/8279
Karar Tarihi: 16.03.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/6420 E.  ,  2015/8279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/145430

MAHKEMESİ : Gökçeada Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/01/2011

NUMARASI : 2010/120 Esas, 2011/4 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Gökçeada Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülmekte olan 2010/273 sayılı soruşturma kapsamında Gökçeada 5. Komando Alay Komutanlığı'nda er olarak görev yapan E. T. 'ın adliyeye müracaatının sağlanması amacıyla 12/07/2010 tarihinde anılan yere müzekkere yazıldığı, aynı yerde Askeri Disiplin Subaylığı'nda görevli olan sanık F.. Ç..'in, müzekkere gereğinin yerine getirilmesi amacıyla sanık U.. T..'un amir vekili olarak görev yaptığı Personel Kısım Amirliği ile iletişime geçtiği, müracaatı talep edilen E. T. 'ın alay komutanlığına bağlı kışlık askeri gazinoda er olarak görev yapmasına rağmen, Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilen 21/07/2010 günlü cevabi yazıda anılan şahsın kaydına rastlanmadığının belirtildiği, bu suretle sanıkların, E. T. 'ın görev yerinin tespiti amacıyla Baştepe SGR İstasyon, Hava Radar Kıta ve TCSG-91 Komutanlıklarına müzekkere yazılması nedeniyle 2,40 TL kamu zararına sebebiyet verdikleri iddia edilen olayda;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 2003/5-41 Esas, 2003/54 sayılı Kararında belirtildiği üzere; tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın mümkün olmaması karşısında, Hazinenin CMK'nın 237. maddesi kapsamında yüklenen suçtan doğrudan zarar görmediği, mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmakla, vekilinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 16/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10349
Karar No: 2014/8765
Karar Tarihi: 26.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10349 E.  ,  2014/8765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanık ...'in mağdur ...'ye yönelik; tehdit, çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma, mağdur ...'a yönelik; tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma, mağdur ...'e yönelik; yağma, müşteki ...'ya yönelik; tehdit

HÜKÜM : Sanık ...'in mağdur ...'ye yönelik; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve aynı mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine, diğer atılı suçlar yönünden ayrı ayrı beraatine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Mağdur ...'in babası müşteki ... ve mağdur ...'ın annesi müşteki ... .... 09.09.2009 tarihli mahkeme beyanlarında sanıktan şikâyetçi olmadıklarını ifade etmeleri karşısında, mağdurlar vekillerinin davaya katılma hakları bulunmadığı gibi verilen kararı da temyiz etme yetkilerinin de olmadığı anlaşılmakla, mağdurlar ... ve ... vekillerinin temyiz taleplerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİYLE, incelemenin sanık hakkında mağdur ...'ye yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümler yönünden sanık müdafii ile mağdur ... vekilinin temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraatleri ve sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle yağma ve tehdit suçlarından

kurulan beraat hükümleri ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/29787
Karar No: 2016/4331
Karar Tarihi: 24.05.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/29787 E.  ,  2016/4331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre, olaydan bir süre önce yakınan ...'un eşi ve çocuklarıyla ... ilinden ...'e taşındıkları, ortak bir arkadaşları vasıtasıyla sanık ... ile tanıştıkları, sanık ...'in yakınanın eşi ...'e bir birahanede iş bulduğu, katılanın olay günü gece vakti eşini kontrol etmek için birahaneye geldiği, bir süre sonra sanıklar ..., ... ve ...'ın da birahaneye gelerek yakınanın masasına oturdukları, birlikte alkol aldıktan sonra sanıkların, yakınanı balık restoranına götürme bahanesiyle dışarı çıkardıkları, sanık ...'e ait araçla yola çıktıktan sonra bir köy yoluna saptıkları, sanıkların birlikte yakınanı aracın içinde darp etmeye başladıkları, cep telefonunu ve 70-TL parasını alarak aracın dışında darp etmeye devam ettikleri sırada jandarma aracının tepe lambalarını görerek yakınanı yol kenarında bırakıp kaçtıklarının anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2956
Karar No: 2011/15133
Karar Tarihi: 15.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/2956 E.  ,  2011/15133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/10/2009 tarih ve 2008/178-2009/398 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalı ile dava dışı İtalyan firması arasında akdedilen M/V EXCALIBUR gemisinin hurdaya ayrılmak üzere davalı şirkete satımını konu alan sözleşmenin kurulmasına aracılık ettiğini, bu hizmet karşılığı müvekkiline brokerlık ücreti ödenmesinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin sözleşmeden doğan alacağının ödenmediğini ileri sürerek, 24.526 ABD Dolarının, Merkez Bankası'nca ABD Dolarına uygulanan en yüksek orandaki faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının M/V EXCALIBUR isimli balıkçı gemisinin müvekkiline satımında rol oynadığını, söz konusu geminin davacının taahhüt ettiği şartlara ve tonaja uygun olmadığının belirlendiğini, bu durumdan davacının haberdar edildiğini, bunun üzerine davacı tarafın kabulü ve talebi ile kendisine 5.000 USD ödendiğini, davacının müvekkilinden herhangi bir alacağının kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında mevcut 11.07.2006 tarihli anlaşmaya ek mektup ile M/V EXCALIBUR gemisinin hurdaya ayrılmak üzere davalı şirkete satımını konu alan sözleşmesinin kurulmasına davacının aracılık etmesi hususunda anlaşıldığı, geminin tonajı ve teslime hazır edilmesi ile ilgili olarak davacının herhangi bir taahhüdünün olmadığı, davalı tarafın davacıya 5.000 USD ödendiği yönündeki savunmasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 21.000 USD'nin dava tarihinden itibaren kamu bankalarının bir yıl vadeli USD cinsi mevduat hesabına uyguladıkları en yüksek faiz oranı üzerinden faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.268,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11901
Karar No: 2020/12573
Karar Tarihi: 08.10.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/11901 E.  ,  2020/12573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14/1. maddesinin "Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır." düzenlemesi karşısında tebliğ tarihinde asker olan sanığa çıkartılan tebligatın üstüne yapılmaması usule aykırı ve tebligat bu nedenle geçersiz olduğundan sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.