erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/7019
Karar No: 2013/9901
Karar Tarihi: 05.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/7019 E.  ,  2013/9901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra takibine itirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine, davalı lehine asıl alacak üzerinden %20 nisbetindeki inkar tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından, temyiz edilmiştir.

Davacı kira alacağına yönelik yapılan icra takibine itirazında kira sözleşmesinin kiralanın ayıplı olması nedeniyle feshedildiğini ve anahtarın alınması için davacıya ihtarda bulunduğunu, bu nedenle kira borcunun olmadığını belirtmiştir. Davalının kira sözleşmesinin feshine yönelik kabulü bulunmamaktadır. Bu nedenle taraflar arasındaki kira alacağının varlığı yargılamayı gerektirdiğinden dar yetkili icra mahkemesinde görülmez. Buna göre, taraflar arasındaki uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine ve davanın esasta reddilmemiş olmasına göre davalının icra inkar tazminatı talebinin de reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece yetki aşılarak, genel mahkemenin görev ve yetkisine giren taraflar arasındaki sözleşmenin haklı olarak feshedilip edilmediğine ilişkin deliller toplanarak, kira akdinin tek taraflı ve haklı olarak davalı tarafından feshedildiğinden bahisle, kira parası talep edilemeyeceğinden itirazın kaldırılması talebinin reddine ve davalı lehine icra inkar tazminatına karar verilmesi doğru değilse de; bu yanlışlığın giderilmesi için yeniden yargılama yapılmasına gerek görülmediğinden sonucu itibariyle doğru olan davanın reddine dair kararın gerekçesinin yukarıda açıklanan gerekçe ile düzeltilerek, ayrıca icra inkar tazminatına ilişkin kararın 2. bendinin karardan çıkartılarak, yerine “itirazın kaldırılması talebinin esastan reddilmediğinden davalının icra tazminatı talebinin reddine” cümlesinin eklenerek 6100 Sayılı HMK'ya 6217 Sayılı Kanun ile eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HMUK'nun 438 /son maddesi gereğince, bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5273
Karar No: 2019/12904
Karar Tarihi: 02.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/5273 E.  ,  2019/12904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak nitelikte çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi çocuğun basit cinsel istismarı kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurenin aşamalardaki olay anlatımı ile mahkemenin oluşa uygun kabulünden anlaşılacağı üzere sanığın, değişik tarihlerde mağdureyi bir yere götürmeden, iş yerine yemek için geldiğinde cinsel eylemlerde bulunduğu anlaşıldığından, mevcut haliyle alıkoyma eylemlerinin cinsel istismar süresiyle sınırlı olduğu gözetildiğinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin tebliğnamedeki bozmayı isteyen düşünceye iştirak edilmemiş ve mahkumiyet hükmünden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanığa isnat edilen çocuğun basit cinsel istismarı suçunun sanık tarafından işlendiğinin belirlendiği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun ise kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığının tespit edildiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen ceza nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükmünün de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11846
Karar No: 2016/19543
Karar Tarihi: 26.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/11846 E.  ,  2016/19543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya 2006 yılı fındık ürününü sattığını ancak davalının bedelini vermediğini, başlatılan icra takibine de haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, vaki itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, aynı konuda daha önce icra takibi başlatıldığını, itiraz üzerine İcra Hukuk Mahkemesinde itirazın kaldırılması davası görüldüğünü ve söz konusu davanın kesin hüküm ile sonuçlandığını ileri sürerek, kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, İcra Hukuk Mahkemesi’nin kesin hükmünün varlığı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacı tarafından davalıya satılan fındığın bedelinin ödenip ödenmediğine ilişkindir. Mahkemece, davacının, davalı hakkında, aynı konuya ilişkin daha evvel icra takibi başlattığı, itiraz üzerine İcra Hukuk Mahkemesinin aynı konuyu ve aynı kantar fişini inceleyerek hüküm tesis ettiği ve hükmün kesinleştiği değerlendirilerek, kesin hükmün varlığı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, bilindiği üzere İcra Hukuk Mahkemesi dar yetkili bir mahkemedir. İcra Hukuk Mahkemesi kararı takip hukuku yönünden sonuç doğurur. İcra Hukuk Mahkemesinde verilen kararın açılan iş bu itirazın iptali davası bakımından kesin hüküm oluşturmayacağının kabulü gerekir. Hal böyle olunca, mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda delilleri toplanıp değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3910
Karar No: 2016/5755
Karar Tarihi: 13.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3910 E.  ,  2016/5755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkiline düğünde takılan her biri ortalama 20 gr olan 16 adet bilezik, yaklaşık 60 adet çeyrek altın ile bir adet takı setinden oluşan ziynetlerin bir kısmı ile davalı koca tarafından evlilik birliğinin devamı sırasında otomobil satın alındığını, bir kısmını da davalının işini geliştirebilmek için kullandığını iddia ederek şimdilik 42.000 TL maddi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesi ile; davacının evi terk ederken kendisine ait tüm altınları ve takıları kişisel eşyaları ile birlikte götürdüğünü, halen de kendisinde olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının ziynet eşyası alacağına ilişkin davasının kısmen kabulü ile, 16 adet 10 ar gr'dan 22 ayar bilezik, 26 adet çeyrek altın ve 1 adet takı setinin davalıdan alınarak davacıya aynen iadesine, aynen iade mümkün olmazsa bedel yönünden davanın kısmen kabulü ile 13.400 TL'nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunun incelenmesinde; düğünde davacıya takılan ziynetlerin 9 adet 22 ayar 83gr bilezik (7.470 TL), 26 adet çeyrek altın (3.770 TL) ve 1 adet 14 ayar 30 gr set takımı (2.160TL), olarak tespit edildiğini, toplam bedelin 13.400 TL olduğu belirtilmiştir. Mahkemece; 16 adet 10 ar gr'dan 22 ayar bilezik, 26 adet çeyrek altın ve 1 adet takı setinin aynen olmazsa bedeli olan 13.400TL'nin tahsiline karar verilmiştir. Mahkemece bilirkişi raporunda tespit edilen 9 adet bilezikten fazla olarak 16 adet bileziğin tahsiline karar verilmiş olmasına karşın, iadesine karar verilen ziynetlerin toplam bedelinin nasıl yine raporda belirtilen 13.400 TL olduğu, mahkemece 16 adet bilezik yönünden mi yoksa 9 adet bilezik yönünden mi tahsil kararı verildiği anlaşılamamaktadır.

Kaldı ki; davalı vekili davacının dava dilekçesinde talep ettiği ziynetlerin cinsine ve miktarına bir itirazda bulunmamıştır.

O halde mahkemece; davalının talep edilen ziynetlerin cinsine miktarına itirazının bulunmadığı gözetilerek bilezikler yönünden talep gibi 16 adetinin tahsiline karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/750
Karar No: 2013/2741
Karar Tarihi: 19.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/750 E.  ,  2013/2741 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Başkanlığı adına Av. ... ile 1-..... adına Av. ... 2-... aralarındaki dava hakkında .... verilen 05.04.2011 günlü ve 2009/157-2011/186 sayılı hükmün temyizen incelenmesi davalılardan....vekili tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Bazı maddeleri dışında 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesine göre “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine eklenen ikinci fıkrasına göre, “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Kanunun 35. maddesinin ikinci fıkrasına göre, “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık, adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak olup; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir.

Somut olaya ilişkin olarak, gıyabi hükmün davalılardan ...’ın adres kayıt sisteminde yazılı olup-olmadığı araştırılmaksızın, dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilip, sonrasında çıkarılan tebligatların bila döndüğü ve muhtarlık tarafından Kıbrısta ikamet ettiği beyan edilen “.... ” adresine, Kanunun 35. maddesine göre tebliği usulsüz olup;

./..

-2-

Mahkemece; davalılardan ..., yapılacak araştırma ile adres kayıt sisteminde yazılı adresine usulünce tebliğ edilerek; temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3.maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra; anılan davalının, adres kayıt sisteminde kayıtlı olmadığının anlaşılması durumunda, önceki adresine Kanunun 35. maddesine göre yapılan tebliğ geçerli olacağından, başkaca bir şey yapılmaksızın gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Esas No: 2014/15206
Karar No: 2014/34987
Karar Tarihi: 03.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/15206 E.  ,  2014/34987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/12289

MAHKEMESİ : Gölcük(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/200 (E) ve 2013/119 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Müşteki Salim hakkında Gölcük Devlet Hastanesine ait 17/02/2013 tarihli acil serviste düzenlenen raporda “kafada ağrı şikayetiyle kati raporun beyin cerrahi uzmanınca verileceğinin” bildirilmesi karşısında, yaralanmaya dair kati rapor aldırılmadan eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla isteme aykırı BOZULMASINA, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6589
Karar No: 2017/4554
Karar Tarihi: 09.10.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/6589 E.  ,  2017/4554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

2- Hakaret

3- Tehdit

Hükümler : 1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

2- Hakaret ve tehdit suçlarından mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik kanun yolu isteğinin incelenmesi:

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, sanığın bu karara yönelik kanun yolu talebi olup olmadığının değerlendirilmesi ve varsa itirazlarla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

2- Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Sanığın kolluk beyanında kendisine sinirsel şizofreni teşhisi konduğunu, dönem dönem ruh sağlığı hastanesinde yatarak tedavi gördüğünü belirtmesi karşısında; sanıktan hastalığı ile ilgili rapor ve tedavi belgeleri istenilerek, belge vermediği takdirde de ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine sevkedilerek sanığın, suç tarihinde işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı ya da bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı konusunda rapor alınarak 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesinden yararlanıp yararlanmayacağının araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA,

09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/13353
Karar No: 2025/2332
Karar Tarihi: 24.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/13353 E.  ,  2025/2332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/2221 Esas, 2024/2231 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Oltu Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.01.2016 Tarihli ve 2015/673 Esas, 2016/16 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 404 üncü maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemenin 16.09.2024 tarihli kararıyla kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 19.09.2024 tarihli dilekçesinde, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin ve yetki kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 02.10.2024 tarihli ek kararıyla, kısıtlının yerleşim yeri adresininin değiştirilmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Büyükçekmece 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.11.2024 Tarihli ve 2024/2221 Esas, 2024/2231 Karar Sayılı Kararı

Dosya içerisinde vasi tarafından mahkeme değişikliği hususunda bir talebin bulunmadığı, talep olmaksızın resen yetkisizlik kararı verilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 404 üncü maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamı olan Oltu Sulh Hukuk Mahkemesince vasinin talebi üzerine 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı bulunduğuna göre vesayet dosyasının takibi ile Büyükçekmece 4. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Büyükçekmece 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2014/21888
Karar No: 2015/6112
Karar Tarihi: 16.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/21888 E.  ,  2015/6112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... Köyü 104 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.... ve davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu... Köyü 104 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 06.05.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1070
Karar No: 2019/8587
Karar Tarihi: 11.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/1070 E.  ,  2019/8587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay tarihinde, gündüz vakti sanığın idaresindeki kamyonet ile meskun mahalde 2 yönlü yolda seyrettiği esnada, gidiş istikametine göre yolun solundan sağına doğru karşıdan karşıya geçmeye çalışan, kaza tespit tutanağına ekli krokide gösterildiği şekilde 7 metre genişliğindeki yolun yarısından fazla kısmını kateden yayaya aracının ön kısmı ile çarpması sonucu yayanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; sanığın aşamalarda, frene bastığını ancak mesafenin az olmasından dolayı duramadığını ve yolun dar olması sebebiyle kaçış manevrasını yapamadığını beyan etmesi ile heyetçe izlenen olaya ilişkin CD görüntüleri ile Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 30.03.2015 tarihli raporunda,sanığın tali kusurlu olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, Karayolları Trafik Kanununun 52. maddesinde, sürücülerin hızlarını, yol ve hava şartları ile aracının teknik özelliklerine ve trafik durumuna göre ayarlamaları gerektiğinin belirtildiği, sanık sürücünün olay sırasında yaya yoğunluğunun bulunduğu meskun mahalde seyrediyor olması nedeni ile tedbirli ve dikkatli seyretmesinin gerekmesi karşısında, somut olayda tali kusurlu olduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında beraat hükmü kurulması,

2-15/01/2008 doğumlu mağdur ...’a 5271 sayılı CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca yargılama aşamasında zorunlu vekil atanması gerektiği gözetilmeksizin hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.