erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/41
Karar No: 2021/317
Karar Tarihi: 19.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/41 E.  ,  2021/317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-a-e maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

17/04/2015 olan suç tarihi gerekçeli karar başlığına 08/05/2015 olarak yazılmış ise de; bu husus mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanığın idaresindeki araçla yerleşim yeri içi iki şeritli tek yönlü yolda sol şeritte seyir halinde iken, dört yönlü ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, tek yönlü trafik akışının olduğu sağdaki sokaktan ters yönden çıkış yaparak kavşakta sola dönüş yapmaya çalışan katılanın idaresindeki motosiklete çarpması neticesinde, katılanın vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, dosya kapsamından sanığın kavşağa kırmızı ışıkta giriş yapmak suretiyle katılanın yaralanmasına neden olduğuna ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla, sanığın beraatine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin sanığın kırmızı ışıkta geçiş yaptığı, katılanın sağdaki sokaktan çıkmadığı, sanıkla aynı istikamette giderken kavşakta sola dönüş yapmak istediğine ilişkin ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkemece yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından CMK'nın 223/2-e.maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, ayrıca uygulama yeri bulunmayan CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca da beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1.nolu bendinin 2.fıkrasındaki "CMK'nın 223/2-a-e. maddesi" ibaresi çıkarılarak yerine ''CMK'nın 223/2-e. maddesi'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9693
Karar No: 2015/11998
Karar Tarihi: 07.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/9693 E.  ,  2015/11998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday (yan ürün saman) ve taze fasulyenin 2012 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (tüm gider kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde yer alan ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle 2012 yılı rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11958
Karar No: 2014/14036
Karar Tarihi: 28.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/11958 E.  ,  2014/14036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şemdinli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2014/25-2014/147

Davacı N.. Ö.. vekili Avukat Z.D. K. tarafından, davalılar M.. H.. vd aleyhine 19/03/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız el koyma nedenine dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, hüküm, davacı ile davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisine ait büyükbaş hayvanlara kaçakçılık iddiası ile kolluk güçlerince el konulduğunu ve yapılan ceza yargılaması sonucunda üzerine atılı suçtan beraatine ve yedieminde bulunan hayvanların kendisine iadesine karar verildiğini, buna rağmen iadenin gerçekleşmediğini ileri sürerek, bu süreçte mahrum kalınan kazancın davalılardan tazminini talep etmiştir.

Davalılar zamanaşımı definde bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu olayda; davacıya ait 12 adet büyükbaş hayvana kaçak oldukları iddiası ile 26/04/2000 tarihinde kolluk güçlerince el konulmuş ve yediemin olarak dava dışı N.. Ö..’e teslim edilmiştir. Hakkari Ağır Ceza Mahkemesi 2001/88 Esas, 2001/163 Karar sayılı dosyasında sanık davacının delil yetersizliğinden beraatine ve yedieminde bulunan küçükbaş hayvanların sanığa iadesine karar verilmiş ve karar temyiz kanun yoluna başvurulmaksızın 14/02/2002 tarihinde kesinleşmiştir. Mahkemece öncelikle yapılması gereken; el konulan hayvanların sahibine fiilen teslim edilip edilmediği, teslim konusunda davacının müracaatının bulunup bulunmadığı hususlarının yedieminin beyanları da alınarak usulünce araştırılmasıdır. Söz konusu büyükbaş hayvanlar davacıya teslim edilmemiş ise hayvanların el koyma tarihindeki değerleri belirlenerek davacının zararı hesaplanmalıdır. Bu hesaplama yapılırken de hayvanların türü ve cinsi doğru hesaplanmalıdır. Eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 28/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9529
Karar No: 2012/11135
Karar Tarihi: 12.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9529 E.  ,  2012/11135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.10.2011 gün ve 2009/299 Esas, 2011/281 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun mağdurenin olay tarihinden önceki dosyaya yansıyan durumlarını da irdeleyip değerlendirdikten sonra olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna karar vermiş bulunmasına göre tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki samimi ve istikrarlı beyanlarında sanıkla değişik tarihlerde baraka bir binaya giderek birden fazla cinsel ilişkiye girdiklerini anlatmış bulunması ve tüm dosya içeriği karşısında, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli cinsel istismar suçlarını değişik zamanlarda aynı suçu işleme kararı ile birden fazla kez işlemiş olduğu gözetilmeden sanığın eylemin bir kez olduğuna ilişkin savunmasına dayanılarak TCK.nın 43/1. maddesi gereğince her iki suçtan verilen cezalarının artırılmaması suretiyle cezalarının eksik tayini,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9008
Karar No: 2012/10534
Karar Tarihi: 19.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/9008 E.  ,  2012/10534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalılar aleyhine 18.02.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit irtifakı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747.maddesine dayalı geçit irtifakı kurulması istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının maliki olduğu 312 sayılı parsel lehine bilirkişi rapor ve krokisinde gösterildiği üzere 297 ve 922 sayılı parseller aleyhine geçit tesis edilmiştir.

Hükmü, 297 sayılı parsel maliki davalı ... temyiz etmiştir.

İncelenen pafta örneğine göre, davacının 312 sayılı parselinin geçit ihtiyacında olduğu açıktır. Geçit davalarında amaç, geçit ihtiyacında olan taşınmazın genel yolla bağlantısının sağlanmasıdır. Kurulan geçitle davacı parseli paftada gösterilen DSİ’ye ait kanal ve yoldan geçilerek kuzeydeki Tütünlük Yoluna bağlanmıştır. Mahkemece DSİ’ye geçit için kanala köprü kurma imkanı bulunup bulunmadığı sorulmuş DSİ ise köprünün projelendirilmesi ve bu projenin kurumlarınca onaylanması halinde köprünün yapılabileceği belirtilmiştir. Bu durum karşısında mahkemece uzman bilirkişi vasıtasıyla köprü projesinin yaptırılması ve bundan sonra projenin onay için DSİ'ye gönderilmesi gereklidir.

Ayrıca, davacı tarafından her iki güzergah için de gerektiği takdirde kendi imkanları ile köprü yapmayı kabul ettiği de gözetilerek bilirkişi rapor ve krokisinde yeşil renkle gösterilen ve daha kısa ve ekonomik olduğu anlaşılan seçeneğin neden tercih edilmediği karar gerekçesinde açıklanmamıştır. 6100 sayılı HMK'nın 282. maddesi gereğince hakim, bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendireceğinden geçit seçeneklerinden birisinin tercih edilmesinin nedeni karar gerekçesinde somut olarak ortaya konulmalıdır. Bu sebeple belirtilen eksiklikler giderilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2703
Karar No: 2013/13471
Karar Tarihi: 26.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/2703 E.  ,  2013/13471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mirasçılık belgesi istemi

... ile Hasımsız aralarındaki mirasçılık belgesi davasının reddine dair Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 14.02.2013 gün ve 745/110 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, babası ... 'ün mirasçıları ve miras hisselerini gösterir mirasçılık belgesi verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece miras bırakan ile davacı arasında mirasçılık ilişkisi kurulamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle süresinde temyiz etmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; özellikle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 598. maddesi hükmünde başvurusu üzerine yasal mirasçı oldukları belirlenenlere, Sulh Mahkemesi'nce mirasçılık sıfatlarını gösteren bir belge verileceği, mirasçılık belgesinin geçersizliğinin her zaman ileri sürülebileceği açıklanmıştır. Yine 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 575. maddesi hükmüne göre miras ölümle açıldığı gibi aynı Kanun'un 30.maddesi hükmüne göre de doğum ve ölüm, nüfus sicilindeki kayıtlarla ispat olunabileceği, nüfus kütüklerinde kayıt bulunmaması veya bulunan kaydın doğru olmadığının anlaşılması halinde, gerçek durumun her türlü delille kanıtlanması mümkün olduğu düzenlenmiştir. Hukukumuzda çekişmeli yargıya tabi davalarda taraflarca hazırlama ilkesi geçerli olup, hakim tarafların talepleri ile bağlıdır. Hakim, talepte bulunan tarafların iddia ettiği olaylar ve ileri sürdüğü deliller ile yetinerek karar vermek zorundadır. Çekişmesiz yargıya tabi davalarda ise re’sen araştırma prensibi egemendir. Hasımsız açılan ve çekişmesiz yargıya tabi olan davalarda verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmediği gibi bu kararlar açılacak bir iptal davası sonucunda değiştirilebilir veya ortadan kaldırılabilir.

Hal öyle olunca, toplanan deliller, dinlenen tanık anlatımları ve kolluk tutanaklarına göre miras bırakan 07.01.1911 doğumlu ... Altunsöz'ün davacının babası olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken Mahkemece yukarıdaki hukuki olgular gözardı edilerek davanın reddine karar .//..

verilmesi doğru olmamıştır. Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde davacıya iadesine, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1661
Karar No: 2011/4470
Karar Tarihi: 30.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/1661 E.  ,  2011/4470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün BOZULMASINA ilişkin olarak daireden verilen 7.12.2010 gün ve 2010/6197-2010/7037 E.K. sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle, yerinde olmayan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesi hükmüne uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 185,00 TL para cezasının karar düzeltme isteğinde bulunan davacı ...’ten alınmasına, red harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 30.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/7862
Karar No: 2012/5544
Karar Tarihi: 21.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/7862 E.  ,  2012/5544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yakınanın usulüne uygun şekilde kapı ve camlarını kilitleyerek sokağa park ettiği aracının camını sert bir cisimle zorlayarak içinden hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237.Sayılı TCK'nın 151/1.maddesi uyarınca dava zaman aşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Ceza Genel Kurulunun 08/04/2009 gün ve 2008/57-74 sayılı kararı ışığında tebliğnamedeki (2) nolu bozma istenen düşünceye iştirak edilmemiş; Kilitlenmek suretiyle koruma altına alınarak sokak üzerinde park halinde bırakılan aracın, “adet veya tahsis ya da kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya” niteliği bulunmadığından, 5237 sayılı TCK’nn 142/1-b bendi yerine 142-1-e bendinden uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine 53. maddeyle ilgili olarak “Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9786
Karar No: 2011/586
Karar Tarihi: 10.02.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/9786 E.  ,  2011/586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ve nitelikli yağma suçlarından sanık ...’un yapılan yargılanması sonunda; mağdurun beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı ve atılı diğer suçtan mahkümiyetine dair, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.04.2010 gün ve 2008/68 Esas, 2010/31 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık ve müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle nitelikli yağma suçundan kurulan usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Mağdurun beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında belirtildiği üzere sanığın zincirleme biçimde kasten işlediği cinsel saldırı suçunun neticesi sonucu gerçekleşen ve sorumluluğu için en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması gereken TCK.nun 102. maddesinin 5. fıkrasındaki suçun ağırlaşmış halinin teselsül edemeyeceği, zincirleme biçiminde gerçekleşen eylemlerin 102/5. maddeden öncekilerin olması nedeniyle 102/1 ve 3-d. madde ve fıkralarında belirlenen ceza üzerinden 43/1. madde uygulanarak bulunacak miktarın 102/5. madde ile tayin edilecek ceza süresine eklenmesi suretiyle hüküm kurulması yerine yazılı şekilde uygulama yapılarak sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK.nun 102/1 ve 102/3-d. maddeleriyle tayin edilen 6 yıl hapis cezası, mahkemenin takdirine uygun olarak 43. madde uyarınca 1/4 oranında artırılarak elde edilen artırım tutarı 1 yıl 6 ay hapsin, 102/5. maddeyle verilen 10 yıla eklenmesinden sonra bulunan 11 yıl 6 ay hapis cezasının 62. madde uyarınca 1/6 oranında indirilerek sonuç cezanın 9 yıl 7 ay hapis olarak belirlenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9674
Karar No: 2015/21277
Karar Tarihi: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9674 E.  ,  2015/21277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2014

NUMARASI : 2014/574-2014/875

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1- Değerlendirmede esas alınan karışık meyve bahçesinde o yörede hangi meyve ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir meyve ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan, sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17214
Karar No: 2018/16491
Karar Tarihi: 04.12.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/17214 E.  ,  2018/16491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, hakaret

HÜKÜM : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, müştekinin CMK’nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu ve 7201 sayılı Tebligat Kanununun 14. maddesindeki “Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak müştekiye yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olması nedeniyle temyizin süresinde olduğu belirlenerek, temyiz isteminin reddine dair 12/05/2016 tarihli ek karar kaldırılarak, dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında basit yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, müşteki ...’ın, tebliğnameye uygun olarak, temyiz istemi hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE,

2-Müştekinin sanıklar hakkında verilen beraat kararlarına da temyiz ettiği anlaşılmakla bu hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan doğrudan zarar gören müştekiye, davaya katılma ve mağdur ile şikayetçiler için öngörülen haklardan yararlanma ve delil sunma imkanı sağlanmadan, yokluğunda karar verilerek CMK'nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, müşteki ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.