erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/5454
Karar No: 2010/5227
Karar Tarihi: 11.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/5454 E.  ,  2010/5227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.03.2008 tarih ve 2008/56 - 2008/56 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2000 m2 arsa karşılığı davalı kooperatifin ortağı olduğunu, imar uygulaması sonucu arsasının 1300 m2’ye düştüğünü, yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile her 250 m2 arsa hissesi olana 78 m2’lik daire verme taahhüdünde bulunulduğu halde müvekkiline toplam 460 m2’lik daire verildiğini, oysa müvekkiline 164 m2’lik daire daha tahsis edilmesi gerektiğini, bu konuda kooperatife yapılan başvuruların sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, müvekkilinin ortak olduğunun tespiti ile toplam 164 m2 daire alma hakkının tespiti ve henüz verilmeyen 164 m2’lik dairenin yada rayiç bedeli olan 20.000.000.000.-liranın reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya 325 m2 arsa verilmesini kabul etti.

Mahkemenin, davalı kooperatif adına kayıtlı parsellerden davacıya 325 m2 arsa verilmesine ilişkin kararı, Dairemizce “infazı mümkün olmayacak şekilde hangi ada ve parselden davacıya 325 m2 arsa verildiğinin açıkça belirtilmediği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulup, tarafların kabulü doğrultusunda davalı adına kayıtlı 380 ada 4 parseldeki arsa 74.683 pay kabul edilerek 32.500 payının davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/2609
Karar No: 2012/4447
Karar Tarihi: 12.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/2609 E.  ,  2012/4447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kasıtları da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimleri kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda,yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde 150/2. maddesi ile cezalardan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK.nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK.nun 53/1. maddesinin uygulanmasına” bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘TCK.nun 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19849
Karar No: 2014/24466
Karar Tarihi: 18.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19849 E.  ,  2014/24466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2014

NUMARASI : 2012/72-2014/141

Hüküm süresi içinde davalı Ö.. İ..P.. Temizlik Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/10512
Karar No: 2011/10003
Karar Tarihi: 28.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/10512 E.  ,  2011/10003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi istemine ilişkin olarak yapılan yargılamada Kadıköy 2.Sulh Hukuk ve Karşıyaka 3.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda, vasi ..., kısıtlının Karşıyaka'da bulunan huzurevi ve yaşlı bakımevine yerleştiğini bildirerek ikamet değişikliğine izin kararı verilmesini istemiş, vesayet makamı olan Kadıköy 2.Sulh Hukuk Mahkemeside kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine karar vermiş, vesayet makamınca ikametgahın değiştirilmesine izin verilmesi üzerine dosya TMK’nun 412/2. maddesi uyarınca yeni ikametgah yeri olan Karşıyaka 3.Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, Karşıyaka 3.Sulh Hukuk Mahkemesi de, kısıtlının son ikametgahı mahkemesi olarak Kadıköy 2.Sulh Hukuk Mahkemesine yetkisizlik kararı vermiştir. TMK’nun 412. maddesinde, “yerleşim yerinin vesayet makamının izni ile değişmesi halinde yetkinin yeni vesayet makamlarına geçeceği” belirtilmiştir. Bu durumda, ikametgahının değiştirilmesine izin verilen kısıtlının yeni yerleşim yeri Karşıyaka olduğundan, uyuşmazlığın Karşıyaka 3.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 21. ve 22. (1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince Karşıyaka 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4478
Karar No: 2014/3500
Karar Tarihi: 11.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/4478 E.  ,  2014/3500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2013

NUMARASI : 2013/43-2013/238

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, ortaklığın giderilmesi talebine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7357
Karar No: 2019/12388
Karar Tarihi: 17.09.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/7357 E.  ,  2019/12388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Taraf beyanları ve dosya içeriğiyle uyumlu mahkeme kabulüne göre, sanığın hakaret eylemlerini, aynı olay ve zaman dilimi içerisinde ve aynı suç işleme kararı kapsamında, mağdurları hedef alarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 125/3-a maddesi uyarınca tek mahkumiyet hükmü kurulup, aynı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca cezasının artırılması gerektiği gözetilmeden, üç ayrı hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6458
Karar No: 2011/1527
Karar Tarihi: 15.03.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/6458 E.  ,  2011/1527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden ve bilahare yapılan "Protokoldür" başlıklı belgeden kaynaklanan tapu iptâli ve tescili istemine ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 15.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6433
Karar No: 2013/22502
Karar Tarihi: 10.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/6433 E.  ,  2013/22502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Söke 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.01.2013 tarih ve 2011/471-2013/51 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'nun davalı şirketin kurucu ortağı olduğunu, davalının ana sözleşmeye göre sermaye koyma borcunun ¼'ü olan 50.000,00 TL'yi şirketin ticaret siciline tescili tarihine kadar yerine getirmek zorunda olmasına rağmen, bu borcunu yerine getirmediğini, bu nedenle şirketin planlanan şekilde faaliyetini yürütemediğini, davalı ... ile aralarında ciddi anlaşmazlıklar nedeniyle şirketin faaliyetinin tamamen durduğunu, aralarında güven ilişkisinin ortadan kalktığını, bu durumda şirketin kuruluş gayesinin gerçekleşmesine imkan kalmadığını ileri süreke, şirketin feshine ve tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... vekili, şirketin feshinde hukuki yarar bulunmadığını, davacının bu davayı açmakta haklı sebebi olmadığını, şirketin kurulduğu tarihten bu yana davacının haksız ve kötü niyetli davrandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şirket ana sözleşmesinde ortakların müşterek imzaları ile yapabilecekleri işlemler ve münferit imza ile yapabilecekleri işlemlerin tek tek düzenlenmiş iken, davacının 06.10.2011 tarihinde vekili aracılığıyla şirketin konusunu teşkil eden iş yeri açma ve çalışma ruhsatını dava dışı üçüncü kişiye devir ettiği, davacının noterlik kanalı ile davalıya sermaye koyma borcunu yerine getirmesi için yapmış olduğu ihtarların 30.09.2011 ve 18.10.2011 tarihli olduğu, şirket konusunu üçüncü kişiye devir eden davacının davalı ortaktan sermaye koyma borcunu yerine getirmesini istemesinin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, şirketin durumunun kötüleşmesine sebep olan kişinin davacı olduğu, kusurlu olan ortağın haklı nedenlere dayanarak şirket feshini isteyemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3831
Karar No: 2015/24608
Karar Tarihi: 30.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/3831 E.  ,  2015/24608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Sanığın, samimi arkadaşlık ilişkileri içerisinde bulunduğu katılan Fatmanur’dan kullanmak için aldığı cep telefonunu iade etmediği ve daha sonra yolda karşılaştıklarında katılana alenen hakaret ettiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılan anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, hakkında verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5452
Karar No: 2012/3123
Karar Tarihi: 04.05.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/5452 E.  ,  2012/3123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca verilmesi kararlaştırılan 4 numaralı bağımsız bölümün davalı adına olan tapu kaydının iptâli ile davacı adına tescili, olmadığı takdirde rayiç değerinin tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmış, daha sonra tescil talebinden vazgeçilerek rayiç değerin ödenmesi istenmiştir. Davalı inşaatın eksik ve kusurlu yapıldığını, kendilerince bir kısım eksikliklerin tamamlandığını, bunların bedelinin de ödenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan harici sözleşme ile davacı 2 zemin, 2 dubleks daire davalıya verilmek üzere sözleşmede belirtilen koşullarda inşaat yapımını yükümlenmiştir. Her ne kadar, sözleşme BK’nın 213., TK’nın 60., TMK’nın 706. maddelerince arsa payı devrini içerdiği halde resen düzenleme biçiminde yapılmadığından geçersiz ise de inşaatın tamamlanmış olması ve davacı yükleniciye tapuda pay devrinin gerçekleştirilmiş olması nedeniyle bu aşamada geçersizliğinin ileri sürülmesi iyiniyet kuralları ile bağdaşmaz (TMK m.2) BK’nın 355 ve devamı maddelerinde yer alan eser sözleşmelerinin bir çeşidi bulunan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, yüklenicinin bedel olarak kararlaştırılan arsa payının tamamını isteyebilmesi için inşaatı sözleşmeye, fen ve teknik kurallarına uygun tamamlayarak arsa sahibine teslimi zorunludur. Davalı arsa sahibince sözleşmeye aykırı imalât ve eksik işler bulunulduğu savunulduğuna göre uzman bilirkişi ile mahallinde inceleme yapılarak sözleşme koşullarında eksik ve kusurların incelettirilmesi, varsa bunların değeri tespit edilerek davacı alacağından mahsup edilerek hükme varılması gerekirken bu husus gözetilmeden eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 04.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/706
Karar No: 2015/789
Karar Tarihi: 17.02.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/706 E.  ,  2015/789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.