Esas No: 2011/253
Karar No: 2011/2334
Karar Tarihi: 18.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/253 E.  ,  2011/2334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 06/09/2010 -2010/1096 Değişik İş

SUÇ : Şantaj

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/322127

YARGITAY İLAMI

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Adam öldürmeye teşebbüs suçundan hükümlü İ.. A..’ın, Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/08/2005 tarihli ve 2005/231-266 sayılı kararı ile 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasını müteakip, hükümlünün 10/12/2006 tarihinden geçerli olmak üzere koşullu salıverilmesine dair aynı Mahkemenin 07/12/2006 tarihli ve 2006/671 değişik iş sayılı kararından sonra, hükümlünün deneme süresi içerisinde 09/12/2009 tarihinde işlemiş olduğu hırsızlık suçundan dolayı Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/02/2010 tarihli ve 2009/558 esas, 2010/30 sayılı kararı ile 3.000 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılması sebebiyle, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 107/12 maddesi gereğince şartla tahliye kararının geri alınarak ikinci suçun işlendiği 09/12/2009 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 23/10/2011 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına dair, Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/08/2010 tarihli ve 2010/791 değişik iş sayılı kararına hükümlü tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/09/2010 tarihli ve 2010/1096 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 107. maddesinin 12. fıkrasındaki “Koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hakimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde koşullu salıverilme kararı geri alınır.” hükmü uyarınca koşullu salıvermenin geri alınabilmesi için hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçun işlenmesi gerektiği, hükümlünün deneme süresi içerisinde işlediği hırsızlık suçundan dolayı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, dolayısıyla koşullu salıvermenin geri alınamayacağı cihetle, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden söz edilerek Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 03/12/2010 gün ve B.03.0.CİG.0.00.00.04-105-22-8005-2010/13711/71866 sayılı yazılı istemlerine müsteniden anılan kararın 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/12/2010 tarih 322127 sayılı tebliğnamesine bağlı dosyası Dairemize gönderilmekle okundu; gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I)Olay :

Adam öldürmeye teşebbüs suçundan hükümlü İ.. A..’ın Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/08/2005 gün 2005/231-266 sayılı kararıyla aldığı 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının infazı sırasında 10/12/2006 tarihinde aynı mahkemenin koşullu salıverme kararıyla tahliye edildiği, koşullu salıverildikten sonra işlediği hırsızlık suçundan dolayı 09/12/2009 tarihinde Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesince TCK 142/1-a,35/2,62,50/1-a maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı, ayrıca önceki mahkumiyeti sebebiyle koşullu salıverilme ile bihakkın tahliye tarihi arasında geçen sürede kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle bu sürenin geri alınması yönünde karar kesinleştiğinde ilgili mahkemeye yazı yazılmasına karar verildiği, bu karar üzerine Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 09/12/2009 ile 23/10/2011 tarihleri arasındaki sürenin 5275 sayılı Yasanın 107/12, 13/a maddeleri gereğince bir daha koşullu salıverilmeden yararlandırılmamak suretiyle aynen çektirilmesine ilişkin 19/08/2010 gün 2010/791 d.iş sayılı karara yönelik, Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/09/2010 tarih ve 2010/1096 sayılı itirazın reddine dair kararın bozulması istemiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yasa yararına bozma isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

II)Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı:

Hükümlü İ.. A..’ın adam öldürmeye teşebbüs suçundan koşullu salıverildikten sonra, denetim süresi içerisinde işlediği hırsızlık suçundan adli para cezasına mahkum edilmesi nedeniyle koşullu salıverilmenin geri alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

III) Hukuksal değerlendirme;

Hükümlü İ.. A..’ın adam öldürmeye teşebbüs suçundan 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükümlendirildiği, bu suçundan Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/12/2006 gün 2006/671 d.iş kararıyla 10/12/2006 tarihinden geçerli olmak üzere koşullu salıverildiği, hükümlünün 23/10/2011 olan bihakkın tahliye tarihi dolmadan 09/12/2009 tarihinde işlediği hırsızlık suçundan Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla TCK 50/1-a,52 maddeleri gereğince 3000 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı, 5275 sayılı Yasanın 107/12,13/a maddelerinde koşullu salıverilmenin geri alınabilmesi için hapis cezası gerektiren kasıtlı bir suçtan hüküm giymesi veya infaz hakiminin yüklediği yükümlülüklerin bu süre içinde yerine getirilmemesi gerektiği, olayımızda hırsızlık suçundan kasıtlı suç işlediği anlaşılmış olan hükümlünün cezasının para cezasına çevrildiği ve TCK 50/5 maddesi gereğince uygulamada asıl mahkumiyetin bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası olduğu, adli para cezasının ise koşullu salıverilmenin geri alınmasını gerektirmediği, 5275 sayılı Yasanın 15. maddesinin a bendinde “hükümlü geri kalan süre içinde işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkum edilirse, hükmü veren ilk derece mahkemesi tarafından koşullu salıverme kararının geri alınabileceğine” ilişkin düzenleme de dikkate alındığında Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/09/2010 tarihli ve 2010/1096 d.iş sayılı kararında isabet görülmediği anlaşıldığından, anılan kararın kanun yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

IV) Sonuç ve Karar:

Bu nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, Edirne 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 06/09/2010 tarih, 2010/1096 D.İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA),diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 18/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.