erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/134
Karar No: 2013/10832
Karar Tarihi: 15.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/134 E.  ,  2013/10832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 116/1 maddesi yerine yazılı şekilde belirtilmesi yerinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1.maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi yasa koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi belirtmekte, bu durum malın değerinin azlığının Ceza Genel Kurulu'nun içtihadında belirtildiği şekilde çoğun içinde azın alınması haline indirgenemeyeceğini göstermektedir. Anılan yasanın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Ceza vermekten vazgeçme kararı verilecekse malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise, 15 TL para çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15.04.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/9154
Karar No: 2011/11555
Karar Tarihi: 05.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9154 E.  ,  2011/11555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro sırasında 1580 sayılı yasanın 159 ve 160. maddeleri uyarınca davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen 283 ada 67 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü,davacı temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Kanununa eklenen geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin

hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K. 2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin "harmanyeri" iddiasıyla açtığı iptal ve sınırlandırma davaları on yıllık hak düşürücü sürenin dışında kalmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/42159
Karar No: 2017/13504
Karar Tarihi: 22.11.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/42159 E.  ,  2017/13504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, tekerrüre esas alınan Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/109-717 esas-karar sayılı ilamında 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezası öngörülmüş olması ve temyiz konusu hükmün TCK 58 in uygulanmasına ilişkin maddesinde de açıkça sözkonusu ilam ile daha önceden kesinleşen hapis cezasına atıf yapılmış olması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine itibar edilmeyerek yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın annesinin katılanın çalıştığı acil serviste tedavi gördüğü, hastanın çıkışının yapıldığı sırada serum iğnesinin çıkarılmasını takiben sanığın annesinin kolundan kan geldiği, sanığın katılan hemşireye annesinin kolundan kan geldiğini söylediği, katılan hemşirenin de pamuk ile bastırmasını söylediği, sanığın katılan hemşirenin, annesi ile ilgilenmediğini düşünerek sinirlendiği, katılana sinkaflı sözlerle hakaret ederek pamuğu üzerine fırlattığı kabul edilmesine rağmen, TCK’nın 129. maddesi gereğince haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme kısmen uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/11/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/21979
Karar No: 2015/14414
Karar Tarihi: 02.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21979 E.  ,  2015/14414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/300274

Mahkemesi : Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 18/06/2014

Numarası : 2013/907-2014/420

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yönetimindeki tırla kavşaktan sola dönüş yapmak için manevra yaptığı sırada mağdur Mehmet'in kullandığı otomobilin arkadan 120-130 km hızla gelerek tırın arkasından çarptığına, oysa kavşakta hız limitinin 50 km olduğuna, kendisinin kusurunun bulunmadığına, mobese kameraları bulunduğuna, seyredildiğinde durumun anlaşılacağına, ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;

TCK'nın 52. maddesi 4. fıkrası son cümlesi uyarınca “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ihtarı ile yetinilmesi yerine “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK' un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının “g” bendindeki “tahsiline” ve “çevrilmesine” ifadeleri yerine “tahsil edileceğinin” ve “çevrileceğinin sanığa bildirilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6229
Karar No: 2022/1782
Karar Tarihi: 16.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/6229 E.  ,  2022/1782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-O yer Cumhuriyet Savcısının sanık hakkındaki mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazının, sanığın hakkındaki nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz itirazının incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihindeki kayda göre sanığın sabıkasız olduğu, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun niteliği gereği giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zararın bulunmadığı, sanığın tekrar suç işlemeyeceği yönünde kanaate ulaşılarak cezasının ertelendiği ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesini kabul ettiği, hal böyle olunca; erteleme müessesesinden daha lehe olduğundan kuşku bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının da aynı zamanda oluştuğu gözetilmeden, “Katılanın zararı tazmin edilmemesi nazara alınarak CMK 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,” şeklindeki yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/14752
Karar No: 2014/35207
Karar Tarihi: 10.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/14752 E.  ,  2014/35207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulandığının anlaşılması karşısında, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun tespitle cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'in temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

1-Dosya içeriğine ve katılan ...'in beyanlarına göre sanığın, eşi olan katılan ve mağdurun birlikte yaşadığı eve mağdur evde yokken gelerek katılana kapıyı açmasını söyleyerek kapıyı tekmelediği, katılanın kapıyı açmaması üzerine kapının yanında bulunan sayacı balta ile yerinden çıkararak alıp götürme şeklinde gelişen olayda, hırsızlık suçunun kast unsuru itibariyle gerçekleşmediği gözetilerek sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Mala zarar verme suçunun, evi kiralayan mağdur ...'a yönelik olarak işlendiği, atılı suçun hırsızlık suçuyla birlikte işlenmediği ve soruşturulması ile kovuşturulmasının şikayete tabi olduğu gözetilerek, mağdur ...'ın yargılama aşamasındaki 12/06/2012 tarihli celsedeki beyanında sanık hakkındaki vaki şikayetinden vazgeçmesi karşısında, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 10/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21257
Karar No: 2014/19223
Karar Tarihi: 22.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/21257 E.  ,  2014/19223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 3. İş Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davalının üçüncü kişiye olan borcu nedeniyle davacı tarafından ... tehdidi altında ödenen paranın davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

4857 Sayılı İş Kanununun 1/II maddesinde “Bu Kanun, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, bu işyerlerinin işverenleri ile işveren vekillerine ve işçilerine faaliyet konularına bakılmaksızın uygulanır.” hükmüne yer verilmiştir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. 5510 sayılı Kanunun 101. maddesi bu kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların İş Mahkemelerinde görüleceğini hükme bağlamıştır. Buna göre bir davanın İş Mahkemesinde görülebilmesi için taraflar arasında işçi ve işveren ilişkisinin bulunması ve uyuşmazlığın bu ilişkiden kaynaklanması gerekmektedir.

Somut olayda, davacının davalının işvereni olduğu, davalının üçüncü kişiye olan borcu nedeniyle aleyhine başlatılan ... takibinde davacıya haciz ihbarnameleri gönderildiği, bunlara süresinde itiraz edemeyen davacının dava dışı üçüncü kişiye ... tehdidi altında 35.539 TL ödemek zorunda kaldığını, halbuki davalının kendisinden bir alacağı bulunmadığını ileri sürerek ödediği paranın davalıdan tahsilini talep ettiği anlaşılmaktadır. Tarafların işçi ve işveren olduğu, eldeki davada davalı işçinin davacı işvereninden ücret ve sair işçilik alacağı bulunup bulunmadığının incelenmesinin gerektiği, bu hususun ise İş Mahkemelerinin görevine girdiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nin 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 3. İş Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14041
Karar No: 2016/10962
Karar Tarihi: 28.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/14041 E.  ,  2016/10962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Davacı vekili; davalı ...Plastik..A.Ş.'nin maliki olduğu ve diğer davalı ...'in sevk ve idaresindeki minibüsün seyir halinde iken davacıya çarparak ağır şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiğini, kaza tespit tutanağındaki kusur belirlemesini kabul etmediklerini, bu kazadan dolayı üç kez beyin ameliyatı olmak zorunda kaldığını ve sürekli bakıma muhtaç hale geldiğini belirterek 30.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili; davalı ...'in diğer davalı ve araç maliki olan şirketin çalışanı olduğunu, dava konusu kazada araç sürücüsü ...'ın hiçbir kusurunun bulunmadığını ve tek kusurlunun davacı olduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 10.000 TL manevi tazminatın 24/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 683,10 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 28.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/10616
Karar No: 2006/13246
Karar Tarihi: 19.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/10616 E.  ,  2006/13246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra dairesinin yetkisine ve borca itirazda bulunan borçlu vekili itiraz dilekçesinin bir numaralı bendinde; takip konusu çekin Kumluca'da keşide edildiğini, keşideci şirketin merkezinin aynı yer olduğunu, bu nedenle Antalya İcra Dairesinin yetkisiz olduğunu öne sürmüştür. İlgili vekilin dilekçesindeki bu beyanı açıkça, yetkili icra dairesinin Kumluca İcra Dairesi olduğunu göstermektedir. Çeke dayalı takiplerin borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde ve muhatap bankanın bulunduğu yer ödeme yeri sayıldığından buradaki icra dairesinde, ayrıca çekin keşide edildiği yerdeki icra dairelerinde başlatılması mümkündür. Alacaklı, bu yerlerden hiçbirisi olmayan Antalya İcra Dairesinde söz konusu takibini başlatmış bulunmaktadır. Bu nedenlerle, borçlunun icra dairesinin yetkisine ilişkin itirazının kabul edilerek Antalya İcra Dairesinin yetkisizliğine, süresinde başvurulması halinde takip dosyasının yetkili Kumluca İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yetkili icra dairesi gösterilmediğinden bahisle yetki itirazının reddine yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9775
Karar No: 2017/11257
Karar Tarihi: 24.10.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/9775 E.  ,  2017/11257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-05.09.2007 tarihli yakalama tutanağı içeriğine göre, ihbar üzerine olay yerine giden kolluk kuvvetlerini gören sanık ... ile temyize gelmeyen diğer sanık ...'nın kaçmaya başladıkları, sanıkların bulundukları yerde yapılan kontrolde belediye tır garajına girişte yapılmakta olan trafik sinyalizasyon inşaatına ait 40-50 metre uzunluğundaki kablonun bulunduğu, ardından her iki sanığın halen belediye tır garajı içerisinde olduğunun görüldüğü ve sanıklardan ...'nin kovalamaca sonucu yakalandığı, suça konu kabloların sanıkların hakimiyet alanlarına geçirilmeden olay yerinde bu şekilde bulunduğunun anlaşılması karşısında, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 325. maddesi uyarınca bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık ...'ya da SİRAYETİNE, 24.10.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.