erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/18750
Karar No: 2012/1214
Karar Tarihi: 26.01.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/18750 E.  ,  2012/1214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/257310

MAHKEMESİ : Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2009

NUMARASI : 2007/549 (E) ve 2009/209 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

17/05/2005 günlü sayacın abonesiz elektrik kullanıldığına dair kaçak tespit tutanağı kapsamı ve sanık savunmasında 1995 yılından bu yana söz konusu evi kullandığını, evin aboneliğinin o tarihten beri var olduğunu, ilk aboneliğin binanın müteahhidi adına olduğunu, 5 yıldan beride kendisinin adına bulunduğunu, buna dair ödemelerinin olduğunu, ancak faturaları bulamadığını belirtmesi karşısında; kaçak kullanım şeklinin saptanması için sanıktan müteahhidin adı sorulup, onun adına abone ve ödeme olup olmadığı araştırılıp, sanığın 1995 ten beri abonesiz elektrik kullanıp kullanmadığı ve bu sürede ödeme yapıp yapmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun ve suç kastının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/25016
Karar No: 2014/25738
Karar Tarihi: 05.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/25016 E.  ,  2014/25738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2014

NUMARASI : 2014/214-2014/629

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattır ve anılan Kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3085
Karar No: 2015/25405
Karar Tarihi: 14.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/3085 E.  ,  2015/25405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Düşme

Katılan vekilinin 13.09.2013 havale tarihli temyiz dilekçesinde ismini yazdığı sanık ... hakkındaki kamu davalarının, Dairemizin 05.06.2013 gün ve 2012/22175 esas, 2013/9409 sayılı ilamı ile zamanaşımı nedeniyle onama ve düşme kararları verilerek kesinleştiği, sanık ... yönünden ise bozularak mahalline gönderilen dosyada anılan sanık hakkında hüküm kurulduğu cihetle; katılan vekilinin temyizinin sanık ...'e hasren incelenip gereği görüşüldü:

Sanık ...'ün UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden önce 19.01.2009 tarihinde vefat ettiği ve kamu davasının düşürülmesi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/8008
Karar No: 2011/11863
Karar Tarihi: 31.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/8008 E.  ,  2011/11863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık, kiracı tarafından açılan kiracılığın tesbiti ve muarazanın giderilmesine ilişkin olup, karar Asliye Hukuk Mahkemesince verilmiştir.

Bu durumda temyiz incelemesi dairemizin görevi dışında bulunduğundan dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 31.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3795
Karar No: 2014/3305
Karar Tarihi: 03.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/3795 E.  ,  2014/3305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na Aykırılık

HÜKÜM : Beraat,Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

A) Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresi’nin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B) Sanık ...’nın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'mn 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Hapis cezası ertelenen sanığın 1 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilirken uygulanan kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükmün ertelemeye ilişkin denetim süresinin belirlenmesine dair fıkrasındaki "takdiren" kelimesinden önce gelmek üzere "TCK'nın 51/3. maddesi gereğince" ibaresi eklenmesi, hükmün gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücreti hükmedilmesine ilişkin fıkrasının çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.03.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/5200
Karar No: 2024/5141
Karar Tarihi: 13.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/5200 E.  ,  2024/5141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2020/4872 D.İş

KABAHAT : 6735 sayılı Kanun'a muhalefet

Kabahatli hakkında, 6735 sayılı Kanun'a muhalefet kabahatinden, 10.812,00 TL idari para cezası uygulanmasına karar verilmiştir.

Kabahatli tarafından bu karara karşı başvuruda bulunulduğu, Edirne 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01.10.2020 tarihli ve 2020/2406 D.İş sayılı kararı ile başvurunun reddine karar verildiği, kabahatlinin bu karara itirazı üzerine de Edirne 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 16.11.2020 tarihli ve 2020/4872 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.05.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.06.2022 tarihli ve KYB - 2022/73192 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2022 tarihli ve KYB - 2022/73192 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, Türkmenistan uyruklu ... isimli yabancı şahsın izinsiz ve kaçak çalıştırıldığından bahisle kabahatli ... hakkında idarî para cezası düzenlenmişse de, dosyada mevcut vergi levhası ve 07/02/2020 tarihli yoklama fişinden ... isimli işyeri yetkilisinin ... olduğu, anılan yoklama fişinde ...’ın mülk sahibi olduğunu belirtildiğinin anlaşılması karşısında; kabahat fiilini işleyenin başvuran ... olmadığı gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309-310 uncu maddelerinde düzenlenen “Kanun Yararına Bozma” olağanüstü kanun yollarındandır.

Kanun yararına bozma yasa yolu; istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi sebebiyle dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir.

Kanun yararına bozma, ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olup, ikinci bir temyiz yolu değildir.

Delillerin değerlendirilmesi ve takdire yönelik konularda Kanun Yararına Bozma olağanüstü kanun yoluna başvurulamayacağı gerek Ceza Genel Kurulu gerekse daire kararlarıyla kabul edilmiştir.

Bu itibarla delillerin takdiri ile kabahatin oluştuğuna ve istemin reddi gerektiğine dair Mahkemenin kabulüne yönelik kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/171
Karar No: 2010/7036
Karar Tarihi: 27.10.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/171 E.  ,  2010/7036 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/283673

MAHKEMESİ :(ANKARA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :08/10/2009-379/251

SUÇ :Kasten öldürmek

A. E. A.'ı kasten öldürmekten sanıklar İ.. Ç.., A.. Ç.. ile K.. Ç..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (ANKARA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08/10/2009 gün ve 379/251 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından da istenilmiş, sanıklar müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıklar hakkında duruşmalı, müdahillerin temyizi üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20/10/2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden;

Sanıkların müdafiiliğini üstlenen avukatın maktule bıçakla sanık Kemal'in vurduğunu, sanık İbrahim'in olaydan sonra gelerek Kemal'i alıp eve götürdüğünü, sanık Ali'nin olay yerinde bulunmadığını savunmaları, sanık Kemal'in savunmasında bıçağı rastgele savurunca maktule denk geldiğini, sanık İbrahim gelip kendisini eve götürdüğünü, diğer sanıkların kavgaya katılmadığını, sanık İbrahim'in savunmasında haber verilmesi üzerine sanık Kemal'i olay yerinden alıp eve götürdüğünde kapıda Ali ile karşılaştıklarını, sanık Ali'nin ise olayla ilgisinin bulunmadığını beyan etmeleri karşısında, sanıkların aralarında menfaat çatışması olduğu anlaşıldığı halde, sanıkların başka müdafiiler tarafından savunulmasının sağlanması gerektiği düşünülmeyerek her üç sanığın da aynı müdafiiler ile temsil ettirilerek kamu davasının yürütülüp sonuçlandırılması suretiyle CMK.nun 152 ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/b maddelerine muhalefet edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Usule aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede ileri sürdüğü temyiz itirazları ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönler incelenmeksizin, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMK.nun 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

21/10/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı M. A.'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar K.. Ç.., İ.. Ç.. ile A.. Ç.. müdafii avukat Ş.N. E.'un yokluğunda 04/11/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2013/17223
Karar No: 2013/19579
Karar Tarihi: 13.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/17223 E.  ,  2013/19579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan Tarım Reformu Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yapılan Kamulaştırma işleminin sonuçlanıp sonuçlanmadığı davalı idareden sorularak ,

Dava konusu taşınmazın ve kanalın bulunduğu yere ait kamulaştırma haritası, arazi dağıtım planları ve diğer tüm belgeler ile kamulaştırma işlemi sonuçlanıp tapuya işlenmişse ilgili Tapu kayıtlarının ve ölçekli krokilerinin aynı idarelerden ve Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden getirtilerek,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14385
Karar No: 2015/12372
Karar Tarihi: 30.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/14385 E.  ,  2015/12372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine sebep olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın soruşturmada alınan savunmasında araziyi satın aldığını ve 1 ay önce inşaata başladığını söylediği, mahkemede dinlenen tanık ... ve ...'ün ifadelerinde de sanığın araziyi, araziye zilyet olan ...'ten inşaat varken aldığını ancak inşaata devam ettiğini söyledikleri, ifadeler ve görgü tespit tutunağı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın araziyi satın aldığını söylediği ... hakkında suç duyurusunda bulunulması, hakkında dava açılması halinde, davaların birleştirilmesi sonrasında delillerin ve sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/11/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/22222
Karar No: 2013/8794
Karar Tarihi: 04.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22222 E.  ,  2013/8794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :5237 sayılı TCK'nın 89/1-2 (b-e), 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile seyri sırasında olay mahalli Okul Sokak Kavşağı önüne geldiğinde, yaya geçidi başlangıcından yola giren yaya ...’a çarpması sonucunda, katılanın hayati tehlike geçirdiği, hayati fonksiyonlarını orta (3.) dereceden etkileyen L3 vertabralarda transvers proçes fraktürü, temporal kemikte lineer fraktür oluşacak ve bu nedenle geçirdiği beyin ameliyatı sonrasında temporal kemikte 4x1,2 cm ebadında kraniektomi defekti kalacak şekilde yaralandığı olayda; ağırlıklı ve asli kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak, temel cezanın tayini sırasında asgari hadden daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın kusurlu olmadığına, eksik inceleme yapıldığına, temel cezanın teşdiden verilmesi için neden bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına veya cezanın tecil edilmesine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “güdülen amaç ve saik,” ibaresinin çıkartılmasına, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10927
Karar No: 2018/7776
Karar Tarihi: 10.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/10927 E.  ,  2018/7776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emri iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda temyiz aşamasında davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3143
Karar No: 2016/2072
Karar Tarihi: 03.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/3143 E.  ,  2016/2072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.