erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/5764
Karar No: 2015/5546
Karar Tarihi: 08.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5764 E.  ,  2015/5546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 08/04/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2010/12490
Karar No: 2012/22187
Karar Tarihi: 21.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/12490 E.  ,  2012/22187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “özel belgede sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile suç tarihi olan bilirkişi raporunun düzenlendiği 02.11.2004’ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/34576
Karar No: 2016/2445
Karar Tarihi: 15.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/34576 E.  ,  2016/2445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti, ilave tediye alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı, davalı ...... ait ....... alt işveren işçisi ve bakıcı anne olarak çalışırken iş sözleşmesinin işyerinin kapatılması sebebiyle haksız şekilde feshedildiğini, alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ve ilave tediye ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti

Davalı T.C. A.. B.. vekili, davacının alt işveren işçisi olduğunu ve husumet ehliyetlerinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, işyerinde çocukların bakımı, eğitimi ve korunması işinin yapıldığı, işverenin “temizlik, güvenlik ve kalorifer yakımı” işini ihale ile alt işverenlere verdiği, alt işverenlerin faaliyet alanının “temizlik ve yönlendirme işleri” olduğu, davacının işyerinde asıl iş kapsamında bakıcı anne olarak çalıştırılması sebebiyle alt işveren ilişkisinin muvazaalı olup davacının Bakanlık işçisi olacağı, akdin işverence haksız şekilde feshedildiği sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz

Kararı davacı vekili ve davalı T.C. A.. B.. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre davacının ve davalı T.C. A.. B..'nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yıllık izin ücretine esas çıplak brüt ücreti 1.315,08 TL kabul edildiği halde diğer işçilik alacaklarının hesabında çıplak brüt ücret 1.583,33 TL kabul edilmiştir.

Mahkemece, ücret miktarındaki söz konusu çelişki giderilmeden farklı çıplak brüt ücretlere göre karar verilmesi isabetsizdir.

3- 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesine göre harçtan muaf olan davalı Bakanlığa harç yüklenmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine, 15.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/4585
Karar No: 2018/6288
Karar Tarihi: 04.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4585 E.  ,  2018/6288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin “ Merkez ...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin “... Mah. ...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 42. maddesine göre de “Türkiye'de yerleşim yeri bulunmayan yabancı hakkında vesayet, kayyımlık, kısıtlılık, gaiplik ve ölmüş sayılma kararları ilgilinin Türkiye'de sakin olduğu yer, sakin değilse mallarının bulunduğu yer mahkemesince verilir.”

Hükümlünün vasi atanması talep dilekçesinde cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini “... Mah. ...” olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8663
Karar No: 2018/588
Karar Tarihi: 24.01.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/8663 E.  ,  2018/588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin ... aboneliği tesisi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4982
Karar No: 2010/7765
Karar Tarihi: 25.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4982 E.  ,  2010/7765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesine göre taşınmazın değerinin tespiti gerekirken yasaya ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyecek şekilde ... pancarı, buğday, ayçiçeği ürünlerinin son beş yıllık veriminin ortalamasının değerlendirmeye esas alınması suretiyle taşınmazın değerinin eksik tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2582
Karar No: 2021/8445
Karar Tarihi: 18.10.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/2582 E.  ,  2021/8445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tüm dosya kapsamına göre on beş yaşından küçük mağdurenin olay tarihinde sanık tarafından temin edilen otobüs biletini kullanarak Ankara'dan Çorum ili Sungurlu ilçesinde yaşayan sanığın evine giderek bir gece kalması şeklinde sübuta eren olayda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cinsel amaçla işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 109/5. maddesi ile artırılması,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, olayın intikal şekli, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, mağdurenin başka delille desteklenmeyen soyut iddiası dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2877
Karar No: 2011/1963
Karar Tarihi: 22.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/2877 E.  ,  2011/1963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ...’un hissesini devir almak suretiyle davalı kooperatife ortak olduğunu, kooperatif tarafından borcunun bulunmadığına dair yazı verilmesine rağmen, ihtarname gönderilerek eski aidatların talep edildiğini, davalı kooperatife borçlu olmadığının ve dairenin bedelinin peşin ödendiğinin tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kooperatifin ilk üyesi olan ...’ın arsa karşılığı kooperatife üye olduğunu, arsa edimini yerine getirmeden hissesini ...’a devrettiğini, Mustafa’nın da davacıya devrettiğini, kooperatife aidat ödenmediği gibi arsanın tapusunun da verilmediğini savunarak, davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, kooperatifin yönetim kurulu başkanı ve üyesi olan ...’ın arsa karşılığı kooperatife üye olduğu, arsa edimini yerine getirmeden hissesini ...’a devrettiği, davacının da ...’dan bu hisseyi devir almak suretiyle kooperatife ortak olduğu, bu hisse nedeniyle kooperatife hiçbir aidat ödenmediği, arsa ediminin fiilen yerine getirilmesinin de mümkün olmadığı, davacının kooperatife 18.561 TL borçlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Davacının menfi tesbit istemine ilişkin talebi konusunda karar verilmesi gerekirken, miktar itibarıyla müspet tesbit şeklinde ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5931
Karar No: 2019/17116
Karar Tarihi: 03.12.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/5931 E.  ,  2019/17116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tarihinde sanığın, aynı koğuşta kaldığı katılan ile temizlik konusunda tartıştıkları, tartışma esnasında sanığın katılana tekme ile vurup, hakaret ettiğinin tanıklar ..., ...’nun aşamalardaki tutarlı ve değişmeyen beyanlarıyla doğrulanması karşısında, sanığın kasten yaralama ve hakaret suçlarını işlediği sabit olduğundan mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçeyle ayrı ayrı beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6175
Karar No: 2015/5557
Karar Tarihi: 08.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/6175 E.  ,  2015/5557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 08/04/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2019/931
Karar No: 2019/6230
Karar Tarihi: 23.12.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/931 E.  ,  2019/6230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı ... Alternatif Dağıtım Kanalları ve Ödeme Sistemleri AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/01/2014 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/03/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1059
Karar No: 2021/5819
Karar Tarihi: 06.07.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/1059 E.  ,  2021/5819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından her iki boşanma davası ve ferileri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 06.07.2021 günü temyiz eden davacı-davalı ... ile karşı taraf davalı-davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 3.050 TL vekalet ücretinin ...'ten alınarak ...'ye verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. 06.07.2021 (Salı)
Esas No: 2017/7029
Karar No: 2018/941
Karar Tarihi: 13.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/7029 E.  ,  2018/941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ...'un çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in ise atılı suçtan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 103. maddesinde değişiklik yapan 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen katılan ... vekilinin tüm temyiz itirazları ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ...'un kayden 01.05.1996 doğumlu olduğu, ceza uygulaması yönünden yaşın nüfus kayıtlarına göre hesaplanması gerekmekte ise de, suça sürüklenen çocuğun belirli bir yaşı doldurmuş sayılabilmesi için ay, gün ve saat hesabıyla o kadar yaşı tam olarak yaşaması zorunlu olduğu nazara alındığında Davut'un ne şekilde onbeş yaşını doldurduğu açıklanmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/380
Karar No: 2020/887
Karar Tarihi: 03.03.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/380 E.  ,  2020/887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-... Mirasçıları a-... b-... c-... d-... 3-... 4-... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 07.06.2016 gün ve 2013/149 E.-2016/146 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ... Mirasçıları ..., ..., ..., ... ile ... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davalı yüklenicinin alacağının devri mahiyetindeki düzenleme şeklinde yapılmış taşınmaz mal satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptâli ve tescil istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı arsa sahipleri vekilince temyiz edilmiştir.

Temyiz talebinde bulunan davalı arsa sahipleri vekili tarafından temyiz dilekçesi 08.09.2016 tarihinde temyiz harcı yatırılarak dosyaya sunulmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 102. maddesinde adli tatilin, her yıl 20 Temmuz'da başlayacağı ve 31 Ağustos'ta sona ereceği, yeni adli yılın 1 Eylül'de başlayacağı düzenlenmiştir. Yine aynı Kanun'un 104. maddesinde adli tatile tabi olan dava ve işlerde, bu Kanun'un tayin ettiği sürelerin bitmesi tatil zamanına rastlarsa, bu sürelerin ayrıca bir karara gerek olmaksızın adli tatilin bittiği günden itibaren bir hafta uzatılmış sayılacağı düzenleme altına alınmıştır. Adli tatil de dikkate alındığında, temyiz süresi 07.09.2016 tarihinde mesai bitiminde sona ermektedir. Somut olayda gerekçeli karar davalı arsa sahipleri vekiline 12.07.2016 tarihinde tebliğ edilmiş ve temyiz süresinin bitimi de adli tatil zamanına rastlamıştır. Bu durumda davalı arsa sahipleri vekilinin kararı, 07.09.2016 tarihinde sona eren temyiz süresinden sonra, 08.09.2016 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılmış olmasına göre temyiz isteminin süre yönünden reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı arsa sahipleri vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 03.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.