Esas No: 2016/19426
Karar No: 2018/6211
Karar Tarihi: 31.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/19426 E.  ,  2018/6211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ... ile bir yıl evli kaldıktan sonra boşanma davası açıldığını, düğün öncesinde çeyiz eşya senedinde belirtilen eşyaların ve ziynetlerin davalılar tarafından taahhüt edildiğini, ancak davacıya iade edilmediğini ileri sürerek, eşya ve ziynetlerin aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 600,00 TL'nin sözleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 22.02.2016 tarihinde talebini 13.146,00 TL'ye yükseltmiştir.Davalılar; çeyiz eşya senedindeki 4 bileziğin, saat, küpe, yatak odası takımı ve elbise dolabının alındığını, 2 bilezik, buzdolabı ve çamaşır makinesinin alınmadığını, 4 bileziğin davacı ve davalı ...'in rızasıyla satılıp borç ödendiğini, dava dilekçesinde talep edilen ve eşya ve altınların tarafların ortak malı olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, ıslah tarihi olarak 22/02/2016 tarihi olmak üzere; her biri 20'şer gram ve 22 ayar olan 6 adet burma bileziğin aynen veya dava tarihindeki değeri olan 10.680,00 TL olarak bunun 300,00 TL'sinin dava tarihinden, 10.380,00 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, 1 adet saatin (takdiren altın olmayan) aynen veya dava tarihindeki değeri olan 20,00 TL olarak bunun dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, bir çift küpenin (takdiren 14 ayar) aynen veya dava tarihindeki değeri olan 166,80 TL olarak bunun 30,00 TL'sinin dava tarihinden, 136,80 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, bir adet yatak odası takımı aynen veya dava tarihindeki değeri olan 850,00 TL olarak bunun 100,00 TL'sinin dava tarihinden, 750,00 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, bir adet buzdolabı aynen veya dava tarihindeki değeri olan 650,00 TL olarak bunun 50,00 TL'sinin dava tarihinden, 600,00 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, bir adet çamaşır makinası aynen veya dava tarihindeki değeri olan 500,00 TL olarak bunun 50,00 TL'sinin dava tarihinden, 450,00 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, bir elbise dolabı aynen veya dava tarihindeki değeri olan 150,00 TL olarak bunun 50,00 TL'sinin dava tarihinden, 100,00 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Dava; çeyiz senedine dayalı ziynet ve eşya alacağı istemine ilişkindir.Somut olayda; davacı çeyiz eşya senedinde belirtilen eşyaların ve ziynetlerin davalılar tarafından taahhüt edildiğini, ancak davacıya iade edilmediğini beyan ederek, çeyiz senedine dayanarak çeyiz ve ziynet eşyaları yönünde talepte bulunmuş, davalılar savunmasında çeyiz eşya senedindeki 4 bileziğin, saat, küpe, yatak odası takımı ve elbise dolabının alındığını, 2 bilezik, buzdolabı ve çamaşır makinesinin alınmadığını, 4 bileziğin davacı ve davalı ...'in rızasıyla satılıp borç ödendiğini savunmuştur. Mahkemece, davanın çeyiz senedine dayanması nedeniyle davalıların tanık dinletme talebi reddedilmiş, çeyiz eşya senedine dayandırılan davada imza itirazı yapılmadığı, sahtelik iddiasında bulunulmadığı, davacı tarafın yeminli beyanı sonrası bu eşyaların ayrılık aşamasında davacı tarafın yanında götürülmediği, davalı eşine bağışlanmadığı ve herhangi bir eşya alımı ve borç için kullanılmadığının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin iddia ettiği olayları kanıtlaması gerekir. Diğer taraftan, düğün sırasında takılan ziynet eşyaları kim tarafından takılırsa takılsın, aksine bir anlaşma bulunmadıkça kadına bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğini kazanır. Bu eşyaların iade edilmemek üzere kocaya verildiği, kadının isteği ve onayı ile bozdurulup müşterek ihtiyaçlar için harcandığı hususu davalı tarafça kanıtlandığı takdirde, koca bunları iadeden kurtulur.Davalılar cevap dilekçesi ile 4 bileziğin davacı ve davalı ...'in rızasıyla satılıp borç ödendiğini savunmakla, ispat yükünü üzerine almış olup, davalılar artık, 4 bileziğin davacı tarafından iade edilmemek üzere verildiğinin ispat yükü altındadır.O halde; mahkemece; bozdurulduğu iddia edilen 4 bileziğin iade edilmemek üzere kocaya verildiği, kadının isteği ve onayı ile bozdurulup müşterek ihtiyaçlar için harcandığı hususundaki ispat yükünün davalı tarafta olduğu gözetilerek, davacının tanıkları celp edilip dinlenmeli ve varsa davalılardan karşı delilleri sorulup toplanarak, tüm deliller değerlendirildikten sonra hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, değinilen bu yönlerin göz ardı edilerek ve doğrudan yemin deliline dayanılarak, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 31/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.