erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2025/3889
Karar No: 2025/6112
Karar Tarihi: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/3889 E.  ,  2025/6112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/2599 Esas, 2025/16 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Terme Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.09.2024 Tarihli ve 2023/1361 Esas, 2024/855 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının mernis adresinin ... Mahallesi 1530. Sokak Dış Kapı No: 29-31 İç Kapı No:8 ... / İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Büyükçekmece 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.01.2025 Tarihli ve 2024/2599 Esas, 2025/16 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... 3. Sokak No:22 .../Samsun olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Esenyurt/İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Büyükçekmece 4. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Büyükçekmece 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2020/31158
Karar No: 2021/15261
Karar Tarihi: 28.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/31158 E.  ,  2021/15261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının dayanağını oluşturan Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesinin 14/10/2010 tarih ve 2010/338 E., 2010/592 K. sayılı dava dosyasına ilişkin soruşturma ve kovuşturma evraklarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, anılan dosyanın tüm soruşturma ve kovuşturma evraklarının aslı veya onaylı suretleri denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulduktan sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 28/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6868
Karar No: 2012/39239
Karar Tarihi: 14.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/6868 E.  ,  2012/39239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Somut olayda;sanığın daha önce aralarında husumet olan ... isimli şahsa ilçe merkezinde karşılaşarak silahla ateş ettiği,bu esnada çevrede araçların bulunduğu,sanığın silahından çıkan mermilerden bir tanesinin müştekiye ait traktörün aküsüne isabet etmek suretiyle kullanılamayacak derecede zarar verdiği,sanığın etrafta bulunan araçların zarar görebileceğini öngörmesine rağmen, birden fazla ateş ederek olası kast altında mala zarar verme suçunu işlediği anlaşılmakla, atılı suçtan mahkumiyetine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6047
Karar No: 2015/3628
Karar Tarihi: 06.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6047 E.  ,  2015/3628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Talep, 4721 sayılı TMK'nın 407/2. maddesi uyarınca vasi tayin edilmesine ilişkindir.

... 19/11/2014 gün ve 2014/16702 sayılı yazı ile ...’e vasi tayin edilmesi isteminde bulunmuştur.

... Sulh Hukuk Mahkemesi, 25/11/2014 gün ve 2014/231-245 sayılı kararıyla; "...kısıtlı adayının cezaevine girmenden önceki Mernis adresinin ...../... olması nedeniyle yetkili mahkemenin ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, 23/12/2014 gün ve 2014/750-197 sayılı kararıyla "…kısıtlı adayının Mernis adresinin cezaevine ait olduğu, kısıtlı adayının mahkemeye bildirdiği cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin "... Köyü/..." olması nedeniyle yetkili mahkemenin TMK'nın 19 ve 411. maddeleri uyarınca ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

4721 sayılı TMK'nın; 407. maddesinde “Bir yıl veya daha uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı bir cezaya mahkûm olan her ergin kısıtlanır. Cezayı yerine getirmekle görevli makam, böyle bir hükümlünün cezasını çekmeye başladığını, kendisine vasi atanmak üzere hemen yetkili vesayet makamına bildirmekle yükümlüdür.” 411. maddesinde "Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” 412. maddesinde "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi halinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." 19/1. maddesinde “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 22. maddesinde ise “Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.” hükümlerine yer verilmiştir.

Yukarıda zikredilen bu yasal düzenlemeler karşısında, kısıtlı adayının sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerleşim yeri "..." olduğundan, yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/05/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/21412
Karar No: 2014/18242
Karar Tarihi: 04.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21412 E.  ,  2014/18242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/300458

MAHKEMESİ : Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2012

NUMARASI : 2012/545 (E) ve 2012/569 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre sanıklara atılı eylemin 15.05.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5752 sayılı kanunun 3. maddesiyle değişik 4733 sayılı kanunun 8/4 maddesinde öngörülen suçu oluşturacağı gözetilmeden oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Gerekçeli karar nüshalarının zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/7. maddesine muhalefet edilmesi,

3-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Uygulamaya göre de;

4-Adli para cezasının günlüğünün 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 52/2. madde ve fıkrası yerine TCK'nın 50/1-a maddesi olarak yazılması suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanıkların ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4605
Karar No: 2014/20627
Karar Tarihi: 08.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/4605 E.  ,  2014/20627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, katılanın çalıştığı işyerine giderek, katılana ismi ile hitap edip, yan taraftaki mağazada çalışan ...beyin gönderdiğini, bozuk paraya ihtiyacı olduğunu söylediği, katılanında ... beyi tanıdığı için sanıktan şüphelenmediği, sanığın 400 TL tam parayı bozmasını istediği, sanığa 400 TL karşılığı 5 ve 10 TL olmak üzere toplamda 400 TL bozuk parayı verdiği, ancak sanığın bozdurmak istediği tüm paraları vermediği, yakında bulunan ATM den çekip vereceğini söylediği, bu nedenle katılan ile birlikte gidip çekmeyi teklif ettiği ve birlikte ATM den para çekmeye giderlerken, sanığın katılana sen bekle geliyorum diyerek yanından ayrıldığı ve ortadan kaybolduğu, katılanın yan taraftaki... bey ile konuşmak için gittiğinde o gün izinli olduğunu öğrendiği olayda; dolandırıcılık suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10364
Karar No: 2012/14407
Karar Tarihi: 27.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/10364 E.  ,  2012/14407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/12/2010 gün ve 2006/778-2010/664 sayılı kararıdüzelterek onayan Daire’nin 25/04/2012 gün ve 2011/3211-2012/6707 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Yapı Kredi Bankası'nın İzmir 1. Sanayi Sitesi Şubesi'ndeki hesabından 77.550 YTL'nin üçüncü şahısların hesabına aktarıldığını, müvekkilinin şubeye başvurduğunu ve 20.019.55 YTL'ye bloke konularak müvekkiline iade edildiğini, kalan miktarın akıbetinin belirsiz olduğunu, gerçekleşen olayın davalı Banka'nın sanal ortamda yapılan bankacılık işlemlerinde gerekli güvenlik önlemlerini almaması neticesinde gerçekleştiğini ileri sürerek, 57.530,45 YTL'nin ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 06.09.2006 tarihinden itibaren davalı Banka'nın mevduata uyguladığı en yüksek faiz oranı üzerinden işleyecek faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının internet bankacılığı kullanımında uyulması gereken güvenlik kurallarına uymadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının şifresinin ele geçirilmesinde bir kusurunun olduğu hususunun davalı bankaca ispatlanamadığı gerekçesiyle 57.530 TL'nin 06.09.2006 tarihi itibariyle davalı bankanın bir yıllık mevduata uyguladığı faiz oranı üzerinden işleyecek faiziyle davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 25.04.2012 günlü ilamıyla hükmedilen faiz cinsi yönünden düzeltilerek onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 27/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

#########
Esas No: 2016/177
Karar No: 2016/7011
Karar Tarihi: 26.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/177 E.  ,  2016/7011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/10/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile 2005 yılında tanıştıklarını, davalının kendisi ile evlenmek istediğini ve ailesinden isteyeceğini belirttiğini; fakat bu durumun gerçeklik kazanmadığını, davalının daha sonra evlenmeye yanaşmadığını, davalının çalışmak için yurtdışına gittiğini, daha sonra davalıdan hamile kaldığını, davalının başka biriyle evli olduğunu öğrendiğini, çocuğu aldırmak istediğini, fakat davalının ikna etmesinden sonra aldırmadığını, davalının eşine boşanma davası açtığını, sonuçlandıktan sonra kendisiyle evleneceği vaadiyle kandırıldığını, daha sonra davalının eşine açtığı boşanma davasından feragat ettiğini, kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek uğradığı maddi ve manevi zararların ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacının kendisinin evli olduğunu bildiğini, doğan çocuğu üzerine kaydettirdiğini, evli birinin başka biriyle evlenmesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tanık anlatımlarına göre, davalının davacıyı evlenme vaadiyle kandırdığı ve bir çocuk dünyaya getirdiği, bu durumun kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, maddi tazminat isteminin de ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davacı ile davalının 2005 yılında tanıştıkları, daha sonra ayrıldıkları, davalının bu süreçte evlendiği ve evli olduğu sırada davacı ile rızaya dayalı birliktelik yaşadığı, bu birlikteliğin sonucunda bir çocuğu dünyaya geldiği anlaşılmaktadır. Davacının, bu olaylar yaşandığı sırada ergin olduğu sabittir.

Şu durumda, davacı ile davalının rızaya dayalı birliktelik yaşaması ve davacının da ergin (reşit) olması gözetildiğinde, davalının eylemi kişilik haklarına saldırı teşkil etmediğinden mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken isteminin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2619
Karar No: 2012/2913
Karar Tarihi: 24.04.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2619 E.  ,  2012/2913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, su aboneliği yapılması yönünde muarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup; hüküm, Tüketici Mahkemesince verilmiştir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 24.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2025/3726
Karar No: 2025/6114
Karar Tarihi: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/3726 E.  ,  2025/6114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1897 Esas, 2024/609 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Dinar Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.07.2023 Tarihli ve 2023/65 Esas, 2023/588 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması neticesinde kısıtlı adayının yerleşim yeri ... Mahallesi ... Sokak ... Apt İç Kapı No:30 İç Kapı No:3 .../Bursa olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bursa 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.04.2024 Tarihli ve 2023/1897 Esas, 2024/609 Karar Sayılı Kararı

Uyap sorgulama sisteminden yapılan inceleme neticesinde kısıtlı adayının mernis adresinin ... Mahallesi ... Sokak No :11 .../Afyonkarahisar olduğunun belirlendiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Dinar/Afyonkarahisar olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Dinar Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Dinar Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2016/7880
Karar No: 2018/11790
Karar Tarihi: 13.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7880 E.  ,  2018/11790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7258 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli kararda, sanığın işyerinde yapılan aramada ele geçirilen bilgisayar üzerinde takılı bulunan sabit diskin, incelenmek üzere Adana İl Emniyet Müdürlüğü Siber Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğüne gönderilirken, Kadirli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/52 Esas sayılı dosyasının sanığı ...’ten ele geçirilmiş gibi yazıldığının belirtildiği, ancak sanığın işyerinden ele geçirilen sabit disk ile ilgili bu raporun dosya içerisinde bulunmadığı anlaşıldığından, bu eksiklik giderildikten sonra incelenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8077
Karar No: 2014/12688
Karar Tarihi: 26.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/8077 E.  ,  2014/12688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yönetimindeki kamyonet ile gündüz, meskun mahalde iki yönlü köy yolunda seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde karşı yönden gelen römorku saman yüklü traktör ile karşılıklı geçişleri esnasında traktörün arkasında asılmakta iken araçtan atlayarak aniden önüne çıkan 2002 doğumlu mağdura çarparak yaralamaya sebebiyet vermesi şeklinde gelişen olayda;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin eksik incelemeye, kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7287
Karar No: 2013/30142
Karar Tarihi: 30.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/7287 E.  ,  2013/30142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM :- Sanık ...'nın hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından beraatine; birleştirilen davada köy yoluna tecavüz suçundan hükümlülüğüne

- Sanık ...'nın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hükümlülük

- Sanık ...'ın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hükümlülük ve ertelemeye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

A- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafiinin yaptığı temyize yönelik incelemede;

Köy yoluna tecavüz suçundan açılan davada suçun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen köy halkından ...'ın davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından katılma kararı verilmiş olması da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

B- Sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklar ... ve ... haklarında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan tayin olunan hapis cezaları TCK.nun 50/1-d maddesi uyarınca belirli yerlere gitmekten yasaklanma tedbirine çevrilirken; Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 60/2. madde ve fıkrasında yer alan "Belirli yerler ve etkinliklerin; sanık veya hükümlünün suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında; çevresel, psikolojik, sosyal ve ekonomik etkisi bulunan ya da sanık veya hükümlünün suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinlikler" olarak tanımlanması karşısında, somut olayda hakkı olmayan yere tecavüz suçuyla ne şekilde irtibatlandırıldığı açıklanmadan verilen cezaların kahvehaneye gitmeme seçenek tedbirine çevrilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar ... ve ... müdafiilerinin ve sanık ...'nın, sanıkların atılı suçları işlemediklerine, eksik inceleme ile karar verildiğine ve suç işleme kastının bulunmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 30.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.