erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/7382
Karar No: 2019/11523
Karar Tarihi: 26.11.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/7382 E.  ,  2019/11523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından lehine hükmolunan tazminat ve yoksulluk nafaka miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece bozmadan önce kurulan ilk hükümde, davacı kadın yararına 9.000 TL maddi tazminat ve 7.500 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Kararın, taraflarca temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 18.09.2018 tarihli ilamı ile maddi ve manevi tazminat az bulunarak, hüküm bu yönlerden davacı kadın yararına bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak, davacı kadın lehine 10.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Yeniden kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere, bozmanın amacına uygun olmayıp, davacı kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanunu’nun 50. 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Mahkemece ilk kararda davacı kadın yararına hükmedilen aylık 300,00 TL yoksulluk nafakasının az olduğundan bahisle de hüküm bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulmuştur. Bozma sonrası kararda ise davacı kadın lehine aylık 400,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Bozma sonrası hükmedilen yoksulluk nafakasının miktarı tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına uygun düşmediği gibi bozmanın amacına uygun olmayacak şekilde az bulunmuştur. Davacı kadın lehine daha uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.11.2019 (Salı)
Esas No: 2019/4190
Karar No: 2019/5798
Karar Tarihi: 10.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4190 E.  ,  2019/5798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .... Sulh Hukuk ve ... 5. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3.maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ...Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.10.2013 tarih ve 2013/200 Esas, 2013/272 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış, kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince, 20.06.2019 tarihli ek karar ile resen, kısıtlının yerleşim yeri adresinin “..” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 5. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan .... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile .... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/16158
Karar No: 2010/1569
Karar Tarihi: 11.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/16158 E.  ,  2010/1569 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ... ile Meski Su ve Kanal. İd. Genl Müd. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 4.2.2009 tarih ve 679-45 sayılı hükmün Dairenin 5.10.2009 tarih ve 2009/4129-10937 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 172.00 (Yüzyetmiş) Lira para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 35,50 TL. red harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 11.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8750
Karar No: 2011/23390
Karar Tarihi: 11.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/8750 E.  ,  2011/23390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mühür bozma suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan beraetine dair, Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 07.12.2007 gün ve 2007/212 Esas, 2007/490 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 4. Ceza Dairesi’nden gönderme kararı ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Olayın oluşumu ve mahkemenin kabulüne göre, sanığın eylemine uyan mühür bozma suçunun kanun maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 08.05.2004'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22642
Karar No: 2015/32331
Karar Tarihi: 21.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/22642 E.  ,  2015/32331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklının talebi üzerine, icra müdürlüğünce borçlu şirkete ait hastane ruhsatının haczine karar verildiği, borçlunun, hastane ruhsatı üzerine konan haczin kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu; mahkemece, şikayetin kabulü ile hastane ruhsatının maddi değeri olmadığı gerekçesiyle haczin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 85. maddesi uyarınca, borçlunun kendi yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmazlarından ve alacak ve haklarından borcu karşılayacak kadarı haczolunur. Kural olarak borçlunun her türlü mal ve hakkı haczedilebilir. Hangi malların kısmen veya tamamen haczedilemeyeceği, İcra ve İflas Kanunu'nda tahdidi olarak sayılmış olup, bu sayılanların dışında olup da herhangi bir özel kanunla haczedilemeyeceğine ilişkin bir düzenleme bulunmayan borçluya ait bütün mal ve hakların haczi kabildir.

Ancak İcra ve İflas Kanunu'nda düzenlenmemekle birlikte, maddi hukuk kurallarına göre bir kısım mal ve hakların da haczi mümkün değildir. Buna göre, maddi hukuka göre başkasına devri yasak olan mal ve haklar da haczedilemez. Yine bir mal veya hakkın haczedilebilmesi için, tek başına ekonomik bir değer ifade etmesi ve bu değerin hukuksal dayanağının bulunması zorunludur (Hukuk Genel Kurulu'nun, 06.12.2006 tarih, 2006/12-765 esas, 2006/765 karar sayılı kararı).

Bu durumda mahkemece; şikayetin mahiyeti dikkate alınarak, öncelikle duruşma açılıp, taraf teşkili sağlandıktan sonra, tarafların iddia ve varsa delilleri toplanmalı, özellikle de ...'na yazı yazılarak, hastane işletme ruhsatının hukuki niteliği, hastane binasından ayrı olarak tek başına ekonomik değere sahip olup olmadığı, yine tek olarak ve hastaneden ayrı devrinin mümkün bulunup bulunmadığı sorulmalı ve ayrıca özel hastane mevzuatı tartışılmalıdır. Bu araştırma ve yukarıda yapılan açıklamalar ve yönetmelik hükümleri doğrultusunda yapılacak değerlendirme sonucunda, hastane işletme ruhsatının, bir ticari işletme olan özel hastaneden ayrı ve müstakil bir ekonomik değere sahip olduğu ve tek başına devrinin mümkün bulunduğu sonucuna varılırsa haczedilebileceği, aksi halde haczinin mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13808
Karar No: 2013/13976
Karar Tarihi: 21.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13808 E.  ,  2013/13976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Çine Sulh Hukuk Mahkemesi ve Milas Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, küçük ...'e davacının vasi olarak atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre ise “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, Milas ve Çine İlçe Jandarma Komutanlıklarının 26.04.2013 ve 16.04.2013 tarihli yazılarına göre, dava tarihi itibariyle küçüğün babaannesi ile birlikte Karpuzlu İlçesi Yağışlar Köyünde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Çine Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Çine Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2438
Karar No: 2014/5849
Karar Tarihi: 29.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2438 E.  ,  2014/5849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/13774

MAHKEMESİ : Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12.11.2013

NUMARASI : 2013/244 Esas, 2013/324 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen ve re'sen de temyize tâbi hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tüm dosya içeriğinden, sanığın eylemleri öncesinde ve devamında suç tarihi itibarıyla 15 yaşı içerisinde bulunan mağdureye yönelik tehdit ya da cebir kullandığına ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı gözetilmeden, hakkında TCK.nın 103/4. fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy

Mağdurenin anlatımları samimi ve istikrarlıdır. İfadesinde hazır bulunan uzmanda mağdurenin ifadelerini güvenilir bulduğunu ifade etmektedir. Ruh sağlığı için sevk edildiği adli tıp ihtisas dairesindeki öykü anlatımında da zora ilişkin beyanlarını tekrar ettiği görülmektedir. Babası cezaevinde olan, babası cezaevinde iken ilgilenmesini söylediği sanık tarafından istismara maruz kalan ve sanık ile annesinin arasında da uygunsuz durumların olduğunu ifade eden çocuk mağdurenin içinde bulunduğu sosyal durum da dikkate alındığında başına gelen olayı, hamileliğinin ortaya çıkmasına kadar kimseye söylememiş olmasının da makul ve izah edilebilir olduğu gözetildiğinde, mağdurenin zora ilişkin beyanlarının doğru olduğu, mahkeme takdirinin de isabetli olduğu kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun yerel mahkemenin TCK.nın 103/4. maddesinin uygulamasını bozma konusu yapan kararına katılmıyorum.
Esas No: 2013/4799
Karar No: 2017/3173
Karar Tarihi: 04.07.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/4799 E.  ,  2017/3173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet ve tedavi denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 04.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/183
Karar No: 2014/22677
Karar Tarihi: 12.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/183 E.  ,  2014/22677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/276722

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 22.02.2013

Numarası : 2011/209-2013/21

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan Ö.. B..'ın gebelik takibini ve rutin muayenelerini yapmakta olan sanığın, 17.08.2010 tarihindeki muayenesinden sonra doğum için ertesi gün yani 18.08.2010 tarihinde saat 09:30 sıralarında indüksiyon kararı ile yatış işlemlerini yaptırdığı, suni sancı verildiği, daha sonra iki kez vakum ekstraksiyonun uygulanmasına rağmen başarısız olması üzerine ameliyat kararı verilerek saat 13:00 sıralarında insizyonla batına girilerek tek canlı kız bebek doğurtulduğu ve operasyonun tamamlandığı, bebeğin bir saat bebek odasında bekletildiği, hipotonik emme refleksinin olmadığı, solunum sıkıntısının olduğu, yenidoğan yoğun bakım ünitesine yatışının yapıldığı, takip, kontrol ve tedavisinin yapılmasına rağmen aynı gün saat 21:30 sıralarında öldüğü, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 15.12.2010 tarihli otopsi raporuna göre, bebeğin doğum eylemi esnasında oluşmuş kafatası kırığı, beyin kanaması, travay uzamasına bağlı intrauterin hipoksi ve gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğünün bildirildiği olayla ilgili olarak, sanık tarafından miadından önce indüksiyon kararı verilip verilmediğinin, uygulanan vakum yönteminin uygun ve zamanında olup olmadığının, başarısız olan bu yöntemden sonra uygulanan ameliyatın zamanında olup olmadığının ve ölüm nedeni de dikkate alındığında sanığın olay nedeniyle tıbbi açıdan kusurlu bulunup bulunmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespitine ilişkin olarak, önceki raporlar da irdelenerek her türlü şüpheden uzak biçimde saptanması için Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'ndan veya Yüksek Sağlık Şurası’ndan rapor alınmasından sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden; otopsi raporunu düzenleyen kuruldan alınan kusur raporuna dayanarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/1253
Karar No: 2014/19986
Karar Tarihi: 24.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1253 E.  ,  2014/19986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/23918

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. (Kadıköy 3.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2010

NUMARASI : 2007/113 (E) ve 2010/539 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 22.10.2014 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/3742
Karar No: 2012/4331
Karar Tarihi: 21.05.2012

**16. Hukuk Dairesi         2011/3742 E.  ,  2012/4331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 102 ada 5 parsel sayılı 13501.01 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine ve satın almaya dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tespitinin iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın öncesinin 3. kişi ...'a ait olduğu, davacının kendisi adına satın alarak zilyet olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, keşifte alınan beyanlar arasındaki çelişkinin yöntemince giderilmemiş olması ve tespite aykırı sonuca varıldığı halde tutanak bilirkişilerinin taşınmazın başında değil de, duruşmada dinlenilmiş olması nedeniyle, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazın öncesinin ...'a ait olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, taşınmazın davacı ... tarafından adı geçenden kendi adına mı yoksa tarafların ortak miras bırakanı ... adına mı alındığı noktasında toplanmaktadır. Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle davalı taraftan, dava konusu taşınmazın tarafların murisi ... ... adına alındığına ilişkin delilleri olup olmadığı sorulmalı, varsa delilleri getirtilip, üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları, tespit bilirkişileri olduğu halde taşınmazın başında yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıklarından, taşınmazın davacı ... tarafından kendisi adına mı, yoksa tarafların ortak miras bırakanı ... ... adına mı, satın alındığı, taşınmazın satın alma tarihinden tespit tarihine kadar kim tarafından, ne zamandan beri, ne suretle kullanıldığı hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; bilirkişi ve tanık beyanları arasında çelişki olduğu takdirde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeli; alınacak beyanlara göre tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde, tespit bilirkişileri arazi başında tanık sıfatıyla ve gerekirse yüzleştirme yapılmak suretiyle dinlenilerek aykırılığın giderilmesine çalışılmalı; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11285
Karar No: 2013/19310
Karar Tarihi: 17.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11285 E.  ,  2013/19310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

07.12.2009 havale tarihli dilekçe ile davaya katılma isteğinde bulunan şikayetçi kurumun talebi konusunda herhangi bir karar verilmemiş ise de, suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve usulüne uygun talepte bulunan Dicle Elektrik Dağıtım A.Ş’nin 5271 sayılı CMK.nun 237/2. maddesi gereğince müdahilliğine karar verilerek yapılan incelemede;

Dosyada bulunan fotokopilerinin okunaklı olmaması nedeniyle usulüne uygun biçimde mühürleme yapılıp yapılamadığı anlaşılmadığından, 22.03.2008 tarihli Kaçak/Usulsüz Elektrik Tespit Tutanağından önce 25.02.2008 tarihinde düzenlendiği anlaşılan “Kesme Mühürleme Belgesi"nin aslı ya da okunaklı ve onaylı fotokopisinin katılan idareden getirtilip incelenerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.