erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/16232
Karar No: 2014/467
Karar Tarihi: 16.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/16232 E.  ,  2014/467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANİSA 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2013/243-2013/344

Taraflar arasında görülen yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, davalı ile boşandıklarını, boşanma ilamı ile birlikte müşterek çocuk için 100 TL iştirak nafakasına, davalı için 150 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, davalının boşanma ilamından sonra sigortalı olarak çalışmaya başladığını belirterek, yoksulluk nafakasının kaldırılması ile davalının işe başladığı tarihten itibaren ödediği yoksulluk nafakasının tarafına iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davalı kadının işçi olduğu, asgari ücret aldığı, günümüz şartlarında asgari ücretle geçinmenin zor olduğu, yoksulluk nafakasının kaldırılmasını gerektirecek anlamda ekonomik açıdan bir değişikliğin olmadığı, davalı kadının yoksulluğunun devam ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 176/4.maddesine göre; "Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir".

Hukuk Genel Kurulunun yerleşik kararlarında "asgari ücretle çalışılmakta bulunulması" yoksulluk nafakası bağlanmasını veya yoksulluk nafakasının ortadan kaldırılmasını gerektiren bir durum olarak kabul edilmemiştir.

Ancak, yoksulluk nafakasının kaldırılması talebi, azaltılması talebini de içermekte olup, bu durum nafakanın miktarını tayinde ve indirilmesinde etken olarak dikkate alınmalıdır.

Dosya kapsamına göre, davacının asgari ücretle çalıştığı, üzerine kayıtlı bir kamyonetinin olduğu, başkaca bir malvarlığının olmadığı, davalının da asgari ücretle çalıştığı, herhangi bir malvarlığının olmadığı, aylık 350 TL kira ödediği anlaşılmaktadır.

O halde; çoğun için de az da vardır kuralı gereğince nafakanın kaldırılması isteminin azaltılması istemini de kapsadığı gözetilerek, davalının yaptığı iş gereği yoksulluğu ortadan kalkmasa bile mali durumunun olumlu yönde değiştiği dikkate alınarak nafakada hakkaniyete uygun bir oranda indirim yapılması gerekirken davanın tümden reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/35676
Karar No: 2013/27226
Karar Tarihi: 13.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/35676 E.  ,  2013/27226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Dosyada mevcut ekspertiz raporlarına göre; davaya konu 3 adet gaz tabancasının 1 tanesinin namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre, veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtildiği, bu tabanca ile birlikte diğer 2 tabancanın orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülüp görülmediğinin belirtilmemesi karşısında; davaya konu gaz tabancalarının marka, model ve üretim yılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki adli tıp ve polis kriminal raporları eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdiği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahların üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

3- Aylık gelirinin 1300 TL olduğunu beyan eden ve mahkemece de ekonomik durumu ile ilgili herhangi bir araştırma yapılmayan sanığa hükmedilen 8320 TL adli para cezasının TCK.nun 52/4. madde ve fıkrası uyarınca sanığın ekonomik durumuna göre taksitlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7024
Karar No: 2014/16122
Karar Tarihi: 10.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/7024 E.  ,  2014/16122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 17/02/2014

Numarası : 2012/116-2014/75

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 15.08.2007 tarihinde işe başladığını, ilk önce Atikopta bulunan M.. K.. B..de davalı işverenin personeli olarak, daha sonra davalı L.. K.. alt işvereninden alınarak davalı işverenin kendi kadrosunda çalıştırıldığını, son 4 aya kadar hiçbir şekilde maaş ödemesi yapılmadığını, ücret ve alacaklarının ödenmesini talep etmesi üzerine ödeme yapılmayarak iş akdinin 28.01.2009 tarihinde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının M.. K..Tic.‘de çalıştığı süreden kendilerinin sorumlu olamayacağını, çünkü bayii olan bu şirketle, alt-üst işveren ilişkisinin bulunmadığını, davacının davalı işyerinde 09.04.2008 tarihinde işe başladığını ve 18.02.2009 tarihinde iş akdinin sona erdiğini, davacının işe ardı ardına 3 gün izinsiz ve mazeretsiz gelmemesi nedeni ile tutulan tutanak sonucu Antalya ??Noterliğinin 09.02.2009 tarih ve ....... yevmiyeli ihtarnamesi ile iş akdinin feshedildiğini, davacının mazeret bildirmediğini, davacının iş akdi haklı nedenle feshedildiğinden kıdem ve ihbar hakkı olmadığını, davalı şirkette 1 yılı doldurmadığından kıdem tazminatı hakkının olmayacağını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının İş Kanunun 34/1 maddesi gereğince süresinde ödenmeyen ücret ve genel tatil ücreti alacağı olduğu için iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı iş akdini 28.01.2009 tarihinde feshettiğini ileri sürmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davacının 18.02.2009 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığının kabul edilmesi suretiyle hesaplama yapılmıştır.

HMK.'nun 26. maddesi hükmüne aykırı olarak talebi aşar şekilde hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

3-Davacının ücret alacaklarının hesabında hükme esas alınan bilirkişi raporunun incelenmesinde; davacının maaş ödemelerine ilişkin banka kayıtlarında görülmekte olan 28.01.2009 tarihli yol masrafı dahil açıklamasıyla yatırılan 494,40 TL’lik ödemenin dikkate alınmadan karar verilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10737
Karar No: 2016/10198
Karar Tarihi: 07.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10737 E.  ,  2016/10198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .... Sulh Hukuk ve ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., .... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.01.2010 tarih ve 2009/700 Esas, 2010/32 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanarak kendisine kızı ... vasi olarak atanmış; dosya, yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesi ile ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

Vasi, 14.03.2016 tarihli dilekçesi ile vasilik süresinin uzatılmasını talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yerinin “....” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı veren mahkemenin ikamet değişikliğine izin verdiğine dair herhangi bir kararının bulunmadığı ve vesayet makamından izin alınmaksızın yapılan yerleşim yeri değişikliğinin hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar vermiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur" hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan .... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1 maddesine göre verilmiş bir karar olmadığından vasinin talebi ile ilgili karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6781
Karar No: 2012/16720
Karar Tarihi: 19.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/6781 E.  ,  2012/16720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Tayin edilen cezanın tür ve miktarına, müsaderesine karar verilen emval ve balta ile iadesine karar verilen nakil vasıtasının bilinen değerlerine, 5237 sayılı Kanunun 50/5. maddesine göre; hükmün 14.7.2004 ... ve 5219 sayılı Kanunun 3/b maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi ile HUMK'un 427. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’un 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 19/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4657
Karar No: 2013/45249
Karar Tarihi: 11.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/4657 E.  ,  2013/45249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın, olay günü eşiyle tartıştığını kolundan tutttuğunda fazla sıktığına ilişkin kaçamaklı ikrarı; mağdurenin, tartışma sırasında kolumdan tutarak sıktığı şeklindeki beyanı, bu hususu doğrulayan adli tıp raporunda mağdurenin, sol humerus alta 2x4 cm'lik ekimoz olduğunun tespit edildiği ve suç sabit olduğu halde, yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11615
Karar No: 2012/43080
Karar Tarihi: 09.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11615 E.  ,  2012/43080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 08.09.2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15275
Karar No: 2017/13276
Karar Tarihi: 07.12.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/15275 E.  ,  2017/13276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun müştekinin evinin önündeki sokağa park ettiği motosikleti çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, her iki bentteki cezanın alt ve üst sınırlarının aynı olup sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1741
Karar No: 2017/9271
Karar Tarihi: 21.09.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/1741 E.  ,  2017/9271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurun, sanığı yol kenarında görüp aynı istikamete gittiğini öğrenmesi üzerine arabasına aldığı, sanığın mağdurdan kendisini akrabasının evine bırakmasını istemesi ve yönlendirmesi üzerine mağdurun anayoldan ayrılarak dar köy yollarına girdiği, mağdurun yoldaki bir çukurdan arabasının geçip geçemeyeceğini tespit amacıyla çalışır haldeki arabadan indiğinde sanığın şoför koltuğuna geçerek arabayı sürerek hızla oradan uzaklaştığı, sanığın dengesiz biri olduğunu düşünen mağdurun şikayetçi olmadığı ancak Çaycuma'daki arkadaşlarından sanığı görmeleri halinde kendisine haber vermelerini istediği, olaydan 3 gün sonra bir arkadaşının sanığın kendisinin yanına geleceğini söylemesi üzerine mağdurun oraya giderek sanığa arabanın yerini sorduğu, sanığın arabayı terkettiği köyü söylemesi üzerine mağdurun oraya giderek arabasını alması şeklinde gerçekleşen olayda kullanma hırsızlığı suçunun oluşabilmesi için geçici yararlanma amacıyla alınan malın, kısa bir süre kullanıldıktan sonra sahibine geri verilmesi veya kolaylıkla bulunabileceği bir yere bırakılması, henüz bırakılmamış ise geri verilmek üzere alındığının açıkça anlaşılması ve iade amacının malın alınırken mevcut olması gerekmesi nedeniyle somut olayda bu şartların gerçekleşmediği anlaşılarak cezalandırılması yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21/09/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/22500
Karar No: 2012/39494
Karar Tarihi: 24.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/22500 E.  ,  2012/39494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak genel haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, icra müdürlüğünün yetkisine ve borca itiraz ettiği, alacaklının da itirazın kaldırılması istemi ile  icra mahkemesine başvurduğu; mahkemece, borçlunun ikametgahının bulunduğu Edremit İcra Müdürlüğü'nün yetkili olduğu gerekçesi ile istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bonoya dayalı olarak, borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde (HUMK. 9.md. HMK.6.md),  bonoda öngörülen ödeme yerinde ancak, TTK'nun 689/3. (yeni 777/3) maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, ödeme yerinin tanzim yeri olduğunun kabulü gerekeceğinden, bononun tanzim edildiği yerde icra takibi yapılabilir.

İİK.nun 50. maddesinin göndermesiyle takip tarihi itibariyle uygulanması gereken  HUMK.nun 22. maddesi gereğince kamu düzeni ile ilgili bulunmayan hallerde taraflar yetkili mahkemeyi (icra dairesini) sözleşme ile belirleyebilirler.

Somut olayda, takip dayanağı bonoda, İzmir İcra Dairelerinin yetkili olduğunun yazılması yetki sözleşmesi niteliğinde olup, alacaklı da bonoda özel yetkili olarak gösterilen İzmir İcra Dairesinde takibi başlatmıştır. Genel yetkili (borçlunun ikametgahı) icra dairesinde takip hakkı olan alacaklının takip tarihi itibariyle yürürlükte olan HUMK.nun 22.maddesi gereğince tercihini yetki sözleşmesinde belirlenen şekilde kullanmasında yasaya uymayan bir yön yoktur.

O halde, mahkemece, borçlunun diğer itiraz nedenleri değerlendirilerek, oluşacak sonuca göre alacaklının itirazın kaldırılmasına yönelik istemi hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile yetki itirazı yerinde görülerek istemin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7676
Karar No: 2016/11742
Karar Tarihi: 22.06.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/7676 E.  ,  2016/11742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK' nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK' nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK' nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK' nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 20-25 TL değerinde hurda malzeme çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK' nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmeksizin yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle uygulama yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.