erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/37614
Karar No: 2014/220
Karar Tarihi: 16.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/37614 E.  ,  2014/220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2013/10-2013/1515

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dışı A.. A.. işçisi olarak görülsede gerçekte davalı T.. A.. işçisi olduğu ve sendikaya üye olması nedeniyle de davalı işyeri ve yetkili sendika arasında bağıtlanan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden yararlanarak fark ücret ve diğer haklardan yararlanması gerekeceğinden işyerinde yürürülükte olan 8. ve 9. dönem TİS hükümlerinden davacının yararlandırılarak fark ücret, ilave tediye, ikramiye ve yemek bedeli alacaklarının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı temyizi üzerine yapılan temyiz incelemsi sonucunda; davacının ASSİST işyerindeki sözleşmeleri, uyuşmazlık dönemine ait davacıya yapılan ücret ödemelerine dair belgeler getirtilerek, ADSL ve performans pirimleri adı altında yapılan ödemelerin, TİS'e göre hesaplanan alacaklardan mahsup edilmesi gerektiği beliritilerek karar bozulmuştur.

Bozmadan sonra bu dosya ile birleştirilmesine karar verilen davada; davacının aynı gerekçelerle yine TİS'den doğan vardiya primi, altıncı gün primi, giyecek yardımı ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacakalrının ödenmesini istediği görülmüştür.

Mahkemece bozmaya uyularak 9. Hukuk Dairesinin 05.07.2012 tarihli 2012/18720 esas 2012/26716 karar sayılı ilamında ASSİST şirketinin iş kolunun haberleşme olmadığının tespit edilemsiyle muvaza olgusunun ortdan kalktığını bu nedenle davacının TİS'den doğan haklarını talep edemeyceğinden davaların reddine karar verilmiştir.

Telekom ve ASSİST şirketleri arasındaki ilişkinin Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin anılan iş kolu tespiti kararından önceki dönemler için bu ilişkinin muvazaalı olduğu kabul edilerek uygulamlar yapılmış, bu yönde verilen kararlar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir. O halde “iş kolu tespiti kararına kadar olan dönemler için” muvazaa olgusu konusundaki istikarar kazanan yargısal uygulamaların dikkate alınarak “bu dönemlere” ait davacının isteklerinin değerlendirilmesi gerekir. Kaldı ki iş kolu tespiti kararından önce davalılar arasındaki iş ilişkisi muvazaalı kabul edilerek bozma kararı verilmiştir. Bu durumda da, muvazaa olgusu kabul edildiğinden bozma gereklerinin yerine getirilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/3751
Karar No: 2025/4079
Karar Tarihi: 13.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/3751 E.  ,  2025/4079 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1585 Esas, 2023/73 Karar

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince zincirleme şekilde gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 05.06.2012 tarihli ve 616-218; 13.12.2011 tarihli ve 237-259; 16.12.2008 tarihli ve 144-234; 23.09.1974 tarihli ve 227-408 ile 16.04.1973 tarihli ve 213-345 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde inceleme ve karar verme görevi Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olup, sanık müdafiinin 12.10.2023 havale tarihli dilekçesinin içeriği itibarıyla eski hale getirme ve temyiz talebi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan inceleme sonucunda; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/1-2. maddesindeki “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” hükmü uyarınca, sanığın bilinen en son adresi olan "İleri Mahallesi Dokuz Sokak No:38/8 Çankaya/Ankara" adresine yapılan tebligatın iade edilmesi sonrasında Mernis adresi olan ''Turgut Özal Mahallesi 2611 Sokak No:4B/4 Yenimahalle/Ankara'' adresine 18.04.2023 tarihinde yapılan tebligatın da iade edilmesi üzerine gerekçeli kararın bu kez aynı adrese 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre 08.05.2023 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın usulüne uygun şekilde yapılan tebligata rağmen 5271 sayılı Kanun'un 291/1-2. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süre içerisinde hükmü temyiz etmediği anlaşıldığından ve eski hale getirme nedenleri de yerinde görülmediğinden, sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin, aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

13.03.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/29361
Karar No: 2013/2183
Karar Tarihi: 14.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/29361 E.  ,  2013/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 142/2-b, 143/1, 145/1, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 15 gün hapis

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınan 29.08.2006 günü saat 02.00 sıralarında İnönü Mahallesinde bulunan telekom binasının yanındaki toprak sahanın üst tarafından Yıldıztepe Mahallesine doğru yürürken, daha önceden tanıdığı ancak pek fazla samimiyeti olmayan sanığın arkasından gelerek Nokia 6600 marka cep telefonunu elinden alıp kaçmaya başladığı, yakınanın sanığı yaklaşık olarak 100 metre kadar kovaladıktan sonra yakaladığı, sanığın bıçakla yakınanı sol yanağından yaralayarak kaçtığı somut olayda, sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-5237 sayılı Yasanın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 965 sayılı TCK.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif’ ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olaylarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 145.maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle indirim yapılması,

3-5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1.maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 14/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/3546
Karar No: 2009/3160
Karar Tarihi: 15.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3546 E.  ,  2009/3160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlığın yer altından su borusu geçirmek, kanal dolgusu yapmak ve çukur kazmak işlemini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 15.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/7204
Karar No: 2011/17615
Karar Tarihi: 23.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/7204 E.  ,  2011/17615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/01/2010 tarih ve 2007/202-2010/4 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “şanlı delikli-kapsikumlu kaplanlı” markası ile tescil ettirdiği “yakı” tabir edilen ürünü olduğunu, davalının müvekkilinin tescilli ürününün sahtesini üretip piyasaya sürmeye hazırlanırken yakalandığını, davalının eyleminin müvekkilinin piyasadaki tercih edilirliğine, ticari altyapısı ve itibarına gölge düşürdüğünü ileri sürerek 5.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, haksız fiil mahkemesi olan Adana mahkemelerinin yetkili olduğunu, arabasında ele geçirilen ürünlerin .....tarafından emanet olarak yollandığını, husumetin ona yöneltilmesi gerektiğini, ürünlerin ambalaj olup mamul mal olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, ceza soruşturmasında yapılan aramada davalının aracında yirmi koli ve bir çuval içerisinde üzerinde “şanlı delikli yakısı” ve kaplan resmi ile “kapsikumlu” ibaresi bulunan zarfların ele geçerildiğini, her ne kadar ceza mahkemesince beraat kararı verilmişse de verilen beraat kararının mahkemeyi bağlamayacağını, olay tarihi itibariyle taklit markalı ambalajların ticari anlamda bulundurma eyleminin marka tecavüzü oluşturduğunu, davalının aracında ele geçirilen 120.000 adet sahte ürünlerin kendisine ait olmadığını iddiasını ispatlayamadığını, bilirkişi raporu ile de davacının davalı ile lisans sözleşmesi yapmış olsaydı yoksun kalacağı kazancının 9.720.00 TL olduğunu belirtmesi sonucu davacının da davasını ıslah ettiğini, tecavüzün varlığının sabit olduğu gerekçesiyle 9.720.00 TL maddi, 3.000.00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 565,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10017
Karar No: 2021/1757
Karar Tarihi: 08.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/10017 E.  ,  2021/1757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubu içinde olan suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 25.11.2015 tarihli celsede rehber öğretmenin de hazır edilerek beyan ve değerlendirmelerde bulunduğu görülmekle, tebliğnamedeki; suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya aldırılmamasının nedenlerinin kararda gösterilmemesi nedeniyle bozma talep edilen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Oluşa, dosya kapsamına ve dosyada mevcut uzmanlık raporuna göre; davaya konu ses ve gaz fişeği atan tabancanın namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, ancak katı bir cisim atmasını engelleyen tahdit parçasının bulunmadığı, mevcut durumu itibariyle bilinen ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, ancak namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtilmesi, suça sürüklenen çocuğun silahın kuru sıkı olduğunu iddia etmesi karşısında; suç konusu tabancanın Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı biçimde karar verilmesi,

2)Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan ve daha önceden hapis cezasına mahkum olmayan suça sürüklenen çocuk hakkındaki kısa süreli hapis cezasının, TCK.nın 50/3. maddesi uyarınca adli para cezasına veya seçenek tedbirlerden birisine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/50
Karar No: 2016/817
Karar Tarihi: 25.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/50 E.  ,  2016/817 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan yürütülen soruşturma esnasında kaçakçılık fiilinin işlenmesinde kullanılan araçlar hakkında el koyma talebine ilişkin yapılan yargılama sırasında; Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesiyle Ankara 5. Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Ankara 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 09/11/2015 gün ve 2015/4345 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22387
Karar No: 2015/38340
Karar Tarihi: 23.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/22387 E.  ,  2015/38340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/127676

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2010/160 (E) ve 2013/141 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Baba oğul olan katılan sanıklar Şuayip ve Hüseyin'in, katılan sanık C.. A..'ın işlettiği lokantada alkol aldıkları, katılan sanık Cengiz'in dükkanı kapatacağını belirtip hesabı istemesi üzerine, katılan sanık Şuayip'in katılan sanık Cengiz'e "Kastamonudan gelip burada lokanta açıp benden hesap mı alacaksın" şeklinde karşılık verdiği, bu arada lokanta çalışanı katılan sanık Bülent'in de olaya müdahil olduğu, çıkan tartışma üzerine katılan sanık Şuayip'in mekanın camlarını kırıp diğer katılan sanık Hüseyin'e av tüfeğini getirmesini söylediği, katılan sanık Hüseyin'in getirdiği tüfekle katılan sanıklar Cengiz ve Bülent'i vurmakla tehdit ettiği, akabinde tarafların karşılıklı birbirlerini darp ettikleri iddia edilen olayda, katılan sanıklar Hüseyin ve Şuayip'in eylemlerinin yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin değerlendirme ve kanıtları tartışma görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan sanıklar H.. E.. ve B.. T..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18568
Karar No: 2015/1164
Karar Tarihi: 29.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/18568 E.  ,  2015/1164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kalecik Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/21-2014/30

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, fiğ ve domatesin dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüklerinden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/2020
Karar No: 2011/22116
Karar Tarihi: 18.10.2011

**5. Ceza Dairesi         2007/2020 E.  ,  2011/22116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanık ...’un yapılan yargılanması sonunda; mahkümiyetine dair, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.11.2005 gün ve 2005/69 Esas, 2005/77 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

26.12.2003 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5020 sayılı Kanunun 12 ve 13. maddeleriyle; 3628 Kanunun 17. maddenin 1. fıkrasında yapılan değişiklik ve 18. maddesinin birinci fıkrasından sonra gelmek üzere eklenen fıkralarla "…zimmet… suçlarından veya bu suçlara iştirak etmekten sanık olanlar hakkında yapılan ihbar veya takipsizlik kararı ve iddianame, Cumhuriyet Başsavcılığınca, Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile varsa diğer ilgili kamu kurum veya kuruluşlarına bildirilir. Hazine avukatının yazılı başvuruda bulunması halinde Maliye Bakanlığı, başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazanır" şeklindeki hükmü karşısında; CMK.nun 260/1. maddesi uyarınca kamu davasından haberdar edilmemiş olup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ancak dosyada Maliye Bakanlığı Muhakemat Genel Müdürlüğünün ve ilgili kurumun duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz hakkını kullanabilmeleri için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığı anlaşıldığından, davanın Muhakemat Genel Müdürlüğüne ve ilgili kuruma haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığı giderilerek alınacak tebligat parçaları ile verildiği takdirde ayrıntılı temyiz dilekçelerinin eklenip, temyiz dilekçesi verildiği takdirde ek tebliğname de tanzim olunduktan sonra iadesi için incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4647
Karar No: 2013/22866
Karar Tarihi: 19.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/4647 E.  ,  2013/22866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların ayrı ayrı katılana telefonda söyledikleri “... ufak yer nasılsa karşılaşırız, biz bu işin takipçisiyiz”, “Sen akıllı ve efendisin,davandan vazgeç, ... sana dar gelir” biçimindeki sözlerin TCK'nın 106/1-1.cümlesinde sözü edilen “vücut, hayat veya cinsel dokunulmazlığı yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit” niteliğinde bulunmadığı ve aynı maddenin ikinci cümlesinde bahsi geçen “...sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehdit” niteliğinde bulunduğunun gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

Sanık ...'in birden fazla sabıkasının olması karşısında, hangi sabıka kaydının tekerrüre esas alındığının belirtilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4641
Karar No: 2020/790
Karar Tarihi: 21.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4641 E.  ,  2020/790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Her iki sanık hakkında TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

(I)Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazetede yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50. ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkûmiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkûmiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, bu kapsamda, mahkeme tarafından 10.05.2016 tarihinde verilen 3.000 TL adli para cezasından ibaret mahkûmiyet hükmüne karşı, suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından, temyiz itirazın, tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

(II)Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince;

Duruşmadan bağışık tutulmaya yönelik bir talebi bulunmayan sanığın, savunmasının ve ek savunmasının alındığı talimat mahkemesi olan Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesince alınan beyanı sırasında, ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmadan, sanığın CMK'nın 196/2. maddesine aykırı şekilde yapılan sorgusuna dayalı olarak yokluğunda mahkumiyet kararı verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak, sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 21/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.