erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/8643
Karar No: 2013/12598
Karar Tarihi: 14.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/8643 E.  ,  2013/12598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kredi kullandığını belirterek, kendisinden haksız olarak tahsil edilmiş olan toplam 3.051 TL’nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, Mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Bu bağlamda, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8020
Karar No: 2022/2188
Karar Tarihi: 21.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/8020 E.  ,  2022/2188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TARİH VE NO :20/11/2020 tarih ve 2020/532 Esas, 2020/1331 Karar

SUÇ :Canavarca Hisle veya Eziyet Çektirerek Öldürme Canavarca Hisle veya Eziyet Çektirerek Öldürmeye Teşebbüs

HÜKÜMLER :1-İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/12/2019 tarih ve 2019/234 Esas, 513 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında;

A-Maktullere yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-c, 53, 58 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 4 kez ağırlaştırılmış müebbet hapis,

B-Katılanlar ... ve ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-c, 35/2, 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki kez 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

C-5237 sayılı TCK'nin 170/1-a 53, 58 maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı.

2-Bu kararın istinafı üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20/11/2020 tarih ve 2020/532 Esas, 2020/1331 Karar sayılı ilamı ile;

TCK'nin 44. maddesi gözetilerek genel güvenliği tehlikeye sokma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına şeklinde düzeltilerek esastan reddine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20/11/2020 tarih ve 2020/532 Esas, 2020/1331 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezalarının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Mahkemece ortaya konulan kabul ve gerekçeler, sanığın aşamalardaki çelişkili savunmaları birlikte değerlendirilerek, sanık hakkında katılan ...'ye yönelik eylem nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinin tatbikine ilişkin olarak mahkemenin takdir ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bu hususa yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20/11/2020 tarih ve 2020/532 Esas, 2020/1331 Karar sayılı kararının tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin, hatalı kabule, öldürme kastının ve öldürmeyi gerektirecek husumetin mevcut olmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin gözetilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/3611
Karar No: 2006/6237
Karar Tarihi: 28.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/3611 E.  ,  2006/6237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK’nun 170/3 maddesi gereğince inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığı, mahkemece aynı Kanunun 68/a maddesine göre yapılan inceleme sonucunda anlaşılmış ise, itirazın kabulü ile birlikte takibin durdurulmasına karar verilir.Mahkemece anılan yasa hükmüne aykırı olarak takibin durdurulması yerine iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan, İİK.nun 170/4. maddesi  gereğince  itirazın kabulüne karar verilmesi halinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu taktirde  alacaklının takip konusu alacağın %20’sinden aşağı olmamak  üzere tazminatla ve alacağın %10’u oranında para cezası ile sorumlu tutulabileceği hüküm altına alınmıştır.

Somut  olayda,  icra takibi, çeki ciro ile eline geçiren yetkili hamil ....tarafından keşideci hakkında yapılmaktadır. Hamilin keşideci ile doğrudan ilişki içinde bulunmadığının kabulü zorunludur.Bu durumda adı geçenin çeki takibe koymada ne surette kötü niyetli veya ağır kusurlu olduğu kanıtlanmadan tazminat ve para cezası ile sorumlu tutulması yasaya uygun görülmemiştir.

Kabule göre de; olayda uygulanması gereken İİK.nun 170/4. maddesi hükmüne aykırı olarak karar yerinde gerekçesi açıklanmadan % 20 oranı aşılmak suretiyle  % 40 tazminata hükmedilmesi doğru değildir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18129
Karar No: 2015/5891
Karar Tarihi: 14.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/18129 E.  ,  2015/5891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 14.04.2015 Salı günü davacı ve davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin iştirakçisi ..'ın davalıların sebebiyet verdiği kazada vefat ettiğini, müvekkili tarafından iştirakçinin çocuklarına yetim aylığı başlandığını, hizmet süresinin 10 yılın altında olması nedeniyle eşine toplu ödeme yapıldığını belirterek, 5434 Sayılı ..Kanunu'nun 129.maddesine dayanarak yapılan ödemelerin peşin sermaye değerinin davalılardan rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar özetle davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; asası'nın 129. maddesinde peşin sermaye değeri ve ileriye dönük ödemelerden sözedilmediği, davalılar aleyhine karar verilmesi halinde bunun mükerrer ödemeye yol açacağı, davacının rücu hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve duruşmada vekille temsil olunmayan davalılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 14.4.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10158
Karar No: 2013/15271
Karar Tarihi: 23.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/10158 E.  ,  2013/15271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 07.11.2012 gün ve 2012/13512 Esas - 2012/21803 Karar sayılı ilama karşı davalılardan ... vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin, .... Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine, ... hakkındaki davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu karara karşı davalı ... vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dava konusu 1671 Sokağın imar planında hafif raylı sistem güzergahında kaldığı anlaşıldığından husumetin dava dışı..... Büyükşehir Belediye Başkanlığına yöneltilmesi gerektiği, ayrıca 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununu değiştiren geçici 6. maddesinin 7. fıkrası uyarınca; harç ve vekalet ücretinin bedel tespiti davalarında öngörüldüğü şekilde maktu olarak belirlenmesi gerektiği, bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 07.11.2012 gün ve 2012/13512 esas, 2012/21803 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı .... Müdürlüğü hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dava konusu 1671 Sokağın imar planında hafif raylı sistem güzergahında kaldığı anlaşıldığından husumetin dava dışı ....Büyükşehir Belediye Başkanlığına yöneltilmesi gerektiği dikkate alınarak anılan idarenin davaya dahil edilerek, gerekli inceleme ve araştırma yapılıp sonucuna göre karar verilmesi yerine yazılı şekilde ... hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesi,

2-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununu değiştiren geçici 6. maddesinin 7. fıkrası uyarınca; harç ve vekalet ücretinin bedel tespiti davalarında öngörüldüğü şekilde maktu olarak belirlenmesi gerekirken, nispi harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, .... Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8647
Karar No: 2013/12599
Karar Tarihi: 14.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/8647 E.  ,  2013/12599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kredi kullandığını belirterek, kendisinden haksız olarak tahsil edilmiş olan 1800 TL’nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar verilerek davanın kabulüne karar verilmiş; bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, Mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Bu bağlamda, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/13892
Karar No: 2021/14418
Karar Tarihi: 15.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/13892 E.  ,  2021/14418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça konu motosikletin çalındığı yere ilişkin olarak, 16.05.2015 tarihli tutanakta ‘yol kenarında park halinde’ şeklinde bir anlatım bulunduğu, 31.10.2014 tarihli olay yeri inceleme tespit tutanağında ‘motosikletini caminin bahçesine park eden müştekinin namaz kıldığı esnada çalındığı anlaşılmıştır.’ şeklinde bir anlatım olduğu, dosya içinde bulunan krokide suça konu motosikletin yerleştirildiği yerin caminin eklentisi sayılabilecek bahçe içi gibi görünen bir yerde olduğu izlenimini veren deliller karşısında motosikletin eklentiden çalınıp çalınmadığı hususu açıklığa kavuşturulup sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde eksik kovuşturma ile yazılı şekilde TCK 142/1-e maddesi uyarınca ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 15.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/12973
Karar No: 2018/7629
Karar Tarihi: 25.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/12973 E.  ,  2018/7629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın adli sicil kaydındaki mahkumiyetlerinin 18 yaşından küçükken işlediği suçlara ilişkin olduğu anlaşılmakla, hangi hükmün tekerrüre esas alındığının hükümde gösterilmemesi ve 5237 sayılı TCK'nin 58/5 maddesi gereğince bu hükümlerin tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/7040
Karar No: 2021/4046
Karar Tarihi: 08.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/7040 E.  ,  2021/4046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, bu suç bakımından sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazlarının CMUK'nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, sanık müdafinin hazır bulunmadığı duruşmada savunmasının alınarak aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen tüm hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/15126
Karar No: 2012/30866
Karar Tarihi: 16.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15126 E.  ,  2012/30866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4799
Karar No: 2016/7784
Karar Tarihi: 19.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/4799 E.  ,  2016/7784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın yargılama sürecinde ölen ve hakkında ek takipsizlik kararı verilen ... ile birlikte müştekinin yanına geldikleri ve bal satın almak istedikleri,kendilerini müştekinin arkadaşı tanık ...’in gönderdiğini söyleyerek müştekide güven oluşturdukları, ödemeyi Euro ile yapmak istedikleri, müştekinin kabul etmesi üzerine sanığın parayı verdiği, ancak Euro diyerek müştekiye verdiği paranın tedavülde olmayan Peru parası olduğunun iddia edildiği olayda, sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir sebebe dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “100 gün” ve “2000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün” ve “100 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.