erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/33292
Karar No: 2015/18020
Karar Tarihi: 17.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/33292 E.  ,  2015/18020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/390139

MAHKEMESİ : Ankara 3. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2013

NUMARASI : 2011/665 (E) ve 2013/535 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirasına kadar olan (üçbin Türk Lirası dahil) mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi olanaklı olmadığından suça sürüklenen çocuklar O.. Ç.. ve H.. Ç.. müdafiinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk H.. Ç.. hakkında kurulan hükümde, TCK’nın 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken, hapis cezasının 11 ay 7 gün yerine, 9 ay 7 gün olarak belirlenmesi ve devamında aynı Kanunun 52. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, sonuç cezanın 6.740 TL adli para cezası yerine 5.540 TL olarak hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar O.. Ç.. ve H.. Ç.. müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 17.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/22798
Karar No: 2014/19890
Karar Tarihi: 29.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/22798 E.  ,  2014/19890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasında ... 10. İş Mahkemesi ile ...Asliye Hukuk Mahkemelerince (İş Mahkemesi Sıfatıyla) ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, iş mahkemesinde işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirlemiştir. Buna göre, “iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemesine açılan dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir

Somut uyuşmazlıkta, davalının ikametgah adresinin “.../...” olduğu, davacının davalının ... şantiyesinde çalıştığı, davanın ise ... İş Mahkemesinde açıldığı anlaşılmıştır. ... İş Mahkemelerinin hem işin görüldüğü yer, hem de davalının ikametgahı bakımından yetkili mahkeme olmadığı, davalının ikametgahının bulunduğu yer Mahkemesi olan ... Mahkemelerinin yetkili olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nde (İş Mahkemesi Sıfatıyla) görülerek sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21.ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8034
Karar No: 2014/9362
Karar Tarihi: 21.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/8034 E.  ,  2014/9362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.10.2013

NUMARASI :Esas no:2013/745 Karar no:2013/815

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, lehine hükmedilen tazminatların miktarları ile yargılama harç ve vekalet ücreti yönünden; davalı (koca) tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı (kadın) yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir

3-Dava, evliliğin boşanma sebebiyle sona ermesinden sonra açılmış bulunan maddi ve manevi tazminat (TMK md. 174/1-2) talebine ilişkindir. Boşanma davası içinde harca tabi olmadan istenebilecek olan tazminat (TMK md. 174/1-2) taleplerinin boşanma davasından bağımsız olarak talep edilmesi halinde, harca tabi olduğu gibi, vekalet ücretinin de nispi olarak hesaplanması gerektiği tartışmasızdır. Davacı kadın maddi ve manevi tazminat taleplerini ayrı bir dava konusu yapmış ve talep ettiği tazminat miktarı üzerinden hesap edilen peşin nispi harç eksikliğini yargılama aşamasında 14.04.2011 tarihinde tamamlamıştır. Bu hale göre davacının tazminat talebinin kabul edilen kısmı üzerinden 492 Sayılı Harçlar Kanunu uyarınca hesap edilecek olan nispi harcın davalıdan tahsiline, davacı tarafından yatırılmış bulunan peşin harcın ise yargılama gideri meyanında davalıdan alınıp davacıya verilmesine ve yine hüküm altına alınmış bulunan tazminat miktarları da dikkate alınarak karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.04.2014 (Pzt.)

İşin müzakeresinden ve kararın oluşumundan sonra üyelerden 'ın 28.04.2014 günü ölümü sebebiyle kararı imzalaması mümkün olmamıştır (HMK m.299). 06.05.2014
Esas No: 2008/13334
Karar No: 2009/11720
Karar Tarihi: 01.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/13334 E.  ,  2009/11720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 4.4.1980 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin yetkisizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.04.2008 gün ve E:2008/10-329, K:2008/334 sayılı ile 16.04.2008 gün ve E:2008/10-330, K:2008/335 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, tüzel kişilere karşı açılacak davalarda genel yetkili mahkeme, tüzel kişilerin yerleşim yerinin, yani merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olmakla birlikte, şube işlemleri nedeniyle açılacak dava, taraf olarak bağlı bulunulan merkez davalı gösterilerek, şubenin bulunduğu yerde de açılabileceğine, “Kurum adına işlem yapmaya yetkili bulunmak” şubenin tanımından ortaya çıkan bir sonuç olup, şubenin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olmasında tek başına yeterli olmayacağına, şubenin bulunduğu yer yetkisi, o şubenin yapmış olduğu işlemlerden, davacıya ait işlemlerin yürütülmesinden doğan uyuşmazlıklarda geçerli bulunmasına, davaya konu Kurum işlemi Erzurum İl Müdürlüğü’nce yapılmış olduğuna, Davalı Kurumun Gebze’de de şubesinin bulunmasına karşın, uyuşmazlığa konu Kurum işleminin bu şube muamelesinden kaynaklanmamış olması karşısında, o yer iş mahkemesi yetkili kabul edilemeyeceğine, Yerel mahkemenin bu yönlere ilişkin değerlendirmesi doğru bulunduğuna göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

01.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/429
Karar No: 2021/3859
Karar Tarihi: 09.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/429 E.  ,  2021/3859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1 -(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17982
Karar No: 2015/36450
Karar Tarihi: 22.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/17982 E.  ,  2015/36450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/196633

MAHKEMESİ : Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2012

NUMARASI : 2010/630 (E) ve 2012/66 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanık İ.. Ç..'e yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

2-Sanık İ.. Ç..'e yükletilen tehdit, sanıklar İ.. U.. ve E.. K..'a yükletilen yaralama ve mala zarar verme ile sanık H.. C..'a yükletilen tehdit suçlarından hükmolunan beraat hükümlerinin de usul ve Kanuna uygun olduğu,

Anlaşıldığından, sanık İ.. Ç.. müdafii ve katılan Z.. K.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3-Sanık İ.. Ç..'e yükletilen mala zarar verme eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne gelince;

Katılan vekilinin, 17.05.2011 tarihli duruşmada zararın giderildiğine dair beyanı karşısında, sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık İ.. Ç.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/27783
Karar No: 2010/9467
Karar Tarihi: 19.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/27783 E.  ,  2010/9467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 193.maddesi gereğince görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemeoe tebligat yaptırması zorunludur.

Her iki halde de görevsizlik veya yetkisizlik kararının kesinleştiği tarihten başlayarak 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirilmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır. Aynı kural takip hukukunda da geçerlidir.

Somut olayda, alacaklı yetkisiz icra dairesi olan Konya'da borçlu hakkında icra takibine başlamış, borçlunun süresinde yetki itirazı üzerine Konya 2. İcra Mahkemesinin 2008/1242 Esas, 2008/1235 karar sayılı ve 24.10.2008 tarihli kararı ile yetki itirazının kabulüne, yetkili icra müdürlüğünün bursa İcra Müdürlüğü olduğunun tespitine karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin 18.11.2008 tarihinde kesinleştiği, alacaklı vekilinin ise yetkisiz icra müdürlüğüne 10.3.2009 tarihinde başvurarak dosyanın yetkili Bursa İcra Müdürlüğüne gönderilmesini istediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda HUMK.nun 193.maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süreden sonra alacaklı dosyanın yetkili icra dairesine gönderilmesi isteminde bulunduğundan, mahkemece, öncelikle HUMK.nun 193.maddesi  uyarınca re'sen takibin açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilmek suretiyle şikayetin esası incelenerek hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5928
Karar No: 2014/363
Karar Tarihi: 14.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/5928 E.  ,  2014/363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2011/402643

MAHKEMESİ : Göle Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2009

NUMARASI : 2009/113 (E) ve 2009/371 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Ö.. Ç.. hakkında kurulan hükümlerde aynı katılanın ismi yazılarak hükmün karıştırılması,

2) Tanık S.. Ç..'in beyanına göre sanık D.. Ç..'in katılan M.A..'ya levye ile vurmadığı anlaşıldığı halde sanık hakkında TCK.nin 86/3-e maddesinin uygulanmasıyla fazla cezaya hükmedilmesi,

3) Duruşmada katılanlar suç nedeniyle uğradıkları bir zararlarının olmadığını belirtmelerine rağmen CMK'nin 231.maddesinin 6. fıkrasının (a) ve (b) bentlerindeki diğer koşullar değerlendirilmeden zararın giderilmediğinden bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca  talebe uygun olarak BOZULMASINA, sanık Ö.. Ç.. hakkında yeniden kurulacak hükümde CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 14/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/33355
Karar No: 2016/2687
Karar Tarihi: 15.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/33355 E.  ,  2016/2687 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

İşyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/02/2015 tarihli ve 2014/127130 soruşturma. 2015/18279 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müştekiler vekili tarafından yapılan itirazın kabulüne ilişkin mercii İstanbul Anadolu 10. Sulh Ceza Hakimliğinin 21/04/2015 tarihli ve 2015/674 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından yasa yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03/09/2014 gün ve 288905 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 26/02/2015 tarihinde müştekilere tebliğini müteakip. 15 günlük yasal itiraz süresi geçtikten sonra 25/03/2015 tarihinde müştekiler vekili tarafından yapılan itirazın süre yönünden reddi yerine, esastan inceleme yapılarak karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı CMK’nın 173/1. maddesinde: “Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir” hükmü düzenlenmiştir.

İnceleme konusu somut olayda: Müştekiler Aynur ve Hüseyin'in kendi adlarına vekilleri bulunmaksızın şikayetçi oldukları, şüpheliler hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın, 26.02.2015 tarihinde müştekilere usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, müştekiler vekilinin ise 25.03.2015 tarihinde karara itirazda bulunduğu anlaşılmıştır. Bu durumda tebliğ tarihi üzerinden 15 günlük süre geçtiği için merciince itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, yasal süresinden sonra yapılan itiraz yerinde görülerek, itirazın kabulüne karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- İstanbul Anadolu 10. Sulh Ceza Hakimliğinin 21/04/2015 tarihli ve 2015/674 değişik iş sayılı sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 15.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/24835
Karar No: 2014/14730
Karar Tarihi: 27.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/24835 E.  ,  2014/14730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tire Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :10.01.2013

NUMARASI :Esas no: 2010/350 Karar no:2013/23

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından, kendi reddedilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise, tazminatların ve nafakanın miktarları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 27.06.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı F.. G.. geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı-davacı A.. G.. ve vekilleri gelmediler. Davacı-davalı F.. G.. lüzum üzeri söz aldı; vekilinin vermiş olduğu temyiz dilekçesindeki temyizleri aynen tekrar ettiğini, kendi boşanma davasının reddini temyiz ettiğini, karşı tarafın açmış olduğu davadaki verilen boşanma kararını temyiz etmediğini, ancak kusur belirlenmesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyizlerinin devam ettiğini söyledi. Beyanı okundu, imzası alındı. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminatlar için boşanma kararının kesinleşme tarihinden geçerli olmak üzere yasal faize hükmedilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeden bu isteği de kapsayacak şekilde fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışnda kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 2. bentte oyçokluğuyla, 1. ve 3. bentte oybirliğiyle karar verildi. 27.06.2014 (Cuma)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yoksulluk nafakası yönünden yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun yoksulluk nafakasının miktarı yönündeki bozma kararına katılmıyorum.