Esas No: 2013/553
Karar No: 2014/15076
Karar Tarihi: 18.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/553 E.  ,  2014/15076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/25097

MAHKEMESİ : Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2010

NUMARASI : 2009/639 (E) ve 2010/345 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılanın yetkilisi olduğu T.. Tekstil İth. İhr. Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinde sigortalı şoför olarak çalıştığı, 2009 yılı haziran ayı içinde adı geçen şirket tarafından İran Ülkesine götürüp teslim etmesi için sanığa inşaat malzemesi verildiği, sanığın da şirkete ait olan 76 A... ve 76 A... plakalı çekici ve römork ile söz konusu malları İran'a götürüp teslim ettiği, akabinde inşaat malzemelerini teslim ettiği şirketten 500 Amerikan dolarını alarak şirkete ait tırı İran'da bırakıp Türkiye'ye döndüğü ve aldığı parayı da katılana vermediği bu şekilde üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

1- Sanığın aşamalarda değişmeyen ifadesinde, katılanın yetkilisi olduğu şirketten yolda harcaması için kendisine verilen parayı harcadığını beyan ederek atılı suçlamaları kabul etmemesi, müşteki ifadesinde, sanığın İran'daki müşterilerinden nakliye parası olarak 500 Amerikan dolarını tahsil ettiği halde firmalarına getirip vermediğini belirtmesi, tanık A.. A.. beyanında, sanığın yolda harcamak için kendisine verilen 500 doları alarak şirketlerine ait tırı İran'da bırakıp Türkiye'ye döndüğünü söylemesi karşısında ve katılanın yetkilisi olduğu şirkette çalışan şoförlerin şirketin müşterilerinden para tahsil etme görevlerinin bulunmaması ve fiili olarak böyle bir uygulamanın olmaması durumunda sanığa isnat edilen eylemin TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen basit güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı da dikkate alınarak gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanığın aldığı ve çalıştığı şirkete iade etmediği iddia edilen 500 doların sanık tarafından katılan firmanın müşterisinden tahsil edilen ve katılana verilmesi gerekli olan nakliyat parası mı yoksa sanığa yolda harcaması için verilen harcırah mı olduğunun tespit edilmesi, sanığın İran'daki katılan şirketin müşterisinden aldığı iddia olunan 500 dolara ilişkin herhangi bir belge veya makbuz olup olmadığının araştırılması, katılan şirkette çalışan şoförlerin şirket adına müşterilerden para tahsil etme gibi bir görevlerinin veya bu yönde fiili bir uygulamanın bulunup bulunmadığının tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.