erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/43966
Karar No: 2017/28411
Karar Tarihi: 11.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/43966 E.  ,  2017/28411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 9. İş Mahkemesi

Dava dilekçesinde davalı Banka tarafından ...’da bırakılan ve ...’da görevlendirilen isimlerin bildirildiği görülmekle söz konusu isimlerin daha önceki görev yerlerine, İstanbul’a atamalarının yapılıp yapılmadığına, İstanbul’da görev yapıp yapmadıklarına, ...’da görevlendirilmiş iseler görev yerleri, göreve başladıkları tarih ile unvanlarına ilişkin bilgiler temin edilerek dosyaya eklendikten,

Bölge Adliye Mahkemesi kararında iş sözleşmesinin eki niteliğinde olduğu belirtilen İnsan Kaynakları Yönetmeliği dosya içeriğinde bulunmadığından eklendikten,

Davacı tarafın temyiz dilekçesinde yargılama esnasında davalı Bankadan gelen müzekkere cevabından bahisle bu müzekkere cevabında verilen bilgilerden söz edilmiş olmakla dosya içeriğinde bulunmayan davalı Bankanın söz konusu müzekkere cevabı eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/32027
Karar No: 2014/29773
Karar Tarihi: 15.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/32027 E.  ,  2014/29773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 8. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/07/2012

NUMARASI : 2011/506-2012/462

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatil ücreti, ücret alacağı, genel tatil ücreti, çocuk parası alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, ücret alacağı, yıllık izin ücreti ve çocuk parası alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut olayda; taraflar arasında fazla çalışma ücreti konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Dosya kapsamından şoför olarak çalışan davacının sefer başına prim aldığı anlaşılmakta olup, bu husus mahkemenin de kabulündedir.

Dairemizin yerleşik uygulamasına göre yurtiçi seferlerinde sefer başına prim veya kilometre başına ücret tahakkuk ettirildiği durumlarda yapılan fazla mesainin normal saat ücreti karşılığının ödendiğinin kabulüyle sadece %50 zamlı kısmının hüküm altına alınması gerektiği gözetilmeden, %150 üzerinden talebin kabulü yerinde değildir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5251
Karar No: 2021/3004
Karar Tarihi: 16.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5251 E.  ,  2021/3004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça konu yayının 5651 sayılı Kanun kapsamında internet yoluyla yapılan bir yayın olduğu, dolayısıyla 5187 sayılı Kanun'da düzenlenen ve "dar anlamda basın suçu" niteliğinde bulunan "yeniden yayım" suçunun unsurlarını taşımadığı gözetilmeksizin sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

Dairemizin 28.09.2020 tarihli 2020/1515 E. 2020/11589 K. sayılı kararında gerekçeleri belirtildiği üzere;

Basit yargılama usulüne dair esasları düzenleyen ve hükümden sonra (24.10.2019 tarihinde) yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı "basit yargılama usulü" başlıklı CMK'nin 251/3. maddesinin sadece bir usul hükmü olmadığı, aynı zamanda maddi ceza hukukuna dair bir hüküm olduğu, bu nedenle basit yargılama usulünün yürürlük tarihini gösteren Geçici 5/(1)-d. maddesinde yazılı "hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalar yönünden" kısmının Anayasa ve uluslararası sözleşme metinlerinde düzenlenen "suç ve cezaların kanuniliği" ve "lehe kanun" ilkelerine aykırı olduğu, Anayasa'ya ve tarafı olduğumuz temel haklara dair uluslararası sözleşmelere (ve özellikle AİHS'ye) aykırı bu durumun Yüksek Yargıtay tarafından dikkate alınması gerektiği anlaşılmakla,

Mahkemece sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikteki "basit yargılama usulünün" uygulanma şartları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi mecburiyeti,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2168
Karar No: 2014/8604
Karar Tarihi: 30.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2168 E.  ,  2014/8604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul (Kapatılan) Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/448-2013/398

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK’nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK’nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Dava, davacılar murisleri A. Ç., A. Ç. ve davacı S.. Ç.. ile davalı yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak, davacılara verilmesi gereken beş adet dairenin verilmediğinin tespiti istemine ilişkindir. Somut olayda, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine konu taşınmazda paylı mülkiyeti olan arsa sahipleri yönünden ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayan arsa sahipleri yönünden verilen hüküm, bağımsız bir hüküm niteliğinde olup, temyiz edilmesi durumunda ayrı temyiz başvuru ve temyiz karar harcına tabi olacaktır. Hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi uyarınca süresinde temyiz kaydı yapılmış ise de; her bir arsa sahibi yönünden ayrı ayrı temyiz başvuru harcı ve nispi temyiz karar harcı alınması gerekirken, tek temyiz başvuru ve maktu temyiz karar harcı yatırıldığı anlaşılmıştır. Anılan harçların ayrı ayrı yatırıldığına dair bilgi ve belge bulunmadığından, yatırılmışsa buna ilişkin belgenin dosya içerisine konulması, yatırılmamış ise davacı S.. Ç.. ile diğer iki arsa sahibi A. ve A. Ç.için ayrı ayrı temyiz başvuru harcı ve dava değerine göre nispi temyiz karar harcının yatırılması için davalı vekiline HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde aynı madde hükmü uyarınca mahkemece bir karar verilmesi için, dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/250
Karar No: 2012/8964
Karar Tarihi: 04.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/250 E.  ,  2012/8964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/344009

MAHKEMESİ : Gebze Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 07/06/2011, 2010/368 (E) ve 2011/185 (K)

SUÇ : Çocuğu öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın “çocuğu öldürme” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdahil vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, TCK.nun 6/1-b maddesi uyarınca “çocuk” olan maktul Anıl ile arkadaşları olan tanıklar Kubilay ve Resul’ün, 02.07.2010 günü annelerinin pazarda satması amacıyla kekik toplamaya çıktıkları, saat 17.00 sıralarında sanığın bekçiliğini yaptığı, çitlerle çevrili, içinde bekçi kulübesi bulunan özel araziye geldikleri, girişteki kapıya ulaştıklarında maktulün bekçi kulübesinin önünde gördüğü sanıktan su istediği, sanığın herhangi bir cevap vermeden dönerek kulübesine girdiği, bunun üzerine sanığın kendisine su vereceğini uman maktulün, çitlerin üzerinden atlayıp araziye girerek beklemeye başladığı, kısa bir süre sonra elinde av tüfeği olduğu halde dışarı çıkan sanığın ise önceden arazilerinde yapılan kablo hırsızlığının etkisi ve maktulün hırsız olduğu düşüncesiyle, mevsim ve saat itibarıyla uygun görüş şartları içinde, hiçbir şey söylemeden ve etkili mesafeden maktule doğru bir el ateş ettiği, baş, yüz, göğüs ve kol bölgelerinden yaralanan maktulün aldığı isabetlerle arkasına dönüp kaçmaya başlayacağı sırada, ilk atışla yetinmeyen sanığın, bu kez maktulün arkasından bir el daha ateş ettiği, sırt, bel ve kalça bölgelerinden de yaralanan maktulün can havliyle arkadaşları ile birlikte bir süre koştuktan sonra yere yığılarak, kafatası kırığı, beyin kanaması, beyin doku harabiyeti, iç organ ve büyük damar yaralanması sonucu hayatını kaybettiği olayda,

Maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz veya davranış bulunmadığı gibi, maktulün su istemek ve akabinde çitlerin üzerinden atlamaktan ibaret, olay koşulları içinde kesinlikle hırsızlık emaresi olmayan hareketlerinin, sanığın haksız tahrik koşullarının oluştuğu konusunda, TCK.nun 30/3.maddesi kapsamında, kaçınılmaz bir hataya düşmesini sağlayacak nitelik ve seviyede olmadığı anlaşıldığı halde, sırf sanığın sübjektif düşüncesi dikkate alınıp, üstelik tayin olunan temel ceza üzerinden azamiye yakın indirim yapılarak, yazılı biçimde, haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 04/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/3721
Karar No: 2012/296
Karar Tarihi: 09.01.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/3721 E.  ,  2012/296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma.

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede

Sanığın soruşturma evresinde 03.03.2006 tarihli ifadesinde uzlaşmak istemediğini beyan etmesi karşısında uzlaşma hükümlerinin uygulanmamasında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesi uyarınca sucun işlendiği yer ve zaman dilimi gerekceli karar başlığında yazılmamış ise de, bu husus mahallinde tamamlanması münkün eksiklik olarak kabul edilmiş;

5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi ile uygulama yapılırken hapis cezasının 2 yıl 6 ay yerine 2 yıl 3 ay olarak belirlenerek sonuçta az cezaya hükmedilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 09.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1602
Karar No: 2019/4812
Karar Tarihi: 08.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1602 E.  ,  2019/4812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın dosyada bulunan değer tespit tutanağında göre 58 TL değerinde 12 Kg'lik tüp çaldığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11690
Karar No: 2014/14041
Karar Tarihi: 23.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11690 E.  ,  2014/14041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KISITLI : ...

VASİ ADAYI : ...

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Karaburun Sulh Hukuk ve ... 13. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içerisindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgâhı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.

Dosya Kapsamındaki, kısıtlının halen “.../...” de bulunan bakımevinde kaldığı anlaşılmıştır. Yetki konusun belirlenmesinde kısıtlının bakımevine girmeden önceki son yerleşim yeri dikkate alınacağından, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sisteminde yer alan ... mahallesi ... evleri No:....” adresinin bakımevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresi olduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle uyuşmazlığın Karaburun Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 22. ve 23. maddeleri gereğince Karaburun Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/13936
Karar No: 2020/7690
Karar Tarihi: 06.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/13936 E.  ,  2020/7690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

B-Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 145. maddesine göre belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 31/3. maddesi ile 1/3 oranında indirim yapılması sırasında 1 yıl 8 ay yerine, 1 yıl 4 ay hapis cezası olarak uygulama yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

C-İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılanın işyerini 31/10/2014 günü saat 19:30’da kapattığını ve 01/11/2014 günü saat 06:00 sıraları açtığında suçun işlendiğini fark ettiğini söylemesi, suça sürüklenen çocuğun suçu kabul etmemesi ile işyerinde kamera kayıdının bulunmaması nedeniyle suç saatinin tam olarak belirlenememesi karşısında; oluşa uygun şekilde hırsızlık suçundan hükmolunan cezada TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanmadığı da nazara alınarak, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden 5237 sayılı TCK’nın 116/2. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması,

2- Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında mahkumiyet hükmü niteliğinde sabıkasının bulunmaması ile iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmaması karşısında; hükümden önce 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğun kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21539
Karar No: 2013/29165
Karar Tarihi: 25.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/21539 E.  ,  2013/29165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 15.05.2012 tarihinde yapılan sözlü anlaşma gereğince davalının adresinde bulunan eşi Rukiye Şahin'in yatalak hasta olması nedeniyle ihtiyaçlarını ve bakımını yapmak üzere asgari ücret karşılığında anlaştıklarını, yine belirtilen hizmetler dışında davalının evinin günlük temizliği, tüm ailenin çamaşırlarının ütülenmesi ve yemeklerin pişirilmesi ile üst katta bulunan dairelerin temizliğinin de kendisine yaptırıldığını, işini kaybetme endişesi nedeniyle zorunlu olarak sözleşme dışında belirtilen işleri de yaptığını, davalı tarafından ... akdinin 10/08/2012 tarihinde bildirimsiz olarak fesh edildiğini ileri sürerek 300,00 TL ihbar, 500,00 TL kıdem tazminatı ile 100,00 TL fazla çalışma, 50,00 TL hafta sonu, 50,00 TL dini ve milli bayramlar ve 50,00 TL izin ücreti olmak üzere şimdilik toplam 1.050,00 TL alacağın fesih tarihinden itibaren en yüksek banka faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bu tür davalara ... mahkemesinde bakılacağı gerekçe gösterilerek dava dilekçesinin görev yönünden reddinedosyanın görevli ve yetkili ... ... mahkemesine görderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya ait evde yatalak eşine baktığı gibi evin günlük işlerinide yaptığını belirterek, davalı tarafından işine haksız olarak son verildiğinden bahis

ihbar, kıdem, hafta sonu vb. den kaynaklı alacaklarının tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı davanın reddini dilemiş. Mahkemece ... mahkemesi görevli olduğundan bahis ile davanın görevden reddine karar vermiştir. 4857 sayılı yasanın 4.maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ayarınca, "ev hizmetlerinde çalışanlar" hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz. Ev hizmetlerinde aşçı, uşak, temizlikçi gibi işlerde çalışan işçi ile ev sahibi işveren arasındaki uyuşmazlığın ... mahkemesi yerine genel mahkemelerde çözümlenmesi gerekir. ... Kanunu kapsamı dışında bırakılan bu hizmetleri gören kimselerle bunları çalıştıranlar arasındaki hukuki ilişkilerden Borçlar Kanununun hizmet akdine ilişkin hükümleri uygulanır. Öyle olunca mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.