erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/13287
Karar No: 2016/9428
Karar Tarihi: 08.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13287 E.  ,  2016/9428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 12/06/2013 gün ve 2009/403 - 2013/247 sayılı kararı bozan Daire'nin 21/04/2015 gün ve 2014/8418 - 2015/5582 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların ... ... 2515 ada 116 parselin dava dışı ......'la birlikte maliki olduklarını, 20.05.1982 tarihinde davalı arsa malikleri ile yüklenici ..... arasında arsa üzerine otel yapılması için sözleşme imzalandığını, inşa edilecek otelin % 51 malikinin.... kalan % 49 kısmının ise davalılara ait olacağını, 12.10.1982 tarihinde ise adi ortaklık sözleşmesi ile otelin aynı pay oranında işletilmesi ve ortaklık sermaye şirketine dönüştüğünde aynı hisse ve oranların cari olacağının kararlaştırıldığını, 1985 yılında ise adi ortaklığın öz sermayesinin tespit raporu ile belirlendiğini, bu miktarın anonim şirkete ayni sermaye olarak konulduğunu, bu surette davalıların arsa paylarını anonim şirkete ayni sermaye olarak verdiklerini ileri sürerek, davalılar adına kayıtlı tapunun iptali ile davacı şirket adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/10623
Karar No: 2017/3290
Karar Tarihi: 23.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/10623 E.  ,  2017/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; davalı ... Oto İnş. Temizlik Tur. Taahhüt Tic. ve San. Ltd. Şti. vekilince temyiz yoluna başvurma harcının yatırılması gerekirken istinaf yoluna başvuru harcı adı altında 79,70 TL yatırıldığı, nispi temyiz karar harcı yerine de nispi istinaf karar harcı yatırıldığı ve temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davalı ... Oto İnş. Temizlik Tur. Taahhüt Tic. ve San. Ltd. Şti.'ne temyiz yoluna başvurma harcının ve nispi temyiz karar harcının (sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/3499
Karar No: 2024/2634
Karar Tarihi: 07.03.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/3499 E.  ,  2024/2634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/90 Esas, 2019/389 Karar

SUÇ : Rüşvet verme

HÜKÜM : Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle rüşvet vermeye teşebbüs suçundan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 26.06.2012 tarihli ve 2009/13553 Esas, 2012/7357 Karar sayılı ilamında sair temyiz itirazları reddedilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 24.01.1983 tarih ve 8-486/6 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, bozma ilamına konu hüküm ya da hükümlerle ilgili olarak açıkça onama kararı verilmedikçe sair temyiz itirazlarının reddedilmesinin kesin ve mutlak bir bağlayıcılığının bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına ve oluşa uygun olarak akaryakıt kaçakçılığına göz yumması karşılığında katılan karakol komutanına 3.000 TL rüşvet teklif ettiği kabul edilen ve teklifi kabul etmiş gözüken katılanın sorumluluk çevresinde herhangi bir kaçakçılık eylemi gerçekleştirmediği ve sonraki görüşmelerin çoğunu sanığı suçüstü yakalatmak isteyen katılanın talebiyle yaptığı anlaşılan sanığın eylemleriyle ilgili olarak:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 04.05.1987 gün ve 600/245 sayılı Kararında vurgulandığı gibi rüşvet suçunun konusu, işin yapılması veya yapılmaması olduğundan, şarta bağlı rüşvet sözleşmesinin yapılamayacağı, zira şart gerçekleşmediğinde rüşvet sözleşmesinin gereğinin yerine getirilmeyeceği, başka bir anlatımla anlaşma konusunun ortadan kalkacağı, somut olayda sanığın kaçak mazot getirdiğine veya getireceğine dair delil elde edilemediğinin anlaşılması karşısında; şarta bağlı olan teklifin rüşvet suçuna vücut vermeyeceği, bu nedenle de, sübutu kabul edilen eylemin 5237 sayılı Kanun'un 125/3. maddesinde düzenlenen kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunu oluşturacağı ve bu suçun söz konusu maddede öngörülen cezasının üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, suç tarihi olan 13.02.2007 ile inceleme günü arasında durma süresi nazara alındığında dahi bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasa’nın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE 07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6157
Karar No: 2010/5498
Karar Tarihi: 20.10.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/6157 E.  ,  2010/5498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 20.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7789
Karar No: 2014/19273
Karar Tarihi: 08.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7789 E.  ,  2014/19273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/10/2013 tarih ve 2012/42-2013/152 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette %25 hisse sahibi olduğunu, davalı şirket hesaplarının usulüne uygun tutulmadığını, çift kayıt tutulduğunu, gayriresmi kayıtlarla diğer ortakların sermaye paylarının ödenmiş gibi gösterildiğini, müvekkilinin sermaye payının ise tamamlanmadığını, oysa gerçekte müvekkilinin taahhüt ettiği tüm sermayeyi ödediğini, şirketin zarar ediyormuş gibi gösterildiğini ileri sürerek şimdilik 10.000,00 TL şirket kar payının faizi ile birlikte ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının sermaye taahhüdünü yerine getirmediği için ortaklıktan çıkarıldığını, şirketin zarar ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacının ortaklıktan çıkarılma kararının hukuka uygun olarak gerçekleştirildiğini, dolayısıyla davacının ortak olma statüsünden kaynaklanan bir hak olarak kâr payı talep edemeyeceği, davalı şirketin 388.408,05 TL zarar ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamamasına ve davacı geçmiş döneme yönelik kar payı talep ettiğinden talep tarihi itibariyle ortaklık sıfatının devam etmesi gerektiğine ilişkin mahkeme gerekçesi yerinde değil ise de, talep edilen dönem bakımından kar payı dağıtımı konusunda alınmış ortaklar kurulu kararının bulunmamasına ve kararda yer alan ve isabetli bulunan diğer gerekçelere göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün değişik bu gerekçe ile onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün açıklanan değişik gerekçe ile ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2874
Karar No: 2021/11965
Karar Tarihi: 10.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/2874 E.  ,  2021/11965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinin 1. fıkrasına göre hakim, somut olayda; bu fıkrada yedi bent halinde sayılan hususları ve aynı Kanun'un 3. maddesinin 1.fıkrasındaki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki yasal düzenlemeleri gözönünde bulundurarak işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler. Cezanın iki sınır arasında tayin ve takdiri mahkemenin yetkisi içinde ise de, hakim bu takdir hakkını adalet ve nesafet kuralları ile sınırlı olarak kullanmalıdır. Somut olayda suçun işleniş biçimi, çocuğun kişiliği, sosyal ve içtimai durumu gerekçe gösterilmiş ise de, suçun işleniş şekline ilişkin ağırlaştırıcı nedenlerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan adalet ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı olarak alt sınırdan önemli sayılabilecek oranda uzaklaşılmak suretiyle yazılı şekilde ceza tayini,

3-Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait iş yerinden 70 TL bozuk para çalmaktan ibaret eylemi nedeni ile suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

4-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 4 yıl 8 ay hapis cezasından, aynı Kanunun 31/3. maddesi ile 1/3 oranında indirim yapılması sırasında 3 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası yerine, hesap hatası sonucu 2 yıl 13 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 10/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3363
Karar No: 2013/7132
Karar Tarihi: 28.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/3363 E.  ,  2013/7132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/262321

MAHKEMESİ : Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 19/07/2012, 2012/150 (E) ve 2012/183 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık İ.. Ç..'nun mağdur Abdullah'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, gönüllü vazgeçmeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre; sanık ile mağdurun aynı köyde yaşadıkları, olay günü mağdurun dar olan köy yolundan traktörü ile geçerken sanığın bulunduğu tarafa doğru direksiyon kırmasının sanık tarafından yanlış anlaşıldığı, bu durumu öğrenen mağdurun sanıktan özür dilemek için aracıyla sanığın evinin önüne geldiği sırada hızmı yavaşlattığı, mağdurun geldiğini gören sanığın ise hemen ruhsatsız tabancasını mağdurun kullandığı araca yönelterek mağduru hedef almak suretiyle bir kaç el ateş ettiği olayda, mağdurdan sanığa yönelik olarak gerçekleştirilen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya davranışın bulunmaması karşısında, sanık hakkında verilen cezadan TCK'nun 29. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321 maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 28/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/5233
Karar No: 2014/21744
Karar Tarihi: 07.07.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/5233 E.  ,  2014/21744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 321. maddesinin 2. fıkrasında, "Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hâllerde, hâkim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir.Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir." hükmü düzenlenmiştir. Bu sebeplerle basit yargılamada 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesindeki unsurları taşıyan hükmün, 6100 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca gerekçeli olarak açıklanması zorunludur.

6100 sayılı Kanun'un 321. maddesindeki "hükme ilişkin tüm hususlar"dan kastedilen 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesindeki unsurlardır. Taraflarca süre tutum dilekçesinin verilmesi gerekçeli kararın tebliğ edilmemesinden kaynaklanmaktadır. Gerekçeli karar tebliğ edildiğinde taraflar gerekçeli temyiz dilekçesi ile temyiz haklarını kullanabileceklerdir. 6100 sayılı Kanun'un “Hukuki dinlenilme” başlıklı 27. maddesi, Anayasa’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36. maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6. maddesi nazara alındığında gerekçeli kararın taraflara tebliğ edilmesi gerektiği açıktır.

Öte yandan, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre gerekçeli kararın davacı ve davalı ... Temizlik ve Özel Güvenlik Hizmetleri Turizm Hayvancılık San. Tic. Ltd. Şti. vekiline tebliğ edilmediği anlaşıldığından; gerekçeli kararın davacı ve davalı ... Temizlik ve Özel Güvenlik Hizmetleri

Turizm Hayvancılık San. Tic. Ltd. Şti. vekiline, temyiz dilekçesinin de karşı tarafa yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/11277
Karar No: 2012/16316
Karar Tarihi: 27.06.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/11277 E.  ,  2012/16316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Nakliyat Ambarları İşletme Kooperatifi ile davalı ... İnş. ve Tüketim Maddeleri Tic.Ltd.Şti. aralarındaki ecrimisil davasına dair ... 7.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15/07/2011 günlü ve 2009/55 E. - 2011/251 K. sayılı hükmün Onanması hakkında dairece verilen 25.01.2012 günlü ve 2011/19359 E. - 2012/1740 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davada haksız işgal nedeniyle ecrimisil talep edilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine verilen onama kararına karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosya kapsamına göre; davalı tarafın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme talepleri yerinde değildir. Ancak;

1- Dava haksız işgal nedeniyle ecrimisil istemine ilişkin olup, mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda, taşınmazın değeri esas alınmak suretiyle, değerin %5’inin yıllık kira bedeli olacağı benimsenerek ecrimisil hesabı yapılmıştır.Ecrimisil, kötü niyetli şagilin ödemek durumunda olduğu tazminat miktarı olup, en azı kira geliri, en çoğu da tam gelir kaybıdır.

Bunun için işgal edilen taşınmazın emsal taşınmazların kira bedelleri ile kıyaslaması da yapılmak suretiyle getirebileceği kira bedeli dayanakları da gösterilmek suretiyle bilirkişilere hesap ettirilerek mahkemece bir sonuca varılmalıdır. Bu şekilde hazırlanmayan rapora göre hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.2- Davacı tarafından verilen 07.09.2010 tarihli ıslah dilekçesinde ıslah ile arttırılan miktara dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi talep edildiği halde, mahkemece HUMK'nun 74.maddesi hükmü (HMK.md.26) göz ardı edilerek, ıslah ile arttırılan miktara her dönem sonu itibariyle faiz yürütülmüş olması da doğru görülmemiştir.Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken Dairemizce onandığı anlaşıldığından davalı tarafın karar düzeltme talebinin kabulü ile dairemizin 25.01.2012 gün ve 2011/19359 - E; 2012/1740 - K. sayılı onama ilamı kaldırılarak yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı lehine BOZULMASINA, 27.06.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/7335
Karar No: 2014/4405
Karar Tarihi: 25.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/7335 E.  ,  2014/4405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre; sanık ... ile sanık ... müdafiinin, eksik araştırma ile karar verildiğine, sanıkların suçlarının sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yet- kilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye ka- dar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.