erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/28284
Karar No: 2014/37059
Karar Tarihi: 25.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/28284 E.  ,  2014/37059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nazilli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2011/109-2013/138

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kıdem ve ihbar alacaklarının davalıdan tahsili istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tanık beyanlarına göre davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı işçinin, asıl işveren olan Sağlık Bakanlığına ait Sağlık Ocağında alt işveren olan K. Temizlik Paz. Tic. San. Ltd. Şti. bünyesinde 01.01.2007-31.12.2010 tarihleri arasında çalıştığı, Sağlık Bakanlığı ile diğer davalı arasında asıl işveren ve alt işveren ilişkisinin bulunduğu, 24.11.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5428 sayılı Aile Hekimliği Kanunun l. maddesine göre, Aile Hekimleri ile sözleşme yapılabileceği, Aile Hekimliği Kanunun Uygulanmasına Yönelik Aile Hekimliği Yönetmeliğinin 18/4. maddesine göre, Aile Hekimlerinin sağlık hizmetlerine yardımcı olmak amacıyla ebe, hemşire, tıbbi sekreter gibi ilave sağlık personeli ile güvenlik, temizlik, kalorifer, sekreterya ve böyle gibi hizmetler için ferden veya müştereken personel çalıştırabileceği ve hizmet satın alabileceğinin belirlendiği, davacının Aile Hekimliği uygulamasının başlaması sebebiyle 31.12.2010 tarihinde iş sözleşmesinin davalılar tarafından sonlandırıldığı anlaşılmıştır. Davacının kıdem ve ihbar tazminatını hak ettiği gözetilerek hizmet süresine göre hesaplanacak bu tazminatların davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/5411
Karar No: 2009/5133
Karar Tarihi: 06.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5411 E.  ,  2009/5133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 06.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14428
Karar No: 2014/12542
Karar Tarihi: 18.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14428 E.  ,  2014/12542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Müsüdere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Suç tarihine ve açılan davanın niteliğine göre Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermediğinden katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi yollanmasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2. Katılan TAPDK vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyizi itirazlarına göre yapılan incelemede,

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3. Katılan TAPDK vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizine gelince,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4389
Karar No: 2018/1410
Karar Tarihi: 15.03.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/4389 E.  ,  2018/1410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ..... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

08.07.2011 tarihli olay tutanağına göre kolluk görevlilerinin genel kontrol yaptıkları esnada sanığın üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi rızasıyla görevlilere teslim ettiği olayda, suç konusu uyuşturucu maddenin emniyet güçlerince yapılacak üst aramasında bulunabilecek durumda olması nedeniyle, sanığın üzerindeki uyuşturucu maddeyi kendiliğinden görevlilere teslim etmesinin suçun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım niteliğinde sayılamayacağı, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile sanık hakkında TCK’nın 192/2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2938
Karar No: 2019/14794
Karar Tarihi: 03.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2938 E.  ,  2019/14794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında 22/06/2011 tarihli Tokat Devlet Hastanesi tarafından verilen kurul raporunda sanığa “paranoid şizofreni” tanısı konulup, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığının belirtilmesine karşın, dosya kapsamında alınan 13/01/2015 tarihli Tokat Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından verilen kurul raporunda ise, sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğunun belirtilmesi karşısında, her iki rapor arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas dairesinden sanığın suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak her iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden ve ayrıca 13/01/2015 tarihli Tokat Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından verilen rapora niçin üstünlük tanındığı da gerekçeli kararda açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 22/06/2011 tarihli Tokat Devlet Hastanesi tarafından verilen kurul raporunda sanığa “paranoid şizofreni” tanısı konulup, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığının belirtilmesi ve karar duruşmasında sanık müdafiinin çekildiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca sanığa yeniden müdafi atandıktan sonra yargılamaya devam olunması gerekirken, sanığa yeni bir müdafi atanmaksızın hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün istem gibi BOZULMASINA, 03/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8198
Karar No: 2016/796
Karar Tarihi: 25.01.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/8198 E.  ,  2016/796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Sanığın, olay tarihinde katılanın tarlasına dikmiş olduğu toplam 40,00 TL değerindeki elma fidanlarını çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/13156
Karar No: 2020/3909
Karar Tarihi: 05.02.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/13156 E.  ,  2020/3909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen karar temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un gecici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararı itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığı, dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz davası isteği hakkında tebliğnameye uygun olarak, bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/30856
Karar No: 2014/21015
Karar Tarihi: 02.07.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/30856 E.  ,  2014/21015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 321. maddesinin 2. fıkrasında, "Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hâllerde, hâkim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir.Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir." hükmü düzenlenmiştir. Bu sebeplerle basit yargılamada 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesindeki unsurları taşıyan hükmün, 6100 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca gerekçeli olarak açıklanması zorunludur.

6100 sayılı Kanun'un 321. maddesindeki "hükme ilişkin tüm hususlar"dan kastedilen 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesindeki unsurlardır. Taraflarca süre tutum dilekçesinin verilmesi gerekçeli kararın tebliğ edilmemesinden kaynaklanmaktadır. Gerekçeli karar tebliğ edildiğinde taraflar gerekçeli temyiz dilekçesi ile temyiz haklarını kullanabileceklerdir. 6100 sayılı Kanun'un “hukuki dinlenilme” başlıklı 27. maddesi, Anayasa’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36. maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6. maddesi nazara alındığında gerekçeli kararın taraflara tebliğ edilmesi gerektiği açıktır.

Öte yandan, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre gerekçeli kararın davalı ... Temizlik Taş. Elkt. Züc. Med. San. Tic. Ltd. Şti. vekiline tebliğ edilmediği anlaşıldığından; gerekçeli kararın davalı ... Temizlik Taş. Elkt. Züc. Med. San. Tic. Ltd. Şti. vekiline, temyiz dilekçesinin de karşı tarafa yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/40283
Karar No: 2015/14417
Karar Tarihi: 22.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/40283 E.  ,  2015/14417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/220866

MAHKEMESİ : Konya(Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2014

NUMARASI : 2014/258 (E) ve 2014/486 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükme esas alınan Mevlana Üniversitesi Hastanesi Acil Hekimliğinden alınan raporda “Kafa kubbesinden occipital bölgesine doğru 3 cm'lik kanamalı kesi, hayati tehlikesi yoktur, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, beyin cerrahisi kontrolü önerilir.” şeklinde tespitin yapıldığı görülmekle, beyin cerrahisi uzmanından rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17748
Karar No: 2014/16722
Karar Tarihi: 13.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17748 E.  ,  2014/16722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Sanık ...'in beraatine, sanık ...'in hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Gümrük Müdürlüğü vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıkta ele geçen eşyanın niteliği ve eylem tarihine göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, Gümrük İdaresi'nin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ...'ın temyiz istemi üzerine yapılan incelemede;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2421
Karar No: 2018/12267
Karar Tarihi: 06.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/2421 E.  ,  2018/12267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme ve kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre olayın haber alınması üzerine olay yerine giden kolluk görevlilerinin suç mahallinde yaptıkları tesbitte, sanığın iddia ettiği şekilde balta veya benzeri bir aletin katılanın elinde yahut etrafta bulunduğuna ilişkin bir görgülerinin bulunmaması karşısında sanığın soyut beyanlarına itibar edilerek her iki suçta da lehine TCK.nun 29. maddesi tatbik edilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1622
Karar No: 2013/46232
Karar Tarihi: 16.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/1622 E.  ,  2013/46232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Mağdurun, soruşturma beyanında sanıkla münakaşa ettikleri esnada elinin çizildiğini, kovuşturmada sanığın kendine vurmadığını söylemesi karşısında elinin nasıl çizildiğinin mağdura açıklattırılmadan hüküm tesisi,

2)Kabüle göre de; sanığın resmi nikahlı eşi ile beraber oturduğu evde yabancı bir erkek görmesi üzerine tartıştıklarını beyan etmesi karşısında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün karar yerinde tartışılmaması;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca talebe aykırı olarak BOZULMASINA, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13895
Karar No: 2017/5947
Karar Tarihi: 06.07.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/13895 E.  ,  2017/5947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

.... Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünün 09/09/1993 tarih ve 4685 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik ve kentsel sit alanında kalan taşınmazlarda izinsiz olarak eklenti, tente ve pergole yapıldığı iddiasıyla sanıklar hakkında açılan davada, 12/07/2011 tarihli tutanak ile sanıklar tarafından işletilen................. ve..... Restoranda yapılan pergolelerin kaldırıldığı, inşaat mühendisi bilirkişinin 20/05/2014 tarihli ek raporunda iddianameye konu pergolelerin yerlerinde mevcut olmadığı, ancak aynı ölçü ve ebatlarda yeni pergolelerin yapılmış olduğu yönündeki tespitlere dayanılarak mahkemece beraat kararı verilmiş ise de, Foça Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 14/02/2012 tarihli ve 2012/83 Esas sayılı iddianamede, taşınmazlarda gerçekleştirilen müdahalelerin (eklenti, tente, pergole vb.) neler olduğunun ayrı ayrı açıklandığı, ancak bilirkişi incelemesinin yalnızca pergolelere yönelik yapıldığı anlaşıldığından, mahallinde inşaat mühendisi ve sanat tarihçi bilirkişiler refakatinde yeniden keşif icra edilip, 98 ada 1,2,3 parsel, 97 ada 1 parsel ve 91 ada 3 parseldeki taşınmazların aynı zamanda tescilli oldukları ve 98 ada 4 parselin ise tescilli taşınmaz bitişinde yer aldığı da gözetilerek, iddianameye konu tüm müdahaleler yerinde tek tek tespit edilerek, niteliklerinin (basit - esaslı), kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları, paslanma ve karbonlaşma gibi teknik verilerin yanı sıra, taşınmazların eski halini yansıtan fotoğraflar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilmek suretiyle ayrı ayrı yapılış zamanlarının, suça konu müdahaleler nedeniyle tescilli kültür varlığı olan taşınmazların zarar görüp görmediklerinin, özgün yapısını kaybedip kaybetmediklerinin tereddütsüz şekilde belirlenmesi, böylece, suçun unsurları bütünüyle ortaya konulduktan sonra ulaşılacak kanaate göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile beraate dair hüküm tesisi,Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.