Esas No: 2021/16116
Karar No: 2023/1944
Karar Tarihi: 08.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/16116 E.  ,  2023/1944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2013 tarihli ve 2013/165 Esas, 2013/285 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, beraatine karar verilmiştir.

B. Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2013 tarihli ve 2013/165 Esas, 2013/285 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09.03.2020 tarihli ve 2015/1912 Esas, 2020/1707 Karar sayılı kararı ile;

Olay, ikamet, arama, yakalama, elkoyma, tartım ve tespit tutanağı, suça konu uyuşturucu maddenin sanığın ikametinin yüklüğünde ele geçmesi, uyuşturucu içeren hapların sayısı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği sabit olduğu halde, mahkûmiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle beraatine karar verilmesi, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2020 tarihli ve 2020/253 Esas, 2020/376 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 7 ay hapis ve 820 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna,

2. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine,

3. Sanığın parmak izi çıkmadığına ve savunmasına itibar edilmesi gerektiğine,

4. Mahkûmiyete yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kolluk görevlilerince elde edilen istihbari bilgi üzerine sanığın usulüne uygun olarak yapılan ikamet aramasında, 5675 adet amfetamin içeren tabletler ve esrar ele geçirildiği, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, elde edilen istihbari bilgi, olayın gerçekleşme biçimi, ele geçen maddelerin miktarı ve sayısı dikkate alındığında sanığın üzerine atılı bulunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, suçun vasfına ve suçun sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2020 tarihli ve 2020/253 Esas, 2020/376 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.03.2023 tarihinde karar verildi.