erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/12076
Karar No: 2013/13937
Karar Tarihi: 10.10.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/12076 E.  ,  2013/13937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, tahliye ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili 03.05.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesine dayalı olarak davalı aleyhine 09.01.2013 tarihinde başlattığı icra takibinde 2012 Temmuz ayı kira parasından eksik ödenen 200 TL nin tahsilini istemiştir. Davalı borçlu itirazında kira bedelinin yatırıldığını ve alacaklıya hiçbir borcunun olmadığını bildirmiştir. Mahkemece, uyuşmazlığın aylık 700 TL kira bedeline mahsuben davalının 200 TL logar tamir gideri yaptığı hususundan kaynaklandığından alacağın tesbiti yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Takip dayanağı 03.05.2008 başlangıç tarihli yazılı kira sözleşmesinde, kiracı tarafından yapılan masrafların kira alacağından mahsup edileceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Davalı borçlu logar giderini kiradan mahsup ettiğini, dar yetkili icra mahkemesinde ileri süremez. Ancak genel mahkemede açacağı menfi tespit davasında ileri sürebilir. Bu durumda mahkemece davanın kabulüne karar vermek gerekirken alacağın yargılama gerektirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/19325
Karar No: 2012/4364
Karar Tarihi: 10.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/19325 E.  ,  2012/4364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müsadere konusu nakil vasıtası değeri itibariyle hükmün tamamının temyize açık olmakla yapılan incelemede;

Hükümden sonra 14.4.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 11. maddesi ile 6831 sayılı Orman Yasasının 91/5 madde ve fıkrasında yapılan değişiklikle idari para cezasına dönüştüğünün anlaşılmasına göre suç tarihi olan 2.11.2008 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kabahatler Kanunun 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında idari para cezası uygulanmasına yer olmadığına emvalin istirdadı kabil orman idaresine bırakılmasına, suç aletleri balta, kazma ve nakil aracının sahibine iadesine, 10.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/5241
Karar No: 2012/3853
Karar Tarihi: 01.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/5241 E.  ,  2012/3853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesi içeriği ve esas hakkındaki görüşü gözetildiğinde, 150/2.maddenin uygulanması temyiz kapsamında olmadığı kabul edilerek yapılan incelemede:

Yağma suçunun geceleyin ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; 149.maddesinin 1.fikrasının (h) bendi yanında (c) bendinin de uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması ve anılan Yasanın 61.maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların Mahkemece değerlendirilmiş olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından, 5237 sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fikrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki "hafif" ve "pek hafif" ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden,yukarıdaki tüm ölçütler ışığında somut olayda yasal koşulları bulunmadığı halde, değer az kabul edilerek 5237 sayılı TCY’nın 150/2.maddesi uyarınca cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından; bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1.maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanı ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCY.nın 53.maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasına "53/3.maddesi gözetilerek, 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kaylımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8358
Karar No: 2018/10961
Karar Tarihi: 20.09.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/8358 E.  ,  2018/10961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun, müştekinin beyanına göre işyerinde masa çekmecesinde bulunan 15-20 TL bozuk parasının çalınması karşısında: suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 1 yıl 4 ay hapis cezasından, TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra sonuç cezanın 1yıl 1 ay 10 gün hapis olarak belirlenmesi gerektiği halde, yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14470
Karar No: 2016/2400
Karar Tarihi: 29.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/14470 E.  ,  2016/2400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıya ait aracın davalı sigortacının ....tarafından kaskolandığını, davacının poliçe vadesi içinde 31.05.2013 tarihinde yaptığı iki araçlı kazada hasar gördüğünü, poliçe kapsamına göre aracın karayolu ya da demiryolunda kullanılabilen motorlu-motorsuz araçlarla çarpışmasıyla oluşacak hasarların teminat kapsamında olduğunu, davalıya ihbar üzerine başka araçla çarpışma hasarının kapsam dışı olduğu gerekçeli ödeme yapılmadığını, hasar onarımını davacının yaptırmak zorunda kaldığını, 2.539,40 TL'nin 27.07.2013 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı aracının şirketleri tarafından dar kasko poliçesiyle sigortalandığını, poliçe ile aracın yanması ve çalınması hallerinin teminat altına alındığını, davacı talebinin ise çarpışma nedenine dayalı olması nedeniyle poliçe teminatı kapsamında olmadığını, ayrıca davacının şirketlerine hasar bildiriminde bulunmadığını ve gerekli tespitleri yapmalarını önlediğini, ispat yükünün davacıya geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacının tazmin talebinde bulunduğu hasarın oluştuğuna dair delil sunmamış olması, rizikonun gerçekleşmesi halinde sigorta genel şartları ve kanun gereği yerine getirmesi gereken yükümlülükleri yerine getirmeyen davacının davasının sübut bulmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 29/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2017/16690
Karar No: 2017/10256
Karar Tarihi: 08.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/16690 E.  ,  2017/10256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 177, 151/1, 31/2, 62, 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca 240,00 Türk lirası ve 1.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin 10/05/2016 tarihli ve 2015/331 esas, 2016/171 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08.03.2017 gün ve 94660652-105-34-15081-2016 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.03.2017 gün ve 2017/17054 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre, suça sürüklenen çocuğun pitpul cinsi tehlike arz eden köpeğinin tasmasını çıkartmak suretiyle başı boş bırakması neticesinde katılanın köpeğinin öldürülmesi ile sonuçlanan eylemin, hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma ve mala zarar verme suçlarını oluşturacağı, buna karşın 5237 sayılı Kanun’un fikri içtima hükümlerini düzenleyen 44. maddesi uyarınca bir fiil ile birden fazla suçun oluşmasına sebebiyet veren kişinin, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılacağının hüküm altına alındığı nazara alındığında, sanığın münhasıran daha ağır müeyyideye bağlanan mala zarar verme eylemi nedeni ile cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde iki ayrı suçtan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma talebinin mala zarar verme ve hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma suçlarına ilişkin olması ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesi uyarınca, 27.01.2017 gün ve 29961 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 20.01.2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararı ile Yargıtay Ceza Daireleri iş bölümü ortak hükümlerinin 4. maddesi gereğince, kanun yararına bozma istemini inceleme görevinin Yargıtay'ın 8. Ceza Dairesi'ne ait olduğu anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye TEVDİİNE, 08.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14761
Karar No: 2016/6491
Karar Tarihi: 12.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/14761 E.  ,  2016/6491 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : ...

KARAR NO : ...

T.C.

YARGITAY

... Hukuk Dairesi

ESAS NO :...

KARAR NO :...

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı ... vek. Av. ..... ile davalı ....vek Av. ...

arasında görülen dava hakkında Bala Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18/03/2014 gün ve .... E. - ... K. sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 28/05/2015 gün ve... E. - ... K. sayılı ilamına karşı davalı...tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 3,20 TL harç ve takdiren 261.00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 12/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

TL

60,80 R.K.H.

57,60 P.H

3,20 Kalan

Aslı gibidir.

Karşılaştırıldı. T.G
Esas No: 2008/16124
Karar No: 2008/16082
Karar Tarihi: 06.10.2008

**3. Hukuk Dairesi         2008/16124 E.  ,  2008/16082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; boşanma kararı ile hükmedilen yoksulluk nafakasının davalı tarafından açılan davalar ile 125 YTL olarak belirlendiğini, boşanma kararından sonra sigortalı olarak çalışmaya başladığı tespit edilen davalının yoksulluktan kurtulduğunu ileri sürerek nafakanın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; sağlık güvencesinin devam etmesi ve emekli olabilmek gayesi ile asgari ücretle çalışan davalının, almakta olduğu nafaka ile birlikte elde ettiği toplam gelirin yoksulluk halini ortadan kaldırmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının yoksulluğunun kalktığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK nun 176. maddesine göre; yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkemece nafaka kaldırılabileceği gibi, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına da karar verilebilir.

Ancak, Hukuk Genel Kurulunun yerleşik kararlarında "asgari ücretle çalışılmakta bulunulması" yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu olarak kabul edilmemiştir (HGK. nun 7.10.1998 gün ve 1998/2–656 E. 1998/668 K, 26.12.2001 gün ve 2001/2–1158 E. 2001/1185 K. sayılı kararları gibi).

Yine; Hukuk Genel Kurulunun 28.2.2007 tarih ve 2007/3–84 E. ve 2007/95 K. sayılı kararında da; asgari ücretle çalışılmakta bulunulması, yoksulluğu ortadan kaldıran bir durum olarak kabul edilmemiştir.

Bu durum ancak nafakanın miktarını tayinde etken olarak dikkate alınmalıdır.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davalının asgari ücretle çalışıyor olmasının onu yoksulluktan kurtarmayacağı, ancak tarafların mali durumlarının değişmesinin iradın artırılmasını veya azaltılmasını gerektireceği gözetilerek davalının işe girmiş olması ve gelir elde etmesi nedeniyle nafakada (çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince) uygun bir miktar indirime karar verilmesi gerekirken davanın tümden kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6023
Karar No: 2012/6830
Karar Tarihi: 05.11.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/6023 E.  ,  2012/6830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava BK.nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Mahkemece davanın Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği görüşüyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlayama göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da –yasanın amacına rağmen- Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna(eser) sözleşmesinden doğan ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır.

Açıklanan bütün bu nedenlerle davanın esasının incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, özel hükümler uyarınca Tüketici Mahkemesinde bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/16384
Karar No: 2012/6499
Karar Tarihi: 16.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/16384 E.  ,  2012/6499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın balık çiftliklerini açık denize taşıma işlemi nedeniyle moring sistemi diye adlandırılan "demirleme, halat, şamandıra, zincir, çapa sistemi kurma ve lojistik destek sağlama" işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7230
Karar No: 2017/5169
Karar Tarihi: 08.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/7230 E.  ,  2017/5169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar ve müdahil davacı ... tarafından temyiz edilmekle, duruşma isteminin giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için;

1) Hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda davaya konu 31/12/1984 tarih ve 33 numaralı tapu kaydının yörede yapılan kadastro sırasında revizyon gördüğü parsellerden biri olarak belirttiği ... beldesi ... ada 198 parsel (eski 1110 parsel) sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının, itirazsız veya hükmen kesinleşmiş ise kadastro veya hükmen oluşan tapu kaydının, davalı ise dava dosyasının istenerek,

2) Hükme esas alınan orman bilirkişileri raporunda çekişmeli taşınmazın 1958 tarihli memleket haritasının dayanağı 1943 tarihli hava fotoğrafındaki konumu belirtilmiş ise de raporun ekinde ilgili hava fotoğrafındaki görünüme yer verilmemiş olup, mahkemece dava dosyası hükme esas raporları sunan fen ve orman bilirkişilerine verilerek, bu hava fotoğrafları ile memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine 1/5000 ölçekte bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, 1943 tarihli hava fotoğrafının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, dağılım oranı, hakim ağaç türü ve niteliğinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı, krokili, çekişmeli taşınmazın memleket haritaları ve hava fotoğraflarındaki konumunun da gösterildiği ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 08/06/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.