erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/363
Karar No: 2013/678
Karar Tarihi: 04.02.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/363 E.  ,  2013/678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava yer altı kalorifer tesisatının döşenmesindeki kusur nedeniyle meydana geldiği iddia olunan patlama neticesinde oluşan zararın tazminine ilişkin olup, BK'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Mahkemece dava Tüketici Mahkemesi sıfatıyla görülerek, işin esası incelenmek suretiyle reddedilmiş, karar davacılar vekili tarafından temyiz olunmuştur.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlayama göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da –yasanın amacına rağmen- Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna(eser) sözleşmesinden doğan ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır.

Açıklanan bütün bu nedenlerle Mahkemece davanın genel mahkeme olarak Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla görülerek karara bağlanması gerekirken, özel hükümler uyarınca yanılgılı bir şekilde Tüketici Mahkemesi sıfatıyla görülerek davanın reddine dair karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/1171
Karar No: 2025/5631
Karar Tarihi: 21.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/1171 E.  ,  2025/5631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2025/42 Esas, 2025/61 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce yetkisizlik kararı verilmiş ise de kısıtlı adayının yaşadığı belirtilen yerlerde kolluk araştırması yapılmadığı ve kısıtlı adayının dava tarihi itibarıyla yerleşim yerinin tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, kısıtlı adayının dava tarihi itibarıyla nerede ikamet ettiklerinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan ve kısıtlı adayının dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri adresleri tespit edildikten sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/20790
Karar No: 2021/21947
Karar Tarihi: 21.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/20790 E.  ,  2021/21947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun bozma sonrası yapılan 26/03/2021 tarihinde alınan ifade esnasında 18 yaşını doldurmuş olması, müdafii talep etmediğini beyan etmesi, CMK'nın 150/2-3. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmaması ve mahkemece zorunlu müdafiinin görevinin sonlandırılmasına karar verilmesi karşısında, yokluğunda verilen karar suça sürüklenen çocuk müdafii olarak Av. ... tarafından temyiz edilmişse de; adı geçen müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kararı temyize yetkisinin bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun da yüzüne karşı verilen hükmü temyiz etmediği anlaşıldığından, hükmü temyize yetkisi bulunmayan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 21/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/13631
Karar No: 2022/16108
Karar Tarihi: 15.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/13631 E.  ,  2022/16108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Dava 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık süresi tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemesince bozmaya uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacının bildireceği vergi dairesinden davacı ya da işletmesi adına vergi muafiyeti olup olmadığının sorularak temin edilecek bilgi ve belgelerin bu dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 15.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14127
Karar No: 2011/15528
Karar Tarihi: 15.12.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/14127 E.  ,  2011/15528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.03.2011 gününde verilen dilekçe ile eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 20.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava BK’nun 355. ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiği belirtilerek mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri, olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da, yasanın amacına rağmen tüketici mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna (eser) sözleşmesinden doğan ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı Kararında da açıklanmış bulunmaktadır.

Açıklanan nedenlerle davanın esasının incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, tüketici mahkemesinde bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18561
Karar No: 2018/2471
Karar Tarihi: 08.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/18561 E.  ,  2018/2471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/2 ve 31/3. maddelerindeki hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 29/01/2010 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, ... hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/26975
Karar No: 2014/22108
Karar Tarihi: 06.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26975 E.  ,  2014/22108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/7843

Mahkemesi : Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 22/05/2012

Numarası : 2011/113 - 2012/459

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların, Edirne Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 10/02/1994 tarih ve 1735 sayılı kararı ile sınırları belirlenen Sokullu Külliyesi koruma alanı içerisindeki anıt eser olarak tescilli Sokullu Külliyesi Arastasında mevcut iş yerinde izin almaksızın cephe doğraması ile yer döşemesini değiştirip, çatı ve saçağı onarmak suretiyle atılı suçu işlediklerinin iddia olunduğu, sanık A..yöneticiliğini yaptığı Sokullu Şehit Mehmet Paşa Vakfı ile sanık A..'nin, 12/03/2003 tarihi itibariyle suça konu taşınmazın hisseli maliki oldukları, noter onaylı 28/03/2006 tarihli kira sözleşmesi ile taşınmazın vakfa ait kısmının, vakıf adına sanık A.. tarafından diğer sanık A.. kiralandığı, 16/12/2009 tarihi itibariyle de vakfın tam hisse ile taşınmaza malik olduğu, sanık A..'in aşamalarda verdiği benzer ifadelerde, suça konu dükkanın, yöneticiliği döneminde diğer sanık A..'den satın alındığını ve satın alınma tarihindeki hali ile mevcut olduğunu beyan ettiği, sanık A..nin de, kendilerine vefat eden babalarından kalan taşınmazı 2008 veya 2009 yılı itibariyle sattıklarını, satana kadar da herhangi bir faaliyette bulunmadıklarını, iddianamede açıklanan müdahalelerin babası tarafından 1999 veya 2000 yılında gerçekleştirildiğini söylediği, dosya kapsamında mevcut 06/02/2012 tarihli bilirkişi raporunda, suça konu müdahalelerin “basit tamir ve tadil” niteliği taşıdığı belirtilmesine karşılık, yapılış zamanlarına yönelik bir tespit yer almadığı anlaşılmakla;

Olay yerinde yeniden keşif icra edilerek, kullanılan malzemenin cinsi, yıpranma durumu gibi teknik özellikler değerlendirilmek suretiyle iddianamede açıklanan eylemlerin yapılış zamanlarının, sözü edilen eylemler nedeniyle tescilli kültür varlığının zarara uğrayıp uğramadığının, özgün yapısını kaybedip kaybetmediğinin her türlü şüpheden uzak biçimde belirlenmesi, müdahale tarihi itibariyle taşınmazın kime ait ve kimin kullanımında olduğunun, bahse konu kullanımın dayanağı ile koşullarının tespit edilmesi, sonucuna göre de sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile beraate dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1186
Karar No: 2016/4741
Karar Tarihi: 22.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/1186 E.  ,  2016/4741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemizin 23/11/2015 tarih ve 2015/.... K. sayılı ilamıyla şikayete konu tebligat parçalarının asıllarının gönderilmesi istenmiş ise de, anılan karar gereğinin tam olarak yerine getirilmediği görülmüştür.

Borçlu şirketin Ticaret Sicil adresi olan, "..... Mahallesi, 1533 Sokak, Hitit Apt. No:7/A ..../...." adresine çıkartılıp iade edilen tebligat mazbatası aslının yeniden tekide mahal bırakılmaksızın birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

MMM/UE
Esas No: 2015/25204
Karar No: 2016/9102
Karar Tarihi: 11.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/25204 E.  ,  2016/9102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, bu beyanla uyumlu adli raporuna ve tanık Cihat'ın beyanlarına göre, sanığın olayın başlangıcında katılanı kasten yaraladığının, bunun üzerine katılanın sanığın başını kolunun altına alarak etkisiz hale getirmeye çalıştığı esnada sanığın bu kez de katılanı ısırdığının sabit olması karşısında, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken sanığın annesi olan tanık Saniye'nin kovuşturma aşamasındaki sanığı suçtan kurtarmaya yönelik beyanına itibar edilerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3642
Karar No: 2011/11737
Karar Tarihi: 29.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3642 E.  ,  2011/11737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın husumet yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın ilk uygulaması ile yapılan şuyulandırmada Düzenleme Ortaklık Payı kesildikten sonra geri kalan 81.03 m2'lik kısım davacı ipotek alacaklısı yapılmak suretiyle bedele dönüştürülmüş ise de, kesinleşmiş mahkeme kararı ile bu işlem iptal edildikten sonra yeniden yapılan şuyulandırmada davacının 100 m2'lik hissesinin dağıtıldığı şuyulandırma cetveli istenilerek davacıya 226 nolu parselin dışında yer verilmediğinin tespiti halinde geri kalan bölüm için idarece ne gibi yasal bir işlem yapıldığı ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden sorulduktan sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3344
Karar No: 2016/13
Karar Tarihi: 11.01.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/3344 E.  ,  2016/13 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük.Mah.Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, mutfak, mutfak dolabı ve kapı imali ile montajını konu alan eser sözleşmesinden kaynaklı iş bedeli olarak ödenen bedelin iadesi istemidir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunması nedeniyle zaman bakımından uygulanması gereken, mülga 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da tüketici mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.02.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece ara kararı verilerek davaya asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 11.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/22607
Karar No: 2008/8076
Karar Tarihi: 27.05.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/22607 E.  ,  2008/8076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/09/2006

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava ,davacının iş kazası sonucu uğradığı maddi zararın giderilmesi ve işçilik alacağının davalı işverenden tahsili istemine ilişkindir

Mahkemece  davacının maddi tazminat isteminin kabulüne ilişkin olarak verilen karar yerinde ise de işçilik alacağına ilişkin karar usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Davalı işveren tarafından,dosyaya sunulan  bordolardaki ödemelerin davacı tarafından alındığı konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davalı işveren fazla mesai ücretinin bordroda (ambar )olarak ödendiğini,davalı ise bu ödemenin fazla mesai değil ambar temizliği karşılığında ödendiğini   ileri sürmektedir.Deniz  İş Kanunu’nun 28.maddesi gereğince rutin işlerden olduğu anlaşılan  ambar temizliği için ayrı bir ücret ödemesi gerekmeyip,ücretin dışında yapılan bu ödemenin fazla mesai ücreti olduğu  sabittir.

Öte yandan , davacının hak ettiği 2 maaş tutarındaki ikramiye alacağının karara esas alınan 12.11.2005 tarihli  bilirkişi raporunda 1.164.50YTL ,izin ücreti ise 582.25YTL olarak belirlenmiştir. 2003 Ağustos ayına ait bordoda ise davacıya normal aylık ücreti dışında 1.777.99YTL fazla ödemenin  yapıldığı  bu ödemenin, ikramiye ve izin ücreti alacağını karşıladığı  anlaşılmaktadır.Davacı, ödemenin izin ücreti alacağına ilişkin olduğunu ileri sürmüş ise de,582.25 YTL olarak hesaplanan izin ücretinin çok üzerinde yapılmış olan  ödemenin  sadece izin ücreti olarak ödendiğinin kabulü mümkün değildir.Kaldı ki davacının bu kabulüne göre hükmedilen izin ücreti alacağının bir dayanağı da bulunmamaktadır

Bu durumda davalı işveren tarafından fazla mesai,ikramiye ve izin ücretinin davacıya ödendiği anlaşılmakla,davacının belirtilen bu alacaklara ilişkin talebinin reddi yerine kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14792
Karar No: 2018/7501
Karar Tarihi: 30.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/14792 E.  ,  2018/7501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu, hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.