erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/26015
Karar No: 2022/7019
Karar Tarihi: 07.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/26015 E.  ,  2022/7019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki ...’e ait kamyonun akü muhafaza kapağının kırılmış olması karşısında, sanık hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresinde işlem yapılması mümkün görülmüş, sanık hakkında TCK'nun 142/1-e, 143/1 maddeleri gereğince belirlenen 4 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden 1/3 oranında indirim uygulanırken netice cezanın 3 yıl yerine 2 yıl 3 ay hapis cezası olarak eksik tayini ve katılan ...’ın kullandığı tırdan çalınan akülerin olay yerinde olmadığının dosya içeriği ve kovuşturma aşamasındaki ifadelerden anlaşılması karşısında müştekiye yönelik hırsızlık eyleminin tamamlanmış olmasına rağmen teşebbüs hükümleri uygulanarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 07.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2779
Karar No: 2015/3068
Karar Tarihi: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2779 E.  ,  2015/3068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2012/3437
Karar No: 2012/10852
Karar Tarihi: 07.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/3437 E.  ,  2012/10852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :1096-23

Davacı Kurum, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelirler ile yapılan ödemelerin 5510 sayılı Yasanın 21 ve 23. maddeleri uyarınca tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davalı asil davayı kabul etmiş olmakla, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 29.12.2009 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalı ...’un hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelirler ile yapılan ödemelerin 5510 sayılı Yasanın 21 ve 23. maddeleri uyarınca tahsili istemine ilişkin olup; davalı 17.01.2012 tarihli celsede alınan beyanında; davayı ve kusur oranını kabul ettiğini, bu beyanına göre davanın sonuçlandırılmasını istediğini, ancak bu parayı ödeyecek gücü bulunmadığını, iş kazası geçirenin damadı olduğunu bildirmiş olması karşısında Mahkemece, uyuşmazlığı 6100 sayılı HMK’nın “kabul beyanı”na ilişkin düzenlemeleri doğrultusunda sonlandırmak gerekir. Zira, anılan Kanunun “Davaya Son Veren Taraf İşlemleri” başlıklı “Üçüncü Bölüm’ünde yer alan “Davayı Kabul”e ilişkin 308. Maddesindeki; “ (1) Kabul, davacının talep sonucuna, davalının kısmen veya tamamen muvafakat etmesidir. (2) Kabul, ancak tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri davalarda hüküm doğurur.“ şeklindeki hükümler karşısında davalının “kabul beyanı” çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/4306
Karar No: 2018/1039
Karar Tarihi: 07.02.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/4306 E.  ,  2018/1039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Suriye'den Türkiye'... giriş yapmak üzere Cilvegözü ... sahasına ayrı ayrı tırlar ile gelen ve sahte belgelere istinaden kaçak eşya taşıdıkları anlaşılan, birbirlerini tanımadıklarını beyan eden sanıkların atılı suçu birlikte işlediklerine dair dosya kapsamında delil olmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında bireysel kaçakcılık suçundan hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eylemlerinin toplu kaçakçılık suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5607 sayılı Yasanın 4/2. maddesi uyarınca fazla ceza tayini;

2-Katılan ... lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıklara eşit olarak yükletilmesi gerekirken, yazılı şekilde mütesilsilen alınmasına karar verilmesi,

3-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarıca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2003/1618
Karar No: 2003/12802
Karar Tarihi: 07.07.2003

9. Hukuk Dairesi 2003/1618 E., 2003/12802 K.

**9. Hukuk Dairesi 2003/1618 E., 2003/12802 K.**

**- KIDEM TAZMİNATI ÖDEMESİNE İLİŞKİN İCRA TAKİBİNİN İTİRAZ EDİLMESİNİN İSTENMESİ YANİ İTİRAZİN İPTALİ

- TARAF İRADELERİNİN BİRLEŞMESİ VE KISMİ ÖDEMELERİN FAİZE SAYILMASI ŞARTI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 67 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 84 ]

**"İçtihat Metni"**

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı farkının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

KARAR : Emeklilik nedeniyle hizmet akdi sona eren ve hesaplanan kıdem tazminatından bir kısmı taksitler halinde ödenen davacı önceki ödemeleri Borçlar Kanunu'nun 84. maddesi uyarınca öncelikle faize sayıldığını belirterek kalan kıdem tazminatı ile faiz alacağını icra takibine koymuş olup, davalının itirazı üzerine itirazın iptali isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, takipten önceki ödemelerin faize sayılması kabul edilerek itirazın iptaline karar verilmiştir.

Borçlar Kanunu'nun 84. maddesinin uygulanabilmesi, bir başka anlamda kısmi ödemelerin öncelikle faize sayılabilmesi için ödeme anında taraf iradelerinin birleşmesi gerekir. Takipten önce davacı yapılan kısmi ödemeleri ödeme anında öncelikle faize saydığına dair bir irade beyanında bulunmadığına göre bu ödemelerin faiz alacağına mahsubu mümkün değildir. Davalının bu yöndeki itirazı yerinde olduğundan davacı istemin reddi gerekir. Yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten ( BOZULMASINA ), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 7.7.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6107
Karar No: 2020/10681
Karar Tarihi: 02.11.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/6107 E.  ,  2020/10681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi, “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin kuruluş, görev ve yetkileri hakkında Kanunun geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322'nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326'ncı maddeleri uygulanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeye göre, ilk derece mahkemesince 20.07.2016 tarihinden önce karar verilip te Yargıtay bozması sonrasında ve istinaf mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra yeniden verilen kararlar kesinleşinceye kadar temyiz kanun yoluna tâbidir. Bu istisnai düzenleme, Yargıtay’ın elindeki dosyaların tümünü istinaf mahkemesine devretmesi hâlinde, ilk dereceden istinaf incelemesi için gelecek dosyalarla birlikte, istinaf mahkemelerinin daha kuruluş aşamasında tıkanmasını önleme amacıyla yapılmıştır.

Kural olarak istinaf mahkemelerinin faaliyete başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden sonra, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin uygulanması gerekir. Dolayısıyla, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesiyle belirlenen istisnai kararlar ile suçluların geri verilmesi kararları dışında 20.07.2016 tarihinden sonra ilk derece mahkemelerinden verilen, bütün kararlar, istinaf kanun yoluna tâbidir.

Yargılamanın yenilenmesi olağanüstü bir kanun yolu olup, bir karar kesinleştikten sonra ve yalnızca kanunda belirtilen sebeplerin varlığı hâlinde işletilebilir.

20.07.2016 tarihinden sonra verilen yargılamanın yenilenmesi kararları Yargıtay denetiminden geçmeksizin kesinleşmiş kararlar ile ilgiliyse istinaf, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş kararlarla ilgiliyse temyiz kanun yoluna tabidir biçiminde yorum ve uygulama yapılması, kanun önünde eşitlik ve istisnaların genişletici yoruma tabi tutulamaması ilkelerine açıkça aykırıdır.

Sanık hakkında 03.08.2017 tarihinde ek karar verilerek infazın durdurulmasına karar verildiği, dosya yeni esasa alınarak Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/353 E. 2019/512 K. Sayılı dosyası ile yargılama yapılarak 12/06/2019 tarihinde hüküm verildiği, yani Bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra hükmün verilmesi nedeniyle, karar tarihi itibariyle bu hükmün istinaf kanun yoluna tâbi olduğu anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 5271 sayılı CMK’nın 264/1-2. maddesi hükümleri uyarınca kanun yolunda yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın yetkili ve görevli İzmir Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi Başkanlığı’na gönderilmesine, 02/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2781
Karar No: 2015/3069
Karar Tarihi: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2781 E.  ,  2015/3069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2021/2501
Karar No: 2022/735
Karar Tarihi: 03.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2501 E.  ,  2022/735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8977
Karar No: 2014/3217
Karar Tarihi: 25.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8977 E.  ,  2014/3217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 15. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 15/08/2013

NUMARASI : 2013/10-2013/23

Taraflar arasındaki iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkilinin tekstil üretimi ve pazarlaması işi ile iştigal ettiğini, 2008 global krizi ve piyasadaki Çin baskısı nedeniyle borca batık hale geldiğini; normal faaliyetine devam etmek, yeni sözleşmeler yapmak, atıl makine ve teçhizatı satıp nakit elde etmek, maliyetleri azaltmak ve ortaklarının taşınmazlarını bedelsiz olarak şirkete devretmek suretiyle aktifi arttırmak suretiyle borca batıklığı ortadan kaldırmaya çalışacaklarını ve sermaye artışı niyetleri bulunduğunu ileri sürerek iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, müdahil beyanları, kayyım ve bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre, davacının borca batık halde bulunduğu, 50 olan personel sayısını 6'ya düşürdüğü, üretim faaliyetine devam etmediği; finansman giderlerini raporlaştırmayarak yapay bir kârın varlığı izlenimi yaratmaya çalıştığı, tahsil kabiliyetini kaybeden alacakların da etkisiyle borca batıklığın daha da derinleştiği, süreç içinde sermaye arttırımı konusunda bir girişimin de bulunmadığı gerekçesiyle iflasa karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4281
Karar No: 2012/1497
Karar Tarihi: 08.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/4281 E.  ,  2012/1497 K.**

**"İçtihat Metni"**

İzinsiz hint keneviri ekmek suçundan sanık ...'un 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkındaki Kanunun 23/son, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 59. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2002 tarihli ve 2002/227-350 sayılı kararının infazı sırasında, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, önceki hükmün daha lehe olduğundan bahisle aynen infazına dair, aynı Mahkemenin 21.06.2005 tarihli ve 2005/339-339 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 08.02.2011 gün ve 8020 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 05.04.2011 gün ve KYB. 2011-104787 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı kararına nazaran, lehe yasanın saptanıp uygulanması, herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, kanıt toplanmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa ya da cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması olanağı sonraki yasa ile doğmuşsa, hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden evrak üzerinde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, hükmün konusuna ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 tarih ve 2011/1 sayılı kararına göre, kanun yararına bozma istemini inceleme görevi Yargıtay Yüksek 10. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/30956
Karar No: 2019/6456
Karar Tarihi: 28.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/30956 E.  ,  2019/6456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; TCK'nın 157/1, 52 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Sanık ... hakkında; TCK'nın 157/1, 52, 53 ve 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm kısmında sevk maddeleri olarak TCK'nın 155/2. maddesi yerine, sehven TCK'nın 157/1. maddesi yazılmışsa da bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Nakliyecilik yapan sanıkların, katılandan ...'da teslim aldıkları ve ... plaka sayılı tıra yükledikleri 500 balya samanı, Zonguldak ili Türkali köyünde bulunan müşteriye teslim etmeleri gerekirken teslim etmeyip mal edinmeleri suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre mahkemenin mahkumiyet kararlarına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7819
Karar No: 2015/10920
Karar Tarihi: 14.09.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/7819 E.  ,  2015/10920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin gümrükleme ve otoban vs. hizmetleri verdiğini, davalı firmanın da uluslar arası nakliyat ve taşımacılık alanında faaliyet gösterdiğini, müvekkili tarafından davalı firma adına .. otoban ücretlerinin ödendiğini, bunun karşılığında düzenlenen faturaların davalı yanca ödenmediğini, alacağın tahsili için davalı aleyhine girişilen icra takibinin kısmi itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline gönderilen faturaların karşılığının ödendiğini, davacının bakiye alacak iddiasının kabul edilmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davalının kısmi itirazı ve ödemeleri gözetildiğinde davacının bakiye alacağının 1.314,33 Euro olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne davalının kısmi itirazının 1.314,33 Euro üzerinden iptaline ve davacı yararına icra inkar tazminatına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2708
Karar No: 2022/725
Karar Tarihi: 02.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2708 E.  ,  2022/725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7286
Karar No: 2014/768
Karar Tarihi: 17.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/7286 E.  ,  2014/768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/11969

Mahkemesi : Sapanca Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 01/11/2011

Numarası : 2010/156 - 2011/263

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya ve dosya içeriğine göre; sanığın sevk ve idaresindeki çekici tır ile meskun mahal, iki yönlü, asfalt, 7 metre genişliğinde, kuru, düz, eğimsiz olan yolda gündüz saatlerinde seyir halinde iken seyrine göre karşı istikamette yolun sol tarafında duraklayan otobüsten inerek karşıya geçmek isteyen ölene yol ayrım çizgisine yakın ancak kendi seyir şeridi içinde 19 metre fren izi bırakarak çarpması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın yolcu indirmekte olan otobüsü gördüğünü ve otobüsten inen yolculardan birinin önüne çıkabileceğini düşünerek hızını azaltmaya başladığını beyan ettiği, fren izi, çarpma noktası ve ölenin 58 yaşında kilolu bir bayan olduğu da dikkate alındığında olayın, ölenin otobüsün arkasından aniden yola fırlaması şeklinde meydana gelmediği, sanığın olayın meydana gelmesinde alt düzeyde tali kusurlu olduğunun kabulü gerektiği gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.