Esas No: 2023/3097
Karar No: 2023/10611
Karar Tarihi: 26.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/3097 E.  ,  2023/10611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2047 E., 2022/3281 K.

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 11.12.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında iftira suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 1 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 07.11.2022 tarihli kararı ile iftira suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf itirazları yerinde görülerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında iftira suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, gerçekte işlenmediğini bildiği hukuka aykırı bir fiil isnadında bulunmak suretiyle iftira suçunu işlediğinin sabit olduğuna, eksik ve gerçekliğe aykırı değerlendirmelerle verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, olay tarihinden önce bir süre katılanın işyerinde çalıştığı ve işten çıkartıldığı, bu nedenle katılana husumet besleyen sanığın, katılan ve firması hakkında Tarım Bakanlığı ve CİMER'e asılsız ihbarlarda bulunmak suretiyle iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince, "...Sanığın bir süreliğine katılanın şirketinde çalıştığı ve işten çıkartıldığı, sanık ile katılan arasında adli makamlara da yansımış husumet bulunduğu, sanığın katılan ve firmasının sahte bal ürettiğinden bahisle Tarım Bakanlığı ve CİMER'e ihbarlarda bulunduğu, yapılan ihbarlar üzerine bakanlık görevlilerince yapılan denetimlerde ihbarda bahsedilen hususların doğru olmadığının anlaşıldığı, durumun dosyada mevcut 08/04/2020, 12/03/2020 ve 25/06/2020 tarihli İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü tutanakları ile tespit edildiği, bu durum karşısında sanığın katılana gerçekte işlenmeyen, hukuka aykırı bir fiil isnadında bulunmak suretiyle üzerine atılı iftira suçunu işlediği..." gerekçesi ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; "...İftira suçunun konusunu sahte bal üretildiğine ilişkin şikayetlerin oluşturduğu cihetle, Mamak İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün bir örneği ekli 12/03/2020 tarih ve 486752 seri nolu raporunda alındığı sözü edilen numunelerle ilgili sonuç belgesi Dairemizce talep edilmesi üzerine Tarım ve Orman Bakanlığının 30/03/2020 tarihli cevabi yazısının incelenmesinden numuneler ile ilgili "uygun değildir" sonucuna varıldığının anlaşılması, sanığın aşamalarda değişmeyen tutarlı beyan ve savunmalarında da iftira suçunu kabul etmemesi karşısında, sanığın iftira suçundan cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ve şüpheden sanık yararlanır genel ilkesi de göz önünde bulundurularak yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığı..." gerekçesiyle sanığın, iftira suçundan mahkûmiyetine dair karar kaldırılarak beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamı, sanığın aşamalardaki savunmaları, Tarım ve Orman Bakanlığı'nın 30.03.2020 tarihli yazısı, resmi kontrol raporları ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin, sanığın gerçekte işlenmediğini bildiği hukuka aykırı bir fiil isnadında bulunmak suretiyle iftira suçunu işlediğinin sabit olduğuna, eksik ve gerçekliğe aykırı değerlendirmelerle verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, bozulması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 07.11.2022 tarihli kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2023 tarihinde karar verildi.