erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/2173
Karar No: 2024/2311
Karar Tarihi: 16.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/2173 E.  ,  2024/2311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2017/2121 E., 2018/2182 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2011/118 E., 2017/174 K.

Taraflar arasındaki vekalet ilişkisinden doğan alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne, davalı ... aleyhine açılan davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 10.03.2020 tarihli ve 2019/1149 E., 2020/3113 K. sayılı ilamıyla kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez davalılar vekili tarafından maddi hatanın düzeltilmesi talep edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304 üncü maddesinde "Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Anılan maddede belirtilen hata kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta hata olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık hatalardır.

Yapılan bu açıklamalar ışığında, maddi hatanın düzeltilmesi talebine ilişkin yapılan inceleme sonucunda; Mahkeme kararının temyiz incelemesi davacının talebi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince duruşmalı yapılarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı yararına bozulmasına, 2.540,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir. Karar davacı yararına bozulmuş olmakla birlikte davacı vekilinin duruşmaya katılmadığı, davacı asil ...'ın duruşmaya iştirak ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı lehine hükmedilen duruşma vekalet ücreti maddi hataya dayalıdır. Maddi hata her zaman düzeltilebileceğinden Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi ilamında yazılı "2.540,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine" cümlesinin hükümden çıkartılarak maddi hatanın bu şekilde düzeltilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 10.03.2020 tarihli ve 2019/1149 E., 2020/3113 K. sayılı kararındaki MADDİ HATANIN (yukarıda açıklanan şekilde) DÜZELTİLMESİNE,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,16.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11930
Karar No: 2017/6351
Karar Tarihi: 12.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/11930 E.  ,  2017/6351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan incelemede, iddianamenin dosya içerisinde bulunmadığı anlaşıldığından, iddianamenin aslı veya onaylı suretinin temin edilmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3289
Karar No: 2019/10932
Karar Tarihi: 19.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3289 E.  ,  2019/10932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b,116/2,119/1-c ve 31/3, maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. ve 67/4 maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık asli zamanaşımının, suç tarihi olan 17/05/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

3-Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Gerekçeli karar başlığında ve hüküm kısmında suç adının başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması yerine iftira yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, yine hüküm fıkrasında TCK’nın 268. maddesi delaletiyle TCK’nın 267. maddesi yazılması gerekirken, TCK’nın 268. maddesi yazılması mahallinde karara eklenmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,19.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1988
Karar No: 2022/10669
Karar Tarihi: 26.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1988 E.  ,  2022/10669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...'ın . İnşaat şirketinin yetkileri oldukları, sanık ...'ın . İnşaat firmasının yetkilisi olduğu, sanık ...'in ise . ve . isimli firmaların ortak olarak almış oldukları ... ilçesindeki mahalleler arası kaldırım yapım çalışmalarında şantiye şefi olarak görev yaptığı, ...’ın bu iki işyerinin ortak işçisi olduğu, olay günü forklift olarak tabir edilen ... makinesini kullandığı sırada makinenin devrildiği ve işçinin makinenin altında kalarak hayatını kaybettiği, ölenin parke ustası olduğu ancak dosyadaki bir kısım tanık beyanlarından zaman zaman forkliftle tırlardan stok alanına malzeme taşıdığının sabit olduğu olayda; taraflar arasındaki sözleşmelerin getirtilip, tarafların hukuki durumların tespitinin yapılarak, suç tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat çerçevesinde her bir sanığın hangi ihlalden, hangi yasa maddesince sorumlu tutulduğuna ilişkin denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak kusur tespitinden sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde, yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/11383
Karar No: 2025/1058
Karar Tarihi: 23.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/11383 E.  ,  2025/1058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2722 E., 2024/436 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hatay İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/329 E., 2021/644 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının feri müdahil Kurum vekilinin bağlı bulunduğu birime tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “elektronik tebligat” başlıklı 7/a maddesi; “Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

...

1. 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I), (II), (III) ve (IV) sayılı cetvellerde yer alan kamu idareleri ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar.…” düzenlemesini, aynı Kanun’un 11. maddesi ise; “Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır…” düzenlemesini içerdiğinden, davalı/birleşen dosyada davacı Kurumun 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (IV) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerinden olduğu gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının vekil adı tebliğ mazbatasında belirtilmek suretiyle feri müdahil Sosyal Güvenlik Kurumunun ilgili birimine tebliğ edilmelidir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

23.01.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/30768
Karar No: 2016/11629
Karar Tarihi: 09.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/30768 E.  ,  2016/11629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 5271 sayılı CMK'nin 216/3. maddesinde düzenlenen son sözün sanığa ait olması kuralının, kovuşturmanın sona erdirilmesi ve hükmün kurulması öncesinde, duruşmada hazır bulunan sanığın son konuşan taraf olmasını ifade ettiği gözetilmeden, son sözün karar duruşmasında hazır bulunan sanık ... (Basri oğlu) yerine sanıklar müdafiine verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 216/3. maddesine aykırı davranılması,

2) Müşteki hakkında, ... Devlet Hastanesi beyin cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen 05.10.2009 tarihli raporda, multipl travma nedeni ile gözlem altında tutulan müştekinin olay anında hayati tehlike geçirdiği belirtilerek yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif olmadığı bildirilmiş ise de, mevcut raporlarda özellikle kafa bölgesinde bir kemik kırığından söz edilmemesi, müştekinin aynı hastane tarafından düzenlenen 07.09.2009 tarihli geçici raporunda alnın orta kısmında 8 cm'lik kesi olduğunun bildirilmesi ve yüzde sabit iz yönünden rapor aldırılmadığının anlaşılması karşısında, müştekinin yaralanmasının kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olup olmadığı, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olup olmadığı ve yüzünde sabit ize neden olup olmadığı hususlarında, müştekinin mevcut raporları ve tıbbi evrakı ile birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna muayeneye gönderilmek suretiyle rapor aldırılarak, müştekinin yaralanmasının niteliğinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sanıkların hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyları üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyları dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacaklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 09.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5552
Karar No: 2017/6535
Karar Tarihi: 11.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/5552 E.  ,  2017/6535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17813
Karar No: 2017/8496
Karar Tarihi: 06.07.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/17813 E.  ,  2017/8496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayet düzenlemesi yapılırken; gözönünde tutulması gereken temel ilke, çocuğun "Üstün yararı" (Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme m. 3; Çocuk Haklarının Kullanılmasına ilişkin Avrupa Sözleşmesi m.l; TMK m. 339/1.343/1. 346/1; Çocuk Koruma Kanunu m. 4/b) dır. Çocuğun üstün yararını belirlerken; onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Ana ve babanın yararları; boşanmadaki kusurları, ahlaki değer yargıları, sosyal konumlan gibi durumları, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde gözönünde tutulur. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddeleri idrak çağındaki çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşünün alınması ve görüşlerine gereken önemin verilmesini öngörmektedir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde, görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür. Mahkemece idrak çağında bulunan 2003 doğumlu Oğuz Kaan’ın ve 2006 doğumlu Berke Burak’ın velayeti konusunda bizzat dinlenerek, görüşünün alınması, gerekirse 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi uyarınca, psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan heyete inceleme yaptırılarak yeniden uzman raporu alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek, ortak çocukların velayetleri hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.07.2017 (Prş.)
Esas No: 2012/2865
Karar No: 2012/11459
Karar Tarihi: 02.07.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/2865 E.  ,  2012/11459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 04/02/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen 26/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ..., ... ve ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ..., ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davalılar, 2821 sayılı Yasa'nın 15. maddesine göre seçimle iş başına gelmiş sendika yöneticileridir. Anılan yasada sendika yöneticilerinin iş başına gelmesi, görev ve yetkilerine ilişkin özel düzenlemeler bulunduğundan uyuşmazlığın bu yasa hükümleri uyarınca incelenmesi gerekir. 2821 sayılı Yasa'nın 63. maddesi uyarınca bu yasanın uygulanmasından kaynaklanan uyuşmazlıklarda ise iş mahkemesi görevlidir. Bu itibarla dava dilekçesinin görev yönünden reddedilmesi gerekirken, yerel mahkemece işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının ise incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4081
Karar No: 2022/2227
Karar Tarihi: 22.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4081 E.  ,  2022/2227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Olay günü sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahal içerisinde, azami hız limitinin 50 km/saat olduğu, orta refüj ile bölünmüş, asfalt kaplama, iki şeritli, tek yönlü cadde üzerinde ... istikametine doğru gündüz vakti seyri sırasında yaya geçidi trafik uyarı levhası bulunan olay mahalline geldiğinde önündeki aracın sağa manevrası ile sağdan sol şeride geçen sanığın aracının istikametine göre yolun sağından soluna doğru yaya geçidi üzerinde karşıdan karşıya geçmekte olan yaya ...'ye sol şerit üzerinde çarpması sonucu sanığın asli ve tam kusuru ile ...'nin ölümüne sebebiyet verdiği olayda; dosyada sanığın hızına ilişkin teknik anlamda tespit veya meskun mahal hız sınırının üzerinde hareket ettiğine dair başkaca delil bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Bilinçli taksirle hareket etmeyen sanık hakkında, koşulları oluşmadığı gözetilmeksizin TCK’nın 22/3. maddesi gereğince bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

2- Müştekinin şikayeti ve katılma talebi bulunmadığından hakkında verilmiş katılma kararı bulunmamasına rağmen kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden bahisle müşteki lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık asgari ücret tarifesinin 13/5. maddesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.