erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/12515
Karar No: 2011/14255
Karar Tarihi: 20.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/12515 E.  ,  2011/14255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Çubuk Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/10/2010 tarih ve 2010/513-2010/522 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen vekili, bonoya istinaden ihtiyati haciz talebinde bulunmuş, istem mahkemece uygun görülerek ihtiyati haciz kararı verilmiştir.

İhtiyati haciz kararına itiraz edenler vekili, ihtiyati haciz kararına mesnet senedin teminat senedi olduğunu ve ihtiyati haciz kararı verme yetkisinin Ankara Mahkemelerine ait olduğunu bildirerek ihtiyati haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, ihtiyati hacze itiraz edenin ikametgahının Ankara olduğu, ihtiyati haciz dayanağı bonoda tarafların Ankara Mahkemelerini yetkili kıldıkları belirtilerek, ihtiyati haczin kaldırılmasına, dosyanın görevli ve yetkili Ankara Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Karar, ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati haciz isteyen vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İhtiyati hacze ilişkin yetki itirazın kabul edilmesi halinde sadece ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, ayrıca ihtiyati haciz dosyasının yetkili Ankara Ticaret Mahkemesine gönderilmesine hükmedilmesi doğru değil ise de bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'un 438, VII hükmü uyarınca hüküm fıkranın 3. paragrafındaki '' Dosyanın istem halinde yetkili ve görevli Ankara Ticaret Mahkemesine gönderilmesine '' ifadesinin çıkarılıp hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda(1) numaralı bentte açıklanan nedenle ihtiyati haciz isteyen vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle hüküm fıkrasının 3. Paragrafındaki '' Dosyanın istem halinde yetkili ve görevli Ankara Ticaret Mahkemesine gönderilmesine '' ifadesinin çıkarılarak, KARARIN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/10/2011 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Esas No: 2015/11824
Karar No: 2015/9542
Karar Tarihi: 16.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11824 E.  ,  2015/9542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli Aile Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2015

NUMARASI : 2015/181-2015/412

Taraflar arasındaki davada K.D.Z. Ereğli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ve K.D.Z. Ereğli Aile Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; soybağının değiştirilmesine ilişkin talep olduğu davanın TMK'nın ikinci kitabı olan Aile Hukukunda düzenlenmekte olup aile mahkemesinin görev alanına girdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi tarafından ise; davanın nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu ve Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi gereğince asliye hukuk mahkemelerinin görev alanına girdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda davacı; babası olan A.. S..'nın davalılardan B.. Ç.. ile evli bulunduğu sırada diğer davalı A.. Ç.. ile gayri resmi bir hayat yaşadığını, babasının A.. Ç.. ile olan birlikteliğinden dünyaya geldiğini, babası A.. S..'nın A.. Ç.. ile nikahının olmaması nedeniyle o dönemde nikahlı bulunduğu diğer davalı B.. Ç.. adına kaydının yapıldığını, oysa ki annesinin A.. Ç.. olduğunu, davalıların da bu hususları kabul ettiğini, bu nedenlerle nüfus kayıtlarında Belgüzar olan anne isminin iptaline, gerçek annesi olan A.. Ç..'nın nüfusta annesi olarak tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bu türden yanlış ve yanıltıcı beyan ve işlemle kanuna aykırı olarak yapılan kayıtların düzeltilmesinin, nüfus kaydının düzeltilmesi davası olduğu ve görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu açıktır. (Hukuk Genel Kurulu 2013/18-354 E. 2013/1554 K. 13.11.2013 T.).

Bu durumda; dava niteliği itibarıyla bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medenî Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince K.D.Z. Ereğli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20195
Karar No: 2015/1289
Karar Tarihi: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20195 E.  ,  2015/1289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2013/10057
Karar No: 2013/11453
Karar Tarihi: 16.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10057 E.  ,  2013/11453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede dikkate alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla;

Dosyaya getirtilen gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü cetvelinde dekar başına verim miktarı buğday için 600 kg, mısır için 2500 kg, domates için 6000 kg; kg. başına toptan satış fiyatı ise buğday için 0,52 TL, mısır için 0,08 TL, domates için 0,15 TL olduğu halde bilirkişi raporunda sırasıyla 800 kg, 3000 kg, 7000 kg; 0,55 TL; 0,12 TL, 0,25 TL alınmak suretiyle değerlendirme yapılmış olması,

2-Bozma ilamında dava konusu taşınmaz için belirlenen özelliklerin objektif nedene dayalı bir arttırımı gerektirmediğinden objektif arttırım yapılmasının doğru olmadığı belirtilmiş olup, mahkemece bozmaya uyulmuş olduğu halde bu kez bozma sonrası yine %10 objektif arttırım öngören bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/16961
Karar No: 2012/1659
Karar Tarihi: 09.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/16961 E.  ,  2012/1659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın husumet yokluğundan reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekili yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede kamulaştırma işlemine başlanıp başlanmadığı başlanmış ise hangi aşamada olduğu ve dava konusu kanalın da gösterildiği toplulaştırma krokisinin ve dava konusu taşınmaza ait toplulaştırma belgelerinin ... Genel Müdürlüğünün o yerdeki ilgili biriminden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7744
Karar No: 2022/11547
Karar Tarihi: 23.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7744 E.  ,  2022/11547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bartın Sulh Hukuk ve İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Bartın Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu’nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanun’un 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” ve 21/2. maddesine göre de “Vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri, bağlı oldukları vesayet makamının bulunduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının Bartın Sulh Hukuk Mahkemesinin 2022/216 Esas, 2022/718 Karar sayılı ilamı ile kısıtlandığı anlaşıldığından, vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri de vesayet makamının bulunduğu yer olduğundan uyuşmazlığın Bartın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Bartın Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1446
Karar No: 2020/6614
Karar Tarihi: 01.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/1446 E.  ,  2020/6614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Temyiz edenler: Sanık müdafii ve katılan vekili

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; olay günü saat 14.10 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki çöp kamyonu ile meskun mahal içi, düz, eğimsiz yol üzerinde seyir halindeyken, kaza mahali olan üç yönlü kavşaktan kontrolsüzce sola dönmek istediği esnada dikey olarak seyrine sürdüren ölenin kullanmış olduğu motorsiklete çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ceza miktarına, sanık müdafinini bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10626
Karar No: 2022/7065
Karar Tarihi: 06.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/10626 E.  ,  2022/7065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, ... plakalı çekici ve ... plakalı dorsenin müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Suçta kullanılan ... plakalı çekici ve ... plakalı dorsenin iadesi kararına yönelik olarak yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nun 231/12. madde ve fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları itiraza tabi olup, kararın temyizi olanaklı bulunmadığından ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları nakil aracının müsaderesi ya da iadesi kararlarını da kapsayacağından aracın müsaderesine yönelik temyiz isteminin itiraz mahiyetinde kabul edilmesi gerektiğinden gereği mahallinde itiraz merciince değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

II-Sanık hakkındaki mahkumiyet kararının incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde, sanık ...’un işlettiği oto yıkama iş yerinde ve eklentilerinde kaçak akaryakıt sattığı ihbarı üzerine olay yerinde yapılan incelemede, oto yıkamanın yan tarafında temyiz dışı sanık ...’un kullandığı bir aracın park halinde bulunduğu ve temyiz dışı sanık ...’in tırın arka kısmından akaryakıt aktarımda kullanılan plastik hortumları ve satış tabancasını avlunun diğer tarafına saklamaya çalıştığının görüldüğü, oto yıkamanın arkasında bulunan iki adet barakanın içerisinde tank ve varillerin bulunduğu, oto yıkamanın yan tarafında park halinde bulunan ve sanık ...’un kullandığı ... plakalı çekici ve ... plakalı dorse tırın deposunda 250 litre, barakaların içerisindeki tank ve varillerde ise 1360 litre kaçak akaryakıt ele geçirildiği anlaşılmış ise de , sanık ...’un savunmasında ele geçirilen kaçak akaryakıtın kendisine ait olduğunu, ağabeyi olan sanık ...’un ise yalnızca oto yıkama işyerini çalıştırdığını, oto yıkama ile barakaların bulunduğu yer arasında bir duvar bulunduğunu ve ağabeyinin kaçak akaryakıt işi ile ilgisi bulunmadığına dair beyanı, sanık ...’un da kendisinin oto yıkama işi yaptığını,kardeşi ...’in ise barakalarda kaçak akaryakıt işi yaptığını bildiğini ancak kendisinin olayla bir ilgisinin bulunmadığına dair savunması ile 23/02/2014 tarihli olay tutanağında da olay yerinde bulunan kaçak akaryakıtın sanık ...’e ait olduğunun tespit edildiğine dair ifadeler karşısında, sanık ...’un üzerine atılı suçu işlediğine dair hakkında mahkumiyete yeterli şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16632
Karar No: 2014/16071
Karar Tarihi: 16.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/16632 E.  ,  2014/16071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2014

NUMARASI : 2014/322-2014/342

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesinden; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edilmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Denizli 1. Ticaret Mahkemesi 09.10.2013 tarih 2012/336 Esas-2013/518 Karar sayılı ilamı ile 30.000,00 TL alacağın 23.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1992
Karar No: 2014/12216
Karar Tarihi: 05.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1992 E.  ,  2014/12216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1908
Karar No: 2012/3686
Karar Tarihi: 25.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1908 E.  ,  2012/3686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin aynı zamanda paydaşı olduğu taşınmazda inşaat yapılması için dava dışı arsa sahipleriyle arasında 20.06.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sonrasında bu sözleşmenin 13.11.2007 tarihinde karşılıklı anlaşmayla feshedildiğini, davalı yüklenici şirketle aralarında bu kez tüm arsa sahipleriyle birlikte 09.11.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, kendisinin taşınmaza ait inşaat ruhsatını ilk sözleşme gereğince 27.538,00 TL masraf yaparak aldığını ileri sürerek, bu tutarın davalı yükleniciden tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı yüklenici, davacıyla inşaat ruhsatı masrafların ödeneceğine ilişkin bir anlaşma ya da davacı ve diğer arsa sahipleriyle imzalanan 09.11.2007 tarihli sözleşmede inşaat ruhsatı masraflarını kendisinin üstleneceğine dair bir hüküm bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında düzenlenen sözleşmede inşaatın proje ve ruhsat giderlerini davalı şirketin ödeyeceğine dair bir hüküm bulunmadığı, davacının iddialarını ispat edecek bir delil de ibraz edemediği, davacının yemin teklifi üzerine, davalı şirket yetkililerinin inşaat ruhsatı masraflarını ödeyeceklerine dair bir taahhütlerinin olmadığını bildirmeleri karşısında davanın sübut bulmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.