Esas No: 2023/7953
Karar No: 2024/2248
Karar Tarihi: 01.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7953 E.  ,  2024/2248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1439 E., 2023/1785 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2022/240 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2023/1439 Esas, 2023/1785 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası, ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ve müdafiin temyiz sebepleri özetle; eylemin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturmadığından bahisle suçun vasfına, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, görevli mahkemenin asliye ceza mahkemeleri olduğuna ve eksik incelemeye ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerine ilişkin hükümlerin uygulamaması gerektiğine ilişkindir.

3. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; katılandan kaynaklı haksız bir hareket bulunmadığından bahisle haksız tahrike ilişkin hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Olay günü katılan ... sanık ... arasında Kütahya Eskişehir karayolunda seyir halinde bulundukları esnada yol verme meselesi yüzünden anlaşmazlık çıktığı, sanığın katılanın aracının sağına geçerek emniyet şeridi üzerinden hatalı sollama yaptığı ve bu sollaması tamamlanacağı esnada katılanın aracına hafif şekilde çarptığı, tarafların araçlarını durdukları, katılanın kendisine ait araçtan indiği esnada sanığın katılana hitaben "sıkıntı ne hocam" dediği, bunun üzerine katılanın "sen kimin arabasına vuruyorsun" dediği, sanık tarafından dosyaya sunulan kamera görüntülerinin bu aşamadan sonrasının devamının bulunmadığı, sanığın araçta bulunan ve ele geçirilmediği için niteliğinin ne olduğu tam olarak tespit edilemeyen tabanca ile katılana doğru 2 el ateş ettiği, ikinci atışın katılanın yüzüne isabet ettiği, sanığın kullandığı tabancanın tutukluluk yapması üzerine bu kez tabancanın kabzası ile katılanın başının arka kısmına vurduğu ve akabinde eylemini devam ettirerek ele geçirilemeyen ve niteliği mahkememizce tam olarak tespit edilemeyen bıçak ile katılanın üzerine doğru gittiği, bunun üzerine katılanın kendi aracına binerek kapıları kilitlediği, sanığın bıçak ile katılanın aracının camlarına vurduğu, sürücü kapısının bulunduğu cam kısmın kırıldığı ve bıçağın katılanın başına denk geldiği, katılanın aracını çalıştırarak hareket ettirdiği, sanığın eylemine devam ederek aracın sol arka iki camına da bıçak ile vurarak zarar verdiği, katılanın olay yerinden aracı ile uzaklaşması üzerine sanığın eylemini tamamlayamadığı, katılanın aracı ile olay yerini terk etmesinin akabinde uygun bir yerde aracı

durdurarak 112 acil ekiplerini aradığı ve yardım çağırdığı, katılanın olay sonrası alınan geçici hekim raporunda sağ göz içi kanlanmasının bulunduğu ve kafasının arka kısmında kesinin bulunduğu kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, kamera görüntüleri, iletişimin tespiti kayıtları, bilirkişi raporu, İstanbul 2. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 19.01.2022-576 karar numaralı raporu, nüfus ve adli sicil kayıt örneği, kolluk ve araştırma tutanakları ve yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, görevli mahkemece yargılama yapıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın yakın mesafeden öldürme sonucuna ulaşmak bakımından el verişli olan havalı tabanca ile katılana ateş etmek şeklindeki eylemi nazara alındığında eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 25 ve 27 nci maddelerinin uygulanma olanağı bulunmadığı, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması mahkeme takdirinde olup dosya kapsamı ile uyumlu şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek uygulandığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya içeriğine göre her ne kadar sanık aşamalardaki savunmalarında katılanın trafikte seyir halinde oldukları esnada yol verme meselesi yüzünden kendisine el kol hareket yaparak camdan hakaret içerikli sözler sarf ettiğini beyan etmiş ise de bu beyanın suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, kendisi tarafından dosyaya sunulan kamera görüntülerinde kendi aracı ile seyir halinde iken sağ şeritte seyir halinde olan katılana ait aracı emniyet şeridi üzerinden sağından geçmek sureti ile hatalı sollama yaptığı esnada çarpışmanın gerçekleştiği, katılandan sanığa yönelen herhangi bir haksız eylemin bulunmadığı, kendi aracı ile hatalı geçerek katılanın aracına zarar vermek sureti ile ilk haksız hareketinde sanık tarafından gerçekleştirildiği anlaşılan olayda dosya kapsamına göre tahrikteki etki tepki dengesinin de sanık lehine bozulmadığı halde sanık hakkında "haksız tahrik" nedeniyle cezadan indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) nolu paragrafında açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2023/1439 Esas, 2023/1785 Karar sayılı kararının "haksız tahrik koşullarının oluşmadığı yönünden" 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.