Esas No: 2014/608
Karar No: 2015/31
Karar Tarihi: 12.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/608 E.  ,  2015/31 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/d, TCK'nın 62, 52/2-4.

maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 20.10.1993 tarih ve 1603 sayılı kararıyla korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olduğu kabul edilen, ... ili, ...ilçesi, İğneada beldesi, 115 ada, 18 sayılı parselde yer alan ve tapuda Kıyı Emniyeti ve Gemi Kurtarma Genel Müdürlüğü adına kayıtlı olan Deniz Feneri'nin, Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın 25.10.2005 tarihli kararıyla kiraya verilmesinin uygun bulunduğunu, bunun üzerine Kıyı Emniyeti ve Gemi Kurtarma Genel Müdürlüğü tarafından davaya konu deniz fenerinin, sanığın yönetim kurulu başkanlığını yaptığı ... A.Ş. ye 05.05.2010 tarihinde kiraya verildiği, dosya kapsamında örneği bulunan kira sözleşmesinde, turizm amaçlı işletilecek deniz fenerinin korunması gerekli kültür varlığı olduğunun ve bu nedenle binaya yapılacak her türlü uygulama öncesi ilgili Koruma Bölge Kurulu'ndan izin alınması gerektiğinin belirtildiği, buna rağmen ilgili Koruma Bölge Kurulu'ndan izin alınmadan deniz feneri bahçesinden başlanarak deniz kıyısına doğru devam eder şekilde, beton ve demir kullanılarak 4 adet terasın yapılmış olduğunun ... Müze Müdürlüğü görevlilerince tespit edildiği, olay yerinde inceleme yapan ilgili Koruma Bölge Kurulu görevlilerince de aynı tespitlerin yapılması üzerine, ...Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 17.12.2010 tarih ve 3336 sayılı kararıyla sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, davaya konu deniz fenerini işleten şirketin yönetim kurulu başkanı hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her ne kadar sanığın verdiği ifadelerinde, binanın tescilli bir yapı olduğunu bilmediğini, bu nedenle davaya konu uygulamalar için izin alınması gerektiğini düşünmediklerini beyan etmiş ise de; dosya kapsamında örneği bulunan kira sözleşmesinde, deniz fenerinin tescilli bir kültür varlığı olduğunun ve yapılacak her türlü uygulama öncesi izin alınması gerektiğinin belirtildiği ve bu sözleşmede sanığın imzasının bulunması karşısında, sanığın ifadelerinin cezadan kurtulmaya yönelik olduğu ve hayatın normal akışı karşısında inandırıcı bulunmadığı, dosya kapsamındaki müze raporlarından, ilgili Koruma Bölge Kurulu görevlilerince düzenlenen raporlardan, olay yerini gösterir fotoğraflardan ve sanığın beyanlarından anlaşılacağı üzere, tescilli yapının sınırları içerisinde inşai ve fiziki müdahale oluşturan uygulamaların yapılmış olduğu ve izin alınmadan yapılan bu uygulamaların henüz kaldırılmadıkları anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Üzerinde müdahale gerçekleştirilen taşınmazın 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında tescilli kültür varlığı olması nedeniyle taşınmazda izinsiz ya da izin kapsamı dışında yapılan her türlü inşai faaliyetin suç oluşturacağı, bu bakımdan müdahalenin binanın içinde ya da dışında gerçekleştirilmesinin önem arz etmediği, bu kapsamda tescile esas bilgi ve belgeler getirtilerek, izinsiz yapılan tadilatın yapının tescil edilmesine neden olan kriterlere uygun olup olmadığının, yapıya ait orjinal dokuya uyum sağlayıp sağlamadığının, tescilli kültür varlığında zarar meydana getirip getirmediğinin belirlenmesi gerektiği,

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde, tescile esas bilgi ve belgelerin dosya kapsamına getirtilmesi, olay yerinde sanat tarihçi ve inşaat mühendisi ile keşif icra edilerek, izinsiz uygulamaların, tescilli kültür varlığının bütünü ve dolayısıyla orjinal dokusu ile uyumlu olup olmadığının, niteliğinin ve yapıda zarar meydana getirip getirmediğinin belirlenmesi, taşınmazın bu nitelikte bir zarar gördüğünün belirlenmesi durumunda sanıkların, 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/1-1.cümlesi uyarınca cezalandırılması, bu nitelikte bir zararın mevcut olmadığının, ancak yapılan tadilatın ruhsata tabi inşai ve fiziki müdahale kapsamında bulunduğunun belirlenmesi durumunda, 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1-2.cümlesi uyarınca cezalandırılması, yapılan bu tadilatın ruhsata tabi olmayan, “basit onarım” niteliğinde olduğunun belirlenmesi halinde ise, 5498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/4. maddesi ile cezalandırılması gerektiğinin gözetilmeksizin, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı tutularak, mahkumiyete ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.