erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/7277
Karar No: 2014/26573
Karar Tarihi: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/7277 E.  ,  2014/26573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 3. İş Mahkemesi

Tarihi :20.11.2013

No :2013/1300-2013/1339

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5795
Karar No: 2017/15853
Karar Tarihi: 28.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2017/5795 E.  ,  2017/15853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetlerine ilişkin Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 14.02.2013 tarihli 2012/1001 Esas 2013/67 karar sayılı hükümlerin, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.07.2014 tarihli ve 2014/19124-2014/24326 karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçunun oy birliği ile düzeltilerek onanmasına dair kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 29.11.2017 tarihli ve 2017/47977 sayılı itirazı ile dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ...’ın 29/05/2002 tarihli sorgu ifadesinde, sabah ezanından yarım saat sonra gittiklerini belirtmesi ile 03/07/2002 tarihli duruşmada alınan ifadesinde de Sulh Ceza Mahkemesi’nde verdiği ifadenin doğru olduğunu, sabah namazına yarım saat kadar olduğunu beyan etmesi karşısında, sabah ezanının okunma saatinin okuyan kişinin saatine göre değişiklik arzedebileceği bu itibarla zamanın kesin bir biçimde tespit edilememesi ve eylemin gerçekleşme zamanı konusunda tereddüt oluştuğu, şüpheli bir durumun meydana geldiği gözetilerek şüpheden sanığın yararlanacağına ilişkin temel kural nedeniyle suça konu olayda geceye yönelik ağırlaştırıcı maddenin uygulanamayacağı değerlendirilerek yapılan incelemede,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.11.2017 tarihli ve 2017/47977 sayılı itiraz istemi yerinde görülerek, Dairemizin 10.07.2014 tarihli ve 2014/19124-2014/24326 karar sayılı düzelterek onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesine uyan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihleri olan 18/05/2002 ve 23/05/2002 günlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, UYAP'tan yapılan sorgulamada anılan suçtan ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu anlaşılan sanık ... hakkında kararımızın niteliğine göre İNFAZIN DURDURULMASINA, gereği için Yozgat Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına 28/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/4195
Karar No: 2021/10726
Karar Tarihi: 16.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2019/4195 E.  ,  2021/10726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MAKTUL : ...

KATILANLAR : ..., ..., ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇ : Nitelikli Kasten Öldürme

HÜKÜMLER : Sanığın nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 18 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 20/02/2019 tarih ve 2019/2 Esas – 2020/59 Karar sayılı kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; sanığın öldürme kastı taşımadığına, kastının yaralama olduğuna, ancak kastın aşılarak ölüm gerçekleştiğine, bu nedenle sanık hakkında TCK’nin 87/4. maddesinin tatbiki gerektiğine, sanık hakkında tahrik hükümleri uygulanırken alt sınıra yakın indirim uygulanması yerine karardaki gibi uygulama yapılmasının yasaya aykırı olduğuna, katılan Bakanlık vekilinin; sanığın tasarlayarak, canavarca hisle veya eziyet çektirerek kasten öldürme fiilini işlediğine, takdiri indirim uygulanmaksızın en üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, sanığın ceza miktarı ve tutuklulukta geçirdikleri süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 16/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15594
Karar No: 2014/11997
Karar Tarihi: 16.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15594 E.  ,  2014/11997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin CMUK 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanıkların temyizinin incelenmesinde;

Katılan TAPDK lehine maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazma ücreti verilmesi ile yine;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazma ücretine hükmedilmesi;

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca; hükümden, "Gümrük İdaresi lehine 200 TL dilekçe yazma ücreti verilmesine" ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22187
Karar No: 2016/17868
Karar Tarihi: 21.11.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/22187 E.  ,  2016/17868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

Sanık, vergi denetmeni olan katılanlar tarafından tutanak tutulmak istendiği esnada “sizi sürdüreceğim, benim tanıdıklarım var” biçiminde sözler söylemiş ise de, sanığın, katılanların görev yerini değiştirme yetkisinin bulunmaması karşısında, görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir veya tehdit öğelerinin olayda oluşmadığı gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.11.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6547
Karar No: 2016/6158
Karar Tarihi: 31.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6547 E.  ,  2016/6158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine ilişkin olarak verilen yetkisizlik kararından kaynaklanmaktadır.

... Sulh Hukuk Mahkemesinin 27/11/1985 tarih ve 1985/968 Esas, 1985/899 Karar sayılı ile ...'nın TMK'nın 405. maddesi uyarınca kısıtlanmasına ve kardeşi ...'nın vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince dosyanın re'sen incelenmesinde 12.11.2015 tarihli ek karar ile kısıtlının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince "..." adresinin kısıtlının kaldığı bakımevi adresi olduğu ve bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." yine aynı Kanunun 412/1. maddesi uyarınca da "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez." hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamından, kısıtlının daha önce ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 27/11/1985 tarih ve 1985/968 Esas, 1985/899 Karar sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı ve vesayetin bu mahkemece takip edildiği, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine ilişkin olarak vesayet makamının izni bulunmadığı, vesayet makamından izin alınmaksızın yapılan yerleşim yeri değişikliğinin herhangi bir hukuki sonuç doğurmayacağı, kaldı ki bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı TMK'nın 22. maddesinde düzenlendiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9743
Karar No: 2022/3555
Karar Tarihi: 23.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/9743 E.  ,  2022/3555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında beraat, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Müşteki ...vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

5607 sayılı yasaya aykırılık suçundan doğrudan zarar görmeyen müşteki ... Kurumu'nun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, adı geçen kurum vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Katılan ... idaresi vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısının sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde ise;

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde ... A.Ş tır parkında yüklü miktarda kaçak akaryakıt olduğu ihbar edilmesi üzerine 12/08/2013 günü ... İlçe Emniyet Müdürlüğü KOM görevlilerince sanık ...‘a ait ... A.Ş. ... Nakliyat isimli işyerinde ...Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan alınan arama kararına istinaden yapılan aramada iş yerinin müştemilatı olan tır sahası içerisinde bulunan ve üzeri branda ile kapatılmış barakada 3 adet metal tank ve 1 adet fiber su tankı içerisinde toplam 7975 litre (6620 Kg.) motorinin ele geçirildiği olayda, ... Üniversitesi PAL ‘ndan alınan rapora göre motorin numunesinin organik bir sıvı bileşenle tağşiş edildiği ve ticari miktarda bulunduğu da gözetilerek, sanıkların atılı eylemden dolayı mahkumiyetlerine karar verilmesi ve ele geçen akaryakıtın da müsaderesine karar verilmesi gerekirken sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmek ve delillerin takdirinde hataya düşülmek suretiyle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6
Karar No: 2020/13035
Karar Tarihi: 10.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/6 E.  ,  2020/13035 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No: KYB - 2019/93028

Silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından sanık ...'nün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/2-a ve 170/1-c maddeleri gereğince 3 yıl hapis ve 9 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair İstanbul 65. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/05/2017 tarihli ve 2015/60 esas, 2017/446 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Benzer bir olayla ilgili olarak, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 28/11/2018 tarihli 2014/34014 esas, 2018/20606 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanığın olay tarihinde müşteki ile sokakta karşılaşması sonrasında, üzerinde bulunan silahı çıkararak yere doğru ateş etmesi ve akabinde müştekiye tehdit içeren sözler söylemesi şeklinde gelişen somut olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a maddesinde tanımlanan silahla tehdit ve aynı Kanun'un 170/1-c maddesinde yer alan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturması karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 44. maddesinde düzenlenen fikrî içtima kuralı gereğince en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan hükümlülük kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, ayrıca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.09.2019 gün ve 12936 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2019 gün ve KYB/2019-93028 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlünün olay tarihinde müşteki ile sokakta karşılaşması sonrasında, üzerinde bulunan silahı çıkararak yere doğru ateş etmesi ve akabinde müştekiye tehdit içeren sözler söylemesi şeklinde gelişen somut olayda, eyleminin bir bütün halinde TCK.nın 44. maddesi uyarınca sadece TCK.nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da yazılı şekilde TCK.nın 170/1-c maddesi uyarınca ayrıca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden İstanbul 65. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31.05.2017 gün ve 2015/60 Esas, 2017/446 sayılı Kararının CMK.nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, mahkumiyet hükmünün ortadan kalkması nedeniyle, bu suçtan hükmedilen cezanın infaz edilmemesine, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5576
Karar No: 2010/16442
Karar Tarihi: 20.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/5576 E.  ,  2010/16442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında çevre taşınmazlarda su kanalı ve kaynaklara doğru gidildikçe ağaç sıklığının arttığından ve seralar bulunduğundan ve bilirkişi kurulu raporlarında bölgede Sipahili Köyü Sulama Kooperatifi tarafından tesis edilmiş sulama kanallarının varlığı saptanmakla birlikte, üreticinin kendi imkanları ile kuyulardan sağladığı su ile sulu tarım yaptığından söz edilmiş, ancak davaya konu taşınmazın fiilen sulanıp sulanmadığı, sulanıyor ise kaynağı, suyun kendi doğal akışı ile mi taşınmaza ulaştığı, kuyudan yapıldığı belirtilen sulamanın taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı ayrıca kuyudan sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı, yapılan sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar yeterince araştırılmamıştır. Dosyaya konulan fotoğraflardan da sulu tarım yapıldığını gösteren herhangi bir sulama kaynağı bulunup bulunmadığı anlaşılamamıştır.

Mahkemece yukarıda belirtildiği üzere taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi niteliği açıkça ve denetime olanak verecek biçimde saptanmadan taşınmazı sulu tarla kabul ederek değerlendirme yapan rapora göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8779
Karar No: 2014/11653
Karar Tarihi: 12.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/8779 E.  ,  2014/11653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KANDIRA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2012/511-2013/295

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacının iddiasının sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, soyadı ''Sezen'' olduğu halde paydaşı olduğu 429, 435, 449, 529, 697, 803 ve 6475 parsel sayılı taşınmazlarda soyadının hatalı olarak ''Bal'' olarak yazılı olduğunu ileri sürerek anılan kayıtların nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesi istekli eldeki davayı açmıştır.

Hemen belirtmek gerekir ki; 6100 sayılı HMK’nin ''Hükmün kapsamı'' başlıklı 297/2. maddesi; " Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. " şeklinde düzenlenmiştir. O halde anılan düzenleme uyarınca hükmün açıkça yazılması, infazında tereddüt yaratılmaması gerekir.

Somut olaya gelince; tapu sicil kayıtlarında çekişme konusu taşınmazlardan 697 nolu parselin 1/10 pay malikinin ismi ''Şakir oğlu Kenan,'' 803 nolu parselin 1/10 pay malikinin ismi ''Şakir oğlu K.B..,'' 6475 nolu parselin 1/10 pay malikinin ismi ''Şakir oğlu K. B..'' olarak yazılı olduğu halde, kurulan hükümde çekişmeye konu taşınmazlarda hangi pay malikinin isminin düzeltildiğinin gösterilmemiş olması doğru olmadığı gibi, kabul kapsamına alınan tüm taşınmazların tapu sicil kaydında davacının ismi ''K. B..' yazılıymış gibi değerlendirilerek hüküm kurulması yoluna gidilmiş olması da doğru değildir.

Hâl böyle olunca; yukarıda değinilen yasal düzenlemeler gözetilerek, infazda tereddüte yolaçmayacak ve infaza elverişli olacak biçimde hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de; evrak arasına alınan tapu kaydına göre çekişmeye konu taşınmazlardan 803 parsel sayılı taşınmazın 1/10 payının ''Şakir oğlu K.B..' adına kayıtlı olduğu, eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen 803 nolu parselin tapu kaydında ise anılan paydaşın artık malik olmadığı görüldüğü halde, bu taşınmaz yönünden davalı idarece herhangi bir düzeltme yapılıp yapılmadığı değerlendirilmeden sonuca gidilmiş olması da isabetsizdir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.