erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/20869
Karar No: 2021/4845
Karar Tarihi: 09.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/20869 E.  ,  2021/4845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Sanıklar hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz isteklerinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2)Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin

gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekiye ait Tofaş marka aracın içerisinden çalınan oto teybinin değer tespiti yapılarak sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/9001
Karar No: 2022/12576
Karar Tarihi: 26.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9001 E.  ,  2022/12576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada, Yüksekova Sulh Hukuk ile Menemen Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

Yüksekova Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım atanması istenilen küçüklerin adresinin Menemen/İzmir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Menemen Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yapılan kolluk araştırmasında küçüklerin amcalarının ikamet adresi olan Yüksekova/Hakkari adresinde ikamet ettikleri, bakım ve gözetimlerini amcalarının yaptığının belirtildiği, bu nedenle yetkili mahkemenin Yüksekova Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Temsil kayyımlığı TMK'nın 426. maddesinde; "Vesayet makamı, ergin bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse, bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa, yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya resen temsil kayyımı atar.” şeklinde düzenlenmiştir.

TMK'nın 403/3 ve 431. maddeleri uyarınca vasinin atanmasına ilişkin hükümlerin, aksi belirtilmiş olmadıkça kayyım atanması hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir. Vesayet işlerinde yetki TMK'nın 411. maddesine göre; "Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir" şeklindedir.

Temsil kayyımı atanmasında yetkili mahkeme TMK'nın 430/1. maddesinde; "Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır" şeklinde belirtilmiştir. Kayyım atanmasına ilişkin davada kesin yetki söz konusu olup, bu yön kamu düzenine ilişkindir.

Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması gereğince, dava tarihi itibarıyla kayyım tayini istenilen küçüklerin yerleşim yeri adresinin Yüksekova/Hakkari olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Yüksekova Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunu’nun 36/3. maddesi gereğince Yüksekova Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 26.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1102
Karar No: 2021/10709
Karar Tarihi: 24.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1102 E.  ,  2021/10709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin Dairemizin 11.01.2017 tarihli bozma ilamından önce sanık ve katılan tarafından yapılan temyiz başvurusunun mahkemenin 30.04.2014 tarihli ek kararı ile, hükmün adli para cezasının miktarı yönünden kesin olması sebebiyle reddine karar verildiği, söz konusu ek karara yönelik sanığın ve katılanın temyiz başvurusunda bulunmadığı dolayısıyla temyiz kapsamında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün yer almadığı, bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde hakaret suçundan tekrar hüküm kurulmuş ise de, hukuki değerden yoksun olan bu hükme karşı katılan ...'nın temyiz istemiyle ilgili bir KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

2-Tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan tarafından dosyaya sunulan ve tarafların telefon konuşmalarını içeren CD'nin dökümüne dair bilirkişi raporunda sanığın, katılana kendisini savcılığa şikayet etmesi nedeniyle tepki gösterdiği ve iddianamede geçen sözleri söylediği, katılanın, sanığa hakaret ettiğine dair bir sözün bulunmadığı, sanığın soruşturma aşamasındaki ifadelerinde katılanın kendisine hakaret ettiğine dair beyanda bulunmadığı, kovuşturma evresinde ise katılanın, kendisine hakaret içerikli mesaj atması nedeniyle kendisinin de hakaret ve tehdit niteliğinde sözlerle karşılık verdiğini savunması ancak iddianamede suça konu sözlerin mesajla değil telefonda konuşurken sarf edildiğinin iddia edildiği ve delil olarak sunulan CD içeriğinde de tarafların telefon konuşmalarının yer aldığının anlaşılması karşısında, katılanın kullandığı telefonun suç tarihini kapsayacak şekilde HTS kayıtları getirtilerek, delil olarak sunulan CD içeriğindeki telefon aramasının kim tarafından yapıldığı tespit edilip, taraflar arasındaki husumet kapsamında birbirlerine karşı herhangi bir eylem nedeniyle daha önce yapılmış bir şikayet başvurusunun olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12232
Karar No: 2013/18349
Karar Tarihi: 19.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12232 E.  ,  2013/18349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 2574 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas m² değerlerinin belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7985
Karar No: 2022/19027
Karar Tarihi: 06.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/7985 E.  ,  2022/19027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, hükmün sanığın yokluğunda verildiği, gerekçeli kararın muhatabın o anda evde olmaması nedeniyle sanığın kızı ...'a tebliğ edildiği, nüfus kayıtlarına göre ...'ın tebliğ tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olması nedeniyle tebligatın usülsüz olduğu ve öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi uyarınca, sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılmamış olaylar ve iddialar sanık aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti yargılama aşamasında toplanan ihtimali kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Bu açıklamalar ışığında, somut dosya içeriğinde, göçmenleri taşıyan tırın yasal yükünün arasına gizlenmiş şekilde bulunan kaçak göçmenlerin sanığı tanımadıklarına, sanığın petrol ofisinde uyuduğu sırada ... uyruklu bir kişinin yardımıyla tırın brandasını keserek tıra saklandıklarına yönelik beyanları, tır şoförü olan sanığın aşamalarda değişmeyen ifadesinin aksine; kaçak göçmenlerin sanığın bilgisi dahilinde tıra alındığına ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanıp tartışılmadan eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/24296
Karar No: 2012/25033
Karar Tarihi: 22.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/24296 E.  ,  2012/25033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin soruşturma aşamasındaki ifadesinde özetle; otomobilinin sanık tarafından götürülmesi esnasında kendisinin yetişerek aracın sağ ön kapısını açtığını, sanığın otomobille hızlanması üzerine yere düşüp kolundan ve göğsünden yaralandığığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eylemin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun BOZULMASINA, sanık hakkında CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 22/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10251
Karar No: 2021/11832
Karar Tarihi: 21.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/10251 E.  ,  2021/11832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, bu suç bakımından sanığın temyiz itirazının CMUK'nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, sanık müdafinin hazır bulunmadığı duruşmada savunmasının alınarak aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen tüm hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15356
Karar No: 2016/7934
Karar Tarihi: 25.05.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/15356 E.  ,  2016/7934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde diğer suç arkadaşı ... ile birlikte müştekinin işyerinden 50,00 TL değerindeki 2 kolye ve 1 çift küpeyi alması karşısında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Uygulamaya göre de;

2- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 CMUK’nun 325. maddesi uyarınca bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık ...'e SİRAYETİNE, 25.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/488
Karar No: 2017/3239
Karar Tarihi: 16.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/488 E.  ,  2017/3239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ölüme sebebiyet verecek şekilde kasten yaralamak

HÜKÜM : TCK'nun 87/4, 29, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...'e yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrike, katılanlar vekilinin eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, mağdurun kafatası kırığıyla birlikte beyin kanamasına ve beyin doku harabiyeti nedeniyle öldüğü olayda, 8 yıldan 12 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 87/4. maddesi ilk cümlesi ile yapılan uygulama sırasında, suçun işleniş biçimi ve meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın bir ceza belirlenmesi yerine 8 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

2) Kendilerini vekille temsil ettiren katılanlar lehine avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 16/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/24882
Karar No: 2014/22753
Karar Tarihi: 01.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/24882 E.  ,  2014/22753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yoklukta verilen kararın 7201 Sayılı Tebligat Kanununun 10/1. maddesi uyarınca bilinen son adrese tebliği zorunluğu olup sanığın savunmasında ... sayılı adreste oturduğunu belirttiği halde, tebliğ evrakına her hangi bir açıklama da yapılmadan aynı mahalle ve sokaktaki ..binaya tebliğ işleminin yapıldığı, açıklanan biçimde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu, bu bakımdan sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5358
Karar No: 2017/5213
Karar Tarihi: 30.10.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/5358 E.  ,  2017/5213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

... Kriminal Polis Laboratuvarı’nın 17.04.2010 tarihli raporuna göre; sanığın ticari takside bulunduğu esnada görevlilerinin gelmesi üzerine araçtan inerken elindeki cismi yere atması üzerine ele geçirilen 10 adet tabletin “...” aktif maddesini içeren ... isimli ilaç olduğu, “...” isimli maddenin 5237 sayılı TCK’nın 188. maddesinin 6. fıkrasında öngörülen suç saklı kalmak üzere, bu maddenin “kullanmak amacı ile bulundurulmasının” suç oluşturmayacağı ve uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle de saptanamadığı gözetilmeden, sanığın unsurları oluşmayan atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.