erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/14212
Karar No: 2018/4200
Karar Tarihi: 16.05.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/14212 E.  ,  2018/4200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, öncelikle sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 16/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10517
Karar No: 2012/14302
Karar Tarihi: 25.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/10517 E.  ,  2012/14302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/03/2012 tarih ve 2012/143-2012/143 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 28/05/2010 tarihli taşeron sözleşmesi olduğunu ve davacının bir takım işlerinin davalıya verildiğini, SGK mevzuatı gereği taşeron firmanın çalışanlarının sigorta prim vb. borçlarından işveren şirketin de sorumlu tutulduğunu, müvekkilinin bu sebeple davalı çalışanlarının sigorta prim borçlarını ödediğini, davalının sözleşme gereği yüklendiği edimlerini eksik bırakarak müvekkiline borçlandığını, yine davalı şirketin 5510 sayılı Yasa'nın 102. maddesine aykırılıktan idari para cezasına çarptırıldığını, bu cezanın da müvekkilince ödendiğini, davalı şirkete ait olup da müvekkiline ait şantiyede bulunan bir adet vinç makinesi olduğunu, müvekkilinin tüm bu alacaklarının ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, vinç makinesi üzerine, alacakların resmi belgelere dayanması sebebiyle teminatsız olarak aksi halde teminatlı olarak yargılama sonuna kadar ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı dikkate alınarak davacının ihtiyati tedbir talebi davalının yokluğunda değerlendirilmiş ve davanın alacak davası olması ve alacağın yargılamayı gerektirmesi nedeni ile ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve ihtiyati haciz gibi ihtiyati tedbir kararı verilmesinin mümkün bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/34566
Karar No: 2014/24100
Karar Tarihi: 21.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/34566 E.  ,  2014/24100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 1412 sayılı Yasa'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun yakalandığında suça konu parayı çaldığı yeri gösterdiği ve paranın şikayetçiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediği hususunun karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9455
Karar No: 2012/13423
Karar Tarihi: 28.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/9455 E.  ,  2012/13423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan 2010 yılı Genel Temizlik İşi Götürü Bedel Hizmet Alımı Sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.14.02.2011 gün ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 gün ve 6110 sayılı bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair Kanunun 8.maddesiyle Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 01.03.2012 tarihinden itibaren uygulanmaya başlanan iş bölümü kararının Yüksek 13.Hukuk Dairesi için Borçlar Kanunun ikinci kısmında yer alan sözleşmelerden (istisna akdi hariç akdin muhtelif nevilerinden) kaynaklanan davalar bakımından Sulh ve Asliye ayrımının yapılmadığı ve incelemenin bu nedenlerle Yüksek 13.Hukuk Dairesince yapılacağından uyuşmazlık konusu dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 13.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/27282
Karar No: 2015/45037
Karar Tarihi: 18.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/27282 E.  ,  2015/45037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/77342

MAHKEMESİ : Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2011

NUMARASI : 2011/304 (E) ve 2011/436 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 51. maddesiyle, ceza infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir deneme süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesi, denetim süresi, ertelemenin yasal sonucu olduğundan, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyecek, yine fıkrada mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olmamak hususu da, hükmedilen bir yıldan fazla mahkûmiyetler için söz konusu olup, hapis cezası bir yıldan az olsa da denetim süresi hiçbir ahvalde bir yıldan az olamayacaktır.

Bu bağlamda; cezanın ertelenmesine karar verilen sanık E.. K.. hakkında, mahkum olduğu 2 yıl 1 ay; sanıklar Ü.. B.. ve Y.. Y.. hakkında ise mahkum oldukları 2 yıl 9 ay 10 gün ceza süresinden az olmamak üzere bir deneme süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Ü.. B.., Y.. Y.. ve E.. K.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden, “5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 51/3. maddesi uyarınca sanıkların 2 yıl 9 ay ile 2 yıl süre ile denetim altında bulundurulmasına” ilişkin kısımları çıkarılarak, “sanık E.. K.. hakkında bir yükümlülük belirlenmeksizin 2 yıl 1 ay süre ile denetime tabi tutulmasına” ve “sanıklar Ü.. B.. ve Y.. Y.. hakkında bir yükümlülük belirlenmeksizin 2 yıl 9 ay 10 gün süre ile denetime tabi tutulmasına” cümleleri eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/7285
Karar No: 2015/5826
Karar Tarihi: 27.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7285 E.  ,  2015/5826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/209
Karar No: 2015/15021
Karar Tarihi: 22.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/209 E.  ,  2015/15021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2011/60-2013/784

Davacılar H.. A.. ve diğeri vekilleri Avukat H.. G.. tarafından, davalı K.. Ç.. ve diğerleri aleyhine 11/08/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı K.. Ç.. vekili ve davalı F.. E.. tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Temyiz eden davalı K.. Ç..'un vesayet altında olduğu ve kararın da vasisi A.. Ç..'a usulüne uygun tebliğ edildiği ancak kararın bizzat kısıtlının verdiği vekaletnameye dayanarak Avukat A.. G.. tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Kısıtlanma kararı ile artık davalı K.. Ç..'un tek başına herhangi bir hukuki işlem yapma yeteneği kalmamıştır. O halde, mahkemece vasiye muhtıra çıkartılarak bizzat kısıtlı tarafından atanan vekilce yapılmış olan temyize icazet verip vermediği, cevap vermezse kısıtlı vekilince yapılan temyize icazet vermiş (kabul etmiş) sayılacağı, temyizi kabul etmiyorsa bunu açıkça bildirmesi gerektiği” kaydını içerir biçimde tebligat çıkarılmalı ve sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

Yine, temyiz eden davalı F.. E..'e (veya vasisine) çıkartılan kararın tebligat parçası dosya arasında yoksa da bu davalının mahkemeye hitaben bizzat cezaevinden gönderdiği “... ” talepli dilekçesinin bulunduğu ancak temyiz harç ve masraflarının yatırılmadığı, vasisinin F.. E.. olduğu anlaşılmaktadır. Kısıtlanma kararı ile artık davalı F.. E..'in tek başına herhangi bir hukuki işlem yapma yeteneği kalmamıştır. O halde, mahkemece vasiye muhtıra çıkartılarak bizzat kısıtlı tarafından yapılmış olan temyize icazet verip vermediği, cevap vermezse kısıtlı tarafından yapılan temyize icazet vermiş (kabul etmiş) sayılacağı, temyizi kabul etmiyorsa bunu açıkça bildirmesi gerektiği ve temyize icazet veriyorsa temyiz harç ve masraflarını yasal sürede (miktar ve süre açıkça yazılarak) tamamlaması kaydını içerir biçimde tebligat çıkarılmalı ve sonucuna göre işlem yapılmalıdır. SONUÇ: Dosyanın gösterilen nedenlerle GERİ ÇEVRİLMESİNE 22/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4326
Karar No: 2021/2177
Karar Tarihi: 16.02.2021

**7. Ceza Dairesi         2020/4326 E.  ,  2021/2177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

28.11.2012 tarihinde Maliye ve kolluk görevlilerince yapılan bandrol denetiminde sanık ... 'in sevk ve idaresindeki araçtan sahte bandrollü 301 adet içki ele geçtiği, sanığın kardeşi ...'ın ele geçen içkilere yönelik irsaliyeli fatura ibraz ettiği ve 2 sanık için dava açıldığı olayda; sanıkların dava konusu içkileri ... Gıda'dan aldıklarını beyan ettikleri, bu alıma ilişkin fatura suretlerinin dosya içerisinde mevcut olduğu, suça konu eşyalara ilişkin ibraz edilen fatura yönünden, fatura düzenleyici olarak gözüken ... Gıda temsilcisinin beyanına başvurulup, sözü edilen içkileri kendileri tarafından satılıp satılmadığının sorulması, faturaların satıcı konumunda olan iş yeri ile sanık ...'ın işlettiği iş yerinin defter ve kayıtlarına usulünce işlenip işlenmediğinin, fatura bedelinin piyasa rayici ile uyumlu olup olmadığının, uzman bilirkişiden rapor alınarak, gerektiğinde, fatura yönünden zincirleme menşe araştırmasının da yaptırılması ile tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/1217
Karar No: 2008/291
Karar Tarihi: 15.01.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/1217 E.  ,  2008/291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolvadin İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/08/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı(Alacaklı)  vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine  karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı alacaklı  , 10.06.2006 tarihindeborçlunun borcu dolayısıyla haczedilen iş makinesı üzerinde 3.kişi tarafından ileri sürülen istihkak iddiasının kaldırılması talebiyle İİK’nun 99.maddesi uyarınca   istihkak davası açmıştır.

Mahkemece hacizli iş makinesının davalı 3 kişi elinde haczedildiği ve mülkiyet karinesinin; davalı 3.kişi yararına olup karine aksinin davacı alacaklı tarafından isbat edilemediği gerekçesiyle reddine karar verilmişsede varılan sonuç doğru değildir.

Davanın yasal dayanağını oluşturanı 6085 sayılı yasanın 22/C-2 ve Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 29/a-4-2 maddeleri uyarınca, iş makinaları özel ve tüzel kişinin üyesi bulunduğu Ticaret ve Sanayi Odasına tescili zorunlu araçlardandır. Anılan yönetmeliği 35. maddesi b) bendinde tescilli, c) bendinde tescili silinmiş veya hiç tescil edilmemiş araçların satış devirlerinin geçerli olabilmesi için sahiplik belgesi esas alınarak  noterlik veya trafik şube ve bürolarına yapılması koşuluna bağlanmıştır.

Somut olayda dava konusu iş makinesı tescile tabi olan araç neteliğinde olmasına rağmen Ticaret ve Sanayi Odasında kaydı bulunmamaktadır.Bu durumda anılan yönetmeliğinin 36/c bendi gereğince satışın sahiplik belgesi esas alınarak Noterce yapılması gerekirken davalı 3.kişi tarafından noter belgesi yerine sahiplik belgesi niteliği taşımayan  faturaya dayanılmıştır.

Tüm bu maddi ve hukuki olgular karşısında davalı 3.kişinin mülkiyet iddiası geçerli  bir satışa dayanmadığından davanın kabulu gerekirken aksine düşüncelerle reddi  usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde davacı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı(Alacaklı)ya iadesine, 15.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2424
Karar No: 2015/16120
Karar Tarihi: 16.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2424 E.  ,  2015/16120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden; mahkemece kadına atfedilen kusurlu davranışın, erkeğin iddiasından ibaret olduğu ve hükme esas alınamayacağı, kadına başkaca yüklenecek herhangi bir kusurun da mevcut olmadığı anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK md.166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.09.2015 (Çrş.)
Esas No: 2019/6601
Karar No: 2019/12053
Karar Tarihi: 03.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6601 E.  ,  2019/12053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2 maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının suçun işlendiği tarih olan 10/01/2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE, 03/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4756
Karar No: 2019/11768
Karar Tarihi: 28.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/4756 E.  ,  2019/11768 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Sosyal Hizmetler ve Özel ... Hizmetleri Gıda Turizm Bilişim Teknolojileri Temizlik Hiz. San. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... ve ... aralarındaki dava hakkında İzmir 13. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19/11/2015 tarih ve 2015/50-2015/406 sayılı hükmün Dairemizin 18/06/2019 tarih ve 2016/21121-2019/7379 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442. maddesi hükmünce 380,00 (üçyüzseksen) TL para cezasının düzeltme isteyene yükletilmesine, 28/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.