erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/17094
Karar No: 2014/8743
Karar Tarihi: 07.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17094 E.  ,  2014/8743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Açılan davanın niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyiz hakkı bulunmadığından gümrük idaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanığın temyizine gelince;

1-Sanık hakkında 5607 sayılı yasanın 3/5. maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı halde, 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan 4733 sayılı yasanın 8/4 maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/9158
Karar No: 2007/11685
Karar Tarihi: 11.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/9158 E.  ,  2007/11685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silifke İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 170/a-2 maddesi gereğince icra Mahkemesinin müddetinde yapılan şikayet ve itiraz dolayısıyla, usulüne uygun olarak kendisine intikal eden işlerde takibin dayanağı olan kambiyo senedinin bu vasfı haiz olmadığı veya alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığı hususlarını re’sen nazara alarak bu fasıla göre yapılan takibi iptal edebileceği aynı maddenin son fıkrasında ise borcun kısmen kabulü halinde bu madde hükmünün uygulanmasının mümkün bulunmadığı açıklanmıştır.

Somut olayda takip dayanağı bonoların sözleşmeye dayalı olarak verildiği, iki tarafa da borç yükleyen sözleşme nedeniyle düzenlenen bono bedellerinin tahsili gerekip gerekmediğinin yargılama yapılmasını zorunlu kıldığı mahkemece de yasaya uygun biçimde saptanmış ise de; borçlunun (kısmen kabulü) gözetildiğinde yukarıdaki madde hükmü nedeniyle takibin iptali olanaklı değildir. Zira bonoların TTK’nın 688/2. maddesinde öngörülen “ muayyen bir bedeli ödeme vaadi” ni içermemesi ve kambiyo senedinin yasal vasıflarını taşımaması, kısmi kabul nedeniyle İİK’nın 170/a.son maddesinin uygulanmasını zorunlu kılar. Bu durumda işin esasının incelenmesi yerine takibin tümden iptali isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de borçlunun itirazını aşar biçimde ve HUMK.nun 74. maddesine aykırı olarak takibin tümden iptali de doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7560
Karar No: 2017/5472
Karar Tarihi: 18.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/7560 E.  ,  2017/5472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06/11/2015 tarih ve 2014/93-2015/538 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkette meydana gelen hırsızlık olayında müvekkilinin çelik kasasında bulunan çeklerin çalındığını, bu çeklerden muhatabının ...bank A.Ş ... ... Şubesine ait, keşidecisinin ... Gıda San. Tic. Ltd. Şirketi olduğu, 04/05/2013 keşide tarihli ve 13.000 TL meblağlı çekin iptali için ... 14. Asliye Ticaret Mahkemesinde dava açıldığını, yapılan ilanlar sonucunda davalı ...'ın elindeki çeki mahkeme dosyasına ibraz ettiğini, davalı tarafından ibraz edilen çekin gerçek ve yasal hamilinin müvekkili olduğunu, bahse konu çekin müvekkilinin işyerinden çalındığı anda da çekin gerçek ve meşru hamilinin müvekkili bulunduğunu, davalının çeki iktisabında kötüniyetli ve ağır kusuru olduğunu ileri sürerek, anılan çekin istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çeki ...'ten aralarındaki borç alacak ilişkisi nedeniyle aldığını, iyiniyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davalı tarafından dava konusu edilen çekin dosya içerisinde mevcut olan 29.01.2013 başlangıç tarihli kira sözleşmesi kapsamında kiracı olan dava dışı ...'ten ciro yoluyla devralındığı ve yasal süresi içerisinde bankaya ibraz edildiği, davalının çeki ciro yoluyla teslim almasında kötü niyetli ve ağır kusurlu olduğunun davacı tarafından kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4407
Karar No: 2023/6047
Karar Tarihi: 12.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4407 E.  ,  2023/6047 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Dörtyol Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.12.2019 Tarihli ve 2019/993 Esas, 2019/1281 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve annesi ...'nün velayeti altında bırakılmıştır.

Veli 03.06.2021 tarihli dilekçesi ile kısıtlılığın kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece 08.09.2021 tarihli ek karar ile yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi 2295 Sokak No:1 İç Kapı No:1 .../... olduğunun bildirildiği gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.01.2023 Tarihli ve 2021/2113 Esas, 2023/237 Karar Sayılı Kararı

Vasinin 12.12.2022 tarihli dilekçesi ile yerleşim yeri değişikliğine izin istediği, yerleşim yerinin Dörtyol ilçesi olduğunu belirttiği, 19.12.2022 tarihli ara kararla yerleşim yeri değişikliğine izin ve yetki verildiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının kısıtlılığının sona

erdirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. TMK’nın “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. TMK’nın “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. TMK’nın “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Dörtyol Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Kırşehir Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile Dörtyol Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Dörtyol Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2015/17892
Karar No: 2019/15727
Karar Tarihi: 14.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/17892 E.  ,  2019/15727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göredosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın silahla tehdit suçunu kabul etmemesi, silahın ele geçirilememiş olması, temyiz kapsamı dışında kalan ve hakkında beraat kararı verilen sanık ...ın kolluk beyanında sanık ...’ın arabaya bindiğinde arkada silah mekanizmasının sesini duyduk şeklindeki anlatımı ile kovuşturma evresinde silah görmediği şeklindeki çelişkili anlatımları ile müştekilerin aşamalarda sanığın elinde silah olduğuna ilişkin ifadeleri karşısında; sanık, müştekiler ve tanık ifadeleri arasındaki çelişkilerin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde, hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı tartışılıp, hangi gerekçeler ile katılan ve tanıkların beyanına itibar edildiği yeterince açıklanmadan yetersiz gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de; sanığın aşamalarda, müştekinin marketlerde bulunan dolaplarına ürün koyması nedeniyle konuşmak amacıyla müştekiler ile görüşmek için çağırdığı şeklindeki anlatımları karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/19224
Karar No: 2024/4254
Karar Tarihi: 06.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/19224 E.  ,  2024/4254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1743 E., 2023/1987 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... ... Mahkemesi

SAYISI : 2023/47 E., 2023/445 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve eksikliğin giderilerek sonucuna göre yeniden karar verilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı doğrultusunda yeniden yapılan yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının dava tarihi öncesinde ... sözleşmesinin son bulduğu ve somut dosyada verilen hükmün ileriye yönelik etkisinin bulunmadığı görülmekle; hüküm altına alınan ve davalı tarafından temyize konu edilen toplam miktar 8.235,01 TL olup belirtilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

....03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/18130
Karar No: 2012/22826
Karar Tarihi: 22.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/18130 E.  ,  2012/22826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :452-923

Dava, kısa vadeli sigorta kollarından bildirilen çalışmaların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak gerçekleştiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5668
Karar No: 2017/11479
Karar Tarihi: 08.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/5668 E.  ,  2017/11479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, tebliğ tarihinde askerlik görevini yapması nedeniyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üstüne yapılması gerekirken duruşmada bildirilen adresine Tebligat Kanunun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, açıklanan biçimde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu, sanığın öğrenme üzerine hükmü süresinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/2338
Karar No: 2008/3669
Karar Tarihi: 21.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/2338 E.  ,  2008/3669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.10.2006 gününde verilen dilekçe ile muhtesatın beyanlar hanesine yazılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.12.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, mülkiyetin davalı Hazineye ait 135 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan fıstık ağaçlarının kütüğün beyanlar hanesine şerh verilmesi istemiyle açılmıştır.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava kabul edilmiştir.

Hükmü davalı Hazine temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden 135 parsel sayılı taşınmazın davalı Hazine adına tespit edildiği tespite davacı ...’ın itiraz ettiği, Kadastro Mahkemesinin 1998/26 Esasında kayıtlı davada 135 parselin Hazine adına tesciline karar verildiği, taşınmazın tapulama tutanağında tespit sırasında yazılan muhdesat şerhinin hükme işlenmediği, hükmün davacı ... tarafından temyiz edildiği, mevcut haliyle Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği görülmektedir.

Eldeki dava; Asliye Hukuk Mahkemesinde hükmün kesinleşmesinden sonra 18.10.2006 tarihinde açılmıştır.

Bir taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye ve paydaşlardan birine ait muhdesat mevcut ise, bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebinin belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesinin yasal dayanağı 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19.maddesiyle Türk Medeni Kanununun ilgili maddeleri ve ayrıca özel bazı yasalar ile tapu sicil tüzüğüdür. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 33. maddesi hükmünce bu kanunun 14, 15, 17, 18, 20 ve 21. maddelerinin kadastro çalışma alanı dışında bulunan yerlerdeki taşımaz mallar hakkındaki davalarda da, uygulanacağı kabul edilmiş, diğer bir anlatımla, Kadastro Kanununun 19. maddesi genel hükümler arasında sayılmamıştır. Dolayısıyla Kadastro Kanununun uygulanmasını gerektirmeyen bir alanda yasanın 19. maddesine dayanılarak muhdesat belirlenmesi yapılamaz. Böyle olunca, davacı tarafından açılan eldeki davanın reddi yerine somut olaya ve yasaya uygun düşmeyen bazı nedenlerle Genel Mahkemede hüküm altına alınması doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 21.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/12270
Karar No: 2022/199
Karar Tarihi: 11.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/12270 E.  ,  2022/199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen doğrudan 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın temyiz isyeminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Sanığın hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan ... A2 tipi kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 17.03.2016 tarihli duruşmada bizzat veya SEGBİS vasıtası ile hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi sureti ile CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13496
Karar No: 2017/15245
Karar Tarihi: 09.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/13496 E.  ,  2017/15245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin işverence haksız olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti ve kötüniyet tazminatı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarını kabul etmediklerini, davacının izin almaksızın 04/09/2013 - 05/09/2013 - 06/09/2013 tarihlerinde 3 gün üst üste mazeretsiz olarak işe gelmediğini, bunun üzerine ... 11. Noterliğinin 23/09/2013 Tarih ve 7080 yevmiye nolu ihtarnamesi ile işe dönmesinin istenildiğini ancak davacının işe dönmediğini, bu kez aynı noterlikten ikinci bir ihtarname ile davacıdan mazeretini yada sağlık raporunu iletmesinin istenildiğini ancak davacının bu ihtara da cevap vermediğini, neticede davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Hüküm altına alınan fazla mesai alacağından %50 oranında takdiri indirim yapılarak hüküm kurulması ve bu hususun davacı tarafından temyiz edilmemesi karşısında, fazla mesaiye ilişkin takdiri indirim oranının karar gerekçesinde %30 olarak yazılması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Somut uyuşmazlıkta, davacının vekili olmadığı halde davalı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının, davalı aleyhine vekalet ücretine ilişkin "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre kabul edilen kısım üzerinden hesaplanan 1.500.00- TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," şeklindeki paragrafının hükümden tamamen çıkarılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 09.10.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.