erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/6040
Karar No: 2020/15100
Karar Tarihi: 09.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6040 E.  ,  2020/15100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının, 12.08.2013 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 09/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/19685
Karar No: 2007/23516
Karar Tarihi: 13.12.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/19685 E.  ,  2007/23516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı ilk kesinti tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurumun diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının tarımsal faaliyeti nedeniyle ilk ... prim kesintisinin yapıldığı ayı takip eden ay başı itibariyle 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Davacının, sattığı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin 20.5.1998 tarihinde yapıldığından bu tarihi takip eden ay başı olan 1.6.1998 tarihinden itibaren tespite karar verilmesi gerekirken, Mahkemece, maddi hata sonucu, sigortalılığın 1.5.1998 tarihinden itibaren başlatılmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, hüküm fıkrasının 1.bendinde yer alan “01.05.1998” tarihinin silinerek, yerine “01.06.1998” tarihinin yazılmasına, kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 13.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10712
Karar No: 2021/7733
Karar Tarihi: 07.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/10712 E.  ,  2021/7733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkumiyetine karar verilip temyize gelmeyen sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle sanığın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde bildirdiği son bilinen adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılan ve Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; sanık ...'ın bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine, cezaevinde olmaması halinde sorguda verdiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse MERNİS adresine olacak şekilde) gerekçeli hükmün tebliğ edilerek, sunması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 07/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9029
Karar No: 2018/1101
Karar Tarihi: 23.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/9029 E.  ,  2018/1101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vesayet

K A R A R

Davacı vasi, ortak miras bırakandan intikal eden taşınmazlarda kısıtlının payının satışı için izin verilmesini istemiş. Mahkemenin 17/11/2015 tarihli kararı ile talebin kabulüne, ... İli, ... İlçesi ... Mahallesinde bulunan 124 ada 145 parselde kain C blok 2 nolu tripleks mesken vasfındaki taşınmazın 130.000,00 TL'den az olmamak üzere, ... İli, ... İlçesi 2. ... Bey Mah. 1440 ada 3 parselde kain A blok zemin kat 2 nolu bağımsız bölümün ise 75.000,00 TL'den az olmamak üzere vasiye pazarlık usulü ile satışı için yetki ve izin verilmesine karar verilmiş, denetim makamı olan asliye hukuk mahkemesi'nin 01/12/2015 tarih 2015/234 D.İŞ 2015/235 Karar sayılı kararı ile sulh hukuk mahkemesi'nin 17/11/2015 tarih 2015/887 Esas, 2015/1451 Karar sayılı, vasi ... ...'a pazarlık usulü satış için yetki ve izin verilmesine ilişkin kararın TMK'nun 463/5. maddesi gereğince onaylanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, mirasçı ...; sulh hukuk mahkemesi tarafından talebe konu taşınmazlarda kısıtlının payının satışı için yetki ve izin verilmesi gerekirken taşınmazların tamamının satışı için izin verildiğini açıklayarak kararın kısıtlının payının satışına izin olarak düzeltilmesini istemiş, sulh hukuk mahkemesinin 06.05.2016 tarihli kararı ile talebin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm talep eden mirasçı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 396. maddesinde, vesayet organlarının vesayet daireleri ile vasi ve kayyımlar. 397. maddesinde de kamu vesayetinin vesayet makamı ve denetim makamından oluşan vesayet daireleri tarafından yürütüleceği, vesayet makamının sulh hukuk mahkemesi, denetim makamının ise asliye hukuk mahkemesi olduğu hükme bağlanmıştır. Kanun koyucu kamu vesayetinde vesayet organı vasiler ile vesayet daireleri sulh ve asliye mahkemesi arasında 461. maddede bir hiyerarşi kurarak, vesayet makamı sulh hukuk mahkemesinin vasinin eylem ve işlemlerine karşı, denetim makamı asliye hukuk mahkemesinin de sulh hukuk mahkemesinin kararlarına karşı şikayet ve itiraz merci olduğu belirlenmiş; 488. maddesinde ise, ilgililerin vesayet makamının, vesayetin idaresiyle ilgili olarak aldığı kararlara karşı, tebliğinden itibaren on gün içinde itiraz edebileceği, denetim makamının gerektiğinde duruşma da yaparak bu itirazı kesin olarak karara bağlayacağını belirlemiştir. Bu bakımdan vesayet makamının, vesayetin idaresiyle ilgili olarak aldığı kararların temyizi kabil kararlardan olmadığı anlaşıldığından, istem konusunda denetim makamınca bir karar verilmek üzere dosyanın Mahkemesine İADESİNE, 23.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/3843
Karar No: 2009/6673
Karar Tarihi: 08.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/3843 E.  ,  2009/6673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ : 26.12.2007
Esas No: 2016/32667
Karar No: 2017/16
Karar Tarihi: 03.01.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/32667 E.  ,  2017/16 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet sonucu mahkemece verilen hükmün Dairemizce bozulması üzerine, yukarıda tarih ve numarası yazılı direnme kararına ilişkin mahkeme dosyası, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/1. madde uyarınca Dairemize gönderilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı site yönetimi tarafından borçlu hakkında yatırım borcu ve aidat bedelinden kaynaklanan alacaklar için başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde, alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin reddine karar verildiği, kararın, alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 18/06/2013 tarih ve 2013/19387 E.-2013/22843 K. sayılı ilamı ile onandığı, onama ilamına karşı alacaklının karar düzeltme talebinde bulunduğu, Dairemizin 24/10/2013 tarih ve 2013/27671 E. - 2013/33443 K. sayılı kararıyla; 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 37/son maddesi uyarınca, kesinleşen işletme projeleri veya kat malikleri kurulunun işletme giderleri ile ilgili kararları, İcra ve İflas Kanununun 68 inci maddesinin 1 inci fıkrasında belirtilen belgelerden sayılacağından itirazın kaldırılması isteminin esası incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile onama kararı kaldırılarak mahkeme kararının bozulduğu, Mahkemece, Dairemizin bozma kararına karşı direnildiği görülmektedir.

Somut olayda, yönetim planının 1. maddesinde sitenin 2 parsel üzerinde kurulu olduğunun belirtildiği, yönetim planının 5711 sayılı yasa gereğince, toplu yapı uygulamasına geçilmediği, bu nedenle birden fazla parsel üzerine kurulmuş ve 5711 sayılı yasa gereğince toplu yapı uygulamasına geçilmeyen site yönünden Kat Mülkiyeti Kanunu'nun uygulanmasının mümkün olmadığı, site genel kurulunca alınan kararların İİK.nun 68 inci maddesinin 1 inci fıkrasında belirtilen belgelerden olmadığı anlaşılmakla dar yetkili icra mahkemelerinde İİK.nun 68. maddesinde belirtilen belgelere dayanmayan alacaklar için başlatılan icra takibinde itirazın kaldırılması yönündeki talebin incelenmesinin mümkün olmayıp, alacağın varlığının yargılamayı gerektirdiği anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece istemin reddine dair verilen 21.03.2013 tarihli 2012/1140 Esas - 2013/382 Karar sayılı kararın onanması gerekirken Dairemizce maddi hataya dayalı olarak bozulduğu anlaşılmakla, mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: 1-Dairemizin 24/10/2013 tarih ve 2013/27671 E. - 2013/33443 K. sayılı BOZMA kararının kaldırılmasına,

2-Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 21.03.2013 tarihli 2012/1140 Esas - 2013/382 Karar sayılı kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/22843
Karar No: 2014/29457
Karar Tarihi: 20.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/22843 E.  ,  2014/29457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/220082

MAHKEMESİ : Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2012

NUMARASI : 2012/237 (E) ve 2012/527 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 184. maddesinin 12.10.2004 tarihinde yürürlüğe girmiş olması karşısında, suça konu çatının uç kısmında yer alan bölümün çatının ortasına gelecek şekilde kaldırılarak bir teras oluşturulup çatı arasına iki oda ve banyo yapılması biçimindeki imalatların hangi tarihte bitirildiği hususunda mahallinde yeniden keşif yapılarak bilirkişiden teknik verilere dayalı olarak rapor alınması, tutanak düzenleyicilerin ve sanığın suça konu taşınmazı satın aldığı önceki malikin yöntemince tanık olarak dinlenilmeleri ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yasal olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan S.. B.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22284
Karar No: 2017/12939
Karar Tarihi: 09.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/22284 E.  ,  2017/12939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı uyarınca inceleme yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki Kadıköy ilçesi, Tuğlacıbaşı mahallesi, 1193 ada 32 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak üstün ve eksik yönleri ile oranları belirtilmek suretiyle değer biçilmesinde ve ipotek bedelinin arttırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı ...'ten alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/14183
Karar No: 2011/6552
Karar Tarihi: 30.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14183 E.  ,  2011/6552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.06.2009 tarih ve 2007/241 - 2009/150 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının “dört kafa kaynak makinesi” olarak isimlendirilen makine Ile ilgili “Yatay dört köşe profil kaynak makinesi” adı altında faydalı model belgesi alarak müvekkiline karşı hukuki işlem başlattığını, davalının faydalı modelinin yenilik ve ayırt edicilik özelliğinin bulunmadığını ileri sürerek davalı adına tescilli faydalı modelin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının faydalı modelinin yenilik vasfının bulunmadığının bildirildiği, çoğunluk görüşüne katılmayan bilirkişinin, buluşun aynı anda iki çerçevenin köşelerine kaynatılma özelliği olduğunu belirttiği, ancak bu tekniğin daha önce alınan patentlerde bulunması nedeniyle ayrık görüşe sahip bilirkişi beyanına itibar edilmediği, davalının faydalı model belgesinin yenilenmediği buna karşın yenileme için tanınan ek sürenin henüz dolmadığı gerekçesiyle davalı adına tescilli faydalı modelin hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17848
Karar No: 2014/25832
Karar Tarihi: 17.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/17848 E.  ,  2014/25832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.04.2014

NUMARASI :Esas no:2014/125 Karar no:2014/644

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

2828 sayılı Yasa uyarınca çıkarılan Korunmaya Muhtaç Çocukların İşe Yerleştirilmesine İlişkin Tüzüğün 7. maddesinde "bu tüzük hükümlerinden yararlanmak isteyenler, 18 yaşını tamamladıkları tarihten itibaren kamu kurum ve kuruluşlarına kurum aracılığıyla başvururlar. Başvuru sahibinin geçmişte bir sosyal hizmet kuruluşunda kaldığının ve korunduğunun belgelenmemesi halinde, bu hususun tesbiti mahkeme kararıyla olur" hükmü yer almaktadır. Bu hükümdeki "mahkeme" ibaresinin korunma kararının esasında yetkili olan mahkemeleri ifade ettiği açıktır. Mahkemelerin görevi kamu düzeni ile ilgilidir. Mahkemece, yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 26. maddesinin üçüncü fıkrasında, çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin ve gerektiğinde çocuk hakiminin bu kanunda yazılı koruyucu ve destekleyici tedbirlerle ilgili olarak da karar vermeye görevli olduğu belirtilmiştir. Ankara' da çocuk mahkemesi bulunmaktadır. Bu durumda tesbit kararının çocuk mahkemesinde verilmesi gerektiğinden, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, (HGK.'nun 21.11.2012 tarih ve 2012/2-654 E 2012/817 K ve HGK'nun 16.01.2013 tarih, 2012/2-563 Esas, 2013/69 sayılı kararı) davanın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.12.2014(Çrş.)
Esas No: 2019/5780
Karar No: 2019/13628
Karar Tarihi: 18.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5780 E.  ,  2019/13628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Karar tarihinde ...No’lu ...Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığa hükmün 16/06/2015 tarihinde yüze karşı tefhim edildiği, ancak cezaevinde bulunan sanığa yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263. maddesine göre yasa yolu başvurusunun gerçekleştirileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, sanığın 24/06/2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Dosya içerisinde sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir tazmin veya iadeye dair herhangi bir tutanağın bulunmadığı ancak, mağdurun kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde, bir miktar kuponun iade edildiğini ancak paranın iade edilmediğini beyan etmesi karşısında, mağdur ...’ın duruşmaya çağrılıp anılan beyanı da kendisine hatırlatılarak iadenin ne zaman, ne şekilde, kim tarafından gerçekleştirildiği sorularak, sanık tarafından gerçekleştirilmiş herhangi bir rızai iadenin bulunup bulunmadığının araştırılması, kısmi iadenin bulunması ve mağdurun da gerçekleşen kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunması halinde, kısmi iade halinde etkin pişmanlık hükümlerinden sadece kısmi iadeyi gerçekleştiren failin yararlanabileceği de gözetilerek, kovuşturma başlamadan önce kısmi iadede bulunulmuş ise 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanması, aksi halde aynı Kanunun 168/2-4. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 23/09/2014 yerine 12/10/2014 olarak yanlış yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.