Esas No: 2014/465
Karar No: 2015/85
Karar Tarihi: 05.02.2015

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2014/465 E.  ,  2015/85 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı veren

Yargıtay Daireleri : 15 ve 11. Ceza Daireleri

Mahkemesi :. Ağır Ceza

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından 5237 sayılı TCK'nun 158/1-f ve 204/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesince 31.12.2009 gün ve 291-377 sayı ile beraatına karar verilmiştir.

Hükmün katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesince; “Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 765 Sayılı TCK'nun 342/1. maddesinde iki yıldan sekiz yıla kadar hapis; dolandırıcılık suçunun cezası ise aynı Kanunun 504/3. maddesi uyarınca iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanunu'nun değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek 11. Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 11. Ceza Dairesince de; “10.10.2008 günlü iddianame ile katılanın, Küre Gıda Pazarlama Ltd. Şti. yetkilisince keşide edilmiş olan çeki ciro yoluyla devralıp kendi cirosunu da yaptıktan sonra kaybettiği çeki ele geçiren sanığın, çeki ciroladıktan sonra suça konu çeke dayalı olarak İzmir 10. İcra Müdürlüğünün 2005/5405 esas nolu dosyası üzerinden katılan aleyhine icra takibi başlattığı, çekin icra takibine konu edilerek kullanıldığı 08.06.2005 tarihinin suç tarihi olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu cihetle, suç tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı TCK'nun 204/1 ve 158/1-d, f maddelerinde öngörülen 'kamu kurumunu vasıta kılarak ve bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık' suçu tavsif edilerek dava açılmıştır.

Bu itibarla iddianamedeki anlatıma, tavsifin ağırlığına, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 15. Ceza Dairesine ait olduğu " gerekçeleriyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15. ve 11. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Sanık hakkında düzenlenen iddianamede eylemin; “..şikayetçinin elinden rızası dışında çıkan çeki şüphelinin bilerek kullanılmak suretiyle resmi evrakta sahtecilik ve bankanın unsuru olan çekin kullanılması nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği...” şeklinde anlatılmış ve bu anlatıma uygun olarak sevk maddesi 5237 sayılı TCK'nun 158/1-f ve 204/1. maddeleri gösterilmiş olup, iddianamede bilinçli olarak 5237 sayılı Kanun hükümlerine göre kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen, 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesinin üçüncü fıkrasının tebliğname ve Özel Dairelerce verilen görevsizlik karar tarihleri itibarıyla yürürlükte bulunan (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda açıklamaya itibar edilir," (b) bendinde; "Çeşitli suçlara ait davalarda suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir" hükmüne yer verilmiştir.

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu uygulamalarına göre çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı belirlenirken, hapis cezasının üst sınırı fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırlarının eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır.

Temyiz incelemesine konu olan suçlardan iddianamede anlatılan ve sevk maddeleri gösterilen nitelikli dolandırıcılık suçunun yaptırımı 5237 sayılı TCK'nun 158/1-f. maddesinde iki yıldan yedi yıla kadar hapis ve 5000 güne kadar adli para cezası; resmi evrakta sahtecilik suçunun yaptırımı ise aynı kanunun 204/1. maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası olup, nitelikli dolandırıclık suçunun müeyyidesi, resmi evrakta sahtecilik suçundan fazla olduğundan, hükmü temyizen inceleme görevi, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesine dayalı olarak hazırlanan işbölümü kararı uyarınca nitelikli dolandırıcılık suçunu temyizen incelemekle görevli Yargıtay 15. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 15. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 14.01.2013 gün ve 13898-150 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 15. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 05.02.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.