erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/11881
Karar No: 2021/11276
Karar Tarihi: 02.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/11881 E.  ,  2021/11276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkumiyetine karar verilip temyize gelmeyen sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle sanığın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde bildirdiği son bilinen adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılan ve Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; sanık ...'ın bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine, cezaevinde olmaması halinde sorguda verdiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse MERNİS adresine olacak şekilde) gerekçeli hükmün tebliğ edilerek, sunması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 02/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12781
Karar No: 2014/17278
Karar Tarihi: 28.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/12781 E.  ,  2014/17278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan Anadolu Üniversitesi Rektörlüğü avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Üniversite vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki, bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Yapılan yargılama sonunda davacının 9.636,21 TL. net kıdem tazminatı ile 114,50 TL. net izin ücreti alacağı olduğu belirlenerek, dava açıldıktan sonra yapılan ödemeler dikkate alınarak net 3.507,80 TL. bakiye kıdem tazminatının tahsiline, izin ücreti dava açıldıktan sonra ödendiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davalılar dava açılmasına sebebiyet verdiklerinden ve kısmi ödemeler dava açıldıktan sonra yapıldığından vekalet ücretinin hesabında dava açıldıktan sonra ödenen tüm miktarlar ile hüküm altına alınan miktarların toplamının dikkate alınması gerekirken sadece hükmedilen miktar dikkate alınarak davacı lehine noksan vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 3 numaralı bendinin tamamen çıkartılarak, yerine;

“3- Davacı vekille temsil edildiğinden davadan sonra yapılan ödemeler ile hüküm altına alınan miktar toplamı ( 9.636,21 TL. hak edilen kıdem tazminatı+114,50 TL. izin ücreti ) 9.750,71 TL. üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. si uyarınca hesaplanan 1.170,08 TL. nispi vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine

Davalılar vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. si uyarınca reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 400,00 TL. nispi vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalılara verilmesine “ paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/5044
Karar No: 2014/7587
Karar Tarihi: 16.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/5044 E.  ,  2014/7587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... vek.Av. ... ile davalı ... Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 03.07.2012 gün ve 2011/888 E. 2012/831 K. sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davacı bankaca ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2010/23579 takip sayılı dosyasında 1.859.180,46 TL kredi alacağı ve 680.000,00 TL tutarında meri teminat mektubu bedelinin depo edilmesi talebi üzerine davalı takip borçlusu tarafından kısmi itirazda bulunulmuştur. Davalının bu kısmi itirazı sonrasında davacı vekilince harca esas değer 668.902,96 TL gösterilmek suretiyle itirazın iptali ve takibin devamına yönelik iş bu dava açılmıştır.

Mahkemece bilirkişi raporuna uyularak davanın kısmen kabulüyle gayri nakdi kredi alacağından dolayı 1.421,834,50 TL aylık taksitli krediden ötürü 376.415,69 TL olmak üzere toplam 1.798,250,19 TL'ye yönelik itirazın iptaline, bu tutar üzerinden %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline ve ayrıca hükmolunan meblağ üzerinden 106.815,59 TL nisbi karar ve ilam harcının davalıdan alınmasına karar verilmiştir.

Hükmü temyiz eden davalı vekilince nispi temyiz harcı ödenmesi gerekirken maktu temyiz harcı yatırılması üzerine eksik alınan temyiz harcının ikmaline yönelik işlem yapılması için Dairemizin 22.01.2014 tarihli, 2013/17857 E. 2014/1734 Karar sayılı ilamıyla geri çevirme kararı verilmesi sonrasında yerel mahkemece davalı yanın takibe kısmi itirazda bulunduğu ve itirazın iptali davasının 668.902,96 TL üzerinden harçlandırıldığı hususları gözetilmeksizin, aslında davalı tarafın itirazına konu olmayan ve davaya konu yapılmayan tutarında hüküm altına alınmak suretiyle toplam 1.798,250,19 TL üzerinden nispi temyiz harcı hesaplanarak davalıya muhtıra çıkarıldığı ve davalının muhtıra gereğini yerine getirmediği görülmüştür.

Mahkemece çıkarılan bu muhtıra usulüne uygun değildir.

Bu durum karşısında; davalı yanın takibe itirazının kısmi olduğu ve davacı vekilinin davayı açarken bildirdiği dava değeri de gözetilerek mahkemece davalı tarafın dava sonucunda sorumlu olacağı karar ve ilam harcı saptanıp, bu meblağın ¼ 'ü oranına isabet eden tutarındaki nispi temyiz harcı miktarı hesap edilmek suretiyle, gecikmeye mahal verilmeksizin bu tutarın ikmaline yönelik davalı vekiline HUMK 434/3 maddesi uyarınca yeniden muhtıra çıkarılarak sonucuna göre dosyanın gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14351
Karar No: 2013/24378
Karar Tarihi: 07.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/14351 E.  ,  2013/24378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre sanığın olay günü meydana gelen tartışma ve kavga sırasında korkutmak amacıyla silahı ile ateş etme biçiminde gerçek- leşen eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 106/2-a madde ve fıkrasında tanımı yapılan silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan yazılı şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hük- me yönelik temyiz incelemesine gelince;

1- Gerekçeli karar başlığından suç tarihinin 08.10.2005 yerine, 22.09.2005 biçiminde yanlış gösterilmesi,

2- ... Kriminal ... Laboratuvarı Müdürlüğünün 16/10/2005 tarihli ekspertiz raporuna göre, suça konu tabancanın yargılama konusu olay dışında, 05/10/2005 ve 22/09/2005 tarihlerinde meydana gelen ve olay yerlerinden elde edilip Silahı Tespit Edilemeyen Olaylar Arşivi Kod No:... sırasında geçici olarak beklemeye alınan 2 adet kovan ile 1 adet mermi çekirdeğinin, ayrıca Silahı Tespit Edilemeyen Olaylar Arşivi Kod No:... sırasında geçici olarak beklemeye alınan 1 adet kovan ile uyumluluk göster- mesi nedeniyle başka olaylarda da kullanıldığının anlaşılması ve sanığın temyiz dilekçe- sinde Kartal 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/951 esas, 2007/193 karar sayılı ilamı ile cezalandırıldığını beyan etmesi karşısında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun kesinti- siz suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe ka- dar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturacağı gözetilerek, mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi açısından sanık hakkında, ekspertiz raporunda anılan olaylardan dolayı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan başka davalar açılıp açılmadığı ve açılmış ise iddianame tarihleri gözetilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10093
Karar No: 2015/15058
Karar Tarihi: 16.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/10093 E.  ,  2015/15058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, birleştirilmiş sosyal yardım alacağı, koruyucu gıda ve temizlik yardımı alacağı, yemek bedeli alacağı, fark ücret alacağı, ilave tediye alacağı, ikramiye ile vasıta bedeli alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 16.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/2901
Karar No: 2012/18588
Karar Tarihi: 12.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/2901 E.  ,  2012/18588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1918 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan idare vekilinin temyiz dilekçesi içeriğine göre tüm sanıklar hakkında temyiz talebinde bulunduğu kabul edilerek sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılan vekilinin temyiz taleplerine yönelik olarak ve hükmolunan cezanın nevi ve miktarına göre Sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin reddine karar verilerek yapılan inceleme neticesinde;

Dava konusu nakil aracı hakkında mahkemesince her zaman karar alınması mümkün görülmüştür.

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıkların lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen zamanaşımı tahakkuk etmiş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, dava konusu genel düzenleyici idari işlemle ithali yasaklandığı anlaşılan eşyanın 5607 sayılı yasanın 14.maddesi uyarınca mülkiyetinin kamuya geçirilmesine,12.06.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/10259
Karar No: 2006/17156
Karar Tarihi: 07.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/10259 E.  ,  2006/17156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... A.H.(Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Boşanmaya neden olan olaylarda eşini döven, evden kovan davacı koca tam kusurludur. Davalı kadından kaynaklanan boşanmayı gerektirir maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanmamıştır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Tarafların temyizine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.07.12.2006 (Prş.)
Esas No: 2012/13587
Karar No: 2013/3324
Karar Tarihi: 06.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/13587 E.  ,  2013/3324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 3636 parsel sayılı taşınmazın paylı mülkiyet üzere olduğu, 6/7 payın davacı L.'a, 1/7 payın ise dava dışı C.'e ait iken, taşınmazın 4737 ve 4738 olmak üzere iki parsele ayrıldığı ve adı geçenlerin taşınmazlarda aynı oranda paydaş kılındıkları ve 4737 parselin paydaşı olan, gerek dava dışı C. ve gerekse davacı L.'ın vekili olan M. D. tarafından kendisine verilen talimat uyarınca ortaöğretim binası yapılmak koşulu ile Küçükçekmece Belediye Başkanlığına koşullu olarak bağış yoluyla devredildiği, ondan sonra başka parsellerle tevhit edilmek suretiyle 5334 sayılı parselin oluştuğu, tespit edilmektedir.Davacı L.'ın, eldeki davada imar baskısı uygulanarak, yaşlı ve cahil olmasından yararlanılıp kandırılarak taşınmazın elinden alındığını, kimseyi bağış için yetkilendirmediğini ve bağış koşulunun ise yerine getirilmediğini iddia ederek iptal-tescil istediği, buna karşılık yargılama aşamasında 4737 parsel sayılı taşınmaz kendisine bağışlanan davalı Belediyenin tevhitle oluşan 5334 parsel sayılı taşınmazı dava dışı İl Özel İdaresine bedelsiz olarak devrettiği ve Özel İdare adına sicil kaydının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 125.maddesi aynen '' davanın açılmasından sonra davalı taraf dava konusunu üçüncü bir kişiye devrederse davacı aşağıdaki yetkilerden birini kullanabilir. a)-isterse devreden tarafla olan davasından vazgeçerek dava konusunu devralmış olan kişiye karşı davaya devam eder, bu takdirde davacı, davayı kazanırsa dava konusunu devreden ve devralan yargılama giderlerinden müteselsil sorumlu olur ve isterse davasını devreden taraf hakkında tazminat davasına dönüştürür.'' hükmünü öngörmektedir. O halde mahkemece, yukarıda değinilen ve emredici nitelikte olan hüküm gözardı edilmek suretiyle taraf teşkiline ilişkin usulü işlemler tekemmül ettirilmeden, işin esası bakımından, yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olmasının doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre işin esasının şimdilik incelenmesine mahal bulunmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,6.3.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/15368
Karar No: 2021/18170
Karar Tarihi: 01.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/15368 E.  ,  2021/18170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkumiyetine karar verilip temyize gelmeyen sanık ...’ın yokluğunda verilen kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle sanığın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde bildirdiği son bilinen adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu’nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık ...’ın yokluğunda verilen kararın doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılan ve Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edildiğinin ve yapılan bu tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; sanık ...’ın bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine, cezaevinde olmaması halinde sorguda verdiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse MERNİS adresine olacak şekilde) gerekçeli hükmün tebliğ edilerek, sunması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 01/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1866
Karar No: 2015/2037
Karar Tarihi: 12.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/1866 E.  ,  2015/2037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının belirlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) Mahkemece, bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair

verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davacı asil davadan feragat ettiğini; açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu durumun yerel mahkemece değerlendirilip bu beyan konusunda bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerekir.

O halde, davacı ve davalılardan Kurum vekillerinin temyiz başvurusu kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma içeriğine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 12.02.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.