erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/24482
Karar No: 2014/9257
Karar Tarihi: 02.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/24482 E.  ,  2014/9257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2012/393-2013/533

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 15/son maddesi uyarınca değerlendirmenin, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün olan dava tarihi esas alınmak suretiyle yapılması gerekir.

Değer biçmede esas alınan münavebe ürünlerinin sulu arazide 2012 yılı dekar başına ortalama verim miktarları ile hasat dönemindeki ortalama kilogram satış fiyatları ve üretim masrafları Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden hüküm kurulması,

2-Taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinsi dikkate alındığında fen bilirkişi rapor ve krokisinde gösterilen 1.367 m2 lik bölüme kapama karışık meyve bahçesi , kalan bölüme ise arazi olarak değer biçilmesi gerekirken yazılı şekilde taşınmazın tamamı arazi kabul edilerek taşınmazda bulunan ağaçlara da maktuen değer biçilmesi,

3- Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda beklenmeyen giderin masrafa dahil edilmesi neticesi az bedele hükmedilmesi,

4-Dosyadaki bilgi ve belgelere göre taşınmazda bulunduğu analışlan iki adet kuyuya bedel biçilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

5-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi'nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 01.12.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20256
Karar No: 2017/1520
Karar Tarihi: 22.02.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20256 E.  ,  2017/1520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Borçlu şirketin şikayet tarihi itibariyle kayıtlı bulunduğu Balık hali karşısı no: 10 Uşak adresinde faaliyetine devam edip etmediğinin veya başka bir adrese taşınmış ise taşındığına ve yeni adresine ilişkin hususların tam olarak belirlenmeden ve yaptırılan zabıta araştırması arasındaki çelişkiler giderilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-Sanıklar hakkında aynı suçtan dolayı Uşak İcra Ceza Mahkemesinin 2011/398 ve 2011/400 Esas sayılı dosyalarının bulunması karşısında, dosyaların birleştirilmesi gerektiğinin, suçun tek suç oluşturup oluşturmadığı veya 5237 sayılı TCK'nın 43/1. fıkrasının uygulanmasının gerekip gerekmeyeceği hususlarının tartışılıp değerlendirilmesi için dosyaların birleştirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de,

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanıklar lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1785
Karar No: 2015/12183
Karar Tarihi: 29.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/1785 E.  ,  2015/12183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/29767
Karar No: 2014/23872
Karar Tarihi: 20.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/29767 E.  ,  2014/23872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın yokluğunda verilen hükmün 05/04/2012 tarihinde cezaevinde tebliği üzerine 09/04/2012 tarihinde yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık ...'in temyiz talebinin incelenmesinde;

Yokluğunda verilip usulüne uygun şekilde 23/04/2012 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 02/05/2012 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Müşteki ...'ın Cuma namazı için abdest alırken, asılı bulunan ceketinin cebinden para çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, müştekinin 18/04/2008 tarihinde Cumhuriyet savcısı huzurunda zararının sanık yakını tarafından tam olarak karşılandığından bahisle şikayetçi olmadığına dair ifade verdiği, 26/09/2011 tarihinde ise istinabe suretiyle mahkeme huzurunda, zararının karşılanmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında,müştekiden suç nedeniyle oluşan zararının tamamen giderilip giderilmediği, tamamen giderilmemesi halinde kısmi iade nedeniyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nun 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11221
Karar No: 2014/10647
Karar Tarihi: 30.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/11221 E.  ,  2014/10647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki itirazın iptali davasına dair Manavgat Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 02.11.2011 günlü ve 2011/301 E.- 2011/1089 K. sayılı hükmün Onanması hakkında dairece verilen 11.03.2014 günlü ve 2014/2429 E.- 2014/3773 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili kurumun abonesi olan davalının 1998/6 dönemine ait tahakkuk etmiş borcunu ödemediği gibi bu amaçla başlatılan takibe de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; takibe vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, takibin 1.900,81 TL asıl alacak, 10.323,89 TL gecikme faizi ve 1.858,30 TL KDV olak üzere toplam 14.083 TL üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istem ile icra inkar tazminatı isteminin reddine dair verilen hüküm, davalının temyiz talebi üzerine Dairemizin 11.03.2014 günlü ve 2014/2429 E. 2014/3773 K. sayılı ilamı ile onanmış, davalı bu defa karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair karar düzeltme itirazları yerinde değildir.

Davacı, davalının tüketim bedelini ödememesi nedeniyle 6183 sayılı yasa uyarınca gecikme zammı ve KDV isteminde bulunmuştur. Ne var ki, taraflar arasında düzenlenen 08.03.1990 tarihli abonelik sözleşmesinde; ödemelerin zamanında yapılmaması halinde 6183 sayılı yasa gereğince gecikme zammı istenebileceğine dair bir kararlaştırma bulunmamaktadır. Öte yandan, takibe ve davaya konu alacak 6183 sayılı kanuna tabi bir alacak olmadığı gibi sonradan yürürlüğe giren yönetmelik ile sözleşme koşulları ağırlaştırılamaz.

O halde, mahkemece; davacının gecikme zammı talep edemeyeceği, ancak, çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince yasal faiz isteyebileceği gözetilerek, bilirkişiden bu yönde ek rapor alınması ve ulaşılacak sonuca uygun hüküm tesis edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, mahkeme kararının açıklanan bu gerekçe ile bozulması gerekirken zuhulen onandığı anlaşılmakla; davalı tarafın bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 1.03.2014 günlü ve 2014/2429 E. 2014/3773 K. sayılı onama kararının kaldırılarak hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istek halinde davalıya iadesine, 30.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/12092
Karar No: 2013/105
Karar Tarihi: 14.01.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/12092 E.  ,  2013/105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kanser hastası olan murislerinin bakıcılığını yapan şahsın oğlu davalının ölüm aşamasına gelmiş ve beyin fonksiyonları tam olarak çalışmayan muristen 4.8.2009 tarihinde vekalet temin edilerek 7 parseldeki 5 numaralı bağımsız bölümün davalıya temlik edildiğini, 15.08.2009'da muris Neriman'ın öldüğünü terekesinde herhangi bir satış parasının da çıkmadığını ileri sürerek, ehliyetsizlik nedeniyle tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, davaya konu evi 50.000.-TL bedelle satın aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davada sadece ehliyetsizlik hukuksal nedenine dayanıldığı ve bu iddia kanıtlanamadığına göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.15.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21514
Karar No: 2013/34515
Karar Tarihi: 18.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/21514 E.  ,  2013/34515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın yokluğunda verilip, 25.02.2010 tarihinde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilen Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.01.2010 gün ve 2006/586 esas, 2010/40 sayılı hükmün son kısmında yer alan kanun yolu açıklamasında 7 günlük temyiz süresinin ne zaman başlayacağının belirtilmediğinin anlaşılması karşısında; sanık ...’ın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakim takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay CGK'nın 05.03.2013 günlü, 2012/1-1560 esas ve 2013/81 karar sayılı ve aynı günlü 2013/8-131 esas ve 2013/75 karar sayılı içtihatlarında da belirtildiği üzere, temyiz incelemesinden önce sanığın ölmesi hâlinde, müsadereye tâbi eşya olsa bile 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca, hükmün bozulmasıyla yetinilmesi, müteakip işlemlerin ise; mahkemesince yapılması gerektiğinden, UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, sanık ...’in 30/12/2010 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

2-Katılan ..., tanıklar ... ,... ile sanık ...’ın beyanlarından, sanık ... ile kız kardeşinin eşi olan katılanın suçun işlendiği evde birlikte ikamet ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında TCK’nın 167/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanık ...’ın, diğer sanık ... ile katılanın evinden TL ve döviz cinsi para, yüzük, bilezik ve küpeden oluşan altın takı, 1 adet VCD ile 1 adet epilasyon aletini çaldıktan sonra, kolluk görevlileri tarafından yakalandıklarında sanık ...’in çaldıkları yüzük, bilezik ve küpeden oluşan altın takı, 1 adet VCD ile 1 adet epilasyon aletinin evinde olduğunu söyleyip, bu eşyaların katılana iadesini sağladığının

..//.

-2-

anlaşılması karşısında; katılana kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edip etmediği sorularak, sonucuna göre sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 15.04.2006 yerine 16.04.2006 olarak yanlış yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1776
Karar No: 2015/12181
Karar Tarihi: 29.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/1776 E.  ,  2015/12181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12397
Karar No: 2020/2082
Karar Tarihi: 13.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/12397 E.  ,  2020/2082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın çaldığı malzemelerin değerine göre, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmaması gerektiğinin tartışılmaması,

2-Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/18639
Karar No: 2012/21018
Karar Tarihi: 10.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/18639 E.  ,  2012/21018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müşteki olan cami imamı ...'ın kovuşturma aşamasında 14.07.2006 tarihli celsede verdiği ifadesinde, saat 4:00 sıralarında namazı kıldırdıktan sonra tekrar caminin kapısını açık bırakarak eve döndüğünü, öğle namazı için camiye geldiğinde 2 adet halı ve elektrik süpürgesinin çalınmış olduğunu farkettiğini beyan etmesi karşısında; eylemin geceleyin işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu, karar yerinde açıklanıp gösterilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1583
Karar No: 2012/2113
Karar Tarihi: 26.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/1583 E.  ,  2012/2113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Davacı tacir değildir. Hüküm Tüketici Mahkemesince verilmiştir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2012/8442
Karar No: 2012/10950
Karar Tarihi: 25.09.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/8442 E.  ,  2012/10950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.02.2010 gününde verilen dilekçe ile ... iptali ve tescil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro tespiti sırasında davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen taşınmazların ... kayıtlarının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacı vekilinin 23.03.2012 tarihli celsede ... tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalı tarafça ödenmesi halinde davayı devralan ... Toplu Konut İdaresi Başkanlığına karşı davaya devam etmeyeceklerini bildirdiği ve davacı vekilinin devreden belediyeye karşı davasını tazminat davasına da dönüştürmediği, bu hali ile davalı ... Başkanlığının dava konusu uyuşmazlıkta pasif dava ehliyetinin kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Bir dava açıldıktan sonra da sahip olunan tasarruf yetkisi gereği dava konusu olan hak veya malın üçüncü kişilere devri mümkündür. Bu durumda bir dava şartı olan davayı takip yetkisi ortadan kalkmış olduğundan, davanın açıldığı haliyle devam etmesi düşünülemez.

Mahkemece dava konusunun üçüncü kişiye temliki re'sen dikkate alınacaktır. Ancak hakim dava şartının ortadan kalkması nedeniyle davayı reddetmeyip, davayı veya savunmayı değiştirme yasağının bir istisnası olan 6100 sayılı HMK'nun 125. maddesi uyarınca seçimlik hakkını kullanmak üzere diğer tarafa süre verebilir.

Anılan maddeye göre,

Davanın açılmasından sonra, davalı taraf, dava konusunu üçüncü bir kişiye devrederse, davacı aşağıdaki yetkilerden birini kullanabilir:

a) İsterse, devreden tarafla olan davasından vazgeçerek, dava konusunu devralmış olan kişiye karşı davaya devam eder. Bu takdirde davacı davayı kazanırsa, dava konusunu devreden ve devralan yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu olur.

b) İsterse, davasını devreden taraf hakkında tazminat davasına dönüştürür.

Somut olayda; dava konusu taşınmazlardaki davalı hisselerinin tamamı davadan sonra, 07.03.2012 tarihinde dava dışı ... Toplu Konut İdaresi Başkanlığı'na devredilmiştir.

Bu durumda yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda mahkemece davacıya 6100 sayılı HMK'nın 125. maddesi gereğince seçimlik hakkının hatırlatılması gerekirken bu husus gözetilmeksizin yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, 25.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.