Esas No: 2021/4986
Karar No: 2023/5044
Karar Tarihi: 12.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4986 E.  ,  2023/5044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/69 E., 2015/52 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Yeşilova Cumhuriyet Başsavcılığının 14.06.2011 tarihli, 2011/158 Esas sayılı iddianamesiyle, çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Yeşilova Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2013 tarihli ve 2011/52 Esas, 2013/140 Karar sayılı kararı ile, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli, 2014/69 Esas, 2015/52 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun değişikliği sanık lehine kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması, cezasından 5237 sayılı Kanun''un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi ile beşinci fıkrası uyarınca artırım yapılması ve ruh sağlığının bozulması nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı halde hakkında mahkumiyet kararı verilmesine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde mağdurenin anne ve babasının Yeşilova ilçesinde çocukları ile birlikte çadırda kaldıkları, Isparta'da mahkemeleri olan mağdurenin anne ve babasının Isparta'da bulundukları zaman çocukları mağdure ile tanık ... ...'e göz kulak olması ve gece birlikte kalmaları için sanıktan yardım istedikleri, sanığın mağdure ve mağdurenin kardeşi olan tanıkla birlikte aynı çadırda kalarak mağdurenin yanında yattığı, bu arada mağdura bana bir kere verir misin dediği, mağdurenin karşı koyduğu, daha sonra sanığın tanık beyanıyla da sabit olduğu üzere yatan mağdurenin bacaklarına elle dokunduğu ve mağdurenin anneme söylerim demesi üzerine sanığın eylemine son verdiği, eylem nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulduğunun belirtildiği, her ne kadar sanık atılı suçu kabul etmemiş ise de, mağdurenin ve tanığın beyanları, mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair rapor dikkate alınarak sanığın savunmalarına itibar edilmediği, sanığın eyleminin sarkıntılık kapsamında kalması nedeniyle lehe aleyhe değerlendirme yapılarak sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik lehine kabul edilerek mahkumiyet hükmü verildiği anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde sanığın, mağdurenin anne ve babasının şehir dışına çıkması nedeniyle kendisine teslim edilen mağdureye karşı koruma ve gözetim yükümlülüğünü ihlal ederek atılı suçu işlemesi karşısında,

mevcut haliyle mağdure üzerinde koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ile arttırılması gerektiği nazara alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması neticesinde eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli, 2014/69 Esas, 2015/52 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, farklı gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.