erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/22206
Karar No: 2014/10002
Karar Tarihi: 13.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22206 E.  ,  2014/10002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/283115

MAHKEMESİ : Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2013

NUMARASI : 2013/143 (E) ve 2013/320 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın dosyadaki 18.02.2013 tarihli tutanak içeriğini kabul etmemesi karşısında anılan tutanak düzenleyicilerin duruşmada tanık olarak dinlenilmesi sonucunda olayla ilgili bilgi ve görgüleri sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10237
Karar No: 2018/2075
Karar Tarihi: 27.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/10237 E.  ,  2018/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet hükmünün açıklanması, erteleme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu , hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında,6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16525
Karar No: 2017/4622
Karar Tarihi: 29.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16525 E.  ,  2017/4622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, tapu kaydına dayanarak yörede 2005 yılında ilk kez yapılan ve 12.7.2005 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında .... köyünde bulunan 135 ada 1 ve 22 parsel sayılı taşınmazların orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu ileri sürerek, bu yere ait sınırlamanın iptalini istemiştir.

Mahkemece, keşif bedelinin kesin süre içinde yatırılmadığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi vekili tarafından temyiz edilmekle hüküm, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 26/12/2013 gün 2013/8206 - 12309 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında; HUMK'nın ilgili maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 29. maddesi aracılığıyla aynı Kanunun 36. maddesi ve yerleşmiş Yargıtay uygulamasına aykırı olarak kurulan ara karar sonucu verilen önel ve kesin önele dayanılarak, keşif giderlerinin kanunî sürede yatırılmadığından söz edilerek yazılı biçimde hüküm kurulmasının yerinde olmadığına değinilmiştir.

Bozma ilamına uyulması sonrasında mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazlara ait 12/07/2005 tarihinde ilan edilen orman kadastro sınırlandırılmasına ilişkin 94 nolu Orman Kadastro Komisyon kararının geçerli olduğunun tespitine karar verilmiş hüküm davacı yanca temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1968 yılında kesinleşen arazi kadastrosu ile 12.07.2005 tarihinde altı aylık askı ilânına çıkarılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu ve taşınmazların meşe ağaçları ile kaplı meşe baltalık orman niteliğinde olup, eylemli biçimde orman olduğu saptanarak yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/05/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/2862
Karar No: 2023/7514
Karar Tarihi: 21.11.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/2862 E.  ,  2023/7514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

...

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

6102 sayılı TTK'nun 124. Maddesinde sayılan şahıs ve sermaye şirketlerinin sona ermesinin tasfiye usulüne tabi olduğu ve söz konusu bu şirketlerde TTK'nun 545. Maddesinin 2. Fıkrası gereğince ticareti usulüne aykırı terk etme suçunun oluşmayacağı hususu gözetildiğinde, sonuç itibariyle doğru olan karara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 21/11/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2015/965
Karar No: 2015/1604
Karar Tarihi: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/965 E.  ,  2015/1604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2015/16602
Karar No: 2019/30993
Karar Tarihi: 07.05.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/16602 E.  ,  2019/30993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen kararın 7201 sayılı Yasanın 21/2. maddesi uyarınca duruşmada bildirdiği aynı zamanda MERNİS adresi olan adresine tebliğe çıkartıldığı, tebligat parçasına adreste bulunmama sebebi yazılmadığı gibi "Tevzuat esnasında adres kapalı olduğundan evrak ... imzasını teslim edildi. 2 nolu haber kağıdı kapıya yapıştırıldı." şerhiyle teslim edildiği, tebliğ evrakının muhtara teslim edildiğine ya da teslim edilen ...'ın muhtar olduğuna dair bilgi bulunmadığı, bu itibarla sanığa yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla; gerekçeli kararın anılan sanığa usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/23854
Karar No: 2014/18044
Karar Tarihi: 17.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23854 E.  ,  2014/18044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/226378

Mahkemesi : Görele Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 21/02/2012

Numarası : 2009/283 - 2012/17

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık, ölen ve tanık E.. A..'ın, arkadaş oldukları ve doğum günü kutlaması nedeniyle olay günü birlikte alkol alıp gezdikleri, daha sonra sanığa ait minibüsle gezmeye devam etmek istedikleri, saat 02:30 sıralarında, Sahil Yolu üst geçidi altında, aracın üst geçit bordür taşına çarparak, yaya kaldırımı kenarında bulunan yaya üst geçit levhasına çarpıp, kaldırım üzerinde bir yere gittikten sonra duruşa geçmesi sonucu, 19.10.2009 tarihli otopsi raporuna göre, ölenin beyin kanamasına bağlı olarak öldüğü şeklinde gerçekleşen olayda, mahkemece her nekadar aracı kimin kullandığının tespit edilememesi gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiş ise de, kaza neticesinde, aracın ön kısmında ağır hasar olduğu, sağ ön lastiğinin patladığı ve sürücü hava yastığının açıldığı, aracın sürücü kapısının 120 derece kadar geriye açılarak hasarlandığı, sanığın aşamalardaki ifadesinde, “minibüsün şoför kapısından araca bindiğini, kendinden sonra da ölenin araca binerek aracı sürmeye başladığını” beyan etmiş ise de, araçta, kaza esnasında, şoför mahallindeki hava yastığının açılması ve sanığın, mevcut doktor raporlarına göre kafasından darbe almadığı, kol ve bacağından kemik kırığı olacak şekilde yaralandığı hususları da dikkate alındığında, şoför mahallindeki açılan hava yastığının sanığı korduğunun anlaşılması karşısında, sanığın, kaza anında, aracı ölenin sürdüğüne dair beyanına itibar edilemeyeceği, tanık E.. A..'ın, beyanlarında, araca binerlerken, direksiyona sanığın geçtiğini, daha sonra uyuyakaldığını belirtmesi ve minibüsün de sanığa ait oluşu hususları birlikte değerlendirildiğinde, kaza anında, aracı sanığın kullandığının kabulüyle mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/4837
Karar No: 2007/6811
Karar Tarihi: 09.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/4837 E.  ,  2007/6811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Manavgat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı, borçlular N. Ç.  ve H... G..... K.... Toptan Tavuk Ticareti Adi Ortaklığı, H.... G..... K.....'ya ve N. Ç. aleyhlerine genel haciz yolu ile icra takibini başlatmıştır. Borçlulardan H.... G..... K....ya gönderilen ödeme emri adi ortaklığın temsilcisi ve borçlulardan N. Ç.'ün eşi olan N.  C. Ç.'e tebliğ edildiği görülmektedir.

Borçlu G. Vekilinin icra mahkemesine başvurusu, işbu tebligatın usulsüz olduğundan tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olan 11.01.2007 olarak düzeltilmesine, bu olmadığı takdirde ödeme emrinin tebliğ tarihinin 28.12.2006 gösterildiğinden müvekkilinin 29.11.2006 ve 10.01.2007 tarihleri arasında Almanya'da olduğundan Türkiye'ye 10.01.2007 günü giriş yaptığından ve İİK'nun 65.maddesinde öngörülen yasal üç günlük süre içerisinde de mahkemeye başvurduklarından istemlerinin gecikmiş itiraz olarak kabul edilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece tebligat usulüne uygun olarak yapıldığı gerekçesi ile şikayet reddedilmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 39.maddesi aynen "bu Kanun hükümlerine göre, kendilerine tebliğ yapılması caiz kişilerin o davada hasım olarak alakaları varsa muhatap namına kendilerine tebligat yapılamaz" hükmünü içermektedir.

Somut olayda, yukarıda açıklandığı üzere şikayetçi adına gönderilen ödeme emri diğer borçlu N. Ç.'ün eşi olan N. C. Ç.'e tebliğ edilmiştir. Borçlular arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğundan şikayetçi adına gönderilen ödeme emri tebligatının diğer borçlunun eşine yapılmış olması açıklanan Tebligat Kanunu'nun 39.maddesine aykırı bulunmaktadır. Mahkemece usulsüz tebligata ilişkin şikayetinin kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir. Kabule göre de, tebligat usulüne uygun olarak yapıldığı kabul edildiğine göre borçlunun gecikmiş itirazı hakkında da olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2401
Karar No: 2014/5771
Karar Tarihi: 26.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/2401 E.  ,  2014/5771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/308291

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 24. (Üsküdar 4.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2010

NUMARASI : 2008/435 (E) ve 2010/117 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın, işyerinin mühürlenmesine rağmen 23.05.2008 tarihli kontrolde faaliyetinin devam ettiği iddiası ile açılan kamu davasında; tutanak düzenleyicilerin iş yerinin mühürlendiği ve tutanak içeriklerinin doğru olduğuna ilişkin beyanları ve 23.05.2008 tarihli mühür bozma tutunağına göre faaliyetin devam ettiğinin tespit edilmesi, sanığın 23.06.2008 tarihli soruşturma ifadesinde, mühürlemeden bilgisi olduğu ve yanında çalışan Tahsin isimli şahsın bir kereliğine mührü bozduğunu savunması karşısında; yüklenen suçun tüm unsurlarıyla oluştuğu gözetilerek mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/6892
Karar No: 2008/11298
Karar Tarihi: 18.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6892 E.  ,  2008/11298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman tahdidinin iptali davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 21.09.2004 gün ve 2004/7435-8852 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yer ile çevresinin 1939 yılında yapılan ve kesinleşen Temmuz 1947 tarih 5 noda Hazine adına tescil edilen Devlet Ormanı kapsamında kaldığı sabittir. Davacıların dayandıkları ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.07.1959 tarih 1957/14-355 sayılı kararına ilişkin dosya bulunamamıştır. Davacılar çekişmeli taşınmazın özel orman olduğunu iddia etmekte iseler de çekişmeli yerin etrafı Devlet Ormanı ile çevrilidir. Devlet Ormanı ile arada ayırıcı unsur bulunmamaktadır. Bu nedenle, 5658 Sayılı Yasa kapsamında iadeye tabi özel orman olarak kabul edilemez. Ayrıca, davacıların dayandıkları T.Evvel 324 tarih 130 nolu tapu kaydında yüzölçümü yazılı değildir, hudutları her yerde bulunabilecek hudutlardır. Ayrıca, çekişmeli taşınmaz üzerinde meşe, kestane, gürgen, kocayemiş gibi orman ağaçları ile kaplı olduğu, baltalık orman olarak halen Orman Yönetimince işletildiği ve Hazine adına orman niteliği ile kayıtlı Temmuz 1947 tarih 5 nolu tapu kaydındaki ormanın tam ortasında bulunduğu, etrafının Devlet Ormanı ile çevrili olduğu ve özel orman olarak kabul edilemeyeceği anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman tahdidinin iptali niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1938 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1974 ve 1990 yıllarında yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 18/09/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/10251
Karar No: 2018/2082
Karar Tarihi: 27.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/10251 E.  ,  2018/2082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet erteleme tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9966
Karar No: 2011/8009
Karar Tarihi: 08.06.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/9966 E.  ,  2011/8009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

13.05.2007 tarihli tutanakta sanığın olay yerinde bulunan ve kendisini uyaran polislere "ben size bunun hesabını soracağım, bak neler yapıyorum" dediğinin açıklanmış olması karşısında, tutanak düzenleyicilerin yöntemince dinlenmesi, sonucuna göre sanığın eyleminin tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerekirken, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5250
Karar No: 2015/12813
Karar Tarihi: 26.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/5250 E.  ,  2015/12813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana(Kapatılan) 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/361-2013/419

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı H.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü açıklayıp fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere B. için 40.000 TL B. için 8.000 TL, H. için 1.000 TL A. B.için 1.000 TL maddi tazminatın yine Birsen için 100.000 TL, B., H., A. B. için 50.000'şer TL manevi tazminatın davalılar H.M. ve A.'den müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı H.. Ç.. vekili; davanın reddini talep etmiştir.

Davalı A.. E..; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; maddi tazminata ilişkin karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulü ile B.. E.. için 5.000,00 TL, B. E.için 2.500,00 TL, A.. E.. için 2.500,00 TL ve H.. E.. için 2.500,00 TL olmak üzere 12.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 15/03/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar A.. E.. ve H.. Ç..'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı H.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, kusur dağılımının oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunması sebebiyle mahkemece benimsenmesinde ve manevi tazminatın takdirinde B.K.'nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı H.. Ç.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 640,37 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı H.. Ç..'dan alınmasına 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.