erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/6978
Karar No: 2017/3902
Karar Tarihi: 20.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/6978 E.  ,  2017/3902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5.fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

E.A
Esas No: 2018/1695
Karar No: 2018/6930
Karar Tarihi: 15.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/1695 E.  ,  2018/6930 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ . Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : KURUM İŞLEMİNİN İPTALİ İSTEMLİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : . Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Uyuşmazlığa konu, davacının çalıştığı davalı ...k Limited Şirketi ile davalı ... arasında imzalanan hizmet alım sözleşmelerinin ve eklerinin dosya içeriğinde bulunmadığı anlaşılmakla; bahsi geçen hizmet alım sözleşmelerinin ve eklerinin ilgili makamdan celp edilerek dosyaya eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/1477
Karar No: 2009/2566
Karar Tarihi: 02.03.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/1477 E.  ,  2009/2566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.11.2002 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.02.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı arsa sahibi, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahibi temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, davalı arsa sahibi ile dava dışı yükleniciler arasında 17.05.1994 günlü asıl 29.11.1994 günlü ek arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi bulunduğu, 156 ada 29 parsel üzerine yapılacak binanın zemin kat 3 numaralı dükkan niteliğindeki bağımsız bölümünün yüklenicilere bırakılmasının kararlaştırıldığı, davacının da 22.05.1995 günlü taşınmaz satış vaadi sözleşmesiyle bu yeri yüklenicilerden temlik aldığı anlaşılmaktadır. Kısaca temlik sözleşmesi, borçlunun rızasını gerektirmeyen yeni alacaklı ile eski alacaklı arasında yapılan alacağın devri sözleşmesidir. Görülüyor ki, temlik sözleşmesi yeni alacaklı ile eski alacaklı arasında yapılmaktadır. Bu yüzden temlik işleminin varlığı eski alacaklıya karşı ileri sürülebileceğinden davada eski alacaklının (yükleniciler ... ile ...’in) taraf durumunu almaları zorunludur. Bu tür davalarda, arsa sahipleri de hem taşınmazın tapuda adına kayıtlı olmaları nedeniyle hem de temlik yoluyla alacağı hak kazanıldığının kanıtlanması bakımından taraf durumunu almalıdır. Çünkü, temlik işlemine dayalı davalarda yeni alacaklı ile eski alacaklı arasında zorunlu dava arkadaşlığı söz konusudur.

Mahkemece yapılan bu saptamalar bir yana bırakılarak, eksik taraf teşkili ile çekişmenin esası incelenip hüküm kurulması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.03.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9422
Karar No: 2010/16365
Karar Tarihi: 16.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9422 E.  ,  2010/16365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/39039
Karar No: 2017/9825
Karar Tarihi: 28.09.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/39039 E.  ,  2017/9825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Dosya kapsamında, sanığın, devir işlemleri için gittiği Avanos Tapu Müdürlüğü kapısı önünde telefon ile konuştuğu sırada bir görevlinin kendisine telefon ile konuşmayı bırak demesi üzerine içeriye girdiği, aynı görevlinin kendisine burası resmi daire seni mi bekleyeceğiz diyerek sert bir şekilde çıkıştığı ve imza işlemleri için müdürü çağırdığı, ancak müdürün tepkili ve agresif bir şekilde gelerek sert bir tavırla imza atmasını söylediğine yönelik savunması ve sanık savunmasını destekleyen tanık ...'ün, “Tapu dairesinde görevli bir memur sanığa hitaben 'telefonu kapatsana, senin telefon ile konuşmanımı bekleyeceğiz, sıranı mı bekleyeceğiz' dedi. Sanıkta 'tamam bir dakika içerisinde geliyorum' dedi. Telefonu kapatarak içeriye döndüğünde aynı memur sanığa hitaben 'sıran geçti senimi bekleyeceğiz bekle' dedi ve tapu müdürünü çağırmak üzere gitti. Müdür bey geldiğinden 'biz sizin telefon ile görüşmenizi bekleyemeyiz herkes işini yapıyor' dedi. Ve bu cümleleri yüksek ses tonu ile söyledi. Sanık her hangi bir şey söylemedi. İmzalaması gereken yeri imzaladıktan sonra kalemi masanın üzerine fırlatmadı ancak biraz yüksekten bıraktı.” şeklindeki anlatımı karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sanık hakkında hakaret suçunda TCK'nın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılmaması,

Kabule göre ise,

1-) Temel ceza belirlenirken doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince uygulama yapılması yerine, TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca ceza belirlendikten sonra 125/3-a maddesi uygulanması,

2-) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması ve TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/09/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/2316
Karar No: 2008/1718
Karar Tarihi: 17.03.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2316 E.  ,  2008/1718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 09.11.1995 tarihli tapuda arsa payı devri karşılığında inşaat yapımına dair sözleşmeden kaynaklanmış olup, davacı yüklenici, davalılar ise arsa sahipleridir. Dava da, 2224 nolu parseldeki C ve B bloklara ait arsa payları ile 2226 nolu parseldeki davacının %60 hissesine düşen toplam 309/800 payın davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptâli ile davacı adına tapuya tescili talep edilmiş, mahkemece kat irtifakının kurulmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı devri karşılığında inşaat yapım sözleşmelerinde yüklenicinin borcu yapıyı imar mevzuatına, sözleşmesine ve teknik özelliklerine uygun biçimde inşa edip teslim etmek, arsa sahibinin borcu ise eserin tesliminden sonra devrini taahhüt ettiği tapu paylarını yükleniciye geçirmekten ibarettir. Dava konusu olayda inşaatın özellikle imar mevzuatına uygun biçimde yapılıp, yapılmadığı inşaatın ruhsatına uygun olup olmadığı, iskân alımına engel bir durumun mevcudiyeti araştırılmamıştır. İmar Kanunu kamu düzenine ilişkin hükümler içerdiğinden mahkemece re’sen gözetilmesi gerekir. Her ne kadar davalılar vekili vekâletnamesindeki yetkisine binaen davayı kabul etmiş ve kabul HUMK’nın 95.maddesi uyarınca kât’i bir hükmün hukuki neticelerini hasıl etmekte ise de kamu düzeninin dikkate alınması gereken durumlarda davanın kabul edilmesinin sonuca etkili olamayacağı da ortadadır. Bu nedenle mahkemece, mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak, inşaatın imar mevzuatına, plân ve projesine uygun şekilde yapılıp teslim edildiğinin saptanması halinde, davalılar vekilinin kabulü de nazara alınarak davanın sonuçlandırılması gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile davanın reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı lehine BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 17.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3886
Karar No: 2015/4138
Karar Tarihi: 11.11.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/3886 E.  ,  2015/4138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak, Tehdit

Hüküm : 1- TCK'nın 106/1-2. cümle, 62, 51. maddeleri

gereğince mahkumiyet

2- TCK'nın 268/1, 62, 51. maddeleri gereğince

mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temel cezanın tayini sırasında uygulanan kanun maddesinin TCK'nın 106/1-2. cümle maddesi yerine TCK nun 38. maddesi delaletiyle TCK 106/1. 2. cümle maddesi olarak yazılması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasında yer alan "TCK nun 38. maddesi delaletiyle TCK 106/1. 2. cümle maddesi" ibaresi yerine "TCK'nın 106/1-2. cümle maddesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

TCK'nın 268. maddesinde tanımlanan suçun oluşması için, failin, işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanmasının gerektiği, somut olayda; trafik kontrolü esasında sanığın, kardeşine ait kimlik bilgilerini, adına çıkarılan yakalama kararının infazını engellemek amacıyla kullanması, kimliği kullanılan kişi hakkında bir soruşturma ve kovuşturma yapılmamış olması hususları göz önünde alındığında, sanığın eylemenin 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 40. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17254
Karar No: 2014/19428
Karar Tarihi: 18.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/17254 E.  ,  2014/19428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, taksirle yaralama ve mühürde sahtecilik

HÜKÜM : 1-5237 sayılı TCK.nun 89/1, 22/3, 53/1-a-b-c-d-e, 53/6. maddeleri ile 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına,

2-5237 sayılı TCK.nun 265/1, 53/1-a-b-c-d-e maddeleri ile 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

3-5237 sayılı TCK.nun 202/2, 53/1,-a-b-c-d-e 54. maddeleri ile 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

I-)Sanık müdafiinin, “görevi yaptırmamak için direnme” suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “görevi yaptırmamak için direnme” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle “görevi yaptırmamak için direnme” suçundan verilen mahkumiyet hükmünün ONANMASINA,

II-)Sanık müdafiinin, “taksirle yaralama” ve “mühürde sahtecilik” suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizine gelince;

1-)Müşteki ... aşamalarda değişmeyen ifadelerinde, polisin “dur” ihtarına uymayarak kaçan sanığın, kendisine ait araca iki kez çarpmak suretiyle hasar verdiğini, ancak bu olay nedeniyle kendisinin yaralanmadığını, sadece aracının hasar gördüğünü belirtmiş olması ve dosyada müştekiye ait herhangi bir doktor raporunun bulunmaması karşısında; sanığın, sabit olmayan taksirle yaralama suçundan beraati yerine, mahkumiyetine hükmolunması,

2-)Resmi evrakta sahtecilik suçlarının konusunu oluşturan belgenin, taşınabilen bir şey üzerine yazılıp da hukuki hüküm ifade eden, bir olayı kanıtlamaya yarayan, üzerinde yazıların bulunduğu nesne olduğu, 5237 sayılı TCK'nun 204. maddesinin gerekçesinde de belirtildiği üzere, belgenin varlığının kabulü için mutlaka yazılı kağıdın bulunmasının zorunlu olmadığı, bir metal levha üzerine yazı yazılması halinde de diğer unsurların varlığı durumunda belgeden söz edilebileceği, bu bakımdan araç plakalarının da resmi belge olarak kabulü gerekeceğinin vurgulanması karşısında, sahte oluşturulan plakanın bilerek kullanılması eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesine uyan resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgı sonucu mühürde sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

3-)Adli emanette bulunan suça konu plakaların delil olarak dosyada saklanması yerine, TCK.nun 54. maddesine göre müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sonuç ceza itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2129
Karar No: 2020/689
Karar Tarihi: 05.02.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/2129 E.  ,  2020/689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, eksik işçilik nedeniyle re’sen tahakkuk işleminin iptali ve menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın kabulüne karar verilmiştir. .

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Mahkemece her ne kadar, yatırılan prim ve gecikme zammı yönünden ödeme tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmiş ise de; faiz yönünden 5510 sayılı Yasa’nın 89/3. maddesinin (Kanunî faiz, primin Kuruma yatırıldığı tarihi takip eden ay başından, iadenin yapıldığı ayın başına kadar geçen süre için hesaplanır) gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükmün 1. bendinin 2. paragrafındaki “ödeme tarihinden” ibaresinin silinerek yerine “ödemeyi takip eden aybaşından” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2013/7041
Karar No: 2014/1374
Karar Tarihi: 26.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7041 E.  ,  2014/1374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2012

NUMARASI : 2010/293-2012/493

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 05.07.2013 gün ve 2013/2164 Esas, 2013/4705 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili yüklenici ile davalı arsa sahiplerinin temsilcisi U. F.. arasında 16.11.2008 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, arsa üzerinde bulunan yolların kaldırılması için belediyeye yapılan müracatın sonrasında yeni bir sözleşme daha imzalandığını, ancak belediyenin red kararı üzerine arsa sahiplerinin temsilcileri ile anlaşarak taşınmazın üçüncü bir şahsa devredildiğini ve belediyeye yeniden başvurulduğunu, bu sefer talebin kabul edildiğini ve inşaat ruhsatı alınması aşamasına gelindiğini, ancak arsa sahiplerinin dava yolu ile tapuyu yeniden üzerlerine aldıklarını ve inşaat ruhsatı alınması sürecini durdurduklarını ve böylece sözleşmeden döndüklerini ileri sürerek, sözleşmedeki cezai şart ve müvekkilinin yaptığı bazı dolgu, beton masrafı ile imar ve inşaat masraflarının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; taraflar arasındaki sözleşmenin ifa ile sonuçlanmadığından geçersiz olduğunun bir başka mahkeme kararı ila tesbit edilip hükmün Yargıtay denetiminden geçip kesinleştiği, bu nedenle cezai şart talebinin yerinde olmadığı, davacının ancak sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalılar yararına yaptığı harcama ve imalat bedelini talep edebileceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, taraflar vekillerinin temyiz talepleri üzerine Dairemizin 05.07.2013 gün, 2013/2164 E., 2013/4705 K. sayılı ilamı ile hüküm onanmıştır.

Bu kez, davalılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.