erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/12726
Karar No: 2012/1522
Karar Tarihi: 08.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/12726 E.  ,  2012/1522 K.**

**"İçtihat Metni"**

2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'n 47/A. maddesine aykırılık eylemi sebebiyle ... hakkında 38.000.000.000 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Sermaye Piyasası Kurulunun 10/12/2004 tarihli ve 48/1609 sayılı idari yaptırım kararına yapılan itirazın kabulü ile muteriz hakkındaki idarî yaptırım kararının kaldırılmasına ilişkin Ankara 11. Sulh Ceza Mahkemesinin 09/11/2009 tarihli ve 2008/939 değişik iş sayılı kararına yapılan itirazın kabulüne, Ankara 11. Sulh Ceza Mahkemesinin 09/11/2009 tarihli ve 2008/939 değişik iş sayılı kararının kaldırılmasına dair Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/12/2009 tarihli ve 2009/1358 değişik iş sayılı sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 03/10/2011 gün ve 50328 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 23/11/2011 gün ve KYB. 2011/345976 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-30/09/2002 tarihinde ... A.Ş. ile ... Petrol Yatırımları A.Ş.'nin birleşme işlemini ... A.Ş. Yönetim Kurulu üyelerinin önceden bildiği ve bu bilgiyi kamuoyuna açıklamadığı gerekçesiyle muteriz hakkında idarî yaptırım uygulanmış ise de, daha önceden birleşme hususunun görüşüldüğü veya alındığı bir yönetim kurulu kararının bulunmadığı, birleşme konusunda araştırma yapılması teklifi ilk defa ... A.Ş.'nin ortağı ... Petrol Yatırımları A.Ş. tarafından 30/9/2002 tarihinde yönetim kurulu toplantısında gündeme getirildiği ve bu durumun kamuoyuna duyurulduğu, dolayısıyla söz konusu kabahat eyleminin oluşmadığı,

2-Eylem tarihinin 25/09/2002 ve 30/09/2002 olmasına göre, 5320 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20/2-c. maddesi gereğince 3 yıllık soruşturma zamanaşımı süresinin karar tarihi itibarıyla dolduğu,

3-Kabahat tarihinde yürürlükte olan 2499 sayılı Kanun'un 47/A maddesinde yer alan "Bu Kanuna dayanılarak yapılan düzenlemelere, belirlenen standart ve formlara ve Kurulca alınan genel ve özel nitelikteki kararlara aykırı hareket ettiği tespit edilen gerçek kişiler ve tüzel kişilere, gerekçesi belirtilmek suretiyle Kurul tarafından 2 milyar liradan 10 milyar liraya kadar para cezası verilir." hükmü ila 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ek 1 ve 2. maddelerindeki düzenlemeler dikkate alındığında, idarî para cezasının alt sınırının 4.800,000.00, üst sınırının ise 23.900.000.000 Türk lirası olduğu, kabahatliye fazla ceza tayin edildiği,

Cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/12/2009 gün ve 2009/1358 D. İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın kaldırılmasına 08/02/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/38456
Karar No: 2012/9559
Karar Tarihi: 12.04.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/38456 E.  ,  2012/9559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/87219

MAHKEMESİ : Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2008

NUMARASI : 2008/481 (E) ve 2008/1048 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan kurum görevlileri tarafından düzenlenen 01.08.2006 tarihli Kaçak Elektrik Tespit Tutanağında “sayacın Sanayi Ticaret Bakanlığı mühürleri açılıp numaratör ile oynanması” suretiyle kaçak elektrik kullandığının belirtilmiş olması, sanığın atılı suçlamayı kabul etmeyerek sayaca müdahale etmediğini, tutanağın düzenlendiği tarihte evde kendisinden başka kimse oturmadığını, savunmasının alındığı tarihten iki ay önce zemin kata yeni kiracı girdiğini ve müşterek sayaçtan elektrik kullanmaya başladıklarını savunması, bilirkişi raporunda davalı dönemde sayaçtan bir elektrik tüketiminin geçtiğinin kabul edilmesi durumunda kaçak elektrik kullanılmadığı ancak iki evin elektrik tüketiminin kabul edilmesi durumunda ise kaçak elektrik kullanıldığı düşüncesinde olduğunun belirtilmesi karşısında; tutanak düzenleyici tanıkların beyanları alınarak tutanak tarihi ve öncesinde, sanığa ait evin zemin katında bulunan diğer dairelerin boş olup olmadığı hangi tarihten itibaren kullanılmaya başlandığı muhtarlık kayıtları, telefon ve su faturaları getirtilerek ve kolluk tarafından araştırma yaptırılarak duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA,12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/25957
Karar No: 2022/1986
Karar Tarihi: 10.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/25957 E.  ,  2022/1986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Konut doknulmazlığını ihlal etme suçuna yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, hakkında kurulan beraat hükmünü temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı gibi, hükmün gerekçesine yönelik bir temyiz itirazı da olmadığından temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Sanığın sokak üzerinde gördüğü motosikleti düz kontak yaparak çaldığı olayda, müşteki ...’ın beyanına göre de motosikletin sokak üzerine bırakıldığını n anlaşılması karşısında, dosyada bulunan olay yeri krokisi ve olay yeri inceleme raporuna göre ise motosikletin ikamet girişi önünden alındığının belirtildiği, dosya kapsamından suç yerinin tam olarak anlaşılamaması nedeniyle gerekirse mahallinde keşif yapılarak hırsızlık konusu motosikletin bulunduğu yerin binanın eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı tespit edilerek, eklenti ise sanığın eyleminin olay tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, eklenti olmadığının tespiti halinde ise aynı Kanun'un 142/1-e. maddesine uyan suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Ekiplerce kendisine ulaşılan sanık ile yapılan görüşmede, atılı suçu ikrar ederek henüz herhangi bir arama kararı alınmadan suça konu motosikleti kendi rızası ile görevlilere teslim etmek suretiyle müştekiye iadesinin sağlandığı ancak motosikletin hasarlı bir biçimde iade edildiğinin anlaşılması karşısında kısmi iadenin gerçekleştiği kabul edilerek, kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı mağdurdan sorulup sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması istenildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince 5237 sayılı TCK'nın 168/1 maddesinin uygulanmama ihtimaline binaen sanığa ek savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13086
Karar No: 2018/4053
Karar Tarihi: 14.05.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/13086 E.  ,  2018/4053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen suç vasfına göre, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Olay tutanağı içeriğine, sanığın savunmasına ve dosya kapsamına göre, mahkemenin sübuta ilişkin takdirinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi

ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4801
Karar No: 2012/24416
Karar Tarihi: 12.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/4801 E.  ,  2012/24416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.10.2011

Taraflar arasındaki velayeti babada olan tarafların ortak iki çocuğun herbirinin velayetinin değiştirilerek anneye verilmesine ilişkin ayrı ayrı açılan davaların birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.10.2012 günü temyiz eden davacı A.. M.. vekili Av. C.. T..geldi. Karşı taraf davalı gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların 28.09.2006 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları ve müşterek çocukların velayetlerinin anlaşma doğrultusunda davalı babaya bırakıldığı; davalı babanın boşanma sonrasında yeniden evlendiği ve ikinci eşinin müşterek çocuklara kötü davrandığı sosyal inceleme raporu ve bu rapora dayanak olan müşterek çocukların samimi beyanları ile anlaşıldığı gibi, çocukların halen davacı anne yanında oldukları anlaşılmaktadır. Bu halde, davalı babanın her iki çocuk yönünden de velayet bakım ve gözetim görevini ihmal ettiği ve velayetin değiştirilmesi şartlarının (TMK. md. 183, 349) oluştuğu ispat edilmiş olup; müşterek çocukların velayetlerinin değiştirilmesi talebine ilişkin her iki davanın da kabulü gerekirken reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre de sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 900. TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.10.2012 (Cuma)
Esas No: 2015/3728
Karar No: 2015/8094
Karar Tarihi: 08.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3728 E.  ,  2015/8094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7781
Karar No: 2020/6302
Karar Tarihi: 24.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7781 E.  ,  2020/6302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasıyla TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 85/1,62 maddeleri gereğince 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2010 tarihli ve 2009/907 esas, 2010/78 karar sayılı kararının 26.02.2010 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 08.06.2014 tarihinde TCK’nın 86/2,86/3-a maddesinde tanımlanan kasten yaralama suçunu işlediği, Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, kararın 19.02.2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2015 tarihli ve 2015/158 esas 2015/424 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur durumuna ve eksik araştırmaya yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık idaresindeki kapalı kasa kamyonet ile gündüzün meskun mahaldeki parke taşlı iki yönlü yolda yağışlı havada çıkmaz sokaktan çıkabilmek için kendi beyanına göre 15-20 metre geri manevrayla sağındaki bir diğer çıkmaz sokakağa girerek dönmek isterken aynı istikamette arkası dönük olarak yolun sağından evine doğru yürümekte olan yayaya çarparak aracın altına aldığı bu sırada bir şeyin üzerinden geçtiğini farkeden sanığın aracı öne almak istediği sırada tekrar yayanın üzerinden geçerek ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 137. maddesindeki “.... iki aracın emniyetle geçemeyeceği kadar dar olan iki yönlü yol kesimlerinde karşılaşma ve geçiş kolaylığı sağlama dışında geri gitmeleri yasaktır” kuralını ihlal eden sanığın 15-20 metre kadar geri geri ilerleyerek bilinçli taksirle hareket ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK’nın 22/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak, CMK’nın 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak koşuluyla BOZULMASINA; 24/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/29236
Karar No: 2014/4888
Karar Tarihi: 24.06.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/29236 E.  ,  2014/4888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Emanette bulunan bant makinesi, kağıtlar, folyo rulosu, kimlik kartı ve ambalajların müsaderesi veya iadesi konusunda ayrıca karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/8678
Karar No: 2010/5600
Karar Tarihi: 30.03.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/8678 E.  ,  2010/5600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Asliye 21.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK:Onama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 ... TCY.nın 184. maddesinin 12.10.2004 tarihinde yürürlüğe girmiş olması, 15.06.2005 tarihli tutanak ile "Yaklaşık 90 metrekare yüzeyi olan zemin katın tamamlanmış ve birinci katın kaba inşaatının yapılmış olduğu"nun tespit edilmiş olması, sanığın, zemin katın tamamını ve birinci katın tespit edilen kaba inşaatını 1994 yılında yaptığını, sonradan bir şey ilave etmediğini savunması karşısında; suç tarihinin belirlenmesi açısından komşu binalarda oturan kamu tanıkları ile tutanak düzenleyicilerin yöntemince dinlenerek binanın ne zaman yapıldığının etraflıca sorulup tespit edilmesi ve bilirkişi raporunda inşaatın yapım tarihinin tespitinde hangi teknik verilere dayanıldığının açıklatılması ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken ayrıca birinci katın kaba inşaatının yapılması da imir kirliliği suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin eksik soruşturma ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2710
Karar No: 2018/6396
Karar Tarihi: 20.06.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/2710 E.  ,  2018/6396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Alacaklının temyiz istemi yönünden;

... 11. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 14/05/2015 tarih ve 2014/192 E.-2015/476 K. sayılı kararının taraflarca temyiz edilmesinden sonra, alacaklı asilin kimlik tespiti yapılmış 03/07/2015 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat ettiği anlaşılmakla istemin reddine karar vermek gerekmiştir.

Alacaklının temyiz isteminin feragat nedeniyle (REDDİNE);

2-Borçlunun temyiz itirazları yönünden;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 35,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/31198
Karar No: 2021/10291
Karar Tarihi: 23.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/31198 E.  ,  2021/10291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, uyuşturucu madde kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanıklar ... ile ...'e ve suça sürüklenen çocuk ...'ya yükletilen uyuşturucu madde kullanma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvuruların bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu ve yalnızca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin itirazı hakkında itiraz merciince bir değerlendirme yapıldığı,

Anlaşıldığından, sanık ... ... ile suça sürüklenen çocuk ... müdafilerinin ve sanık ...'in temyiz davası istekleri hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğa atılı tehdit suçunun kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e. ve 66/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımın gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak başkaca yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e. 66/2. ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 23/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.