erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/2268
Karar No: 2008/3556
Karar Tarihi: 06.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2268 E.  ,  2008/3556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Akyazı Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; hükümlü ...'ın açık adresinin belli olmadığı, Akyazı Pazarköyü nüfusuna kayıtlı olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme Akyazı Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Akyazı Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/03/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6846
Karar No: 2015/17964
Karar Tarihi: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6846 E.  ,  2015/17964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/912-2014/350

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6679
Karar No: 2014/10794
Karar Tarihi: 03.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/6679 E.  ,  2014/10794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; dava dışı kişiler ve davalıların miras bırakanı .. ile paylı mülkiyet üzere maliki olduğu 189 parsel sayılı taşınmazın bahçe olan kesimini davalıların kullandıklarını, kendisinin tasarrufta bulunmasına engel oldukları gibi elde edilen gelirden de pay vermediklerini, davalıların paylarından daha fazla yer kullandıklarını ileri sürerek 10.000.-TL ecrimisil isteğinde bulunmuştur. 05.12.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile 22.735.-TL ecrimisil istemiştir.

Davalılardan İffet; iddiaların asılsız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalılar cevap vermedikleri gibi duruşmalara da katılmamışlardır.

Mahkemece; intifadan men koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriği ve toplanan tüm delillerden;dava tarihinde 189 parsel sayılı taşınmazın tarla cinsi ile davalıların miras bırakanı ..., davacı ve dava dışı kişiler adlarına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, paydaşlar arasında fiili kullanma biçiminin oluşmadığı, taksim yapılmadığı, davacı vekilinin son oturumdaki beyanından,.... çiftçi kayıt sistemi (...) kayıtlarından davacının öncesinde ve halen taşınmazda çekişmesiz olarak kullandığı bölümün bulunduğu anlaşılmaktadır. .

Bilindiği üzere paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini ve payının karşılığı ecrimisilin verilmesini isteyebilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenilmesi ve ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre, payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi ve ecrimisil davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Somut olayda, davanın taraflarının, taşınmazda paylarına karşılık çekişmesiz olarak kullandıkları bölümler bulunduğundan ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur.Bu durumda davanın reddi bu gerekçe ile ve sonucu itibariyle doğrudur. Davacı vekilinin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün, 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/14486
Karar No: 2012/18536
Karar Tarihi: 31.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/14486 E.  ,  2012/18536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanıklar hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından dosya içeriğine göre sanıkların eylemine uyan, 765 sayılı TCK’nın 493/1-son,522 (sanıklar Göksel ve İmdat),81/2-3 (sanık ...), 59/2 maddeleriyle,5237 sayılı TCK’nın 142/1-b,143,62,53,116/1-4,62,53. maddeleri uyarınca uygulama yapılıp, her iki yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

5237 sayılı TCK.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün uygulama maddesinin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b olarak ve değer azlığı nedeniyle sanıklar hakkında uygulanan indirim maddesinin 5237 sayılı Yasanın 145.maddesi olarak karar yerinde gösterilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ...,... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 31.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/5050
Karar No: 2015/3269
Karar Tarihi: 11.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/5050 E.  ,  2015/3269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Fethiye 1. Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mah. Sıf)

Tarihi :30.04.2014

Numarası :2013/421-2014/462

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı Yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da tüketici mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17172
Karar No: 2013/40425
Karar Tarihi: 14.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/17172 E.  ,  2013/40425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak;

1) Sanığın, suça konu emvali ormandan düşük ve devriklerden topladığını savunmasına karşılık keşfin sadece emval üzerinde yapıldığı anlaşılmakla, sanığın gösterimi ile emvalin temin edildiği yerde de keşif yapılarak yerin orman sayılan alanlardan olup olmadığının tespit edilmesi, orman dışı alan ise sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanunun 108.maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de ;

2) 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 24. maddesi gereğince, sanığın eyleminin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkemece idari yaptırım kararı verileceğinin nazara alınmadan yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

3) Yediemine alınan emval ve balta hakkında bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1130
Karar No: 2017/1715
Karar Tarihi: 03.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2017/1130 E.  ,  2017/1715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, temizlik hizmeti sözleşmesinden kaynaklanmasına ve Yüksek 13. Hukuk Dairesinin onama ilamının bulunmasına göre kararın temyiz incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesi'ne ait olup, 6723 sayılı ... Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21/2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60/3. maddesi gereğince dosyanın anılan Yüksek Daireye gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 03/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/33977
Karar No: 2020/6772
Karar Tarihi: 16.06.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/33977 E.  ,  2020/6772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Suriye vatandaşı olan sanığın sürekli ikamet ettiği kampta görev yapan müdürün beyanına göre, sanığın hükümden sonra vefat ettiği anlaşıldığından, sanığın hukuki durumunun mahkemesince yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların; aşamalardaki savunmalarında atları yanlarına arazi engebeli olduğu için aldıkları ve birlikte balık tutmaya gittiklerini ifade etmiş iseler de, gözetleme kulesinde ve ani müdahale timinde görevli askerlerin tanık olarak alınan beyanlarında, iki at üzerinde çuvallar olduğunu gördükleri, ani müdahale timinin dur ikazına uymayarak sanıkların kaçmaya çalıştıkları, motorlu ve yaya tim arasında kalan sanıkların bu şekilde teslim oldukları ve at izlerinin takibi neticesinde 400-500 metre ileride gümrük kaçağı eşyaların ele geçirildiği, sanıklarda balık avlamaya elverişli araç gereç de ele geçirilmediği anlaşılmakla, sanıkların atılı suçu işlediği gözetilmeden savunmalarına itibar edilerek mahkumiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/21114
Karar No: 2012/13011
Karar Tarihi: 02.07.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/21114 E.  ,  2012/13011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca mükerrirlik uygulamasına adli sicil kaydındaki tekerrüre esas en ağır cezanın dikkate alınması gerektiğinin düşünülmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2-Sanığa yüklenen 5237 sayılı Yasanın 116/2-4. maddesindeki konut dokunulmazlığını bozmak suçunun, 5271 sayılı CMK’nun 5560 sayılı Yasa ile değişik 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9755
Karar No: 2015/12503
Karar Tarihi: 15.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/9755 E.  ,  2015/12503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/262940

MAHKEMESİ : Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2011

NUMARASI : 2011/130 Esas, 2011/241 Karar

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/03/2010 tarih ve 2009/5-167-2010/70 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; icbar suretiyle irtikap suçunda mağdurun iradesini baskı altında tutmaya elverişli olmak koşuluyla, doğrudan doğruya veya dolaylı biçimde yapılan her türlü zorlayıcı hareketin icbar kavramına dahil olduğu, manevi cebirin, belli bir şiddete ulaşması, ciddi olması, mağdurun baskının etkisinden kolaylıkla kurtulma olanağının bulunmaması gerektiği, dosya kapsamı ve somut olayın oluş şekline göre sanığın öğreti ve uygulamada kabul edildiği üzere yasanın öngördüğü anlamda icbar ve ikna boyutuna varan davranışlarının bulunmadığı, bu itibarla irtikap suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı; buna göre suç tarihinde Devlet Hastanesinde uzman doktor olarak görevli olan sanığın, hastanede ameliyat ettiği katılan ve müştekilere taburcu oldukları sırada görev gereklerine aykırı olarak dikişleri muayenehanesinde alacağını söyleyerek yönlendirdiği ve ücreti karşılığında dikişlerini alarak mağduriyetlerine neden olmak suretiyle zincirleme görevi kötüye kullanma suçunu işlediği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1288
Karar No: 2014/1047
Karar Tarihi: 17.12.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1288 E.  ,  2014/1047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15.İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :27.11.2012

NUMARASI :2012/1397 E-2012/1477

Taraflar arasındaki “takibin iptali“ davasından dolayı, bozma üzerine direnme yoluyla; İstanbul 15.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 27.11.2012 gün ve 2012/1397 E-2012/1477 K. sayılı kararın bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'ndan çıkan 05.03.2014 gün ve 2013/12-2383 Esas-2014/219 Karar sayılı ilamın, karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı (borçlu) vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; Hukuk Genel Kurulu'nca dilekçe, düzeltilmesi istenen ilam ve dosyadaki ilgili bütün kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440.maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Genel Kurulu bozma ilamında yazılı "Bu durumda mahkemece, 6762 sayılı TTK'nun 599.madde hükmü gereği borçluların senedin tüketici senedi olarak verilmesi nedeni ile TKHK'nun 6/A maddesi gereğince nama yazılı düzenlenmesi gerektiği iddiasını takip alacaklısına karşı ileri süremeyeceği gibi, keşidecinin bu durumu sonradan iyiniyetli hamile karşı da ileri sürmesi mümkün değildir." paragrafının çıkartılarak, uyuşmazlığın yargılamayı gerektirmesi ve icra mahkemelerinin dar yetkisi de dikkate alınarak bu değişik gerekçeyle REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1.maddeleri gereğince takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine; 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca 52,40 TL. karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.12.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Esas No: 2017/32374
Karar No: 2020/11005
Karar Tarihi: 03.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/32374 E.  ,  2020/11005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sigorta bedelini almak amacıyla dolandırıcılığa teşebbüs

HÜKÜM : Sanıkların CMK'nın 223/2-e beraatlerine

Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan ...'ın yetkilisi ve ortağı olduğu Satıroğlu Kağıt Kırtasiye Nakliye Dayanıklı Tüketim Mal. Gıda İhr. İth. Şti'ye ait 58 AH 887 plakalı çekici ve.... plakalı dorse (tır)'nin katılan Başak Groupama A.Ş. nezdinde 17.10.2007 tarihinde kasko sigorta poliçesi ile sigortalandığı, sanık ...'ın da bu aracın şöförü ve ortağı olup İçerenköy Polis Karakoluna müracaat ederek bu araç ile Azerbeycan 'a mal götürmek üzere İstanbul'a geldiğini, ancak Gürcistan'daki bir davası nedeniyle avukatı tarafından acele olarak ifade vermek üzere çağrılması üzerine söz konusu tırı Erenköy Gümrük Garajı'nın giriş kapısının yukarısına park ederek gittiğini, İstanbul'a dönüp tırın yanına geldiğinde yerinde olmadığını gördüğünü, tırın çalınmış olduğunu beyan ederek ihbarda bulunduğu, katılan şirket tarafından hırsızlık olayının şüpheli bulunduğu gerekçesiyle aracın gizlenerek sigortadan para almaya çalışıldığından bahisle bedelin ödenmediği, sanıkların bu şekilde gerçekleşen eylemlerinin sigorta bedelini tahsil amacıyla dolandırıclığa teşebbüs suçunu oluşturduğunun iddia edildiği olayda, sanık ...’nun savunmasında şoförü olduğu .... plakalı tırı Gürcistan ülkesindeki bir dava nedeniyle ifade vermek için Erenköy Gümrük Kapısı önüne bırakarak yurtdışına çıktığını, suça konu aracın bir adet orginal anahtarının kendisine verildiği, başkaca bir anahtarının verilmediğini belirtmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi açısından, sanık ...’nun suç tarihindeki yurtdışı giriş çıkış bilgilerinin celbedilerek incelenmesi, suça konu araca ait orginal yedek anahtarının akibetinin araştırılması, suça konu araca ait tescil belgelerinin celbedilerek incelenmesi, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun taktir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 Sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, 03/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.