erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/5982
Karar No: 2019/5248
Karar Tarihi: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/5982 E.  ,  2019/5248 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, dava miktar itibariyle duruşmaya tabi olmadığından bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı Kanun'un 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.maddeden sözedilip, bu madde kapsamında değerlendirme yapılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf talebi, Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Hukuk Dairesince, karar gerekçesi yerinde görülerek esastan reddedilmiş; davacı bu sefer temyiz talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürülüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, özellikle de, davadan önce bir ödeme olgusu olup olmadığı, var ise, bunun borcu sona erdirip erdirmediği hususu üzerinde durulup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 14.01.2015 tarih 2014/3-8 E., 2015/10 K. sayılı kararı da gözetilerek, gerekirse konusunun uzmanı bilirkişiden rapor da alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak, İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ BOZULMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.........
Esas No: 2012/2224
Karar No: 2012/3405
Karar Tarihi: 09.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2224 E.  ,  2012/3405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Mahkeme hükmü davacılar vekiline, 05.01.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK'nun 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 23.01.2012 tarihinde temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18191
Karar No: 2014/1023
Karar Tarihi: 17.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18191 E.  ,  2014/1023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/02/2013 tarih ve 2011/64-2013/68 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin...'da ve tüm yurtta tanınan baklava ve çeşitleri markası olan "..." markasını 27/04/2001 tarihinde, 30. sınıfta baklava ve çeşitlerini kapsayacak şekilde 2001/07620 marka numarası ile tescil ettirdiğini, özellikle 1995 yılından itibaren tanınmış marka haline geldiğini, davalı tarafın bu duruma rağmen müvekkili şirkete ait ... ibaresini 2006/40880 marka numarasıyla ...." olarak kendi adına tescil ettirdiğini, davalının 2008 yılında "... ..." ibareli marka tescil talebinde bulunduğunu ve davalının bu müracaatının .... tarafından "müvekkiline ait marka olan ... markası ile benzer olduğundan" kısmen reddedildiğini, buna rağmen davalı tarafın müvekkiline ait markayı kullanmaya devam ettiğini, ileri sürerek, davalı adına 2006/40880 no ile tescil edilmiş bulunan "..." markasının hükümsüzlüğüne ve markanın sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın ... Mahkemeleri'nde görülmesi gerektiğini, hükümsüzlük davasında yetkili mahkemenin 556 Sayılı KHK'nın 63 ncü maddesinin 3 ncü fıkrasına göre, "üçüncü kişilerin tarafından marka başvurusu veya marka sahibi aleyhine açılacak davalarda yetkili mahkemenin, davalının ikametgahının bulunduğu yerdeki mahkeme olduğunu, yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 63/e maddesi uyarınca markanın hükümsüzlüğünü isteyen 3.şahıs olup, marka sahibi aleyhine açılacak davalarda yetkili mahkeme davalının ikametgahı mahkemesi olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin yetki yönünden reddi ile talep halinde dosyanın yetkili ve görevli ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/24288
Karar No: 2012/28082
Karar Tarihi: 06.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/24288 E.  ,  2012/28082 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-.n. ve Org. İnş.Ltd. Şti. vekili avukat ... 2.. İnş. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... 3-. 4-... vekili avukat ... 5-... vekili avukat ... 6-İleri İnş. Taahhüt Temizlik vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.06.2011 tarih ve 2010/562 2011/404 sayılı hükmün Dairenin 20.2.2012 tarih ve 19200-3323 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, temizlik işlerini ihale ile davalı şirketlere verdiğini, davalıların işçisi olan ... Bülbül'ün iş akdinin haksız feshi nedeniyle üst işveren olarak kendisine karşı açılan davada iş mahkemesince tazminata mahkum edildiğini, ihale şartnamesi ve sözleşmeye göre sorumluluğun davalılara ait olduğunu bildirerek 17.337,89 TL nin faizi ile tahsilini talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile her bir davalının çalıştırdığı süre gözetilerek toplam 12.079 TL nin tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyizi üzerine yapılan temyiz incelemesinde kararın onanmasına karar verilmiş,davacı tarafça karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19.maddesiyle eklenen ek madde 4.uyarınca 1.170.000.000 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından karar düzeltme talep edilen karar, reddedilen 5.258,89 TL ye ilişkin olup,karar 2012/24288-28082

Tarihi itibarıyla 9.350 TL yi geçmediğinden mahkemenin kararı da 28.6.2011 tarihli olduğundan HUMK 'nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının karar düzeltme hakkı bulunmamaktadır.O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle davacının karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3839
Karar No: 2010/8855
Karar Tarihi: 24.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3839 E.  ,  2010/8855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 38. Maddeye göre tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmaza fiilen hangi tarihte (gün, ay ve yıl olarak) el konulduğunun davalı idareden sorulmasından,

2-Kamulaştırma işleminin ..., ... ve ...'a noter kanalı ile tebliğ edilip edilmediğinin davalı idareden sorularak, tebligat yapılmış ise buna ilişkin mazbatanın onaylı bir suretinin getirtilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/4599
Karar No: 2019/5262
Karar Tarihi: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/4599 E.  ,  2019/5262 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı ... ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı Kanun'un 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.maddeden sözedilip, bu madde kapsamında değerlendirme yapılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf talebi, Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Hukuk Dairesince, karar gerekçesi yerinde görülerek esastan reddedilmiş; davacı bu sefer temyiz talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürülüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, özellikle de, davadan önce bir ödeme olgusu olup olmadığı, var ise, bunun borcu sona erdirip erdirmediği hususu üzerinde durulup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 14.01.2015 tarih 2014/3-8 E., 2015/10 K. sayılı kararı da gözetilerek, gerekirse konusunun uzmanı bilirkişiden rapor da alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ BOZULMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Esas No: 2014/20523
Karar No: 2015/1315
Karar Tarihi: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20523 E.  ,  2015/1315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2016/10630
Karar No: 2017/258
Karar Tarihi: 19.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/10630 E.  ,  2017/258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı şirket temsilcisi, ... ....Alışveriş Merkezi’nin otoparkında yaşanan hırsızlık olayında çalınan, temsilcisi olduğu şirkete ait çeklerden 627215 nolu çekin davalı ... Bank A.Ş. tarafından temsilcisi olduğu şirket aleyhine takibe konulduğunu, ancak çekteki keşideci imzasının şirketi temsile yetkili kişiye ait olmadığını, bu çek nedeniyle temsilcisi olduğu şirket ile diğer cirantalar arasında da bir ilişki bulunmadığını iddia ederek borçlu olunmadığının tespitine ve %20 oranında kötüniyetli takip tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın dava konusu çeki kredi borcuna mahsuben temlik cirosu ile aldığını, iyiniyetli hamil olduğunu savunarak, davanın reddi ile % 20 oranında tazminat istemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporunda dava konusu çekteki keşideci imzasının davacı şirketi temsile yetkili ...’ya ait olmadığının bildirildiği, ancak somut olayda davalı bankanın iyiniyetli yetkili hamil olduğu, ciro silsilesinin bozuk olmadığı, öte yandan çekteki imza ve kaşeler sahte olsa bile bu durumun davalının yetkili hamil olduğu gerçeğini değiştirmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine ve davalı yararına % 20 oranında tazminata karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, icra takibine konu çekteki keşideci imzasının davacı şirket yetkilisine ait olmadığı iddiası ile açılan menfi tespit istemine ilişkindir. Kambiyo senetlerinde imza itirazı, mutlak nitelikte bir def’i olup iyiniyetli hamil dâhil herkese karşı ileri sürülebilmektedir. Yeterli inceleme ve değerlendirmeyi içeren 20.02.2015 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu çekteki keşideci imzasının çekin keşide tarihi itibariyle davacı şirketi temsile yetkili ...’ya ait olmadığı açıkça bildirilmiştir. Mahkemece yukarıda açıklanan yönler değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/591
Karar No: 2014/3650
Karar Tarihi: 12.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/591 E.  ,  2014/3650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 44. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2011/188-2012/228

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 18.09.2013 gün ve 1451 Esas, 5487 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, davalının, 01.01.2005 - 31.12.2005 tarihleri arasını kapsayan dönem için açılan temizlik ihalesini kazandığını, temizlik sözleşmesini imzalamak üzere davet edilen davalının haksız gerekçelerle akit imzalamaktan vazgeçmesi nedeniyle 16.02.2005 tarihinde ikinci kez yapılan ihalede dava dışı bir şirkete ihalenin yapıldığını ve iki ihale arasında fiyat farkından dolayı doğan 155.420,00 TL zarar bulunduğunu, ayrıca davalı şirketin çalıştığı dönemde eksik işçi çalıştırmaktan 8.227,00 TL cezai şart borcu ve yapılan kasko sigortasından hissesine düşen 292,00 TL borcu bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin dava ve talep hakkı saklı kalmak kaydı ile müvekkili kulübün uğradığı 163.940,00 TL zararın, şimdilik harca esas olarak gösterilen 7.500,00 TL değer üzerinden, 02.10.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle toplam 57.538.00 TL alacağın ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 17.03.2005 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, BK'nın 126. maddesi uyarınca hizmet akdinden kaynaklanan davada 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, ihale şartlarının değiştiğini ve bu nedenle müvekkilinin işi devam ettirmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 57.538,13 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 18.09.2013 tarih ve 1451 Esas, 5487 Karar sayılı ilamıyla, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddiyle, dava dilekçesinde reeskont faizi, ıslahta ise avans faizi istemesine rağmen mahkemece talep aşımıyla, alacağın tümüne avans faizi işletilmesinin hatalı olduğu belirtilerek davalı yararına, davalı lehine hükmedilen alacağın, ıslahla istenen kadar olduğu, reddedilen kısım bulunmadığı gözetilerek davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği, harcı yatırılmayan ve dava konusu edilmeyen kısım üzerinden davalı lehine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesinin doğru olmadığı belirtilerek davacı yararına bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2621
Karar No: 2012/3862
Karar Tarihi: 31.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2621 E.  ,  2012/3862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

Mahkeme hükmü davacı vekiline, 21.03.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK’nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 09.04.2012 tarihinde temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas,1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 31.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/18693
Karar No: 2023/15493
Karar Tarihi: 21.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/18693 E.  ,  2023/15493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/633 E., 2023/242 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1. Sanığın suç tarihinde elindeki bıçakla mağdurun ikametine geldiği, aşırı derecede alkollü olması nedeniyle mağdurun kapıyı açmadığı, bunun üzerine elindeki bıçakla mağdura yönelik olarak "sen annemin 2.500 TL alacağını nasıl vermezsin, Soma ikimize de dar gelir" şeklinde sözlerle tehditte bulunması eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5271 sayılı kanun) 150/1 inci madde yollamasıyla 106/2-a kapsamında silahla tehdit suçunu oluşturduğu, sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106/2 nci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 20.10.2015 tarihli savunması olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2023 tarihli ve 2022/633 Esas, 2023/242 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.