erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/18902
Karar No: 2013/5011
Karar Tarihi: 19.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/18902 E.  ,  2013/5011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dosyada gerekçeli kararın davalı ...'e tebliğine dair tebliğ belgesi bulunmadığından; tebliğ yapılmış ise tebliğ belgesinin dosyaya konulması veya tebliğ yapılan tarih sorularak alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra, tebliğ yapılmamış ise gerekçeli kararın tarafa yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. (Hukuk Muhakemeleri Kanunun 366.) maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3035
Karar No: 2019/5157
Karar Tarihi: 10.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3035 E.  ,  2019/5157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun, suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde mağdurun iş yerine girerek 15 TL para çalmaktan ibaret eylemi nedeni ile hakkında 5237 sayılı TCK’nun 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1 ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan, başka bir dosyadan alınan sosyal inceleme raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16788
Karar No: 2017/7845
Karar Tarihi: 30.10.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/16788 E.  ,  2017/7845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.10.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, dava konusu 59 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yolu ile giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ..., ..., ... dava konusu taşınmaz üzerindeki ortaklığın aynen taksim yolu ile giderilmesini ve dava konusu taşınmaza yönelik açılan önalım nedeniyle tapu iptali ve tescil davasının sonucunun beklenmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazdaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. Davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birisinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazda paydaş olan Mesut Bal davaya dahil edilmediğinden, sağ ise kendisi veya ölü ise usulüne uygun ibraz edilecek mirasçılık belgesine göre tespit edilecek mirasçıları davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece yukarıda değinilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple de kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...’nın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/9140
Karar No: 2011/11544
Karar Tarihi: 05.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9140 E.  ,  2011/11544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.06.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro sırasında 1580 sayılı yasanın 159 ve 160. maddeleri uyarınca davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen 1359 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü,davacı temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Kanununa eklenen geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin

hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K. 2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin "harmanyeri" iddiasıyla açtığı iptal ve sınırlandırma davaları on yıllık hak düşürücü sürenin dışında kalmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Esas No: 2010/1078
Karar No: 2012/4229
Karar Tarihi: 06.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2010/1078 E.  ,  2012/4229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık,Konut dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Yakınanın 07.10.2006 günü saat 18.00 sıralarında kardeşine iftara gittiğini, eşinin de saat 20.30 sıralarında annesinin evine gittiğini, saat 23.00'da evine geldiğinde ise olayı fark edip durumu polise bildirdiğini beyan ettiği, yakınanın mahkemede de aynı beyanını tekrar ettiği, 28.12.2006 tarihli Yakalama, Üst Arama, Teslim Teselsüm Tutanağında da; “... sanığın, seyir halinde olan polis aracını durdurarak 'ben ..., beni arıyormuşsunuz' demesi üzerine, sanığa ... ilçesi ... mahallesi ... nolu sokak no: ... adresinde meydana gelen bir başka hırsızlık olayı ile ilgili parmak izi tespitli olarak arandığı söylenerek yakalandığının” belirtildiği, kollukta tanık olarak ifadesine başvurulan ...'un 28.12.2006 tarihli beyanında ise; “... iftarını yapıp dükkanını açmak üzere teravih namazının saatinde ... nolu sokakta uzun boylu bir şahıs ile kısa boylu iki şahsın bir araca binerek gittiklerini, durumlarından şüphelenmediğini, hırsızlık olayını duyunca gördüklerini yakınana anlattığı, yakınanında tanık olarak ifade vermesini istediğini...” beyan ettiği ve somut olaya ilişkin olarak tanığın sanığı teşhis ettiğinin anlaşılması karşısında,

Öncelikle; olayın tek tanığı olan ...'un olay hakkındaki ayrıntılı beyanı saptanıp, sonuca göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilip birini diğerinden üstün tutan nedenlerde açıklanıp tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Atılı suçun gece sayılan zaman diliminde işlenip işlenmediğinin duraksamaya yer bırakmayacak biçimde tespiti bakımından, yakınanın eşinin tanık olarak dinlenip, eksiklikler giderildikten sonra karar yerinde gösterilip tartışılmadan,

5237 sayılı TCK’nun 143. maddesi uyarınca cezada artırım yapılması, uygulamaya göre de; sanık hakkında hırsızlık suçundan temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde 5237 sayılı TCK.nun 143.maddesi ile uygulama yapılırken gerekçe gösterilmeden cezanın en üst oranda arttırılması ile kararın içerisinde de çelişki yaratılması,

b- Tekerrüre esas alınan önceki ilamın denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c -Sanık verilen hapis cezalarının kanuni sonucu olarak; 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 06/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5495
Karar No: 2014/10944
Karar Tarihi: 02.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/5495 E.  ,  2014/10944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/204980

MAHKEMESİ : Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2009

NUMARASI : 2008/402 (E) ve 2009/70 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan 01.04.2008 tarihinde sanığın kolunda bulunan 7 tane bilezikten 6 tanesini kendisini çekyata bastırarak zorla aldığını, kalan bir tanesini de hoca nikahının karşılığı olduğunu söyleyerek bıraktığını ileri sürmüş ise de, sanığın tüm aşamalarda borçlarını ödemek için bilezikleri katılandan istediğini ve katılanın da kendi rızasıyla verdiğini savunduğu, her ne kadar doktor raporunda sağ kol iç yüzeyinde 1 cm'lik yüzeysel kesi mevcut olduğu ve tanık doktor N.. O..'ın da ifadesinde, zorlamadan dolayı oluşmuş izlerin olduğunu, katılanın imam nikahı karşılığında eşinin kalan bir bileziği kendisine bıraktığını söylediğini beyan etmiş ise de, olay tarihinin 01.04.2008, doktor raporunun ise 08.04.2008 tarihli olduğu dikkate alındığında bu izin başka bir şekilde oluşmuş olabileceği, yine sanık tarafından katılana karşı 27.02.2008 tarihinde açılan boşanma davasının olayın hemen sonrasına denk gelen 18.04.2008 tarihindeki ilk duruşmasında katılanın bilezik alma olayından hiç bahsetmediği ve sanığın feragati nedeniyle davanın reddine karar verildiği göz önüne alındığında; sanığın üzerine atılı müsnet suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden hakkında beraat yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık İ.. K.. ve savunmanı ile O yer Cumhuriyet savcsının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12842
Karar No: 2013/9009
Karar Tarihi: 19.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/12842 E.  ,  2013/9009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan kontrolde görevlilere kimliğini ibraz edemeyen ve bu nedenle hakkında işlem yapılmak üzere karakola davet edilen ...'in arkadaşı olan sanığın şikayetçi kamu görevlilerine hitaben sarfettiği "...Ben bunların müdürlerini tanırım, istersem milletvekillerine ulaşırım, bakın memur bey, arkadaşım ..., ... ve ...'nın öğrencisidir, dövüş sanatlarından anlar, isterseniz onlarla görüşün" biçimindeki sözlerin, adı geçen kişilerin muhatabı olan görevlilerce tanınmasının beklenemeyeceği ve objektif olarak tehdit algısını yaratma yönünden kuşkulu kalacağı nazara alınarak sanığın yüklenen suçtan beraeti yerine, "kötü şeyler yapılacağı anlamını taşıdığı ve tehdit niteliğinde olduğu" biçimindeki yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Direnme fiilini birden fazla kamu görevlisine yönelik olarak işleyen sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması,

Sanık hakkında hükmedilen sonuç cezanın adli para cezası olmasının yanında adli sicil kaydındaki hükümlülüğünün de temyizi kabil nitelikte bulunmayan adli para cezasına ilişkin olması karşısında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün kazanılmış hak saklı kalmak üzere 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 19/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2158
Karar No: 2018/1575
Karar Tarihi: 16.04.2018

**15. Hukuk Dairesi         2017/2158 E.  ,  2018/1575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, rücuen alacak istemine ilişkindir. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilâmı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle kabul edilen, davalının %37,50 kusur oranına göre davacının ödediği 80.548,26 TL ödeme miktarından rücuen isteyebileceği miktar 30.205,00 TL olup, daha önceki verilen kararda hükmedilen 40.270,00 TL’den daha az olmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-İlk kararda davada 40.274,00 TL tazminatın ödeme tarihi olan 31.12.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Yerel mahkeme kararı davacı tarafça temyiz edilmiş, davalı yüklenici tarafından temyiz edilmemiştir. Bu haliyle hükmedilen miktar davalı aleyhine kesinleşmiştir. Yerel mahkemenin ilk kararı davacının temyizi üzerine araştırmaya yönelik olarak bozulmuş olup, bozmadan sonra yapılan incelemede davalının kusuru daha az oranda tespit edilerek ödediği tazminat miktarı ve kusur oranına göre davacının 30.205,00 TL rücuen alacak isteminde bulunabileceği hesaplanmış ise de, mahkemece davacının yaptığı ödemeye göre değil, idare mahkemesince hükmolunan miktara göre hesaplama yapılarak daha az miktarda rücuen alacağa hükmedilmiştir.

Az yukarıda açıklandığı gibi ilk karar davacı tarafça temyiz edilmekle o kararda hükmolunan miktar davacı yararına kazanılmış hak teşkil ettiği ve davalı aleyhine kesinleştiğinden davacının yaptığı tüm ödeme miktarı ve kabul edilen kusur oranına göre daha az miktarda rücuen alacak isteminde bulunabileceği hesaplanmakta ise de usuli kazanılmış hak sebebiyle ilk karardaki miktardan daha azına hükmedilmemesi gerekirken bu husus ve kazanılmış hak ilkesi gözden kaçırılarak davalının 18.750,00 TL’lik kısımdan sorumlu tutulması doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 16.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23287
Karar No: 2013/24362
Karar Tarihi: 19.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/23287 E.  ,  2013/24362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

1- Hükmün davalılardan ...'ın yokluğunda verildiği, davalı adına çıkartılan tebligatın belirtilen adresten taşındığı gerekçesiyle tebliğ edilemediği anlaşılmakla, adı geçen davalıya gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

2- Davacı ve davalı ...'ın ayrıntılı aile nüfus kayıt tablolarının dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17962
Karar No: 2014/18574
Karar Tarihi: 15.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17962 E.  ,  2014/18574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasında ... 3. İş Mahkemesi ile ... 3. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, iş mahkemesinde işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirlemiştir. Buna göre, “iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davalının ikametgah adresinin ... olduğu, davacının aynı adreste çalıştığı, ... İş Mahkemelerinin hem davalının ikametgahı hem de işin görüldüğü yer bakımından yetkili olduğu, bu nedenle uyuşmazlığın ... 3. İş Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerektiği anlaşılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21.ve 22. maddeleri gereğince ... 3. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9139
Karar No: 2011/11543
Karar Tarihi: 05.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9139 E.  ,  2011/11543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro tespiti sırasında tapu kaydına dayalı olarak davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen 552 ada 1 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması yapılması ile oluşan ve yine davalı ... adına tescil edilen 4123 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 ve 11 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununa eklenen geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K.2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin "harmanyeri" iddiasıyla açtığı iptal ve sınırlandırma davaları on yıllık hak düşürücü sürenin dışında kalmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.