erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/25747
Karar No: 2014/10671
Karar Tarihi: 02.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25747 E.  ,  2014/10671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, TCK'nın 62, 52, 51, 53. Maddeleri gereğince mahkumiyet,

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ....Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 12/02/1996 tarih ve 2380 sayılı kararı ile 1.derece doğal sit alanı olarak tescilli ....'nda yer alan 524 ve 856 nolu parsellerde, balık üretmek için havuz inşa etmek suretiyle fiziki ve inşai müdahalede bulunduğu iddiasıyla hakkında inceleme konusu dava açılmış ise de, dosya kapsamında mevcut ....Özel Çevre Koruma Müdürlüğü uzmanları ve Müze Müdürlüğü'nde görevli arkeolog tarafından tanzim edilen tutanaktan suç tarihinin 26/05/2005 olduğu anlaşılmakla,

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2 maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 26/05/2005 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş ve 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki şartların da oluşmadığı anlaşılmakla, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE, 02/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/8358
Karar No: 2022/16451
Karar Tarihi: 10.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/8358 E.  ,  2022/16451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz temyiz itirazlarına gelince,

Sanık ...’ın yokluğunda verilen kararın sanığa hiç tebliğ edilmediği, dosyada yer alan Polatlı Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 05.04.2016 tarihli ve 2016/97 E. - 2016/283 K. sayılı kararına göre sanığa atanan vasinin, gerekçeli kararı tebliği üzerine temyiz ettiği ve sanık vasisinin temyize hak ve yetkisi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın hüküm tarihinde farklı yargı çevresi içerisinde bulunan... Nolu L Tipi Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun, UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 08.06.2016 tarihli duruşmada hazır edilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/31832
Karar No: 2012/36119
Karar Tarihi: 27.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/31832 E.  ,  2012/36119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan " kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7040
Karar No: 2011/6888
Karar Tarihi: 06.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/7040 E.  ,  2011/6888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sırasında davalı taraf vekili 16/04/2010 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme hükmü davalı vekiline 11/02/2010 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, H.Y.U.Y.’nın 432. maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süre geçirildikten sonra davalı vekili tarafından 25/02/2010 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, istek halinde peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 06/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/1603
Karar No: 2018/8920
Karar Tarihi: 04.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/1603 E.  ,  2018/8920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Ayrı ayrı; TCK'nın 157/1, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Evli olan sanıkların, katılan ile hastanede tanıştıkları, sanıkların katılanın eşinin vefat ettiğini ve tekrar evlenmek istediğini öğrenmeleri üzerine katılanı evlenmesi için bir bayanla tanıştırmayı teklif ettikleri, katılanın kabul etmesi ile Nejla isimli bayanın ailesine vereceklerini söyleyerek katılandan 1.000 TL para aldıkları, sonrasında olay günü katılanı ismini Nejla olarak tanıttıkları bayanla tanıştırdıkları, katılanın bu bayana da bir adet 22 ayar bilezik, 1 çift küpe, 1 adet yüzük alarak verdiği, aynı gün katılan ile Nejla ismindeki bayanın ayrı bölümlerde namaz kılmak için camiye girdikleri, cami çıkışında katılanın Nejla ismindeki bayanı bulamadığı, bu suretle sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia olunduğu olayda; Dairemizin 25/04/2017 tarih ve 2017/1223 E-2017/9929 K sayılı bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair 11/10/2017 tarihli rapor, sanıklar savunması, katılan beyanı ile dosya kapsamından sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 04/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7424
Karar No: 2011/23693
Karar Tarihi: 22.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/7424 E.  ,  2011/23693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlunun, diğer itirazları yanında takipte İstanbul veya Küçükçekmece İcra dairelerinin yetkili olduğundan bahisle Denizli İcra Dairelerinin yetkisine de itiraz ettiği görülmektedir.

Bonoya dayanan takiplerin borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki (genel yetkili) icra dairesinde (HUMK. 9. madde), bonoda öngörülen yetkili icra dairesinde (yetki sözleşmesi HUMK.nun 22/son madde), bonoda yazılı ödeme yerinde yahut bonoda ödeme yeri gösterilmemiş ise bononun düzenlendiği yerde yapılması mümkündür.

Takip dayanağı bonoda tanzim yeri Denizli'dir. Ödeme yeri gösterilmemiştir. TTK'nun 689/3.maddesi gereğince bonoda ödeme yeri gösterilmemiş ise senedin tanzim edildiği yer ödeme yeri olarak kabul edileceğinden, Denizli İcra Müdürlüğü yetkilidir.

O halde, mahkemece borçlunun sair itirazları incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile yetki itirazının kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5802
Karar No: 2018/1130
Karar Tarihi: 23.01.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/5802 E.  ,  2018/1130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

İncelenmesine gerek görüldüğünden,

Davalının cevap dilekçesinde delil olarak dayandığı kurum kayıtlarının (personelin özlük haklarına ve çalışma koşullarına ilişkin tüm kayıt ve belgelerin, puantaj kayıtlarının, şahsi sicil dosyasının) ... Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü'nden temin edilip eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/01/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/8690
Karar No: 2020/1458
Karar Tarihi: 03.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8690 E.  ,  2020/1458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

4949 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun (İİK) 363. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 4949 Sayılı Kanun’un 102. maddesiyle İİK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2016 yılı için 6.310,00 TL’dir

Sırası itiraza uğrayan alacak tutarının 3.450,00 TL olması nedeniyle 04.02.2016 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu sebeplerle kararı temyiz eden şikayet olunan vekilinin temyiz istemi İİK’nın değişik 365/son madde hükmü gereğince reddedilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle şikayet olunan vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 03.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2792
Karar No: 2016/2666
Karar Tarihi: 24.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2792 E.  ,  2016/2666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa aykırı davranmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 12.07.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/1523
Karar No: 2018/5163
Karar Tarihi: 28.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/1523 E.  ,  2018/5163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve .... ( davalı Dr. Teknik Servis Hizmetleri A.Ş.'yi birleşme suretiyle devralan) aleyhine 20/07/2009 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 22/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresine yapılır. Aynı maddenin, 6099 sayılı Kanun ile eklenen 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır. Aynı Kanunun 21. maddesinde ise muhatabın adresinde bulunmaması halinde yapılacak işlemler ve bu kapsamda 21/1 maddesinde muhatabın adresten geçici olarak ayrılmış olması halinde tebligat usulü, 21/2 maddesinde ise mernis adresine tebligat usulü düzenlenmiştir. Bu yasal düzenlemeler kapsamında tebligatın öncelikle bilinen en son adrese çıkartılması, bu adreste tebliğ edilemeyerek iade edilmesi halinde ise mernis adresine çıkartılması gerekmektedir.

Dava dosyasından; bilirkişi raporunun davalı ...’in "... Mahallesi 869/2 sokak kapı no: 4/4 .../..." adresinde annesine tebliğ edildiği, gerekçeli kararın tebliği amacıyla anılan adrese gönderilen tebligatın iade edilmesi üzerine bu adresten farklı ve mernis adresi olan "...i mahallesi 1343 sokak no:62 iç kapı no:9 ...i/..." adresine mernis şerhi verilerek tebligat çıkarıldığı, tebliğ evrakındaki açıklamalardan muhatabın D:8 den sorulduğu, tanınmadığından bahisle Tebligat Kanununun 21/2 maddesi uyarınca evrakın muhtara teslim edildiği anlaşılmaktadır.

Davalı ...’e, gerekçeli karar şartları oluşmadan Tebligat Kanunu 21/2 maddesi uyarınca tebliğ edilmiş olup bu tebligat geçerli değildir. Davalı ... adına bilinen son adresine çıkartılan tebligatların yapılamaması gözetilerek gerekçeli kararın öncelikle adres kayıt sistemindeki adresine yine normal tebligat, bunun iadesi halinde "mernis adresi" şerhi verilerek tebligat çıkartılmak üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 28/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2529
Karar No: 2011/5951
Karar Tarihi: 26.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2529 E.  ,  2011/5951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz, tehdit ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.09.2007 gün ve 2007/390 Esas, 2007/548 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle dosya incelendi;

Suça sürüklenen çocuğun mağdureyi aynı suç işleme kararı ve kısa zaman aralıklarıyla taciz ettiği halde, cinsel taciz suçundan kurulun hükümde 5237 sayılı TCK.nın 43/1. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Verilen cezaların miktarına nazaran suça sürüklenen çocuk hakkında 03.07.2005 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesi uyarınca 19.12.2006 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 40. maddesi ile yapılan değişiklikte gözetilerek hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılmaması,

Kabule göre de;

Verilen cezaların türü ve miktarına nazaran suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK.nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Suça sürüklenen çocuğun mağdureye hitaben "seninle işim bitmedi, seninle ve babanla görüşeceğim" demek suretiyle sübuta eren eyleminin, 5237 sayılı TCK.nın 106/1-son cümlesine uyduğu gözetilmeden 106/1. maddesinden hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarlayerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2011 oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/27793
Karar No: 2022/17619
Karar Tarihi: 21.09.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/27793 E.  ,  2022/17619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

TCK'nın 79. maddesinde unsurları belirtilmekle beraber bir tanımı yapılmamış olan göçmen kaçakçılığı, Sınıraşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesine Ek Kara, Deniz ve Hava Yoluyla Göçmen Kaçakçılığına Karşı Ek Protokolün 3. maddesinde, “Doğrudan doğruya veya dolaylı olarak mali ve diğer bir maddi çıkar elde etmek için, bir kişinin vatandaşlığını taşımadığı veya daimi ikametgah sahibi olmadığı bir taraf devlete yasa dışı girişinin temini” şeklinde tanımlanmıştır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek Dört Numaralı Protokolün 3. maddesinde ise hiç kimsenin, uyruğunda bulunduğu devletin ülkesine girme hakkından yoksun bırakılamayacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler ile yabancı uyruklu göçmenlerin kendi vatandaşlığını taşıdığı ülkeye gidebilmek amacıyla sanık ile anlaşmış olması dikkate alındığında, söz konusu yabancıların TCK'nın 79. maddesindeki suçun konusunu oluşturmadığı ve göçmen kaçakçılığı suçunun yasal unsurlarının somut olayda gerçekleşmediği anlaşılmakla, dairemizin istikrar kazanan “bir kimsenin uyruğu bulunduğu devlet ülkesine yasa dışı yollarla sokulması” eyleminin göçmen kaçakçılığı suçunu oluşturmayacağı biçimindeki kabulü de dikkate alındığında, CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5842
Karar No: 2019/1825
Karar Tarihi: 26.03.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/5842 E.  ,  2019/1825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK.nin 81/1, 62, 53. maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/436 esas 2017/204 karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nİn 299. maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında; maktul ...’ı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.12.2017 gün ve 2017/956 esas, 2017/991 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması olduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik uygulanmama gerekçesinin yetersiz olduğuna, katılanlar vekilinin; suçun canavarca hisle ve tasarlanarak işlendiğine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, 26/03/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/2278
Karar No: 2010/2451
Karar Tarihi: 01.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/2278 E.  ,  2010/2451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve tespit davası sırasında duruşma hakimi davadan çekilmiş ve mahkemece bu talep kabul edilmiştir.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme hükmü 30/12/2010 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, H.Y.U.Y.’nın 36/A-II maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süre geçirildikten sonra davalı tarafından 14/01/2010 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı tarafın temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, istek halinde peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 01/03/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/14672
Karar No: 2010/16175
Karar Tarihi: 22.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/14672 E.  ,  2010/16175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu takibe konu bonodaki imzasına ve icra müdürlüğünün yetkisine Kayseri 1. İcra Mahkemesinde itiraz etmiştir. İlgili mahkemece, takipte yetkili icra dairesi Malatya İcra Dairesi olduğundan bahisle Kayseri İcra Dairesinin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde takip dosyasının yetkili Malatya İcra Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.Bu karar temyiz edilmeksizin 29.6.2007 tarihinde kesinleşmiştir. Alacaklı vekilinin dosyanın yetkili icra müdürlüğüne gönderilmesi için Kayseri İcra Müdürlüğüne başvurusu ise 21.2.2008 tarihindedir. Alacaklı vekili, HUMK.nun 193/3.maddesinde öngörülen yasal 10 günlük süreden  sonra dosyanın yetkili icra müdürlüğüne gönderilmesi için başvuruda bulunduğundan anılan takip açılmamış sayılmalıdır. Bu nedenle borçlunun Malatya İcra Mahkemesinde takibin iptali başvurusu üzerine mahkemece kendiliğinden HUMK.nun 193/son maddesi uyarınca takibin açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek kısmen  kabul kararı verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.