erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/18648
Karar No: 2014/1322
Karar Tarihi: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18648 E.  ,  2014/1322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/1433-2013/396

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/28700
Karar No: 2015/17900
Karar Tarihi: 05.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/28700 E.  ,  2015/17900 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı Üniversite’de muvazaalı olarak çalıştırıldığından baştan itibaren davalının işçisi sayılmasına rağmen ödenmeyen ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece her ne kadar davacı daha önce muvazaalı çalıştırılsa da alındığı işlerde çalıştırıldığından yeni hizmet sözleşmelerinde muvazaa bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafından aynı iddia ile açılan Adana 6. İş Mahkemesi 2013/276 E. 2013/594 K. sayılı dosyada davacının muvazaalı çalıştırıldığı ve ilave tediye alacağına hak kazanacağı kabul edilmiştir. Davalının temyizi üzerine karar Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2014/967 E. 2014/8232 K. sayılı ilamıyla 15/04/2014 tarihinde onanmıştır.

Davacının açtığı davanın onanması ile davalı Üniversite ile taşeron şirketler arasında muvazaalı iş ilişkisi bulunduğu kabul edildiğinden davacı 4857 sayılı İş Kanunu 2.maddesi 7.fıkrası gereği baştan itibaren asıl işverenin işçisi sayılmıştır. Davacı açtığı bu ek dava ile ilk dava sonrası ödenmeyen ilave tediye alacağı talebinde bulunmuştur. Davacı baştan itibaren asıl işveren işçisi sayıldığından muvazaalı iş ilişkisini takip eden dönem ihalelerinde alındığı yardımcı hizmet işlerinde veya kanunla cevaz verilen hastanenin asıl işlerinde çalıştırılsa bile hem ilk mahkeme kararı ile kesin hüküm niteliğinde hukuki ilişki tespit edildiğinden ve hem de asıl işveren kendi işçisini alt işverene devrettiğinden muvazaalı ilişkinin varlığı ve davacının yine asıl işveren işçisi olduğu kabul edilecektir.

Mahkemece yerinde olmayan gerekçe ile ilave tediye alacağının reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1529
Karar No: 2020/997
Karar Tarihi: 24.02.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/1529 E.  ,  2020/997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 20. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İzinsiz kenevir ekimi yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Dosya kapsamına göre sanığın ikametinin bahçesindeki kenevirlerin ele geçirilişine ilişkin 12/07/2014 tarihli olay tutanağı, sanığın eşi olan Elif Özdemir’in ele geçirilen kenevirlerin sanığa ait olduğuna dair ifade tutanağı ve ilgili soruşturma evraklarının aslı ya da onaylı suretlerinin dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, belirtilen evrakların hukuki denetime elverişli olacak şekilde, asılları yada onaylı örneklerinin dosya arasına konulması ve sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 24/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8847
Karar No: 2021/12138
Karar Tarihi: 27.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8847 E.  ,  2021/12138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Lüleburgaz Sulh Hukuk ve Çarşamba Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Lüleburgaz Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün Çarşamba nüfusuna kayıtlı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çarşamba Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “Cumhuriyet Mah. Okul 1. Sok. Şanlı Apt. K:1 No:2 Lüleburgaz/Kırklareli” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün vasi atanması talep dilekçesinde cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini “Cumhuriyet Mah. Okul 1. Sok. Şanlı Apt. K:1 No:2 Lüleburgaz/Kırklareli” olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Lüleburgaz Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Lüleburgaz Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18646
Karar No: 2014/1252
Karar Tarihi: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18646 E.  ,  2014/1252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2012/1127-2013/321

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmazların tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıdığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10859
Karar No: 2011/10933
Karar Tarihi: 21.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/10859 E.  ,  2011/10933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1.Tüketici ve İzmir 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacıya ait dizel yakıtla çalışan aracın deposuna benzin konulması nedeniyle araçta meydana gelen hasarın tazmini istemine ilişkindir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi için, yasanın amacı içinde mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta, davacı ile davalı arasında yakıt alım satım sözleşmesi yapıldığı ve taraflar arasında 4077 sayılı yasa kapsamında kalan bir hukuki ilişkinin kurulduğu anlaşılmış, zarara uğrayan hususi nitelikteki davacı aracının zaman zaman ticari işlerde, zaman zamanda özel işlerde kullanılmasının otomobilin özel araç olma niteliğini etkilemeyeceği kabul edilmiştir.

4077 sayılı yasanın 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Bu durumda uyuşmazlığın İzmir 1. Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 21. ve 22. (1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince İzmir 1.Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15510
Karar No: 2014/10254
Karar Tarihi: 22.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15510 E.  ,  2014/10254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/282257

MAHKEMESİ : Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05.05.2011

NUMARASI : 2011/75 Esas, 2011/147 Karar

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı,kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelerek gereği düşünüldü:

Kovuşturma esnasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan mağdurenin CMK.nın 233 ve 234/2. maddelerinde yazılı haklarını kullanmasına imkan sağlayacak şekilde usulüne uygun olarak duruşmaya çağrılmadan karar verilmesi,

Kanuna aykırı, mağdurenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3219
Karar No: 2022/3034
Karar Tarihi: 02.06.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/3219 E.  ,  2022/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi

İlk derece mahkemesince verilen karara yapılan istinaf başvurusu sonucu bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında verilen kararın temyizi üzerine Dairemizce kararın bozulması ve dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesi üzerine, bu mahkemece; yukarıda tarih ve numarası yazılı olan, verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 02.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/13900
Karar No: 2012/3340
Karar Tarihi: 29.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2010/13900 E.  ,  2012/3340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İSKENDERUN 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2008 tarihli ve 2007/101 esas, 2008/173 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 18/04/2010 gün ve 2010/4568/24896 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.05.2010 gün ve KYB/2010/100786 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 10/05/2010 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

(Tüm dosya kapsamına göre, sanığın müşteki ...'a ait sokağa park edilmiş motosikletin kontak kilidini kırarak hırsızlık suçunu işlemesine göre eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesine uyduğu, dışarıdan başka bir şekilde kilitlenmeyip, üretildiği şekilde kontak anahtarı kilitli olacak biçimde sokağa park edilip bırakılan suça konu motosikletin "kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya" sayılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre;

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile İskenderun 1 Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2008 gün ve 2007/101- 2008/173 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı yasanın 309/4-d. Maddesi uyarınca sanığın TCK'nun 141/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karardaki diğer hükümlerin saklı tutulmasına, 29/02/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/9293
Karar No: 2022/10537
Karar Tarihi: 20.12.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/9293 E.  ,  2022/10537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca yoksulluk nafakası ve maddi tazminatın miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin ise sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflarca Türk Medeni Kanunu’nun 166/1 maddesi uyarınca karşılıklı olarak açılan boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda, davacı-karşı davalı erkeğin davasının reddine, davalı-karşı davacı kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve bir kısım ferilerine hükmedilerek, kadının yoksulluk nafakası talebi reddedilmiş, tarafların istinaf kanun yoluna başvurusu üzerine, bölge adliye mahkemesince; hüküm tamamen kaldırılarak davacı-karşı davalı erkeğin davasının reddine, davalı-karşı davacı kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve bir kısım ferileri ile kadın lehine 7.200,00 TL toptan yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Bölge adliye mahkemesi kararının taraflarca temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 15.06.2022 tarihli ve 2022/3589 Esas, 2022/5878 Karar sayılı ilamı ile hüküm tazminatlar ve yoksulluk nafakasının az olduğundan bahisle bozulmuş, bölge adliye mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda bu kez davalı-karşı davacı kadın yararına 20.000,00 TL toptan yoksulluk nafakasına ve 25.000 TL maddî tazminata hükmedilmiştir. Yeniden kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere, bozmanın amacına uygun olmayıp, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası bu defa çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Emine'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 397.80 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ...'ya geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 20.12.2022 (Salı)
Esas No: 2013/18631
Karar No: 2014/1264
Karar Tarihi: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18631 E.  ,  2014/1264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/1411-2013/395

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10383
Karar No: 2017/918
Karar Tarihi: 06.02.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/10383 E.  ,  2017/918 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 24.12.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanması sonucu verilen kararın Dairemizce Bozulması üzerine 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; KOCAELİ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2016 gün ve 2016/246 esas, 2016/611 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın 18.11.2009 tarihli raporları içeriğinde, silahın namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceğinin belirtilmesi, birlikte özel nitelikte ateşli silah mermisi ele geçmemesi ve sanığın savunmasında silahın kuru-sıkı olduğunu iddia etmesi karşısında; suça konu ses ve gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, üretim şeması getirtilip, ayrıca suça konu silahın fotoğrafları ve dosyadaki bilirkişi raporu eklenip üretici firmadan mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte tadil edilip edilmediği hususları sorularak alınacak rapor ile tabancanın 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.