erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/21018
Karar No: 2014/13795
Karar Tarihi: 09.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/21018 E.  ,  2014/13795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Şikayetçinin cami imamı olarak görev yaptığı, sanığın yanında bir şahıs ile şikayetçinin görev yaptığı caminin yanına gelerek başka bir camiyi sorduğu, şikayetçinin tarif ettiği ve “ne yapacaksınız” diye sorduğu,sanığın "bizim patron orada namaz kılmış klima takacağız" diye karşılık vermesi üzerine, şiakyetçinin “imkanınız varsa bu camiyede takın" dediği, sanığın yanındaki şahıs ile diğer cami güzergahına giderek bir süre sonra tekrar geri geldikleri ve gittikleri caminin küçük olduğunu, oraya tek klimanın yeteceğini bir klimayı da şikayetçinin görev yaptığı camiye takabileceklerini, klima taktıkları yere bilgisayar hediye ettiklerini şikayetçiye de bilgisayar verebileceklerini, ancak 370TL KDV ödemesi gerektiğini söyleyerek katalogtan bilgisayar resmi gösterdiği, şikayetçinin kabul ettiği ve tereddüt etmeden 370TL'yi sanığa verdiği, sanığın parayı Alarak geleceğini söylediği ancak bir daha gelmediği, sanığın bu eylemiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan ve tanık beyanı, fotoğraf teşhis tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/5836
Karar No: 2024/7580
Karar Tarihi: 25.06.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/5836 E.  ,  2024/7580 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Yasa gereğince tedbir istemi hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 4. Çocuk Mahkemesiyle İstanbul 4. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Bursa 4. Çocuk Mahkemesiyle İstanbul 4. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili Daireye gönderilmesine,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/1424
Karar No: 2011/4891
Karar Tarihi: 12.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1424 E.  ,  2011/4891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kat irtifakının iptali ile tapu kaydından terkin istenilmiştir. Mahkemece davanın arsa payının düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde; anataşınmazın onaylı mimari projeye aykırı biçimde inşa edildiğini, bir, iki ve üçüncü katlardaki bağımsız bölümlere 1/18 oranında arsa payı verildiği halde dördüncü kattaki 11 ve 12 nolu bağımsız bölümlere 2/18 arsa payı verildiğini bu nedenlerle kat irtifakı tesisinin yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle kat irtifakının iptali ile tapudan terkinine karar verilmesini istemiş, davacı vekili davacıların ortak yerleri işgal ederek bağımsız bölümlerine katmaları üzerine aleyhlerine dava açılması üzerine mevcut davanın kötü niyetle açıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiş, mahkemece arsa payının düzeltilmesi yolunda hüküm kurulmuştur.

Davacılar vekilinin davaya konu ettiği kat irtifakının iptali istemi 634 Sayılı Yasanın 49 maddesinde ifade edilen kat irtifakının sona erdirilmesi olup mahkemece anılan yasanın üçüncü maddesi gereğince arsa payı düzeltilmiştir. HUMK.nun 74.maddesine göre hakim her iki tarafın iddia ve savunmalarıyla bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye hükmedemeyeceği dikkate alınmadan istemin dışına çıkılarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece dava dilekçesine konu edilen istem hakkında delil toplanıp oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9053
Karar No: 2012/7336
Karar Tarihi: 28.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/9053 E.  ,  2012/7336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevde yetkiyi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tanık ...'in soruşturma aşamasındaki ifadesinde; tanık ...'ten bir alacağının olmadığını, yine katılan ...'nin kullanımında olup ruhsatta ... adına kayıtlı olan araca haciz konulması yönünde sanık avukata herhangi bir talimat vermediğini de belirtmesi karşısında, bu kişinin kovuşturma aşamasında tanık olarak dinlenilmesi ve sanığın senede dayalı olarak yaptığı icra takibinin yasal bir dayanağının bulunup bulunmadığı da araştırılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan ...'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/16542
Karar No: 2012/1947
Karar Tarihi: 13.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/16542 E.  ,  2012/1947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Gerekçeli karar başlığındaki sanığın kimlik numarasının “73366025956” yerine “73405024612” olarak yanlış yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4010
Karar No: 2014/13971
Karar Tarihi: 10.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/4010 E.  ,  2014/13971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti Usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanığın beraatine

Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinin 07.09.2006 gün ve 6637 sayılı yazısına göre sanığın şikayet tarihi itibariyle borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmadığının anlaşılması karşısında, yüklenen suçun unsurları oluşmadığı cihetle, şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA, 10.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/8380
Karar No: 2017/2319
Karar Tarihi: 21.09.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/8380 E.  ,  2017/2319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 28.12.2012 tarihli danışmanlık hizmetleri sözleşmesi imzalandığını, davalı şirketin müvekkilinin ihtiyaç duyduğu kredinin temini için hiç bir işlem yapmadığını ve müvekkilini tefeciye yönlendirmek istediğini, müvekkilinden alacağı ücrete mahsuben aldığı 3.100,00 TL ücreti de haksız olarak uhdesinde tuttuğunu, davalının müvekkiline herhangi bir danışmanlık hizmeti vermediğini belirterek... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2013/126 esas sayılı dosyası ile müvekkili aleyhine yapılan icra takibinde müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin kredi ihtiyacı olan ekonomik dar boğazdaki şirketlere danışmanlık hizmeti verdiğini, davacı ile aralarında 28.11.2012 tarihli danışmanlık hizmetleri sözleşmesi imzalandığını ancak davacının sözleşme gereğince kredi çalışması için gerekli bilgi, belge ve kayıtları müvekkiline sunmadığını, davacının sözleşmeyi haksız olarak feshettiğini ve avansın iadesini talep ettiğini, ancak müvekkilinin sözleşme gereği bakiye danışmanlık ücretini talep etmekte haklı olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında düzenlenen danışmanlık hizmetleri sözleşmesi gereğince edimlerini yerine getirdiğini ispatlamayan davalının, davacıdan danışmanlık ücretinin tümünü istemesinin dürüstlük kurallarına aykırı olduğu, kural olarak menfi tespit davalarında kanıt yükü takip alacaklısına ait olduğundan kanıt yükü kendisinde olan davalının sözleşmenin imzalanmasıyla birlikte faaliyete geçmek için davacı ile iletişime geçme çabasını ve davacıdan ihtarname ile gerekli belgeleri istediğini kanıtlayamadığından bahisle, sözleşmeden kaynaklanan bakiye ücrete hak kazanmadığı gerekçesiyle, davacının davalıya karşı Anadolu 7. İcra Müdürlüğü'nün 2013/126 esas sayılı takip dosyası nedeniyle borcu olmadığından bahisle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/531
Karar No: 2007/3546
Karar Tarihi: 12.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/531 E.  ,  2007/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Ordu 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarih               :  20.7.2006
Esas No: 2011/1981
Karar No: 2012/37101
Karar Tarihi: 07.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/1981 E.  ,  2012/37101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan ...'in hazırlık anlatımında yüzüne sandalye ile vuranın sanık değil, ismini bilmediği, görse tanıyacağı sanığın arkadaşı olduğunu belirttiği,

Katılan ...'in de kendisine vuranı görmediğini, yaralandığını sonradan fark ettiğini belirttiği dikkate alındığında,

Kavgayı gören tanıklarda dinlenerek, kavgaya karıştığı anlaşılan ... hakkında da dava açılmasının sağlanması, aynı olay nedeniyle ayrı dava konusu edilen ve elinde olay esnasında bıçak bulunduğu anlaşılan...in İbrahim'i yaralayan kişi olup olamayacağının da beraberce değerlendirilmesi, gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9534
Karar No: 2016/14679
Karar Tarihi: 22.09.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9534 E.  ,  2016/14679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davalı ... ve dava dışı ... ile dava dışı ...'nin fesih tarihi 24/07/2015 itibariyle davacının çalıştığı işkolu ile aynı iş kolundaki işyerlerine ait çalışan işçi sayılarını gösterir kayıtların SGK'dan istenerek dosyaya eklenip tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12954
Karar No: 2012/36707
Karar Tarihi: 03.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12954 E.  ,  2012/36707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Halkı kin ve düşmanlığa tahrik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının ''b'' bendinde yer alan ''kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir'' şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/18077
Karar No: 2012/22799
Karar Tarihi: 06.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/18077 E.  ,  2012/22799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (TÜKETİCİ MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Dava dilekçesinde 2926 TL maddi ve 5000 TL manevi tazminatın yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı dilekçesinde, davalı diş kliniğinde diş tedavisi gördüğünü, ancak bu tedavi neticesinde sağlık problemleri yaşadığını beyan ederek, 2926 TL maddi ve 5000 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.Dava konusu uyuşmazlık, BK.nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklı, işin gereği gibi yerine getirilmemesi nedeni ile maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır.Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır.Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.02.2003 gün ve 2003/15–127 E.-2003/102 K.sayılı kararında bu husus belirtilmiştir.Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada genel mahkemelerin görevli olması nedeniyle, yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine, esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/878
Karar No: 2013/2834
Karar Tarihi: 21.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/878 E.  ,  2013/2834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, kahvehanenin içerisinde şarj edilmesi için prize takılı bulunan cep telefonunu çalma eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeyerek yazılı biçimde karar verilmesi, adli sicil kaydına göre hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6- 7. maddesi ile uygulama yapılmaması ve 5237 sayılı Yasanın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu; bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilip yasal ve yeterli gerekçeleri de gösterilerek uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda uygulama koşulları da bulunmadığı halde değer az kabul edilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından,diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “Kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açaçısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan,hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/15477
Karar No: 2022/5465
Karar Tarihi: 25.05.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/15477 E.  ,  2022/5465 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Yasa gereğince tedbir istemi hakkında yapılan yargılama sırasında; Batman Çocuk Mahkemesiyle Antalya 1. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20/06/1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Batman Çocuk Mahkemesiyle Antalya 1. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı HMK'nin 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE 25/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.