erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/10051
Karar No: 2014/28911
Karar Tarihi: 21.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/10051 E.  ,  2014/28911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/191341

MAHKEMESİ : Konya 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2013/102 (E) ve 2013/394 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin işyerinden 56 TL değerinde çocuk bezi çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilen toplam 8 TL yargılama giderinin inceleme tarihi itibariyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan (20 TL'den) daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet hazinesine yüklenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk M.. M..'in temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.10.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2812
Karar No: 2014/1763
Karar Tarihi: 17.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/2812 E.  ,  2014/1763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2010/200861

MAHKEMESİ : Artova Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03.12.2009

NUMARASI : 2009/1 Esas ve 2009/125 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, kendi rızalarıyla otomobile binen mağdurelerle seyir halindeyken ailevi sorunlar nedeniyle tartışmaya başladıkları, sanıklar H. Ö. ve S. tartışma sırasında araçtan atlamak isteyen mağdurelerin yaralanmalarını önlemek maksadıyla onlara engel oldukları, sanık M. da bulundukları yer ve zaman dilimi itibariyle mağdureleri yol üzerinde bırakması uygun olmayacağından aracı kullanmaya devam ettiği, daha sonra otomobilin arıza yapması nedeniyle sanıklar ve mağdurelerin araçtan indikleri ve olayın kolluk kuvvetlerine intikal ettiği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanıkların atılı suçtan beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8525
Karar No: 2017/6096
Karar Tarihi: 16.11.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/8525 E.  ,  2017/6096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Güvenlik güçlerince yapılan önleme araması çalışmaları sırasında üzerinde üç paket esrar ile yakalanan ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmolunan sanık ...'ın uyuşturucu maddeleri sanık ...'ten aldığını söylediği, sanık ...'in ise atılı suçu kabul etmediği, kendisinde herhangi bir uyuşturucu madde ele geçmediği ve suçu işlediğine ilişkin; diğer sanık ...'ın soyut beyanından başka, her türlü kuşkudan uzak, savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2546
Karar No: 2013/11619
Karar Tarihi: 18.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/2546 E.  ,  2013/11619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme ve değişen suç vasfına göre reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından mahkûmiyetine dair Kilis Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.04.2010 gün ve 2004/139 Esas, 2010/88 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığa isnat olunan suçun 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 13.03.2004 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 Sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında ırza geçme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya içeriğine göre, sanığın suç tarihinde 16 yaşını sürdürmekte olan mağdureyi rızasıyla bir eve götürüp cinsel ilişkide bulunduğu, Kilis Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/301 Esas sayılı dosyasında sanığın aynı tarihte mağdureyi eve götürüp cinsel istismarda bulunması nedeniyle reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından açılmış bir kamu davasının bulunduğu anlaşıldığından, aralarında şahsi, hukuki ve fiili bağlantı bulunması nedeniyle sanık hakkında Kilis Asliye Ceza Mahkemesine açılan dosyaya konu kamu davasının halen derdest olup olmadığının araştırılıp, derdest ise bu davayla birleştirilmesine, kesin hükümle dava sonuçlanmış ise, söz konusu dava dosyasının işbu dosyanın içinde bulunmayan kısımlarının dosya arasına getirtilip konulmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25659
Karar No: 2018/11360
Karar Tarihi: 18.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/25659 E.  ,  2018/11360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; tamamına yönelik olarak, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise; tazminatların miktarı, lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakasının miktarı, çocuk lehine tedbir nafakasına hükmedilmemesi ve iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle velayeti anneye bırakılan ortak çocuk Tansu 28.09.1998 doğumlu olup, temyiz inceleme tarihi sırasında ergin olduğunun anlaşılmasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4-Davalı-karşı davacı ortak çocuk Tansu için tedbir nafakası talebinde bulunmuştur. Bu çocuk için tedbir nafakası (TMK m.169) talebi bulunduğu halde olumlu-olumsuz hüküm kurulmaması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.10.2018(Prş.)
Esas No: 2019/3101
Karar No: 2021/2119
Karar Tarihi: 11.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/3101 E.  ,  2021/2119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının yapılan temyiz incelemesinde;

Mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanları, doktor raporu, tanık ...'nin anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuklar ...'la ...'ın mağdurun bulunduğu dershane önüne yaşları büyük olduğu için haklarında ayrı dava açılan ...,..., ...'la birlikte gidip aracı parkettikleri, araçtan suça sürüklenen çocukların inip mağdurun koluna girip zorla araç içine getirdikleri, sonrasında koluna girip zorla dershanenin sol tarafında bulunan sokağa götürdükleri, orada mağduru darp ettikleri eylemin bir bütün halinde cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarını taşıdığı yaralama eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu anlaşılmakla suça sürüklenen çocukların atılı suçtan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi;

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 11.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12295
Karar No: 2012/15011
Karar Tarihi: 11.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/12295 E.  ,  2012/15011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Gıda Temizlik Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... Devlet Hastanesine İzafeten ... Bakanilığı aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.2.2011 tarih ve 172-35 sayılı hükmün Dairenin 6.3.2012 tarih ve 16278-5506 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 11.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9570
Karar No: 2017/2008
Karar Tarihi: 16.03.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/9570 E.  ,  2017/2008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

7201 Tebligat Kanununda 6099 sayılı Kanun ile yapılan ve 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca; "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." (m. 10)

Tebligat Kanununun değişik 21/2. maddesi gereğince; "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır."

Aynı Kanunun 35. maddesi gereğince; “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.” (m. 35/1)

"Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır." (m. 35/2)

“Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmi kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır.” (m. 35/4)

Somut olayda; davalı ...'ın katıldığı 14/04/2015 tarihli duruşmada adresinin” ... Mahallesi, ... Sokak, No:13” olarak tespit edildiği halde gerekçeli kararın ”... Mahallesi, ... Sokak, No:3 Kapı no:1” adresine tebliğ edildiği, bu nedenle gerekçeli kararın adı geçen davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Bu durumda; yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalı ...'a gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE 16.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/14633
Karar No: 2016/1970
Karar Tarihi: 25.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14633 E.  ,  2016/1970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-a, 62, 51/1-3 maddeleri uyarınca 10 ay erteli hapis cezası.

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Karayolları Genel Müdürlüğü'nde görevli mağdurların karayolunda bulunan levhaların gözükmesini engelleyen ağaç dallarını budadıkları esnada, sanığın anılan kuruma ait araca taş atarak camını kırmak suretiyle zarar verdiğinin anlaşılması karşısında nitelikli mala zarar verme suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/9776
Karar No: 2019/16811
Karar Tarihi: 25.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9776 E.  ,  2019/16811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında, hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçun gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlediği halde, 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesi ile cezasından artırım yapılmaması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından, ayrıca Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 25/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6052
Karar No: 2020/2494
Karar Tarihi: 20.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/6052 E.  ,  2020/2494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62, 52, 51 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın müştekinin işlettiği pastaneye geldiği ve pastaneden künefe aldıktan sonra müştekiye önce 100 TL para verdiği, sonra o parayı bozmamasını söyleyerek bozuk para olduğunu belirtip daha sonra bozuk parasının çıkmadığını söyleyerek uzatmış olduğu 100 TL'yi iki ayrı 50 TL'lik yapmasını istediği, bu sırada bozdurmasını istediği 100 TL'yi geri aldığı, 100 TL'yi aldıktan sonra ayrıca müşteki tarafından kendisine uzatılan iki ayrı 50 TL'nin bir tanesini alıp diğer 50 TL üzerinden parasını almasını istediği, sonra müştekiye ayrıca cebinden 5 TL uzatıp iki ayrı su aldığı ve bu şekilde sanığın hiç ödeme yapmadan müştekiden 93 TL para geri aldığı iddia edilen olayda; sanık savunması, müşteki beyanı, 12/09/2014 tarihli teşhis tutanağı ve 02/11/2017 tarihli uzlaşma raporu ile tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/30102
Karar No: 2016/8943
Karar Tarihi: 28.06.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/30102 E.  ,  2016/8943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın sabıkalı olması nedeniyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanma imkanı bulunmadığından, CMK'nun 231. maddesinin karar yerinde tartışılmaması sonuca etkili görülmemekle bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nun 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin alt sınırının, mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesi uyarınca ertelenen ancak kısa süreli olmayan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak anılan yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Davaya konu kaçak akaryakıt hakkında 29.04.2011 tarihinde tasfiye kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, dava konusu kaçak akaryakıt tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5015 sayılı Yasanın ek 5/1-son maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan EPDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 .maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca;

1- Hükümden "TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin fıkranın" çıkarılması, yerine "24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 madde fıkralarının tatbikine," ifadesinin eklenmesi,

2- Hükmün denetim süresine ilişkin fıkrasından " 1 yıl" ibaresinin çıkarılması, yerine " 1 yıl 8 ay" ifadesinin eklenmesi,

3- Hükmün müsadereye ilişkin fıkrasının çıkarılarak yerine “El konulan ve kaçak olduğu anlaşılan 320 litre mazot cinsi kaçak petrolün tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5015 sayılı Yasa'nın Ek 5/1-son maddesi uyarınca müsaderesine," ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/27253
Karar No: 2016/8354
Karar Tarihi: 02.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/27253 E.  ,  2016/8354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Şikayetçinin beyanında; masa ve sandalyelerin iş yerinin bahçesinden çalındığını belirtmesi karşısında; masa ve sandalyelerin çalındığı yerin iş yerinin eklentisi olup olmadığı tespit edilerek, iş yeri eklentisi olması durumunda suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten istem gibi BOZULMASINA, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.