erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/6665
Karar No: 2016/6248
Karar Tarihi: 23.05.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/6665 E.  ,  2016/6248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, muris babasına ait 2360, 3477, 2971, 854, 1082, 2438, 3811 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında malik hanesinde .... oğlu ... olarak yazılı olduğunu, mirasbırakanı .... oğlu ...'ın ... yazan baba adının ...., doğum tarihinin de 1903 olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kabule dair verilen karar Dairece, "dava konusu taşınmazların kadastro tutanakları 1974,1975 ve 1976 yıllarında düzenlendiği, tutanaklarda .... oğlu ...’ın 1960’lı yıllarda öldüğü, tapu kütüklerinin beyanlar bölümünde .... oğlu ...’ın ölü olarak yazılı olduğu, oysa davacının murisi .... oğlu ... nüfus kayıtlarına göre 1979 yılında yani kadastro çalışmalarından sonra öldüğü, Mahkemece bu hususun aydınlatılması için keşfe gidilerek, tanıkların keşif mahallinde dinlenmesi, kadastro tesbit bilirkişilerinden sağ olanların tespiti ile bunların da beyanlarının alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı ve Tapu Sicili Tüzüğü'nün 28. gereğince tapu kütüğünde malikin doğum tarihi bulunması zorunlu unsurlardan olmaması nedeniyle ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemeyeceği ancak gerekli araştırma ve incelemeler yapılarak tapu kayıt maliki ile davacı murisinin aynı şahıs olduğu yönünde tam bir kanaat oluştuğu taktirde "çoğun içerisinde az da vardır" kuralı gereğince doğum tarihinin düzeltilmesi isteğinin tespit davası olarak değerlendirilerek, kayıt maliki ile davacının murisinin aynı şahıs olduklarının tespitine karar verilmesi olanaklı olduğu, bu durumda tapu kayıt malikinin doğum tarihinin düzeltilmesine karar verilmesinin de doğru olmadığı ... " gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan araştırma sonucunda, dava konusu 2360, 3477, 2971, 1082, 2438, 3811parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında malik hanesinde .... oğlu ... ile ... oğlu 01/07/1903 doğumlu ...... T.C. Kimlik numaralı ...'ın aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına

, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/809
Karar No: 2024/667
Karar Tarihi: 19.03.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/809 E.  ,  2024/667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 57. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki hizmet sözleşmesinden kaynaklanan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kesinlik nedeniyle davacı vekilinin başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanunun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Davacı tarafından davalılara karşı dava dilekçesi ile 16.414,00 TL üzerinden açılan davada davanın kısmen kabulüne (kabul edilen miktar=15.664,73 TL, reddedilen miktar= 749,27 TL) karar verilmiş, bu karara karşı davacı tarafça talebin reddedilen miktarı bakımından, davalı ... Temizlik Tekstil Gıda ve Dayanıklı Tüketim A.Ş. lehine reddedilen kısım bakımından hükmedilen vekalet ücreti yönünden ve davalılar hakkında davanın reddine karar verilen ... Temizlik San. Ve Tic. A.Ş. lehine vekalet ücretine hükmedilmesi bakımından usul ve yasaya uygun olmadığından bahisle istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yasa yolu başvurusuna konu edilen karar hüküm tarihi itibariyle ret miktarı yönünden değerlendirildiğinde kesin nitelikte olduğu, dolayısıyla istinafı kabil bir karar olmadığı, gerekçeli kararda istinafa tabi olduğunun açıklanmış olması ise sonuca etkili olmadığı kanaatiyle kesinlik nedeniyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. Bu karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre 16.414,00 TL üzerinden açılan davada davanın kısmen kabulüne (kabul edilen miktar=15.664,73 TL, reddedilen miktar= 749,27 TL) karar verilmiş, ve temyize konu edilen toplam miktar ve bu miktara bağlı olarak hükmedilen vekalet ücretlerine konu miktar 749,27 TL ve 16.414,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR:

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/7471
Karar No: 2009/3038
Karar Tarihi: 13.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/7471 E.  ,  2009/3038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili banka ile dava dışı ...arasında imzalanan kredi kartı üyelik sözleşmesinde davalıların garantör olarak yükümlülük altına girdiklerini, borcun ödenmemesi üzerine alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin davalıların haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek davalılar ...ve ...’in 8.000.000.000 TL asıl alacağa %117 temerrüt faizi ve %5 gider vergisi, davalı ...’nın 15.000.000.000 TL asıl alacağa %117 temerrüt faizi ve %5 gider vergisi uygulanmak üzere itirazlarının iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...ve ... vekili, müvekkillerinin sözleşme imzalamadığını, imzalar müvekkillerine ait olsa bile davalı ...’ün 2.000 YTL’lik limitle sorumlu olacağını, diğer müvekkili yönünden ise kredi kartı sözleşmesinde limit 2.000 YTL olarak belirttiği halde garanti sözleşmesinde 15.000 YTL yazıldığını, bu durumun sözleşmenin sonradan doldurulduğunu gösterdiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ...... ise imzanın kendisine ait olmadığını, bankaya gitmediğini, kefil de olmadığını bildirmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, garanti sözleşmelerinin kefalet olarak kabul edildiği, davalıların sözleşmedeki 2.000 YTL’lik limitle sorumlu oldukları gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, davalıların itirazının asıl borçlu Tevfik ...’ten yapılacak tahsilatlar ile tahsilde tekerrür oluşturmaması koşuluyla 2.125.58 YTL alacak (davalı ...ve ... yönünden 2.120.35 YTL’şer) ile 2.000 YTL’ye 06.05.2004’ten itibaren yürütülecek yıllık %89.70 oranında temerrüt faizi, müteakip dönemlerde %117'yi aşmamak üzere ...Bankası tarafından kredi kartları için belirlenecek temerrüt faizi oranının dikkate alınması, faizin %5’i oranında BSMV uygulanması suretiyle iptaline, takibin bu miktarlar üzerinden devamına ve davalıların %40 oranında icra inkar tazminatıyla sorumluluklarına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı ... ...’un imzaladığı sözleşmede kefalet limiti 15.000 YTL olarak yazılı bulunduğu halde bu davalının da kefalet limitinin diğer davalılar da olduğu gibi 2.000 YTL’den ibaret bulunduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 13.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/9541
Karar No: 2023/10525
Karar Tarihi: 31.10.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/9541 E.  ,  2023/10525 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Yasa gereğince tedbir istemi hakkında yapılan yargılama sırasında; Erzurum Çocuk Mahkemesiyle Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuklar hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Erzurum Çocuk Mahkemesiyle Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23 üncü maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili Daireye gönderilmesine,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/458
Karar No: 2019/9109
Karar Tarihi: 15.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/458 E.  ,  2019/9109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 103/2 ve 103/6. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırı nazara alındığında 5237 sayılı TCK'nın 66/1-c, 66/2 ve 67/4. maddesine göre asli ve ilave dava zamanaşımı süresinin on beş yıl olduğu ve bu sürenin inceleme tarihine kadar dolmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki dava zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle davanın düşmesi yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanığa yükletilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna dair ulaşılan çözümü, haklı kılıcı zorunlu unsurların, ve bu suçun, sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün delillerle soruşturma ve kovuşturmalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz incelemesini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu, fiilin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak olarak, temyiz taleplerinin esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7250
Karar No: 2019/3245
Karar Tarihi: 02.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/7250 E.  ,  2019/3245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 51, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın yetkilisi olduğu... Yapı İnşaat Ltd. Şirketinde şoför olarak çalıştığı sırada, şirkete ait.. plakalı tır ve dorse ile 24.01.2012 tarihinde, İran'a gönderilmek üzere bardak yükü almak amacıyla Iğdır'dan Gebze'ye gittiği fakat yükü almayıp tır ve dorseyi İstanbul'da bir hurdacıya bırakarak ayrıldığı, katılanın tırı hasar görmüş vaziyette bulduğu, sanığın bu şekilde üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı ile dosya kapsamına göre, mahkemenin mahkumiyet hükmüne ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1321
Karar No: 2015/13373
Karar Tarihi: 11.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1321 E.  ,  2015/13373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2013/890-2014/415

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/13310
Karar No: 2020/7347
Karar Tarihi: 09.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/13310 E.  ,  2020/7347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 15/07/2014 tarihli olay araştırma ve yakalama tutanağına göre; suça sürüklenen çocukların üzerinden çıkan toplam paranın 33.20 TL olduğu, müştekinin 15/07/2014 tarihli kolluk ifadesinde, iş yerinde kasadan çalınan paranın 45-50 TL civarında bozuk para olduğunu beyan etmesi karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesi hükümlerinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/29359
Karar No: 2013/6574
Karar Tarihi: 11.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/29359 E.  ,  2013/6574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Beraat, ceza vermekten vazgeçilmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Tanık Sebahattin Ördek'in, sanığın eski eşi olduğu, CMK'nın 45/1-b maddesi gereğince tanıklıktan ve yeminden çekinme hakkı bulunduğu gözetilmeden, hakları hatırlatılmadan ifadesinin alınması,

2-5237 sayılı TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca "hakaret suçunun karşılıklı olarak işlenmesi halinde, olayın mahiyetine göre, taraflardan her ikisi veya biri hakkında verilecek ceza üçte birine kadar indirilebileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebilir" şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında CMK'nın 223/4-c maddesi gereğince ceza tayin edilmeden doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hakaret suçundan mahkumiyet kararı verildikten sonra ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

3-Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez.

Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Kavga ve tartışma sırasında haksız bir fiilin kendisinde husule getirdiği şiddetli öfke ve elemin (gazabın) failin iradesini etkileyen bir etken olarak kusur yeteneğinde meydana getirdiği azalma nedeniyle koşulları varsa ancak yasal indirim nedeni olarak kabul edilebilmesi olanaklı ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü mümkün değildir.

Somut olayda; sanığın katılanı tehdit edip etmediği de açıklanmadan "Kavga sırasında fevren söylenen tehdit sözlerinin muhatabı üzerinde korku ve endişe yaratmayacağı göz önüne alındığında atılı tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığı" biçimindeki yasal temelden yoksun ve yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/29599
Karar No: 2017/17842
Karar Tarihi: 09.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/29599 E.  ,  2017/17842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan T.C. Sağlık Bakanlığı .... Eğitim ve Araştırma Hastanesi avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece “Kabule göre 29,20 TL başvurma harcı, 29,20 TL peşin harç toplamı olan 58,40 TL dava harcının davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” şeklinde hüküm kurulmuştur.

Davada birden fazla davalı olup, davalılardan T.C. Sağlık Bakanlığı'nın 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu tartışmasızdır. Diğer davalı ise harçtan muaf değildir.

Bu itibarla Mahkemece harca re'sen hükmedilmesi gerektiğinden, 29,20 TL başvurma harcı, 29,20 TL peşin harç toplamı olan 58,40 TL harcın, harçtan muaf olmayan ... Temizlik Turizm Gıda İnş. ve Otomotiv San. Tis. Ltd. Şirketinden tahsiline karar verilmesi gerekirken, karar-ilam harcının davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine dair hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK’nın geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK’un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının harca ilişkin paragrafının çıkartılarak yerine;

“Davalı T.C. Sağlık Bakanlığı 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan, Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Kabule göre 29,20 TL başvurma harcı, 29,20 TL peşin harç toplamı olan 58,40 TL dava harcının davalı .... Temizlik Turizm Gıda İnş. ve Otomotiv San. Tic. Ltd. Şirketinden alınarak davacıya verilmesine,” paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.