Esas No: 2023/7307
Karar No: 2025/1111
Karar Tarihi: 17.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/7307 E.  ,  2025/1111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/885 E., 2023/871 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli ve 2022/297 Esas, 2023/135 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.06.2023 tarihli ve 2023/885 Esas, 2023/871 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekili, sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1. maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; maktul, kadın olduğundan eylemin nitelikli kasten öldürme olarak değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylemin sanık tarafından gerçekleştirilmediğinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olay tarihinde, sanığın alkollü olan maktul ile sebebi belirlenemeyen nedenle tartışma yaşadıkları, bu sırada sanığın vurarak düşürdüğü maktulün, başını kalorifer peteğine çarparak yaralandığı, ertesi gün hastaneye kaldırılan maktulün, 13.09.2021 tarihinde künt kafa travmasına bağlı yüz kemikleri kırığı ile birlikte kafa içi kanama, beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar sonucu vefat ettiği anlaşılan olayda,

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, maktulün vücudunun pek çok bölgesinde çok sayıda ekimotik alan bulunması, sanığın da olay öncesinde tartıştıklarına ilişkin beyanı dikkate alındığında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, suç tarihinden sonra 27.05.2022 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 82. maddesine eklenen ' kadına karşı işlenmesi' şeklindeki ek cümle ile değiştirildiği cihetle, suç tarihinin 13.09.2021 olması karşısında aleyhe kanun değişikliğinin sanık hakkında uygulanamayacağı anlaşılmakla katılan kurum vekili, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre; Adli Tıp 1. İhtisas Kurulunun 29.06.2022 tarihli mütalaasında, maktulün yaralanmasının kişinin kendiliğinden yere yığılması halinde yüzünü peteğe vurması ile oluşabileceği gibi sert ve künt bir cisimle doğrudan vurulması veya kafanın sert ve künt bir cisme çarpmasıyla oluşabileceği, bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağının belirtildiği, 13.09.2021 tarihli olay yeri inceleme raporunda kalorifer peteği önünde çok küçük bir kaç parça cam kırığı dışında herhangi bir suç unsuruna veya suç aletine rastlanmadığı, dolayısıyla olay günü taraflar arasında yaşanan tartışma esnasında sanığın vurarak (İstanbul Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 25.04.2022 tarihli raporunda maktulün vücudunun pek çok bölümünde çok sayıda ekimotik alanlar bulunduğunun tespit edildiği) düşürdüğü maktulün ölümüne sebebiyet verdiği, sanık ile maktul arasında öldürmeyi gerektirir husumet olmaması, sanığın, ani gelişen kavga ortamında özellikle maktulün ... organlarının bulunduğu bölgeyi hedef alarak vurduğuna, olayda silah kullandığına dair delil bulunmaması, herhangi bir engel hal olmamasına rağmen kendiliğinden eylemine son vermesi, maktulün uyanamaması üzerine sağlık ekiplerine haber vererek tedavi ettirmeye çalışması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğu, sanık hakkında kastı aşan öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 87/4-1. cümle uyarınca üst sınırdan hüküm kurulması gerekirken, sanığın eylemin kasten öldürme suçu olarak nitelendirilmesi suretiyle suç vasfında hataya düşülmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık ve müdafinin temyiz istemi "suç vasfı" yönünden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.06.2023 tarihli ve 2023/885 Esas, 2023/871 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.