Esas No: 2016/4102
Karar No: 2017/9107
Karar Tarihi: 21.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/4102 E.  ,  2017/9107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 31/3, 62/1, 50/1-a-4, 52/2-4. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.11.2007 gün ve 167/222 sayılı kararında belirtildiği üzere Ağır Ceza Mahkemesi nezdindeki Cumhuriyet savcılarının yargı çevresindeki Asliye ve Sulh Ceza Mahkemelerinin hükümlerine karşı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi gereğince tefhim tarihinden itibaren bir ay içinde temyiz kanun yoluna başvurabilecekleri, temyiz süresinin görüldü ile değil tefhimle başlayacağı, 26.11.2014 tarihinde verilen hükme karşı 14.01.2015 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla, üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 310 ve 317. maddeleri uyarınca REDDİNE,

B- Suça sürüklenen çocuk müdafinini temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, kendisine ait ruhsatsız av tüfeği ile yanında ölen amcasının oğlu ...’da olduğu halde, gündüz vakti ördek avına çıktığı, tüm aşamalardaki savunmasında, omuzunda asılı av tüfeğinin namlusu yukarıda, eli tetikte, emniyet sistemi açık olarak, önde yürüdüğü sırada, arazinin engebeli ve karlı olması nedeni ile ayağının kaydığı ve yere düştüğü sırada, tüfeğin patlayarak amcasının oğlunun ölümüne neden olduğu olayda; av tüfeği kullanma ruhsatı almak için yaşının küçük olması, tüfeği emniyetli bir şekil de değil de, dolu ve atışa hazır bir şekilde taşıması nedeni ile suça sürüklenen çocuğun eyleminde bilinçli taksirin unsurlarının oluştuğu gözetilmeden eksik ceza tayini,

2- 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, sabıkasız olup, hakkında şikayet de bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesi ile Çocuk Koruma Kanunun 23. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na yer olmadığında dair karar verilmesi,

Kabule göre de;

3-5275 sayılı Kanunun 106/4. maddesi gereğince, çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceği ve aynı maddenin on birinci fıkrası hükmü gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 85/1. maddesi gereği tayin edilen 3 yıl hapis cezası üzerinden aynı Yasanın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması ile "2 yıl " yerine "1 yıl 6 ay" hapis cezası tayini ve TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması ile "1 yıl 8 ay " yerine "1 yıl 3 ay" hapis cezası tayini ve paraya çevrilmesi sonrası sonuç adli para cezasının 605 gün karşılığı 12.100 TL yerine 455 gün karşılığı 9.100 TL olarak eksik şekilde tayini,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.