erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/23117
Karar No: 2015/31080
Karar Tarihi: 19.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/23117 E.  ,  2015/31080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/70989

MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2011

NUMARASI : 2011/321 (E) ve 2011/797 (K)

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik, Dolandırıcılık

I-Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçu yönünden verilen hükümlere ilişen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılama, toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi, ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçu yönünden verilen hükme ilişen temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;ancak:

1-Türk Ticaret Kanunu uyarınca senet metninde bulunması gerekli zorunlu unsurlardan olan "tanzim yerinin" bulunmaması halinde senedin özel belge niteliğinde olacağı, dosyada fotokopisi bulunan suça konu bonolarda açıkça düzenleme yeri belirtilmediği, senedi düzenleyenin ismi yanında "... Mah. ... sok. 13/9" biçiminde gösterilen adresin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde anlaşılabilir bir idari birim adına ifade etmediği anlaşıldığından, suça konu senedin bono vasfını haiz olmayıp, özel belge niteliğinde olduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgı sonucu yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

2-Suça konu sahte belgeleri farklı zamanlarda düzenlendiği tespit edilemeyen olayda: 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanabilmesi için “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” gerektiği, aksi halde suçun, aynı anda bir kişiye karşı birden fazla işlenmesi halinde zincirleme suçun gerçekleşmeyeceği gözetilmeden, TCK'nun 43. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

3-Kabule göre de; Ceza tayininde 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi uyarınca arttırım neticesinde 3 yıl 9 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, hesap hatası ile 3 yıl 6 ay hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği,

Yasaya aykırı, sanıklar ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15126
Karar No: 2016/2339
Karar Tarihi: 18.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/15126 E.  ,  2016/2339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : . İş Mahkemesi

Tarihi : 17.03.2015

Dava, sigorta başlangıcı tarihinin belirlenmesi ve yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davada feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10739
Karar No: 2022/2441
Karar Tarihi: 29.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/10739 E.  ,  2022/2441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 51/1-3-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki tırla gündüzün meskun mahaldeki 16 metre genişliğindeki bölünmüş toplam dört şeritli ıslak zeminli yolda yağışlı havada seyri sırasında kaza mahalli olan iniş eğimli mevkiye geldiğinde frene basması sonucu aracının kaydığı ve direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı yönden gelen araçların seyir yönüne geçip karşı istikametten seyretmekte olan minibüse çarpması neticesinde dördü basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek, birisi ise hayati fonksiyonlarına etkisi 3. derece kırık olacak şekilde toplam beş kişinin yaralanmasına zemin ve havanın durumunu dikkate alarak teyakkuz halinde seyrini sürdürmesi gerekirken bu hususa riayet etmemesi nedeniyle tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sanığın kusurlu olmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4587
Karar No: 2018/1315
Karar Tarihi: 24.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/4587 E.  ,  2018/1315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun kısmi itirazı üzerine davacı icra mahkemesinden kısmi itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuş mahkemece davanın kabulüne, asıl alacak olan 12.600,00 TL üzerinden hesaplan % 20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının tahliyesine karar verilmiş karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, 01/08/2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanarak 23/07/2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2008 yılı Ağustos, Eylül, Aralık, 2009 yılı Ocak, 2009 yılı Mart ayı ile 2010 yılı Ağustos ayı arasına ait ve 2011 yılı Haziran ayı ila 2014 yılı Haziran ayı arasına ait toplam 12.600,00 TL kira ve 2.822,73 TL işlemiş faiz alacağının tahsilini talep etmiş, davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile; alacaklının 3.000,00 TL borcunun kaldığını bildiği halde 12.600,00 TL üzerinden takip başlattığını belirterek borca kısmi itiraz etmiştir.

Davalı borçlunun yargılama aşamasında ibraz ettiği 31/08/2012 tarihli “Anlaşma Senedi ” başlıklı adi yazılı belgede; kira borcunun toplam 3.000,00 TL olduğu bu borcun dava dışı ...’a 30/12/2012, 30/01/2013, 30/03/2013 tarihlerinde ödeneceği kararlaştırılmıştır. Bu belge alacağın temliki mahiyetindedir. Mahkemece, bu belge ile ilgili davacının beyanı alınarak belge üzerinde durulmak suretiyle sonucuna göre karar verilmelidir.

Öte yandan: 6100 sayılı HMK'nun ''Taleple Bağlılık İlkesi'' başlıklı 26. maddesinin birinci fıkrasında; ''Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir'' hükmü düzenlenmiştir. Davacı alacaklı, dava dilekçesinde davalının kısmi itirazının kaldırılması ve 9.600,00 TL asıl alacağın %40 ından az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece asıl alacağın %20 si oranında icra inkar tazminatına karar verilmesinde bir isabetsizlik yok ise de talep aşılarak ve borca kısmi itiraz edildiği gözardı edilerek.12.600,00 TL üzerinden icra inkar tazminatına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 24/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10609
Karar No: 2014/11551
Karar Tarihi: 12.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/10609 E.  ,  2014/11551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-a. maddesi gereğince beraat.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 13.10.1988 tarih ve 191 sayılı kararıyla korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tesciline karar verilen... ili,... ilçesi, ...mahallesi,... ada, 42 sayılı parselde bulunan binanın bulunduğu arazinin bitişiğindeki arazi sahiplerinin sanıklar olduğu, her ne kadar sanıkların davaya konu tescilli taşınmazın kendiliğinden yıkılması nedeniyle bahçelerindeki enkazı iş makinesi ile bahçelerinden çıkartıp, tescilli taşınmazın bulunduğu araziye bıraktırmaları nedeniyle ilgili Koruma Bölge Kurulu'nca suç duyurusunda bulunulmuş ve haklarında 2863 sayılı Kanuna aykırılıktan dava açılmış ise de, dosya kapsamında bulunan davaya konu tescilli yapının yıkılmasından önce ve sonraki resimlerinin incelenmesi ile tescilli yapının durumunun oldukça kötü ve bakımsız olduğu, zamanla da kendiliğinden yıkılmaya ve çökmeye başladığı, bu durumun çevre açısından da tehlike arz etmeye başladığı ve ....Belediyesi Fen İşleri Müdürlüğünce 06.04.2010 ve 09.02.2011 tarihli raporlarla da tespit edildiği, ayrıca sanıklar tarafından ... Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Bölge Kurulu'na hitaben yazılan 05.04.2011 tarihli dilekçede tescilli yapının kendiliğinden yıkılmaya başlanıp bir enkaza dönüştüğünün ve tehlike yarattığının belirtildiği, tüm bu nedenlerle zaman içinde bakımsızlıktan kendiliğinden yıkılan tescilli yapının enkazını iş makinesi marifetiyle arazilerinden çıkartan sanıkların üzerine atılabilecek bir suç unsurunun bulunmadığı ve sanıklarda suç kastının olmadığı ve mahkemece beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizliğin bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların üzerlerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/20862
Karar No: 2009/1559
Karar Tarihi: 05.02.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/20862 E.  ,  2009/1559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.05.02.2009

KARŞI OY

Boşanmaya yol açan olaylarda başka kadınla yaşayan davacı koca tamamen kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Bu nedenle sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Esas No: 2012/5134
Karar No: 2012/14124
Karar Tarihi: 17.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/5134 E.  ,  2012/14124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/153413

MAHKEMESİ : Bakırköy 20. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2009

NUMARASI : 2009/12 (E) ve 2009/743 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

22.03.2005 günlü sayaç harici çekilen hatla kaçak elektrik kullanıldığına dair suç tutanağı kapsamı ve sanığın savunmasında bu hattı kendisinin çekmediğini, hattın bağlandığı prizdeki enerjinin kaçak olduğundan haberinin olmadığını ileri sürmesi karşısında; kaçak kullanım şeklinin saptanması için sanığın söz konusu meskene ne zaman taşındığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde araştırılıp belirlendikten sonra, tutanak düzenleyici tanıklar ve bilirkişi katılımıyla mahallinde yapılacak keşifte tanıkların göstereceği kaçak hattın bağlanış yeri ve şekli ile harici hattın yapılışındaki ustalık itibariyle bu bağlantının sanık tarafından yapılmaması halinde sanığın meskeni kullandığı süre zarfında fark edilip edilemeyeceği, tespit öncesi tüketimin kaçak hat nedeniyle evin kurulu gücü ve ihtilafsız dönemdeki tüketime göre ne kadar düştüğü hususunda bilirkişi görüşü alındıktan sonra diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3033
Karar No: 2015/3102
Karar Tarihi: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3033 E.  ,  2015/3102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2012/15467
Karar No: 2014/3235
Karar Tarihi: 20.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/15467 E.  ,  2014/3235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/149007

MAHKEMESİ : Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2011

NUMARASI : 2011/135 Esas, 2011/771 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Hakaret suçundan hüküm kurulurken temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesine göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi sonuca etkili görülmemiş, direnme fiilinin birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edilmesine rağmen, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret suçundan tayin edilen ve ertelenen sonuç ceza 1 yıl 15 gün hapis cezası olmasına rağmen kazanılmış hakka konu teşkil etmeyen, infaza ilişkin denetim süresinin TCK'nın 51/3. maddesine aykırı biçimde 1 yıl olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hakaret suçundan kurulan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hakaret suçuna ilişkin hüküm fıkrasında yer alan, "1 yıl denetim süresi belirlenmesine" ibaresinin "1 yıl 15 gün süreyle denetime tabi tutulmasına" şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun hakaret suçundan kurulan hükmün DÜZELTİLEREK, direnme suçundan kurulan hükmün ise doğrudan ONANMASINA, 20/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3951
Karar No: 2020/1063
Karar Tarihi: 11.02.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/3951 E.  ,  2020/1063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan mahkûmiyetine dair İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.12.2018 gün ve 2018/163 Esas, 2018/474 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmedilen cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin anılan hükme ilişkin temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin adli muayene, kolluk, mahkeme ve yaşı büyük sanıkların yargılandığı Ağır Ceza Mahkemesindeki ifadelerinin birbiriyle çelişkili olması, olayın intikal şekli ve süresi, yaşı büyük sanıklar hakkında İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.02.2019 gün ve 2017/452 Esas, 2019/94 sayılı beraat kararının içeriği, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi karşısında, mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 20.02.2019 gün ve 2019/390 Esas, 2019/524 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre atılı suçtan tutuklu bulunan suça sürüklenen çocuğun

TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini hususunda en seri vasıtayla mahalline bilgi verilmesi için ilgili yerlere yazı yazılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 11.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/19970
Karar No: 2014/12788
Karar Tarihi: 25.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19970 E.  ,  2014/12788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın katılana ait firmada TIR şoförü olarak çalıştığı, firmanın yurtdışında bulunan akaryakıt istasyonları ile yapmış olduğu anlaşma gereği alacağı akaryakıtın günde 350 litre ile sınırlandırıldığı, bu sınır dahilinde akaryakıt almak üzere sanığa kart verildiği, sanığın bu kartla akaryakıt aldığı, ancak 24/10/2007 ve 29/10/2007 tarihleri arasında 926 litre akaryakıtı kendi kartı ile alıp başka araçlara sattığı bu şekilde üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.