erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/14209
Karar No: 2015/20594
Karar Tarihi: 26.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/14209 E.  ,  2015/20594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde Mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 31.08.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalı ...'in hak sahiplerine bağlanan gelirlerden oluşan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkin olup, ... Mahkemelerinin yetkili olduğundan bahisle Mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19'uncu maddesinde "yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir." denilmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 127'nci maddesinde, cevap dilekçesini verme süresinin, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki hafta olduğu, 116/1-a maddesinde kesin yetki kuralının bulunmadığı hallerde yetki itirazının ilk itirazlar içinde sayıldığı ve 117/1'inci maddesinde de ilk itirazların hepsinin cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorunda olduğu belirtilmiştir.

Eldeki rücuan tazminat istemli davada, kesin yetkinin sözkonusu olmadığı belirgindir. Yetki itirazında bulunan davalı ... İnş. Taah. ve San. Tic. AŞ. ne ihtarlı dava dilekçesinin 18.02.2014 tarihinde tebliğ edildiği, yetki itirazının ise 15.04.2014 tarihli öninceleme duruşmasında yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalının süresinde yetki itirazında bulunmadığı gözetilerek işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20138
Karar No: 2017/7245
Karar Tarihi: 03.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/20138 E.  ,  2017/7245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

KARAR

Dairemizin 21/06/2016 tarihli dosyanın mahalline çevrilmesine dair önceki ilamında davalı ... İnş. Mak. Kimya San. Tic. Ltd. Şti.ne gerekçeli kararın Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edilmesi nedeniyle usulsüz olduğu anlaşılmakla, ilgili ticaret sicili müdürlüğünden durumu ve adresi sorularak faal olması durumunda güncel adresine gerekçeli kararın ve davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra; tasfiye halinde ise tasfiye memurlarına gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçelerinin adrese tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra; terkin edilmiş ise adı geçen şirketin ihyasının ve tasmiye memurunun atanmasının ve bu kararların sicile tescilinin sağlanması için davacı vekiline uygun süre verilerek gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçelerinin adı geçen davalı şirkete atanacak tasfiye memuruna yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. (HMK 366.) maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmesi hususları belirtildiği halde davacı vekilinin sadece ihya davasını açtığını belirtir dilekçesi eklenerek, adı geçen şirket tasfiye memurunun atanıp ticaret siciline tescili sağlanmadan böylelikle gerekçeli kararın da atanacak tasfiy memuruna tebliğ edilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

İhya davasının sonucu beklenerek bu davada atanacak olan tasfiye memuruna gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçelerinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. (HMK 366.) maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Esas No: 2017/12189
Karar No: 2018/7066
Karar Tarihi: 17.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/12189 E.  ,  2018/7066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun soruşturma aşamasındaki ifadesinde eve alkollü olarak gelen eşinin kendisini darp ettiğini beyan ettiği, Nazilli Devlet Hastanesi'nin 25.10.2014 tarihli raporunda mağdurun "Sol baldır bölgesinde 2x2 cm'lik abrazyonun mevcut" olduğunun belirtildiği ve sanığın da olay günü eşi ile tartıştıklarını, ancak eşine vurmadığını beyan etmesi karşısında, sanığın kasten yaralama suçunu işlediği sabit olduğu halde mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18841
Karar No: 2014/1092
Karar Tarihi: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18841 E.  ,  2014/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/819-2013/251

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Dosya içerisinde, dava konusu parsellerin kamulaştırma bedellerinin 23.01.2013 tarihli bilirkişi raporunda 29.942,50-TL tespit edilmesine karşılık, hiçbir gerekçe gösterilmeden gerekçeli kararda 20.831,25-TL olarak kabul edilerek az bedele hükmedilmesi,

3) Dava konusu taşınmazın bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun 784 parsel yönünden % 10, 915 parsel yönünden % 30 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18816
Karar No: 2014/1122
Karar Tarihi: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18816 E.  ,  2014/1122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/1296-2013/564

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan binalara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden,daha fazla miktarda üretim masrafı yapıdığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 14.02.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6291
Karar No: 2021/9011
Karar Tarihi: 23.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/6291 E.  ,  2021/9011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Davaya konu kaza ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 4. fıkrasında "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir" düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı tarafından ... Başkanlığınca 25.233,39 TL’lik geçici iş göremezlik ödemesine dayalı icra takibi başlatıldığı iddia edildiği anlaşıldığından, ... Başkanlığınca dava konusu trafik kazası nedeniyle davacıya rücuya tabi ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılarak, ödeme yapılmışsa rücuya tabi ilk peşin sermaye değeri ve ödeme belgeleri temin edildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE 23/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/6467
Karar No: 2006/7395
Karar Tarihi: 05.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6467 E.  ,  2006/7395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının adının “...” olarak değiştirilmesini ve 30.5.1974 olan doğum tarihinin de ay ve günü baki kalarak 1977 olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının adının "..." olarak değiştirilmesine, doğum tarihin düzeltilmesi talebinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, davacının adının "..." olmasına karşın yanlışlıkla nüfus kaydına "..." olarak yazıldığı bildirilerek "..." olan adının "..." olarak değiştirilmesini ve 1974 olan doğum yılının da 1977 olarak düzeltilmesi istenilmiştir.

Dava dilekçesine ekli vekaletname genel nitelikte olup, vekil eden davacının adının değiştirilmesi konusunda özel bir yetkiyi içermemektedir. Kişiye sıkı sıkıya bağlı haklardan olan soyadı değişikliği davasının vekil aracılığı ile açılabilmesi için vekile verilen vekaletnamede özel yetki olması gerekir.

Bu durumda mahkemece genel vekaletname ile dava açan vekile dava konusu işle ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini ibraz etmesi için belli bir süre tanınması, bu süre içerisinde vekil vekaletnamesini getirmediği ya da asiller dilekçe ile veya bizzat duruşmaya gelerek özel yetkisi bulunmayan vekilin açmış olduğu davaya ve yapılan işlere icazet verdiğini bildirmedikleri takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken esas hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/15413
Karar No: 2006/17709
Karar Tarihi: 18.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15413 E.  ,  2006/17709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 4. Sulh Hukuk ile Torbalı Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; vesayet altına alınmak istenilen ... Karademir'in yerleşim yerinin belli olmadığı, Torbalı İlçesi Torbalı Mah. nüfusuna kayıtlı olduğu, aleyhine Torbalı Asliye Hukuk Mahkemesinde boşanma davası açıldığı anlaşılmakla, yetkili mahkeme Torbalı Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Torbalı Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/15596
Karar No: 2008/16071
Karar Tarihi: 06.10.2008

**3. Hukuk Dairesi         2008/15596 E.  ,  2008/16071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dilekçesinde; boşanma kararı ile davalı lehine 150 YTL yoksulluk nafakası hükmedildiğini, boşanma kararından sonra sigortalı olarak çalışmaya başladığı tespit edilen davalının yoksulluktan kurtulduğunu ileri sürerek nafakanın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; kısa bir süre asgari ücretle çalışan davalının şu an işiz olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının yoksulluğunun kalktığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK nun 176. maddesine göre; yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkemece nafaka kaldırılabileceği gibi, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına da karar verilebilir.

Ancak, Hukuk Genel Kurulunun yerleşik kararlarında "asgari ücretle çalışılmakta bulunulması" yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu olarak kabul edilmemiştir (HGK. nun 7.10.1998 gün ve 1998/2–656 E. 1998/668 K, 26.12.2001 gün ve 2001/2–1158 E. 2001/1185 K. sayılı kararları gibi).

Yine; Hukuk Genel Kurulunun 28.2.2007 tarih ve 2007/3–84 E. ve 2007/95 K. sayılı kararında da; asgari ücretle çalışılmakta bulunulması, yoksulluğu ortadan kaldıran bir durum olarak kabul edilmemiştir.

Bu durum ancak nafakanın miktarını tayinde etken olarak dikkate alınmalıdır.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davalının asgari ücretle çalışıyor olmasının onu yoksulluktan kurtarmayacağı, ancak tarafların mali durumlarının değişmesinin iradın artırılmasını veya azaltılmasını gerektireceği gözetilerek davalının işe girmiş olması ve gelir elde etmesi nedeniyle nafakada (çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince) uygun bir miktar indirime karar verilmesi gerekirken davanın tümden kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/9886
Karar No: 2020/1234
Karar Tarihi: 05.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/9886 E.  ,  2020/1234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Yalova 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/310 Esas, 2011/395 Karar sayılı mahkumiyetinin, 5237 sayılı TCK'nın 155/1.maddesinde yazılı güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, yapılacak uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki TCK'nın 107/2. maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl hapis ve 75 gün adli para cezasından çevrilen 8.800 TL adli para cezasını içeren Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/217 E. 2011/40 K. sayılı ilamın tekerrüre esas olduğu ve bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği anlaşılmış ise de, uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hakkında bahsedilen ilamlardan hangisinin esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı olduğundan bozma sebebi olarak gösterilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müşteki gece 21:00 sıralarında buluşup otele gittiklerini 01:20 sıralarında hırsızlık eylemini farkettiğini beyan etmesi karşısında hırsızlık suçunda TCK'nın 143/1. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 05.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10118
Karar No: 2011/11791
Karar Tarihi: 28.11.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/10118 E.  ,  2011/11791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 04.05.2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10970
Karar No: 2014/15167
Karar Tarihi: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10970 E.  ,  2014/15167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/160-2014/59

1-Davalı Y.-Tur Tur. Sey. Tic. Ltd. Şti.nin adresinin ilgili Ticaret Sicili Memurluğundan araştırılarak tespit edilecek adreste Gerekçeli Kararın ve vekillikten istifa eden Av. S.B. K.nun istifa dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten ve tebligat parçası eklendikten sonra,

2- Kadıköy İflas Müdürlüğü'nden müflis davalı A.. A.. masasının iflas idaresi memurları sorularak bildirilecek iflas idaresi memuruna gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten ve tebligat parçası eklendikten sonra,

3-Davalı T.. A.. vekiline gerekçeli kararınyöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten ve tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.