erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/11445
Karar No: 2018/10415
Karar Tarihi: 17.10.2018

**7. Ceza Dairesi         2017/11445 E.  ,  2018/10415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Suç tarihinde sanıktan kaçak ve bondrolsüz toplamı 450 karton sigara ele geçirildiği olayda, 5607 sayılı Yasanın 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/5 ve 3/10. maddelerindeki düzenlemeler dikkate alınıp temel cezaların buna göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezasının günlüğü 20,00 TL'den paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 52/2 yerine TCK'nun 52 maddesi denilmek suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4. Kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi delaletiyle atfı yapılmadan ve TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi yerine TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

5. Suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'nun katılmasına karar verilerek lehine maktu vekalet ücreti verilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 17.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2962
Karar No: 2017/9301
Karar Tarihi: 18.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/2962 E.  ,  2017/9301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili özetle: 06.06.2007 tarihinde davalının sevk ve idaresindeki ... plakalı aracı ile ... istikametinden ... istikametine seyir halinde iken ... ışıklı kavşakta sağ banket üzerinde seyir halinde bisiklet sürücüsü davacı müvekkiline çarpması neticesinde davacı müvekkilinin yaralandığını, davalının aracının sağ arka lastiğinin müvekkilinin bisikletinin ön kısmına çarptığını, davacının bu kaza nedeniyle ağır bir şekilde yaralandığını, davalı hakkında ...Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/688 Esas 2009/290 Karar sayılı kararı ile cezalandırılmasına karar verildiğini, davacının bu olay nedeni ile beyin kanaması geçirdiğini ve şu anda burnunun koku almadığını, davacının kaza tarihinde fırın fabrikasında hamur ustası olarak çalıştığını, aylık 1.000,00 TL maaşla çalıştığını, kaza nedeniyle 90 tam gün iş kaybı olduğunu, kazanç kaybına uğradığını, ayrıca davacının oldukça sorunlu bir tedavi süreci geçirdiğini ve kendisini psikolojik olarak etkilediğini, bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi tazminatın davalı ve davalı ... şirketinin sorumlu olduğu limitler dahilinde müştereken ve müteselsilen olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini, 5.000 TL manevi tazminata olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 14.10.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 21.880,83 TL olarak artırmış ve 57,70 TL ıslah harcını yatırmıştır.

Davalılar, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile, 20.063,47 TL maddi tazminatın 06.06.2007 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'ndan, 17.03.2011 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ve poliçe limiti ile bu miktarın 18.376,06 TL'sinden sorumlu olarak davalı ... şirketinden müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, 5.000,00 TL manevi tazminatın 06.06.2007 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'ndan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine dair hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.283,98 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ndan alınmasına 18.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13342
Karar No: 2014/1925
Karar Tarihi: 05.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/13342 E.  ,  2014/1925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık müdafiinin mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, sanık müdafiine 31.03.2011 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğine rağmen, sanık müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra 26.04.2011 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla;

Temyiz isteminin reddine dair 02.05.2011 gün ve 2009/555E., 2011/86 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

2- O yer Cumhuriyet savcısının hakaret suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Trafikte yaşanan tartışma üzerine sanığın katılana sinkaflı sözlerle küfrettiği ve bu şekilde hakaret suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmemesi ve görgüye dayalı bilgisi bulunan tanık olmaması karşısında, sanığın, katılana hakaret ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden hakaret suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükmü ile 05.02.2014 tarihli ek kararın ONANMASINA, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3387
Karar No: 2014/6939
Karar Tarihi: 04.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3387 E.  ,  2014/6939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2013

NUMARASI : 2013/15-2013/269

Taraflar arasında görülen kooperatifin ihyası davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 13.12.2013 gün ve 6237 Esas, 8037 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılar A.. Ç.. ve O.. D.. vekili ile davalı İ.. G.. tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, davacılardan Y.. Ö.. ile site yönetimine geçilmeden önce kooperatif olarak işletilen S.S. ... Köşkü Konut Yapı Kooperatifi arasında 20.02.2009 tarihinde yapılan düzenleme şeklinde satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davacı Y.. Ö..'in adına kayıtlı taşınmazı kooperatife devrettiğini, karşılığında A Blokta yapılacak bağımsız bölümlerden 2, 4, 6, 8, 10, 12 no'lu bağımsız bölümleri aldığını, daha sonra bu bağımsız bölümleri diğer davacılara devrettiğini, Edirne 1. Sulh Mahkemesi'nce yapılan tespitte noksan yapılan işlerin bedelinin tespit edildiğini ileri sürerek, S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi'nin tüzel kişiliğinin ihyasını talep ve dava etmiştir.

Davalı İ.. G.., davanın reddini istemiştir.

Davalı A.. Ç.. ve O.. D.. vekili, A.. Ç..'nın 20.09.2011 tarihinde kooperatif yönetim kurulu başkanlığından ve yönetim kurulu üyeliğinden istifa ettiğini, taraflar arasında yapılan sözleşme gereğinden önce dairelerin teslim edildiğini, ayrıca kooperatifin tasfiye kararının Ticaret Sicil Müdürlüğü'nde 12.09.2012 tarihinde tamamlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı F. B.. vekili, müvekkilinin 20.12.2011 tarihinde tasfiye kurulundan istifa ettiğini, bu sebeple taraf sıfatının bulunmadığını, terkin için yetkilendirilen şahıslardan da olmadığını, kooperatifin ihyası için kooperatif tüzel kişiliğinin sorumluluğunun söz konusu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ve tasfiye yönetim kurulu üyesi olmayan F.. B.. hakkındaki davanın usulden reddine dair karar davalılar A.. Ç.. ve O.. D.. vekili ile davalı İ.. G..'in temyiz istemi üzerine Dairemizin 13.12.2013 tarih ve 6237 E., 8037 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı İ.. G.. ile davalılardan A.. Ç.. ve O.. D.. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı İ.. G.. ile davalılardan A.. Ç.. ve O.. D.. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harçlar peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 226,00'şar TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4962
Karar No: 2018/8555
Karar Tarihi: 25.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/4962 E.  ,  2018/8555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda temyiz aşamasında davadan feragat edildiği  açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 25.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4003
Karar No: 2012/11572
Karar Tarihi: 31.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4003 E.  ,  2012/11572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 9 Şubat 1331 tarihli Menafi-i Umumiyeye Müteallik Hususat İçin ... Ait Arazi ile ... Muvakkaten İşgali Hakkındaki Kanun uyarınca malzeme alınmak üzere el atılan taşınmaza verilen zararın tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 9 Şubat 1331 tarihli Menafi-i Umumiyeye Müteallik Hususat İçin ... Ait Arazi ile ... Muvakkaten İşgali Hakkındaki Kanun uyarınca malzeme alınmak üzere el atılan taşınmaza verilen zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece dava konusu taşınmazdan alınan kum ve çakıl bedeli tespit edilerek davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı idarenin taşınmazı işgalinden önce, davacı tarafça alınmış taş ve kum ocağı ruhsatının mevcut olmadığı anlaşıldığından, yukarıda sözü edilen kanunun 10. maddesi uyarınca işgalin bitiminde arazide meydana gelen zararın tazminine karar vermek gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre taşınmaz arsa niteliğindedir. Taşınmazın arsa niteliğinde olduğu dikkate alınarak kum ve çakıl alınmasının taşınmaza inşaat yapımını ne şekilde etkilediği, arsa niteliğindeki taşınmazlarda temel kazmak için hafriyat yapılması gerektiği hususu da gözetilerek, taşınmazın muvakkat işgal nedeniyle arsa olarak kullanım niteliğini kaybedip kaybetmediği, (eski ve yeni haline ilişkin varsa fotoğrafları da eklenerek) bilirkişi kurulunca ayrıntılı olarak tespit edilmelidir.

Taşınmazın arsa olarak kullanılamayacağı tespit edilirse taşınmazın ilgili bölümüne; Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmesi; bulunan zemin bedelinin, hüküm altına alınan bedelden az olması halinde bu miktarın davalı idareden tahsili ile davacı üzerindeki tapusunun iptaline ve davalı idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21601
Karar No: 2017/3594
Karar Tarihi: 03.04.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/21601 E.  ,  2017/3594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet ilişkin olarak;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiği Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Hakaret suçunda temel ceza doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca belirlenmemiş ise de, bu hususun sonuca etkili olmadığı,

Anlaşıldığından, sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyize gelince;

Mahkemece kabul edilen oluşa göre, sanığın katılanı ''sürdüreceğim'' diyerek tehdit yoluyla direndiğinden bahisle mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, sanığın polis memurlarının görev yerini değiştirme konusunda herhangi bir yetki ve gücü bulunmayıp, anılan sözlerinin tartışmanın bütünü ve söylendiği bağlam içinde değerlendirildiğinde tehdit niteliğinde olmadığı ve görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturmadığının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'in görevi yaptırmamak için direnme suçu için temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/04/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13640
Karar No: 2012/18213
Karar Tarihi: 15.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/13640 E.  ,  2012/18213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/02/2010 gün ve 2009/348-2010/28 sayılı kararı onayan Daire’nin 04/04/2012 gün ve 2010/11203-2012/5290 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket bünyesindeki 550.000 hissenin 544.000 hissesine sahip Cimya Turizm San. ve Tic. A.Ş.'nin davacının amcası olan... tarafından temsil edildiğini, ...'nin 09/12/2008 tarihinde beyin kanaması geçirmesi sonrasında kendisine vasi tayini atanması için talepte bulunduklarını, 10/02/2009 tarihli şirket genel kurul toplantısında hazır olmadığı halde... adına sahte imza atılarak işlemler yapıldığını, ileri sürerek, 10/02/2009 tarihli genel kurul toplantısının ve bu toplantıda alınan kararların iptal edilmesini, genel kurulda alınan kararların butlanla geçersiz olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket ve ... vekili, davacının şirkete ortak olmadığını, ...'nin vasisi olmadığını, davacının...'nin yeğeni olma dışında firmayla bağlantısının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar duruşmalara katılmamış, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davacının davalı şirketin ortağı olmadığı, akli melekelerinde veya temyiz kudretinde yetersizlik bulunduğu iddia edilen... adına mirasçı sıfatıyla hareket etmesinin davacıya bu davayı açma hakkını vermediği, davacının dava açma sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle, aktif husumet ehliyeti bulunmadığından davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04/04/2012 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3603
Karar No: 2018/7941
Karar Tarihi: 21.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/3603 E.  ,  2018/7941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi-İştirak Nafakasının Kaldırılması/Azaltılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı tarafından boşanma ilamıyla ortak çocuk yararına hükmedilen 500,00 TL iştirak nafakasının kaldırılması, olmadığı takdirde azaltılması talep edilmiş, ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 500,00 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren 50 TL indirilerek aylık 450,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmiş, ilk derece mahekemesince verilen bu karara karşı taraflarca istinaf yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir. İştirak nafakasının kaldırılması, olmadığı taktirde azaltılması davasında kabul edilen miktar yıllık 41.530 TL’yi aşmadığından istinaf incelemesi sonucunda verilen hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan kararlar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu itibarla, davalının iştirak nafakasının azaltılması davasına yönelik temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalının kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, 1. bentte açıklanan sebeple sair temyiz itirazlarının REDDİNE, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 21.06.2018 (Prş.)