erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/13562
Karar No: 2013/15464
Karar Tarihi: 11.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/13562 E.  ,  2013/15464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlerine,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların eyleminin 6831 sayılı Kanunun 91/5 maddesi kapsamında olduğu ve hükümden sonra 14/4/2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 11.maddesi ile 6831 sayılı Kanunun 91/5 maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nevine dönüşüp suç tarihi olan 26/11/2007 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanunun 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve katilan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA suça konu emvalin istirdatı kabil olmak üzere orman idaresine bırakılmasına, traktör, römork, tahra, balta ve halatın sahiplerine iadesine, 11/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1135
Karar No: 2015/13368
Karar Tarihi: 11.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1135 E.  ,  2015/13368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2014

NUMARASI : 2013/1014-2014/438

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/1013
Karar No: 2017/13267
Karar Tarihi: 21.11.2017

**18. Ceza Dairesi         2016/1013 E.  ,  2017/13267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve belgeler ile gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen konut dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 21/11/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18522
Karar No: 2014/1845
Karar Tarihi: 03.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18522 E.  ,  2014/1845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.09.2012 tarih ve 2011/707-2012/360 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ... tarafından, davacı kuruluş aleyhine, asıl işveren sıfatı iddiasından dolayı, işe girdiği 01.08.2000 tarihinden işine son verildiği 31.12.2004 tarihine kadar, ... ... Başmüdürlüğü'ne bağlı işyerlerinde temizlik işçisi olarak aralıksız çalıştığından bahisle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücretlerinin tahsili talebiyle fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere ... 1. İş Mahkemesi'nin 2005/1021 esas sayılı dosyası üzerinden dava açıldığını, mahkemece davanın kabulüne karar verildiğini, alacaklının icra takibi başlattığını, 7.982,48 TL'nin müvekkili tarafından icra dosyasına yatırıldığını ileri sürerek, 7.982,48 TL'nin ödeme tarihinden itibaren davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ile davalı şirket arasında imzalanan hizmet alım tip sözleşmesi gereğince asıl-alt işveren ilişkisi olduğu, işçilik alacaklarından her iki işverenin işçiye karşı müşterek- müteselsil sorumlu bulunduğu ancak kendi aralarında yaptıkları Temizlik H...Alımı Tip Sözleşmesi'nin diğer hususlar kısmının 3-1 maddesinde "çalıştırılacak personelin iş kanunundan ve diğer yasalardan doğan tüm sorumlulukları yükleniciye aittir " şeklinde hüküm bulunduğu, bu sözleşmeye göre davacı tarafça işçiye ödenen işçilik alacaklarının ve icra dosyası masraflarından davalı yüklenici alt işverenin sorumlu olduğu, davacı tarafından dayanak icra dosyasına 7.982,48 TL ödendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 7.982,48 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 426,65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11049
Karar No: 2017/6986
Karar Tarihi: 20.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/11049 E.  ,  2017/6986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... Oto Kurtarma İş Mak. Hay. Zir. Tar. Nak. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri ile davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 14.2.2013'te ... sevk ve idaresindeki vinçli kurtarıcı kamyonun, araç temizliğini yapan ...'ya çarpması sonucu ...'nın vefat ettiğini, müteveffanın bu kazanın oluşumunda hiçbir kusurunun bulunmadığını, ...'un sevk ve idaresindeki araca ait trafik poliçesi bulunmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile müvekkili ... için 45.000 TL, ... için 5.000 TL olmak üzere toplamda 50.000 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında talebini 138.254,46 TL ye yükseltmiştir.

Davalı ... Oto Kurtarma İş Mak. Hay. Zir. Tar. Nak. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, müvekkili şirkete karşı kazaya karışan aracın işleteni olması nedeni ile maddi tazminat davası açıldığını, meydana gelen olayda müvekkilinin bir kusuru bulunmadığını, söz konusu kazanın vincin tamiri ile ilgili olduğunu, ticari bir faaliyet esnasında olmadığını, istenilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Güvence Hesabı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili duruşmadaki beyanlarında, ceza dosyasında ve Mahkemenin 2013/74 esas sayılı dosyasında farklı kusur oranlarının verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 138.254,46 TL alacağın davalılar ... Oto Kurtarma İş Mak. Hay. Zir. Tar. Nak. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... bakımından olay tarihi olan 14.02.2013'ten, davalı Güvence Hesabı bakımından 21.03.2013'ten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiş; karar, davalılar ... ve ... Oto Kurtarma İş Mak. Hay. Zir. Tar. Nak. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri ile davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... Oto Kurtarma İş Mak. Hay. Zir. Tar. Nak. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri ile davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 4.915,78 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 20/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/10921
Karar No: 2010/2926
Karar Tarihi: 23.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/10921 E.  ,  2010/2926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun,koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/10295
Karar No: 2006/12941
Karar Tarihi: 06.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/10295 E.  ,  2006/12941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; vesayet altına alınmak istenilen ...'un ... süredir yurt dışında tedavide olduğu, ... ... İlçesi ... Köyü nüfusuna kayıtlı olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1635
Karar No: 2018/5396
Karar Tarihi: 17.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/1635 E.  ,  2018/5396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; iş yerinde bulunan kilitli vaziyetteki bahşiş kutusundan çalınan paranın miktarının müştekiler tarafından bilinmediği, müştekilerin çalınan paranın miktarını tahmini olarak belirttikleri, sanığın ise aşamalardaki beyanlarında çaldığı paranın miktarını 7,00-8,00 TL olduğunu beyan etmesi karşısında, ''Şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereğince sanığın beyanına üstünlük tanınıp çalınan malın değerinini sanığın beyanlarında belirttiği miktar olarak kabul edilip, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, TCK'nın 145. maddesi gereğince sanığa verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17/04/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21208
Karar No: 2015/756
Karar Tarihi: 20.01.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/21208 E.  ,  2015/756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 09.11.2014 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/1137
Karar No: 2015/13371
Karar Tarihi: 11.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1137 E.  ,  2015/13371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/944-2014/295

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/10198
Karar No: 2025/33
Karar Tarihi: 06.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/10198 E.  ,  2025/33 K.**

**"İçtihat Metni"**

Koruyucu ve destekleyici tedbir talebi hakkında yapılan inceleme sırasında; Adana 2. Çocuk Mahkemesiyle Samsun 1. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuklar hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Adana 2. Çocuk Mahkemesiyle Samsun 1. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili daireye GÖNDERİLMESİNE,

06.01.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/1075
Karar No: 2014/6077
Karar Tarihi: 25.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/1075 E.  ,  2014/6077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suçun işleniş şekli, sanığın suç yolunda katettiği mesafe ve teşebbüsün kaldığı aşama nazara alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca alt sınırın üzerinde bir oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 143, 35/2, 62 ve 50/1-f. maddelerinin uygulanması sırasında hesap hatası sonucu fazla cezaya hükmolunması,

2- Hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesindeki kamuya yararlı işte çalıştırma tedbirine çevrilmesi sırasında infazı kısıtlar biçimde “temizlik hizmetinde çalıştırılma” tedbirine çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından “3 yıl 9 ay” ibaresinin çıkarılarak, yerine “3 yıl 6 ay”, 35/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından “11 ay 7 gün” ibaresinin çıkarılarak, yerine “10 ay 15 gün”, 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından “9 ay 10 gün” ibaresinin çıkarılarak, yerine “8 ay 22 gün” ve 50/1-f. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından “4 ay 20 gün” ibaresinin çıkarılarak, yerine “4 ay 11 gün” ibarelerinin eklenmesi ve "kamuya yararlı temizlik işinde çalıştırma cezasına çevrilmesine" cümlesinin çıkartılarak yerine "kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle sonuç cezanın 4 ay 11 gün süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılması cezası olarak belirlenmesi suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTEREK ONANMASINA, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.