erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/10873
Karar No: 2021/27
Karar Tarihi: 11.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/10873 E.  ,  2021/27 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 168/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın iş yerinde tır şoförlüğü yaptığı, Kırıkkale'den aldığı yükü Ağrı Doğubeyazıt gümrüğüne götürmek için yola çıkmasına rağmen, Çorum ilinde otoparka çekici ve dorseyi yük ile birlikte bıraktığı, tır ve çekicinin yükle birlikte katılanın vekalet verdiği şahsa teslim edildiği, ancak sanığın çeşitli nakliye işlerinden şirket adına aldığı yaklaşık 7.000 TL’yi teslim etmediği, bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; taraflar arasında hizmet ilişkisinin var olduğu dikkate alındığında; eylemin, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamında kalan ve 5237 sayılı TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluşturacağı gözetilmeksizin, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun’un 155/1. maddesi uyarınca hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 11/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/23638
Karar No: 2013/22659
Karar Tarihi: 24.09.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/23638 E.  ,  2013/22659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

K A R A R

Dava, su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1973
Karar No: 2013/22465
Karar Tarihi: 03.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/1973 E.  ,  2013/22465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK' nın 89/1, 2-e, 62, 52/2-4, 53/6. Maddeleri

gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın müştekinin de kusurlu olduğuna, keşif yapılmadan karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Katılanın 10/09/2010 tarihl...Devlet Hastanesi raporunda, frontal bölgede 3-4 cm kesi, yüzün değişik bölgelerinde yüzeysel sıyrık, gögüs bölgesinde ... olduğu, hayati tehlikesinin mevcut olduğu hemetom nedeniyle gögüs cerrahi uzmanı ve beyin cerrahi uzmanı tarafından değerlendirilmek üzere ... Hastanesine sevkinin uygun olacağı bildirilmiş, ... Atatürk Devlet Hastanesinin aynı tarihli raporunda ise yaşamsal tehlike geçirmediği, mevcut bulguların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu belirtildiği dikkate alındığında, katılanın yaralanmasının niteliğindeki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/195
Karar No: 2013/9122
Karar Tarihi: 30.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/195 E.  ,  2013/9122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın oluşa uygun ve sübut bulan; katılan ...'a ait olup 08.03.2004 tarihinde çalınan çeklerden suça konu iki adet çeki keşide edip, iki ayrı gerçek kişiye vermekten ibaret eylemlerinin birbirinden ayrı bağımsız iki ayrı resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu ve dosya içerisinde fotokopisi bulunan suça konu çeklerden 21.07.2004 keşide tarihli, 8.250 TL bedelli olanının 6102 sayılı TTK.nun 780. maddesinde öngörülen ve bulunması zorunlu unsurlardan olan “keşide yerinin” bulunmaması nedeniyle özel belge niteliğinde bulunduğu ve önceden doğmuş borç için verilmiş olması nedeniyle eylemin dolandırıcılık suçunun unsuru olarak kabul edilmeyip özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı ve bu çek bakımından da ayrıca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, mahallinde bu hususta bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5376
Karar No: 2018/7379
Karar Tarihi: 21.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/5376 E.  ,  2018/7379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın marketten tanesi 22,90 TL olan toplam 45,80 TL değerinde iki kavanoz balı çalmaya çalıştığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanma yerinin olup olmadığının tartışılıp sonuca bağlanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedeni bu yönden yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/10212
Karar No: 2024/766
Karar Tarihi: 22.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10212 E.  ,  2024/766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/631 Esas, 2021/183 Karar

Taraflar arasındaki davada Mersin 7. Aile Mahkemesince, nafaka alacaklısı olan davacının yerleşim yeri adresinin .../Ankara olduğundan Ankara Nöbetçi Aile Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildiği; Ankara 28. Aile Mahkemesince ise nafaka alacaklısı olan davacının yerleşim yeri adresi ... ilçesi olduğundan Ankara Batı Nöbetçi Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek ortaya çıkan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Yargıtaya gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 22 nci maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.”

Somut olayda, Ankara 28. Aile Mahkemesince kararında yetkili olduğu belirtilen Ankara Batı Nöbetçi Aile Mahkemesine dosyanın gönderilmesi ve o mahkemece de gerekiyorsa karşı yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken dosyanın yargı yeri belirlenmesi için Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır. İki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması koşulunun henüz gerçekleşmemiş olup yargı yeri belirlenmesi koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın ilgili mahkemeye gönderilmek üzere mahalline İADESİNE,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/23912
Karar No: 2016/2982
Karar Tarihi: 18.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23912 E.  ,  2016/2982 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2011/281-2014/119

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur.

Bu nedenle taraf vekillerinin aşağıdaki bentler dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyleki;

1)Dava konusu taşınmaz ile aynı mahallede bulunan 1926 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak Bala Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan 2009/332-2012/153 sayılı dava dosyasında, aralık 2009 değerlendirme tarihi itibariyle 41,00TL metrekare birim fiyatı takdir olunmuş, bu rakam üzerinden verilen karar Dairemizce onanmıştır.

Dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönleri belirlenerek, anılan dosyada belirlenen metrekare birim fiyatından ayrılma sebeplerinin açıklanması için bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2)Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 447,07 m2 lik bölümünün yüzölçümü ve geometrik durumu dikkate alındığında % 20 oranında değer azalışı olduğunun kabulü doğru ise de, değer azalışının kalan kısım yerine tüm taşınmaz yüzölçümü esas alınarak fazla hesaplanması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/715
Karar No: 2017/1586
Karar Tarihi: 27.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/715 E.  ,  2017/1586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/18589
Karar No: 2013/647
Karar Tarihi: 14.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18589 E.  ,  2013/647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.01.2011 tarih ve 2010/316-2011/15 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka ile dava dışı ... arasında kredi kartı sözleşmesi imzalandığını, davalının sözleşmeyi garantör sıfatıyla imzaladığını, borcun ödenmemesi üzerine garantör olan davalıya önce ihtar çekildiğini, ardından icra takibi başlatıldığını, davalının ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/201 esas sayılı dosyası ile yapılan takibe itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca taraflar arasında imzalanan sözleşmede kullanılan ifadelerin bir garanti sözleşmesi olduğu izlenimini doğursa da, sözcüklere dayanılarak sözleşmenin niteliğinin belirlenemeyeceği, taraf iradesinin garanti vermeye yönelik değil kefalet amacına yönelik olduğu ve fakat sözleşmede kefalet limitinin de açıkça gösterilmemiş olmasından davalının kefil sıfatıyla da sorumlu olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, mahkemece kefalet limitinin bulunmadığından bahisle davalının müteselsil kefil sıfatıyla da sorumlu olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, icra dosyası içinde bulunan "Verilecek Kredi Kartı Cinsi" başlıklı belgede kredi kartı limiti 200.000.000 TL ve 1000 $ olarak gösterilmiş olup, davacının kefili olduğu kredi sözleşmesinin tüm sayfaları dosya içinde bulunmadığından bu belgenin sözleşme eki olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu nedenle, sözleşme ve eklerinin toplamının dosyaya celbi ile davalının kefil olduğu sözleşmede kart limitinin gösterilmiş olması halinde bu limitin kefalet limiti olarak da kabulü gerektiği gözetilerek karar verilmesi gerekirken sözleşmenin tamamı celbedilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, kararın (2) nolu bentde yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22347
Karar No: 2016/5248
Karar Tarihi: 17.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/22347 E.  ,  2016/5248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Veza verilmesin yer olmadığı, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tutanağı içeriğine göre, ihbar üzerine sanık ve tanık ...'ın bulunduğu yere giden polis memurları olan katılanlar ... ile ...'ın, kendileri hakkında ihbar olduğunu bildirip kimlik istemeleri üzerine, sanığın kimliğini vermeyerek katılanların yanından uzaklaştığı sırada, kendisini durdurmak üzere kolundan tutan katılan ...'ı yakasından tutup boğazını sıkmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması ve “bırakın lan şerefsizler, beni kimse alamaz” şeklinde hakaret etmesi üzerine, diğer polis memuru olan katılan ...'ın, sanığın kaçmasını önlemek için kolunu tuttuğu sırada bu kez ...'ı ittirip yumruk sallayarak kaçtıktan sonra katılanlar ... ve ... tarafından yakalanması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, polis memuru olan katılanların beyanları, katılan ...'a ait doktor raporu ile tarafsız tanıklar ... ve ....'in beyanları ile doğrulanması karşısında; sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından mahkumiyeti yerine, yerinde olmayan gerekçelerle görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraatine ve hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan sanıklar müdafinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/19075
Karar No: 2024/10387
Karar Tarihi: 25.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/19075 E.  ,  2024/10387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, müvekkilinin suça konu malzemeleri yükleme sahasına yanaşan tıra işinin gereği olduğunu düşünerek yüklediğinden suç kastının bulunmadığına, yüklemeye ilişkin şirket prosedürünün yeterince araştırılmadan, malzemelerin yüklendiği tırın yükleme sahasına ne şekilde girdiğine dair bilgileri sorgulanmadan, olaydan sonra sanığın annesinin rahatsızlığı nedeniyle memleketine gitmesinin sebebi araştırılmadan eksik inceleme ve araştırmaya dayalı karar verildiğine, bu durumun sanık aleyhine yorumlanarak kaçma olarak değerlendirildiğine, şüphenin sanık aleyhine yorumlanmasının kanuna aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek temyiz sebeplerine yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11727
Karar No: 2019/13880
Karar Tarihi: 06.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11727 E.  ,  2019/13880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdura ait aracın sol arka sürgülü cam lastik menteşesinin zorlanmış olduğunun tespit edilmesi nedeniyle, hırsızlık suçunu gerçekleştiren suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK' nun 151/1. maddesinde düzenlenen suçu da oluşturabileceği anlaşılmakla, her ne kadar mala zarar verme suçundan kamu davası açılmamış ise de suça sürüklenen çocuk hakkında zamanaşımı süresi içerisinde, mala zarar verme suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak, 5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun çaldığı bozuk paraların değerine göre, hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de TCK' nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmaması gerektiğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.