erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/15918
Karar No: 2012/4891
Karar Tarihi: 05.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/15918 E.  ,  2012/4891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeyi ibraz etmemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen “defter ve belgeyi ibraz etmemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 01.05.2004’ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında anılan suçtan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/11042
Karar No: 2016/12157
Karar Tarihi: 06.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/11042 E.  ,  2016/12157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 6183 saylı Yasa kapsamında Kurumca yapılan icra takibi sonucu davacının emekli aylığına haciz konulmasına ilişkin Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin .... Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat

üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davada feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirildiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/16640
Karar No: 2020/3774
Karar Tarihi: 12.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/16640 E.  ,  2020/3774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f,62, 52/2-4, mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sahibinden.com isimli satış sitesine fotoğraf makinesi satış ilanı koyduğu, katılanın bu ilan üzerine sanık ile irtibata geçtiği, aralarında yapılan yazışmada söz konusu fotoğraf makinesi için 900 TL bedelle anlaştıkları, aralarındadaki anlaşmaya göre katılanın sanığa ait banka hesabına 500 TL gönderip geriye kalan kısmı da kargonun kendisine teliminden sonra göndereceği, katılanın sanığa ait banka hesabına anlaştıkları 500 TL’yi gönderdiği ancak sanığa tekrar ulaşamadığı iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan beyanları, iletişim tespit tutanakları ve taraflar arasında geçen yazışmalar ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın en başından itibaren suç işleme kastıyla hareket ederek üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin, yerel mahkeme kararının kanun ve hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/20427
Karar No: 2013/12060
Karar Tarihi: 03.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2009/20427 E.  ,  2013/12060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanığa son söz verilmeyerek, 5271 sayılı CMK.nun 216/son maddesine aykırı davranılması,

2-Sanığın soruşturma aşamasında satıcı değil alıcı olduğuna ilişkin beyanı ile mahkeme huzurundaki olay yerinde seyyar tezgahında parfüm, kumanda gibi şey sattığı ve yanındaki seyyar tezgahta da başak adlı bir kişinin cd satışı yaptığı yönündeki savunması karşısında, beyanlar arasındaki çelişki giderilmeden ve tutanak düzenleyici tanıkların beyanları alınmadan eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Suça konu CD'lerin, 5846 sayılı yasa kapsamında bandrole tabi eser niteliğinde bulunup bulunmadığı, işten anlar bilirkişilere tayin ve tespit ettirilmeden hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10540
Karar No: 2018/1817
Karar Tarihi: 20.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/10540 E.  ,  2018/1817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen suçun vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14240
Karar No: 2013/1598
Karar Tarihi: 29.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/14240 E.  ,  2013/1598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ... vek.Av.... arasında görülen itirazın iptali davası hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.05.2012 gün ve 1627/402 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkeme hükmü davalı vekiline, 02.08.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. 6100 Sayılı HMK’nun 102. maddesi uyarınca adli tatil, her yıl yirmi temmuzda başlar otuzbir ağustosta sona erer. Yeni adli yıl bir eylülde başlar. Aynı Kanunun 104. maddesinde adli tatile tabi olan dava ve işlerde bu kanunun tayin ettiği sürelerin bitmesi, tatil zamanına rastlarsa, bu sürelerin ayrıca bir karara gerek olmaksızın adli tatilin bittiği günden itibaren bir hafta uzatılmış sayılacağı hükme bağlanmış olmakla birlikte, somut olayda temyiz dilekçesi bir haftalık yasal süre geçirildikten sonra, 10.09.2012 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/24920
Karar No: 2014/8873
Karar Tarihi: 27.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/24920 E.  ,  2014/8873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz mal ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek binalara değer biçilmesi ve üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre karşılık saptanmasında ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, Acele el koyma kararından sonra davalı adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele, bu sürenin bitim tarihi olan 20.01.2013 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için faiz işletilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ikinci paragrafındaki (tespitine,) kelimesinden sonra gelmek üzere (acele el koyma kararından sonra davalı adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 20.01.2013 tarihinden itibaren karar olan 17.07.2013 tarihine kadar geçen süre için yasal faiz uygulanmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden alınan temyiz ve taraflardan alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5699
Karar No: 2021/1053
Karar Tarihi: 03.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5699 E.  ,  2021/1053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

2009 takvim yılı nisan beyannamesi ile tamamı beyan edilen ve gelir vergisinde kullanılan 21 adet suça konu faturanın düzenleyici mükellefi ...’ın sahte fatura düzenleme eyleminin Dairemizin 11.04.2019 tarih ve 2019/196 Esas ve 2019/3784 Karar sayılı ilamı ile sabit görüldüğü anlaşılmakla, bu hususta tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, gerekçeli karar başlığında 2009 şeklinde eksik yazılan suç tarihinin 16.03.2010 şeklinde mahallinde düzeltilmesi, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 03.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6488
Karar No: 2020/2992
Karar Tarihi: 03.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6488 E.  ,  2020/2992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereği beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık idaresindeki kamyonetle, meskun mahalde, gündüz vakti, bölünmüş asfalt kaplama caddede seyri sırasında, dört yönlü kontrollü kavşağa geldiğinde, sola dönmek için manevra yaptığı esnada, aracının sağ orta kısmına, gidiş istikametine göre sağ tarafından düz istikamette seyreden ve kırmızı ışık ihlali yaparak kavşağa giriş yapan katılan Şuayip idaresindeki motosikletin ön tarafın çarpmasıyla, katılanın kemik kırıkları hayat fonksiyonlarını 2. dereceden etkileyecek şekilde yaralanmasında sanığın atfı kabil kusuru bulunmadığından mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12324
Karar No: 2014/11363
Karar Tarihi: 13.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12324 E.  ,  2014/11363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1136 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 01.05.2008 günlü iddianame ekinde bulunan dizi pusulasında, evrakın 3 klasörden oluştuğunun tespit edildiği, temyiz incelemesi sırasında dosyanın ekleri olan klasörlerin bulunamaması üzerine, dairemizin 12.02.2013 günlü tevdi kararında dosyanın eki olan klasörlerin mahalli mahkemesinden temin edilmesinin ve dairemize gönderilmesinin istendiği, İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18.06.2013 günlü yazısında yapılan tüm aramalara rağmen klasörlerin bulunamadığının, anılan klasörlerin Yargıtay Cumhuriyet Baş Savcılığından 7. Ceza Dairesine sevki sırasında eksikliğin meydana gelmiş olabileceğinin ve mahkemece dosyanın Üsküdar Başsavcılığına eksiksiz olarak teslim edildiğinin bildirildiği,yapılan yazışmalardan dosyanın eklerinin Yargıtay Cumhuriyet Baş Savcılığında da bulunmadığının anlaşıldığı , dosyanın incelenen kısmında, suça konu sanık avukat ... tarafından aslının aynıdır ibaresi ile onaylanan belgelerin bulunmadığı nazara alınarak, iddianameye konu olan sanığın aslının aynıdır ibaresi ile onayladığı belgeler ile 01.05.2008 günlü dizi pusulasında sayılan diğer belgelerin ilgili mahkemelerinden temin edilmesinden sonra dosyaya eklendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11243
Karar No: 2018/1946
Karar Tarihi: 26.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11243 E.  ,  2018/1946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5.fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal ettiği iddia edilen sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4221
Karar No: 2014/6207
Karar Tarihi: 17.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/4221 E.  ,  2014/6207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2012

NUMARASI : 2010/989-2012/530

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kesinleşen işe iade kararı sonrası süresinde işverene başvurduğunu, ancak işe başlatılmadığını, tazminat ve alacaklarının da eksik ödendiğini ileri sürerek, fark kıdem ve ihbar tazminatları ile fark işe başlatmama tazminatı alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davaya cevap vermemiş, sonraki aşamalarda davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İhbar süreleri ve ihbar tazminatı yönlerinden taraflar arasında uyuşmazlık sözkonusudur.

Somut olayda; davalı işveren işyerinde 15.06.1990-14.11.2006 tarihleri arasında çalışmış olan davacının, fesihten sonra işe iade davası açtığı, yargılama sonucunda işe iadesine karar verildiği, kesinleşen karar üzerine işverene süresinde başvurduğu ve işverence işe başlatılmadığı, feshin 04.08.2008 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Feshin kesinleştiği tarihte yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesinin İş Kanununa Göre İş Akdi Fesihlerinde İhbar Önelleri başlıklı 86. maddesinde hizmet süresine göre hak kazanılacak ihbar süreleri belirlendikten sonra, 01.03.1989 tarihinden sonra işe giren işçiler için kanuni ihbar sürelerinin uygulanacağı hususu düzenlenmiştir. Davacı 01.03.1989 tarihinden sonra 15.06.1990 tarihinde işe girmiş olup, davacı için kanuni ihbar süresinin uygulanması gerekir. Bu durumda; davacının ihbar tazminatı sekiz haftalık ücreti üzerinden hesaplanıp ödenen miktar mahsup edildikten sonra varsa fark ihbar tazminatının hüküm altına alınması gerekirken, ihbar tazminatının ondört haftalık ücret üzerinden hesaplanması ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.