erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/16000
Karar No: 2009/16381
Karar Tarihi: 09.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16000 E.  ,  2009/16381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen markaya tecavüzün men-i davası sırasında davalı taraf vekili 03/06/2009 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme hükmü davalı vekiline 03.08.2009 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise H.Y.U.Y.'nın 36/A-II maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süre geçirildikten sonra davalı vekili tarafından 09.09.2009 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz işlemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca'da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine, istek halinde peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 09.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/855
Karar No: 2014/5301
Karar Tarihi: 08.05.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/855 E.  ,  2014/5301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

1) Dava konusu taşınmazı gösterir birleşik ve geniş kadastro pafta örneğinin kadastro müdürlüğünden getirtilerek,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin getirtilerek,

3) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek; keşif sırasında uygulandığı bildirilen en eski tarihli memleket haritaları ile hava fotoğrafları üzerine birinci bent gereğince getirtilen birleşik pafta ölçekleri eşitlenip, (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) aktarılarak, tüm taşınmazın aynı harita üzerinde komşu parselleri ile birlikte (1/10.000 - 1/25.000 ölçekli olarak ayrı ayrı) gösterecekleri müşterek imzalı rapor ve kroki düzenlettirilmesi ve hava fotoğrafları ve memleket haritasında görülen yeşil ya da koyu renkli alanların ne anlama geldiği, taşınmaz üzerinde var ise ağaçların sayısı miktarı ve cinsi de belirlenerek, taşınmazın bölümlere ayrılması halinde ayrı ayrı belirtilmek suretiyle, açıklamalı rapor alınması,

Ayrıca, kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınması,

4) Dava dosyasından davalı olduğu anlaşılan ve dava konusu 205 ada 1 parsel sayılı taşınmaza komşu bulunan 205 ada 2 parsel sayılı taşınmazın helen davalı ise dava dosyasının, kesinleşmiş ise tapu kaydının,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 08/05/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/21301
Karar No: 2016/4140
Karar Tarihi: 14.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/21301 E.  ,  2016/4140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dairemizin .../.../2015 gün 2015/8109 Esas 2015/18075 Karar sayılı geri çevirme kararında: dosya kapsamından Av. ...'nın davacı ... adına işlem yapmasına rağmen, adına davacı ... tarafından verilmiş vekaletnameye dosya kapsamında rastlanılmadığından, vekaletname eksikliğinin giderilmesi, şayet vekaletname ibraz edemez ise, kararın adı geçen davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemeye iade edildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay kararlarının gereğinin yerine getirilmemesi dosyanın temyiz incelemesini geciktirdiği gibi ilgililerin sorumluluğuna yol açacağı da açıktır.

Bu sebeple, Mahkemece Av. ...'nın davacı ... adına işlem yapmasına rağmen, adına davacı ... tarafından verilmiş vekaletnameye dosya kapsamında rastlanılmadığından, vekaletname eksikliğinin giderilmesi, şayet vekaletname ibraz edemez ise, kararın adı geçen davacı ...'e yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE .../03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/1546
Karar No: 2015/2232
Karar Tarihi: 27.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1546 E.  ,  2015/2232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada ..... Sulh Hukuk ve ......... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kısıtlının adresinin değişmesine ilişkin olarak verilen yetkisizlik kararından kaynaklanmaktadır.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da; "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

..... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının adresinin değiştiği gerekçesiyle, yetkisizlik yönünde karar verilmiştir.

......... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, ........ Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmediği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, ..... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından vesayet altına alınan küçük ...'in "..... Mahallesi, ..... Sokak, No: .../... ........./...." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle ve kısıtlının yerleşim yerinin değiştiğinden söz edilerek mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 412. maddesinde vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişinin yerleşim yerini değiştiremeyeceği, yerleşim yerinin değişmesi halinde yetkinin yeni vesayet dairesine geçeceği hüküm altına alınmıştır. Aynı Kanunun 462/14. maddesinde de vesayet altındaki kişinin yerleşim yerinin değiştirilmesinin vesayet makamının iznine bağlı olduğu belirtilmiştir.

Dosya kapsamından, vasi ...'in 19.11.2014 tarihli dilekçe ile ikametgah adreslerinin değiştiği ve ......... Sulh Hukuk Mahkemesine yetki istediği ve mernis kaydının da "........." adresi olduğu anlaşılmıştır.

Bu halde, vesayet makamı olan ..... Sulh Hukuk Mahkemesinin kararı aynı zamanda kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin niteliğinde olup, uyuşmazlığın ......... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ......... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27.03.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/31481
Karar No: 2016/4711
Karar Tarihi: 11.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/31481 E.  ,  2016/4711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde, TCK 58 maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın yolda yürüyen katılanın yanına yaklaşarak 1000...... cinsi yabancı paranın,değerinin, 2.600 TL olduğunu söyleyip “Sen bana 500 TL ver,yeter” deyip aslında değersiz olan parayı katına 500 TL karşılığında verdiği, CD izleme tespit ve resim teşhis tutanağında katılan tarafından kendisini dolandıran şahıs olarak sanığı teşhis ettiği, böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediği gerekçesine dayanan kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2-TCK’nın 53. maddesinin (3.) fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden, yoksunluğun tümü için koşullu salıverilmeye kadar sürmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan ”250 gün" ve ” 5.000 TL" terimlerinin çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "100 TL” ibareleri eklenmek suretiyle ve "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/48
Karar No: 2013/7663
Karar Tarihi: 25.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/48 E.  ,  2013/7663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Malına Zarar Verme, Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur.İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Somut olayda; sanığın,suç tarihinde kendisinin de aralarında bulunduğu şahısların kavga ettiğinin ihbar edilmesi üzerine adli işlem yapmak için olay yerine gelen kamu görevlisi olan müşteki polis memurlarına hitaben, cadde ortasında aleni şekilde hakaret içeren sözler sarfettiği, ardından bindirildiği polis aracının camına kafası ile vurup kırmak suretiyle zarar verdiği anlaşılmakla; atılı suçların subut bulduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.04. 2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11133
Karar No: 2016/10154
Karar Tarihi: 07.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/11133 E.  ,  2016/10154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve.... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

.... ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.06.1983 tarih ve 1983/99 Esas, 1983/225 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine... vasi olarak atanmıştır.

Vasi adayı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesine hitaben yazdığı dilekçe ile mevcut vasinin vefat etmesi nedeniyle kendisinin kardeşine vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının.... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlandığı, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmek için mahkemesinden izin almadığından bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “.....” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan.... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1-e maddesine göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasi adayının talebi ile ilgili olarak karar vermekte.... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince.... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/7461
Karar No: 2010/1628
Karar Tarihi: 17.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7461 E.  ,  2010/1628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ... AŞ.vek.Av. ... aralarındaki alacak davası hakkında İstanbul 6.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 25.12.2009 gün ve 1150/751 sayılı hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkeme hükmü davacı vekiline, 17.02.2009 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesinin HUMK'nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 01.04.2009 tarihinde harcı yatırılarak, hükmün temyiz edildiği anlaşılmıştır. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7428
Karar No: 2018/19294
Karar Tarihi: 26.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/7428 E.  ,  2018/19294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Müştekinin din görevlisi olarak çalıştığını ve sabah namazına on dakika kala evinden çıktığında aracının kapısını açık görerek hırsızlığı fark etmesi karşısında, sanığın eylemini geceden sayılan vakitte işlediği sabit olmakla, şartları oluşmasına rağmen hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

2)Sanığın işlediği hırsızlık suçuna konu eşyaların değerinin toplamında 60 TL olarak tespiti karşısında, sanık lehine şartları oluşan 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 26/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1932
Karar No: 2018/5296
Karar Tarihi: 28.05.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/1932 E.  ,  2018/5296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı taraf, ... (...) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2012/95 E. 2015/401 K. sayılı ilamında lehlerine hükmedilen vekalet ücret alacağı için ilamlı takibe başlamış, borçlular vekili ise aynı ilamda lehlerine hükmedilen tazminat ve vekalet ücreti alacakları olduğunu belirterek takas mahsup istemi ile icra mahkemesine başvurmuş, mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

HGK'nun 12.10.1994 tarih ve 1994/251-593 sayılı kararında da benimsendiği üzere dar yetkili icra mahkemesinin yargılama usulü göz önünde tutulduğunda takip hukuku bakımından takas ve mahsup iddiası kural olarak ;

1- Takasa konu alacağın İİK'nun 68. maddesindeki belgelere dayalı bulunması,

2- Bu alacakla ilgili olarak icra takibinin yapılmış ve takibin kesinleşmiş olması, ya da,

3- Alacağın ilama bağlanması hallerinde nazara alınabilir.

1136 Sayılı Avukatlık Kanunu'nun 164/son maddesinde; "Dava sonunda, kararla tarifeye dayanılarak karşı tarafa yüklenecek vekalet ücreti, avukata aittir. Bu ücret, iş sahibinin borcu nedeniyle takas ve mahsup edilemez, haczedilemez" hükmüne yer verilmiştir. Ancak vekalet ücreti alacaklıları, vekalet ücretinin takas-mahsuba konu edilemeyeceği yönündeki yasal haklarından vazgeçebilirler.

Somut olayda, alacaklıların ... (...) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2012/95 E. 2015/401 K. sayılı ilamında lehlerine hükmedilen vekalet ücretinin takas-mahsuba konu edilmesi hususunda rıza gösterdiklerine dair bir beyanı bulunmamaktadır.

O halde, mahkemece, takip alacaklıları rıza göstermediğinden ilama dayalı vekalet ücreti alacağının, 1136 Sayılı Avukatlık Kanunu'nun 164/son maddesi uyarınca takas-mahsuba konu edilmesi mümkün olmadığından, borçlunun bu yöndeki isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklıların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21558
Karar No: 2015/19377
Karar Tarihi: 18.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21558 E.  ,  2015/19377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, eve getirdiği canlı tavuğu kesmek istediği sırada, kısa süreliğine mutfaktan ayrıldığında, eşi olan müşteki...'ın önceki evliliğinden olan ve suç tarihi itibarıyla aynı çatı altında yaşadığı ve bakım ve gözetiminden sorumlu olduğu 21.01.2011 doğumlu ...'ın mutfağa girdiği ve sanığın özensizce bıraktığı, alçakta bulunan bıçak ile kolundan BTM ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına sebebiyet vermesi, adı geçenin yaralanması üzerine, komşusunu çağırarak, derhal hastaneye götürüp, gerekli tedavisini yaptırması şeklinde meydana gelen olayda; ortaya çıkan neticenin münhasıran sanığın kişisel durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açtığı ve TCK'nın 22/6. maddesinde düzenlenen şahsi cezasızlık sebebinin olayda gerçekleştiği gözetilerek, tebliğnamedeki TCK'nın 22/6. maddesinin sanık hakkında uygulama yerinin bulunmadığı yönündeki görüşe iştirak edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısının, sanığın eşi olan müşteki...'ın önceki evliliğinden olan 21.01.2011 doğumlu ...'ın kolundan taksirle yaralanmasına sebebiyet verme şeklindeki olayda sanık hakkında TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığının gözetilmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.