Esas No: 2023/6986
Karar No: 2023/6829
Karar Tarihi: 26.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/6986 E.  ,  2023/6829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1286 E., 2022/1834 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2022/13 Esas, 2022/41 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.10.2022 tarihli ve 2022/1286 Esas, 2022/1834 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik mağdure vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanığın suç tarihi itibariyle reşit olan mağdure ile onun rızası olduğu halde cinsel birliktelikler yaşadığını ikrar etmiş, İlk Derece Mahkemesince de mağdurenin reşit olduğu dönemde gerçekleşen eylemlerin mağdurenin rızası ile gerçekleştiğinin kabul edilmiş olması karşısında, sanık hakkında cinsel saldırı suçu yönünden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) maddesi gereğince beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde delil yetersizliği nedeniyle beraat kararı verilmiş bu şekilde, hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunmuş olması nedeniyle İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozulması yerine, yazılı şekilde istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiş olmasının kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece; "... Mağdurun 2021 yılı Ocak ayında uyuşturucu madde etkisi altında bırakılarak rızası dışında sanık tarafından cinsel saldırıya uğradığı yönündeki iddiasının somut delillere dayanmadığı, bu hususta dosya içerisinde uyuşturucu maddenin etkisinin bulunduğuna yönelik herhangi bir doktor raporunun ya da adli tıp raporunun bulunmadığı, hayatın olağan akışıyla bağdaşmayan çelişkiler içeren mağdur beyanlarına itibar edilemeyeceği, tanık anlatımları ile uyumlu olan sanık savunmasının tutarlı olduğu, sanık ile mağdur arasında gerçekleşen cinsel birlikteliğin rızaya dayalı olduğu kanaatine varılmış ve sanığın üzerine atılı iddianamede 2021 yılı Ocak ayındaki eylemi olarak belirtilen suçlamaları yönünden atılı suçları mağdurun rızası dışında zorla mağdura uyuşturucu madde vermek suretiyle işlediğinin her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil ile ispatlanamadığı, bu nedenlerle sanığın üzerine atılı suçlardan CMK 223/2-e maddesi uyarınca..." şeklindeki gerekçeyle beraat hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince sanığın, mağdurenin rızası dışında zorla mağdureye uyuşturucu madde vermek suretiyle nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği hususunun ispatlanamadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.10.2022 tarihli ve 2022/1286 Esas, 2022/1834 Karar sayılı kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.