Esas No: 2023/8392
Karar No: 2025/4432
Karar Tarihi: 29.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/8392 E.  ,  2025/4432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1924 E., 2023/466 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-(a) maddeleri gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2022/38 Esas, 2022/274 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-(b), (d), (e) ve 53/1 maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.04.2023 tarihli ve 2022/1924 Esas, 2023/466 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı(lehe), sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının, sanığın eylemine ilişkin belirlenen suç vasfında 5237 sayılı Kanun'un 82/1-(b) maddesine göre canavarca hisle öldürmenin unsurlarının oluşup eziyet çektirerek öldürmenin unsurlarının oluşmaması nedeniyle hükümden "ve eziyet çektirerek" ibaresinin çıkarılması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) ve 303/1-(a) maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın isnat olunan suçu işlemediğine, sanığın cezasında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümleri uyarınca indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Maktul ile sanığın evli oldukları, sanığın soruşturma aşamasında tespit edilen ve aksi kanıtlanamayan savunmalarına göre maktulle olay günü tartıştıkları sırada maktulün “Seni hayat kadınlarının çalıştığı yere para karşılığı satacağım, senin kız kardeşin olan ...’yı kendime eş olarak getireceğim” dediği, maktulün yatak odasına geçerek uyuduğu sırada sanığın bahçeden aldığı taşla sanığın kafasına iki kez vurduğu, maktulün hareketsiz kalması üzerine bir süre bekleyen sanığın, maktulü parçalara ayırdığı ve akşam saatinde parçaları evlerinin yakınındaki foseptik çukuruna attığı, ikametini temizlediği, ertesi gün olan 13.04.2021 günü maktulün anne ve babasına kayıp olduğunu bildirdiği, maktulün anne ve babasının, oğullarının ikametine geldikleri ve 06.05.2021 günü bahçede düzenleme yaptıkları sırada foseptik çukurunda maktule ait cesedi tespit ettikleri, maktulün ceset parçaları üzerinde yapılan otopsi neticesinde ölümün çoklu delici kesici alet yaralanması ve künt travma sonrası gelişen organ amputasyonu, kafatası kırığı ve iç organ hasarına bağlı solunum ve dolaşım yetmezliği sonucu meydana geldiğinin tespit edildiği olayda,

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın eyleminin canavarca hisle öldürme olduğu kabul edilmiş ise de canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olduğu, sanığın aksi kanıtlanamayan savunmasına göre canavarca hislerle hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı anladığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82/1-(b) maddesinin somut olayda uygulanamayacağının gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanığın soruşturma aşamasında ileri sürdüğü aksi kanıtlanamayan savunmalarında maktulün kendisine “Seni hayat kadınlarının çalıştığı yere para karşılığı satacağım, senin kız kardeşin olan ...’yı kendime eş olarak getireceğim” demesi üzerine maktulü öldürdüğünü beyan etmesi karşısında sanığın cezasında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.04.2023 tarihli ve 2022/1924 Esas, 2023/466 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(b) maddesi uyarınca takdiren Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2025 tarihinde karar verildi.