erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/39429
Karar No: 2014/31015
Karar Tarihi: 27.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/39429 E.  ,  2014/31015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 6. İŞ MAHKEMESİ (ÜSKÜDAR 2. İŞ)

TARİHİ : 28/02/2012

NUMARASI : 2008/602-2012/195

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ile ara dinlenme ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini işyerinde darp edilmesi nedeniyle haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, işçilik alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işveren hakkınd asılsız isnatlarda bulunması nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini feshetmekte haklı olduğu, izin bulunduğu, fazla çalışma, hafta ve genel tatil çalışması yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı tır şoförü olarak davalı işyerinde 1 yıl 1 ay 3 gün çalışmıştır. Davacı aylık ücretinin net 1.240 TL olduğunu ileri sürmüştür. Davalı işveren ise davacının asgari ücret aldığını ileri sürerek üç adet ücret bordrosu ibraz etmiştir. Mahkemece yapılan ücret araştırmasında aylık 900 TL net ücret alabileceği belirtilmiştir. Davacı tanığı davacının aldığını iddia ettiği ücreti doğrulamıştır. Davacının tır şoförü olarak kum ocaklarında davalı şirkete ait şantiyeye kum taşıma işinde çalıştığı sabittir. Davacının yaptığı iş nitelikli olup, aldığını iddia ettiği 1.240 TL net ücreti ispat etmiştir. Mahkemece dosya içinde bu ücrete göre hesaplama yapılan 31.05.2011 tarihli ek rapor değerlendirmeye tabi tutlarak davacının işçilik alacakları yönünden yeniden bir karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1056
Karar No: 2012/6914
Karar Tarihi: 25.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/1056 E.  ,  2012/6914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı borçludan almış olduğu 3 adet çekin ibraz tarihinde karşılıksız çıkması üzerine başlatılan ilamsız icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir .

Davalı, icra takibinin yetkili Ordu icra dairesince yapılmadığını, davanın da yetkili Ordu Mahkemesinde açılmadığını ileri sürerek icra dairesinin yetkisine ve mahkemenin yetkisine itirazda bulunmuş, ayrıca, davanın reddini ve %40 kötü niyet tazminatı verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda toplanan delillere göre; borçlu-davalının icra takibi dosyasında süresi içinde icra dairesinin yetkisine itiraz ettiği, takibe konu çeklerin Ordu’da keşide edildiği, davalının ikametgahının Ordu olduğu, muhatap bankanın da Ordu’da bulunduğu, B.K'nın 73. maddesinin çeklerde uygulanmasının mümkün olmadığı, zira hamilin çek borçlusunu takip ve senedi ibraz zorunluluğunun bulunduğu, bu sebeple yetkili icra dairesinin genel yetkili olan davalının ikametgahı icra dairesi olan Ordu İcra Daireleri olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8461
Karar No: 2021/217
Karar Tarihi: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8461 E.  ,  2021/217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Mahkemece, 26.02.2020 tarihli ek karar ile kararın kesin olarak verildiği gerekçesi ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiş,ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut dosyada; kısmi olarak açılan davada, kesinlik sınırının belirlenmesinde alacağın tamamının dikkate alınması gerekir. Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak bir kısım işçilik alacakları yönünden talepte bulunmuş ve bilirkişi tarafından ücret farkı ve ilave tediye alacakları bakımından hesaplama yapılmıştır.Bilirkişi raporunda hesaplanan toplam miktara göre verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden,davacının temyiz isteminin kesinlik sebebi ile reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 26.02.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle dava dilekçesinin dava konusu kısmının son cümlesinde yer alan “Kısmi davamız dışında...” , sonuç ve istem kısmının C bendinde yer alan “Kısmi davamızın kabulü ile” ibareleriden ve davanın kısmi dava olarak açıldığının davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki ifadeleri ile açıkça beyan edildiği de nazara alındığında davasının kısmi dava olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine. 12.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/3751
Karar No: 2024/4903
Karar Tarihi: 16.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3751 E.  ,  2024/4903 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2364 E., 2023/2120 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/344 E., 2023/324 K.

1- İlk Derece Mahkemesince, eser sözleşmesinden kaynaklanan taraflar arasında imzalanan protokole aykırılık nedeniyle tazminat davasında, tanıtım kataloglarında B Blokta bulunan taşınmazlara ilişkin normal kat planının olduğu, dubleks dairelere ilişkin kat planı bulunmadığı, B Blok tadilat projesinin 18/09/2018 tarihinde yapıldığı, protokolün 27/02/2019 tarihinde yapıldığı, protokol tarihinde arsa payının belirli olduğu, B blokta yer alan 29 no.lu, 31 no.lu ve 32 no.lu olan yedinci katta yer alan diğer dubleks dairelerin de tamamının arsa payının 130000/11161600 olduğu ve dava konusu taşınmaz ile eşit olduğu, protokolde özel olarak belirli bir arsa payı belirtilmediği, B blokta bulunan taşınmazın yalnızca B blokta bulunan taşınmazlarla mukayese edilebileceği gerekçesiyle, davacının arsa payına yönelik talebinin reddine; taşınmazın imara uygun hale getirilmesine ilişkin bedelin 10.290,77 Türk Lirası olduğu ve taraflar arasında imzalanan protokol gereği davalıların da müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesiyle tazminat talebinin kabulüne dair karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı ve davalılar vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından davalılar vekilinin istinaf başvurusunun miktar itibariyle usulden reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; tadilat projesinin protokol tarihinden önce olduğu, B blokta yedinci katta yer alan diğer dubleks dairelerin de tamamının arsa payının aynı ve dava konusu taşınmaz ile eşit olduğu, protokolde özel olarak belirli bir miktar belirtmek suretiyle arsa payı belirtilmediği anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 16.12.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/22014
Karar No: 2015/20822
Karar Tarihi: 30.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/22014 E.  ,  2015/20822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gölbaşı (Adıyaman)1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 29.05.2014

No : 2004/688-2014/202

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı kurum avukatı ve davalılar D.. T.., F.. Ç.., Y.. Ç.., B.. Ç.., D.. Ç.. tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz edenlerin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkeme kararlarının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinin (b) bendinde tanımlanan unsurları taşıması ve “tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanunî temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adresleri”ni içermesi gerekir.

Eldeki dosya ile birleşen Gölbaşı/Adıyaman Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2002/274 Esas 2006/107 Karar sayılı dosyasında davalı sıfatıyla husumet yöneltilen ve Dairemizin 03.03.2015 tarihli geri çevirme ilamı gereğince, 'davalı' sıfatı ile gıyabi hükmün tebliği sağlanan Ö.. Y..'ın karar başlığına yazılmaması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Karar başlığına “Birleşen Davada Davalı : 8-Ö.. Y..- O. ve E. oğlu, 01.01.1975 doğumlu, ... Mah. ... sk. No:7 İç Kapı No:5 ..../Gaziantep” yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan D.. T.., F.. Ç.., Y.. Ç.., B.. Ç.., D.. Ç..'dan alınmasına, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13278
Karar No: 2014/8620
Karar Tarihi: 30.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/13278 E.  ,  2014/8620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, sokakta kapıları kilitli halde olan aracın kapısını zarar vermeyecek bir şekilde açmak suretiyle otomobili çalması eyleminin 765 sayılı TCK’nın 493/2. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden nitelendirmede yanılgıya düşülerek aynı Yasanın 491/2. maddesiyle uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... savumanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, sanık hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2428
Karar No: 2018/2687
Karar Tarihi: 17.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/2428 E.  ,  2018/2687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, öze belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık hakkında ayrı ayrı beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkında verilen beraat hükümleri, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece, ayrı açılan ve yargılama esnasında birleşen iddianameler üzerine yapılan yargılama neticesinde, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından beraat hükmü verildiği, katılanlar vekilinin de tüm hükümlere ilişkin temyizinin ardından, hazırlanan 07/09/2014 tarihli tebliğnamede, sanık hakkında sadece özel belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin görüşe yer verildiği, nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin ise her hangi bir görüşe yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamede görüşe yer verilmeyen nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin ek tebliğname düzenlenmesinin temini amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/11304
Karar No: 2006/14347
Karar Tarihi: 07.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11304 E.  ,  2006/14347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Tarsus 2. Sulh Hukuk ile Üsküdar 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlaması istenilen Hatun Bakış'ın Tarsus Barbaros Hayrettin Mah. 619. Sok. No: 23 adresinde kızı olan davacı ... ile birlikte olduğu anlaşılmakla yetkili mahkeme Tarsus 2. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Tarsus 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1924
Karar No: 2021/1117
Karar Tarihi: 11.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/1924 E.  ,  2021/1117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten Öldürmeye Teşebbüs

HÜKÜMLER :1)Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyete dair; İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/06/2018 tarih ve 2017/63 Esas 2018/238 Karar sayılı kararı

2)İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin verdiği 14/12/2018 gün ve 2018/1733 Esas 2018/1795 Karar Sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin verdiği 14/12/2018 gün ve 2018/1733 Esas 2018/1795 Karar sayılı kararının sanık ve sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle, kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin verdiği 14/12/2018 gün ve 2018/1733 Esas 2018/1795 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine dair" hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın; bir gerekçeye dayanmayan, sanık müdafiinin; suçun sübutuna ve eksik incelemeye, adil yargılanma hakkının kısıtlandığına ve sanık hakkında fazla ceza tayin edildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak,

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'ın olay günü daha önceden tanımadığı ancak nedeni tespit edilemeyen bir sebeple tartıştığı, dosya içerisinde yer alan 16.12.2016 tarihli CD izleme tutanağında da sabit olduğu üzere katılan ...'nin baş ve ense kısmına elinde bulundurduğu tineri dökmek suretiyle 05/01/2017 tarihli Adli Tıp Kurumu raporuna göre katılan basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşıldığından sanığın eylemini yanıcı madde olan tiner ile gerçekleştirdiği olayda sanığın TCK'nin 82/1-b maddesinde düzenlenen canavarca hisle ve eziyet çektirerek kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... hakkındaki hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı şekilde BOZULMASINA, sanık hakkında aleyhe temyiz başvurusu bulunmadığından CMK'nin 307/4. maddesi uyarınca sanığa verilen ceza miktarları yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/02/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/11960
Karar No: 2013/28930
Karar Tarihi: 09.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/11960 E.  ,  2013/28930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 11.Aile Mahkemesi

TARİHİ :06.03.2013
Esas No: 2017/21260
Karar No: 2019/6688
Karar Tarihi: 27.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21260 E.  ,  2019/6688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı firmada tır şoförü olarak çalıştığını ileri sürerek ihbar tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda ve yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacı işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı ücretinin sefer primi ile birlikte aylık 2.500,00 TL olduğunu ileri sürmüş, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı iddiası doğrultusunda ücretin net 1.250,00 TL olduğu, ek olarak ayda ortalama 1.250,00 TL sefer primi aldığı belirtilerek, sefer primi eklenmesi ile oluşan ücretin davacının giydirilmiş brüt ücreti olduğu kabul edilmiştir. Ancak davacının ücreti, sabit temel ücrete ilave sefer priminden oluşmaktadır. Buna göre davacının net 1.250,00 TL sabit ücret ve 1.250,00 TL sefer primi toplamının davacının ücreti olduğu gözetilerek, alacaklarının bu tutara göre yeniden hesaplanması gerekmektedir.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık, davacının fazla mesai alacağının hesabı noktasındadır.

Davacının davalı iş yerinde yurt içi tır şoförü olarak çalıştığı ve ücretinin sabit ücrete ilave sefer priminden oluştuğu anlaşılmaktadır. Yapılan işin niteliği gereği parça başı ücretle çalışma durumu söz konusu olmayıp sabit ücret + sefer prim sistemi ile çalışıldığından bu ücret toplamı davacının temel ücretini oluşturmaktadır.

Mahkemece, ödenen primlerin fazla mesailerin karşılığı olduğu gerekçesi ile davacının fazla çalışma alacağının bulunmadığı kabul edilmiş ise de, primlerin fazla mesai ücreti alacağını karşıladığının kabulü doğru değildir. Fazla çalışma ücret alacağının yasal mevzuata uygun şekilde %150 zamlı olarak hesaplanması gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.03.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.