erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/3711
Karar No: 2014/7289
Karar Tarihi: 01.07.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/3711 E.  ,  2014/7289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müşteki Güldeniz'in aralarındaki tartışma nedeniyle polis merkezine gelerek arkadaşı olan sanık hakkında şikayette bulunduğu, sanığın müştekiyi takip ederek çıkışta el kol hareketleri yapması üzerine görevli polis memurunca merkeze davet edilmesine rağmen, kaçmak istemesi üzerine zor kullanıldığı anlaşılan olayda; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre kamu görevlisine hakaret suçu açısından yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, polis memurunun kendisine müdahale ederek aracının anahtarını almasına karşı koyarak araçtan ayrılıp uzaklaşmaya çalışması eyleminde görevin yapılmasını engellemek amacıyla gerçekleştirdiği cebir veya tehdit unsurları bulunmadığı halde görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraeti yerine oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle mahkumiyetine hükmedilmesi,

Sanığın kız arkadaşına yönelik el kol hareketi şeklindeki eyleminin niteliği belirlendikten sonra takibi şikayete bağlı hakaret suçu niteliğinde olması halinde CMK'nın 90/3. maddesine göre polis memurunun ayrıca şikayet olmaksızın sanığı yakalama yetkisinin bulunmadığı da gözetilerek, zorla polis merkezine götürmek istemesi nedeniyle hakaret suçunda TCK'nın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kabule göre de;

Hakaret suçunun alenen işlemesine rağmen TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 01/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/469
Karar No: 2006/854
Karar Tarihi: 06.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/469 E.  ,  2006/854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 3.9.2002 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydına vakıf şerhinin yazılması istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; on yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmayan davanın reddine dair verilen 6.10.2004 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava tapu kayıtlarına vakıf şerhinin yazılması istemi ile açılmış, davanın kabulüne dair hüküm Dairemizce kadastro tespitinin kesinleştiği tarihle davanın açıldığı tarih arasında 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesindeki 10 yılın geçirildiği, bu süre içerisinde kadastro tutanaklarında belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere karşı dava açılmamışsa kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanılarak itiraz olunamayacağı ve dava açılamayacağından davanın reddine karar verilmek üzere bozulmuştur.

Dosya kapsamından ve özellikle geri çevirme kararı ile gönderilen kadastro tutanağından dava konusu taşınmaza "... Vakfından" şerhinin işlendiği, bu şerhin kadastro tutanağına uygun biçimde oluşturulan tapu kaydına da geçirildiği, ancak her nasılsa kayıtlardaki vakıf şerhinin silindiği, silinme tarihi ve nedeninin de bilinemediğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Görülüyor ki, davada esasen kayıtlarda var olan fakat, silinme yoluyla hukuki bir nedene dayanılmadan ortadan kaldırılan şerhin yeniden yazılması istenmekte, kadastrodan önceki hukuki bir sebebe dayanılmamaktadır. Bu hali ile somut uyuşmazlıkta 3402 sayılı Kadasro Kanununun 12/3 maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin uygulama olanağı yoktur. Dairemizin bozmaya dair kararı da maddi hataya dayalıdır. Yargıtay uygulamalarında maddi hata kavramı dar anlamda düşünülmemektedir. Kararın esasına etkili bir kanunun araştırılmamış olması (dava konusu taşınmaza ait kadastro tutanağının sonradan getirilmesi) da maddi hata kavramı içinde kabul edilmelidir. Şayet,

./..

-2-

2006/469-854

böyle yapılmamış karar hata sonucu onanmış veya bozulmuşsa bu tür bir ilam taraflar için kazanılmış hak oluşturmaz. Daha açığı maddi hata kavramı kazanılmış hak kuralının istisnalarındandır. (6.H.D. 8.3.1991 tarih 2131-3143 sayılı kararı gibi) Böyle olunca, mahkemece dava kabul edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 6.2.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/846
Karar No: 2014/22154
Karar Tarihi: 25.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/846 E.  ,  2014/22154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkiler ile 1. fıkrada yazılı diğer hak yoksunluklarından cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesi yerine TCK'nın 50/1-a ve 52/1 maddelerinin yazılması suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3. Doğrudan verilen adli para cezasının taksitlendirilerek 20 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nın 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, TCK'nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkartılarak, yerine "Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya, 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesi, gün adli para cezasının paraya çevrildiği fıkradaki “TCK'nın 50/1-a, 52/1 maddeleri” ibaresinin “TCK'nın 52/2 maddesi" şeklinde değiştirilmesi ve doğrudan verilen adli para cezası taksitlendirilerek birer ay ara ile 20 eşit taksitte tahsiline karar verilmesi ile diğer bölümlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/907
Karar No: 2012/10986
Karar Tarihi: 22.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/907 E.  ,  2012/10986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

1- Davalı ... 21.05.2007 tarihli yargılama oturumunda Yayla Mahallesi 26. Sk. 47/1 Esertepe/Ankara adresini, yine davaya dahil edilen ... 17.02.2009 tarihli oturumda 10. Sk. No:77/17 Demetevler/Ankara adresini bildirmiş; davaya dahil edilen Hanife Hoşgör'e (İşeri) dava dilekçesi ve duruşma gününün Merkez Mahallesi İskender Sk. No:22/3 Güngören/İstanbul adresine tebliğ edildiği halde, her üç davalı bakımından hükmün Bala/Ankara adresine gönderildiği, tebliğin Tebligat Kanununun 21. maddesi ve Tüzüğün 28. maddesine uygun bir biçimde yapılmadığı görülmüştür. Hükmün, davalıların açıklanan adreslerine tebliğinin sağlanması,

2-Davalı ...'e dava dilekçesi ve duruşma günü ile hüküm tebliğinin Tebligat Kanununun 21. maddesi ve Tüzüğün 28. maddesine uygun olarak yapılmadığı tespit edilmiştir. Dava dilekçesinin ve hükmün davalıya usulüne uygun biçimde tebliğinin gerçekleştirilmesi,

3-Davacılardan ... ve ... tarafından Av....'e verilmiş bir vekaletname dosyada bulunmamaktadır. Vekaletnamelerin aslı veya tasdikli suretinin dosyaya eklenmesi,

4-Davalılar ..., ..., ..., ... tarafından yerel mahkeme hükmü temyiz edilmiştir. 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 434/2.maddesine göre, temyiz isteği harca tabi ise harcın yatırıldığı tarihte hükmün temyiz edildiği kabul edilir. Temyiz karar harcının dayanağı HMK.nun 344. (HUMK.nun 434/2.) maddesi ve 10.05.1965 tarih 1965/1 Esas, 1965/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kurulu Kararıdır. Bu İçtihatı Birleştirme Kurulu Kararına göre, temyiz yoluna başvurmada maktu ilam harcının tamamının ya da nispi ilam harcının ¼’ünün peşin olarak alınması gerekir.

Bir kısım davalılar yerel mahkeme hükmünü temyiz isteğinde bulunmuş; dosya arasında bulunan 03.10.2011 tarihli makbuz içeriğine göre yatırılması gerekli nispi temyiz karar harcının noksan alındığı görülmüştür. Bu açıklamalara göre, HMK.nun 366.maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 344 (HUMK.nun 434/3.) maddesi gereğince temyiz dilekçesi sunan davalılara eksik yatırılan nispi temyiz karar harcının yedi gün içinde yatırılması için muhtıra çıkarılması, verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz karar harcının tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde istenen temyiz karar harcı tamamlanmadığı taktirde mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük kesin sürenin dolmasının beklenilmesi, bu konuda 25.01.1985 tarih ve 5/1 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararının kapsamının göz önünde bulundurulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, 22.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/25651
Karar No: 2014/27150
Karar Tarihi: 18.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/25651 E.  ,  2014/27150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 12. İş Mahkemesi

Tarihi : 17.09.2014

No : 2014/328-2014/600

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5641
Karar No: 2015/27487
Karar Tarihi: 25.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/5641 E.  ,  2015/27487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/53661

MAHKEMESİ : Niğde Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/225 (E) ve 2013/168 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 02.04.2015 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/9764
Karar No: 2021/1915
Karar Tarihi: 23.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9764 E.  ,  2021/1915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü gündüz vakti, meskun mahal dışı, iki şeritli iki yönlü asfalt il yolunda sanığın sevk ve idaresindeki çekici ile seyri sırasında olayın meydana geldiği virajı dar alması nedeniyle karşı yönden gelen katılanların bulunduğu otomobile ait şeride tecavüz etmesi nedeni ile çarpışmaları sonucu bir katılanın kemik kırığı oluşacak şekilde, bir katılanın kalça çıkığına neden olacak şekilde ve bir katılanın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, sanığın asli kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyet kararı verilmesi bakımından mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, eksik incelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin, katılanlar vekilinin ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükme 2. bendinin vekalet ücretine ilişkin dokuzuncu paragrafının çıkartılarak, yerine, “Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca yargılamada kendisi vekille temsil ettiren katılan ... ve ... lehine 1800'er TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesine” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 23/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/13937
Karar No: 2009/16
Karar Tarihi: 12.01.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/13937 E.  ,  2009/16 K.**

**"İçtihat Metni"**

... İnşaat Güvenlik Temizlik Ür. Hizm. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... Hanım Doğumevine izafeten ... Bakanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.9.2007 tarih ve 239-371 sayılı hükmün Dairenin 23.6.2008 tarih ve 2854-8753 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 190,40 (Yüzdoksanlirakırkkuruş) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 12.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3132
Karar No: 2018/3401
Karar Tarihi: 07.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3132 E.  ,  2018/3401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14621
Karar No: 2014/35425
Karar Tarihi: 04.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/14621 E.  ,  2014/35425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/299208

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2012

NUMARASI : 2010/301 (E) ve 2012/466 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında olaydan önce hastanede bulundukları sırada müştekinin kendisine yumrukla vurduğunu, olay esnasında ise şerefsiz diyerek yine yumrukla vurup saldırdığını bunun üzerine kendisinin de müştekiye vurduğunu belirtmesi, tanık M.. Ö.. ile tanık H. M.'ın müştekinin sanığa tükürdüğünü ve yumruk vurduğunu beyan etmiş olmaları karşısında sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde belirtilen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/8629
Karar No: 2022/17543
Karar Tarihi: 25.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/8629 E.  ,  2022/17543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Mağdur ...’ın hazırlık aşamasında alınan beyanında traktörünün 2 adet ağırlık demirinin ve arka hidrolik kolunun olmadığını belirttiği ancak suça sürüklenen çocuklardan ele geçerek mağdura iade edilen eşyanın 1 adet ağırlık demiri olduğu ve bu cihetle mağdurun zararının tamamen giderilmemiş olduğu dikkate alındığında mağdur ...’dan kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık indirimine muvafakati sorularak sonucuna göre TCK’nın 168/1-4 maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suça sürüklenen çocuğun mağdur ...’e ait traktörden 4 adet, mağdur ...’a ait traktörden 2 adet olmak üzere tanesi 20 TL olduğu tespit edilen ağırlık demirlerini çalması, mağdur ...’e ait traktörün ise 2 ağırlık demiri ve bir hidrolik kol çalması sebebiyle TCK’nın 145. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilemeyecek ise de belirli bir oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası mağdur ...’a karşı hırsızlık suçundan kurulacak hükümde CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 25/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5275
Karar No: 2012/5732
Karar Tarihi: 22.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/5275 E.  ,  2012/5732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Kocaeli Çocuk Mahkemesinden verilen 21.09.2010 gün ve 2009/509 Esas, 2010/319 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı, iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasaya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, bu itibarla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince cezaların miktar ve türüne göre, hükümlerin kesin nitelikte olduğu; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.09.2009 gün ve 173-209 sayılı Kararında da belirtildiği üzere; mahkemelerce daha ağır cezayı gerektirecek ve doğru uygulama yapıldığında temyiz incelemesine konu olabilecek bir eylemde, suç niteliği doğru belirlenmesine karşın, yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan bir ceza verilmesi halinde, bu gibi hükümlerin aleyhe başvuru üzerine temyiz denetimine konu olabileceği; somut olayda cinsel taciz suçundan TCK.nın 105/1. maddesi uyarınca madde metninde yer alan seçenek yaptırımlardan hapis cezası tercih edilip, aynı Kanunun 50/2. maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmiş ise de, kanuna aykırı olan bu uygulamanın ancak aleyhe temyiz bulunması halinde kesin nitelikte olan hükmü temyizi kabil hale getireceği ve dosyamızda da aleyhe temyiz bulunmadığı gözetildiğinde, bu suçtan kurulan ve yanılgılı uygulama sonucu kesinlik sınırı içinde kalan hüküm de temyiz denetimine konu olamayacağından; suça sürüklenen çocuk müdafiin cinsel taciz ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından kurulan 1480 TL ve 1200 TL adli para cezalarına ilişkin kesin nitelikteki hükümlere yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 22.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi .