erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/3038
Karar No: 2019/7936
Karar Tarihi: 02.07.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/3038 E.  ,  2019/7936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadın lehine hükmolunan nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dairemizin 26.10.2017 tarihli bozma ilamıyla hüküm kadın lehine hükmolunan yoksulluk nafakasının çok olduğundan bahisle bozulmuş, diğer yönlere ilişkin olarak ise onanmıştır. Mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda sadece kadının yoksulluk nafakası talebine yönelik hüküm kurulması gerekirken, bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği anlaşılan tedbir nafakası (TMK. m. 169) yönünden de yeniden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2- Mahkemece bozmaya uyulduğu halde, bozma gereği yerine getirilmemiştir. Bozmaya uyulmuş olması, mahkemenin bozma gereğince işlem yapmasını zorunlu kılar. Dairemizin 26.10.2017 tarihli 2016/5883 esas 2017/11778 karar sayılı bozma kararında; "Davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakasının çok olduğu” yönünde hüküm kurulmuştur. Ancak mahkeme, davalı-karşı davacı kadın yararına ilk kararında aylık 750 TL yoksulluk nafakası ödenmesine hükmettiği ve bozma ilamına uygun şekilde nafaka miktarında indirim yapması gerektiği halde, “...aylık 750 TL (aynı miktar) yoksulluk nafakası olarak devamına” şeklinde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.07.2019 (Salı)
Esas No: 2021/9748
Karar No: 2022/852
Karar Tarihi: 20.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/9748 E.  ,  2022/852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, aksine Kurum işleminin iptali ile 06.01.1989-31.12.1992 arasında Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ve 01.10.2013'ten itibaren yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozmasına uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18818
Karar No: 2014/1067
Karar Tarihi: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18818 E.  ,  2014/1067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2012/1061-2013/163

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan F.. D.. vekilince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan F.. D.. vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıdığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi;

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 14.02.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalılardan F.. D.. vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/15447
Karar No: 2010/328
Karar Tarihi: 21.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/15447 E.  ,  2010/328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın hırsızlık suçunu, yakınanın alış veriş için girdiği işyerinde işlediğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmesi,

2-Yakınanın masanın üzerine bıraktığı çantasının üzerine, sanığın askılıktan elbise düşürerek kapatmasının ardından, yanında bulunan ve evrakı ayrılan arkadaşı ...’nun çantayı alarak işyerinden kaçtığının anlaşılması nedeniyle; eylem tamamlandığı halde, kalkışma hükümlerinin uygulanması,

3-5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması,

4-Sanığın adli sicil kaydına göre hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması,

5-5337 sayılı TCY’nın 145. maddesinin, 35. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

6-Sanık savunmanının tedbir hükümlerinin uygulanması konusundaki talebinin, hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın, para cezasına çevirme veya erteleme hususlarını da kapsadığı düşünülmeden bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 21.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18862
Karar No: 2014/1127
Karar Tarihi: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18862 E.  ,  2014/1127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2012/1279-2013/186

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan G.. İ.. ile M.. B.. vd. vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan G.. İ.. ile M.. B.. vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan binalara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden,daha fazla miktarda üretim masrafı yapıdığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 14.02.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalılardan G.. İ.. ile M.. B.. vd. vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2020
Karar No: 2015/3763
Karar Tarihi: 09.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/2020 E.  ,  2015/3763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

1- Sanık ..... hakkında mağdur ....’i yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden;

CMK’nun 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar CMK’nun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğundan, itiraz merciince incelenmek üzere inceleme dışı tutulmasına karar verilmiştir.

2- Sanık .... hakkında mağdur ...’u kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

a- Sanığın bıçak ile maktulü sağ ve sol koltuk altından ve kolundan olmak üzere üç yerinden ikisi toraksa nafiz, hemopnömothoraks oluşturacak ve hayati tehlike meydana getirecek şekilde yaraladığı olayda mağdurun kolu ile sanığa engel olması, mağdur ...’in sanığı engellemeye çalışması, yaraların niteliği ve sayısı ile silahın elverişliliği gibi hususlar dikkate alındığında, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

b- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri gereğince sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin yasaya aykırı olarak sanıktan yargılama gideri olarak tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 09/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/7653
Karar No: 2017/11124
Karar Tarihi: 01.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/7653 E.  ,  2017/11124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin kovuşturma aşamasında 21/01/2014 tarihli celsede “ ... tartışma kavgaya dönüşünce her üçü yumruk ile beni darp ettiler daha sonra .. elindeki bira şişesini kırarak seni öldürürüm şeklinde tehdit etti, ... ayrıca ben ... ile kavga ettiğim sırada ismini sonradan ... olarak öğrendim çocuk bir anda elini pantolomun cebine sokarak cebinde bulunan cep telefonumu aniden aldı ve kaçmaya başladı o sırada sanırım cüzdanım da yere düşmüş olcak ki, cüzdanımı da aldı daha sonra cüzdana baktıktan sonra cüzdanı bana doğru attı daha sonra telefon ile birlikte tek başına kaçıp gitti, bir süre sonra ... ile... kavgayı bitirip yanımdan uzaklaştırdılar...” şeklinde beyanda bulunması karşısında; suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 148. ve devamı maddelerinde düzenlenen yağma suçunu oluşturabileceği ve bu durumda delilleri takdir ve değerlendirmenin, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine duruşmaya devamla yazılı şekilde esas hakkında karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 01/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/2860
Karar No: 2007/4177
Karar Tarihi: 30.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2860 E.  ,  2007/4177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada Zeytinburnu 2. Sulh Hukuk ile ... Tereke Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, ... ...’in ölmeden önce Selçuklu İlçesi İsabey Mahallesinde oturduğu, ... İlçesindeki iş yerinde intihar ettiği anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... (Tereke) Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... (Tereke) Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/03/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/3154
Karar No: 2010/9197
Karar Tarihi: 27.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3154 E.  ,  2010/9197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/12/2008 tarih ve 2007/484-2008/586 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalının nama yazılı hissedarlarından ...’in mirasçısı olduğunu, anılan hissedarın Erzurum Noterliğince düzenlenen 16 Kanunievvel 1929 tarih ve 3235 yevmiye numaralı vasiyetname ile davalıya ait 3 kıta nama yazılı hisse senedini miras olarak bıraktığını, duruma yakın zamanda muttali olduğunu, başvuruya rağmen olumlu sonuç alınmadığını ileri sürerek, bu senetler ile senedin bağlı olarak doğmuş rüçhan haklarına istinaden müvekkilinin ortaklığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tespit davasının koşullarının bulunmadığını, esasen davacının murisine ait hisse senedine rastlanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı kayıtları ve belgeleri üzerinde yapılan incelemede davacının murisine ait hisselere rastlanmadığı, iddianın ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12165
Karar No: 2010/2361
Karar Tarihi: 25.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/12165 E.  ,  2010/2361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

TaRaflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Köprübaşında oturduğunu ve çiftçilik yaptığını, Köprübaşına gelen davalıdan sofralık diye satın alıp diktiği zeytin fidelerinin yağlık çıkması nedeniyle zarara uğradığını, destek primi alamadığı ve gelirinden mahrum kaldığını ileri sürerek 10.000 TL maddi ve 1000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket davacıya mal satmadığını, ikametgahının ... olduğunu, diğer davalı ... ise satışın Tire’de olduğunu, ikametgahının Tire olduğunu savunarak yetkisizlik kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece Tire mahkemelerinin yetkili olduğuna karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının, davalılar aleyhine açtığı tazminat davasının yargılamasında davalı ... yetkili mahkemenin Tire olduğunu, Zeytin Tarım Fidancılık İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti. ise yetkili mahkemenin ... olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuşlardır.

Davalı ...'a dava dilekçesi, 13.8.2007 tarihinde tebliğ edilmiş, bu davalı 18.9.2007 tarihli dilekçesi ile yetkisizlik itirazında bulunmuştur. HUMK 187-189 maddeleri gereği yetkisizlik itirazı 10 günlük cevap süresi içinde ileri sürülmesi gerekir. Davalı ...'ın yetkisizlik itirazı yasal sürede olmadığından reddi gerekirken yazılı gerekçe ile bu davalı hakkında yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Davalı Zeytin Fidancılık İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin yetkisizlik itirazının incelenmesinde; bu davalı yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olduğunu savunmuştur. HUMK 9-II c.1. maddesi gereğince davalı sayısı birden fazla ise dava bunlardan birinin ikametgahında açılabilir. Yukarıda açıklandığı üzere Rüstem Çavdar için Köprübaşı Mahkemelerinin yetkisi kesinleştiğine göre Zeytin Tarım Fidancılık İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti. Şti. içinde Köprübaşı mahkemelerinde dava açılabilir. Davalı şirketin yetkisizlik itirazının reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi bu davalı ... Mahkemeleri yetkili olduğunu savunduğu halde bu davalı hakkında da Tire Mahkemelerinin yetkili olduğuna karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/5892
Karar No: 2025/1271
Karar Tarihi: 11.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/5892 E.  ,  2025/1271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1272 E., 2024/1611 K.

DAVALILAR : Ankara Karayolları Genel Müdürlüğü vekili Avukat ..., Avukat Selvihan Akyol Özbayrak, Çatpınar Köyü Tüzel Kişiliği, Hazine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/206 E., 2024/432 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine temsilcisi ve davalı Karayolları Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ek 6. maddesinde; "Kadastro mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir.

'' hükmü düzenlenmiştir.

Dosya içeriğine göre davacının tapusuz taşınmazın tescili davası açtığı, dava konusu taşınmazın bilirkişi heyeti raporunda (A) harfi ile gösterildiği ve ziraat bilirkişi raporunda zemin değerinin 17.360,10 TL olarak tespit edildiği, dava konusu taşınmaza ilişkin kadastro tutanağı düzenlenmediği nazara alındığında temyize esas kararın Kadastro Kanunu'nun ek 6. maddesi kapsamında kalmadığı anlaşılmaktadır.

Hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 17.360,10 TL Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine temsilcisi ve davalı Karayolları Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf olduğundan, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı Karayolları Genel Müdürlüğüne iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

11.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.