erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/12065
Karar No: 2014/7518
Karar Tarihi: 26.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/12065 E.  ,  2014/7518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- TCK.nun 52/4. madde ve fıkrasında adli para cezasının 4 taksitten az olamayacağı belirtilmesine rağmen, hükmedilen adli para cezasının 2 taksitte ödenmesi- ne karar verilmesi,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye ka- dar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hu- susların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında yer alan “2 eşit taksitte” ibaresi çıkarı- larak yerine “1'er ay ara ile 4 eşit taksitte” ibaresinin yazılması; hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53.

maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle hükmün (DÜ- ZELTİLEREK ONANMASINA), 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/23113
Karar No: 2021/16667
Karar Tarihi: 01.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/23113 E.  ,  2021/16667 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafii duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de; 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun 299. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız olarak yapılan incelemede:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin gerekçesiz, eksik inceleme sonucu karar verildiği, mağdur açıkça kimsenin suçu olmadığını belirttiği halde beraat yerine mahkumiyet kararı verildiği, lehe yorumlanması gereken hususların gözardı edildiğine yönelik ve sanık ... müdafiinin, gerekçeli kararda olay yerinde bulunan görgü tanıklarının beyanlarının dikkate alınmadığı, diğer tanıkların dinlenmediği, CMK 170. maddeye aykırılık olduğu halde iddianame iade edilmeyerek kabulüyle yargılama yapıldığı, mağdurun soyut iddiası dışında delil bulunmadığı, Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK’nın 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı olarak gerekçesiz hüküm kurulduğu, mağdurun olayı kendi aramızda hallettik hiç bir kaybım yoktur dediği halde TCK’nın 168. maddesinin uyulmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık ...’ın mağduru yanına çağırarak çantasını istediği bir kaç tane tokat attığı ve evin içerisine çektiği, evin içerisinde Caner isimli şahsın da bulunduğu, ikisinin birlikte mağduru dövdükleri, sonra Caner’in bahçedeki pitbull cinsi köpeği getirip mağdura saldırttıkları mağdura ait cüzdan ve ayakkabısını almaları şeklinde gerçekleşen olayda sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır,

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak hükümlerin ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na iadesine, 01/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19927
Karar No: 2015/19108
Karar Tarihi: 23.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/19927 E.  ,  2015/19108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi .... Köyü 448 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 27.05.2015 tarihli geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle;

1-Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 08.05.2013 gününden önce; imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

./..

2015/19927-19108 -2-

Getirtilerek dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14364
Karar No: 2012/5629
Karar Tarihi: 29.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/14364 E.  ,  2012/5629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2e, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

1. Hükme esas alınan; Dosyanın bilirkişiye tevdii edildiğine, bilirkişi yemininin yapıldığına, Cumhuriyet savcısı, zabıt kâtibi ve bilirkişi tarafından da imzalandığına dair tutanağın olmaması,

2. Bilirkişi raporunda, olay yeri ve şekli yeterince irdelenmeden Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre sanığın geri manevra sırasında emniyeti sağlamayacak durumdaysa gözcü bulundurmasının mecburi olduğundan bahisle kusurlu olduğu değerlendirilmişse de,

Yönetmeliğin 137/B-1 maddesinin,

"1) Geri gitme ve geri dönüşlerde;

a) Bağlantı yollarında geri gitmeleri, tek yönlü duraklama veya park manevrası dışında geri gitmeleri, iki aracın emniyetle geçemeyeceği kadar dar olan iki yönlü yol kesimlerinde karşılaşma ve geçiş kolaylığı sağlama dışında geri gitmeleri, daha geniş yollarda geriye giderken manevra dışında şerit değiştirmeleri,

b) Trafiği yoğun olan yollarda geriye dönmeleri, yasaktır.

Uygun durumdaki yollarda geri dönüşleri diğer araçların gelişleri engellenmeden ve yolu kullananlar için tehlike yaratmayacak şekilde en az manevra ile dönülerek yapılır.

Ancak, kamyon, otobüs, çekici, römork veya yarı römorklu bir aracın geri manevrası, sürücünün görüşüne açık alanda emniyetle sağlanamıyor ise, tehlikesizce geriye hareket edebilmeleri ve uyarılmaları için bir gözcü bulundurmaları mecburidir." hükmüne taşıdığı,

Sanığın kullanmış olduğu aracın ruhsat kayıtlarından anlaşılacağı üzere BMC Levend marka kamyonet sınıfı ... olup geri manevralarda gözcu bulundurma mecburiyeti bulunmadığı değerlendirilmekle, eksik ve hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı görülmekle sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,29.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/2849
Karar No: 2019/5582
Karar Tarihi: 07.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2849 E.  ,  2019/5582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacının anataşınmazın zemin katında bulunan 13 numaralı bağımsız bölüm olan dükkan ile 1, 2, 4 ve 5 numaralı bağımsız bölümlerdeki dairelerin maliki olduğunu, davacının 13 numaralı bağımsız bölüm olan dükkanının arsa payının taşınmaz davacıya ait değil iken 1988 yılında 2981 sayılı Kanun gereği taşınmazın gerçek arsa payı değerinin verilmeksizin tapuya tescil edildiğini, KMK' nın 3. maddesinin 2. fıkrası düzenlemesi gereğince davacıya ait bağımsız bölüm değeri ile tapu kayıtlarındaki payı arasında bulunan orantısızlığın giderilmesi gerektiğinden ana taşınmazda bulunan davacıya ait 13 numaralı bağımsız bölüm olan dükkanın arsa payının düzeltilerek tapuya tescili istenilmiştir.

,,,,,1. Sulh Hukuk Mahkemesince 2015/205 Esas, 2017/441 Karar sayılı ilamı ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesinin 2017/2738 E. – 2019/504 K. sayılı ilamı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiş, verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava anataşınmazda bulunan 13 numaralı bağımsız bölümün arsa payının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

SONUÇ: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre, davacının arsa payının düzeltilmesini istediği 13 nolu bağımsız bölümün tescili esnasında anataşınmazda kat maliki olup verilen arsa payından haberdar olduğu anlaşılmakla yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 07/10/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/2542
Karar No: 2018/287
Karar Tarihi: 10.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/2542 E.  ,  2018/287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu , hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”, Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/19410
Karar No: 2020/20305
Karar Tarihi: 17.12.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/19410 E.  ,  2020/20305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Birden fazla kişi ile tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, şikayetçilerden ...'nın 03/02/2011 tarihli dilekçe ile şikayetinden vazgeçtiği, vazgeçmenin sanık ... tarafından kabul edildiğinin anlaşılması karşısında, bu şikayetçi yönüyle sanık hakkında hakaret suçundan düşme kararı verilmesi gerekirken, mahkemece bu hususta bir karar verilmemiş ise de, zamanaşımı içinde mahallinde karar verilmesinin mümkün olduğu belirlenerek yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

1- Şikayetçilerin ikamet ettiği Tolga Sitesi içinde lokanta işleten sanıklar ile site sakinleri arasında lokantaya gelen araçların site içine girmesi yüzünden yaşanan tartışmayla ilgili olarak, sitenin kapıcısı olup bu sitede oturan ...'ın, soruşturma ve kovuşturma evresindeki anlatımlarında, "bu lokantaya gelen bir araç site içine park etti, ben kapıcı olduğum için iş yeri sahibi ...'e buraya araç koymayın dedim, bu sırada site yöneticisi olan ... de dördüncü kattaki evinin penceresinden ...'e neden buraya araç bırakıyorsunuz diye bağırdı, ... aracın yanına gelip, ... Bey'e doğru, in aşağı oradan bağırma dedi ve ... Bey'e tehdit içerikli sözler söyledi, bu sırada olay yerine ...'in kardeşi ve lokanta çalışanları geldi, bu gelenler de aynı şekilde tehdit sözleri söylediler" şeklindeki anlatımından, önce sanık ...'in tehdit sözleri söylediği ve daha sonra diğer sanıkların olay yerine geldiklerinin anlaşılması karşısında, ani gelişen tartışma ortamında, sanıklar ... ve ...'in, sanık ...'in tehdit eylemine ne şekilde iştirak ettikleri ve sanıkların olayda iştirak iradeleri olup olmadığı hususları yöntemince tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle sanıklar hakkında birden fazla kişiyle birlikte tehdit eylemlerinden mahkumiyet hükümleri kurulması,

2-Kabule göre de, sanık ...'in aşamalarda, " tanık..., kullandığı araçla lokantamıza mermer getirdi, site yöneticisi ... evinin penceresinde mermerci ustasına durduk yere küfür etti, müşteriler rahatsız oldu, bazıları kalkıp gitti, ben de iş yeri sahibi olarak yöneticiye, in aşağı öyle konuşalım, bu şekil olmuyor diye bağırdım" şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, sanıklar lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafi ile sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/27387
Karar No: 2015/14471
Karar Tarihi: 30.09.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/27387 E.  ,  2015/14471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça konu eşyaların, görgü tanığının verdiği bilgiler ışığında yakalanan sanığın üstünden elde edilmiş olması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 168/1 maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi,

2-Suça konu eşyaların değeri tespit edilip TCK'nın 145/1. maddesinin uygulama olanağı bulunup bulunmadığının tartışılmaması,

3-Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun gece vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde meydana geldiği ve bu husus Mahkemece de kabul edildiği halde, TCK'nın 116/4. maddesi yerine TCK'nın 116/1. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Başsavcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/1386
Karar No: 2007/2581
Karar Tarihi: 22.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1386 E.  ,  2007/2581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Müdürlüğü arasındaki davada Bala Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 15.12.2004 günlü ve 2004/189-243 sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2.2.2007 gün ve Hukuk-11378 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili tarafından davalı ... müdürlüğüne karşı açılan davada; davacının annesinin ... olduğu halde yanlışlıkla nüfusa ... olarak yazıldığını, bu nedenle Huriye olan anne adının ... olarak düzeltilmesi istenilmiş, mahkemece davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuştur.

Dava sonuç itibariyle soybağını ilgilendiren nüfus kaydının düzeltilmesi davası olup, davacının kayden annesi Huriye ... ile gerçek annesi olduğu ileri sürülen Ayşe...'in davalı sıfatı ile davaya katılmaları gerekirken, mahkemece resen gözetilmesi gereken bu durum nazara alınmadan ve taraf teşkili de sağlanmadan davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 22.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/36223
Karar No: 2017/2482
Karar Tarihi: 02.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/36223 E.  ,  2017/2482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekiye ait motosikletin kilitli olmadan, sokak üzerinde park halinde bulunduğu sırada çalındığının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında aynı Kanun'un 141/1 maddesine göre uygulama yapılarak eksik ceza tayini ile yapılan yargılama giderinin suça sürüklenen çocuklardan alınması gerektiği halde yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 02/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.