erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/15541
Karar No: 2024/8797
Karar Tarihi: 11.09.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/15541 E.  ,  2024/8797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/152 E., 2022/656 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezanın tür ve süresi itibarıyla koşulları bulunmadığından sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2021/152 Esas, 2022/656 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

11.09.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/23155
Karar No: 2014/4790
Karar Tarihi: 19.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/23155 E.  ,  2014/4790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/138924

MAHKEMESİ : Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2009

NUMARASI : 2008/692 (E) ve 2009/62 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hırsızlık eyleminin saat 20.21 de yapıldığı, suç tarihinde Çanakkale ilinde güneşin saat 20.04 te battığının anlaşılması ve TCK’nun 6/e maddesinde gecenin güneşin batmasından bir saat sonra başlayan zaman dilimi olarak kabul etmesi karşısında; eylemin gece işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. D..’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 19.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/21070
Karar No: 2016/115
Karar Tarihi: 11.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/21070 E.  ,  2016/115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/201461

MAHKEMESİ : Boyabat(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/292 (E) ve 2013/383 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, kasten yeni bir suç işlenmesi halinde 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca açıklanmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesi kapsamında mahkumiyet hükmü niteliğinde olup hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin gösterilmesi, delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin gösterilmesi suretiyle hükmün açıklanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34, 223 ve 230/1. 289/1-g maddelerine aykırı davranılması,

2) Kabule görede; Oluşa ve dosya içeriğine göre, kavgayı başlatanın hangi taraf olduğunun kesin olarak belirlenememesi karşısında Yargıtay CGK’nin Dairemizce de benimsenen 22.10.2002 tarih, 2002/4-2... esas ve 2002/3... sayılı kararında açıklandığı üzere, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin kararda tartışmasız bırakılması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2281
Karar No: 2019/7976
Karar Tarihi: 30.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/2281 E.  ,  2019/7976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun mağdur tarafından sokağa park edilmiş vaziyette bulunan elektrikli bisikleti çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesi uyarınca ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14791
Karar No: 2018/10646
Karar Tarihi: 03.07.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/14791 E.  ,  2018/10646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma, görevi kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İmar kirliliğine neden olma suçundan doğrudan doğruya zarar gören ve CMK'nın 234. maddesinde belirtilen davaya katılma ile kararı temyiz hakkı bulunan, duruşmalardan ise yöntemince haberdar edilmeyen Keban Belediyesi Başkanlığı'na, temyiz iradesinin belirlenmesi bakımından, gerekçeli kararın tebliğ edilmesinin gerektiği,

Anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ve ... müdafiileri ile sanık ...'ın, tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve usulüne göre tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve temyiz dilekçesi verilmesi halinde ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanınincelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 03.07.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4552
Karar No: 2015/17194
Karar Tarihi: 14.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4552 E.  ,  2015/17194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2014

NUMARASI : 2013/582-2014/1456

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma nedeniyle irtifak bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmaz ile bilirkişi raporunda somut emsal olarak esas alınan taşınmazın, belediye binası, hükümet konağı, adliye, belediye binası, vb. merkezi yerlere ve birbirlerine olan uzaklıklarının halihazır şehir haritası üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirilmesinden,

2) Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan 586 ada 2 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Müdürlüğü’nden getirildikten,

3) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulmasından,

4) Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9929
Karar No: 2011/10063
Karar Tarihi: 05.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/9929 E.  ,  2011/10063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/08/2010 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin yetkisizliğine dair verilen 01/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, vekalet sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davalının ikamet ettiği yer mahkemesinin yetkili olduğuna karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kendi müvekkili ve davalı aleyhine dava açmış, davalının yetkili mahkemenin Pazarcık Asliye Hukuk mahkemesi olduğuna yönelik itirazı mahkemece kabul edilmiş ve yetkisizlik kararı verilmiştir. Genel kural olan HUMK.nun 9. maddesinde ifade edildiği üzere mahkemece yetki itirazının kabulünde bir isabetsizlik yoktur. Ancak yetkili mahkeme gösterilirken davacı tarafından bildirilmeyen Kahramanmaraş Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu yönündeki hüküm doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/10465
Karar No: 2010/3627
Karar Tarihi: 01.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/10465 E.  ,  2010/3627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53. maddenin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2010 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18485
Karar No: 2015/25170
Karar Tarihi: 22.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/18485 E.  ,  2015/25170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kozluk Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2015

NUMARASI : 2014/25-2015/79

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan kayısı, şeftali, incir, asma, nar, dut ve yonca'nın dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7443
Karar No: 2017/3037
Karar Tarihi: 05.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/7443 E.  ,  2017/3037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında, orman alanında işgal ve faydalanma eyleminde bulunması nedeniyle kovuşturması yapılan Düzce 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2009/595 Esas sayılı dosyasının 29.08.2005 tarihinde yapılan keşfi sırasında, sanığın dava konusu yere ilişkin işgal ve faydalanma eyleminin halen devam ettiğinin görülmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunularak aynı zamanda fen ve orman bilirkişilerinin, dava konusu yerin 1997' de orman kadastrosu kesinleşmiş yer olduğunu saptamaları nedeniyle sanık hakkında 6831 sayılı Kanunun 93/1-2. maddesinden mahkumiyet kararı verilmesi, bu kararın Yargıtay 3. Ceza Dairesi tarafından onanarak kesinleşmesi, suç ihbarı sonucu temyize konu olan Düzce 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nde yapılan yargılama sonucunda ise, orman bilirkişisinin dava konusu yerin orman alanı dışında kaldığını belirtmesi nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi karşısında;

Öncelikle sanığın işgal ve faydalanma eylemini devam ettirmesi nedeniyle suç ihbarında bulunulan yerin keşfi yapılan yer olup olmadığı ve dava konusu yerin orman sınırları içinde kalıp kalmadığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde net olarak tespit edilmesi için, varsa dava konusu yere ilişkin tapu kaydıda celbedilerek alanında uzman orman, fen ve kadastro bilirkişileri ile dava konusu yerde yeniden keşif yapılıp, sanık hakkında aynı yeri işgal etmekten dolayı hakkında mahkumiyet kararı verilip kesinleşen Düzce 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 31.12.2009 gün ve 2009/595 Esas – 2009/644 sayılı dosyasında keşfi yapılan yerin aynı yer olup olmadığı da belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/9489
Karar No: 2020/6518
Karar Tarihi: 04.06.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/9489 E.  ,  2020/6518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın hakaret eylemlerini aynı suç işleme kararı kapsamında, kısa zaman dilimi içerisinde ve aynı eylemin devamı niteliğindeki sözlerle, birden fazla katılana karşı gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 125. maddesi uyarınca belirlenecek temel cezanın sadece TCK'nın 43/2. maddesi gereğince artırılması gerektiği düşünülmeden, ayrı ayrı iki kez mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6245
Karar No: 2018/5130
Karar Tarihi: 05.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/6245 E.  ,  2018/5130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 51/1-3, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...Ş. ile sanık ...'ın yetkilisi olduğu...n Tic Ltd. Şti. isimli şirket arasında 19/02/2007 tarihinde finansal kiralama sözleşmesi yapıldığı, sözleşme konusu malların teslim edildiği, sanığın yetkilisi olduğu şirketin yükümlülüklerini yerine getirmemesi neticesinde katılan şirket tarafından noter kanalıyla ihtar çekildiği, kiracı firmanın yükümlülüklerini 60 gün içerisinde yerine getirmediği ve sürenin sonunda 3 gün içerisinde malları iade etmediği bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Katılan şirket tarafından suça konu makinelerin teslimine dair 22/12/2009 tarihinde noter kanalıyla ihtar yapıldığı, ancak ihtarnamenin sanıklara tebliğ edilemediği ve malın teslimi konusunda sanıkların haberinin olmadığı, bu haliyle temerrüt şartı gerçekleşmeyen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanık ...'nun finansal kiralama sözleşmesini müteselsil kefil sıfatıyla imzalaması nedeniyle hukuki sorumluluğunun bulunduğu, cezai sorumluluğun bulunmadığı anlaşılmakla sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanıklar hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesine rağmen, TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi suretiyle TCK'nın 53/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/1506
Karar No: 2024/2655
Karar Tarihi: 01.04.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/1506 E.  ,  2024/2655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1196 E., 2022/1524 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/753 E., 2022/319 K.

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut olayda, dava konusu tescil harici taşınmazın dava tarihi itibarıyla keşfen saptanan değeri olan 36.442,16 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Bunun yanında; hakkında kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmazlara yönelik verilen kararların 3402 sayılı Kanun'un ek 6 ıncı maddesi kapsamında bulunmadığı da açıktır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz kesinlik sınırı içinde kaldığı anlaşılan eldeki dava yönünden Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.04.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.