erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/5732
Karar No: 2013/10051
Karar Tarihi: 16.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5732 E.  ,  2013/10051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tatvan Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/05/2011 gün ve 2008/212-2011/165 sayılı kararı bozan Daire’nin 06/12/2012 gün ve 2011/12909-2012/20124 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin kuruluş amacının Tatvan İlçesi Fuar alanında kurulan otelin işletilmesi ve bu işletmeden kazanılacak olan kârın ortaklar arasında paylaşılarak kazanç sağlanması olduğunu, şirket ortaklarından olan davalı belediyenin 1992 yılında şirketin diğer pay sahibi olan ... ile yapmış olduğu hisse devri ile ...’a ait olan hisselerin çoğunu devralarak büyük pay sahibi olarak şirketi yönettiğini, ancak oteli işletmeye başlatmadığını, otelin zaman içinde kullanılamaz hale geldiğini, bu şekilde davalının müvekkili şirketi zarar uğrattığını ileri sürerek, şimdilik 10.000 TL’nin davalıdan yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının 1992 yılından 2006 yılına kadar davacı şirketin yönetiminde söz sahibi olduğu, bu süreçte üzerine düşen yükümlülüklerini yerine getirmediğinden şirketin büyük zararlara uğramasına yol açtığı, davaya konu otelin işletilmesinde ve muhafazasında üzerine düşeni yapmadığı, dava dilekçesindeki talep bakımından zamanaşımı def'inin HUMK 195. md uyarınca reddedildiği, ıslah edilen talep bakımından ıslah tarihi olan 03/05/2011 tarihinde davalının yönetim kurulu üyeliğinin bittiği 27.12.2006 tarihinden itibaren 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile, 1.275.142,87 TL’nın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.12.2012 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 16/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5796
Karar No: 2015/2283
Karar Tarihi: 02.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/5796 E.  ,  2015/2283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2110
Karar No: 2016/5048
Karar Tarihi: 24.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/2110 E.  ,  2016/5048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve kabule göre, mağdurenin suç tarihinde kardeşiyle birlikte yolda yürüdüğü sırada karşılarına çıkan sanığın, mağdureye yaşını ve adını sorduktan sonra kolundan tutarak çalılıklara sürüklediği, mağdurenin bağırıp çığlık atması ve tanık ...'nın yardım istemesi nedeniyle olay yerine gelen insanların olduğunu görmesi üzerine sanığın mağdureyi bırakarak olay yerinden kaçması şeklinde gerçekleşen olayda, sanık hakkında her ne kadar çocuğun basit cinsel istismarı suçuna teşebbüsten mahkûmiyet hükmü kurulmuş ise de, sanığın o aşamaya kadar çocuğun cinsel istismarı suçunu işlemeye yönelik kastını ortaya koyan herhangi bir söz veya davranışta bulunmadığı, mevcut haliyle eylemlerin cinsel istismar suçuna hazırlık hareketleri niteliği taşıdığı anlaşıldığından çocuğun basit cinsel istismarı suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Sanığın kolundan tutarak çalılıklara sürüklediği mağdurenin direnmesi ve tanığın da çevreden yardım istemesi nedeniyle eylemini tamamlayamadığı olayda, fiilin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüs olduğu gözetilmeden, cezasında TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılmayarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13191
Karar No: 2015/12822
Karar Tarihi: 26.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/13191 E.  ,  2015/12822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2015

NUMARASI : 2010/625-2015/406

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı E.. Ç.. vekili, davalı A.. Ş.. vekili ve davalı Ç.Ç.T.Tic A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı sürücülerin kusurlu hareketi nedeniyle meydana gelen kazada davacının yaralandığını, davalı Hakan'ın olaya karışan ..........plaka sayılı aracın sürücüsü olduğunu, yine olaya karışan 48 S 5553 plaka sayılı aracın sürücüsü E.. Ç..'ın da kusurlu olduğunun belirlendiğini, davalı Ç.-T. A.Ş'nin aracı kiralayan şirket olduğunu, aracın A.T.Ltd.Şti'nin ise aracın maliki olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davalılardan 50.000TL maddi ve 50.000TL manevi tazminatın tahsil edilmesini talep etmiştir. Davacı vekili; 07.11.2014 tarihinde maddi tazminat talebini 90.000TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı Ç.-T. A.Ş vekili; müvekkili şirket tarafından aracın A.T. Ltd. Şti'den kiralandığını, davacının olaydan sonra kimsenin kendisine yardımda bulunmadığını belirtmesine rağmen kazadan bir hafta sonra müvekkili firma tarafından davacının hastanede ziyaret edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı A.T..Ltd.Şti vekili; olayın müvekkili şirkete ait araç dışındaki araçlar ile davacının kusurlu hareketlerinden kaynaklandığını, müvekkili şirkete ait aracın bir kusuru olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı H.. K.. vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı E.. Ç.. vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı H.. K..'a karşı açılan davanın reddine, diğer davalılara karşı 50.000.- TL maddi, 45.000.-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar E.. Ç.., A.T..Ltd.Şti ve Ç.-T. Ç. T.Tic.A.Ş'den müteselsilen tahsiline, 40.034,77.-TL maddi tazminatın davalılar E.. Ç.., A.T..Ltd.Şti ve Ç.-T. Ç.T.Tic.A.Ş'den müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı E.. Ç.. vekili, davalı A.. Ş.. vekili ve davalı Ç.Ç.T.Tic A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı E.. Ç.. vekili, davalı A.. Ş.. vekili ve davalı Ç. Ç.T.Tic A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.303,95 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı E.. Ç.. vekili, davalı A.. Ş.. vekili ve davalı Ç. Ç.T.Tic A.Ş.'nden alınmasına 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2002
Karar No: 2019/5222
Karar Tarihi: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/2002 E.  ,  2019/5222 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... vekili avukat ... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı ... ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Davanın kabulüne dair verilen karar, Dairece, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersizliğinden sözedilip, yeni bir rapor alınması gereğine değinilerek bozulmuş, bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucu, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanunu'nun 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde düzenlemesi dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürürlüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Daire'nin önceki bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılmak üzere, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Esas No: 2019/19780
Karar No: 2021/2290
Karar Tarihi: 16.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/19780 E.  ,  2021/2290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, tüm dosya kapsamına göre; sanığın, çiftliğin sahibinin diğer sanık ... olduğunu düşünerek çiftlikte temizlik yapıp, kapı kilidini değiştirmesi şeklinde gerçekleşen eylemde, sanığın kendi adına zapt ve tasarruf kastı bulunmadığı ve suç işleme kastı ile hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3993
Karar No: 2019/4633
Karar Tarihi: 15.04.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/3993 E.  ,  2019/4633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma - Ziynet ve Eşya Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadının ziynet alacağına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca “Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesi ile de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362). Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar "47.530 TL" olarak belirlenmiştir.

Somut olayda 22.639,00 TL ziynet alacağına yönelik talebi usule uygun olmadığından reddine karar verilmiş olup, bölge adliye mahkemesince ziynet alacağına yönelik verilen karar kesindir. Bu nedenle davacı kadının ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu’nun 50 ve 51. maddeleri dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının yukarıda 3. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmayan aşağıda yazılı onama harcının ve temyiz başvuru harcının davacıdan alınmasına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 15.04.2019 (Pzt.)
Esas No: 2013/27061
Karar No: 2013/35432
Karar Tarihi: 11.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/27061 E.  ,  2013/35432 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul 17. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu, alacaklı tarafından hakkında başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde, İİK'nun 82/12. maddesi uyarınca meskeniyet şikayetinde bulunmuş, mahkemece şikayetin kabulü ile şikayete konu taşınmaz üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

İİK.nun 82/son maddesinde; "2,3,4,5,7 ve 12 numaralı bendlerdeki istisna, borcun bu eşya bedelinden doğmaması haline münhasırdır." düzenlemesi mevcuttur.

Somut olayda, dosya içerisinde mevcut ve her iki tarafın kabulünde olan 23.03.2011 tarihli 'Belgedir' başlıklı sözleşme ile  takip konusu borcun meskeniyet iddiasında bulunulan İstanbul ili  Silivri, Ali Bey Mahallesi, Eski İstanbul yolu mevkii 98 ada 877 parsel sayılı taşınmazın satış bedelinden doğduğu  açıktır. Bu durumda, mahkemece takip konusu borcun taşınmazın bedelinden doğduğu nazara alınarak, İİK'nun 82/son maddesi uyarınca şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile aksi yönde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7226
Karar No: 2023/1878
Karar Tarihi: 01.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2018/7226 E.  ,  2023/1878 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/1672 E., 2018/1403 K.

FER'Î MÜDAHİL : ...

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 04.05.2017

HÜKÜM/KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 14. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/206 E., 2018/181 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekiilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davaya konu davacı adına davalı işverenin 21158 sicil no.lu iş yerinden 1986/1-3 üncü dönem arası için tüm sigorta kollarına ilişkin verilen dörder aylık dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumuna hangi tarihte intikal ettiği, kurum tarafından söz konusu bordroların hangi tarihte iptal edildiği ve aynı dönem için kısa vadeli sigorta koluna tabi kıldığına dair işlemi hangi tarihte tesis ettiğine ilişkin bilgi ve belgelerin , iş bu dosyanın içerisinde bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksikliğin Sosyal Güvenlik Kurumundan sorulmak suretiyle giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

01.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2019/1227
Karar No: 2019/5230
Karar Tarihi: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/1227 E.  ,  2019/5230 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde duruşmalı temyiz eden davacı vekili avukat ....geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Davanın kabulüne dair verilen karar, Dairece, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersizliğinden sözedilip, yeni bir rapor alınması gereğine değinilerek bozulmuş, bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucu, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanunu'nun 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde düzenlemesi dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanunu'nun 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürürlüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Daire'nin önceki bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılmak üzere, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 2.037,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Esas No: 2013/17237
Karar No: 2013/26370
Karar Tarihi: 05.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/17237 E.  ,  2013/26370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklara yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden önce 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsa- mında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.