erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/8161
Karar No: 2014/8445
Karar Tarihi: 29.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/8161 E.  ,  2014/8445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2010/47157

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık R.. K..'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1, 61/1-2, 51/1 maddeleri gereğince; 5 ay hapis ve 80,00 lira para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine dair Eyüp 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31.03.2009 tarihli ve 2007/1607 esas, 2009/571 karar sayılı kararı aleyhine vaki temyiz istemi üzerine bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.06.2012 tarih ve 2010/47157 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilmiş, Dairemizin 06.03.2014 gün ve 2012/9815 Esas 2014/4161 sayılı kararıyla güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan itiraz üzerine Dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,

Dairemizin 06.03.2014 gün ve 2012/9815 Esas 2014/4161 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın tedavi olmak için Van'dan İstanbul'a gelirken akrabalarına hediye etmek üzere getirdiği 30 kg. balı İstanbul'a geldiğinde seyahat ettiği Van Gölü Turizm isimli firmanın emanet kısmında çalışan sanığa teslim edip karşılığında üzerinde 14 yazılı plastik emanet makbuzunu aldığı, iki gün sonra ballarının kendisine teslim edilmediği, başka bir müşteriye yanlışlıkla verilmiş olabileceğinin söylendiği somut olayda; suça konu eşyanın otobüs firmasında çalışan sanığa mesleği gereği muhafaza etmesi için teslim

edilmesi karşısında eyleminin TCK'nın 155/2 maddesinde düzenlenen hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun hukuki vasfında hataya düşülerek TCK'nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/16075
Karar No: 2018/16778
Karar Tarihi: 26.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/16075 E.  ,  2018/16778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının zorunlu olduğu, elektrik idaresinin ise özelleştirildiği bu sebeple kayıt dışı elektrik kullanımının engellenmesini sağlayan mühürlemenin kamu güvencesine haiz olmadığı, ilgili kanunlarda özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmediği, buna göre özel hukuk tüzel kişisinin kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme güvencesinin özelleştirme nedeniyle sona erdiği bu nedenle sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9466
Karar No: 2022/3824
Karar Tarihi: 21.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/9466 E.  ,  2022/3824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet Savcısı, üst yer Cumhuriyet Savcısı, suça sürüklenen çocuk müdafii

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar o yer ve üst yer Cumhuriyet savcıları iddianamede sevk maddesi belirtilmemiş ise de anlatımda olduğundan bahisle suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğinden bahisle temyiz talebinde bulunmuş ise de; yalnızca iddianamede bir eylemden bahsedilirken söz konusu olaydan bahsedilmesinin açılmış bir dava sayılamayacağı, kaldı ki suça sürüklenen çocuğun katılanların kızının arkadaşlarının misafiri olarak evlerine girdiği ve suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından temyiz talepleri yerinde görülmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafii ile o yer ve üst yer Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/16958
Karar No: 2022/13969
Karar Tarihi: 18.10.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/16958 E.  ,  2022/13969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesinin hükmolunan cezanın ertelenmesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine,

18.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/5201
Karar No: 2015/7187
Karar Tarihi: 13.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/5201 E.  ,  2015/7187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIZILCAHAMAM ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2013/52-2013/199

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, dava konusu parsellerin maliklerinden .................'ın baba adı nüfus kayıtlarında " İbrahim " olduğu halde tapu kayıtlarında " Hasan" olarak yazıldığını, yine kayıt maliklerinden " Hasan oğlu İ.. I..'ın " adının hatalı olarak " Hasan oğlu ..................." olarak yazıldığını ileri sürüp tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesini istemiş, yargılama sırasında ...................'la ilgili talebinden feragat etmiştir.Davalı, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, .................... yönünden feragat nedeniyle davanın reddine iddianın sabit olduğu gerekçesiyle diğer isteğin kabulüne, tapu müdürlüğü dışındaki davalılarla ilgili dava takip edilmediğinden açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.Karar, davalı idare vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ................'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı idarenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına,13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17983
Karar No: 2013/4866
Karar Tarihi: 18.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17983 E.  ,  2013/4866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/03/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalı vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar; mülkiyeti davalı idareye ait olan oteli, asıl kiralayan ...'a vekaleten işletmekte iken, 2886 sayılı Yasanın 75. maddesine göre davalı idare tarafından cebren tahliye edildiğini, eşyaların özensiz bir şekilde depoya kaldırılmasından dolayı kullanılmaz hale geldiğini belirterek, uğradıkları maddi ve manevi zararların tazminini talep etmiştir. Davalı, usul ve esas yönünden hukuka aykırı olan davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davacılara ait otelin, davalı idare tarafından tahliye edilmesi esnasında, eşyaların gelişi güzel depoya kaldırılmasından dolayı kullanılmaz hale geldiği, zarar gördüğü kabul edilerek, bilirkişi görüşüne göre, eşya bedeline ilişkin davanın kabulüne, mahrum kalınan kar ve manevi zararın tazminine ilişkin davanın ise yasal koşullar oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

Bir kamu kurumunun görevlerinden olan bir işi yapmayı kararlaştırması idari bir karar olduğu gibi, bu kararı yerine getirmek üzere yaptığı işlemler de verilen kararın neticesi olan birer idari eylemdir. Davacılar, işletmekte oldukları otelin, davalı İl Özel İdaresi tarafından, 2886 sayılı Yasanın 75. maddesine göre cebren tahliye edilmesi esnasında, özensiz davranılmasından dolayı eşyaların kullanılmaz hale geldiğini, zarar gördüğünü ileri sürerek davalı İl Özel İdaresinin hizmet kusuru niteliğindeki eylemine dayandığına göre, bu tür isteklerin, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince, idari yargı yerinde tam yargı davası olarak ileri sürülmesi gerekir. Bu davalara bakma görevi İdari Yargı yerine aittir. Şu halde; yerel mahkemece, dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26265
Karar No: 2015/11318
Karar Tarihi: 02.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/26265 E.  ,  2015/11318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde Davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.06.2015(Salı)
Esas No: 2012/13643
Karar No: 2012/46229
Karar Tarihi: 24.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/13643 E.  ,  2012/46229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 12.04.2005'ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1305
Karar No: 2014/10968
Karar Tarihi: 24.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/1305 E.  ,  2014/10968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/59870

MAHKEMESİ : Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2010

NUMARASI : 2010/7 (E) ve 2010/144 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanığın olay tarihinde mağdura ait arı kovanını evinin bahçesi içinden izinsiz aldığı iddiası ile yapılan yargılamada, sanık aşamalardaki değişmeyen savunmasında, mağdura bakması ve çıkan bal dan bir kısmını kendisine vermek üzere bir kovan arı verdiğini, mağdurun kendisine hiç bir zaman bal vermediğini, arıların öldüğünü söylemesi üzerine, mağdurun köydeki evinin bahçesine giderek, kendisine ait bir adet arı kovanını aldığını, daha sonradan vazgeçerek aldığı arı kovanını Mağdurun köydeki bahçesine bıraktığını, hırsızlık kastı ile hareket etmediğini beyan ettiği, olayın görgü şahidi olan tanık R.A.. ifadesinde, olay günü müştekinin bahçesi ile kendi evinin komşu olduğunu, "sanık C.. Ş..'in kendisine ait olduğunu söylediği bir adet arı kovanını müştekinin köydeki bahçesinden alarak arabaya koyduğunu daha sonradan belli bir süre sonra vazgeçerek müştekinin bahçesine tekrar bıraktığını beyan ettiği, olayın mağdurunun soruşturma aşamasında suça konu kovanın kendi bilgisi dışında alındığını ve bu kovanın sanık tarafından verilmediğini beyan etmesine karşın yargılama sırasında bu hususun mağdura açıklattırılmadığı, sanık tarafından ibraz edilen dilekçede suça konu kovanı Ankara'da ikamet eden tanık H. T..'tan hadiye olarak aldığını açıklandığı ve dosyaya ibraz edilen H. T.. imzalı dilekçede üç kovandan birini sanığa verdiğinin beyan edildiğinin anlaşılması karşısında; mağdur duruşmaya çağrılarak sanık ile aralarında hukuki ilişki bulunup bulunmadığı sorulup, sanığın bildirdiği tanık H. T..'ın olay hakkında bilgi ve görgüsü tespit edilip, sanık ile müşteki arasında önceye dayalı böyle bir hukuki ilişkinin varlığının bulunup bulunmadığı hususunda sanık yada mağdurun hangisinin beyanına neden itibar edildiğini açıklanıp tartışıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması;

2-Mahkeme tarafından yapılan araştırma sonucunda eylemin TCK'nın 144. maddesinde yazılı suçu oluşturduğunun düşünülmesi halinde, müştekinin 17/03/2010 tarihli duruşmada sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi sebebi ile asıl hırsızlık suçunun şikayet yokluğu sebebi ile düşme kararı verileceği, konut dokunulmazlığı ihlal suçundan da şikayet yokluğu sebebi ile düşme kararı verilmesi gerektiğinin düşünülmesi gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanık C.. Ş..'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3726
Karar No: 2016/9191
Karar Tarihi: 06.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/3726 E.  ,  2016/9191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanunun Yetki itirazının ileri sürülmesi başlıklı 19. maddesinde, "Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir." denilmektedir.

6100 sayılı HMK’nin 127. maddesinde, cevap dilekçesini verme süresinin, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki hafta olduğu, 116/1-a maddesinde kesin yetki kuralının bulunmadığı hallerde yetki itirazının ilk itirazlar içinde sayıldığı ve 117/1.maddesinde de ilk itirazların hepsinin cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorunda olduğu belirtilmiştir.

İncelenen dosyada, davalı tarafından verilen cevap dilekçesinde ve 08.10.2015 tarihli ön inceleme duruşmasında davalı vekilince yetki itirazında bulunulduğu, mahkemece davalı Kurum vekilinin yetki itirazı kabul edilerek karar verildiği anlaşılmıştır.

Eldeki sigortalılık başlangıcının tespiti davasında kesin yetkinin sözkonusu olmadığı, davalıya dava dilekçesinin 15.05.2015 tebliğ edildiği, davalı vekili tarafından 05.10.2015 havale tarihli cevap dilekçesi ile yetki itirazında bulunulmuş ise de cevap süresi geçmiş olup, süresinde yetki itirazında bulunulmadığı gözetildiğinde mahkemenin yetkili hale geldiğinin dikkate alınmamış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/22521
Karar No: 2012/15717
Karar Tarihi: 21.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/22521 E.  ,  2012/15717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin tüm, katılan vekilinin sair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi, ancak;

1.) Başkent Üniversitesi tarafından düzenlenen 24.04.2007 tarih 177605 sayılı geçici raporda, katılanın hayati tehlike geçirdiği, omurilikte fraktür, sağ alında kesi olduğu belirtilerek kesin raporun ilgili hekimlikçe verileceğinin belirtilmesi karşısında, katılanın kesin raporunun aldırılarak, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm kurulması,

2.) İddianamede, sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, sürücü belgesinin geri alınması hususunda bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.