Esas No: 2022/14952
Karar No: 2024/2560
Karar Tarihi: 17.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/14952 E.  ,  2024/2560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1392 E., 2022/626 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararı, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hendek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2020 tarihli ve 2019/910 Esas, 2020/1029 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.03.2022 tarihli ve 2021/1392 Esas, 2022/626 Karar sayılı kararı ile Katılan Kurum vekilinin istinaf başvurusu üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına, sanık hakkında kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine ve aynı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl süre ile denetimli serbestlik altında tutulmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğuna, koşulları oluşmadığı halde sanık lehine takdiri indirim ve haksız tahrik indirimi uygulandığına, ilişkindir.

Sanık ...'ın temyiz istemi; olay günü annesi olan mağdur ile aralarında basit bir tartışma yaşandığına, kendisine balta ile vurmak isteyen annesini tuttuğuna ancak O'na vurmadığına, kendisine verilen cezayı hak etmediğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında annesine karşı kasten yaralama suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, mağdurun 20.02.2020 tarihli Adli Tıp Kurumu raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilemez, 2. Derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığının tespit edildiği, mağdurun kollukta müdafisiz alınan beyanında oğlu sanığın elleriyle vurarak kendisini iteklediğini, düştüğünü ve sobaya çarptığını, sonra oğlunun boğazına sarıldığını, akabinde evden kaçıp gittiğini beyan ettiği, ancak mahkemede alınan beyanında kolluktaki beyanını kabul etmeyerek oğluna nacak ile vuracakken oğlunun kendini savunmaya çalıştığını, bu sırada dengesini kaybederek düştüğünü ve sobaya çarptığını, oğlunun kendisine vurmadığı, kolluk ifadesini büyük oğlu ve kızının baskısı nedeniyle verdiğini beyan ettiği, sanığın soruşturma aşamasından beri savunmasında suçlamayı kabul etmediği ve annesine vurmadığını annesinin dengesini kaybederek yere düştüğünü savunduğu, her ne kadar müşteki hakkında alınan adli rapor olsa da müştekinin müdafisiz alınan kolluk ifadesini kabul etmediği, bu nedenle ancak kovuşturmadaki savunmasının hükme esas alınabileceği, sanığın da aşamalarda istikrarlı olarak suçlamayı kabul etmediği, bu nedenle mağdurun yaralanmasının sanığın kasti eylemi nedeniyle oluştuğuna dair her türlü şüpheden uzak delil elde edilememesi nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında delil yetersizliğinden beraat kararı verildiği, anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... olay günü annesi olan mağdur ...'nın Kadifekale mahallesinde bulunan ikametine gittiği, burada sanığın yeni evlilik yapması meselesinden dolayı annesi ile aralarında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga esnasında sanığın haksız tahrik altında kalarak eliyle müşteki annesinin boğazını sıktığı ve ittirdiği, mağdurun düşerek sobaya çarptığı,

bu şekilde sanığın annesi olan mağduru doktor raporuna göre 10. kotta basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve 2. Derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur beyanı, Hendek Devlet Hastanesinin 08.08.2019 tarihli genel adli muayene raporu, Hendek Devlet Hastanesinin 08.08.2019 tarihli kati adli muayene raporu, sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı dosya içerisinde bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılan Bakanlık vekili ve sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.03.2022 tarihli ve 2021/1392 Esas, 2022/626 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık tarafından sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Hendek 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.