erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/16239
Karar No: 2010/4634
Karar Tarihi: 21.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/16239 E.  ,  2010/4634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa, dosya içeriğine, şikayetinden vazgeçen yakınanın, sanığın ve babasının lokanta ile bir ilgilerinin ve ortaklıklarının olmadığına ilişkin tutarlı iddiasına, aynı işyerinde çalışan tanıklar ... ve ... Tür'ün iddiayı doğrulayan beyanlarına ve oluşa uygun yazılan gerekçeye göre tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, cezadan indirim yapılması; kısmi iade nedeniyle yakınandan, 5237 sayılı Yasanın 168. maddesinin uygulanmasına muaffakatı olup olmadığı açıkça sorulmadan, yakınanın şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle koşullarının bulunduğu kabul edilerek anılan madde uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve eleştiri dışında nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin cümlenin sonuna “5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesindeki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar sürdürülmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8026
Karar No: 2016/9258
Karar Tarihi: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/8026 E.  ,  2016/9258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine, müdahil davacı ... Yönetimi vekilleri ve davalı-müdahil davacı ... ve bir kısım davalı gerçek kişiler vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazlara komşu olan ... köyü; 102 ada 1, 10, 12, 15 ve 16; 107 ada 61, 63, 117 ve 118; 108 ada 5 ve 9; 121 ada 88, 89, 91, 94, 133 ve 135 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının kesinleşme durumlarını gösterir şekilde onaylı tutanak örnekleri, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, hükmen kesinleşenler varsa mahkeme ilamlarının onaylı örneklerinin, davalı iseler dava dosyalarının, temyiz incelemesi için Yargıtaya gönderilmiş iseler onaylı karar örneklerinin,

2) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yöreye ait 1950 tarihli hava fotoğrafı ile kadastro tespit tarihinden geriye doğru 15, 20 ve 25 yıl öncesi zaman dilimi içerisinde farklı tarihlere ait en az 2 hava fotoğrafı ve bu hava fotoğrafları kullanılarak üretilmiş memleket haritaları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek bilirkişilere bilimsel yöntemlerle, bu cümleden, hava fotoğrafları ve memleket haritaları ile kadastro paftası ölçeği harita çizim programları aracılığıyla eşitlenerek, çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları ve memleket haritaları üzerinde gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafları ile kadastro paftası çakıştırılıp stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak, çekişmeli taşınmazların üzerinde neler gözüktüğünü (varsa bitki örtüsünün ne olduğu, yine varsa ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) belirtecek ve dava konusu taşınmazların tasarruf edilen (kullanılıp, kullanılmayan) alanlardan olup olmadığını açıklayacak şekilde müşterek imzalı ek rapor alınarak,

dosya arasına konulması, iade kararı ile ilgili kurumun göndereceği cevabi yazı ve ekindeki belgeler ile bilirkişiler tarafından hazırlanacak olan ek rapor bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin bütünü ile yerine getirilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 17/10/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/23380
Karar No: 2014/16947
Karar Tarihi: 10.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23380 E.  ,  2014/16947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki yolcu minibüsü ile gündüz vakti, meskun mahal dışında, tek yönlü, üç şeritli yolun sağ şeridinde seyir halinde iken , önündeki tırı sollamak için orta şeride geçtiği, arkadan orta şeritte gelen aracın sıkıştırması üzerine tekrar sağ şeride geçmek istediği sırada, sağ şeritte seyir halinde bulunan tırın sağ arka köşe kısmına, minibüsün sol ön kısmı ile çarptığı ve bir kişinin öldüğü, bir kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; ticari minibüs sürücüsü olan sanığın, hız kurallarına riayet etmesi gerekir iken , olayın oluş şekline göre hızlı olduğunun ve katılan mağdur ...’in ifadesinde sanığın hızlı araç kullandığının tespiti karşında, tam kusurlu sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiş olmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2016/3119
Karar No: 2018/8181
Karar Tarihi: 28.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/3119 E.  ,  2018/8181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Hürok Mermer adlı iş yerinin fabrika müdürü olan şikayetçinin soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki ifadesinde, fabrikanın faaliyette olmadığını,üretim yapılmadığını ancak bekçisi olduğunu, aktif olarak kullanılmadığını belirttiği, 26.10.2011 tarihli bilirkişi raporunda da; iş yeri makinalarının başka bir yere taşınmış, olay yerinin depo görünümünde boş korunaklı bina olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında, olay tarihinde aktif olarak kullanılmadığı anlaşılan bina niteliğindeki yerin iş yeri olarak sayılayamayacağı dikkate alınarak, unsurları itibariyle oluşmayan işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/15289
Karar No: 2013/3660
Karar Tarihi: 01.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/15289 E.  ,  2013/3660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli yağma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; nitelikli yağma suçunun hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan ve diğer atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.04.2012 gün 2009/420 Esas, 2012/114 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçuna yönelik olarak oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın mağdura karşı sürtünmek suretiyle ilk eylemini gerçekleştirdikten sonra giyinerek kalktıkları, birlikte eve dönmek üzere yürüdükleri esnada sanığın eylemini tekrarlamak istediği, bir süre sonra yoldan dönerek mağduru aynı yere götürdüğü, yine sürtünmek ve cinsel organını mağdurun eline tutturmak şeklinde gerçekleşen olayda sanığın, mağdura karşı eylemlerini ayrı zaman diliminde gerçekleştirdiği, sanığın eylemlerinin kesintisiz olarak devam etmediği, eylemler arasına süre girdiği anlaşıldığından, sanık hakkında TCK.nın 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, TCK.nın 62. maddesi uygulanırken yapılan hesap yanılgısı sonucu hapis cezasının 13 yıl 1 ay 15 gün yerine, 12 yıl 13 ay 15 gün olarak eksik belirlenmesi ise karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/538
Karar No: 2015/1407
Karar Tarihi: 06.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/538 E.  ,  2015/1407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul karanının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, kendisinin davalı kooperatifin kurucu ortağı ve müteşebbis yönetim kurulu üyesi olduğunu 06.10.2012 tarihinde kooperatif ortaklığı için başvurup giriş şartlarını kabul ederek 200,00 TL sermaye ile masraf ve ek ödeme adı altında 1200,00 TL ödeyerek ortak olduğunu ancak sermaye artırımı veya ek ödeme yükümlülüğünün tüm ortaklara değil yeni giren ortaklara yönelik bir uygulama olduğunu öğrendiğini, yükümlülük kararının alındığı 2008 yılında yapılan Genel Kurul toplantısına katılım oranının %12.3 olduğunu, Kooperatifler Kanunu'nun 52. maddesine göre, ortakların ek ödeme yükümlülüklerinin artırılması hakkında alınacak kararlar için bütün ortakların 3/4'ünün rızasının gerektiğini, karar nisabı sağlanmadan alınan kararların yok hükmünde olduğunu ileri sürerek, 13.04.2008 tarihli Genel Kurul Tutanağının 10. maddesinde yer alan ek ödeme kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kooperatif Genel Kurulunda alınan kararların iptalinin istenebilmesi için toplantıya katılan ortağın karara muhalif kalarak ret oyu kullanması, muhalefet şerhini tutanağa geçirerek imzalaması ve toplantı tarihinden sonra 1 aylık hak düşürücü süre içerisinde kararın iptalinin dava edilmesi gerektiğini, davanın bu süre geçtikten sonra açıldığını, davacının iptalini talep ettiği genel kurul kararının alındığı tarihte kooperatif ortağı olmadığını, davacının ortaklığa kaydedilirken iptalini talep ettiği yükümlülükleri kabul ve taahhüt ettiğini, savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı kooperatife yeniden üye olduğu zaman imzaladığı üyelik formunda dava konusu ettiği sermaye ve katkı payını ödemeyi kendi rızası ile kabul ettiği, söz konusu genel kurul kararının alındığı tarihte davacının kooperatif üyesi olmadığı, davacının talebinin süre ve esas yönünden hukuka aykırı ve yerinde bulumadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/6563
Karar No: 2022/8508
Karar Tarihi: 25.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/6563 E.  ,  2022/8508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen ve aleyhine hükmedilen tazminatlar, nafakalar ve ziynet alacağı davası yönünden yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davacı-davalı kadının reddedilen ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca “Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını(bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanunun 44. maddesi ile 6100 sayılı Kanuna eklenen Ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının(HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar “107.090,00 TL” olarak belirlenmiştir.

Somut olayda, mahkemece davacı-davalı kadının toplam 8812,96TL tutarındaki ziynet alacağı talebinin reddine karar verilmiş olup, bölge adliye mahkemesince ziynet alacağı davası yönünden verilen karar kesindir. Bu itibarla, kadının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

3- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı erkek yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî (TMK m. 174/1) ve manevî (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacı-davalı kadının reddedilen ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE, bölge adliye mahkemesi hükmünün (3.) bentte açıklanan nedenlerle KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi hükmünün BOZULMASINA, (2.) bentte açıklanan nedenle kadının temyiz itirazlarının reddi ile bozma kapsamı dışında kalan temyize konu hükümlerin ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 25.10.2022 (Salı)
Esas No: 2014/40400
Karar No: 2015/33562
Karar Tarihi: 18.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/40400 E.  ,  2015/33562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı ... tarafından satışı gerçekleştirilen tarla nedeniyle alıcı olan davalı kardeşi adına satıcıya ödediği 5.000 TL'nin, davalının aracılığı ile dava dışı kişilere satışını gerçekleştirilen .... plaka sayılı aracının bedeli 3.500 TL'nin ve ... marka aracının hurda bedeli 650 TL'nin davalı tarafından geri ödenmediğini, ... Küpe numaralı ... cinsi büyükbaş hayvan ve buzağısının davalının uhdesinde olduğunu iade etmediğini ileri sürerek, toplam 9.150 TL'nin tahsili ile büyükbaş hayvan ve buzağısının teslimine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, zamanaşımı savunmasında bulunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, tarafların kardeş oldukları, iddiaların tanık anlatımlarıyla ve resmi yazılarla ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı bu davasında, diğer talepleri ile birlikte davalının satın aldığı tarla nedeniyle onun adına ödediği 5.000 TL' nin tahsilini ve kendisine ait büyükbaş hayvan ve buzağısının teslimini de istemiştir. Davalı süresinde zamanaşımı savunmasında bulunmuştur. Dosya kapsamından ve getirtilen resmi akit tablosundan, davaya konu tarlanın 23.01.2003 tarihinde davalıya satışının yapıldığı görülmektedir. Öte yandan, aksi taraflarca iddia ve savunma yoluyla ileri sürülmediğinden davacı tarafından satıcıya yapılan ödemenin satış tarihinde yapıldığının kabulü gerektiği de açıktır. Eldeki davanın 21.03.2013 tarihinde açıldığı, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 125’inci maddesinin( 6098 s. TBK md. 146 ) zamanaşımını düzenleyen “Bu kanunda başka bir suretle hüküm mevcut olmadığı takdirde her dava on senelik müruru zamana tabidir.” hükmü gözetildiğinde anılan talebin 10 yıllık zamanaşı süresi içerisinde ileri sürülmediği, bir diğer talep olan büyükbaş hayvanın buzağısının teslimine ilişkin olgunun da İlçe Tarım Müdürlüğü'nün 04.03.2014 havale tarihli cevabi yazısı ve tanık beyanı dikkate alındığında ispatlanamadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, sözü edilen talepler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 156,30 TL harcın istek halinde iadesine, 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/9072
Karar No: 2007/7564
Karar Tarihi: 07.05.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/9072 E.  ,  2007/7564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Adana 1.  İş Mahkemesi

Tarih                : 08.05. 2006
Esas No: 2019/228
Karar No: 2019/10025
Karar Tarihi: 17.06.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/228 E.  ,  2019/10025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanıklar müdafilerinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede başvurunun nitelik, ceza türü, süresi, suç tarihine göre dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanıklara yüklenen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına dair ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu unsurların ve bu suçların sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün delillerle soruşturma ve kovuşturmalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın temyiz incelemesini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu, fiillerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, anlaşıldığından sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz talepleri ile müdafinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmasının reddiyle kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin ONANMASINA, 17.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.