Esas No: 2023/6938
Karar No: 2024/3510
Karar Tarihi: 14.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6938 E.  ,  2024/3510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/306 E., 2023/143 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2021 tarihli ve 2020/207 Esas, 2021/177 Karar sayılı kararı ile kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun, İzmir Bölge

Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2021/2083 Esas, 2021/1835 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2022/1432 Esas, 2022/3854 Karar sayılı ilâmı ile eksik kovuşturma nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2022/306 Esas, 2023/143 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrikin üst hadden uygulanması gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

3. Diğer katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, eylemin tasarlanarak ve canavarca hisle gerçekleştirildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanıkla maktul arasında maddi geçimsizlik ve sanığın alkol tüketerek maktulü dövmesi gibi nedenlerle ailevi problemlerin olduğu, maktulün ortak ikameti terk ettikten sonra sanığın sık sık maktulü arayıp evine dönmesini eğer dönmezse kendisini öldüreceğini söylediği, olay tarihinde de sanığın katılan ...'ın apartmanının önünde maktulü tanık ... olduğu halde yakaladığı, elinde bulunan bıçak ile maktule toplamda 10 kez bıçak vurduğu, bu darbelerden 3 tanesinin tek başına öldürücü nitelikte olduğunun rapor edildiği, tanıkların beyanları ve sanığın ikrar içeren savunmasında maktulü bıçakladığını kabul ettiği hususları hep birlikte değerlendirildiğinde sanığın eşi olan ...'ı kasten öldürdüğü anlaşılmıştır. Sanığın savunmaları doğrultusunda İzmir ATK Biyoloji İhtisas Dairesinin 14.02.2023 tarihli raporunda, 2019-2562 otopsi sayılı ...'ya ait olduğu bildirilen meni içeren 1 adet vajinal sürüntü örneğinden en az birisi erkek cinsiyetine sahip birden fazla şahsa ait olabilecek karışık DNA profili tespit edilmiş olup söz konusu DNA profilinin ayrı ayrı kıyaslandığında 2019-2562 otopsi sayılı raporda maktul ...'a ait olduğu düşünülen DNA profilini içerdiği; ancak ... adlı sanığa ait DNA profilini içermediği, yönünde tespit yapıldığı görülmüş ve asgari hadden haksız tahrik indirimi uygulanmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut

delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, suçun tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğine dair delil bulunmadığı, maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak uygulanan haksız tahrik indirim oranının da isabetli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirim hükümleri yönünden mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yeterli ve kanunî bir gerekçeyle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin, katılan Bakanlık vekilinin, diğer katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2022/306 Esas, 2023/143 Karar sayılı kararında sanık müdafiince, katılan Bakanlık vekilince ve diğer katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.