erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/18731
Karar No: 2014/1038
Karar Tarihi: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18731 E.  ,  2014/1038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2013

NUMARASI : 2012/979-2013/53

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı İ.. C.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı İ.. C.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2-Dava konusu 713 parsel sayılı taşınmazın konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özellikleri gözönünde bulundurulduğunda, gelir metoduna göre belirlenen bedele % 20, 587 parsel sayılı taşınmaza ise %10 oranında objektif değer artırıcı unsur ilavesi suretiyle değerinin tespit edilmesi gerektiği halde, 713 parselde bu oranın % 10, 587 parsel sayılı taşınmaz da ise % 5 kabulü ile az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı İ.. C.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı İ.. C.. vd. peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12724
Karar No: 2014/7309
Karar Tarihi: 07.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12724 E.  ,  2014/7309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Köyceğiz Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2010/236-2013/112

Davacı Orman Genel Müdürlüğü vekili Avukat Ö.. E.. tarafından, davalı B.. K.. aleyhine 27/09/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, devlet ormanından tarla açılması nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

818 sayılı BK 53. ve 6098 sayılı TBK 74. maddelerine göre hukuk hakimi, ceza mahkemesi ilamının, maddi olguya ilişkin tespitleriyle bağlıdır. Dava konusu uyuşmazlık ile ilgili olarak, Köyceğiz Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/25 Esas, 2008/143 Karar sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sonunda, davalının devlet ormanından işgal ve faydalanma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, kararın Yargıtay 3.Ceza Dairesinin 08/03/2011 tarihli kararı ile bilirkişi raporunda dava konusu yerin orman tahdit sınırları içinde kaldığı, tapuda sehven 2/B sahası olarak belirtildiği, Köyceğiz Tapu Müdürlüğünün gönderdiği tapu kaydında da cinsi orman olarak 1000 nolu parselin orman olarak Maliye Hazinesi adına kayıtlı olduğu ve beyanlar bölümünde ise 2/B sahasındadır şeklinde belirtilmesi karşısında dava konusu yerin tapuya 2/B olarak ne sebeple yazıldığı araştırılıp sanığın suç kastının buna göre değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekeceği gözetilmeden eksik soruşturma ile karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozulduğu, bozma kararı üzerine yargılamanın devam ettiği anlaşılmaktadır. Şu halde mahkemece ceza davasının sonucu beklenmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Bu yönlerin gözetilmemiş olması doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/36301
Karar No: 2017/896
Karar Tarihi: 26.01.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/36301 E.  ,  2017/896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVANIN TÜRÜ : Davacı, yol ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararının taraflar vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 09/05/2016 gün 2016/14370 Esas, 2016/11415 sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, 01.06.1982-31.05.1985 tarihleri arasındaki 10. Dönem TİS’in 89. Maddesinde “... Vagon Sanayi müessesinde çalışan ve müessese lojmanlarında veya işyeri civarında ikamet eden işçilere (...) arasında muteber banliyö kartı verilir”, 01.06.1985-31.05.1987 tarihleri arasındaki 11. Dönem TİS’in 74. Maddesinde “sosyal yardım gayesi ile işçilerin işyerlerine getirilip götürülmeleri için kamu araçları ile taşınmaları konusunda mevcut uygulamaya devam olunur” ve halen uygulanmakta olan 01.03.2015-28.02.2017 tarihleri arasındaki 26. Dönem TİS’in 72. Maddesinde “sosyal yardım gayesi ile işçilerin işyerlerine götürülmeleri için kamu araçları ile taşınmaları hususunda mevcut uygulamaya devam olunur” hükümlerinin bulunduğu, 1982 yılından beri banliyö kartı verilmek suretiyle sağlanan bu hizmetin bir servis hizmeti olduğu, söz konusu güzergahlardaki banliyö tren seferlerinin kaldırılması nedeniyle güzergaha gidip gelen işçilerin taşınmasına kamu araçlarıyla değil hizmet alım sözleşmesi ile özel otobüslerle devam ettirildiği, bir kısım işçilerin faydalandığı servis hizmetinden 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5. Maddesi ve 100 nolu ILO sözleşmesinin 1, 2, 3. Maddeleri gereğince tüm işçilerin yararlanması gerektiği kanaatine varıldığı gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6100 sayılı HMK. nun 373/5. maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Dosyada mevcut toplu iş sözleşmeleri hükümlerine göre davalı işverenlik tren ve banliyö istikametinde bulunan yerlere göre ücretsiz olarak trenden faydalandırma ve daha sonra da servisten yararlanma hakkı tanıdığı, söz konusu haklar dışında davacı işçilerin ikamet ettikleri yere ilişkin herhangi bir servis uygulamasının söz konusu olmadığı gibi TİS'de de bu konuda bir düzenleme olmadığı anlaşıldığından Mahkemece davacıların servis hizmetinden yararlandırılmadıklarından bahisle servis ücretine hükmedilmesi hatalıdır.” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 6100 sayılı HMK. nun 373/5. maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 26.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/18730
Karar No: 2014/1032
Karar Tarihi: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18730 E.  ,  2014/1032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2013

NUMARASI : 2012/1053-2013/70

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2-Dava konusu 933 ve 947 parsel sayılı taşınmazların konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özellikleri gözönünde bulundurulduğunda, gelir metoduna göre belirlenen bedele % 20, 983 parsel sayılı taşınmaza ise %30 oranında objektif değer artırıcı unsur ilavesi suretiyle değerinin tespit edilmesi gerektiği halde 933 ve 947 parsel sayılı taşınmazlarda bu oranların % 10, 983 parsel sayılı taşınmazda ise % 20 kabulü ile az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/3107
Karar No: 2025/4461
Karar Tarihi: 07.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/3107 E.  ,  2025/4461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/14 Esas, 2024/10 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İslahiye Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.02.2024 Tarihli ve 2023/12 Tereke Esas, 2024/2 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın son yerleşim yeri adresinin ... Caddesi No 47 ... Sit B-1 blok k 2 D 9 .../İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bakırköy 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.04.2024 Tarihli ve 2024/14 Tereke Esas, 2024/10 Karar Sayılı Kararı

Murisin Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmadığı, son yerleşim adresinin bulunamadığı, tereke konusu banka hesabının İslahiye'de olduğu sınırlarında olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin teslimi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un "Koruma Önlemleri" başlıklı 589 uncu maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

“Mirasbırakan, yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hâkimi bu ölümü yerleşim yeri sulh hâkimine gecikmeksizin bildirir ve mirasbırakanın ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için gerekli önlemleri alarak bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi yerleşim yeri sulh hâkimine gönderir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamında yapılan incelemeye göre müteveffanın ölmeden önceki yerleşim yeri adresinin Bakırköy/İstanbul olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Bakırköy 5. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bakırköy 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2011/11796
Karar No: 2012/1681
Karar Tarihi: 15.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/11796 E.  ,  2012/1681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 3.kişi Bursa Valiliği İl Özel İdaresi ile davalı alacaklı ... aralarındaki dava hakkında Bursa 4.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 21.12.2010 gün ve 2010/245-1426 sayılı hükmün Dairenin 28.6.2011 gün ve 2011/2546-6727 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı 3.kişi tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 sayılı HMK.nun geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 203,00 TL para cezasının davacı 3. kişiden alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 5,70 TL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davacı 3.kişiden alınmasına 15.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/1133
Karar No: 2025/1285
Karar Tarihi: 11.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/1133 E.  ,  2025/1285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1444 E., 2024/1871 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/828 E., 2019/808 K.

Bölge Adliye Mahkeme kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek-6 ncı maddesinde; "Kadastro mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarih ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir.'' hükmü düzenlenmiştir.

Dosya içeriğine göre; 18.06.2019 tarihli ziraat bilirkişi raporuna istinaden dava konusu tapusuz taşınmazın dava tarihi itibariyle keşfen saptanan toplam değerinin 340.446,92 TL olduğu, nizalı taşınmaza ilişkin olarak kadastro tutanağı düzenlenmediğinden, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek-6 ncı maddesinin somut olayda uygulama olanağının bulunmadığı; dava konusu edilen temyize konu 340.446,92 TL'nin Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/917
Karar No: 2015/2402
Karar Tarihi: 16.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/917 E.  ,  2015/2402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/19187

MAHKEMESİ : Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 30/10/2013, 2013/35 (E) ve 2013/89 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama, suç delillerini yok etme, görevi yapanı etkileme

1- Sanık hakkında suç delilini gizleme, yargı görevi yapanı etkileme, sanık hakkında ise mağdur olası kastla yaralama suçlarından CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz merciince incelenmek üzere inceleme dışı bırakılmıştır.

2- Sanığın av tüfeği ile ateş ederek babaannesi olan mağdur toplu saçma isabeti neticesinde sol üst koldan amputasyona, organ kaybına, hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde olası kastla yaraladığı olayda, 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası gerektiren TCK.nun 86/1 maddesi ile yapılan uygulama sırasında, aynı kanunun 61. maddesi gereğince temel cezanın en üst sınırdan belirlenmesi yerine, alt sınırdan ceza verilmesi ve olası kast nedeniyle kusurun yoğunluğuna göre asgari düzeyde indirim yapılması yerine azami oranda indirim uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık kasten öldürmeye teşebbüs ve olası kastla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezaları azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiilerinin suç vasfına, ceza ehliyetine, eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 16/04/2015 gününde, hükmün "A" bendi yönünden oybirliğiyle "B" bendi yönünden ise Üye olası kastta akrabalık ilişkisinin ağırlatıcı sebep kabul edilmemesi ve "86/3-a" ibaresinin çıkarılması gerektiği yönündeki karşı oyuyla karar verildi.
Esas No: 2009/10846
Karar No: 2011/11561
Karar Tarihi: 25.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/10846 E.  ,  2011/11561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. madde- sinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde ya- zılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yet- kilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye ka- dar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hu- susun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 25.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9715
Karar No: 2013/12599
Karar Tarihi: 12.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9715 E.  ,  2013/12599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, nişan akdinin sona ermesi nedeniyle davalıya nişan merasimi sırasında takılan ziynet eşyalarının iadesi, mümkün olmadığı takdirde fazlası saklı kalmak kaydıyla bedeli olan 3400 TL'nin tahsili ile nişan akdinin davalının kusurlu hareketleri nedeniyle sona ermesi nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesi, hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesini emredici kural olarak getirmiştir. Gerekçeli kararın da kısa karara uygun düzenlenmesi zorunludur.

Ayrıca, İİK'nun 24/4.maddesi gereğince; taşınır tesliminde, borçlunun yedinde bulunmazsa ilamda yazılı değeri alınır hükmü bulunsa da aynen iadeye karar verilmesi halinde iade edilecek eşyaların cinsi, niteliği, özellikleri, gram ağırlığı vb. gibi özelliklerinin ayrıntılı belirtilmesi gerekir.

Mahkemece dava dilekçesi, bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye gönderme yapılarak hüküm kurulamaz. Gerek tefhim edilen ve tutanakla belirlenen kararda, gerekse buna uygun düzenlenmesi zorunlu gerekçeli kararda hüküm altına alınan eşyanın yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler hükmü gereğince cins, nitelik, miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.