erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/863
Karar No: 2017/11236
Karar Tarihi: 06.07.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/863 E.  ,  2017/11236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; tarafların boşanmalarına ilişkin verilen kararın 04/03/2014 tarihinde kesinleştiğini, müvekkilinin kendisine ait olan ve çoğu akrabaları tarafından takılıp hediye edilen takıların bir kısmının davalı tarafından harcandığını, bir kısmının ise davalı elinde bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5 adet Cumhuriyet altını, 2 adet bilezik, 58 adet çeyrek altın, 2 adet hediyelik bilezik (14 ayar 3-4 gram) ile 1 adet hediyelik bilezikten (14 ayar 3-4 gram) oluşan altınların müvekkiline aynen teslimini, tesliminin mümkün olmaması halinde bedellerin bir kısmı olan 12.500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; 2011 yılı Eylül ayında geçimsizlik yaşandığını ve tarafların bu evliliğin yürümeyeceği kanaatine vardıklarını, bunun üzerine davacının daha önceki tarihlerde ziynet eşyalarını götürdüğü için evde bulunan 6 adet 22 ayar bilezik, 1 adet 4 parça gerdanlık seti 2.500,00 TL paranın davacıya tanıklar huzurunda teslim edildiğini ve buna dair 30/09/2011 tarihli belge düzenlendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ziynet alacağı talebine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, evlilik birliğinin devamı sırasında bir kısım ziynetin bozdurularak harcandığını ve halen davalının elinde ziynet eşyası bulunduğunu yasal delillerle ispatlayamamıştır. Ancak, davacının davada yemin deliline de dayandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece; davacıya, davalı tarafa yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılmadan karar verilmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece, davacıya savunmasını ispat zımnında davalı tarafa yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/7079
Karar No: 2024/5992
Karar Tarihi: 17.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/7079 E.  ,  2024/5992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1598 E., 2024/1798 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tarsus 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/695 E., 2022/355 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; kararı davalı erkek adına temyiz eden vekilin özel boşanma davası takip etme yetkisi içeren vekâletnamesinin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla;

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun(6100 sayılı Kanun) 77 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılarak;

a) Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğinde olup 6100 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesi gereğince vekâletnamenin boşanma davası ile ilgili özel yetki içermesi gerektiğinden, özel yetkiyi içeren vekâletnamenin aslı veya onaylı örneğinin dosyaya sunulması için temyiz dilekçesini sunan vekile kesin süre verilmesi,

b) Vekâletname sunulmaz ise vekil tarafından verilen temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Kanun’un 77 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi gereğince yetkisiz vekil tarafından yapılmış temyize muvafakat verdiğini açıkça belirtmediği takdirde kararı temyiz etmemiş sayılacağı şerhini içeren davetiye ile davalı asıla tebliğ edilmesi,

2. Vekil tarafından verilen temyiz dilekçesine asıl tarafından açıkça muvafakat edilmemesi ve asıla gerekçeli kararın daha önceden usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemiş olması hâlinde kararın asıla tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

3. Vekil tarafından verilen temyiz dilekçesine asıl tarafından muvafakat edilmesi veya süresi içinde kararın temyiz edilmesi hâlinde, karar temyiz edilirse gerekli usulî işlemler tamamlanarak temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9586
Karar No: 2010/16369
Karar Tarihi: 16.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9586 E.  ,  2010/16369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17330
Karar No: 2014/1031
Karar Tarihi: 13.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/17330 E.  ,  2014/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş. vek. Av. ... ile davalı .... Trz. Temizlik San. ...arasında görülen dava hakkında .... 12. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 29.11.2012 gün ve 2012/299 E. - 2012/376 K. Sayılı hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 09.07.2013 gün ve 2013/8399 E. - 2013/12530 K. sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1.95 TL harç ve takdiren 228.00 TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14824
Karar No: 2012/1275
Karar Tarihi: 23.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/14824 E.  ,  2012/1275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Seydişehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK'nun 193. maddesi gereğince görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunludur. Her iki halde de görevsizlik veya yetkisizlik kararına karşı temyiz süresinin sona erdiği veya Yargıtay'ın onama kararının tebliğ edildiği tarihten başlayarak 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirilmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır.

Somut olayda, ipotek alacaklısının Konya İcra Hukuk Mahkemesine açtığı ihalenin feshi davası ile ilgili olarak mahkemece 14.10.2010 tarihinde davacı vekilinin yüzüne karşı; "mahkememizin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde dosyanın yetkili ihaleyi yapan Seydişehir İcra Müdürlüğünün bağlı olduğu Seydişehir İcra Mahkemesine gönderilmesine" şeklinde karar verildiği kararın temyiz edilmeksizin 14.01.2011 tarihinde kesinleştiği, alacaklı vekilinin ise yetkisizlik kararı veren Konya İcra Mahkemesine 01.02.2011 tarihinde başvurarak dosyanın yetkili Seydişehir İcra Mahkemesine gönderilmesini istediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, alacaklı, HUMK'nun 193. maddesinde öngörülen on günlük yasal süreden sonra, dosyanın yetkili icra mahkemesine gönderilmesi isteminde bulunduğundan mahkemece, öncelikle HUMK'nun 193. maddesi uyarınca re'sen davanın  açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken bu hususun gözardı edilip davanın esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4277
Karar No: 2015/958
Karar Tarihi: 27.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/4277 E.  ,  2015/958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hakkari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2006/58-2013/154

Davacı ve birleşen dosya davacıları tarafından, davalı ve birleşen dosya davalıları aleyhine 06/04/2006, 22/06/2006, 02/08/2006, 03/07/2006, 09/08/2006 ve 09/08/2006 gününde verilen dilekçeler ile kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; 2006/58 Esas nolu asıl davanın ve birleşen 2006/133 Esas ve 2007/137 Esas nolu davaların reddine, diğer davaların kısmen kabulüne dair verilen 28/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi tüm taraflarca süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 302,70 TL'sinin L.. Ç..'ya, 96,70 TL'sinin N.. E..'ye, 62.70 TL'sinin E.. Ç..'ya ve 27,70 TL'sinin H.. Ç..'ya, 27,70 TL'sinin de A.. Ç..'ya yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 27/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11990
Karar No: 2012/18047
Karar Tarihi: 04.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/11990 E.  ,  2012/18047 K.**

**"İçtihat Metni"**

3213 sayılı Maden Kanununa muhalefet eyleminden dolayı ... hakkında, anıln Kanunun 12/5. maddesi gereğince ... İl Özel İdaresi İl Encümeninin 06.09.2007 tarihli ve 2007/553 sayılı kararı ile uygulanan 517.250,00 yeni Türk Lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Çarşamba Sulh Ceza Mahkemesinin 05.12.2007 tarihli ve 2007/906 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Çarşamba Ağır Ceza Mehkemesinin 06.02.2008 tarihli ve 2008/32 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 20.02.2012 gün ve 10602 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 12.03.2012 gün ve KYB. 2012-63420 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

3213 sayılı Maden Kanununun 12. maddesi beşinci fıkrasında ruhsat veya işletme izni olmadan üretim faaliyetinde bulunulduğunun tespiti halinde, üretilen madene mülki idare amirliklerince el konulacağı ve bu kişilere bu fıkra kapsamında üretilmiş olup el konulan ve el konulma imkanı ortadan kalkmış olan tüm madenin, ocak başı satış bedelinin beş katı tutarında idari para cezası uygulanacağı hükmünün yer aldığı, anılan Kanundaki idari para cezası verme yetkisinin Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığına ait olması karşısında, İl Özel İdaresinin söz konusu idari para cezasını verme yetkisi bulunmadığından, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığının Valiliklere verdiği yetki karşısında İl Özel İdaresinin idari para cezası uygulama yetkisinin bulunması karşısında; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görülmediğinden REDDİNE, 04.06.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10880
Karar No: 2013/16523
Karar Tarihi: 30.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/10880 E.  ,  2013/16523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu tarafından menkul ihalesinin feshi talep edilmiş mahkemece istem reddedilerek ihale bedelinin %10' u oranındaki para cezasının davacıdan alınarak hazineye irat kaydına karar verilmiştir.

Satışı yapılan mahcuzlar televizyon, klima ve dış ünitesi, buzdolabı,bulaşık makinesi, su sebili, mikro dalga fırın, fırınlı ocak, çamaşır makinesi gibi her biri müstakil ekonomik değeri olan menkul mallardır. Ayrı ayrı satılması talebi arttırır. Sözü edilen menkuller arasında bunların birlikte satılmasını zorunlu kılan ekonomik bir bütünlük yoktur. Tamamının bir evde bulunması yukarıdaki kuralı ortadan kaldırmaz. Bu nedenlerle ihalenin feshi gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9316
Karar No: 2017/7125
Karar Tarihi: 20.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/9316 E.  ,  2017/7125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine

mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/716
Karar No: 2020/4655
Karar Tarihi: 09.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/716 E.  ,  2020/4655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirket nezdinde sigortalı olan işyerine, davalının maliki bulunduğu apartmanın gider borusunun tıkanarak pis suyun geri tepmesi nedeniyle içerdeki emtiaların hasara uğradığını, hasar miktarının ekspertiz raporu ile tespit edildiğini, hasar bedelinin ibraname mukabili sigortalıya ödendiğini, ödenen tazminat bedelinin rücuen tahsili için K.Çekmece 1. İcra Müdürlüğü’nün 2007/9150 sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi yapıldığını, davalının yapılan icra takibine haksız yere itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali ile, takibin devamına, davalının haksız itirazı nedeniyle asıl alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesine, karar verilmesini, talep etmiştir.

Davalı vekili ; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiş, Daire'nin 25/02/2016 tarih, 2015/17243-2016/2278 sayılı ilamı ile hükmün bozulması ve mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davaya konu adresten 22.07.2006 tarihinde İSKİ’ye kanal arızası başvurusu yapıldığı, ancak ilgili atık su bacasının üzeri asfalt ile kapalı olduğundan arızaya müdahale edilemediği, 27.07.2009 tarihinde baca yükseltme ve

baca temizliği imalatı yapılmasını müteakip problemin giderilmiş olduğu, iş yerindeki zararın, iş yerinin bulunduğu apartmanın gider borusunun tıkanarak pis suyun geri tepmesi nedeniyle oluştuğu ve aynı tarihli İSKİ'ye ait kanal arızası da İSKİ'nin cevabıyla sabit olmakla davalı apartman sahibi ve İSKİ'nin oluşan hasardan sorumlu olduğu İSKİ'nin davada taraf olmaması nedeniyle davalı apartman sahibinin hasardan yapı maliki olarak sorumlu olduğu sonucuna varılarak, davanın kabulüne, davalının K.Çekmece 1 icra Müdürlüğü’nün 2007/9150 sayılı takip dosyasındaki itirazının iptaline, takibin devamına, davacının alacağı yargılamayı gerektirdiğinden yani likit olmadığından bu suretle koşullarının gerçekleşmemesi nedeniyle icra inkar tazminatının reddine, karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 606,07 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 09/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6172
Karar No: 2021/785
Karar Tarihi: 28.01.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/6172 E.  ,  2021/785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat ve yargılama giderleri ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı kadın tarafından açılan evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası ile davalı-davacı erkeğin açtığı aynı hukuki nedene dayalı birleşen boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda ilk derece mahkemesince boşanma davalarının kabulüne karar verilerek boşanma ve ferilerine ilişkin hüküm kurulmuş ve hükme karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesi kararının “Hüküm sonucu” bölümünde tarafların kusura yönelik başvurularının kabulü ile kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi, davacı-davalı kadına siyasi partide çalışmaya başladıktan sonra vaktinin çoğunu işine harcadığı, eve geç ve alkollü geldiği, evini ve eşini ihmal ettiği, erkeğin eski eşinden olan çocuğunu eve kabul etmediği, erkeğin ailesine soğuk davrandığı, kendisinin eski eşinden olan çocuğu ile ilgilenmediği ve çocukla erkeğin ilgilenmek durumunda kaldığı ve aracını eşine kullandırmadığı; davalı-davacı erkeğe de kadına karşı ilgisiz olduğu, başka kadınla görüştüğü ve evi terk ettiği vakıalarını kusur olarak yükleyerek erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğuna hükmetmiştir. İlk derece mahkemesi kararına karşı, kusur belirlemesi yönünden, her iki tarafça da istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesinde davalı-davacı erkeğe güven sarsıcı davranışlarının olduğu, evi sebepsiz terk ederek birlikte yaşamdan kaçındığı ve ilgisiz olduğu vakıaları kusur olarak yüklemiş; davacı-davalı kadının kusur durumu hakkında ise bir değerlendirme yapılmamıştır. Bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesinde, tarafların eşit kusurlu olduğundan bahisle, erkeğin kusura yönelik başvurusunun kabul edildiği belirtilmişken;

kararın hüküm sonucu bölümünde “Tarafların kusura yönelik istinaf taleplerinin ayrı ayrı kabulü ile kusur tespitine ilişkin karar gerekçesinin düzeltilmesi suretiyle tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit derecede kusurlu olduklarının tespitine” şeklinde karar verilmek suretiyle gerekçe ile hüküm sonucu arasında çelişki yaratılmıştır. Gerekçe ve hüküm arasında yaratılan bu çelişki tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda gösterilen sebeplerle bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 28.01.2021 (Prş.)