erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/18396
Karar No: 2016/12784
Karar Tarihi: 18.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/18396 E.  ,  2016/12784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava dosyası ile ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/29 Esas sayılı dosyası arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunduğu gerekçesiyle birleştirme kararı verilmiştir. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 168. maddesi “Aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde görülmekte olan davalar yönünden verilen birleştirme ve ayırma hususundaki ilk derece mahkemesi kararlarına karşı istinaf yoluna; bölge adliye mahkemesi kararları hakkında ise temyiz yoluna, ancak hükümle birlikte gidilebilir. Şu kadar ki, bu husus tek başına, bölge adliye mahkemesinde hükmün kaldırılarak esastan incelenme; Yargıtay’da ise bozma sebebi teşkil etmez.” şeklindedir.

Hal böyle olunca, birleştirme kararı niteliğindeki gerekçeli kararı yalnız başına temyizinin mümkün olmaması ve ancak esas hükümle birlikte temyiz edilebileceği göz önünde tutularak temyiz dilekçesinin reddi cihetine gitmek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 18/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14591
Karar No: 2014/33389
Karar Tarihi: 26.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/14591 E.  ,  2014/33389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/63630

MAHKEMESİ : Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2012

NUMARASI : 2009/343 (E) ve 2012/328 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; toplam 15 TL değerindeki hurdaları alan sanıklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince hırsızlık suçundan verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az gerçekleşen yargılama masrafının, 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4643
Karar No: 2019/831
Karar Tarihi: 14.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/4643 E.  ,  2019/831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 81/1, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezasına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, katılan ... vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03/05/2017 gün ve 2017645 Esas, 2017/668 sayılı Kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin sanığın eyleminin tasarlayarak kasten öldürme suçunu oluşturduğuna, sanık müdafiinin sanığın öldürme kastının bulunmadığına, meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması ya da haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, mahkeme heyetinin keşif sırasında bulunmadığına yönelen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ... ile maktul ...'in... Köyünde ikamet ettikleri ve aynı zamanda arkadaş oldukları, sanığın annesi ... ve kızı ... ile aynı evde yaşadığı, olay tarihinde gece saat 01:00 sıralarında ...'un evin dışarısından sesler geldiğini duyması ve evin içerisine ışık yansıdığını görmesi üzerine babası olan sanık ...'a haber verdiği, dışarı bakan sanık ...'ın dışarıda dosya kapsamında neden ve ne şekilde orada bulunduğu tespit edilemeyen maktul ...'i görmesi üzerine evde bulunan ruhsatsız tabancayı alarak annesinin yattığı odaya gittiği ve buranın penceresinden maktul ...'in bulunduğu yöne doğru etkili mesafeden bir el ateş etmesi sonucu, sırtından vurulan maktulün sırtına isabet eden mermi çekirdeğinin buradan çıkış yaparak sol göğüs boşluğuna girdiği ve maktulün iç ve dış kanama sonucu hayatını kaybettiği olayda,

Sanığın karartıya doğru sokakta bulunan kişi yada kişilerinde isabet alıp yaralanabileceğini yada ölebileceğini öngörmesine rağmen ateş ederek, sokakta bulunan maktul ...'i öldürmesi eyleminde olası kastla hareket ettiğinin kabulü ile; bu kabule uygun şekilde meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı da dikkate alınarak, olası kastla öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 14/02/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/3489
Karar No: 2011/5072
Karar Tarihi: 16.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/3489 E.  ,  2011/5072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesi nin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, toplanan ka nıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların red dine, ancak:

1 Suç tarihinde yürürlükte bulunmayan, infaz işlemine ilişkin olan ve sa nık aleyhine sonuç doğuran 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrir lere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2 TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye ka dar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı isede, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun

maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek ve TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLE REK ONANMASINA), 16.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21356
Karar No: 2014/11381
Karar Tarihi: 30.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/21356 E.  ,  2014/11381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/401221

MAHKEMESİ : Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2011

NUMARASI : 2011/49 (E) ve 2011/600 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli kararda suça sürüklenen çocuğun soyadı ‘Aksu’olarak belirtilmiş ise de UYAP üzerinden alınan kayıtta soyadı ‘Güler’ olarak görünmesi nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun soyadının ‘Güler’ olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun savunmasında, suçu kabul etmediğini beyan etmesine göre, iddianamede evrakları ayrılan ve iş yerine birlikte girdikleri belirtilen Arzu Çelik ile İbrahim Kılıç’ın ifadeleri alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-5237 sayılı TCK.nun 50.maddesinin 3. fıkrası uyarınca daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş ve suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı maddenin 1.fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafiilik ücretinin, 5271 sayılı CMK.nun 101/3. maddesi uyarınca soruşturma aşamasında yapılan sorguları esnasında mahkemece suça sürüklenen çocuğu savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve yasal zorunluluğa dayanması nedeniyle, zorunlu müdafi için ödenen avukatlık ücretinin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin nazara alınmaması,

c- Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 31/2.maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapıldığı halde indirim oranının 1/3 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/10391
Karar No: 2022/15596
Karar Tarihi: 07.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/10391 E.  ,  2022/15596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No :

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Rücuan tazminat istemine ilişkin eldeki ek davada, dosya içerisinde birkaç adet ilk peşin sermaye değerli gelir tablosunun bulunduğu, hangisinin kurum tarafından rücu alacağına esas olduğunun aydınlatılmadığı anlaşılmakla; davacı kurumdan açıklamasıyla birlikte davaya esas rücu alacağına ilişkin ilk peşin sermaye değerli gelir tablosu dava dosyası içerisine eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 07.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20524
Karar No: 2016/22775
Karar Tarihi: 06.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20524 E.  ,  2016/22775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacının.......2016 tarihinden sonra çalışması görünen işyerinin davalı .... .... (...)'...... işyeri olup olmadığı... davacının belirtilen tarihten sonra... davalı ...' ... ihale alan şirketler nezdinde çalışmasını sürdürüp sürdürmediğini tespite yarar ... türlü delil... belge ... varsa ... ... ...şirket... ...şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmesinin incelenmesine ihtiyaç duyulduğundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ......2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18050
Karar No: 2015/145
Karar Tarihi: 12.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/18050 E.  ,  2015/145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekinin pasaj içerisindeki işyeri önünden 30 TL değerinde 3 adet çocuk kıyafeti çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın sarfına sebebiyet verdiği 6.30 TL yargılama giderinin, 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/10886
Karar No: 2008/12082
Karar Tarihi: 17.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10886 E.  ,  2008/12082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan üzümün değerlendirme tarihi olan 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden,

2- Tapu maliki ...'un mirasçılık belgesinin temin edilip dosya içerisine konulmasından,

3- Davalılardan ... (... kızı), ... ve ...'in davada kendisini temsil eden Avukat ...'a vermiş oldukları vekaletnamelerin temin edilip dosya içerisine konulmasından, temin edilemezse gerekçeli karar ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğ edilerek cevap ve temyiz sürelerinin dolmasının beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/3313
Karar No: 2025/6088
Karar Tarihi: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/3313 E.  ,  2025/6088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/2220 Esas, 2024/2237 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.09.2024 Tarihli ve 2022/1583 Esas, 2023/61 Karar Sayılı Ek Kararı

Hükümlü ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemenin 13.01.2023 tarihli kararıyla annesi ...'ın velayeti altında bırakılmasına karar verilmiştir.

Vasi 29.02.2024 tarihli dilekçesi ile kısıtlının adresinin Buca/İzmir adresine almak istediğini belirterek yerleşim yeri değişikliği için yetki ve izin verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 30.09.2024 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.12.2024 Tarihli ve 2024/2220 Esas, 2024/2237 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yerinin Osmangazi/Bursa olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 407 nci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yeri adresinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olduğundan vesayet dosyasının takibi ile İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2015/23294
Karar No: 2017/12039
Karar Tarihi: 18.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/23294 E.  ,  2017/12039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Sanık, olay tarihinde kasaların yanında bulunan yardım kumbarasını çalarak marketten ayrıldığı anlaşılmakla, sanığın beyanına göre kumbarada 82,00 TL’nin çıktığı, müştekinin ise şikayetçi olmadığı ve kumbara içerisindeki para miktarı hususunda beyanının olmadığı anlaşılmakla, bu durum sanık lehine değerlendirilerek, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kamera görüntülerine göre suç saati 18.56 suları olduğu, suç tarihinde gece vaktinin 17.33'te başladığı gözetilerek, suçun geceleyin işlendiği anlaşılmakla mahkemenin 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereği artırım yapmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.