erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/183
Karar No: 2006/847
Karar Tarihi: 13.02.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/183 E.  ,  2006/847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Dava konusu edilen taşınmaz malın tapu kayıt maliklerinden paydaş ...'nın yargılama sırasında (17.11.2004 günü) ölmüş olduğu temyiz dilekçesine ekli ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.11.2004 gün 2004/396-348 sayılı mirasçılık belgesi içeriğinden anlaşılmaktadır.

Bu durumda 2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 14. maddesi uyarınca adı geçen kişinin -mirasçılık belgesinde gösterilen- mirasçılarının davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2-Tarım arazisi (zeytinlik) niteliğinde olan taşınmazın 2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca değerinin tesbitinde, bu zeytinliğin değerlendirme tarihi (2004 yılı) itibariyle dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatının alınması gerekir. Bu durumda bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilen zeytin ürününe ilişkin veri cetvelinde yazılı dekar başına 525 kg yerine 250 kg verim, üretim gideri 230.000.000 TL/dekar iken 130.835.000 TL/dekar ve satış fiyatı 1.150.000 TL/kg iken 750.000 TL/kg olarak alınmak suretiyle Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamasına ters düşecek biçimde kamulaştırma bedelinin tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7401
Karar No: 2012/10975
Karar Tarihi: 07.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7401 E.  ,  2012/10975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.11.2007 gün ve 2007/118 Esas, 2007/267 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ve Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre sanıklar ... ve ...'in diğer sanık ...'un mağdureyi kaçırması sırasında otomobil içerisinde her an müdahaleye hazır biçimde beklediklerinin anlaşılması, bu kişiler olmadan kaçırma ve hürriyetten yoksun bırakma suçunun oluşmasının olanaklı bulunmaması karşısında sanıklar ... ve ...'in TCK.nın 37. maddesi kapsamında suçu birlikte işleyen sıfatıyla sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeden aynı Kanunun 39. maddesinden sorumlu tutulmaları karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, ceza doğru takdir edilmiş olsaydı sanıklar ... ve ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesinin mümkün bulunmayacak olması gözetildiğinde, sanıkların yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif cezadan dolayı haklarındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının 2. kez ve farklı biçimde yararlandırılması anlamına geleceğinden bunun hakkaniyete ve hukuka aykırı olacağı anlaşıldığından tebliğnamedeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanması yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/19829
Karar No: 2013/1416
Karar Tarihi: 28.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/19829 E.  ,  2013/1416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 31.03.2005’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1054
Karar No: 2020/3443
Karar Tarihi: 30.06.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/1054 E.  ,  2020/3443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile reddedilen tazminat talepleri yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise; kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatların miktarları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 30/06/2020 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... ve vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 2.540 TL vekalet ücretinin Ayşe'den alınarak ...'a verilmesine, aşağıda yazılı harcın Ayşe'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 267.80 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ..,.'a geri verilmesine,

dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 30.06.2020(Salı)
Esas No: 2012/4141
Karar No: 2012/12895
Karar Tarihi: 17.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/4141 E.  ,  2012/12895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın mağdurla aralarındaki yol verme meselesinden çıkan tartışma esnasında silahla havaya birden fazla ateş etmekten ibaret eylemininin silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 17.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3700
Karar No: 2019/5983
Karar Tarihi: 02.10.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/3700 E.  ,  2019/5983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 110 ada 10 parsel sayılı 626,90 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ... ve ... adına; 110 ada 12 parsel sayılı 134,72 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ... adına ve 110 ada 13 parsel sayılı 484,33 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... ve arkadaşları adına ayrı ayrı irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazların 1/2 payına yönelik tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, çekişmeli 110 ada 10, 12 ve ... parsel sayılı taşınmazların ayrı ayrı davalılar adına olan tapu kaydının 1/2 payının iptali ile Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2014/574 Esas ve 2014/593 Karar sayılı veraset ilamındaki payları oranında davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.10.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/5587
Karar No: 2021/2598
Karar Tarihi: 08.04.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/5587 E.  ,  2021/2598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Somut olaya gelince;

1-Davalı ...’nin 21.04.2016 tarihinde öldüğü, tebligatın bila tebliğ iade edildiği, gerekçeli kararın mirasçılarına tebliğ edilmediği,

2-Gerekçeli kararın;

a-Davalılardan ... ve ...’a tebliğ edilmediği,

b-Davalılardan ..., ... ve ..’a yurt dışı adreslerine tebliğe çıkartıldığı ancak bila tebliğ iade edildiği,

c-Davalılardan ..., ..., ..., ..., ...,..., ..., ... ve ...’na doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatların 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmakla,

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda gerekçeli karar tebliğ edilmeyen veya edilemeyen davalılara ve usulsüz olarak tebliğ edilen davalılara, gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 08.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/4296
Karar No: 2018/5680
Karar Tarihi: 17.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4296 E.  ,  2018/5680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

...... mallarının korunması istemine ilişkin olarak açılan davada ...... 6. Aile Mahkemesi ile ...... 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar ...... Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı ...... Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...... Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medenî Kanununun 352 ve devamı maddeleri uyarınca ...... mallarının korunması istemine ilişkindir

...... 6. Aile Mahkemesince, çocuğun ve velisinin ...... adresinin ''...... mah. ...... sokak no 2 iç kapı no; 1 ....../......'' olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

...... 2. Aile Mahkemesince ise velayet sahibi anne ...'ın yerleşim yerinin "...... Mah. 1123 Sk. No:17 ....../......" olduğu olduğu gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 21. maddesinde "Velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hallerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayılır." hükmüne yer verilmiştir. 5718 sayılı MÖHUK m. 41 uyarınca Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde ......... yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, ......... sâkin değilse .........ki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde ......, ...... veya ...... mahkemelerinden birinde görülür.

Dosya kapsamında küçük ...'un güncel ...... incelemesinde yerleşim yeri adresinin "...... mah. ...... sokak no 2 iç kapı no; 1 ...... ......" olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ...... 2. Aile Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...... 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/4411
Karar No: 2013/43996
Karar Tarihi: 04.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/4411 E.  ,  2013/43996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın suça konu eylemi silahtan sayılan balta sapı ile işlemesi nedeniyle hüküm kurulurken TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9539
Karar No: 2018/2567
Karar Tarihi: 03.04.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9539 E.  ,  2018/2567 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının, davalıya ait emtiaları antreposunda depolama işini üstlendiğini, davalıya ait gıda takviyesi cinsi emtialar 24.02.2010 ve 06.04.2010 tarihlerinde antrepoya alındığını, ancak emtiaların gümrükleme işlemleri yapılıp teslim alınmadığını, davalı emtianın tüm masrafları kendisine ait olmak üzere ..... Kanununun 164. maddesi ve ..... Yönetmeliği' nin 434. maddesine istinaden imha edilmesini talep ettiğini, emtialar müvekkil şirket tarafından imha edildiğini, ancak 5.546,00 TL tutarında imha masraflarının davalı tarafından ödenmediğini, bunun üzerine davalı aleyhine icra takibine geçildiğini, davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında herhangi bir alacak/borç ilişkisi kalmadığını, nitekim 21.05.2012 tarihli "Mutabakat Mektubu" isimli belgede davacı şirket yetkilisi müvekkil şirketi aralarındaki borç bakiyesinin "0 TL (sıfır TL)" olduğu konusunda onaylandığını, takibe ve davaya konu fatura metninde "muhtelif hizmetler" ifadesi yer aldığını, faturanın 23.12.2011 tarihli imha işlemi ile alakalı olduğunun fatura metninden anlaşılmadığını, faturanın şirkete tebliğ edilmediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı şirketin gümrük işlemlerini yaptığı ve antrepodaki ürünlerin imhası ile ilgili olarak yetkilendirildiği hususlarında çelişki olmadığı, imha işleminin mutabakat metninden sonra yapıldığı, bu imha işlemi ile ilgili olarak davacının usule uygun fatura tanzim edip gönderdiği, davacı kendi yükümlendiği imha işlemini 25.9.2012 tarihinde yaptığı, bu işleme ilişkin doğan fatura borcunun davalı tarafça ödenmediğinin ticari defter ve kayıtlar ile ispatlandığını, davalının, davacının kendi firması için yaptığı imha işlemi ile ilgili borcu ödediğini ispatlayamadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

....

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2141
Karar No: 2015/17904
Karar Tarihi: 05.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/2141 E.  ,  2015/17904 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı Üniversite’de muvazaalı olarak çalıştırıldığından baştan itibaren davalının işçisi sayılmasına rağmen ödenmeyen ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece her ne kadar davacı daha önce muvazaalı çalıştırılsa da 31/12/2013 tarihi sonrası alındığı işlerde çalıştırıldığından yeni hizmet sözleşmelerinde muvazaa bulunmadığından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı tarafından aynı iddia ile açılan Adana 2. İş Mahkemesi 2012/729 E. 2012/387 K. sayılı dosyada davacının muvazaalı çalıştırıldığı ve ilave tediye alacağına hak kazanacağı kabul edilmiştir. Davalının temyizi üzerine karar Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2012/14679 E. 2012/17614 K. sayılı ilamıyla 10/09/2012 tarihinde onanmıştır.

Davacının açtığı davanın onanması ile davalı Üniversite ile taşeron şirketler arasında muvazaalı iş ilişkisi bulunduğu kabul edildiğinden davacı 4857 sayılı İş Kanunu 2.maddesi 7.fıkrası gereği baştan itibaren asıl işverenin işçisi sayılmıştır. Davacı açtığı bu ek dava ile ilk dava sonrası ödenmeyen ilave tediye alacağı talebinde bulunmuştur. Davacı baştan itibaren asıl işveren işçisi sayıldığından muvazaalı iş ilişkisini takip eden dönem ihalelerinde alındığı yardımcı hizmet işlerinde veya kanunla cevaz verilen hastanenin asıl işlerinde çalıştırılsa bile hem ilk Mahkeme kararı ile kesin hüküm niteliğinde hukuki ilişki tespit edildiğinden ve hem de asıl işveren kendi işçisini alt işverene devrettiğinden muvazaalı ilişkinin varlığı ve davacının yine asıl işveren işçisi olduğu kabul edilecektir.

Mahkemece yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.