erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/9643
Karar No: 2014/13571
Karar Tarihi: 12.12.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/9643 E.  ,  2014/13571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1- Uyuşturucu madde ticareti yapma

2- Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet (her iki suçtan tüm sanıklar hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanıklar müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, süresinden sonra yapılması ve hükmedilen hapis cezasının miktarına göre; 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrası uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesinin 1. fıkrası ile 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipleri ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Adli emanetin 2014/102 sırasında kayıtlı olan eşyalar üzerinde yapılan inceleme sonucunda DNA bulgusu tespit edilemeyen ve suç oluşturmayan 1 çift terlik, su bardağı ve koyun kırpma makasının iadesi, diğer eşyaların ise dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi,

2- İştirak halinde suç işleyen sanıklara, sebebiyet verdikleri yargılama giderinin CMK'nın 326. maddesinin 2. fıkrası gereğince ayrı ayrı yükletilmesi gerektiğinden, Adli Tıp Kurumu'nun 04/12/2013 tarih ve 2612671687 nolu faturasında ilk 5 sırada belirtilen giderlerin sanıklar Kadir, İshak ve Hazret, 6 ve 7. sırada belirtilen giderlerin sanıklar İshak ve Hazret ile ilgili olduğu nazara alınmaksızın fatura bedeli olan 17.563,00 TL'nin tamamının yargılama gideri olarak sanık ...'a yükletilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hüküm fıkrasının (D) numaralı paragrafında bulunan müsadereye ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması, yerine ''Adli emanetin 2014/102 sırasında kayıtlı olan 1 çift terlik, su bardağı ve koyun kırpma makasının iadesi, diğer eşyaların dosyada delil olarak saklanmasına, uyuşturucu maddelerin ise TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine'' ibaresinin yazılması,

2- Yargılama giderlerine ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerlerine ''6.206,46 TL yargılama giderinin sanık ...'tan, 6.206,46 TL yargılama giderinin sanık ...'ten, 6.331,46 TL yargılama giderinin sanık ...'ten tahsiline” ibarelerinin eklenmesi

Suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmolunan hapis cezasının miktarı ile tutuklama tarihlerine göre sanıkların salıverilmesi isteğinin reddine,

12/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2007/22640
Karar No: 2010/13425
Karar Tarihi: 13.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/22640 E.  ,  2010/13425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan hakkında düzenlenen 18/08/2005 tarihli adli raporda, yüzde sabit iz açısından olay tarihinden 6 ay sonra tekrar muayenesinin yapılması gerektiği belirtildiğinden; alınacak raporun sonucuna göre yağma suçunun yanı sıra, kasten yaralama eylemi nedeniyle yerinde işlem yapılması olanaklı görülmüş,

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmemiş ise de; hapis cezasına hükümlülüğün yasal sonucu olup infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüş,

Yakınanın Cumhuriyet Savcılığı ve kovuşturma aşamasındaki tutarlı anlatımına göre, sanıkların cebir kullanarak 20 TL sını aldıkları sübut bulduğu ve suç tamamlandığı halde, kalkışma hükmünün uygulanması, yağma suçu, 5237 sayılı TCK’nun 149/1. maddesinin (a), (c). ve (h) bentlerine aykırı biçimde geceleyin , silahla, ve birden fazla kişi ile birlikte işlenmesine karşın, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca, temel ceza belirlenirken, (c) ve (h) bentlerinin değerlendirilmeye alınmaması ve alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması, sanık ...’in anne ve baba adı yanlış olarak adli sicil kaydının getirtilmesi, 5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 13/07/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4071
Karar No: 2021/9653
Karar Tarihi: 13.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/4071 E.  ,  2021/9653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, Egemen Kamyon ve Tır garajı isimli yerde 2.000 litre kaçak akaryakıt ele geçirildiği anlaşılmakla; bahse konu tır garajının zilyetliğinin suç tarihinde kimde olduğu, yetkilisinin ya da varsa işletenin kim olduğu, işyerine ait Ticaret Sicil kaydı bulunup bulunmadığı kolluk marifetiyle araştırılıp ilgili mercilerden bu yönde sorgulama yapılıp, olay sırasında tır garajında bulunan ve kollukça beyanı alınan olayın tek tanığı olan ... celp edilip huzurda dinlendikten, olaya ilişkin ayrıntılı beyanları alındıktan, sanığın tır garajı ile bir bağlantısı olup olmadığı yapılacak bu araştırma ile ortaya konulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile ve varsayıma dayalı bir kabulle sanık hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Ele geçen kaçak eşyanın, 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6258
Karar No: 2015/17978
Karar Tarihi: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6258 E.  ,  2015/17978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2014

NUMARASI : 2014/457-2014/921

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/23835
Karar No: 2017/6436
Karar Tarihi: 24.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/23835 E.  ,  2017/6436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak

1-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan başka bir olay için alınan rapora dayanılarak hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde mağdurun evinden nakit 50,00 TL parayı çalması karşısında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/28599
Karar No: 2014/613
Karar Tarihi: 15.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/28599 E.  ,  2014/613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı olduğu belirlenen müşteki Hasal Bal'ın, ikamet ettiği ülkenin adli makamlarınca talimat üzerine alınan ifadesinde sanıktan şikayetçi olduğunu belirtmesi karşısında, kamu davasına katılmak isteyip istemediği sorulup katılma konusunda bir karar verilmemiş ise de; temyiz dilekçesindeki talebin katılma isteği niteliğinde olduğu anlaşıldığından anılan Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca müştekinin davaya katılan, vekili Av. ...'ün de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek, vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 15/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2011/5370
Karar No: 2011/6919
Karar Tarihi: 17.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/5370 E.  ,  2011/6919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma, toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.

Açılan bir davada sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için taraflarca dayanılan ve neticeye etkisi bulunan tüm delillerin eksiksiz toplanması, resmi mercilerde bulunan ve hüküm verilebilmesi için gerekli olan tüm belgelerin getirtilmesi zorunludur.

Somut olaya gelince, toplanan delillerden miras bırakan ... ...'nın Çankırı ... köyü cilt 4, hane 21'de nüfusa kayıtlı olduğu ve nüfus hanesinde mirasçısı olarak sadece oğlu ... ...'nın göründüğü, iptal isteminde bulunan davacının bu hanede kaydının olmadığı, babası ... ...'in hanesinde nüfusa kayıtlı bulunduğu ... ...'in 20.05.1958 tarihinde Nüfus Müdürlüğüne başvuruda bulunarak ... ...'in kendi çocuğu olduğunu bildirdiği, ancak davacı ve diğer çocuğu olduğu öne sürülen ... yönünden her hangi bir başvuruda bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Miras bırakanın nüfus kaydında ... ve davacı ...'un çocukları olarak kayıtlı olmaması nedeniyle davanın kabul edilebilmesi için ... ve Dursun'un anne hanesindeki ... ile miras bırakan ...'nin aynı kişi olduğunun belirlenmesi gerekmektiği bu hususun ancak Asliye Hukuk Mahkemesinde açılabilecek bir dava ile kanıtlanabileceği, bu uyuşmazlığın dar yetkili Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenemeyeceği kuşkusuzdur. Eksik araştırma ve soruşturma ile hüküm verilemez.

Hal böyle olunca mahkemece öncelikle bu konu ön sorun yapılmalı, ön sorunun çözümü için görevli Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmak üzere davacıya yetki ve kesin süre verilmeli, dava açıldığı taktirde sonucu ve verilecek kararın kesinleşmesi beklenmeli, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece açıklanan bu olgular gözardı edilerek eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz, davalının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen harcın istek halinde ilgilisine iadesine 17.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/12702
Karar No: 2019/19697
Karar Tarihi: 04.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/12702 E.  ,  2019/19697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Dosya içerisinde mevcut Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 30.10/.2009 tarihli özürlü sağlık kurulu raporunda sanığın, ''.. IQ 64 olduğu, hafif derecede mentel retardasyon+epilepsi+ bileteral çok ileri derecede sensorinöral işitme kaybı mevcut...'' olduğu belirtilmesi ve sanığın kullandığı ilaçların raporları ile sanık müdafinin bu husustaki savunmaları karşısında, sanığın suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastası olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 04.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17122
Karar No: 2015/1189
Karar Tarihi: 19.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/17122 E.  ,  2015/1189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın kavga ettiği kişileri korkutmak amacıyla sokakta tüfekle ateş etmesi eyleminin, silahla tehdit suçunu oluşturup oluş- turmadığının tartışılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3142
Karar No: 2010/10371
Karar Tarihi: 12.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/3142 E.  ,  2010/10371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile 32 yıllık evli olduğunu, evlilikleri boyunca yurtdışında birlikte çalıştıklarını, elde ettikleri gelirlerle Kemer’de arsalar alarak üzerine pansiyon inşa ettiklerini, inşaat için gerekli masrafların çoğunun kendisi tarafından karşılandığını, katkı payının 2/3 oranında olduğunu, arsa ve pansiyonun davalı adına kayıtlı bulunduğunu, ileri sürerek taşınmazların 2/3 oranında adına tescilini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini taşınmazların dava tarihi itibariyle belirlenen değeri üzerinden 58.613,00 YTL olarak tahsiline dönüştürmüştür.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulüne,53.050,93 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 5.556,07 Tl alacak için açılan dava nedeniyle daha önceden HUMK 409.maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verildiğinden ve Yargıtay ilamı ile bu husus incelenmeksizin kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, fazlaya ilişkin taleplerin rieddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, tarafından ödenen peşin ve ıslah harcının davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken bu hususta karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK’nun 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın “Hüküm” başlıklı bölümünün 5 nolu bendinde sonra gelmek üzere "Davacı tarafından ödenen 45,00 TL peşin Harç ile Islah ile yatırılan 791,28 Tl harç olmak üzere toplam 836,28 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" söz ve rakamların yazılarak kararın bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA, peşin alınan 15.60 TL temyiz harcının iadesine, 12.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14119
Karar No: 2018/13603
Karar Tarihi: 31.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/14119 E.  ,  2018/13603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekiye ait otobüs içinden 10,00 TL çalan sanık ... hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnamaye aykırı olarak BOZULMASINA, 31/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.