erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/10073
Karar No: 2008/8416
Karar Tarihi: 11.06.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/10073 E.  ,  2008/8416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden boşanmaya neden olan olaylarda eşini boşanmaya zorlayan, döven davacı koca tamamen kusurlu olup Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi koşulları da oluşmamıştır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle ükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.06.2008
Esas No: 2011/4862
Karar No: 2011/11302
Karar Tarihi: 11.07.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/4862 E.  ,  2011/11302 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Taraflar tacir olup, uyuşmazlık ticari kredi sözleşmesinin teminatı olarak verilen Hortum torba makinesinin (paketleme makinesi) tazmini talebinden ibaret olduğundan, kararın temyizen incelenmesi görevi 11. Hukuk Dairesinindir. Ancak 11. Hukuk Dairesince de görevsizlik kararı verildiğinden, görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için dosyanın Birinci Başkanlığa gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 11.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/28937
Karar No: 2012/36357
Karar Tarihi: 28.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/28937 E.  ,  2012/36357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının kredi kartı ile son alışverişin yapıldığı suç tarihi olan 29.04.2005'ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönler incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), 28.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2002
Karar No: 2024/3186
Karar Tarihi: 03.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2002 E.  ,  2024/3186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/556 E., 2024/109 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

1- İlk derece mahkemesince sıra cetveline şikayette Harçlar Kanunu'nun 36/1. maddesinin emredici nitelikte olduğu, İİK’nın 134/5. maddesinin somut olayda uygulanamayacağı, nema gelirinin Hazineye ait olduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayetçi vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bölge Adliye Mahkemesinin bu kararına karşı şikayetçi vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 2022/3635 Esas, 2023/3367 Karar sayılı ilamıyla; 6,5 aylık sürede nemalandırılan paranın şikayetçi alacaklının mülkiyet hakkı göz ardı edilerek Hazineye bırakılmasının doğru olmadığı dikkate alınarak şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesi doğru görülmediği gerekçesiyle söz konusu kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4- İlk Derece Mahkemesinin bozma üzerine verdiği karara karşı şikayet olunan Maliye Hazinesi vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, bozma doğrultusunda ve usuli kazanılmış hak ilkesi gözetilerek ve istinaf nedenleriyle sınırlı, usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ve özellikle Anayasa Mahkemesi'nce mahkemeler, hâkimler, Cumhuriyet savcıları ve icra iflas dairelerine tevdi edilen ve özel hukuk kişilerine ait olan paraların nemasının Hazineye intikal ettirilmesinin anayasal açıdan meşru bir amaca dayanmadığı, sonuç olarak mahkemeler, hâkimler, Cumhuriyet savcıları ve icra iflas dairelerine herhangi bir sebeple teslim edilen ve özel hukuk kişilerine ait olan paraların nemasının Hazineye intikal ettirilmesinin meşru bir amacı olmadığı ve mülkiyet hakkını ihlal ettiği gerekçesi ile 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 36. maddesinin; birinci fıkrasının Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği dikkate alındığında şikayet olunan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Kocaeli 3. İcra Hukuk Mahkemesi kararına ilişkin şikayet olunan Maliye Hazinesi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, şikayet olunan Maliye Hazinesi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 03.10.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/48147
Karar No: 2011/11208
Karar Tarihi: 24.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/48147 E.  ,  2011/11208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/43448

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2007

NUMARASI : 2007/569

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sayaç harici gizli hat çekilerek elektrikli şofben beslenmek suretiyle kaçak elektrik kullanıldığına dair suç tutanağı kapsamı ve sanığın savunmasında meskende kiracı sıfatıyla oturmaya başladıktan 6 ay kadar sonra tespit yapıldığını, kendisinden önce meskende bekârların kaldığını belirtmesi karşısında; kaçak kullanım şeklinin saptanması için sanığın söz konusu eve ne zaman taşındığı ve ayrıldığı araştırılıp, ev sahibi tanık olarak dinlenip, tutanak düzenleyici tanıklardan kaçak hattın bağlanış yeri ve şekli ile sorulup, harici hattın yapılışındaki ustalık itibariyle bu bağlantının sanık tarafından yapılmaması halinde sanığın meskeni kullandığı süre zarfında fark edilip edilemeyeceği, tespit öncesi tüketimin, kaçak hat nedeniyle evin kurulu gücü ve ihtilafsız dönemdeki tüketime göre ne karar düştüğü hususunda bilirkişi görüşü alındıktan sonra diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24/05/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8750
Karar No: 2019/10910
Karar Tarihi: 18.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8750 E.  ,  2019/10910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İlk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildiği, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak suça sürüklenen çocuk hakkında sonuç ceza olarak 3 yıl hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin, somut delil olmadığı, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, kesin delil bulunmadığı, TCK’nın 62 ve 51. maddelerinin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun müştekinin iş yeri önüne park ettiği motosikletini gece vakti çaldığı ve suçunu ikrar ettiği olayda, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olduğu anlaşılmakla; istinaf kararı hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 18.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1566
Karar No: 2015/356
Karar Tarihi: 19.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/1566 E.  ,  2015/356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA: Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Temerrüt, en kısa tanımıyla, alacaklı tarafından talep edilebilir (muaccel) hale gelmiş bir borcun ifasındaki gecikmedir. Kural olarak, bu tür (muaccel) bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile temerrüde düşer.

Kısmi dava ile davacının hak kazandığı belirlenen, ancak kısmi davada talep edilen miktar dışında kalan ihbar tazminatı alacağı yönünden, işverenin ek dava tarihinden önce temerrüde düşürülmesi durumunda temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir.

Dosya içeriğine göre, kısmi dava dosyasında yapılan ikinci ıslah ile bilirkişi raporu ile belirlenen bakiye ihbar tazminatı alacağının hüküm altına alınması talep edilmiştir. Mahkemece, ikinci ıslah usul açısından kabul edilmemiş ve yapılan ilk ıslah doğrultusunda davacının fazlaya dair hakları saklı tutularak hüküm kurulmuştur. Bu durumda ikinci ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliğ tarihinde bakiye ihbar tazminatı alacağı açısından temerrüt gerçekleşmiştir. Davacı ek dava dilekçesinde bakiye ihbar tazminatı alacağına fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesini talep etmiş olup mahkemece temerrüt durumu hatalı değerlendirilerek, anılan alacağa ek dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ihbar tazminatına ilişkin ikinci bendindeki "ek dava tarihi olan 08.04.2014 tarihinden itibaren" ifadesinin çıkartılmasına, yerine; "kısmi dava dosyasında ikinci ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliğ tarihi olan 29.03.2006 tarihinden itibaren" ifadesinin eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin 02.50 TL'nin davacıya, arta kalanın davalıya yükletilmesine, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/24471
Karar No: 2017/3177
Karar Tarihi: 23.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/24471 E.  ,  2017/3177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davalı kadına kusur olarak yüklenen vakıalar ispatlanamamış olup, davalı erkek boşanmaya sebebiyet veren olaylardan tam kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

.../....

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. 166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.03.2017 (Prş.)
Esas No: 2012/4622
Karar No: 2012/22136
Karar Tarihi: 25.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/4622 E.  ,  2012/22136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çine İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine başvurarak imzaya itiraz ettiği, mahkemece itiraz üzerine duruşma açıldığı, 11.12.2009 tarihli duruşmaya gelen olmadığından dosyanın HUMK. nun 409.maddesi uyarınca yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verildiği borçlu tarafından itirazın yenilenmesinden sonra 18.10.2011 tarihli celsede gelen olmadığı gerekçesiyle HMK. nun 320/4.maddesine dayalı olarak davanın açılmamış sayılması yönünde hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

Dosyanın ilk defa takipsiz bırakılması ile işlemden kaldırıldığı tarih 11.12.2009 olup o tarihte 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu yürürlüktedir ve mahkemece de bu kanunun 409.maddesine dayalı olarak dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Bu maddenin son fıkrasında ise işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan davanın, ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamayacağı düzenlenmiştir. Buna göre bir dava en fazla iki defa takipsiz bırakılabilir. Üçüncü defa takipsiz bırakılması halinde ancak açılmamış sayılmasına karar verilir. Her ne kadar 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320/4.maddesi uyarınca dava bir defadan fazla takipsiz bırakılır ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilir ise de bu hüküm anılan yasanın yürürlük tarihinden sonraki takipsiz bırakmalar hakkında uygulanır. Somut olayda ilk işlemden kaldırma 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 409.maddesine göre verilmiş olmakla sonradan yürürlüğe giren yasal düzenlemenin geriye dönük olarak uygulanması mümkün değildir.

Buna göre dava 01.10.2011 tarihinden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılmadığına göre mahkemece 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320/4.maddesine dayalı olarak davanın açılmamış sayılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16972
Karar No: 2015/4998
Karar Tarihi: 09.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16972 E.  ,  2015/4998 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/10/2013 gün ve 2009/201-2013/89 sayılı kararı bozma Daire’nin 21/05/2014 gün ve 2014/2856-2014/9447 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline makine kırılma sigorta poliçesiyle sigortalı emtianın davalı tarafından üretildiğini, 22.09.2008 tarihinde döner fırın ring aletinde çatlak meydana geldiğini, gizli ayıbın davalıya ihbar edildiğini, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 229.500 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, emtianın sigortalıya 2002 yılında teslim edildiğini, çatlamanın 2008 yılında oluştuğunu, hasarın kullanım hatasından kaynaklandığını savunarak, davanınz reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.