erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/7844
Karar No: 2013/9630
Karar Tarihi: 21.06.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/7844 E.  ,  2013/9630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Çine Asliye Hukuk ile Çine Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Çine Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.04.2012 tarihli davanamesi ile 2005 yılında ... Umutefe isimli çocuğun davalılar ... ... ile ...'ın evlilik dışı ilişkisinden dünyaya geldiğini, ancak çocuğun diğer davalılar tarafından kendi çocuklarıymış gibi nüfusa kaydettirdikleri belirtilerek kaydın düzeltilmesi talep edilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; davanın çekişmesiz yargı işi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise davanın nüfus kaydında düzeltime ilişkin olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Aile Mahkemeleri TMK.'nun 282 ve devamı maddelerinde sınırlı olarak belirtilen soybağının reddi (TMK.'nun 286. vd.) babalık, tanıma, tanımanın iptali gibi davalara bakmakla görevlidir. Somut olayda davanın kabul edilmesi halinde 2005 doğumlu ... ile ... arasındaki soybağı iptal edileceğinden, dava bu niteliği itibariyle bir nesep davasıdır. Soybağı hukuku ile ilgili davalar 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin görev ve yargılama usullerine dair kanunun 4. maddesinde gösterilen davalardan olup TMK.'nun 282 vd. maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgili olan bu davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde(Aile Mahkemesi Sıfatıyla) görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Çine Asliye Hukuk(Aile) Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/32357
Karar No: 2012/2090
Karar Tarihi: 06.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/32357 E.  ,  2012/2090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bartın İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 01.11.2011 tarih, 2011/4664 Esas, 2011/20929 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 203,00 TL para cezası ile  43,90 TL ilam harcının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 06/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7749
Karar No: 2014/12651
Karar Tarihi: 01.07.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7749 E.  ,  2014/12651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.03.2013 gün ve 2011/67-2013/66 sayılı kararı bozan Daire’nin 24.01.2014 gün ve 2013/10948-2014/1544 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı idareye ait banliyö trenine bilmek isterken trenin hareket etmesi sonucunda düşerek yaralandığını ve sağ bacağının diz altından kesilmek zorunda kalındığını, davalı kurumun olayın oluşumunda kusurlu olduğunu ileri sürerek, 1.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile maddi tazminat istemini 31.861,98 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, meydana gelen kaza sonucunda davacının %54 oranında maluliyetinin oluştuğu, kazanın meydana gelmesinde davacının %85 oranında kusurlu olduğu, geri kalan kusurun ise davalıya ait bulunduğu, alınan bilirkişi raporu sonucunda davacının maddi tazminat istemine konu alacağının belirlendiği, davacının kaza tarihinde 18 yaşından küçük olduğu ve çalışmayacağı kabul edilse dahi bu dönemde maluliyeti sebebiyle akranlarına göre daha fazla efor harcayarak hayatını sürdüreceği, bu sebeple bu dönem için de asgari ücret üzerinden yapılan hesaplama kadar zararının bulunduğu, bu döneme ilişkin herhangi bir indirim yapılmasının gerekmediği, davacının malul durumda olup askerlik yapmasının mümkün olmadığı, davacının maluliyet oranının yüksekliği ve kusurun çoğunun davacıda olması göz önüne alındığında manevi tazminatın 10.000 TL olarak belirlenmesinin gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 31.861,98 TL maddi tazminat ile 10.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair tesis edilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1520
Karar No: 2020/194
Karar Tarihi: 09.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/1520 E.  ,  2020/194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5123
Karar No: 2019/10217
Karar Tarihi: 10.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5123 E.  ,  2019/10217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tebliğname tarihine, mahkumiyet kararındaki nitelendirmeye, temyizin kapsamına, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 30/01/2019 tarihli ve 2019/1 sayılı iş bölümü kararına göre; suça sürüklenen çocuğa yüklenen temyize konu 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4. maddesinde düzenlenen gece vakti iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinin Yargıtay 18. Ceza Dairesi’nin görevine dahil olduğu anlaşılmakla; dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE ve dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 10/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1296
Karar No: 2017/6884
Karar Tarihi: 18.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/1296 E.  ,  2017/6884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5941 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

5941 sayılı Kanun'un 7/6. maddesinde; ''Hakkında çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı kararı verilmiş olan kişi, buna rağmen çek düzenlerse, fiil daha ağır cezayı gerektiren başka bir suç oluşturmadığı takdirde, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.'' hükmünün bulunduğu, bu hükme göre hakkında mahkumiyet kararı verilen sanığın, çeki, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı kararından önce, ileri tarihli olarak düzenlediğini ve bu yönde tediye makbuzu sureti sunduğunun anlaşılması karşısında davaya konu çek aslının getirtilip, çekin düzenlendiği tarihin tespiti açısından, lehine düzenlenen ve gerektiğinde ciro eden şirket yetkililerinin de tanık olarak dinlenilmeleri ve çekin dayanağını oluşturan ticari işlemlere ait faturalarda getirtilip, çekin fiilen keşide edildiği tarih belirlendikten sonra, sanığın hukuki durumunun tayin takdiri gerekirken eksik araştırma ve kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

1- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ...'ın davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

2- Sanık hakkında CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının uygulanıp uygulanmayacağı konusunun hükümde tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5434
Karar No: 2019/4323
Karar Tarihi: 09.09.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/5434 E.  ,  2019/4323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANTALYA 24. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 18/05/2018-2017/1028 esas ve 2018/270 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamında yer alan olay tutanağının içeriği, sanık ...'in "dosyası kovuşturma aşamasında tefrik edilen sanık İskender Cantürk'ün olay sırasında yere attığı sigara paketi içindeki eroini, olay günü kullanmak için birlikte Zeytinköy denen yerden satın aldılarına" ilişkin savunması, sanık İskender'in, "ele geçen eroinin kendisinin attığını" kabul etmesi; sanıkların birlikte yakalandıkları aracın sahibi tanık ...ın, "sanıkların da kendisi gibi eroin kullandıklarına" ilişkin beyanı ile ele geçen madde miktarı birlikte değerlendirildiğinde, mahkemenin suç niteliğine ilişkin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki, 'eylemin "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunu oluşturabileceği düşüncesiyle, üst dereceli mahkemeye görevsizlik kararı verilmesi gerektiğine' ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Dairemizin 27/11/2017 tarihli, 2016/778 esas ve 2017/6494 karar sayılı bozma ilamına uyulduğu halde; Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra; sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunduğundan; bu hususta sanığın adli sicil kaydının ve hakkında açılan davalara ilişkin UYAP çıktısının dosyaya konulması dışında, Cumhuriyet Başsavcılığı ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğü kanalıyla araştırma yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 09/09/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/28561
Karar No: 2013/19565
Karar Tarihi: 11.07.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/28561 E.  ,  2013/19565 K.**

* HIRSIZLIK

* MALVARLIĞINA KARŞI İŞLENEN SUÇLAR

* TEKERRÜR

* ETKİN PİŞMANLIK

* DENETİMLİ SERBESTLİK

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 116

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 119

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 168

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık İ.. Ç..hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun 168/1. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin ikinci fıkrası da dikkate alındığında indirim oranının 1/2’den fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık G.. Ç..'ın konut dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, Sanık İ.. Ç.. ve Sanık G.. Ç.. müdafii'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 11/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9568
Karar No: 2010/15546
Karar Tarihi: 02.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9568 E.  ,  2010/15546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin giderilmesi istenerek 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13583
Karar No: 2015/14095
Karar Tarihi: 07.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/13583 E.  ,  2015/14095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, ... sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de sigortalılık başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.06.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6381
Karar No: 2018/6964
Karar Tarihi: 22.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/6381 E.  ,  2018/6964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17304
Karar No: 2017/1480
Karar Tarihi: 09.02.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/17304 E.  ,  2017/1480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 12.02.2016 gün ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararının, “Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler” kısmında, bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işlerden geri gelenlere ilgili dairenin bakacağı öngörülmüş olup, suça sürüklenen çocuğa atılı hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin daha önce Yargıtay 13.Ceza Dairesi tarafından temyiz incelemesi yapılarak 25/03/2015 tarihli karar ile hükmün bozulmasına karar verildiği belirlenmekle, temyiz incelemesi Yüksek 13.Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 09/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11802
Karar No: 2013/2425
Karar Tarihi: 11.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11802 E.  ,  2013/2425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçundan sanıklar ..., ... ve ...'in bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.01.2011 gün ve 2009/115 Esas, 2011/2 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat olunan fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçunun 765 sayılı TCK.nın 436/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu ve suç tarihi olan 08.10.2003'ten itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20001
Karar No: 2013/28482
Karar Tarihi: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/20001 E.  ,  2013/28482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5842
Karar No: 2020/4283
Karar Tarihi: 09.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/5842 E.  ,  2020/4283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmümlerini temyiz etmediği, temyiz isteminin yalnızca hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarını kapsadığı belirlenerek yapılan incelemede;

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerde uygulama maddesinin TCK'nın 116/2 yerine TCK'nın 116/1 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 09/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.