erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/9981
Karar No: 2016/9665
Karar Tarihi: 15.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9981 E.  ,  2016/9665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52, 53, 58 maddeleri gereğince sanığın 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde katılanın, eşinin gönderdiği parayı postaneden çekip alışveriş yapmak üzere büfeye gittiği sırada, sanığın gelerek “yenge nasılsın iyi misin” diye sorduğu, katılanın, sanığı tanımadığını söylemesi üzerine, sanığın bu kez “ben elektrikçi ...'um, senin beyinden 250 TL para almıştım, onu götürür müsün, benim param tüm, sen üzerindeki bozuklukları bana ver” dediği, bunun üzerine katılanın postaneden çektiği 300 TL'yi ve 15 TL'yi sanığa verdiği ve alacağı olup olmadığı hususunda eşini arayıp görüşmek istediği sırada sanığın aldığı para ile birlikte katılanın yanından ayrıldığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus ve TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin (b) bendinin uygulanmasına ilişkin kısımdaki "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin tamamen çıkartılması ve TCK'nın 53. maddesinin (c) bendinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinden koşullu salıverilme tarihine, alt soyu haricindekiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” cümlesi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3866
Karar No: 2018/3258
Karar Tarihi: 30.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3866 E.  ,  2018/3258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/20021
Karar No: 2022/24
Karar Tarihi: 10.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/20021 E.  ,  2022/24 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı TCK'nın 116/1-4 ve 119/1-c maddelerine uyan konut dokunulmazlığını ihlal suçunda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 Esas ve 2012/1842 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen "suçların gece vakti ve birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi"nin, suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli halleri olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre zamanaşımı süresinin dolmadığı ve yine hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuğun eyleminin suç tarihi itibariyle, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesindeki suçu oluşturduğu ve zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

I- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizinin mümkün olmadığı, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin 12/01/2016 tarihli temyiz dilekçesi sunması üzerine itiraz mercii olan İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 07/03/2014 tarihli, 2016/214 D. İş sayılı kararıyla incelenerek itirazın reddine karar verildiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 10/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2059
Karar No: 2018/5532
Karar Tarihi: 06.11.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/2059 E.  ,  2018/5532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin cari hesaptan kaynaklanan alacağını tahsil için başlattığı icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava açılmadan önce tüm borcun ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, alınan bilirkişi raporları ve toplanan delillere göre, davalı tarafça icra takibinden sonra dava tarihinden önce olmak üzere toplam 19.220,36 TL ödeme yapılmış olduğu, icra takibi aşamasındaki sair alacaklar yönünden (harç ve vekalet ücretleri yönünden) icra dairesince işlem yapılabileceği, dava tarihi itibariyle borcun fazlasıyla ödenmiş olduğu, bu nedenle davanın açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava konusu takipte 15.993,66 TL asıl alacak ve 281,89 TL işlemiş faiz olmak üzere 16.275,55 TL talep etmiş, davalı borcun tamamına itiraz etmiştir. İtirazın iptali davasında davacı sadece asıl alacağı dava konusu yapmıştır. Mahkemece yapılan tahkikat sırasında davalının davacıya takip tarihi itibariyle 15.993,66 TL borcu olduğu saptanmış ancak davalının davacıya takipten sonra davadan önce 5.691,02 TL iade faturası, 10.000 TL nakit ödeme ve 3,260,34 TL çek ile ödeme yaptığı anlaşılmıştır. Mahkemece hesaba göre davalının davacıya borcu olmadığı saptamasına gidilerek davanın reddine karar verilmiş ise de bu şekilde bir sonuca gidilmesi doğru olmamıştır. Mahkemece yapılması gereken iş, 15.993,66 TL asıl alacağa takipten sonra yapılan ilk ödemeye kadar faiz işletip ilk ödemeyi önce faizden geriye kalanı asıl alacaktan düşüp sonra ilk ödeme tarihinden ikinci ödeme tarihine kadar geriye kalan asıl alacağa faiz işletip ikinci ödemeyi önce faizden sonra asıl alacaktan düşüp son olarak ikinci ödeme tarihinden üçüncü ödeme tarihine kadar geriye kalan asıl alacağa faiz işletip üçüncü ödemeyi önce faizden sonra asıl alacaktan düşerek ve üçüncü ödemeden dava tarihine kadar da işlemiş faiz varsa bunu hesaplatıp dava tarihindeki borç durumuna göre bir karar verilmesinden ibarettir. Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre davacının takipten sonra davadan önce yaptığı ödemeler yönünden itirazın iptali davası açmakta hukuki yararı yoktur. Hal böyle olmasına rağmen mahkemece bilirkişiye bu yöntemle bir hesap yaptırıp sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde genel bir hesaplama yaptırılarak karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle hükmün davacı yararına BOZULMASINApeşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 06/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10103
Karar No: 2015/6931
Karar Tarihi: 14.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/10103 E.  ,  2015/6931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/03/2014 tarih ve 2013/174-2014/153 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ise de duruşma günü olan 12.05.2015 tarihinde davalı vekili tarafından duruşmadan vazgeçme dilekçesi de dikkate alınarak, dosyanın incelenmesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalının sermaye payı karşılığı ödediği paranın iade edilmediğini, ortak da yapılmadığını, tahsiline yönelik başlatılan takibin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın husumet ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davaya ve icra takibine konu tediye makbuzunun 22/01/2009 tarihinde düzenlendiği, üzerinde şirket kaşesinin bulunduğu, şirket ortağı ve müdürü ... tarafından davacıdan % 6 şirket hisse karşılığı sermaye ödemesi adı altında 20.000,00 TL alındığı, davacının verdiği paraya karşılık şirket ortaklığı nedeni ile her hangi bir kar payı almadığı, itirazın haksız ve hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.024,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13148
Karar No: 2014/15702
Karar Tarihi: 29.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/13148 E.  ,  2014/15702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/373253

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2010

NUMARASI : 2008/667 (E) ve 2010/368 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların olay tarihinde birlikte hareket ederek şikâyetçi K.. K..'a ait olan bir tır dolusu kumaşı nakliye etme konusunda anlaşır gibi yapıp sahte plaka, ruhsat ve sigorta ile nakliye hususunda şikayetçi firma sahiplerinin iradelerini etkiledikten sonra gerçekte nakliye için almış oldukları bu kumaşı başka yerlere götürüp satmaya çalıştıklarının iddia ve kabul olunması karşısında; resmi belgede sahtecilik suçundan da kamu davası açılıp hüküm kurulduğu gözetilerek, sanığın eyleminin TCK’nın 158/1-d. maddesinde yer alan kamu kurumu olan Emniyet Müdürlüğü Trafik ve Tescil Müdürlüğü’nün aracı kılınması suretiyle dolandırıcılık ile aynı kanunun 204/1. maddesindeki sahtecilik suçlarını oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirmek görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar V.. K.. ve A.. İ.. müdafileri ile Ö.. A.. ve G.. U..’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9981
Karar No: 2016/9665
Karar Tarihi: 15.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9981 E.  ,  2016/9665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52, 53, 58 maddeleri gereğince sanığın 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde katılanın, eşinin gönderdiği parayı postaneden çekip alışveriş yapmak üzere büfeye gittiği sırada, sanığın gelerek “yenge nasılsın iyi misin” diye sorduğu, katılanın, sanığı tanımadığını söylemesi üzerine, sanığın bu kez “ben elektrikçi Yusuf'um, senin beyinden 250 TL para almıştım, onu götürür müsün, benim param tüm, sen üzerindeki bozuklukları bana ver” dediği, bunun üzerine katılanın postaneden çektiği 300 TL'yi ve 15 TL'yi sanığa verdiği ve alacağı olup olmadığı hususunda eşini arayıp görüşmek istediği sırada sanığın aldığı para ile birlikte katılanın yanından ayrıldığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün

görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus ve TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin (b) bendinin uygulanmasına ilişkin kısımdaki "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin tamamen çıkartılması ve TCK'nın 53. maddesinin (c) bendinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinden koşullu salıverilme tarihine, alt soyu haricindekiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” cümlesi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1807
Karar No: 2016/17369
Karar Tarihi: 04.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/1807 E.  ,  2016/17369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı ile ücret, asgari geçim indirimi, eş ve çocuk yardımı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, milli bayram ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04/10/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ..... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle..........ünce gönderilen belgelerden davacının 21/12/2008 tarihinde davalı şirkete ait tır ile yurda giriş yaptığının ve buna bağlı olarak 2. dönem çalışmasının bu tarihde başlatılmasının yerinde olduğunun anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan kararın bu ek gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine 04/10/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/6008
Karar No: 2015/5205
Karar Tarihi: 19.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/6008 E.  ,  2015/5205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1) Taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Davanın yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesidir.

5510 sayılı Yasa'nın “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır.

Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalıya iadesine, 19.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/14106
Karar No: 2023/21808
Karar Tarihi: 02.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/14106 E.  ,  2023/21808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/545 E., 2016/65 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, adı geçen Kanun'un 62 nci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve adı geçen Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca verilen cezanın ertelenmesine, 1 yıl süreyle denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, söylediği sözlerin savunma hakkı sınırları içerisinde kaldığına, kararın hukuka aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde İstanbul 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/181 esas sayılı dosyasına ilişkin duruşma esnasında sanığın, karşı tarafın avukatı olan katılana "Huzurdaki avukat bey 30.000 TL paramı aldı, hakim ile çok yakın olduklarını, isterse üç sene hapis yatırabileceğini söyleyerek tehdit yolu ile paramı aldı." şeklinde onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte sözler sarf ederek hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece tutanak ve sanık ikrarına göre mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın duruşma sırasında katılana yönelik olarak söylediği iddialarla ilgili, katılan hakkında bir şikâyetinin olup olmadığı ve bu konuda bir adli işlem yapılıp yapılmadığı araştırılıp, sonucuna göre sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinde düzenlenen iftira suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.10.2023 tarihinde karar verildi.