erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/14053
Karar No: 2014/23784
Karar Tarihi: 23.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/14053 E.  ,  2014/23784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/1990

NUMARASI : 1988/830-1990/228

Taraflar arasındaki kamulaştırılan taşınmazın, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 16. maddesi uyarınca davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan R.. Ç.. yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırılan taşınmazın, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 16. maddesi uyarınca davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm A.(T.) O. mirasçısı R.. Ç.. tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı'nın 10/05/1988 tarihli olur'u ile kamulaştırılmasına karar verildiği, kararı temyiz eden R.. Ç..'nin murisi A. (T.) O.'ın tapuda baba adı ve soyadı yazılı olmadığı halde adresi ve kimlik bilglileri 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7. maddesinde sayılan Tapu, Vergi Dairesi ve kolluktan araştırılmadan ve noter tebligatı çıkarılmadan kamuluştırma işleminin ilanen tebliğ edildiği, yine muris A. (T.) aleyhine Kamulaştırma Kanununun 16. maddesi uyarınca açılan davada mahkemece tescil kararı verildiği, bu kararında muris yönünüden ilanen tebliğ edilerek kesinleştirildiği; ancak temyiz eden R.. Ç..'nin murisi A.(T.) O.'ın dosyaya sunulan veraset ilamından 24/08/1943 tarihinde ölmüş olduğu anlaşılmıştır

Bu durumda; ölü kişiye karşı açılan davada yapılan ilanen tebligat geçerli sayılmak suretiyle kararın usulsüz olarak kesinleştirildiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar, 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 7. maddesinde; 6830 sayılı İstimlak Kanununun 16. ve 17. maddeleri ile 2942 sayılı Kanunun mülga 16. ve 17. maddeleri uyarınca mahkemelerce idare adına tescil kararı verilen kamulaştırmalarda tebligatlar ve diğer kamulaştırma işlemleri tamamlanmış sayılır hükmü getirilmiş ise de; dava konusu taşınmazdaki muris payının, 16. maddeye göre davalı adına tescil edilmesine ilişkin mahkeme kararının şeklen kesinleştirilmiş olması hukuken kesinleştiği anlamına gelmeyeceğinden, 6487 sayılı Yasa ile eklenen geçici 7. maddesinin uygulanmasına imkan bulunmamaktadır.

Bu nedenle, muris A. (T.) O.'ın mirasçısı R.. Ç.. açısından, geçerli bir kamulaştırmadan söz edilemeyeceğinden, davanın reddi yerine yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru Görülmemiştir.

Muris A. (T.) O.'ın mirasçısı R.. Ç..'nin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4256
Karar No: 2017/4578
Karar Tarihi: 10.10.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/4256 E.  ,  2017/4578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işledikleri suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23113
Karar No: 2015/688
Karar Tarihi: 20.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23113 E.  ,  2015/688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ...Asliye Ticaret Mahkemesi ile ... Asliye hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, taraflar arasındaki uyuşmazlığın adi ortaklık sözleşmesinden kaynaklandığı kaynaklandığı ve ticari dava olmadığı belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda dosya kapsamın göre, taraflar arasında ... adlı işletmenin kar ortaklığı konusunda adi yazılı sözleşme imzalandığı ve davacının 8100,00 TL sermaye koyarak bu işletmeye %11 kar ortağı olduğu anlaşılmaktadır. Davacı, sözleşmeden caydığını ancak sözleşmede kararlaştırılmış olmasına rağmen sermaye olarak koyduğu 8100,00 TL nin davalı tarafından geri ödemediğini ve aleyhine yaptığı takibe itiraz ederek takibi durdurduğunu iddia ederek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmektedir. Bu halde, somut uyuşmazlıkta her iki taraf tacir olmadığı gibi, aralarında imzalanan sözleşme adi yazılı sözleşme niteliğindedir. başka bir deyişle uyuşmazlık adi ortaklığın tasfiyesi istemine ilişkin olduğundan, ticari dava niteliğinde olmayan uyuşmazlığın Borçlar Kanunu hükümlerine göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/926
Karar No: 2012/1492
Karar Tarihi: 08.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/926 E.  ,  2012/1492 K.**

**"İçtihat Metni"**

1705 sayılı Kanuna muhalefet eyleminden dolayı sanıklar ... ve ...'ın, 1705 sayılı Ticarette Tağşişin Men'i ve İhracatın Murakabesi ve Korunması Hakkında Kanunu'nun 6/1.maddesi gereğince 500 yeni Türk lirası adli para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına dair Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/05/2008 tarihli ve 2008/396-314 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25/12/2009 gün ve 73996 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 20/01/2010 gün ve KYB. 2010/1002 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Tüm dosya kapsamına göre sanıklara isnat edilen eylemin 1705 sayılı Kanunun 08/02/2008 tarihli 5728 sayılı yasa ile değişik 6.maddesine göre idari para cezasına dönüştüğü, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20/c maddesi gereğince 3 yıllık soruşturma zamanaşımı süresinin karar tarihi itibarıyla dolması karşısında, zamanaşımı sebebiyle düşme kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/05/2008 tarihli ve 2008/396 Esas 2008/314 Karar sayılı kararının CMK.nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanıklar hakkındaki cezanın ayrı ayrı kaldırılmasına, 08/02/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11599
Karar No: 2013/1298
Karar Tarihi: 24.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11599 E.  ,  2013/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastıyla ticarî işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödememek, sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememek

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair

I -Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastıyla ticarî işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödememek suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememek suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

İİK'nun 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Yasanın 179 ve 6762 sayılı TTK’nun 324. maddelerinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle; öncelikle borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, 01.04.2011 havale tarihli bilirkişi raporunda belirtilen, takip dosyasında 23.12.2008 tarihli tutanaktaki 14 ayrı dosyadaki borcun da pasifler hanesine eklenerek, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesinin gerekip gerekmediği saptanıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, şirketin aktif ve pasif durumunu tam olarak belirlemeyen bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24/01/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4730
Karar No: 2014/4345
Karar Tarihi: 25.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/4730 E.  ,  2014/4345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bayburt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2010/227-2013/22

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın maddi tazminat yönünden kabulüne, manevi tazminat yönünden feragat nedeniyle reddine dair verilen hükmün süresi içinde, davalılar K.. Ç.., T.. Ş.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu araçların neden olduğu kaza sonucunda müvekkilinin yaralandığını ileri sürerek 161.512,51 TL maddi tazminatın davalılardan, 15.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketleri dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, manevi tazminat isteminin feragat nedeniyle reddine, davalı Ticaret Sigorta AŞ aleyhine açılan davanın feragat nedeniyle reddine, maddi tazminat isteminin kabulü ile 161.512,51 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar K.. Ç.., T.. Ş.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar K.. Ç.. ve Teknik Elektronik San. Tic. Ltd. Şti vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan yaralanmaya bağlı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Dava dilekçesinde davacının yaralanması nedeni ile işgöremezlik tazminatı olarak 10.000,00 TL talep edilmiş, ıslah dilekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda 161.512,51 TL olarak artırmıştır. Ne var ki ıslah ile artırılan tazminat tutarı yönünden harç yatırıldığına ilişkin makbuza rastlanmamıştır. Bu durumda usulüne uygun bir ıslah olmadığı halde ıslah talebi doğrultusunda karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre ise, davacının işgücü kaybı tazminatının belirlenmesinde inşaat işçisi olduğunun ve asgari ücretin 2,5 katı gelir elde edeceği kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak davacının inşaat işçisi olduğu dava açılırken ileri sürülmediği gibi, yargılama sırasında da kanıtlanamamıştır. Gelirin daha fazla olduğunun kanıtlanamaması durumunda asgari ücret üzerinden hesaplama yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar K.. Ç.. ve Teknik Elektronik San. Tic. Ltd. Şti vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar K.. Ç.. ve Teknik Elektronik San. Tic. Ltd. Şti vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar K.. Ç.. ve Teknik Elektronik San. Tic. Ltd. Şti'ne geri verilmesine 25.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2332
Karar No: 2019/3730
Karar Tarihi: 01.04.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/2332 E.  ,  2019/3730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, “Tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak derecede geçimsizliğin mevcut ve sabit olduğu, geçimsizliğin davacının kusurlarından kaynaklandığı, tarafların evlilik birliğini sürdürmelerinin beklenemeyeceği, evliliğin devamında kendileri ve toplum yönünden bir fayda kalmadığı ve tarafların evlilik birliğinin bir daha kurulamayacağı” gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına (TMK m. 166/1) ve boşanmanın fer’ilerine karar verilmiş, hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 166. maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanunu'nun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. 166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusudur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması mahkemenin kabulünde olduğu üzere tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğinin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.04.2019 (Pzt.)
Esas No: 2013/13099
Karar No: 2018/5010
Karar Tarihi: 18.06.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/13099 E.  ,  2018/5010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

13.07.2012 tarihli mahkûmiyet hükmüne ilişkin gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8762
Karar No: 2010/22895
Karar Tarihi: 08.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/8762 E.  ,  2010/22895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/150110

MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2007

NUMARASI : 2007/155 Karar - 2004/217 Esas

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

12/06/2003 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağında sayacın camının kırılıp ahşap çöp ile sayaç dişlisine müdahale edildiğinin ve sayacın sanığın yanında açılarak kendisine gösterildiğinin belirtilmesi ve sanığın savunmasında, tutanak tarihinde Kayseri'de ikamet ettiğini, evin boş olduğunu savunması karşısında tutanak düzenleyici tanıklar N.k.. ve D.u.. bu konuda dinlenip gerektiğinde sanıkla yüzleştirilmesi ve sanığın suç tarihinde fiilen suça konu sayacın bulunduğu evde oturup oturmadığı kolluk aracılığı ile araştırılıp tutanak tarihi ve öncesine ait sanık adına kayıtlı telefon, su, doğalgaz faturaları istenip kesin olarak saptandıktan sonra tutanakla belirlenen kurulu güce göre suç tarihinden önceki ve sonraki bir yıllık dönemleri içeren tüketim miktarları karşılaştırılarak tüketimde kaçak kullanım gösteren belirgin bir düşme olup olmadığı, tüketimin kurulu güce uygunluğu konusunda bilirkişiden ek rapor alınıp tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.