erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/15280
Karar No: 2018/7095
Karar Tarihi: 26.09.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/15280 E.  ,  2018/7095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 6552 sayılı yasadan yararlanılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu davada davacı vekilinin 24.07.2018 tarihli dilekçesiyle davadan feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.06.1982 günlü 1982/376 - 547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği görüldüğünden ve hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde mahkemece yeniden inceleme yapılması gerektiğinden feragat beyanı hakkında karar verilmek üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/11052
Karar No: 2025/3099
Karar Tarihi: 10.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11052 E.  ,  2025/3099 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/2201 Esas, 2023/3439 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.05.2023 Tarihli ve 2023/1219 Esas, 2023/1059 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının merkezî nüfus idaresi sistemindeki yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi 1059. Sokak No:67 İç Kapı No:3 .../Antalya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.11.2023 Tarihli ve 2023/2201 Esas, 2023/3439 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda koruma amacıyla özgürlüğünün kısıtlanması istenilen şahsın halen anne ve babasının da ikamet ettiği ikinci adresi olan Yeni Mahallesi 33151. Sokak No:1/9 Mezitli/Mersin adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 432 nci maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun'un “Koşulları” başlıklı 432 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu Madde bağımlılığı, ağır tehlike arzeden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişi, kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması hâlinde, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilir veya alıkonulabilir. Görevlerini yaparlarken bu sebeplerden birinin varlığını öğrenen kamu görevlileri, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Yetki” başlıklı 433 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucundan, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Mezitli/Mersin olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2008/3818
Karar No: 2009/6712
Karar Tarihi: 08.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/3818 E.  ,  2009/6712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çorlu Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.06.2007
Esas No: 2012/36396
Karar No: 2014/468
Karar Tarihi: 14.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/36396 E.  ,  2014/468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Kamu görevlisine hakaret suçundan temel cezanın doğrudan TCK nın 125/3-a maddesi uyarınca 1 yıl olarak belirlenmesi gerekirken, anılan maddenin birinci fıkrası uyarınca 3 ay olarak belirlenmesi Kanuna aykırı ise de; karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindekilerle sınırlı olmak üzere koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 14/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/29370
Karar No: 2015/20374
Karar Tarihi: 29.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/29370 E.  ,  2015/20374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçundan sanık ... hakkında 01.03.2010 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair;.... Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2013 gün ve 2013/38 esas, 2013/458 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tutanak düzenleyici tanıklar 09.05.2007 tarihli oturumda dinlendiklerinden tebliğnamede bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, CMK.nun 231/11. maddesine aykırı olarak, açıklanan hükümdeki hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

CMK.nun 231/11. maddesi gereğince hükümdeki kararın açıklanması ile yetinilmesi gerekirken TCK.nun 62. maddesinin uygulanması yasaya aykırı ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, eksik inceleme yapıldığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 29.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/10768
Karar No: 2021/1396
Karar Tarihi: 10.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2017/10768 E.  ,  2021/1396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/1, TCK’nın 62, 52/2, 51/1-3, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Olay tarihinde Tarsus Müze Müdürlüğüne yapılan ihbarda, 1. derece arkeolojik sit alanında iş makinesi ile izinsiz uygulama yapıldığının belirtilmesi üzerine müze müdürlüğünde görevli arkeologlar tarafından suça konu yerde yapılan incelemelerde, Adana Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünün 09/02/1999 tarih ve 3302 sayılı kararı ile tescilli 1. derece arkeolojik sit alanında kalıp, aynı Kurulun 17/10/2012 tarih ve 1517 sayılı kararı ile sit sınırları genişletilmek suretiyle koruma altına alınan Gülek Kalesi’nin güney cephesinde, kaleye 50 - 60 metre mesafedeki Maliye Hazinesi adına kayıtlı taşınmazda sanık tarafından iş makinesi ile 150 - 200 metre uzunluğunda teraslama şeklinde yol açma ve tesfiye çalışması yapıldığının tespit edildiği, dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporları ile eylemin sabit olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eylem nedeniyle zarar oluşmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 10/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12554
Karar No: 2013/18598
Karar Tarihi: 06.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12554 E.  ,  2013/18598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı beraatlerine

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihi olan 21.01.2005’ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/31544
Karar No: 2015/11898
Karar Tarihi: 02.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/31544 E.  ,  2015/11898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/10170

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2011/1078 (E) ve 2012/774 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuk O.. K.. hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının temyizen incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizi mümkün olmadığından dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk K.. A.. hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etmekten kurulan mahkumiyet kararının temyizen incelenmesinde;

Tayin olunan cezanın karar tarihindeki miktarına göre 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen Geçici 2. madde uyarınca hükümler kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3) Suça sürüklenen çocuk K.. A.. hakkında müşteki H.. C..'ı yaralamaktan ve suça sürüklenen çocuk O.. K.. hakkında mala zarar vermekten kurulan mahkumiyet kararlarının temyizen incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerinin isteme uygun olarak ONANMASINA, 02/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7364
Karar No: 2017/16790
Karar Tarihi: 30.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/7364 E.  ,  2017/16790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı kiracının kira bedellerini ödemediğini, hakkında icra takibi başlattıklarını, davalının temerrüde düştüğünü ileri sürerek davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, kiralananın bulunduğu ... yetersiz olduğunu, davacının dava hakkı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece kiralananın ayıplı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kira akdinin sona erme sebeplerinden biri de kiracının temerrüdü olup kira parasının ödenmemesi veya geç ödenmesi durumunda akdin feshinin biçim ve koşulları 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanun'unun 315.maddesinde (818 Sayılı BK.nun 260.maddesi) düzenlenmiştir. Buna göre, istenen kira parasının veya yan giderin muaccel (istenebilir) olması ve kira bedeli ile yan giderin verilen sürede ödenmemiş bulunması, ihtarnamede verilen süre içerisinde kira parasının ödenmemesi halinde akdin feshedileceğinin açıkça belirtilmesi gerekir. Kiracıya verilecek süre konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün, ürün kiralarında en az altmış gün, diğer kira ilişkilerinde ise en az on gündür.

6100 sayılı HMK'nun 26/1. maddesine göre "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir."

Davacı vekili dava dilekçesinde kira bedellerinin ödenmediğinden bahisle tahliye talep etmiş olduğuna göre mahkemece temerrüt koşulları incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalının ileri sürmediği tespit dosyası nazara alınarak hukuki olmayan gerekçe ile taşınmazın ayıplı olduğundan bahisle karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17439
Karar No: 2014/28707
Karar Tarihi: 22.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/17439 E.  ,  2014/28707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2013/74-2013/127

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyede uzun yıllar işçi olarak çalıştığını, emekli olduğunu, işçilik alacaklarına dair daha önce dava açtıklarını, bu davada fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuklarını, şimdi fazla kısım için bu davayı açtıklarını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, kısmi davada davacının davasını ıslah etmeyeceğini bildirdiği, bozmadan sonra da ıslahın mümkün olduğu, ilk kararda davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmadığı gerekçesiyle davacın davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda davacı tarafından fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak işçilik alçakları için kısmi dava açıldığı, mahkemece önce husumet yokluğundan davanın reddedildiği, kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından olayda asıl-alt işverenlik ilişkisi olduğu ve davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmaktadır. Daha sonra mahkemece bozmaya uyulduğu ve davacı tarafından bilirkişi raporlarındaki rakamlara göre davanın ıslahı için süre talep edildiği, mahkemece iki haftalık süre verildiği, davacının ise bozmadan sonra ıslah olmayacağı değerlendirmesi ile davanın ıslah edilmediği ve mahkemece dava edilen tutarın hüküm altına alındığı, fazla ilişkin kısmın saklı tutulduğuna dair bir ifadeye de yer verilmediği, söz konusu kararın da yine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından onandığı görülmektedir.

Buradaki ek davanın konusu mahkemece hüküm altına alınmayan diğer kısımdır. Davacının kısmi davada bozmadan sonra ıslah olmayacağı düşüncesiyle davayı ıslah etmeyeceklerini bildirmesi ıslah niteliği veya kalan kısmından feragat özelliği taşımamaktadır. Bu sebeple kısmi davada talep edilmeyen kısmın ek davayla talep edilebilmesi mümkün olup, mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12008
Karar No: 2015/16342
Karar Tarihi: 08.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/12008 E.  ,  2015/16342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 06.08.2014

No : 2014/923-2014/1325

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabülüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.06.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.