erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/3747
Karar No: 2013/7057
Karar Tarihi: 27.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/3747 E.  ,  2013/7057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/127094

MAHKEMESİ : Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 28/02/2012, 2010/248 (E) ve 2012/77 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar E.. M.. ve K.. M..'in "kasten yaralama" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, sanıklarla mağdurların mevsimlik işçi olarak çalışmakta olup, ayrı çadırlarda kaldıkları, sanıkların olay akşamı saat:22.00 sıralarında mağdurun çadırına gelerek, sopalarla baş bölgesine toplam üç kez vurdukları mağduru, sağ alın kemiğinde ikinci derece kemik kırığına, baş içinde meydana gelen kanamanın beyin dokusu ile kafatası kemiği kırığı arasında birikmesi sonucu oluşan hematoma ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladıkları, mağdurun herhangi bir şekilde beyin kanaması geçirmediği olayda,

a) 1 il 3 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nun 86/1 maddesinin uygulanması sırasında, aynı Kanunun 61. maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi ve sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı gibi hususlar gözönünde bulundurularak, sanıklara ayrı ayrı üst sınırdan bir temel ceza yerine, yazılı biçimde temel ceza olarak 1'er yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b) Sanıkların yanlarında getirmiş oldukları, saldırıya elverişli bulunan ve TCK’nun 6/1-f maddesi kapsamında "silah" olarak kabul edilmesi gereken sopalar ile eylemlerini gerçekleştirdikleri halde, tayin edilen temel ceza üzerinden TCK’nun 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

c) Sanıklar hakkında temel cezanın TCK'nun 86/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası olarak belirlenip, ardından mağdurun hayati tehlike geçirmesi nedeniyle yine aynı Kanunun 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırım yapılarak önce 2 yıl hapis cezasına hükmedilmesi yerine, aynı Kanunun 87/1-son maddesi uyarınca doğrudan 3 yıl hapis cezasına; ardından, TCK’nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralları da gözetilerek, kasten yaralama suçlarında birden fazla nitelikli halin birleşmesi durumunda en ağır cezayı gerektiren suçtan hüküm kurulması gerektiği, kemik kırığının ancak teşdit nedeni sayılabileceği gözetilmeksizin, belirlenen 3 yıl hapis cezası üzerinden, uygulama olanağı bulunmayan TCK’nun 87/3 maddesi uyarınca artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin kısmen, tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 27/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/2059
Karar No: 2010/3649
Karar Tarihi: 30.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2059 E.  ,  2010/3649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Temizlik Gıda Ürn.San.A.Ş.vek.Av.... tarafından ...olarak açılan ve müdahilleri İlke ... Paz.Dağ.Tic.ve A.Ş.ve arkadaşları olan dava hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 24.06.2009 gün ve 18-387 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 10.12.2009 gün ve 9760-11573 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 172.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 30.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/23902
Karar No: 2022/3610
Karar Tarihi: 23.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/23902 E.  ,  2022/3610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında isnat edilen eylem için öngörülen cezanın türü ve miktarı açısından suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesi gereğince eylemin 5 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 09/06/2009 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içerisinde sanığın 25/10/2013 tarihinde suç işlemesi üzerine hükmün açıklandığı, buna göre zamanaşımını kesen son işlem olan sanık hakkında mahkumiyet verilen 16/03/2006 tarihi itibariyle zamanaşımının durduğu süre düşüldükten sonra hüküm gününden önce olağan zamanaşımı süresi tamamlanmış olduğu gözetilmeden düşme kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak hüküm tarihinde TCK'nun 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen asli zamanaşımı süresi gerçekleşmiş bulunduğundan ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE, orman emvali, motorlu testere, üç adet balta, bir adet balyoz, iki adet kamanın müsaderesine, ... plakalı nakil aracının sahibine iadesine, 23/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/11408
Karar No: 2019/1003
Karar Tarihi: 22.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/11408 E.  ,  2019/1003 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 12.10.2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine dair; SAMSUN 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2015 gün ve 2015/94 esas, 2015/448 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 12.11.2011 tarihinde sanığın yokluğunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının asker olduğu dönem içinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesi ve Tebligat Tüzüğünün 19. maddesi uyarınca kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üst aracılığıyla yapılması gerekirken 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesi gereğince yapılan tebliğ işleminin geçersizliği nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmiş sayılamayacağı ve sanığa yüklenen suçun Yasa maddesinde öngörülen cezaların türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e. maddesinde belirlenen 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son işlem olan 02.04.2010 tarihli sorgu ve savunma tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e. ve CMK.nun 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9447
Karar No: 2011/2141
Karar Tarihi: 26.04.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/9447 E.  ,  2011/2141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek ve aczine kendi fiili ile sebebiyet vermek suçlarından sanıklar Ö.. F.. ve ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçuna yönelik olarak kurulan hükmün temyiz incelemesi sonunda;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA,

2- Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimseler veya tasfiye memurlarının şirketin iflasını istememek suçuna yönelik olarak yapılan temyiz incelemesi sonunda;

Müşteki vekili şikayet dilekçesinde sanıkların sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimseler veya tasfiye memurlarının şirketin iflasını istememek suçundan dolayı İİK'nun 345/a maddesi gereğince cezalandırılmasını istediği halde, bu yöndeki deliller değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdiri yerine, istem dışına çıkılarak İİK'nun 332. maddesinde yaptırıma bağlanan "aczine kendi fiili ile sebebiyet vermek" suçundan hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün istem gibi BOZULMASINA, 26.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5855
Karar No: 2018/12503
Karar Tarihi: 22.11.2018

**7. Ceza Dairesi         2016/5855 E.  ,  2018/12503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat; sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Sanığın ...'in temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi itibarıyla sanığın 4733 sayılı Yasanın 8/4. madde ve fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği halde, 5607 sayılı Yasanın 3/5. fıkrası gereğince mahkumiyet hükmü tesis edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1.Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmesi suretiyle CMK'nun 323/6. maddesine aykırı davranılması,

2. Hapisten çevrilen ve doğrudan verilen gün adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3. Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücreti tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca;

1.Hükmün 3. paragrafından "62" ibaresi çıkarılarak yerine "62/1" ibaresinin eklenmesi,

2. Hükmün 5 ve 6. paragraflarında "52" ibareleri çıkarılarak yerine "52/2" ibaresinin eklenmesi,

3. Gümrük İdaresi lehine vekalet ücreti takdirine ilişkin fıkranın hükümden çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8638
Karar No: 2021/7561
Karar Tarihi: 24.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8638 E.  ,  2021/7561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kabulü ile 134.151,54-TL tazminatın davalı Hazineden tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; İzmir İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 757 ada 2 parsel sayılı 355 m² yüzölçümlü taşınmazın davacıların murisi ... adına tapu sicilinde kayıtlı iken Hazine tarafından dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle açtığı dava sonucu Urla Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.11.2012 gün ve 2012/518 E.-2013/138 K. sayılı kararıyla tespit dışı bırakılmasına karar verildiği, tarafların kararı temyiz etmemesi üzerine 08.11.2013 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 11.12.2014 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İzmir İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 757 ada 2 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak tazminata hükmolunmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 24/05/2021gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/407
Karar No: 2017/1688
Karar Tarihi: 28.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/407 E.  ,  2017/1688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama sonucunda beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.10.2013 gün ve 2011/251 Esas, 2013/340 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 15.04.2014 gün ve 2014/1724 Esas, 2014/5045 Karar sayılı ilamıyla hükmün bozulması yönündeki kararı ile ilgili olarak ilk derece mahkemesince direnme kararı verilerek kurulan 14.10.2014 gün ve 2014/286 Esas, 2014/322 Karar sayılı ilamın sanık müdafiince temyiz edilmesinin ardından Yargıtay Kanununun 15. maddesi gereğince direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunda inceleme sırası bekleyen dosyanın 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden direnme kararıyla ilgili değerlendirme yapılmak üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmakla yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Dairemizin 15.04.2014 gün ve 2014/1724 Esas, 2014/5045 sayılı bozma Kararı usul ve kanuna uygun olup ilk derece mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 14.10.2014 gün ve 2014/286 Esas, 2014/322 Karar sayılı direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Reddiyle, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin üçüncü bendine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23011
Karar No: 2015/26943
Karar Tarihi: 16.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/23011 E.  ,  2015/26943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın kardeşi olan ve aralarında husumet bulunan katılan ...'ye ait çam ağaçlarını balta ile kestiği, bu şekilde sanığın mala zarar verme suçunu işlediği anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ile katılan ...’nin ayrı konutlarda yaşayan kardeş olmaları sebebiyle TCK'nın 167/2. maddesi gereğince cezada indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/379
Karar No: 2012/6114
Karar Tarihi: 08.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/379 E.  ,  2012/6114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1.000 TL. (ıslah ile 4966 TL) tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; davacının 117 Ada 51 Parselin maliki olduğunu, davalı şirketin davacının köyünde baraj yapımı sırasında kanalların açılması için zaman zaman dinamit vs. kullanarak patlatma yaptığını, sözkonusu tesisin yapım çalışmaları nedeni ile açılan su kanalının yapımı sırasında kamulaştırma kapsamı dışında kalan ve davacı tarafından kullanılan taşınmazda kazı, dökülen taş ve moloz ile taşınmazın tahrip olduğunu ve kısmen kullanılamaz hale geldiğini belirterek uğranılan zarardan dolayı 1000 TL (ıslah ile 4.966 TL) tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalı vekili cevabında, kusurlarının ve illiyet bağının bulunmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.Mahkemece; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 4.146,28 TL tazminatın 01/02/2010 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının kullanımında olan alan üzerinde %13 değer kaybı meydana geldiği ve tutarının 1.069,11 TL olduğu, zarar gören alanın tekrar kullanılamayacağı, 866.81 m² olduğu ve bedelinin 3.077,17 TL olduğu belirlenmiş olup, mahkemece değer kaybı ve taşınmaz bedeli toplamı olan 4.146,28 TL'nin davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.Oysa davadaki talep yalnızca, taşınmazda meydana gelen zararın tazminine ilişkin olup, mahkemece yanılgılı değerlendirme ile taşınmaz bedeline de hükmedilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3207
Karar No: 2010/3505
Karar Tarihi: 03.05.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3207 E.  ,  2010/3505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. İCRA MAHKEMESİ

Gerektiği halde sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan sanıklar ... ve ...’in ayrı ayrı İİK’nun 345/a, TCK’nun 50/1-a, 52/2.maddeleri gereğince 200.00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının temyiz isteminin reddi istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5237 sayılı TCK’nun 50/5.maddesinde yer alan “Uygulamada asıl mahkumiyet bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir” şeklindeki düzenlemeye temyiz konusunda bir istisna getirilmemiş olmasına ve hüküm tarihi itibarıyla 647 sayılı Kanun’un 4/4.maddesinin yürürlükten kaldırılmış bulunmasına göre; sanıklara gerektiği halde sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan tayin olunan cezanın miktar ve nev’i itibarıyla hükmün, 21.07.2004 tarih ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasa’nın 3/B maddesi ile değiştirilen CMUK’nun 305/1.maddesi uyarınca kesin olup, temyizi mümkün olmadığından, müşteki vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan CMUK’nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6076
Karar No: 2019/5671
Karar Tarihi: 08.05.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/6076 E.  ,  2019/5671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Bölge adliye mahkemesi karar ilamı ve davalı erkeğin temyiz dilekçesi, davacı kadına "Mernis adresi olduğu tebliğ zarfı üzerinde belirtilmek suretiyle" tebliğe çıkarılmış, evrak tebliğ imkansızlığı denilmek suretiyle Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca muhtara tebliğ edilmiştir. Dosyada daha önceden bu adrese yapılıp da bila ikmalen iade edilen bir tebligat bulunmamaktadır. Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Teb. K. m. 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesine göre tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Bu bakımdan gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebligat zarfında mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davalının bilinen adresine tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre tebligatın çıkarılması gerekmekte olduğundan, bu haliyle davacıya yapılan tebligat geçersizdir.

Açıklanan sebeple bölge adliye mahkemesi karar ilamı ve davalı erkeğin temyiz dilekçesinin usulüne uygun şekilde davacı kadına tebliğinin sağlanarak davacı yönünden de temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 08.05.2019 (Çar.)