erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/4298
Karar No: 2010/5118
Karar Tarihi: 03.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4298 E.  ,  2010/5118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAKFIKEBİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/07/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı  Hazine, tapuda  davalılar  adına  kayıtlı  5  parsel  sayılı  taşınmazın  kıyı  kenar  çizgisi  içinde   kaldığını  ileri  sürerek  tapu  iptal  isteğinde  bulunmuştur.

Davalılar, duruşmalara    katılmamış,  bir  cevap  vermemişlerdir.

Davanın kabulüne  ilişkin   olarak  verilen  karar  Dairece on yıllık  hak düşürücü  sürenin  geçtiği, davanın   reddedilmesi  gerektiğine  değinilerek  bozulmuş,  hükmüne   uyulan  bozma  ilamı   gereğince    davanın  reddine  karar  verilmiştir.

Karar, davacı Hazine  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  ...raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava,  3621 Sayılı  Yasadan  kaynaklanan  tapu  iptali ve  taşınmazın  sicil   kalydının  kütükten  terkini  isteğine  ilişkin  olup,  mahkemece  hükmüne   uyulan  bozma   ilamında  belirtildiği  şekilde  14.3.2009  tarihinde   yürürlüğe  giren  5841  sayılı  Yasa   uyarınca davanın  hak  düşürücü  süreden   reddine  karar  verilmiş  olmasında  kural  olarak  bir  isabetsizlik  yoktur.

Davacının  bu  yöne  değinen  temyiz  itirazları   yerinde  değildir. Reddine.

Ancak, hemen  belirtilmelidir ki,  her  dava  açıldığı  tarihdeki   koşullara   tabi  olup davanın  açıldığı  tarihten  sonra  yürürlüğe  giren  yeni   bir yasal  düzenleme  veya   ittihaz  edilen  bir  içtihatları Birleştirme  kararı  gereğince   dava  tarihinde  haklı  olduğu  halde  haksız duruma  düşen  tarafın  yargılama  giderlerinden   sorumlu  tutulamayacağı  tartışmasızdır.

Öyle  ise, taşınmazın  bir  kısmı  tanımı  3621  Sayılı  Yasanın  4.  Maddesinde  yapılan  kıyıda   kaldığı  saptandığına  göre, davacı  Hazinenin davasında  dava  tarihinde  haklı  olduğu ve   yargılama   giderlerinden  sorumlu   tutulmayacağının  gözetilmesi  gerekirken yazılı  olduğu  üzere  karar  verilmiş  olması  doğru  değildir.

Davacının  temyiz  itirazları  bu  nedenle   yerindedir.  Kabulü  ile   hükmün  açıklanan  nedenlerden  ötürü  HUMK'nun 428. maddesi  gereğince  BOZULMASINA, 3.5.2010  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Esas No: 2024/8006
Karar No: 2024/9016
Karar Tarihi: 25.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/8006 E.  ,  2024/9016 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/688 Esas, 2024/785 Karar

TALEP EDEN : Niğde E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.03.2024 Tarihli ve 2024/502 Esas, 2024/338 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün merkezî nüfus idaresi sistemindeki yerleşim yeri adresinin Çayırlı Köyü Kayalıpınar Mevkii Rüstem Sokak No:13 Merkez/Niğde olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Niğde 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.05.2024 Tarihli ve 2024/688 Esas, 2024/785 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresini Vatan Mahallesi 9059. Sokak No:39/A İç Kapı No:39/A Karabağlar/İzmir olarak beyan ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin Merkez/Niğde olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Niğde 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Niğde 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2013/26967
Karar No: 2014/9141
Karar Tarihi: 01.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26967 E.  ,  2014/9141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2013

NUMARASI : 2010/1780-2013/655

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı A.. K.. vd. ile A.. K.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı A.. K.. vd. ile A.. K.. vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan binalara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)4650 sayılı Kanunla değişik 2952 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan yapı ve ağaçların değerinden üretim gideri ve enkaz bedelinin indirilmeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde eksik bedele hükmedilmesi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline19.12.2010 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı A.. K.. vd. ile A.. K.. vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/30826
Karar No: 2012/22890
Karar Tarihi: 05.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/30826 E.  ,  2012/22890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma, mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma ve mühür bozma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanık hakkında verilen hapis cezası seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrilirken, yasal dayanağı olan TCK’nın 50/1-a. maddesi gösterilmeyerek, CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılmış ise de, bu eksikliğin yerinde giderilebileceği ve mühür bozma suçundan doğrudan adli para cezası tayin edilirken, TCK’nın 52. maddesinde öngörülen yönteme aykırı biçimde uygulama yapılmasının sonuca etkili görülmediği ve bozmayı gerektirmediği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceğinin belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, beher gününün kaç liradan hapse çevrileceğinin de karara bağlanması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları tebliğnameye uygun olarak, "beher günü 20 YTL hesabı ile" ibaresinin hüküm fıkralarından çıkarılması" biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6315
Karar No: 2016/13643
Karar Tarihi: 10.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/6315 E.  ,  2016/13643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.10.2016 günü temyiz eden davacı-karşı davalı ... geldi. Karşı taraf davalı-karşı davacı ... ve vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı-karşı davalı kadın vekili Av. ... ve Av. ...... ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gcreğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı-karşı davalı kadın vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davacı-karşı davalı kadına tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 10.10.2016 (Pzt.)

1-AB-HA-SS
Esas No: 2006/6038
Karar No: 2007/6991
Karar Tarihi: 06.11.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6038 E.  ,  2007/6991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ile davalı ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ile davalı ...’ün yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan, bakiye 93,50 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...’ten alınmasına, 06.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10572
Karar No: 2015/21081
Karar Tarihi: 18.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10572 E.  ,  2015/21081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2010/2595-2012/951

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Çeltik tarlası niteliğindeki taşınmaza net ürün geliri üzerinden bilimsel yolla değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Davalı tapu maliki Molla Osman oğlu Hasan'ın dava tarihinden önce vefat ettiği anlaşıldığından Kamulaştırma Kanununun 14/5. maddesi uyarınca davada kısmen temsil edilen mirasçılarının tamamı davaya dahil edilerek yargılamaya devam edilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; değer biçmeye esas alınan çeltik için, taşınmazın bir dekarından alınabilecek brüt gelirden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla alınması sureti ile eksik bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi;

3) 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. Maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesinin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak" kamulaştırma bedeline 02.01.2011 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinden,

Davalılar vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda, açıklanan nedenlerle, hükmün H.U.M.K. 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2492
Karar No: 2014/2390
Karar Tarihi: 26.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2492 E.  ,  2014/2390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2012/96818

Sanıklar A. Ö. ve M. Ö. haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.12.2011 gün ve 2010/354 Esas, 2011/350 Karar sayılı hükümlerin sanıklar, sanıklar müdafileri ve katılan müşteki vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 27.11.2013 gün ve 2013/7051 Esas, 2013/12285 Karar sayılı ilamı ile verilen düzelterek onama yönündeki Kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2014 gün ve 14-2012/96818 sayılı itiraznamesi ile 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 27.11.2013 gün ve 2013/7051 Esas, 2013/12285 Karar sayılı düzelterek onama Kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar ve sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece sanıkların eylemlerine uyan TCK.nın 103/1-3-4. maddeleri gereğince teşdiden belirlenen 9 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 43/1. maddesi ile 1/4 oranında artırım yapıldığında bulunan 2 yıl 3 aylık cezanın anılan eylemler sebebiyle mağdurenin ruh sağlığının bozulmasından dolayı TCK.nın 103/6. maddesi ile tayin edilen 15 yıl hapis cezasına ilave edilerek neticeten sanıkların 17 yıl 3 ay hapis cezasıyla mahkûm edilmeleri gerekirken yazılı şekilde 2 yıl 3 aylık cezanın 9 yıla ilavesi ile 11 yıl 3 ay hapis cezası tayin edilmesinin ardından mağdurenin ruh sağlığının bozulması sebebiyle aynı Kanunun 103/6. maddesi uyarınca sanıklar haklarında neticeten 15 yıl hapis cezasına hükmedilmesi sonucunda cezaların eksik tayini,

Katılan müşteki A. kovuşturma evresinde kendisini özel vekâletnameli avukatı ile temsil ettirmesi karşısında davayı takip eden müşteki vekili lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi gereğince vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9326
Karar No: 2014/20566
Karar Tarihi: 10.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/9326 E.  ,  2014/20566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 13/03/2014

Numarası : 2012/646-2014/186

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı T.. M.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı TCDD’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili, davacının 01.05.2010-27.04.2010 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiği, feshin haklı nedenle yapıldığı, kıdem tazminatının ödendiğine ilişkin dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin haksız feshedildiği kabul edilmiş ise de davacı tanığı M.. A.. davacının çalışırken iş sırasında kolunun çıktığının, kolu sürekli çıktığından işi kendisinin bıraktığı şeklinde beyanda bulunmuştur. Her ne kadar haklı feshi ispat yükü işverende olsa da davacı tanığı beyanından işi kendisinin bıraktığı sabittir. Diğer yandan davacı daha çıkmadan 01.04.2010 tarihinden bir hafta önce 24.03.2010 tarihinde Alanyada Y. G. işyerinde sigortalı elektrikçi olarak çalıştığı görülmektedir. Davacı işten çıkarıldığını iddia etmiş ise de davacı tanığı Mustafa açıkça kolu çıktığından kendisinin çıktığını belirttiğinden davacı fesih iddiası ile bağlı bu konuda herhangi bir rapor veya sağlık durumu nedeniyle fesih iddiası ileri sürülmediğinden işten çıkmadan başka bir ilde sigortalı çalıştığı görüldüğünden kıdem tazminatının reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı T.. M..'ne iadesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14878
Karar No: 2012/152
Karar Tarihi: 24.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/14878 E.  ,  2012/152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alaplı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan takip üzerine, borçlu imzaya itiraz etmiş, mahkemece bilirkişi raporuna göre imzanın muterize ait olmadığından dolayı takibin itiraz eden yönünden durdurulmasına karar verilmiştir.

Takibe konu bonodaki keşideci imzasının,  T,y,...T, L,. Ş,i.- " adlı adi ortaklık adına atıldığı görülmektedir. Borçlar Kanunu'nun 533. maddesinin son cümlesinde; "ortaklığı idare yetkisi tanınan şerik, şirketi ve bütün şerikleri üçüncü şahıslara karşı temsil etmek hakkını haiz sayılır" hükmü yer almaktadır. Ortaklık sözleşmesi ile kendisine idare yetkisi tanınan şerik, ortak olabileceği gibi, üçüncü bir kişide olabilir. Dolayısı ile bu kişinin, Borçlar Kanunu'nun 34. ve 38. maddeleri ile daha geniş anlamını bulan 533. maddesinin son fıkrasında açıklanan ortaklığı temsil yetkisi olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda ortaklığı idare yetkisi bulunan temsilcinin yapacağı işlem, ortakları üçüncü şahıslara karşı eşit olarak sorumlu kılar. Bu sebeple adi ortaklığı temsilen idareci şerikin (ortak-temsilcinin) imzaladığı takibe konu bonodan dolayı, itiraz eden borçlu ortak da sorumlu olacaktır. Mahkemece öncelikle adi ortaklığı temsile yetkili olan kişinin kim olduğu araştırılmadan imza incelemesi yaptırılarak sonuca gidilmesi doğru değildir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.