erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/10571
Karar No: 2015/21080
Karar Tarihi: 18.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10571 E.  ,  2015/21080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2010/2602-2013/778

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Davalı tapu maliki 'ın dava tarihinden önce vefat ettiği anlaşıldığından Kamulaştırma Kanununun 14/5. maddesi uyarınca davada kısmen temsil edilen mirasçılarının tamamı davaya dahil edilerek yargılamaya devam edilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarında alınabilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla alınması sureti ile eksik bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi,

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 02.01.2011 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3546
Karar No: 2011/5507
Karar Tarihi: 09.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/3546 E.  ,  2011/5507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YIKIM VE ECRİMİSİL, TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı 102 ada, 3 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan 88.15 m²’lik kısmının iptali ve terkini isteği ile açılıp kabulle sonuçlanan dava sonucu verilen kararın derecattan geçerek kesinleştiğini, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmaz üzerindeki yapının yıkımı ile işgale son verilmesi isteminden sonuç alınamadığı gibi kiraya vermek suretiyle davalının gelir elde ettiğini ileri sürerek, yapının yıkımına, 1.000,00.-TL. ecrimisil ile eski hale getirme masrafının tazminine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, mahkemenin aksi kanaate varması halinde yıkım isteğini kabul ettiğini, davaya konu eklentilerin dava dışı kalan kiracı tarafından yapıldığını, ecrimisil isteğinin kiracıya yöneltilmesi gerektiğini bildirmiştir.

Mahkemece; fen bilirkişinin krokili raporunda 3/A olarak gösterilen alana elatmanın önlenmesine, masrafı davalıya ait olmak üzere muhdesatın yıkımına, 1.000,00.-TL ecrimisilin davalıdan tahsiline ve eski hale getirme talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; tarafların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı 635.00.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 09.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2806
Karar No: 2018/7070
Karar Tarihi: 27.11.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/2806 E.  ,  2018/7070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ... TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... ve ... Bey ... ... Bey Vakfı Mütevellisi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442. maddesi uyarınca 314,48 TL para cezasının düzeltme isteminde bulunanlardan alınmasına, karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından red harcı alınmasına yer olmadığına, 27.11.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/3186
Karar No: 2019/8034
Karar Tarihi: 11.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/3186 E.  ,  2019/8034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MALATYA 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması nedeniyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

13/05/2014 tarih ve 2013/1033 esas ve 2014/514 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kararın sanığın duruşmada bildirdiği "Başharık mahallesi 28. sokak ... apt. No:17 Merkez/Malatya" adresi yerine doğrudan MERNİS adresi olan "Başharık mahallesi Bıldırcın (28.) sokak no:18 iç kapı no:7 Battalgazi/Malatya" adresine 28/05/2014 tarihinde tebliğ edildiği ve tebliğ mazbatası üzerine ''7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesinin 2. fıkrası muhatabın mernis adresi olup evrak ilgili mahalle muhtarlığına tebliğ edilip muhatabın kapısına 2 nolu haber kağıdı yapıştırıldı'' ibaresinin yazıldığı, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30 ve 31. maddelerine göre sanığın MERNİS adresinde oturup oturmadığı veya MERNİS adresinden sürekli olarak ayrılıp ayrılmadığı tespit edilmeden doğrudan aynı Kanunun 21/2. maddesine göre işlem yapıldığı, sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu terhis belgesi içeriğinden de tebliğ tarihinde askerde olduğu anlaşıldığından, sanığa usulüne uygun olarak bildirilmeyen kararın kesinleşmediği, kesinleşmeyen karara ilişkin 19/12/2014 tarihli hükmün hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu, sanığın 12/03/2015 tarihli kanun yoluna başvurma dilekçesinin 13/05/2014 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemiz tarafından da benimsenen 20.03.2012 tarihli ve 2011/785 - 2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” veya “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 11/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17946
Karar No: 2013/20347
Karar Tarihi: 23.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/17946 E.  ,  2013/20347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/07/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA

ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23/12/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Yerel mahkemenin tazminat hesabı yaptırdıktan sonra taleple bağlı kalarak verdiği esasa ilişkin karar dairemizce usulden değil de esastan bozulduğundan ve davacının ilk karardan önce tazminat hesabına ilişkin rapora göre davasını ıslah etme hakkı varken bu talebini yapmadığından Yargıtay İçtahat ve Uygulamalarına göre esasa ilişkin bozma kararından sonra ıslah talebinde bulunamaz.

Dolayısıyla, bozmadan sonra ıslah edilen kısımla ilgili talebin reddine karar verilmesi düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun kararı onama düşüncelerine katılmıyorum. 23/12/2013

KARŞI OY YAZISI

HMK 176. maddesi ıslah müesesesini düzenlemiştir. HMK 177/1 maddelerine göre; tahkikat aşamasının sona ermesine kadar ıslah yapılabilir. Bozmadan sonra ıslah yapılamaz. 04/02/1948 T., 10/3 RG 17/06/1948, 6934 sayılı İBK ile 04/02/1959, 13/5 RG, 28/04/1959, 10193 sayılı İBK gözetildiğinde bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı anlaşıldığından bozmadan sonra ıslah edilen kısım için davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi yerinde olmadığından bu kısım için çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 23/12/2013
Esas No: 2011/23982
Karar No: 2012/8984
Karar Tarihi: 21.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/23982 E.  ,  2012/8984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçilmiş ve borçluya gönderilen örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliğ edilmesinden sonra, adı geçenin yasal süresinde icra mahkemesine başvurarak alacaklının yetkili hamil olmadığı, kendisine usulüne uygun olarak yapılmış bir ciro bulunmadığı belirtilmiş ve takibin iptaline karar verilmesi talep edilmiştir.

T.T.K.’nun 702.maddesinde “Cirosu kabil bir çeki elinde bulunduran kimse son ciro beyaz ciro olsa bile kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı taktirde selahiyetli hamil sayılır. Çizilmiş cirolar bu hususta yazılmamış hükmündedir. Bir beyaz ciroyu diğer bir ciro takip ederse bu son ciroyu imzalayan kimse çeki beyaz ciro ile iktisap etmiş sayılır.” düzenlemesi getirilmiştir.

Somut olayda, takip dayanağı çek arkasının incelenmesinde, takip alacaklısı şirketin ciro silsilesi içerisinde yer aldığı tespit edilmiştir. Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, alacağın temliki hükmünde de olsa, takip alacaklısına ciro mevcuttur. Anılan ciro alacaklıyı yetkili hamil kılar. Bu durum sadece alacaklı aleyhine varsa lehtara karşı ileri sürülebilecek def'ilerin kendisine karşı da ileri sürülebileceği sonucunu yaratır.

O halde, mahkemece, itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/474
Karar No: 2014/11321
Karar Tarihi: 20.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/474 E.  ,  2014/11321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkûmiyet, atılı diğer suçlardan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar hakkında tehdit ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamalarda değişmeyen ve özde tutarlı anlatımları, olayın kolluk kuvvetine intikal şekli ve zamanı, olaydan bir gün sonra mağdure hakkında Tufanbeyli Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen raporda tespit edilen bulgular, taraflar arasında mağdurenin sanıklara iftira atmasını gerektirir dosyaya yansıyan herhangi bir husumet bulunmaması, mağdurenin mahkemede dinlenmesi sırasında hazır bulundurulan psikolog bilirkişinin mağdure tarafından olayın kendisine de benzer şekilde aktarıldığını, anlatımlarına mahkemece itibar edilebilineceğini belirtmesi, Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından düzenlenen 24.11.2010 tarihli ekspertiz raporunda olay sırasında mağdurenin giymekte olduğu tayt üzerinde belirlenen vücut sıvısı örneğinde mağdure ve sanıklara ait genotiplerin karışık olarak bulunduğunun bildirilmesi üzerine sanıkların soruşturma aşamasındaki inkâra yönelik savunmalarından dönerek mağdureyle rızalı olarak cinsel ilişki boyutuna varmayacak şekilde seviştiklerini belirtmeleri karşısında, sanıkların atılı suçlardan mahkûmiyetleri yerine yazılı gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8389
Karar No: 2017/7708
Karar Tarihi: 12.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/8389 E.  ,  2017/7708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 6. Sulh Hukuk ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden, 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan ve 05.08.2017 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun 03.08.2017 tarih ve 703 numaralı kararına göre ... Bölge Adliye Mahkemesinin 05.09.2017 tarihi itibarıyla faaliyete geçeceği kararlaştırıldığından yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 6. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “.... No:77/B .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “... Mah. ... Sokak No:114 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma yada eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre bakımevinde kalan fakat daha sonra bakımevinden ayrılan kısıtlı adayının bilinen son yerleşim yeri adresinin “... Mah. ... Sokak No:114 .../...” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 6. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE12/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2453
Karar No: 2024/2311
Karar Tarihi: 28.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2453 E.  ,  2024/2311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/487 Esas, 2023/41 Karar

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen mülkiyeti davacılara ait taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde içinde kalması nedeniyle tapusunun iptali ve uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.12.2023 tarihli ve 2023/4953 Esas, 2023/12242 Karar sayılı kararıyla temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davalı Hazine vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde özetle; Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçeden belirtilen sebeplerden kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili tarafından Dairemizce verilen karara karşı karar düzeltme talebinde bulunulmuş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 ncü maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar için 6100 sayılı Kanun'da istinaf ve temyiz dışında başkaca olağan bir kanun yolu öngörülmemiştir.

Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemelerinin denetiminden geçen karara karşı karar düzeltme yolu kapalıdır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davalı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine vekilinin vekilinin karar düzeltme talepli dilekçesinin REDDİNE,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/7873
Karar No: 2006/9198
Karar Tarihi: 14.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7873 E.  ,  2006/9198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece bozmadan önce bir kez, bozmadan sonra da iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ve bozma sonrası bozmadan önce alınan ve önceki hükme esas teşkil eden raporu veren bilirkişi kurulundan ek rapor alınmıştır. Bu duruma göre bozmadan sonra alınan birinci bilirkişi kurulu ek raporunda (bozmadan önceki bilirkişinin düzenlediği raporun ek raporunda) artırılması gereken bedel olarak 199.548.662.000 TL saptanmıştır. Bozmadan sonra oluşturulan ikinci bilirkişi kurulu raporunda tespit edilen artırım bedeli (mahkemece gerekli denetim yapıldıktan sonra) 242.697,80 YTL olarak, bu rapordan sonra oluşturulan yeni bilirkişi kuruluyla yapılan üçüncü keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda da yine mahkemece gerekli düzeltmeler yapıldıktan sonra taşınmazın artırılması gereken miktarı 207.201,25 YTL olarak belirlenmiştir.

Bu duruma göre, ortada üç tane geçerli bilirkişi kurulu raporu bulunmaktadır. Bunlardan ortalama değeri içeren üçüncü bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması gerekirken bu üç rapordan en yüksek değeri ihtiva eden ikinci bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 14.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/17783
Karar No: 2007/1135
Karar Tarihi: 30.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/17783 E.  ,  2007/1135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ...'ın ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 1982/26- 13 sayılı kararı ile vesayet altına alındığı, ... Köyü nüfusuna kayıtlı olduğu, T.M.Y.nın 412. maddesi uyarınca yerleşim yeri değişikliği konusunda herhangi bir izin bulunmadığı anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/01/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.