erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/22885
Karar No: 2015/7314
Karar Tarihi: 20.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/22885 E.  ,  2015/7314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanığın mağdur ...’na yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu anlaşılmakla, dosyanın itiraz merciince incelenmek üzere mahalline İADESİNE,

II-Sanığın katılan ... ve katılan ...’a yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; katılan ...l’e karşı eylemin sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın katılan ...’e ait eşyaları evine temizliğe gittiğinde çaldığının anlaşılması karşısında sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturması karşısında suçun vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Katılan ...’in 01.11.2011 tarihinde müracaat ettiği Cumhuriyet Başsavcılığında verdiği ifadesinde diğer müştekilerle aynı sitede oturduğunu, sanığın ara sıra evlerine gelip gittiğini, diğer müştekilerin geçen hafta perşembe günü sanıktan şikayetçi olduklarını, aynı gün eşinin durumdan şüphelenip temizlik yaptığı sırada 4 adet Ata lirasının kesede olmadığını fark ettiğinden bahsederek sanıktan şikayetçi olduğu, 6.11.2012 tarihli celsede de sanığın sürekli evlerine gelip gittiğini, olay günü evlerine sanıktan başkasının girmediğini beyan etmiş ise de sanık aşamalarda ısrarla suçlamayı kabul etmediğinin anlaşılması karşısında dosyada suçun sanık tarafından işlendiğine dair, katılanın beyanlarından başka; hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.04.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/5755
Karar No: 2013/22235
Karar Tarihi: 16.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/5755 E.  ,  2013/22235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Deniz ürünleri satan sanığın, aynı işi yapan ve kendisinin balık sattığı yerlere daha ucuz fiyatla balık satma teklifi veren mağduru “benim balık sattığım restaurantlara balık satamazsın, ekmeğimle oynayanın aklını alırım, seni bu memlekette yaşatmam” şeklindeki sözlerle tehdit edip, basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı, ayrıca hakaret ettiği, mağdurun kovuşturma aşamasında şikayetinden vazgeçtiği, kabulün de bu yönde olduğu olayda; sanığın tehdit ve yaralama eylemlerinin, TCK’nın 117/1. maddesinde tanımlanan takibi şikayete bağlı iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçunu oluşturduğu gözetilmeden, şikayetten vazgeçmeyi kabul halinde düşme kararı verilmesi gerekirken, yaralama suçundan düşme, tehdit suçundan ise mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Mağdurun sanığa karşı gerçekleştirdiği haksız hareketin ne olduğunun Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde hükmün gerekçesinde açıklanmaması,

b-Tehdit suçundan verilen 5 ay hapis cezasından haksız tahrik nedeni ile 1/4 oranında indirim yapılırken, 3 ay 22 gün yerine, 3 ay 23 gün hapis cezası verilip, 112 gün üzerinden adli para cezası hesaplanması gerekirken, 113 gün üzerinden adli para cezası verilerek fazla cezaya hükmolunması,

c-CMK’nın 231. maddesinin uygulanmama gerekçesinin, maddenin 6. fıkrasında “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış olma, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılmaması, mağdurun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” şeklinde sayılan nedenlerden hangisine dayandırıldığı açıklanmadan “kanuni koşulların oluşmadığı” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2261
Karar No: 2018/2123
Karar Tarihi: 12.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/2261 E.  ,  2018/2123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin tekstil konfeksiyon ürünleri imâlatı ve satışı konularında faaliyet gösterdiğini, 32 çalışanının bulunduğunu, son dönemlerde ülke ekonomisinde yaşanan dalgalanmalar nedeniyle müşterilerinin büyük kısmının battığını, bu nedenle tahsilatların zamanında yapılamadığını, rayiç değerlere göre müvekkili şirketin 4.026.363,00 TL borca batık hale geldiğini, sunulan iyileştirme projesinin uygulanması ile davacı şirketin mali durumunun düzelebileceğini ileri sürerek, müvekkili şirketin iflâsının bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmesini talep etmiştir.Müdahiller, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketin, bilirkişi aracılığı ile yapılan inceleme neticesinde borca batık olduğunun tespit edildiği, sunulan iyileştirme projesindeki önlemlerin uygulanmasına yönelik halihazırda işlerlik kazanmış bir uygulamaya geçilmediği, projede yer alan sermaye olarak konulacağı belirtilen taşınmazların üzerinde bulunan takyidatlar nedeniyle bu taşınmazların şirkete kaynak yaratmasına imkân bulunmadığı, sermaye artışına ilişkin karar alınıp sermaye artttırımı yapılmadığı, davacı şirket tarafından bugüne kadar borçtan kurtulmaya yönelik alacaklılarla yapılmış yeterli bir yapılandırma sözleşmesi veya borç ödeme makbuzunun sunulmadığı, bu şekilde borçların yeniden yapılandırılmasına yönelik girişimlerden olumlu bir neticeye ulaşılmadığı, şirketin finansal risk düzeyin yüksek olduğu, net çalışma sermayesi açığı olduğu, bu sebeplerle iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı bulunmadığı gerekçesiyle, davacı şirketin iflasına ve verilen ihtiyati tedbir kararlarının hüküm tarihinden itibaren kaldırılmasına karar verilmiştir.Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3586
Karar No: 2014/7418
Karar Tarihi: 08.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/3586 E.  ,  2014/7418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 45. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2012/39-2013/37

Davacı Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş vekili Avukat M.. K.. tarafından, davalı ..Kanal İnş. San ve Tic. Ltd. Şti aleyhine 20/02/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 05/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmiş, hüküm; davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, asıl ve birleşen dosyalarda davalılar tarafından su arızası ve kanal kazısı yapılırken, idarelerine ait altyapı tesislerine değişik tarihlerde hasar verildiğini belirterek uğranılan zararın tazminini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; uyuşmazlığın özünde haksız fiil tazminatı talebi olduğu, uygulanacak kanun maddelerinin ticaret kanunu haricinde borçlar kanunu mevzuatı olduğu belirterek, genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1 maddesine göre; her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır. Aynı kanunun 5. maddesinde ise; aksine hüküm bulunmadıkça dava olunan şeyin değerine bakılmaksızın asliye ticaret mahkemelerinin tüm ticari davalara bakmakla görevli olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece, yukardaki mevzuat hükümlerine göre işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya uygun bulunmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8138
Karar No: 2014/31718
Karar Tarihi: 16.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/8138 E.  ,  2014/31718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/406289

MAHKEMESİ : Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/465 (E) ve 2013/773 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Adana Kriminal Polis Laboratuvarı 24.03.2008 tarihli ekspertiz raporuna göre, suça konu tabancanın yargılama konusu olay dışında, 18.02.2007 günü Gaziantep ili Konak Mahallesi Keşif Sokak 12 sayılı yerde meydana gelen ikamet kurşunlama olayı ile ilgili olarak elde edilen 4 adet kovan ve 1 adet mermi çekirdeği ve 20.03.2007 günü Gaziantep ili A.. Mahallesi Ö.. D..ı Sokak 13 sayılı yerde meydana gelen bıçakla yaralama, silahla ateş etme olayı ile ilgili olarak elde edilen 6 adet kovan ve 1 adet deforme olmuş mermi çekirdeği ile uyumluluk göstermesi nedeniyle başka olaylarda da kullanıldığının anlaşılması karşısında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun mütemadi suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturacağı gözetilerek, mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi açısından sanık hakkında ekspertiz raporunda anılan olaylardan dolayı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan başka davalar açılıp açılmadığı ve açılmış ise iddianame tarihi saptanıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

II- Kabul ve uygulamaya göre,

1- Sanık hakkında hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uy- gulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21646
Karar No: 2014/21996
Karar Tarihi: 08.07.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/21646 E.  ,  2014/21996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 321. maddesinin 2. fıkrasında, "Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hâllerde, hâkim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir.Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir." hükmü düzenlenmiştir. Bu sebeplerle basit yargılamada 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesindeki unsurları taşıyan hükmün, 6100 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca gerekçeli olarak açıklanması zorunludur.

6100 sayılı Kanun'un 321. maddesindeki "hükme ilişkin tüm hususlar"dan kastedilen 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesindeki unsurlardır. Taraflarca süre tutum dilekçesinin verilmesi gerekçeli kararın tebliğ edilmemesinden kaynaklanmaktadır. Gerekçeli karar tebliğ edildiğinde taraflar gerekçeli temyiz dilekçesi ile temyiz haklarını kullanabileceklerdir. 6100 sayılı Kanun'un “Hukuki dinlenilme” başlıklı 27. maddesi, Anayasa’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36. maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6. maddesi nazara alındığında gerekçeli kararın taraflara tebliğ edilmesi gerektiği açıktır.

Öte yandan, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre gerekçeli kararın davacı vekiline, ... Temizlik İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekiline ve ... Belediyesi Tim A.Ş. vekiline tebliğ edilmediği anlaşıldığından; gerekçeli kararın davacı vekiline, ... Temizlik İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekiline ve ... Belediyesi Tim A.Ş. vekiline, temyiz dilekçesinin de karşı tarafa yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/10796
Karar No: 2014/10261
Karar Tarihi: 24.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/10796 E.  ,  2014/10261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 3.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/06/2012

NUMARASI : 2010/528-2012/335

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili davalıya banka havalesi yoluyla borç olarak gönderdiği paranın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya konu edilen paranın, ödünç vermek amacı ile değil, taraflara arasında bir ortaklık kurulması için gönderdiğini ifade etmiş davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu edilen parayı adi ortaklığa sermaye koyma borcunun bir gereği olarak kabul ederek davacının gönderilen parayı isteyebilmesi için öncelikle BK 538 ve devamı maddeleri uyarınca adi ortaklığın tasfiyesinin istenmesi gerekmektedir denilerek davanın reddi cihetine gidilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü, hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan, ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin, iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir (HMK.md.190).

Somut olayda, davacı tarafından banka havalesi yoluyla davalıya gönderilen paraların davalı tarafından adi ortaklığa sermaye olarak gönderildiği savunması karşısında ispat yükü yer değiştirerek, gönderilen pararların karz akdi olarak değil de adi ortaklığa sermaye olarak gönderildiğinin davalı tarafından ispat edilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8774
Karar No: 2014/1599
Karar Tarihi: 29.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/8774 E.  ,  2014/1599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :30.11.2012

NUMARASI :Esas no:2010/677 Karar no:2012/1032

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı koca tarafından, kusur belirlemesi, velayet, tazminatlar, iştirak nafakası ve lehine manevi tazminat verilmemesi yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, kocanın davasının kabulü ve iştirak nafakası miktarı azlığı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 29.01.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı T.. G.. ile vekilleri Av. C.. A..r ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı Ö.. G.. vekili Av. M.. B..geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1100 TL. vekalet ücretinin Özcan'dan alınıp Talat'a verilmesine, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Özcan'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Talat'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.01.2014 (Çrş.)
Esas No: 2018/3053
Karar No: 2020/5991
Karar Tarihi: 19.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/3053 E.  ,  2020/5991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Beraat

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.04.2014 tarihli 2013/9-542 Esas ve 2014/153 Karar sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı ve Dairemizin yerleşik içtihatlarında da kabul edildiği üzere; 5237 sayılı TCK'nin 206. maddesindeki "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunun oluşabilmesi için, yalan beyanın resmi belge düzenleme yetkisine sahip kamu görevlisine yapılmış olması gerekmektedir. Resmi bir belgenin düzenlenmesi sırasında beyanda bulunacak kişinin gerçeği söyleme zorunluluğu vardır. Kişinin beyanı üzerine düzenlenen resmi belgenin bu beyanın doğruluğunu ispatlayıcı nitelikte olması, bir başka ifadeyle beyanın doğruluğunun kamu görevlisi tarafından araştırılmasının zorunlu olmaması şarttır. Aksi halde kişinin beyanı yeterli olmayıp, bu beyanın doğruluğunun kamu görevlisi tarafından araştırılması zorunluysa ve bu araştırma sonunda bildirimin gerçeğe uygun olmadığı belirlenirse, kişinin beyanına itibar edilemeyeceğinden ve kişinin beyanını içeren belge, ispat aracı olarak kullanılamayacağından anılan maddedeki suç oluşmayacaktır. Bununla birlikte, suçun oluşması için sanığın beyanda bulunması yeterli olmayıp, sanığın beyanı üzerine kamu görevlisi tarafından bir belgenin de düzenlenmesi gerekmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, dosya kapsamına göre sanığın suç tarihinde rahatsızlanarak hastaneye geldiği, giriş işlemleri yaptırdığı esnada görevli personele kardeşi ...'a ait kimlik bilgilerini vererek tedavisini bu şekilde yaptırdığı muayene esnasında uyuşturucu madde kullandığının değerlendirilmesi üzerine Torul Devlet Hastanesi'nde, ... adına genel adli muayene raporu düzenlendiği anlaşılmakla, TCK'nin 206/1. maddesinde tanımlanan "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunun oluştuğu ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu beraat hükmü kurulması yasaya aykırı,

2- Hükümden sonra, 19/08/2020 tarihinde 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 25/06/2020 tarih ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17/10/2019 tarihli 7188 sayılı Kanunu’nun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “basit yargılama usulü” ibaresi bakımından Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması nedeniyle, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 19/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.