erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/13205
Karar No: 2020/1280
Karar Tarihi: 04.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/13205 E.  ,  2020/1280 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalılar ... ve ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre, bu davalıların adres kayıt sistemindeki adreslerine yapılmaları nedeniyle usulüne uygun olmadıkları anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalıların adreslerine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 04.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/7121
Karar No: 2012/26655
Karar Tarihi: 27.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/7121 E.  ,  2012/26655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde, uyuşmazlık konusu 30.06.1998-31.01.2008 tarihleri arasında, davacının Sosyal Güvenlik Kurumuna çalışma kaydını bildiren firmalar ile davalı ... arasında imzalanan temizlik hizmet alım sözleşmeleri ile davacıya yaşlılık aylığı bağlandığını gösterir kayıt ve evrak bulunmamaktadır. Belirtilen bu belgelerin incelenmesine gerek görüldüğünde, eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.11.2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/17289
Karar No: 2014/5832
Karar Tarihi: 04.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17289 E.  ,  2014/5832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- ... ve sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükümlerin; 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üç bin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, ... müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı Kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- ... ve sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

... ile sanık ...'in, yakınana ait işyerinin önüne kilitlenmek suretiyle konulan difiriz olarak adlandırılan soğutucu dolabının camlarını kırarak içinden hırsızlık yapmaları şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesi kapsamında düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 141/1. maddesinden hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4184
Karar No: 2012/6049
Karar Tarihi: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4184 E.  ,  2012/6049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında.... köyü 104 ada 7 sayılı 3.814,47 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’nin zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 104 ada 7 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin fındık bahçesi niteliği ile ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, , hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B) ile işaretlenen kesim yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik olup, incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi raporuna, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 19/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14930
Karar No: 2013/9179
Karar Tarihi: 03.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/14930 E.  ,  2013/9179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; Kurumca, %40,2 sürekli iş göremezlik oranına göre ilk peşin sermaye değeri 2.564,23-TL, %38,2 sürekli iş göremezlik oranına göre, ilk peşin sermaye değeri 10.475,87 olarak belirlenmesi nedeniyle çelişki oluşmasına rağmen, kısmi dava açılmış olduğundan, talep edilen miktar ve kabul edilen miktar dikkate alınarak, ileride açılacak davada, bu çelişkinin giderilebilmesinin mümkün bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 03.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4850
Karar No: 2018/5326
Karar Tarihi: 30.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/4850 E.  ,  2018/5326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunu temyiz dışı sanık ... ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte işleyen suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 30.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4141
Karar No: 2012/6050
Karar Tarihi: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4141 E.  ,  2012/6050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... köyü 122 ada 5 sayılı 13.013,14 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’nin zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir..

Davacı ... Yönetimi 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 122 ada 5 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin ahşap tek katlı ev, samanlık ve fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B) ile işaretlenen kesim yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik olup, incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi raporuna, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 19/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/34314
Karar No: 2016/6148
Karar Tarihi: 15.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/34314 E.  ,  2016/6148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 08/08/2007-20/05/2011 tarihleri arasında yurtiçi tır şoförü olarak asgari ücret kilometre başına prim + günlük 12.00 TL yemek ücreti sistemi ile çalıştığını, hafta tatili, bayram, genel tatili çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, ücretinin SGK'ya gerçek ücreti üzerinden bildirilmediğini, bu nedenle iş akdini 4857 sayılı Kanunun 24 üncü maddesi gereğince haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, izin ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin üst üste 3 iş günü hiçbir mazeret ve sebep göstermeksizin devamsızlık yapmış olması nedeniyle 4857 sayılı Kanunun 25/II-g maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, fazla mesai konusunda işverenin bir talimatının bulunmadığını, davacıya prim adı altında bir ödeme yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmemesi sebebiyle haklı nedenle 31/05/2011 tarihinde feshedildiği ileri sürülmüş ise de davacının iş akdinin 20/05/2011 tarihinde eylemli olarak sona erdirdiği göz önünde bulundurulduğunda davalı işveren tarafından ücretinin SGK'ya gerçek ücreti üzerinden bildirilmediği, 4857 sayılı Yasanın 24/II-e maddesi gereğince davacının iş akdini haklı nedenle sona erdirdiği ve kıdem tazminatına hak kazandığı belirtilerek davacının kıdem tazminatının, yıllık izin ve fazla mesai ücreti talebinin kısmen kabulüne, bayram- genel tatil ücreti alacağı, hafta tatili ücreti alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili ve davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının takograf kayıtlarına dayanması ve davalının bu kayıtları sunamaması nedeniyle yurtiçinde araç şoförü olarak çalışan ve km başına ücret alan davacının fazla mesai ücretinin tanık beyanına göre belirlenmesi isabetlidir. Ancak davacı sabit ücret+km başına prim usulü ile çalışmaktadır. Bu tür çalışmada mesai yaptıkça işçinin ücreti artacağından fazla mesai ücretinin sadece % 50 zamlı kısmının hesaplanması gerekir. Mahkemece fazla mesai ücretinin % 150 olarak hesaplanarak hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1236
Karar No: 2012/4641
Karar Tarihi: 28.05.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/1236 E.  ,  2012/4641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM 1. İCRA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...'nın İİK'nun 338. maddesi gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sanığın borçlu şirkete olan sermaye borcu şirket iç ilişkisi olup, sermaye borcundan dolayı üçüncü şahıs sayılamayacağı ve kendisine gönderilen 22/5/2009 tarihli birinci haciz ihbarnamesinin yasal dayanağının bulunmaması nedeniyle yapılan itiraz da yok hükmünde olduğundan, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de, hükmedilen cezanın hapis cezası olmasına rağmen, uygulama yeri olmayan 5271 sayılı CMK'nun 2-son maddesi uyarınca TCK'nun 51, 52 ve 75. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6954
Karar No: 2019/2081
Karar Tarihi: 06.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/6954 E.  ,  2019/2081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun savunmalarının aksini gösteren, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların bulunmaması karşısında; suça sürüklenen çocuğun beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 06/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/275
Karar No: 2012/270
Karar Tarihi: 26.01.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/275 E.  ,  2012/270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava, davacının davalı vekilinden Noterlik kanalı ile satın aldığı aracın çalıntı çıkması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olmakla; dosyayı inceleme görevi 4. Hukuk Dairesi'ne aittir. Bu nedenle dosyanın Yargıtay Yüksek 4. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6872
Karar No: 2013/21692
Karar Tarihi: 29.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/6872 E.  ,  2013/21692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.12.2012 tarih ve 2011/117-2012/219 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 3.sınıf ürünler için yaptığı "sabuns" ibareli 2009/43993 numaralı marka başvurusuna karşı müvekkilince 556 sayılı KHK’nın 7/1-c maddesi uyarınca ileri sürülen itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi kapsamında tescil edilmek istenen ibarenin ürünün cinsinin adı olduğunu ileri sürerek, YİDK'nın 2011-M-1595 sayılı kararının iptaline ve 2009/34993 sayılı markanın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE ve davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK’nın 20/04/2011 tarih 2011-M-1595 sayılı kararının ağartma ve temizlik amaçlı maddeler, parfümeri, kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler, sabunlar, diş bakım ürünleri yönünden iptaline, hükümsüzlük talebinin kısmen kabulüne, davalı şirket adına tescilli 2009/34993 kod nolu SABUNS+Şekil markasının tescilli olduğu 3. sınıfta “ağartma ve temizlik amaçlı maddeler, parfümeri, kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler, sabunlar, diş bakım ürünleri” yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, YİDK iptali ve hükümsüzlükle ilgili fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı davalı TPE'den peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 29.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6857
Karar No: 2016/5849
Karar Tarihi: 12.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/6857 E.  ,  2016/5849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :......Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 05.12.2006 tarihinde meydana gelen kazada müvekkillerinin oğulları olan......'i kaybettiklerini, davalı ... şirketine sigortalı olan ........ plakalı araç ile müvekkillerinin oğlunun kullandığı ... plakalı aracın kaza yaptığını, müvekkillerinin davalı ... şirketinden 08.12.2006 tarihinde destekten yoksun kalma tazminatı talep ettiklerini, talebin sigorta şirketi tarafından reddedildiğini, gerekçe olarak ölenin anne ve babasına destek olmadığını belirttiklerini, kazanın oluşumunda müteveffanın kusursuz olduğunu belirterek her bir müvekkili için ayrı ayrı 2.000,00.-TL'den toplam 4.000,00.-TL destekten yoksun kalma tazminatının 08.12.2006 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; ......Asliye Ticaret Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek usul ve esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; ........Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizliğe karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK.'nin genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesinin 1.fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Yasa'nın 16.maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. maddesi ile ZMSS Genel Şartlarının C.7.maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, kaza ...'ta meydana gelmiş, dava, davalı ... şirketinin .... Bölge Müdürlüğü'nün bulunduğu yerde açılmıştır. Bu durumda davanın, sigortacının bir acenteden daha yetkili organı olan....... Bölge Müdürlüğü'nün bulunduğu Antalya'da açıldığı gözetilerek yetki itirazının reddi ile işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 12/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.