erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/14111
Karar No: 2015/13337
Karar Tarihi: 02.07.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/14111 E.  ,  2015/13337 K.**

* İHALEYE FESAT KARIŞTIRMA

* DOĞRUDAN TEMİN YÖNTEMİNİN İHALE SAYILMAMASI

* SANIKLARIN DOĞRUDAN TEMİN YÖNTEMİNDE İHALEYE FESAT KARIŞTIRMA SUÇUNU İŞLEYEMEMESİ

* KAMU İHALE KANUNU (4734) Madde 18

* KAMU İHALE KANUNU (4734) Madde 22

* BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN (4964) Madde 12

* BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN (4964) Madde 15

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizin istikrar kazanan uygulamalarına göre ihaleye fesat karıştırma suçunun oluşabilmesi için kanunlarda öngörülmüş ihale usullerinden biri ile yapılmış ya da yapılacak bir ihale ve iş olmasının zorunlu olduğu, doğrudan temin yönteminin 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 18. maddesinin (d) bendinde bir ihale yöntemi olarak öngörülmüş iken, 15/08/2003 gün ve 25200 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 4964 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Kamu İhale Kanunu Ve Kamu İhale Sözleşmeleri Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 12. maddesi ile “4734 sayılı Kanunun 18 nci maddesinin (d) bendinin madde metninden çıkarıldığı”, anılan Kanunun 15. maddesi ile de 4734 sayılı Kanunun 22 nci maddesi değiştirilerek doğrudan temin usulünün düzenlendiği, 4964 sayılı Kanunun 12 ve 15. maddelerinin gerekçelerinde de “esasen bir ihale usulü olmayan "doğrudan temin"in ihale usulleri arasından çıkarıldığı ve buna ilişkin esas ve usullerin Kanunun 22 nci maddesinde düzenlendiği” ifade edilmiş olup, değişiklik gerekçesi ile birlikte söz konusu madde metni incelendiğinde; doğrudan temin yönteminin bir ihale olmadığı, sadece madde metninde belirtilen durumlarda idarelerce kullanılabilecek bir satın alma yöntemi olduğu anlaşılmakla; sanıklara atılı ihaleye fesat karıştırma suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı, sanıklar M.. G.., M.. B.. ve M.. Ç..'ın doğrudan temin yöntemi ile alım için fiyat araştırması yapılması aşamasında gerçekleştirdikleri sabit görülen eylemlerinin TCK'nın 86/2 ve 106/1-2. maddelerinde düzenlenen basit yaralama ve tehdit suçlarını oluşturduğu, mağdurların da şikayetlerinden vazgeçtiği gözetilerek kamu davalarının düşürülmesi gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/8073
Karar No: 2023/10339
Karar Tarihi: 06.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/8073 E.  ,  2023/10339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1877 Esas, 2022/1567 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A.İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.09.2022 Tarihli ve 2022/1315 Esas, 2022/1389 Karar Sayılı Kararı

Murisin vefat etmeden önce ikamet adresinin ... Mah. 3162 Sok. No:62 İç Kapı No:1 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.10.2022 Tarihli ve 2022/1877 Esas, 2022/1567 Karar Sayılı Kararı

Mirasın reddi beyanının tespiti davalarında kesin yetki hali söz konusu olmadığı ve mirasçının ikamet ettiği yer mahkemesinin de yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 609 uncu maddesi uyarınca mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 609 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir.

”

C. Değerlendirme

1.Mirasın reddi istemi, mirasın açıldığı yerin sulh hukuk mahkemesinde mirasçı tarafından sözlü veya yazılı beyanla yapılabilir. Buradaki yetki kesin olup miras bırakanın son yerleşim yerindeki sulh hukuk mahkemesi görevli ve yetkili mahkemedir.

2.Dosya kapsamından, müteveffanın ölmeden önceki son yerleşim yeri adresinin ... Mah. 3162 Sok. No:62 İç Kapı No:1 .../... olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2013/11089
Karar No: 2013/30798
Karar Tarihi: 23.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/11089 E.  ,  2013/30798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2009/74894

MAHKEMESİ : Isparta 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2008

NUMARASI : 2008/356 (E) ve 2008/1133 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Katılanın,sanığın eşine rahatsızlık verecek şekilde baktığına dair sanık savunması ,tanık A.. A..'ın bu hususu doğrulaması ve sanığın atılı suçları katılanın haksız tahrik oluşturan eyleminin etkisi altında işlediğinin anlaşılması karşısında hakaret suçu için 5237 sayılı TCK’nın 129/1. maddesinin, kasten yaralama suçu için aynı Kanunun 29. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f maddesine göre, sanık hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının "kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya" çevrilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde hakkında tayin olunan hapis cezalarının yazılı şekilde "temizlik işleri işinde çalıştırılmasına" şeklinde seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmesi,

3-Hükmün gerekçe bölümünde sanık hakkında hükmedilen hapis cezalarının, sanığın bir kamu kurumunda inşaat ve tamirat işinde çalıştırılması seçenek tedbirine çevrildiği belirtildiği halde ; hüküm fıkrasında bir kamu hizmetinde temizlik işleri işinde çalıştırılmasına karar verilmek suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı, kasten yaralama ve hakaret suçlarının zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı gözetilmeden "..sanığın müştekinin zararını karşılamadığı..” şeklindeki gerekçeyle 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA,23/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21853
Karar No: 2012/23288
Karar Tarihi: 07.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/21853 E.  ,  2012/23288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :Sanıklar ... ve ... hakkında; CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün

açıklanmasının geri bırakılmasına, Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 51,

51/3-7 maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'in mahkûmiyetine, sanıklar ...ve ...'un mahkumiyeti ile haklarında kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümler, katılanlar vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

1- Sanıklar ...ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin açıklanmalarının geri bırakılmalarına ilşkin kararlara yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Olay günü gündüz saat 14:30 sularında, şehir merkezinde sanık ...'un yönetimindeki halk otobüsünde yolcu olarak bulunan ölenin, otobüsün sağ arka iç lastiğinin yüksek sesle patlaması sonucu panikleyip ani hareketle kafasını biletçi gişesine çarparak künt kafa travmasına bağlı kafa kubbe kemik kırıkları ile karekterli beyin doku harabiyeti ve beyin zarları kanaması sonucu ölmesiyle sonuçlanan olayda, sanığın paylı maliklerinden biri olduğu otobüsün patlayan lastiğinin güvenli yolculuğa engel ve standart dışı bulunduğuna dair dosyaya yansıyan herhangi bir bilgi ya da belge bulunmadığı gibi tanık ...'un lastiklerin sağlam olduğuna dair beyanı karşısında, sanığa kusur atfedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3008
Karar No: 2021/5744
Karar Tarihi: 15.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3008 E.  ,  2021/5744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Merzifon Sulh Hukuk ve Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kısıtlı ..., Merzifon Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.10.2014 tarih ve 2014/482 esas, 2014/683 karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemenin 20.08.2019 tarihli ek kararı ile kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 03.02.2020 tarihli dilekçesi ile kısıtlının Ankara’ya taşınacağını belirterek kısıtlının yerleşim yerini değiştirmek için izin verilmesini talep etmiş, mahkemenin 17.02.2020 tarihli ek kararı ile kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Kısıtlı, Merzifon Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.10.2014 tarih ve 2014/482 esas, 2014/683 karar sayılı ilâmı ile vesayet altına alınmış ve vasinin talebi üzerine kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin verilmişse de dosya kapsamından, kısıtlının halen “...” adresinde ikamet ettiğinin anlaşılması nedeniyle vesayet dosyasının takibinde Merzifon Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Merzifon Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7769
Karar No: 2014/7197
Karar Tarihi: 07.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/7769 E.  ,  2014/7197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan, davalı işverenin işyerinde fesih tarihinde ve sonrasında sendikaya üye olan, üyelikten çekilen, üyelikten çekilenlerden çalıştırılan, iş sözleşmesi feshedilen, işten çıkarılanlardan sendikalı olan ve sendikalı olup da işyerinde çalışması devam eden işçiler bulunup bulunmadığının ilgili sendikadan sorulup tespit edildikten sonra dosyaya eklenmesinden sonra dosyanın gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/14960
Karar No: 2015/45325
Karar Tarihi: 24.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/14960 E.  ,  2015/45325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/268303

MAHKEMESİ : Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2011

NUMARASI : 2010/479 (E) ve 2011/69 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanıkların olay günü, gündüz vakti arkadaşı tanık Y.. B.. ile birlikte halasına giden yakınanın yanına geldikleri ve cep telefonunu istedikleri, yakınan cep telefonunu vermeyince sanıklardan B..A..'ın yakınanın kolundan tuttuğu ve diğer sanık V.. E..’un da kolundaki saati çıkarıp aldığı, daha sonra sanıkların yakınan ve arkadaşının ihbarı üzerine olaydan hemen sonra yakalandıkları olayda; yakınan ve arkadaşı tanık Yunus’un sanıkları kesin ve net bir şekilde teşhis ettiklerinin ve yakınana ait saatin sanıklardan V.. E..’un üzerinde ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların eylem ve fikir birliği içinde hareket ederek birden fazla kişi tarafından birlikte yağma suçunu işledikleri sabit olduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yeterli ve yerinde olmayan gerekçeyle sanıklar hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6108
Karar No: 2018/2392
Karar Tarihi: 27.03.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/6108 E.  ,  2018/2392 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanununun; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Bu değişikliğe göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, bilinen veya gösterilen adresine yapılacaktır. Buna göre, ilk defa bildirilen adresin muhatabın (davalının) adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adres olması arasında fark yoktur. Her iki adres de Tebligat Kanununun 10/1. maddesi kapsamında bilinen adrestir. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi de nazara alınarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkarılacaktır.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Somut olaya gelince; davalı ...'ya gerekçeli kararın Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle bilinen son adresine tebliğat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2'ne göre tebliğ edildiği ve usulsüz olduğu anlaşıldığından, Dairemizce mahalline iadesine karar verilmiş, mahalline iade kararı sonucu anılan davalıya yeniden yapılan tebligatın yine aynı şekilde doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği ve usulsüz olduğu anlaşılmakla, mahalline iade kararının yerine getirilmemesinin cezai sorumluluğu gerektirdiği gözetilerek mahkemece adı geçen davalıya gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre tebliğinin sağlanması ve temyiz süresinin beklenilmesinden sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 27.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/643
Karar No: 2011/8680
Karar Tarihi: 29.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/643 E.  ,  2011/8680 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 9-B/09/37458

MAHKEMESİ :İNEBOLU Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :23/10/2008 - 46/62

SUÇ :Ölümüne sebebiyet verme

Taksirle F.. A..'ın ölümüne sebebiyet vermekten sanık H.. K..'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (İNEBOLU) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23/10/2008 gün ve 46/62 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1-Dosya kapsamına göre; olay günü saat 20:00-20:30 sıralarında sürücü belgesi bulunmayan sanığın sevk ve idaresindeki araç ile aydınlatması olmayan tek şeritli dar yolda, tanık beyanları ile sabit olduğu şekilde, alkolllü olarak kullandığı araç ile seyir halinde iken, karşı yönden gelen ölenin idaresindeki motosikletin seyir şeridine tecavüz etmek suretiyle bir kişinin ölümüne ve bir kişinin yaralanmasına neden olduğu olayda, eylemin bilinçli taksirle öldürme suçunu oluştuğu düşünülmeden taksirle öldürmeden hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de:

Taksirli suçlarda uzun süreli hapis cezasının bilinçli taksir hali hariç olmak üzere adli para cezasına çevrilebileceği dikkate alınmadan, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, hükmedilen hapis cezasının süresinden bahisle adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 29/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/4431
Karar No: 2016/6727
Karar Tarihi: 05.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/4431 E.  ,  2016/6727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 22.07.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/4670
Karar No: 2020/482
Karar Tarihi: 14.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/4670 E.  ,  2020/482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, ölenin araç içerisinde düşüp yaralandığına dair delil bulunmadığına dolayısıyla sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre, sanığın işyerine ait kapalı kasa kamyonetle pvc götürmek üzere il merkezine doğru yola çıkacağı sırada iş çıkışı dolayısıyla merkeze gitmek isteyen bir grup işçiyi aracın kasa kısmına bindirdiği, yolda meydana gelen sarsıntı ve fren nedeniyle kasa içinde düşüp başını çarpan mağdur işçinin araçtan inip evine gittiği, başındaki şiddetli ağrı üzerine hastaneye götürüldüğü, beyin kanaması dolayısıyla yoğun bakımda tedavi gördüğü hastanede 30.11.2012 tarihinde hayatını kaybettiği, ölüm sebebinin İstanbul Adli Tıp Kurumunca tanzim edilen 30.10.2013 tarihli rapora göre künt tramva ve buna baglı gelişen beyin kanaması ile gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiğinin yine ölüm ile araç içerisinde düşme olayı arasında illiyet bağının bulunduğunun tespit edildiği olayda,

Sanığın yolcu almaya müsait olmayan kapalı kasa kısmına işçileri bindirmesi sebebiyle bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulü ile sanık hakkında TCK’nın 22/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Cezası ertelenen sanığa 5237 sayılı TCK'nın 51/7-8. maddeleri uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ve denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının bildirilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak, BOZULMASINA, 14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.