erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/6017
Karar No: 2013/8048
Karar Tarihi: 13.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6017 E.  ,  2013/8048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı kooperatif vekili avukat ...'in gelmiş diğer taraflardan gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, davalı yüklenici kooperatif ile davacılar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, davalı yüklenici tarafın, diğer davalı ...'ya ait olan 3399 ada 1 numaralı parselde yaptığı binadan davacılara teslim etmesi gereken bağımsız bölümleri devretmediğini ileri sürerek, dava konusu bağımsız bölümlerin davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacılar adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, davacıların edimlerini yerine getirmediğini, arsayı zamanında boş olarak teslim etmediğini; davalı ... vekili ise, davacılarla hiçbir hukuki ilişkisinin olmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, arsa sahipleri davacıların sözleşme konusu arsayı ayıptan ari olarak davalı yükleniciye teslim etmediği, davalıya gerekli işlemleri yapması için yetki vermediği ve böylece davacıların edimlerini yerine getirmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle 03.04.2001 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin, bilahare diğer paydaş arsa sahipleri ile imzalanan 15.02.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile geçerli hale gelmiş olması ve dava tarihi itibariyle, henüz, kararlaştırılan işin süresinin dolmamış olmasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 990,00 duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı kooperatife ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/81
Karar No: 2019/1973
Karar Tarihi: 06.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/81 E.  ,  2019/1973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 02/05/2018 tarihli ve 2016/10685 Esas, 2018/5371 Karar sayılı noksan ikmaline ilişkin kararıyla, suça sürüklenen çocuk ...'e gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliğinin istendiği, mahallince, suça sürüklenen çocuk ...'in kovuşturma aşamasında 30/06/2011 tarihli ifadesinde bildirdiği son bilinen adresi olan “... Mah.... Sok. No.13/1 Merkez ...” adresine gerekçeli karar tebliği yapılmayıp, suça sürüklenen çocuğun MERNİS adresi olan “... Mah. ... Cad. No:4/14 Merkez ...” adresine, MERNİS şerhi yazılmaksızın çıkartılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi üzerine, aynı adrese bu defa Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre gerekçeli karar tebliğ edilmiş ise de, yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuk ...'e usulüne uygun şekilde (suça sürüklenen çocuğun cezaevinde olması halinde cezaevinde tebliği, aksi halde ifadesinde bildirdiği son bilinen adresi olan “... Mah.... Sok. No.13/1 Merkez...” adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine MERNİS şerhi de yazılarak tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/2721
Karar No: 2006/8860
Karar Tarihi: 05.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/2721 E.  ,  2006/8860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur oranı, tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacı koca 28.3.2005 tarihli oturumdaki beyanı ile davalı kadından kaynaklanan kusurları affetmiş en azından hoşgörü ile karşılamıştır. Boşanmaya neden olan olaylarda eşini birçok kez döven, hakaret eden davacı koca tamamen kusurludur. Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi koşulları oluşmamıştır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi sayılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.06.2006 (Pzt.)
Esas No: 2010/9427
Karar No: 2010/13612
Karar Tarihi: 07.07.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/9427 E.  ,  2010/13612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 12.Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.9.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemenin yetkisine yönelik itirazlar, ilk itirazlardan olup (HUMK.m.187/2) bu husus mahkemece öncelikle ve esasa girilmeden “hadise” şeklinde incelenerek sonuçlandırılır. (HUMK.m.190-196) Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, “eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturulan yer mahkemesidir. (TMK.m.168) Davacı, yasada yetkili olarak gösterilen bu yer mahkemelerinden birinde dava açabilir. Yerleşim yeri bir kimsenin “sürekli kalma niyetiyle” oturduğu yerdir. (TMK.m.19/1) Davacı, otuz beş yıldır oturduğu ve yerleşim yeri olduğunu iler sürdüğü yer mahkemesinde boşanma davasını açmıştır. 29.4.2006 tarihinde yürürlüğe giren Nüfus Hizmetleri Kanununa göre; kişilerin yerleşim yeri adreslerinin nüfus kütüklerinde bulunması zorunludur. (5490 s.K.m.7) Bu kanuna dayanılarak çıkartılan ve 15.8.2007 tarihinde yürürlüğe konulan Adres Kayıt Sistemi yönetmeliğine göre; yerleşim yeri adreslerinin tutulmasında kişilerin yazılı beyanları esas alınır, adres beyan formundaki bildirimler aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir. (Yönetmelik m.13/1) Davacının, dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Nüfus Müdürlüğünden sorulup tespiti, tarafların yetki itirazı hakkında gösterecekleri delillerin toplanıp birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bunlar yapılmaksızın eksik inceleme sonucu yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 07.07.2010 (çrş.)
Esas No: 2014/55180
Karar No: 2019/7945
Karar Tarihi: 02.05.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/55180 E.  ,  2019/7945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede "sanığın, katılan ...'ten hukuki bir alacağı olmadığı halde "seni evime misafir kabul ettim, sense benim nişanlıma sarkıntılık ettin, bunun için bana 1000 TL. vereceksin" dediği ve katılanın banka kartını ve şifresini zorla alıp katılanın banka hesabından 1000 TL. çektiği ve ayrıca 4000 TL. daha vereceksin diye tehdit ettiği " şeklinde açıklanan ve hükümde de "iddianame içeriğinde anlatıldığı" şekilde kabul edilen eylemlere, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 27/12/2016 tarihli ve 2016/215, 19/04/2017 tarihli ve 2017/110 sayılı kararlarının içeriğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13/12/2018 tarihli ve 2017/402 esas, 2018/644 sayılı kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 02.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2546
Karar No: 2015/2534
Karar Tarihi: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2546 E.  ,  2015/2534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2014/13281
Karar No: 2014/23891
Karar Tarihi: 26.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/13281 E.  ,  2014/23891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davacı kocanın, davalı eşine fiziksel şiddet uyguladığı, ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı, manevi anlamda bağımsız konut temin etmediği anlaşılmaktadır. Davacı kocanın tanıklarınca ifade edilen ve mahkemece de kusur olarak davalı kadına yüklenen olaylardan sonra, evlilik birliğinin devam ettiği, bu durumda, kadına yüklenen kusurlu davranışların koca tarafından affedildiği veya en azından hoşgörü ile karşıladığının kabulü gerekmektedir. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olayların boşanma davasında kusur olarak kabul edilemeyeceğine göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davacı kocanın tamamen kusurlu olduğu sabittir.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK.md.166/2). Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.11.2014 (Çrş.)
Esas No: 2012/8634
Karar No: 2012/28619
Karar Tarihi: 26.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/8634 E.  ,  2012/28619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62/1, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında sanığın nüfusa kayıtlı bulunduğu mahalle köy bölümünün eksik bırakılmış olması, mahallinde ilavesi mümkün bir eksiklik olarak değerlendirilmiş,

Sanığın şantiye sorumlusu olduğu şirketin bina inşaatında olay tarihinde temizlik işçisi olarak çalışan katılanın başına, inşaatın 8. katındaki mermer pencere denizliğinin düşmesi nedeniyle, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi' nin raporunda belirtildiği üzere, beyin kanaması ve hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (4) derecede olan kafa kemiklerinde çökme kırığına ve 6x6 cm ebadında kemik eksilmesine sebep olacak, yaşamını tehlikeye sokacak ve kemik eksikliğinin alanı itibariyle organlarından birinin işlevinin yitirilmesine maruz kalacak şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, sanığın olayda tam ve asli kusurlu olduğu da oluşa uygun şekilde kabul edilmesine karşın, sanık hakkında ceza tayin edilirken kusurunun ağırlığı ve meydana gelen zararın miktarı dikkate alınarak iki sınır arasında temel ceza belirlenirken cezanın üst sınırının suç tarihi itibariyle 730 gün olduğu da gözetilerek hakkaniyet kurallarına bağlı kalınması, takdirde yanılgıya düşülmemesi, adalet, hak ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi ve alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin eleştirilen husus dışında kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, olayda sorumluluğunun bulunmadığına, eksik inceleme ile hüküm verildiğine, cezanın ertelenmesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.12.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2824
Karar No: 2019/7165
Karar Tarihi: 12.11.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2824 E.  ,  2019/7165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :AKHİSAR 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak ve izinsiz hint keneviri ekmek ve yetiştirmek suçlarından 05.01.2012 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, inceleme dışı sanıkların yargılandığı Akhisar 2. Sulh Ceza Mahkemesi 22.05.2012 tarihli 2012/45-497 sayılı kararıyla sanık ...‘un kanında uyuşturucu madde bulunduğuna dair 28.09.2011 tarihli rapor nedeniyle suç duyurusunda bulunulmasıyla; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak ve izinsiz hint keneviri ekmek ve yetiştirmek suçlarından 29.02.2013’te cezalandırılması talebiyle iddianme düzenlendiği anlaşılmakla;

Aynı fiile ilişkin olarak daha önceden verilip kesinleşen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara ilişkin soruşturma evrakları arasında 28.09.2011 tarihli rapor bulunduğu halde CMK’nın 172/2. maddesi anlamında “yeni delil” ortaya çıkmadan sanığın aynı eyleminden dolayı kamu davası açıldığı durumda, açılmış olan kamu davasıyla ilgili kovuşturma şartının gerçekleşmediği gözetilerek, 5237 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi gerekirken, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, olarak, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6115
Karar No: 2020/10390
Karar Tarihi: 27.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/6115 E.  ,  2020/10390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...’ın talimat yoluyla Aliağa Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/473 D.İş sayılı dosyası ile, suça sürüklenen çocuk ...’in Bursa 4. Çouk Mahkemesi’nin 2013/3 D, İş sayılı dosyası ile alınan savunmalarında suça sürüklenen çocuklara, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddeleri ile ek savunma hakkı verildiği görülmekle, tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuklara yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. ve 31/2. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. 67/4. maddelerinde öngörülen 10 yıl 15 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 17.07.2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4621
Karar No: 2012/8443
Karar Tarihi: 29.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/4621 E.  ,  2012/8443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Tuzluca Asliye Hukuk (Aile) ve Iğdır 2.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, soybağının reddi istemine ilişkindir.

Tuzluca Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesince, davacının Türkiye'de ikametgahı bulunmadığı, nüfusa kayıtlı olduğu yerin ise Iğdır olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Iğdır 2.Asliye Hukuk Mahkemesi ise, tarafların nüfusa kayıtlı olduğu yerin yerleşim yerine karine sayılacağına ilişkin hükmün yürürlükten kalktığı ve yerleşim yerlerinin Iğdır olduğuna dair bilgiye de ulaşılamadığı gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Milletlerarası Özel Hukuk Ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un 41. maddesinde “Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye'de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye'de sâkin değilse Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde ..., ... veya ... mahkemelerinden birinde görülür. ”hükmüne yer verilmiştir. Nüfusa kayıtlı olunan yerin ikametgaha karine sayılacağına ilişkin hüküm yürürlükten kaldırılmış ise de, davalının Tuzluca İlçesi nüfusuna kayıtlı olması, Türkiye’yede vekil olarak Tuzluca'daki vekili tutması ve

Tuzluca'da dava açmış olmasına göre uyuşmazlığın, Tuzluca Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Tuzluca Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17155
Karar No: 2016/4614
Karar Tarihi: 16.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/17155 E.  ,  2016/4614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ..... vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30/04/2015 gün ve 2014/684 E. - 2015/248 K. sayılı hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de 19.11.2015 tarihli dilekçesi ile davada ve temyiz isteminden vazgeçtiğinin anlaşılması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davacı ... vekili Av. ...'in mahkemesi kanalıyla göndermiş olduğu 19.11.2015 tarihli dilekçesi ile davadan ve temyiz isteminden vazgeçtiği, vekaletnamesinde bu hususta yetkisi olduğu anlaşılmakla davadan vazgeçme beyanı karşısında bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.