erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/11790
Karar No: 2018/2385
Karar Tarihi: 09.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11790 E.  ,  2018/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ..... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu, hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3762
Karar No: 2015/10757
Karar Tarihi: 10.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/3762 E.  ,  2015/10757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/100764

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2011/1559 (E) ve 2012/2264 (K)

SUÇ TARİHİ : 10/08/2011

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın hakaret eylemlerini, aynı olay ve zaman dilimi içerisinde ve aynı suç işleme kararı kapsamında, her iki katılanı da hedef alarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında tek mahkumiyet hükmü kurulup, TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezasının artırılması gerektiği gözetilmeden, katılan sayısınca hükümler kurularak fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık N.. K..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8975
Karar No: 2012/11321
Karar Tarihi: 07.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/8975 E.  ,  2012/11321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna Muhalefet

Hüküm : Sanıkların unsurları oluşmayan suçtan ayrı ayrı beraatlarına ,

2863 sayılı Kanun kapsamında bulunan eserlerin müzeye tevdiine, diğer eşyaların sahibine iadesine,

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlarına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında jandarmaya yapılan ihbarda Kandıra ilçesinde tefecilik yapan ..., ...ve ... lakaplı şahısların kazıda buldukları ve denizde batan gemilerden çıkardıkları tarihi eserleri Karasu ilçesinde balık lokantacılığı yapan sanıklar ... ve ...'a sattıklarının bildirilmesi nedeniyle fail ve fiilin ortaya çıkarılması gayesiyle her iki sanık hakkında soruşturmanın birlikte yürütülmesinde 5271 sayılı CMK'nın 11. maddesi anlamında aralarında geniş anlamda bağlantı bulunan davaların birlikte görülerek hükme bağlanmasında isabetsizlik görülmemiş olup tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07/05 /2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8148
Karar No: 2011/10083
Karar Tarihi: 17.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/8148 E.  ,  2011/10083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 31/08/2004-15/06/2005 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda değişiklik yapan 5219 sayılı Yasa'nın 2. maddesi uyarınca, anılan Yasa'nın 427.maddesindeki kesinlik sınırı, 21.07.2004 tarihinden sonra 1.000,00.-TL’ye; 01.01.2006 tarihinden sonra 1.090,00.-TL’ye; 01.01.2007 tarihinden sonra 1.170,00.-TL'ye, 01.01.2008 tarihinden sonra 1.250,00.-TL'ye; 01.01.2009 tarihinden sonra 1.400,00.-TL'ye çıkarılmıştır. İnceleme konusu karar, hizmet tespitinin yanısıra işçilik alacaklarının toplamı olan 955,16..-TL’nin davalı ... Fab.Tic.A.Ş.'den tahsiline ilişkin olup bu miktar kesinlik sınırının altında bulunmuş olmakla, söz konusu maddelere göre işçilik alacaklarına ilişkin hüküm kesin nitelik taşıdığından 01.06.1990 tarih ve E: 1989/3, K: 1990/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak, davalı ... Fab.Tic.A.Ş vekilinin davacı yararına hükmedilen işçilik alacaklarına yönelik temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalıların hizmet tespitine ilişkin temyizine gelince, dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre ve davacının hizmetinin 31.08.2004-15.06.2005 tarihleri arasında geçtiği hükmün infazında dikkate alınabileceğinden davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgiliye yükletilmesine, 17/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21582
Karar No: 2013/16060
Karar Tarihi: 28.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/21582 E.  ,  2013/16060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinin, söz konusu kartın en son kullanıldığı 03.01.2005 günü olduğu anlaşılmakla, gerekçeli karar başlığına hatalı yazılan bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Suç tarihi olan 03.01.2005’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7071
Karar No: 2012/10050
Karar Tarihi: 08.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7071 E.  ,  2012/10050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 4 Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/09/2010 tarih ve 2008/210-2010/396 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08/06/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. .... ile davalı vekili Av. ....dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Braunschweig Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 18.05.2006 tarihli, 7 O 2679/05 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, tenfizi istenen kararın 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi'nde belirtilen usulde tebliğ edilmediği, doğrudan posta yolu ile tebligatın yapıldığı, bu itibarla kesinleşmiş bir kararın mevcut olmadığı, kurulan hükmün TTK’nun 329 ve 405/2. maddesine aykırı olduğu, benzer nitelikteki Türkiye’de açılan davaların bu nedenle reddedilmesi nedeniyle eşitlik ilkesine aykırılık oluşturduğu, tüm bu durumların açıkça kamu düzenine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına yabancı mahkeme kararının tenfiz edilebilmesi için kararın Lahey Sözleşmesi hükümleri uyarınca kesinleşmesinin gerekmesine, somut olayda ise tenfizi talep edilen kararın Lahey Sözleşmesi uyarınca yetkili makamlar aracılığıyla tebliğ edilmeyip, posta yoluyla tebliğ edilmesi nedeniyle kesinleşmediğinden mahkemece sırf bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ayrıca yerinde bulunmayan diğer gerekçelerin de davanın reddine dayanak yapılması doğru değil ise de yukarıda da belirtildiği üzere usulünce kesinleştirilmiş bir karar bulunmadığından yerinde olan bu gerekçeye göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8334
Karar No: 2019/9964
Karar Tarihi: 22.05.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/8334 E.  ,  2019/9964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin, sanığın boynunu öperken emmesi sonucunda boynunda morluk oluştuğu iddiasının, yaralanmanın sıyrıktan ibaret olduğu tespitini içeren adli raporla çelişmesi, mağdurenin olay sonrası, sanığın kendisini ilçe merkezine arabayla bıraktığı esnada kuzeni Hacer’in kendilerini gördüğü beyanının, tanık tarafından doğrulanmaması, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün ... sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek ... sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2384
Karar No: 2015/900
Karar Tarihi: 15.05.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/2384 E.  ,  2015/900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 6. maddesinin (e) bendinde gece vaktinin, güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman dilimi olarak tanımlandığı, müştekinin alınan beyanlarında hırsızlık suçunun saat 19:00'dan sonra işlendiğini ifade ettiği, sanığın üzerine atılı suçu saat 18:00 den sonra işlediğini ikrar ettiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre 25/03/2007 tarihinde başlayıp 28/10/2007 tarihinde sona eren yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin batış saatinin 18:48 olduğu, ve gece vaktinin 19:48'de başladığının, bu suretle hırsızlık suçunun gündüz vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında, aynı Kanunun 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...' in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 15/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6942
Karar No: 2013/6533
Karar Tarihi: 28.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/6942 E.  ,  2013/6533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Adli sicil kaydına göre, silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanıklar hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından,

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden önce 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/7036
Karar No: 2008/10464
Karar Tarihi: 14.07.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/7036 E.  ,  2008/10464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 17.04.2007 tarih 2007/4859-5132 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli 123 ada 46 parsele ilişkin orman bilirkişi tarafından Resmi belgelerin uygulanmasına dayalı olarak düzenlenen 14.04 2006 tarihli raporda çekişmeli taşınmazın memleket haritası ve ... fotoğraflarında kısmen yeşil orman alanı içinde kaldığını ve sonuç olarak (B) ile gösterilen kısmının orman sayılan (A) ile gösterilen kısmının orman sayılmayan yerlerden olduğunu bildirmiş ve taşınmazın (B) ile gösterilen kısmın eğiminin %12 olup bu kısım içinde ...,... ve ... cinsi ağaçlarla birlikte ormanın tabi alt tabakasının da olduğu ,içinde yürümenin dahi güç olduğu bu kısmın fiilen orman görünümünde olduğu bildirilmiştir. Aynı bilirkişi tarafından düzenlenen 20.01.2007 tarihli ek raporda ise, dava konusu taşınmazın daha önceki raporda belirtildiği gibi tanzim edilen memleket haritasında ayni konumda olduğu yani kısmen orman kapsamında kaldığı bildirildiği halde rapora ekli ölçekleri eşitlenmiş ve kadastro paftası ile çakıştırılmış orijinal-renkli memleket haritasın da taşınmazın tamamının açık alanda işaretlendiği gözlenmiştir. Ziraatçı Bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 27.03.2006 tarihli raporda ise çekişmeli taşınmazın % 5 eğimli olduğu üzerinde 16 adet 20 yaşlı 4 adet 60-70 yaşlı ... ağacı, 85 adet ... aşısı yapılmış 10 yaşlı ... anacı, 1 adet 20 yaşlı elma ve 27 adet 40 yaşlı asma omçası bulunduğu ve taşınmazın kıraç bahçe vasfında olduğu bildirilmiş olup orman bilirkişi raporunda (B) kısmı üzerinde bulunduğu bildirilen orman ağaçlarından hiç söz edilmemiştir. Ziraatcı bilirkişi raporu ile orman bilirkişi rapor ve ek raporu birbiri ile çelişkili olup bu raporlar dayanak alınarak hüküm kurulamayacağı" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine, 123 ada 46 numaralı parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14.07.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/472
Karar No: 2015/184
Karar Tarihi: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/472 E.  ,  2015/184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 30.İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/952 E-2013/266 K.

Hukuk Genel Kurulu’nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davalı T Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş mahkemeleri kararlarına karşı temyiz süresi 30/01/1950 tarih ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 02/03/2005 tarih ve 5308 sayılı Kanunla değişmeden önceki 8.maddesine göre belirlenmekte ise de, temyiz usul ve işlemlerinde 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’nın hükümleri uygulanmaktadır.

Her ne kadar uygulamada iş mahkemesinde karşı temyiz yolu ile temyiz hakkı tanınmamakta ise de gerek iş hukuku mevzuatında gerekse de HUMK’nun temyize ait hükümlerinde bunu engelleyen bir hüküm bulunmadığı açıktır. Bu nedenle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 433/1.maddesi gereğince temyiz dilekçesinin hüküm veren mahkeme aracılığı ile karşı tarafa tebliğ edilmesi ve karşı tarafa temyiz dilekçesine karşı cevap verme ve karşı temyiz isteminde bulunmak hakkının tanınması gereklidir.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı T.Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd.. Şti. vekiline ait temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Temyiz eden davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nu “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan HUMK’nun 433.maddesi gereğince davacı vekiline Tebligat Kanunu ve ilgili mevzuat dikkate alınarak tebliğ edilmeli ve yasal süre beklenildikten sonra Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmelidir.

Açıklanan nedenle eksiklik giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığı’na gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S 0 N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/8106
Karar No: 2019/9626
Karar Tarihi: 25.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8106 E.  ,  2019/9626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin beyanına göre eylemin 23.00-08.00 saatleri arasında bilinmeyen bir zamanda meydana geldiği, sanığın bu zaman dilimi içerisinde müştekiye ait iş yerine girmediğini ifade ettiği, hırsızlık suçu açısından sanık hakkında TCK’nun 143. maddesi uygulanmayan hükmün Yargıtay 17.Ceza Dairesinin 2016/19647 Esas ve 2018/13353 Karar sayılı ilamı ile onandığı anlaşılmakla, belirsiz zamanda gerçekleşen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından TCK’nun 116/4. maddesi hükmünün uygulanması sebebiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.