Esas No: 2019/2114
Karar No: 2020/364
Karar Tarihi: 14.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2114 E.  ,  2020/364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 14/12/2017 tarih ve 2015/258 E- 2017/438 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 22/02/2019 tarih ve 2018/789 E- 2019/176 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2007/44078 ve 2011/99469 numaralı “MİLA BY NOVA” ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin 2013/56796 numarası ile “MİLA” ibareli markanın adına tescili için başvuruda bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın nihai olarak YİDK’in 2015-M-4150 sayılı kararı ile reddedildiğini, müvekkiline ait markalar ile dava konusu markaların ve kapsamında kalan emtiaların benzer olduğunu ileri sürerek, YİDK’in 2015-M-4150 sayılı kararının iptaline, davalı şirketin marka başvurusunun 35.06 sınıf kapsamında yapacağı perakendeciliğin konusunu oluşturan 26 ve 14. sınıftaki mallar ile 21. sınıftaki “camdan, porselenden, seramikten, kilden süs ve dekorasyon eşyaları” açısından tescil edilmiş ise hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiş, dava devam ederken 35/06 sınıftaki 21. sınıfa dahil “camdan, porselenden, seramikten, kilden süs ve dekorasyon eşyaları” malları perakendecilik hizmetleri yönünden talebinden vazgeçmiştir.

Davalı Kurum vekili, markaların görünüş ve yazılış itibarı ile farklı olduğunu, ayrıca davacının markalarındaki “BY NOVA” ibaresinin markalara farklılık ve ayırt edicilik kazandırdığını, bu sebeplerle tüketicilerin markaları karıştırma ihtimali bulunmadığını, Markalar Dairesi tarafından benzer mal/hizmetlerin başvuru kapsamından çıkartıldığından ve geriye kalan hizmetlerin davacı markaları kapsamında bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Artman Yay. Mat. Bilg. Tur. Marka Patent Hiz. Tas. Org. San. ve Tic. Ltd. Şti., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı markası ile başvuru konusu işaretin bütün olarak bıraktığı izlenimin benzer olduğu, tescilli marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede görsel, sescil, anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, başvurunun davalı markalarında yer alan ibare ile ve diğer sözcük ile ilişkilendirilebilecek bir görsellik içerdiği, bu markalarla karşılaşan ve bu markaları okuyan ortalama bir tüketicinin taraf markalarının bir birinden farklı markalar olduğunu kolaylıkla anlamayacağı, farklılıkların marka ve işareti benzer olmaktan kurtarmadığı, aynı, benzer, seri marka olarak algılanmasının bütünsellik ilkesi kapsamında mümkün olduğu, her iki markadaki kelimelerin bütünün gerek okunuş, gerekse anlam ve görsel yönden yeteri derecede farklılık yaratmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, TPMK YİDK'nın 27/05/2015 tarih 2015-M-4150 sayılı kararının 35. sınıfta “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için kuyumculuk eşyaları (taklitleri dahil) altınlar mücevherler kıymetli taşlar ve bunlardan mamul takılar kol düğmeleri kravat iğneleri ve heykeller biblolar danteller ve nakışlar (aplikeler) gübürler, fistolar, dar dokumalar, şeritler ve kurdeleler eksraforlar, fitiller, giysiler için kumaştan yapılmış hazır harfler ve rakamlar, armalar, rütbe işaretleri, vatkalar. Giysiler için düğmeler, kopçalar, halkalar, fermuarlar, ayakkabı ve kemer tokaları, perçinler, yapışkan bantlar, bağlar, toplu iğneler, iğneler, dikiş iğneleri, dikiş makinası iğneleri, tığlar ve örgü şişleri, iğne kutuları ve iğnelikler. Yapma çiçekler, yapma meyveler. Takma saçlar ve saç aksesuarları mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir” yönünden iptaline ve davalı şirket markasının “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için kuyumculuk eşyaları (taklitleri dahil) altınlar mücevherler kıymetli taşlar ve bunlardan mamul takılar kol düğmeleri kravat iğneleri ve heykeller biblolar danteller ve nakışlar (aplikeler) gübürler, fistolar, dar dokumalar, şeritler ve kurdeleler eksraforlar, fitiller, giysiler için kumaştan yapılmış hazır harfler ve rakamlar, armalar, rütbe işaretleri, vatkalar. Giysiler için düğmeler, kopçalar, halkalar, fermuarlar, ayakkabı ve kemer tokaları, perçinler, yapışkan bantlar, bağlar, toplu iğneler, iğneler, dikiş iğneleri, dikiş makinası iğneleri, tığlar ve örgü şişleri, iğne kutuları ve iğnelikler. Yapma çiçekler, yapma meyveler. Takma saçlar ve saç aksesuarları mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir” yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı Kurum vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı Kurum vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Kurum'dan alınmasına, 14/01/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.