Esas No: 2023/6931
Karar No: 2024/3557
Karar Tarihi: 15.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6931 E.  ,  2024/3557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/690 E., 2023/137 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık müdafiinin, 02.05.2023 tarihinde süre tutum dilekçesi verdiği, usûlüne uygun şekilde 30.05.2023 tarihinde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içeren dilekçe ile temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmekle katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemleri ile sınırlı şekilde yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin

süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27.04.2023 tarihli, 2022/690 Esas, 2023/137 Karar sayılı kararı ile; Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 25.10.2022 Tarihli, 2022/5745 Esas, 2022/8265 Karar sayılı ''sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu madde gereğince 18 ile 24 yıl arasında azami oranda ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hatalı gerekçe ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek fazla ceza tayini'' nedenini içeren bozma ilamına uyularak sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 307 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer verilen ''Yargıtaydan verilen bozma kararına uyulması halinde ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı, istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulabilir.'' hükmü uyarınca dava dosyası doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz Sebepleri; takdiri indirim nedenlerine, haksız tahrike ve eksik ceza tayinine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ile maktulün kardeş olup aralarında önceye dayalı anlaşmazlık bulunduğu, olay günü maktulün sanık ve babaları olan tanık Cuma'ya bıçakla saldırdığı, tarafların jandarma karakoluna bu olayla ilgili ifade verip sanık ile tanık Musa'nın eve döndüğü, maktulün de bir müddet sonra ikametin kapısına gelmesi üzerine sanığın birden çok kez tabancayla maktule ateş etmek suretiyle kot kırıkları ile birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti nedeniyle ölümüne neden olduğu olayda;

2. Dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden;

Sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2022/690 Esas, 2023/137 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.