erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/6982
Karar No: 2012/6284
Karar Tarihi: 04.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/6982 E.  ,  2012/6284 K.**

**"İçtihat Metni"**

... suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; ... için başkasına kadın tedarik etme suçlardan (iki kez) mahkûmiyetine dair ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.04.2010 gün ve 2006/313 Esas, 2010/314 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen ... için başkasına kadın tedarik etme suçlarının tâbi olduğu 765 sayılı TCK.nın 436/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımının, suç tarihi olan 16.06.2004'ten inceleme gününe kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5230 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/239
Karar No: 2015/16507
Karar Tarihi: 10.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/239 E.  ,  2015/16507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanun'a Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık hakkında, geçmişte sabıkalı olduğu gerekçesiyle CMK’nun 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığının anlaşılması karşısında, silinme koşullarının oluşup oluşmadığının tespiti bakımından adli sicil kaydında yer alan ilamın kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir onaylı sureti dosyaya getirtilerek bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik4733 sayılı Yasanın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5237 Sayılı TCK’nun 51.maddesi gereğince yalnız hapis cezasının ertelenebileceği adli para cezasının ertelenemeyeceği gözetilmeden, hapisten çevrilen ve doğrudan verilen adli para cezalarının ertelenmesine karar verilmesi,

4-Hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilirken TCK'nun 50/1-a uygulama maddesinin gösterilmemesi,

5-Gün adli para cezası paraya çevrilirken, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 232/6 maddelerine aykırı davranılması,

6-Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

7- Dosyada Kaçak Eşyaya Mahsus Tesbit Varakasının getirtilmeden hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18222
Karar No: 2018/3573
Karar Tarihi: 26.06.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/18222 E.  ,  2018/3573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalının icra takibine konu ettiği senetteki imzanın gabin ve hile ile alındığını, davalı ile araç kiralama sözleşmesi yapıldığını, açığa imza atmak suretiyle boş senet imzalatıldığını,senet üzerine 11.000 TL yazılarak takibe geçildiğini,irade sakatlığının oluştuğunu belirterek, davacıların davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,takip konusu bononun davacı tarafın dosyaya sunduğu sözleşme sureti ile ilgisinin bulunmadığını, davacı tarafın iddialarının dava dışı bir şirket ile aralarında akdettikleri araç kiralama sözleşmesine dayandırdıklarını, gabin ve hile iddialarının dayanaksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, takip dayanağı bonoda, araç kiralama sözleşmesi kapsamında düzenlenmiş olduğuna yönelik bir açıklama bulunmadığı, borçlular tarafından bonodaki imzaya itiraz edilmediği gibi borcun ödendiğinin de ispat edilmediği, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacılar, dava konusu bonoların kendilerinden hile ile alındığını ileri sürerek hilenin maddi vakıalarını ispatı yönünden tanık dinletmek istemiş ve tanıklarının isimlerini bildirmiştir. Bu durumda mahkemece hile iddiasının maddi vakıa yönünden tanıkla kanıtlanabileceği gözetilerek davacıların gösterdiği tanıklar dinlenip maddi vakıanın ispatı yönünden bilgileri olup olmadığı sorularak varılacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 26/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15571
Karar No: 2016/893
Karar Tarihi: 25.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/15571 E.  ,  2016/893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı .... aleyhine 14/11/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu bakımından reddine dair verilen 22/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, 2005 doğumlu müşterek çocukları ...davalı ... ait ... 2008-2009 eğitim yılı için kaydettirdiklerini, çocuğun davalıya ait kreşin bahçesinde bulunan oyun parkından düşmesi sonucu yaralanarak beyin travması geçirdiğini, olay sonrası çocuğun normal bir çocuk olmaktan çıkıp bedensel ve zihinsel engelli bir hale geldiğini belirterek uğradıkları maddi ve manevi zararların tazminini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yasalar uyarınca yapılmış olan tesislere bakım ve o tesislerin kullanım yükümlülüğünün kamusal bir görev olduğu, bu nitelikteki kamu tesisinin kullanılmasından doğan zararın idari eylemden doğan zarar niteliğinde olduğu, davalı aleyhine idari yargıda dava açılması gerektiği belirtilerek yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından; davacıların müşterek çocukları 2005 doğumlu ...davalı ... ait ..., 2008-2009 eğitim yılı için aylık ...TL ücret karşılığı sözleşme imzalanarak kaydedildiği, çocuğun davalıya ait kreşte eğitim görmeye başladığı, 02/06/2009 tarihinde saat ... sıralarında çocuğun kreşe ait oyun parkından düşerek yaralandığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasında, davacıların çocuklarının ücret karşılığı eğitim görmesine ilişkin özel hukuk hükümlerine göre imzalanan bir sözleşme ilişkisi bulunmaktadır ve uyuşmazlık da bu sözleşme hükümlerinin ihlalinden, borcun ifasının ve yükümlülüklerinin gereği gibi yerine getirilmemesinden kaynaklanmaktadır. Nitekim dava konusu olaya ilişkin olarak görülen ... 2010/2121 esas, 2012/909 karar sayılı dosyasında, taraflar arasında özel hukuk hükümlerine dayalı bir sözleşme olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir. Dolayısıyla taraflar arasındaki uyuşmazlık özel hukuk hükümleri gereğince çözümlenmesi gerektiğinden davanın çözüm yeri adli yargıdır. Yukarıda anlatılan olgu karşısında mahkemece davalı aleyhine idari yargıda dava açılması gerektiği şeklindeki yanılgılı gerekçe ile yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/13738
Karar No: 2010/5524
Karar Tarihi: 17.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13738 E.  ,  2010/5524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Asliye 3.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.09.2008 tarih ve 2008/79-2008/266 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, şirketin 21.11.2005 tarihinde tasfiyeye girdiğini, tasfiye memuru olarak ...’in atandığını, şirket merkezinin bulunduğu yerde yasa gereği Türkiye Ticaret Sicil gazetesinde 3 kez ilan yapıldığını ileri sürerek, 3. davetten sonra bir yıl geçmeden pay sahiplerine şirketin kalan mevcudunun dağıtılması için bilirkişi incelemesi yapılarak tasfiyenin hukuken sona erdirilip Ticaret sicilden terkininin teminen erken dağıtıma izin verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davacı şirketin borçlu ve alacaklılarının 11.05.2006 tarihinde yapılan 3. ilandan sonra 1 yıl içerisinde tasfiye memurluğuna müracaatlarının istendiği, davanın açılış tarihinin işbu ilan süresinden sonraya (dava tarihi 10/08/2007) isabet ettiği, tasfiye memurunun duruşmadaki beyanından ticaret sicil memurluğundan karar getirilmesi istendiği için bu davanın açıldığı bildirilmekle, erken dağıtıma izin verilebilmesi için TTK 447. maddesi uyarınca alacakların 3. davetten itibaren 1 yıl geçmedikçe şirketin borçları ödendikten sonra kalan mevcudunun esas mukavelede aksine hüküm yoksa pay sahipleri arasında ödedikleri sermayeler ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları oranında dağıtılacağı bu tasfiye işlemleri bittikten sonra şirketin herhangi bir borç ve alacak hakkı kalmadığı takdirde mevcudun dağıtılabilmesi için beklemeye gerek kalmadan mahkemeden izin istenmesinin mümkün olabileceği, somut olayda 3. ilan tarihinden itibaren 1 yıl geçmekle erken tasfiyenin konusunun kalmadığı normal tasfiyenin yapılıp kapatılması için davaya ihtiyaç olmadığı tasfiye memurunun bunu resen yapacağı gerekçesiyle koşulları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6875
Karar No: 2014/15097
Karar Tarihi: 02.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/6875 E.  ,  2014/15097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 9. İş Mahkemesi

Tarihi : 07/03/2014

Numarası : 2013/138-2014/73

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili; davacının 19.12.2006 tarihinde asıl işveren Ç.. Ç..M.. San. Tic. Ltd. Şti. bünyesinde alt işveren M.. Ö..'in işçisi olarak işe başladığını, 4.11.2008 tarihinde işverence hiçbir gerekçe gösterilmeden işten çıkartıldığını, 7-8 ay sonra tekrar işe alınarak bu kez 7.9.2012 tarihinde herhangi bir haklı sebebe dayanmaksızın iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Ç..Ç..M.. San. Tic. Ltd. Şti. vekili; davacının davalı şirket işçisi olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı M.. Ö.. vekili, davacının belirli süreli iş sözleşmeleri ile fasılalı olarak çalıştığını, işyerinden istifa ederek ayrıldığına dair istifa dilkeçeleri mevcut olduğunu, davacının davalı işverenden talep edebileceği herhangi bir alacağının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının 19/12/2006 - 4.11.2008 ve 3.6.2009 - 09/09/2012 tarihleri arasında iki dönem halinde çalıştığı ve iş akdinin her iki seferde de davalı işveren tarafından haklı bir sebebe dayanmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesinde "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; davacı davalı işyerinde 19.12.2006 tarihinde asıl işveren Ç.. Ç.. M.. San. Tic. Ltd. Şti. bünyesinde alt işveren M..Ö..'in işçisi olarak işe başladığını, 4.11.2008 tarihinde işverence hiçbir gerekçe gösterilmeden işten çıkartıldığını, 7-8 ay sonra tekrar işe alınarak bu kez 7.9.2012 tarihinde işten çıkartıldığını ileri sürmüş iken mahekmece talebin aşılması suretiyle ikinci dönem çalışması bakımından fesih tarihinin 9.9.2012 tarihi olarak kabul edilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde davalılara iadesine, 02.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/8640
Karar No: 2015/8390
Karar Tarihi: 23.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8640 E.  ,  2015/8390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı arsa sahipleri ile dava dışı yüklenici ...arasında ...parsel,...parsel sayılı taşınmazlara ilişkin arsa payı karşılığı inşaat szleşmesi yapıldığını, 11 parselde yapılacak yapıların arsa sahiplerine, 10 parselde yapılacak yapıların ise yükleniciye verileceğini, yüklenicinin 10 parsel sayılı taşınmazda bulunan 2 daireyi ...'ya ve ...'a sattığını, daha sonra inşaat seviyesinin %42 olduğu dönemde mahkeme kararı ile sözleşmenin geriye etkili biçimde feshedildiğini, dava dışı ... ve ...'un davalı şirketten alacaklarını kendisine temlik ettiklerini, arsa sahiplerinin bu davalar sonucu parselde yapılan imalatlara bedel ödemeden sahip olduklarını, yüklencinin arsa sahibinin arsasına yaptığı imalatların karşılığı olan alacağına karşılık yüklenicinin halefi olarak bu alacakta hakkı olan temlik verenlerin yerine işbu davayı açtığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin dava ve talepleri saklı olmak üzere davalılarca hiçbir bedel ödemeden sahip olunan...parsele yapılan imalatların karşılığı olarak şimdilik 1.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, zamanaşımı, görev ve kesin hüküm itirazında bulunmuş, ayrıca davacının dava açma sıfatının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının alacaklarını temlik aldığı ... ve ... ile davalılar arasında herhangi bir sözleşme bulunmadığı, yüklenici ile aralarında olan uyuşmazlık nedeniyle davalıların sorumlu tutulamayacağı, ayrıca yüklenici aleyhine açılan davanın halen derdest olduğu, ... ve ... lehine kesinleşmiş bir alacak bulunmadığı, dolayısıyla yükleniciye halef olarak işbu davayı açamayacakları gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1963
Karar No: 2012/2871
Karar Tarihi: 12.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1963 E.  ,  2012/2871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irz ve namusa tasaddide bulunma ve ırza geçme suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından (3 kez) mahkûmiyetine dair Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.05.2006 gün ve 2006/93 Esas, 2006/213 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunun, 765 sayılı TCK.nın 415/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan Ağustos 2003'ten inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1436
Karar No: 2018/10762
Karar Tarihi: 24.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1436 E.  ,  2018/10762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6343 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Malkara Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından düzenlenen 11/12/2012 tarihli yoklama fişinde; sanığa ait iş yerinin olmadığı, talep halinde her yerde hizmet verdiğinin beyan ve tespit edildiğinin belirtilmesi, Trakya Bölge Veteriner Odası Başkanlığı'nın 12/06/2013 tarihli yazısında; ...'nın Malkara İlçesi'nde veterinerlik yaptığının belirtilmesi hususları karşısında tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Trakya Bölge Veteriner Hekimler Odası'nın davaya katılmasına karar verilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden vekalet ücretine ilişkin bölümün çıkartılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6160
Karar No: 2014/972
Karar Tarihi: 19.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/6160 E.  ,  2014/972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/72718

MAHKEMESİ : Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 18/12/2012, 2011/290 (E) ve 2012/319 (K)

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına göre, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir,

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Emre'nin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun sübutu kabul,oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, suç niteliğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

A-Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın olay tarihinde, maktulün işletmekte olduğu gazinoda kız arkadaşı olan gazino çalışanı tanık Fatma ile konuşurken sinirlenip bardağı masaya vurup kırması üzerine gazino çıkışında maktul ile sanık arasında çıkan kavga sırasında,sanığın iteklemesi üzerine maktulün yere düşerek kafa bölgesine aldığı darbe sonucu künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması sonucu öldüğü olayda,

8 yıl ile 12 yıl aralığında hapis cezası öngören ve kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu düzenleyen, TCK'nun 87/4-1. cümle maddesinin uygulanması sırasında, suçun işleniş biçimi, sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, eyleminin niteliği dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde 12 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

B-Kabule göre de; gerekçeli kararda, sanık hakkında kurulan hükümde "eylemin 5237 sayılı TCK.nun 87/4.maddesinde düzenlenen kasten yaralama sonucu öldürme suçunu oluşturduğu, sanığın bu yönde suçu sabit görüldükten sonra hüküm kurulurken sanığın kullandığı ve kasten yaralama suçunu oluşturan eylemlerin düşük yoğunluğu dikkate alınarak alt sınırdan ceza tayini yoluna gidildiği" belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında "sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 87/4. maddesi uyarınca takdiren ve teşdiden 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" karar verilerek, gerekçe ile uygulama arasında çelişki yaratılması suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), bozma nedenine ve tutukluluk süresine göre sanık Emre'nin tahliye talebinin reddine, 19/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.