erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/5822
Karar No: 2006/5544
Karar Tarihi: 05.10.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/5822 E.  ,  2006/5544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ... sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan ... ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen ... sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden ... ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 ... ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki ... sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 05.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7634
Karar No: 2022/14135
Karar Tarihi: 17.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/7634 E.  ,  2022/14135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM :Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük; müsadere

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I)Katılan Gümrük İdaresi vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA,

II) Sanık ...'a gıyabi kararın doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi yerine aynı zamanda en son savunmasında bildirdiği adres kayıt sisteminde kayıtlı adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ yapılması usulsüz olduğundan sanık ...'ın 01/06/2016 havale tarihli ve sanık müdafisinin 24/03/2016 havale tarihli dilekçeleri temyiz dilekçesi ve temyiz istemlerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde hakkında beraat kararı verilen sanık ...' a ait ... Türkü evi isimli işyerinde mutfak ve arka kısımlarında yapılan aramada 13 litre ve şişelerde viski ve rakı cinsi kaçak içki ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında, işyerinde arama yapılmasına dayanak teşkil eden mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi, gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, Anayasa'nın 38/2., 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek sanık ...'ın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/37716
Karar No: 2013/22572
Karar Tarihi: 17.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/37716 E.  ,  2013/22572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-O Yer Cumhuriyet Savcısının suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığına yönelik kararın temyizinde;

CMK'nın 290. maddesi gereğince, sanığın lehine olan usul kurallarına aykırılığın, sanık aleyhine hükmün bozdurulması için Cumhuriyet Savcılığına bir hak vermeyeceği,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-O Yer Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karara yönelik temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Meşru savunma kapsamında kalması nedeniyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 17/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/21698
Karar No: 2022/5024
Karar Tarihi: 26.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/21698 E.  ,  2022/5024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun cinsel istismarı suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/1, 103/4, 31/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, cinsel taciz suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nin, anılan Kanun'un 105/1, 105/2-e, 31/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2020 tarihli ve 2019/599 Esas, 2020/134 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2020 tarihli ve 2020/657 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 Esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddî boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre,

1-Kayden 01.01.2007, 04.05.2006 ve 10.06.2006 doğumlu olup, suçun işlendiği 18.10.2019 tarihinde 15 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuklar hakkında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 185/1. maddesi gereğince duruşmanın kapalı yapılarak hükmün de kapalı oturumda açıklanması gerektiği halde buna aykırı olarak açık yargılama yapılarak karar verildiği,

2-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun geçici 1. maddesindeki "Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır." düzenlemesi ile aynı Kanun'un 25. maddesindeki "..Çocuk mahkemelerinde yapılan duruşmalarda Cumhuriyet savcısı bulunmaz." hükümlerine aykırı olarak Cumhuriyet savcısının katılımı ile duruşma yapılıp mütalaası alınmak suretiyle genel mahkeme sıfatıyla karar verildiği,

Gözetilerek, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 09.04.2021 günlü, 94660652-105-42-20721-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakla birlikte tevdi kılınmakla dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, koşulları itibariyle oluşmayan kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2821
Karar No: 2014/237
Karar Tarihi: 14.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/2821 E.  ,  2014/237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2011/5-2012/753

Davacılar T.. D.. vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı M.. K.. aleyhine 05/01/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız fiilden kaynaklanan ölüm nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, destekleri M.. D..'nın davalı tarafından silahla vurulması sonucu hayatını kaybettiğini belirterek, destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuşlardır. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; desteğin ölümü nedeniyle davacıların desteğe olan yakınlıkları gözönüne alınarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, hayatını kaybeden desteğin Bağ-Kur sigortalısı olmasına rağmen, davacılara gelir bağlanıp bağlanmadığı ve bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'ndan sorulmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacılara bağlanan gelirin peşin sermaye değeri ve rücuya tabi olup olmadığı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı’ndan sorularak, rücuya tabi ise bu gelirin peşin sermaye değerinin hesaplanacak tazminattan indirilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/6481
Karar No: 2006/6070
Karar Tarihi: 30.10.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6481 E.  ,  2006/6070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mah.Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, ... sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan ... ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen ... sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden ... ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 ... ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki

hukuki ilişki ... sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 30.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7378
Karar No: 2012/32594
Karar Tarihi: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/7378 E.  ,  2012/32594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, spor aidatı kesintisinin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı belediyede çalışırken emekli olarak işten ayrıldığını, çalıştığı dönemde rızası dışında maaşından spor aidatı kesildiğini, bu kesintinin haksız olduğunu belirterek, yapılan kesintilerin iadesini istemiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, yapılan kesintilerin yasal olduğunu ve TİS uyarınca kesildiğni belirterek, davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, TİS'e konulan spor aidatı kesintisinin işçinin rızasına dayanmaması nedeniyle yasal olmadığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, toplu iş sözleşmesi özerkliği çerçevisinde kural koyma yetkilerinin dışına çıkılarak, işçilere sağlanan sosyal yardımlarda bir azalmaya gidilmemiş, tersine artışlar öngörülmüş, işçi ücretlerinden spor kesintisi adı altında bir kesintiye gidilmiştir.

Bu kesintiler uygulamada gerçek anlamda bir kesinti niteliğinde olmayıp, temizlik yardımı olarak fazladan sağlanan hakların bir kısmının geri alınması şeklinde görünümdedir.

Toplu iş sözleşmesine konulan temizlik yardımı adı altındaki artışlarla bağlantılı olarak yapılan spor aidatı kesintileri Dairemizin 01.11.2011 tarih, 2011/47503 Esas, 2011/42072 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere muvazaalı olduğundan, bu kesintinin bir kez de işçiye ödenmesi halinde işveren ikinci bir zarara uğrayacağından, mahkemece isteğin reddi yerine kabulüne karar verilmesini hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/4331
Karar No: 2010/8225
Karar Tarihi: 06.07.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/4331 E.  ,  2010/8225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/01/2008 gününde verilen dilekçe ile borçlu olmadığın tespitinin istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece verilen kararın dairece bozulması üzerine bozmaya uyularak konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 24/02/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 06/07/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraf davacı kurum vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 06/07/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dava, kendisine İ.İ.K’nun 89. maddesi gereğince 2 defa haciz ihbarnamesi gönderilen davacının açtığı menfi tespit davasıdır.

Menfi tespit davasının açılma süresi İ.İ.K’nun 89/3. maddesinde düzenlenmiş olup, bir ve ikinci haciz ihbarnamelerinin tebliğinden sonra süresi içinde itiraz edilmez, hak veya mal icra dairesine teslim edilmesse gönderilecek üçüncü bildirimin tebliğinden itibaren 15 gündür. Bu süre hak düşürücü süre olup, ileri sürülmese dahi hakimin esasa girmeden önce resen nazara alacağı ve değiştiremeyeceği bir süredir.

Somut davamızda, davacıya birinci ve ikinci haciz ihbarnamelerinin tebliğinden sonra, menfi tespit davası açma ihtarın da içeren üçüncü bildirime ilişkin tebligatın 20/11/2007 tarihinde yapılmasına rağmen hak düşürücü süre olan 15 günlük dava açma süresi geçtikten sonra davacı tarafından bu dava 11/01/2008 tarihinde açılmakla süresinden sonra açılmıştır.

Bu davanın açılma tarihi olan 11/01/2008 tarihinden de sonra davacının şikayet yolu ile haciz ihbarnamelerinin iptali ile ilgili Ankara 11. İcra Hukuk Hakimliği’nin 2008/113 Esas sayılı dosyası ile açtığı davanın tarihinin 25/01/2008 olması, bu tarihin dahi hak düşürücü süreden sonra olması yanında, davacının bu davayı açmadan da önümüzdeki menfi tespit davasında da bu itirazlarını ileri sürebilecek olması karşısında sonradan açılan ve haciz ihbarnamelerinin iptaline ilişkin mahkeme kararının hak düşürücü süreden sonra açılan bu menfi tespit davasına etki edeceği düşünülemez. Diğer bir deyişle davanın açılma süresi ile ilgili olarak davacıya bir hak vermez.

Dolayısıyla hak düşürücü sürede açılmayan menfi tespit davasının süre yönünden reddine karar verilmesi düşüncesindeyim. 06/07/2010
Esas No: 2017/5541
Karar No: 2019/3740
Karar Tarihi: 19.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/5541 E.  ,  2019/3740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b-d-e, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1- Olay günü, sanığın idaresindeki ford transit kamyonet ile ... nolu sokakta seyir halindeyken, olay yeri ışık kontrollü kavşaktan sola (... nolu sokağa) dönüş yaptığı sırada, karşı yönden gelen katılan idaresindeki motosikletin, sanığa ait aracın sağ arka tekerine çarptığı olayda; olay yerinde tutulan kaza tespit tutanağının, katılanın ağır yaralanması nedeni ile sanığın ifadesine göre düzenlendiği, keşif sırasından dinlenen tanıklar ve katılan ifadelerinden olayın yukarıda anlatıldığı şekilde gerçekleştiği, soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda sanığın kusursuz olduğu görüşü verildiği, kovuşturma esnasında iki ayrı keşfe binaen alınan bilirkişi raporlarında ise sanığın tam kusurlu olduğuna yönelik kusur değerlendirmesi yapılması karşısında, dosyanın kül halinde Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesine gönderilmek suretiyle, olay tarihindeki kaza mahallinin konumu, çarpma noktası, yol durumu ve trafik işaret ve lambaları değerlendirilmek sureti ile olayda sanığın kusurlu olup olmadığı konusunda ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre de sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında, sürücü belgesinin alınmasına karar verilir iken, kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm kısmının beşinci bendinde, “sanık hakkında sürücü belgesinin alınmasına ilişkin TCK 53/6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” yazıldığı, hükmün gerekçe kısmında sürücü belgesinin alınmasına karar verildiği ve sehven beşinci bendin yazıldığı açıklandıktan sonra, kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm kısmına onuncu bendin eklenerek sanığın sürücü belgesinin alınmasına karar verildiği yazılmak suretiyle, çelişki oluşturulması;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8900
Karar No: 2012/374
Karar Tarihi: 18.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/8900 E.  ,  2012/374 K.**

**"İçtihat Metni"**

2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'na aykırılık suçundan sanık ...'in, 2863 sayılı Kanun'un 65/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 52.maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 4.000 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. Maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 231/8 maddesi uyarınca sanığın 5 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına, aynı Kanun'un 231/8-c maddesi uyarınca sanığın fidan dikim mevsimi olarak bilinen 2008 Ekim ve Kasım ayları içerisinde Kaymakamlıkça gösterilecek Çivril sınırları içerisinde bir yere, masrafı kendisi tarafından karşılanmak kaydıyla 15.000 adet çam fidanı diktirme yükümlülüğüne tabi tutulmasına dair Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 10/06/2008 tarihli ve 2007/179 esas, 2008/318 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 16.06.2010 gün ve 39256 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2010 gün ve KYB. 2010/160775 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, "fidan diktirme" mükellefiyetinin para sarfı ile yerine getirilebilecek maddi bir edim ihtiva ettiği, hakim ceza ve mükellefiyet tayininde takdir yetkisini haiz ise de bu takdirini kanundaki ilkeler çerçevesinde kullanmak durumunda olduğu, işlenen suçla ilgisi olmayan hükümlünün ıslahı amacına hizmet etmeyen "fidan diktirme" mükellefiyetine hükmedilemeyeceği,

Hükümde dikim alanı olarak ilçe sınırlanının öngörülmesi, infazla ilgili yasal görevi olmayan Kaymakamlık Makamına fidan dikilecek yer gösterme vecibesi yüklenmesi, fidan cinsi ve dikim zamanı gibi ayrıntılara yer verilmesi suretiyle infazın kısıtlandığı,

Gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, hükmün konusuna, Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek 12. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan Daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.