Esas No: 2022/4940
Karar No: 2024/1778
Karar Tarihi: 27.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/4940 E.  ,  2024/1778 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1274 E., 2021/2368 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/231 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında başka suçla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve iftira suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2020 tarihli kararı ile sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine, iftira suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 15.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince iftira suçundan kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

4.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 18.04.2022 tarihli ek kararı ile sanığın iftira suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; atılı suçları işlemediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Dava konusu olay, sanık ... ile mağdur ...' nin karı koca oldukları, olay tarihinde ikametlerinde bulundukları sırada sanığın mağdur ... ile yatak odasında zorla cinsel ilişkiye girmek istediği, mağdurun rıza göstermemesi üzerine yatak odasının kapısını kilitleyerek mağdurun çıkmasını engellemek suretiyle cinsel amaçla hürriyetini kısıtladığı, mağdurlar ..., ...ve ...' ın olay günü sanığın evine hiç gelmedikleri halde sanığın, mağdurların kendisine hakaret ve tehdit suçlarını işlediklerini belirterek asılsız suç isnadında bulunmak suretiyle zincirleme şekilde iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince sanığın, mağdur ...' ye karşı tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği ve mağdurlar ..., Halil ve Hasan' ın gerçekte sanığın ikametine gelmemesine rağmen evine geldiklerini ve kendisine hitaben hakaret ve tehditte bulunduklarını beyan etmek suretiyle mağdurlara karşı zincirleme şekilde iftirada bulunduğu sabit kabul edilerek atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında iftira suçundan İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmiş ve istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılmasına karar verilmiş ve "...sanığın suç tarihinde resmi nikahlı eşi olan mağdur Münise ile cinsel ilişkiye girmek istediği, mağdurenin kabul etmemesi üzerine onu odaya kilitleyip onun odadan çıkmasını engellediği, olayın kolluğa haber verilmesi üzerine kolluk görevlilerinin geldiği, oluşun bu şekilde kabul olunduğu, kabule göre, sanık ...'ın mağdur Münise'ye

yönelik eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 109/1-3-e, 5 maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu,..." gerekçesiyle sanık hakkında temel ceza 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca tayin edilerek mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A.Sanık hakkında iftira suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Dava dosyası içeriği, mağdurun anlatımları, olayın kolluğa intikal şekli, tanık beyanları, sanık savunmaları, doktor raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın, atılı suçu işlemediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A.Sanık hakkında iftira suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 18.04.2022 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B.Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 15.12.2021 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Boyabat Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2024 tarihinde karar verildi.