erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/2231
Karar No: 2009/2389
Karar Tarihi: 22.04.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2231 E.  ,  2009/2389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 7,20 TL Yargıtay başvuru harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 22.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2778
Karar No: 2012/1246
Karar Tarihi: 21.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/2778 E.  ,  2012/1246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalılar tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de bu isteğin miktar yönünden reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, daha önce müvekkili kooperatif üyesi olan davalıların, kooperatifin alt yapı hizmetleri gerçekleştirdiği arazi üzerinde arsalarının bulunduğunu, arazinin bir bütün olması nedeniyle kaçınılmaz olarak bu alt yapı hizmetlerinden davalıların da yararlandığını, arsalarının bu şekilde değer kazandığını, böylelikle sebepsiz yere zenginleştiklerini ileri sürerek, şimdilik 7.000,00 TL 'nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, dava değerini ıslah yoluyla 13.824,34 TL'ye çıkarmıştır,

Davalılar vekili, tapu maliki müvekkili ...' ün kooperatif üyeliğini kızı diğer davalı ...'e devrettiğini, ...'ün de 01.07.2002 tarihinde üyelikten istifa ettiğini, ...' ün istifa ettiği tarihe kadar ve istifasından iki ay sonrasına kadar tüm aidat yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirdiğini, üyelik döneminde ödenen aidatların bu dava ile talep edilen alt yapı giderlerini karşılamaya yetecek miktarda olduğunu, alt yapı hizmetlerinin pek çoğunun müvekkiline ait arsaya ulaştırılmadığını, alt yapı tesislerinin maliyetlerinin üyelere gerçek değerinde ve eşit olarak yansıtılmadığını savunarak, davanının reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia , savunma , benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalıların kooperatif üyeliğinden ayrıldıktan sonra aidat ödemedikleri ancak kendilerine ait bina ile ilgili davacı kooperatifin tamamladığı alt yapı hizmetlerinden yararlandıkları, halen tapu maliki olan ... ile payını devrettiği diğer davalı ...' ün alt yapı hizmetlerinden kaynaklanan giderlerden müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesiyle, davanın kabulü ile 7.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren , ıslahla arttırılan 6.824,34 TL'nin ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar tarafından temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalıların tarafından tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19693
Karar No: 2015/33686
Karar Tarihi: 03.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/19693 E.  ,  2015/33686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, gün primi, gün ücret farkı, yıllık izin ile yemek bedeli alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, dava dışı... Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A. Ş. işçisi olarak görülsede gerçekte davalı ... A. Ş. işçisi olduğunu ve sendikaya üye olması sebebiyle de davalı işyeri ve yetkili sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca fark ücret ve diğer haklardan yararlanması gerekeceğinden işyerinde yürürlükte olan altıncı, yedinci, sekizinci ve dokuzuncu dönem toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılarak izin, altıncı gün fark ücret, altıncı gün primi, vardiya alacağı, ulusal bayram ve genel tatil alacağı ile yemek bedeli alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece Dairemiz incelemesinden geçerek onanan emsal 2014/8265 esas ve 2014/8309 karar sayılı ilamı uyarınca dava dışı... Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A. Ş. ile davalı ... A. Ş. Arasında muvaza olgusunun bulunmadığı, davacının bu sebeple davalının taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda, her ne kadar mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de dava dilekçesinde talep edilen dönem dikkate alındığında verilen karar isabetli olmamıştır. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 05.07.2012 tarihli 2012/18720 esas 2012/26716 karar sayılı ilamında .... Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A. Ş.'nin iş kolunun haberleşme olmadığının tespit edilmesiyle.... ve....Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A. Ş şirketleri arasındaki ilişkide muvaza olgusunun ortadan kalktığı; ancak anılan iş kolu tespiti kararından önceki dönemler için bu ilişkinin muvazaalı olduğu kabul edilerek uygulamalar yapılmış, bu yönde verilen kararlar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir. O halde “iş kolu tespiti kararına kadar olan dönemler için” muvazaa olgusu konusundaki istikarar kazanan yargısal uygulamalar dikkate alınarak “bu dönemlere” ait davacının isteklerinin değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/1135
Karar No: 2007/1207
Karar Tarihi: 19.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1135 E.  ,  2007/1207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarında özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça, tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü resmi verilerine göre suluda dekar başına verim buğday 370 kg, pancar 4600 kg, kuru fasülye 210 kg pancarın kg başına toptan satış fiatı 90.000 TL. olarak bildirildiği halde hükme esas bilirkişi raporunda sırasıyla 350 kg, 4000 kg, 120 kg ve 70.000TL. kabul edilmesi ve buğday samanının verimi ve kg satış fiatını gösterir resmi verinin getirtilip raporun denetlenmemesi,

2-Dava sonunda karşı tarafa yüklenen vekalet ücretinin Avukatlık Yasasının (değişik) 164/son maddesi hükmünün yorumlanmasında hataya düşülerek taraflar yerine doğrudan Avukata ödenmesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3187
Karar No: 2017/6498
Karar Tarihi: 18.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/3187 E.  ,  2017/6498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suça sürüklenen çocuk ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan yapılan yargılaması sonucunda beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.05.2012 gün ve 2010/113 Esas, 2012/143 Karar sayılı hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 06.09.2016 gün ve 2016/5881 Esas, 2016/6511 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulması yönündeki kararı ile ilgili olarak ilk derece mahkemesince direnme kararı verilerek kurulan 31.01.2017 gün ve 2016/331 Esas, 2017/27 Karar sayılı ilamın suça sürüklenen çocuk müdafii ile müşteki Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesinin ardından Dairemizde inceleme sırası bekleyen dosya ile ilgili olarak 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Dairemizin 06.09.2016 gün ve 2016/5881 Esas, 2016/6511 sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup ilk derece mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 31.01.2017 gün ve 2016/331 Esas, 2017/27 sayılı direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Reddiyle, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin üçüncü bendine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21678
Karar No: 2013/24882
Karar Tarihi: 10.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/21678 E.  ,  2013/24882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın kavga esnasında havaya ateş etmekten ibaret eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan, TCK.nun 170/1-c maddesi ile hüküm kurulması ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. mad- desinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7347
Karar No: 2019/9766
Karar Tarihi: 28.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7347 E.  ,  2019/9766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2. İş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c, 31/2 ve 62. maddelerine göre belirlenen 10 ay hapis cezasının kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 5 ay hapiz cezasından çevrilen 3.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocuğun 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Yasa'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “ suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c, 31/2 ve 62. maddelerine göre belirlenen 10 ay hapis cezasının, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek 5 ay hapiz cezasından çevrilen 3.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/936
Karar No: 2009/1349
Karar Tarihi: 10.03.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/936 E.  ,  2009/1349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4895
Karar No: 2016/3198
Karar Tarihi: 05.04.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4895 E.  ,  2016/3198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 28.10.2013 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, hakkındaki kamu davasının TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3434
Karar No: 2013/43048
Karar Tarihi: 28.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/3434 E.  ,  2013/43048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mağdur hakkında soruşturma sırasında ......, Devlet Hastanesinden alınan 29/03/2009 tarihli raporda "basit tıbbi müdahele ile iyileşir vaziyette olan şahsın ortopedi ve beyin cerrahi polikliniği kontrolünün uygun olduğu" yazılı olmasına rağmen mağdurun kesin raporu aldırılmadan eksik araştırma ile düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 28/11/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/28193
Karar No: 2014/283
Karar Tarihi: 14.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/28193 E.  ,  2014/283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat ve mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... yönünden kurlan hükme yapılan itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı 5271 CMK'nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna gidilebilecek olup 5271 Sayılı CMK'nin 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın temyiz istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek, itirazın merciince incelenmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık ... yönünden kurlan hükme yapılan itirazlarının incelenmesinde ise;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın emvalin komşusu diğer sanık ...'a ait olduğu kendisinden traktörü ile taşımasını isteyince taşıdığını beyan ettiği ve yine yapılan keşif akabinde bilirkişinin sunduğu rapor ile de anılan emvalin yakacak nitelikte, balta ile kesildiği, 25 kental olduğu tespit edilmiş olmasına göre sanığa atılı eylemin 6831 sayılı yasanının 108. maddesi kapsamında kalıdığı gözetilmeden yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4510
Karar No: 2019/8449
Karar Tarihi: 10.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/4510 E.  ,  2019/8449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-karşı davalı kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.09.2019 (Salı)