erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/2745
Karar No: 2013/6619
Karar Tarihi: 21.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/2745 E.  ,  2013/6619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/53671

MAHKEMESİ : Tunceli Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 02/11/2011, 2011/17 (E) ve 2011/79 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık C.. A..'ın eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

a) Dosyadaki raporlar arasında mevcut bulunan esaslı çelişki nedeniyle, mağdura ait tüm tedavi evrakı Adli Tıp Kurumu’na gönderilerek, mağdurun başında meydana gelen yaralanmanın, kemik kırığına, beyin kanamasına, organ işlevinin zayıflaması ya da yitirilmesine, hayati tehlikeye yol açıp açmadığı hususlarında rapor alınması ve sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi yerine, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

b) Kabule göre;

Sanık hakkında temel cezanın TCK’nun 86/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası olarak belirlenip, ardından mağdurun hayati tehlike geçirmesi nedeniyle yine aynı Kanunun 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırım yapılarak önce 2 yıl hapis cezasına hükmedilmesi yerine, aynı Kanunun 87/1-son maddesi uyarınca doğrudan 3 yıl hapis cezasına; ardından, TCK'nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralları da gözetilerek, kasten yaralama suçlarında birden fazla nitelikli halin birleşmesi durumunda en ağır cezayı gerektiren suçtan hüküm kurulması gerektiği, kemik kırığının ancak teşdit nedeni sayılabileceği gözetilmeksizin, belirlenen 3 yıl hapis cezası üzerinden, uygulama olanağı bulunmayan önce TCK’nun 87/3, akabinde de aynı Kanunun 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, hükmün değişik gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 21/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/436
Karar No: 2015/1465
Karar Tarihi: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/436 E.  ,  2015/1465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2010/9841
Karar No: 2010/23271
Karar Tarihi: 14.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/9841 E.  ,  2010/23271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eyüp İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Limited şirket ortaklarının sorumluluğunu düzenleyen TTK.nun 532. maddesi hükmüne göre ortaklar  sermaye koyma borçlarını yerine getirdikleri nisbette, sorumluluktan kurtulurlar. Şu kadar ki ortaklara koydukları sermaye kısmen veya tamamen geri verilmiş veya haksız yere kar yahut faiz ödenmiş ise aldıkları para nispetinde sorumludurlar. Ortaklığın infisahı halinde dahi tasfiye memurları ortakların ödemeleri gereken borcu bu hüküm ve esaslar dairesinde tespit ederler.

Limited şirket ortakları ve tasfiye memurları ilamda yazılı olan şirket borcundan dolayı doğrudan doğruya takip edilemez. Şirket borcunu belirleyen ilam nedeniyle ortakları ve tasfiye memurları adına icra emri düzenlenemez. Adı geçenlerin sorumlulukları yukarıda açıklanan kurallara göre ve yapılacak bir yargılamada saptanmalıdır.

Öte yandan 07.11.2006 takip tarihinden önce tasfiye edilen, tasfiyenin sona erdiği 9.03.2006 tarihinde Ticaret Siciline tesçil ve 14.03.2006 tarihinde de Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edilerek kaydı kapatılan ve böylelikle tüzel kişiliği sona eren ilam borçlusu hakkında tıpkı ölü şahıs hakkında olduğu gibi icra takibi yapılamayacağı gibi, başlatılan takibin borçlu şirket ortağı ile tasfiye memuruna yönlendirilerek devamı ve icra emri gönderilmesi de olanaklı değildir.

O halde, mahkemece şikayet kabul edilerek icra emrinin iptaline karar  verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14018
Karar No: 2015/11504
Karar Tarihi: 08.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/14018 E.  ,  2015/11504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YÜKSEKOVA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/06/2015

NUMARASI : 2014/1609-2015/931

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davalılar H.. Ç.., H.. Ç.. ve Ş.. Ç.. vekili olarak Av. İ.. A..’a adı geçen davalılar tarafından verilmiş vekaletname varsa aslı ya da harçlandırılmış ve baro pulu yapıştırılmış onaylı örneğinin dosya içine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1187
Karar No: 2020/3338
Karar Tarihi: 25.12.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/1187 E.  ,  2020/3338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vs. ile davalı L-D İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 14.11.2019 tarih ve 2018/681 E.-2019/571 K. sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Davalı vekili gelmedi. Hazır bulunan davacılar avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin bozma ilamına uyularak verilen karar, davacı arsa sahipleri vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya Dairemizce gönderilmiş ise de;

Kararı temyiz eden davacı arsa sahipleri vekili Avukat ...’ın ve Avukat Ahu Algın’ın vekâletnamesinin dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, mahkemece davacılar vekili Avukat ...’ın ve Avukat Ahu Algın’ın her bir davacı arsa sahibini temsile yetkili olduğuna ilişkin karar, temyiz ve Yargıtay duruşmasının yapıldığı 01.12.2020 günü itibariyle geçerli olan vekaletnamesinin aslını ya da onaylı suretini dosyaya ibrazının sağlanması; vekaletname sunulmaz ise, gerekçeli kararın davacı arsa sahiplerine tebliği ile temyiz süresi de beklenerek müteakip işlemlerin ikmalinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4960
Karar No: 2015/23475
Karar Tarihi: 13.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4960 E.  ,  2015/23475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 1.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... Çocuk Mahkemesinin 26/10/2009 tarihli ve 2009/682 esas, 2009/736 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 1.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair aynı Mahkemenin 04/10/2013 tarihli ve 2013/410 esas, 2013/807 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 12/02/2015 gün ve 2015/3631/10923 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/02/2015 gün ve 2015/60480 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, ... Çocuk Mahkemesince verilen 04/10/2013 tarihli kararda, suça sürüklenen çocuğun 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23/1. maddesinde belirtilen 3 yıllık denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle önceki hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de, 26/10/2009 tarihli ve 2009/682 esas, 2009/736 sayılı kararın kesinleşmesinden sonra işlenen ... Asliye Ceza Mahkemesinin 11/04/2013 tarihli ve 2013/189 esas, 2013/236 sayılı kararma konu suç tarihinin 22/02/2013 olduğu, açıklanmasına karar verilen ... Çocuk Mahkemesinin kararının kesinleşme tarihinin ise dosyadaki kesinleştirme şerhinin aksine 03/11/2009 olduğu, kesinleştirme şerhinde sehven 30/03/2010 yazıldığı, dolayısıyla ikinci kez işlenen suçun önceki kararın kesinleşme tarihinin üzerinden 3 yıl geçmesinden sonra işlendiği, hükmün açıklanması için gerekli yasal koşulların oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 02/02/2015 tarihinde yürürlüğe giren 19/01/2015 günlü iş bölümüne ilişkin kararının ceza daireleri ortak hükümler başlıklı 2. maddesinin “ bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakarlar” düzenlemesine ve aynı dosyanın Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 05/11/2014 tarih ve 2014/31766 esas, 2014/30749 sayılı kararıyla temyizin reddine karar verildiğinin anlaşılmasına göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince kanun yararına bozma incelemesinin Yüksek (13.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 13.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23729
Karar No: 2015/819
Karar Tarihi: 22.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23729 E.  ,  2015/819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ...Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ...Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin ... Kapalı Ceza İnfaz Müdürlüğü'nün 24.02.2014 tarihli cevabi yazısı ile "... Mahallesi, ... Sokak, No....../..." adresi olduğu, anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, .../... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince .../... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6019
Karar No: 2021/2380
Karar Tarihi: 03.03.2021

**12. Hukuk Dairesi         2020/6019 E.  ,  2021/2380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takipte, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; S.S. ... Konut Yapı Kooperatif’ine üye olma işlemleri esnasında talep üzerine adı, soyadı ve imzalarının bulunduğu boş belgeleri verdiğini ancak alacaklının bu belgeleri sahte olarak senet haline getirerek aleyhine takip başlattığını, alacaklıya herhangi bir borcu bulunmadığını beyan ederek borca itiraz ettiği, mahkemece davanın reddine karar verildiği, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce borçlunun istinaf başvurusunun esastan reddine, alacaklının istinaf başvurusunun kabulü ile lehine %20 tazminata hükmedildiği, karara karşı borçlunun temyiz yoluna başvurduğu anlaşılmaktadır.

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu, İİK'nun 169. maddesi kapsamında borca itiraz niteliğinde olup, anılan itirazın, icra mahkemesince aynı Yasanın 169/a maddesi uyarınca incelenerek sonuçlandırılması gerekir.

Somut olayda, borçlu, takibe dayanak senetteki imzasını inkar etmemiştir. Kaldı ki alınan 24.01.2019 tarihli bilirkişi raporunda, ...'ın imzalarından faydalanmak suretiyle oluşturulmuş bir senet olduğu tespit edilmiştir.

Ancak borçlunun, takibe dayanak senedin, herhangi bir nedenle altına isim ve imzasını attığı bir A4 kağıdının isim ve imza kısmından itibaren kesilerek senedin oluşturulduğuna ilişkin sahtelik iddiası yargılamayı gerektirdiğinden, dar yetkili icra mahkemesinde incelenmesi mümkün değildir.

O halde, borçlunun itirazının reddine karar verilmesi yerinde ise de yanılgılı değerlendirme sonucu, alacaklı lehine tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nin 22.06.2020 tarih ve 2019/2656 E. - 2020/1057 K. sayılı kararının, hüküm bölümünün “2” ve “3” nolu bentlerinin tamamen silinerek karar metninden çıkarılmasına, yerine “Davalının istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince Esastan Reddine,” cümlesinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8729
Karar No: 2019/4747
Karar Tarihi: 09.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8729 E.  ,  2019/4747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 2-b-e, 22/3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Katılan ... hakkında Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenmiş 11/01/2015 tarihli raporda, olay sonucu yaralanması nedeni ile hayati tehlike geçirdiği, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, kati raporun beyin cerrahi uzmanı tarafından verilebileceği bildirilmesi karşısında, katılan hakkında kati rapor düzenlettirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-İddianame ile talep edilmediği halde, ek savunma hakkı tanınmadan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/2-b maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

3- Olay tarihinden önce kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında TCK'nın 51. maddesi gereğince erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının mahkemece değerlendirilmemesi,

4-Lehe hüküm talebi bulunan, suç tarihi itibariyle sabıkasız olan, duruşma tutanağına yansımış herhangi bir olumsuz davranışı bulunmayan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına ilişkin gerekçe belirtilmemesi,

5-Bilinçli taksirin uygulanmasına ilişkin TCK'nın 22/3. maddesinin, temel ceza maddesi olan 89/1. maddesinden sonra uygulanması gerektiği halde, artırıma ilişkin 89/2-b, e maddesinden sonra uygulanması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/7065
Karar No: 2010/10152
Karar Tarihi: 21.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/7065 E.  ,  2010/10152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK’nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin açık ve buyurucu şekilde belirtildiği, ancak Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/08/2005 tarih ve 1995/331 E. 1995/574 sayılı kararında, hükme karşı başvurulacak kanun yoluna ait sürenin başlangıcı ve şekli açıkça belirtilmediğinden, hükümlünün, 08/06/2006 günlü temyiz dilekçesinin süresinde ve bu karardan sonra yapılan işlemlerin yok hükmünde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, sonraki Yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesinin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden, dosya üzerinden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Hükümlünün eylemlerine uyan 765 sayılı TCY.nın 492/1, 81/2. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’ nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 53/1; 116/2-4, 53/1; 151/1, 53/1. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, 765 sayılı Yasa hükümlerinin hükümlü yararına olduğunun göz önüne alınması gerekliliği,

3- 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

4- 5237 sayılı TCK.nun 7/3. maddesi dikkate alınmadan 58. madde ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, maddi ceza hukukuna ilişkin infaz aşamasındaki lehe uygulamaların kazanılmış hak teşkil etmeyeceğinin gözetilmesine, 21/06/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/744
Karar No: 2015/1838
Karar Tarihi: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/744 E.  ,  2015/1838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2012/6373
Karar No: 2012/14816
Karar Tarihi: 13.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6373 E.  ,  2012/14816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : İİK.nun 345/a maddesine muhalefet etmek

HÜKÜM : Beraat

1-Sanığın, 5271 sayılı CMK. nun 147/1. maddesi gereğince yasal hakları hatırlatılmadan sorguya çekilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanığa isnat edilen suçun oluşup oluşmadığının anlaşılabilmesi için öncelikle, İİK’nun 179 ve TTK’nun 324. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığı saptanması gerektiği cihetle, öncelik borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesinin gerekip gerekmediği saptanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, şikayet tarihi itibariyle icra takip dosyası borcu dahil edilmeden ve ödenmiş sermaye ve duran varlıkların nerede olduğunu belirlemeyen yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak sanığın beraatine karar verilmesi,

3- Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememesi suçu, icra takip dosya sayısı birden fazla olsa dahi, aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir kere işlenebileceği; sanık hakkında aynı mahkemenin 2009/287 ve 2009/288 esas sayılı dosyaları ile açılmış davalar bulunduğunun anlaşılması karşısında, mükerrer cezalandırmaya neden olunmaması açısından mümkünse her iki dava dosyasının birleştirilmesi, değilse anılan dosyadaki belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine konulması ve içeriğinin duruşma tutanağına yansıtılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/09/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.