Esas No: 2018/10129
Karar No: 2019/8281
Karar Tarihi: 18.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/10129 E.  ,  2019/8281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 103/1-2. cümle, 109/2, 109/3-f, 109/5 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 6 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Sason Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2017 tarihli ve 2017/98 esas, 2017/101 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, mağdurenin “...çarşıya ekmek almaya gittiği esnada sanığın kendisine yaklaşıp meyve suyu verdiğini ve kekliğini aramak üzere ağaçlık bir yere çağırdığını, bir süre sanığın arkasından gittiğini daha fazla gitmek istemeyince sanığın kolundan tutup sıktığını, ağlaması üzerine kolunu bırakıp gitmesine izin verdiğini...” beyan etmesi karşısında, benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 27/06/2012 tarihli ve 2011/3748 esas, 2012/7356 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, sanığın eyleminin cinsel istismar suçu açısından hazırlık hareketleri boyutunda kaldığı, cinsel istismar suçunun icra hareketlerine başlanmadığı, ancak cinsel istismar suçu açısından hazırlık hareketi boyutunda olan bu eylemlerden sanığın mağdureyi kolundan tutarak istediği yere götürmek istemesi eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 109/2, 109/3-f, 109/5 ve 35. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 22.11.2018 günlü, 94660652-105-72-7300-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Sason Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2017 tarihli 2017/98 Esas 2017/101 Karar sayılı ilamında mahkemece kabul edilen sanığın mağdureyi kolundan tutup ağaçlık bölgeye götürdüğü şeklindeki eyleminin yalnızca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, ancak bu suçun da cinsel amaçla gerçekleştirildiğinin sabit olmadığı, sanığın, mağdurenin kolunu sıkmasının da cinsel arzularını tatmin amacına yönelik olmadığı, bu itibarla sarkıntılık suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından, Sason Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2017 gün ve 2017/98 Esas, 2017/101 sayılı Kararının hüküm fıkrasının 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d. maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, anılan hüküm fıkraları yerine

"1-) Sanığın üzerine atılı sarkıntılık suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından müsnet suçtan beraatine,"

2-)Sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği yapılan yargılama sonunda sabit olduğundan, suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, failin kastındaki yoğunluk göz önüne alınarak eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesi gereğince takdiren 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın bu suçu TCK 6. anlamında çocuk sayılan mağdureye karşı işlediğinden cezasından 5237 sayılı TCK'nın 109/3-f maddesi gereğince takdiren bir kat artırım yapılarak sanığın 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemini cinsel amaçlı gerçekleştirdiği sabit olmadığından TCK'nın 109/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,

Sanığın kişiliği ve sosyal ilişkileri dikkate alınarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62/1 maddesi gereğince hükmedilen cezasında indirim yapılamasına takdiren yer olmadığına,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına,

Sanığın gözaltında geçirdiği sürelerin (25.06.2016-17.10.2016) TCK'nın 63. maddesi gereğince ceza mahkumiyetinden mahsubuna," ibarelerinin eklenmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 18.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.