erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/3602
Karar No: 2014/22220
Karar Tarihi: 18.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/3602 E.  ,  2014/22220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 6136 sayılı Kanuna aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın olayda kullandığı kuru sıkı tabir edilen silah hakkında polis kriminal laboratuarı tarafından düzenlenen raporda, silahın namlusundaki gaz ayırıcı parçasının dairesel nitelikte olması nedeniyle ortasındaki boşluktan uygun çapta mermi, saçma, metal küre atılabileceğinden 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak nitelikte ateşli silahlardan olduğu belirtilmiş ise de; suça konu silahın marka, model, üretim yılı tespit edilip ... Bakanlığından üretim yılı, model ve marka itibari ile bu silahların gaz ayırıcı parçasının halkavi yapıda üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup üretim şeması getirtilerek; dosya ve emanetteki silah Adli Tıp Kurumuna gönderilerek suça konu silahın üzerinde bilya geçişine imkan verecek şekilde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasında tadilat yapılıp yapılmadığına ve silahın 6136 sayılı Kanun kapsamında bulundurulması, taşınması izne tabi silahlardan olup olmadığına dair rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükümde ise,

Sanığın, mağdurlarla tartıştıktan sonra onları korkutmak için herhangi bir söz sarf etmeksizin havaya doğru bir el ateş etme şeklindeki eyleminin, TCK’nın 106/2-a maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA,yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken genel güvenliği tehlikeye sokma suçu yönünden karşı temyiz olmadığından 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/12726
Karar No: 2008/11250
Karar Tarihi: 17.10.2008

**8. Ceza Dairesi         2008/12726 E.  ,  2008/11250 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2008/185880

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanununa aykırılıktan sanık ...'ın, anılan Kanunun 15/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3, 62, 50. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis ve 244,00 Yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 3 ay süre ile gece saat 20:00 den sabah 08:00'e kadar sokağa çıkmasının yasaklanması tedbirine çevrilmesine dair, (KAYSERİ) 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 7.5.2008 tarihli ve 2008/435-462 sayılı kararı ve dosyası ile ilgili olarak;

5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesinin, 5377 sayılı Kanun ile 29.6.2005 tarihinde değiştiği, değişiklik öncesi anılan maddede 15-18 yaş arası sanıklar için 1/2 oranında indirim öngörülmesine rağmen, 5377 sayılı Kanun ile değişiklik sonrası indirim oranının 1/3' e dönüştürüldüğü cihetle, suç tarihinde lehe olan 1/2 oranındaki indirim öngören kanun maddesinin uygulanması yerine sanık aleyhine olacak şekilde 1/3 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 3.9.2008 gün ve 46516 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığından 17.9.2008 gün ve KYB/2008-185880 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 50/l-d maddesinde "belirli, yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma" tedbirinin uygulanacağı öngörülmesine karşın, incelemeye konu kararda, sanığa hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın insan haklarına aykırı olarak, "3 ay süreyle gece saat 20.00 den sabah saat 8.00 kadar sokağa çıkmasının yasaklanması" tedbirine çevrilmesinin yasaya aykırı olduğu hususu da belirlenmiş olup, bu konuda da kanun yararına bozma isteminde bulunulu bulunulmayacağının takdiri için dosyanın ... Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), sonucuna göre diğer kanun yararına bozma isteminin incelenmesine, 17.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3696
Karar No: 2012/6543
Karar Tarihi: 17.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3696 E.  ,  2012/6543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/392201

MAHKEMESİ : Kilis Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 22/09/2011, 2011/24 (E) ve 2011/114 (K)

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, tasarlayarak öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya kapsamına göre; suç tarihinde olay yerinde bulunan beş (5) kartuşun, sanık İsmail'in ikametinde yapılan aramada ele geçirilen av tüfeğinden atılıp atılmadığının tespiti amacıyla, Adli Tıp kurumu Fizik İhtisas Dairesinden rapor aldırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Ökkaş vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönler incelenmeksizin hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 17/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/19599
Karar No: 2014/4865
Karar Tarihi: 17.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/19599 E.  ,  2014/4865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması; Dairemizin 01.05.2008 gün 2006/23264 Esas ve 2008/10189 sayılı bozma ilamına uyulmasına karşın, sanığın adli sicil kaydında yer alan hükümlülüklerinin kesinleşme ve infaz şerhlerini taşıyan örneklerinin getirtilerek tekerrür şartlarının olup olmadığının tartışılmaması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle, aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “hak yoksunluğuna” ilişkin bölüm çıkartılarak ve “kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” tümcesinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9984
Karar No: 2014/18782
Karar Tarihi: 22.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9984 E.  ,  2014/18782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığı'nın 30.12.2013 tarih 9919 ve Yargıtay 1. Başkanlığının 14.01.2014 tarih, 80803665/2013/51/674 sayılı yazıları ile temyiz incelemesi için dosyaların fiziki olarak değil, dosyadaki bütün belgelerin yerel mahkemece taranarak sisteme aktarılacağı ve bu şekilde dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderileceği, temyiz incelemesinin de elektronik ortamda yapılması gerektiği bildirilmiştir.

Elektronik ortamdan Dairemize gönderilen temyize konu yukarıda esas numarası yazılı dava dosyasının UYAP ortamında yapılan temyiz incelemesinde;

Dava dosyası içindeki bütün bilgi ve belgelerin elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır.

Sağlıklı bir temyiz incelemesinin yapılabilmesi dosyadaki bütün belgelerin mahkemece taranarak UYAP ekranına aktarılması suretiyle mümkündür. Temyize konu dosyada bulunan bir kısım evrakın elektronik ortamda bulunmaması ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde temyiz incelemesinin yapılması mümkün değildir.

Davalılardan ...'a davacı vekilinin temyiz dilekçesi tebliği için çıkarılan tebligat muhatabın öldüğü belirtilerek iade edilmiştir. Mahkemece adı geçen davalının ölü olup olmadığı araştırılıp ölmüş ise; veraset ilamının ilgilisinden temin edilerek mirasçılarına temyiz dilekçesi tebliğ edilip temyize cevap süresinin beklenmediği anlaşılmaktadır.

Ayrıca; incelenmesi gereken; bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday, saman, nohut ve kavunun sulu ve kuru şartlarda 2009 yılı dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesi elektronik ortamdan gönderilen dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Bu nedenlerle, mahkemece dava dosyasının sağlıklı incelenmesi amacıyla fiziki olarak gönderilmesi için yerel mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1104
Karar No: 2022/1946
Karar Tarihi: 10.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/1104 E.  ,  2022/1946 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

...

KARAR

Dava, kadastro esnasında tespit harici bırakılan yerin sonradan tapuya kaydedilmesi üzerine açılan tapu iptali ve tescil (imar- ihya nedenli) ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6723 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 26/01/2022 tarihli ve 2022/1 sayılı Kararına ve davanın açıklanan niteliğine göre temyiz inceleme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle dosyanın sözü edilen görevli Yüksek Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 10/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/500
Karar No: 2011/1681
Karar Tarihi: 22.09.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/500 E.  ,  2011/1681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi olan 04.07.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

..
Esas No: 2021/6956
Karar No: 2022/9764
Karar Tarihi: 15.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/6956 E.  ,  2022/9764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre sanığın üst aramasında kuru sıkı bir tabanca ve 7.65 mm çapında bir adet ateşli silah mermisi ele geçirildiği, iddianamede sadece kuru sıkı silahtan bahsedilerek dava açıldığı ve silahın 6136 sayılı Kanun kapsamında kalması halinde silah ve mermi bulundurma eylemi tek suç oluşturacağından, sanık hakkında 1 adet ateşli silah mermisi bulundurma fiilinden dava açıldıktan sonra, her iki davanın birleştirilmesi, ekspertiz raporunda, davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, bu haliyle uygun çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceği ancak, teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmemesi, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında sanığın, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek, suç oluşturan sadece bir adet ateşli silah mermisi taşımaktan ibaret eylemin hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK.nın 75. maddesi uyarınca ön ödeme ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesiyle yapılan değişiklik ile basit yargılama usulü kapsamında kalan, 6136 sayılı Kanunun 13/4. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

./..

S/2

Kabule göre ise;

Dosya ile ilgisi bulunmayan adli emanetin 2014/ 2809 sırasında kayıtlı başka bir tabanca ve şarjörün de müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1421
Karar No: 2019/1120
Karar Tarihi: 19.02.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/1421 E.  ,  2019/1120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda ...ı Mahallesi çalışma alanında bulunan 7001 ada 2 parsel sayılı 3.637,76 metrekare yüzölçümlü taşınmaz kargir ev ve bahçesi niteliğiyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili ve üzerindeki yapılaşmanın kal'ine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline, taşınmaz üzerindeki binanın kal'ine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, davacı Hazine tarafından kadastro tespitinden önceki sebeplere dayalı olarak açılmıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesinde taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği düzenlenmiştir. Dosya kapsamına göre; taşınmaz başında yapılan keşifte alınan beyanlar ve sonrasında fen, zirai ve inşaat bilirkişileri tarafından düzenlenen rapor içeriğinden taşınmazın üzerinde kadastro tespitinden önce davacı tarafından yaptırıldığı anlaşılan 2 katlı betonarme ev ile yine yaşları itibariyle tespitten önce davacı tarafından dikildiği anlaşılan 15 adet kiraz ağacı ve 35 adet elma ağacının bulunduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; söz konusu muhdesatların anılan Kanun maddesi gereğince; davalıya ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle davacı Hazine adına tapuya tesciline ve kal talebinin de bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 19.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12265
Karar No: 2020/1971
Karar Tarihi: 05.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12265 E.  ,  2020/1971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin suça sürüklenen çocuklar aleyhine olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Kullanma hırsızlığı suçunun oluşabilmesi için geçici yararlanma amacıyla alınan malın, kısa bir süre kullanıldıktan sonra sahibine geri verilmesi veya kolaylıkla bulunabileceği bir yere bırakılması, henüz bırakılmamış ise geri verilmek üzere alındığının açıkça anlaşılması ve iade amacının malın alınırken mevcut olması gerektiği, bu amacın da somut olaya ilişkin özelliklerin değerlendirilmesiyle anlaşılabileceği, dava konusu olayda ise; suça sürüklenen çocukların suç tarihinde sokak üzerinde kilitli olarak park edilmiş mağdura ait aracı görmeleri üzerine, aracın kapısını tespit edilemeyen şekilde açtıktan sonra tırnak makasını anahtar olarak kullanarak aracı çalıştırıp çaldıkları, bir süre araçla dolaştıktan sonra aracın çalındığı mahalleden farklı bir mahallede ve internet üzerinden araştırıldığında yaklaşık 5 km mesafede bir sokak üzerinde aracı terk ettikleri, olaydan bir gün sonra kolluk görevlilerinin yolda gördüğü suça sürüklenen çocuk ... ile yaptıkları şifai görüşmede, suça sürüklenen çocuk ...’in suçu ikrar edip çaldıkları aracı terk ettikleri yeri kolluk görevlilerine bildirerek suça konu aracın hasarsız olarak iadesini sağladığının anlaşıldığı olayda; suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 146/1. maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği ve eylemlerinin TCK'nın 142/2-d maddesine uyan suçu oluşturduğu ayrıca suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, suçun kullanma hırsızlığı olduğu kabul edilerek müştekinin şikayetten vazgeçmesi nedeniyle düşme kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuklara müştekinin şikayetten vazgeçmesine dair beyanını kabul edip etmedikleri sorularak sonucuna göre, 5237 sayılı TCK’nın 73/4-6 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince davaların düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3419
Karar No: 2014/9612
Karar Tarihi: 08.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/3419 E.  ,  2014/9612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.