erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/7922
Karar No: 2012/12392
Karar Tarihi: 26.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/7922 E.  ,  2012/12392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :366-125

Dava, 5474 sayılı Kanun kapsamında, yersiz ödendiği iddia olunan yetim aylıklarının tahsili için başlatılan icre takibine yapılan itirazın iptali, icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olayda davacı Kurum, 5434 sayılı Kanun kapsamında, davalıya ölen annesi sebebiyle, 01.02.1999-31.01.2009 tarihleri arası bağlanıp ödenen yetim aylıklarının yersiz oldukları iddiası ile tahsilini istemiştir.

Görev konusu, kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemelerce yargılamanın her aşamasında resen ele alınması gereken bir husustur.

5510 sayılı Kanunun geçici 4. maddesinde de; "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 08.02.2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yıl arasında fiili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32 nci, 34 üncü ve 37 nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir.

Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır. ..."hükmü öngörülmüştür.

İş mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. Davaya konu uyuşmazlık, dayanağı işlem ve olayların meydana geldiği tarih itibariyle, yürürlükte bulunan 5434 sayılı Kanun'dan kaynaklanmakta olup, görev alanına girmediğinden İş Mahkemelerinde çözümlenmesi mümkün değildir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinde, kimler aleyhine idari yargıda dava açılabileceği açıklanmış olup, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargıda dava açılamayacağı da gözetildiğinde, dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınmaksızın kararı verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.;
Esas No: 2014/10469
Karar No: 2014/30770
Karar Tarihi: 23.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/10469 E.  ,  2014/30770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıklar hakkında mahkumiyet ve ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ...'un ...'u kasten yaralama suçu yönünden yapılan incelemede;

Sanık hakkında TCK'nin 86/2. maddesinin uygulanması sırasında sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle TCK'nin 58/3. maddesi gereğince seçenek yaptırımlardan hapis cezasının seçildiği belirtilmesine rağmen, sonrasında TCK'nin 50/2. maddesine aykırı olarak hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanıklar ..., ..., ... ve.... .... kasten yaralama suçları yönünden yapılan incelemede;

Katılan .. hakkında 11.09.2009 tarihli geçici rapor doğrultusunda beyin cerahi uzmanı tarafında 13.09.2009 tarihnde düzenlenen raporda “..sol şakak saçlı deride 0,5 cm. sıyrık ve üzerinde geçen 8 cm. çizik ve 3 cm. aşağıda 2 cm. çizik, basit tıbbı müdahale ile giderilir....” şeklinde görüş bildirlmesine göre sanıklar hakkında TCK'nin 86/2. maddesi gereği hüküm kurulması yerine, TCK'nin 86/1. maddesi gereğince karar verilerek sanıklara yazılı şekilde fazla cezaya hükmedilmesi,

3) Sanıklar ... ve Kazım Karakoç hakkında ...'u kasten yaralama suçları yönünden yapılan incelemede ise;

“Sanıklar ile katılanın kardeş oldukları, aralarında husumet bulunduğu, olay günü katılanın evine, üst katta oturan sanık Kazım Karakoç'un evinden su sızması nedeniyle katılanın, sanık .... ait su vanasını kapattığı, sonradan sanık Kazım Karakoç'un bu durumu farkedip vanayı açtığı, sanıkların evin bahçesinde olduğu sırada, elinde seramiklerle evine çıkmakta olan katılan ile sanıklar arasında başlayan tartışmada, katılanın seramik parçasını sanık .... attığı, sanıklarında katılana saldırdrark adli raporda belirtir şekilde yaraladıkları, sesler üzerine katılanın eşi, kızı ve oğlu ile oğlunun arkadaşlarının evdan aşağıya indikleri,...” şeklinde olayın meydana geldiği tüm dosya kapsamında anlaşılmasına göre; sanıklar hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilerek haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde şartları bulunmayan meşru savunma hükmünün tatbik edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ..., sanık ... ve sanıklar .... ve .... temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/35138
Karar No: 2015/15723
Karar Tarihi: 06.04.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/35138 E.  ,  2015/15723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Hükümlerden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan ''yap- tırım'' ibaresinin ''tedbir'' olarak değiştirilip, 5275 sayılı CGTİK.nun 106. maddesinin 4. ve 9. fıkrasının yeniden düzenlenip 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, ha- pisten çevrili adli para cezalarının ödenmemesi durumunda 5237 sayılı Yasanın 50/6. maddesi uyarınca hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden TCK.nun 50/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10092
Karar No: 2015/15057
Karar Tarihi: 16.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/10092 E.  ,  2015/15057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, birleştirilmiş sosyal yardım alacağı, koruyucu gıda ve temizlik yardımı alacağı, yemek bedeli alacağı, fark ücret alacağı, ilave tediye alacağı, ikramiye ile vasıta bedeli alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 16.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/8674
Karar No: 2021/9524
Karar Tarihi: 24.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/8674 E.  ,  2021/9524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/943 Esas Esas ve 2013/925 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi; Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/15141
Karar No: 2014/25943
Karar Tarihi: 17.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15141 E.  ,  2014/25943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Malatya 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.03.2014

NUMARASI :Esas no:2012/925 Karar no:2014/173

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından, maddi ve manevi tazminat yönünden; davalı (kadın) tarafından ise boşanma, maddi ve manevi tazminat miktarları ile yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden davacı (koca)'nın davalı eşine "s.tir git" şeklinde hakaret ettiği ve birlik görevlerini yerine getirmediği, davalı (kadın)'ın boşanmayı gerektirir bir kusurunun kanıtlanmadığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 166. maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK md.166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.12.2014 (Çrş.)
Esas No: 2015/17854
Karar No: 2016/4017
Karar Tarihi: 30.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/17854 E.  ,  2016/4017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :......Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 23.08.2011 tarihinde ......’ye ait araç seyir halinde iken müvekkiline ait park halindeki araca çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında araçta hasar oluştuğunu, ......İcra Müdürlüğünün 2012/16301 sayılı dosyası ile 8.917,02 TL asıl alacak, 1.334,31 TL işlemiş faiziyle birlikte toplam 10.251,33 TL’ni tahsili için davalı aleyhinde icra takibi yapıldığını, takibin davalının itirazı üzerine durdurulduğunu, itirazın iptali ile takibin devamına ve %20 den az olmamak üzere inkâr tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin söz konusu aracı şirket çalışanına tahsis ettiğini, aracın personelinin evinden anahtarının çalınması suretiyle çalındığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile...... 2012/16301 esas sayılı dosyasında asıl alacak için itirazın iptaline, takibin asıl alacak üzerinden devamına, faize ilişkin talep ile alacak likit olmadığından icra inkar tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ve itirazın iptali şeklinde açılan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dava tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. Maddesi ticari davaları tarif etmiş ve TTK 5/1 maddeside ticari davalara bakmakla görevli mahkeme, Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu belirtmiştir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden itibaren yasanın 5/3 maddesi gereği asliye hukuk mahkemeleri ile asliye ticaret mahkemeleri arasındaki ilişki işbölümü olmaktan çıkmış görev ilişkisi haline gelmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 1.maddesi gereği göreve ilişkin kurallar kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan ilkelere göre asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. (TTK’nin 4 ve 5. maddeleri) Asliye Ticaret Mahkemesi kanunla belirtilmiş olan ticari davalara bakar. Asliye Hukuk Mahkemesi ise ticari davalar dışında kalan hukuk davalarına (dar anlamda hukuk davalarına) bakar.

Somut davada taraflar arasında uyuşmazlık tacirler arasında haksız fiilden kaynaklanmıştır. Bu durumda asliye ticaret mahkemesi görev alanı içinde bulunmakta olup mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken mahkemenin kendisini görevli addederek esasına girerek karar vermesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 30.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/19481
Karar No: 2012/15632
Karar Tarihi: 27.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/19481 E.  ,  2012/15632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

... Mahallesi 7 Pafta 770 Parsel Numaralı yerdeki gayrimenkul üzerinde ruhsata aykırı inşaat yaptıkları iddiasıyla sanıklar hakkında açılan kamu davasının yargılaması sırasında, 21/03/2008 tarihinde dava konusu yerde yapılan keşif sonucunda verilen bilirkişi raporunun teknik hususları içermediği, sadece olay yerinde dinlenen tanık beyanları ile sanık beyanlarına dayalı olarak görüş bildirildiğinin anlaşılması karşısında; suç tarihinin tespiti açısından tutanak düzenleyicilerin yöntemince dinlenmesi ve tutanak tarihinde inşaatın faal halde bulunup bulunmadığının etraflıca sorulup tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturmayla ve oluşa uygun düşmeyen bilirkişi raporu doğrultusunda suçun, maddenin yürürlük tarihinden önce işlendiğinden söz edilerek beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 27.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/22716
Karar No: 2008/2055
Karar Tarihi: 12.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/22716 E.  ,  2008/2055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       : Kayseri 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ       : 27/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı (Alacaklı) vekili tarafından istenmiş, bozmaya uyarak mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve uyulan bozma ilamına  göre, davalı alacaklının  aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer 2- Uyuşmazlık 3. kişinin İİK'nun 96 ve onu izleyen maddelerine dayalı istihkak davasıdır.

Davacı 3.kişi borçlunun babası   olup haciz birlikte oturdukları evde yapılmıştır. Bu durumda İİK'nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu, dolayısıyla alacaklı yararınadır.Bu yasal karinenin aksinin davacı üçüncü kişi tarafından  kesin ve güçlü delillerle kanıtlanması gerekir.

Davacı 3.kişi  dava konusu buzdolabı ve bulaşık makinesine ilişkin faturalar sunmuş ve mahkemece yapılan fatura menşeinin araştırılmasında gerçeklikleri saptanmıştır. Her ne kadar davacı hacizli kombiye ilişkinde fatura sunmuş ise de bu fatura hacizden  sonraki bir tarihte düzenlenmiş olduğundan mülkiyet karinesinin aksini ispata yeterli belge olarak kabul edilemez.

Dava konusu ev eşyalarından B. marka buzdolabı ve bulaşık makinesi yönünden karine aksi ispatlanmıştır. Diğer eşyalar yönünden fatura niteliğinde mülkiyet belgesi sunulmamış , dinlenen tanık beyanları da soyut nitelikte olup karine aksini ispata elverişli görülmemiştir.

Bu durumda, mahkemece  B. marka buzdolabı ve bulaşık makinesi yönünden davanın kabulüne ,diğer ev eşyalarına ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın tümünün kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır..

O halde, davalı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya (Alacaklı)  iadesine, 12.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/27979
Karar No: 2014/20066
Karar Tarihi: 16.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/27979 E.  ,  2014/20066 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki şehirlerarası yolcu otobüsü ile TEM otoban yolda, gündüz vakti, yağmurlu havada, üç şeritli yolun orta şeridinde giderken, sağ şeritte giden tırın römorkuna çarparak direksiyon hakimiyetini kaybedip, sol tarafta bulunan istinat duvarına çarparak durduğu ve 5 kişinin yaralanmasına tam kusurlu olarak neden olduğu olayda; sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle, adalete hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilerek, temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak tayini gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.