erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/20032
Karar No: 2021/7858
Karar Tarihi: 21.09.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/20032 E.  ,  2021/7858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar); özel hayatın gizliliğini ihlal (sanıklar ... ile ...)

HÜKÜM : Sanıkların cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları ile sanıklar ... ve ...’in ayrıca özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyetlerine dair Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.10.2020 gün ve 2019/416 Esas, 2020/287 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi, sanık ... müdafisinin özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin kısmen reddine dair ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, sanıklar müdafilerinin istinaf incelemesi neticesinde kurulan hükümler ile ek kararı süresinde temyiz etmelerinden sonra sanık ... müdafisinin dosyaya sunduğu ve sanıklar ... ile ...’ın ise bulundukları cezaevi aracılığıyla gönderdikleri dilekçeler ve bu hususta düzenlenen tutanak beyanlarıyla mevcut temyiz istemlerinden feragat ettikleri anlaşıldığından, incelemenin sanık ... müdafisi ile müşteki Bakanlık vekilinin temyizleriyle sınırlı ve hükmolunan ceza miktarlarına göre 5271 sayılı CMK' nın 299/1. maddesi uyarınca duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Müşteki Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık ... müdafisinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/17204
Karar No: 2021/19484
Karar Tarihi: 21.10.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/17204 E.  ,  2021/19484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait bulunduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen ve usulüne uygun 01.04.2014 tarihinde tebliğ edilen gerekçeli kararı, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 28.04.2014 tarihinde sanığın temyiz etmesi üzerine mahkemenin süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine dair 07.05.2014 tarihli ek kararı usulüne uygun biçimde 08.05.2014 tarihinde tebliğ etmesine rağmen temyiz etmemesi nedeniyle kesinleştiği, daha sonra en son 05.11.2020 tarihli dilekçeyle eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, süresinden sonra yapılan eski hale getirme ve temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 21.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13888
Karar No: 2018/2240
Karar Tarihi: 05.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/13888 E.  ,  2018/2240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : .... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu, hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”, Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 05.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10750
Karar No: 2017/6941
Karar Tarihi: 27.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10750 E.  ,  2017/6941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... mahallesi 68 ada 79 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki ağaçlara yaş, cins ve sayısına göre maktuen değer biçilmesi yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıların emlak beyanında belirtilen inşaat bitim tarihleri esas alındığında, acele el koyma dosyasında ki bilgilere göre yapıların yaşları birbiriyle çelişkilidir. Yapılar için mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde yeniden keşif yapılarak kamulaştırılan taşınmaz üzerinde bulunan yapıların iç kısımları da gezilip, mahkemece yapılan gözlem tutanağa geçirilerek fotoğrafları da çekilmek suretiyle yapıların tüm nitelikleri (cinsi, yaşı, fiziki durumları) kesin ve net olarak tespit edildikten sonra yapılara Çevre ve Şehircilik Bakanlığı yapı birim maliyet cetvelindeki sınıfına göre ve yapıların yaşları itibariyle yıpranma oranlarını belirleyen rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken denetime elverişli olmayan rapor esas alınarak bedele hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın tescili için derhal ilgili Tapu Müdürlüğüne, iş bu dosya üzerinden bloke edilen bedelin ödenmesi için ilgili bankaya müzekkere yazılmasına karar verilememesi,

3-Yasal faizin başlangıç tarihinin 02.10.2015 olması gerektiği gibi, iş bu dosya üzerinden davacı idarece bloke edilmiş olan bedele yasal faiz yürütülmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde infazı zorlaştırıcı karar verilmesi,

4-Kendilerini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3121
Karar No: 2015/7316
Karar Tarihi: 17.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3121 E.  ,  2015/7316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/82170

MAHKEMESİ : Bandırma Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14.11.2014

NUMARASI : 2013/264 Esas, 2014/355 Karar

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 30.04.2014 tarihli raporda, "olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak derecede olan, Major Depresyon ve Subklinik Travma Sonrası Stres Bozukluğu belirtileri denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, tespit edilen bu tablonun iddia edildiği gibi cinsel istismara bağlı ortaya çıkabileceği, ancak bu psikiyatrik tablonun yaş farkı fazla olmayan mağdur ve sanığın hile, şiddet veya zorlama olmaksızın erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına bağlı olabileceği gibi olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceğinin" belirtilmesi karşısında, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın çocuğun basit cinsel istismarı eylemi neticesinde olduğu hususunda şüphe bulunduğu ve şüphenin suça sürüklenen çocuk lehine değerlendirilmesi gerektiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında lehe-aleyhe kanun değerlendirmesi yapılırken koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 103/6. maddesinin de uygulanması suretiyle lehe kanunun yanlış belirlenmesi neticesinde fazla ceza tayini,Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4384
Karar No: 2013/14010
Karar Tarihi: 20.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/4384 E.  ,  2013/14010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : 298 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 1- 298 sayılı Kanunun 151/2. maddesi delaletiyle 60/5, 61/1-2, TCK'nın 62/1, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- 298 sayılı Kanunun 151/2. maddesi delaletiyle 58, TCK'nın 62/1, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, 298 sayılı Kanunun 151. maddesine uygun olduğu iddia edilen, yasak dönem içerisinde partiye ait bayrak asma ve seçim propagandalarında Türkçe dışında dil kullanmak eylemlerinin düşünce ve kanaat açıklama yöntemiyle işlendiği anlaşıldığından; yüklenen suçun tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında, sanıkların hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin öncelikle bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/32341
Karar No: 2015/9622
Karar Tarihi: 17.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/32341 E.  ,  2015/9622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/38474

MAHKEMESİ : Bolvadin(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2013/372 (E) ve 2013/543 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay görüntülerinin bulunduğu CD içeriğinin incelenmesi neticesinde, sanığın iddianamede anlatıldığı üzere alışveriş meselesinden dolayı tartıştığı kasiyerlik yapan mağdura kasa önünde bulunan yoğurt kasesi ile vurmadığı veya fırtlatmadığı; sanığın tartışma esnasında sinirlenerek yoğurt kasesine eliyle vurduğu ve buna göre yaralama kastının bulunmadığı görülmekle, mahkeme kararının sonucu itibariyle isabetli olması nedeniyle tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/15578
Karar No: 2012/3852
Karar Tarihi: 14.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/15578 E.  ,  2012/3852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Davalı ... adına vekâleten kararı temyiz eden Av. ...’ın davalı ...'ten alınma vekâletnamesinin dosyada bulunmadığı gözlenmiştir. Vekaletname örneğinin Av. ...’dan istenip dosyaya konulması, vekaletname örneğinin sunulmaması halinde ise, gerekçeli karar usulünce ...’e tebliğ edilip, gerekli temyiz süresinin beklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 14/03/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/1467
Karar No: 2006/7493
Karar Tarihi: 15.05.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/1467 E.  ,  2006/7493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı, daha önce açılıp reddedilen ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/473 esas sayılı davasından sonra evlilik birliğinin yeniden kurulamadığını ileri sürerek Türk Kanunu Medenisinin 166/son maddesi uyarınca boşanmaya karar verilmesini istemiştir. Bu dava dosyası getirtilerek deilller incelenip değerlendirilmeden, daha sonra açılan 2002/70 esas sayılı dosya nedeniyle davanın reddi doğru değildir. 1998/473 esas sayılı dava dosyası getirtilmeli, o davanın reddedinden sonra Türk Medeni Kanunun 166/son maddesi koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirildikten sonra hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

15.05.2006 (Pzt.)
Esas No: 2006/12890
Karar No: 2010/4306
Karar Tarihi: 07.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/12890 E.  ,  2010/4306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kaçırıp alıkoymak ve ırza geçme suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; eylemleri reşit olamayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve cinsel ilişkide bulunma niteliğinde görülerek mahkümiyetine dair, İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.06.2005 gün ve 2004/292 Esas, 2005/162 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma eyleminin Anayasa Mahkemesi'nin 25.02.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 23.11.2005 gün ve 2005/103-89 sayılı kararıyla 5237 sayılı TCK.nun 104/2. maddesinin iptal edilmesi sonucu aynı Yasanın 104/1. maddesine temas ettiği ve takibinin şikayete bağlı bulunduğu, 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 253/3. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmekle birlikte suç aleyhe olan bu düzenlemeden önce işlendiğinden, TCK.nun 7/2. maddesi gereğince hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği nazara alınarak, CMK.nun 253 ve 254. maddelerine uygun biçimde uzlaşma girişiminde bulunulması, sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK.nun 26/2.maddesinin “kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez” hükmü karşısında 18 yaşı içindeki mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyan sanığın aynı Yasanın 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranışından söz edilemeyeceği, rızası fiili hukuka uygun hale getirdiğinden suç oluşmayacağı ve 7/1. maddesi dikkate alınarak alıkoyma suçundan beraeti gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

Hükümden sonra 19.12.2006 günü yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 23. ve 08.02.2008 tarihli 5728 sayılı Kanunun 562.maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi karşısında, TCK.nun 7/2.maddesi gereğince koşulların varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceği hususunun mahkemesince değerlendirilerek bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin belirtilen nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8349
Karar No: 2019/11205
Karar Tarihi: 01.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/8349 E.  ,  2019/11205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun

basit cinsel istismarı (sanık ...), çocuğun basit

basit istismarı (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'in atılı suçtan mahkumiyetine, sanık ...

Savaş hakkında müsnet suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi,

Sanık ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve sanık müdafisinin anılan karara yönelik temyiz istemi aynı Kanunun 264. maddesine göre itiraz niteliğinde kabul edilip bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı ve kanuni süresinden sonra yapılan duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince reddiyle duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, savunma, mağdure beyanları, doktor raporları, sanığı doğrulayan tanık beyanı ile tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3424
Karar No: 2013/25252
Karar Tarihi: 11.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3424 E.  ,  2013/25252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 52/2, 52/4, 53/6. maddeleri mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişikin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın ...İlçesi ...sokak üzerinde ...plakalı motorsikletinin arkasına yaptırdığı sepet içerisinde mahalle aralarında seyyar şekilde balık sattığı esnada, olay mahalline geldiğinde katılanın oğlu olan mağdur ...'un sanığın idaresinde bulunan motosikletin arkasından gelip sepete asıldığı, bir müddet asılı kaldıktan sonra düşüp basit tıbbi müdahale ile düzelecek şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, seyir halinde olan sanığın arkasından gelip motosiklete asılan mağduru görmesinin ve mevcut şartlarda buna karşı önlem almasının mümkün olmadığı ve sanığa yüklenerek kusur bulunmadığı gözetilmeden, dosya kapsamına ve oluşa uygun düşmeyen yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.