Esas No: 2013/10635
Karar No: 2014/451
Karar Tarihi: 14.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10635 E.  ,  2014/451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dargeçit Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2011/484 - 2012/480

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Ö.. Ç.. vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2004 yılında yapılan kadastro sırasında I.. K.. 130 ada 1 parsel sayılı 16.217 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle H.. Ç.. ve arkadaşları adına tesbit edilmiş; Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda kadastro mahkemesinin 02/12/2004 tarih ve 2004/8 - 1 sayılı kararıyla hükmen orman niteliğiyle tapuya tescil edilmiştir.

Davacı, taşınmazın kendi zilyetliğinde olduğu iddiasıyla 09/09/2009 tarihinde dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Ö.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış ve kesinleşmiş, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman sınırı dışında kaldığı ve eski tarihli resmî belgelerde orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlendiği halde, daha önce aynı taşınmaza ilişkin olarak Orman Yönetiminin, H.. Ç.. ve arkadaşları aleyhine açtığı kadastro mahkemesinin 2004/8-1 sayılı kadastro tesbitine itiraz davasının kabulüne ilişkin karar bulunduğu ve bu kararın taşınmazın orman olduğu yönünde güçlü delil teşkil ettiği gerekçesiyle davacının davasının reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki; davacı Ö.. Ç.., kadastro mahkemesinin sözü edilen dosyasında taraf olmadığı gibi, gerek kadastro mahkemesinin temyiz edilmeden kesinleşen dosyasında, gerekse temyize konu dosyada yapılan orman incelemesi yetersiz olup, Dairenin 11.06.2013 günlü geri çevirme kararıyla ek rapor hazırlattırılmış, buna göre taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, 08.08.2008 - 08.09.2008 tarihleri arasında ilân edilip kesinleşen orman kadastro sınırlarının da dışında kaldığı anlaşılmıştır. Böyle bir yer hakkında, ancak HMK'nın 303. (HYUY 237.) maddesinde yazılı kesin hüküm durumu olması halinde, taşınmazın orman olduğu kabul edilebilecektir.

Bu nedenle mahkemece, davacı Mehmet oğlu Ö.. Ç.. ile kadastro mahkemesinin 2004/8 sayılı dosyasının davalıları olan kişiler arasında akdî veya irsî bir bağ olup olmadığı, taşınmazın Ö.. Ç..’e kimden geçtiği araştırılmalı, komşu 130 ada 20 sayılı parsele ilişkin kayıtlar getirtilerek çekişmeli taşınmaz yönünü kime ait gösterdiği belirlenmeli, davacı ile kesinleşen dosya davalıları arasında herhangi bir bağ kurulamıyorsa, komşu 130 ada 2 ve 3 sayılı parsellerin de mahkeme kararı ile gerçek kişiler adına tescil edildiği ve buna ilişkin kararların Dairenin 2006/9420 ve 2007/2142 sayılı kararlarıyla onandığı, bu nedenle resmî belgelerle uyuşmayan, davacının taraf olmadığı Dargeçit Kadastro Mahkemesinin 2004/8 ve 1 sayılı kararındaki çekişmeli taşınmaza ilişkin vasıf belirlemesine itibar edilemeyeceği dikkate alınmalı, bundan sonra elde edilecek tüm deliller çerçevesinde karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı Ö.. Ç.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 14/01/2014 günü oy birliğiyle karar verildi.