erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/5329
Karar No: 2014/9240
Karar Tarihi: 09.07.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5329 E.  ,  2014/9240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/583-2014/8

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.12.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil ve alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; dosyanın karar oluşturulmak üzere gönderilmesine dair verilen 08.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalı yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkeme, 07.10.2013 tarihli kararı ile HMK'nun 12. maddesi uyarınca davanın niteliği itibariyle kesin yetki nedeniyle dosyanın taşınmazın bulunduğu İstanbul Anadolu Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Davacı vekili, 23.09.2013 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz etmeyeceklerini belirterek dosyanın kesin yetkili İstanbul Anadolu Tüketici Mahkemesi'ne gönderilmesini istemiştir.

Mahkemece, 02.12.2013 tarihli yazı ile 26.11.2013 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleşen yetkisizlik kararını eki dosya ile birlikte kesin yetkili İstanbul Anadolu Tüketici Mahkemesine gönderilmiştir.

Dosya kendisine gönderilen İstanbul Anadolu Tüketici mahkemesi HMK'nın 20. maddesinde belirtilen iki haftalık yasal sürede taraflarca görevli ve yetkili mahkemeye gönderme talebinde bulunulmadığı halde mahkemece resen gönderilen dosyanın mahkemesince bir karar verilmek üzere İstanbul 5. Tüketici mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 20/1. maddesi uyarınca “görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi halinde, taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise bu tarihte, süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten, kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde, bu mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilir.”

Davacı vekili, İstanbul 5. Tüketici Mahkemesi tarafından yetksizlik kararı verilmeden önce dosyanın kesin yetkili hale gelen İstanbul Anadolu Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesini, kararı temyiz etmediklerini, yasal sürelerden feragat ettiklerini belirttiğinden mahkemece davacı tarafından süresinden önce verilen dilekçe ile yetkisizlik kararı sonrası dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi iradesini açıklayan bir dilekçe sunulmuş olduğu da gözetilerek işin esasının incelenerek oluşan sonuca göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 09.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/9535
Karar No: 2019/13010
Karar Tarihi: 22.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9535 E.  ,  2019/13010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde 3 adet galvaniz saçlarını çaldığının anlaşılması karşısında; suça konu eşyaların olay tarihindeki halleri ile maddi değerleri araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/35371
Karar No: 2014/28675
Karar Tarihi: 02.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/35371 E.  ,  2014/28675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/237551

MAHKEMESİ : Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2012

NUMARASI : 2012/161 (E) ve 2012/638 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların aşamalardaki savunmalarında, "Hırsızlık suçunu işlemediklerini ve kamera görüntülerindeki şahısların kendileri olmadığını..." bildirmeleri, kamera görüntülerindeki aracın plakasının belirlenememiş olması ve Ulusal Kriminal Büro tarafından düzenlenen 22.06.2012 tarihli raporda, "Şahısların, kameraya olan mesafelerinin fazla olması, baş kısımlarını tamamen kamufle etmiş olmaları, kameranın görüntü almasına engel olacak şekilde başları öne eğik durumda yürümeleri sebepleri ile görüntülerde izlenen bu şahısların sanıklardan herhangi biri olup olmadığının tespit edilmesinin mümkün olmadığının..." bildirilmesi karşısında; sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair, cezalandırılmalarına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık O.. K.. müdafii ve sanık K.. K..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3050
Karar No: 2011/5542
Karar Tarihi: 06.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/3050 E.  ,  2011/5542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.06.2008 gün ve 2007/568 - 2008/288 sayılı kararı bozan Daire’nin 25.11.2010 gün ve 2009/757 - 2010/12048 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin içinde bulunduğu Yimpaş Grubu'nun 1990 yılından itibaren Almanya başta olmak üzere birçok ülkede garanti vererek binlerce insandan mevduat topladığını, müvekkilinin 100.100 DM (51.180,31 Euro) karşılığı 87.999,42 YTL karşılığında hisse senedi ile ortak olduğunu, parasını her istediği anda alabileceği garantisinin verildiğini, müvekkiline her hangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını ileri sürerek, davacı tarafından yatırılan 51.180,31 Euro (100.100 DM) karşılığı 87.999,42 YTL'nın talep tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirketin Sermaye Piyasası Kurulu’nun kaydında bulunan bir anonim şirket olduğu, davacının davalı şirkette 190 adet hissesi bulunduğu, TTK'nun 405/2. maddesi gereğince pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecek- leri, TTK’nun anonim şirketler ve pay sahiplerine ilişkin hükümleri karşısında davacı talebinin yerinde olmadığı, ... davalı olarak gösterilmiş ise de, davanın niteliği itibarıyla TTK hükümleri çerçevesinde bir sermaye şirketi olan anonim şirket yönetim kurulu başkanının şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durum mevcut olmadığı gibi ortaklık sözleşmesinin kurulması sırasında adı geçen davalının sözleşmeye etki eden, taraf iradelerini fesada uğratan her hangi bir eyleminden de söz edilmediği sonucuna varılarak, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7587
Karar No: 2013/7217
Karar Tarihi: 21.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/7587 E.  ,  2013/7217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Uyuşmazlık istisna sözleşmesinden kaynaklanan alacak için yapılan icra takibine Vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca İşin niteliği ve tarafların sıfatına bakılmaksızın eser (istisna) sözleşmelerinden kaynaklanan davalar sonucu verilen (TBK m. 470-486) hüküm ve kararları temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 15.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25250
Karar No: 2020/2394
Karar Tarihi: 04.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2015/25250 E.  ,  2020/2394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, hırsızlık, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, o yer Cumhuriyet savcısının temyizinin suç vasfına yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-"Sanıkların fikir birliği içerisinde hareket ederek, sanıklardan ...'in mağdurlara ait paraları alarak kaçtığı, mağdur ...'nün sanık ... kaçtıktan ve paraları yedine geçirdikten sonra sanık ...'i kovalamak istediği ancak sanık ...'in bıçak çekerek mağdur ...'yü engellediği"nin iddia ve kabul edilmesi, yağma suçunun seçimlik hareketli bir suç olarak TCK'nın 148/1. maddesinde "bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılmak" olarak tanımlanması ve mağdurların balık satışında birlikte çalıştıklarının anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin aynı Kanunun 149/1-a,c maddesinde tanımlanan birden fazla kişi ile birlikte silahla yağma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, hırsızlık, silahla tehdit ve kasten yaralama suçları uyarınca hükümler kurulması,

2-Kabule göre de;

Mağdur ...'nün, şikayetinden vazgeçmesi karşısında, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden, sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre, TCK'nın 73/4, CMK'nın 223/8. madde ve fıkraları uyarınca, karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2055
Karar No: 2011/3861
Karar Tarihi: 22.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2055 E.  ,  2011/3861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( Tüketici Mahkemesi

Sıfatıyla )

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Denizli 2. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalı ... tarafından dar gelirlilere konut üretme ve gecekondu önleme amaçlı olarak başlatılan sosyal konut projesi kapsamında yapılan konutun satışı nedeniyle mükerrer olarak tahsil edildiği bildirilen arsa bedelinin geri ödenmesi istemine ilişkindir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır. Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta ise, davalı belediyenin bizzat kendisinin

yasada açıklanan şekilde satıcı sıfatının bulunmadığı, bu şekilde taraflar arasındaki uyuşmazlığın Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle, dava konusu uyuşmazlığın Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20881
Karar No: 2018/8114
Karar Tarihi: 26.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20881 E.  ,  2018/8114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından, kendi davasının reddi, kusur belirlemesi, erkeğe verilen tazminatlar, kendi reddedilen nafaka ve tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Türk Medeni Kanunu'nun 166/1-2 maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Davalı-karşı davacı kadının gerçekleşen ve mahkemece kabul edilen kusurlu davranışları yanında, erkeğin de birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Şu hale göre mahkemece kadının da davasının kabulü gerekirken, reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı ise de erkeğin boşanma davası temyizin kapsamı dışında bırakılmak suretiyle kesinleştiğinden, kadının boşanma talebinin konusuz hale geldiği de görülmektedir. Bu durumda kadının boşanma davasının esası hakkında bir karar verilemeyecektir. Ancak, davanın konusuz kalması sebebiyle esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde hakim, davanın açıldığı tarihteki, tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderleri ile vekalet ücreti konusunda bir karar vermesi gerekir (HMK m. 331/1). O halde mahkemece yapılacak iş, kadının boşanma davasının esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama gideri ve vekalet ücreti konusunda tarafların haklılık durumuna göre bir karar verilmekten ibaret olup, hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Hükmedilen tazminatlara boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, yazılı şekilde dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1., 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.06.2018 (Salı)
Esas No: 2015/20101
Karar No: 2015/31039
Karar Tarihi: 09.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/20101 E.  ,  2015/31039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibinde örnek (10) numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu vekilinin yasal sürede sair itiraz nedenleri yanında ... İcra Daireleri'nin yetkili olduğunu belirterek yetkiye itiraz ettiği; mahkemece, takibin ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen ihtiyati haciz kararına istinaden başlatıldığı, ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin yargı çevresindeki icra dairelerinin de yetkili olacağı gerekçesiyle yetki itirazının reddine karar verildiği görülmektedir.

HGK'nun 15.01.2014 tarih ve 2013/12-476 esas 2014/5 karar sayılı kararında, ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinde takip yapılabileceğine ilişkin İİK'nun 50. maddesi yollaması ile kıyasen uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nun 12. maddesinin, 6100 sayılı HMK'da karşılığı olan bir düzenleme bulunmadığı ve bu nedenle, ihtiyati haciz kararının uygulanmasından sonra bu kararı veren mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinin, salt o yer mahkemesince ihtiyati haciz kararı verilmesi nedeniyle yetkili hale gelmeyeceğinin kabul edilmesi üzerine, Dairemizce, anılan karar doğrultusunda içtihat değişikliğine gidilerek, ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinin, icra takibi için yetkili olamayacağı sonucuna varılmıştır.

Çeke dayalı takip, genel yetkili yer olan borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesinde (HMK 6. md.), muhatap bankanın bulunduğu yer ödeme yeri sayıldığından buradaki icra dairesinde (HMK 10. md.) ve ayrıca İİK'nun 50/1. maddesi uyarınca çekin keşide edildiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir. Somut olayda takip dayanağı çekte keşide yeri ile muhatap bankanın bulunduğu yerin İstanbul, davacı borçlunun yerleşim yerinin... olduğu ve dava dışı borçluların hiçbirinin yerleşim yerinin Diyarbakır olmadığı anlaşıldığından davacı borçlunun ikamet adresi olan ... yetkili olduğu görülmüştür.

O halde mahkemece, borçlunun yetki itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2984
Karar No: 2013/5385
Karar Tarihi: 02.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/2984 E.  ,  2013/5385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı asil ... geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı adına gelen olmadı. Gelen asilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan buğday, nohut ve zeytin ürünlerine ait kuru şartlarda dekar başına ortalama verim miktarı ve üretim gideri ile kg başına toptan satış fiyatını gösterir 2011 yılına ait veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.