erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/18735
Karar No: 2014/1053
Karar Tarihi: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18735 E.  ,  2014/1053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/1079-2013/108

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19589
Karar No: 2014/16613
Karar Tarihi: 20.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/19589 E.  ,  2014/16613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı olan aracın, davalıya ait araçla çarpışması sonucunda davalıya ait araçta hasara sebebiyet verdiğini,müvekkilince 8.000,00 TL hasar bedelinin ödendiğini, trafik poliçesi düzenlenirken davalı tarafından yapılan yanlış bilgilendirme neticesinde aracın kapasitesi 44 kişi iken 16-30 kişi olarak düzenlenmesi nedeniyle davalıdan eksik prim tahsil edildiğini ileri sürerek, 5.552,00 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, aracın ruhsat bilgilerindeki koltuk sayısı esas alınarak trafik poliçesi tanzim edilmesi gerektiği ve ruhsat bilgilerindeki 27 koltuk sayısının poliçedeki 16-30 koltuk sayısı aralığında kaldığı, davalıdan eksik prim alınmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5947
Karar No: 2013/21955
Karar Tarihi: 03.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5947 E.  ,  2013/21955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/12/2011 tarih ve 2009/489-2011/535 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/12/2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davacılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı yükleyici cinsi iş makinesinin bakım işinin davalı şirket tarafından üstlenildiğini, bakım için haber verildiğinde çalışanı diğer davalının gönderildiğini, periyodik bakım sonrası davalı çalışan tarafından test edilmekteyken kovasının doldurulduğunu, denge hesabının yanlış yapılması ve kovasının ağır gelmesi neticesinde yaklaşık 7 metre yükseklikten ters dönerek yere çakıldığını ve kullanılamaz hale geldiğini, sigorta tazminatının ödendiğini, rücu koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, 154.495.00 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, bakım yapan müvekkilinin olayda kusuru olmadığını, sigorta lehtarının talimatı doğrultusunda gösterilen yerde test edildiğini, zemin ile ilgili uyarı yapılmadığını, esasen, makinenin test yapılan yerde çalıştığını, arızanın giderilmesinin kabul edilmediğini, pert işlemi için özel gayret sarf edildiğini, tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı şirketin sigortalı makinenin bakımını üstlendiği, diğer çalışanının bakım yaptığı, test kullanımında kazanın meydana geldiği, makinenin hangi şartlarda ve ne suretle çalışabileceğini bilmesi gerektiği, kusurlu bulundukları, zararın belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 154.495.00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8.258,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2026
Karar No: 2016/4421
Karar Tarihi: 12.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2026 E.  ,  2016/4421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Bakırköy 3. Asliye Hukuk ve İstanbul 12. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

Bakırköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın taşınmazın aynına ilişkin olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

İstanbul 12. Asliye Hukuk Mahkemesince ise, davanın vekalet akdinden kaynaklandığı, davanın, genel yetkili mahkeme olan davalının yerleşim yeri mahkemesinde açıldığı gerekçesi ile karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6. maddesinde "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." denilerek genel yetkili mahkeme düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 19. maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz." hükmünü içermektedir. Yine, 116/1-a maddesinde "Kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazı"nı "ilk itiraz" olarak düzenlemektedir. 117/1. madde ise; "ilk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez." hükmünü içermektedir.

Somut olayda, davacı vekilinin, davacı tarafından, davacıya ait taşınmazın satışı amacıyla davalıya vekâlet verildiği, ancak davalının vekâlet görevini kötüye kullanarak davacıyı zarara uğrattığını ileri sürerek, uğranılan zararın tazmini istemiyle, HMK'nın 6. maddesi hükmüne göre, yetkili olan, davalının yerleşim yeri adresinde dava açtığı, davanın, vekalet ilişkisinden kaynaklanıp, taşınmazın aynına ilişkin olmadığı, davada kesin veya özel yetki kuralı bulunmadığı, davalıya dava dilekçesinin tebliğ edilmediği ve Bakırköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesince re'sen yetkisizlik kararı verildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı Bakırköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bakırköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/04/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18750
Karar No: 2014/992
Karar Tarihi: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18750 E.  ,  2014/992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/1147-2013/120

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6435
Karar No: 2016/22408
Karar Tarihi: 19.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/6435 E.  ,  2016/22408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Temizlik İnş. Gıda Ve Kar. Dağ. Hiz. San. Ve Tic. Ltd. Şti.'nin tüm, davalı ...'nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davalı Üniversitenin 2547 Sayılı Yasa’ nın 56/b maddesi delaleti ile Harçlar Yasa’ sının 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının yargılama gideri ve harca ilişkin paragraflarının çıkartılarak, yerlerine;

“ - Davacının yaptığı harçlar hariç toplam 382,85,00 TL. yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

Davacının yaptığı toplam 315,60 TL. harç masrafının sadece davalı Şirketten tahsili ile davacıya verilmesine,

Davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan Üniversite aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan 1.153,19 TL. karar-ilam harcından davacının yatırdığı 291,15 TL. harcın mahsubu ile 862,04 TL. bakiye karar-ilam harcının davalı Şirketten tahsili ile hazineye irat kaydına, “ paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ... Temizlik İnş. Gıda ve Kar. Dağ. Hiz. San. Ve Tic. Ltd. Şti'ye yükletilmesine, 19.12.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/20689
Karar No: 2015/8843
Karar Tarihi: 28.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/20689 E.  ,  2015/8843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... Mahallesi 1833 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı ... Vek.Av.... ile davacı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Somut emsal olarak incelenen ... Mahallesinde bulunan 1179 ada 7 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu Sakarya Mahallesinde bulunan 1833 ada 4 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

2-Emsal olarak incelenen 1179 ada 7 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 02.09.2003 olan satış tarihi, dava konusu 1833 ada 4 parsel sayılı taşınmazın ise 13.08.2012 tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadığının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınan 1179 ada 7 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 02.09.2003 tarihli resmi satış akit tablosunun (alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösteren) onaylı bir örneğinin tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu 1833 ada 4 parsel sayılı taşınmazın cephe aldığı ve yol olarak el atılan kısımlarının bulunduğu 368 sokağın bakım, onarım ve sorumluluğunun hangi belediyeye ait olduğunun ve yolun ana arter niteliğinde olup olmadığının ilgili belediye başkanlıklarından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3926
Karar No: 2011/600
Karar Tarihi: 10.02.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/3926 E.  ,  2011/600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil İstemli

KARAR

Dosya içerisinde, dava konusu taşınmazın kuzeyinde bulunan 541 parselin dayanağı olan 406 sayılı vergi kaydı bulunmamaktadır.

Yukarıda numarası açıklanan vergi kaydının İlçe Özel İdare Müdürlüğü’nden istenilerek dosya içerisine konulması,

5216 sayılı Kanun uyarınca taşınmazın bulunduğu Üçem Köyü’nün Bala Belediye sınırları içerisine alınıp alınmadığının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak belirlenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılabilmesi için geri çevrilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,....02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/4624
Karar No: 2022/7035
Karar Tarihi: 26.09.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/4624 E.  ,  2022/7035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen sözleşmenin feshi-alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 26/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/3425
Karar No: 2014/35320
Karar Tarihi: 25.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/3425 E.  ,  2014/35320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 7. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2011/453-2012/1519

DAVA :Davacı, fazla çalışma ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi açmış olduğu bu davada fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğinden söz ederek fazla çalışma ücreti alacaklarını talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, işyerinde vardiyalı çalışma olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda Çalışma Bakanlığını iş müfettişi raporuna dayalı hesaplama yapılmış ise de fazla çalışma yazılı delille kanıtlanmış değildir. İndirim yapılmasına engel olan yazılı delilden, işçinin işe giriş ve çıkış saatlerini ortaya koyan yazılı delil anlaşılmalıdır. Dosya içinde davacının da dahil olduğu işçiler için işverence belirlenen günlük çalışma saatleri listesi yer alsa da, davacı işçinin fiilen çalıştığı gün ve saatler konusunda yazılı delil bulunmamaktadır. İş Müfettişliği raporunda geçen tespitler de yukarıda açıklanan manada yazılı delile dayanmamaktadır. Fazla çalışma alacağının tanık beyanlarına dayanarak hesaplanması halinde, işçinin hastalık, mazeret ve idari izin gibi nedenlerle çalışamadığı günler olabileceği gözetilerek takdiri indirim yapılacağı Yargıtay'ın istikrarlı uygulaması haline gelmiştir. Bilirkişi raporunda emsal olarak değerlendirilen raporlar esas alınarak verilen kararlar da Yargıtay tarafından indirim yapılması gerektiği yönünden bozulmuştur(Yargıtay 7. HD. 18/09/2013 gün, 2013/8026 E, 2013/14916 K) Bilirkişi tarafından belirlenen fazla çalışma alacağından hakkaniyete uygun oranda takdiri indirim yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, indirim yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6385
Karar No: 2019/5081
Karar Tarihi: 11.06.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/6385 E.  ,  2019/5081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar kayyımı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

I-7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalı ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan 21/2. maddesine göre, bu davalının adres kayıt sistemindeki adresine yapıldığı ve usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalının adresine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

2- Bir kısım davalılar kayyımı temyiz dilekçesinde kayyımlık kararının kaldırılmış olabileceğini ileri sürdüğünden bu hususun mahkemesinden araştırılarak alınacak cevabi yazının dosyaya eklenmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 11.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.