Esas No: 2023/5060
Karar No: 2024/1500
Karar Tarihi: 20.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/5060 E.  ,  2024/1500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/277 E., 2023/390 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında, bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası karar verilmiştir.

3. Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı, sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 11.04.2023 tarihli kararı ile hükmün suç vasfı yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine; Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2023 tarihli kararı ile bozmaya uyularak sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, katılanın şikayetinden vazgeçtiğine ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın resmi nikahlı eşi olan katılanı, 12.06.2015 tarihinde konuşmak için çağırdığı sırada kolundan tutup zorla araca bindirerek birlikte yaşadıkları eve götürdüğü, yaklaşık 2 hafta sonra katılanın tekrar babasının evine döndüğü, iddiasına ilişkindir.

2. 24.11.2015 tarihli CD çözüm ve tespit tutanağında, sanığın kullandığı aracın bahçeye girdiği, araçtan inen sanığın, kolundan tuttuğu siyah çarşaflı bir kadını araca doğru götürerek birlikte araca binerek uzaklaştıkları, Gülşennur Şanlı adlı şahsın aracı kullananın eşi ... olduğunu beyan ettiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılanın, 05.07.2023 tarihli dilekçesi ile olay nedeniyle şikayetçi olmadığını belirttiği, ancak 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olmayıp re'sen takibi gerektiren suçlardan olması nedeniyle sanığın bu hususa ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir.

2. Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Sivas 6. Ceza Mahkemesinin, 27.10.2023 tarihli, 2023/277 Esas ve 2023/390 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2024 tarihinde karar verildi.