erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/16307
Karar No: 2010/4183
Karar Tarihi: 13.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/16307 E.  ,  2010/4183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, yakınanın parasını ve saatini yağmaladıktan sonra bankaya kadar silah tehdidiyle götürmek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da işlediklerinin anlaşılması karşısında; 5237 Sayılı TCK’nun 109/2 ve 109/3-b bentleri uyarınca, haklarında zamanaşımı içerisinde Cumhuriyet Başsavcılığınca işlem yapılması olanaklı görülmüş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Yağma eyleminin, silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 149/1. maddesinin (c) bendi ile birlikte (a) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) 5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanakları varken, yalnızca gereksinimleri kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezalarından indirim yapılması,

3-) Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1163
Karar No: 2016/4043
Karar Tarihi: 05.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1163 E.  ,  2016/4043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Ankara 6. İş ve Soma İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, feshin geçersizliğinin tespiti, işe iade istemi ve boşta geçen süreye ait ücretin tahsili istemlerine ilişkindir.

Ankara 6. İş Mahkemesince, uyuşmazlıkta ortak yetkili mahkemenin işçinin işini yaptığı yer olan Soma Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Soma İş Mahkemesi tarafından ise davalı ... yerleşim yeri mahkemesinde dava açıldığı ve davada Ankara İş Mahkemesinin de yetkili olduğu ve yetkisizlik kararı veremiyeceği gerekçesiyle karşı yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, “İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup, buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan davada yetki, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesidir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde itiraz edilmese de, hâkim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetksizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekilinin, davacının iş akdinin feshinin geçersizliğinin tespiti, işe iadesi ve boşta geçen süreye ait ücretin tahsili istemleri ile, davalılardan ... yerleşim yeri adresi olan Ankara İş Mahkemesinde dava açtığı, HMK'nın 7/1. maddesi hükmüne göre, davalı ... bulunduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğu, davada kesin veya özel yetki kuralı bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık seçimlik yetkiye tâbi ve davalı ... merkez yerleşim yeri adresi olan "..." mahkemelerinin de yetkili olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Ankara 6. İş Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Ankara 6. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/17900
Karar No: 2020/12384
Karar Tarihi: 10.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/17900 E.  ,  2020/12384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

27/12/2012 tarihinde suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 21/01/2013 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 23/05/2013 tarihinde kasten yeni bir suç işlemeleri nedeniyle suça sürüklenen çocukların yargılanarak mahkumiyetlerine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçundan eylemlerine uyan TCK'nın 116/2, 119/1-c, 151/1, 31/2 maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık zamanaşımının, 27/03/2014 tarihli ilk mahkumiyet kararından, 24.02.2020 karar tarihine kadar geçtiği gözetilerek davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/25963
Karar No: 2022/7166
Karar Tarihi: 12.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/25963 E.  ,  2022/7166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanık ... yönünden diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık ... ’un hüküm tarihinde Adana E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 08/03/2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 21/05/2020 gün ve 2019/632 - 2020/212 sayılı kararında da belirtildiği üzere sanıkların açığa bırakılmakla birlikte sabit bir yere kilitlenmeden direksiyon (boyun) kilidiyle kilitlenerek sokağa park edilmiş elektrikli bisikleti çalmaları şeklindeki eylemlerinin; 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1 maddesi ile hüküm kurulmak suretiyle sanıklara eksik ceza tayini,

3- Müştekinin soruşturma evresinde alınan ifadesinde elektrikli bisikletini 20/04/2015 tarihinde 20:30 sıralarında apartman önündeki sokağa direksiyon kilidi ile park ettiğini, 24:00 sıralarında çalındığını anladığını beyan ettiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde gece vaktinin saat 20:22'da başladığının anlaşılması karşısında sanıklar hakkında TCK'nın 143/1 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar ve o yer Cumhuriyet savcısı’nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8902
Karar No: 2013/24590
Karar Tarihi: 08.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/8902 E.  ,  2013/24590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanığın suça konu tabancayı satın aldığını savunması karşısında, eyle- minin 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasında yazılı suçu oluşturup oluşturmaya- cağına ilişkin yargılama yapma ve kanıtları değerlendirme görevinin, 5235 sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

II- Kabul ve uygulamaya göre;

1- Ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda bulunduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar boşluk sağladığı, mermi çekirdeği niteliğini taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğu, tabanca ile birlikte ele geçirilen mermilerin kuru-sıkı olması ve sanığın savunmasında silahın kuru-sıkı olduğunu iddia etmesi karşısında; davaya konu gaz taban- casının marka, model ve üretim yılı tespit edilip Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakan- lığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki Polis Kriminal Laboratuvarı'nın raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp

yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsa- mında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Sanığın eylemi ruhsatsız tabanca bulundurma olarak kabul edilmiş ol- masına rağmen 6136 sayılı Yasa'nın 13/1. maddesine göre uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, C.Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10589
Karar No: 2018/4776
Karar Tarihi: 31.10.2018

**(Kapatılan)20. Ceza Dairesi         2015/10589 E.  ,  2018/4776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BOYABAT Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

12.09.2012 ve 13.09.2012 tarihlerinde değişik iki ayrı kişiye esrar satan sanık hakkında zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E. 2014/140;K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 31.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13025
Karar No: 2012/186
Karar Tarihi: 17.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/13025 E.  ,  2012/186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında köyü 841, 842, 843 ve 844 sayılı parseller, eylemli orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, orman kadastrosu ve 2/B çalışmalarında taşınmazların orman sınırları dışında bırakıldığını, tespitin iptali ile taşınmazların hak sahipliğinin adına tespit ve tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davacıya duruşma gün ve saatinin usule uygun olarak bildirildiği, davacının hazır olmadığı, mazeret de bildirmediği ve kendisini de vekille temsil ettirmediği gerekçesiyle kadastro Kanunun 28. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 5831 sayılı Yasanın 8. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen Ek 4 maddesi kapsamında yapılan kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına ve kararın dayandığı gerekçeye göre mahkemece Kadastro Kanunun 28/2. maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; kadastro hakiminin görevi infaza elverişli sicil oluşturmak olduğu halde dava konusu taşınmazlar hakkında sicil oluşturulmamış olması ve kendisini vekille temsil ettiren davalılar Hazine ve Orman Yönetimi yararına vakalet ücretine karar verilmemesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasının birinci paragrafının sonuna gelmek üzere "Kızılcahamam ilçesi Demirciören köyü 841 parsel nolu taşınmazın Hazine adına tespit gibi tesciline, aynı köy 842, 843 ve 844 parsel nolu taşınmazlarla ilgili olarak mahkemenin 2011/70-42 sayılı dosyasında sicil oluşturulduğundan bu parsellere ait dosyaların hüküm kesinleştiğinde tutanak aslının bulunduğu dava dosyasının içine konulmasına, davada vekille temsil edilen davalılar Hazine ve Orman Yönetimi yararına 3402 sayılı Kadastro Yasasının 31. maddesine göre 200.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılar Orman Yönetimi ve Hazineye verilmesine" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın 3. maddesi göndermesiyle H.U.Y.Y.'nın 438/7.maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 17/01/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/4674
Karar No: 2014/1688
Karar Tarihi: 22.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/4674 E.  ,  2014/1688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2012/257917

MAHKEMESİ : Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/09/2012

NUMARASI : 2012/419 (E) ve 2012/695 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1.maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi yasa koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi belirtmekte, bu durum malın değerinin azlığının Ceza Genel Kurulu'nun içtihadında belirtildiği şekilde çoğun içinde azın alınması haline indirgenemeyeceğini göstermektedir. Anılan yasanın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Ceza vermekten vazgeçme kararı verilecekse malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise, 16,00 TL değerindeki plakaları çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 14.12.2006 tarihli kararda TCK'nın 145. maddesi uygulanmış olup bozma nedeni yapılmadığı halde aynı madde gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. K.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17872
Karar No: 2014/632
Karar Tarihi: 07.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/17872 E.  ,  2014/632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2013

NUMARASI : 2013/17-2013/225

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile imzalanan 26.01.2009 tarihli sözleşme ile fazla yumurta bedeli ile oluşan prim alacakları için davalı hakkında ilamsız icra takibine giriştiklerini, davalının itiraz ettiğini ileri sürerek davalının itirazının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahı mahkemesi ve sözleşmenin ilgili hükmü gereği, İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek, yetki itirazında bulunmuş ve davanın esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, itirazın iptali davalarında takibin usulüne uygun yetkili icra dairesinde başlatılmış olması koşulu dava şartı olmakla; HMK'nun 17. maddesi, 114/1-c, 115/2 maddeleri gereğince mahkeme yetkisiz olmakla talebin usulden reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili İstanbul Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine yetkili mahkemede devam edilmediği takdirde talep halinde yargılama gideri konusunda HMK'nun 331/2 maddesi gereğince ek karar düzenlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, itirazın iptali davasıdır. Bu davalar, takibe sıkı sıkıya bağlı davalardandır. İtirazın iptali davasında dava koşullarından biri, yetkili icra dairesinde yapılmış bir icra takibinin bulunmasıdır. Mahkeme, ''itirazın iptali davalarında takibin usulüne uygun yetkili icra dairesinde başlatılmış olması koşulu dava şartı olmakla, HMK'nun 114/2 maddesi ve HMK'nun 115/2 maddesi dikkate alınarak dava şartı yokluğu sebebi ile, davanın usulden reddi gerekmiştir.'' şeklinde gerekçe oluşturmuş ise de; hükümde ''HMK'nun 17. maddesi, 114/1-c, 115/2 maddeleri gereğince mahkeme yetkisiz olmakla talebin usulden reddine karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili İstanbul Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine" denilmiştir. Hüküm ile gerekçe arasındaki bu çelişki nedeniyle HUMK'nun 381 ve 388 (HMK'nın 294 ve 297 ) maddeleri uyarınca hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/27974
Karar No: 2020/11860
Karar Tarihi: 04.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/27974 E.  ,  2020/11860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılması sırasında 12 ay yerine 1 yıl olarak fazla hesaplanmış ise de, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezanın 3000,00 TL adli para cezası olarak kabul edilmesi nedeniyle, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen cezanın sonuç olarak 3000,00 TL adli para cezasına dönüştürülmesi ve infazda bu hususun dikkate alınmasına şeklinde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan " 4000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ancak CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın 3000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.