erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/5389
Karar No: 2017/10832
Karar Tarihi: 11.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/5389 E.  ,  2017/10832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1163 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanıklar hakkında, TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasından seçenek yaptırımlara çevrilen adli para cezası ile TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca doğrudan verilen adli para cezalarının toplanması sureti ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden ''Bu haliyle sanıkların neticeten 3000 TL adli para cezasıyla ayrı ayrı cezalandırılmasına'' fıkrası çıkartılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye aykırı olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/1589
Karar No: 2024/3560
Karar Tarihi: 25.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1589 E.  ,  2024/3560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/44 Esas, 2023/1143 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Samsun 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.11.2022 Tarihli ve 2022/3043 Esas, 2022/2897 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Hürriyet Mahallesi 155. Sokak No:9 İç Kapı No:3 .../İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bakırköy 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.12.2023 Tarihli ve 2023/44 Esas, 2023/1143 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Derebahçe Mahallesi Dolmabahçe Sokak No:2/2 .../Samsun olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin .../Samsun olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Samsun 2. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Samsun 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2006/6600
Karar No: 2006/10285
Karar Tarihi: 21.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/6600 E.  ,  2006/10285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile 5.12.2000 tarihli adi ortalık sözleşmesi imzaladıklarını sözleşmeyle kârın yarı yarıya paylaşılacağının kararlaştırılmasına rağmen kendisine herhangi bir ödeme yapılmadığı gibi 27.3.2001 tarihli ihbarname ile kısa süre sonra haksız yere ortaklıktan çıkarıldığını, ortaklığa aynı sermaye olarak koyduğu 40 adet tüp ve 100 adet su damacasının da iade edilmediğini iddia ile şimdilik 5.100.000.000 TL kâr payı alacağının tahsili ve tüp ve damacanaların aynen olmassa bedellerinin iadesiyle ortaklığın tasfiyesine karar verilmesini ve 23.6.2005 tarihli ıslah dilekçesiyle de 27.3.2001 tarihinden itibaren alacağa faiz yürütülmesini istemiştir.

Davalı ortaklığı davacının kendisinin terkettiğini, herhangi bir mal ve sermaye koymadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının ortaklığa ayni sermaye koyduğunu ispat edemediğini, ortaklık daha önce son bulduğundan tasfiye isteğinin yerinde olmadığına, bilirkişi incelemesiyle tesbit edilen 1.296.530.771 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı dava dilekçesinde faiz isteğinde bulunmamışsa da 23.6.2005 tarihli dilekçesiyle ıslah talebinde bulunarak, talep ettiği alacağa fesih tarihinden itibaren yürütülmesini istemiştir.

Ancak davacı davalıyı dava açmadan önce BK 101.maddesi uyarınca temerrüde düşürmediğinden ve dava açılırken faiz talebinde bulunmadığından ancak ıslah talebinde bulunduğu tarihten itibaren faiz isteyebilir. Mahkemece her ne kadar ıslah tarihinden itibaren faize de hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir. Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7.maddesi gereğidir.

SONUÇ: 1.bent gereği davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereği temyiz olanan kararın "Hüküm" başlıklı kısmının (I).bendinin tamamen hükümden çıkartılarak yerine "1.296.530.774 TL'nin 23.6.2005 ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine" rakam ve kelimelerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 21.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/29572
Karar No: 2015/11029
Karar Tarihi: 14.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29572 E.  ,  2015/11029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2012

NUMARASI : 2008/171-2012/114

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davalılardan H.. Y..'a mahkemenin gerekçeli kararı tebliğ edilmediği gibi, N. Ş.'e daha önce çıkarılan tebligat, adı geçenin Ankara'da ikamet ettiğinden bahisle iade edildiği halde gerekçeli karar yeniden aynı adrese tebliğe çıkarıldığından geçersizdir.

Adı geçen davalılara gerekçeli karar usulüne uygun şekilde tebliğ edildikten ve temyiz süresi de beklendikten sonra,tebliğ belgeleri ile,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9000
Karar No: 2014/5231
Karar Tarihi: 19.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/9000 E.  ,  2014/5231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/206439

MAHKEMESİ : Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2011

NUMARASI : 2010/252 (E) ve 2011/258 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 5 TL bozuk parayı hırsızlayan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunun değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. Ö..'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19.02.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2918
Karar No: 2014/12408
Karar Tarihi: 10.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2918 E.  ,  2014/12408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/32645

MAHKEMESİ : Isparta Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06.12.2011

NUMARASI : 2010/109 Esas, 2011/341 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde 14 yaş içerisinde olan mağdurenin farklı zamanlarda iki kez yanağını okşayarak "Sen ne güzel kızsın" demek suretiyle gerçekleştirdiği eylemlerinin zincirleme şekilde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii, katılanlar vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/25824
Karar No: 2013/28627
Karar Tarihi: 09.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/25824 E.  ,  2013/28627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın gasp iddiası hakkında soruşturma aşamasında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair verildiği, dolayısıyla dosyada gasp suçundan açılmış bir dava bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamenin bu yöndeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 09.07.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2018/12986
Karar No: 2019/5874
Karar Tarihi: 09.04.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/12986 E.  ,  2019/5874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocukların müdafii ve suça sürüklenen çocuk ...’ün temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocukların müdafii ve suça sürüklenen çocuk ...’ün temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/878
Karar No: 2019/1781
Karar Tarihi: 25.03.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/878 E.  ,  2019/1781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SİİRT Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “07/08/2011” yerine “27/09/2011” olarak yanlış yazılması, mahkemesince düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/2021
Karar No: 2022/8557
Karar Tarihi: 16.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2021 E.  ,  2022/8557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, buğday samanı ve slajlık mısır ile fiğ ürünlerinin dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü'nden, değerlendirme tarihi olan 2021 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının, dekara ortalama ürün maliyet çizelgesinin, ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5012
Karar No: 2014/6103
Karar Tarihi: 25.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/5012 E.  ,  2014/6103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/167278

MAHKEMESİ : Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2011

NUMARASI : 2010/184 (E) ve 2011/56 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 6,00 TL değerindeki çamaşırları çalmak isterken yakalanan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. Ö..'un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/8415
Karar No: 2011/1561
Karar Tarihi: 14.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8415 E.  ,  2011/1561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.12.2008 tarih ve 2002/335 - 2008/504 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda, davalılar ile birlikte balık lokantası işletilmesi konusunda anlaştıklarını, anlaşma gereğince davalı şirketi kurduklarını, davalı ...’ın şirkete malzeme sattığını, faturaların tahsil edilmediğinden bahisle şirket hakkında takipte bulunduğunu, ödeme emrinde şirket adresinin farklı gösterilerek takibin kesinleştirildiğini, şirketin zarar uğratıldığını ileri sürerek, davalıların şirket müdürlük ve idare haklarının kaldırılarak, şirkete kayyım tayin edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı ile birlikte balık lokantası kurulması konusunda sözleşme yaptıklarını, ...’nın da şirkete ortak olduğunu, müvekkilinin şirketten alacağını tahsil edememesi nedeniyle takipte bulunduğunu, şirketle ilgili tüm edimleri yerine getirdiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, tarafların aralarında yapmış oldukları 18.10.2000 tarihli sözleşmeyle balık lokantası işletmek üzere davalı şirketi kurdukları, anasözleşmede 3 yıl süreyle ...’nın şirket müdürü olarak atandığı, 5.000 TL üzeri işlemlerde diğer iki ortaktan birisinin daha imzasının gerektiği, davalı ...’ın ortaklar kurulu kararı olmaksızın davalı şirkete malzeme sattığı, fatura bedellerinin ödenmemesi nedeniyle şirket hakkında takipte bulunduğu, ödeme emrinin şirketin şubesi olarak belirtilen Bodrum adresine tebliğ edildiği, şirket müdürü olan ...’in takibe itiraz etmediği, ayrıca 05.07.2001 tarih ve 2 nolu kararda şirkete şube açılmasına, şube müdürü olarak davalı ...’in atanmasına karar verildiği, karar altındaki imzaların ortaklara ait olmadığının tespit edildiği, davalı ortakların şirket menfaatini korumadıkları, şirketi zarar uğratacak işlemde bulundukları gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalılar ... ve ...’in temsil ve ilzama ilişkin tüm yetkilerinin kaldırılmasına, şirkete kayyım atanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.