erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/25368
Karar No: 2011/618
Karar Tarihi: 27.01.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/25368 E.  ,  2011/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yağma suçunun 5237 sayılı TCY.nın 149.maddesinin 1.fıkrasının (a),(c), ve (h) bentlerine aykırı biçimde, silahla, birden fazla kişi ile, geceleyin işlendiği halde, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

3- 29.6.2005 tarih ve 5377 sayılı Yasanın 2. maddesiyle 5237 sayılı Yasanın 7/3. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağının düşünülmemesi,

Kabule göre de;

4- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108.maddesinin ( 4),(5) ve (6).fıkralarında ‘‘ Hakim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır. Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir ’’denmiştir. Denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren Mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan Mahkemeye aittir. Buna göre hükümlülük kararında mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58/7.maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilerek, hükmün açıklanan nedenle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 27/01/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2999
Karar No: 2012/5990
Karar Tarihi: 23.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2999 E.  ,  2012/5990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL,TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar,murisin 836 parselde kayıtlı taşınmazının 2/3 hissesini davalıya bağışladığı halde tapuda satış olarak gösterdiğini, mal kaçırmak niyetiyle hareket ettiğini ileri sürerek muvazaa nedeniyle davalı adına kayıtlı 2/3 hissenin iptali ile veraset ilamındaki hisseleri oranında adlarına tapuya kayıt ve tesciline, bu mümkün olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, Almanya'da balık fabrikasında 1000 mark ücretle çalıştığını,1980 yılında 20.000 mark kredi alarak çekişmeli taşınmazda ev inşaatına başlandığını, binanın yapım masraflarını da karşıladığını, 20.000 euro emekli ikramiyesi aldığını,900 euro emekli maaşı aldığını tüm bu gelirlerini eşi murise verdiğini, bu gelirler dikkate alındığında dava konusu taşınmazın bedelsiz olarak devredildiğinin iddia edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının taşınmazı parayla satın aldığı iddiasında bulunmadığı, miras bırakanın asıl amacının davacılardan mal kaçırmak niteliğinde olduğu, muvazaalı işlem yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle mirasbırakanın çekişmeli payını diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı biçimde davalıya temlik ettiği saptanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 445,50 TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 23.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/24482
Karar No: 2013/19141
Karar Tarihi: 01.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/24482 E.  ,  2013/19141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülüklerine ve zoralıma

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Gümrük idaresi vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük Müdürlüğünün davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-El konulan ve müsaderesi talep edilen nakil aracı hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemesi,

3-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

4-15.03.2011 tarihli talimatla alınan savunmalarında sanıkların lehe olan hükümlerin uygulanmasına yönelik talebinin adli para cezasının taksitlendirilmesini de kapsadığı dikkate alınıp bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca, sanıkların cezada kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, hükmün BOZULMASINA, 01.10.2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/13693
Karar No: 2011/15344
Karar Tarihi: 12.12.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/13693 E.  ,  2011/15344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacı tarafından, davalı aleyhine 01.07.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, 23.05.2009 tarihinde kadastro suretiyle "ahır ve arsa" cinsi ile davalı adına senetsizden tescil edilen 127 ada 2 parsel numaralı taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup mera vasfında olduğunu, zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını belirterek taşınmazların tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mahallinde yapılan keşif ve mahalli bilirkişi beyanlarına göre taşınmazların evveliyatının köy merası olduğu, bu gibi yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup zilyetlikle kazanılmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, taşınmazı mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava, söz konusu taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla açılmıştır.

Türk Medeni Kanununun 715. maddesinde devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler genel olarak sahipsiz yerler ve yararı kamuya ait mallar olarak nitelendirilmiş, örnek olmak üzere de yararı kamuya ait sular ile kayalar, tepeler, dağlar, buzullar gibi tarıma elverişli olmayan yerler ve bunlardan çıkan

kaynaklar gösterilmiştir. Tarıma elverişli olmayan arazilerin mahiyet ve nitelikleri itibariyle olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanılmaları mümkün değildir. Bu gibi yerlerin özel mülkiyete konu teşkil etmesi, ancak kanunların açıkça düzenlediği ve izin verdiği hallerde mümkündür.

Dosya içerisinde mevcut ziraat mühendisi raporunda; dava konusu taşınmazların "toprak yapısının kumlu-tınlı olduğu, zirai olarak bir tarımsal faaliyetin yapılmadığı küçük baş hayvancılığa dayalı tarımsal faaliyet amaçlı kullanıldığı" çevrenin ham toprak nitelikli hazineye ait taşınmaz ile çevrili olduğu belirtilmiş, mera saptaması yapılmamıştır. Dosya içindeki belgelerden de taşınmazların etrafının ham toprak vasıflı taşınmaz ile çevrili olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında bilirkişinin saptadığı nitelikler ve özelliklere göre çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve mera vasfı taşıdığı kabul edilemez. Davanın reddi yerine yazılı olduğu şekilde istemin hüküm altına alınması doğru olmamış, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 12.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/4490
Karar No: 2017/1346
Karar Tarihi: 27.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4490 E.  ,  2017/1346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Ret

Sanığın, UYAP kanalıyla MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 28.06.2012 tarihinde vefat ettiği belirtildiğinden, öldüğünün tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/11775
Karar No: 2020/1260
Karar Tarihi: 23.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/11775 E.  ,  2020/1260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın çaldığı malzemelerin tespit edilen 72,00 TL değerine göre, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmaması gerektiğinin tartışılmaması,

2-Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/22192
Karar No: 2014/12747
Karar Tarihi: 23.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22192 E.  ,  2014/12747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Sanıklara atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... ’un temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerekmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8672
Karar No: 2015/7983
Karar Tarihi: 07.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8672 E.  ,  2015/7983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/12
Karar No: 2018/5124
Karar Tarihi: 22.10.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/12 E.  ,  2018/5124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2014/1710 esasına kayden davacı aleyhine başlatılan takipte davalının borca ve icra dairesinin yetkisine itiraz ettiğinin, takip konusu alacak para alacağı olduğundan alacaklının ikametgâhı mahkemesinin yetkili olduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı aleyhine icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra dairesindeki takiple ilgili yetki itirazlarında ... İcra Dairelerinin yetkili olduğunu beyan ettiklerini, esasa ilişkin olarak, davalının kayıtlarında davacının herhangi bir hak ve alacağına rastlanılmadığını, davacı tarafın gönderdiği faturanın süresinde davacıya iade edildiğinden bahisle davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, takibin faturaya dayandığı, fatura düzenlenmesinin akdî ilişkinin ve alacağın varlığını kanıtlamaya yeterli olmadığı, bu nedenle 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 89/1 maddesinin uygulanma imkânı bulunmadığından genel yetki kurallarının uygulanması gerektiği, buna göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 6. maddesi uyarınca yetkili icra müdürlüğünün davalı borçlu şirketin ikametgâhı olan şirket merkezinin bulunduğu ... İcra Müdürlükleri olduğu, ... 1. İcra Müdürlüğünde başlatılan takipten dolayı mahkemenin yetkisizliğine, takip dosyasının yetkili icra dairesine gönderilmek üzere icra müdürlüğüne tevdiine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava itirazın iptali davasıdır. İtirazın iptali davalarında takibin yetkili bir icra müdürlüğünde yapılmış ve borçlu tarafından usûlüne uygun itiraz edilmiş olması dava şartıdır. Mahkemece yapılması gereken ..., öncelikle takip dosyasını incelemek, ödeme emrine karşı icra müdürlüğünün yetkisine itiraz varsa bu itirazı değerlendirmek, itiraz haklıysa davayı usûlden reddetmek, haklı değil ise, bunu bir ara karar ile belirledikten sonra mahkemenin görevine veya yetkisine ilişkin hususlar yoksa işin esasına girmekten ibarettir. Hâl böyle olmasına rağmen yerel mahkemece ... 1. İcra Müdürlüğü’nün yetkisine itiraz kabûl edildiği hâlde, davanın reddi yerine icra dosyasının yetkili ... İcra Müdürlüğüne gönderilmek üzere ... 1. İcra Müdürlüğü’ne tevdiine karar verilmesi yanlış olmuştur. Hüküm fıkrasının 3 üncü bendi de, yetkisizlik kararlarında bulunması gereken bir hüküm olup, hükümde bu şekilde bir fıkraya yer verilmesi de doğru olmamıştır

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin harcın istek hâlinde temyiz eden davalıya iadesine, 22/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12972
Karar No: 2019/17129
Karar Tarihi: 27.11.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/12972 E.  ,  2019/17129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin 2. fıkrasında; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz başvurusunda bulunulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 26/09/2004 tarih ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı düzenlemesine yer verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra anılan mahkemelerce verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca tesis edilen kararlar hakkında Hukuk Muhakemeleri Kanununda karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır.

Somut olayda; ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 09/05/2017 tarih ve 2015/591 E. - 2017/416 K. sayılı kararına karşı taraflarca istinaf talebinde bulunulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi... Hukuk Dairesi'nin 17/11/2017 tarih ve 2017/1453 E. - 2017/1858 K. sayılı kararı ile; istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 17/06/2019 tarih ve 2018/8681 E.-2019/10339 K. sayılı ilâmı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının onandığı anlaşılmaktadır.

Davacı vekili tarafından onama kararının tebliği üzerine karar düzeltme talebinde bulunulmuş ise de, yukarıda da açıklandığı üzere, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi üzerine Yargıtayca verilen kararlar hakkında karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmadığından, bu yöndeki dilekçenin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:1-Yukarıda yazılı nedenlerle karar düzeltmeye ilişkin dilekçenin REDDİNE,

2- Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi üzerine Yargıtayca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmayıp karar düzeltme talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından, HMK'nun 368. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329/2. maddesi uyarınca karar düzeltme talebinde bulunan davacı vekili Av. ...'ın takdiren 3.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, para cezasının mahal mahkemesince yerine getirilmesine, 27/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5092
Karar No: 2012/7526
Karar Tarihi: 08.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/5092 E.  ,  2012/7526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Fatih 3.Sulh Hukuk ve Kastamonu Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için ... 13. (Fatih) Sulh Hukuk Mahkemesince gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından, nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri olarak bildirilen "... Mahallesi, ... ... Bey Caddesi, NO;51/1 .../..." adresin cezaevi adresi olduğu, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin ise " ... Mahallesi, ... Sokak, NO;38/3 .../..." adresi olduğu, ... 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2006 günlü ilamı ile hükümlünün 25.01.2010 günlü vasi istem dilekçesinden anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, ... 13. (...)Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince ... 13.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 08.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.