erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/16735
Karar No: 2015/5007
Karar Tarihi: 02.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/16735 E.  ,  2015/5007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 28 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla; dosyaya getirtilen gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü cetvelinde; 2012 yılı itibari ile buğdayın dekar başına ortalama verimi 650 kg, pamuğun ise 625 kg iken raporda sırasıyla 630 kg ve 600 kg, buğdayın satış fiyatı 0,65 TL, pamuğun 1,30 TL iken raporda sırasıyla 0,75 TL, 1,65 TL, buğdayın üretim gideri 178,50 TL/da, pamuğun 422,88 TL/da ve II.ürün mısırın ise 361,20 TL/da olmasına rağmen raporda sırasıyla 189,00 TL/da, 502,00 TL/da ve 386,00 TL/da alınmak suretiyle kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi,

2-Kabule göre de;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunduğu belirtilen ağaçlara bedel verilmiş ise de; taşınmaz üzerinde bulunduğu belirtilen ağaçların yaşı, cinsi, adedi belirlenmeden ve ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle 2012 yılı rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10062
Karar No: 2014/25556
Karar Tarihi: 15.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/10062 E.  ,  2014/25556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İhbar eden ... (...) vekilinin 27.03.2013 havale tarihli dilekçesine istinaden başlatılan adli soruşturma sonunda, Hürriyet Gazetesinin 17.03.2013 tarihli nüshasının Pazar ekinde yer alan “Tecavüz Bebekleri” başlıklı haberin içeriğinde, devlet tarafından koruma altına alınan; terk edilmiş, tecavüz veya ensest ilişki neticesinde dünyaya gelmiş bebeklerin barındığı İstanbul Bahçelievler'deki Şeyh Zayed Çocuk Yuvası'ndan alınan görüntülerin hiçbir sansüre tabi tutulmadan kamuoyuna sunulmasından dolayı haberi hazırlayan sanığın TCK'nın 134/2. maddesinde tanımlanan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

İhbar eden ve sanık hakkında şikayetçi olan ...'nin, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçtan dolayı doğrudan zarar görmediği gibi, kişiye sıkı sıkıya bağlı olan şikayet hakkının, şikayete konu haberde görüntüleri yayımlanan çocukların kanuni temsilcilerine ait olduğu gözetilerek, kovuşturmada şikayet koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkındaki davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık hakkındaki davanın TCK'nın 134, 139/1, 73/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17720
Karar No: 2015/22233
Karar Tarihi: 02.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/17720 E.  ,  2015/22233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/98678

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2012/427 (E) ve 2012/829 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak, anılan madde uygulamasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen “Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un

106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesi'ne yüklenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme nedeniyle toplam 14 TL yargılama giderinin Devlet Hazinesi'ne yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasından yargılama giderleri ile ilgili kısmın çıkartılmasına, yerine "toplam 14 TL olan yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan (20 TL'den) daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesi'ne yüklenmesine'' cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/21285
Karar No: 2009/1969
Karar Tarihi: 11.02.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/21285 E.  ,  2009/1969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 29.12.2005

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı 02.03.2004 tarihinde ihtar kararı göndermiş olup, bu tarihten önceki olayları affetmiş en azından hoşgörü ile karşılamıştır. Başka bir kadınla yaşayan, eşine hakaret eden davacı evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda tam kusurludur. Davacı tanığı M.

. beyanında geçen sözler ise tepki niteliğindedir.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA,bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.02.2009 (Çarş.)
Esas No: 2018/1090
Karar No: 2019/8602
Karar Tarihi: 11.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/1090 E.  ,  2019/8602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü, 204 promil alkollü halde sanığın idaresindeki aracı ile meskun mahalde gece vakti, iki yönlü yolda seyrettiği esnada direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı şeritte park halinde bulunan kamyonetin ön kısmına çarparak durduğu olayda; ...ın öldüğü, ...un basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı ancak sanıktan şikayetçi olmadığı, ...nin ise süresinde sanıktan şikayetçi olduğu, her ne kadar 30.11.2013 tarihli genel adli muayane raporunda, genel sistem muayenelerinin normal, hayati tehlikesinin olmadığı, kesin raporun beyin cerrahisinden verilmesi gerektiği belirtilmiş ise de, katılan ... Çiftçinin savcı huzurunda ve duruşmada verdiği beyanında hafif şekilde yaralandığını beyan etmesi karşısında, katılana ait hasta evrakı dosyaya arasına alınarak katılanın olay nedeniyle yaralanmasının olup olmadığına ilişkin kati rapor aldırıldıktan sonra katılan Ömerin yaralanmasının bulunduğunun tespiti halinde sanığın bilinçli taksir ile bir kişinin ölümünden bir kişinin de yaralanmasından sorumlu olduğu kabul edilerek TCK'nın 85/2, 22/3. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 11.09.2019 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Esas No: 2016/10246
Karar No: 2017/8347
Karar Tarihi: 21.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/10246 E.  ,  2017/8347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan vekili, şahsi hak niteliğindeki katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi nedeniyle hükmü temyiz etmiş ise de, şahsi hakka ilişkin hüküm kurabilmesi için öncelikle mahkumiyet hükmü kurulup kurulmayacağının saptanması gerektiğinden;

1-6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce işlenen suçlardan dolayı anılan Kanun'un Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kovuşturma sırasında ya da hüküm verildikten sonra zararın tamamen tazmin edilmesi halinde etkin pişmanlık nedeniyle CMK'nın 223/4-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmekte ise de, Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra işlenen suçlar yönünden, sanığın kovuşturma aşamasında katılan kurumun suçtan doğan zararını ödemek suretiyle giderdiğinin anlaşılmış olması karşısında, kurum zararının giderilmesi nedeniyle CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma koşulu gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Karar kesinleştiğinde bir suretinin Adli Sicil Kanunu'nun 6/2. maddesi uyarınca mahsus siciline kaydı için Adalet Bakanlığı Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü'ne gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1906
Karar No: 2020/6632
Karar Tarihi: 30.12.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/1906 E.  ,  2020/6632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 186 ada 8 parsel sayılı 854,19 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, davalıların murisi ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., dava konusu taşınmazın murisi ... ’ten geldiğini ve taksim sonucu kendisine kaldığını belirterek, tapu kaydının iptali ile adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30.12.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/18454
Karar No: 2014/11886
Karar Tarihi: 12.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18454 E.  ,  2014/11886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/8384
Karar No: 2017/2711
Karar Tarihi: 03.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/8384 E.  ,  2017/2711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılardan ... ile davalılar ... ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelenmesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen Ocak köyü 185 ada 1, 182 ada 1 ve 4 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanak asılları ve davalı ise dava dosyalarının, kesinleşerek tapuya kaydedilmiş ise tapu kayıtları ve tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise ilgili dava dosyalarının,

2) Dava konusu bir kısım taşınmazlar yönünden 2009 yılında yapılan keşif sonrasında fen bilirkişisi O. .... tarafından 11/06/2009 tarihli, kalan taşınmazlara ilişkin ise 2014 yılında yapılan keşif sonrasında fen bilirkişiler .... ve ... tarafından 27/06/2014 tarihli krokili rapor düzenlendiği, bahsi geçen bu rapor ve eklerindeki krokilerde dava edilen taşınmazların tümü birlikte gösterilmediğinden oluşturulan kroki infaza elverişli değildir. Bu nedenle, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen bilirkişilerine verilerek, çekişmeli taşınmazların tümünü birarada ve genel arazi paftasındaki konumlarını çevre parsellerle birlikte gösterir şekilde alınacak ek raporun,

3) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yeri kapsayan en eski memleket haritası ve yapımında kullanılan hava fotoğrafı ile 1987-1993'lü yıllara ait hava fotoğrafları ve bunlardan elde edilen memleket haritaları bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek getirtilen en eski memleket haritası ve yapımında kullanılan hava fotoğrafı ile 1987-1993'lü yıllara ait hava fotoğrafları ve bunlardan elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenletilerek, bu dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 03/04/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/18599
Karar No: 2010/7072
Karar Tarihi: 25.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/18599 E.  ,  2010/7072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın, otobüse bindiği sırada yankesicilik suretiyle cebindeki cüzdanı aldığını anlaması üzerine dönüp baktığında arkadaşına verdiğini gören yakınanın, müdahale ederek cüzdanını geri aldığı, sanığın arkadaşının otobüsten inip kaçtığı, yakınanın sanığı yakaladığı, otobüs ile bir süre gittikten sonra karakola teslim etmek için indiklerinde sanığın bıçak çıkararak karakola götürmesi durumunda yakınanı öldüreceğini söyleyip elinden kaçtığı ve bir mağazaya girdiği, içerdekilerin de yardımıyla yakınanın sanığı yakaladığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasada dolaylı yağma suçuna yer verilmemiş olması da gözetilerek, eylemin hırsızlık suçuna kalkışma ve silahla tehdit suçunu oluşturduğu düşünülmeden suçun niteliğinin belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-) Kabul ve uygulamaya göre de;

a-) 5237 sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

b-) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

c-) 5377 sayılı Yasanın 2. maddesiyle 29/6/2005 tarihinde, 5237 sayılı Yasanın 7/3. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden, aynı Yasanın 58/6-8. maddelerinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejimi hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.