erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/27746
Karar No: 2015/18146
Karar Tarihi: 02.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/27746 E.  ,  2015/18146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK.nun 52/4. maddesi gereğince taksit miktarının 4'ten az olamayacağı gözetilmeden adli para cezasının 2 eşit taksitle alınmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. fıkrasındaki "2" ibaresinin çıkrtılarak yerine "4" yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3417
Karar No: 2015/4731
Karar Tarihi: 06.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3417 E.  ,  2015/4731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, katılan şirketin bölge müdürü olarak görev yaptığı sırada, şirket tedarikçisine ödenmek üzere şirket merkezi tarafından kendisine gönderilen parayı ödediğine dair iki adet makbuz düzenlediği, ancak tedarikçinin parasını alamadığı gerekçesi ile katılan şirkete karşı başlattığı icra takibine sanık tarafından düzenlenen makbuzlara dayanılarak yapılan itiraz üzerine alınan bilirkişi raporunda makbuzlardaki imzaların alacaklı olan tedarikçiye ait olmadığı ve bu şekilde sanığın özel belgede sahtecilik ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

1- Sanığın katılan şirket merkezi tarafından kendisine gönderilen paraları şirket tedarikçisine ödenmiş gibi göstermek amacıyla düzenlediği suça konu 154501 ve 154502 nolu iki adet makbuzun tarihlerinin aynı olduğu ve sanığın kendisine gönderilen paraları farklı tarihlerde mal edindiğine dair dosyada herhangi bir delil de bulunmadığı gözetilmeden hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Kabule göre de; sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 53/1-c maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/2324
Karar No: 2010/7588
Karar Tarihi: 31.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/2324 E.  ,  2010/7588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih,2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir.

İnceleme konusu karara gelince;

1- 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2- Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 492/1, 62, 522, maddeleriyle, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 143, 35/1, 53/1; 116/1-4, 53/1 maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında 765 sayılı Yasanın lehe olduğunun gözetilmesi gerekliliği,

3- Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereği hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

4- Kabule göre de;

a- 5237 sayılı Yasanın 61. maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 35. maddesinin 143. ve 145.maddelerden önce uygulanması,

b- Kasıtlı suçtan hükümlülüğün yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesi uyarınca uygulama yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, maddi ceza hukukuna ilişkin infaz aşamasındaki lehe uygulamaların kazanılmış hak teşkil etmeyeceğinin gözetilmesine, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2837
Karar No: 2014/12490
Karar Tarihi: 11.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2837 E.  ,  2014/12490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/4931
Karar No: 2007/7553
Karar Tarihi: 17.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/4931 E.  ,  2007/7553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 193.maddesi gereğince görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunludur.

Her iki halde de görevsizlik veya yetkisizlik kararına karşı temyiz süresinin sona erdiği veya Yargıtay’ın onama  kararının tebliğ edildiği tarihten başlayarak 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirilmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır.

Somut olayda,borçlu vekili tarafından meskeniyet nedeniyle taşınmaz üzerine konulan haczin kaldırılmasına ilişkin yapılan başvuru sonucu İcra Mahkemesince yetki itirazının kabulü ile  karar kesinleştiğinde talep halinde dosyanın yetkili İzmir İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, karar 18.04.2006 tarihinde kesinleşmiştir. Borçlu vekilinin ise, HUMK.nun 193.maddesinde öngörülen yasal 10 günlük süreden sonra 11.05.2006 tarihinde yetkisizlik kararı veren Mahkemeye verdiği dilekçe ile dosyanın yetkili Mahkemeye gönderilmesinin talep ettiği, Mahkemece talep doğrultusunda dosyanın yetkili  İzmir İcra Mahkemesine gönderildiği görülmüştür.

Bu durumda, HUMK.nun 193.maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süreden sonra alacaklı dosyanın yetkili İcra Mahkemesine gönderilmesi isteminde bulunduğundan, Mahkemece, öncelikle HUMK.nun 193.maddesi uyarınca re’sen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, kamu düzenine ilişkin bu hususun gözardı edilerek şikayetin esasının incelenip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 17.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1894
Karar No: 2021/6108
Karar Tarihi: 22.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/1894 E.  ,  2021/6108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması esnasında bedelsiz olarak yola terk edilen taşınmazın tapusunun iptali ile yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması esnasında bedelsiz olarak yola terk edilen taşınmazın tapusunun iptali ile yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK 353-1-b-3 maddesi gereğince kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, dava konusu taşınmazın maliki muris ... tarafından 31.08.1961 tarihinde idareye verilen dilekçede kendisine ait 5 adet parselin tevhit edilmesini, üzerinde 3 bloktan ibaret çarşılı site yapmak istediğini beyan etmesi üzerine talebinin İmar İdare Heyetinin 1961 gün ve 554 sayılı kararı ile uygun görüldüğü, Ankara 6.Noterliğince tasdikli 30.11.1961 gün ve 21727 yevmiye nolu sayılı evrak ile ...'ın " Ankara ... 9226 ada 1-5 parsellerinin tevhidinden meydana gelen parsel üzerinde yapacağı site inşaatı için imar müdürlüğüne verilen 4 No'lu vaziyet planında gösterilen oto park şeritlerini belediye'ye terk edeceğini" beyan ve taahhüt ettiği, bilirkişi kurulunca dava konusu 9226 ada 4 no'lu parsel olarak tescilli 170 m2'lik alanın 9226 ada 1,2,3,4,5 no'lu parsellerinin yolda kalan kısımlarının olduğu, dava konusu taşınmaza kaldırım yapılarak el atıldığı anlaşılmıştır.

Davalıların murisi ... tarafından Ankara 6. Noterliğinin 30.11.1961 tarih ve 5075 yevmiye numaralı taahhütname ile verilen dilekçe yola terk işlemine muvafakat olarak yorumlanamayacağı gibi, resmi şekilde yola terk işlemi de yapılmadığından,ilk derece mahkemesinden verilen davanın kabulüne ilişkin karara karşı yapılan istinaf başvurusunun HMK 353-1-b-3 maddesi gereğince kabul edilerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/493
Karar No: 2015/16591
Karar Tarihi: 03.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/493 E.  ,  2015/16591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın idaresindeki aracı ile gündüz vakti meskun mahalde bulunan tek yönlü, 9 metre genişliğindeki, 3 şeritli tek yönlü caddenin sol şeridinde seyir halindeyken, ''T'' şeklindeki kavşağa geldiği ve zemindeki çizgilerle belirgin yaya geçidinden hızını azaltmadan geçtiği sırada, yolun solundan karşıdan karşıya geçmek için yola giren katılana yaya geçidi üzerinde aracının sağ ön kısmı ile çaptığı, mağdurun 25 metre yolun ilerisine savrulduğu ve çarpmadan 40 metre sonra durabildiği, mağdurun duyu ve organlarında işlev kaybına neden olacak şekilde yaralandığı olayda; mağdurun beyanlarında, yayalara yeşil ışık yandığında yola girerek karşıdan karşıya geçtiği esnada hızlı bir şekilde seyreden sanığın kendisine çarptığını söylediği ve sanığın, virajı alırken kendisine yeşil ışık yandığını ifade etmesi karşısında; sanığın yeşil ışıkta yaya geçidine girdiği fakat çarpma sonucunda mağdur ve sanığın yol üzerindeki konumları dikkate alındığında, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 52/a maddesinde belirtilen yaya geçitlerine, hemzemin geçitlere , tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken hız azaltma kuralına riayet etmeyerek süratli bir şekilde yerleşim yerinde seyrettiği anlaşılmakla; tali kusurlu olduğu anlaşılan sanığa, oluşa ve dosya kapsamına göre mahkemece tayin edilen ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığından teblignamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak

İddianamede yer almayan TCK'nın 89/1-3-b maddesinin uygulanabilmesi için sanığa ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, 5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/740
Karar No: 2017/5666
Karar Tarihi: 09.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/740 E.  ,  2017/5666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Davalı kadından alınması gerekli temyiz başvuru harcı ve maktu temyiz karar harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmesi,

2-Dosya içerisinde bulunan davalı kadın vekili Av. ...'e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı kadın vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davalı kadına tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.09.05.2017 (Salı)
Esas No: 2006/16675
Karar No: 2010/7543
Karar Tarihi: 31.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/16675 E.  ,  2010/7543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suçun gece sayılan zaman diliminde işlendiği dosya kapsamından anlaşıldığı halde, 5237 sayılı TCK'nın 143.maddesi ile cezada artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3-Hak yoksunluklarının seçimlik olmaması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi gözetilerek 53/1. maddesindeki tüm fıkraların uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

4- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün,765 sayılı ve 5237 sayılı Yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve her iki Yasaya göre, uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezalar karşılaştırılarak, sanık yararına olan yasanın belirlenip hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde uygulama yapılması,

5- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522, 523, maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 168, 53, maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında 765 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olduğunun kabulünde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/13299
Karar No: 2019/17886
Karar Tarihi: 16.12.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/13299 E.  ,  2019/17886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

2.3.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren kırk bin Türk Lirası’na, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile de 28/02/2019 tarihinden itibaren elli sekiz bin sekiz yüz Türk Lirası’na çıkarılmıştır.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre uyuşmazlık konusu değerin, yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, anılan Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

5311 sayılı Kanunla değişik İİK.nin 364/1-2. maddeleri ve 6100 sayılı HMK'nin 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca temyiz başvuru talebinin (REDDİNE), 16/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2340
Karar No: 2014/12461
Karar Tarihi: 11.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2340 E.  ,  2014/12461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5651
Karar No: 2010/11654
Karar Tarihi: 20.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/5651 E.  ,  2010/11654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şirketin iflasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İflasın ertelenmesi talebinde bulunan vekili, aydınlatma ve reklam alanında faaliyet gösteren şirketin küresel kriz nedeniyle borca batık hale geldiğini, sunulan iyileştirme projesinde öngörülen tedbirlerin uygulanmasıyla borca batıklıktan kurtulabileceğini belirterek müvekkilinin iflasının bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, krizden önce borca batık hale gelen şirketin yeni ortak almadan veya sermaye artışı yapmadan borca batıklıktan kurtulmasının mümkün olmadığı, sermaye artışı yapılmadığı, şirketin kayyım denetiminden kaçtığı, yaptığı işlemlerle ilgili olarak kayyım heyetine bilgi vermediği veya eksik bilgi verdiği, yabancı ortağın öngörülen 6 aylık sürede hisse satış bedelini ödemediği, yeni bir proje üretilmediği, borca batıklığın daha da arttığı, şirketin son vekilinin de istifa etmesi karşısında daha önce de vekillerinin istifa ettiği dikkate alınarak yargılamayı uzatmaya yönelik davranışlar içinde oldukları kabul edilerek şirketin iflasına karar verilmiş, hüküm dilekçi şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 20.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.