Esas No: 2014/22236
Karar No: 2015/889
Karar Tarihi: 03.02.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/22236 E.  ,  2015/889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 29/09/2014

Numarası : 2012/358-2014/416

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün süresi içinde taraflarca temyiz edilip incelemenin Yargıtayca duruşmalı olarak yapılması davalı ............San. ve Tic.Ltd.Şti. vekili Av.D. K. tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 03.02.2015 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı ............San. ve Tic.Ltd.Şti. vekili Av.D. K. geldi. Davacı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalıya ait balık restaurantı işyerinde 13.05.2004-15.10.2012 tarihleri arasında son 1 yıldır şef garson olarak, öncesinde garson olarak en son aylık 2.600,00 TL net ücret ile çalıştığını, 15.10.2012 tarihinde haksız nedenle iş akdine son verildiğini, 30.09.2012 tarihinde yıllık iznini kullanırken restaurant müdürü H.. Ö..’in arayarak .........’ndeki diğer şubede garson olarak çalışacağını bildirdiğini, müvekkilinin söz konusu bu durumun iş şartlarında esaslı değişiklik ve rütbe tenzili oluşturduğunu, bu durumu kabul etmeyeceğini söylediğini, müvekkilinin bu durumu davalıya ihtarname ile bildirmesi üzerine işverenin de iş akdini devamsızlık yaptığı gerekçesi ile feshettiğini bildirdiğini, yapılan feshin usulsüz olduğunu, davalının mazeret göstermesi için 3 günlük süre verdiği ilk ihtarnamenin 05.12.2012 tarihinde tebliğ edildiğini, işten çıkışının 15.10.2012 tarihi olduğunu, 09.10.2012 tarihli ihtarnamesini keşide ettikten sonra henüz tebliği dahi beklenmeksizin iş akdini sona erdirdiğini, fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerini eksik kullandığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 13.05.2004 tarihinde dava dışı .......A.Ş.'de çalışmaya başladığını, bu şirketin iki adet restaurantı müvekkili şirketin devraldığını, devirden önce .......... A.Ş.'nin davacının iş akdini sona erdirdiği ve 30.04.2012 günü davacının imzasını taşıyan işten ayrılış bildirgesi verildiğini, davacı ile müvekkili şirket arasında 01.05.2012 tarihli iş sözleşmesi imzalandığını, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde davacının garson olarak çalışacağı aylık brüt maaşının 1.340,96 TL olduğunun belirlendiğini, davacının garson olarak çalıştığını, şirketin aynı unvan altında faaliyet gösteren şubesi olan ..........'da iş yoğunluğuna bağlı olarak personel ihtiyacı nedeniyle davacıdan aynı ücret ve unvan ile çalışma şartlarının ağırlaştırılması ya da esaslı değişiklikler yapılmaksızın çalışması istendiğini, davacının 03-04-05-06-07-08 Ekim 2012 tarihlerinde izin almaksızın ve bilgi vermeksizin işe gelmediğini, bu nedenle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, iş sözleşmesinin 1.6. maddesinin işverene nakil yetkisi verdiğini, davacının görevlendirmeyi kabul etmeyerek işe başlamamış olması nedeniyle taleplerin reddi gerektiğini, davacının fazla mesai, ulusal ve dini bayram ile genel tatil ücreti alacaklarının varsa hak ettiği maaş bordrolarına yansıtılarak ödendiğini, davacının ücret bordrolarını kayıtsız imzaladığını, bordro tutarlarının davacının banka hesabına yatırıldığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının iş akdini iş şartlarında aleyhine esaslı değişiklik yapılması nedeni ile haklı olarak feshettiği, kıdem tazminatına hak kazandığı, bilirkişi raporunda hesap edilen diğer alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının yıllık izinlerini her yıl 10 gün olarak kullandığını iddia ve kabul etmiştir. Bu beyanı davacıyı bağlar. Bu nedenle davacının 8 yılda toplam 80 gün yıllık izin kullandığı kabul edilerek bakiye yıllık izin süresi için yıllık izin ücretinin hüküm altına alınması gerekirken, davalı vekilinin bu yöne ilişkin itirazına itibar edilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 03.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.