erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/19061
Karar No: 2016/11335
Karar Tarihi: 08.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/19061 E.  ,  2016/11335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İncelemesi gerekli görülen; ...... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/6283 soruşturma numaralı dosyasının ya da kovuşturma aşamasına geçildi ise kovuşturma dosyası ile Kocaeli 1. Aile Mahkemesi'nin 2014/115 D.iş sayılı dosyanın asıllarının ya da onaylı bir suretlerinin eklenerek birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 08.06.2016 (Çrş.)
Esas No: 2014/20622
Karar No: 2014/19001
Karar Tarihi: 25.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/20622 E.  ,  2014/19001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dörtyol 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2014

NUMARASI : 2014/103-2014/443

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı S.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan kamulaştırma işleminde kamulaştırma bedeli, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değerleri arasındaki farktan ibarettir. Taşınmazın niteliğine göre Kamulaştırma Kanunu'nun 11. maddesinin 3. fıkrası gereğince, taşınmazın tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oranı, taşınmazın cinsi, özelliği, kullanım şekli, irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs.), taşınmazda kapladığı alan ve yeri, istikameti dikkate alınarak belirlenir.

Yargıtay uygulamalarında; taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum söz konusu olmaması halinde, arazilerde irtifak nedeniyle olabilecek değer kaybının, irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin %35'ini aşmaması gerektiği kabul edilmektedir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hususlara uymayan kamulaştırılan ve kamulaştırmadan arta kalan alanlara ayrı ayrı değer düşüklüğü hesaplayarak irtifak kamulaştırma bedeli belirleyen bilirkişi ek raporuna itibarla hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; dava konusu 96 sayılı parselin 436,43 m²'si pilon yeri olarak kamulaştırılmasına rağmen karar da kamulaştırılan alanın 736,43 m² olarak hatalı yazılması

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13938
Karar No: 2015/14023
Karar Tarihi: 26.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/13938 E.  ,  2015/14023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekilinin İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, müvekkili aleyhine yürütülen takipte haczedilen taşınmazı ile ilgili olarak İİK'nun 82. maddesinin 1. fıkrasının 12. bendi kapsamında ıneskeniyet şikayetinde bulunduğu, Mahkemece şikayetin kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra Mahkemesi'nce, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya verilmeli, kalanı icra dosyasında bırakılmalıdır. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez. Değerlendirme yapılırken en mütevazi semtlerdeki mesken fiyatları esas alınmalıdır.

Somut olayda, borçlunun yalnız yaşadığı (bakmakla yükümlü olduğu kimse bulunmadığı) ve haline münasip olduğu iddia edilen meskenin iki ayrı müstakil bölüm ve eklentisinden oluştuğu nazara alındığında haline münasip olmadığı görülmektedir. Ayrıca, açıklanan bu bağımsız kullanılan kısımlar için bilirkişi raporunda toplam 70.000 TL değer belirlenmesine karşılık borçlunun tek başına yaşayacağı tek bağımsız bölüm için de 70.000 TL değer belirlenmesi hakkaniyete ve somut gerçekliğe uygun değildir. Mahkemece, belirtilen bu hususlar nazara alınarak yeniden yaptırılacak bilirkişi incelemesi ile sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/2539
Karar No: 2022/6598
Karar Tarihi: 28.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/2539 E.  ,  2022/6598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 1. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince verilen kararın, feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki dosyada aleyhine hüküm kurulan davalı ... Özel Eğitim Hiz. İnş. Turizm ve Tic. A.Ş.’ye gıyabi hükmün usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği ve tebligatın doğrudan Tebligat Kanunu 35. madde hükümlerine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Şirketlerin adresi, Ticaret Sicil Memurluğunda kayıtlı bulunan adresidir. Öncelikle davalının ticaret unvanı ve adresi ile faal olup olmadığı Ticaret Sicil Memurluğundan belirlenmelidir. Tebligat Kanununun 12. maddesine göre, hükmi şahıslara tebliğin selahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise yalnız birine yapılır. Aynı Kanunun 13. maddesine göre de; tebliğ yapılacak bu kişiler her hangi sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde tebliği orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21. maddelerinde de tüzel kişilere yapılacak tebligat usulü belirlenmiştir.

Tebligat Kanununun 7/a maddesinde, “Tebligata elverişli bir elektronik adres vererek bu adrese tebligat yapılmasını isteyen kişiye, elektronik yolla tebligat yapılabilir. Anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlere elektronik yolla tebligat yapılması zorunludur.

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır” denilmiş, elektronik ortamda yapılacak tebligatlara ilişkin usul ve esasları düzenleyen “Elektronik Tebligat Yönetmeliği” çıkarılmıştır (RG 19.1.2103 t. S. 28533).

Mahkemece, davalı ... Özel Eğitim Hiz. İnş. Turizm ve Tic. A.Ş.’ye açıklandığı gibi öncelikle davalı şirketin ticaret sicil kaydındaki adrese Tebligat Kanunu’na uygun normal tebligat yapılması, tebligatın iade gelmesi, tebligat yapılamaması, iade zarfında yeni bir adres tespit edilememesi durumunda, Ticaret Sicil Memurluğundan gelen ticari sicil adresine usulüne uygun tebliğinin sağlanmasına (Tebligat Kanunu 35. maddesine göre) takiben, temyiz süresi geçtikten ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17152
Karar No: 2014/205
Karar Tarihi: 07.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17152 E.  ,  2014/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

(İSTANBUL 2. DENİZCİLİK İHTİSAS MAHKEMESİ)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 52. Asliye Ticaret (İstanbul 2.Denizcilik İhtisas) Mahkemesi’nce verilen 27/06/2012 gün ve 2011/148-2012/106 sayılı kararı onayan Daire’nin 11/07/2013 gün ve 2012/15114-2013/14627 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin taşıma işleri komisyoncusu olduğunu, davalıya ait emtianın gemi ile Mısır’a taşınması hususunda tarafların anlaştıklarını, geminin Mısır’a vardığında yanıcı ürün olan emtianın limana indirilmesinin yasak olması nedeniyle alıcının gümrük işlemlerini tamamlayarak malı teslim alması gerektiğini, ancak davalının yüklemeye ilişkin ihracat belgelerini zamanında alıcıya göndermemesi nedeniyle malın geri Türkiye’ye getirilmek zorunda kalındığını, bu nedenle oluşan navlun farkı ve konteynırların temizlik masraflarından davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 8.850,00 USD navlun farkı ile 1.669,79 EURO temizlik masrafları alacağının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; zamanaşımı def'inde bulunmuştur.

Mahkemece, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 07/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

52,40 KDH

50,45 KDPH

01,95 KDBH

228,00 Ceza

14/01/2014
Esas No: 2013/5708
Karar No: 2013/9013
Karar Tarihi: 08.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5708 E.  ,  2013/9013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat.

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlarına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...’un jinekolog op. Dr. olarak ve sanık ...’ın ebe olarak görev yaptıkları Malazgirt Devlet Hastanesi’ne 05.06.2005 Pazar günü öğle saatlerinde müracaat eden katılanın aynı gün saat 17:50 sıralarında ölü bebek dünyaya getirdiği olayda;

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 1. İhtisas Kurulu’nun 01.02.2006 tarihli raporunda bebeğin ölümünün, doğum eylemi sırasında oksijensiz kalmaya bağlı amniyon sıvısı aspirasyonu sonucu meydana gelmiş olduğunun, otopsi bulgularına göre bebeğin miadında ve ölü olarak doğmuş bulunduğunun; 3. İhtisas Kurulu’nun 15.06.2007 tarihli raporunda da travay takibinde 15-20 dakika aralarla kontraksiyonu takiben ÇKS’ye bakılması ve değerinin ölçülmesi gerektiği halde mevcut tıbbi belgelerde ve ifadelere göre 60-50 dakika aralarla ölçülmesinin yetersiz bir takip olduğu ve bu nedenle ebe Özlem Kabak’ın eyleminin eksik olduğunun, ancak çocuk kalp atışlarının fetoskop(ÇKS) ile takibi nedeniyle yanılgıların yüksek olabileceğinin, Dr. ...’un ifadesine göre NTS aleti bozuk olduğundan idarenin de işleyişinde eksiklik olduğunun bildirilmiş olmasına ve sanık ...’ın sanık doktoru aradığını ama ulaşamadığını savunmuş olmasına, katılanın herhangi bir yaralanmasından da bahsedilmemiş olmasına göre; ancak canlı doğmakla kazanılabilecek hak ehliyetine sahip kişilere karşı işlenebilecek olan taksirle öldürme suçunun somut olayda değerlendirilemeyeceğinin, fetusa karşı atılı suçun işlenemeyeceğinin gözetilmeyerek eylemleri TCK’nın 257. maddesindeki suçu oluşturan sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/17181
Karar No: 2021/18286
Karar Tarihi: 02.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/17181 E.  ,  2021/18286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Müşteki vekilinin sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında müşteki polis memurlarına yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik, İçişleri Bakanlı’ğının doğrudan zarar görmediği ve temyiz hakkı bulunmadığından CMUK’un 317. maddesi uyarınca müşteki vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

B)Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

C)Sanık hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçuna ilişkin, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan müşteki İçişleri Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, yapılan iade işlemi üzerine müşteki İçişleri Bakanlığı vekilinin 15/11/2019 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, müşteki kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan incelemede, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Tüm dosya kapsamından, sanığın elindeki kelepçenin açılmasını fırsat bilerek ekip otosu içindeki 2 adet jopu aldığı ve hızla kaçtığı, çevrede yapılan aramada sanığın bir ikamete girmeye çalıştığı esnada yakalandığı, elindeki jop ile polis memuruna saldırdığı ve sağ elinde silah bulunan polis memurunun eline vurması sonucu silahın ateş alması üzerine yaralanarak yere düştüğü, bu esnada dahi elindeki jopu teslim etmeyerek sağa sola sallayıp küfür etmeye devam ettiği ve rızai bir iadenin söz konusu olmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 168. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve müştekinin vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5533
Karar No: 2014/13835
Karar Tarihi: 08.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/5533 E.  ,  2014/13835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Sanık ...'un beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, sanık ...'in ise bu suça yardım eden sıfatıyla iştirak etmekten mahkûmiyetlerine, sanık ...'in işlediği iddia edilen nitelikli cinsel istismar eylemlerinin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu kabul edilerek şikâyet yokluğu nedeniyle sanık hakkındaki davasının düşmesine ve sanıkların atılı diğer suçlardan beraatlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verilen düşme ve her iki sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat ve düşme hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan mağdure vekili ve katılanların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar hakkında çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyet ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen beraat hükümlerin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine ve kabule göre, aralarında arkadaşlık ilişkisi bulunan mağdureyi suç tarihinde evine çağıran sanık ...'in mağdureyle rızası dahilinde ilişkiye girip tuvalete gidiyorum diyerek odadan çıkmasından sonra bu defa da sanık ... ile önceden yaptıkları anlaşma uyarınca eve gelen diğer sanık ...'un odaya giderek cebir kullanmak suretiyle mağdureyle ilişkiye girdiğinin, bu sırada sanık ...'in de evde bulunup bir ara odaya girip çıktığının ve mağdurenin talebine rağmen ona yardım etmediğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'la birlikte suç işleme kararı alan sanık ...'in diğer sanığın işlediği fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle eyleme TCK.nın 37. maddesi kapsamında müşterek fail olarak katıldığı gözetilmeden aynı Kanunun 39. maddesine göre yardım eden sıfatıyla sorumlu tutulması ve atılı suçu birlikte işleyen sanıkların cezalarının aynı Kanunun 103/3. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Mağdureye yönelik işledikleri cinsel istismar eylemlerini kameraya çektikten sonra bu görüntüleri hukuka aykırı olarak ifşa edip başkalarının eline geçmesine neden olan sanıkların eylemlerinin TCK.nın 134/2. maddesinde ki suçu oluşturduğu gözetilmeden mahkûmiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin, katılan mağdure vekilinin ve katılanların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10333
Karar No: 2015/22149
Karar Tarihi: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10333 E.  ,  2015/22149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/766-2014/21

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.