erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/13325
Karar No: 2013/346
Karar Tarihi: 14.01.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/13325 E.  ,  2013/346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 09.05.2012 gün ve 2012/5709-6621 sayıılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı idare vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ... İlçesi, ... Köyü 1000 ve 1004 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde almış olduğu izin çerçevesinde onaylı projesine göre balık üretim çiftliği kurmak üzere faaliyetlerde bulunduklarını ancak bu faaliyetlerinin ... görevlilerince engellendiğini ileri sürerek muarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı, balık üretim çiftliği kurulmak istenen parsellerin kullanım hakkının kendilerine ait olduğunu, tesis kurulan yerin barajın taşkın riski olan bölgesinde bulunduğunu, taraflarınca baraja yapılacak herhangi bir bakım işleminde zarar görmesinin engellenemeyeceğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalının ... Köyü 1000 ve 1004 parseller içerisinde davacının alabalık yetiştiriciliği yapması ve tesislerini kurmasına engel olunması şeklindeki elatmasının önlenmesine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine karar Dairemizin 09.05.2012 günlü 2012/5709 Esas, 2012/6621 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Davalı vekili, kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; 1000 ve 1004 parsel sayılı taşınmazların kullanım hakkının ...'ye ait olduğu anlaşılmaktadır. 21.07.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre, barajda taşkınlık yaşanması durumunda zarar görebileceği rapor edildiğinden söz konusu parsellerde balık üretim çiftliği kurulmasına engel olunmasında davalı idarenin haklı bir menfaati bulunmaktadır.

Bu nedenle davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu sebeple bozulması gerekirken sehven onandığı anlaşıldığından davacı vekilinin yerinde görülen karar düzeltme isteminin kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile onamaya ilişkin Dairemizin 09.05.2012 tarihli, 2012/5709–6621 sayılı kararının KALDIRILMASINA ve hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, yatırılan tashihi karar ve onama harçlarının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/8851
Karar No: 2015/6715
Karar Tarihi: 01.07.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8851 E.  ,  2015/6715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Savur Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2015

NUMARASI : 2015/29-2015/44

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İstanbul 11. Sulh Hukuk, Mardin Sulh Hukuk, Savur Sulh Hukuk, Aliağa Sulh Hukuk ve Mardin Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

İstanbul 11. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin “S. Mahallesi Sevinç Sokak No:37 MARDİN” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mardin Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin "Y. Mah. Çeşme Cad. No: 54 Savur/MARDİN" olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Savur Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS adresinin "B. Mh. Bahçedere Sk. No:63 Aliağa/İZMİR" olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Aliağa Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin cezaevi adresi olduğu, hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin “S.. Mahallesi Sevinç Sokak No:37 MARDİN” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mardin Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin "Y. Mah. Çeşme Cad. No: 54 Savur/MARDİN" olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

İ.. M.. tarafından alınan 28.01.2014 tarihli hükümlü beyanı ve Artuklu İlçe Nüfus Müdürlüğü'nün 08.04.2014 tarihli yazı cevabına göre, hükümlünün cezaevine girmeden önce "Y. Mah. Çeşme Cad. No: 54 Savur/MARDİN" adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Savur Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Savur Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/07/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20537
Karar No: 2016/22788
Karar Tarihi: 06.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20537 E.  ,  2016/22788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacının.......2016 tarihinden sonra çalışması görünen işyerinin davalı .... .... (...)'...... işyeri olup olmadığı... davacının belirtilen tarihten sonra... davalı ...' ... ihale alan şirketler nezdinde çalışmasını sürdürüp sürdürmediğini tespite yarar ... türlü delil... belge ... varsa ... ... ...şirket... ...şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmesinin incelenmesine ihtiyaç duyulduğundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ......2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5401
Karar No: 2019/1840
Karar Tarihi: 14.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/5401 E.  ,  2019/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konu 299 ada 12 parsel sayılı taşınmazın ...Bey ve... vakıflarından icareli olduğunu, taşınmazın 12/48 payının..., 2/48 payının ..., 2/48 payının ..., 4/48 payının Mutahhare ve 4/48 payının da ... adına 06.03.1944 tarihinden beri kayıtlı olduğunu, ne var ki anılan kişilere uzun süredir ulaşılamaması ve haber alınamaması nedeniyle ... Sulh Hukuk Hakimliği’nin 09.06.1986 tarih ve 1988/433 E 1988/441 K sayılı ilamı ile davalının kayyım olarak tayin edildiğini, dava konusu taşınmazın aslının vakıf olduğunu ileri sürerek, kayyımlık kararının kaldırılmasını, 5737 sayılı Vakıflar Kanunu’nun 17. maddesi uyarınca paydaşlar..., ..., ..., Mutahhare ve ... adına olan tapu kayıtlarının iptali ile ...Bey ve... vakıfları adına tescilini istemiş, yargılama sırasında kayyımlığın kaldırılması talebini atiye bıraktığını beyan etmiştir.

Davalı, gerekli araştırmaların yapılmasını, adına tescil istenen vakıfların sahih mi yoksa gayri sahih mi olduğunun ortaya çıkarılması ile dava konusu taşınmazın vakfiye de yer alıp almadığının da tespitinin gerektiğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, takip edilmediğinden kayyımlığın kaldırılması isteğinin 6100 sayılı HMK’nın 150. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına, tapu iptal ve tescil isteğinin kabulü ile; dava konusu taşınmazda..., ..., ..., Mutahhare ve ... adına olan tapu kayıtlarının iptali ile ...Bey ve... vakıfları adına tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 14/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6264
Karar No: 2019/9703
Karar Tarihi: 28.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/6264 E.  ,  2019/9703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın SEGBİS sistemiyle yüzüne karşı verilen hükümde; "kararın tebliğden itibaren 7 gün içinde” denilip ‘cezaevi kanalıyla’ ibaresi belirtilmeden temyiz yasa yolu gösterilerek sanığın yanıltılması nedeniyle temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1586
Karar No: 2020/2451
Karar Tarihi: 02.07.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/1586 E.  ,  2020/2451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .......ahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı .....Hukuk Mahkemesinin 19.07.1995 tarih ve 1995/831 Esas - 1995/768 Karar sayılı ilamı ile kısıtlanmış ve kendisine..... vasi olarak atanmıştır. Mahkemenin yerleşim yeri değişikliğine izin kararı ile dosya .......Mahkemesinin esasına kaydedilmiştir.

Vasi, kendisine ait taşınmazın çıplak mülkiyetini kısıtlıya bağışlayabilmek için izin verilmesini talep etmiştir.

..... kısıtlının MERNİS adresinin ...... olduğu gerekçesi ile ikamet değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

....., kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Vesayetin......takip edildiği, kısıtlı ya da vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan..... kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın .......ahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibinde ve vasinin talebi ile ilgili karar vermekte...... yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince........YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10736
Karar No: 2014/13249
Karar Tarihi: 06.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/10736 E.  ,  2014/13249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2013/198-2014/99

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, haline münasip evinin haczedildiğini ileri sürerek bu haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İ.İ.K.’nun 82/1.maddesinin 12.bendi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise İİK.nun 82/2.maddesi gereğince satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, mahkemece yapılan keşif sonunda düzenlenen bilirkişi raporunda, borçlunun uzun süreden beri 26 yaşındaki oğlu ile birlikte oturduğu, eşinden kalan emekli maaşı ile geçimini sağladığı belirtilmiş, diğer bir ifade ile borçlunun sosyal durumu tespit edilmiştir. Yukarıda açıklandığı üzere, bir meskenin, borçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Kaldı ki, borçlunun, bilirkişi tarafından yapılan sosyal durum tespitine alacaklının da açıkça bir itirazı bulunmamaktadır.

O halde, mahkemece, tespit edilen sosyal duruma göre bilirkişi raporu değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, ekonomik ve sosyal durum araştırması için kolluğa yazılan müzekkerenin infaz edilememesi nedeniyle şikayetin reddine hükmedilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6640
Karar No: 2010/14860
Karar Tarihi: 02.11.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/6640 E.  ,  2010/14860 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelir ile yapılan harcama ve ödemelerin, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı üzerine yürütülen yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir nedeniyle hüküm altına alınan miktarın, davalının kusur oranı karşılığı tazminle yükümlü olduğu değeri aşmamış bulunmasına; 05.07.2002 olan dava tarihinin karar başlığına yazımındaki yanlışlığın ise, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 459. maddesi uyarınca mahal mahkemesince düzeltilmesi mümkün yanlışlıklardan olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 5502 sayılı ........ 36. maddesi uyarınca harçtan bağışık olduğundan, Kurumdan harç alınmasına yer olmadığına, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Esas No: 2017/2353
Karar No: 2017/9310
Karar Tarihi: 28.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/2353 E.  ,  2017/9310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bir önceki geri çevirme kararının yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle; bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kapama kavaklığa ait sulu şartlarda 2006 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin ayrı ayrı ... ve ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlükleri ile Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulması ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için, dosyanın mahkemesine 2. KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/30036
Karar No: 2017/11579
Karar Tarihi: 11.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/30036 E.  ,  2017/11579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun, suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Suça sürüklenen çocuk ... ve arkadaşı, olay tarihinde mağdura ait olan ...marketten 4 adet tereyağı ve 2 adet hindi salamı çaldıkları anlaşılmakla, suça konu gıda malzemelerinin değer tespiti yapılmakla 59,00 TL olduğu, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malların değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20535
Karar No: 2016/22786
Karar Tarihi: 06.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20535 E.  ,  2016/22786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacının.......2016 tarihinden sonra çalışması görünen işyerinin davalı .... .... (...)'...... işyeri olup olmadığı... davacının belirtilen tarihten sonra... davalı ...' ... ihale alan şirketler nezdinde çalışmasını sürdürüp sürdürmediğini tespite yarar ... türlü delil... belge ... varsa ... ... ...şirket... ...şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmesinin incelenmesine ihtiyaç duyulduğundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ......2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11498
Karar No: 2020/1573
Karar Tarihi: 05.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/11498 E.  ,  2020/1573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

1-Hırsızlık yapılan yerin, katılanın beyanı ve olay yeri inceleme raporuna göre; müştekiye ait depo olduğunun anlaşılması karşısında; salt eşya muhafazası için kullanılan, herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği ve/veya bir iş yerinin eklentisi niteliğindeki olmayan yere girilmesinin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturmayacağı, bu nedenle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre;

2-Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8527
Karar No: 2018/1432
Karar Tarihi: 05.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/8527 E.  ,  2018/1432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya arasında, gerekçeli kararda söz edilen cevap dilekçesi ile bilirkişi raporunda dosyada bulunduklarından söz edilen noter kanalıyla yapılan fesih bildirimi ve bordroların dosyada bulunmaması nedeniyle, dosyanın Daireye eksik gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle cevap dilekçesi ve diğer bilgi ve belgelerin yer aldığı evrakların tamamlanarak eksiksiz bir şekilde gönderilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.