Esas No: 2021/10018
Karar No: 2024/976
Karar Tarihi: 07.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/10018 E.  ,  2024/976 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/927 E.,2015/657 K.

KATILANLAR : Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı , Aleyna Şanlı

SUÇLAR : Eziyet, aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğü ihlal, kötü muamele, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 12.12.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında; eziyet, aile hukukundan kaynaklanan yükümlülükleri ihlal, kötü muamele ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında verilen beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay, sanığın öz kızı olan katılan ...'yı yanında kaldığı süreçte devamlı darp edip şefkatle bağdaşmayan hareketlere maruz bırakmak suretiyle atılı suçları işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Olay tarihi itibariyle 11 yaşında olan katılan ..., 3-4 yaşında iken annesi olan sanık ve babasının boşanma sürecinde devlet yurduna verildiği, yıllar boyu burada kaldığı, daha sonra ikinci kez evlenen annesi sanığa verildiği ve yaklaşık iki buçuk yıl kadar annesi, üvey babası ve üç kardeşi ile birlikte yaşamaya başladığı ancak üvey babası Y.K'nın Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü'ne 26.03.2013 tarihinde verdiği dilekçe ile Aleyna'nın hırsızlık yapıp, hırçın tavırlar sergilemesi nedeniyle aile içi sorunlar yaşadıklarından dolayı tekrar devlet himayesine alınmasını talep ettiği anlaşılmıştır. Bu dilekçe üzerine yapılan sosyal inceleme sonucu sosyal çalışmacı olan tanık Y.A tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporunda katılan ...'nın, annesi tarafından sürekli dövüldüğü, sıcak ütüyü bacaklarına ve ısıtılmış bıçağı da kollarına bastığını söyleyerek yurda gitmek istediğini söylediğini, eğitim aldığı okul müdürünün de Aleyna'nın yalan söyleme eğilimi bulunan bir çocuk olduğunu, şiddet gördüğünü kendisine de anlattığını ve inandıklarını söylediğine yer verilmiş ve katılan tekrar devlet korumasına alınarak sanık hakkında suç duyurusunda bulunulmuştur.

3. 02.10.2013 tarihli Dr.Behçet Uz Çocuk Hastalıkları Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi ile Adli Tıp Kurumunca düzenlenen raporda katılanın yanak kol ve bacaklarında nasıl ve ne şekilde oluştuğu belirlenemeyen eski skar izleri bulunduğu belirlenmiştir.

4. Kovuşturma aşamasında tanık olarak dinlenen sosyal hizmet uzmanı Y.A, katılan ile ilk görüştüğünde annesinin kendisini dövdüğünü söylediği ancak sonradan yuvada görevli diğer sosyal hizmet uzmanları ile görüştüğünde katılanın yalan söyleme ve rol yapma alışkanlığının olduğunu öğrendiğini belirtmiştir.

5. Kovuşturma aşamasında annesi olan sanık ile birlikte yaşamakta olan katılan ...'nın annesinin kendisine iyi davrandığını, babasının yanına gitmesine izin vermediği için suçlamalarda bulunduğunu ifade etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Eziyet suçu yönünden;

1. Olay ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, katılanın vücudunda meydana gelen yaraların sanık tarafından meydana getirildiğine ve sanığın öz kızı olan katılana eziyet ettiğine dair sanığın savunmasının aksine ve katılanın sonradan döndüğü iddiasından başkaca kesin ve açık bir delil elde edilmemesi karşısında “kuşkudan sanık yaralanır” ilkesi gereğince verilen beraat kararı hukuka uygun bulunmuştur.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğü ihlal, kötü muamele ve basit yaralama suçları yönünden;

Sanığın sorgusunun yapıldığı 03.03.2014 tarihinden sonra dava zamanışımını kesen başka bir işlemin olmadığının anlaşılması karşısında, sanığa yüklenen aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğü ihlal, kötü muamele ve basit yaralama suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde öngörülen

8 yıl olağan dava zamanaşımının, sorgusunun yapıldığı 03.03.2014 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Eziyet suçu yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli kararında katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğü ihlal, kötü muamele ve basit yaralama suçları yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2015 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2024 tarihinde karar verildi