erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/4308
Karar No: 2019/5234
Karar Tarihi: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/4308 E.  ,  2019/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin kararının davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine davacı vekili avukat ... ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekilleri avukat ... ........, avukat .......huzuru ile duruşma yapılıp temyiz isteminin süresinde olduğu saptanıp, dosyanın incelenmesi sonucu gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı Kanun'un 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.maddeden sözedilip, bu madde kapsamında değerlendirme yapılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf talebi, Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Hukuk Dairesince, karar gerekçesi yerinde görülerek esastan reddedilmiş; davacı bu sefer temyiz talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürülüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, özellikle de, davadan önce bir ödeme olgusu olup olmadığı, var ise, bunun borcu sona erdirip erdirmediği hususu üzerinde durulup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 14.01.2015 tarih 2014/3-8 E., 2015/10 K. sayılı kararı da gözetilerek, gerekirse konusunun uzmanı bilirkişiden rapor da alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak, İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ BOZULMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Esas No: 2012/20802
Karar No: 2015/38015
Karar Tarihi: 04.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/20802 E.  ,  2015/38015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ve ..'in diğer sanıklarla suç işlemek için önceden verdikleri karar doğrultusunda yapılan işbölümü gereği suça gözcü olarak doğrudan doğruya katıldıkları, haklarında 765 sayılı TCK.nın 65/3. maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığı ve buna göre eylemlerinin 765 sayılı TCK’nın 497/2. maddesine, 5237 sayılı TCK’nın ise 149/1-c maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilip lehe yasa karşılaştırmasının buna göre belirlenerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması kanuna aykırı ise de; sonuç ceza açıkça sanıklar lehine olup karşı temyiz de olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine sanıklar savunmanlarının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8280
Karar No: 2020/1203
Karar Tarihi: 18.02.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/8280 E.  ,  2020/1203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1.maddesi, 5237 sayılı TCK’nın 62, 53, 58/9, 63.maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet

kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/970 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında belirtildiği üzere; dosya kapsamına göre, sanığın örgüt içerisindeki konum ve faaliyetleri itibariyle örgütün mahrem yapılanması içerisinde Diyarbakır Büyük Bölgesinin altında Diyarbakır Dar Bölgesinde Genel Müdür sıfatı ile Diyarbakır, Mardin, Batman, Siirt ve Şırnak illerinde bulunan polis mahrem imamlarından sorumlu olduğu ve bu kapsamda polis mahrem imamlarının kimler olacağını belirleyerek, bunlara örgütsel talimatlar verdiği, söz konusu illere giderek mahrem imamlar ile görüşmeler yaptığı anlaşılan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 314/1. maddesinde yazılı "Silahlı Terör Örgütünü Kurma ve Yönetme" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin değerlendirilmesinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması

2-)Kabul ve uygulamaya göre de; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53/1. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, verilen ceza miktarı ile tutuklulukta geçirilen süre ve mevcut delil durumu dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye taleplerinin reddine, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ezurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2329
Karar No: 2019/3523
Karar Tarihi: 17.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/2329 E.  ,  2019/3523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın .... Temizlik şirketi yönünden kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ...Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı dava ile alacak talebinde bulunmuştur.

Mahkemece; yapılan yargılama neticesinde 01/03/2016 gün ve 2015/661 E. 2016/152 sayılı kararı ile yetkisizlik kararı verilmiş; iş bu yetkisizlik kararı temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Yetkisizlik kararın kesinleşmesi üzerine, davanın yargılaması ...Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi tarafından yürütülmüş ve 12/10/2018 gün ve 2016/187 E. 2018/361 sayılı karar ile....Temizlik Ltd. Şti. bakımından davanın kabulüne, diğer davalılar bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

İş bu kararın, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dava dosyası temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 373/4 maddesi; "Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir." hükmünü,

Geçici 3/2 maddesi; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır.

Diğer bir anlatımla, Yargıtay’ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta; .....Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkisizlik kararı temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Bu aşamadan sonra, yetkili ...Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi tarafından esasa ilişkin yargılama yapılıp, karar verilmiştir.

Aleyhine kanun yoluna gidilen karar,....Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı olup, bu karar ile ilgili olarak Yargıtay’ın bir denetimi söz konusu değildir.

Bu itibarla, 12/10/2018 tarihinde verilen ve daha önce Yargıtay denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi “ İstinaf “ olup, görevli merciinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi olduğu anlaşıldığından, dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 17/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5487
Karar No: 2014/15003
Karar Tarihi: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5487 E.  ,  2014/15003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 21. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/476-2013/209

Davacı, başından geçmiş olan kaçırılma olayının iş kazası olarak tespit edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, yetkisizliğine karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Ç. İç ve Dış T. Sanayii A.Ş. Adına İ. Ç. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Sezai Öztürk tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan Ç. İç ve Dış T. Sanayii A.Ş. Adına İ. Ç. vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/29714
Karar No: 2016/9616
Karar Tarihi: 18.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/29714 E.  ,  2016/9616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c maddesi gereğince "bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme" seçenek yaptırımına çevrilirken, seçenek yaptırımın uygulanma süresinin açıkça belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda duraksamaya neden olacak şekilde sürenin “en az iki yıl süreyle” şeklinde öngörülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının TCK'nın 50/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin '' suça sürüklenen çocuğa verilen kısa süreli hapis cezasının en az iki yıl süreyle, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkânı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmesi şeklinde tedbire çevrilmesine'' biçimindeki bölümden ''en az'' ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25133
Karar No: 2015/24010
Karar Tarihi: 12.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/25133 E.  ,  2015/24010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Serik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2014

NUMARASI : 2014/76-2014/172

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine, borçlular vekilinin icra mahkemesine yaptığı başvuruda diğer itiraz ve şikayetlerinin yanında yetkili icra dairesinin Antalya olduğunu ileri sürerek Serik İcra Dairesinin yetkisine itiraz ettiği, mahkemece bonodaki yetki kaydına dayalı olarak yetki itirazının ve diğer itiraz ve şikayetlerin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK. nun 50/1.maddesine göre, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, HMK. nun 447/2. maddesi atfıyla HMK. nun yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla uygulanmak suretiyle belirlenir. Ayrıca, takip dayanağı akdin yapıldığı icra dairesi de yetkilidir.

Buna göre, bonoya dayalı takip, genel yetkili yer olan borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesinde (HMK. 6.md.), bonoda öngörülen ödeme yerinde (6102 Sayılı TTK. nun 777/3. maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, ödeme yeri olarak tanzim yeri kabul edilir.) (HMK. 10.md.) ve ayrıca İİK. nun 50/1.maddesi uyarınca bononun tanzim edildiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir.

Takibe konu bonoda Serik Mahkemelerinin yetkili olduğunun belirtilmesi yetki sözleşmesi niteliğinde ise de, HMK'nun 17. maddesi uyarınca yetki sözleşmesi, ancak tacirler ve kamu tüzel kişileri arasında yapılabileceğinden ve gerçek kişi olan tarafların tacir olduklarına ilişkin bir belge dosyada bulunmadığından söz konusu yetki sözleşmesi geçerli değildir.

O halde mahkemece, yetki sözleşmesi dikkate alınmaksızın, yetki itirazının incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile yetki itirazının reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/21383
Karar No: 2012/35220
Karar Tarihi: 18.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/21383 E.  ,  2012/35220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü

Suça konu odun kömürlerini sanığa sattığı ifade edilen tanık ...’ün bu işle iştigal edip etmediğinin vergi ve ticaret sicili kaydı ile kolluk marifetiyle araştırılmadan, emval üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmadan ve tutanak düzenleyicilerin tanık olarak beyanları alınmadan eksik inceleme sonucu sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan temsilcisi ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6848
Karar No: 2019/9509
Karar Tarihi: 26.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/6848 E.  ,  2019/9509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Olay gecesi sanığın sevk ve idaresindeki otomobille, aydınlatması bulunan, 3.5 metre genişliğinde ve dar yol vasfında olan, bölünmüş ve tek yönlü cadde üzerinde ters yönde seyrettiği sırada, sanığa göre karşı yönden ve kendi yolunda seyreden katılan idaresindeki motosiklet ile karşılıklı olarak yol ortalarında çarpıştıkları olayda; sanığın tek yönlü olan yolda gidiş istikametine göre ters yönde seyretmek suretiyle sebebiyet verdiği kazada bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun ve sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2018/4-394 Esas- 2018/478 Karar sayılı ilamında; ''6763 sayılı Kanunun uyuşmazlık konusunu ilgilendiren fıkralarının gerekçesinde; söz konusu yasal değişikliğin uzlaştırmanın yöntemine ilişkin olduğu ve bu değişikliklerle uzlaştırma kurumunun başarısını olumsuz etkileyen sakıncaların giderilmesinin ve bu alanın disipline edilmesinin amaçlandığı vurgulanmıştır. CMK'nın 253. maddesinin 18. fıkrasında ise uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kalması hâlinde tekrar uzlaştırma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiştir. Bu durumda soruşturma evresinde tarafların kabul etmemeleri nedeniyle sonuçsuz kalan uzlaştırmanın maddi ceza hukuku boyutunu ilgilendirmeyen, münhasıran uzlaştırma yöntemine yönelik olması nedeniyle usule ilişkin olduğu konusunda kuşku bulunmayan değişikliğin, derhal uygulama ilkesinin zorunlu bir gereği olarak daha önce usulüne uygun olarak yerine getirilmiş olan uzlaştırma girişimine ilişkin işlemlerin yenilenmesini gerektirmediği kabul edilmelidir.'' hususunun belirtilmiş olması karşısında; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 254. maddesinin 1. fıkrası gereğince uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için hükmün bozulmasını öneren tebliğnamedeki görüşe, soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olan taksirle yaralama suçunun hüküm tarihinden önce de uzlaşma kapsamında olduğu, dosya içeriğinden taraflar arasında uzlaşmanın gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında, bir fayda sağlamayacağı ve yargılamayı gereksiz yere uzatacağı anlaşıldığından iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ve hükmün bozulması istemine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA; 26.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3442
Karar No: 2020/5458
Karar Tarihi: 09.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3442 E.  ,  2020/5458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın SEGBİS kanalıyla yüzüne karşı verilen 24/11/2015 tarihli kararda temyiz süresinin tebliğden itibaren 7 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında, temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7205
Karar No: 2012/8317
Karar Tarihi: 12.06.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/7205 E.  ,  2012/8317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.09.2007 gününde verilen dilekçe ile maden işletme ruhsatının iadesi gerektiğinin tespiti ve tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili ve duruşmasız temyizi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 22.05.2012 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.... ile karşı taraftan davacı vekilleri Av.... ve Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle; Maden İşleri Genel Müdürlüğü kayıtlarına göre davalının 2006 yılında 777.500 ton, 01.01.2007 ila 14.07.2007 tarihinde 585.851 ton, 15.07.2007 ila 25.09.2007 tarihinde 280.228,4 ton olmak üzere toplam 1.643.579,4 ton kalker üretimi yaptığı, mahkeme kararı gerekçesinde, Maden İşleri Genel Müdürlüğüne davalının 2007 yılı ikinci dönemi olarak bildirdiği ocak başı satış tutarı 1,90 TL/ton birim fiyatı üzerinden ton başına 1 TL üretim maliyeti düşülerek, toprak altı kalker değeri 0,90 TL/ton üzerinden hesaplanan 1.479.221 TL'den, 05.01.2006 tarihli sözleşme gereği davacıya ödenen 300.000 TL'nin mahsubu ile 1.179.221 TL menfi zarar tespit edilmiş ise de; 1,90 TL/ton kalker birim fiyatının sadece 2007 yılı ikinci dönemi fiyatı olduğu, davalının Maden İşleri Genel Müdürlüğüne sunduğu satış bilgi formları ile dosyada bulunan Maden İşleri Genel Müdürlüğü yazılarından 2006 yılı kalker ocak başı satış bedelinin 1,35 TL/ton,

2007 yılı birinci dönemi (01.01.2007 ila 14.07.2007) 1,40 TL/ton, 2007 yılı ikinci dönemi ise 1,90 TL/ton olduğu anlaşılmakla, bu dönemlerde üretilen kalker miktarına göre kalker üretim maliyeti 1 TL/ton düşülerek hesaplama yapılması gerektiğinin bu hususta açılacak ek dava sonunda verilecek hükümle birlikte gözetilmesinin mümkün bulunmasına göre tarafların yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 900,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden taraflara yükletilmesine, 12.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/5062
Karar No: 2010/6420
Karar Tarihi: 06.05.2010

**7. Ceza Dairesi         2010/5062 E.  ,  2010/6420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülüklerine ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

14.07.2006 tarihli mahkumiyet kararının sanık ...'ın kardeşi (ya da kızı) ...'a tebliğ edildiği ve hükmü süresinden sonra temyiz eden ve temyiz talebi reddedilen ..., temyiz dilekçesinde tebligatın yaşı küçük olan kızına yapıldığını ve tebligatın bu nedenle usulsüz olduğunu ileri sürdüğüne göre, ... ve sanığın vukuatlı aile nüfus kayıt tablosu eklendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 06.05.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.