erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/1360
Karar No: 2018/4432
Karar Tarihi: 08.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/1360 E.  ,  2018/4432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... 27. İş Mahkemesi

Dava, yurt dışında ... Vatandaşlığı döneminde geçen sürelerin 3201 sayılı Yasa uyarınca ve borçlanma talep tarihindeki prim tutarları üzerinden borçlanılabileceğinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; 02.12.2013 tarihli borçlanma başvurusu 11.03.2014 tarihli kurum yazısı uyarınca reddi üzerine, üç aylık süre içinde 08.04.2014 tarihinde Kamu Denetçiliği Kurumuna başvurularak, 6328 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu’nda öngörülen prosedür işletildikten sonra aynı süre içinde iş bu davanın açılmış olması ve anılan Kanunun “Dava açma süresinin yeniden işlemeye başlaması” başlıklı 21.maddesinin “(1) Başvurunun Kurum tarafından reddedilmesi hâlinde, durmuş olan dava açma süresi gerekçeli ret kararının ilgiliye tebliğinden itibaren kaldığı yerden işlemeye başlar.

(2) Başvurunun Kurum tarafından yerinde görülerek kabul edilmesi hâlinde; ilgili merci Kurumun önerisi üzerine otuz gün içinde herhangi bir işlem tesis etmez veya eylemde bulunmaz ise durmuş olan dava açma süresi kaldığı yerden işlemeye başlar.

(3) Kurumun, inceleme ve araştırmasını, başvuru tarihinden itibaren altı ay içinde sonuçlandıramaması hâlinde de durmuş olan dava açma süresi kaldığı yerden işlemeye başlar.” hükmünü içermesine göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2013/18632
Karar No: 2014/1263
Karar Tarihi: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18632 E.  ,  2014/1263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/1431-2013/398

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan B.. K.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan B.. K.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan B.. K.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16722
Karar No: 2015/1220
Karar Tarihi: 02.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16722 E.  ,  2015/1220 K.**

* SULAMA KANALINA DÜŞEN ÇOCUK SEBEBİYLE TAZMİNAT

* YARGI YOLU GÖREVSİZLİĞİ

* İDARİ YARGILAMA USULÜ KANUNU (İYUK) (2577) Madde 2

**"İçtihat Metni"**

Davacı A.. K.. vdl vekili Avukat A.. G.. tarafından, davalılar DSİ Genel Müdürlüğü vdl aleyhine 07/03/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargı yolu nedeniyle davanın reddine dair verilen 05/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacıların, davalı DSİ Genel Müdürlüğü'ne yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların, diğer davalılara yönelik temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, İdare Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, müşterek çocukları olan S.. K..'nın, davalılar tarafından işletilen hidroelektrik santralinin sulama kanalına düşmesi sonucu vefat ettiğini belirterek, olayda sorumlulukları bulunan davalılardan tazminat isteminde bulunmuşlardır.

İdari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceğine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2. maddesi gereğince, idari yargı yerlerinde ancak ilgili idare kurumu dava edilebilir. Bu yasal düzenlemeye göre, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişileri aleyhine İdare Mahkemelerinde dava açılamaz.

Şu halde, özel hukuk tüzel kişileri aleyhine açılan eldeki davanın görüm ve çözüm yeri idari yargı olmayıp adli yargı yeridir. Mahkemece, açıklanan yön gözetilmeden, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda ilk bentte açıklanan nedenle davacıların, davalı DSİ Genel Müdürlüğü'ne yönelik temyiz itirazlarının reddine, yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenle davalılar E.Ü.A.Ş. Genel Müdürlüğü ve ... Mühendislik Tic. Ltd. Şti. yönünden BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18630
Karar No: 2014/1254
Karar Tarihi: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18630 E.  ,  2014/1254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2012/1037-2013/326

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5257
Karar No: 2022/329
Karar Tarihi: 13.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/5257 E.  ,  2022/329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... 4. İş Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 13/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2995
Karar No: 2020/341
Karar Tarihi: 13.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/2995 E.  ,  2020/341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; olay günü saat 19:15 sularında, sanık sürücünün idaresindeki para taşıma aracı ile asfalt kaplama, düz, kuru ve sokak vasfındaki yoldan seyirle sola manevra yaparak giriş yapmak istediği cadde vasfındaki yola aracını yönlendirdiği esnada, solundan doğru ve cadde üzerinden düz istikamette gelen katılan ...'ın idaresindeki otomobille çarpışması neticesinde her iki katılanın da basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile neticelenen olayda; sokak vasfındaki yoldan cadde vasfındaki yola giriş yapmak için aracını sola doğru yönlendiren sanığın, cadde üzerinden gelerek düz istikamette seyrine devam etmek isteyen katılana ilk geçiş hakkını vermemesi nedeniyle ortaya çıkan neticede asli kusurlu olduğu, dosya kapsamında bulunan ve hükme esas alınan 21/04/2016 tarihli Adli Tıp Kurumu raporundaki kusur değerlendirmesinin dosya içeriği ile uyumlu olmadığı gözetilmeden sanığın tali kusurlu kabul edilerek temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusur durumuna, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13/01/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/26930
Karar No: 2015/2806
Karar Tarihi: 19.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/26930 E.  ,  2015/2806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıcının 24/10/1978 olarak tespitine, emeklilik talebinin kabulüne aksine kurum işleminin iptaline, yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının Almanya'da rant sigortasına girdiği 24.10.1978 tarihinin ülkemizde sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulü ile 4/1-(a) bendi kapsamında 16.5.2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 24.10.1960 doğumlu olan davacının, Tükiye'de 1.12.1996-31.12.1996 tarihleri arasında 3 gün, 2007/9-2011/5 tarihleri arasında 1356 gün zorunlu SSK'ya tabi çalışmalarının, 1.1.1998-2001 tarihleri arasında 1260 gün isteğe bağlı primn ödemesinin bulunduğu, 3.5.2002-29.11.2006 tarihleri arasında ise 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığının bulunduğu, 3201 sayılı Yasa'ya göre 24.10.1978-30.7.1979 tarih aralığındaki 277 günlük süreyi borçlandığı, 16.5.2011 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının sigortalılık başlangıcının tespitine ilişkin hükmü yerindedir. Yaşlılık aylığına gelince:

Somut olayda; davacının yaşlılık aylığı şartlarının 23.5.2002 tarih ve 4759 sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile değişik 506 sayılı Yasa’nın geçici 81/C madde hükümlerine göre belirlenmesinin gerekmesi karşısında; 16.5.2011 tarihinden geçerli olmak üzere yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazandığının tesbitine şeklindeki karar doğru olmamıştır.

Çünkü; tahsis tarihi itibari ile 15 yıl sigortalılığı çoktan dolduran davacının, 3600 gün prim ödeme gün şartını 26.10.2005 tarihinde ve 50 yaş şartını da 24.10.2010 tarihinde tamamladığı, buna göre 506 sayılı Kanunun Geçici 81/C-b-bb maddesi uyarınca 54 yaşını doldurmuş olması şartıyla yaşlılık aylığına hak kazanacağı anlaşılmaktadır.16.5.2011 tarihli tahsis talep tarihinde davacı 50 yaşındadır.O halde davacının yaşlılık aylığı talebi reddolunmalıdır.O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Esas No: 2016/2341
Karar No: 2016/9268
Karar Tarihi: 03.10.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/2341 E.  ,  2016/9268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; suça konu gaz tabancasının namlusu bilinen ateşli silah fişeklerini istimal etmeye elverişli olmasa da, namlusu içerisindeki açıklık nedeniyle ses fişeklerinin ön kısmına bilye, saçma tanesi, kurşun küre yerleştirilerek oluşturulmuş özel şekil ve nitelikteki ateşli silah fişeklerini atabilecek boşluk bulunduğu, namlusunda tadilat yapıldığını gösterir bir emarenin mevcut olmadığının tespit edildiğinin belirtilmesi, birlikte özel nitelikte ateşli silah mermisi ele geçmemesi ve sanığın savunmasında silahın kuru sıkı olduğunu iddia etmesi karşısında; sanıkta ele geçirilen gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit edilerek Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın her iki suç yönünden hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 03.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10369
Karar No: 2016/4913
Karar Tarihi: 02.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10369 E.  ,  2016/4913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/04/2015 tarih ve 2014/215-2015/68 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin TPE nezdinde tescilli ... no'lu “...” markasının sahibi olduğunu, davalının ise kötüniyetli olarak bu marka ile ayırt edilemeyecek şekilde “...” ibaresini markasal olarak kullandığını, bu kullanımın müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, davalının “...” biçimindeki kullanımına son verilmesini, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; TPE sicilinde kayıtlı olduğu hali ile davacının markasının “...” biçiminde, davalının kullanımının ise “... ...” biçiminde olduğu, bu kullanımdaki asli ve ayırt edici unsurun “...” ibaresi olduğu, bu kullanımdaki “...” ibaresi ile boğa başı logosunun davacıya ait marka ile karıştırma ihtimalini ortadan kaldırmadığı gibi, boğa başı logosuyla bu ihtimali daha da artırdığı, “...” ibaresi ile “...” ibaresi arasında yüksek derecede işitsel ve görsel benzerlik bulunduğu, boğa başı logosunun ise kavramsal benzerlik meydana getirdiği, dolayısıyla karıştırma ihtimalinin sabit olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalının “...” ibaresini 43. sınıftaki yiyecek-içecek sağlanması hizmetleri bakımından kullanmasına son verilmesine ve hükmün ilanına karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18626
Karar No: 2014/1283
Karar Tarihi: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18626 E.  ,  2014/1283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/1134-2013/535

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak, yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle ağaçlara değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarında alınabilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/41084
Karar No: 2012/3394
Karar Tarihi: 25.01.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/41084 E.  ,  2012/3394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık şirket Seyithan Turizm İnş. Metal Nak. Ith. Ihr. San. Ltd. Şti yetkilisi Sultan Şanlı tarafından da hükmün temyiz edildiği ancak, bu suçtan kurulan hükümle ilgili olarak tebliğname de görüş belirtilmediği anlaşıldığından sanık şirket açısından ek tebliğname düzenlenerek dairemize gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7414
Karar No: 2014/7815
Karar Tarihi: 16.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/7414 E.  ,  2014/7815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada...1. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının ceza evine girmeden önce ... Mahallesi,... Nolu Sokak, No:... adresinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın ...1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 16.05.2014 de oybirliğiyle karar verildi.