erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/8927
Karar No: 2010/1429
Karar Tarihi: 18.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/8927 E.  ,  2010/1429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın yakınana ait aracı sol ön kapısını sert bir cisimle zorlayarak açıp düz kontak yapmak suretiyle çaldığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Yakınanın olay günü 22.30 sıralarında aracını kilitleyip park ettiğini, 08.00 sıralarında aracını park ettiği yere geldiğinde çalındığını anladığını, komşusunun da kendisine sabah 05.30 sıralarında namaza giderken aracının yerinde olmadığını söylediğini belirtmesi ve Sakarya'da güneşin 06.11’de doğduğunun anlaşılması nedeniyle; suçun geceleyin işlendiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan 5237 sayılı Yasanın 143. maddesiyle uygulama yapılması,

3- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan

sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan aracın kapı ve kilit sisteminin sağlam olması halinde 765 sayılı TCY’nın 493/1,522(pek fahiş),55/3. sağlam olmaması halinde ise aynı Yasanın 491/2,522(pek fahiş),55/3. maddeleriyle 5237 sayılı Yasanın 142/1-b,31/3, 151/1,31/3. maddeleri uyarınca, uygulama yapılıp, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesine göre uzlaşma koşulları da değerlendirilerek, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 18.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/22326
Karar No: 2013/14535
Karar Tarihi: 28.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/22326 E.  ,  2013/14535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kartal 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :19.06.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Ölüm tarihinde mirasbırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise miras reddedilmiş sayılır (TMK md. 605/2). Mirasbırakan, 11.08.2007 tarihinde vefat etmiştir. Yasal mirasçıları, Maliye Bakanlığı Kadıköy Vergi Dairesine karşı açtıkları dava ile ölüm tarihinde terekenin borca batık olduğunu ileri sürerek bu yönde tespit kararı verilmesi istemişler, mahkemece istek kabul edilmiş, kararı davalı kamu idaresi temyiz etmiştir. Borcun, mirasbırakanın şahsi vergi borcu değil, ortağı ve temsilcisi olduğu limited şirketin vergi borcu olduğu anlaşılmaktadır. 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanunun 22.07.1998 tarihli 4369 sayılı Yasayla değişik 35. maddesi hükmüne göre; limited şirket ortakları, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun gereğince takibe tabi tutulurlar. Aynı Kanuna 25.05. 1995 tarihli 4108 sayılı Kanunla ilave edilen Mükerrer 35. madde hükmüne göre de; tüzel kişilerin malvarlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacakları, kanuni temsilcilerin şahsi mal varlıklarından bu Kanun hükümlerine göre tahsil edilir. Şu halde açıklanan yasal hükümler gereğince, mirasbırakanın; “ortağı” ve “temsilcisi” olduğu limited şirketin, şirketin malvarlığından tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan vergi borcundan, şirket ortağı olarak “koyduğu sermaye hissesi oranında” doğrudan doğruya; “temsilcisi” olarak da şahsi sorumluğu söz konusudur. Mirasbırakanın yasal mirasçısı olan davacılar hakkında, amme alacaklısı tarafından henüz takibe geçilmemiş olması, yasal mirasçıların borç tehdidi altında olmadıkları anlamına gelmez. Öyleyse, bu işten anlayan bilirkişi veya bilirkişiler eliyle; mirasbırakanın, “ortağı” ve “yasal temsilcisi” olduğu limited şirketin defter, kayıt ve belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak şirketin aktif ve pasifinin saptanması ve mirasbırakanın şirketin kamu borcunda: dolayı sermaye hissesi oranında şahsen sorumlu olacağı miktarın bu suretle belirlenmesi amme alacağının şirketin malvarlığından tamamen tahsili mümkün ise; bu halde davacıların borca batıklığın tespiti istemekte hukuki yararlarının bulunmayacağı gözetilerek isteğin reddedilmesi; değil ise, mirasbırakanın ölüm tarihi itibariyle tespit edilen terekesi aktifinin, borcu karşılamaya yeterli olmaması halinde isteğin kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu yönler araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.05.2013 (Salı)
Esas No: 2006/17662
Karar No: 2010/9106
Karar Tarihi: 09.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/17662 E.  ,  2010/9106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, yakınanı zorla bulunduğu yerden alıp ellerini ve gözlerini bağladıktan sonra ıssız bir yere götürüp burada yağmaladıklarının anlaşılması karşısında; eylemlerinin yağma suçu yanında 5237 sayılı yasanın 109/2-3a,b maddesinde düzenlenen kişiyi özgürlüğünden yoksun bırakma suçunu da oluşturduğu ve bu suç yönünden de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve adı geçen yasanın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek sanığın cezasından indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanması sırasında, aynı maddenin 3. fıkrasının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddesine ilişkin bölüm çıkarılarak; yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesi ayrı ayrı eklenmek suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/25983
Karar No: 2019/23034
Karar Tarihi: 11.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25983 E.  ,  2019/23034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Dosyadaki hizmet döküm cetveli ve diğer evraklara göre; davacının 18.01.2000-08.02.2001 tarihleri arası 1027177 işyeri sicil numarasında işvereni olarak görünen ...Hiz. A.Ş., 09.02.2001-31.12.2001 tarihleri arası 1042469 işyeri sicil numarasında işvereni olarak görünen ... Nak. .... Tic. Ltd. Şti. ve 29.04.2002-31.12.2002 tarihleri arasında 1047702 ve 1047654 işyeri sicil numarasında işvereni olarak görünen ... Temizlik Tic. Ltd. Şti.'nin davacının söz konusu çalışma sürelerine ilişkin olarak diğer davalı ... Belediyesi ile hukuki ilişkilerini gösteren bilgi ve belgeler ile hizmet alım sözleşmelerinin Sosyal Güvenlik Kurumu ile davalı ... Belediyesinden temin edilerek eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/2276
Karar No: 2019/10653
Karar Tarihi: 24.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/2276 E.  ,  2019/10653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 2918 sayılı Yasanın 118/5. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin ise bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın sürücü belgesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi yerine 2918 sayılı Kanunun 118/5. maddesi gereğince geri alınmasına karar verilmesi,

2-Dosya içeriğine göre, sanığın idaresindeki kamyonet ile gündüz vakti, meskun mahal dışında, arka koltukta aynı şirkette çalışan ölen olduğu halde, Nizip-Gaziantep iki yönlü yolda, önünde seyreden tırı sollamak istediği, karşı yönden gelen aracı görmesi nedeni ile tekrar kendi şeridine dönmek ister iken direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve tırın dorsesine çarptığı olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,

Kabule göre de;

3-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 2 yıl 1 ay 20 gün hapis cezası hesap edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11359
Karar No: 2018/9351
Karar Tarihi: 19.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/11359 E.  ,  2018/9351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı “... oğlu ...” nun maliki olduğu 1425 (yenileme sonrası) 209 ada 11 parsel olan taşınmazın tapu kaydında adının “... oğlu ...” şeklinde geçtiğini ileri sürerek nüfus kaydına göre düzeltim istemiştir. Davacının yargılama sırasında ölümü üzerine davayı mirasçıları takip etmişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 1425 parsel sayılı taşınmazın tapulama tutanağının malik hanesinde yer alan "... oğlu ..." ifadesinin "... oğlu ..." olarak tashihine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, çekişme konusu 209 ada 11 parsel sayılı taşınmazın tapuda "... oğlu ..." adına kayıtlı olduğu, söz konusu taşınmazın önceki parsel numarasının 1425 olduğu, 1425 parsel sayılı taşınmazın 15.07.1976 tarihinde 1328 doğumlu "... oğlu ..." adına senetsizden tespit gördüğü, tespitin itiraz edilmeksizin 13.03.1980 tarihinde kesinleştiği kayden sabit olup, yapılan nüfus araştırmasında "... oğlu ..." adında kayda rastlanılmadığının bildirildiği, kolluk araştırmasına göre kayıt maliki ile davacının mirasbırakanı ...'ın aynı kişiler olduğunun tespit edildiği, tanıkların davacının iddiasını doğrular nitelikte beyanda bulundukları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Ne var ki, somut olayda olduğu gibi zorunlu olarak dava açılan durumlarda “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince, davacının talebinin tespit olarak değerlendirilerek taşınmazın kadastro tutanağında adı geçen tespit maliki "... oğlu ..." ile tapu kayıt maliki "... oğlu ..." nun aynı kişiler olduğu yönünde tespit kararı verilmesi gerekirken mahkemece yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan davacı son tapu kaydında düzeltme istediği halde kaydı kapatılan 1425 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak düzeltme kararı verilmesi de doğru olmamıştır.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9977
Karar No: 2017/3061
Karar Tarihi: 21.03.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/9977 E.  ,  2017/3061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü.

a) Katılan ...'in tıbbi evrakları üzerinde yaptığı inceleme sonucunda ... Adli Tıp Kurumu'nun vermiş olduğu 18/11/2013 tarihli raporunda; "sağ kaş üzerinde yaklaşık 3 cm'lik kesi, sol dış kulak yolunda kan, sağ periorbital ekimoz, nazal septum eritemli ve hassas bulunduğu, çekilen maksillofasial BT ve beyin BT incelemelerinde sağ maksiller sinüs anterior, medial ve lateral duvarlarında fraktürler, ayrıca bilateral nazal kemikte fraktürler, sağ etmoid selül lateral duvarında fraktür, verteks seviyesinde interhemisferik fissüre oturan ince sıvama tarzında subdural hemoraji, solda parietal lob posterior kesimlerinde kortikal alanlarda peteşiyal kanama ile uyumlu görüntü olduğu, mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak ve orta (3) derecede kemik kırığına neden olacak nitelikte yaralandığı" belirtilmiş ise de, katılanın Adli Tıp Kurumuna sevk edilmediği, bu nedenle yaralanmasının yüzünde sabit ize ve duyu ve organlarından birisinin işlevinin zayıflamasına ya da sürekli yitirilmesine neden olup olmadığı hususlarında bir değerlendirme yapılmadığı görüldüğünden, tüm tedavi evrakları ve grafileri ile birlikte katılanın Adli Tıp Kurumu'na sevk edilerek, yaralanmasının niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kati raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

b) Sanığın, tüm aşamalarda, namaz kıldırma şeklinden dolayı katılanın cemaatin önünde kendisine bağırması nedeniyle eylemini gerçekleştirdiğini savunmasına, tanıklar ... ile ...'ın da yeminli beyanlarıyla bu savunmayı doğrulamış bulunmalarına göre, katılandan kaynaklanan bu hareket nedeniyle sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indiriminin yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Kasti suçtan hapis cezasına mahkum edilen sanığın, TCK'nin 53/1. maddesinde gösterilen belirli haklardan yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11141
Karar No: 2019/10172
Karar Tarihi: 10.09.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/11141 E.  ,  2019/10172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Şikayetçi İçişleri Bakanlığı vekilinin sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen hırsızlık suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi İçişleri Bakanlığı'nın hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından şikayetçi kurum vekilinin bu suça yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Tekerrüre esas alınan ilamda TCK.nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle ikinci kez mükerrir olduğu anlaşılan sanık ... hakkında, 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik şikayetçi İçişleri Bakanlığı vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde ise,

Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikayetçi İçişleri Bakanlığı'nın gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK.nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikayetçi İçişleri Bakanlığı'nın davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK.nın 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, şikayetçi İçişleri Bakanlığı vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,10.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10547
Karar No: 2011/1526
Karar Tarihi: 14.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/10547 E.  ,  2011/1526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kişisel eşyanın iadesi davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kişisel ev eşyalarının aynen iadesi, olmadığı takdirde 10.000.-TL bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili,davacı ile davalı ...'ın 16.12.1968 tarihinde evlendiklerini 10 aydır ayrı yaşadıklarını, davacı tarafından alınan ekli listedeki, kişisel ev eşyalarının davalı tarafından Eskişehir adresine taşındığını bildirerek bu eşyaların aynen iadesine,olmadığı takdirde 10.000-TL bedelinin tahsilini istemiştir.Davalılar vekili,davalıların ikametgahının Eskişehir olmayıp Antalya olduğunu, dosyanın görevli ve yetkili Antalya mahkemesine gönderilmesi gerektiğini bildirerek reddini savunmuştur. Mahkemece, davacı ... ile davalı ... arasında boşanma davasının halen derdest olduğunu, ayrı yaşama hakkı bulunan davalının ikametgahını Antalya'ya taşıdığını, yasal süre içinde yetki itirazında bulunulduğunu, boşanmadan ayrı olarak açılan alacak davasında genel yetki kuralı gereği davalıların ikametgahı mahkemesi yetkili olduğundan, yetki itirazının kabulü ile mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Mahkemelerin yetkileri kanun ile belirlenir. HUMK’nun 9. Maddesine göre, her dava kanunda aksine hüküm bulunmadıkça açıldığı tarihteki davalının ikametgahı mahkemesinde görülür. Davalılar, dava açıldığı sırada Eskişehir ilinde ikamet ettiklerinden yetkili mahkeme Eskişehir mahkemesidir. Ayrıca, taraflar ... ve ... arasında görülen nafaka davası sonucunda verilen ve temyiz üzerine onanarak kesinleşen kararda da yetkili yer olarak Eskişehir mahkemesi belirlenmiştir. Bu durumda dava açıldığı tarihte davalıların ikametgahları Eskişehir ilinde olması nedeni ile Eskişehir'de açılan kişisel eşyaların iadesi davasında TMK.nun 9. maddesi gereğince genel yetkili mahkeme doğru olarak belirlendiğinden işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6993
Karar No: 2010/8937
Karar Tarihi: 21.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/6993 E.  ,  2010/8937 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Türk TAŞ vekili avukat ... ihbar olunan ... Temizlik Bakım Yönetim İlaçlama Güvenlik Sis ve Dış Tic Ltd. Şti vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2.Tüketici Mahkemesinden verilen 3.4.2009 gün ve 97-120 sayılı hükmün Dairemizin 23.2.2010 tarih ve 8242-2262 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 172.00 (Yüzyetmişiki) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 21.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.