erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/2813
Karar No: 2016/6796
Karar Tarihi: 13.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2813 E.  ,  2016/6796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... İş ile ... İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taraflar arasındaki iş akdinin feshinin geçersizliğinin tespiti, işe iade istemi ve boşta geçen süreye ait ücretin davalılardan müteselsilen tahsili istemlerine ilişkindir.

... İş Mahkemesince, uyuşmazlıkta ortak yetkili mahkemenin işçinin işini yaptığı yer olan ... Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... İş Mahkemesi tarafından ise davalı ... Müdürlüğünün yerleşim yeri mahkemesinde dava açıldığı ve davada ... İş Mahkemesinin de yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6100 sayılı HMK'nın maddesi uyarınca her dava kural olarak davalının ikametgâhı mahkemesinde açılır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirlemiştir. Buna göre, “iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup, buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan davada yetki, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesidir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde itiraz edilmese de, hâkim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetksizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekilinin, müvekkilinin iş akdinin feshinin geçersizliğinin tespiti, işe iadesi ve boşta geçen süreye ait ücretin tahsili istemleri ile, davalılardan TKİ Genel Müdürlüğünün yerleşim yeri adresi olan ... İş Mahkemesinde dava açtığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı ... İş Mahkemesince görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4524
Karar No: 2012/4388
Karar Tarihi: 08.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/4524 E.  ,  2012/4388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, yersiz ödenen aylıkların istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine,temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, .... mevzuatına göre aylık bağlanması gerekirken, yurt dışı hizmetleri de gözetilerek, 506 sayılı Yasaya göre bağlanan aylıkların istirdatını istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre, davalı tarafından aylıkların kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali için .... dava açılmış olup, 18.6.2009 tarih ve .... Karar sayılı ilamı ile, "Aylıkları kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, 2829 sayılı Kanunun 8. maddesi'ne göre aylık bağlayacak Kurum belirlenirken, 3201 sayılı Kanun uyarınca .... yapılan borçlanma süresinin de gözetilmesi gerektiği ve davacıya 01.12.1994 tarihi itibariyle kısmi aylık bağlanması ve 01.03.2007 tarihi itibariyle tam aylığa yükseltilmesi gerektiğinin tespitine'' karar verilmiş olup, söz konusu kararın Dairemizin 08.12.2009 tarih ve ....sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Eldeki dava ise; 01.12.1994-25.06.2008 tarihleri arasındaki dönemine ait aylıkların istirdatı istemine ilişkindir. Dosya kapsamına göre, davalıya 29.07.1994 onay tarihli ve 30.05.2003 onay tarihli aylık bağlama kararı ile iki kez aylık bağlanmış olup, her iki aylık da yurda kesin dönüş yapılmaması nedeniyle başlangıç tarihi itibariyle iptal edildikten sonra, Kurumun 21.11.2005 tarihli yazısına göre, davalıya yeniden, 01.12.1994 tarihinden geçerli olmak üzere kısmi yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılıyorsa da, buna ilişkin aylık bağlama kararına dosya içinde rastlanamamıştır. Daha sonra, davalının 19.12.2006 tarihinde 3201 sayılı Kanun uyarınca borçlanma yaparak kısmi aylığının tam aylığa yükseltilmesi için talepte bulunduğu, 27.09.2007 onay tarihli karar ile kısmi aylık tam aylığa yükseltildikten sonra, 28.05.2008 tarihinde ''Aylıkların ...mevzuatına göre bağlanması'' gerektiğinden bahisle yeniden iptal edildiği anlaşılmaktadır.

...ayılı Kesinleşmiş kararına göre; davalıya 01.12.1994 tarihinden itibaren kısmi yaşlılık aylığı ve 01.03.2007 tarihinden itibaren tam yaşlılık aylığı bağlanması gerektiği açıktır. Buna göre; Mahkeme tarafından yapılması gereken iş, aylıkların iptalinden önce en son aylık bağlama kararına göre, 01.12.1994-25.06.2008 tarihleri arasında ödenen aylık miktarları ile kesinleşmiş mahkeme kararına göre ödenmesi gereken miktarlar arasında istirdatı mümkün miktar olup olmadığını tespit edip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6235
Karar No: 2015/5558
Karar Tarihi: 08.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/6235 E.  ,  2015/5558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 08/04/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2013/11856
Karar No: 2018/2921
Karar Tarihi: 27.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11856 E.  ,  2018/2921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ..... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3897
Karar No: 2011/4666
Karar Tarihi: 16.03.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/3897 E.  ,  2011/4666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bolvadin Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.11.2009
Esas No: 2014/29592
Karar No: 2014/28037
Karar Tarihi: 24.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/29592 E.  ,  2014/28037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Germencik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/18-2014/42

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 11., Avukatlık Kanunu'nun 41. ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 73, 81, 82 ve 83. maddeleri gereğince; vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması zorunludur.

Somut olayda, takip dosyası içerisinde bulunan Germencik İcra Hukuk Mahkemesi'nin 20/11/2013 tarih ve 2013/50 E., 2013/92 K. sayılı kararına göre, ihalenin feshini isteyen A.. Ç.. vekili Av. M.. C... Ö...'in, borçlular A.. Ç.. ve L...Ç... vekili sıfatıyla kıymet taktirine itirazda bulunduğu, dolayısıyla adı geçen avukatın ihalenin feshini isteyen borçlu A.. Ç..'nu temsil ettiği ve böylece takibin vekille sürdürüldüğü anlaşılmaktadır. Bu nedenle vekilin ayrıca icra dosyasına vekaletname ibrazına gerek yoktur.

İİK'nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya (borçlu vekiline) tebliğ edilmelidir. Satış ilanı, borçlu L... Ç... vekili sıfatıyla Av. M.. C...Ö...'e tebliğ edilmiş ise de, satış ilanının borçlu A.. Ç.. vekili sıfatıyla adı geçen vekili tebliğ edilmemiş olması başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

O halde mahkemece şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/460
Karar No: 2014/13564
Karar Tarihi: 12.12.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/460 E.  ,  2014/13564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2012/273457

Mahkeme : KAYSERİ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 27/09/2012– 2012/278 esas ve 2012/450 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tutanağı içeriğine ve dosyadaki diğer belge ve bilgilere göre; hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrıca dava açılan S.. Y.. tarafından çöp kutusuna atıldıktan sonra ele geçirilen suç konusu net 0.37 gramdan ibaret esrarı görevlilerce bilinmeyen sanık F..ten aldığını beyan etmesi dışında, aleyhine yeterli ve kesin delil bulunmadığı aşamada, ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım eden sanık hakkında etkin pişmanlık nedeniyle TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/13068
Karar No: 2021/13138
Karar Tarihi: 27.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/13068 E.  ,  2021/13138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

03.09.2015 tarihli tutanağı düzenleneyen ve mahkemede tanık olarak alınan ifadelerinde tutanak içeriğini doğrulayan kolluk görevlilerinin beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suç tarihinde Manisa T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde hükümlü olarak kalmakta olan sanığın Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinde ifade vermek üzere yanında jandarma erleri olduğu halde Mahkeme kaleminde yanında beklediği esnada jandarma erlerini iteklemek suretiyle kaçmaya teşebbüs ettiği anlaşılmakla, hakkında 5237 sayılı TCK.nın 292/2. maddesinin uygulanmasına yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, kolluk görevlilerine vurmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/11607
Karar No: 2019/10895
Karar Tarihi: 25.11.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/11607 E.  ,  2019/10895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/2, 51/1-3-7. maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin kusur durumuna, takdiri indirim uygulamasının yerinde olmadığına, ertelemenin yerinde olmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Olay günü sanıkların köy ihtiyar azası olarak görevli olduğu, Muncurlu Köyü sınırlarında bulunan yapay gölete yüzmek için giren ...'ün gölet içinde boğularak öldüğü olayda; olayın meydana geldiği gölet çevresinde suç tarihi itibariyle güvenlik tedbirlerinin alınmadığı belirtilerek sanıkların mahkumiyetine karar verilmişse de 442 sayılı Köy Kanununun ihtiyar meclisi azalarının görevlerinin düzenlendiği 44. maddesinde azalara açıkça icrai bir yetkinin verilmediği gözetilerek sanıkların ayrı ayrı beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, bu nedenle hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

C) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede:

UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık Burettin Beyler'in 13.11.2015 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/11/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/4367
Karar No: 2022/7112
Karar Tarihi: 21.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4367 E.  ,  2022/7112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Solhan Sulh Hukuk ve Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kısıtlı ..., Solhan Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.03.2008 tarih ve 2008/8 esas, 2008/19 karar sayılı ilamı ile TMK’nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi adayı, 05.11.2021 tarihli dilekçesi ile kısıtlıya kendisinin vasi olarak atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Solhan Sulh Hukuk Mahkemesince, 16.12.2021 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Solhan Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasi adayının talebi ile ilgili karar vermekte Solhan Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Solhan Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10610
Karar No: 2013/12199
Karar Tarihi: 26.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/10610 E.  ,  2013/12199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı ve mala zarar verme suçlarından hakkında verilen hükümlerin Dairemizin 27.09.2011 tarihli Kararı ile mala zarar verme suçu yönüyle açılan bir kamu davasının bulunmaması ve sanığın eylemlerinin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs suçunu oluşturduğundan bahisle bozulması üzerine, bozma kararına İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.01.2012 gün ve 2011/458 Esas, 2012/12 Karar sayılı direnme hükmünün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Mahkemenin ısrar kararının mala zarar verme suçu yönüyle isabetli olduğuna, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün bozulmasına dair 24.09.2013 gün ve 2012/14-1239 Esas, 2013/383 sayılı Kararı ile Daireye gönderilmekle incelendi;

25.01.2012 tarihli yüze karşı verilen kararı sanığın 1412 sayılı CMUK.nın 310/2. maddesinde belirtilen kanuni 1 haftalık süreden sonra 20.12.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, süresinde yapılmayan temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun bozma kararı doğrultusunda mala zarar verme suçuyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5567
Karar No: 2022/807
Karar Tarihi: 26.01.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/5567 E.  ,  2022/807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümde kabul edilen eyleme, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 07/07/2020 tarihli ve 173 sayılı, 08/07/2020 tarihinde 31179 Sayılı Resmî Gazete yayınlanarak yürürlüğe giren, “17.Ceza Dairesinin 26.09.2020 tarihinden geçerli olmak üzere kapatılmasına, 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı işbölümü kararı ile 17. Ceza Dairesine verilen ve bu dairenin arşivinde bulunan işlerin 26.09.2020 tarihi itibariyle 2. Ceza Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine,’’ şeklindeki kararına, yine Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı yayımı izleyen ay başından itibaren yürürlüğe giren 23/01/2020 tarih ve 2020/1 sayılı iş bölümü kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü ortak hükümler kısmında yer alan "Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde ya da olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır." şeklindeki düzenlemeye göre, aynı suçu birlikte işleyen suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.01.2014 tarihli, 2014/481 (E) ve 2014/614 (K) sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 22.02.20218 tarih, 2016/7742 esas ve 2018/2176 karar sayılı kararı ile incelendiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümle ilgili yapılan temyiz isteminin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden ve Yargıtay 17. Ceza Dairesinin dosyalarının Yargıtay 2. Ceza Dairesine devredildiği de gözetilerek işin incelenmesi Yargıtay 2. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 26/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi