erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/2888
Karar No: 2024/4167
Karar Tarihi: 17.04.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/2888 E.  ,  2024/4167 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Yasa gereğince tedbir istemi hakkında yapılan yargılama sırasında; Elazığ Çocuk Mahkemesiyle Çorlu Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Elazığ Çocuk Mahkemesiyle Çorlu Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23 üncü maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili Daireye gönderilmesine,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/18622
Karar No: 2014/36268
Karar Tarihi: 10.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/18622 E.  ,  2014/36268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/34734

MAHKEMESİ : Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2012/721 (E) ve 2012/932 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur B.. K..'ın, Alanya Devlet Hastanesi Baştabipliğinden aldırılan 18.07.2012 tarihli raporunda, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı bildirilmiş ise de, mağdurun 06.07.2012 tarihli geçici raporuna göre sol üst baldır dış yüzünde 2 cm uzunluğunda 3 cm derinliğinde kesici delici alet yarasının olduğu, mağdurda tespit edilen yaralanma bulgularına göre 18.07.2012 tarihli raporun hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığı, bu nedenle mağdurun mevcut raporlarının Adli Tıp Kurumuna gönderilerek buradan aldırılacak raporun sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2005/533
Karar No: 2005/527
Karar Tarihi: 28.09.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/12-533 E.  ,  2005/527 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Üsküdar 1.İcra Hukuk Mahkemesi

**Günü** : 1.6.2005

**Sayısı** : 156-300

Taraflar arasındaki *“itiraz (imzaya, borca ve takibe)”* davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Üsküdar 1. İcra Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 13.10.2004 gün ve 2004/265-821 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 15.2.2005 gün ve 2004/25353-2005/2864 sayılı ilamı ile,

*(...**TTK.nun 688/2. madde hükmü gereğince senedin kayıtsız ve şartsız muayyen bir bedeli ödeme vaadini taşıması gerekir. İcra Mahkemesince takip dayanağı senedin dosya içinde mevcut tarihsiz protokol gereği verildiği kabul edilmiş olmakla anılan senet illetten mücerret olmadığı için bono vasfında sayılamaz. Protokol gereğinin yerine getirilip getirilmediği hususu ise dar yetkili İcra Mahkemesince tartışılamayacağından, anlaşmanın çözümü yargılamayı gerektirir. Bu nedenlerle İİK.nun 170/a madde gereğince re'sen takibin iptaline karar vermek gerekirken yazılı şekilde HUMK.nun 388.maddesine aykırı karar verilmesi isabetsizdir**...)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN**: Davacı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**SONUÇ**: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince **BOZULMASINA**, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 28.9.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/42
Karar No: 2015/358
Karar Tarihi: 28.04.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/42 E.  ,  2015/358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Mağdur ... ile mağduru tespit edilemeyen olaya ilişkin suçların oluştuğu 26.02.2003 ten 1,5 ay öncesi tarihine göre, temyiz süreci içinde sanıklar yararına olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen yedi yıl altı aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği,

Mağdur ...'ya yönelik sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1 maddesinde belirtilen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırlarına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddesi ile 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun aynı suça uyan 142/1-b, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı yasanın sanıklar yararına olduğunun anlaşılması karşısında; suçun oluştuğu 26.02.2003 ten 1,5 ay öncesi tarihine göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen oniki yıllık olağanüstü dava zamanaşımının temyiz süreci içinde gerçekleştiği,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, KAMU DAVALARININ DÜŞMESİNE,

2- Hükümlü ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelemesine gelince;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün ve 2007/125-2007/186 sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanık ... hakkındaki ... Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2003 tarihli ve 2003/147 esas, 2003/633 sayılı kararın, temyiz olunmaksızın kesinleşmesi nedeniyle lehe Yasanın belirlenmesine ilişkin olduğu kabul edilen ve hükümlü konumuna giren sanık ... hakkındaki uyarlama yargılaması ile genel hükümlere göre hakkındaki yargılama süren diğer sanıklar ... ve ... hakkındaki davanın, farklı hükümlere bağlı olması ve birlikte görülemeyeceği gözetilip, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca hükümlü sanık ... hakkındaki dosyanın, diğer sanıklar ... ve ... hakkındaki davadan ayrılmasına karar verildikten sonra, uyarlama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11472
Karar No: 2016/5430
Karar Tarihi: 12.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11472 E.  ,  2016/5430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ........ ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/06/2015

NUMARASI : 2015/220-2015/389

Taraflar arasında görülen davada ......... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22/06/2015 tarih ve 2015/220-2015/389 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen davacı vekili Av. S.. B.. ile asıl ve birleşen davada davalı vekili Av. Y..... L..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında yapılan hizmet alım sözleşmesi gereği müvekkili tarafından davalıya temizlik hizmeti verildiğini, sözleşme hükümlerine göre müvekkili tarafından davalıya 7 adet teminat mektubu verildiğini, sözleşme sona erdiği halde davalı tarafından teminat mektuplarının iade edilmediğini ileri sürerek, teminat mektuplarının iadesini veya bu teminat mektupları nedeniyle müvekkilinin ödemek zorunda kaldığı masrafın tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen dava da ise, davalıya verilen 4 ayrı teminat mektubunun iadesini ve ödenmek zorunda kalınan masrafların tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında yapılan sözleşmeye göre davacının çalıştırdığı işçilerin tüm hak ve alacaklarının ödendiğine ilişkin yazı sunulması gerektiği, davacı tarafından bunun yapılmadığı, ayrıca bir kısım illere ait temizlik hizmetlerinin davacı tarafından başka şirkete devredildiği, devir sözleşmesine göre davacının çalıştırdığı işçilerin kıdem ve ihbar tazminatlarından sorumlu olduğu, dolayısı ile davacının sözleşmeye göre sorumluluğunun devam ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl ve birleşen davada davalıdan alınarak asıl davada davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3392
Karar No: 2014/9681
Karar Tarihi: 13.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/3392 E.  ,  2014/9681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2013/161-2013/1194

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar; miras bırakan dedelerinin halk arasında “Nazım” ismiyle tanınıp bilindiğinden .. parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “S.. oğlu N.. D..” yazıldığını belirterek, tapu kayıtlarının nüfus kaydına göre “S.. ve A... oğlu İ.. D..” olarak düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı kurum; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, tapu kaydının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal, hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlanarak tapu kaydındaki ad ve baba adının düzeltilmesine ilişkin isteğin kabul edilmiş olması doğrudur.Davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerinde değildir. Ancak; kayıt malikinin kimlik bilgilerinden anne adınında düzeltilmesi istenilmiş ve mahkemecede istek kabul edilmiş ise de mülkiyet hakkının tescili sırasında tapu kütüğüne nelerin yazılacağı Tapu Sicil Tüzüğünün 25.maddesinde gösterilmiştir. Anılan maddede “anne adı” bulunmamaktadır. Davacıların miras bırakanları talep konusu taşınmazda kadastro yoluyla paylı malik olup kadastro tespit tutanağında anne adı “Hatice” yazıldığından tapuda intikal yaptıramadıkları anlaşılmaktadır.Davacılar kayıt düzeltim isteğiyle eldeki dava açtıklarından çoğun içinde azda vardır ilkesi uyarınca mahkemece davacıların miras bırakanı ile tapu malikinin aynı kişi olduklarının tespiti yönünde hüküm kurulması gerekirken kayıt malikinin anne adınının düzeltilmesine karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 1 rakamlı bendinin 3.cümlesinde yer alan “..H.. olarak yazılan anne isminin AYŞE... " ibareleri çıkarılarak anılan cümlenin sonuna “davacıların miras bırakanı S.. ve A.. oğlu İsmail D.. ile tapu maliki Salim oğlu N.. D..'in aynı kişi olduklarının tespitine “ ibarelerinin yazılmasına, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1319
Karar No: 2015/13369
Karar Tarihi: 11.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1319 E.  ,  2015/13369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/765-2014/8

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/31855
Karar No: 2021/17717
Karar Tarihi: 26.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/31855 E.  ,  2021/17717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olmakla birlikte bozmadan sonra savunmalarının alındığı 06/07/2018 ve 30/05/2018 tarihlerinde 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocukların savunmaları esnasında müdafi talep etmediklerini beyan etmeleri karşısında, suça sürüklenen çocuklar için bozmadan önce barodan atanan müdafiye gerekçeli hükmün tebliği üzerine müdafi tarafından karar temyiz edilmiş ise de, Yargıtay 17. Ceza Dairesi’nin 11/03/2020 tarihli iade kararı üzerine gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuklara tebliğ edildiği ancak suça sürüklenen çocukların temyiz talebinde bulunmadıkları gibi müdafiin temyiz talebini kabul ettiklerine dair bir beyanlarının da mevcut olmadığının anlaşıldığı ve anılan müdafinin suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığından, temyize hakkı olmayan Av. ...’ın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince kısmen istem gibi REDDİNE, 26/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1117
Karar No: 2017/6981
Karar Tarihi: 06.06.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/1117 E.  ,  2017/6981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, çeyiz alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda her iki tarafın da kusurlu oldukları gerekçesiyle kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) taleplerinin reddine karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı erkeğin bağımsız konut temin etmediği ve ailesiyle birlikte yaşamaya zorladığı, davacı kadının ise eşinin askerde olduğu sırada ortak konuttan ayrılıp ailesinin yanına gitmesinin kendisine kusur olarak yüklenemeyeceği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, davacı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu, kadının kusursuz olduğunun kabulü gerekir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK m. 4, TBK. m. 50 ve 52 ) dikkate alınarak, davacı kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdiri gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak bu talebin reddine karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

2- Davacının çeyiz alacağı davası yönünden mahkemece, “davacının evden ayrıldığı gün onu götüren tanığın beyanlarına göre, davacının yanında eşya götürmediğinin anlaşılması ve davalılar tarafından bu eşyaların davacıya teslim edildiğinin veya götürüldüğünün herhangi bir delille ispat edilememiş olması nedeniyle davacının talebiyle bağlı kalınarak 600 TL çeyiz eşyası alacağının kabulüne” şeklinde karar verilmiş olsa da davacı fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmak kaydıyla çeyiz senedinde belirttiği yatak odası takımı 100-TL , salon takımı 100-TL, mutfak takımı 100-TL, beyaz eşya takımı 100-TL, 2 adet yün yatak 100-TL, 3 adet yün döşek 100-TL olmak üzere toplam 600-TL olan bedeli 01.08.2014 havale tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda 5.400-TL olarak belirlenen değer üzerinden ıslah etmiş ve 28.09.2015 tarihinde de harcını tamamlamıştır. Mahkemece bu husus nazara alınmadan, bilirkişi raporunda belirtilen çeyiz alacaklarının bedelinin tümü üzerinden kabulüne karar verilmesi gerekirken, sadece kadının dava dilekçesinde belirttiği miktarla sınırlı kalınarak kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (1.) ve (2.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.06.2017(Salı)
Esas No: 2011/7675
Karar No: 2011/8199
Karar Tarihi: 30.12.2011

**15. Hukuk Dairesi         2011/7675 E.  ,  2011/8199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Dava BK'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Mahkemece davanın Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği görüşüyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz olunmuştur. 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlayama göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da –yasanın amacına rağmen- Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna(eser) sözleşmesinden doğan ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır.

Açıklanan bütün bu nedenlerle davanın esasının incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, özel hükümler uyarınca Tüketici Mahkemesinde bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz ve Yargıtay başvurma peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 30.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/29329
Karar No: 2014/29903
Karar Tarihi: 08.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/29329 E.  ,  2014/29903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/262333

MAHKEMESİ : Bala Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2012

NUMARASI : 2011/93 (E) ve 2012/64 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabule ve hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, sanığın suç kastının bulunmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Yapılan keşifte tecavüzün sürdüğünün anlaşılması karşısında gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin iddianame tarihi olan 15.11.2011 yerine, 2008 olarak ya- zılması,

2- Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanığın suç tari- hinde 65 yaşını bitirmiş ve hakkındaki cezanın kısa süreli olması karşısında, hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK.nun 50. maddesindeki adli para cezasına veya seçenek tedbirlerden birisine çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.