erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/15717
Karar No: 2024/7822
Karar Tarihi: 25.09.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/15717 E.  ,  2024/7822 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/189 E., 2016/125 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel

istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında katılan mağdura yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 35 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın katılan mağdurla anal ve oral yoldan ilişkiye girmek şeklindeki eylemleri sebebiyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 103/6 ve 62. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Mağdur çocuk hakkında aldırılan adli raporun suçun işlendiğini göstermeyeceğine ve mahkumiyete yeter delillerin bulunmadığına ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkumiyete yeter delillerin bulunmadığına, mağdurun iftira kastıyla hareket ettiğine ve mağdurun ruh sağlığının hangi olaydan kaynaklı olarak bozulduğunun objektif olarak tespit edilemeyeceğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/11979
Karar No: 2021/1317
Karar Tarihi: 15.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/11979 E.  ,  2021/1317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 09/06/2020 tarihli ve 2020/3518 soruşturma, 2020/614 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez şüpheli ...hakkında yapılan soruşturma evresi esnasında suç yeri bakımından dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/06/2020 tarihli ve 2020/21419 soruşturma, 2020/1252 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair Boğazlıyan Ağır Ceza Mahkemesinin 20/07/2020 tarihli ve 2020/363 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26/10/2020 gün ve 94660652-105-35-14037-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak soruşturma dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/11/2020 gün ve 2020/100142 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilamında "....Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle..." şeklinde belirtildiği üzere, soruşturma dosyasına konu olayda, müşteki tarafından yatırılan paraların İstanbul ilinde bulunan Osmanbey Şubesinden çekildiği, bu halde haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Boğazlıyan Ağır Ceza Mahkemesinin 20/07/2020 tarih ve 2020/363 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 15/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6534
Karar No: 2013/15894
Karar Tarihi: 26.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/6534 E.  ,  2013/15894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunulan taşınmazın tamamı borçlu N.A.adına kayıtlı olup, tapu kaydında Bursa İli Nilüfer İlçesi Beşevler Mahallesi, 594 ada 3 nolu parselde kayıtlı mesken olduğu görülmektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; taşınmazın değerinin 150.000,00 TL olduğu  bildirilmiştir. Rapor bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir. Zira takip hukukunda asıl olan borcun ödenmesi olup, borçlunun Bursa ilinin mütavazi semtlerinden alabileceği  haline münasip meskenin değeri belirtilmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; bilirkişilerden ek rapor alınarak borçlunun daha mütevazi koşullara sahip yerlerde haline münasip evi alabileceği değerin belirlenerek, bu tespitlerden sonra borçlunun haline münasip evi alabileceği miktar, mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1159
Karar No: 2019/5184
Karar Tarihi: 11.11.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/1159 E.  ,  2019/5184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ...Turizm Temizlik ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti. ve diğeri aleyhine 13/11/2012 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne dair verilen 19/02/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davalı ...Turizm Temizlik ve Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti’ye yapılan gerekçeli karar ve vekilin istifa dilekçesinin tebliğinin incelenmesinde; söz konusu tebligatların adı geçen davalı şirketin ticaret sicili adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğe çıkarılmış ve bu madde hükmüne göre tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Tüzel kişiliğe haiz taraflar açısından tebligatın usulüne uygun olması için Tebligat Kanunu 12, 13 ve 35/4 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21. maddelerinin birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir. Anılan yasa ile ilgili yönetmeliğin yukarıda belirtilen maddelerinde hükmi şahıslara yapılacak tebligatlar ile ilgili olarak tebligatın bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı şirket yetkili temsilcisine, yetkili temsilcinin herhangi bir sebeple mutat iş saatlerinde iş yerinde bulunmaması veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde olması durumunda tüzel kişinin o yerdeki sürekli çalışan memur veya müstahdemlerinden birine yapılması gerekeceğini düzenlemiştir. Bununla birlikte aynı kanunun 35/4 maddesine göre “Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır.” şeklinde düzenlemenin yer aldığı anlaşılmaktadır.

Şu halde; adı geçen davalı şirkete gerekçeli karar ve vekilin istifa dilekçesinin yukarıdaki yasal düzenlemeler dikkate alınarak usulüne uygun şekilde tebliğ sağlandıktan ve yasal temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 11/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3806
Karar No: 2025/501
Karar Tarihi: 20.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/3806 E.  ,  2025/501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1347 E., 2023/1955 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma - Ziynet Eşyası Alacağı

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edirne 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/374 E., 2021/538 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi ve manevî tazminat yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-karşı davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü ile kişilik haklarına yapılan saldırının ağırlığına nazaran davacı -karşı davalı kadın lehine takdir edilen manevî tazminat çoktur. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddelerinde düzenlenen hakkaniyet kuralları dikkate alınarak 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca daha uygun miktarda manevî tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen manevî tazminatın miktarı yönünden erkek yararına BOZULMASINA,

2.Davalı -karşı davacı erkek vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16832
Karar No: 2016/22462
Karar Tarihi: 30.11.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/16832 E.  ,  2016/22462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirkete 26/02/2013 ve 02/08/2013 tarihlerinde toplam 55.000,00 TL havale ile borç gönderdiğini, bu borcun bir kısmının ödendiğini, 31.500,00TL'lik borcun ise ödenmediğini, alacağın tahsili için davalı aleyhine ... İcra Müdürlüğü'nün 2014/82848 sayılı dosyası ile icra takibine geçildiğini ancak davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, vaki itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, icra dairesinin ve mahkemenin yetkisiz olduğunu, yetkili icra dairesinin ve mahkemenin şirket merkezinin bulunduğu Isparta İcra daireleri ve mahkemeleri olduğunu savunmuş, aksi halde davanın esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı şirket merkezinin Isparta ilinde olduğu ve bu yer icra daireleri ve mahkemesinin kesin yetkili olduğu, Hatay icra dairesinin yetkili olmadığı, takibin yetkisiz icra dairesinde yapılması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, havale ile gönderilen borca dair alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali davasıdır. Uyuşmazlık, yetkili icra dairesinin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Dava konusu alacak niteliği itibariyle götürülecek borçlardandır. TBK.nun 89/1 maddesi gereğince, sözleşmenin ifa edileceği yerin taraflarca açık veya zımmi olarak belirlenmediği durumlarda, para borcu alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ödenmesi gerekeceğinden para alacağına ilişkin davalarda alacaklının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesinde de dava açılabilir. Buna göre davacı, davasını özel veya genel yetkili mahkemelerden herhangi birinde açabilir. (veya İİK.nun 50. maddesi belirlemesiyle takip açabilir). Hal böyle olunca, alacaklının ikametgahında başlatılan takip ve bu takibe yapılan itirazın iptali için açılan davanın yetkili yargı yerleri önünde ikame edildiği, bu halde işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9744
Karar No: 2012/11222
Karar Tarihi: 13.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9744 E.  ,  2012/11222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ün bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Çorum Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.09.2011 gün ve 2011/182 Esas, 2011/204 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında belirtildiği üzere, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu zincirleme şekilde işleyen sanık hakkında TCK.nın 61/4-5. maddeleri hükümleri de dikkate alınarak 103/1. maddesi uyarınca verilecek ceza üzerinden 43. maddenin uygulanması sonucu bulunacak miktarın, neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç nedeniyle 103/6. maddesinin tatbikiyle bulunacak ceza üzerine eklenerek sanığın cezasının belirlenmesi gerekirken TCK.nın 43. maddesinin 103/6. maddesinden önce uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin onaylı nüfus kayıt örneğine göre 08.01.1994 doğumlu olup suç tarihinde 15 yaşını doldurmasına çok az bir süre kalması ve 14-15 yaş civarında olduğunun belirtildiği Çorum Devlet Hastanesi Sağlık Kurulunun 05.03.2009 tarihli raporunun da radyoloji uzmanının bulunmadığı heyet tarafından düzenlenmesi karşısında, suçun oluşumuna etkisi bakımından mağdurenin yaşı üzerinde durularak, resmi bir sağlık kuruluşunda doğup doğmadığının araştırılması, resmi bir sağlık kuruluşunda doğmadığının anlaşılması halinde, yaşını belirlemeye yönelik kemik grafileri çektirilip, tam teşekküllü bir hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulu raporu aldırılması, duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan görüş sorulup mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel biçimde saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Uygulamaya göre de;

TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca aynı Kanunun 53/1-c maddesinde düzenlenen kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun koşullu salıverilmeye, diğerleri üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri yönüyle ise hak mahrumiyetinin infaz tamamlanıncaya kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4518
Karar No: 2016/5366
Karar Tarihi: 31.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4518 E.  ,  2016/5366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araç ile gündüz vakti, meskun mahal, 7 metre genişliğindeki iki yönlü yolda sağ şeritte seyir halinde iken, sol taraftan kaplamaya giren 68 yaşındaki yayaya, sağ şeritte çarptığı, ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi acil polikliniğine getirilen yaralının, sağ posterior kotlarda fraktür ve beyinde epidural kanama nedeni ile Cerrahi Yoğun Bakım Ünitesine yatırıldığı, hastane yoğun bakım servisinde 21.03.2013 tarihinde öldüğü olayda, ceset üzerinde ölü muayenesi yapılmayarak kesin ölüm nedeni tespit edilmemiş ise de; ölenin hasta öyküsünde, her ne kadar serebro vasküler (beyin damar tıkanıklığı) hastası, görme ve işitme kaybı şikayetleri hususları var ise de; olay nedeni ile hastanenin yoğun bakım ünitesine sağ ve sol temporal loblarda hematom nedeni ile yatırıldığı ve epidural hematom (beyin kanaması) nedeni ile tedavi devam ederken hastanede ölmesi şeklindeki tespitler karşısında, ölende var olan önceki hastalıklarının ölümün meydana gelmesinde etken olmadığı, ölümün trafik kazasından kaynaklandığı anlaşılmakla, kaza ile ölüm arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp İhtisas Dairesinden sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği yönünde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 31.03. 2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.