erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/6363
Karar No: 2024/2452
Karar Tarihi: 25.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6363 E.  ,  2024/2452 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/697 E., 2023/1161 K.

DAVALILAR : Hazine, ... Köyü Tüzel Kişiliği

DAVA TARİHİ : ...

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/185 E., 2023/201 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespiti sırasında tespit harici bırakılan tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; çekişme konusu taşınmaz bölümünün dava tarihi itibariyle keşfen saptanan değeri 9.689,37 TL olup, temyize konu edilen bu miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesince, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/22824
Karar No: 2014/22706
Karar Tarihi: 01.07.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/22824 E.  ,  2014/22706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Gerekçeli karar başlığında "davalı" olarak yer alan gerekçeli kararın tebliği ile tebliğe dair belgenin gönderilmesi ve ayrıca temyiz süresinin sonuna kadar beklenerek verilmesi halinde temyiz dilekçesinin gönderilmesi,

2- Her ne kadar davalı Yöneticiliği'ne gerekçeli karar tebliğ edilmiş ise de, gerekçeli karar tebligatı üzerinde "işyeri daimi çalışanı 'a" tebliğ edildiği belirtilmiş olup, bu şahsın tebligatı almaya yetkili olup olmadığı tebligat parçası üzerinden anlaşılamamaktadır. Bu itibarla;

A-Yöneticiliği adına gerekçeli kararı tebellüğ etmeye "tebliğ tarihi itibariyle" yetkili olup olmadığının adı geçen işverenlikten sorularak veya gerekirse ilgili kurumlardan gerekli belgeler celbedilerek tespiti,

B- gerekçeli kararı tebellüğ etmeye "tebliğ tarihi itibariyle" yetkili olmadığının anlaşılması halinde gerekçeli kararın davalı gerekçeli kararı almaya yetkili kişiye gerekçeli kararın tebliği ile tebliğe dair belgenin gönderilmesi ve ayrıca temyiz süresinin sonuna kadar beklenerek verilmesi halinde temyiz dilekçesinin gönderilmesi için dosyanın ilk derece Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE 01/07/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/3531
Karar No: 2019/9691
Karar Tarihi: 07.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/3531 E.  ,  2019/9691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle kamu davasının düşürülmesine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında; "mağdura sopa ile vurduğunu" beyan ettiği gibi mağdur ...'nin de; "kafasına sopa ile vurulduğunu" beyan ettiği, 15.04.2011 tarihli Olay, Yakalama ve Muhafaza Altına Alma Tutanağı'nda; "...'in elindeki sopa ile tüm engellemelere rağmen ...'ün kafasına vurduğunun görüldüğü ve ...'in elinde bulunan sopanın muhafaza altına alındığının" belirtildiği, mağdurun 15.04.2011 tarihli adli raporu içeriğinde de; "sol pariyetal bölgede 1 cm lik ve 4 cm lik kesi, sağ diz alt kısmında ve üzerinde 1x1 cm lik birkaç adet yara mevcut olduğu" tespitinin yapıldığı görüldüğünden, mağdurun yaralanmasının suçta kullanıldığına dair şüphe bulunmayan Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2011/53 sırasında kayıtlı sopa ile gerçekleştirilmiş olduğu, fiilen saldırıda kullanılan sopanın 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesi kapsamına giren silah niteliğinde bulunduğu ve bu nedenle sanığın TCK'nin 86/2 ve 86/3-e maddeleri kapsamında kalan kasten yaralama eyleminin şikayete tabi olmadığı olayın başlangıç, gelişimi ve sonlanış şekli nazara alınarak asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanmak suretiyle sanığın mahkumiyeti yerine, mağdurun şikayetinden vazgeçtiği gerekçesiyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 07.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/9919
Karar No: 2024/4710
Karar Tarihi: 21.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/9919 E.  ,  2024/4710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlâli yerine, konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 18.04.2018 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 21.01.2014 tarihli kararda suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c, 31/3, 62, 51 maddeleri uyarınca (2 yıl denetim süresi belirlenerek) hükmolunan erteli 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun’un TCK'nın 116/4, 119/1-c, 31/3, 62. maddeleri gereğince hükmedilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının, (2 yıl denetim süresi belirlenerek hükmolunan) erteli 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazı yerine, suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c, 31/3, 62. maddeleri gereğince suça sürüklenen çocuğun 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına; ancak 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereği kazanılmış hakkı gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının, 2 yıl denetim süresi belirlenerek hükmolunan erteli 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmek suretiyle sair yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13155
Karar No: 2015/6329
Karar Tarihi: 13.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13155 E.  ,  2015/6329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3, 62/1, 50/3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin mahkumiyetine karar verildikten sonra, temyiz incelemesi esnasında UYAP kayıt sistemi üzerinden çıkartılıp dosyasına eklenen 06.04.2015 tarihli nüfus kayıt örneğinden sanığın 08.01.2014 tarihinde öldüğü tespit olunmakla, belirtilen hususun mahallinde araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, hükmün bu itibarla 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2504
Karar No: 2022/8604
Karar Tarihi: 29.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2018/2504 E.  ,  2022/8604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BOYABAT Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- CMK'nın 150/3. maddesi gereğince "alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihi itibarıyla sanıkların üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafii tayininin gerekmediği, ancak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile TCK’nın 188/3. maddesinde yapılan değişiklikle hapis cezasının alt sınırının on yıl hapis cezası olarak değiştirildiği, karar verilen tarih olan 27/01/2016 tarihinde 6545 sayılı Kanun'un yürürlükte bulunduğu ve CMK’nın 150. maddesi uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafii tayinini gerektirdiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/3. maddesinde, 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Yasa'nın 81. maddesiyle yapılan değişiklikle adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi gerekirken ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

3- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak; hükümden sonra 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/1347
Karar No: 2014/16244
Karar Tarihi: 22.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/1347 E.  ,  2014/16244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 18. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2011/430-2013/331

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi.....raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 462 ada 3 parsel sayılı tarla vasıflı taşınmazın 6.11.1950 tarihinde tesis kadastrosu ile İzzet Paşa adına tescil edildiğ i, taşınmazın Haremeyn den Mazbut Cennet Mekanı, Sultan Beyazıt Vakfından icareli olduğu ve kayıt maliki İzzet Paşa'ya İstanbul Defterdarının K.. K.. tayin edilerek tapuya 5.6.2007 tarihinde şerh edildiği, daha önce K.. K.. tarafından davalıların mirasbırakanı Fevzi aleyhine açılan ecrimisil davasının, '' davalının dava tarihinden önce öldüğü'' gerekçesiyle reddine karar verildiği ve yine K.. K.. tarafından 13.12.2011 tarihinde açılan eldeki davada; 1.1.2003 ila 31.12.2008 tarihleri arasındaki dönem için ecrimisil istendiği anlaşılmaktadır.

K.. K.. idaresindeki taşınmaza davalıların murisi tarafından bina yapılmak suretiyle taşınmazın bir kısmının kullanıldığı saptanarak ve davalıların zamanaşımı savunması da gözetilerek 14.12.2006 ila 31.12.2008 tarihleri arasındaki dönem için ecrimisile karar verilmiş olması kural olarak doğrudur.

Ancak, dava konusu taşınmazın cinsi tarla olup bilirkişi, taşınmazın üzerindeki binayı dikkate alarak ecrimisil hesabı yapmıştır. Ne var ki, taşınmaz üzerindeki bina davalıların murisi Fevzi tarafından yapıldığına göre, taşınmazın tarla olduğu gözetilerek tarlanın getireceği ecrimisilin belirlenmesi gerekirken davalıların murisince yapılan bina üzerinden ecrimisil hesabı yapılması ve mahkemece de bu rapor dikkate alınarak karar verilmiş olması doğru değildir.

Hâl böyle olunca, mahkemece, aralarında ziraat bilirkişinin de bulunacağı yeni bir bilirkişi heyeti oluşturulmak suretiyle dava konusu taşınmaz üzerinde keşif yapılması, somut emsaller de incelenerek taşınmazın ''tarla'' olarak getireceği ecrimisil içeren bilirkişi raporu alınması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalıların, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4543
Karar No: 2017/4744
Karar Tarihi: 30.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4543 E.  ,  2017/4744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan 02/02/2016 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ... ve arkadaşları vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 30/05/2017 günü için yapılan tebligat üzerine, davacılar ... ve arkadaşları vekili Av. .... ile diğer taraftan davalı ... ve arkadaşları vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu apartmandaki maliklerin gerçek arsa paylarının tespit edilmesi ve davacıların arsa paylarındaki yanlışlığın düzeltilmesi talep edilmiş, mahkemece, davaya konu taşınmazda 1979 yılında kat mülkiyetinin kurulduğu, bu tarihte bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenlerin ortaya konulmadığı, dava konusu taşınmazda kat mülkiyetinin kurulmasından itibaren aradan geçen sürede arsa paylarına herhangi bir itirazın yapılmadığı, yapılan keşifte yanlışlığa ilişkin bir tespitin bulunmadığı, aksine başlangıçta zeminde bulunan ve mesken olarak kullanılan davacılara ait bölümlerin, sonradan bölünerek dükkana çevrilmiş olduğu, bu şekilde sabit görülen dava nedeniyle yasada öngörülen kat mülkiyetinin kurulma tarihindeki iddia edilen yanlışlığın ispatlanamadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taşınmazdaki arsa paylarının yeniden tespit edilmesi ve yanlışlığın düzeltilmesi talebine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûle ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ye göre 1.480,00.- TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 30/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4246
Karar No: 2010/8499
Karar Tarihi: 13.07.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/4246 E.  ,  2010/8499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Otamatik bir sistemi kullanarak hukuki yarar sağlamak

HÜKÜM : 765 S TCK'nun 525/b-2, 80, 40 md.gereği 2 yıl 4 ay hp ve 400 YTL apc

5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK.nun 311.maddesi hükmüne göre, eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olup, sanığın yokluğunda verilen 27.11.2007 gün ve 2007/207 E, 2007/613 sayıl kararın ikametgah adresinde 11.12.2007 tarihinde tebliğ edildiği anılan tarihte sanığın Boyabat Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olarak bulunduğu bu suretle yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 09.10.2007 gün ve 2007/9-205/203 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 326. maddesi gereğince sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması zorunlu olup, bozmada belirtilen ve aleyhine sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki kanıtlarını sunma olanağı tanınmadan savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/13446
Karar No: 2006/16523
Karar Tarihi: 18.09.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/13446 E.  ,  2006/16523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İcra Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun50. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken HUMK.nun 22. maddesi gereğince kamu düzeniyle ilgili olmayan hallerde taraflar, yetkili mahkemeyi (icra dairesini) sözleşme ile belirleyebilirler. Somut olayda, takip dayanağı bonoda özel yetkili yer bu hükümlere uygun olarak taraflarca tespit edilmiş ve takip, yetkili olduğu  sözleşilen (Çorum) icra dairesinde başlatılmıştır. Genel yetkili yerde de takip hakkı olan alacaklının tercihini yukarıdaki şekilde kullanmasında yasaya aykırılık yoktur. O halde, mahkemece, borçlunun yetki itirazı reddedilip işin esası incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1566
Karar No: 2013/2183
Karar Tarihi: 11.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/1566 E.  ,  2013/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/.../2011 tarih ve 2009/43-2011/155 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına ... nezdinde 2007/00491 sıra ile kayıtlı endüstriyel çoklu tasarımlardan 4.1 numaralı kase tasarımının davalı tescil başvurusundan önce İtalyan firmaları tarafından kamuya sunulduğunu, üretilip pazarlandığını, yenilik ve ayırdedicilik vasıflarının bulunmadığını, bu tasarım tescil belgesine dayanılarak davalı tarafından müvekkili aleyhine açılmış tecavüzün tespiti, men'i ve tazminat davasının bulunduğunu ileri sürerek 2007/00491 sayılı endüstriyel tasarım tesciline konu 4.1 numaralı kase modelinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının delil olarak dayanıp kataloğunu sunduğu ürün ile müvekkilinin ürününün benzerliklerinin olmadığını, aksi düşünülse dahi davaya konu tasarımının davacının sunduğu kataloglardan daha önce 2002 yılında müvekkili için çizilerek 2006 yılında kamuya sunulduğunu, 2007 yılının Şubat ayında da tescil edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dayandığı 2004 tarihli katalogdaki tasarımla davacının tasarımı arasında davacı delili ürünün kare formunda, davalının tescilli tasarımın küre şeklinde olması, oturdukları tabanın da biçimsel olarak benzememesi, boyut ve geometri olarak farklılıklarının bulunmasından dolayı belirgin farklar bulunduğu, İtalyan firmasına ait olduğu belirtilen tasarımların ise delil vasfında olmaması ve tarih taşımaması nedeniyle dikkate alınmadığı, tasarımın aynısı veya bütünsel benzerlik gösteren benzeri tasarımların 2006 yılından önce kamuya sunulduğunun kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9744
Karar No: 2017/27241
Karar Tarihi: 23.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/9744 E.  ,  2017/27241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı iş ortaklığının adi ortaklık olduğu, adi ortaklığın tüzel kişiliğinin olmadığı ve taraf ehliyeti bulunmadığı gözetilerek, hüküm kurulan ortaklığı oluşturan tüzel kişilerden ... İşlem Sosyal Hizmetler İnşaat Turizm Gıda Temizlik Eğitim Ticaret Ltd. Şti.'ne gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/435
Karar No: 2017/2332
Karar Tarihi: 02.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/435 E.  ,  2017/2332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama sonucunda beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.04.2015 gün ve 2014/58 Esas, 2015/30 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 28.01.2016 gün ve 2015/6944 Esas, 2016/827 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulması yönündeki kararıyla ilgili olarak ilk derece mahkemesince direnme kararı verilerek kurulan 13.04.2016 gün ve 2016/11 Esas, 2016/23 Karar sayılı ilamın sanık müdafiince temyiz edilmesinin ardından Yargıtay Kanununun 15. maddesi gereğince direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunda inceleme sırası bekleyen dosyanın 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden direnme kararıyla ilgili değerlendirme yapılmak üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmakla yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Dairemizin 28.01.2016 gün ve 2015/6944 Esas, 2016/827 sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup ilk derece mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 13.04.2016 gün ve 2016/11 Esas, 2016/23 Karar sayılı direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Reddiyle, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin üçüncü bendine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.