erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/7724
Karar No: 2023/9142
Karar Tarihi: 26.09.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/7724 E.  ,  2023/9142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Koruyucu ve destekleyici tedbir talebi hakkında yapılan inceleme sırasında; Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesiyle Antalya 1. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesiyle Antalya 1. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23 üncü maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili Daireye gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.

...
Esas No: 2015/2108
Karar No: 2015/2083
Karar Tarihi: 16.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/2108 E.  ,  2015/2083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdura ait sokak üzerine park edilen arka sol camı açık ve yedek anahtarı vites kolunun yanında bırakılan aracın çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 141/1.maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeyerek aynı Yasa'nın 142/1-e maddesiyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/57
Karar No: 2016/51
Karar Tarihi: 07.01.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/57 E.  ,  2016/51 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan ortopedi ve beyin cerrahı sarf malzemeleri temini sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 07.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14764
Karar No: 2013/7666
Karar Tarihi: 27.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/14764 E.  ,  2013/7666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-b, 62/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Tebliğname Düşünce : Bozma

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın mahkumiyetine karar verildikten sonra, temyiz incelemesi esnasında UYAP kayıt sistemi üzerinden çıkartılıp dosyasına eklenen 18.03.2013 tarihli nüfus kayıt örneğinden sanığın 13.07.2011 tarihinde öldüğü tespit olunmakla, belirtilen hususun mahallinde araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından hükmün bu itibarla 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17051
Karar No: 2013/26688
Karar Tarihi: 30.09.2013

**13. Ceza Dairesi         2012/17051 E.  ,  2013/26688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede eleştiri dışındaki yönleri usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Demir kapısı bulunan bahçe içerisindeki müştekiye ait evin girişinden bir adet ayakkabı çalan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, aynı Yasanın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması ,

2- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 15,00 TL değerindeki ayakkabıyı çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 30/09/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/12826
Karar No: 2006/12043
Karar Tarihi: 09.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/12826 E.  ,  2006/12043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Manisa  İş Mahkemesi

Tarih                : 21.07. 2006
Esas No: 2016/4860
Karar No: 2019/584
Karar Tarihi: 23.01.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/4860 E.  ,  2019/584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'in kullandığı ve davalılardan ... Sigorta Anonim Şirketi'nin sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 3.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte, maddi tazminatın tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen, manevi tazminatın davalı ...'ten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 03/11/2015 havale tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminata yönelik talebini bilirkişi raporu doğrultusunda 11.451,16 TL'ye çıkartmış, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Anonim Şirketi vekili, trafik kazalarında sağlık hizmet bedellerinin SGK tarafından karşılandığını, geçici işgöremezlik tazminatının tedavi teminatı içerisinde değerlendirilmesi gerektiğini, müvekkiline sigortalı olan aracın kusurlu bulunması durumunda sorumlulukları çerçevesinde ve azami limit ile sınırlı olarak tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin kavşakta dururken kendisine yeşil ışık yandığında hareket ettiğini, davacıya yolun kapalı olduğu halde kavşağa girdiğini ve müvekkiline çarptığını, davacının manevi tazminat talebinin haksız olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; dava ve ıslah dilekçesinin kısmen kabulü ile 11.451,16 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, bu bedele davalı ... yönünden olay tarihi olan 02/08/2011 tarihinden, davalı ... Anonim Şirket yönünden ise temerrüt tarihi sayılan 03/04/2012 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, 10.000,00 TL manevi tazminatın ise davalı ...'ten dava tarihi olan 19/02/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile alınıp davacıya verilmesine, dair karar verilmiş, hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunması sebebiyle mahkemece benimsenmesinde ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.098,99 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 23/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12005
Karar No: 2014/12334
Karar Tarihi: 08.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/12005 E.  ,  2014/12334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin ve ecrimisil bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 3337 ada 2 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2010 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/26119
Karar No: 2017/15232
Karar Tarihi: 05.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/26119 E.  ,  2017/15232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle,başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Sanığın olay tarihinde BİM Mağazasından toplam değeri 18,00 TL olan 3 kangal sucuk çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/11215
Karar No: 2020/13439
Karar Tarihi: 16.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/11215 E.  ,  2020/13439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve kabule göre; sanığın, miras meselesi yüzünden husumetli olduğu kız kardeşi ve eniştesi ile aralarında çıkan tartışma esnasında av tüfeğiyle korkutmak amacıyla ateş etmesi şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin, TCK.nın 106/2-a ve 43/2 maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK.nın 170/1-c maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14423
Karar No: 2014/1999
Karar Tarihi: 10.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/14423 E.  ,  2014/1999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/540-2013/189

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bir meskenin borçlunun haline uygun olup, olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda mahkemece; borçlu hakkında ekonomik ve sosyal durum araştırması yapılmadan bilirkişi raporu alınmıştır. O halde mahkemece; borçlunun haciz anında kanunen bakmakla yükümlü olduğu kişilerin kimler olduğu, bu kişiler adına kayıtlı taşınmaz bulunup bulunmadığı ve gelir durumları da belirlenerek borçlunun sosyal ve ekonomik durumu saptandıktan sonra, İcra İflas Hukuku ilkelerine ve amacına göre asıl olanın alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğu gözönünde tutularak bilirkişilerden ek rapor alınıp taşınmazın bulunduğu şehrin daha mütevazi bir yerinde daha mütevazi bir evi alabileceği değerin tespitinden sonra satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına bu miktarın satış bedelinden ayrılarak borçluya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. ve İİK.nun 364 .maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK. nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK.nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4176
Karar No: 2012/6036
Karar Tarihi: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4176 E.  ,  2012/6036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... köyü 159 ada 3 parsel sayılı 5.002,89 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’ün zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek, tutanak aslı, cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra, 159 ada 3 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A1) ve (A2) ile işaretlenen bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B) ile işaretlenen kesim yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik olup, incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi raporuna, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 19/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/551
Karar No: 2017/2517
Karar Tarihi: 11.05.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/551 E.  ,  2017/2517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacıların miras bırakanı ...nin dava konusu 9, 12, 265, 279 ve 933 parsel sayılı taşınmazların kayden paydaşı olduğu ve adı geçen miras bırakanın ''...'' olan soyadının tapu kayıtlarına yazılmadığı saptanarak bu taşınmazlar bakımından davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının, sözü edilen parsellere yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.Reddiyle,anılan 9,12,265,279 ve 933 parsel sayılı taşınmazlar bakımından verilen kararın ONANMASINA.

Ne var ki, imar uygulaması sonucu oluşan ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi'nde kain 21951 ada 1 sayılı parselin öncesini oluştaran 271 ada 8 sayılı kadastral parselin Eylül 329 tarih 1 no'lu tapu kaydına istinaden 1286 doğumlu ... oğlu ... adına tespit edildiği, tespit maliki ...'in 30.12.1931 tarihinde ölümüyle geriye eşi ... ile çocukları ... ve ...'nin kaldığı,anılan taşınmazın verasette iştirak üzere ... ile ... kızları ... ve ... adlarına kayıtlı olduğu,öte yandan, dosyada yer alan 06.11.1993 tarihli ilmühaber içeriğine göre; söz konusu taşınmazın ... ve ...'ye babaları ...'ten;...'ye de eşi ...'ten intikalen geldiği, soyisimlerinin "..." olup; evvelden beri bu yeri sözü edilen maliklerin kullandığı, tapu kayıt maliki ... ve ... kızı ...'nin 01.04.1331(1885) tarihinde ...'da doğduğu ,evlemeden önceki soyadının evlenme ile ... şeklinde değiştiği ;tapu kütük sayfasında paydaşın adı ''...'' yazılmış ise de;çap kaydına isminin yanlışlıkla ''...'' olarak geçirildiği dosya kapsamıyla sabittir. Diğer taraftan,davacıların miras bırakanı ise; ... kızı ... olup; annesinin adının ... doğum tarihinin 01.07.1898, doğum yerinin ... ve evlenme ile soyadının ''...'' olduğu açıktır.

Bu durumda, tapu kaydında yazılı kişi ile davacı tarafın miras bırakanı arasında irtibat bulunmadığı ve anılan kayıt maliki ile murisin aynı kişiler olmadığı duraksanmayacak biçimde ortaya çıkmaktadır.

Hal böyle olunca, çekişme konusu 21951 ada 1 sayılı parsel bakımından davanın redddine karar verilmesi gerekirken;yanılgılı değerlendirmeyle, belirtilen taşınmazın da kabul kapsamına alınmış olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları değinilen yönden yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.