erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/20509
Karar No: 2015/1313
Karar Tarihi: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20509 E.  ,  2015/1313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2015/1136
Karar No: 2015/4030
Karar Tarihi: 28.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1136 E.  ,  2015/4030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Gerekçeli karar, davalı kooperatif tüzel kişiliğine tebliğe çıkarılmış olup, hükmün kooperatif daimi işçisine tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre, hükmi şahıslara tebligat selahiyetli mümessillerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır. Aynı kanunun 13. maddesine göre de, tebliğ yapılacak bu kişiler, herhangi bir sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde, tebliğ orada hazır bulunan memur ve müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat Kanunu'nun uygulanmasına dair yönetmeliğin 21. maddesinde de, tüzel kişi adına, tebligatı kabul edecek kişi herhangi bir sebeple mutad iş saatlerinde bulunmadığı veya o sırada evrakı bizzat alamayacak durumda olduğu takdirde tebliğin, orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılacağı, kendisine tebliğ yapılacak memur veya müstahdemin tüzel kişinin o yerdeki teşkilatı veya personeli içinde vazife itibariyle tüzel kişinin yetkilisinden sonra gelen kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu kabil işlerle vazifelendirilmiş biri olması lazım geldiği, bunların da bulunmadığı tebliğ mazbatasında tespit edilmek şartıyla, o yerdeki diğer memur veya müstahdemlerinden birine yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

Tebligat Kanunu'nun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 21. maddesinde belirtildiği şekilde, evrakı almaya yetkili bir kişinin olup olmadığı araştırılmaksızın ve yetkili kişi yok ise bu husus tebliğ evrakına şerh edilmeksizin tebliğ işlemi gerçekleştiğinden yapılan tebligat usulsüzdür.

Mahkemece, ilgili Ticaret Sicil Memurluğu'ndan gerekçeli kararın tebliğ ve temyiz tarihi itibariyle kooperatifin yetkili temsilci ya da temsilcilerinin isimleri, yetkilerinin kapsamı sorularak, gerekçeli karar ile Dairemiz geri çevirme kararının davalı kooperatifin Ticaret Sicil Memurluğu'nca bildirilen adresine "kooperatif tüzel kişiliğine" adına tebliğe çıkarılarak, Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13. maddeleri ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca kooperatif temsilcilerinden ya da koşulları oluştuğunda memur veya müstahdemlerinden birine kooperatif adına tebliğ edilmesiyle işlemeye başlayan temyiz süresinin beklenmesi, münferiden temsile yetkili olanlardan birinin ya da müştereken temsile yetkili olanların tamamının birlikte kaleme almaları gereken dilekçe ile kararı temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliği, cevap süresinin beklenmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4694
Karar No: 2018/8550
Karar Tarihi: 07.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/4694 E.  ,  2018/8550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Park halindeki tırın çekici dış kısmında bulunan tırın kilitli takım sandığından akünün çalınmaya teşebbüs edilmesi eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b bendinde düzenlenen suçu oluşturmasına rağmen, TCK'nın 142/1-e bendi uyarınca hüküm kurulması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuk hakkında hazırlanan sosyal inceleme raporu için bilirkişiye ödenen 200,00 TL'nin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırılık meydana getirilmesi,

3-6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen cümle gereğince, bilirkişiye ve zorunlu müdafiye ödenen ücretlerin mahsubundan sonra geriye kalan 16,00 TL yargılama giderinin, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğu ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine ''Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuk hakkında hazırlanan sosyal inceleme raporu için bilirkişiye ödenen 200,00 TL'nin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi uyarınca Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına; ayrıca geriye kalan 16,00 TL yargılama giderinin de 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen miktar dahilinde olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine,” cümlelerinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9034
Karar No: 2011/8556
Karar Tarihi: 24.06.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/9034 E.  ,  2011/8556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın iflas eden şirketin ortaklarının sermaye artış taahhütlerinin tahsili istemine ilişkin olup, dava Şirketler Hukukundan kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 24.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5009
Karar No: 2013/12096
Karar Tarihi: 27.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/5009 E.  ,  2013/12096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesini fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi, çalışma koşullarının ağırlaştırılması, yöneticilerin sergilediği tutumlar nedeniyle haklı nedenlerle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacı ile aralarında iş sözleşmesi olmadığını, davacının dava dışı çalıştığı şirketle aralarında istisna akdi olduğunu, davacının dava dışı şirket tarafından davalı işyerinde çalışmak üzere görevlendirildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava dışı alt işveren ile davalı şirket arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu, davacının ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde ücreti hakkında beyanda bulunmamıştır. Davalı, davacının asgari ücretle çalıştığını, davacının son brüt ücretinin 1.000,00 TL olduğunu savunmuştur. Davacı tanıkları şoförlere 1.250,00 TL ücret ödendiğini, kilometre başına 0,85 kuruş ve 3 günü geçen yollarda 25,00 TL harcırah ödeneceğini, ancak ödenmediğini, davalı tanıkları ise davacının asgari ücretle çalıştığını beyan etmişlerdir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının garanti 1.000,00 TL (brüt) ücret + harcırah şeklinde çalıştığının tespit edildiği, takometre kayıtları dikkate alınarak davacının çıplak günlük ücret (33,33 TL) + harcırah (4,50 TL) = 37,83 TL olarak tespit edildiği belirtilmiştir. Tır şoförlerinin kilometre başına harcırah almalarının genel uygulama olduğu bilinmekte olup Mahkemece davacının kilometre başına alabileceği harcırah ücretinin ne olabileceği ilgili meslek odalarından sorularak ek rapor alınmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, 27/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/11885
Karar No: 2019/170
Karar Tarihi: 08.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/11885 E.  ,  2019/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, temizlik elemanı olarak davalı işyerinde çalıştığını, tutulan tutanaklara istinaden iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının dış saha temizlik işlerinde çalışan işçiye destek vermesinin istendiğini, verilen görevi ısrarla yerine getirmediğini, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Dairemizin 18/06/2015 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, davacı isticvap edilerek yıllık izin belgeleri hususunda beyanları alındıktan sonra davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece Dairemizin 18/06/2015 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen usulüne uygun şekilde isticvap yapılmadığı, bozma gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Davacı asilin yeniden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 169. ve devamı maddeleri gereğince usulüne uygun olarak isticvap edilip öncelikle davacıdan hangi yıllar izinlerini ve ne kadar süreyle kullandığının sorulması, ardından bozma öncesi alınan beyanında kendisinin düzenlediğini beyan ettiği izin belgeleri tek tek gösterilerek bu belgelerde belirtilen izin sürelerini kullanıp kullanmadığı sorularak belirlenmesi, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekir iken bozma gereği yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de, bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen alacak talepleri yönünden yeniden hüküm kurulmaması da ayrı bir bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/13655
Karar No: 2020/4007
Karar Tarihi: 04.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13655 E.  ,  2020/4007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İddianame ekli duruşma gününü bildirir davetiyenin sanığa tebliğ edilmemesi ve tutuklu sanığın cezaevi kanalıyla duruşmaya getirtilerek savunmasının alınması karşısında, ilk defa sorgusu sırasında okunan iddianame ile sorgu arasında en az bir hafta süre bulunması gerektiği yönündeki CMK'nın 176/4. maddesine aykırı davranıldığı gibi duruşmaya ara verilmesini isteme hakkı olduğunun da hatırlatılmaması suretiyle CMK'nın 176/4 ve 190/2. maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9987
Karar No: 2018/1296
Karar Tarihi: 22.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9987 E.  ,  2018/1296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve katılan mağdure vekilinin anılan karara yönelik temyiz istemi aynı Kanunun 264. maddesine göre itiraz niteliğinde kabul edilip bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmüyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıkla arasında dosyaya yansıyan herhangi bir husumet bulunmayan mağdurenin aşamalardaki istikrarlı anlatımları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olay gecesi saat 03:00 sularında çalıştığı işyerinin taşınması nedeniyle mağdurenin geç saate kadar işyerinde kaldığı, yemek molası için dışarı çıkıp yanında tanıklar Caner, İlker ile Remzi de bulunduğu esnada sanıkla yanında bulunan kimliği belirsiz iki yada üç kişinin alkollü vaziyette mağdureyle tanıkların yanına gelip tartıştıkları ve bu sırada sanığın "sen daha önce bir erkek ile yattın mı?" diyerek elini mağdurenin omzuna atıp, göğüsleri ile bacaklarına dokunmak suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediği sabit olduğundan, mahkumiyeti yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20466
Karar No: 2015/1312
Karar Tarihi: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20466 E.  ,  2015/1312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Esas No: 2011/10846
Karar No: 2011/31358
Karar Tarihi: 12.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/10846 E.  ,  2011/31358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kuşadası İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, Kuşadası 2.İcra Müdürlüğü’nün 2010/280 esas sayılı dosyası ile kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibi başlatıldığı, borçluların yasal sürede itirazı üzerine icra mahkemesince icra dairesinin yetkisizliğine, dosyanın yetkili Çine İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK.nun 168/5. maddesi gereğince borçlu yetki itirazını ödeme emri tebliğinden itibaren 5 gün içerisinde icra mahkemesine bildirir. İcra mahkemesi yetki itirazını doğru bulursa kabulüne karar verir. İtirazın kabulü kararına karşı temyiz süresinin sona erdiği veya onama kararının tebliğ edildiği tarihten başlayarak 10 gün içinde takibin yapıldığı yetkisiz icra dairesine başvurularak dosyanın yetkili icra dairesine gönderilmesinin istenilmesi gerekir. Bunun üzerine yetkili icra dairesinden borçluya yeni bir ödeme emri gönderilir.

Öte yandan, takipte, İİK’ nun 168/2. maddesine göre kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte, ödeme süresi ödeme emrinin tebliğinden itibaren 10 gün olarak belirlenmiştir. Anılan hüküm nedeni ile sözü edilen 10 günlük ödeme süresi geçmeden haciz yapılamaz.

Bu yasal düzenlemeler ışığında, yetkisizlik kararının, yetkisiz icra dairesince borçluya tebliğ edilen ödeme emrinin iptali ve buna bağlı olarak da yetkisiz icra dairesince konulan hacizlerin hükümsüz kaldığı sonucunu doğurduğunun kabulü gerekir. Zira yetkili icra dairesince yeniden ödeme emri tebliği gerekip, alacaklı, tebliğ tarihinden itibaren on günlük ödeme süresinin geçmesinden sonra haciz isteyebilecektir. Bu nedenlerle yetkili icra dairesince tebliğ edilen ödeme emrinde öngörülen on günlük ödeme süresinden önce konulan hacizler geçersizdir.

O halde mahkemece, şikayetin kabulü yerine reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/27938
Karar No: 2016/1439
Karar Tarihi: 21.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/27938 E.  ,  2016/1439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fark kıdem tazminatı ile hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 06.11.2004 tarihinde davalı işyerinde tır şoförü olarak çalışmaya başladığını, 01.09.2005 tarihine kadar yurtiçi tenteli biriminde, 01.08.2010 tarihine kadar yurtdışı şoförlüğü, bu tarihten emeklilik nedeniyle iş akdinin sona erdiği 07.05.2012 tarihine kadar yine yurtiçi tır şoförü olarak davalı işyerinde çalıştığını iddia ederek kıdem tazminatı farkı, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin İş Kanunu'nun 22. maddesi çerçevesinde feshedildiğini, tüm hak edişlerinin ödendiğini, 12.033,30 TL'nin tamamının davacının hesabına yatırıldığını, davacının taleplerini ayrıştırmadığını, davacının 06.11.2004 tarihinden iş akdinin emeklilik suretiyle sona erdiği 07.05.2012 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığını, 01.09.2005 tarihine kadar yurtiçi şoförü olarak, 01.08.2010 tarihine kadar yurtdışı şoförü olarak, bu tarihten emeklilik nedeniyle iş akdinin sona erdiği 07.05.2012 tarihine kadar yine yurtiçi sınıf 1. şoförü olarak araç yedek parça taşıması görevinde davalı İşyerinde çalıştığını, yurtiçi şoförlere yapılan ödemelerin asgari ücret + harcırah + yemek parası şeklinde olduğunu, harcırahların ücretin eki niteliğinde olmadığını, davacının genel tatil ve bayram tatili alacağı ile hafta tatili alacağına hak kazanmadığını beyan ederek; zamanaşımı itirazında bulunup, davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulü ile kıdem tazminatı, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

6100 Sayılı HMK'un 26.maddesi uyarınca, hüküm taleple bağlıdır.

Davacı vekili, dava ve ayrıştırma dilekçesi ile 300,00 TL hafta tatili ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini, daha sonra mahkemeye sunduğu ıslah dilekçesi ile hafta tatili ücreti talebini 71,32 TL artırarak toplam 371,32 TL talep etmiş, mahkemece talep aşılarak 2.151,33 TL hafta tatili ücreti alacağına hükmedilmiştir.

Mahkemece, taleple bağlılık kuralı ihlal edilerek hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.01.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.