erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/2537
Karar No: 2017/7633
Karar Tarihi: 29.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/2537 E.  ,  2017/7633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Yukarıda tarih ve numarası yazılı ilk derece mahkemesi dava dosyası, temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş olup, aşamada, taraf vekillerinin karşılıklı olarak davadan ve temyizden feragat ettiklerine ilişkin dilekçelerinin de yerel ilk derece mahkemesinde gönderildiği anlaşılmakla, dosya re'sen ele alındı, içerisindeki tüm belgeler okunup incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.Dava, inançlı işleme dayalı olarak devredildiği ileri sürülen şirket hisselerinin, davalı yanca üçüncü bir kişiye devri nedeniyle bedelinin tahsiline ilişkin olup, dosyanın incelenmesinden, yerel ilk derece mahkemesince, 08.03.2017 tarihinde, istinaf başvurusunda bulunma yolu açık olmak üzere davanın kısmen kabulüne karar verildiği, davalı yan vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine dava dosyasının temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Yerel ilk derece mahkemesince verilen nihai nitelikteki kararın, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten sonra verildiği açıktır. Keza, dava dosyasında 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3. maddesinin ve bu meyanda anılan maddenin 2. fıkrasının uygulanmasını gerektirir nitelikte bir kararın temyiz incelemesinin yapıldığını gösterir bilgi-belge olmadığı, bu meyanda, mahkemece verilen 11.02.2016 tarihli ihtiyati tedbir isteminin reddine ilişkin ara kararına yönelik temyiz isteminin konuyla ilgili İBK çerçevesinde Dairemizce reddedilmiş olmasının anılan kanunun Geçici 3/2. maddesinin uygulanmasını gerektirmeyeceği, bir başka söyleyişle, bu durumun mahkemece verilen 08.03.2017 tarihinde verilen nihai hükmün 1086 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, mahkemece verilen kararın kanunyolu incelemesi Bölge Adliye Mahkemesine ait olup taraflar arasında vaki olduğu belirtilen sulh çerçevesinde davadan ve kanunyolundan feragat hususundaki taraf beyanlarıyla birlikte yasa gereğinin takdir ve ifası bakımından dava dosyasının yerel ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dava dosyasının yerel ilk derece mahkemesine İADESİNE, 29/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10022
Karar No: 2013/41928
Karar Tarihi: 25.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/10022 E.  ,  2013/41928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza tertibine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ve yargılamanın doğrudan doğruya olmasına ilişkin temel kurallar ile sözlülük ve duruşmada hazır bulunma ilkelerinin istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK' nin 193/2.maddesinin beraat kararı yönünden dosya kapsamından ancak ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulanabileceği gözetilmeden,anılan maddenin olayda uygulama olanağı bulunmamasına karşın,maddenin yanlış yorumlanması sonucu sanığın usulüne uygun sorgusu yapılmadan mevcut delillerin değerlendirilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Akıl hastası olması nedeniyle kendisini savunamayacak derecede malul olduğu anlaşılan sanığa 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesi gereğince istemi olmaksızın müdafii atanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Sanık hakkında akıl hastalığı nedeniyle koruma ve tedavi altına alınmasına yönelik güvenlik tedbirine hükmedilmesine rağmen yargılama giderlerinin sanığa yükletilmesi yerine kamu üzerinde bırakılmasına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 325/1. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 25/11/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6658
Karar No: 2013/12646
Karar Tarihi: 04.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/6658 E.  ,  2013/12646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.02.2013 gün ve 2012/255 Esas, 2013/31 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanlarında belirtmemesine ve mahkemece mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanlarına itibar edildiğinin ifade edilmesine karşın, sanığın mağdureye sokakta yürüdüğü sırada yakalayıp öpmesi eyleminde, mağdureyi bir başka yere götürmemesi nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, bu suçtan beraat yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2483
Karar No: 2015/39372
Karar Tarihi: 09.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/2483 E.  ,  2015/39372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/408584

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2005

NUMARASI : 2003/207 (E) ve 2004/162 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlülerin yokluğunda verilen 13.06.2005 tarihli uyarlama kararında, kanun yolunun temyiz yerine itiraz olarak belirtilmesi nedeniyle yanılgılı uygulama sonucu verilen bütün kararlar yok hükmünde kabul edilerek, 13.06.2005 günlü hükme yönelik yapılan incelemede:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek 5237 ve 765 sayılı Yasalara göre yağma suçunu oluşturan eylemler nedeniyle verilecek temel cezaların ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ile bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçların yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden dosya üzerinde hüküm kurulması,

2-) 5237 sayılı TCK’nın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği

bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçların işleniş biçimleri, olayların özellikleri ve hükümlünün özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, yakınan E... K...'e yönelik yağma eylemi ile ilgili olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesine düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler S.. K.. ve C.. A.. savunmanı ile hükümlü G.. G..'nun temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12496
Karar No: 2011/5279
Karar Tarihi: 02.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12496 E.  ,  2011/5279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Küre Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/06/2009 tarih ve 2008/16-2009/60 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil tarafından davalının abisi ...'e kredi kartı verildiğini, davalının Borçlar Kanunu'nun 110.maddesi gereğince garantör sıfatıyla borcu üstlendiğini, borcun ödenmemesi üzerine asıl borçlu ve garantör aleyhine takip yapıldığını, asıl borçlunun vefat etmesi, mirasçılarının mirası reddetmesi, davalının ise takibe itirazı nedeniyle alacaklarını tahsil edemediklerini ileri sürerek, 8.271,56 TL'nın 06.07.2005 tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kredi limitiyle sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının kredi kartı sözleşmesini müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığı, sözleşmede limit gösterilmediği, bu nedenle geçerli olmadığı ancak, takibe itirazda limitin 300 TL olarak belirtildiği, bu durumda davalının bu miktarla sorumlu olduğu gerekçesiyle, 300 TL'nın 06.07.2005 tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsiline,fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 02.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1240
Karar No: 2018/9943
Karar Tarihi: 11.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/1240 E.  ,  2018/9943 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, dosya kapsamından davacının talep edebileceği toplam bedelin, kilit taşlar enkaz değeri için 3.305 TL, 10 yaşından küçük ağaçlar için 1.180 TL ve 10 yaşından büyük ağaçlar için bakım gideri olarak 5.797,50 TL olmak üzere 10.282,50 TL olmasına, ve özellikle Mahkemece gerekçeli karar başlığında davaya dahil edilen davalı ........ adının yazılması gerekirken sehven ölü davalı ... adının yazılması maddi hataya dayalı olup mahallinde düzeltilebilecek nitelikte olduğu anlaşılmakla, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 512.35 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.......
Esas No: 2016/3506
Karar No: 2018/10172
Karar Tarihi: 04.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/3506 E.  ,  2018/10172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 1993'ten itibaren 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 04.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3669
Karar No: 2015/13650
Karar Tarihi: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3669 E.  ,  2015/13650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Almus Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2014/108-2014/234

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan ceviz'in kuru ve sulu taşınmazlar için ayrı ayrı dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/18870
Karar No: 2023/17900
Karar Tarihi: 23.11.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/18870 E.  ,  2023/17900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1864 E., 2022/1701 K.

SAYISI : 2020/60 E., 2021/423 K.

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 4857 sayılı ... Kanunu'nun 20 nci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. Aynı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tâbi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca ilk derece mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre işe iade talepli somut davada, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi 25.10.2017 tarihinden sonra olduğundan, karara yönelik temyiz isteminin 7036 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince reddine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alının temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9266
Karar No: 2017/16353
Karar Tarihi: 20.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/9266 E.  ,  2017/16353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; öğretmeni katılanın sınıfta unuttuğu anahtarlar ile taşınabilir belleği çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suça konu eşyanın değeri ve suç tarihindeki paranın satın alım gücü dikkate alındığında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20/12/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/12346
Karar No: 2010/9440
Karar Tarihi: 04.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/12346 E.  ,  2010/9440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerlerinde 15.7.1993-Temmuz 2002 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Filiz Ekizoğul tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerlerinde 15.07.1993-Temmuz 2002 tarihleri arasında sürekli geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davacının hizmetinin işverene bağımlı olarak gerçekleşmediği,hizmet akdine dayalı çalışılmadığı, dokuma işi karşılığı kendisine bedel ödendiği gerekçesi ile isteğin reddine karar vermiş ise de bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

İstem döneminde yürürlükte bulunan davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Yasa'nın 3. maddesinin son bendinde, el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollarının uygulanacağı; ancak bunların istek halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85. madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilecekleri belirtilmiştir.Bu düzenleme 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı yasanın 57. maddesi ile yürürlükten kaldırılmiştır.

Somut olayda, davalı işyerlerinin el halıcılığı işyeri olduğu sabittir.Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile davacının sigortalı hizmet süresini gösteren hizmet döküm cetveli içeriğinden,davalılara ait işyerlerinden 1993-2001 yılları arasında toplam 1034 günlük çalışma süresinin tüm sigorta kollarına tabi olarak kuruma bildirildiği , bu hizmetin kurumca itirazsız olarak kabul gördüğü ve taraflar arasında ihtilafsız olduğu anlaşılmaktadır. Bir başka deyişle 506 sayılı Yasa'nın 3/II-D hükmünde yapılan değişiklik öncesinde de davacının anılan işyerindeki hizmeti gerek kurum gerekse işveren tarafından hizmet akdi kapsamında tüm sigorta kollarına tabi hizmet olarak ihtilafsız olarak kabul edildiğine göre; eksik bildirilen hizmet süresinin usulen araştırılarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9743
Karar No: 2013/4393
Karar Tarihi: 12.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9743 E.  ,  2013/4393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, kasten yaralama ve tehdit suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; kasten yaralama ve tehdit suçlarının basit cinsel saldırı suçunun unsuru olduğunun kabulü ile basit cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine dair Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.02.2009 gün ve 2007/97 Esas, 2009/21 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin sair temyiz itirazlarıyla sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın mağdure Kibariye'ye yönelik olarak gerçekleştiridği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturduğu ve eyleminin mağdurun bacağına bıçakla iki kez vurarak yaralamak suretiyle işlenmiş olması karşısında temel cezanın TCK.nın 3/1. maddesinde öngörülen fiille orantılı olması gerektiği yönündeki hüküm uyarınca alt sınırdan ayrılmak suretiyle belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.