erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/7676
Karar No: 2015/7376
Karar Tarihi: 18.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7676 E.  ,  2015/7376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/115370

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19.01.2012

NUMARASI : 2010/103 Esas, 2012/10 Karar

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre, onbeş yaşı içerisindeki mağdurenin suç tarihinde aralarında onbir ay yaş farkı bulunan suça sürüklenen çocuk ile cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka neden olmaksızın cinsel ilişkiye girdiği sabit ise de, mağdure hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 28.02.2011 günlü raporda "Mağdurede maruz kaldığı olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede travma sonrası stres bozukluğu tespit edildiği ve ruh sağlığının bozulduğu" şeklinde bilgi verilmesi üzerine anılan rapor esas alınarak suça sürüklenen çocuğun cezası TCK'nın 103/6. maddesi uyarınca artırılmış ise de, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 765 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan objektif sorumluluğun kaldırılarak subjektif sorumluluğun kabul edildiği, 5237 sayılı TCK'nın 23. maddesi uyarınca failin, gerçekleşen fakat kastetmediği bir neticeden sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, cebir, tehdit veya hile gibi iradeyi etkileyen herhangi bir hal olmaksızın mağdureyle cinsel ilişkiye giren suça sürüklenen çocuğun bu eyleminden dolayı kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiğinin iddia olunduğu olayda, suça sürüklenen çocuğun dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, mesleki tecrübesi, kişisel özellikleri, tarafların yaşları ve olayın gerçekleşme biçimi nazara alındığında, ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuk tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmayacağı, meydana gelen zararın 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde alt sınırdan uzaklaşılması sırasında dikkate alınabileceği gözetilmeden, cezasında aynı Kanunun 103/6. maddesi ile artırım yapılması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1488
Karar No: 2012/2467
Karar Tarihi: 12.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1488 E.  ,  2012/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmayla ifraz görmeden önceki halini gösteren tapu kaydının tapu müdürlüğünden istenilmesinden,

2-Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan buğday-buğday samanı ve haşhaş (yan ürünü kapsül de dahil) ürünlerinin kuru tarlada 2009 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ve kg. başına toptan satış fiyatlarını gösteren gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü verilerinin istenilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3250
Karar No: 2011/5620
Karar Tarihi: 03.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/3250 E.  ,  2011/5620 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/97442

MAHKEMESİ :UŞAK Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 02/12/2009- 270/412

SUÇ :Töre saiki ile öldürme

Karısı E.. C..'i öldürmeye teşebbüsten sanık R.. C..'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (UŞAK) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02/12/2009 gün ve 270/412 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Gerekçede; "sanığın eyleminin TCK.nun 81 ve 35 maddelerine temas ettiği ve TCK.nun 81,35 ve 62 maddeleri uygulanması suretiyle cezalandırılması" gerektiği kabul edildiği halde hüküm fıkrasında TCK.nun 82/1,35,62 maddeleri ile uygulama yapılarak gerekçe ile uygulama arasında çelişki yaratılması,

2-Sanık hakkında TCK.nun 82. maddenin hangi fıkrası ile uygulama yapıldığının gösterilmemesi,

Usule aykırı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 03/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/7646
Karar No: 2014/13059
Karar Tarihi: 28.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/7646 E.  ,  2014/13059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün temyiz incele- mesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, o yer Cumhuriyet Savcısının ve üst Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanık ... ,... hakkında kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Sanığın evinde ihbar üzerine yapılan aramada dolabındaki çantası ve deodorant kutusu içinde emanette kayıtlı mermilerin elde edildiğinin anlaşılması karşısında, mermiler patlatılmak suretiyle sağlam ve 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliği haiz olup olmadıklarının tespiti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak sağlam ve anılan yasa kapsamında olduklarının anlaşılması halinde sanığın eyleminin, 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, O yer ve Üst Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 28.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/3113
Karar No: 2007/3819
Karar Tarihi: 09.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/3113 E.  ,  2007/3819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 08.11.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, 08.11.2005 tarihli dilekçesiyle müşterek paydaşı olduğu 346 ve 347 parsel sayılı taşınmazları lehine davalı şahıslar adına tarla cinsi ile kayıtlı 348 ve 350 sayılı parsellerden ayrıca, davalı Hazinenin maliki olduğu 378 sayılı mera parselinden ve paftasında kadastro harici taşlık olarak gözüken kısımlardan geçit hakkı tesisini istemiştir.

Davalı 348 ve 350 parsellerin 3/10 müşterek paydaşı ... mirasçıları davaya bir diyecekleri bulunmadığını, mahkemece uygun görülecek yerden tazminat karşılığı yol verilmesini istemişlerdir. Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir. Davalı Hazine vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece keşfen yapılan inceleme sonucu davacı 346 ve 347 sayılı parselin güneyinde kısmen 378 numaralı mera parselinden, kısmen tespit harici bırakılan taşlık alandan zeminde mevcut olan ancak paftasında görülmeyen ...nin kanal yolunun geçtiği davacının bu kanal yolundan faydalanma ikmanı bulunduğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Dava Türk Medeni Kanunun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı tesisine ilişkindir. Davacının paydaş maliki olduğu 346 ve 347 parsel sayılı taşınmazların genel yola cephesinin bulunmadığı nedeniyle geçit ihtiyacı olduğu sabittir. Mahkemece davacı taşınmazlar ile genel yol arasında kesintisiz bağlantı kurulmalıdır. Paftasında ve keşif krokisinde belirtildiği üzere davacının zeminde fiilen varolan ... kanal yolundan hukuken istifadesi mümkün değildir. Ayraca Kadastro Kanunun 16/B maddesi gereğince kamunun yararlanmasına açık olan mera niteliğindeki taşınmazdan ve kadastro harici taşlık niteliğindeki taşınmazlardan geçit kurulması isteminde bulunulamaz. Bu durumda mahkemece yapılacak iş davacının genel yola yani paftada kayıtlı bulunan genel yola bağlantısını kesintisiz olarak sağlayacak şekilde geçit alternatifleri değerlendirilerek ve bu alternatifler üzerinde yeralan taşınmaz maliklerininde usulüne uygun şekilde dava açılarak ve eldeki dava ile birleştirilerek yapılacak keşfen incelemeden sonra fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesine göre en az zarar gören yerden geçit tesisine karar vermek gerekir. Ayrıca geçit karayoluna çıkacağından, Karayolları Genel Müdürlüğünden çıkışın uygun olup olmadığı sorularak neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmediğinden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/20767
Karar No: 2013/4871
Karar Tarihi: 18.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20767 E.  ,  2013/4871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanıklar ... ve ...'in müşteki ...'ın iş yerinde satış elemanı olarak çalışırlarken yaptıkları hizmet gereği mağdurun çeşitli gıda maddelerinin ve temizlik maddelerinin bulunduğu depoya yaptıkları hizmet nedeniyle zaman zaman girip çıktıkları, bu nedenle mağdurun deposuna girdiklerinde mağdurun rızası ve bilgisi dışında toplam 50.000 TL değerinde çeşitli gıda maddesi ve temizlik maddelerini alıp başka yerlere sattıkları, şeklindeki eylemlerinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 155/2.maddesinde hürriyeti bağlayıcı cezanın yanı sıra adli para cezasının da uygulanmasının zorunlu olması karşısında bu madde gereğince adli para cezasının uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ... Topçu'nun sabıkasına konu ilamların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden ve sanık ...'in sabıkasının bulunmaması nedeniyle geçmişteki hallerinin olumlu sayılması gereken sanıkların, bir daha suç işlemekten çekinmeyeceği kanaatini uyandıran nedenler açıklanmadan, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, sadece bir daha suç işlemeyeceği kanaati oluşmadığından bahisle haklarında CMK.nun 231.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2015/6056
Karar No: 2015/7975
Karar Tarihi: 01.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/6056 E.  ,  2015/7975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Z.. Ö.. ile davalılar H.. T.., A.. K.. ve H.. B.. arasındaki dava hakkında Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.01.2013 gün ve 2010/541 - 2013/36 sayılı hüküm dairemizin 02.12.2014 gün ve 2013/7658 – 2014/17576 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı H.. B.. tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R –

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davalı H.. B..'dan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5132
Karar No: 2016/6636
Karar Tarihi: 07.04.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/5132 E.  ,  2016/6636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, müsadere

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık müdafii tarafından mahkemeye sunulan dilekçede eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz talebinde de bulunulduğu anlaşılmakla; CMK’nın 42. maddesi gereğince temyiz hakkını elde etmeye yönelik eski hale getirme istemi hakkında karar vermeye temyiz incelemesini yapacak olan Yargıtay'ın yetkili olması karşısında, gerekçeli kararın yöntemine göre tebliğ edilmediğine ilişkin olarak dile getirilen düşünceler yerinde görülmeyerek yapılan incelemede;

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 07/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/5225
Karar No: 2022/8614
Karar Tarihi: 29.12.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/5225 E.  ,  2022/8614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : BOYABAT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

- KARAR -

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 inci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ıncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, dava tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın toplam değeri 8556.40 TL, olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107090.00 TL'nin altında kalmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9603
Karar No: 2018/3748
Karar Tarihi: 05.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/9603 E.  ,  2018/3748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın mahkemenin 10122013 tarih ve 2013/629 esas, 2013/930 karar sayılı kararını temyiz ederken temyiz dilekçesinde ikamet adresini "..." olarak belirttiği, Tebligat Kanununun 10. maddesine göre tebligatı muhatabın bilinen son adresine yapılmasının gerektiği, bu açıdan sanığın bu adresi yerine mernis adresine yapılan tebliğin usulsüz olduğu, temyizin öğrenme üzerine yapıldığı ve süresi içinde yapıldığının kabulü gerekiği düşüncesiyle yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 05.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/27234
Karar No: 2015/8104
Karar Tarihi: 16.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27234 E.  ,  2015/8104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2014

NUMARASI : 2013/585-2014/698

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan narın dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan,

2) Dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının ilgili Belediye Başkanlığı'ndan,

Sorulmasından, sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2066
Karar No: 2014/4752
Karar Tarihi: 09.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2066 E.  ,  2014/4752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/23461

MAHKEMESİ : Alanya 2.Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18.11.2013

NUMARASI : 2010/185 Esas, 2013/282 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın soruşturma evresinde cumhuriyet savcılığında alınan 03.06.2010 tarihli ifadesinde ve aynı tarihli sorgusunda son iki aydır gariplikler hissetiğini, hasta olduğunu düşündüğünü ve tedavi olmak istediğini belirtmesi, keza sanık müdafiin temyiz dilekçesinde sanığın cezaî ehliyeti konusunda herhangi bir araştırma yapılmadığını ifade ederek sanığın ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığının araştırılmasını talep etmiş olması karşısında; TCK.nın 32. maddesi uyarınca suç tarihi itibarıyla sanığın, fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı usulen araştırılıp saptandıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Mağdureler Buse ve Zeliha hakkında Akdeniz Üniversitesi Hastanesinden 05.10.2010 tarihli, belirgin bir psikopatolojiye rastlanmadığı ve ruğ sağlığının bozulmadığına dair raporlar ile Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 27.03.2013 günlü mağduresi bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna dair düzenlenen raporlar karşısında oluşan çelişkinin giderilmesi için mağdureler Buse ve Zeliha'nın ruh sağlıklarının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu Kanununun 15. maddesine göre Adli Tıp Genel Kurulundan nihaî rapor alınması suretiyle sonucuna göre TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Uygulamaya göre de;

Mahkemece hükümlerin kurulması sırasında TCK.nın 103/2-3-4-6 ve 43. maddelerine göre belirlenen cezadan TCK.nın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması sonucu bulunan 16 yıl 4 ay hapis cezasının aynı maddenin son cümlesi uyarınca 12 yıldan fazla olamayacağı, buna bağlı olarak da TCK.nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirimde sonuç olarak 10 yıl hapis cezası yerine, yazılı şekilde 13 yıl 7 ay 10 gün hapis cezası tayini suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/11563
Karar No: 2008/7097
Karar Tarihi: 26.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11563 E.  ,  2008/7097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, kendisinin dava dışı...’ dan 1.000 YTL ödünç para aldığını ve karşılığında 1.750 YTL tutarında bono düzenlendiğini, bononun tarih ve lehtar kısımlarının boş olduğunu, borcunu dava dışı şahsa ödemek istediğinde kendisinden çok fazla para istenmesi sonucu ödeme yapmadığını, daha sonra bu kişinin bononun miktar kısmında tahrifat yapıp lehtar kısmına da dava dışı ... isminin yazılıp, bononun davalı ... tarafından takibe konduğunu ve kendisinden icra kanalı ile 14.000 YTL para tahsil edildiğini, bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek dava konusu senetten dolayı borcunun 1.750.00 YTL olduğunun tespiti ile kendisinden fazla tahsil edilen 12.500.00 YTL’ nin yasal faizi ile davalıdan alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın icra takibinin kesinleşmesinden itibaren (1) yıl içinde açılması gerektiği, oysa davanın (1) yıl sonra açıldığını öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı aleyhine girişilen takipte ödeme emrinin davacıya 09.10.2003 tarihinde tebliğ edildiği, davacının mal beyanı dilekçesi ile birlikte borca itiraz ettiği, menfi tespit ve istirdat davalarının takibin kesinleşmesinden itibaren (1) yıl içinde açılması gerektiği, oysa davanın bu süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesi ile reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık senet nedeni ile borçlu olmadığının tespitine, icra kanalı ile tahsil edilen bedelin istirdadına ilişkindir. Kural olarak borçlu icra takibinden sonra yeni takip sırasında borç ödeninceye kadar borçlu olmadığının tespiti için menfi tespit davası açabilir. (Bkz. Prof.B.Kuru İcra ve İflas Hukuku el kitabı s-311) Somut olayda icra kanalı ile davacı borçludan çeşitli tarihlerde tahsilatlar yapılmıştır. Son tahsilat tarihi ise 26.11.2007’ dir. İstirdat davalarında ise İİK’ nun 72/7.maddesinde öngörülen (1) yıllık süre son ödeme tarihinden itibaren başlar.(Bkz.M.Oskay-C.Koçak-Doç.Dr.A.Deynekli-A.Doğan İİK şerhi s-2235) Hal böyle olunca mahkemece yukarıda açıklanan hususlar üzerinde durulup değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.06 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.