erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/9036
Karar No: 2022/3468
Karar Tarihi: 15.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/9036 E.  ,  2022/3468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, kasten yaralama ve hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tutanak içeriğine göre hırsızlık suçundan ihbar üzerine polis memurları tarafından yakalanan sanığın kimliği istenildiğinde küfür edip kaçmaya çalışması üzerine, sanığın etrafının sarılarak tutulduğu, sanığın kaçmak için tekrar direnmesi üzerine zor kullanılarak kelepçe vurulduğu, yakalanan sanığın büroya götürülürken sol koluna giren polis memuru ...'in sağ göğsüne dirsek vurup dengesini bozduktan sonra kelepçeli elleriyle boynuna vurması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 265. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

III-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın kamu görevlisine hakaret suçunu cadde üzerinde alenen gerçekleştirmesine rağmen hakkında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/13240
Karar No: 2007/8540
Karar Tarihi: 22.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/13240 E.  ,  2007/8540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Antalya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ        :23.03.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \*  temyiz eden T. B. vekili Avukat S. U. ve karşı taraf M. B. geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların sözünü ettiği ve boşanmaya esas alınan olaylardan sonra evlilik birliği devam etmiş, taraflar müşterek çocukları ile beraber  2004 yazında tatil yapmışlardır. Bu dava ise 08.09.2004 günü açılmıştır. Tatil dönüşünden sonra boşanmayı gerektirir bir olayın varlığı kanıtlanamamıştır. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 500 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.05.2007 Salı
Esas No: 2021/18349
Karar No: 2022/19700
Karar Tarihi: 13.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/18349 E.  ,  2022/19700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda değişmeyen beyanlarında, üzerine atılı suçlamaları kabul etmemesi ve göçmenlerin sanığı tanımadıklarını, olay günü sanığı görmediklerini, göçmenlerin ...’dan ... isimli bir kişinin kendilerini tırın dorsesine bindirdiğini ifade etmeleri karşısında, sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmayan olayda, beraati yerine, yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde teşdiden mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/156
Karar No: 2020/6830
Karar Tarihi: 25.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/156 E.  ,  2020/6830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

31/01/2014 tarihli rızaen teslim tutanağına göre sanığın, suça konu cep telefonunu teslim ettiği ancak katılanın, telefonun iç camının kırıldığını, kullanılamaz durumda ve bazı parçalarının alınmış olduğunu beyan etmesi karşısında, hırsızlık suçundan oluşan zararın kısmen tazmin edildiği kabul edilerek, kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği katılandan sorularak, katılanın kısmi iadeye rızasının varlığı halinde iadenin soruşturma aşamasında yapıldığı gözetilerek, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri gereğince ve TCK'nın 168/1-4. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin; katılanın kısmi iadeye rıza göstermemesi halinde ise; katılanın bozma sonrası alınan beyanında, zararının giderilmesini istediğini bildirdiği, sanığa zararı gidermesi için makul bir süre verilmesi ve bunun sonucuna göre TCK'nın 168/2. maddesine göre etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi gerektiği halde, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3035
Karar No: 2016/70
Karar Tarihi: 11.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/3035 E.  ,  2016/70 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 09/10/2013 havale tarihli dava dilekçesi ile, ... ili, ... ilçesi, ... Köyünde 1/15 hisse ile malik bulunduğu, 117 ada 1 (eski 93) parsel sayılı taşınmazın kısmen orman sınırları içinde, kısmen de 2/B alanında bırakıldığını, bu çalışmanın 09.09.2013 tarihinde ilân edildiğini bildirerek sınırlamanın iptaline ve taşınmazın orman olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve 2/B çalışmasına itiraza ilişkindir.

Yörede 1971 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışması, 2005 yılında 2859 sayılı Kanuna göre yapılan pafta yenileme çalışması, 1948 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 sayılı Kanuna göre yapılan makiye ayırma işlemi, 09.09.2013 tarihinde ilân edilen, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi kurulu raporuna göre çekişmeli taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün 1948 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içinde olduğu, 2013 yılında yapılan orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B uygulamasında da baştan beri olduğu gibi orman sınırı içinde bırakıldığı, bu bölümle ilgili yeni bir orman sınırı içine alma işleminin bulunmadığı, 02.09.1986 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Kanunun 2/B Madde Uygulaması Hakkında Yönetmeliğin 44. ve 25523 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak 15.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmeliğin 43 ve devamı maddelerine göre, aplikasyon işleminin davacıya yeni dava hakkı vermeyeceği, ilk orman kadastrosuna itiraz için hakdüşürücü sürenin çoktan geçtiği gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, kadastro mahkemesince 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekâlet ücreti hesaplanmış olması doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple, hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak, bunun yerine "3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince takdir edilen 500.-TL maktu vekâlet ücretinin davacıdan alınarak, davalılara müştereken verilmesine" cümlesi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/01/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/3729
Karar No: 2017/3093
Karar Tarihi: 03.07.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/3729 E.  ,  2017/3093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8572
Karar No: 2015/2414
Karar Tarihi: 04.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8572 E.  ,  2015/2414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve yağma suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden

düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14726
Karar No: 2014/17155
Karar Tarihi: 03.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14726 E.  ,  2014/17155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/145645

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13/04/2011

Numarası : 2010/528- 2011/168

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan A.. Ç.. vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılan vekilinin dosyada vekaletnamesi bulunmadığı, yapılan tebligata rağmen vekaletname ibraz edilmemiş olması nedeniyle, katılan vekilinin temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi gereğince reddine,

2- Şikayetçiler S. Ç. ve A. Ç. 30.12.2010 tarihli dilekçe ile davaya katılma isteminde bulunmalarına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen adı geçen şikayetçilerin, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, M.. Ç..'ın ölmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördükleri anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçiler A. Ç. ve M.. Ç..'ın 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmalarına karar verilmesine;

Katılanlar R.. Ç.., A.Ç.ve S.Ç. vekili ile sanık müdafiinin temyizlerine yönelik olarak yapılan incelemede;

1-Sanığın idaresindeki minibüsle meskun mahalde Bosna Bulvarı üzerinde Üsküdar istikametine doğru seyrederken, el kaldırıp araca binmek isteyen kişilere bakarken istikamet yönüne göre yolun sağ tarafında yol içinde yaya kaldırımı bulunan ve yol dış kenar çizgisi ile yaya kaldırımı arasındaki bankette yürüyen yayaya çarptıktan sonra, kaldırıma çıkarak 50 metre ileride durması şeklindeki olayda; asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden alt sınırdan ceza tayini,

2-Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında TCK'nın 50/1-a-4. maddelerinin yazılmaması suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de; sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında yapılan hataya bağlı olarak sonuç cezanın 12.100 TL yerine 12.000 TL olarak eksik tayini,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13351
Karar No: 2015/6396
Karar Tarihi: 13.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13351 E.  ,  2015/6396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-e, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

25/06/2013 olan karar tarihinin gerekçeli karar başlığında 27/06/2013 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Şanlıurfa Balıklıgöl Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 11/05/2012 tarihli geçici raporda, katılanın beyin kanaması geçirdiği, ayrıca sol frontalinde kırık olduğunun belirlenmesi karşısında, sanık hakkındaki hükümde TCK'nın 89/2. maddesinin (b) bendinin de uygulanması sureti ile hüküm kurulması gerekirken, aynı hastane tarafından düzenlenen 08/06/2012 tarihli kesin raporda katılanın hayati tehlike geçirdiğinin belirtilmiş olması nedeni ile sadece TCK'nın 89/2. maddesinin (e) bendinin uygulanması ile yetinilmesi,

2-)Hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama aşamasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılan yararına vekalet ücretine hükmedilmesine rağmen, gerekçeli kararda bu hususa yer verilmeyerek çelişki yaratılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 2. paragrafındaki “89/2-e” ibaresinin yerine “89/2-b,e” ibaresinin eklenmesi ve yargılama giderine ilişkin paragraftan sonra gelmek üzere "Katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesine göre 660 TL vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılana verilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12808
Karar No: 2010/345
Karar Tarihi: 20.01.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/12808 E.  ,  2010/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 558 ada, 158 parsel sayılı taşınmazda dava dışı kardeşi ... ile paydaş olduğunu, muvafakati olmadan diğer paydaşın taşınmazı davalıya kiraladığını, kira sözleşmesinin geçerli olması için pay ve paydaş çoğunluğunun sağlanması gerektiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazı dava dışı, davacının kardeşi ...’ten kiraladığını, kira bedellerini ödediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; taşınmazın müşterek mülkiyete tabi olduğu , ½ pay maliki dava dışı ... tarafından davalıya kiralandığı, müşterek mülkiyete tabi taşınmazların kiraya verilebilmesi için pay paydaş çoğunluğunun sağlanması gerektiği, bu koşul sağlanmadan yapılan kira sözleşmesinin geçerli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi...ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 263.00.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/22550
Karar No: 2022/9268
Karar Tarihi: 12.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/22550 E.  ,  2022/9268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, sanığın cezasının beş ay kamuya yararlı bir işte çalıştırılma cezasına çevrilmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümlü hakkında izin tecavüzü suçundan dolayı (Kapatılan) ... ... Komutanlığı Askeri Mahkemesince 21.09.2011 tarih, 2011/327 Esas, 2011/285 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verildiği ve anılan kararın taraflarca yasal süresi içerisinde temyiz edilmemek suretiyle 03.10.2012 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme tarihinden sonra yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılaması yapıldığı ve devamında da temyize konu edilen hükmün kurulmuş olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla;

Uyarlama kararına konu olan mahkumiyet hükmünün, 5252 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı CGİK'nun 101/3. maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan, hükümlü ...'ın 17.04.2017 havale tarihli dilekçesi hakkında itiraz merciince işin esasına ilişkin bir karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 12.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.