erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/621
Karar No: 2013/19090
Karar Tarihi: 11.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/621 E.  ,  2013/19090 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile Karadeniz ... Belediye Başkanlığı adına Av... arasındaki dava hakkında Karadeniz ... 1. İş Mahkemesi'nden verilen 21.11.2012 günlü ve 2012/677-2012/1092 sayılı hükmün temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

İş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, sigortalının yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi ise, "malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermekte olup, dosyadaki bilgi ve belgelerden sigortalının hak sahibine ölüm aylığı bağlandığı anlaşılması karşısında, dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Kanunun 92. maddesi uyarınca yarıya indirilip indirilmediği araştırılarak, davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının davacı Kurumdan sorularak alınacak cevap eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 11.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/19195
Karar No: 2021/4196
Karar Tarihi: 02.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19195 E.  ,  2021/4196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın yol kenarında bulunan suça konu parke taşlarını çalması şeklinde gerçekleştirği eyleminin TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde TCK’nın 142/1-a-e bendlerinden hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan parkelerin suç tarihi itibari ile değeri araştırılarak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Yerel mahkemece kurulan hükümde temel ceza belirlenirken olayın özelliği ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olmayacak bir şekilde alt sınırdan uzaklaşılmış olması,

4-Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1022
Karar No: 2019/4441
Karar Tarihi: 07.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/1022 E.  ,  2019/4441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Dosya içeriği, mağdurun ve tanık ...'ün aşamalardaki istikrar içeren anlatımlarına göre; sanığın tanık .... ile birlikte ikametinin önünde oturan mağduru yanına çağırarak ve kolundan sıkıca tutarak mağdura hitaben sert bir ifadeyle ''telefonu ver'' demek suretiyle cebir kullandığı, mağdurun ise sanığın cebinde kabarıklık gördüğünden ve kendisini bıçaklayacağını düşünüp korkuya kapılarak telefonu sanığa vermesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın mağdurun kolundan tutarak zorla cep telefonunu alması eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nın 149/1-h maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

Mağdurun ve tanığın soruşturma aşamasında alınan beyanında, olayın saat 20.00 sıralarında gerçekleştiğini beyan ettikleri, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin saat 20.51'de başladığının anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle arttırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 07/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/20844
Karar No: 2014/5510
Karar Tarihi: 25.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/20844 E.  ,  2014/5510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/263572

MAHKEMESİ : Reyhanlı Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2009

NUMARASI : 2009/54 (E) ve 2009/162 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçi S.. D..'nin İstanbul ilinde nakliye işi ile uğraştığı ve .. plakalı, MAN marka 2004 model tır çekicisinin sahibi olduğu, şikayetçinin özel bir şirkete ait dorseyi Suriye'ye götürmek konusunda bu özel şirketle sözleşme düzenlediği, dorseyi Suriye'ye götürmesi için ise, şoför olan sanık R.. T.. ile anlaştığı, bu anlaşma uyarınca sanığın, şikayetçiye ait tır çekicisi ile dorseyi alarak 07/08/2008 tarihinde Reyhanlı İlçesi C.. sınır kapısından geçip Suriye'ye gittiği, daha sonra şikayetçiyi arayarak gümrük kapısında bir sorun çıktığını, bu nedenle aracı ve dorseyi gümrük sahasına çektiğini beyan ettiği ve Antakya İlinde aracın anahtar ve ruhsatını şikayetçiye iade ettiği, sonrasında şikayetçinin gümrük sahasına gittiği ancak; kendisine ait aracı ve dorseyi gümrük sahasında bulamadığı şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olayda, bir hizmet ilişkisinin bulunması ve bu ilişki gereği sanığa teslim edilen eşyanın iade edilmemesi karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/03/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/16902
Karar No: 2010/5748
Karar Tarihi: 13.05.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/16902 E.  ,  2010/5748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vs. Vek.Av.... ile davalılar 1-... İnş.Müh.Bil.Elk.Gıda San.Ltd.Şti 2-... vek.Av.... aralarındaki tazminat davası hakkında Niğde İş Mahkemesinden verilen 30.9.2009 gün ve 83/85 sayılı hükmün taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

ün davalılardan 'a yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, diğer davalıların duruşma talebinin bu eksiklikler giderildikten sonra değerlendirilmesine 13.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/37071
Karar No: 2016/1416
Karar Tarihi: 01.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/37071 E.  ,  2016/1416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : Sümeyye ERDOĞAN, ...

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen karar temyiz edilmekle dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararı itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri katılanlar vekilinin temyiz isteğinin REDDİNE, CMK'nın 264. maddesi gözetilerek, mahallinde itiraz mercii tarafından incelenmek üzere dosyanın, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11265
Karar No: 2019/19545
Karar Tarihi: 17.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11265 E.  ,  2019/19545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, yokluğunda verilen kararın, temyiz dışı sanık ...'ın adres kayıt sistemindeki adresinde, doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca yapılan karar tebliği işleminin geçersiz olması karşısında; gerekçeli kararın sanık ... 'a usulüne uygun olarak tebliği ile, tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 17/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3350
Karar No: 2017/8701
Karar Tarihi: 01.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/3350 E.  ,  2017/8701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hükümdavalılardan ..., ... ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Yöreye ait 1984 tarihli memleket haritasının yapımına esas hava fotoğrafları bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyasının keşifte dinlenen fen, ziraat ve orman bilirkişilerine verilerek;

a-) Dosyada incelendiği belirtilen 1954 tarihli hava fotoğrafı ile 1955 tarihli memleket haritası ve 1984 tarihli memleket haritasının yapımına esas hava fotoğrafı ile 1984 tarihli memleket haritasının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeklerine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, dava konusu taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazların, hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı, orman içi açıklık niteliğinde olup olmadıkları, öncesinin orman olup olmadığını, ormandan açılan yer olup olmadıkları ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım varsa kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek raporun,

b-) Fen bilirkişiden dava konusu tüm taşınmazların yerleri birleşik paftaya işlenerek, hepsinin ada ve parsel numarası olarak pafta üzerinde yerlerinin boyanarak gösterilmesi, davacısı ile dosya esas numaralarının yazılması, yüzölçümlerinin daha önce mahkemeye sunulan raporlarda dikkate alınarak saptanması, uygulanan meni müdahale( 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11/11/1997 tarih 1991/1113 E. - 1997/392 K. sayılı) davasına ait hudutlarının ayrı renklerle işlenmesi ve uygulamayı denetlemeye olanak verecek biçimde kroki düzenlettirilip ayrıntılı rapor alınması ve alınan ek raporun dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 01/11/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/5940
Karar No: 2024/4502
Karar Tarihi: 01.07.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/5940 E.  ,  2024/4502 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/45 E., 2022/186 K.

HÜKÜM : Kabul

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davacıya gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliğine dair tebliğ mazbatasına dosya arasında rastlanılamadığı, dosya arasında yer alan UYAP sorgusu belgesinde Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesine göre tebliğin yapıldığı yazılı ise de anılan belge ile tebliğin usulüne uygun yapılıp yapılmadığının denetlenemediği, 17.01.2022 tarihli jeodezi ve fotoğrametri bilirkişisi raporunun üçüncü sayfasında "Her ne kadar gerek Ankara Büyükşehir Belediyesi gerekse Bala Belediye Başkanlığına yazılan müzekkerelere gelen cevabi yazılarda değinilmese de, dava konusu ziraate gayri salih taşınmazların 16.02.2007 tarih onaylı 1/25000 ölçekli "2023 Başkent Ankara Nazım İmar Planı kapsamında kalmasının muhtemel olduğu" yönünde tespitte bulunulduğu ve davaya konu alanların da toplulaştırma sonucunda parsel numaraları aldığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla;

1) Davacıya, gerekçeli kararın ve davalı ...'nin temyiz dilekçesinin tebliğine ilişkin tebliğ mazbatasının temin edilmesi, tebliğin usulüne uygun olup olmadığının kontrolü ile olmadığının anlaşılması halinde yenilenmesi,

2) 17.01.2022 tarihli jeodezi ve fotoğrametri bilirkişisi raporunda belirtilen yukarıdaki ifadeye yer verilmek ve Mahkemece hükme esas alınan 17.01.2022 tarihli teknik bilirkişi raporu yazılacak müzekkereye eklenilmek suretiyle rapora ekli krokide (A) ve (B) harfi ile gösterilen nizalı taşınmaz bölümlerinin imar planı kapsamında kalıp kalmadığı, imar planı kapsamında kalıyorsa ilk defa ne zaman, hangi imar planı kapsamına alındığı, imar planının kesinleşme tarihinin ne olduğu ilgili Belediye Başkanlığından sorulmak suretiyle buna ilişkin tüm plan ve haritaların temini,

3) Dava konusu taşınmaz bölümlerinin bölgede yapılan toplulaştırma çalışmaları sonucunda parsel numarası aldıkları anlaşılmakla, buna ilişkin tüm belge ve güncel tapu kayıtlarının mercinden temini ile evraka eklenmesi ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/13184
Karar No: 2020/7143
Karar Tarihi: 07.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/13184 E.  ,  2020/7143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuğun yakalandığı sırada müştekiye ait paraların suça sürüklenen çocuğun üzerinde bulunduğuna dair bir tutanağın bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmasında parayı çalmadığını bildirdiği, mahkemenin kabulüne göre suça sürüklenen çocuğun cami içinde parayı saklamış olabileceği hususu birlikte değerlendirildiğinde; paranın suça sürüklenen çocuğun yakalandığı zaman itibarıyla olay yerinden götürülemediği ve müştekinin çantasından eksilen başka bir eşyanında bulunmadığı bu nedenle hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığının gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin çantasından 20 Euro ve 20,00 TL çalan suça sürüklenen çocuk hakkında 20 Euro paranın suç tarihindeki değeri belirlenerek TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1238
Karar No: 2019/4570
Karar Tarihi: 09.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/1238 E.  ,  2019/4570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

... sayılı CMK’nin 231/11. maddesi uyarınca denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanan Mahkemenin 22.09.2011 tarihli 2011/85 Esas ve 2011/226 Karar sayılı hükmünün sanığa, 18.01.2012 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca tebliğ yapıldığı, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılacak tebligatın; usulüne uygun olarak bir tebligat yapıldıktan sonra adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde mümkün olduğu ve sanığın sistemde kayıtlı Selçuk Bey Mahallesi 751. sokak No:1/10 Denizli Merkezefendi (MERNİS) adresine tebligat çıkartılmada doğrudan Tebligat Kanunu 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı ve bu nedenle usulsüz olduğu anlaşıldığından, anılan kararın kesinleşmesine dair işlemin geçersiz olması nedeniyle denetim süresi başlamayacağından, sanık hakkındaki 22.09.2011 tarihli hükmün denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle ... sayılı CMK’nin 231/11. maddesi uyarınca açıklanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, ... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 09.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/1745
Karar No: 2024/812
Karar Tarihi: 06.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/1745 E.  ,  2024/812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3076 E., 2022/3356 K.

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/409 E., 2022/301 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar ve davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine davalıların istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Davaya konu iş kazasına uğradığı iddia edilen ...'ın iş kazasından önce emekli olduğu (uzun vadeli sigorta kolundan aylık almakta olduğu) iddia edilmiş olmakla, söz konusu durumun yaşlılık aylığına hak kazanmak suretiyle mi; yoksa maluliyetten kaynaklı mı olduğu belirlenip, var ise niteliği de belirtilerek ilgilinin uzun vadeli sigorta kolundan bağlandığı tespit edilen aylığa ilişkin tahsis dosyasının SGK'dan temin edilerek dosyaya eklenmesi,

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.