erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/14337
Karar No: 2013/20489
Karar Tarihi: 16.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/14337 E.  ,  2013/20489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Katılan kurum vekilinin mühür bozma suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

6352 sayılı Yasanın geçici 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca Darimizin 24.07.2012 günlü iade kararı sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, bu suç yönünden yeniden verilen hükmün hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek, katılan kurum vekilinin mühür bozma suçundan 22.12.2008 tarihinde verilen karara yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan kurum vekilinin karşılıksız yararlanma suçundan verilen 30.11.2012 tarihli karara yönelik temyiz incelenmesinde;

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7380
Karar No: 2012/32596
Karar Tarihi: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/7380 E.  ,  2012/32596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, spor aidatı kesintisinin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı belediyede çalışırken emekli olarak işten ayrıldığını, çalıştığı dönemde rızası dışında maaşından spor aidatı kesildiğini, bu kesintinin haksız olduğunu belirterek, yapılan kesintilerin iadesini istemiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, yapılan kesintilerin yasal olduğunu ve TİS uyarınca kesildiğni belirterek, davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, TİS'e konulan spor aidatı kesintisinin işçinin rızasına dayanmaması nedeniyle yasal olmadığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, toplu iş sözleşmesi özerkliği çerçevisinde kural koyma yetkilerinin dışına çıkılarak, işçilere sağlanan sosyal yardımlarda bir azalmaya gidilmemiş, tersine artışlar öngörülmüş, işçi ücretlerinden spor kesintisi adı altında bir kesintiye gidilmiştir.

Bu kesintiler uygulamada gerçek anlamda bir kesinti niteliğinde olmayıp, temizlik yardımı olarak fazladan sağlanan hakların bir kısmının geri alınması şeklinde görünümdedir.

Toplu iş sözleşmesine konulan temizlik yardımı adı altındaki artışlarla bağlantılı olarak yapılan spor aidatı kesintileri Dairemizin 01.11.2011 tarih, 2011/47503 Esas, 2011/42072 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere muvazaalı olduğundan, bu kesintinin bir kez de işçiye ödenmesi halinde işveren ikinci bir zarara uğrayacağından, mahkemece isteğin reddi yerine kabulüne karar verilmesini hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/4060
Karar No: 2015/11071
Karar Tarihi: 26.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4060 E.  ,  2015/11071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA (KAPATILAN) 18. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2014/47-2014/178

Taraflar arasında görülen davada Ankara (Kapatılan) 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/05/2014 tarih ve 2014/47-2014/178 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı,kurucusu olduğu S. Dayanıklı Tüketim Malları Ltd. Şti'den 30.03.1983 tarihinde ayrıldığını ve hisse devir sözleşmesi ile hissesini K. K.ya devrettiğini,buna rağmen 01.08.1998 tarihinde şirketin sermaye artışına dair aldığı kararda kendi imzası olmadığı halde adının geçtiğini,bu nedenle sermaye artış kararının kendisi açısından geçersiz ve yok hükmünde olduğunun tesbitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu şirketin kuruluş ve tescil işlemlerinin Ankara Ticaret Sicil Memurluğu'nca gerçekleştirildiğini, Ticaret Odasının Ticaret Sicil Memurluğu'ndan ayrı ve bağımsız bir teşkilat olduğunu,davacının imzaya yönelik itirazlarının ceza yargılamasının konusu olduğunu, Ticaret Sicili işlemlerine karşı 8 gün içinde dava açılabileceğini savunarak, davanın husumet yokluğundan,dava zamanaşımı süresi geçtiğinden reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre; Sermaye artış kararının geçersizliğine ilişkin davanın hissesini devrettiği şirket aleyhine ve Ticaret Sicil Memurluğu aleyhine açılması gerektiği, T.. B..'nın bu davada taraf olamıyacağı gerekçesiyle davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/8452
Karar No: 2022/10336
Karar Tarihi: 12.12.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/8452 E.  ,  2022/10336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından TMK’nın 166/1. maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası açılmış, mahkemece erkeğin tam kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Hükme karşı davalı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurmuş, bölge adliye mahkemesince esastan ret kararı verilmiştir. Hüküm, davalı erkek tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- İlk derece mahkemesince, “...her ne kadar davalı tanıklarının asıl kusurlu tarafın davacı olduğu yönünde beyanlarının olduğu ancak bu beyanların çoğunun duyuma dayalı olduğu, ayrıca davalı tanıklarının beyanlarında davacının, davalının annesine ve babasına yardım etmediği yönündeki beyanları mevcut olsa da bunun mevcut dava ile bir bağının bulunmadığı...” belirtilerek taraflar arasında gerçekleşen son olayda fiziksel şiddet uygulaması nedeni ile davalı erkeğin tam kusurlu olduğu kabul edilmiş; bölge adliye mahkemesince de erkeğin bu husustaki istinaf istemleri reddedilmiştir. Ancak, davacı kadının kayınvalidesine hakaret ettiği ve davalının ailesi ile birlikte yemek yemediği, ayrı yemek yediği davalı tanıklarının görgüye dayalı beyanlarından anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkeğin ağır, davacı kadının ise az kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle, mahkemece belirlenen kusur doğru değil ise de hüküm sonucu itibariyle doğru olduğundan ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kusura ilişkin gerekçenin açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir. (HMK m. 370/4).

SONUÇ: Temyiz edilen bölge adliye mahkemesinin kusura ilişkin esastan ret kararının kaldırılmasına, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ilk derece mahkemesi kararının kusura ilişkin gerekçesinin düzeltilmek suretiyle, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 12.12.2022 (Pzt.)
Esas No: 2013/14331
Karar No: 2013/20486
Karar Tarihi: 16.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/14331 E.  ,  2013/20486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılan kurum vekilinin mühür bozma suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca darimizin 27.07.2012 günlü iade kararı sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, bu suç yönünden yeniden verilen hükmün hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek, katılan kurum vekilinin mühür bozma suçundan 18.06.2009 tarihinde verilen karara yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan kurum vekilinin karşılıksız yararlanma suçundan verilen 17.09.2012 tarihli karara yönelik temyiz incelenmesinde;

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın geçici 2/2 maddesi uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7372
Karar No: 2012/32588
Karar Tarihi: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/7372 E.  ,  2012/32588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, spor aidatı kesintisinin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı belediyede çalışırken emekli olarak işten ayrıldığını, çalıştığı dönemde rızası dışında maaşından spor aidatı kesildiğini, bu kesintinin haksız olduğunu belirterek, yapılan kesintilerin iadesini istemiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, yapılan kesintilerin yasal olduğunu ve TİS uyarınca kesildiğni belirterek, davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, TİS'e konulan spor aidatı kesintisinin işçinin rızasına dayanmaması nedeniyle yasal olmadığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, toplu iş sözleşmesi özerkliği çerçevisinde kural koyma yetkilerinin dışına çıkılarak, işçilere sağlanan sosyal yardımlarda bir azalmaya gidilmemiş, tersine artışlar öngörülmüş, işçi ücretlerinden spor kesintisi adı altında bir kesintiye gidilmiştir.

Bu kesintiler uygulamada gerçek anlamda bir kesinti niteliğinde olmayıp, temizlik yardımı olarak fazladan sağlanan hakların bir kısmının geri alınması şeklinde görünümdedir.

Toplu iş sözleşmesine konulan temizlik yardımı adı altındaki artışlarla bağlantılı olarak yapılan spor aidatı kesintileri Dairemizin 01.11.2011 tarih, 2011/47503 Esas, 2011/42072 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere muvazaalı olduğundan, bu kesintinin bir kez de işçiye ödenmesi halinde işveren ikinci bir zarara uğrayacağından, mahkemece isteğin reddi yerine kabulüne karar verilmesini hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/5182
Karar No: 2012/8078
Karar Tarihi: 17.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/5182 E.  ,  2012/8078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bandırma 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/03/2010 gün ve 2010/8-2010/49 sayılı kararı onayan Daire’nin 30.01.2012 gün ve 2010/8876 - 2012/998 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin %40 hissesine sahip oldukları davalı şirketin 15.12.2004 tarihli olağanüstü genel kurulunda, şirket sermayesinin 10.000 TL'den 600.000 TL'ye çıkartılması yönünde müvekkillerinin pay oranını düşürmeye yönelik olarak kötü niyetle karar alındığını, sermaye arttırımının gereklilikten kaynaklanmadığını, genel kurulun toplanmasındaki çağrı usulüne uyulmadığını ve karar nisabının oluşmadığını ileri sürerek, sermaye arttırımı kararı ve rüçhan hakkını kullanmak istemeyen ortakların bulunması halinde hisselerin dağıtımının yönetim kurulunca yapılmasına yetki veren kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sermaye arttırımının yasal ve ekonomik zorunluluklardan yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, kararların yoklukla malul olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 30.01.2012 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10557
Karar No: 2014/5731
Karar Tarihi: 03.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/10557 E.  ,  2014/5731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2012/262-2013/37

Davacı M.. S.. vekili Avukat Y.G. tarafından, davalı M.. Ö.. aleyhine 08/08/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 14/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın redddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, elektrik işleriyle uğraştığını ve 3-4 yıldır davacının oturduğu binanın elektrik işlerini de yaptığını, 21/02/2012 tarihinde bir tamir işi için söz konusu binaya gittiğini, işini bitirdikten sonra apartman görevlisi tarafından kapı zilini tamir etmek üzere davalının evine çıkarıldığını, buradaki işi de bittikten sonra oradan ayrıldığını ancak bir süre sonra davalının kendisini şikayet etmesi üzerine polis karakoluna gitmek zorunda kaldığını, ifadesinin ve parmak izlerinin alındığını birkaç saat burada bekletildikten sonra davalının cüzdanını evde bulup şikayetten vazgeçmesi üzerine serbest bırakıldığını, bu olay nedeniyle psikolojisinin ve işlerinin bozulduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, bir yanlışlık sonucu davalı hakkında şikayette bulunduğunu, cüzdanını bulduktan sonra aynı gün şikayetten vazgeçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dosya kapsamına göre; davalı, olay günü apartman görevlisi ve yanındaki elektrikçi şahsın kapı zilini değiştirdiklerini, sonrasında berbere gidip tıraş olduğunu ancak para vermek istediğinde cüzdanını bulamadığını,olayla ilgili olarak davacıdan şüphelendiğini belirterek davacı hakkında şikayette bulunmuştur. Davalı daha sonra eşi ile evde yaptığı aramalar neticesinde cüzdanı bulmuş ve aynı gün karakola giderek şikayetten vazgeçmiştir. Yapılan soruşturma sırasında, iddia olunan hırsızlık eylemiyle ilgili olarak davacı karakola gitmiş, şüpheli sıfatıyla ifade vermiş ve davalının ek beyanı üzerine hakkında kovuşturmaya yer olmadığı yönünde karar verilmiştir.

İleri sürülen hırsızlık eylemi ile davacının ilgisi konusunda; davalının, salt kuşkuya dayalı beyanları dışında hiç bir emare bulunmamaktadır. Davalının öncelikle evinde kaybettiği cüzdanı gerekli özeni göstererek araması, sonrasında gerek görmesi halinde şikayette bulunması gerekmektedir. Şu durumda, davalı yararına hukuka uygunluk nedeninin gerçekleştiğinden söz edilemez. Davacı yararına uygun bir miktar manevi tazminat takdir edilerek hüküm altına alınması gerekir. Mahkemece, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek davanın reddi yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/22473
Karar No: 2014/6274
Karar Tarihi: 07.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/22473 E.  ,  2014/6274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması, sanığın ... 4.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2004/192 Esas 2005/279 Karar sayılı tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.