erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/24924
Karar No: 2017/13101
Karar Tarihi: 02.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/24924 E.  ,  2017/13101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde 4,00 TL para çalması karşısında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması hususu gerekçeli kararda tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2734
Karar No: 2014/5625
Karar Tarihi: 27.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/2734 E.  ,  2014/5625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaman İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2013/121-2013/227

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, haline münasip evinin haczedildiğini belirterek bu haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İ.İ.K.’nun 82/1.maddesinin 12.bendi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise İİK.nun 82/2.maddesi gereğince satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, mahkemece yapılan keşif sonunda düzenlenen bilirkişi raporunda, şikayete konu taşınmazın değerinin 215.450,00 TL; daha mütevazi semtlerde borçlunun haline münasip ev alabileceği değerin 70.000,00 TL olarak belirlendiği görülmektedir.

Bu durumda, haczedilen taşınmazın değeri borçlunun haline münasip ev alabileceği değerden fazla olduğundan İİK.nun 82/2.maddesi gereğince, şikayetin kısmen kabulü ile taşınmazın borçlunun haline münasip ev alabileceği değerden (değer kararda belirtilerek) az olmamak üzere satılmasına, haline münasip ev alabileceği değerin borçluya, kalanının ise alacaklıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin tümden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11821
Karar No: 2018/1475
Karar Tarihi: 07.02.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/11821 E.  ,  2018/1475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı tayin edilen 2.400 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 07.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18626
Karar No: 2014/16826
Karar Tarihi: 15.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/18626 E.  ,  2014/16826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 15/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/22718
Karar No: 2013/47592
Karar Tarihi: 23.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/22718 E.  ,  2013/47592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tanıkların olay esnasında kavga, küfürleşme ve gürültü sesleri duyduklarını söylemeleri, katılanın hayvan otlatma meselesi nedeniyle sanığın kendisine küfür ederek sopayla vurduğunu beyan etmesi, sanığın savunmasında katılan ile tartıştıklarını kabul etmesi ve adli doktor raporunda tanımlı yaralanmaların katılan anlatımı ile uyumlu olması gözetildiğinde, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14667
Karar No: 2011/14529
Karar Tarihi: 04.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/14667 E.  ,  2011/14529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK.nun 692/5.maddesine göre, keşide yerinin gösterilmesi çekin şekil koşulu olup, aynı kanunun 708.maddesi gereğince ibraz süresi çekin keşide edildiği yere göre belli edileceğinden,  keşide yerinin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. Bu nedenle takip dayanağı çekte “İST” şeklinde kısaltılarak yazılmış olan keşide yeri, hiç bir tereddüte yer vermeyecek şekilde sadece İstanbul'u çağrıştırdığından, anılan ibarenin geçerli bir keşide yeri olarak kabulü gerekir. Nitekim 14.12.1992 tarih ve 1991/1-1992/5 sayılı İçtihadı Birleştirme kararında da açıklandığı üzere kısaltılmış olarak yazılan keşide yerinin, yukarıda yazılı ilkeye uygun bulunması halinde geçerli olduğu ve dolayısıyla anılan belgenin de çek niteliğini haciz bulunduğu kabul edilmiştir.

Bu durumda icra takibinin dayanağı belge, TTK. nun 692/5. maddesine göre keşide yeri unsurunu içerdiğinden çek vasfını taşımaktadır.

O halde mahkemece şikayetin reddi yerine, takip dayanağı çekte keşide yeri olmadığı gerekçesi ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4470
Karar No: 2021/9956
Karar Tarihi: 08.07.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/4470 E.  ,  2021/9956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ... avukatları ve davalılardan ... Day. Tük. Mal. Mob. İnş. Tem. Yemek. Hayv. Gıda ve Petrol Ür. Dağ. ve Paz. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki rücuan tazminat davasına konu iş kazasına dair ceza kovuşturmasına konu dava dosyasının tespit edilerek ilgili dosyanın aslı yada onaylı suretinin celbi ile (tüm Yargıtay safhası öncesi ve sonrasıyla) iş bu dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 08.07.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1012
Karar No: 2015/12515
Karar Tarihi: 04.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1012 E.  ,  2015/12515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/811-2014/47

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/3710
Karar No: 2023/4801
Karar Tarihi: 15.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3710 E.  ,  2023/4801 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.06.2022 Tarihli ve 2022/661 Esas, 2022/1501 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi, ... Sokak, No:75 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çarşamba Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.12.2022 Tarihli ve 2022/1587 Esas, 2022/2693 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının Ankara ilinde yaşadığının bildirildiği ve kısıtlı adayının adres kayıt sistemine kayıtlı adresinin de ... Mahallesi, ... Sokak, No:7, İç Kapı No:5 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri adresinin Keçiören/Ankara olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2019/5600
Karar No: 2019/6487
Karar Tarihi: 30.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5600 E.  ,  2019/6487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça konu inşaattan 100 TL değerinde kablo çalan suça sürüklenen çocuklar hakkında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/4999
Karar No: 2006/6699
Karar Tarihi: 21.11.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4999 E.  ,  2006/6699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, İİK.nun 277 ve devamı maddesinde düzenlenen tasarrufun iptali istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı ... Su Ürünleri A.Ş. vekili savunmasında iptali istenilen tasarrufdan 8 ... önce diğer davalı ile aynı kişiye ait olan ... Ltd.Şti.ye yüklü miktarda balık verdiklerini ayrıca diğer davalı şirketten olan alacaklarına karşılık olarak dava konusu balık ağını aldıklarını beyan etmiş, alınan bilirkişi raporunda da tasarruf tarihinde davalı ... Su Ürünleri A.Ş.nin diğer davalıdan 263.083.809.161 TL 03.12.2004 tarihi itibariyle de 419.486.103.209 TL alacaklı olduğu ve bu alacağa karşılık olarak iptali istenilen malzemeleri aldığı bu şekildeki mahsubun ticari örf ve teamüle uygun olduğunu açıklamıştır.

İİK.nun 279/2.maddesinde para ve mutad ödeme vasıtalarından gayri bir suretle yapılan ödemelerin iptale tabi olduğu hükmü getirildiğinden, bu şekilde borçlunun borcuna karşılık olarak yapmış olduğu tasarruflar iptale tabidir.

O halde mahkemece mutad ödeme sayılmayan tasarrufun iptaline karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle davanın reddedilmiş olması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 21.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/21865
Karar No: 2022/270
Karar Tarihi: 12.01.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/21865 E.  ,  2022/270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıklardan ...'in eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyeti ile ...'in atılı suçtan beraatine

TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdure vekili, sanık ... müdafisi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin duruşma ifadesinde cinsel ilişkinin gerçekleşmesinden on gün sonra şikayetçi olduğunu beyan etmesi, sanığın eylül ayında buluştuğu mağdureyle ilişkiye girdiği yönündeki savunması, 13.09.2012 tarihinde adli soruşturmanın başlatılması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, cinsel ilişkinin gerçekleştiği sırada mağdurenin on sekiz yaşını tamamladığı gözetilerek sanığın kanuni unsurları itibarıyla oluşmayan müsnet suçtan beraati yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekili ile sanık ... müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14333
Karar No: 2013/172
Karar Tarihi: 14.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/14333 E.  ,  2013/172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 25.09.2004’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.