Esas No: 2014/19605
Karar No: 2015/3230
Karar Tarihi: 04.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/19605 E.  ,  2015/3230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/07/2014

NUMARASI : 2012/761-2014/328

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı Y.. S.. tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, 1209 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 3 numaralı bağımsız bölümde davalılar ile paydaş olduğunu, ancak taşınmazın davalılar tarafından işyeri olarak kullanıldığını, ayrıca taşınmazın bulunduğu ana yapının dış cephesine reklam alındığını, reklam kira gelirinden de pay verilmediğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Davalı Yalçın, intifadan men koşulunun gerçekleşmediğini, taşınmazın emlak vergisi ve deprem sigortasını ödediğini, takas ve mahsup talebi bulunduğunu, davalı Kenan ise taşınmazı kullanmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı Kenan hakkında açılan davanın reddine, davalı yalçın hakkında açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Çekişme konusu 1209 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 3 numaralı bağımsız bölümde tarafların paydaş oldukları kayden sabittir.

Davacı, dava dilekçesinde 2.500,00 -TL. Reklam kira gelirinin tahsilini istemiş ve yargılama sonrasında 723,46 TL olarak isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 427. maddesi 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değiştirilmiş ayrıca 01/04/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun'un 19. Maddesi ile HUMK'na ilave edilen Ek madde 4'e göre de; 01/01/2014 tarihinden itibaren değeri 1.890,00- TL. 'den az olan davalara ait hükümlere ilişkin temyiz yoluna gidilemeyeceğinden reklam kira gelirinin tahsili bakımından (6100 sayılı Yasanın 3. maddesi yollamasıyla) davalının temyiz isteminin reddine.

Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya yukarıda belirlenen ilkeler çerçevesinde bakıldığında; davaya konu 3 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydında mesken vasfında olduğu, ancak halihazırda işyeri olarak kullanıldığı ve dosya kapsamı ile intifadan men koşulunun gerçekleşmediği anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca ecrimisil isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları bu sebeple yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.