erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/11977
Karar No: 2020/2006
Karar Tarihi: 03.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/11977 E.  ,  2020/2006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, dolandırıcılık

HÜKÜM : Eylemlerin zincirleme olarak basit zimmet ve bu suça yardım etme suçlarını oluşturduğunun kabulü ile mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde Yenipazar Ziraat Odası genel sekreter vekili olup fiilen muhasebe işlemlerini de yürüten sanık ...'ın belgesiz fazla mesai ücreti ve fazladan maaş, ikramiye, makam tazminatı, yolluk ödemesi, gıda ve giyim yardımı olarak aldığı paralar ile aynı yerde memur olarak görev yapan sanık ...'e ödenen 35.358,68 TL maaş olmak üzere toplam 116.730,82 TL'yi uhdesine geçirdiği kabul edilerek mahkemece sanık ...'ın zimmet, sanık ...'in ise aldığı fazla maaş nedeniyle zimmet suçuna yardım etme suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de; sanık ...'a yapılan fazla ödemelerin tamamının bir yönetim kurulu veya meclis kararına dayanması ve bu ödemelere esas alınan belgelerde tek başına imzasının bulunmaması karşısında, yasal bir tevdiden söz edilemeyeceği cihetle, eyleminin zimmet suçunu oluşturmayacağı gibi somut olayda dolandırıcılık suçunun unsurlarının da oluşmadığı, görevinin gereklerine aykırı hareket ederek Ziraat Odasının zararına sebebiyet veren sanık ...'ın eylemlerinin kül halinde görevi kötüye kullanma, sanık ...'ın kendisine tebliğ etmediği işten çıkarmaya ilişkin meclis kararından haberdar olmasına rağmen fiilen çalışmaya devam eden sanık ...'in eyleminin ise TCK'nın 40/2. maddesi uyarınca sanık ...'ın görevi kötüye kullanma eylemine yardım etme suçlarını oluşturacağı ve sanık ...'ın hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle temyiz incelemesi kapsamı dışında kalan eylemleri ile zamanaşımı hükümleri de dikkate alınarak anılan sanık yönünden aynı Kanunun 3 ve 61. maddeleri gereğince temel cezanın alt

sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek sanıklar hakkında yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan dava açılmasına rağmen ek savunma hakkı tanınmaksızın eylemlerinin zimmet suçunu oluşturduğu kabul edilip bu suçtan hüküm kurulmak suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Suçu TCK'nın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık ... hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedildiği sırada, aynı maddenin yalnızca (d) bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yoksun bırakılması gerekirken, TCK'nın 53/1. maddesindeki tüm hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi ve sanık ... hakkında TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, O yer C.Savcısı ile sanıklar müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükümlerin BOZULMASINA 03/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5513
Karar No: 2015/20585
Karar Tarihi: 04.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/5513 E.  ,  2015/20585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .................. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, asıl davada kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, 2 ders telif hakkı, tez danışmanlığı ücreti, maaş kesintileri alacaklarının ödetilmesini istemiş, karşı davada ise davalı-karşı davacı ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı- karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 02/11/2005 tarihinde öğretim üyesi olarak çalışmaya başladığını, çalışma şartlarını esaslı şekilde değiştirilmesini müvekkilinin kabul etmediğini, bunun üzerine müvekkilinin 09/08/2010 tarihinde iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, telif hakkı, tez ücreti ve ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; iş akdinin davacı tarafından feshedildiğini ve yazılı bildirim yapılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiş, karşı dava olarak da davacının iş akdinin feshettiğinin kabul edilmesi ihbar tazminatı ödemesi gerektiğini iddia ederek ihbar tazminatının davacı-karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, iş sözleşmesini davacının haklı nedenle feshettiği , ücret alacağı bulunduğu davanın kısmen kabulü, karşı davanın ise reddi ile davacı lehine kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2- Taraflar arasına ihbar tazminatı uyuşmazlık konusudur.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece iş sözleşmesinin davacı işçinin haklı feshi nedeniyle sona erdiğinin kabulü ile kıdem tazminatına hükmedilmesi yerinde ise de iş akdini haklı nedenle de olsa fesheden taraf, ihbar tazminatına hak kazanamayacağından, bu tazminatın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2528
Karar No: 2019/6758
Karar Tarihi: 03.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/2528 E.  ,  2019/6758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DİYARBAKIR 10. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm/Karar : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Tebligat Kanun'un 21. ve Tebligat Yönetmeliği'nin 30. maddelerine göre adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırması beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerektiği, Tebligat Yönetmeliği'nin 31. maddesi göre sadece birinci fıkranın (c) bendi gereğince yapılacak tebligatlarda tebliğ memurunca 30.'uncu maddeye göre araştırma yapılmayacağı, araştırmadan sonra tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclisi üyesinden birine ya da kolluk amir veya memuruna imza karşılığında teslim etmesi, tebliğ memuru, ek-1'de yer alan (2) numaralı örneğe uygun olarak düzenlenen ihbarnameyi gösterilen adresteki kapıya yapıştırması, (a) bendinde belirtilen halin gerçekleşmesi durumunda tebliğ memuru, tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerekmekte olup, 24.10.2017 tarihinde yapılan tebligatta ise tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel kişiden sormasına rağmen tutanağı imzalattırmadığı, imzadan çekinmiş ise bu durumu yazarak imzalamadığı ve bu bakımdan yapılan tebliğin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında,

Anayasa'nın 40/2, 1412 sayılı CMUK'nın halen yürürlükte olan 310. maddesi ile 5271 sayılı CMK.'nın 231/3, 232/6, 234 ve 34/2. maddelerine aykırı olacak şekilde 13/03/2008 tarihli kararın 20/03/2012 tarihinde kesinleştirildiği, dolayısı ile usulüne uygun olarak kesinleşmeyen bu karara ilişkin infaz işlemleri, 02/07/2013 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik kararı ile temyize konu edilen 18/12/2014 tarih, 2014/542 esas ve 2014/210 karar sayılı 6000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün hukuki geçerlilikten yoksun ve "yok" hükmünde olduğu anlaşılmakla, sanığın 22/12/2014 tarihli temyiz isteminin, 13/03/2008 tarih, 2006/273 esas ve 2008/184 karar sayılı ilk karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Mahkûmiyet kararının verildiği 13/03/2008 tarihinden hükmün incelendiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin dolduğu ve zamanaşımını kesen bir nedenin de tespit edilemediği anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16709
Karar No: 2019/1944
Karar Tarihi: 05.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/16709 E.  ,  2019/1944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hizmet tespiti davasının yasal dayanağı 506 sayılı Kanun’un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun’un 86/9. maddeleridir. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda davacının, 07.07.2009-02.03.2012 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitini istediği davada; mahkemece davalı ... aleyhine kurulan hüküm somut verilerle örtüşmediği gibi, eksik incelemeye dayanmaktadır.

Eldeki davada, davacının hizmet bildirimlerinin yapıldığı işyerinin davalı ... adına tescilli olduğu anlaşılmakla; işverenlik sıfatı belirlenerek, davacının hizmetinin davalı hangi işveren yada işverenler nezdinde icra edildiği tespit edilerek, mevcut çelişki açıklığa kavuşturulmalı; ilgili vergi kayıtları getirtilmeli, bu kapsamda, her iki davalı arasındaki hukuki ilişki, aralarında sorumluluk gerektiren organik bir bağ olup olmadığı araştırılıp ortaya konulmalı, gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Tekstil ... ve ... iadesine, 05.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/31261
Karar No: 2023/736
Karar Tarihi: 16.02.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/31261 E.  ,  2023/736 K.**

**"İçtihat Metni"**

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/480 - 2020/931

SUÇ : Anayasal Düzeni Ortadan Kaldırmaya Teşebbüs Etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin, 01.10.2020 tarihli ve 2020/480 E.-2020/931 K. sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık hakkında Hakkari Cumhuriyet Başsavcılığı iddianamesiyle; Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme ve silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından cezalandırılması istemiyle, Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açılarak, 2017/207 Esas sırasına kaydının yapıldığı, 25.03.2019 tarihli celsede sanık yönünden tefrik kararı verilerek yargılamanın 2019/112 Esas kaydı üzerinden devam ettiği; ancak sanık yönünden yapılan tefrik işlemi sonrasında ilk derece mahkemesi dosyasının katılanlar T.C. Cumhurbaşkanlığı ve Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı vekillerine bildirilmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Aralarındaki irtibat (5271 sayılı CMK. madde 8) nedeniyle birlikte görülen her suça ilişkin hükümlerin bağımsızlığını koruduğunda kuşku bulunmamasına, İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlerin kanun yolunun, kural olarak temyiz değil istinaf olarak belirlenmesine (5271 sayılı CMK madde 272/1), kararı hem maddi hem de hukuki yönden denetlemekle görevli Bölge Adliye Mahkemesine etkin başvuru hakkının temini bakımından, İlk Derece Mahkemesince verilen her hükmün öncelikle Bölge Adliye Mahkemesince denetlenmesi gerektiği gözetilerek;

T.C. Cumhurbaşkanlığı ve Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı'na öncelikle İlk Derece Mahkemesi gerekçeli kararının tebliğ edilerek varsa Anayasal Düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme ve silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından kurulan hükümler yönünden istinaf taleplerinin CMK'nın 272/1 maddesi kapsamında Bölge Adliye Mahkemesince değerlendirilip bir karar verilmesi akabinde katılanlar tarafından istemde bulunulması halinde ise temyiz isteminin değerlendirilmesi gerektiğinden dosyanın iadesi için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 16.02.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/26445
Karar No: 2014/7548
Karar Tarihi: 15.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/26445 E.  ,  2014/7548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/235258

Mahkeme : ADANA 6. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 19.02.2010- 2009/937 esas ve 2010/321 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/416
Karar No: 2021/13319
Karar Tarihi: 14.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/416 E.  ,  2021/13319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocuklara yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık uzayan dava zamanaşımının suç tarihi olan 19.10.2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/17112
Karar No: 2011/8031
Karar Tarihi: 13.07.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/17112 E.  ,  2011/8031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı VUK 359/b-1, 80 md.leri uyarınca 27 ay hapis cezası (iki kez)

Sanık müdafiinin yasal koşulları oluşmayan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilip dosya incelenerek gereği görüşüldü:

I- Sanık müdafiinin 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyizinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen 2003 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2003, tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322 nci maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK 223/8.. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık müdafiinin 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyizine gelince;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3461
Karar No: 2022/19470
Karar Tarihi: 21.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/3461 E.  ,  2022/19470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdur ile sanıklardan ...'nin liseden arkadaş oldukları, olay tarihinde sanık ...'nın mağduru arayarak görüşmek istediği, iş çıkışı sanığın söylediği yere gelen mağdurun aracın arka koltuğuna bindiği, bu sırada diğer sanıkların da araca bindikleri ve mağduru ıssız bir yere götürerek, sanık ...'nın kız arkadaşına mesaj attığı gerekçesi ile darp etmeye başladıkları, sonrasında...Hastanesinin yakınına bir yere bıraktıkları, darp neticesinde, mağdurun vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; ...'nın kız arkadaşının, gerek sanık ...'ya, gerek ise diğer sanıklara karşı sadakat yükümlülüğünün olmaması ve somut olayın mağdurun sanıklar tarafından alıkonulması ile başlayıp, ilk haksızlık teşkil eden eylemin her halde sanıklar tarafından gerçekleştirilmiş olması karşısında; mağdurdan sanıklara yönelmiş haksızlık teşkil edecek herhangi bir eylemin varlığından bahsedilemeyeceğinden, tebliğnamede belirtilen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1)Sanıklar hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanıklar müdafilerinin; atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, bu nedenle sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi kanaat halinde sanıklar hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, Cumhuriyet Savcısı'nın ise; sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ayrı ayrı reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklar müdafilerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kasten yaralama suçu açısından TCK.nın 86/3(b) maddesinin ancak suçun mağdurunun yaşının çok ileri yada küçük olması ya da kişinin hastalığı, malullüğü veya ruhi veya fiziki güçsüzlüğü nedeniyle, kendini korumaktan aciz bir kimseye karşı işlenmesi halinde uygulanmasının mümkün olması karşısında, sanıkların, yaşı ve fiziki durumu yönünden kendileri ile aynı koşularda olan mağdura yönelik kasten yaralama eylemlerinden dolayı cezalandırma yapılırken, TCK.nın 86/3-b maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.