Esas No: 2022/5070
Karar No: 2023/9110
Karar Tarihi: 27.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5070 E.  ,  2023/9110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/602 E., 2021/1755 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kadınhanı Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2017 tarihli kararı ile sanıkların hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 6 ay 20 gün hapis cezası ve 825,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 14.09.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıkların istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrasını uyarınca ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararının kaldırılmasına, sanıkların hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan beraatlerine ve düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, usul ve yasaya aykırı olduğuna

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'ne ait 3671 parselde bulunan 2387 m2 lik sulama kanalının kullanımının DSİ ile birlikleri arasında yapılan protokol gereğince katılan ... birliğine devredildiğine, sanıkların sulama kanalının yanında bulunan taşınmazlarını kullanırken suç konusu sulama kanalının 1088,00 m2 lik kısmına ekin ekerek haksız olarak müdahalede bulundukları iddiasına ilişkindir.

2. Mahkemece dava konusu Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'ne adına tapuda kayıtlı olan 14.04.1995 tarihli devir protokolü ile işletme, bakım ve onraım hizmetlerinin yürütülmesi ...'ne devredilen sulama kanalına sanıkların tecavüz ettikleri kabulü ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'ne ait taşınmazlara tecavüz etmekten ibaret eylemin kanunda suç olarak tanımlanmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü madde ve birinci fıkrasında 14.03.2009 tarihinde 5841 sayılı Yasa ile yapılan değişikliğe göre kamu malının malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal edilmesi eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü madde ve birinci fıkrasında belirtilen suçu oluşturmadığı, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle ile ilk derecenin mahkumiyet kararı isabetsiz görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, dava konusu taşınmazın Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü adına tapuda kayıtlı ve 14.04.1995 tarihli davir protokolü ile işleme bakım ve onraım hizmetlerinin yürütülmesi ...'ne devredilen sulama kanalı olduğu anlaşılmakla, hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1 inci maddesiyle 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü madde ve birinci fıkrasında yapılan değişiklik ile sanıkların eyleminin suç olmaktan çıkarılması nedeni ile atılı suçtan sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 14.09.2021 tarihli katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun

olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2023 tarihinde karar verildi.