erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/13678
Karar No: 2018/13892
Karar Tarihi: 31.10.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/13678 E.  ,  2018/13892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

CK'nın 79. maddesinde unsurları belirtilmekle beraber bir tanımı yapılmamış olan göçmen kaçakçılığı, Sınıraşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesine Ek Kara, Deniz ve Hava Yoluyla Göçmen Kaçakçılığına Karşı Ek Protokolün 3. maddesinde, “Doğrudan doğruya veya dolaylı olarak mali ve diğer bir maddi çıkar elde etmek için, bir kişinin vatandaşlığını taşımadığı veya daimi ikametgah sahibi olmadığı bir taraf devlete yasadışı girişinin temini” şeklinde tanımlanmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek Dört Numaralı Protokolün 3. maddesine göre ise hiç kimse, uyruğunda bulunduğu devletin ülkesine girme hakkından yoksun bırakılamayacaktır.

Bu düzenlemelere aykırı olarak, soruşturma aşamasında beyanlarına başvurulan göçmenlerin kendi vatandaşlığını taşıdığı ülkeye gidebilmek amacıyla sanık ile anlaştıkları görülmekle, söz konusu yabancıların TCK'nın 79. maddesindeki suçun konusunu oluşturmadığı ve göçmen kaçakçılığı suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı anlaşılmakla, CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 31/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/19218
Karar No: 2019/1514
Karar Tarihi: 22.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/19218 E.  ,  2019/1514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, davalı ... Belediyesinin temizlik hizmeti satın aldığı alt işveren firmalar nezdinde 2004-2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin haklı neden olmaksızın davalı şirket tarafından feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik ücret alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, iddiaların ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda; Mahkemece, davacıya 07.04.2015 tarihli celsede toplam 300,00 TL bilirkişi ücreti ve posta giderini mahkeme veznesine yatırılması için iki haftalık kesin süre verilmiş olup, yatırılmaması halinde bu delile dayanmaktan vazgeçilmiş sayılacağı ihtar edilmiştir. 26.05.2015 tarihli sonraki celse de, davacı vekili mazeret sunarak duruşmaya katılmamış, 16.06.2016 tarihli celse de ise davacının işten çıkartılması nedeniyle gider avansını süresinde yatıramadıklarını beyanla, gider avansı tamamlandığında dosyanın bilirkişiye gönderilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davacı tarafın bilirkişi deliline dayanmaktan vazgeçilmiş sayılmasına ve davacının davasının ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Hukuki anlaşmazlığın niteliği göz önüne alındığında, bilirkişi raporunun tanzimi için masraf yatırılmaması sebebiyle davanın sonuçlandırılmasının mümkün olmadığından bahsedilmesi dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Dosyada bulunan işyeri şahsi sicil dosyası, hizmet döküm cetveli, tanık anlatımları vs. delillere göre, davacının talep etmiş olduğu kıdem ve ihbar tazminatı ile işçilik ücret alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı hususlarının genel hukuk bilgisi ile değerlendirilerek neticesine göre karar verilmesi gerekirken, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9518
Karar No: 2009/13494
Karar Tarihi: 19.11.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/9518 E.  ,  2009/13494 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ... vekili avukat ... () aralarındaki dava hakkında Siirt Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.10.2002 gün ve 21-489 sayılı hükmün Dairemizin 29.4.2003 tarih ve 610-5298 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, hırsızlık suçundan yargılanan davalının hizmet sözleşmesinin fesh edilerek 20.11.2007 tarihinde işine son verildiğini, davalının işlemin iptali için idare mahkemesine dava açtığını, bu davada yürütmenin durdurulmasına karar verilip geçmişe yönelik hakları ve ücretlerinin iade edildiğini, idare mahkemesinde açılan davanın reddine karar verilmesi üzerine 3.9.2001 tarihinde ... yeri ile ilişiğinin kesildiğini ileri sürerek haksız yere ödenen 5 835 026 591 TL'nin reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, memur olarak görev yaptığını, sonucunun henüz kesinleşmediğini savunarak dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 5.835,02 YTL nin faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiş; karar dairemizin 29.4.2003 gün 610-5298 sayılı ilamında davalı ile davacı arasındaki ilişkinin 4857 sayılı kanun kapsamında olması halinde ... mahkemesinin görevli olduğuna değinilerek hüküm bozulmuş; bu kez davacı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile sunulan Sicil Cüzdanından davalının, davalı kurumda sözleşmeli memur olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.Bu durumda davaya bakmak genel mahkemenin görevinde olup, davacının bu konu ile ilgili karar düzeltme talebinin kabulüne karar verilerek, Dairemizin usule yönelik olarak verdiği bozma ilamının kaldırılarak temyiz incelemesine geçilmiştir.

2009/9518-13494

Davalı tarafından İdare Mahkemesine açılan davada, bozma sonrası verilen 20.1.2004 tarihli 2003/120 esas, 2004/184 sayılı karar ile; davacıya verilmiş bir disıplin cezası olmadığından askerlik dönüşü göreve başlama başvurusunun reddedilmesinin hukuka uygun olmadığı gözetilerek davacı kurum işleminin yargı kararı ile hukuka aykırı olduğunun tespit edilmesi nedeniyle özlük ve parasal kayıplarının idarece tazmin edilmesi gerektiğine değinilerek hüküm kurulmuş, temyiz sonucu karar onanmış, karar düzeltme talebi reddedilerek kesinleşmiştir. Hal böyle olunca davacı kurumun bu davadaki istirdat talebinin yasal dayanağı kalmamış bulunmaktadır. Mahkemece kesinleşmiş idare mahkeme kararı gözetilerek sonucuna gÖre karar verilmesi gerekirken kararın kesinleşmesi beklenmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme talebinin kabuıüne, Dairemize ait 29.4.2003 tarihli 610-5298 sayılı "bozma" ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının açıklanan gerekçeyle davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 19.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9719
Karar No: 2022/17969
Karar Tarihi: 26.09.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/9719 E.  ,  2022/17969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 79. maddesinde unsurları belirtilmekle beraber bir tanımı yapılmamış olan göçmen kaçakçılığı, Sınıraşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesine Ek Kara, Deniz ve Hava Yoluyla Göçmen Kaçakçılığına Karşı Ek Protokolün 3. maddesinde, “Doğrudan doğruya veya dolaylı olarak mali ve diğer bir maddi çıkar elde etmek için, bir kişinin vatandaşlığını taşımadığı veya daimi ikametgah sahibi olmadığı bir taraf devlete yasadışı girişinin temini” şeklinde tanımlanmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek Dört Numaralı Protokolün 3. maddesine göre ise hiç kimse, uyruğunda bulunduğu devletin ülkesine girme hakkından yoksun bırakılamayacaktır.

Bu düzenlemelere aykırı olarak, soruşturma aşamasında beyanına başvurulan yabancı şahsın kendi vatandaşlığını taşıdığı ...’a gidebilmek amacıyla sanık ile anlaştığı görülmekle, söz konusu yabancının TCK'nın 79. maddesindeki suçun konusunu oluşturmadığı ve göçmen kaçakçılığı suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı anlaşılmakla, CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/24531
Karar No: 2017/26126
Karar Tarihi: 06.12.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/24531 E.  ,  2017/26126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 168/2, 53, 52 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin Ankara Diş Hekimliği Fakültesi bahçesinden çıktığı esnada kendisini doktor olarak tanıtan sanığın yanına gelerek sohbete başladığı, sohbet esnasında sanığın kendisine burs ayarlayabileceğini söylerek para aldığının, iddia edilmesi karşısında; sanığın eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3141
Karar No: 2020/5215
Karar Tarihi: 04.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3141 E.  ,  2020/5215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen hapis cezasından aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapıldığı belirtildiği halde 1/6 oranında artırım yapıldığı ve sonraki uygulama ile sonuç cezanın doğru hesaplandığının anlaşılması karşısında TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım oranının 1/6 yerine 1/2 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 04.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1618
Karar No: 2011/16901
Karar Tarihi: 27.09.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/1618 E.  ,  2011/16901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 10.maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Somut olayda, icra emrinin şikayetçi ipotek malikine “birlikte yeğeni tebliğ edildi” şerhiyle tebliğ edildiği, aynı adrese çıkartılan kıymet takdir raporuna ilişkin tebligatın ise, bila tebliğ iade edilmesi üzerine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca aynı adrese yapıldığı görülmektedir.

Borçlu vekili icra mahkemesine başvurusunda; “yapılan tebligat işlemlerinin tamamının geçersiz olduğunu, zira müvekkilinin yurt dışında (Oberstr. 11, 4020 Mettmann- Almanya adresinde) ikamet ettiğini, bu nedenle icra emri, kıymet takdir raporu ve satış ilanı tebliğlerinin geçersiz olduğunu” belirterek, tebligat işlemlerinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.04.1982 tarih ve 1979/10-1377 E, 1982/337 K.sayılı kararında  da açıklandığı üzere tebliğ belgesindeki kayıtların  aksi her türlü delille kanıtlanabilir. Ancak, duruşma gününün tebliğ edilmesine rağmen şikayetçinin duruşmalara katılmadığı, tebliğ tarihinde  yurt dışında ikamet ettiğine yönelik iddialarını ispata elverişli bir delil de sunamadığı anlaşılmaktadır.

Diğer yandan Hukuk Genel Kurulu'nun 22/11/2000 tarih ve 2000/12-1684 sayılı kararında da benimsendiği üzere, 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 16 ve Tebligat Tüzüğü'nün 22. maddelerine göre, kendisine tebligat yapılacak şahıs adresinde bulunmadığı takdirde tebliğ, kendisi ile birlikte oturan ailesi efradından veya hizmetçilerinden birine yapılır. Bu durumda muhatabın adreste bulunmama sebebinin araştırılacağına ve tevziat saatinden sonra adrese döneceğinin saptanması halinde tebliğ işleminin tamamlanabileceğine dair Tüzüğün 21. maddesindekine benzer bir hüküm anılan maddelerde bulunmamaktadır. Mahkeme kararının gerekçesinde yer verilen ve muhatabın adresten geçici olarak ayrılması halinde uygulanması gerekli olan 7201 Sayılı Kanunun 20. maddesinin somut olayla ilgisi bulunmamaktadır. O halde şikayetin reddi gerekirken kabulü isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20234
Karar No: 2015/6459
Karar Tarihi: 11.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/20234 E.  ,  2015/6459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/308953

Dolandırıcılık suçundan sanık H.. A..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis ve 2000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/02/2009 tarihli ve 2005/774 esas, 2009/121 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 03/09/2015 gün ve 18120/58337 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/09/2015 gün ve 2015/308953 sayılı yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteminde;

Dosya kapsamına göre, sanığın diğer sanık Y.. G.. ile birlikte kendisini doktor olarak tanıtarak katılan Ö.. Ö..'ten 5.000 adet gözlük çerçevesi alarak parasını ödemediği şeklinde kabul edilen eylem nedeniyle dolandırıcılık suçunu işlediğine ilişkin, katılan ve tanıkların aynı nitelikte matbu şekilde hazırlanmış dilekçeleri ile diğer sanık beyanı dışında, hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma, olağanüstü bir yasa yolu olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiş olup, ülke genelinde uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar nedeniyle oluşabilecek hak kayıplarının önlenmesi açısından kabul edilmiş bir kurumdur. Bu denetimin konusunu maddi ve yargılama hukukuna ilişkin esaslı hukuka aykırılıklar oluşturmaktadır. Ancak kesin hüküm otoritesinin korunması zorunluluğu nedeniyle kapsamı dar tutulması gereken bu olağanüstü yola başvurulabilmek için hukuka aykırılık halinin ciddi boyutlara ulaşması gerekmektedir. Nitekim kanun yolunun bu özelliği nedeniyle delillerin takdir ve tercihinde hataya düşüldüğünden bahisle ve takdire ilişkin konularda bu yola başvurulması, sözü edilen olağanüstü kanun yolunun amaç ve kapsamıyla bağdaşmayacaktır.

Bu kapsamda, incelemeye konu kanun yararına bozma isteminde olağan yasa yolu olan temyizde ileri sürülebilecek nedenler gösterilip, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verildiğinden bahisle hükmün kanun yararına bozulması istenildiği anlaşılmakla, olağan temyiz yasa yolunun koşulları içerisinde denetlenebilmesi mümkün olan hususların sonradan olağanüstü kanun yolu ile incelenmesi bu yasa yolunun mahiyetine aykırı olması nedeniyle, Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2009 tarih ve 2005/774 Esas, 2009/121 Karar sayılı kararına yönelik Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 11/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8717
Karar No: 2014/14328
Karar Tarihi: 16.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/8717 E.  ,  2014/14328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet, atılı diğer suçlardan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyizi mümkün olmaması ve itiraz merciince bu hususta bir karar verilmesi nedeniyle temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ve 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmaya gerektirmiş, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11261
Karar No: 2015/11045
Karar Tarihi: 02.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/11261 E.  ,  2015/11045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'mın 260/1.maddesi gereğince, suçtan doğrudan zarar gören kurum olan ... ve ... Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyize hakkı bulunan ... ve ... Piyasası Düzenleme Kurumu duruşmalara çağrılmaksızın yokluğunda karar verilmesi,

3- Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken. 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

4- Sanık hakkında hükmolunan doğrudan gün adli para cezasının, günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı olup, O yer Cumhuriyet Savcısı, müşteki ... Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/28904
Karar No: 2022/9406
Karar Tarihi: 16.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/28904 E.  ,  2022/9406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, olayın oluşunun 13.09.2015 tarihli olay, yakalama ve teslim tutanağında; "13.09.2015 günü saat 20:00 sıralarında haber merkezinin .... Bulvarı İş Bankası ATM'si karşısında bulunan elektrik direğine kilitli bisikleti bir şahsın çaldığını ve sürdüğü bisiklet ile karayolları kavşağından GMK ...., üzerinden hastane kavşağı istikametine bisikleti sürükleyerek gittiği anonsu üzerine bahse konu yere 3044-3046 ve 2849 kod nolu ekipler olarak ivedilikle intikal edilmiş, hastane kavşağında haber merkezinin vermiş olduğu eşkale uyan bir şahsın geldiği görülmüş, şahsı incelemek üzere durdurmak istediğimiz esnada şahıs dur ikazımıza uymayarak ve trafiği tehlikeye düşürecek şekilde cadde içerisinde sürüklediği bisiklet ile beraber kaçmaya başlamış, bu esnada şahıs kaçtığı bisiklet üzerinden yere düşmüş, şahıs kelepçe vurulmak suretiyle etkisiz hale getirilmiş" şeklinde belirtildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın, kesintisiz takip olmaksızın yakalanması nedeniyle hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 16/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.