Esas No: 2009/5630
Karar No: 2010/2507
Karar Tarihi: 09.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/5630 E.  ,  2010/2507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Sigorta A.Ş ve diğerleri aleyhine 28/03/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeni ile desteğin yaşamını yitirmesinden dolayı uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup davacılar, davalıların kusurlu eylemi nedeni ile meydana gelen trafik kazasında desteklerinin yaşamını yitirdiğini belirterek, uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemişlerdir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... ile ... tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu kazanın oluş biçimi, tarafların kusur oranı, ekonomik ve sosyal durumları ile olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı baba yararına takdir edilen 10.000,00 TL, kardeş yararına takdir edilen 5.000,00 TL manevi tazminat tutarları fazladır.

Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı baba yararına 6.000,00 TL, kardeş yararına 3.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının tazminat tutarlarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "…10.000,00…" ve "…5.000,00…" biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "...6.000,00…" ve "…3.000,00…" sayılarının yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin tümden silinerek yerine 2 nolu bent olarak "2-Harçlar Yasası uyarınca alınması gereken 513,00 TL karar harcının peşin alınan 837,00 TL'den indirilerek artık 324,00 TL'nin karar kesinleştiğinde isteği durumunda davacı yana geri verilmesine," biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına hesap ve takdir edilen vekalet ücretlerine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan "…1.200,00…", "…600,00….", "…1.200,00…" ve "…600,00…" biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…720,00…", "…575,00…", "…720,00…" ve "…575,00…" sayılarının yazılmasına; yargılama gideri takdirine ilişkin 4 nolu bendinin tümden silinerek 4 nolu bent olarak "4-Davacılar tarafından yapılan 242,60 TL yargılama giderinin davanın kabul edilen kısmı üzerinden 36,39 TL'sinin davalılardan alınıp davacılara verilmesine, artan yargılama giderlerinin davacılar üzerinde bırakılmasına, davacılardan peşin alınan harçtan indirilen 513,00 TL'nin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, davalılar tarafından yapılan 4,50 TL yargılama giderinin 3,82 TL'sinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine, artan yargılama giderlerinin davalılar üzerinde bırakılmasına," biçimindeki tümcenin yazılmasına; davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.