Esas No: 2023/1561
Karar No: 2024/9147
Karar Tarihi: 04.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/1561 E.  ,  2024/9147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1330 E., 2022/166 K.

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli ve 2013/708 Esas, 2015/686 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2.Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli ve 2013/708 Esas, 2015/686 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/1935 Esas, 2020/7020 Karar sayılı kararı ile "Sanığın oto kiralama işi yapan katılandan kiralamış olduğu 43 HS 230 plaka sayılı aracı kira süresi bitmesine rağmen geri iade etmemesi şeklinde gerçekleşen olayda, taraflar arasında herhangi bir şekilde meslek, sanat, ticaret veya hizmet ilişkisi bulunmadığından, eylemin 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında yer alan ve TCK 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2021 tarihli ve 2020/924 Esas, 2021/1693 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 52 ve 58 inci maddeleri uyarınca ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis ve 60 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. Sanık ve katılan vekilinin itirazı üzerine, Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2022 tarihli ve 2021/1330 Esas, 2022/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 52 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık kararı temyiz etmek istediğini belirterek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde, katılanın araç kiralama işiyle uğraştığı, sanık ile arasında 01.08.2012 başlangıç, 04.08.2012 bitiş tarihli araç kiralama sözleşmesi yapıldığı ve katılan tarafından davaya konu ... plaka sayılı aracın sanığa teslim edildiği, kira sözleşmesinin bitimine müteakip aracın sanık tarafından katılana iade edilmediği, bunun üzerine katılanın sanığı aradığı, sanığın kira süresini uzattığını, kira bedelini de yeğeni ile göndereceğini söylediği, sanığın başka bir olay nedeniyle yakalanması üzerine katılanın 29.08.2012 tarihinde müracaatta bulunarak şikayetçi olduğu, sanığın aracı katılana teslim etmediği ve kira bedelini de ödemediği, bu şekilde üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunmuştur.

2. Sanık aşamalarda olaya ilişkin çelişkili beyanlarda bulunmuş ise de, kollukta alınan ilk ifadesinde ve sorguda alınan ifadesinde atılı suçu ikrar ettiği anlaşılmıştır.

3.Sanık savunmaları, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamından sanığın katılandan kiraladığı aracı süresi bitince katılana iade etmediği, bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği kanaatine varılarak mahkumiyetine karar verilmiştir.

4.Bozma kararı sonrası dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığının rapor edildiği ve sanığın katılanın zararını gidermediği anlaşılmıştır.

5.Bozma kararı sonrası basit yargılama usulü uygulanarak sanığın bozma ilamı doğrultusunda güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmiş, tarafların itirazı üzerine genel hükümlere göre yargılama yapılarak, güveni kötüye kullanma suçundan temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2022 tarihli ve 2021/1330 Esas, 2022/166 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2024 tarihinde karar verildi.