erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/10590
Karar No: 2014/16130
Karar Tarihi: 21.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10590 E.  ,  2014/16130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/02/2013 gün ve 2010/472-2013/29 sayılı kararı bozan Daire’nin 10/03/2014 gün ve 2013/15531-2014/4529 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, uzman doktor olan müvekkilinin Sağlık Bakanlığı tarafından açılan "Klinik Şefi, Klinik Şef Yardımcısı, Başasistan Atama Sınavı"na girmek için başvuru yaptığını, belgelerin en geç 12.02.2010 tarihinde kuruma ulaştırılması gerektiğini, ilgili evrakları hazırlayan müvekkilinin 31.01.2010 tarihinde davalıya verip kuruma gönderdiğini, ancak evrakların son başvuru tarihinden sonra Sağlık Bakanlığı'na teslim edildiğini, 04.04.2010 tarihinde yapılacak sınava katılacaklar listesinin 03.03.2010 tarihinde yayınlanmasıyla müvekkilinin isminin olmadığının görüldüğünü, sınava girilemeyeceği yönündeki kararın yürütmenin durdurulması talebinin ... İdare Mahkemesi'nce reddedildiğini, anılan sınavın en erken 5 yılda bir açıldığını, müvekkilinin bu esnada daha zor olan doçentlik sınavını kazanarak doçent unvanını aldığını, klinik şef yardımcılığı sınavını rahatlıkla kazanabileceğini, bu itibarla en az 5 yıllık maaş, döner sermaye farkı, normalda oldukça pahalı olan seminerlere vs. ücretsiz katılma hakkı gibi maddi kayıpların doğduğunu, sınav için uzun ve meşakkatli bir hazırlık yapıldığı halde katılamaması ve hiyerarşik açıdan daha alt bir pozisyonda çalışacak olmanın manevi zarar doğurduğunu ileri sürerek şimdilik 10.000,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminatın sınav tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 23.958,80 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce davalı yararına bozulmuştur.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 21/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6560
Karar No: 2017/27
Karar Tarihi: 09.01.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/6560 E.  ,  2017/27 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli ve 2010/140 - 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, olay tarihinde idaresindeki aracı ile seyir halinde iken, kolluk güçleri tarafından görülmesi üzerine, dur ihtarına uymayıp kaçarken, bir çok kez ara sokaklara ters istikametten girdiği, takip sonucu yakalanamadığı, sanığın daha sonra alınan beyanında alkollü olduğunu beyan etmiş ise de, alkolmetre ile yapılan ölçümde sanığın alkolsüz olduğunun tespit edilmesi karşısında, aldığı alkol miktarı belirlenemeyen sanık hakkında, TCK'nın 179/2. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla TCK'nın 179/2. maddesi gereğince hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (1). bendindeki "TCK'nın 179/3. maddesinin yollaması ile" ibaresinin hükümden çıkarılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/01/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/9633
Karar No: 2022/14015
Karar Tarihi: 10.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/9633 E.  ,  2022/14015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Dava, yersiz ödenen gelirlerin istirdadı istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma kararından sonra ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Geçirilen iş kazası sonucu meslekte çalışma gücü kayıp oranın daha düşük olduğundan bahisle fazladan ödenen gelirlerin tahsili için açılan mevcut davanın yasal dayanağı olan ve davacının talebinin bu kapsamda irdelenmesini gerektiren, 5510 sayılı Yasa’nın 96/b maddesi ve devam eden fıkralarında; “Kurumun hatalı işlemlerinden kaynaklanmışsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla beş yıllık sürede yapılan ödemeler toplamı, ilgiliye tebliğ edildiği tarihten itibaren yirmidört ay içinde yapılacak ödemelerde faizsiz, yirmidört aylık sürenin dolduğu tarihten sonra yapılacak ödemelerde ise bu süre sonundan itibaren hesaplanacak olan kanunî faizi ile birlikte, ilgililerin Kurumdan alacağı varsa bu alacaklarından mahsup edilir, alacakları yoksa genel hükümlere göre geri alınır. Alacakların yersiz ödemelere mahsubu, en eski borçtan başlanarak borç aslına yapılır, kanunî faiz kalan borca uygulanır. Bu hüküm ilgili hak sahiplerinin muvafakat etmeleri kaydıyla, aynı dosyadan diğer bir hak sahibine yapılan yersiz ödemelere mahsubunda da uygulanır.” hükmü amir olup, alacağın genel hükümlere göre geri alınması istemi ilgili yasa maddesi gereğidir. Bu sebeple mahkemece anılan yasa maddesi kapsamında yapılacak değerlendirme de, davaya konu olayla ilgili kesinleşmiş mahkeme kararında ki kusur oranları (%60 dava dışı işveren, %40 sigortalı) göz önünde bulundurulmalı, davanın fark iş göremezlik sebebiyle istirdata dayalı olduğu anlaşılmakla, sürekli iş göremezlik oranına yapılan itiraz yasal prosedür izlenerek giderilmeli, kurumdan tespit edilen yeni orana göre bağlanacak gelir sorulup belirlendikten sonra, anılan kusur oranları göz önünde bulundurularak, 5510 sayılı Yasa’nın 96/b maddesi gereği yapılacak değerlendirme sonucuna göre yapılacak hesaba uygun karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir ve bozmayı gerektirir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/980
Karar No: 2018/1219
Karar Tarihi: 21.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/980 E.  ,  2018/1219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıya ait ... plakalı araç evinin önünde park halindeyken davalı sürücünün kullandığı ... plakalı aracın davacının aracına çarptığını, davalı sürücünün kazada %100 kusurlu olduğunu bu kaza nedeni ile araçta değer kaybı meydana geldiğini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak koşuluyla 1.000,00 TL değer kaybının davalıdan tahsilini dava ve talep etmiş, 25.05.2016 tarihli dilekçesi ile talep miktarını 4.000,00 TL'ye yükseltmiştir.Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kabulü ile 4.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar vermiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.Dava trafik kazasından kaynaklanan değer kaybı talebine ilişkindir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda araçtaki değer kaybının tespiti, Dairemizce değer kaybının belirlenmesi hususunda esas alınan, aracın kaza tarihindeki hasar görmemiş 2.el piyasa değeri ile kazadan sonra onarılmış haldeki 2.el piyasa değeri arasındaki fark kriterine uyulmaksızın hesaplama yapılarak sağlanmıştır. Bilirkişi raporunda belirtilen yöntemle değer kaybının tespit olunduğu rapora dayalı olarak hüküm kurulamaz.Bu durumda mahkemece aracın modeli, markası, özellikleri, hasarı, yapılan onarım işlemleri, kilometresi, olay tarihindeki yaşı, davacı tarafın iddiaları, davalı tarafın savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek aracın kaza öncesi hasarsız ikinci el piyasa rayiç değeri ile kaza meydana geldikten ve tamir edildikten sonraki ikinci el piyasa rayiç değeri arasındaki farka göre değer kaybı zararının belirlenmesi, meydana gelebilecek çelişkilerin giderilmesi yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık yeni bir rapor alınması ondan sonra dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/12729
Karar No: 2021/1726
Karar Tarihi: 09.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12729 E.  ,  2021/1726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının, mahkemenin 08/02/2016 tarihli ek kararı ile reddedildiği, bu kararın suça sürüklenen çocuğa 10/02/2016 tarihinde tebliğ edildiği ve sözkonusu ek kararın temyiz edilmediği belirlenerek, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 09/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/12172
Karar No: 2020/6909
Karar Tarihi: 25.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/12172 E.  ,  2020/6909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin ikametine mutfak penceresinin zorlanması sureti ile içeri girilerek iki adet burma bilezik ve dört adet küçük altının çalınması şeklinde gerçekleşen olayda; müştekinin saat 09.00 da ikametinden ayrıldığının ve saat 20.00 de geldiğinde hırsızlığı farkettiğinin anlaşılması karşısında, suçun gece vaktinde işlendiğine ilişkin deliller denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmeden sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçuna ilişkin TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle cezalandırılması,

2-Müştekinin mahkemeye hitaben sunmuş olduğu 09.02.2016 tarihli dilekçe ile zararının tamamının karşılandığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında mala zarar verme suçuna ilişkin olarak TCK'nın 168/2. maddesinde belirtilen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3-İddianame ile sanık hakkında TCK'nın 116/1. maddesinin uygulanması talebi ile dava açıldığı halde, aynı Kanun'un 116/4. maddesinin uygulanma ihtimaline göre ek savunma hakkı tanınmadan sanık hakkında TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15710
Karar No: 2013/2212
Karar Tarihi: 05.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/15710 E.  ,  2013/2212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.08.2011 gün ve 2009/156 Esas, 2011/257 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Nüfus kaydına göre, 01.04.1999 doğumlu olup, suç tarihi itibarıyla 10 yaşı içerisinde bulunan mağdurun aşamalardaki anlatımlarında, babası olan sanığın yaşadıkları çadırda yalnız bulundukları sırada kendisine cinsel ilişkiye girme teklifinde bulunduğunu, bunu kabul etmeyince zorla ve kaçmaya çalışmasına rağmen yakalayıp tekrar çadıra getirerek basit cinsel istismarda bulunduğunu ifade etmiş bulunması ve tüm dosya içeriğine göre, eylemini cebir kullanarak işlediği anlaşılan sanığın cezasının TCK.nın 103/4. maddesi ile artırılması gerektiğinin gözetilmememesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8681
Karar No: 2022/1184
Karar Tarihi: 14.02.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/8681 E.  ,  2022/1184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin verdiği karar ... tarafından bozulmuş olup, uyulan bozma ilamında özetle; “Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermek için yeterli olmadığı belirtilerek, ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan çekişmeli 180 ada 804 parsel sayılı taşınmazın içinde bulunduğu 2/B parselinin, ... Kadastro Mahkemesinin 2002/5-18 sayılı kararı ile iptal edilen 2/B parseli olup olmadığı yönünde araştırma yapılması, çekişmeli taşınmazın mahkeme kararıyla iptal edilen ve orman olarak tescil edilen 2/B parseli içinde kaldığı anlaşıldığı takdirde kullanım kadastrosu sonucu oluşan tapu kaydının geçerli olmayacağının düşünülmesi, aksi halde taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılma işlemi kesinleştiğinden eylemli orman niteliğinde olup olmadığı araştırılarak eylemli orman olduğu saptandığı takdirde 6831 sayılı Kanun’un 11/5.maddesi gereğince Orman İdaresinin bu tür yerlerin orman olarak tahsisini Hazineden idari yolla talep edebileceği gibi dava yolu ile de ileri sürebileceği gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı ... İdaresinin tapu iptal ve tescil istemine yönelik davasının reddine, el atmanın önlenmesi ve kal istemlerine yönelik davasının ise feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki; karar tarihinden önce 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesinde, Orman Genel Müdürlüğünün, 02.07.1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'na göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kağıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaf olduğu belirtilmiş olup, anılan Kanun hükmü karşısında davacı ... İdaresi aleyhine harca hükmedilmesi doğru değil ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış ve hükmün aşağıda belirtilen kısmının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün 5. bendinin hükümden çıkarılmasına ve yerine ''Davacı ... İdaresi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına ve alınan 148,50 TL peşin harcın iadesine'' ifadesinin eklenmesine ve hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİYLE ONANMASINA, 14.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/705
Karar No: 2013/3736
Karar Tarihi: 04.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/705 E.  ,  2013/3736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 01/09/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Yerel mahkemece verilen karar davalı ... tarafından temyiz edilmiş; davacılar vekili, diğer tarafın temyizine cevap verirken hem onun temyiz itirazlarının reddine karar verilmesini istemiş, hem de kendisi yönünden vekalet ücreti bakımından kararın düzeltilmesini talep etmiştir. Ancak bu dilekçe hakim tarafından kaleme havale edildikten sonra temyiz peşin harcının alınmadığı temyiz incelemesi sırasında fark edilerek, Dairemizin 19/11/2012 gün ve 2011/15438-2012/17323 sayılı kararı ile harç eksikliğin giderilmesi için dosya yerel mahkemeye geri çevrilmiş; yerel mahkemece, davacıların temyizi nedeniyle temyiz harcının davacı tarafa tamamlatılması gerekirken, davalı ...'a eksik temyiz harcını tamamlaması için uyarı yazısı (muhtıra) gönderilmiş ve anılan davalı tarafından uyarı yazısının gereği yerine getirilmiştir. Ancak, davalının, davacılar lehine harç yatırması davacılara kararı temyiz etme hakkı vermez, davacılar kararı temyiz etmek istiyorsa harcını yatırmak zorundadır.

SONUÇ: Yargıtay'ın geri çevirme kararlarının özenle incelenerek gereksiz yazışmalara yol açılmayacak biçimde gereğinin yerine getirilmesi ve önceki çevirme kararında belirtilen biçimde işlem yapılması için dosyanın yeniden geri çevrilmesine 04/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/16900
Karar No: 2011/22424
Karar Tarihi: 22.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/16900 E.  ,  2011/22424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan kuru fasulye ve buğdayın dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2010 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.