Esas No: 2009/10467
Karar No: 2010/8221
Karar Tarihi: 06.07.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10467 E.  ,  2010/8221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/02/2005-20/11/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/02/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 06/07/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davalıya ait aracın onarımını gerçekleştiren davacı, harekete geçen aracın altından çıkmak istediği sırada elinde bulunan spiral taşı ile kendisini yaralamış ve meslekte kazanma gücünden %28 oranda kaybetmiş, olayda davalı 5/8 oranda kusurlu bulunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, tarafların kusur oranları, davacının yaralanmasının derecesi, davalının kusuru göz önüne alınarak istekte bulunulmuş olması ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 5.000,00 TL manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 10.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “...5.000.-...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...10.000,00” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “...216...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...486,00...” sayı dizisinin yazılmasına, davacı tarafından yapılan yargılama giderlerine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan “...407...” ve “...55...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...374,04...” ve “...87,96...” sayı dizilerinin yazılmasına; davalı tarafından yapılan yargılama giderlerine ilişkin 6 nolu bendinde yer alan “...4...” ve “...24...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...5,32...” ve “...22,68...” sayı dizilerinin yazılmasına; davacı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 7 nolu bendinde yer alan “...840...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...1.775,00...” sayı dizisinin yazılmasına; davalı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 8 nolu bendinde yer alan “...6440...” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “...6.442,64...” sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın davacı yararına düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.