Esas No: 2023/10310
Karar No: 2023/7914
Karar Tarihi: 28.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/10310 E.  ,  2023/7914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/221 E., 2023/484 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2022/106 Esas, 2022/341 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 07.04.2023 tarihli ve 2023/221 Esas, 2023/484 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

İddiaların mesnetsiz olduğuna, asıl olarak katılan ve iddia makamının iddialarını ispatla mükellefken, sanığın kendi masumiyetini kanıtlamaya çalıştığına, katılan beyanlarının çelişkili olduğuna, önce organ sokma olayından bahsetmemesine rağmen Mahkeme beyanında organ sokmadan bahsettiğine, bir buçuk senedir devam eden eylemleri evde hiç kimsenin görmemesinin mümkün olmadığına, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, katılan beyanları dışında delil bulunmadığına, katılan beyanının sanığın beyanına üstün tutulmasına ilişkin olarak, somut ve inandırıcı gerekçelerin gösterilmesi gerektiğine, soyut varsayımlarla katılan beyanına üstünlük tanınamayacağına, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın kızı olan katılanın on yedi yaşında olduğu dönemde başlayan 2020 yılından itibaren 2021 yılının eylül ayına kadar devam eden dönemde birden fazla kez katılanın çocuk odasında yalnız yatarken yanına gelerek elle tacizde bulunduğu, çoğu defa elbiselerini, iç çamaşırını hepsini çıkarıp ön cinsel organına eliyle dokunarak tahrik olduğu, katılanın ben senin öz kızının yapma dediğinde ben seni çok seviyorum, dayanamıyorum elimde değil benimle cinsel ilişkiye girersen özgürsün istediğini, yapabilirsin dediği, katılan itiraz edince hakaretler ederek gebertirim, öldürürüm beni evlat katili yapma gibi tehditler ederek, sanığın eliyle katılanın ön cinsel organını, göğüslerini vücudunun değişik yerlerini ellediği, bu durumun yarım saat kadar sürdüğü, sanığın eylemlerinin eliyle mastürbasyon yapıp boşalana kadar devam ettiği, zor kullanarak cinsel organını ellettiğini, vücudunun değişik yerlerini öpmek ve okşamak suretiyle çocuğun cinsel istismar suçunu işlediği, tanıklar, raporlar, mesajlar ve dosya kapsamından anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Adlî sicil kaydına göre sabıkası bulunan sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki davranışları göz önüne alınarak 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanması hukuka aykırı bulunmuş ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2. İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, hükümde eleştiri nedeni dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 07.04.2023 tarihli ve 2023/221 Esas, 2023/484 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.