Esas No: 2024/9295
Karar No: 2024/11926
Karar Tarihi: 27.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9295 E.  ,  2024/11926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/955 E., 2024/1588 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aliağa 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/1001 E., 2023/640 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı işçinin 02.02.2017 tarihinde şantiye sahasında bulunan tuvaletin tamiratını yaptıktan sonra basamaktan indiğini ve ıslak olan zemine basmasıyla birlikte kayıp düştüğünü, derhal iş kazası bildirimi yapıldığını, davalı işçinin sonrasında müvekkil şirkete maddi ve manevi tazminat talepli dava açtığını, davanın Aliağa İş Mahkemesi'nin 2019/19 E. sayılı dosyasında yargılamanın devam ettiğini, mahkemece Konak SGM'ye yazılan yazıya davacı işçinin meslekte kazanma gücünü %18,2 oranında kaybettiği şeklinde cevap verildiğini, ancak bu oran somut olayımıza uymamakta olup hayatın olağan akışında da kabul edilebilmesinin mümkün olmadığını, davalı işçinin 02.02.2017-17.12.2017 tarihleri arasında rapor kullandığını ve 19.12.2017 tarihinde koltuk değneksiz ve bastonsuz bir şekilde işbaşı yaptığını, davalı işçinin işbu iş kazasından sonra raporlu olduğu dönemlerde sürekli olarak kontrollere gittiğini, en son 12.12.2017 tarihli kontrolünde 'çalışabilir' durumda olduğunun belirtildiğini, davalı işçinin 12.12.2017 tarihli raporda çalışabilir durumda olduğu belirtildikten sonra 18.12.2017 tarihinde işbaşı yapabilmesi için gerekli olan sağlık kontrollerinin yapıldığını ve bu kontrollerde de çalışmasına engel bir hali olmadığının tespit edildiğini, davalı işçinin hayatını %18,2 oranında etkileyebilecek bir kaza geçirmediğini, yürüyebildiğini, sıkıntısız bir şekilde halen de çalıştığını, bu denli malul olan bir insanın normal şartlarda çalışabilmesinin mümkün olmadığını, ancak davalı işçinin böyle bir durumunun söz konusu olmadığını, davalı işçinin, müvekkil şirkette çalışmaya başlamadan önceki işyerinde bir iş kazası geçirdiğini ve 2 ay kadar rapor aldığını, bahse konu iş kazası neticesinde davalı işçinin aynı ayağının zarar gördüğünü, davalı işçinin farklı bir firma nezdinde geçirmiş olduğu iş kazasının maluliyet oranının tespiti ve kusur oranı yönünden etkisi bulunduğunu, işbu sebeple davalı işçinin müvekkil şirkette çalışmasından önce geçirmiş olduğu iş kazasına ilişkin bilgi ve belgelerin de incelenmesi suretiyle davalının maluliyetine etkisinin de tespit edilmesini talep ettiklerini, kazanın meydana geliş şekli de değerlendirildiğinde %18,2'lik oran çok yüksek olduğunu ve maddi gerçeklere uymadığını beyanla davalı ...'ın 02.02.2017 tarihinde geçirdiği iş kazası dolayısıyla oluşan sürekli iş göremezlik derecesinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1- Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; maluliyet oranı tespit davalarının kamu düzenine ilişkin olduğunu, Kurum kararlarına itiraz halinde Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulunca, bu kurulun kararlarına itiraz halinde ise Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğini, bu tarz davalarda Kurum ayrıca nizaya sebebiyet vermediğinden dolayı yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmaması gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

2- Davalı ... tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ...'ın 02.02.2017 tarihinde geçirdiği iş kazası neticesinde çalışır tarihi olarak bildirilen 18.12.2017 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik oranın %18,2 (yüzde on sekiz virgül iki) olarak belirlendiği görülmekle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkiline ait işyerinde geçirdiği iş kazası nedeniyle meydana gelen sürekli iş göremezlik oranının bu yükseklikte olmadığını, bu hususlar dikkate alınmadan karar verildiğini, sigortalının çalışabilir durumda olduğunu, bakıma muhtaç olmadığını, davalı ...'ın, müvekkiline ait işyerinde çalışmaya başlamadan önceki işyerinde iş kazası geçirdiğini ve 2 ay kadar rapor aldığını, iş kazası neticesinde aynı ayağının zarar gördüğünü, farklı bir firma nezdinde geçirdiği iş kazasının sürekli iş göremezlik oranının tespiti ve kusur oranı yönünden etkisinin bulunduğunu, davalı ...'ın müvekkili şirkette çalışmasından önce geçirdiği iş kazasına ilişkin bilgi ve belgelerin de incelenerek karar verilmesi gerekirken bu hususlar irdelenmeden karar verildiğini, kazanın meydana geliş şekli de değerlendirildiğinde %18,2 sürekli iş göremezlik derecesinin çok yüksek olduğunu ve maddi gerçeklere uymadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Aliağa 1. İş Mahkemesinin 16.11.2023 tarih, 2019/1001 Esas ve 2023/640 Karar sayılı kararına yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ...'ın iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranına itiraz ile yeniden tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, özellikle Yüksek Sağlık Kurulunca yapılan değerlendirmeler ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 06.09.2023 tarih ve 21203 sayılı rapordaki belirlemeler arasında çelişki bulunmadığı anlaşılmakla ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.