erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/5144
Karar No: 2020/769
Karar Tarihi: 04.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/5144 E.  ,  2020/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : 1- Sanıklar ... ve ... haklarında 2005-2006 takvim yıllarında işlenen sahte belge düzenleme suçlarından; beraatlerine

2-Sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan; mahkumiyet

3- Sanık ... hakkında; 2005-2006 yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan; mahkumiyet

1- Sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesi:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

2- 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümleri ile sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekili ile sanık ... müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanıklara yüklenen 2005 ve 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zaman aşımının, suç tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 Sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının, gerçekleşen zaman aşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8 maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 04.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/5730
Karar No: 2012/12172
Karar Tarihi: 25.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/5730 E.  ,  2012/12172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :333-5

Davacı, sigortalılık süresi başlangıcına esas olmak üzere 01.02.1982 tarihinde 1 gün çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmda belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçici 7. maddesi uyarınca 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; işverenin, davacının babası olduğu gerçeği karşısında, oğlu olan davacıyı hayatın olağan akışına aykırı olacak şekilde sosyal güvenlik hakkından yoksun bırakmasının gerekçesi açıklığa kavuşturularak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-)Kabule göre, 506 sayılı Kanunun 60/G maddesi; malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları uygulanmasında 18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık sürelerinin 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edileceği, ancak bu tarihten önceki sürelerin ise prim ödeme gün sayısına dahil edileceği hükmü gözetildiğinde, aynı Kanunun Geçici 54. maddesi kapsamında 01.04.1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescili bulunmayan ve 01.06.1964 tarihinde doğan davacı sigortalının, hizmet tespiti davasına konu 18 yaşını ikmal ettiği tarihten önceye ilişkin çalışma sürelerinin prim ödeme gün sayısı olarak değerlendirilmesinin ve sigortalılık süresi başlangıcının 01.06.1982 tarihi olması gerektiği gözetilmeksizin infazda tereddüte neden olacak biçimde yazılı şekilde karar verilmiş olması, isabetsizdir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13006
Karar No: 2017/5296
Karar Tarihi: 21.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/13006 E.  ,  2017/5296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın 17.08.2011 günü yakınanın marketine gelerek, eşinin kendisine verdiğini öne sürdüğü 20.000 ABD dolarının %30'unu vermesini istediği, yakınanın böyle bir borcu olmadığını söylemesi üzerine "parayı ver yoksa başına gelecekleri düşün" diyerek ayrıldığı,

18.08.2011 günü yakınanın marketine yeniden gelerek bir kez daha aynı yönde iddiasını tekrarlayıp "bak sonun iyi olmaz başına gelecekleri düşün" diyerek para isteyen sanığın olayların başından beri 20.000 ABD dolarının %30 'unu içeren paraya yönelik kısa zaman aralığı içerisinde aynı kasıt altında geliştirdiği eylemlerinin bir bütün halinde tek yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu düşünülmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Kabule göre de;

Hükmün (2) numaralı 18.08.2011 günlü olay ile ilgili bendinde sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 149/1-d, 35/2 maddesi ile uygulama yapılırken hesap hatası ile netice cezanın fazla tayini,

2-24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve karar

sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinde yazılı, “seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptal edilmiş olması nedeniyle karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/9495
Karar No: 2012/42286
Karar Tarihi: 01.10.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/9495 E.  ,  2012/42286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Yokluğunda kurulup, 19.06.2009 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK.nun 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 06.07.2009 tarihinde temyiz eden sanık ...'nun temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanıklar; ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ve sanıklar ... ve ....'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Katılanın tarlasına ektiği yoncaları biçerek patozlayıp hazır hale getirip tarlaya bıraktığı otları olay günü geceleyin traktöre yükleyerek hırsızlayan sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-e.maddesinde düzenlenen adet veya tahsis veya kullanım gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16909
Karar No: 2017/7183
Karar Tarihi: 01.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16909 E.  ,  2017/7183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan ... Köyü ... parseldeki taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazda bulunan meyve ağaçlarının sayısı cinsi ve taşınmazın yüzölçümüne göre taşınmaz kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğundan bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken, zeminine ve üzerindeki ağaçlara ayrı ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi olarak değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse; yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMUK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/654
Karar No: 2017/3598
Karar Tarihi: 12.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/654 E.  ,  2017/3598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14/10/2015 tarih ve 2014/1911-2015/1067 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 21.242 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, kendisine ait kayısı bahçelerinin “don” rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 20.216,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacıya ait bitkisel ürünlerin davalı tarafından sigortalandığı bu esnada don olayının meydana geldiği sigorta poliçesinin daha sonra zeyiledildiği gerekçesiyle prim iade tutarının hesaplanan tazminat miktarından mahsup edilerek kalan 14.664,04 TL' nin ürünün 10/07/2010 son hasat tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 751,27 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12836
Karar No: 2012/3000
Karar Tarihi: 07.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/12836 E.  ,  2012/3000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

I- Katılan vekilinin 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelen temyizinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2003 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Katılan vekilinin 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelen temyizine gelince;

Savunmasında suçlamayı kabul etmediğini, 1998 yılında askerlik yaptığı sırada kaybettiği kimliğini bulan şahısların adına sahte nüfus cüzdanı çıkartıp şirket kurmuş olabileceğini beyan eden sanık ile şirketin kuruluşunda sunulan ve tarh dosyasında mevcut olan fotoğraflı nüfus cüzdanındaki kişinin aynı kişi olup olmadığı belirlenmeden ve gerektiğinde şirket ana sözleşmesindeki ... adına atfen atılan imza ile şirkete ait diğer belgelerdeki imza ve yazıların sanığın eli ürünü olup olmadığı usulünce araştırılmadan, sanığın ifadesi yeterli görülerek eksik araştırma sonucu deliller tamamen toplanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9647
Karar No: 2013/16236
Karar Tarihi: 13.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/9647 E.  ,  2013/16236 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, sigortalılık başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği üzere davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Bu tür sigortalılık başlangıcının tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Dosya içeriğinden; davacının çırak olarak çalıştığına ilişkin tanık beyanlarının bulunduğu anlaşılmaktadır.

506 sayılı Kanunun 3/II-B maddesinde, özel kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında, çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile bu kanunun 35 inci maddesi hükümlerinin uygulanmayacağı belirtilmiştir. Bu kapsamda; sigortalı ile işveren arasındaki hukuki ilişkinin niteliği ve sigortalının çırak olup olmadığı belirlenirken çalışma ilişkisi irdelenmeli, çıraklık sözleşmesinde akdi ilişkinin üstün niteliğinin, çalışma yerine, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesi olduğu hususu gözetilmeli, sigortalının iş yerinde üretimle ilgili çalışmalara eylemli olarak katılması ve meslek ve sanat eğitiminin ikinci plânda tutulması, bir başka anlatımla, sigortalının emeğiyle iş yeri ve işverene katkıda bulunması durumlarında, çıraklık ilişkisinin söz konusu olamayacağı benimsenmelidir.

Bu açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; Davacının, dava dışı.... iş yerindeki çalışma ilişkisinin belirlenmesi amacıyla, çıraklık sözleşmesi düzenlenip düzenlenmediği

./..

-2-

araştırılmalı, yukarıda anılan çalışma ilişkisi aydınlatılarak, çalışmanın eğitim nitelikli mi, üretime katılarak mı, gerçekleştiği belirlenmeli, böylelikle, davacının çırak olarak kabul edilip-edilemeyeceği saptanarak, elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Esas No: 2021/9341
Karar No: 2022/9016
Karar Tarihi: 07.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/9341 E.  ,  2022/9016 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2018 tarih ve 2017/246 - 2018/127 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın mahkumiyetine esas alınan ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı ve sanığın aleyhine beyanda bulunan Hakan Yıllar'ın beyanının okunduğu celsede sanığın bir önceki celsede vareste tutulmasına karar verildiği halde; sanık müdafinin vermiş olduğu mazeretinin kabulüne ilişkin talebin savunma hakkının kısıtlanmasına yol açacak ve bu hakkın kullanılmasını etkisiz kılacak şekilde reddine karar verilerek, aynı celse yargılamaya devamla esas hakkında mütalaanın alındıktan sonra sanık ve müdafine, mütalaaya ve sanığın mahkumiyetine dayanak teşkil eden delillere ilişkin savunmaları alınmadan, yargılamaya devamla hüküm kurulmak suretiyle CMK’nın 176/4, 190/2, 216 ve 217. maddelerine muhalefet edilmek suretiyle yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı sanık müdafinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7076
Karar No: 2017/2860
Karar Tarihi: 03.05.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/7076 E.  ,  2017/2860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın bu suçu, daha önce işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında Ceyhan 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 12/10/2011 tarih ve 2010/331 Esas, 2011/778 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşılmakla; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2814
Karar No: 2019/6426
Karar Tarihi: 20.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/2814 E.  ,  2019/6426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., Ginez İnş. Taah. Lok. İşl. Tur. Ot. Em. Tem. Tic. Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.12.2014 gün ve 2013/466-2014/560 sayılı hükmün Dairenin 26.2.2018 gün ve 2015/9911-2018/1333 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 384,00 TL para cezasının davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 17,70 TL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davacı ...'den alınmasına 20/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.