Esas No: 2021/18976
Karar No: 2024/3928
Karar Tarihi: 02.05.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/18976 E.  ,  2024/3928 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/65 E., 2016/504 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/65 Esas, 2016/504 Karar sayılı kararı ile, sanığın, katılan ile aynı otobüste önlü arkalı koltuklarda yolculuk ettiği, yolculuk sırasında gece uyurken ve birlikte topluca seyahat edilen ve insanlarda güvenlik yönünden rahatlama sağlayan bir ortamda bu rahatlıktan istifade ile sanığın, katılanın saçını okşadığı şeklinde kabul edilen olayda, dosya içerisindeki mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği

Özetle sanık, yolculuk esnasında uyuduğunu, kolunu cama doğru uzattığını, montunun kol kısmındaki çıt çıtlı yerin katılanın saçına takıldığını belirterek katılanın bu durumu yanlış anladığına, suç kastıyla hareket etmediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın eylemini gerçekleştiği ulaşım aracı olan otobüsün, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinde “insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamlar” şeklinde tarif edilen hastane, cezaevi, kışla, öğrenci yurdu gibi yerlerden olmadığı anlaşılmakla toplu olarak birarada yaşama koşulunun gerçekleşmediği gözetilmeden, sanık hakkında anılan ağırlaştırıcı halin tatbiki suretiyle fazla ceza tayinine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de; sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi yerine yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun metni içeriğinde yer almayan 103/e maddesince ek savunma hakkı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/65 Esas, 2016/504 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2024 tarihinde karar verildi.