erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/12809
Karar No: 2016/5526
Karar Tarihi: 30.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/12809 E.  ,  2016/5526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Sanık hakkında TCK'nın 151/1, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet mükerrirlere özgü infaz rejimi, denetimli serbestlik tedbiri

Mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ailesinin müşteki ile aynı mahallede oturduğu, olay tarihinden önce müşteki ile sanığın annesi arasında bir takım problemlerin yaşanmış olduğu, sanığın 27/09/2010 tarihinde Kayseri merkezdeki ... Mahallesi ... caddesindeki müştekinin evinin önüne gelerek kapı ve pencere camlarını kırdığı anlaşıldığından, eylemin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine, usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/14647
Karar No: 2010/12825
Karar Tarihi: 21.12.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/14647 E.  ,  2010/12825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyizin kapsamı ve temyiz nedenlerine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 23.12.2002 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 9,30 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemle bağlı olarak davanın kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece 26.05.2009 tarihli hesap raporu esas alınarak davacının maddi zararı belirlenmişse de hükme esas alınan hesap raporunda, davacının pasif devre zararının hesap yönteminin hatalı olduğu görülmektedir. Sigortalının zarar ve tazminatının hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı alması veya işçinin yaşı ve işçide oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunsa dahi pasif dönemin zarar hesabına dahil edilmesi gerektiği Dairemizin yerleşmiş uygulamasıdır.

Mahkemece hükme esas alınan hesap raporunda sigortalının pasif devre zararının da dikkate alınması bu nedenle yerindedir. Ancak pasif devre zararının, bilinen dönemdeki son asgari ücretin asgari geçim indirimsiz yıllık tutarının bilinmeyen devre başından itibaren bakiye ömrüne kadar her yıl için % 10 artış ve ıskonto uygulanması ile bulunacak ücretlerle, 60 yaşından bakiye ömrüne kadar her yıl için ayrı ayrı hesaplanması gerekirken, pasif devre başından itibaren mükerrer ıskonto yapılmak suretiyle pasif devre zararının hesaplanması, giderek pasif devre zararının düşük çıkarılması hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde davacının maddi zararının noksan hesaplandığı, Yargıtay denetimine elverişli bulunmayan hesap bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3373
Karar No: 2019/3705
Karar Tarihi: 10.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/3373 E.  ,  2019/3705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

1- Mükellef olan sanık hakkında, 2008 takvim yılına ait defter ve belgeleri yapılan tebligata rağmen süresinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef olan sanığa ait olduğu, 213 sayılı Kanun'un 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere beş yıl saklama ve istenildiğinde ibraz etme zorunluluğunun bulunduğu; somut olayda, mükellefiyetin 31.12.2009 tarihinde terk edildiğinden işyerinin faaliyette bulunmaması nedeniyle, 20.06.2012 tarihli ...... sayılı isteme yazısının, 22.06.2012 tarihinde MERNİS adresinde sanığın eşi ......'e tebliğ edilmesine karşın mazeret bildirilmeksizin 15 günlük yasal sürede istenilen defter ve belgelerin ibraz edilmediğinin belirtilmesi; sanığın sorgusunda, ibraz için kendisine tebligat yapılsa da annesinin hastalığı nedeni ile defter ve belgelerini ibraz edemediğini, İzmir'e dönünce Vergi dairesine gittiğini ancak müfettişin belgeleri almadığını savunması; hükme esas alınan 22.06.2012 tarihli tutanakla incelemeye başlandığı görülmüştür demiş ise de, bu tutanakta defter ve belgelerin daireye teslim edildiğine ilişkin bir kayıt bulunmaması ve 21.03.2013 tarihli müzekkere cevabı içeriğine göre de, Vergi Suçu Raporunun düzenlenmesinden sonra mükellefin 12.09.2012 teslim tarihli içeriği bilinmeyen bir paketi ptt kargo ile Müfettişliğe gönderdiği, içeriği bilinmeyen paketin mükellefe iade edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın unsurları itibarıyla oluşup sübuta eren atılı suçtan mahkumiyeti yerine, sanığın suç kastının olmadığından suçun unsurlarının oluşmayacağı şeklindeki hatalı gerekçe ile beraatine hükmolunması,

2- Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunda, suç tarihinin ibraz için verilen 15 günlük yasal sürenin bitimini izleyen tarih olduğu dikkate alındığında, "09.07.2012" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına "2012" şeklinde eksik yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/7104
Karar No: 2019/5489
Karar Tarihi: 18.09.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/7104 E.  ,  2019/5489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ..., ..., ..., ..., ... ve ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 18/09/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/13885
Karar No: 2012/30589
Karar Tarihi: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13885 E.  ,  2012/30589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza iskele, bar, disco, şemsiye, havuz, restaurant, yeşil alan ve 2 ünite su sporları yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişi de alınarak yeniden keşif yapılıp yapıların yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın uygulama imar planı içinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yapıların belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3456
Karar No: 2011/4497
Karar Tarihi: 18.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/3456 E.  ,  2011/4497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, maliki oldukları 137 ada 29 parsel sayılı taşınmazın 531.45 m2'lik bölümünün kesinleşen mahkeme kararıyla kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle iptaline karar verildiği halde kendilerine herhangi bir ödeme yapılmadığını belirterek hakkaniyete uygun bir tazminat ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, fazlaya dair haklarını saklı tutarak şimdilik 30.000.-TL tazminatın tahsili isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sübut bulduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 18.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7814
Karar No: 2019/6025
Karar Tarihi: 30.09.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/7814 E.  ,  2019/6025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı muris ... Mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın davalılardan ... ve ...’e doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 30.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/5459
Karar No: 2022/7982
Karar Tarihi: 02.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/5459 E.  ,  2022/7982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamı sonrası duruşma gününün sanık müdafine usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanık müdafinin mesleki mazeret sunarak duruşmaya katılmadığı, bozma ilamının sanık aleyhine olmadığı, bozma sonrası sanık hakkında önceki hapis cezasının adli para cezasına çevrilerek hüküm kurulduğu, sanık hakkında mahkemenin hagb uygulamama gerekçesinin yerinde olduğu değerlendirildiğinde tebliğnamede bu konuda bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında esas tam gün sayısının 605 yerine 600 gün hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Olay günü saat 07.25 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile meskun mahalde, yol yapım çalışması nedeniyle gidiş istikameti trafiğe kapalı, diğer istikametin iki yönlü kullanıldığı, düz, eğimsiz, kuru, stabilize mıcır ile kaplı yolda seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybedip solundaki trafiğe kapalı yola savrularak toprak yığınına çarptığı, akabinde toprak yığınına 3 metre uzaklıktaki menfez çukuruna düştüğü, kaza nedeniyle aracında sanığın aracında yolcu olarak bulunan ...’nın öldüğü, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğu tespit edilen olayda;Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde ‘’failin kasta dayalı kusuru’’ ile ‘’amaç ve saik ‘’ gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasından ‘’failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saik‘’ ibarelerinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/13364
Karar No: 2013/16115
Karar Tarihi: 13.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/13364 E.  ,  2013/16115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Her iki sanık hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Usulüne uygun şekilde davadan haberdar edildiği halde katılma hakkını kullanmayan İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nün gerekçeli karar başlığında “katılan” sıfatı ile yer alması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak değerlendirilmiş olup;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06/11/2007 gün ve 167/222 sayılı kararında belirtildiği üzere Ağır Ceza Mahkemesi nezdindeki Cumhuriyet savcılarının yargı çevresindeki Asliye ve Sulh Ceza Mahkemeleri'nin hükümlerine karşı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi gereğince tefhim tarihinden itibaren bir ay içinde temyiz kanun yoluna başvurabilecekleri, 08/10/2009 tarihinde verilen hükme karşı üst Cumhuriyet Savcısınca 26/10/2009 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki ret görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanıkların, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 08/10/1976 tarih ve A-181 sayılı kararı ile 1. sınıf eski eser olarak tescilli ... Bey Çeşmesi'ne yakın konumdaki demirci dükkanında, hava basınçlı tabanca ile açık havada püskürterek demir doğramaları boyarken, çeşmenin yapı taşlarının da boyanarak zarara uğramasına neden oldukları iddia edilmiş ise de; 2863 sayılı Kanunun 65/a maddesinde düzenlenen suçun, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarına kasten zarar verilmesi halinde uygulama alanı bulacağı, sanıkların doğrudan tescilli kültür varlığına yönelttikleri bir eylemleri ile anılan varlığın zarar görmesine bilerek neden olduklarına dair delil bulunmadığı, kaldı ki dosya kapsamında mevcut 05/08/2009 tarihli bilirkişi raporunda, çeşme yapı taşları üzerindeki boyaların sanıklar tarafından temizletildiğinin, çeşmede hasar kabul edilebilecek bir kayıp veya iz görülmediğinin belirtildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanıkların kastlarının bulunmadığı, sanıklar tarafından çeşmeyi tahrip etme, zarar verme kastı ile hareket edilmediği, mevcut kusurun taksir düzeyinde kaldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, üst Cumhuriyet savcısının, sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 13/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/8989
Karar No: 2009/11447
Karar Tarihi: 11.06.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/8989 E.  ,  2009/11447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  : 13.03.2008
Esas No: 2011/3004
Karar No: 2011/3802
Karar Tarihi: 31.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/3004 E.  ,  2011/3802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 5 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle Hazinece açılan dava sonucu bedelsiz olarak tapunun iptaline karar verildiğini, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yaptığı başvuru sonucu mülkiyet hakkının ihlal edildiğinin belirlendiğini ve tazminata hükmedilmediğini, kararın kesinleştiğini ileri sürerek, HUMK.'nun 445/11. maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesine, tapu kaydının iptaline ilişkin ilamın kaldırılması ile taşınmazın tekrar adına kayıt ve tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Yargılamanın yenilenmesi şartları oluşmadığından talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 31.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.