Esas No: 2011/9667
Karar No: 2012/10766
Karar Tarihi: 19.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/9667 E.  ,  2012/10766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat .... tarafından, davalı ... aleyhine 01/02/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı karşı davacı ...'ün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı karşı davacı ...'ün diğer temyiz itirazlarına gelince;

Asıl dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Karşı dava ise sorumsuz davranışlar nedeniyle kazaya sebebiyet verilmiş olmasından dolayı manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece asıl dava kısmen kabul edilmiş, karşı dava reddedilmiştir. Karar davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı karşı-davalı ..., arkadaşının annesi olan....'ün aracında yolcu olarak bulunduğu sırada davalı-karşı davacının tek taraflı trafik kazası yapıp yaralanmasına sebep olduğunu, bu nedenle maddi ve manevi tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı karşı-davacı ..., olayda bir kusurunun bulunmadığını, tam tersine araç içerisinde dans edip tempo tutan davacı karşı davalının eylemi nedeniyle kazanın meydana geldiğini belirterek, davacı karşı davalıdan manevi tazminat talep etmiştir.

Mahkemece, Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesince verilen raporda davalı karşı davacı ...'ün trafik kurallarına uygun davranmayarak kazanın meydana gelmesinde % 100 kusurlu bulunduğu, ...'ın olayda yaralandığı ve bir kusurunun olmadığı benimsenerek asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli

olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişimi, olay tarihi, ve yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde mahkemece davacı yararına hükmolunan manevi tazminat miktarları fazladır. Şu durumda yerel mahkemece davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı karşı davacı yararına BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.