erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/18527
Karar No: 2015/16137
Karar Tarihi: 23.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/18527 E.  ,  2015/16137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda ... Köyü çalışma alanında bulunan 225 ada 1 parsel sayılı 865.70 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiş, daha sonra davalı ...'e satılmıştır. Davacı ..., satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tescili, olmadığı takdirde taşınmazın rayiç bedelinin kendisine ödenmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davalı ...'e yönelik tapu iptali ve tescil davasının reddine, davalı ...'ya yönelik davanın kabulüne, 12.985,50 TL'nin davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu yerin ...'ye ait olduğu, ...'den de davacıya satıldığının kabulü ile 3. kişiye karşı olan davanın reddi ile, 3. kişiye satan kişiden taşınmazın değerinin davacıya verilmesi şeklinde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Keşif esnasında dinlenen mahalli bilirkişi beyanında dava konusu taşınmazın davalının babası tarafından kullanıldığını, davacı tanıkları ise dava konusu yerin davacıya ait olduğunu beyan ettikleri, beyanlar arasında çelişki bulunduğu ve bu çekişkinin mahkemece giderilmediği gibi davalının yargılama aşamasında tanık olarak göstermiş olduğu ... ... dinlenilmediği gibi davacının dayanak yaptığı 21.04.1978 ve 08.05.1978 tarihli satış senetleri de keşif esnasında taşınmazlara uygulanmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece taşınmaz başında taşınmazları iyi bilen elverdiğince yaşlı, tarafsız şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, teknik bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmalı, mahalli bilirkişi ve tanıklar HMK'nın 243, 244 ve 259. maddeleri gereğince davetiyeyle keşif yerine çağrılmalıdır. 21.04.1978 ve 08.05.1978 tarihli satış senetleri mahallinde uygulanarak, teknik bilirkişiden keşfi takibe elverişli rapor alınmalı, taşınmazların kimden kime geçtiği, kimin tarafından ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı, olaylara dayalı olarak sorulup saptanmalı, beyanlar arasındaki çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Açıklanan nedenlerle yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olup, temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 23.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15914
Karar No: 2015/15151
Karar Tarihi: 12.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/15914 E.  ,  2015/15151 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Tüketici Mahkemesi tarafından verilen 22.01.2015 gün ve 2013/3389 2015/117 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kredi kullandığını, kendisinden, dosya masrafı vs. adı altında kesinti yapıldığını ileri sürerek, ıslahen 2.745 TL'nin ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile tahsilini istemiş; mahkemece, 22.01.2015 tarihinde; davanın kısmen kabulü ile 2.745,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, hükmedilen tutarın 1.200 TL'sine dava tarihi olan 11.11.2013'ten, 1.545,00 TL'sine ıslah tarihi olan 22.01.2015'ten itibaren değişen oranlı avans faizi yürütülmesine, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından; mahkemece, toplam 630 TL olan ekspertiz ücretinin, 230 TL'sinin makul bulunarak tarafına iadesine karar verilmesine rağmen, 400 TL'sinin iadesine karar verilmediği, 400 TL'nin de iadesine karar verilmesi gerektiğinden bahisle temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL'yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 12/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4247
Karar No: 2011/6687
Karar Tarihi: 06.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/4247 E.  ,  2011/6687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki değeri ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değeri arasındaki farkın yasaya uygun yöntemlerle saptanarak buna göre adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece dava konusu taşınmazda daimi irtifak hakkının davacı adına tescili ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde irtifak hakkının ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartıyla tesciline karar verilmesi doğru değil ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 3 nolu bendinde yer alan "ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartı ile" sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 06.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4132
Karar No: 2013/5357
Karar Tarihi: 19.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/4132 E.  ,  2013/5357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.11.2010 tarih ve 2003/953-2010/206 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 19.03.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “...” markasının bulunduğunu, davalının ise müvekkili markası ile aynı anlamı taşıyan “...” ibareli markasının bulunduğunu, davalıya ait markanın müvekkiline ait marka ile iltibasa neden olacak şekilde benzer olduğunu, bu durumun müvekkiline ait marka hakkına tecavüz ve haksız rekabete neden olduğunu, bununla birlikte davalıya ait markanın “lamba veya lamba cinsi” olarak bilinmesi nedeniyle 556 sayılı KHK’nın 7/1-c maddesi gereğince vasıf bildirmesinden dolayı hükümsüz kılınması gerektiğini ileri sürerek, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tesbit ve men’ini, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ... ibaresinin lamba anlamına geldiği, ancak davalının markayı tescilinden önce yoğun kullanımla ayırt edicilik kazandırması nedeniyle 556 sayılı KHK'nın 7/son maddesi gereğince hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı, davacıya ait marka ile davalıya ait markalar arasında iltibas oluşturacak şekilde benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1156
Karar No: 2015/13162
Karar Tarihi: 09.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/1156 E.  ,  2015/13162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 2012 yılı Şubat ayı ile ağustos ayları arasına ücretinin ve fazla çalışma alacağının ödenmediğini, izin sonu işe çağrılmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve ücret alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı tarafından cevap dilekçesi verilmemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda salt tanık anlatımları dikkate alınarak davacının haftada altı gün çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır. Oysa davacı tanıkları haftada kaç gün çalışma yapıldığını beyan etmemiştir. Varsayıma dayalı tanık anlatımlarına itibar edilemez. Bu sebeple haftada kaç gün, çalışma yapıldığı netleştirilmeli oluşacak sonuca göre değerlendirme yapılarak karar verilmelidir

Öte yandan davacı tanığı ... beyanı doğrultusunda davacının domates sezonu bitiminde iki ay ücretsiz izne ayrıldığı dikkate alınmalı ve fazla çalışma alacağından bu dönem dışlanarak hesaplama yapılmalıdır .

3-Fazla çalışma ücret alacağında takdiri indirim yapılması gerekip gerekmediği taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır.

Somut olayda, fazla çalışma alacağı tanık anlatımlarına göre hesaplanıp mahkemece hüküm altına alınmıştır. Davacının hastalık, mazeret ya da izin gibi sebeplerle yılın tamamında aynı şekilde çalışamayacağı kabul edildiğinden hesaplanan alacaktan dosya içeriğine ve çalışma süresine uygun düşecek bir oranda takdiri indirim uygulanması gerekmektedir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/31754
Karar No: 2015/7458
Karar Tarihi: 26.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/31754 E.  ,  2015/7458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2014

NUMARASI : 2012/2-2014/15

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının temyiz dilekçesinde bildirdiği Bala Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından temin edilen imza incelemesine ilişkin bilirkişi raporunun temini ile onaylı suretinin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2337
Karar No: 2011/6278
Karar Tarihi: 24.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/2337 E.  ,  2011/6278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.12.2008 gün ve 2008/640 - 2008/673 sayılı kararı bozan Daire’nin 13.12.2010 gün ve 2009/6375 - 2010/12766 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.10.1998 tarihinde davalılara "hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi" yazılı belge karşılığında 215.000-DM. yatırdığını, parasını her istediği anda alabileceği garantisinin verildiğini ancak, herhangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını, yapılan işlemin mevzuat hükümlerine aykırı olduğunu, davalıların taahhütlerini yerine getirmeyerek sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, şimdilik 6.500-YTL'nin davalılardan tahsilini, müvekkilinin davalı şirketlerle kurulmuş geçerli ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitini ve ilgili mevzuata aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davalı şirketin Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulunun kaydında bulunan bir anonim şirket olduğu, davacının davalı şirketlerde hissesinin bulunduğu, TTK'nun 405/2 maddesinde sermaye şirketlerinde sermaye olarak verilenin istenemeyeceğinin hüküm altına alındığı, davalı şirketlerin tasfiye halinde bulunmadığı, davanın niteliği itibarıyla TTK. hükümleri çerçevesinde bir sermaye şirketi olan anonim şirket yönetim kurulu başkan ve üyelerinin şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durumun mevcut olmadığı, ortaklık sözleşmesinin kurulması sırasında adı geçen davalıların sözleşmeye etki eden, taraf iradelerini fesada uğratan her hangi bir eylemden de söz edilmediği gerekçesiyle,davalı Yimpaş Yozgat İhtiyaç Maddeleri Pazarlama ve Ticaret A.Ş. hakkında açılan davanın esastan, diğer davalılar hakkındaki davanın ise husumet yönünden reddine dair tesis ettiği karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davalılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 24.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3932
Karar No: 2017/9481
Karar Tarihi: 28.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/3932 E.  ,  2017/9481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : a)Taksirle yaralama suçu bakımından; TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b)Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu bakımından; TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın sevk ve idaresindeki otomobille iki şeritli ve iki yönlü, asfalt, kaza esnasında kuru ve aydınlatmalı yolda seyir halindeylen, sola dönüş yapmak için aracını yönlendirdiği esnada karşı yönden gelen ve katılanların üzerinde bulunduğu motorsiklete çarpması neticesinde katılanlardan birinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, diğerinin ise hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda, sanığın 0,73 promil alkollü olduğunun tespit edildiği ve tespit edilen bu alkol miktarının sanık hakkında belirlenen cezada TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırım yapılmasını gerektirmeyeceğinin göz önünde bulundurulmaması,

Kabule göre de;

0,73 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın idaresindeki araçla kazaya sebebiyet vererek katılanlardan birinin hayati tehlike geçirecek şekilde, diğerinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarının oluştuğu, ancak bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanığın eyleminin, zarar suçu niteliğinde olduğu da değerlendirilerek, sanığın taksirle yaralama suçundan TCK’nın 89/4, 22/3, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyetine karar verildiği de dikkate alınarak trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/37348
Karar No: 2021/3099
Karar Tarihi: 17.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/37348 E.  ,  2021/3099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-TCK'nın 158/1-d, 35, 52/2, 52/4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK'nın 204/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'ın sanıklara akrabası olan...'dan 14.000,00 TL alacağı olduğunu, bu alacağını bir türlü alamadığını söylemesi üzerine sanıkların katılandan kendilerine bir senet vermesi halinde alacağı...'dan tahsil edebileceklerini söylemeleri üzerine katılanın boş bir senedi imzaladığı, senedin üzerine başkaca bir yazı yazmadan senedi tanık...'ye vererek ortağı olan tanık ...'e götürerek senedin üzerini doldurmasını söylemesini istediği, tanık...'nin ...'in yanına giderek durumu söylemesi üzerine tanık ...' in senedi doldurmadan tanık... ile katılana geri gönderdiği ancak katılanın kararında ısrarlı olması sebebi ile bu kez senedi, sanık ...'e vererek kendisinden senedi doldurması için tanık ...'e götürmesini istediği, tanık ...' in aynı senedin kendisine ikinci kez gönderilmesi üzerine bulunduğu odadan çıkarak katılanın bulunduğu yere gelerek katılana söz konusu senedi doldurmayacağını alacağını bu şekilde tahsil edemeyeceğini belirttiği, katılanın sanık ...'ten senedi istemesi üzerine sanık ...'in senedi katlı vaziyette tanık ...'e uzattığı, tanık ...' in sanık ...'ten aldığı senedi buruşturarak yırtıp attığı, ancak sanık ...'in daha sonra borçlusu katılan ve alacak miktarı 27400 TL olan üzeri doldurulmuş senedi takibe koyduğu ve bu şekilde icra tehdidi altında katılanı dolandırdırmaya çalıştığı oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sanık ile katılan arasında gerçek bir alışveriş olduğuna ve sanığın babasını emekli edeceğinden bahisle katılana para verdiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 17/03/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/10822
Karar No: 2018/12729
Karar Tarihi: 25.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/10822 E.  ,  2018/12729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekillince temyiz edilmiştir.Arazi niteliğindeki ... Köyü 1397 parsel sayılı taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi,

2)Davalılar vekilince dava konusu taşınmaz üzerinde ev olduğu ileri sürüldüğünden mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde yeniden keşif yapılarak ev bulunup bulunmadığı, var ise yapının iç kısımları da gezilip, mahkemece yapılan gözlem tutanağa geçirilerek fotoğrafları da çekilmek suretiyle yapının tüm nitelikleri (cinsi, yaşı, fiziki durumları) kesin ve net olarak tespit edildikten sonra yapıya Çevre ve Şehircilik Bakanlığı yapı birim maliyet cetvelindeki sınıfına ve yapının yaşı itibariyle yıpranma oranını belirleyen rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.