Esas No: 2024/15540
Karar No: 2025/2889
Karar Tarihi: 24.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15540 E.  ,  2025/2889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2896 E., 2024/3001 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 33. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/450 E., 2024/260 K.

Taraflar arasındaki meslekte kazanma güç kayıp oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Karayolları Genel Müdürlüğü için yürütülmekte olan yol işaretleme çalışması için Anadolu Yol İşaretleme Taşeronluğunda asfalt işçisi olarak çalışmakta iken 14.08.2012 tarihinde iş kazası (trafik kazası) sonucunda oluşan maluliyet oranının Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Kurumu Anabilim Dalı Başkanlığı'nca % 54 olarak tespit edildiğini, iş kazasının davalı Kuruma bildirildiğini, davalı Kurum tarafından 20.10.2014 tarihli aylık/gelir bağlanması kararında sürekli iş göremezlik derecesi %22 olarak tespit edildiğini, müvekkilinin kazanın ardından tedavi gördüğü Akdeniz Üniversitesi Hastanesi tarafından çalışma gücünü %73 oranında kaybettiğine dair heyet raporu tanzim edildiğini, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Kurumu Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından tanzim edilen raporda sürekli iş göremezlik oranının %54 olarak tespit edildiğini belirterek raporlar arasındaki çelişkinin giderilerek maluliyet oranının tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurumun yaptığı işlemin doğru olduğunu, herhangi bir eksiklik bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüyle, davacının sürekli iş göremezlik oranının %29,2 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum tarafından yapılan işlemlerde bir hata bulunmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; öngörülen prosedür çerçevesinde yöntemince alınan ve birbiriyle uyumlu raporlar ile karar verildiğinden davanın kabulüne dair mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkil Kurum yönünden yapılan işlemlerde hukuka aykırı bir durum bulunmadığını, davacıya %30,6 sürekli iş göremezlik derecesi ile gelir bağlandığını, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen 18.07.2018 tarihli raporda da bu oranın %22 olarak tespit edildiğini, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 21.10.2019 tarihli raporunda davacının sürekli iş göremezlik derecesinin 29,2 olarak tespit edildiğini, bu oran Kurum tarafından tespit edilen sürekli iş göremezlik oranı ile çelişkili olduğundan Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kuruldan yeniden alınan 17.09.2020 tarihli raporuna göre sürekli iş göremezlik derecesi %29,2 olarak tespit edildiğini, oysa ki davacıya %30,6 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden gelir bağlandığını, davacının sürekli iş göremezlik derecesinin daha yüksek olduğuna ilişkin iddiası da kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, iş kazası sonucu oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 95. maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.