erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/19065
Karar No: 2014/5308
Karar Tarihi: 24.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19065 E.  ,  2014/5308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığı ve ilgili evrakların davalı idareden,

2-Herhangi bir kamulaştırma kararı bulunmadığı anlaşıldığı takdirde, dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) ve hangi idare tarafından el atıldığının davalı idareden ve FEDAŞ idaresinden,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, fasülye ve domatesin 2012 ve 2013 yılları itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin verilerin Pütürge Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden,

Getirtilip alınan cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

4-Davacı vekili tarafından ödenmesi gereken temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/15395
Karar No: 2013/9
Karar Tarihi: 02.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/15395 E.  ,  2013/9 K.**

* YANGIN SEBEBİYLE SİGORTALININ GÖRDÜĞÜ ZARARIN TAZMİNi

* RÜCUEN TAZMİNAT

* İŞLETME SAHİBİNİN DİKKATSİZLİK VE TEDBİRSİZLİĞİ SEBEBİYLE YANGINA SEBEP OLMASI

* İŞ YERİ SİGORTA POLİÇESİ

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 1301

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/07/2011 tarih ve 2008/825-2011/583 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete iş yeri sigorta poliçesi ile sigortalı ayakkabı imalathanesinin bitişiğinde faaliyet gösteren, davalı şirketin işlettiği iş yerinde 26.3.2008 tarihinde meydana gelen yangın nedeniyle sigortalının zarara uğradığını, yangın olayına ilişkin Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yapılan incelemede davalı işletme sahibinin dikkatsizlik ve tedbirsizliği sonucu yangının meydana gelmesinde asli kusurlu olduğunun tespit edildiğini, bu olay sonucunda sigortalının maddi kaybı olan 15.971 TL'nin sigortalıya ödediğini ve TTK 1301. maddesi uyarınca sigortalının haklarına halef olduğunu ileri sürerek 15.971 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek TC Merkez Bankası'nın kısa vadeli kredilere uyguladığı reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin hiçbir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, olay tarihinde davalıya ait iş yerinde çıkan yangın sonucunda davacı sigorta şirketine sigortalı iş yerinin de yandığı, ekspertiz raporuna göre davacının sigortalısının iş yerinde 15.971 TL zararın meydana geldiği ve ibraz edilen ibranameye göre sigortalının zararının ödendiği gerekçesi ile 15.971 TL'nin ödeme tarihi olan 29.4.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 852,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3368
Karar No: 2010/3871
Karar Tarihi: 05.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3368 E.  ,  2010/3871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2009
Esas No: 2011/11517
Karar No: 2012/476
Karar Tarihi: 20.01.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11517 E.  ,  2012/476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ... 'nın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine dair Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.01.2009 gün ve 2008/358 Esas, 2009/51 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığının belirtilmesi ve olayda da katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının bulunmaması, ayrıca daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmadığı anlaşılan sanığın, bir daha suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluştuğunun mahkemece açıkça belirtilmiş olması karşısında, sanık hakkında dosya kapsamına uymayan gerekçelerle 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

TCK.nın 53/4. maddesine aykırı olarak, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanığın, aynı maddenin 1. fıkrasında belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/16448
Karar No: 2012/1508
Karar Tarihi: 31.01.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/16448 E.  ,  2012/1508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2007/244287

MAHKEMESİ : Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/07/2007

NUMARASI : 2007/242 (E) ve 2007/578 (K)

SUÇ : Su hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-5271 Sayılı CMK.da mahkemeye gelmemiş olan sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ve yargılamanın doğrudan doğruya olmasına ilişkin temel kurallar ile sözlülük ve duruşmada hazır bulunma ilkelerinin istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 Sayılı CMK.nın 193/2.maddesinin beraat kararı yönünden ancak dosya kapsamından ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulanabileceği gözetilmeden, anılan maddeye yanlış anlam verilerek sanığın yöntemine uygun sorgusu yapılmadan kanıt değerlendirilmesi de yapılarak ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

2- Kabule göre ise;

5237 sayılı TCK. nun 145.maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından, daha çoğunu alabilme imkânı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, suça konu yerde boru takılarak kaçak su kullanılırken tutanağın tutulduğu kabul edilen olayda, kaçak olarak tüketilen su miktarının tam olarak belirlenmesinin mümkün olmadığı gibi, kaçak tüketime bizzat katılan kurum görevlileri tarafından son verilmiş bulunması karşısında, suçun işleniş şekline göre, söz konusu olayda 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulama imkânı olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 31.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/20466
Karar No: 2010/2306
Karar Tarihi: 16.02.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/20466 E.  ,  2010/2306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 11.549 TL alacağın, yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, davalı doktora döner sermaye payının fazla ödendiğini beyan ederek 11549 TL.’nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, zamanaşımı itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiştir.

BK.’nun 60. maddesi gereğince, dava zarar görenin fiil ve faili öğrendiği günden itibaren 1 yıl ve herhalde zarar meydana getiren fiil gününden itibaren 10 yıl geçmesi ile zamanaşımına uğrar. Tüzel kişilerde ve özellikle kamu kurumlarında dava açma konusunda emir vermeye yetkili organ bakımından esas alınır.

Mahkemece , öğrenme tarihi olarak 15.8.2007 tarihini esas alınmış ,bu tarihe göre de davanın zamanaşımına uğradığını kabul edilmiştir.Ancak , dava açma konusunda emir vermeye yetkili makamın kim olduğu ve bu makamın fail ve fiili öğrenme tarihi araştırılmamıştır.

Öyle ise mahkemece, yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme neticesinde yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1191
Karar No: 2013/6103
Karar Tarihi: 16.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/1191 E.  ,  2013/6103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.02.2012 gün ve 2009/324 Esas, 2012/32 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu Kanununun 7. maddesinin ihtisas kurullarında gröev alacak uzmanların kimlerden oluşacağını düzenlediği, buna göre Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun bir başkan, iki adli tıp uzmanı olmak üzere ayrıca çeşitli dallarda yedi ayrı uzmandan oluşacağının belirlendiği, ihtisas kurulunun çalışma esaslarının ise aynı Kanunun 23. maddesinde düzenlendiği, İhtisas Kurullarının başkanın başkanlığında işin niteliğine göre en az dört üye ile toplanması yeterli olup, 22.06.2011 tarihli Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun raporunu düzenleyenler arasında işin uzmanı çocuk ruh sağlığı uzmanı ve bir adli tıp uzmanının da bulunduğu heyetin oluşumunun kanuna uygun olup raporların düzenlenmesi esnasında heyette iki adli tıp uzmanının bulunmasının zorunlu olmaması nedeni ile tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/34421
Karar No: 2013/7541
Karar Tarihi: 21.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/34421 E.  ,  2013/7541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkkında mala zarar verme suçundan zamanaşmı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanığa, Tebligat Kanunu 35. maddesine göre hükmün tebliğ edildiği tarihte başka suçtan Bursa E Tipi Kapalı Cezaevinde bulunduğundan sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilmekle yapılan incelemede:

1-Sanığın başka suçtan aynı yargı çevresindeki Bursa E Tipi Kapalı Cezaevi'nde hükümlü bulunduğunun anlaşılması karşısında, hükmün açıklandığı 17.09.2008 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanığın aşamalarda cezaevinde ... isimli arkadaşından suça konu eşyayı aldığını beyan etmesi karşısında; cezaevinde birlikte kaldığını söylediği ... isimli şahsın varlığı araştırıldıktan sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Müştekinin hazırlık beyanında hırsızlık eylemi nedeniyle müracaata gidemediğini beyan etmesine karşın; olay,yakalama,üst yoklama ve muhafaza altına alma tutanağında polisin ikametine gelerek notlar aldığını ve olay yeri inceleme ekiplerinin de çalışma yaptığını ancak karakola gelerek müracaat etmediğini beyan etmesi karşısında; katılanın ikametinde olay yeri incelemesinin yapılıp yapılmadığı araştırılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de; 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gereğince 53/1-c maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden 53/1. maddesindeki tüm haklardan şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10967
Karar No: 2013/3072
Karar Tarihi: 21.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/10967 E.  ,  2013/3072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından bozma üzerine sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine dair Eyüp 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2006 gün ve 2004/236 Esas, 2006/489 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 416/3 ve 430/2. madesinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihi olan 14.12.2003 den inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 24.10.2007 tarih ve 441 sayılı Kararıyla Eyüp Adli Teşkilatı kapatıldığından, dosyanın Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığına gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23075
Karar No: 2013/8354
Karar Tarihi: 17.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/23075 E.  ,  2013/8354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/36469

MAHKEMESİ : Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2011

NUMARASI : 2011/138 (E) ve 2011/207 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından, daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, söz konusu olayda 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulama imkanı olmadığının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, bozma üzerine yapılan yargılamada, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Mahkemece bozmaya uyma kararı verilmesine rağmen, iddianame okunmadan, okunmuş ise bu husus tutanağa geçirilmeden sanığın sorgusunun yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 191.maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 1.fıkrasının ‘a,b,c,d,e’ bentlerindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin ise aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceği hususunda bir karar verilmesi gerektiği halde bu konuda bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14095
Karar No: 2016/5221
Karar Tarihi: 17.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/14095 E.  ,  2016/5221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar, velayet ve ziynet alacağı davasının kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için tazminat talep eden tarafın kusursuz veya az kusurlu olması yanında, boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarına saldırı niteliğinde de olması gerekir (TMK m. 174/2). Mahkemece boşanma sebebi olarak kabul edilen olaylar bu nitelikte değildir. Davalının aile sorumluluklarını yerine getirmemesi ve eşiyle ilgilenmemesi, manevi tazminatla sorumlu tutulması için yeterli değildir. Bu durumda kadının manevi tazminat talebinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü doğru bulunmamıştır.

3-Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK m. 6, 6100 s. HMK m. 190/1). Davacı, dava konusu ziynetlerinin kayınvalidesi ve görümcesi tarafından elinden alındığını iddia etmiş, davalı ise, bu iddianın doğru olmadığını, saat dışındaki dava konusu ziynetlerin bozdurularak davacı kadının evlenmeden önceki borcunu kapatmak için kullanıldığını, saatin de sahte olduğunu ve halen evde bulunduğunu savunmuştur. Davacı tanıkları, iddia edilen vakıayla ilgili somut bir beyanda bulunmamışlar, davalı tanıkları ise ziynetin kadının borcu için bozdurulduğunu beyan etmişlerdir. Şu hale göre davacı 1 adet 14 ayar altın saat dışında kalan diğer 1 adet 22 ayar 35 gram bilezik ile 1 adet 22 ayar 10 gram bileziğin, davalı tarafından elinden zorla alınarak rızası dışında bozdurulduğunu ve iade edilmediğini yemin delili dışında gösterdiği delillerle ispat edememiştir. Ne var ki davacı kadın delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. İspat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle

kanıtlayamayan davacı kadına ispatlayamadığı bir adet 22 ayar 35 gram bilezik ile 1 adet 22 ayar 10 gram bilezik bakımından bu ziynetlerle sınırlı olmak üzere davalı tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225 ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.03.2016(Prş.)
Esas No: 2013/11333
Karar No: 2014/4361
Karar Tarihi: 01.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11333 E.  ,  2014/4361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve atılı diğer suçtan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamı ve kabule göre, suç tarihinde 14 yıl 5 aylık olan mağdurenin olay günü evden kaçıp, gönül ilişkisi içerisinde olduğu sanıkla buluşarak onunla ormanlık bir alanda rızasıyla bir kez cinsel ilişkiye girmesi şeklinde sübut bulan olayda, mağdurenin sanıkla rıza ile ilişkiye girdiğini belirtmesi karşısında, eylemin niteliği dikkate alınarak mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda bir kez de Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre, hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeyle karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.