erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/2275
Karar No: 2011/6325
Karar Tarihi: 02.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/2275 E.  ,  2011/6325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 21/02/2006 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalılardan ... ve ... taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı ..., yolcu olarak bulunduğu davalılardan ...’ın sürücüsü olduğu diğer davalı ...’a ait araca, öteki davalı ...’ın sürücüsü olduğu aracın çarpması nedeniyle yaralandığını belirterek, davalıların maddi ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Davalılardan ..., istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkeme, dava konusu olayda davalı sürücülerden ...’ın 6/8, diğer davalı sürücü ...’ın 2/8 oranlarda kusurlu oldukları benimsenerek istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 44. maddesi uyarınca zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin yol açtığı durum ve koşullar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu ağırlaştırmış ise yargıcın tazminat tutarından uygun bir tutarda indirim yapması gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacılardan ...'ın yolcu olarak bulunduğu aracın sürücüsü ...’ın olay sırasında alkollü olduğu ve alkollü olduğunu bildiği kişinin aracına binmekle bölüşük kusuru bulunduğu anlaşıldığına göre kabul edilen maddi ve manevi tazminatlardan Borçlar Yasası'nın 44. maddesi uyarınca uygun tutarlarda indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılar ... ve ... yararına BOZULMASINA; davacıların tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan ...'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11676
Karar No: 2019/8834
Karar Tarihi: 18.12.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/11676 E.  ,  2019/8834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın davalılardan ...’e doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 18.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/7432
Karar No: 2019/6264
Karar Tarihi: 04.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7432 E.  ,  2019/6264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu 101 ada 23, 31 ve 147 parsel sayılı taşınmazlara ait tesbit tarihinden 20 yıl önceki hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazların üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım var ve kısmi ise kullanılan yerler ve kullanılmayan yerler ayrıca gösterilerek kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek rapor alınarak bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 04/11/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/3970
Karar No: 2022/20913
Karar Tarihi: 22.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3970 E.  ,  2022/20913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

...

I-Sanıklar ... ve ... hakkında "2009 ve 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında "2009 ve 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde:

Gerekçeli karar başlığında "2009 ve 2010" şeklinde yazılan suç tarihlerinin en son KDV beyannamelerinin 2009/12 ve 2010/3. dönemlerinde verilmesi ve mükellefiyetin 31.03.2010 tarihinde resen terkin edilmesi hususları dikkate alınarak en aleyhe kabulle "31.12.2009 ve 31.03.2010" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.03.2010 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II-Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesine gelince;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2011/13784
Karar No: 2011/16179
Karar Tarihi: 20.12.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/13784 E.  ,  2011/16179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalı ..., ... yönünden dava dilekçesinin yetkisizliği nedeniyle reddine, diğer davalılar ... Tekstil İnş. Şti. ve ... yönünden açılan davanın ayrılarak yeni bir esasa kaydına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerince davalılardan ... Ltd. Şti'ne alınacak mallara karşılık avans alınarak bono verildiğini, ancak mallar teslim edilmediğinden bonoların bedelsiz kaldığını, fakat kötüniyetle diğer davalılara ciro edilerek aleyhlerine İstanbul 3. İcra Müdürlüğünün 2010/19020 dosyası ile 544.000 TL'lik icra takibi başlatıldığını, öncelikle bonolarda tanzim yeri olmadığı için kambiyo senedi niteliğinde bulunmadıklarını iddia ederek borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili savunmasında, müvekkilinin Mardin'de ikamet ettiğini davanın ise Adana'da açıldığını beyan ederek yetki itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili savunmasında, icra takibinin İstanbul'da yapıldığını ve müvekkilinin ise Bingöl'de ikamet ettiğini bildirerek davanın İstanbul ya da Bingöl'de açılması gerektiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... Ltd. Şti. ve ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davalılar ... ve ...'ın yetki itirazlarının kabulüne ve davalı ... hakkında Mardin Mahkemelerinin yetkili olduğu, davalı ... hakkında İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğunun tespiti ile yetkisizliğe, diğer davalılar hakkındaki dosyanın tefrikine karar verilmiş hüküm davacılar vekilince yetkisizlik verilen davalılar yönünden temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle, davalılar arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunmadığı gözetilerek davalı ...'ın usulüne uygun yetki itirazının kabulünde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin davalı ...'a yönelik temyiz itirazının reddi gerekmiştir.

2- Davacılar vekilinin davalı ...'a yönelik temyizine gelince;

Davalı vekili yetki itirazında İstanbul ve Bingöl Mahkemelerinin yetkili olduğunu bildirerek itirazda bulunmuştur. Yetki itirazında yetkili mahkemenin açıkça ve kesin olarak gösterilmesi gerekir. Somut itirazda iki yer yetkili mahkeme olarak bildirilmiş olup usulüne uygun bir yetki itirazından söz edilemez. Bu durumda davalı ... vekilinin yetki itirazının reddi gerekirken kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenle davacılar vekilinin davalı ...'a yönelik temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/26305
Karar No: 2013/35600
Karar Tarihi: 12.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/26305 E.  ,  2013/35600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takibin kesinleşmesinden sonraki dönemde zamanaşımının oluşması halinde mahkemece, takibin şekline göre İİK.nun 170/b maddesi göndermesi ile olayda uygulanması gerekli 71/2 ve 33/a maddeleri gereğince icranın geri bırakılmasına karar verilir. Bu başvuru şikayet niteliğinde olup süreye tabi değildir.

İİK.nun 18/3.maddesi gereğince şikayet üzerine icra mahkemesi kanunda aksine bir düzenleme yok ise duruşma açılmasına gerek olup olmadığına karar verir. Duruşma açılmasına karar verir ise ilgilileri duruşmaya çağırır, gelmeseler bile yargılamaya devam ederek gereken kararı verir. Duruşma yapılmasına karar verilmişse artık taraflara usulüne uygun olarak tebligat yapılmalıdır. Usulüne uygun tebligata rağmen taraflar gelmezlerse o zaman yokluklarında yargılamaya devam edilir. HMK.nun 150.maddesi uygulanmaz.

Somut olayda şikayetçi borçlunun geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olması, zamanaşımı şikayeti yönünden HMK'nun 150/1. maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasını ve sonuçta aynı yasanın 150/4 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesini gerektirmez. Mahkemece, borçlunun zamanaşımına yönelik talebi nazara alındığında, İİK'nun 18/3.maddesine göre, taraflar gelmeseler bile inceleme yapılıp şikayetin sonuçlandırılması gerekirken, yzılı şekilde zamanaşımı şikayeti yönünden de davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/14266
Karar No: 2024/16322
Karar Tarihi: 19.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/14266 E.  ,  2024/16322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 5. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihli Resmiî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20 nci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. Aynı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tâbi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca ilk derece mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre işe iade talepli somut davada, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi 25.10.2017 tarihinden sonra olduğundan, karara yönelik temyiz isteminin 7036 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince reddine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harçlarının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/36698
Karar No: 2013/37301
Karar Tarihi: 31.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/36698 E.  ,  2013/37301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f. maddesi uyarınca sanık hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya çevrilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde sanığın temizlik işlerinde çalıştırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa tayin olunan hapis cezasının temizlik işlerinde çalıştırılmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına, belirlenen (2) ay (20) ... süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılması tedbirine çevrilmesine karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11759
Karar No: 2012/16515
Karar Tarihi: 09.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/11759 E.  ,  2012/16515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/11/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının kendisini darp ettiğini, yaralanmasından dolayı çalışamadığı süre boyunca uğradığı geçici iş göremezlik zararı ile manevi olarak duyduğu üzüntüden dolayı manevi zararının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın zamanaşımı nedeni ile reddi gerektiğini, aksi halde olayın davacının haksız eylemi ile meydana geldiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının maddi tazminat isteminin tümü ile birlikte takdiren bir miktar manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosyada bulunan Alanya 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/731-2010/368 Esas Karar sayılı ilamı ile davalı sanığın tahrik etkisi altında davacıyı kasten yaralama suçundan mahkum olduğu anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesince belirlenen maddi olgu hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır.

Şu durumda, ceza mahkemesi tarafından belirlenen, eylemin davacının tahriki etkisi altında gerçekleşmiş bulunması olgusunun Borçlar Yasası'nın 44. maddesi gereğince davacının bölüşük kusurunu oluşturması nedeni ile davacının maddi tazminat isteminin tümünün hüküm altına alınması doğru olmamış, tahrik nedeni ile uygun tutarda bir indirim yapılması gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının öteki temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12974
Karar No: 2021/220
Karar Tarihi: 20.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/12974 E.  ,  2021/220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı ... Belediye Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/176 E. - 2019/107 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davacılardan ... yönünden temyiz yolu açık, diğer davacılar yönünden kesin olarak karar verilmiş olup; hüküm, ... Belediye Başkanlığı vekilince davacılardan ... yönünden temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 26793 ada 2 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareye aşağıda yazılı kalan harcın istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.