erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/3327
Karar No: 2012/1758
Karar Tarihi: 13.02.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/3327 E.  ,  2012/1758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütünün propagandasını yapma, terör örgütünün açıklamalarını basma ve yayınlama

Hüküm : 1- 3713 sayılı Kanunun 6/2, TCK'nın 62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

2- 3713 sayılı Kanunun 7/2 - ilk cümle, 2. cümle, TCK'nın 62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18402
Karar No: 2015/34776
Karar Tarihi: 07.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/18402 E.  ,  2015/34776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/139892

MAHKEMESİ : Çatalca(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2012/138 (E) ve 2013/37 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın yüzüne karşı verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içerisinde temyiz edebileceği belirtilerek yanıltıldığı anlaşıldığından, mahkemenin tehdit suçuna ilişkin hükmün süresinde temyiz edilmemesi nedeniyle verilen ret kararı kaldırılarak dosya görüşüldü:

1-Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, Yerel Mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,

2-Tehdit suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık A.. Z..'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1714
Karar No: 2010/13896
Karar Tarihi: 25.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1714 E.  ,  2010/13896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... Basman gelmiş, davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.55 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 25.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/13475
Karar No: 2020/1832
Karar Tarihi: 04.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13475 E.  ,  2020/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken gerekçede iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu kabul edildiği halde hüküm fıkrasında konut dokunulmazlığını bozma suçu olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren, 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

1-5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında kurulabileceğinin düzenlenmesi karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, iddianamede dava konusu yapılan fiilin bir başka olaya dayalı olmadan bağımsız olarak açıklanıp belirtilmesinin gerektiği, aksine uygulamanın hangi eylemden dolayı dava açıldığı ve hangi iddiaya karşı savunma yapılacağı hususunda karışıklığa neden olacağı, bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında iddianame içeriğine göre hırsızlık suçundan dava açılıp, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğa ek savunma verilerek yazılı şekilde suça sürüklenen çocuğa iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuk için 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu olarak görevlendirilen müdafii, 06.11.2015 tarihli mazeret dilekçesinde yokluğunda beraat kararı verilmesini, aksi takdirde duruşma günü verilmesini belirtmesine rağmen, hükmün açıklandığı 06/11/2015 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hüküm kurularak aynı Kanun'un 188/1. maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/6656
Karar No: 2022/15686
Karar Tarihi: 09.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6656 E.  ,  2022/15686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECEMAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli, 2020/1013 Esas- 2021/2132 Karar sayılı ilamının davalı idare vekiline 15.12.2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, davalı idare vekilince temyiz başvurusunun 24.12.2021 tarih ve 39792484 sayılı dilekçe ile 27.12.2021 tarihli muhabere evrakı ile yapıldığı ve 27.11.2021 tarihinde İstanbul 4 nolu Mahkemeler Veznesinden 2021/36512 sayılı muhabere evrakı ile 200,00 TL gider avansın yatırıldığının belirtildiği anlaşılmakla;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli, 2020/1013 Esas- 2021/2132 Karar sayılı ilamına karşı davalı idare vekili tarafından verilen 24.12.2021 tarih ve 39792484 sayılı temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihi tespit edilip buna ilişkin belgeler ile 27.12.2021 tarihinde İstanbul 4 nolu Mahkemeler Veznesinden 2021/36512 sayılı muhabere evrakı ile yatırılan 200,00 TL gider avansının temyize konu dosyaya ilişkin olup olmadığı ve yatırılan gider avansının eldeki dosyada kullanılıp kullanılmadığı tespit edilerek bu husustaki bilgi ve belgeler dosya arasına alındıktan,

Sonra birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/11379
Karar No: 2010/898
Karar Tarihi: 28.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/11379 E.  ,  2010/898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Dikili Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/11/2007 gün ve 2006/354-2007/223 sayılı kararı onayan Daire’nin 01.06.2009 gün ve 2009/2252 - 2009/6614 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, kooperatifin daha önce yapı kooperatifi iken işletme kooperatifine dönüştüğünü, müvekkilinin kooperatifte bir taşınmazın maliki olduğunu, bu taşınmazın su basmanı seviyesindeyken müvekkiline teslim edildiğini, ancak projeye ve fenne uygun olmaması nedeniyle yıkılıp yeniden yapılmasının gerektiği, müvekkilinin zararı nedeniyle açılan kısmi davada zarar miktarının belirlenerek hüküm altına alındığını ileri sürerek, kalan kısım olan 17.932 TL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının zararı 1994 yılında öğrendiğini, ek davanın zamanaşımı süresi içerisinde açılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının zararının açılan kısmi davada belirlenmiş olduğu, yapılan imalat hatasının zamanla ortaya çıktığı, mahkemece yapılan tespitten itibaren davanın 10 yıllık zamanaşımı süresi içinde açılmış olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2008/2252 E- 2009/6614 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 28.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2673
Karar No: 2012/4515
Karar Tarihi: 22.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/2673 E.  ,  2012/4515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.12.2009 gün ve 2009/136-2009/387 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.11.2011 gün ve 2010/4719-2011/15465 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait tesisin tıkanması sonucu müvekkili işyerinin su baskınına uğradığını, sigorta tazminatının ödendiğini, rücu koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, 19.959.08 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zararın işyerinin konumundan kaynaklandığını, bağlantının Dejarj Yönetmeliğine uygun yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, ASKİ Genel Müdürlüğüne ait kanalizasyon hattındaki tıkanma sonucunda geri tepme ile işyerine su basmasında davacı şirket sigortalısı ve bina malikleri veya yönetiminin müterafik kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle, davacının yaptırdığı ekspertizle mevcut mal miktarı ve hasarlı mal miktarının belirlenip iskontolu alış faturalarına göre KDV hariç hesaplanan hasar bedelinden sovtaj tenzili ile sigortalısına ödediği 19.959.08 TL nin faizi ile davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11551
Karar No: 2015/21497
Karar Tarihi: 23.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11551 E.  ,  2015/21497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/01/2015

NUMARASI : 2014/169-2015/31

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyizi tirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu 467 parselin kamulaştırmadan arta kalan kısımda yüzölçümü, ve geometrik durumu dikkate alındığında değer kaybı olacağı muhakkaktır. Bilirkişi kurulundan bu yönde ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/13931
Karar No: 2021/7549
Karar Tarihi: 02.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/13931 E.  ,  2021/7549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK’nın 253. maddesinin 7. fıkrasındaki "Birden fazla kişinin mağduriyetine veya zarar görmesine sebebiyet veren bir suçtan dolayı uzlaştırma yoluna gidilebilmesi için, mağdur veya suçtan zarar görenlerin hepsinin uzlaşmayı kabul etmesi gerekir" düzenlemesi dikkate alındığında katılan ...’ün 17.11.2015 tarihinde ... Polis Merkezi Amirliği’nde uzlaşmak istemediğini beyan etmesi karşısında, müşteki Derya ile sanık arasında uzlaştırma hükümleri uygulanmadığı gerekçesiyle tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Olay günü saat 21:25 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahalde, duba ile bölünmüş, iki şeritli, düz, asfalt kaplama, kuru, görüşü açık, azami hız limiti 30 km/sa ve geçme yasağı olan yolda seyir halindeyken beyanına göre önünde seyreden aracı geçmek için sola manevra yaptığı esnada direksiyon hakimiyetini kaybedip karşı şeride geçerek müşteki ...’ın sevk ve idaresindeki araç ile çarpıştığı, kaza nedeniyle müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, sanığın aracında yolcu olarak bulunan katılan ...’ün basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayati tehlike geçirecek, 6. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli ve tam kusurlu olduğunun tespit edildiği , mahkemece sanığın "durarak karşı şeridi kontrol ettikten sonra bu şeride geçmesi gerekirken hiç frene basmaksızın karşı şeride geçtiği, fren izinin tespit edilememesi de dikkate alındığında frene basma ve aracı durdurma gibi bir düşüncesinin olmadığı" gerekçesiyle bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabul edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin maddi zarar bulunmadığına, hagb hükümlerinin uygulanması gerektiğine, bilinçli taksir koşulları oluşmadığına, kusura, takdiri indirim uygulanması ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine, ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/11567
Karar No: 2015/21501
Karar Tarihi: 23.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11567 E.  ,  2015/21501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2014

NUMARASI : 2014/223-2014/749

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kanunun 10.maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirme; aynı kanunun 15. maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılır.

Bu nedenle dava konusu taşınmaza dava tarihi olan 2014 yılı resmi verileri esas alınarak değer biçilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14775
Karar No: 2013/6958
Karar Tarihi: 20.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/14775 E.  ,  2013/6958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1,2-b, 22/3, 62/1, 52/2-4.maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Tebliğname Düşünce : Onama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince temel ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesi nazara alınmaksızın belirlenen bir gün üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra ceza tayini gerektiği gözetilmeksizin arttırım ve indirimin ay üzerinden yapılması sonuca etkili olmadığından; yaşı küçük mağdura atanan vekil için hazine lehine eksik vekalet ücretine hükmedilmesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın olay günü sevk ve idaresindeki kamyonetle meskun mahalde gündüz saatlerinde tek yönlü 9 metre genişlikteki yolda bakım çalışması olduğu için tek yönlü gidiş yolunun kapatılarak trafiğin sağdan 6583 nolu sokak yönüne aktığı işaretlerle belirtildiği halde sol taraftaki karşı yönden gelen araçların kullandığı şeride girerek soldan ara sokaktan çıkan 1993 doğumlu mağdura çarparak nitelikli şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, sanık tam kusurlu olsa da mağdurda meydana gelen burun kırığının derecesi dikkate alındığında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden sanığa asgari haddin çok üzerinde temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün belirtilen sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.