erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/30969
Karar No: 2010/34117
Karar Tarihi: 20.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/30969 E.  ,  2010/34117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CYY’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede,

5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramı, 5237 Sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda ise kaçak olarak kullanılan elektriğin suç tarihi itibariyle normal tarifeye göre nesaplanan değeri olan 220 TL'nın az olmadığı nazara alındığında 5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulama olanağının bulunmadığının göztilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre,sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 Sayılı TCK.nda geçmişteki para cezalarına dair ilamların aynen infazına yönelik herhangi bir düzenleme bulunmadığı aynı kanunun 51/7.maddesinde belirtilen ertelenen cezanın aynen infazına dair düzenlemenin ancak hapis

cezalarına dair kurulan hükümle ilgili olarak uygulanabileceği gözetilmeden, Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.12.2004 gün ve 2004/58-265 sayılı erteli para cezasına ilişkin ilamın 5237 Sayılı TCK.nun 51/7.maddesi uyarınca aynen infazına ve bu konuda mahkemesine müzekkere yazılmasına karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

Sanık hakkında, Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2004 gün ve 2004/58-265 sayılı ilamın aynen infazına ilişkin bömün karardan çıkarılmasına karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7650
Karar No: 2021/452
Karar Tarihi: 21.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2017/7650 E.  ,  2021/452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-b maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

15/01/2014 tarihli, Müze Müdürlüğü uzmanları tarafından düzenlenen rapor ile; I. derece arkeolojik sit alanı içerisindeki 72 parsel nolu taşınmaza, zeytin fidanları dikildiğinin tespit edildiği, 12/02/2014 tarihli kolluk tutanağı ile; belirtilen yerin, ... ... Serbest’in hissesi olan yer olduğunun belirlendiği, sanık ...’ın savunmasında; dava konusu yerin muris ... ...’dan kaldığını, yedi kardeş olduklarını ve herkesin yerinin ayrı ayrı belli olduğunu, zeytinleri kız kardeşi ...’nın diktiğini ileri sürdüğü, temyiz dışı sanık ...’nın da savunmasında; kendisi Serik’te yaşamadığından, Serik’ te yaşayan kardeşi ...’a telefon ederek zeytin fidanı almasını rica ettiğini, daha sonra kendisinin işçi tutarak ağaçları diktirdiğini, ağaçları ...’ın dikmediğini belirttiği anlaşılan dosya kapsamında;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21/01/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/6002
Karar No: 2018/1035
Karar Tarihi: 22.01.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/6002 E.  ,  2018/1035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalışırken baskı ve huzursuzluktan dolayı iş akdini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram genel tatil ve fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının mazeret bildirmeden devamsızlık yaptığını ve başka işyerinde çalışmaya başladığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla çalışma alacağının hesaplanmasına ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde şoför olarak çalıştığını, net 1000.00 TL maaş ile 20.00 TL yol-yemek ücretini aldığını beyan etmiştir. Dinlenen ..., maaşa ek olarak şehir içi ve şehirler arası seferlerde sefer başına yemek ücreti verildiğini, bunun dışında prim gibi başka bir ücret ödenmediğini, davalı ... ... ise, maaşa ek olarak yol ve yemek parası verildiğini, her işe gittiklerinde bu yol ve yemek parasının harcırah olarak ödendiğini beyan etmişlerdir. Bu durumda davacıya maaşına ek olarak harcırah adı altında yol ve yemek parasının ödendiği anlaşılmaktadır. Buna rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının maaş+sefer prim sistemi ile çalıştığından bahisle normal ücretini sefer ücretinin içinde aldığı kabul edilerek fazla çalışma ücretinin davacıya ödenmeyen sadece %50 zam nispetine göre hesaplanması hatalı olmuştur. Tanık beyanlarından da anlaşıldığı üzere davacıya yapılan ödeme harcırah adı altında yol ve yemek ücreti olup sefer prim ödemesi olarak kabul edilemez. Bu nedenle fazla çalışma ücretinin %150 zam nispetine göre hesaplanması gerekirken saat ücretinin %50 zamlı miktarına göre hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9408
Karar No: 2016/7765
Karar Tarihi: 23.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/9408 E.  ,  2016/7765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Arıcılık ile uğraşan sanığın, ... tarafından sahte olarak düzenlenen 02.11.2006 tarihli müstahsil makbuzunu destekleme primi almak için İlçe Tarım Müdürlüğü'ne vererek kullandığının iddia olunması, sanığın suçlamayı kabul etmemesi, makbuzu düzenleyen ... hakkında sahte belge düzenlemekten yapılan karşıt incelemede, sahte belge düzenlendiğine dair vergi tekniği raporu düzenlendiğinin tespit edilmesi, tanık olarak dinlenen ...'ın sanıktan bu miktarlı bal aldığını beyan etmesi, Tarım İl Müdürlüğü tarafından 13.10.2006 tarihinde yapılan tespitte, sanığın 242 adet faal arılı kovanın olduğunun ve suça konu makbuzda 7260 kg balın sanık tarafından satıldığının tespit edilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından sanığın belirtilen miktarda bal üretiminin olup olmadığı ve varsa başkaca satışları bulunup bulunmadığı yerinde araştırılıp, makbuzu düzenleyen ... hakkında 2006 takvim yılında düzenlediği müstahsil makbuzları ve faturalar nedeniyle 213 sayılı yasaya muhalefet suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmış ise davanın sonucu da belirlendikten sonra, sanığın eyleminin sübutu halinde özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı dikkate alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/17499
Karar No: 2013/15969
Karar Tarihi: 18.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17499 E.  ,  2013/15969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/06/2012 tarih ve 2010/357-2012/322 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Ankara’dan Erzincan’a göndereceği 15 kolinin davalıya 25.01.2010 tarihinde teslim edilmesine rağmen 26.01.2010 tarihinde alıcısına 1 koli eksik teslim edildiğini, eksik çıkan malzemelerin listesi ve fiyatının davalıya bildirilmesine rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 8.353,94 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıdan teslim alınan 15 kolinin ambar tesellüm fişi ile eksiksiz olarak davacının Erzincan’daki çalışanına teslim edildiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte kargo içeriğini ispat külfeti davacıda olup, müvekkile teslim edilirken kargonun niteliği, değeri ve cinsi konusunda beyanda bulunulmadığını, kargo içeriğini ispata yarar fatura ve sevk irsaliyesi de ibraz edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya teslim edilen 15 koliden 1 adet kolinin alıcısına eksik teslim edildiği, ambar tesellüm fişindeki imzanın davacı tanığı ... tarafından kabul edilmediği, belge aslının da dosyaya sunulmadığı, teslim edilmeyen koli içerisindeki malzemelerin rayiç değerinin 8.011,06 TL olarak belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile anılan meblağın faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 438,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/33013
Karar No: 2014/26496
Karar Tarihi: 15.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/33013 E.  ,  2014/26496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili, ücret, resmi bayram tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Karara dayanak bilirkişi raporundan hükmedilen miktarların “ net “ olduğu anlaşıldığından bu hususun hükümde gösterilmemesi sonuca etkili görülmemiştir.

2- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Üniversite vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Davalı Üniversitenin 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden, Üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının harca ilişkin 2 numaralı bendinin tamamen çıkartılarak, yerine;

“ 2- Davalı Üniversite 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan, davalı Üniversite aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Alınması gereken 571,20 TL. harçtan davacının yatırdığı toplam 146,60 TL. harcın mahsubu ile 424,60 TL. bakiye karar harcının davalı Şirket’ ten tahsili ile hazineye irat kaydına,

Davacının yatırdığı başvuru harcı, peşin harç ve ıslah harcı toplamı 164,70 TL. harç masrafının davalı Şirket’ ten tahsili ile davacıya verilmesine, “ bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.09.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/16297
Karar No: 2013/25028
Karar Tarihi: 18.09.2013

**13. Ceza Dairesi         2012/16297 E.  ,  2013/25028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 25.00 TL değerindeki MP3 çaları çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/30721
Karar No: 2016/3243
Karar Tarihi: 18.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/30721 E.  ,  2016/3243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, ücret alacağı, hafta tatil ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı işverene ait işyerinde Mart 1998 tarihinden 30/09/2013 tarihine kadar makinacı olarak kesintisiz çalıştığını, en son aldığı maaşın net 1.480,00 TL olduğunu, asgari ücret üzerinden bankaya yatırıldığını, geri kalanın elden ödendiğini, işçi hak ve alacaklarının ödenmemesi, prim ödeme gün sayısını doldurmuş olması nedeniyle emekliliği hak kazanması sebebiyle 30/09/2013 tarihi itibariyle iş akdini haklı olarak noter ihtarnamesi ile fesh ettiğini, haklarının ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacağı ve genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının hiçbir mazeret göstermeksizin ve haber vermeksizin 30/09/2013-01/10/2013-02/10/2013 tarihlerinde üst üste işe gelmediğini, tutanaklar tutulduğunu, kendisine işe dönmesi hususunda ihtarat yapıldığını, işe başlamadığını, müvekkile emeklilik sebebiyle alacakların ödenmesi hususunda ihtarname gönderdiğini, en son ücretinin bordroda gösterildiğini, davacının tüm iddialarının haksız olduğunu, taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; kıdem tazminatı, ücret alacağı taleplerinin kabulüne, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti taleplerinin kısmen kabulüne, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacının yıllık izinlerini kullandığı dosyada mübrez izin belgelerinden anlaşılmaktadır. Davacının fiilen çalışmadığı yıllık ücretli izin dönemlerinin fazla çalışma alacağının hesabında dışlanmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23034
Karar No: 2013/22650
Karar Tarihi: 30.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/23034 E.  ,  2013/22650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Suça konu sahada orman kadastrosunnun yapıldığı bildirilmekle birlikte suç tarınhı iüibariyle kesinleyip sekinleşmediğininn araştırılmadan hüküm tesisi,

2) Keşif günü ve saatinini sanığa bildirilmemesi suretiyle CMK'nin 181/2 maddesine mahalefet edilerek sanığın savunma hakkınını kısıtlanması,

3) Sanık hakkında tayin edrlen para cezası taksitlendirilirken, taksitlerden birinin zamanıda ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin kararda belirtilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 52/4 . maddesine muhalefet edilmesi,

4) Suça konu evin değerinin uzman bir bilirkişi vasıtasıyla tespitinin gerektiği gözetilmeden orman mühendisi bilirkişinin piyasa araştırması ile belirlediği değerin esas alınması suretiyle bu değer üzerinden nispi vekalet tayini,

5) Sahada ağaç bulunmadığı halde infazı kabil olmayacak şekilde ağaçların müsaderesine maddesine muhalefet edilmesi,

6) Sanığa iddianame okunmadan savunması alınmak suretiyle CMK'nin 191.maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün busebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.05.2013 gününde oybirilğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3167
Karar No: 2018/16971
Karar Tarihi: 08.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/3167 E.  ,  2018/16971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Katılanın kolluktaki ifadesinde; eşi olan sanığın kollarından ve bacaklarından tutup kendisini balkondan aşağıya atmak istediğini, bu suretle yaraladığını beyan ettiği, sanığın da kolluk ve huzurdaki ifadelerinde, eşi olan katılanın hakaret etmesi ve üstüne doğru gelmesi üzerine kollarını tuttuğunu kabul ederek ikrarda bulunduğu, mağdur hakkında düzenlenen.... Devlet Hastanesinin olay tarihli raporunda, "her iki ön kolda 5x3 cm.lik hiperemi” bulunduğunun bildirilmesi karşısında, katılanın hakaret etmesi üzerine başlayan tartışmada, sanığın her iki eliyle katılanın kollarını sıkarak yaralanması şeklinde gerçekleşen eylemde, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, sanığın, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin de tartışılarak mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek eyleminin meşru savunma sınırları içerisinde kaldığından söz edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre, de;

2)Sanığın eyleminin meşru müdafaa sınırları içinde kaldığının kabulü halinde, 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hem ceza verilmesine yer olmadığına hem de beraatine karar verilmesi suretiyle hükümsüzlüğe neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.