Esas No: 2016/5091
Karar No: 2018/1505
Karar Tarihi: 05.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/5091 E.  ,  2018/1505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/12/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; 16/12/2011 tarihli ... Gazetesi'nin ilk sayfasındaki "Adaletin Tecellisi" başlığıyla haber yapıldığını, haberin yanına müvekkillerinin fotoğrafları konularak, fotoğrafın üzerine "kurtlar vadisi gibi" başlığı atıldığını, beşinci sayfasında bahsedilen habere devam edilmiş, müvekkillerinin fotoğrafları konularak, mahkeme kararının bir bölümü yayınlandığını, müvekkillerinin ...'a yapılan saldırıda bizzat rol oynadığını, dosyaların birleşmesi ile ...'a yapılan saldırının sanıkları arasında yer aldığını, çete ile ilgileri olduğunu ve karanlık ilişkilerin içerisinde olduğunun belirtildiğini, fotoğrafları konularak suçlu olarak lanse edildiğini ve kişiliklerinin zedelendiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; dava konusu haberin basın özgürlüğü sınırları içerisinde kaldığını, müvekkilinin topluma yanlış bir izlenim verici hiçbir açıklama da bulunmadığını, davacıların kişilik haklarına herhangi bir saldırıda bulunulmadığı, haberin amacının gerçekleri gün ışığına çıkararak toplumu haberdar etmek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haberin içeriğindeki mevcut olan ifadelerde, iddia edilen suçların davacılar tarafından gerçekleştirildiğine dair net, tartışmasız, yargılamaya muhtaç olmaksızın hüküm verilmiş ve bunun neticesinde davacıların atılı suçları işledikleri yönünde ifadeler taşıması davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi

olması ile olanaklıdır. Basın; olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; davaya konu haber ve haberin içeriği ile ilgili davacılar hakkında iddianame düzenlediği, ceza davasının devam ettiği anlaşıldığına göre haberin bu hali ile görünür gerçekliğe uygun olduğu, kamuoyu ilgisinin de bulunduğu, öz ile biçim dengesinin de aşılmadığı, haberin bu hali ile hukuka uygunluk unsurlarını taşıdığı, ceza yargılaması sürecinin haber yapılması davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı anlaşılmakla istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.