erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/61
Karar No: 2008/108
Karar Tarihi: 06.02.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/9-61 E.  ,  2008/108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2007

Taraflar arasındaki “alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Denizli İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 11.7.2006 gün ve 181-648 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 21.5.2007 gün ve 2006/29024-2007/15675 sayılı ilamı ile, (...1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık fazla çalışma ücreti konusunda toplanmaktadır. Dairemizin kökleşmiş içtihatlarına göre uzunca bir süre çalışan bir işçinin mazeret, hastalık gibi nedenlerle işe devamında ve fazla çalışma yapma sürecinde kesintiler olacağı kuşkusuzdur.Söz konusu fazla mesai ücretinden uygun bir miktar indirim yapılması gerekirken, tam alacak miktarının kabulü hatalıdır....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle bilirkişi tarafından düzenlenen ve hükme esas kılınan raporda fazla çalışma ücretinden indirim yapıldığının ve buna uygun karar verildiğinin anlaşılmış olması karşısında, yerel mahkemenin direnme kararı isabetli bulunmaktadır.

Ne varki, yukarıda açıklanan nedenlerle, Özel Daire yapılan indirim oranına yönelik temyiz itirazlarını incelememiş olup, dosyanın bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenebilmesi için Özel Dairesine gönderilmesi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme uygun bulunduğundan dosyanın fazla mesai ücretinden yapılan indirim oranına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için 9.HUKUK DAİRESİNE gönderilmesine, 6.2.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/24123
Karar No: 2018/10325
Karar Tarihi: 01.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/24123 E.  ,  2018/10325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından; ortak çocuk 2011 doğumlu ... ...'un velayet düzenlemesi yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; birleşen davanın reddi, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayet düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı erkeğin temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda tarafların ortak çocuklarından 2011 doğumlu ... velayeti davalı-davacı anneye, 2004 doğumlu ... ve 2008 doğumlu ...'nin velayetleri davacı-davalı babaya verilmiştir. Dava dosyası içerisinde bulunan sosyal inceleme raporunda velayeti davalı-davacı anneye verilen ...'un anne yanında, velayeti babaya verilen 2004 doğumlu ... ve 2008 doğumlu ...'nin de babalarının yanında kaldıkları, 2011 doğumlu ...'un kardeşleri ile birlikte kalmak istediğini bildirdiği, davalı-davacı kadının kendisine ait bir evde kalmamasından dolayı barınma sıkıntısı yaşayabileceği, kardeşlerin bir arada yaşamaları gerektiği belirtilmiştir. Velayetin düzenlemesinde, çocukların kardeşlik ve paylaşım duygusunun gelişimi için çocuğun üstün yararı gerektirmediği taktirde "kardeşlerin birbirinden ayrılmaması ilkesi" esastır. Kardeşlerin birbirinden ayrılmasının onların bedeni ve ruhi gelişimlerine olumsuz etki yapacağı kuşkusuzdur. Açıklanan nedenlerle ortak çocuk 2011 doğumlu ...'un velayetinin davacı-davalı babaya verilmesi gerekirken davalı-davacı anneye verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli müzaharetten yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Hadice'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ...'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. . 01.10.2018(Pzt.)
Esas No: 2015/4064
Karar No: 2015/22035
Karar Tarihi: 24.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/4064 E.  ,  2015/22035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/266919

MAHKEMESİ : Gölcük(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2013/605 (E) ve 2014/242 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın mağdur eşi H.. A..'ı yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanığın mağdur oğlu F..S..A..'ı yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

a) Oluş ve dosya içeriğine göre,sanığın mağdur eşi ile kavga ederken yere düştüğü, kalmak isterken yanlışlıkla yaralama kastı olmadan mağdur oğlunun üzerine basma şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK'nin 89/1 maddesinde düzenlenen taksirle yaralama suçunu oluşturduğu,bu suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı bulunduğu, mağdurun velisinin sanıktan şikayetçi olmadığını bildirmesi karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kabule göre de;sanığın, bedenen ve ruhen kendisini savunamayacak durumda bulunan 2009 doğumlu mağdur çocuğunu kasten yaralama eyleminde ,sanık hakkındaki temel cezanın aynı olayda iki nitelikli halin 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a ve 86/3-b maddelerinin birleşmesi nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde cezanın alt sınırdan belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/9965
Karar No: 2021/1869
Karar Tarihi: 23.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9965 E.  ,  2021/1869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-a ve CMK 223/2-c maddeleri gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan-mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan-mağdur vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın katılan mağdurun annesi olup, velayetinin kendisine verildiği, olay günü katılan ...’ın saat 10:30 sıralarında kızını sanıktan teslim aldığında katılan mağdurun kendisine düştüğünü, başının kanadığını ifade ettiği ve katılanın da kızının başında küçük bir kızarıklık fark ettiği ancak önemsemeyerek yoluna devam ettiği, kızı ile dosya kapsamında bulunan adli rapordan anlaşıldığı üzere gün içerisinde uzunca bir vakit geçirdiği daha sonra tekrar araca bindiği sırada çocuğun başındaki izin çoğaldığını ve çocuğun yolda rahatsızlandığını fark etmesi üzerine aynı gün içerisinde tedavi için hastaneye götürdüğü, mağdur hakkında düzenlenen rapordaki bulgularda çocuğun başında yalnızca 3\*2 cm ekimoz bulunduğunun bildirildiğinin anlaşıldığı olayda; kusuru bulunmadığı kabul edilen sanığın yalnızca CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraati yerine, aynı Kanunun hem 223/2-c hem de 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasındaki "yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller kapsamında sanığın olay nedeniyle taksire dayalı bir kusurunun bulunmadığı ve bunun yanında üzerine atılı suçun yasal unsurları oluşmadığı ve yüklenen eylemin kanunda suç olarak tanımlanmadığı anlaşıldığında sanığın üzerine atılı suçtan dolayı CMK 223/2-a ve CMK 223/2-c maddesi gereğince BERAATİNE,’’ bölümün çıkarılması ve yerine "yüklenen suç bakımından taksire dayalı kusuru bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nun 223/2-c maddesi gereğince sanığın beraatine’’ ibaresinin eklenmesine, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 23.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2452
Karar No: 2019/3137
Karar Tarihi: 26.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/2452 E.  ,  2019/3137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen, “2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun, kanunda gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanığın sorgusunun yapıldığı 12.10.2009 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz talebi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 26.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/3208
Karar No: 2022/4423
Karar Tarihi: 11.05.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/3208 E.  ,  2022/4423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davacı Hazine vekili ve dahili davalı DSİ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki kararlar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamlarında özetle “kıyı kenar şeridinin yöntemine uygun biçimde belirlenmesi, yetkili İdare merciler tarafından kıyı kenar şeridi belirlenmiş ve kesinleşmiş ise sözü edilen harita ve eki belgelerin yerinden getirtilmesi, yöntemine uygun şekilde haritası ve eki belgelerin yerine yerel bilirkişi ve uzman jeolog veya jeomorfolog bilirikişi aracılığı ile uygulanması, kapsamının duraksamasız belirlenmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne çekişmeli 839 parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluşan 1256 parsel sayılı taşınmazın kök parsel olan 839 parsel sayılı taşınmaza ait tapulama tutanağındaki tespit gibi tesciline, 839 parselin müfrezi olan 1257 parsel sayılı taşınmazın 04.06.2012 tarihli bilirkişiler heyetince hazırlanan raporun eki olan krokide A harfi ile işaretli 3.186,35 metrekarelik kısmının kök parsel olan 839 parsel sayılı taşınmaza ait tutanağındaki tespit gibi tesciline, 1257 parselin B harfi ile işaretli 5.291,34 metrekarelik kısmının tespit ve sınırlandırmaya tabi olmadığından kadastro tespiti dışında bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ve dahili davalı DSİ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava konusu 839 parsel sayılı taşınmaz, yargılama sırasında DSİ'nin kamulaştırması nedeniyle 1256 ve 1257 parsellere ifraz olmuş ve 1257 parsel kanal vasfıyla kamulaştırılmıştır. Buna göre 1257 parsel sayılı taşınmazın, hükme esas bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 3.186,35 metrekarelik kısmının DSİ adına tesciline, bu kısımda davalı ... mirasçılarının mülkiyetinin tespitine karar verilmesi gerekirken tespit gibi tescile karar verilmiş olması isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dahili davalı DSİ vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 11.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/11653
Karar No: 2008/827
Karar Tarihi: 04.02.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/11653 E.  ,  2008/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 22.6.2004 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (... vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye ... planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 4.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/23757
Karar No: 2017/21747
Karar Tarihi: 11.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/23757 E.  ,  2017/21747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... vd.Vek.Av....

3-... vd.Vek.Av....

4-... Vek.Av....

5-... vd.

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın açılmamış sayılmasına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava; 6100 sayılı HMK'nun 150/1 maddesi gereğince işlemden kaldırılmış olup, süresi içerisinde yenilenmediğinden, HMK'nun 150/5 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; davacı idare vekilinin 09/12/2015 tarihli duruşmadan önce gönderdiği dilekçesinde yeni duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenmeyi kabul ettiğine dair herhangi bir beyanının olmadığı, bu itibarla yeni duruşma günü belirlendikten sonra, tarihinin masrafı davacı vekilinden alınmak suretiyle davacı tarafa tebliğ edilmesi gerektiği gibi, davacı idare vekiline yeni duruşma gününü UYAP üzerinde öğrenme yükümlülüğü de yüklenemeyeceğinden, bir önceki celsede mazereti kabul edilen davacı idare vekilinin bir sonraki oturuma katılmadığı gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11568
Karar No: 2012/11641
Karar Tarihi: 18.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/11568 E.  ,  2012/11641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :61-169

Dava, trafik kazası sonucu sigortalının zarar görmesi nedeniyle yapılan harcamaların tahsili için yürütülen takibe itirazın iptali ile inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde İzmir 2. İcra Müdürlüğünün yetkisizliğine, Beykoz Nöbetçi İcra Müdürlüğünün yetkili olduğunun kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:

Dava; trafik kazasında yaralanan sigortalının tedavi masraflarından oluşan Kurum zararlarının olayın meydana gelmesinde kusurlu aracı sigortalayan sigorta şirketinden tahsili amacı ile yapılan icra takibine davalının itirazının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, hükmüne uyulan Bozma ilamı doğrultusunda takibin yapıldığı İzmir 2. İcra müdürlüğünün yetkisizliğine, davalı ... şirketinin merkezinin bulunduğu Beykoz Nöbetçi İcra Müdürlüğünün yetkili olduğunun kabulüne karar verilmiştir.

Motorlu araçların karayollarında oluşturdukları ve zorunlu mali mesuliyet sigortasını yapan sigortacıyla da ilişkisi bulunan davaların görülmesinde hangi yer mahkemesinin yetkili olacağı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 110. maddesinde özel yetki kuralı olarak düzenlenmiştir. Getirilen hükümle davacılara seçimlik hak tanınmıştır. Anılan hükme göre, motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar ve bu arada geçilen takipler, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentesinin bulunduğu yer mahkemelerinde açılabileceği gibi kazanın meydana geldiği yer mahkemesinde de açılabilir. Bu hükmün uygulanabilmesi yani davacının sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentesinin bulunduğu yerde açılabilmesi için kazaya neden olan aracın zorunlu mali mesuliyet sigortasının mevcut olması şarttır.

Somut olayda; Mahkemece, davaya konu kazanın İzmir, Yenifoça’da meydana geldiği ve davacı Kurumca seçimlik hakkın kazanın olduğu yer olarak kullanıldığı, bu durumda takibin yapıldığı İzmir 2. İcra Müdürlüğü’nün yetkili olduğu gözetilmeksizin, hükmüne uyulan Bozma ilamına yanlış anlam verilerek hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/17035
Karar No: 2025/3114
Karar Tarihi: 19.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/17035 E.  ,  2025/3114 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/465 E., 2021/961 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön incelemede; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde yapıldığı, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; cezayı aleyhe değiştirme yasağının ihlal edildiğine, yapı kayıt belgesinin suça konu yeri kapsadığı sabit olmasına rağmen eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verildiğine, suça konusu taşınmazın sahil şeridinde kaldığı yönündeki tespitin yerinde olmadığına, ek savunma hakkı tanınmadan Kıyı Kanunu'nun 15/5. maddesi uygulanarak savunma hakkının kısıtlandığına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartlarının gerçekleşmediğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.İncelemeye konu dosya ile birleştirilen Erdek Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/6 Esas ve 2021/1 Karar sayılı dosyasına konu Erdek Cumhuriyet Başsavcılığının 20.11.2020 tarihli 2020/537 Esas sayılı iddianamesi ile 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 15/1. maddesi gereğince cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasından dolayı, birleştirme kararı, iddianame ve ekleri okunmadan, yasal hakları hatırlatılmadan, mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 147, 191 ve 193. maddelerine aykırı davranılması,

2.Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması,

3.Bozma öncesi ilk kararda sanık hakkında 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildiği ve hüküm yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği halde, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı dikkate alınmaksızın, bozma sonrası 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2025 tarihinde karar verildi.