erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/2036
Karar No: 2021/5782
Karar Tarihi: 22.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/2036 E.  ,  2021/5782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

1-... Ltd. Şti.nin yetkilisi olan sanığın, hakkında sahte fatura düzenlemekten vergi suçu raporu bulunan ..., ..Ltd.Şti, ... ve ... ve ...Ltd. Şti.nin düzenlemiş olduğu faturaları KDV indiriminde kullanmak suretiyle 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; UYAP sistemi üzerinde yapılan incelemede, sanık hakkında “... Ltd. Şti.nin düzenlendiği faturaları KDV indiriminde kullandığından bahisle 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, Antalya 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2016 tarihli 2014/285 Esas ve 2016/956 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkûmiyet kararının, istinaf incelemesinden geçerek 06.04.2017 tarihinde onanarak kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; sanığın aynı mükellefiyeti nedeniyle, aynı takvim yılında başka mükelleflerce düzenlenen sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin yeni bir suç oluşturmayıp zincirleme suç içinde değerlendirilmesinin gerekeceği, bu husus gözetilmeden mahkûmiyet hükmü kurulması halinde ise, sonradan sübutu kabul edilen eylem yönünden zincirleme suç hükümleri uygulanarak yeni bir hüküm kurulduktan sonra, kesinleşen hükümdeki sonuç cezanın mahsubu suretiyle ek cezaya hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a- Suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılmış olması nedeniyle, kullanılan son fatura tarihine göre 25.09.2009 olması gereken suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 01.04.2009 olarak yanlış gösterilmesi,

b- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı uyarınca uygulanmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/25092
Karar No: 2015/140
Karar Tarihi: 12.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25092 E.  ,  2015/140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki boşanma davasında ... Aile Mahkemesi ve ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, boşanma istemine ilişkindir.

T.M.K.'nun 168.maddesinde "Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir." hükmüne yer verilmiş olup boşanma davalarında yetki kesin değildir.

Dosya kapsamından ve adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine göre davacının “... Mahallesi, ... Sokak No:... ../....” adresinde, davalının da ...Mahallesi .... Sokak No:../... ...../....” adresinde ikamet ettiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar dava yetkili ... Aile Mahkemesi'nde açılmış ise de; davacı vekilinin 18.06.2014 tarihli celsede davalı vekilinin yetki itirazını kabul ettiklerini bildirdiği anlaşılmakla, boşanma davalarında yetkinin kesin olmaması hususu nazara alındığında uyuşmazlığın ... Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2010/48924
Karar No: 2014/6594
Karar Tarihi: 04.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2010/48924 E.  ,  2014/6594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/240897

Mahkeme : İZMİR 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 26/03/2010– 2009/762 esas 2010/412 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 04.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12869
Karar No: 2020/577
Karar Tarihi: 20.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/12869 E.  ,  2020/577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve davalı ... mirasçısı ...'e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 20.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/11510
Karar No: 2012/7253
Karar Tarihi: 03.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11510 E.  ,  2012/7253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

Hükmün taraflara 11.12.2009 tarihinde tefhim olunduğu, temyiz eden davalılardan ... Elektrik Üretim San AŞ’nin 11.12.2009 havale tarihli dilekçe ile hükmü temyiz ettiğini bildirmesine rağmen, dilekçe üzerinde temyiz defterine kayıt şerhi bulunmadığı gibi, anılan davalının 20.01.2010 tarihinde temyiz harcı ile temyiz yoluna başvuru harcını yatırdığı dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Hükmün temyizinin temyiz harcının yatırıldığı veya harca tabi olmayan davalarda temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt edildiği tarihte yapılmış olacağı, harca tabi olmasına rağmen harç alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında 25.01.1985 günlü 1984/5 Esas ve 1985/1 sayılı YİBK ve HUMK' nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapılması gerektiği açıktır. Hal böyle olunca temyiz eden davalılardan ... Elektrik Üretim San AŞ’nin temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt edilip edilmediğinin ve kayıt edilmiş ise kayıt tarihinin bildirilmesi, anılan davalının 20.01.2010 tarihinden önce temyiz harcı yatırdığına ilişkin varsa harç tahsil makbuzunun eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/27315
Karar No: 2019/11039
Karar Tarihi: 07.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/27315 E.  ,  2019/11039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, ...'ta ikamet ettiğini konutunda 06/01/2013 tarihinde hırsızlık olayının meydana geldiğini, davalı güvenlik şirketinin güvenlik hizmeti görürken ihmali bulunduğunu ve bu nedenle maddi ve manevi zarara uğradığını belirterek her bir davacı için 5.000,00-TL maddi ve 10.000,00-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 10.000,00-TL maddi tazminatın ve 20.000,00-TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve metüselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar, söz konusu yerde güvenlik hizmeti vermediğini, olay tarihinden önce güvenlik hizmeti verdiklerini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacılar, konutunda meydana gelen hırsızlık olayı nedeni ile davalı şirketin kusurlu olduğunu belirterek her bir davacı için 5.000,00TL maddi tazminat ve 10.000,00-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 10.000,00-TL maddi tazminat ile 20.000,00-TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, davalı taraf ise olay tarihi itibariyle güvenlik hizmeti vermediğini, olay tarihinden önce davacının oturduğu konutta güvenlik hizmeti verildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacılarla davalı taraf arasında 06/01/2013 tarihini kapsayan güvenlik hizmeti sözleşmesinin varlığı tespit edilemediğinden davacıların davalarını ispatlayamadığı sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir. Her ne kadar davacı ile davalı arasında güvenlik hizmet sözleşmesi yapılmamış ise de, güvenlik hizmet sözleşmesinin davacının ikamet ettiği konutun site yönetimi ile diğer davalı güvenlik şirketi arasında imzalanması gerektiği kat maliki olan davacının güvenlik şirketi ile sözleşme yapması hususunda bir yükümlülüğünün bulunmadığı, buna göre davalı yönetim ile diğer davalı arasında olay tarihini kapsayan şekilde güvenlik hizmet sözleşmesi yapılıp yapılmadığı hususunun kat malikleri yönetim kurulu defterleri, site yönetimi tarafından güvenlik hizmeti karşılığı yapılan ödemelerin bulunduğu banka kayıtları, bu konuda ... Valiliği’ne bildirilen kayıtlar ve diğer ilgili resmi mercilerle yapılan yazışmalar araştırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7367
Karar No: 2015/1744
Karar Tarihi: 03.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/7367 E.  ,  2015/1744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat

Hüküm : 47.679,48 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesi

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacı vekili 15/05/2012 tarihli dilekçesiyle müvekkilinin .... plaka sayılı aracın içerisinde bulunan 17.220 Kg dökme .... cinsi eşyanın suç soruşturması sebebiyle 24/02/2004 tarihli zapt etme tutanağı ile el konulması sebebiyle CMK 141 ve 142. maddeleri uyarınca doğan zararın yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep etmişşse de;

5320 sayılı Kanunun 6. maddesindeki Ceza Muhakemesi Kanununun 141 ila 144. madde hükümlerinin 1 Haziran 2005 tarihinden itibaren yapılan işlemler hakkında uygulanacağı, bu tarihten önceki işlemler hakkında ise, 07.05.1964 tarihli ve 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağının belirtilmiş olması karşısında; yapılan işlemden kasıt 24.02.2004 tarihinde davacının aracına ve içindeki mala el koyma olup, el koyma nedeniyle maddi tazminat isteminin 466 sayılı Kanunun 1. maddesinde düzenlenmediği, bu tarihten önce yapılan işlemlere ilişkin tazminat davalarının genel hükümlere göre görülmesi gerektiği gözetilerek davanın reddi yerine, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/2662
Karar No: 2021/5811
Karar Tarihi: 23.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/2662 E.  ,  2021/5811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 23/08/2011 tarih ve 2011/32137 esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da kamu davası açıldığı anlaşılmakla, bu suçla ilgili olarak zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Katılan vekilinin 16/03/2016 havale tarihli dilekçesi ile sanık ... hakkında 2008 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan beraat hükümlerini, sanık ...’in ise hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen “2008 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırı itibariyle, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, son kesici işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 08/05/2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

23.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/5487
Karar No: 2024/6153
Karar Tarihi: 19.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5487 E.  ,  2024/6153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2009 E., 2024/469 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının, istinaf sebepleri ile sınırlı şekilde inceleme yapılmaması yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; tarafların istinaf taleplerinin diğer yönler incelenmeksizin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının tümüyle kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altıncı alt bendinde; mahkemece tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması hallerinde, bölge adliye mahkemesinin esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar vereceği düzenlenmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine göre; aynı Kanunun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca verilen gönderme kararlarına karşı temyize başvurulamaz. Bu itibarla, davacı-davalı erkek vekilinin verilen gönderme kararına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı- davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9098
Karar No: 2010/678
Karar Tarihi: 26.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9098 E.  ,  2010/678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tebligat Yasasının 35. maddesi gereğince tebliğ yapılabilmesi, muhataba önceden usulüne uygun bir tebligat yapılması koşuluna bağlıdır.

Somut olayda davalılar ... ve ... adına yapılan tebliğ üzerine davalılar duruşmaya gelmişler; davalı ... Uluönder Mahallesi, Menevşe Sokak, Önder Blokları B 1, daire 4 Eskişehir, ... ise Huzur Mahallesi, Neşe Sokak, No 17 Eskişehir adresinde oturduklarını belirtmişlerdir. Bu durumda adı geçen davalılar için bildirmiş oldukları bu adreslere mahkeme kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği yapılması gerekirken, Tebligat Yasasının 35. maddesi gereğince tebliğ yapılmış olması usule uygun görülmemiştir.

Adı geçen davalılar adına mahkeme kararı ve davacı vekilinin temyiz dilekçesi belirtilen adreslerine tebliği sağlanarak temyiz süresi de beklendikten sonra inceleme yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13625
Karar No: 2020/1982
Karar Tarihi: 19.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/13625 E.  ,  2020/1982 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 19.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.