erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/9457
Karar No: 2011/8172
Karar Tarihi: 14.06.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/9457 E.  ,  2011/8172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Sanığın, katılanın komşusu olup olay günü, "İbrahim isimli kişinin katılanın evine gelerek katılanın kızına tecavüz ettiğini, kızın bağrışlarını duyduğunu, katılanın kızı erkeklere pazarladığını düşünerek insaniyet namına ihbarda bulunduğunu" bildirmesi ve C.Savcılığına ihbar niteliğinde bulunan eyleminde katılan hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararının sanığın cezalandırılmasına yeterli somut kanıt niteliğinde olmayıp, ancak vicdani kanıt oluşturabileceği sanığın eyleminde, iftira suçunun öğelerinin ve suçsuz olduğunu bildiği kişiye suç yükleme özel kastının nasıl oluştuğu açıklanıp tartışılmadan ve sanığın yasal yakınma hakkını kullandığı da gözetilmeden yasal temelden yoksun gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Arslan müdafıinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2613
Karar No: 2018/1139
Karar Tarihi: 13.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2613 E.  ,  2018/1139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2006 takvim yılında “sahte fatura kullanmak”, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında da “sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davasında, sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarında suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosyada faturaların bulunmadığı görülmekle; suça konu faturalardan her takvim yılı için kanaat oluşturacak kadar asılları veya onaylı suretleri dosya içerisine konulup incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanığın, 2006 yılı Ba formunda mal aldığını beyan ettiği... Çelik Döküm Ltd. Şti. ile ... Ldt. Şti. ve sanık tarafından 2006, 2007 ve 2008 yıllarında düzenlenen suça konu faturaları kullanan ...Döküm Ldt. Şti. ... Hidrolil Ltd. Şti.,... Ltd. Şti., ... Ltd. Şti., ... Kampanya Döküm... Ltd. şirketi hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği, suça konu faturaları düzenleyen ve kullanan şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına alınması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyenlerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/14732
Karar No: 2010/11199
Karar Tarihi: 01.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14732 E.  ,  2010/11199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı ... aleyhine 26/01/2007 gününde verilen dilekçe ile eşya iadesi ve alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, çeyiz olarak götürülen taşınır eşyanın geri alınması, olmadığı takdirde bedelin ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, eşya bedelinin ödetilmesine ilişkin olarak verilen karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davalı ile resmi nikah yapılmadan evlendiğini, çeyiz eşyasını davalı ile birlikte yaşadıkları eve götürdüğünü, iki yıl sonra davalı ile dava dışı annesi tarafından baba evine gönderildiğini, tüm eşyasının davalıda kaldığını belirten davacı, öncelikle çeyiz eşyasının aynen geri alınmasını, olmadığı takdirde eşya bedelinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davacıya ait eşyanın davalı ile birlikte yaşadıkları evde kalmış olduğu kabul edilerek bedelinin ödetilmesine karar verilmiştir.

Davacı öncelikle çeyiz eşyasının aynen geri alınmasını, geri alınmasının olanaksız olması durumunda ise bedelinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Çeyiz eşyasının büyük bir bölümünün halen davalının oturduğu evde bulunduğu ... 4. Sulh Hukuk Hakimliği'nin 2007/8-8 Değişik ... sayılı dosyası ile belirlenmiştir.

Davacı istemini ıslah etmediğinden ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesi gereğince yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına ya da başka bir şeye karar veremeyeceğinden eşya bedelinin ödetilmesine karar verilemez.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacıya ait olduğu saptanan çeyiz eşyasının davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13338
Karar No: 2020/1351
Karar Tarihi: 05.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/13338 E.  ,  2020/1351 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Somut olaya gelince; Davalılardan ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 05.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/18475
Karar No: 2017/3473
Karar Tarihi: 18.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18475 E.  ,  2017/3473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İİK'nın 345/a maddesinde yalnızca sermaye şirketlerinden bahsedildiği, şikayete konu olayda icra dosyasının borçlusu S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi olup, 6102 sayılı TTK'nın 124. maddesinin ikinci fıkrasında sermaye şirketleri açıkça "anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirket" olarak belirtildiği, bu sebeple kooperatiflerin sermaye şirketi olarak kabul edilmediği, kooperatifi idare ve temsile yetkili olanların "sermaye şirketinin iflasını istememek" suçunun faili olamayacağından dolayı sonuç itibariyle doğru olan beraat kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 18.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2856
Karar No: 2016/5960
Karar Tarihi: 21.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/2856 E.  ,  2016/5960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca görevlendirilen suça sürüklenen çocuk müdafınin hükmü temyiz ettiği, suça sürüklenen çocuğun ise 30/12/2015 tarihli dilekçesi ile cezasını onaylatmak istediğini bildirerek, temyiz hakkından vazgeçtiği, suça sürüklenen çocuk ile müdafiinin iradesinin çeliştiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 266/3. maddesi uyarınca müdafınin iradesinin geçerli sayılacağı gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin reddine ilişkin tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihi itibariyle 13/11/2015 de güneşin batış saatinin 16.36 olup bir saat sonrasının geceye tekabül ettiği ve müştekinin elektrikli bisikletini saat 19.00 sıralarında ikamet ettiği apartmanın önüne park ederek 3. kattaki ikametinin balkonundan sarkıttığı priz ile şarj ettiği, ertesi gün 14/11/2015 de güneşin doğuş saatinin 06.14 olup bir saat öncesinin geceye tekabül ettiği ve müştekinin saat 06.00 sıralarında elektrikli bisikletinin yerinde olmadığını farkettiğinin anlaşılması karşısında, müştekiye yönelik eylemin şüphe bulunduğundan dolayı gündüz işlendiğinin kabulünün gerektiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 143. maddesiyle temel cezadan arttırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın

143. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması ile suça sürüklenen çocuğun, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 31/3. maddeleri uyarınca neticeten 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 21.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1281
Karar No: 2020/2780
Karar Tarihi: 08.07.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/1281 E.  ,  2020/2780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 170 ada 6 parsel sayılı 34.051,53 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu belirtilerek, ham toprak vasfıyla Hazine adına; 170 ada 5 parsel sayılı 14.903,10 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına; 170 ada 7 parsel sayılı 15.412,41 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına ve 170 ada 10 parsel sayılı 14.383,74 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, irsen intikal, taksim, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davacı ... ise köye ait olduğunu öne sürerek tüm taşınmazlar hakkında, ... ise tapu kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenlerine dayanarak 170 ada 5, 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazlar hakkında ayrı ayrı dava açmışlardır. Yargılama sırasında Hazine, çekişmeli 170 ada 5, 7 ve 10 parsel sayılı taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilmek suretiyle yapılan yargılama sonunda, verilen kesin süre içerisinde keşif masrafının davacılar tarafından yatırılmadığı, buna ilişkin bir mazeret de sunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine ve çekişmeli 170 ada 5, 6, 7 ve 10 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline, karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve arkadaşları vekili ile müdahil Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacı ... ve arkadaşlarından alınmasına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.07.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/4514
Karar No: 2022/13705
Karar Tarihi: 29.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/4514 E.  ,  2022/13705 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belge gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

17.05.2013 tarih AGB-A-1601/88-61 sayılı defter ve belge isteme yazısının ve tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ evrakının da dosyada bulunduğu anlaşıldığından tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

A)Defter, kayıt ve belge gizleme suçu yönünden;Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan beş yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak vergi incelemesi amacıyla istendiğine ilişkin yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, defter, kayıt ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef sanığa ait olduğu gözetilerek; 17.09.2013 tarihli ve 2013-A-1631/36 sayılı vergi suçu raporunda, sanığın 2009,2010 takvim yılına ilişkin yasal belgelerini ibraz ettiğinin ancak yasal defterlerini ibraz etmediğinin belirtildiği ancak ibrazı istenen 2009,2010 takvim yılı için tasdik ettirilmesi ve tutulması zorunlu defterlerin tasdikine ilişkin bir tespit yer almadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; inceleme için istenen defter ve belgelerin varlığına dair noter tasdik bilgisi veya başkaca tespitlerin bulunup bulunmadığı ilgili idareden sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

B)2008, 2009, 2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçları yönünden; Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçuna ilişkin hükmün ve sahte fatura düzenleme suçları yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4846
Karar No: 2016/9821
Karar Tarihi: 19.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/4846 E.  ,  2016/9821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediği, tanıkların da olaya ilişkin görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığı, sanığın mağduru tehdit ettiğini görmediklerini söyledikleri, duruşmadaki tespitte az duyduğu anlaşılan tanık ...'nun bağrış sesleri geldiğini, kendi durduğu yer ile mağdurun bulunduğu olay yerinin arasının tahminen 30 metre kadar olduğunu söylediği, tanık ...'in ise önce mağdur gibi beyanda bulunduğu sonra da duruşmada yalan söylediğini, vicdan azabı duyduğu için daha sonra bu beyanından caydığını söylemesi, bu tanıklar hakkında mahkemece yalan tanıklıktan suç duyurusunda bulunulması dikkate alındığında; sanığın savunmasının aksine cezalandırılmasına yeterli olacak başka delil bulunmadığından beraati yerine sadece mağdurun tanık beyanları ile doğrulanmayan iddiaları ile yetinilip yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21674
Karar No: 2015/22049
Karar Tarihi: 11.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/21674 E.  ,  2015/22049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde 14.02.2013 - 17.09.2013 tarihleri arasında paketleme elemanı olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Somut olayda taraflar arasında hizmet süresi yönünden uyuşmazlık bulunmaktadır. Bilirkişi tarafından tanık beyanlarına göre davacının kıdeminin 7 ay 3 gün olduğunun kabulüyle “Tablo A” ve SSK kayıtlarına göre davacının kıdeminin 1 ay 3 gün olduğunun kabulüyle “Tablo B” olmak üzere iki ayrı hesaplama yapılmış olup, mahkemece hükmün gerekçesinde davacının 7 ay 3 gün çalıştığının kabul edildiği belirtilmiştir. Buna göre mahkemece, bilirkişi tarafından “Tablo A” ile gösterilen alacakların hüküm altına alınması gerekirken; bilirkişi tarafından SSK kayıtlarına göre 1 ay 3 günlük hizmet süresi esas alınarak hesaplama yapılan “Tablo B” seçeneği hüküm altına alınmıştır. Yukarıda detaylı şekilde belirtildiği üzere mahkeme kararlarında gerekçe ile hüküm fıkrası tutarlı olmak zorundadır. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin gerekçe ile hüküm fıkrası birbiri ile çelişir şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.