erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/19651
Karar No: 2014/8770
Karar Tarihi: 05.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/19651 E.  ,  2014/8770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ...’ün, temyiz dışı ... ile birlikte, katılana ait arazide bulunan bir adet meşe ağacını motorlu testereyle, bir adet erik ağacını da balta ile kestiklerinin iddia edildiği olayda;

Sanığın eyleminin TCK’nın 152/1-c maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçunu oluşturmasına rağmen aynı kanunun 151. maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12621
Karar No: 2013/31092
Karar Tarihi: 09.12.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/12621 E.  ,  2013/31092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Kanuna muhalefet, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Mağdurlar ... ve ...'ın, kavga sırasında sanığın kendilerini tehdit ettiğine dair anlatımları, tarafsız kamu tanığı olan hastane güvenlik görevlisi ...'in, sanığın elinden bıçağı alıp polise teslim ettiğini ifade etmesi, kolluk tarafından düzenlenen 13.09.2007 tarihli muhafaza altına alma tutanağının da tanık ...'in anlatımına uygun olması karşısında; sanığın tehdit eylemini silah sayılan bıçakla gerçekleştirdiği anlaşılmakla, temel cezanın TCK'nın 106/2-a maddesi ile belirlenmesi gerekirken dosyadaki kanıtlarla uyumlu olmayan gerekçelerle TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesi ile ceza tayin edilerek, yanılgı sonucu eksik ceza öngörülmüş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/379
Karar No: 2010/1642
Karar Tarihi: 18.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/379 E.  ,  2010/1642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı kayden davalılara ait 88 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek tapu iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece " çekişmeli taşınmazın tesis kayıtlarından 1 parsel sayılı taşınmazın Hazineninde taraf olduğu tescil ilamı ile oluştuğu, tescil ilamının kapsamının belirlenmesi, kesin hüküm durumunun değerlendirilmesi" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan uygulama sonucu kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılarak davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiş ise de, çekişme konusu taşınmazın geldisi olan 1 ve 43 nolu kadastral parsellerin 15.9.1966 ve 27.3.1991 tarihlerinde kesinhleştiği ve davanın 20.3.2003 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda 25.2.2009 tarihinde kabul edilip, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2.maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen " bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır" ve 3.maddesi ile eklenen geçici 10.maddesinin " bu kanunun 12.maddesinin 3.fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetilerek, bu gerekçelerle hak düşürücü süreden dolayı davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Davacının temyiz itirazları yerinde değildir.Reddiyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 18.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17267
Karar No: 2015/3047
Karar Tarihi: 26.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/17267 E.  ,  2015/3047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın eş tarafından, çocuk lehine hükmedilen nafakaların miktarı, nafaka artırım talebi yönünden, davalı erkek eş tarafından ise kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,

tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın eşin müşterek çocuk için hükmedilen nafakanın gelecek yıllarda artış istemi hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın eş yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.02.2015 (Prş.)
Esas No: 2015/2732
Karar No: 2016/11845
Karar Tarihi: 31.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/2732 E.  ,  2016/11845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı şirkette finansman ve müşteri servis yöneticisi olarak çalıştığını, iş akdinin emeklilik nedeni ile son bulduğunu iddia ederek ödenmeyen fazla mesai, hafta tatili ve yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ödenmeyen ücret alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerinin yazılı belgelere dayanmaksızın ve uzun bir süre için hesaplanması halinde Yargıtay’ca takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline, işin düzenlenmesine ve hesaplanan tutara göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime de gidilmemelidir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının kullanmış olduğu yıllık izinler, mazeret izinleri ve raporlar değerlendirilerek fazla çalışma ve hafta tatili ücret hesabı yapılmıştır. Bu nedenle mahkemece 1/2 oranında takdiri indirim yapılması hakkın özünü kaldıracak nitelikte bulunduğundan daha makul bir oranda indirim yapılmak üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 31.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10790
Karar No: 2010/14222
Karar Tarihi: 22.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/10790 E.  ,  2010/14222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için :Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri gösterir orijinal kadastro pafta örneğini getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22/11/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/5019
Karar No: 2014/3495
Karar Tarihi: 27.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/5019 E.  ,  2014/3495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2012

NUMARASI : 2012/87-2012/356

Hazine ile A.. Ç.. aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının Mahkemenin görevsizliğine dair Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 21.11.2012 gün ve 87/356 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre, mülkiyeti kayden davalıya ait olan 293 ada parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmı bakımından davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı sonrası, Mahkemenin görevsizliğine, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine, görevsizlik kararının kanun yoluna başvurulmadan kesinleşmesi durumunda kararın kesinleştiği tarihten itibaren kanun yoluna başvurulursa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içerisinde mahkemeye başvurularak dava dosyasının görevli Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesinin talep edilmesinin gerektiğinin, aksi takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verileceğinin ihtarına karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; davacı tarafça dava dilekçesinde dava değeri 5.100,00 TL olarak gösterilmiş ve davanın değerine göre dava tarihi itibariyle görevli Mahkeme'nin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu anlaşılmış ise de, dava tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 7. maddesinin son fıkrası 'Bir dava, asliye mahkemesinde hükme bağlandıktan sonra, davanın sulh mahkemesinin görevi içinde olduğu ileri sürülerek üst mahkemede itirazda bulunulamaz.' hükmü uyarınca, eldeki davada Asliye Hukuk Mahkemesi'nce karar verildiğinden ve bozma ilamına uyularak verilmiş 2. kararda mahkemenin görevsizliğine, Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğuna dair hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1244
Karar No: 2017/4832
Karar Tarihi: 24.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/1244 E.  ,  2017/4832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, sanığın kestiği emvalin gövde odunu olmayıp dipten kesilmemiş ağaç vasıflı emvalin dallarından oluştuğu ve ağacın hayatını yitirmediğinin belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nevinde olup eylem tarihi ile karar tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, emvalin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine, 24/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/22652
Karar No: 2013/37514
Karar Tarihi: 31.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/22652 E.  ,  2013/37514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın silahtan sayılan bıçak ile katılanı hayati tehlike getirtecek şekilde yaraladığı olayda, 5237 sayılı TCK'nin 86/1 madesi ile belirlenen temel cezada suçun silahtan sayılan bıçak ile işlenmesi nedeniyle 86/3-e maddesi gereğince yapılan ceza artırımından sonra 87/1-d maddesi ile hapis cezası 1 kat artırılıp bulunan ceza 87/1-son cümle gereğince belirlenen asgari 5 yıl hapis cezasının altında kalması durumunda buraya yükseltilerek bulunan hapis cezası üzerinden indirimlerin yapılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama sonucu fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yarılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasının sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e maddeleri gereğince verilen 1 yıl 6 ay hapsin, 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d-son maddesi gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 29. maddesi gereğince takdiren 1/4 oranında indirilerek 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 62/1 maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 ... hapis cezası şeklinde değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/370
Karar No: 2015/1841
Karar Tarihi: 30.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/370 E.  ,  2015/1841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdurun başındaki yaranın, künt bir cismin baş bölgesine havalesi ile oluştuğu yönündeki Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün raporu ile mağdurun başından darp edilmesi sonucu yaralandığına ilişkin olay yeri inceleme raporu birlikte değerlendirildiğinde, başından kurşunla yaralanmadığı anlaşılan mağdura yönelik sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu şeklindeki mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş, bu hususa yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .. mağdur .. kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, kasten yaralama suçu yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan, Cumhuriyet savcısının suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkındaki hapis cezalarının kanuni sonucu olarak "belirli haklardan yoksun bırakılma" hükmünün uygulanması sırasında, TCK’nun 53/1-c maddesi uyarınca, "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun, sanığın sadece kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğine, alt soyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde, alt soy ayırımı yapmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verildiği görülmekle, hüküm fıkrasının mahsus bölümlerindeki TCK’nun 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısımların "Sanık hakkında TCK’nun 53. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarıyla, üçüncü fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 30/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/3059
Karar No: 2016/16145
Karar Tarihi: 07.06.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/3059 E.  ,  2016/16145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlunun meskeniyet şikayetiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece davanın takip edilmemesi sebebiyle 6100 sayılı HMK'nun 320/4. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 18/3. maddesi; “Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir” hükmünü içermektedir.

Meskeniyet iddiasına ilişkin başvuru şikayet niteliğinde olup, şikayetçi borçlunun geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olması, HMK'nun 150/1. maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasını ve sonuçta aynı Kanun'un 320/4. maddesi uyarınca da davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesini gerektirmez.

Mahkemece, başvurunun şikayet niteliğinde olduğu gözetilerek, İİK'nun 18/3. maddesine göre, taraflar gelmeseler bile inceleme yapılıp şikayetin sonuçlandırılması gerekirken, olayda uygulama yeri bulunmayan HMK' nun 320/4. maddesine göre davanın açılmamış sayılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/3584
Karar No: 2012/5059
Karar Tarihi: 12.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/3584 E.  ,  2012/5059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : 1- Sanık hakkında daha önce verilen hükmün, denetim süresi içerisinde koşulları ihlal ettiğinden, açıklanmasına,

2- Sanığın 5237 sayılı TCK' nun 142/2-b 145,31/2,50/1-a-3, 52,52/4. maddeleri gereğince 9 ay hapis cezası yerine 5400 YTL Adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.