Esas No: 2021/10528
Karar No: 2024/15824
Karar Tarihi: 08.02.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/10528 E.  ,  2024/15824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/75 E., 2016/237 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ: 1. Düzeltilerek onama (Sanık ... için)

2. Bozma (Sanık ... için)

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2016 tarihli ve 2016/75 Esas, 2016/80 Karar sayılı kararı ile Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/75 E. sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/75 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2016/75 Esas, 2016/237 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ihbarın içeriği, ele geçen maddenin miktarı gözetildiğinde sanık ...'in mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesinin yasaya aykırı olması nedeniyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Beraat eden sanık hakkında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri özetle; Sanık ...'in evinde yapılan aramada 23 kg esrar ele geçirildiği, dosyada mevcut tutanaklar, raporlar ile ele geçen maddenin miktarı gözetildiğinde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, usuli eksiklik gerekçesiyle beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'in ikametinde uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair edinilen istihbari bilgi üzerine Sulh Ceza Hâkimliğinden alınan arama kararı uyarınca bahse konu ikamette yapılan aramada 23 paket net 7795 gr gelen esrar ele geçirildiği olayda; dosyada mevcut Hikmet ve Veysi'nin ikamet ettiği ev arama tutanağı incelendiğinde, yapılan aramada yalnızca mahalle muhtarının hazır bulunduğu anlaşıldığı halde kovuşturma aşamasında tanık sıfatıyla beyanı alınan mahalle muhtarı Battal'ın ifadesinde arama sırasında kendisinin arama yerinde olmadığını, arama yapıldıktan sonra emniyet görevlilerinin kendisini

karakola davet ettiklerini ve bizzat emniyete götürmek suretiyle tutanağı sonradan imzalattıklarını beyan etmesi, zabıt mümzilerinin de bu beyanı doğrulamaları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, arama esnasında 5271 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hazır bulunması gereken kişilerin bulunmaması nedeniyle ikamette ele geçirilen uyuşturucu maddelerin hukuka aykırı delil olduğu ve hükme esas alınamayacağı, dosya içerisinde uyuşturucu madde ticareti yaptıklarına dair başkaca bir delil de bulunmadığı anlaşılmakla sanıkların üzerine atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Veysi hakkında kurulan hüküm yönünden

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesi kapsamına göre, vekalet ücreti ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

1136 sayılı Kanun’un 168 inci ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

B. Hikmet hakkında kurulan hüküm yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Mahkemenin, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Veysi hakkında kurulan hüküm yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2016/75 Esas, 2016/237 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereğince hükmün,

Yargılama giderlerine ilişkin kısmına "Sanık ...'nin kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 3.600,00 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine," ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Hikmet hakkında kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2016/75 Esas, 2016/237 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.