erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/14873
Karar No: 2017/336
Karar Tarihi: 16.01.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/14873 E.  ,  2017/336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma davasının yapılan yargılaması sonucu mahkemece, davacı-karşı davalı kadın lehine 50.000 TL maddi, 30.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, verilen bu kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 30.11.2015 tarihli ilamı ile, davacı-karşı davalı kadın lehine hükmolunan maddi ve manevi tazminatın az olduğu gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda verilen ikinci kararla, davacı-karşı davalı kadın lehine 200.000 TL maddi, 150.000 TL manevi tazminata karar verilmiş, bu karar davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen hükümde kadın lehine hükmolunan maddi ve manevi tazminat miktarları tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile tazminata esas olan fiilin ağırlığı dikkate alındığından çoktur. Mahkemece verilen bu karar Yargıtay bozma ilamı ile ulaşılmak istenen amacı karşılamamaktadır. Mahkemece, davacı-karşı davalı kadın lehine daha uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdiri gerekirken, bu yönler dikkate alınmadan hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının ise (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.01.2017(Pzt.)
Esas No: 2018/7564
Karar No: 2020/5092
Karar Tarihi: 09.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/7564 E.  ,  2020/5092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1,52,53,63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Katılanın olay tarihinde emekli maaşını çektikten sonra yürüdüğü esnada açık kimliği tespit edilemediği için dosyası ayrılan şahsın katılanın yanına gelip bir anda yere eğilip yerde para buldum bunlar benim kısmetim dediği, bu esnada sanığın yanlarına gelerek parasını kaybettiğini ve buralardan kaçan var mı diye sorması üzerine diğer şahsın sözde yerde bulduğu paraları çıkartıp sanığa gösterdiği, sanığın da "bu paralar benim değil" dedikten sonra katılana "teyze senin paralarına da bakalım" diye ısrar ettiği, katılanın da istemeyerek parasını çıkarttığı ve sanığa gösterirken sanığın 700TL parayı eline alıp bakar gibi yapıp gazeteye sarıyormuş gibi gösterip elindeki gazeteyi katılana uzattığı ve her iki şahsın da hızla oradan uzaklaştıkları katılanın elindeki gazeteye baktığında içinde parası olmadığını gördüğü, sanığın bu hileli hareketi ile katılanı dolandırdığı, tarafların uzlaşamadıkları anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 09/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11794
Karar No: 2011/908
Karar Tarihi: 31.01.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/11794 E.  ,  2011/908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre, temyiz eden davalı vekilinin hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir. Davalılardan ... kendisini vekille temsil ettirdiği halde lehine vekalet ücreti hükmedilmemesi ve 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın mükerrer 138. maddesine eklenen fıkra gereğince 31.12.2009 günlü resmi gazetede yayınlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesinin karar ve ilam harcı bölümüne göre taşınmazın satış bedeli üzerinden (binde)%09,9 harç alınması gerekeceği göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde %0,09 harç alınmasına karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasında fayda görülmediğinden hükmün harçla ilgili kısmının çıkarılarak yerine “satış bedeli üzerinden (binde)%09,9 oranında harcın taraflardan hisseleri oranında alınmasına ve davalı ... kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri gereğince 750,00 TL vekalet ücreti takdiri ile taraflardan tapudaki hisseleri oranında alınarak davalı ...’a verilmesine," ibaresinin eklenmek suretiyle hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 31.1.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5882
Karar No: 2020/2735
Karar Tarihi: 04.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/5882 E.  ,  2020/2735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanma

HÜKÜM : Beraat

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, sanık hakkındaki 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Antalya Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 09.01.2013 tarih ve 2013/105 sayılı Komisyon Mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin, "2008 takvim yılında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanma" suçuna ilişkin olduğu; Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 30.01.2013 tarih ve 2013/2224 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya uygun olarak sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, ''defter ve belgeleri gizleme'' suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeksizin, iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6167
Karar No: 2018/6023
Karar Tarihi: 18.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2017/6167 E.  ,  2018/6023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... Köyü çalışma alanında bulunan 105 ada 465 ve 107 ada 57 parsel sayılı 3.341,11 ve 1.941,83 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar irsen intikal taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... çekişmeli taşınmazların (murisi) babası ...'den intikal ettiğini ve terekesi taksim edilerek, çekişmeli taşınmazların kendisine isabet ettiğini ileri sürerek adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişme konusu 105 ada 465 ve 107 ada 57 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazların tarafların ortak murisi ...'den kaldığı ve ...'ün ölümünden sonra mirasının tüm mirasçıların katılımıyla usulüne uygun bir şekilde taksim edilmediği, davacının dava konusu taşınmazların zilyetliğinin babasından kendisine usulüne uygun bir şekilde devredildiğini ispat edemediği, gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Tarafların ortak murisi Ahmet'in terekesinin tüm mirasçıların katılımı ile usulünce taksim edilmediği sübut bulmuş olmakla, mirasçılar arasında zilyetlikle edinim koşulları işlemeyeceğinden, davacının çekişmeli taşınmazların tamamının adına tesciline ilişkin istemi "çoğun içinde azı da vardır" kuralı gereğince, miras payının tescili istemi olarak yorumlanarak, davacının miras payının belirlenmesi suretiyle çekişmeli taşınmazların kadastro tespitinin, davacının miras payı oranında iptali ile belirlenen payların davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 18.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18093
Karar No: 2014/27572
Karar Tarihi: 26.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/18093 E.  ,  2014/27572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şenkaya Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2013/69-2014/55

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları temyiz konusu yapılan miktar 1.890,00-TL'nin altında kaldığından, davalı vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Kendini vekil ile temsil ettiren davacı idare için vekalet ücretine hükmetmek gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın 8 nolu bendinde yer alan (ve davalı) ibaresinin çıkartılmasına, gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 827,01-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3041
Karar No: 2012/9356
Karar Tarihi: 09.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3041 E.  ,  2012/9356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ile dahili davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan çilek, taze fasulye, buğday, karnabahar ve domatesin dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9645
Karar No: 2015/9144
Karar Tarihi: 12.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9645 E.  ,  2015/9144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iftira, özel belgede sahtecilik

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında iftira suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın mağdur hakkında kovuşturma başlamadan önce etkin pişmanlık göstermek suretiyle iftiradan dönmüş olması karşısında, atılı suçtan verilen cezada TCK'nın 269/2. maddesi uyarınca indirim yapılmaması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/9566
Karar No: 2008/11937
Karar Tarihi: 09.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/9566 E.  ,  2008/11937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Arhavi İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesi kararında, hükmün kesin olarak verildiğinin yazılı bulunması, bu kararın temyiz incelemesinin yapılmasına engel değildir.

Gerek miktar ve gerekse içerik itibariyle İİK.nun 363/1. maddesinin 18. bendi ile 363/2. fıkrası gereğince  hükmün temyizinin kabil olduğu anlaşılmıştır.

Bu nedenle Arhavi İcra Mahkemesinin 25.2.2008 tarih ve 2008/1-1 sayılı ve temyiz talebinin reddi konulu kararının oybirliği ile kaldırılmasına karar verildi.

Arhavi İcra Mahkemesinin 12.2.2008 tarih ve 2008/1-1 sayılı kararının temyiz incelenmesine geçildi.

Gereği düşünüldü;

İhalesi yapılan yerin tapu kaydında cinsi (mesken) olarak yazılıdır.Nitekim satış şartnamesi ve açık artırma tutanağında da ihale konusu yer (bir nolu bağımsız mesken) olarak belirlenmiştir. Bu yerin fiilen işyerine dönüştürülmesi durumunda Kat Mülkiyeti Kanunu gereğince paydaşların onay vermek suretiyle niteliği Yasanın öngördüğü biçimde değiştirilmediği sürece yapılan satış sırasında KDV.nin tapu kaydındaki duruma göre icra müdürlüğünce  hesap edilmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması açıklanan şekildedir.

Somut olayda 29.11.2006 havale tarihli kıymet takdiri raporunda, taşınmazın tapu kaydındaki vasfı açıklanmış, ancak fiili durumda bu yerin işyeri olarak kullanıldığı ifade edildiği için icra müdürlüğünce KDV nin hesabında %18 oranına itibar edildiği görülmüştür.

Bu durumda anılan hesaplamanın tapu kaydı esas alınarak yapılması gerektiği düşünülüp, şikayetin kabulü yerine yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/356
Karar No: 2020/2614
Karar Tarihi: 02.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/356 E.  ,  2020/2614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamede 2009 takvim yılı yönünden bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, aynı takvim yılı içinde birden fazla fatura düzenlediği anlaşılan sanık hakkında TCK’nin 43/1. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada, toplanan deliller gerekçeli kararda incelenip, sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6331
Karar No: 2016/4534
Karar Tarihi: 21.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/6331 E.  ,  2016/4534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay tarihinde geceleyin 00.10 sıralarında lise kavşağında koyu renkli bir aracın beklediği ve havaya silahla ateş ettiğinin ihbar edilmesi üzerine, polis ekibinin lise kavşağına gittiği, herhangi bir aracın olmadığını; ancak ... Sokak üzerinde bir jipin sol şeritte orta refüje yakın vaziyette durduğunu görüp aracın yanına gittiklerinde, sürücü koltuğunda sanığın bulunduğunu, ön koltukta... isimli şahsın, arka koltukta ise sanığın yeğeni olan ...'ün bulunduğunu tespit edip, 15.08.2014 tarihli tutanağı düzenledikleri, sanığın alınan doktor raporunda 2,51 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi üzerine sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden başlatılan soruşturma kapsamında, soruşturma aşamasında dinlenen tanık ...'ün beyanında kendi sevk ve idaresindeki araç ile sanık ile birlikte gezerken,... Sokakta...'nun yanlarına geldiğini, kendisinin şoför mahallinde olduğunu, sağdan araç geçtiği için sol şeritte durduğunu, araçtan indiklerini, dayısının ... ile konuşurken yere eğilip yerden bir silah aldığını ...'nın “ne yapıyorsun” diyerek silahı aldığı sırada silahın patladığını, bunun üzerine dayısının araca tekrar bindiğini; ancak şoför koltuğuna oturduğunu, aracı çalıştırmadan beklerken polislerin geldiğini belirttiği, benzer şekilde, soruşturma aşamasında dinlenen...'nun beyanında, olay günü sanığın aracını... Sokakta görünce yanına gittiğini, aracı ...'ün kullandığını belirttiği, sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasında bu beyanları doğruladığı, olay günü aracı ...'ün kullandığını, kendisinin ise araçta alkol aldığını ve sonrasını hatırlamadığını belirtip kovuşturma aşamasında da aracı kullanıp kullanmadığını hatırlamadığını beyan etmesi karşısında, öncelikle soruşturma aşamasında dinlenen tanıklar ... ve...'nun tanık sıfatıyla duruşmalara davet edilip, olay günü sanığın aracı kullanıp kullanmadığının sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/11846
Karar No: 2010/5374
Karar Tarihi: 04.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/11846 E.  ,  2010/5374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçunun, 5237 sayılı TCY'nın 149.maddesinin 1.fıkrası ( a-c-h ) bentlerinin yanı sıra ( d ) bendine de aykırı biçimde işlendiğinin gözetilmemesi temel ceza belirleme gerekçesi karşısında, sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulu bulunmadığı halde, 150.maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanıkların cezalarından indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde sanıkların yararlandırılmasını sağlamak, daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağından 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23.maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığından anılan maddenin değerlendirilmemesi bozma konusu yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiriler dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.