Esas No: 2024/11084
Karar No: 2024/12460
Karar Tarihi: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11084 E.  ,  2024/12460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/363 E., 2020/293 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirkete ait işyerinde değişik alt işverenlerde arıza, bakım ve onarım işçisi olarak görev yaptığını, davacının fazla çalışma yaptığını, ulusal ... genel tatillerde çalıştığını, yol ve yemek ücretinin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal ... ve genel tatil ücreti, yol ve yemek ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, husumet bakımından davanın reddi gerektiğini, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmayacağını, davacının alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 15.02.2016 tarihli kararıyla; davalının asıl işveren olarak davaya konu alacaklardan sorumlu olduğu, emsal niteliğindeki seri dosyalarda davalı Şirketin arıza bakım ve onarım işlerinde çalışan işçilerine aylık 300,00 TL yemek ücreti ve aylık 200,00 TL yol ücreti verileceğine dair kararların Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin15.10.2019 tarihli kararıyla; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının fiilen çalıştığı günlere göre talep edebileceği günlük yemek ücretini ve çalıştığı yıllara göre bir günlük toplu taşıma gidiş - dönüş ücreti belirlemek amacıyla ilgili kurumlardan bu hususların sorularak sonuca gidilmesi gerektiği ve davacının kış döneminde haftanın 6 günü çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplamaya göre hüküm kurulması gerektiği gerekçeleriyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının yol ve yemek ücretlerine ilişkin yapılan araştırma sonucunda hazırlanan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; dosyada davalı işyerinde çalışan işçilere aylık 200,00 TL yol, 300.00 TL yemek ücreti verildiğine ilişkin belgelerin bulunduğunu, buna rağmen bu rakamlardan daha az olacak şekilde hüküm kurulmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, davacının yaptığı iş ve tanık beyanları dikkate alındığında hafta tatili alacağının reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılmasında hukuki yararın bulunmadığını, yol yemek alacağı talebinin hukuki dayanağının bulunmadığını, davacının talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını, kesintisiz çalışmış gibi yapılan hesaplama doğrultusunda hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini, bordroların davacı tarafından imzalandığını ve alacağının bulunmadığını, işverene karşı davası bulunan tanık beyanlarına göre karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının yol ve yemek ücreti ile fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının ispat ve hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 nci maddesi ile 41, 46 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.