erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/5286
Karar No: 2013/23497
Karar Tarihi: 05.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5286 E.  ,  2013/23497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2010/411-2013/85

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı işverene ait "kağıt bobin patronu imalatı" üzerine kurulu işyerinden adına 26.09.2006 tarihli işe giriş bildirgesi verilen, 26.09.2006 – 31.12.2008 tarihleri arasında Kuruma tam gün üzerinden eksiksiz bildirim ve prim ödemeleri gerçekleştirilen davacının bir süre çalıştıktan sonra sigortalı yapılacağı vaadiyle işveren tarafından kendisinden imza alındığını belirttiği anlaşılmakta olup, 04.07.2006 – 26.09.2006 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkin açılan davada, mahkemece yapılan yargılama sonucunda, imzalı işe giriş bildirgesi karşısında tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79. maddesinin onuncu fıkrası olup, anılan Kanunun 6. maddesinde yer alan, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği yönündeki düzenleme ile anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi göz önünde bulundurulduğunda, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davaların kamu düzeni ile ilgili olduğu ve özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri gerektiği açıktır. Bu bağlamda, hak kayıpları ile gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi ve temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde mahkemece kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanması gerekmektedir.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; dosya içeriğine ve özellikle tespite konu işyerinin niteliğine (resmi bir işyeri olmamasına) ve süreklilik arzeden bir işyeri olmasına göre, davacının iddiasını her türlü delille ispatlaması mümkün olup, aynı işverene karşı çok sayıda benzer davanın açılması ve davacı–bordro tanıklarının somut, inandırıcı beyanları karşısında, davacının ihtilaf konusu 04.07.2006 – 25.09.2006 tarihleri arasında davalı işyerinde hizmet akdine dayalı olarak kesintisiz çalıştığı belirgin olup, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/958
Karar No: 2011/4433
Karar Tarihi: 30.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/958 E.  ,  2011/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'nin bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme eylemi reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu kabul edilerek mahkûmiyetine, diğer atılı suçtan beraatine dair Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.12.2005 gün ve 2005/190 Esas, 2005/213 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili ile sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile katılan mağdure vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalarda verdiği beyanlar, savunma ile tüm dosya içeriğinden sanığın Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 26.01.2004 günlü, 197 sayılı heyet raporuna göre yapılan testte IQ seviyesi 45 tespit edilip orta ile hafif derece sınırında zeka geriliği bulunduğundan mağduresi bulunduğu olayın ahlâki redaetini idrak edemeyebileceği ve ruhsal yönden mukavemete muktedir olmadığı bildirilen mağdureyi önceden tanıması nedeniyle, bu durumunu bilerek 26.05.2004 günü hileyle düğün yapacak üvey oğlu için kiraladığı daireye getirip, burada bir hafta boyunca alıkoyarak defalarca cinsel ilişkiye girdiği anlaşıldığından; sabit olan ırza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçları yönünden lehe-aleyhe kanun değerlendirmesi yapıldıktan sonra lehe kanuna göre mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, salt sanık beyanına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2313
Karar No: 2014/1363
Karar Tarihi: 30.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/2313 E.  ,  2014/1363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bartın Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2011/1340-2012/1084

Davacılar D.. Ö.. vdl. vekili Avukat H..S.. Ç.. tarafından, davalı F.. G.. aleyhine 19/09/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, hakaret ve tehdit nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, F..S.. G..ın eski eşi olan davalının olay günü D.. Ö..'nun telefonundan kendilerini arayarak önce D.. Ö..'ya hakaret edip tehdit ettiği, ardından telefonu alan eski eşi F..S. G..a hakaret ve tehditte bulunduğu son olarak da telefonu alan anneleri G..N. Ö..'ya hakaret ettiğini, eylemi nedeni ile ceza mahkemesinde mahkum olduğunu bildirerek uğradıkları manevi zararı ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ceza mahkemesinin fiilin hukuka aykırılığı konusundaki maddi vakayı kabulü hukuk mahkemesini bağlayacağından ceza mahkemesi kararlarına göre davalının tehdit ve hakaret etmek sureti ile davacıların kişilik haklarına saldırıda bulunduğunun kabulü ile manevi tazminat istemlerinin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk hakimi yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Ne var ki davalı hakkında, Bartın Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/22-291 Esas sayılı dosyalarında yapılan yargılama sonunda davacı müştekilere yönelik eylemleri nedeni ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, maddi anlamda kesin hüküm teşkil eder nitelikte bir hüküm olmadığından hukuk hakimi yönünden de ortada bağlayıcı nitelikte bir maddi vaka bulunduğu sonucuna varılamaz.

Şu durumda, davalı hakkında ceza mahkemesinde alınan karar hukuk hakimini bağlamadığından, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekli iken yanılgılı gerekçe ile istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmesi isabetli olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/21245
Karar No: 2021/7222
Karar Tarihi: 31.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/21245 E.  ,  2021/7222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, sonuç olarak kesin niteliğinde bulunan adli para cezasının, kanun yararına bozma yoluna gidilmek suretiyle zamanaşımı sebebiyle düşürülmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b,151/1, 31/2 maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 20.02.2009 gününden, 20.02.2013 tarihine kadar kadar geçmiş bulunduğu gözetilmeden, iddianame düzenlendiği ve kovuşturma aşaması sonrasında yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkındaki hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 31.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22530
Karar No: 2017/1547
Karar Tarihi: 16.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/22530 E.  ,  2017/1547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkeme kararı ile davacının temyiz dilekçesi davalı erkeğin mernis adresine doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılmamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan mernis adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar. Bu bakımdan mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin davalı erkeğe tebligat zarfında adresin mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davalı erkeğin adresine tebliği için gönderilmesi, tebligatın yapılamaması halinde Tebligat Kanununun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre (Tebligat Kanunu m. 21/24) tebligatın çıkarılması, bu şekilde belirtilen mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin tebliğinin sağlanılması ve davalı yönünden de yasal temyiz cevap süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 16.02.2017 (Prş.)
Esas No: 2012/30511
Karar No: 2013/2919
Karar Tarihi: 21.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/30511 E.  ,  2013/2919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen ''2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçunun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, 31.12.2001 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı, ''2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarının tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan aynı Yasanın 102/4. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suçların tarihi olan 2002, 2003 ve 2004 tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5287
Karar No: 2013/23498
Karar Tarihi: 05.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5287 E.  ,  2013/23498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2010/409-2013/86

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı işverene ait "kağıt bobin patronu imalatı" üzerine kurulu işyerinden adına 18.12.2002 tarihli işe giriş bildirgesi verilen, 18.12.2002 – 02.01.2009 tarihleri arasında Kuruma tam gün üzerinden eksiksiz bildirim ve prim ödemeleri gerçekleştirilen davacının bir süre çalıştıktan sonra sigortalı yapılacağı vaadiyle işveren tarafından kendisinden imza alındığını belirttiği anlaşılmakta olup, 08.07.2002 – 18.12.2002 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkin açılan davada, mahkemece yapılan yargılama sonucunda, imzalı işe giriş bildirgesi karşısında tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79. maddesinin onuncu fıkrası olup, anılan Kanunun 6. maddesinde yer alan, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği yönündeki düzenleme ile anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi göz önünde bulundurulduğunda, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davaların kamu düzeni ile ilgili olduğu ve özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri gerektiği açıktır. Bu bağlamda, hak kayıpları ile gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi ve temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde mahkemece kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanması gerekmektedir.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; dosya içeriğine ve özellikle tespite konu işyerinin niteliğine ( resmi bir işyeri olmamasına) ve süreklilik arzeden bir işyeri olmasına göre, davacının iddiasını her türlü delille ispatlaması mümkün olup, aynı işverene karşı çok sayıda benzer davanın açılması ve davacı–bordro tanıklarının somut, inandırıcı beyanları karşısında, davacının ihtilaf konusu 08.07.2002 – 17.12.2002 tarihleri arasında davalı işyerinde hizmet akdine dayalı olarak kesintisiz çalıştığı belirgin olup, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10756
Karar No: 2017/177
Karar Tarihi: 18.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/10756 E.  ,  2017/177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ait 2001 yılı memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı ile 1990 - 1995'li yıllara ait hava fotoğrafı ve memleket haritasının ilgili yerlerden getirtilmesi,

2) Yukarıda belirtilen belgeler getirtildikten sonra, dava dosyası keşifte dinlenen bilirkişilere verilerek, memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğininde memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisiyar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar dava konusu taşınmaz ve komşu taşınmazları gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskopik aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazın niteliği, varsa üzerindeki ağaçların cinsi, yaşı, dağılımı ve kapalılık oranı ile tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığı, kullanılan yerlerden olup olmadığı hususlarını açıklayıcı, ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı ek rapor alınması, rapor ekine haritaların tarihleri ile birlikte eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen noksanlar ikmal edildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 18/01/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/5786
Karar No: 2014/14439
Karar Tarihi: 02.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/5786 E.  ,  2014/14439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "usulüne uygun kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi, taraflar arasında kesin hüküm oluşturan elatmanın önlenmesi davasındaki fen bilirkişi raporunun kadastro paftası ile ölçeği eşitlendikten sonra mahalline uygulanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 102 ada ... parsel sayılı taşınmazın ... ... mirasçıları, 102 ada ... parsel sayılı taşınmazın ..., dava konusu diğer taşınmazların Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, 102 ada ... ve ... parseller yönünden davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 02.....2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/12021
Karar No: 2015/8218
Karar Tarihi: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12021 E.  ,  2015/8218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2015

NUMARASI : 2015/580-2015/675

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Çerkeş Sulh Hukuk, Kızılcahamam Sulh Hukuk ve Ankara Batı 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Çerkeş Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin bakım merkezinin adresi olduğu, kısıtlı adayının bakım amacıyla bakım merkezine yerleştirilmesi sonucunda kısıtlı adayının yeni yerleşim yeri edindiğinin kabul edilemeyeceği, kısıtlının bakım merkezine yerleşmeden önceki ikâmetgah adresinin "Elmalı Köyü Çamlıdere/ANKARA” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kızılcahamam Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “Ö..Ecem Bakım Merkezi Bağlıca Mahallesi Kuzu Pınar Caddesi, No: 16, Etimesgut/ANKARA” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ankara Batı 2. Sulh Hukuk Mahkemesince bakım ve sağlık kurumlarına konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucu doğurmayacağı ve kısıtlının bakım merkezine konulmadan önceki yerleşim yerinin “E..Köyü Çamlıdere” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Kısıtlının mernis adresi bakım evine ait olup bakım kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından ve Çerkeş İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre de kısıtlı adayının bakımevine yerleşmeden önce "Elmalı Köyü Çamlıdere/ANKARA” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Kızılcahamam Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Kızılcahamam Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.