erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/20525
Karar No: 2012/5093
Karar Tarihi: 27.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/20525 E.  ,  2012/5093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, İstanbul Büyükçekmece .... Köyü, ... parsel, .. nolu bağımsız bölümde bulunan haline münasip evinin haczedildiğini belirterek, İİK'nun 82. maddesi gereğince haczin kaldırılması talebi ile icra mahkemesine başvurmuş, mahkemece, inceleme yapılmaksızın başka bir dosyadan alınan rapora dayanılarak haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

İİK.'nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin, borçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun, sözü edilenlerle birlikte barınması için, zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Temyiz olunan karara esas alınan raporda taşınmazın lüks sayılabilecek vasıflara sahip olduğu görülmekte olup, borçlunun bulunduğu yerden daha başka semtlerde; daha mütevazi vasıflara sahip meskeni alabileceği değer belirlenmemiştir. Karara mesnet yapılan rapor onbeş ay önce yaptırılan ve şikayet tarihindeki ekonomik koşullardaki değişme ve mesken fiyatlarındaki farklılıklar gözetilmeksizin ilaveten borçlunun talep tarihi itibariyle birlikte oturduğu, bakmakla yükümlü olduğu kişiler ve gelir durumları araştırılıp, değerlendirilmeden alınmış bir rapordur. Bu raporun güncellenmeden hükme esas alınarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/25165
Karar No: 2015/5178
Karar Tarihi: 19.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/25165 E.  ,  2015/5178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, malûliyet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi..... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İncelenen dava dosyasında; mahkemece, verilen ilk hükmün, Dairemizce, 5510 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihi itibariyle anılan Kanun’un 25’inci maddesi gereğince malul olup olmadığının saptanması ve çelişkinin giderilmesi nedeniyle Adli Tıp Genel Kurulu'ndan rapor alınması gerektiğinden bahisle bozulduğu, mahkemece, Adli Tıp Genel Kurulu'nun 13.02.2014 tarihli raporuyla davacının beden çalışma gücünün en az 2/3 ünü kaybetmediğinin belirtilmesi üzerine, davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 25. maddesi “Sigortalının veya işverenin talebi üzerine, Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, 4'üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az % 60’ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalı, malûl sayılır.” hükmünü içermekte olup, malul sayılma için 506 sayılı Yasada öngörülen çalışma gücünün en az 2/3’sini yitirmiş olma hali, 01.10.2008 tarihi itibarıyla yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 25. maddesindeki yasal düzenlemede “çalışma gücünün en az % 60’ını kaybetme” olarak öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında mahkemece yapılacak iş, 5510 sayılı Kanunun 25. maddesi kapsamında meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını

kaybedip etmediği ve kayıp mevcut ise başlangıç tarihi belirlenecek şekilde rapor alınarak, sigortalının malûliyetinin varlığı ve başlangıcı tereddüde yer kalmayacak şekilde tespit edilmelidir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya iadesine, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3051
Karar No: 2018/4442
Karar Tarihi: 22.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/3051 E.  ,  2018/4442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle işçinin iş sözleşmesini geçerli nedene dayalı olarak feshetmek isteyen işveren 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 19. maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Dosya içeriğine göre davalı işverence her ne kadar iş sözleşmesinin feshine ilişkin yazılı fesih bildirimi dosyaya sunulmuş ise de; yazılı fesih bildiriminin usulüne uygun olarak davacıya tebliğ edildiğini gösterir tebellüğ belgesinin bulunmadığı anlaşılmakla, davalıların temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın bu değişik gerekçe ile ONANMASINA, 22.02.2018 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2020/2653
Karar No: 2020/7622
Karar Tarihi: 24.12.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/2653 E.  ,  2020/7622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet süreleri ile sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararından sonra ilâmında belirtilen gerekçelerle sigorta primine esas kazanç yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının tespiti konusunda verilen karar bakımından yapılan temyiz incelemesinde ise; davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77. maddesidir.

Bu kapsamda davacının, işinin niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Buna göre eldeki dava dosyası incelendiğinde, mahkemece sigorta primine esas kazanç (ücret) tutar yönünden kurulan hüküm isabetli ise de, davalı kurumun harçtan muaf olmasına karşın, kurumun hükmedilen harçlardan sorumlu tutulması ve hizmet tespiti davasıyla ilgili infaza elverişli bir karar verilmesi gerekirken bu hususlara uyulmadan yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Esas No: 2016/11991
Karar No: 2018/3798
Karar Tarihi: 02.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11991 E.  ,  2018/3798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın yokluğunda verilen kararın Tebligat Kanunu'nun 10/2. ve 21/2. maddelerine aykırı olarak, gerekçeli kararın sanığın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre usulsüz olarak yapılması nedeniyle temyiz istemini süresinde olduğunundan eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine verdiği 16/09/2015 havale tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek, gereği görüşülüp düşünüldü;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı “Ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun takibi şikayete bağlı olup, Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 01.07.2014 tarihli yazısında şirketin adresinin ''..., ... Cad. ... Sokak No:2/3...'' olduğunun belirtildiği, dosya içerisinde sureti bulunan 28.11.2012 tarihli haciz tutanağında anılan adreste yapılan haciz işlemlerinde borçlu şirketin faaliyet adresinde bulunmadığının tespit edildiği, şikayetçi vekilinin ise İİK’nın 347. maddesinde düzenlenen fiilin öğrenildiği tarihten itibaren 3 ay süre geçtikten sonra şikayette bulunması nedeniyle sanık hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, tebliğnameye aykırı olarak, İİK'nın 347. maddesi uyarınca şikayet hakkının DÜŞÜRÜLMESİNE, 02/04//2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7556
Karar No: 2012/8995
Karar Tarihi: 10.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7556 E.  ,  2012/8995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde münavebeye alınan buğday, domates, taze fasulyenin sulu şartlarda dekar başına ortalama verimini, dekara üretim giderini ve kg başına toptan satış fiyatını gösterir 2011 yılına ait veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/161
Karar No: 2007/3814
Karar Tarihi: 12.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/161 E.  ,  2007/3814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Yozgat 1.Asliye Hukuk ( İş) Mahkemesi

Tarih                : 09.11.2006
Esas No: 2018/3056
Karar No: 2018/4433
Karar Tarihi: 22.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/3056 E.  ,  2018/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Güvenlik Hiz. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle işçinin iş sözleşmesini geçerli nedene dayalı olarak feshetmek isteyen işveren 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 19. maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Dosya içeriğine göre davalı işverence her ne kadar iş sözleşmesinin feshine ilişkin yazılı fesih bildirimi dosyaya sunulmuş ise de; yazılı fesih bildiriminin usulüne uygun olarak davacıya tebliğ edildiğini gösterir tebellüğ belgesinin bulunmadığı anlaşılmakla, davalıların temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın bu değişik gerekçe ile ONANMASINA, 22.02.2018 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2014/22178
Karar No: 2015/7096
Karar Tarihi: 01.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/22178 E.  ,  2015/7096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 23 parsel sayılı 55.235,58 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tespit komisyonu kararından söz edilerek mera vasfıyla orta malı olarak sınırlandırılarak özel siciline kaydedilmiştir. Davacı ... satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 101 ada 23 parselde kayıtlı taşınmazın mera kaydının iptaline, davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; yapılan değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Dava konusu taşınmazın üç tarafı tespiti kesinleşen mera parselleriyle çevrili olup, bir diğer sınırı ise mera olarak tespit edilip halen başka bir dosyada davalı olduğu anlaşılan 101 ada 107 parsel sayılı taşınmaz ile çevrilidir. Mahallinde yapılan keşif sonucu aldırılan ziraatçi bilirkişi raporlarına göre; taşınmazın eğiminin %15-35 arasında değişkenlik gösterdiği, üzerinde geven, hindiba, adi ayrık otu vb. çok yıllık mera bitkileri ile kaplı olduğu, taşınmazın hayvan otlatmak için elverişli olduğu belirlenmiştir. Dosyada yer alan çekişmeli taşınmaza ait fotoğraflardan da özel mülkiyete elverişli olmadığı temyiz incelemesi sırasında izlenmiştir. Dava konusu taşınmazın gerek etrafının mera olarak tespiti kesinleşen taşınmazlarla çevrili olması, gerek ziraatçi bilirkişi tarafından saptanan niteliği, gerekse dosyada izlenen fotoğraflarından niteliğinin mera olduğunun kabulü zorunludur. Açıklanan nedenlerle özel mülkiyete elverişle olmadığı anlaşılan çekişmeli taşınmaz hakkında açılan davanın reddine karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, davalı ... temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8119
Karar No: 2013/10094
Karar Tarihi: 02.07.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/8119 E.  ,  2013/10094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 11.03.2013 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Davacı, 1598 parsel sayılı taşınmazında oturduğunu, davalıların komşu 2987 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binalarının kaçak olduğunu, aile mahremiyetine zarar verecek şekilde, kendi taşınmazına bakan 5 adet pencere açtıklarını öne sürerek, pencerelerin kapatılmasını istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, davalı taşınmazındaki bina ve pencerelerinin İmar Kanununa aykırı olması nedeniyle pencerelerinin kapatılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Davalıların binasındaki pencerenin salt ruhsatsız ve imara aykırı bulunması TMK’nun 737. maddesi uyarınca kal'ini gerektirmez. Yapının imara aykırı olması yanında bir zararın doğması da şarttır. Salt imara aykırılık, idari mercileri ve idare mahkemelerini ilgilendiren bir husustur.

Diğer yandan davalıların söz konusu pencereyi ışık veya hava almak amacıyla değil de kendisine hiçbir faydası olmayan, doğrudan davacının aile mahremiyetini bozmak için imara aykırı olarak açtığının belirlenmesi halinde davanın kabulüne karar verilebilir.

O halde mahkemece, yeni bir keşif yapılarak davalıların açtığı pencerelerin davacıya zarar verip vermediği, vermiş ise somut zararın ne olduğu hususunda gerekli inceleme ve araştırmaların yapılması, bu pencerelerin komşuluk hukuku açısından katlanma yükümlülüğü kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13355
Karar No: 2012/30571
Karar Tarihi: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13355 E.  ,  2012/30571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza bir ünite su sporları tesisi yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa ile 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklikte gözetilerek, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek refakete inşaat mühendisi bilirkişi alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle tecavüze konu yapının belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/828
Karar No: 2019/1857
Karar Tarihi: 18.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/828 E.  ,  2019/1857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Çocuk mallarının korunması istemine ilişkin olarak açılan davada ... Aile ve ... 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medenî Kanununun 352 ve devamı maddeleri uyarınca çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir

... 1. Aile Mahkemesi UYAP üzerinden yapılan sorgulamada küçüklerin ve velinin ikametinin ... olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı vermiştir.

... Aile Mahkemesi, dava ''çocuk mallarının korunması için önlem alınması” isteğine ilişkin olup, çekişmesiz yargıya dahildir (HMK.md.382/2-b-13-15). Çekişmesiz yargı işlerinde de, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesi yetkilidir (HMK.md.384). Bu kurala göre, davacı kendi oturduğu yer mahkemesinde dava açabileceği, gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4/1. maddesinde “Ana ve babadan birinin ölümü halinde nüfus memuru veya evliliğin mahkeme kararı ile sona ermesi halinde kararı veren mahkeme, sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşin yerleşim yeri aile mahkemesine, yoksa Hâkimler ve Savcılar Kurulunun belirlediği mahkemeye durumu derhal bildirir. Mahkeme, belirleyeceği süre içinde, sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşten çocuğun varsa, mal varlığının dökümünü gösteren bir defter vermesini ve bu mal varlığında veya yapılan yatırımlarda gerçekleşecek önemli değişiklikleri de bildirmesini ister.” hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamında malları korunması talep edilen küçüklerin ve velinin ikametinin ... olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Aile Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.