Esas No: 2023/3318
Karar No: 2023/6338
Karar Tarihi: 19.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3318 E.  ,  2023/6338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1551 E., 2023/115 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2020 tarihli ve 2018/362 Esas, 2020/56 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 27 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.01.2023 tarihli ve 2020/1551 Esas, 2023/115 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekili ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın öldürme ve yaralama kastının olmadığına, meşru savunmanın varlığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde sanık ...'in tanık ... ile birlikte...Bara eğlenmek amacıyla gittikleri, hesap geldikten sonra sanıktan ayrıca atılan konfetinin de parasının istenildiği ve işyerinde çalışan garson katılan ile sanık ... arasında tartışma yaşandığı, yaşanan tartışmanın büyümesi sonucunda katılan ...'in sanık ... tarafından sol koltuk altı ile sol göğüs arasından yaralandığı, anlaşılmıştır.

Sanığın eyleminin hukukî değerlendirilmesi yönünden;sanık ...'in tüm aşamalarda üzerinde bıçak bulunmadığını savunduğu, bu beyanın tanık ... tarafından da doğrulandığı, olayın meydana geldiği işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalışan tanık ...'in beyanlarında içeri giren kişilerin üst aramalarının yapıldığını ve sanığın yapılan aramasında üzerinde bıçak bulunmadığını belirttiği, sanık ... ve tanık ... hakkında düzenlenen adli muayene raporlarına göre her ikisinin de ellerinde kesikler mevcut olduğunun sabit olduğu, dolayısıyla sanık ...'e ilk olarak bıçakla saldırıldığı ve sonrasında bıçağı ele geçiren sanığın kendisini korumak amacıyla katılana hamle yaptığı ancak katılanın bıçaklandığı yer ve aldığı yara, sanığın dış mekânda o mekânın çalışanlarıyla karşı karşıya bulunması hususları bir bütün hâlinde dikkate alındığında, sanığın meşru savunmada sınırı mazur görülebilecek korku ve telaş içerisinde aştığı kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları, adli tıp raporları, tutanaklar, nüfus kayıtları, adli sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

2. Sanığın eyleminin katılanı öldürmeye yönelik olduğu, katılanın ve diğer çalışanların eylem ve hareketlerinin alkollü olan sanığın katılanı bıçaklama eyleminde meşru savunma hali veya meşru savunmada sınırın aşılması halini oluşturmadığı anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma yada korkuyla sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, eylemlere uyan suç vasıfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanığın çıkan arbede sırasında sol elinde yoğun kesiler olacak şekilde basit tıbbi müdahele ile giderilemez şekilde yaralandığı anlaşılan olayda eline geçirdiği bıçakla katılanı yaraladığı olayda katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesine indirim oranının azamiye yakın olarak belirlenmesi yerine asgari olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.01.2023 tarihli ve 2020/1551Esas, 2023/115 Karar sayılı kararının haksız tahrik yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.10.2023 tarihinde karar verildi.