erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/39456
Karar No: 2012/39678
Karar Tarihi: 26.11.2012

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2011/39456 E.  ,  2012/39678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın ikrarı, mağdurun tüm aşmalardaki beyanı, tanıklar Aslı ve Ali'nin beyanına göre, sanık ile tanık Aslı arasında çıkan tartışmada sanığın bıçağı tanık Aslı'ya salladığı sırada Aslı'nın geri çekilmesi üzerine bıçağın mağdurun gözüne isabet etmesi nedeniyle sanığın olası kasıtla hareket ettiğinin kabulü gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Mağdurdan kaynaklanan haksız bir fiil olmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29.maddesinin uygulanması,

3) Suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış sanık hakkında hükmolunun 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 51/1.fıkrasının 2.cümlesi gereğince erteleme kapsamında kaldığı,buna göre daha önceden 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınarak tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda olumlu kanat oluşup oluşmadığı değerlendirilmesi gerekirken sanığa hükmolunan cezanın miktarı itibarıyla koşulları oluşmadığından bahisle sanık hakkında yasal ve yeterli olmayan bir gerekçe ile 5237 sayılı TCK' nin 51.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gözetilmek suretiyle isteme aykırı BOZULMASINA, 26/11/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/9261
Karar No: 2022/18415
Karar Tarihi: 15.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9261 E.  ,  2022/18415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Mersin 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, çekişmeli taşınmazların tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen  kabulüne. ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı Hazine vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun  Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu Mersin İli, Akdeniz İlçesi, Adanalıoğlu Mahallesi 2577 ve 2579 parsel sayılı, 4990,43 ve 4989,22 m2 yüzölçümlü, tarla vasıflı taşınmazların 07.05.1997 tarihinde ifrazen Adanalıoğlu Belediyesi adına tescil edildiği, davacının her iki taşınmazı da 25.02.2010 yılında satış yoluyla edindiği, Hazine tarafından açılan dava sonucunda Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/441 Esas ve 2011/715 Karar sayılı ilamı ile 2577 parselin tapusunun iptali ile kıyı olarak terkinine, aynı mahkemenin 2010/676 Esas ve 2012/187 Karar sayılı ilamı ile de 2579 parselin 844,76 metrekaresinin tapusunun iptali ile kıyı olarak terkinine karar verildiği, kararların temyiz incelemesinden geçerek 15.10.2012 ve 27.06.2013 tarihlerinde kesinleştiği, eldeki davanın 03.09.2013 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

Dava konusu taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve taşınmazın    gerçek  bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 15.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2812
Karar No: 2019/8084
Karar Tarihi: 03.07.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/2812 E.  ,  2019/8084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 03.07.2019 (Çar.)
Esas No: 2014/19526
Karar No: 2015/7613
Karar Tarihi: 06.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19526 E.  ,  2015/7613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 144 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde değerlendirme, taşınmaz malın değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği yıllık net gelire göre yapılır. Birden çok ürün yetiştirilebilen yörelerde gerçek değere ulaşılabilmesi için tek ürünle yetinilmeyerek çevrede ekilmesi mutat olan ürünler dikkate alınır. Net gelirin hesaplanmasında münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve ayrıntılı üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının değerlendirme yılına ilişkin ilçe gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden getirtilecek listelerde yazılı verilere uygun olması gerekir.

Buna göre mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede ekilmesi mutat olup münavebeye alınacak ürünlerin neler olduğu gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorulup, buğday ürününün yanında en az bir ürün daha alınıp, bunun da değerlendirme yılına (2012) ilişkin dekar başına ortalama verimi ve ayrıntılı üretim gideri ile kg. başına ortalama satış fiyatı esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, yalnızca buğday ürününü değerlendirmeye alan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12709
Karar No: 2018/7593
Karar Tarihi: 05.07.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12709 E.  ,  2018/7593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a-c maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça konu merasim kılıcı üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı olup olmadığı tereddütsüz şekilde belirlenmemiş ise de, sanığın, belirtilen kılıcı, Kapalıçarşı'da turistik eşya satan bir iş yerinden faturalı olarak satın almış olması, bahse konu iş yerinde çalışan tanık ...'in kovuşturma aşamasındaki beyanında, kılıcı sanığa kendilerinin sattıklarını, kılıç kültür varlığı olmadığından, satarken bu konuda bir şey söylemediklerini, dükkanda açıktan faturalı olarak satış yaptıklarını söylemesi karşısında, sanığın, suça konu kılıcın kültür varlığı olduğunu bilerek yurt dışına çıkarma amacıyla hareket ettiğine dair aşamalardaki savunmalarının aksine delil bulunmadığından, beraat hükmünün netice itibariyle isabetli olduğu değerlendirilmiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı, sanığın dava konusu emtiayı faturalı olarak kredi kartı ile parasını ödeyerek satın aldığı, atılı suçun yasal unsurlarının bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken beraatine hükmedildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli emanetin 2014/14279 sırasında kayıtlı 1 adet kılıç ile 1 adet metal kının, 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca müzeye teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanığa iadesine dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinin, “Adli emanetin 2014/14279 sırasında kayıtlı 1 adet kılıç ile 1 adet metal kının, 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca müzeye teslimine” şeklinde düzeltilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2921
Karar No: 2016/8004
Karar Tarihi: 27.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/2921 E.  ,  2016/8004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullama

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, şikayetçi vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Şikayetçi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Kovuşturma evresinde yöntemine uygun biçimde davetiye tebliğ olunmak suretiyle duruşmadan haberdar edilmesine karşın kurum vekilinin katılma talebini içermeyen mazeret dilekçesi vererek duruşmalara katılmadığı, 5271 sayılı CMK'nın 238. maddesi uyarınca, davaya katılma isteminde bulunmadığı ve katılan sıfatını almadığı anlaşılmakla, şikayetçi kurum vekilinin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık müdafiinin vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün ilgili kısmına "sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 1.200 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine" fıkrasının eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9805
Karar No: 2018/3243
Karar Tarihi: 21.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/9805 E.  ,  2018/3243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/-1, 50/3, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sevk ve idaresindeki araç ile 204 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7658
Karar No: 2016/1681
Karar Tarihi: 11.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/7658 E.  ,  2016/1681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Davanın dayanağını teşkil eden ve 6831 sayılı Kanun'un 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olan 05.10.2011 tarihli suç tespit tutanağında, yapılan kontroller sırasında meşe ağaçlarının motorlu testere ile kesildiğine yönelik tespitin tanık ... beyanı ile doğrulanmış olması, soruşturma aşamasında, köyde ihtiyacı olan yaşlı iki kişi için ağaçları damasız olarak kestiğini beyan eden sanığın, yargılama aşamasında inkara yönelmesi karşısında; sanığın üzerine atılı suçu işlediği gözetilerek, mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, yargılama aşamasındaki inandırıcı olmayan savunmasına itibar edilerek dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10203
Karar No: 2020/8164
Karar Tarihi: 29.06.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/10203 E.  ,  2020/8164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat, düşme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında silahla tehdit suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Sanığın mağdur ile karşılıklı olarak konuştukları sırada eline bıçak alarak "üstüme kim gelirse bıçaklarım, kimseden korkum yoktur" şeklinde sözler söylediğinin kabul edilmesi karşısında; eylemin TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

2-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Mahkemece sanığın eyleminin, mağdurun kümesindeki tavukları kesmesi şeklinde kabul edildiği, sanığın aşamalarda istikrarlı olarak tavukları kesip yediğine yönelik savunmada bulunduğu, mağdur ile sanığın karşı komşu oldukları, dosya içerisinde bulunan tutanakta mağdurun tavuklarının bulunduğu kümesin kapısının bir sürgü ile açılıp kapandığının belirtildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşerek mala zarar verme suçundan şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5275
Karar No: 2019/2588
Karar Tarihi: 11.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/5275 E.  ,  2019/2588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin ... ili, ... ilçesi, 1 nolu ... mahallesi, 1603 ada 3 parselde kayıtlı taşınmazın maliki iken, Hazinenin açmış olduğu ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/26 Esas - 2013/532 Karar sayılı dava sonucu 1603 ada 3 parselin 14,07 m2 kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle bu kısmın tapu kaydının iptaline karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, müvekkilinin zarara uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00-TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili isteğiyle dava açmıştır. Daha sonra 02.07.2015 tarihli, harçlı ıslah dilekçesiyle tazminat isteğini artırarak toplamda 34.612,20-TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsili isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile 34.612,20 TL tazminatın 1.000,00 TL'lik kısmına dava tarihinden, 33.612,20 TL'lik kısmına ıslah tarihi olan 10.07.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 1007. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı adına tapuda kayıtlı olan ... ili ... ilçesi, 1 nolu ... mahallesi, 1603 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 14,07 m2’lik kısmı kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/26 Esas - 2013/352 Karar sayılı ilamı ile bu kısmın terkinine karar verilmiş, terkine ilişkin karar 26.12.2014 tarihinde kesinleşmiş, eldeki dava 15.01.2015 tarihinde açılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmesinde ve taşınmazın gerçek bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına

11/04/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/27036
Karar No: 2015/43113
Karar Tarihi: 17.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/27036 E.  ,  2015/43113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/168660

MAHKEMESİ : Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2012

NUMARASI : 2011/238 (E) ve 2012/69 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanığın annesi olan katılandan istediği para miktarı araştırılarak sonucuna göre hakkında 5237 sayılı TCK'nın 150/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık B.. Ö.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.