erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/19838
Karar No: 2013/10557
Karar Tarihi: 09.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/19838 E.  ,  2013/10557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın evinin önündeki sokağa kapıları kilitlenip camları kapatılarak park edilen aracın çalındığının anlaşılması karşısında:eylemin 5237 sayılı TCY'nın 142/1-b.maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1.maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasına “53/3. maddesi gözetilerek, 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2011/2759
Karar No: 2012/7512
Karar Tarihi: 02.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2759 E.  ,  2012/7512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ... ile bu suça iştirakten sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; ırza geçme ve bu suça iştirak eylemlerinin reşit olmayanla cinsel ilişki suçu ve bu suça iştirak olarak kabul edilerek davaların şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşmesine dair Uşak Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.05.2006 gün ve 2005/496 Esas, 2006/219 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin sanıklar hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ve bu suça iştirakten kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek bu suçtan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Oluşa uygun şekilde sanıkların işledikleri kabul olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/son maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre, 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 17.03.2003'den inceleme gününe kadar bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında bu suçtan açılan davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18184
Karar No: 2015/20371
Karar Tarihi: 24.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/18184 E.  ,  2015/20371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi

Tarihi : 16.06.2015

No : 2014/11-2015/297

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

506 sayılı Kanunun 4. maddesinde ise, “sigortalıları çalıştıran gerçek ve tüzel kişiler” işveren olarak tanımlanmıştır. ”Çalıştıran” olgusu, tespiti istenen sürelere ilişkin hizmet akdinin tarafı konumunda olan ve hizmet akdini düzenleyen “işvereni” ifade etmektedir. Sigortalının taraf olduğu hizmet akdinin alt işverenler tarafından düzenlenmiş olması durumunda, hizmet tespitine yönelik davanın, anılan Yasanın 79/10. maddesine göre, sigortalıyı fiilen çalıştıran işverenlere yöneltmesi gerekir.

Dava dilekçesinde, G.. M.. davalı işveren olarak gösterilmiş ise de; dosya kapsamından, işverenin B...M.... Den. San. ve Tic. Ltd. Şti. olduğu anlaşılmakla, HMK’nun 124. maddesi gereğince, adı geçen Şirkete husumet yöneltilmeli, tarafların gösterdiği deliller toplanarak elde edilecek sonuca göre işin esasına girilerek bir karar verilmelidir.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/26734
Karar No: 2012/21920
Karar Tarihi: 18.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/26734 E.  ,  2012/21920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasa'nın 359/b-1, 5237 sayılı TCK'nun 62/1, 53/1. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılma sına ilişkin

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanık hakkında, kaçakçılık suçu ve vergi tekniği raporlarına uygun olarak, 2004 ve 2005 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura kullanmak suçlarından kamu davası açıldığı, her bir takvim yılında işlenen suçların kendi içinde teselsül eden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı gözetilmeden ve hangi yıla ilişkin hüküm kurulduğu da gösterilmeden, yazılı şekilde tek suçtan karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15900
Karar No: 2014/26135
Karar Tarihi: 22.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15900 E.  ,  2014/26135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Yalova Aile Mahkemesi

TARİHİ :01.04.2014

NUMARASI :Esas no: 2012/427 Karar no:2014/282

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı (kadın) yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.12.2014 (Pzt.)
Esas No: 2009/9155
Karar No: 2010/826
Karar Tarihi: 05.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/9155 E.  ,  2010/826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracı, davalı ...'ın rıza dışı tam kusurlu olarak duvara çarpması sonucu hasar ve değer kaybı toplamı 7.500.TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kaza ve zarar nedeniyle müvekkiline sorumluluk yüklenemeyeceğini, davacının oğlu İbrahim'in aracı kendi rızası ile Salim'e verdiğini, tazminat miktarının fahiş olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kaza nedeniyle araçta 1.000.TL'lik değer kaybı meydana geldiğini, hasarın davacının oğlu tarafından tamir ettirilerek bedelinin bu kişi tarafından ödendiği, davacının tamir bedelini talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.000 TL değer kaybının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, hasar bedelinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Hüküm, 25.4.2007 tarih ve 2007/388 Karar numarası ile Yargıtay tarafından bozulmuştur.

Mahkemece usul ve yasaya uygun olan bozma ilamına uyularak yargılamaya devam olunmuştur.

Mahkemece yeniden toplanan deliller benimsenen bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre, davacının araçta meydana gelen hasar için talep ettiği tazminatın kısmen kabulü ile, 3.863.73. TL tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, araçta meydana gelen değer kaybı için talep edilen tazminatın kısmen kabulü ile 1.000.TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 223.10.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 5.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19301
Karar No: 2016/2873
Karar Tarihi: 23.02.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/19301 E.  ,  2016/2873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama giderleri toplamı, CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

Katılanın, akülerini söküp lastiklerinin havalarını boşaltarak kapılarını kilitsiz halde sanayi sitesindeki sokak ve boş arsa üzerine bıraktığı iki adet otomobilinin çalındığı olayda, sanıklara yüklenen eylemin TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden TCK'nın 142/1-e maddesiyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/27518
Karar No: 2013/30389
Karar Tarihi: 05.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/27518 E.  ,  2013/30389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 10/01/2010 tarihinde davalıya ait ... Sokakta bulunan villasına bahçe görevlisi, çevre temizliği, havuz etrafının temizliği, tamir ve tadilatlar, köpek gezdirme için işçi olarak işe başladığını, ancak davalının kendisini sigortasız bir şekilde çalıştırdığını, 13/07/2011 tarihinde işverenin talimatı üzerine hiçbir güvenlik önlemi olmadan otları temizlerken düşüp boynunu kırıp ömür boyu sakat kaldığını, davalının; eşinin hesabına 04/12/2012 tarihinde 1.250 TL para yatırdığını ve onun dışında herhangi bir ödemesi olmadığını belirterek 300.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 13/07/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın taraflar arasındaki iş akdine dayalı olarak meydana gelen iş kazası ve buna bağlı iddialara ilişkin olduğu,bu tür davalara bakma yetkisinin iş mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın karar kesinleştiğinde ve istek halinde yetkili ve görevli ... ... İş Mahkemsine gönderilmesine karar verilmiş hüküm; davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Borçlar Kanununun 393. ve devamı maddelerinde düzenlenen hizmet aktinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davacı, davalıya ait villada bahçe görevlisi,çevre temizliği, tamir ve tadilat işleri, köpek gezdirme işlerini yapmak üzere çalışmaya başladığını, sigortasının yatırılmadığını, otları temizlerken düşüp sakatlandığını ileri sürerek manevi tazminat istemiyle eldeki davayı açmıştır. 4857 sayılı İş Kanunu' nun 4. maddesinin 1. fıkrasının "e" bendi gereğince "ev hizmetlerinde çalışanlar" hakkında İş Kanunu hükümlerinin uygulanmayacağı kabul edilmiştir. Davalı davalıya ait villada ev hizmetlerinde çalıştığına göre İş Kanununa tabi değildir. Mahkemece bu yön gözetilerek işin esası incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde iş mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/1947
Karar No: 2006/3323
Karar Tarihi: 23.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/1947 E.  ,  2006/3323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.2.2003 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.4.2004 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Aleyhine geçit tesis edilen taşınmaz 7987 parsel numaralı olarak tarla cinsi ile ... adına kayıtlı olup, adı geçen bu kişi 29.9.2003 günlü dilekçe ile davaya dahil edilmiştir. Dava açılırken davalı olarak .’na husumet yöneltildiği anlaşılmaktadır. ... ile ...arasında zorunlu bir dava arkadaşlığı olmadığına göre harcı ödenmemiş bir dilekçe ile dava dışı birisinin davaya katılması yasaya aykırıdır. Islah suretiyle dahi olsa taraf değiştirmek mümkün bulunmadığından Veysel’e yönelik davanın bu nedenle ve davacıya ait güvercinlik yeri ile herhangi bir taşınmaz sınırı bulunmayan davalı ...’a yöneltilen davanın ise geçit hakkı davaları için hasım gösterilemeyecek kişilerden olması nedeniyle davanın reddine karar verilecek yerde yasaya uygun düşmeyecek gerekçe ile davanın kabulü doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 23.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/9101
Karar No: 2014/13452
Karar Tarihi: 09.12.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/9101 E.  ,  2014/13452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/83674

Mahkeme : ADANA 5.Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 01/07/2010 – 2009/748 esas ve 2010/810 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşıldığından 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 09/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4149
Karar No: 2014/14118
Karar Tarihi: 23.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4149 E.  ,  2014/14118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sakarya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.11.2013

NUMARASI :Esas no:2013/209 Karar no:2013/836

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (koca) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple kadın yararına hükmedilen tazminatların miktarı yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.06.2014 (Pzt.)
Esas No: 2013/31361
Karar No: 2016/3974
Karar Tarihi: 05.04.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/31361 E.  ,  2016/3974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 5237 sayılı Yasanın 141/1, 31/3, 62, 50/1-a maddeleri gereği 4000 TL adli para cezası.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya kapsamına göre, mağdur ...'nın arkadaşı olan ...'ın, daha önce bir gurup ile kavga ettiği, olay günü mağdurun yanında arkadaşları ... ve ... ile birlikte okul önünde buluşup, ...'nın kavga ettiği gurubu Heykel civarında aradıkları sırada, mağdurun önceden tanıdığı sanık ...'i ve diğer sanıkları gördüğü, sanıkların mağdur ...'ya biraz konuşalım diyerek bir ara sokağa soktukları, burada sanıklar ... ve ...'in mağdurun kolye, saat ve hırka gibi eşyalarını zorla alıp darp etmeleri şeklinde gelişen olayda; sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde TCK'nın 149/1-c maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturduğu düşünülmeden suçun vasıflandırılmasında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabule göre de, 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesi gereğince, suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olan sanığın, hükmedilen adli para cezasını ödememesi halinde bu cezasının hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 05.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.