erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/2091
Karar No: 2011/2551
Karar Tarihi: 07.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2091 E.  ,  2011/2551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TUZLA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/11/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalının kayden malik olduğu çekişmeli 3954 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptal, terkini, elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesini istemiştir

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü sürenin hazine yönünden dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 19.10.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat A.A.ile  temyiz edilen vd. Vekili Avukat S.T.geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de, kadastro tespit tarihi ile dava tarihi arasında 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasa'nın 12/3.maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği saptanarak davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davacı Hazinenin öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Diğer taraftan, karardan sonra yürürlüğe giren 11.01.2011 tarih ve 6099 Sayılı Yasanın 16.maddesiyle 3402 Sayılı Yasaya ilave edilen 36/A maddesinde; “... yargılama giderlerinin davalıya yükletilemeyeceği...” hükmünün getirilmiş olması karşısında, yargılama giderlerinin Hazine üzerinde bırakılması da doğrudur.

Öte yandan; kural olarak davacının davasında haksız çıkmış olması halinde, davalı lehine yargılama gideri ve avukatlık ücreti tayini gerekeceği açıktır.

Ne var ki, genel kuralın istisnası olarak hak düşürücü sürenin hukuki niteliği, yerleşik Yargıtay kararları ve yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği hususları birlikte gözetilerek, davada kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine avukatlık ücreti tayin edilip edilemeyeceğinin değerlendirilerek gerekçelendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilebilmesi için hüküm bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin, temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9615
Karar No: 2017/6270
Karar Tarihi: 21.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/9615 E.  ,  2017/6270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 237 sayılı TCK'nın 106/2-a, 62, 53/1, 63. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) 19.02.2013 tarihinde geceden sayılan saat 19:00 sıralarında, sanık ...’un mağdur ...’ı internet kafede bulunduğu sırada arayarak, konuşmak için internet kafenin yan tarafında bulunan ara sokağa çağırdığı, konuşmanın tartışmaya dönüşmesi üzerine yanında bulunan oyuncak olduğunu iddia ettiği tabancayı, mağdura doğrultarak kimliğini isteyip, aldığı olumsuz yanıt üzerine mağdura vurmaya devam ederek, elleri ile üzerini aradığı, cebindeki cüzdanı ve içerisinde bulunan 85-90 lira ile açıköğretim kimliğini zorla aldığı ve "şimdi git sana bir saat müsade, ya uyuşturucu bul ya da sana sıkarım uzanıp istirahat edersin’’ diyerek, olay yerinden tehditlerini sürdürerek ayrıldığı, bu haliyle eyleminin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu düşünülmeden, suç vasfında ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde tehdit suçundan hüküm kurulması,

2) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinde yazılı, “seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptal edilmiş olması nedeniyle karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 21.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/11852
Karar No: 2009/12719
Karar Tarihi: 09.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/11852 E.  ,  2009/12719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2006

Taraflar arasındaki davadan dolayı Kocaeli 4. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 27.12.2006 gün ve 44-499 hükmün Onanmasına ilişkin olan 31.10.2007 gün ve 8434-10290 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve sicilin terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, davalının temyizi üzerine Dairece onanan karara karşı davalı tarafından karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu taşınmazın taksimen geldiği ana kadastral parselin kadastro tespitinin 1972 yılında kesinleştiği, davanın ise 28.12.2005 tarihinde açıldığı görülmektedir.

Her nekadar, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığı, devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde bulunduğu, özel mülkiyete konu olamayacak yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de, Daire onama kararından sonra 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” şeklindeki cümlesi ve anılan Yasa’nın 3. maddesi ile de aynı Yasa’ya eklenen “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. maddesi hükümlerinin henüz kesinleşmemiş eldeki dava bakımından da değerlendirilmesi gerekeceği açıktır.

Öte yandan, söz konusu hükümlerin karardan sonra yürürlüğe girmesi ve resen gözetilmesi gereken kamu düzeniyle ilgili hükümlerden olması nedeniyle, somut olayda kazanılmış hak ilkesinin uygulanma yeri bulunmadığı da kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; yukarıda değinilen ilkeler ve 5841 Sayılı Yasa ile getirilen düzenlemeler değerlendirilmek ve dava açıldığı tarihte ( her davanın açıldığı tarihteki yasal koşullara tabi olması nedeniyle) davacı Hazinenin davasında haklı olduğu ve yargılama giderleri ile bu giderlerden sayılan Avukatlık Ücretinden davalının sorumlu olacağı gözetilmek suretiyle bir karar verilebilmesi için hüküm bozulmalıdır. Anılan husus davalının karar düzeltme isteği üzerine yeniden yapılan inceleme sonunda anlaşıldığından, davalının karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 440 maddesi gereğince kabulüne, Dairenin 31.10.2007 tarih 2007/8434 esas ve 10290 sayılı kararının ortadan kaldırılmasına, yerel mahkemenin 27.12.2006 tarih 2006/44 - 499 sayılı kararının açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 9.12.2009 tarihinde
Esas No: 2016/17066
Karar No: 2018/11016
Karar Tarihi: 09.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/17066 E.  ,  2018/11016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 09/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/14681
Karar No: 2024/15305
Karar Tarihi: 26.11.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/14681 E.  ,  2024/15305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine, sanık hakkında yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararı ile çevrenin kasten kirletilmesi suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum vekilinin temyiz isteği; hükümde indirim nedenlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, bu ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın ikrarına, temyiz dışı sanığın beyanlarına, 05.04.2013 tarihli olay tutanağı ile olay görüntülerini içerir CD içeriğine göre sanığın atılı suçu işlediği, sanığın sabıkası ile yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığından ve kirliliğin ortada kaldırılmasının suçtan meydana gelen veya meydana gelebilecek olan zararların karşılanması anlamına gelmeyeceği, çevre kirliliğine neden olan eylemlerin ekosistemler üzerinde bırakacağı etki de düşünüldüğünde, maddi olarak karşılığı tespit edilebilecek bir zarardan çok daha fazlasının meydana geldiği, bu nedenle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmaması yönünde Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığa yükletilen çevrenin kasten kirletilmesi eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde katılan Kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/11694
Karar No: 2012/21004
Karar Tarihi: 08.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/11694 E.  ,  2012/21004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :643-415

Dava, haksahibinin ölümünden sonra yersiz çekilen aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakim ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava; davalı Kurum’dan ölüm aylığı almakta iken vefat eden hak sahibinin ölümünden sonra çekilen yersiz aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; hak sahibinin ölmeden önce yalnız yaşadığı ve aylıkların mirasçılar tarafından çekildiğine ilişkin delil elde edilemediğinden, davanın reddine karar verilmiştir. Yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeğe elverişli değildir.

Dosya kapsamına göre, hak sahibi ...'ın 30.07.2004 tarihinde öldüğü, ölümünden sonraki 30.07.2004 ile, 28.08.2006 tarihleri arasındaki yersiz ödenen ölüm aylıklarının Edremit'ten bankamatik ile çekildiği anlaşılmaktadır.Yapılan zabıta araştırmasına göre, hak sahibinin ölmeden önce yalnız yaşadığı bildirilmişse de, bu tespitin hangi somut tespit veya beyanlara dayalı olarak yapıldığı belirsiz olup, davalıların ikamet adreslerinin neresi olduğu ve hak sahibi ile, ölümünden önce, son zamanlarında kimin ilgilendiği araştırılmamıştır.

Bilindiği gibi müddei iddiasını isbatla yükümlüdür.Bir davada isbat yükünün kime ait olduğunun belirlenmesi ve isbat yükü altında bulunan taraftan delillerini istemesi hakimin usul hukuku hükümlerinden kaynaklanan başlıca görevlerindendir. Öncelikle, somut olayda isbat yükünün kime ait olduğunun belirlenmesinde hukuksal zorunluluk vardır. Doğal olarak bankamatik kartının hayatta iken sigortalının yanında bulunması, öldükten sonra da birlikte oturan mirascılarının eline geçmesi asıldır.Hak sahibinin en son nerede ikamet ettiği ve ölmeden önce kendisiyle kimin ilgilendiği, yanında kimsenin kalıp kalmadığı, sigortalının ATM kartının yenilenip yenilenmediği, yenilenmişse, kime teslim edildiği bankadan tespit edilmeli ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken,eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı avukatının, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 8.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/13094
Karar No: 2012/4120
Karar Tarihi: 19.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13094 E.  ,  2012/4120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/06/2010 tarih ve 2008/342-2010/370 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat poliçesi ile sigortalı bulunan beyaz eşya emtiasının Çerkezköy’den Almanya’ya tren ile nakliyesi sırasında davalı şirketin kusuru ile hasara uğradığını, hasarın sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 13.034,37 TL’nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşıyıcının TCDD olduğunu, zararın trenin bağlanması ve ray değişimi sonucu meydana geldiğini, müvekkilinin taşıma işleri komisyoncusu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, taşımanın demir yolu ile yapılması ve uluslararası nitelikte olması nedeniyle COTİF ve CİM hükümlerinin uygulanacağı, emtianın taşınması işinin davalı şirket tarafından üstlenildiği ve TCDD’ye ait tren ile naklinin sağlandığı, davalı şirketin taşıma işleri komisyoncusu olduğu, yükleme sırasında istifleme sırasında tren yolu taşımasına uygun hava yastığı kullanılmamasından dolayı hasarın meydana geldiği, emtianın vagonlara sigortalıya ait fabrika sınırları içinde yer alan lojistik deponun kapalı rampasından yüklendiği ve yükleme akabinde mühür vurularak kapandıktan sonra vagonların TCDD Çerkezköy gar şefliği sorumluluk sahasına sevk edildiği, dolayısıyla yükleme ve istifleme işinin gönderici sigortalı tarafından üstlenildiği, davalının ve taşıyıcının istifleme konusunda göndericiye müdahale şansının bulunmadığı, COTİF 20/3. maddesine göre kayıp veya hasar eşyanın gönderici tarafından yanlış yüklenmesinden kaynaklanmış ise taşıyıcının sorumluluktan kurutulacağı, hasarın oluşumunda davalının sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2308
Karar No: 2018/9842
Karar Tarihi: 20.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/2308 E.  ,  2018/9842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, suç tarihinden yaklaşık 10 gün kadar önce cep telefonu ile daha önceden tanıdığı katılan ...'i arayarak kendisine "Elimde sağlam 100.000 Alman markı var, gel bu parayı alalım" diyerek ... ya çağırdığı, katılanın arkadaşı olan müşteki Ömer ile birlikte sanıktan 100.000 Alman markını satın almaya karar verdikleri, 08.06.2011 tarihinde .... plakalı araçla .... ya geldikleri ve bir çay bahçesinde sanıkla buluştukları, sanığın 100.000 Alman markını 40.000 TL'ye satabileceğini söylediği ve bu konuda anlaştıkları, sanığın bir adet 500, bir adet 200, bir adet 50 ve bir adet 5 markı numune olarak verdiği, katılan ve müştekinin numune markları bir kuyumcuya gösterdikleri, kuyumcunun kendilerine markları 65 kuruştan satın alabileceğini söylemesi üzerine .... İş Bankası'na giderek müşteki.... 'in hesabından 60.000 TL para çekip yeniden sanıkla buluştukları, parayı almadan markları vermeyeceğini söylemesi üzerine 40.000 TL parayı sanığa verdikleri, birlikte bir ara sokağa gittikleri, burada katılan ... ile sanığın araçtan indikleri, müşteki.... n araçta beklediği, sanık ...'un katılan ...'e "Sen burada bekle ben markları alıp geleceğim" dediği ve bahçeli müstakil bir evin dış kapısından içeri girdiği ve ortadan kaybolduğu, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; bozma üzerine taraflar arasında uzlaştırma sağlanamadığından, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10159
Karar No: 2018/1186
Karar Tarihi: 25.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/10159 E.  ,  2018/1186 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından ziynet eşyalarının iadesi, kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, çeyiz eşyasının iadesi ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı- karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflann tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın taraflara yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50'şer TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.01.2018(Prş.)

....
Esas No: 2014/13488
Karar No: 2014/17256
Karar Tarihi: 01.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/13488 E.  ,  2014/17256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Mahallesi 682 ada 9 parsel sayılı taşınmazın el atma tarihi olan 1964 yılı itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (...-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye ... imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (... imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın ... planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2008 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.