Esas No: 2017/17478
Karar No: 2018/3150
Karar Tarihi: 05.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/17478 E.  ,  2018/3150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat

Sanıklar ... ve ... hakkında; mahkumiyet

1-Sanıklar ... ve ... hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların, sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik ise katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin son olarak düzenlenen fatura tarihi olduğu, buna göre en aleyhe kabulle 2005 takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihinin 31.12.2005 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 31.12.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış sanıklar ... ve ... ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında "2006, 2007 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların, sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik ise katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

A-Sahte fatura düzenlemek suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi 2006, 2007 ve 2009 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturaların asılları ya da suretlerinin dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, 2006 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte faturaların dava zamanaşımı yönünden önemli olduğu da nazara alınarak, öncelikle 2006, 2007 ve 2009 takvim yıllarına ait fatura asıl ya da örneklerinden de kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturaların temin edilmesinden sonra ise sanık ...'in savunmasında 23 Ağustos 2005 yılında askere gittiğini, askerden 2008 yılının Şubat ayında dönebildiğini, bu dönemde şirket ile ilgili bütün evrakların ... isimli kişide olduğunu, bütün işlemleri bu kişinin yaptığını belirterek suçlamayı kabul etmemesi ve 25.04.2013 havale tarihli dilekçesinde terhis belgesinin fotopisini sunması, sanık ...'ün savunmasında; sanıklar... ve... isimli şahısları güllükte mağazada tezgahtarlık yaparken tanıdığını, kozmetik firması çalıştırdıklarını, küçük bir dükkanlarının olduğunu, tanıştıktan bir müddet sonra sağlam bir kişiye ihtiyacı olduklarını Isparta'da açacakları şirkete hissedar aradıklarını, bana maaş bağlayacaklarını, kanunen 3. bir kişi bulmak zorunda olduklarını beyan ettiklerini, ilkokul mezunu olduğunu, söylediklerine inandığını, Ispartaya giderek noterde imza attığını, iki kez 100 tl civarında Ispartadan şoförle zarf içinde para gönderildiğini, suç tarihlerinde güllükte...'ye ait zafir ayakkabı isimli iş yerinde tezgahtar olarak çalıştığını belirtmesi, sanık ...'in ise söz konusu şirkette çalışmadığını, haberi yokken adına vekaletname çıkartıldığını, bu vekaleti kullanmadığını belirtmesine karşılık, dosyada mevcut 26.08.2005 tarihli yoklama fişinde sanığın şirkette işçi olarak çalıştığının yazılı olması, sanığın yoklama fişini imzaladığının anlaşılması ve mahkemece her ne kadar sanık hakkında verilen beraat hükmüne dayanak yapılmış ise de 12.07.2005 tarih, 11304 yevmiye nolu istifa içerikli belgede yer alan kişinin şirketin eski ortağı olan... olduğu sanık ... ile aynı kişi olmadıklarının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti için, sanık ... hakkında ilgili askerlik şubesinden sanığın askerde bulunduğu döneme ilişkin bilgilerin sorulması, suça konu faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanıklara ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, dosyada mevcut raporlardan suça konu faturaları kullanan şirket/kişiler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairelerinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde kararlar verilmesi,

B-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanıkların sadece kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihlerine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.