erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/16232
Karar No: 2020/3946
Karar Tarihi: 23.06.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/16232 E.  ,  2020/3946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan Şükriye Akkurt ve Gülay Tonguç ortak vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın dahili davalılardan ...’ye doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi gerekmektedir.

Belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 23.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/28494
Karar No: 2013/20884
Karar Tarihi: 07.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/28494 E.  ,  2013/20884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, mahkemenin 2008/425 esas sayılı dosyası ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak kısmi alacak davası açtığını ve 01/06/2010 tarihi ile karara bağlandığını, o dava ile hüküm altına alınmayan bakiye işçilik alacaklarını ileri sürmüş ve talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; mahkemenin 2008/425 esas sayılı dosyasının Yargıtay Kararı üzerine bozularak döndüğü, 2013/88 esas numarası alınarak esasa kaydedildiği, iş bu dava dosyası ile 2013/88 esas sayılı dosyası arasında fiili ve hukuki bağlantı olduğundan bahisle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 166. maddesi uyarınca ilk davanın açıldığı 2013/88 esas sayılı dosyada birleştirme kararı verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 168. maddesinde “Aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde görülmekte olan davalar yönünden verilen birleştirme ve ayırma hususundaki ilk derece mahkemesi kararlarına karşı istinaf yoluna; bölge adliye mahkemesi kararları hakkında ise temyiz yoluna, ancak hükümle birlikte gidilebilir. Şu kadar ki, bu husus tek başına, bölge adliye mahkemesinde hükmün kaldırılarak esastan incelenme; Yargıtayda ise bozma sebebi teşkil etmez” hükmü öngörülmüştür.

İnceleme konusu dosyada tek başına birleştirme kararı temyize konu edilmiştir. Yukarıda belirtilen düzenleme gereği, birleştirme kararı tek başına temyize konu edilemez. Bu nedenle Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 168. ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 48. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE 07.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/2214
Karar No: 2019/4007
Karar Tarihi: 18.09.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/2214 E.  ,  2019/4007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/04/2016 gününde verilen dilekçe ile kiraya verme yetkisinin olmadığının tespitinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu nedeniyle usulden reddine dair verilen 06/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kiraya verme yetkisinin olmadığının tespitine ilişkindir. Mahkemece, yargı yolu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... İlçesi ... Mahallesi ile ... İlçesi ... Mahallesi arasında feribot taşımacılığı hizmetinin davalı ... tarafından Dündar Metin'e ihale edildiğini ve buna ilişkin işletme protokolü yapıldığını belirterek davalı ... İşletmesinin kiraya verme yetkisinin olmadığının tespit edilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davaya bakmakta idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle yargı yolu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi gereğince idari yargı yerinde ancak ilgili idari kurum dava edilebilir. Bu yasal düzenlemeye göre, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişileri aleyhine idare mahkemelerinde dava açılamaz.

Davalı özel hukuk tüzel kişisidir. Bu nedenle özel hukuk tüzel kişisi aleyhine açılan eldeki davanın görüm ve çözüm yeri idari yargı yeri değil adli yargı yeridir. Mahkemece, Davalı ... yönünden işin esasına girilerek ulaşılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yargı yolu bakımından davanın usulden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18495
Karar No: 2014/2130
Karar Tarihi: 30.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18495 E.  ,  2014/2130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2, 53/6. maddeleri

gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması,

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde gece saat 01.30 sıralarında meskun mahalde bölünmemiş çift yönlü sokakta, sanık yönetimindeki otomobil ile 0.13 promil alkollü olarak seyir halindeyken, cadde ile sokağın birleştiği kavşağa geldiğinde, kavşaklarda geçiş önceliğine uymadan kavşakta 1994 doğumlu katılan yönetimindeki motorsiklete çarparak katılanın 6. derece kemik kırığı olacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın asli kusurlu kabul edildiği ve katılandaki yaralanmanın niteliği de dikkate alınarak, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında az ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve bilirkişi raporuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 30.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/214
Karar No: 2019/3878
Karar Tarihi: 25.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/214 E.  ,  2019/3878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-04/12/2014 ve 17/02/2015 (karar celsesi) tarihli celselerde suça sürüklenen çocuğun 18 yaşının bitirdiği gözetilmeden, duruşmanın açık yerine kapalı yapılması ve hükmün de kapalı celsede açıklanması suretiyle, CMK'nun 182. maddesine aykırı davranılması,

2-Suç tarihinde 18 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/31376
Karar No: 2018/4537
Karar Tarihi: 12.06.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/31376 E.  ,  2018/4537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ... Satış ve Dağıtım A.Ş.’nin, ...İçecek A.Ş. şirketine ait ürünlerin pazarlanmasında ve tüketicilere sunumunda kullanılmak üzere tedarikçi firmalardan temin ettiği soğutma dolaplarını ariyet sözleşmesi ile satış noktalarına verdiği, sanıklar ... ve ...’ın katılan firmada soğutucu departmanında çalıştıkları, sanıklar tarafından bu dolapların bir kısmının hurdaya ayrılmasına gerek olmadığı halde hurdaya çıkarıldığı, ayrıca şirket kayıtlarından çıkartarak, şirkete nakliye işleri yapan diğer sanıklar ... ve ... vasıtasıyla 2. el beyaz eşya satan iş yerlerine sattıkları, yine sanık ...’un da katılan firmada promosyon depo memuru olarak görev yaptığı, sanıklar Metin ve ...’ın katılan firma tarafından müşterilerine ücretsiz olarak verdiği promosyon ürünlerini gerek elden gerekse internet üzerinden sattıkları, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği anlaşılmakla haklarında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 12/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/10239
Karar No: 2007/131
Karar Tarihi: 15.01.2007

2. Ceza Dairesi 2006/10239 E., 2007/131 K.

**2. Ceza Dairesi 2006/10239 E., 2007/131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kimliği hakkında yalan beyanda bulunmak suçundan sanık Ö…

…..'ün yapılan yargılaması sonucunda; MAHKUMİYETİNE dair (ŞİŞLİ) Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 22.3.2004 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi O Yer C.Savcısı tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığının 13.11.2006 tarihli yazısıyla dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

İddianamede sanığa atılı yankesicilik suretiyle hırsızlık suçundan yapılan soruşturma esnasında sanık sıfatıyla ifadesi alınırken görevli polis memurlarına kimliği hakkında yalan beyanda bulunmaktan ibaret eyleminin 765 sayılı TCK.nun 343/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve hapis cezası öngörülen bu suçtan ceza kararnamesi ile karar verilemeyeceği, bu kararın duruşmalı incelemeye dayandırılması gerekli olup, bu halde hükmünde temyizinin mümkün bulunduğu anlaşılmakla, buna rağmen sanığın eyleminin 765 sayılı TCK.nun 528/2. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu kabul edilerek hakkında ceza kararnamesi düzenlenmesinin kanun yolunu değiştirmesi söz konusu olmayacağından hükmün temyizinin mümkün olduğu belirlenerek yapılan inceleme de;

Sanığa atılı yankesicilik suretiyle hırsızlık suçundan yapılan soruşturma esnasında sanık sıfatıyla ifadesi alınırken görevli polis memurlarına kimliği hakkında yalan beyanda bulunmaktan ibaret eyleminin 765 sayılı TCK.nun 343/2. maddesi (5237 Sayılı TCK.nun 206. maddesi) kapsamında değerlendirilmesi ve bu suçla ilgili davaya bakmanın ve delilleri değerlendirmenin Asliye Ceza Mahkemesinin görevi dahilinde olduğundan görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA) 15/01/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/10138
Karar No: 2016/11809
Karar Tarihi: 06.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/10138 E.  ,  2016/11809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Davalılardan ... 18.01.2002 tarihinde, ... ise 07.11.2006 tarihinde Türk vatandaşlığını kaybetmiş ve Alman vatandaşlığına geçmişlerdir; Almanya ile aramızda, 15/05/1930 tarih ve 1622 sayılı Kanunla onaylanan ve 04/06/1930 gün ve 1511 (III.Tertip II.Cilt, 470 s) sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak her iki devlet arasında 18.11.1931 tarihinde yürürlüğe giren, 1929 tarihli “Türkiye Cumhuriyeti ile Almanya Devleti Arasında Hukuki ve Ticari Mevaddı Adliyeye Müteallik Münesabatı Mütekabiliyeye Dair Mukavelename” mevcuttur. Almanya, 1965 Lahey Tebligat Sözleşmesi ve 1954 tarihli Lahey Hukuk Usulü Sözleşmesine taraf bulunmaktadır. Mukavelenameye göre, tebligata ilişkin talepname, talep edilen devletin dilinde düzenlenecek ve tebligatı çıkaran makam, davacı ve davalının isim ve sıfatları, tebliğ muhatabının isim ve adresi ve evrakın niteliği ile ilgili bilgiler yazılacaktır. Talepnameye, tebliğ edilecek evrakın, talep edildiği devletin dilinde düzenlenmiş onaylı tercümeleri eklenecektir. Tebligat ise halen uygulamaya esas olan 1965 Lahey Tebligat Sözleşmesine göre, tebligat evrakı 184 numaralı forma bağlı olarak Türkçe ve Almanca tercümeleri olmak üzere iki takım olarak düzenlenecektir, ancak mahkemece davalılara usulüne uygun gerekçeli karar tebliğ edilmemiş olup, Türkiye ve yurt dışında yayımlanan Türkçe gazeteler ile ilan yapılmış olmasıda tebliğat yerine geçmemektedir. Bu nedenle mahkemece davalılar ... ve ... adına usulüne uygun tebliğat çıkarılarak temyiz sürelerinin beklenmesinden sonra dosyanın gönderilmesi,

2)... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/520 E.- 2010/428 K. sayılı dava dosyasının bulunduğu yerden getirilerek dosya içine alınması,

3) Dava konusu taşınmazın malik hanesinde adı geçen ....'a ait mirasçılık belgelerinin eğer yok ise mirasçılık belgesi yerine geçecek yeni tarihli nüfus kayıt örneklerinin, alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 06/12/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/851
Karar No: 2019/5251
Karar Tarihi: 12.09.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/851 E.  ,  2019/5251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :... 28. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2018 tarih ve .... sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan cezalandırılma istemi ile açılan davada yakalanarak ifadesi alınan ve tutuklanmasına karar verilen sanığın, yargılama aşamasında müdafiisi olmadan savunmasının alınması karşısında 21.12.2017 tarihinde kendisine baro tarafından müdafii atandığı, ancak daha sonrasında 22.03.2018 tarihli celsede müdafiinin mazeret dilekçesi sunmasına rağmen yokluğunda karar verilerek savunma hakkının kısıtlanmasına yol açacak ve bu hakkın kullanılmasını etkisiz kılacak şekilde CMK’nın 188/1 ve 216. maddelerine aykırı olarak hüküm kurulması,

2-İstinaf aşamasında dosya içerisine konulduğu anlaşılan ID tespiti ile bilgi belge ve listenin CMK'nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53/1. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve bozma nedeni gözetilerek tutukluluk halinin DEVAMINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın... 28. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5508
Karar No: 2018/2281
Karar Tarihi: 21.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/5508 E.  ,  2018/2281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı arsa sahibi ile aralarında 30.09.1996 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, bu sözlşeme uyarınca inşaata 15.10.1996 tarihinde başlanacağını, ancak bitim tarihinin kararlaştırılmadığını, sözleşme konusu taşınmazda yapılan inşaatın Belediye Başkanlığı tarafından ruhsatsız ve kaçak yapı olduğu gerekçesi ile durdurulduğunu ve mühürlendiğini, davalının bu yerdeki zilyetliğinin zaman ile çözülecek bir durum olduğunu ancak bunun ne kadar zaman alacağı belli olmadığı, bu sürede inşaat maliyetlerinin artması nedeniyle müvekkilinin sözleşmeyle bağlı kalamayacağını ileri sürerek, sözleşmenin hükümüzlüğünün tespiti ve imalat bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, davacının en başından beri ruhsat alınamayacağını bilmesi gerektiğini, kusurun kendisinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı yüklenicinin basiretli bir tacir gibi davranmadığı, sözleşme konusu parselin en başından beri hazineye ait olduğunu bildiği halde inşaat başladığı, davaya konu olayda baştan beri imkansızlık mevcut olduğunu, davacının ancak sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre zararını isteyebileceği, ancak inşaatta yıkım kararı verilmiş olması nedeniyle davalının zenginleşmesinin söz konusu olmadığı, davalı tarafın kendi kusuruna dayanamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17806
Karar No: 2014/22137
Karar Tarihi: 22.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/17806 E.  ,  2014/22137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 30.06.2014 gün ve 2014/13420/44755 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.07.2014 gün ve KYB. 2014/264837 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1, 52 ve 62. maddeleri gereğince 3.000 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2013 tarihli ve 2013/48 esas, 2013/635 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde,

Dosya kapsamına göre, sanığın kaçak elektrik kullandığının tespiti üzerine elektrik dağıtım ve satış yetkisine sahip ... A.Ş. yetkililerince sanığa ait sayacın mühürlendiği, kamu güvenine karşı işlenen suçlardan olan mühür bozma suçunun oluşabilmesi için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının gerekli olduğu, elektrik dağıtım ve satış yetkisinin özel hukuk kişilerine devrine ilişkin yasal düzenlemelerde özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine dair hüküm bulunmadığı gibi kamusal faaliyetin özel hukuk kişileri eliyle ihale yoluyla yürütülmesinin bahse konu görevlileri kamu görevlisi haline getirmeyeceği, bu itibarla mühür bozma suçunun hukuka aykırılık unsuru gerçekleşmediği cihetle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, 23.12.2010 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren ... Dağıtım A.Ş'nin mühürleme tarihi itibariyle henüz özelleştirmeyip, 28.05.2013 tarihinde özelleştirildiği anlaşılmakla, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görülmediğinden REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.