erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/11906
Karar No: 2007/17049
Karar Tarihi: 04.10.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/11906 E.  ,  2007/17049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı ...’un tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı dava dilekçesinde tarımsal faaliyeti nedeniyle 2003 yılından itibaren teslim ettiği ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapıldığı ayı takip eden ay başından itibaren 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun , daha sonra da 30.03 2007 tarihli son celsede ilk prim kesintisinin yapıldığı tarih olan 20.11.2004 tarihini takip eden ay başı olan 01.12.2004 tarihi itibariyle 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespitini istemiştir. Davacının 2003 yılı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapılarak 20.11.2004 tarihinde ... hesabına yatırıldığı görülmekle, Mahkemece, bu tarihi takip eden ay başı olan 01.12.2004 tarihinden itibaren tespite karar verilmesi yerinde ise de; davanın istem gibi tümüyle kabul edilmesine rağmen kısmen kabulüne karar verilmesi ve davalı yararına reddedilen kısım için avukatlık ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının 1.bendindeki “kısmen” sözcüğünün ve 5.bendinin tümüyle silinmesine ve kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 04.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/33373
Karar No: 2021/6289
Karar Tarihi: 23.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/33373 E.  ,  2021/6289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında 06.05.2014 tarihli iddianame ile 6136 Sayılı kanunun 15/1. maddesine muhalefet suçundan da dava açıldığı halde, bu suç yönünden bir karar verilmemiş ise de, zamanaşımı içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında gece vakti hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddeleri gereğince cezalandırılması kabul edildiği ve hüküm kurulurken TCK'nın 143. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapıldığı halde, artırım oranın 1/3 olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 15/04/2019 tarihli bozma ilamından önce verilen ve yalnızca suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 05/05/2015 tarihli kararda suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 ve 31/3. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 4 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine TCK'nın 116/2-4 , 119/1-c ve 31/3. maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 8 ay hapis cezasının, 1 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanığın 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Yasa'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 119/1-c, 31/3. maddelerine göre belirlenen 2 yıl 8 ay hapis cezasının, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 1 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5117
Karar No: 2012/7352
Karar Tarihi: 18.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5117 E.  ,  2012/7352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Sarıçam İlçesi Belediye Başkanlığı'ndan gelen 18.01.2011 tarihli cevap yazısında, dava konusu taşınmazın Sarıçam Belediyesi sınırları içinde olmadığı, gerekli bilginin Çukurova Belediyesi'nden sorulması gerektiği belirtilmiş olup, mahkemece bu kapsamda ilgili belediyeye gönderilen yazıya dosyada rastlanılmamıştır.

Bu nedenle, dava konusu taşınmazın dava tarihi olan 27.05.2010 gününden önce imar planı içerisinde olup olmadığı, imar planı içinde ise bulunduğu imar planının tarihi, ölçeği, türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskân amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, beldenin, gelişme yönünde bulunup bulunmadığı hususları sorularak alınacak yazı cevabının Çukurova Belediye Başkanlığı'ndan,

2-Dava konusu 634 parsel sayılı taşınmazın 27.05.2010 olan dava, emsal alınarak incelenen 4861 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 18.07.2007 olan satış tarihleri itibariyle, imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu (634 parsel) ile somut emsal alınan (4861 ada 1 parsel) taşınmazların bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin Çukurova Belediye Başkanlığından,

Getirtildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11884
Karar No: 2019/20100
Karar Tarihi: 06.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/11884 E.  ,  2019/20100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Belli saatten sonra sokağa çıkmaktan yasaklanma seçenek tedbiri

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) İlk haksız hareketin kimden geldiği tam olarak anlaşılamadığı şeklindeki gerekçe ile mağdur hakkında suça sürüklenen çocuğa yönelik eyleminden kurulan hükümde, TCK'nin 29. maddesi uyarınca tahrik indirimi uygulandığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen cezada haksız tahrik nedeniyle indirim yapılmaması,

Kabule göre de;

2) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 4, 5 ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, mahkumiyet hükmünde, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nin 50/1-d. maddesi gereğince "belli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanması tedbirine" çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, hükmolunan cezanın bir katı süre ile yanında veli veya vasisi bulunmadan saat 19.00 dan sonra sokağa çıkmaktan yasaklanması seçenek tedbirine hükmedilerek infazın kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2837
Karar No: 2018/9534
Karar Tarihi: 13.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/2837 E.  ,  2018/9534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında TCK m. 157/1,62, 52/2, 53, sanık ... ve hakkında TCK.nın 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafi, sanık ... ve sanık ... müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce, uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulması üzerine, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın evlenmek istediği, bu esnada tanıştığı sanık ....... nın kendisine kız bulabileceğini söylediği, sanık ...'ın, baldızı olduğunu söylediği sanık ..., evlendirmek amacıyla tanıştırdıkları.... ve sanık ... ile birlikte katılanın evine geldikleri, aynı günün akşamı .... ile imam nikahlarının kıyıldığı, katılandan sanık ...'un .... ye bir çift küpe, bir yüzük, dövme diye tabir edilen altın takmasını, aracılık yapan sanık ... .... 'nın da 5.000 TL istediği, bunun üzerine katılanın 5000 TL ve ziynet eşyalarını verdiği,.... 'nün yaklaşık 1 hafta katılan ile aynı evde kaldıktan sonra hastalandığını söylemesi üzerine hastaneye gittikleri, bu esnada .... 'nün kaçtığı, bu şekilde sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen somut olayda; sanıkların savunmaları, katılan ve tanık beyanları, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamından sanıkların atılı suçtan mahkumiyetine dair hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafi, sanık ... ve sanık ... müdafinin sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8436
Karar No: 2011/2436
Karar Tarihi: 09.05.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/8436 E.  ,  2011/2436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 4369 s.y.ile değişik 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80 ve 59 mad.ce 17 ay 15 gün H.C.nın 647 s.y.nın 6 mad.ce ertelenmesine

Hükmolunan cezanın süresine göre koşulları oluşmadığından, sanık müdafiinin incelemenin duruşmalı olarak yapılması isteminin, 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçların uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

2003 Takvim yılında değişik aylarda temin ettiği sahte faturaları kullanarak, kurumlar vergisi ziyaına sebebiyet veren sanığın, eylemini aynı takvim yılı içerisinde gerçekleştirmiş olması nedeniyle tek suçu oluşturacağı gözetilmeden, teselsül hükmünün uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14394
Karar No: 2012/23245
Karar Tarihi: 15.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/14394 E.  ,  2012/23245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davada davanın reddine ve birleşen dosyaya yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı (birleşen dosyanın davacısı ...) avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ... A.Ş. (birleşen dosyada davalı)vekili, davalı ...'in bankanın Tarabya şubesinden 100.000.00 TL tüketici kredisi kullandığını borcun ödenmemesi üzerine icra takibi başlatıldığını 89.119.62 TL alacaklı olduklarını belirterek davalıdan ödenmeyen borcun tahsilini istemiştir.

Davalı(birleşen dosyada davacı) ... vekili, asıl dosyada davacı birleşen dosyada davalı olan ... A.Ş. ile birleşen dosyanın diğer davalısı olan ... LTD. ŞTİ'den konut kredisi kullanarak taşınmaz satın aldığını, bu krediyi düzenli olarak ödediğini, fakat taşınmazın sözleşmeye göre 30.09.2008 tarihinde teslim edilmesi gerektiği halde 18 ay geçmesine rağmen henüz teslim edilmediğini, birleşen dosyanın davalısı olan her iki şirkete ihtarname gönderdiğini sözleşmeyi fesih ettiğini bildirdiğini aleyhine açılan davanın haksız olduğunu belirterek reddini talep etmiş, birleşen dosyada ise sözleşmenin feshine davalılara borçlu olmadığının tespitine ödenen 22.747.00 TL'nin istirdatına karar verilmesini, aleyhine açılan davanında reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine karar verilmiş; hüküm, asıl davanın davacısı ... A.Ş.(birleşen dosyanın davalı) ve asıl davanın davalısı (birleşen dosyada davacı) ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Asıl dosyada yapılan yargılama sırasında ... 4. 2012/14394-23245

Tüketici Mahkemesinin 2010/457 esas sayılı dosyasının bu dosya ile birleştirilmesine karar verilmiş ve yargılama iki dosya birleştirilerek ... bu dosya üzerinden yürütülmüştür. Fakat yargılama sonunda birleşen ... 4. Tüketici Mahkemesinin 2010/457 esas sayılı dosyasında dile getirilen taleplerle ilgili mahkemece olumlu yada olumsuz bir karar vermemiştir. Davalının (birleşen dosyada davacı) birleşen davada dile getirdiği talepleri hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı (birleşen dosyanın davacısı) lehine BOZULMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olamadığına, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/37645
Karar No: 2015/22545
Karar Tarihi: 17.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37645 E.  ,  2015/22545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı Üniversite’de muvazaalı olarak çalıştırıldığından baştan itibaren davalının işçisi sayılmasına rağmen ödenmeyen ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece her ne kadar davacı daha önce muvazaalı çalıştırılsa da 2011 tarihi sonrası alındığı işlerde çalıştırıldığından yeni hizmet sözleşmelerinde muvazaa bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının muvazaalı olarak 2011 tarihine kadar çalıştırıldığı tarafların ve Mahkemenin kabulündedir. Kaldı ki davacının daha önce ilave tediye alacağının kabulüne dair karar Dairemiz 2013/27197 E. sayılı kararı ile de onanmıştır. Davalı Üniversite ile taşeron şirketler arasında muvazaalı iş ilişkisi bulunduğu kabul edildiğinden davacı 4857 sayılı İş Kanunu 2.maddesi 7.fıkrası gereği baştan itibaren asıl işverenin işçisi sayılmalıdır. Davacı baştan itibaren asıl işveren işçisi sayıldığından muvazaalı iş ilişkisini takip eden dönem ihalelerinde alındığı yardımcı hizmet işlerinde veya kanunla cevaz verilen hastanenin asıl işlerinde çalıştırılsa bile asıl işveren kendi işçisini alt işverene devrettiğinden muvazaalı ilişkinin varlığı ve davacının yine asıl işveren işçisi olduğu kabul edilecektir.

Mahkemece yerinde olmayan gerekçe ile 2011 tarihi sonrası alındığı işlerde çalıştırıldığından bu tarihten sonraki ilave tediye alacağı talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/12467
Karar No: 2020/5805
Karar Tarihi: 15.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/12467 E.  ,  2020/5805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında bozma öncesi verilen 02.01.2014 tarihli ilk hükümde hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b, 143, 31/3 ve 168. maddeleri gereğince 7 ay 5 gün hapis cezasına hükmedildiği, müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 25.01.2018 gün ve 2015/1438 E., 2018/339 K. sayılı ilamı ile hükmün, kazanılmış hakkın gözetilmesi suretiyle bozulmasına karar verildiği, bilahare mahkemece verilen 06.06.2018 tarihli hükmün de Dairemizin 16.05.2019 gün ve 2018/5575 E., 2019/9069 K. sayılı ilamı üzerine mahkemece bozmaya uyularak verilen 03.12.2019 tarihli hükümde hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b,143, 31/3. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasına, ancak kazanılmış hakkı saklı tutularak sonuç cezanın önceki ilk hükümle tayin edilmiş olan 7 ay 5 gün hapis cezası olarak belirlenmesine karar verilmesi gerektiği halde, TCK’nın 50/3. maddesi gereğince seçenek yaptırıma çevirmenin zorunlu olduğundan bahisle aynı Kanun’un 52/2. maddesi gereğince 4.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlğını bozma suçundan neticeten 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 2.400,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; ilgili hüküm fıkrasından ".. suça sürüklenen çocuğun neticeten 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, " ibaresi çıkarılarak yerine "..suça sürüklenen çocuğun cezasının 2.400,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13018
Karar No: 2014/18741
Karar Tarihi: 10.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/13018 E.  ,  2014/18741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/172846

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 30.04.2014 gün ve 2014-8693/29698 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20.05.2014 gün ve KYB. 2014/172846 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık Y.. Ç..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203, 62, 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Karadeniz Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/09/2013 tarihli ve 2013/229 esas, 2013/288 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Sanığın elektrik borcunu ödememesi sebebiyle elektrik dağıtım ve satış yetkisine sahip Enerjisa Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş. yetkililerince sanığa ait sayacın mühürlendiği, kamu güvenine karşı işlenen suçlardan olan mühür bozma suçunun oluşabilmesi için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının gerekli olduğu, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/22539 esas, 2013/15593 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, elektrik dağıtım ve satış yetkisinin özel hukuk kişilerine devrine ilişkin yasal düzenlemelerde özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine dair hüküm bulunmadığı gibi kamusal faaliyetin özel hukuk kişileri eliyle ihale yoluyla yürütülmesinin bahse konu görevlileri kamu görevlisi haline getirmeyeceği, bu itibarla mühür bozma suçunun hukuka aykırılık unsurunun gerçekleşmediği cihetle beraat kararı verilmesi gerektiği nazara alınmadan sanığın mahkûmiyetine dair yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 11.06.2012 tarihli mühür bozma tutanağına konu 17.05.2012 tarihli mühürleme işleminin, özel hukuk tüzel kişisi olan Enerjisa Başkent Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi görevlilerince tatbik edilmiş olması karşısında, lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görüldüğünden, Karadeniz Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2013 gün ve 2013/229 Esas, 2013/288 sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, cezanın çektirilmemesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.