erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/1600
Karar No: 2017/551
Karar Tarihi: 07.02.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/1600 E.  ,  2017/551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında mahkumiyet

I- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede;

Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle CMK'nun 223/2-b madde ve bendi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

1-Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkaları bulunan sanık hakkında, 2006 takvim yılında işlenen suç yönünden daha ağır olan mahkumiyeti yerine daha hafif olanın tekerrüre esas alınması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 2006 takvim yılına ilişkin olarak kurulan mahkumiyet hükmünden tekerrüre ilişkin kısımların çıkartılarak yerine “Sanığın .... Ağır Ceza Mahkemesinin ..... Esas-Karar sayılı ilamı ile tekerrüre esas 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyeti olduğu anlaşıldığından TCK'nun 58/1. maddesi uyarınca sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve TCK'nun 58/6. maddesi uyarınca adı geçen sanığa verilen hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,” yazılmak ve her iki takvim yılına ilişkin hüküm fıkralarından 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılması ile yerine "TCK'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nun 326/son ve 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddeleri gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine, 07.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/4277
Karar No: 2006/7693
Karar Tarihi: 01.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4277 E.  ,  2006/7693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli parselin yer aldığı ... Köyü 284 adada yer alan kadastro parsellerinin bir çoğunun aynı nedenle, Hazine tarafından dava konusu edildiği anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen;

a) 284 sayılı adada yer alan diğer parsellerin tümünün kadastro tesbit tutanakları onaylı suretleri ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, itirazsız kesinleşen var ise bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin hüküm dosyası yada tutanak sureti, mahkeme kararı, bu kararın dayanağı bilirkişi raporu ve var ise ilgili Yargıtay kararı onaylı suretinin,

b) Adayı çevreleyen ve orman sınırları içinde kaldığı anlaşılan yerler için kadastro tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği sorularak, düzenlenmiş ise ilgili kadastro tesbit tutanağı onaylı sureti, itirazsız kesinleşmiş ise, bu yolla oluşan tapu kaydı, itirazlı ya da hükmen kesinleşmiş ise dava dosyası, tutanak düzenlenmeden tapuya kayıt edilmiş ise, nedenini de gösteren tapu kaydı örneğinin,

c) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu adadaki tüm kadastro parsellerini bir ada gösterir orijinalinden fotokopi kadastro paftası onaylı fotokopisinin,

d) Çekişmeli yeri gösterir 1981 yılından önce ve 1981 yılından sonra düzenlenmiş amenjman planlarının,

e) Çekişmeli yeri gösterir, memleket haritası orijinalinden renkli fotokopisinin,

olanaklı ise her dosya için ayrı ayrı, olanak bulunamıyor ise aynı adaya ilişkin dosyalardan birisi klavuz dosya seçilerek, istenen belgelerin bu dosya içine konularak aynı adadaki parsellere ilişkin tüm dava dosyalarının aynı zamanda temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 01.06.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/3797
Karar No: 2010/6234
Karar Tarihi: 31.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3797 E.  ,  2010/6234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2007

Taraflar arasındaki davadan dolayı Antalya 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 20.02.2007  gün ve 780-20  sayılı  hükmün Düzeltilerek Onanmasına  ilişkin olan 29.12.2009  gün ve  6930-14008 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde  davalı  vekili  tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

“Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere ve özellikle dava konusu taşınmazlardan 5346 ada 8 sayılı parselin davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesine eklenen tapu kaydına göre; anılan taşınmazın 812 m2 miktarında olup, yargılama sırasında kat irtifakı tesis edilerek ahara yapılan temlikler ile 3. kişiler adlarına kayıtlı bulunduğu; çekişmeli 5345 ada 8 parsel sayılı taşınmazın ise 917 m2 miktarında ve davalı R.adına kayıtlı olduğu; yine 503 ada 198 parsel sayılı taşınmazın tarafların miras bırakanı babaları M.adına kayıtlı iken, M.’ün bir kısım payını  16.9.1975 tarihinde davalı oğlu R.’a satış suretiyle temlik ettiği ve muris M.adına kalan payın da bilahare 21.6.1983 tarihinde mirasçılarına intikalinden sonra yapılan taksim sonucu bir kısım payın da yine davalı R.adına kayıtlandığı, daha sonra taşınmazın imar görmesi sonucu oluşan imar parsellerinden 5358 ada 2 parsel sayılı taşınmazda davalı R.adına 59 / 2313 pay ile 315 / 2313 payın imar suretiyle tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 5358 ada 2 parsel sayılı taşınmazda davalı R.adına kayıtlı tüm paylar ile 5346 ada 8 sayılı parselde bir kısım payın iptal ve davacılar adına tescili yönünde hüküm kurulmuş ve tarafların temyizi üzerine Dairece “ hüküm fıkrasındaki 5346 ada numarasının hükümden çıkartılarak yerine 5345 ada numarası yazılmasına ve hükmün bu şekliyle düzeltilerek onanmasına” karar verilmiştir.

Ne var ki, davalı R.’ın 5358 ada 2 parsel sayılı taşınmazda kabulü kapsamında olan 315 / 2313 payının dışında, imar öncesi babasından alım suretiyle edinmiş olduğu payın (imar ile 59 / 2313 payın) da iptali ve davacılar adına tesciline karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi, dava  dışı 3. kişiler adına kayıtlı olan 5346 ada 8 parsel sayılı taşınmaz hakkında hüküm kurulmuş olması da isabetsizdir.

Değinilen hususlar davalı R.’ın karar düzeltme isteği üzerine yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından; davalı R.’ın karar düzeltme talebinin HUMK.nun 440.maddesi uyarınca kabulü ile, Dairenin 29.12.2009 tarih ve 6930-14008 sayılı  “düzeltilerek onama” kararının  belirtilen  yön itibarı  ile ortadan kaldırılmasına ve yerel mahkemenin 20.02.2007 tarih ve 1999/780 esas, 2007/20 karar sayılı hükmünün yukarda açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.nun 428 maddesi uyarınca BOZULMASINA…” alınan paşin  hacrın  temyiz  edene  geri  verilmesine, 31.5.2010  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Esas No: 2017/18751
Karar No: 2018/26360
Karar Tarihi: 05.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/18751 E.  ,  2018/26360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının izin dönüşü işe başlatılmadığını ve bu suretle davacının iş akdine haksız olarak son verildiğini belirterek; kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem ve ihbar tazminatı talep edip edemeyeceği hususu uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı Kanunun 25/II maddesinde belirtilen “ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller” sebebi ile iş aktine son verilmesi halinde işçi kıdem ve ihbar tazminatı talebinde bulunamayacaktır.

Somut olayda; davalı, davacının iş aktine 4857 sayılı Yasanın 25/II-(g) ve (e) bentleri gereğince son verildiğini iddia etmektedir. Davacı hakkında tutulan tutanaklan ve tutanak şahitlerinin beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının 26-27-28 -29-30-31/08/2013 ve 01-02-03/09/2013 tarihlerinde işe gelmediği ve geçerli bir mazerette bildirmediği anlaşılmıştır. Davacı tanıklarının iş yerinde izne ayrılma prosedürü hakkında verdikleri beyanlarında, iş yerinde önceden yapılan belirleme ile kimin hangi tarihe izne ayrılacağının belirlendiği ve buna ilişkin kayıtların tutulduğu belirtilmiş ise de dosya ya bu beyanlara uygun yazılı her hangi bir delilin sunulmadığı ve bu hususun davacı tarafından ispat edilemediği anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı iş verenin iş aktini haklı olarak sonlandırdığının kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçeler ile davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmesi hatalıdır ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 05.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/25006
Karar No: 2013/17766
Karar Tarihi: 24.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/25006 E.  ,  2013/17766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bafra 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :15.03.2012
Esas No: 2014/5873
Karar No: 2014/8393
Karar Tarihi: 23.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5873 E.  ,  2014/8393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak ve tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 29.01.2014 gün ve 2013/8034 Esas, 2014/510 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Asıl davada davacı yüklenici kooperatif vekili, müvekkili ile davalılar arasında 28.07.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, arsa sahipleri davalılar tarafından sözleşmenin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek müvekkilinin yaptığı imalat karşılığı, hissesine düşen kısmın tapusunun iptali ile davacı adına tesciline, bunun mümkün olmaması halinde ise imalat bedeli ile davalılara ödenen 1.500,00 TL'ye karşılık olmak üzere şimdilik 5.000,00 TL'nin temerrüt faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davanın reddine ilişkin kararın Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nce bozulması üzerine 05.06.2009 tarihinde ıslah dilekçesi ile 1.333.000,00 TL'nin tahsili istenmiş, mahkemece davacı vekilinin çekilerek vekillik görevinin son bulması nedeni ile bu istem reddedilmiştir.

Davalı arsa sahipleri vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada ise arsa sahipleri vekili, sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini, sözleşme konusu arsa üzerinde %50 paylaşım ile 25 daire alacak iken arsayı 300.000,00 TL bedelle sattıklarını, 60.000,00 TL üzerinden 25 dairenin bedelinin 1.500.000,00 TL olduğunu, arsa bedelinin tenkisi ile zararının 1.200.000,00 TL olduğunu ileri sürerek, bu miktarın tahsilini talep etmiştir.

Yüklenici kooperatif vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 19.09.2005 tarih ve 2004/7504 E., 2005/4757 K. sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, aktin feshinde yüklenici kooperatifin sorumlu olduğu, dava tarihi itibariyle yüklenicinin yaptığı imalat bedelinin 360.000,00 TL olduğu, dava dilekçesinde 5.000,00 TL istendiği, birleşen davada ise arsa sahiplerinin menfi zararlarının 367.000,00 TL olduğu gerekçesi ile asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiş, yüklenici kooperatif vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 29.01.2014 tarih ve 2013/8034 E., 2014/510 K. sayılı ilamı ile mahkeme kararı asıl davada davacı-birleşen davada davalı olan kooperatif yararına bozulmuştur.

Bu kez, taraf vekilleri karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 52,40'ar TL harç ve takdiren 226,00'şar TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11963
Karar No: 2018/6671
Karar Tarihi: 11.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/11963 E.  ,  2018/6671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, temel cezayı teşdit gerekçesi, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ... Plastik.. Ltd. Şti. hakkında kamu davası açıldığı anlaşılmakla; söz konusu dava dosyasının getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyen Mertoğlu Plastik...Ltd.Şti.'nin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen şirket ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 11.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/3008
Karar No: 2012/3158
Karar Tarihi: 04.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/3008 E.  ,  2012/3158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevli memura mukavemet, saldırgan sarhoşluk

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlünün mahkümiyetine ve tutukluluk halinin devamına dair hükümde başvurulacak kanun yolu, şekli, mercii ve süresi gösterilmemiş ise de; suçların adı ve ceza miktarları belirtilerek 05/02/2004 ve 09/04/2004 günlü müddetnameler ile yine ceza miktarına nazaran düzenlenen hükümlüye vasi atanması talebine dair kesinleşen karara ilişkin bilgileri içeren 17/02/2004 tarihli formun hükümlüye tebliğ edildiği, Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/4 Müt. sayılı kararına istinaden 20/01/2005 tarihinden itibaren şartla tahliyesine karar verilen hükümlünün, 24/08/2011 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme talepli olarak hükmü temyiz ettiği anlaşılmış olup, Dairemizce de benimsenen ve ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/01/2007 tarih ve 3-9/18 sayılı kararında da açıklandığı üzere; yasa yolu, mercii, süre ve şekilden birisinin veya birkaçının hiç gösterilmemesi veya yanlış gösterilmesi halinde, 5271 sayılı Yasanın 40. maddesindeki düzenleme uyarınca eski hale getirme nedeninin varlığı kabul edilmekle birlikte, ilk aşamada yasa yoluna başvurulmaması, fakat nisbeten uzun bir süre geçtikten sonra yasa yoluna başvurulması halinde, 5271 sayılı CMK'nın 41/1. maddesindeki “(1) Eski hale getirme dilekçesi, engelin kalkmasından itibaren yedi gün içinde süreye uyulduğunda usule ilişkin işlemleri yapacak olan mahkemeye verilir.” hükmü gözetilmek suretiyle, anılan maddede düzenlenen başvurunun, mazeretin ortadan kalkmasından itibaren 7 gün içinde yapılması şeklindeki süre koşuluna uyulup uyulmadığı denetlenerek hakkın kötüye kullanılması anlamına gelecek başvuruların da önüne geçilmesi gerektiği ve bu nitelikteki başvuruların kabulüne olanak bulunmadığı, ayrıca Tebligat Kanununun 32. maddesinde belirtildiği üzere, “tebliğ usule aykırı yapılmış olsa bile, muhatabın öğrenmesiyle geçerli” olacağı, vasi talebine ilişkin form ve müddetnamelerin tebliği ile ve cezayı infaz ederek karardan haberdar olan hükümlünün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal süre geçtikten sonra, 24/08/2011 tarihli dilekçe ile hükümleri temyiz ettiği anlaşıldığından, hükümlünün "kararın kendisine tebliğ edilmediği" iddiasına dayanan ve yasal gerekçe içermeyen eski hale getirme talebi ve buna bağlı olarak yasal süresinden sonra vaki temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 04/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/4278
Karar No: 2006/7690
Karar Tarihi: 01.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4278 E.  ,  2006/7690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli parselin yer aldığı ... Köyü 260 adada yer alan kadastro parsellerinin bir çoğunun aynı nedenle, Hazine tarafından dava konusu edildiği anlaşıldığından, Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen;

a) 260 sayılı adada yer alan diğer parsellerin tümünün kadastro tesbit tutanakları onaylı suretleri ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, itirazsız kesinleşen var ise bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin hüküm dosyası yada tutanak sureti, mahkeme kararı, bu kararın dayanağı bilirkişi raporu ve var ise ilgili Yargıtay kararı onaylı suretinin,

b) adayı çevreleyen ve orman sınırları içinde kaldığı anlaşılan yerler için kadastro tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği sorularak, düzenlenmiş ise ilgili kadastro tesbit tutanağı onaylı sureti, itirazsız kesinleşmiş ise bu yolla oluşan tapu kaydı, itirazlı ya da hükmen kesinleşmiş ise dava dosyası, tutanak düzenlenmeden tapuya kayıt edilmiş ise nedenini de gösteren tapu kaydı örneğinin,

c) çekişmeli taşınmazın bulunduğu adadaki tüm kadastro parsellerini bir ada gösterir orijinalinden fotokopi kadastro paftası onaylı fotokopisinin,

d) çekişmeli yeri gösterir 1981 yılından önce ve 1981 yılından sonra düzenlenmiş amenjman planlarının,

e) çekişmeli yeri gösterir, memleket haritası orijinalinden renkli fotokopisinin,

olanaklı ise her dosya için ayrı ayrı, olanak bulunamıyor ise aynı adaya ilişkin dosyalardan birisi klavuz dosya seçilerek, istenen belgelerin bu dosya içine konularak aynı adadaki parsellere ilişkin tüm dava dosyalarının aynı zamanda temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 01/06/2006 günü oybirliği ile karar verildi.