Esas No: 2023/7813
Karar No: 2024/4577
Karar Tarihi: 24.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7813 E.  ,  2024/4577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/21 E., 2019/3272 K.

SUÇ : Olası kastla neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak cezanın artırılması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesi gereği uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mucur Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2021 tarihli ve 2020/86 Esas, 2021/36 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)

89/1,2-b,e, 22/3, 62/1, 52/2,4. maddeleri uyarınca 6.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve takstilendirmeye karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2018/21 Esas, 2019/3272 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve o yer Cumhuriyet savcısnın istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1,3-e, 87/1-a-d, 21/2, 62/1, 53/1-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz istemi özetle, eylemi taksirle gerçekleştirdiğine, hükmolunan cezanın fazla olduğuna,

2. Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ile katılanın Un Fabrikasında işçi olarak çalıştıkları, birbirini önceden tanıdıkları ve aralarında herhangi bir husumet bulunmadığı, olay günü sanığın fabrikaya ait traktörü ile olay mahalline geldiği, burada traktörü park etmek istediği sırada katılanı duvar kenarında ayakta durur bir vaziyette gördüğü ve şaka yapmak amacıyla traktörü katılanın üzerine doğru sürdüğü, kısa mesafede frene basmasına rağmen traktör sol ön tekerinin katılanı duvara sıkıştırması sebebiyle katılanın yaşamsal tehlikeye, duyu veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına, hayati fonksiyonlarını ağır (5.) derece etkileyecek kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın eylemleri ile katılanın bulunduğu konum nazara alındığında, traktörü sürüp katılanın yaralanacağını öngörmesine rağmen sonucu kabullenerek eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla, eylemin olası kastla nitelikli yaralama olarak kabulünde isabetsizlik görülmediği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının gerekçesi gösterilerek tayin edildiği anlaşılmakla, sanık ve katılanın vekilinin temyiz sebebinin incelenmesinde, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2018/21 Esas, 2019/3272 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve katılan vekili ile tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mucur Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.