Esas No: 2021/15597
Karar No: 2023/260
Karar Tarihi: 19.01.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/15597 E.  ,  2023/260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi -

SUÇ : ... olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun

(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412

sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/1730 Esas numaralı iddianamesi ile sanık ... hakkında ... çocuğun nitelikli cinsel istismarından, sanık ... hakkında ise çocuğun nitelikli cinsel istismarından dava açılmıştır.

2. Sanık ...'ın eylemleri ... olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek hakkında Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin,16.09.2015 tarihli ve 2014/93 Esas, 2015/190 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemleri ... olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Sanık ...'in eylemleri ... olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek hakkında Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2015 tarihli ve 2014/93 Esas, 2015/190 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemleri ... olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan, 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 14.09.2020 tarihli ve 4-2016/20625 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan mağdur vekilinin temyiz isteği; suç vasfına eylemin çocuğun cinsel istismarı suçu kapsamında kaldığına,

vesaire ilişkindir.

2. Sanıklar müdafilerinin temyiz isteği; suçun sübutuna, unsurlarına,

vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdurenin okulunda öğretmenlik yapan sanık ... hakkında ... çocuğun nitelikli Esas No : 2021/15597

cinsel istismarı suçundan; sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. İlk derece mahkemesince yürütülen yargılama neticesinde; sanıkların eyleminin ... olmayanla cinsel ilişki suçu kapsamında kaldığı belirtilerek, sanık ...'ın "... ... olmayanla cinsel ilişki suçundan" sanık ...' in "... olmayanla cinsel ilişki suçundan" cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Temyize konu olgular sübuta ve suç vasfına ilişkindir.

Olayın intikal şekli ve zamanı, aşamalarda alınan mağdure ve tanık beyanları, mağdureye ait cinsel muayene raporunda saptanan hymende eski yırtığa dair olgular, mağdurun maruz kaldığı iddia edilen cinsel istismar olayı sonrası ruh sağlığının bozulduğunu bildirir ............ alınan 13.07.2015 tarihli rapor içeriği, nazara alındığında sanıklar müdafilerinin sübuta, katılan mağdure vekilinin eylemin zora dayalı gerçekleştirildiğine yönelik sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın işlediği kabul edilen eylemin suç tarihi itibarıyla lehe olup 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ... olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturup, öngörülen cezanın üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece mahkumiyet hükmü kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanunun geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak teliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2015 tarihli ve 2014/93 Esas, 2015/190 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.