Esas No: 2024/6948
Karar No: 2024/7713
Karar Tarihi: 22.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/6948 E.  ,  2024/7713 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/948 E., 2024/286 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğunu ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların gerçeği yansıtmadığını, kadının kusurlu olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; kadının erkeği aşağıladığını, aile sırlarını 3.kişilere anlattığını, terk ettiğini, kazancını kök ailesine gönderdiğini ileri sürerek 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.12.2019 tarihli ve 2017/960 Esas, 2019/1253 Karar sayılı kararıyla; erkeğin şans ve bahis oyunları oynadığı, oyunlar nedeniyle oluşan borçları eşinden habersiz kredi çekip ödediği, evin bakım ve iaşesini karşılamadığı, ortak konutun kilidini değiştirdiği, psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, erkeğin birleşen davasının reddine, kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ödenmesine, nafakalara her yıl TEFE oranında artırım uygulanmasına, kadın yararına yasal şartları oluştuğu gerekçesiyle 13.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-davalı kadın vekili tazminat ve nafakaların miktarı, davalı-davacı erkek vekili ise her iki dava yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.03.2022 tarihli ve 2020/183 Esas, 2022/550 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-davalı kadın vekili tazminat ve nafakaların miktarı yönünden, davalı-davacı erkek vekili ise her iki dava yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 03.10.2022 tarihli ve 2022/4877 Esas, 2022/7643 Karar sayılı kararıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kusur dereceleri, günün ekonomik şartlarına nazaran kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatlar ile yoksulluk nafakası miktarlarının az olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi esastan ret kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi hükmünün kadın yararına bozulmasına, erkeğin tüm, kadının ise sair temyiz itirazlarının reddiyle bozma kapsamı dışında kalan yönlerden hükmün onanmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Asıl ve birleşen davada kadının tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminatlar dışındaki hususların kesinleşmesi nedeniyle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakasının aylık 1.000,00 TL'ye çıkartılmasına, kararın kesinleşmesi ile aynı miktar üzerinden yoksulluk nafakası ödenmesine, kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin kısmen kabulüne kadın yararına 55.000,00 TL maddî, 60.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının yargılama aşamasında kayıt dışı çalıştığını, 3 senedir de memur olduğunu, yargılamanın her aşamasında bu duruma itiraz edildiğini, kadının yoksulluk nafakası şartlarının ortadan kalktığını, hükmedilen nafakanın sebepsiz zenginleşmeye yol açtığını, kadın yararına maddî ve manevî tazminat şartlarının oluşmadığını, erkeğin boşanmaya neden olan olaylarda kusurunun bulunmadığını ileri sürerek kararın kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar ile nafakalar yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kesinleşen hususlarda inceleme yapılıp yapılamayacağı ile kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatların miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarında yaşanan değişikliğe göre yoksulluk nafakasının 4721 sayılı Kanun'un 176 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca her zaman dava açılarak kaldırılıp kaldırılmayacağı hususunda değerlendirme yapılmasının mümkün olduğu anlaşılmakla; davalı-davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin 10.12.2019 tarihli ve 2017/960 Esas, 2019/1253 Karar sayılı kararına yönelik tarafların istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, Dairenin 03.10.2022 tarihli ve 2022/4877 Esas, 2022/7643 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararı; kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakasının az olduğu gerekçesi ile bu yönlerden bozulmuş, temyize konu diğer yönlerden ise onanmıştır. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyulmasına rağmen, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleştiği halde, tedbir nafakası hakkında üstelik arttırılmak suretiyle yeniden hüküm tesis edilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının tedbir nafakası yönünden davalı-davacı erkek yararına BOZULMASINA,

2.Davalı- davacı erkeğin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi