erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/18004
Karar No: 2014/25563
Karar Tarihi: 10.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/18004 E.  ,  2014/25563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/1710-2014/842

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davalılar vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2168
Karar No: 2015/6362
Karar Tarihi: 12.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2168 E.  ,  2015/6362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, nitelikli cinsel saldırı (iki kez), basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit ve zincirleme şekilde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, yine sanığın duruşma esnasında mağdureyi ölümle tehdit ettiği belirtildiği halde yargılama sürecindeki davranışları da gerekçe gösterilerek hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve

tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1357
Karar No: 2014/26233
Karar Tarihi: 11.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/1357 E.  ,  2014/26233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 16. İş Mahkemesi

Tarihi : 10.10.2013

No : 2013/287-2013/453

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazların reddine,

2-) Dava; 25.11.2009 tarihli iş kazası nedeniyle sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya bağlanan gelirler ve yapılan masrafların davalı işverenden rücuen tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Buna göre, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tutar, sorumluların kusur oranı toplamına uygulanarak hüküm kurulması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca Mahkemece, gerçek zarar miktarları hesaplanarak, gerçek zarar ile kusur karşılığı ilk peşin sermaye değerli gelir miktarlarının karşılaştırması sonucu Kurumun rücu alacağının belirlenmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/4065
Karar No: 2010/9988
Karar Tarihi: 11.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4065 E.  ,  2010/9988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.01.2009 tarih ve 2008/98 - 2009/6 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından 01.10.1999 tarihinde tescil ettirilen çoklu endüstriyel tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliği bulunmadığını ileri sürerek, davalının 7252 sayılı desen tasarımının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu tasarımın davacının çalıştırdığı uzman tasarımcılar tarafından 17.yüzyıl Osmanlı-Türk motifi üzerine işlemeler yapılarak yeniden tasarlanmış bir kumaş deseni olduğunu, bilinenden yola çıkılarak yeni ve ayırt edici tasarıma ulaştığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin davanın kabulüne dair verilen kararının Dairemizce bozulması üzerine yeniden yapılan yargılamada 25.09.2008 tarihli celseye davacı tarafın belgelenmiş geçerli mazereti olmaksızın katılmaması nedeniyle dava yenileninceye kadar işlemden kaldırılmış ve 3 aylık yasal süresinde davanın yenilenmediği gerekçesiyle 21.01.2009 tarihinde HUMK 409/5. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, endüstriyel tasarım tescilinin hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

Mahkemece yargılama giderlerinin davacıdan tahsil olunarak davalı tarafa verilmesi yönünde hüküm kurulmuştur. Fakat dosya içeriğinde davalı tarafça yapılan bir yargılama gideri bulunmamaktadır. 04.11.2004 tarihli tahsilat makbuzuyla 1.500,00 TL tutarındaki bilirkişi ücretinin davacı vekili Av.... tarafından ödendiği anlaşıldığından yargılama giderlerinin mükerreren davacı taraftan tahsiline hükmedilmesi doğru olmamıştır. Mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK 438/7. maddesi uyarınca kararın aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazlarının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün 4 nolu bendinin tamamının karar metninden çıkartılarak hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8903
Karar No: 2022/3863
Karar Tarihi: 21.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/8903 E.  ,  2022/3863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdura ait gözlüğün; olaydan 2 gün sonra, otel yetkilileri tarafından suça sürüklenen çocuğun kaldığı odada, kendisine özgülenen dolapta bulunan çantasında yapılan arama sonucunda ele geçirildiği dikkate alındığında, suça konu eşyanın ele geçmesine yönelik mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi, gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni de bulunmadığı ve hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, Anayasanın 38/2. 5271 sayılı CMK'nın 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağından, suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetini gerektirir diğer delillerin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müadafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/6124
Karar No: 2006/9043
Karar Tarihi: 05.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/6124 E.  ,  2006/9043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı kardeşinin çevresine olan borçlarını ödemesi için para verdiğini, çoğu borçlarını kendisinin ödediğini, karşılığında teminat olarak 7.7.1997 vade tarihli 10.000 DM bedelli ve 15.9.1997 vade tarihli 13.500 DM.bedelli bonolar aldığını, ancak borcunu ödemediğini ileri sürerek, yapılan takibe haksız itirazının iptali ile takibin devamına ve %40 dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan alınmasını istemiştir.

Davalı, davacıya borcu olmadığını, ayrıca takibe konu senetlerin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, takip konusu bonoların zamanaşımına uğradığı anlaşıldığından, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının, dava dilekçesi ve yargılamadaki açıklamalarından, aralarındaki temel borç ilişkisine dayalı olarak alacağının ödetilmesi için, giriştiği irca takibine davalının itirazı üzerine ... bu itirazın iptali davasını açtığı anlaşılmaktadır. Değişik bir anlatımla, elinde bulunan ve zamanaşımına uğrayan bonolarda yazılı miktar kadar davalının kendisine borçlu olduğunu ve bu borcu ödemediğini öne sürmektedir. Bu iddia şekline göre davacının ibraz ettiği bono, davalı aleyhine HUMK. 292 maddesi hükmüne uygun olarak yazılı delil başlangıcı niteliğindedir. Bu durumda uygulanacak zamanaşımı TTK 661 maddesindeki 3 yıllık zamanaşımı süresi olmayıp, karz hukuki ilişkisine dayalı, BK.125 maddesinde yazılı olduğu üzere, 10 yıllık zamanaşımı süresidir.

Dava konusu olayda, henüz bu 10 yılık zamanaşımı süresi dolmadığından, takibin dayanağı bonoların yazılı delil başlangıcı olduğu gözetilerek, mahkemece davacıdan tanık dahil tüm delileri varsa davalının karşı delileri istenmeli ve sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, olayda henüz zamanaşımı süresi dolmadığı halde, aksi yazılı düşüncelerle davanın zamanaşamı nedeni ile reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 5.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/2662
Karar No: 2023/2951
Karar Tarihi: 29.05.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/2662 E.  ,  2023/2951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, faiz alacak istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay (3). Hukuk Dairesine aittir.

Ne var ki; Yargıtay 3. Hukuk Dairesince de görevsizlik kararı verildiğinden 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6644 sayılı Kanunla değişik 60. maddesine göre görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna sunulması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın YARGITAY HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5660
Karar No: 2012/7847
Karar Tarihi: 29.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/5660 E.  ,  2012/7847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik Enerjisi Hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kovuşturma evresinde duruşmadan haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan yakınan kurumun 5271 sayılı CMK.’nun 260/1.madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar gören şikayetçi kurumun “kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme” ve kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunduğu gözetilerek duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılması gerektiği, mahkemece 10.12.2008 tarihli duruşma tensip tutanağında yakınan kurum vekiline duruşma gününü belirtir açıklamalı davetiye çıkartılmasına karar verildiği halde iki davetiyenin de sanığa çıkartıldığı anlaşılmakla, eksiklik giderilmeden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK.’nun 234.maddesinin 1 fıkrasının (b) bendine aykırı davranılmış ise de; sanığa yüklenen elektrik enerjisi hırsızlığı suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA;

1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının 5271 Sayılı CMK’nun 223/8.maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/23295
Karar No: 2011/8407
Karar Tarihi: 12.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/23295 E.  ,  2011/8407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 142/1-a maddesine muhalefet nedeniyle kamu davası açılmış olmasına; sanık müdafiinin temyizinin de vasfa yönelik bulunmasına göre,

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine;

Ancak; oluşun ve kabule uygun olarak, sanığın eylemlerinin 3621 sayılı Kıyı Kanununun 6.maddesi yollamasıyla 15. maddesi uyarınca idari para cezasını gerektirdiği, eylemlerin 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 2. maddesi gereğince kabahat olduğu ve idari para cezasının miktarı itibariyle de 31.03.2005 tarih ve 5326 sayılı Kanunun 20/2-d maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımının 20.000 TL'ndan az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde 2 yıl olarak düzenlendiği anlaşılmakla kabahatlerin işlendiği 01.12.2004, 29.09.2005, 22.11.2005, 20.01.2006, 16.03.2006 tarihler ile inceleme tarihine kadar bu süre geçtiğinden idari para cezasına karar verilememesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus CMUK 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasında da sanığın belirlenen kabahat eylemlerinden 5326 sayılı Kanunun 20/2-d maddesi uyarınca zamanaşımının gerçekleşmesi karşısında idari yaptırım kararı uygulanmasına yer olmadığına, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7218
Karar No: 2018/1346
Karar Tarihi: 26.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/7218 E.  ,  2018/1346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R -

Davacılar vekili, 07.09.2010 tarihinde davacıların eş/babaları ... ...'ın sürücüsü ve işleteni olduğu araca, seyir halinde iken hemzemin geçitte tren çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında asli kusurlu olan ...'ın vefat ettiğini, davacıların 3. kişi sıfatı ile dava açtıklarını, davalı ... şirketinin desteğin sürücüsü olduğu aracın trafik sigortacısı olduğunu, TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğü aleyhine açılan tazminat davasında murisin 6/8 oranında kusuru gözetilerek müvekkilleri lehine tazminata hükmedildiğini belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile davacı ... için 80.931,40 TL., ... ... için 22.175,48 TL., ... için 19.137,49 TL. ve ... için 13.074,18 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, 27.11.2014 tarihli dilekçe ile davacı ... için talebini 96.770,04 TL olarak ıslah etmiştir.Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 96.770,04 TL maddi tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, bu miktarın 80.931,40 TL'sına dava tarihi 27.03.2014'ten, 15.838,64 TL'sına ıslah tarihi 28.11.2014'ten itibaren yasal faiz yürütülmesine, davacı ... için 16.470,56 TL., davacı ... için 16.116,11 TL ve davacı ... için 11.097,10 TL destek tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak adı geçen davacılara verilmesine, davacılar ..., ... ve ...'ın fazlaya ilişkin istemlerinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 7.195,39 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9106
Karar No: 2011/10098
Karar Tarihi: 13.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9106 E.  ,  2011/10098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak hakkı ve pilon yeri kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının ve pilon yerinin idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki değeri ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değeri arasındaki farkın yasaya uygun yöntemlerle saptanarak buna göre adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece dava konusu taşınmazda daimi irtifak hakkının davacı adına tescili ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde irtifak hakkının ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartıyla tesciline karar verilmesi doğru değil ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 3 nolu bendinde yer alan "ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartı ile" sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5531
Karar No: 2012/12377
Karar Tarihi: 14.12.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/5531 E.  ,  2012/12377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve ....Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 22.04.2009 gün ve 173/215 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, HUMK.nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına, 14.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.