Esas No: 2009/7404
Karar No: 2010/3259
Karar Tarihi: 23.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/7404 E.  ,  2010/3259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 29/11/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/01/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar ile davacılardan ...’ın tüm, diğer davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer davacılar ..., ..., ..., ..., ...’ın öteki temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ile davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Trafik kazası nedeniyle ölen desteğin çocukları ile kardeşi olan davacılar, ölenin çocukları yararına ayrı ayrı 20.000,00'er TL manevi tazminat ödetilmesini istemişlerdir.

Yerel mahkemece, davalı sürücünün ikinci derecede kusurlu olduğu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları gözetilerek, davacı çocuklar yararına ayrı ayrı 1.500,00'er TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; olayın meydana geliş biçimi, davalı sürücünün kusur durumu, olay günü, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı çocuklar yararına ayrı ayrı takdir edilen 1.500,00'er TL manevi tazminat, arzulanan manevi tatmin duygusunu gerçekleştirmekten uzak olup azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı çocuklar yararına ayrı ayrı 2.500,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat tutarlarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…1.500…” ve “…8.000…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerine sırası ile “…2.500,00'er…” ve “...13.000,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin tümden silinerek yerine 2 nolu bent olarak “2-İstemin kabul edilen bölümü üzerinden hesaplanan 702,00 TL harcın, peşin alınan 1.417,50 TL'den indirilerek artık 715,50 TL'nin karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda yatıran tarafa geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…960…” ve “...960…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…1.560.00…” ve “…1.560,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “…4,25…” ve “…436,25…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…6,92…” ve “…438,92…” sayı dizilerinin yazılmasına; davalılar ile davacılardan ...’ın tüm, diğer davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA; ve aşağıda yazılı onama harcının 17,15 TL'sinin temyiz eden davacılardan ...'a, 702,00 TL'sinin de temyiz eden davalılardan ...'ye yükletilmesine ve peşin alınan harçların bundan mahsubuna ve ...'tan gayrı davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.