Esas No: 2024/2304
Karar No: 2024/7543
Karar Tarihi: 09.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2304 E.  ,  2024/7543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/129 E., 2023/192 K.

SUÇLAR : 2313 sayılı Kanuna aykırılık, uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Dosya içerisinde yapılan incelemede, sanık müdafii tarafından sunulan ve Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 2022/2943 Esas, 2022/2375 Karar sayılı kararına yönelik olduğu tespit edilen 01.02.2023 tarihli temyiz talebinin sanığımız ve dosyamız ile ilgisi olmadığından değerlendirilmemiştir.

Sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen bölge adliye mahkemesi kararının kesin nitelikte olup temyize tabii olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2022 tarihli ve 2022/9785 Esas, 2022/25137 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca; esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca ayrı ayrı cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/413 Esas, 2022/549 Karar sayılı kararı ile; sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2023/129 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; her iki suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, eksik inceleme yapıldığına, arama kararının hukuka aykırı olduğuna, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1.Dava konusu olay; sanığın ikametinde ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle uyuşturucu madde ticareti yaptığı ve ikametinde esrar elde etmek amacıyla izinsiz kenevir ekimi yaparak 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Arama tutanağı ve dosyadaki belgelere göre; kolluk görevlilerince, sanığın açık adresi tespit edilen ikametinde hint keneviri bitkisi yetiştirdiğine dair istihbari bilgi edinilmesi üzerine, Sulh Ceza Hakimliğinden alınan arama kararı uyarınca sanığın ikametinde yapılan aramada 2 ayrı poşette esrar, ikametin arka kısmında dikili vaziyette boyları 5-10 cm uzunluğunda 195 kök hint kenevir bitkisi ile arama esnasında hazır bulunan sanığın üzerinde 1 parça esrar ele geçirildiği anlaşılmıştır.

3. Diyarbakır Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporuna göre; ele geçen maddelerin esrar elde edilmesine elverişli hint kenevir bitkisine ait olduğu belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık her ne kadar ikametinin bahçesinde ele geçirilen 195 kök hint kenevirini şahsi ihtiyacı için ekmiş olduğunu ve ele geçen esrar maddelerini de kendi kullanımı için bulundurduğunu savunmuş ise de; yerleşik Yargıtay İçtihatlarına göre ticari amaçla ekildiklerine ilişkin başka delil yoksa en fazla 20 köke kadar ekili kenevirin kişisel kullanım kapsamında değerlendirilebileceği, somut olayda ekilen hint keneviri bitkisinin miktarının 195 kök olmak üzere kişisel kullanım sınırının oldukça üstünde olduğu, sanığın yapılan idrar tetkikinde kullandığını beyan ettiği esrar maddesi yerine başka tür uyuşturucu maddeleri kullandığının tespit edilmesi nazara alındığında, suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmediği, sanığın münhasıran kendi kullanımı haricinde kenevir bitkisi ektiği ve bu esrar maddelerini ticari amaçla bulundurduğu gerekçesiyle üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümlerde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında 2313 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı göz önüne alındığında, sanık ve müdafinin temyiz isteminin reddedilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B.Sanık Hakkında Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

1.Arama tutanağı, ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı ve tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde; İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, adli arama kararının usul ve kanuna uygun olduğu ve hükme esas alınan delillerin hukuka uygun şekilde toplandığı anlaşılmakla, sanık ve müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında 2313 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden:

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık Hakkında Uyuşturucu Veya Uyarıcı Madde Ticareti Yapma Veya Sağlama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2023/129 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2024 tarihinde karar verildi.