erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/975
Karar No: 2021/1016
Karar Tarihi: 18.02.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/975 E.  ,  2021/1016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

I-Tapu kayıt maliki ... ile ...’in ölü olduğu, mirasçılık belgelerinin dosya arasında bulunmadığı, taraf teşkilinin denetlenmesi için gerekli olduğu anlaşıldığından adı geçen kayıt maliklerinin mirasçılarını gösterir mirasçılık belgesinin getirtilmesi,

II-7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ...,...,... ve ...’e gerekçeli karar tebliğinin yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür.Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 18.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi. Başkan
Esas No: 2016/28793
Karar No: 2017/3363
Karar Tarihi: 20.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/28793 E.  ,  2017/3363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı yüklenicilerden yapım aşamasında satın aldığı taşınmazın inşaatının tamamlanamaması nedeni ile sözleşme tarihindeki arsa payının bilirkişilerce tespit edilecek değerinin ödediği 165.000,00 TL ile 10.000 USD den düşümü ile oluşacak bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, ihtilafa konu sözleşmede yetkili yerin İskenderun Mahkemeleri olarak kararlaştırıldığını savunarak yetki itirazında bulunmuş, esastan da davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, 6100 sayılı HMK yürürlüğe girmeden önce yapılan sözleşmede yer alan yetkiye ilişkin düzenlemede İskenderun Mahkemelerinin yetkili olacağının düzenlenmesine göre davanın reddine, talep halinde dosyanın yetkili İskenderun Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı yanca temyiz edilmiştir.

Dava, 05/09/2000 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir. Sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 22. maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri belirtilmiştir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları genel ve özel yetkili mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. Somut olayda, taraflar arasında İskenderun Mahkemelerinin yetkili olacağı düzenlenmiş ise de davacı davasını açmakta seçim hakkına sahip olup HUMK’da yer alan diğer genel ve özel yetkili mahkemeler de de davasını açabilir. Öyle olunca mahkemece işin esasına girilip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1468
Karar No: 2023/2062
Karar Tarihi: 29.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1468 E.  ,  2023/2062 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Tic. Mahk. Sıfatıyla)

SAYISI : 2020/47 E., 2021/441 K.

ASIL VE BİRLEŞEN 2013/587 E. BİRLEŞEN 2013/588 E. SAYILI DOSYALARDA

...

HÜKÜM : Asıl ve Birl. Dosyaların Kısmen Kabulüne

Asıl ve birleşen davalar, taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne dair verilen hüküm davacı vekili ve davalılardan ... Temizlik Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmiştir. Her ne kadar davalı ... Temizlik Ltd. Şti. vekilli, dilekçesinin başlığında temyize cevap dilekçesi ibaresi kullanmış ise de dilekçe içeriği itibarı ile müvekkilinin hükmedilen bedelden bir sorumluluğunun bulunmadığını beyan ederek sonuç kısmında müvekkili açısından davanın reddine karar verilmesini talep etmiş olduğu anlaşılmakla, söz konusu dilekçenin temyiz dilekçesi olarak kabulü gerekmiştir.

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK’nın 434/III maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceği, bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması gerektiği, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceği düzenlenmiştir. Eksik harcın tamamlattırılması için mahkemece 1086 sayılı HUMK’nın 434/III maddesinde belirtilen şekilde işlem yapılması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın dairemize gönderilmesi gerekir.

Bu sebeple; kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK’nın 434/III maddesi uyarınca;

a)Noksan temyiz harçlarının adı geçen taraflarca yedi günlük kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

2. Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına dair verilen kararın, tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz eden davalılardan ... Temizlik Ltd. Şti.’nin yatırmadığı temyiz harcının asıl ve birleşen davalar bakımından ikmali işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

29/05/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6861
Karar No: 2016/8206
Karar Tarihi: 03.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6861 E.  ,  2016/8206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım atanması talebine ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, küçüğe kayyım atanması istemine ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince ...'ın MERNİS adresinin "... Mah ... Cad No:7B/10 .../MERSİN" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, küçüğün MERNİS adresinin “... Mahallesi ... Sokak Kapı No:3/12 Keçiören/...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar... Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır" hükmü getirilmiştir. Diğer yandan aynı Kanunun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir" düzenlemesi getirilmiştir.

Dosya kapsamından, küçüğün adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine göre “... Mahallesi ... Sokak Kapı No:3/12 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/24189
Karar No: 2013/11867
Karar Tarihi: 11.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/24189 E.  ,  2013/11867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin 28.04.2010 havale tarihli dilekçesiyle temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşıldığından sanık ...'ın, hakkında "2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyizine hasren yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/20783
Karar No: 2014/7789
Karar Tarihi: 24.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/20783 E.  ,  2014/7789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/394686

MAHKEMESİ : Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2011

NUMARASI : 2010/487 (E) ve 2011/492 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müşteki beyanları ile soruşturma aşamasında olayla ilgili olarak düzenlenen tutanaklara göre eylemin gece sayılan zaman dilimi içinde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 143.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/452
Karar No: 2012/4961
Karar Tarihi: 18.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/452 E.  ,  2012/4961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/397226

MAHKEMESİ : Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 14/05/2007, 2006/280 (E) ve 2007/109 (K)

SUÇ : Taksirle öldüme sebebiyet

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanığın 14.04.2009 tarihinde öldüğü, Uyap İşletim sisteminden 11.06.2012 tarihinde alınan nüfus kayıt örneğinden anlaşılmakla, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64.maddesine uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün BOZULMASINA, 18/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/19834
Karar No: 2014/18199
Karar Tarihi: 17.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/19834 E.  ,  2014/18199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, mutfak dolabı yapımı işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 17.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/361
Karar No: 2020/8261
Karar Tarihi: 09.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/361 E.  ,  2020/8261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki harici satın almaya dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1)Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Somut olayda; davalı ... ... mirasçılarından ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu, yine mirasçılardan ... T.C. Kimlik No'lu ...'a gerekçeli karar tebligatının yapılmadığı görülmüştür. Mahkemece adı geçen mirasçılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 09.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/8607
Karar No: 2010/10439
Karar Tarihi: 14.10.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/8607 E.  ,  2010/10439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.02.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, kadastro çalışmaları sırasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalı adına tescil edilen ... köyü 137 ada 46 sayılı parselin mera olduğunu, özel mülkiyete konu teşkil etmeyeceğini belirterek kayıtlarının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan kadastro tutanaklarından 137 ada 46 sayılı parselin "çayır" niteliği ile davalı adına tescil edildiği, 137 ada 51 parsel olarak ve mera niteliği ile sınırlandırılan taşınmazın içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır.

Ziraatçı bilirkişi düzenlediği raporda ise; dava konusu parselin "susuz çayır" niteliğinde olduğunu bildirmiştir. 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tarife göre çayır; taban suyunun yüksek bulunduğu veya sulanabilen yerlerde biçilmeye elverişli yem üretilen ve genellikle kuru ot üretimi için kullanılan yerlerdir. Çayır nitelikli bir yerin aynı zamanda mera özelliği taşıyabileceği kuşkusuzdur. Nitekim; anılan kanunun 3. maddesinin (i) bendinde çayır, mera, yaylak ve kışlak arazisinin sınırlandırmaya tabi olduğu kabul edilmiştir. Her ne kadar bir yerin çayır olması mutlak suretle zilyetlikle

kazanmaya elverişli olmadığının kabulünü gerektirmez ise de bu yerin özellikleri ve kullanma biçimi, özellikle de taşınmazın mera niteliği ile sınırlandırılan parsel içinde kalması mera bütünlüğünü bozacağından o yerin meradan açıldığını ve zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğunu gösterebilir. Ne var ki; mahkemece bu konuda yapılan inceleme ve araştırma ile bilirkişi raporu yetersizdir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; taşınmazın mera olarak sınırlandırılan 137 ada 51 sayılı parselin sınırları içerisinde kaldığı gözetilerek dava konusu parsellerin özelliği ve bu özelliğinden dolayı mera parselinin bütünlüğünü bozup bozmadığını yerinde yeniden keşif yaparak incelemek, konusunda uzman olan bilirkişilerden bu konuda ayrıntılı ve gerekçeli rapor almak, HUMK’nun 366. maddesinden yararlanmak suretiyle keşif yerinde çekişmeli taşınmazları fotoğrafla tespit etmek ve bunun sonucuna uygun bir hüküm kurmak olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmayla davanın yazılı olduğu şekilde hükme bağlanması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/9544
Karar No: 2017/1560
Karar Tarihi: 24.05.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/9544 E.  ,  2017/1560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar...Güvenlik ve Sosyal Hizmetler Ltd. Şti., ... Turizm Taşımacılık İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... İnşaat Güv. Tur. Gıda Temizlik Toto. San. ve Tic.Ltd. Şti. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı şirket ile T.C. Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'nın temizlik işini üstlendiğini, davacı şirketin ...'ın işçilik alacaklarını ödediğini, ödenen işçilik haklarından davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek, 17.100,00 TL'nin 26.11.2012 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte rücuen davalı şirketlerden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, ... 1. İş Mahkemesi'nin 2011/634 Esas sayılı dosyasında dava dışı ...'ın açtığı işçilik ücret alacaklarına ilişkin alacak davasında kabulüne karar verilen 17.100,00 TL'nin 3. kişi ...'a davacı tarafından ödendiği, davalılardan ... İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. (Yeni Ünvanı ... İnşaat Taahhüt Ticaret Ltd.Şti.) ile davalı ... Tem. Emlak İnş. Hizm. Ltd. Şti.'lerinde 3. kişi ...'ın bir hizmeti bulunmadığından, bu davalılar hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiği, davacının ihbar tazminatı namı ile ödediği 2.875,08 TL'den iş akdine son veren işveren olması nedeni ile davalılara rucu edemeyeceği, diğer kalemlerin ise işçinin çalıştığı dönemlere isabet eden miktarlar itibariyle sorumlulukları oranında ayrı ayrı davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davalılar...Güvenlik ve Sosyal Hizmetler Ltd. Şti., ... Turizm Taşımacılık İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... İnşaat Güv. Tur. Gıda Temizlik Toto. San. ve Tic.Ltd. Şti. vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, taraflar arasındaki hizmet sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkin olup, tarafların tacir olması ve uyuşmazlığında ticari iş olması karşısında davaya ticaret mahkemesinin bakması gerekirken asliye hukuk mahkemesinde bakılması TTK'nın 5. maddesi uyarınca doğru görülmemiştir.

2- Bozma neden ve sebeplerine göre, anılan davalılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde iadelerine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.