erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/13391
Karar No: 2015/2876
Karar Tarihi: 26.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/13391 E.  ,  2015/2876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 494 ada 1 parsel ve ... Mahallesi 6393 ada 16 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedellerinin faiz ve masraflar birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazlara hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmağı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), dava konusu taşınmazların belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadıkları, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu ... Mahallesi 6393 ada 16 parsel ve ... Mahallesi 4961 ada 1 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmazlara emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 6400 ada 176 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 10.09.1998 tarihli satışına ilişkin (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmazlar ile somut emsal alınarak incelenen taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2260
Karar No: 2019/4914
Karar Tarihi: 08.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2260 E.  ,  2019/4914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde; 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesi 31/3. maddesinden önce uygulanmaş ise de; netice ceza değişmediğinden, TCK'nun 142/1-b, 143, 168/1, 31/3. maddeleri ile belirlenen "10 ay" hapis cezası üzerinden, TCK'nun 62/1. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken "5 ay 16 gün" hapis cezası yerine " 5 ay 13 gün" hapis cezasına, yine aynı Yasa'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca "3.320 TL" adli para cezası yerine "3.260 TL " adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK'nun 231/11. maddesinde düzenlenen "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir" şeklindeki hüküm ve hükmün açıklanmasına esas alınan ilamın

konusunun da denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüğe aykırı davranılması olduğunun anlaşılması karşısında; 14/05/2015 tarihli duruşmada, suça sürüklenen çocuk müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesine karşılık, 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15440
Karar No: 2016/1655
Karar Tarihi: 15.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/15440 E.  ,  2016/1655 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım atanması talebine ilişkin davada Gaziantep 1. Sulh Hukuk ve Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kayyım atanması istemine ilişkindir.

Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım talep edilenin nüfus kayıtlarına göre adresinin ".../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kayyım talep edilenin MERNİS adresinin "... Mahallesi ... sokak No: .../... .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar... Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Yukarıda zikredilen bu yasal düzenlemeler karşısında, kısıtlı adayının güncel nüfus kayıtlarına göre yerleşim yerinin “... mahallesi ... Sokak No: .../... .../...” olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5176
Karar No: 2020/6635
Karar Tarihi: 17.12.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/5176 E.  ,  2020/6635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından açılan evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davasında boşanmaya sebep olan olaylarda "Davalı erkeğin bağımsız konut temin etmediği, annesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı, kadını hor gördüğü, toplumda küçük düşürdüğü, fiziksel şiddet uyguladığı, davacı kadının ise, fiili ayrılık sonrası ben artık gelmeyeceğim, istemiyorum gibi ifadeler kullandığı, fiili ayrılıktan sonra vefat eden erkeğin babasının cenazesine katılmadığı gibi telefon açıp taziyede bulunmadığı, gerçekleşen kusurlu davranışlara göre erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu" gerekçesiyle kadının boşanma davasının kabulüne karar verilmiş, bu karara karşı davalı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine istinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesince, “...Gerçekleştiği sabit görülen ancak sonrasında evlilik birliğine devam edildiği için affedildiği ya da en azından hoşgörü ile karşılandığı anlaşılan bazı vakıaları da kusur belirlemesinde dikkate alması hatalı olmuş ise de; toplanan delillerden, davalı erkeğin çocuklarının olmaması konusunda kadını suçlama, sevmediğini söyleme, annesinin zoruyla evlendirildiğini dile getirme ve aşağılama, davacı kadının da boşanmak istediğini dile getirme ve taziyede bulunmama kusurlarının sabit olduğu, bu durum karşısında erkeğin ağır kadının ise az kusurlu olduğu, dolayısıyla mahkemenin kararının sonuç itibariyle doğru olduğu..." gerekçesiyle davalı erkeğin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesince davalı erkeğin istinaf talebinin kusur belirlemesine yönelik kısmen kabulüne karar verildiği halde hüküm kısmında davacı erkeğin istinaf talebinin tümden reddine karar verilmek suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmıştır. Gerekçe ve hüküm arasında yaratılan bu çelişki tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Temyiz edilen bölge adliye mahkemesi hükmünün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 17.12.2020 (Prş.)
Esas No: 2012/12123
Karar No: 2012/11819
Karar Tarihi: 05.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/12123 E.  ,  2012/11819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dairenin 25.06.2012 tarihli geri çevirme kararıyla dava konusu 130 ada 68 parsel sayılı taşınmazın 22.02.2008 olan değerlendirme tarihi, somut emsal alınan 495 parsel sayılı taşınmazın 24.11.1988 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşüldü ise ne oranda düşüldüğünün belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden sorulması istenmiş,

a)Belediye imar müdürlüğüne yazılan müzekkereye verilen cevapta 130 ada 68 parselin 130 ada 8 parselden ifraz ile oluşan imar parseli olduğunun belirtildiği, emsal taşınmazın imar durumu ile ilgili bilgi verilmediği,

b)Tapu müdürlüğüne bu konuda yazılan müzekkereye 130 ada 38 parselin 22.02.2008 tarihi itibari ile herhangi bir imar uygulaması görmediğinin belirtildiği,

Bu şekilde tapu müdürlüğü ile belediye başkanlığı yazıları arasında çelişki oluştuğu, emsal taşınmaz ile ilgili ise hiç bilgi verilmediği anlaşılmıştır

Mahkemece yukarıda belirtilen çelişkiler de giderilmek suretiyle 130 ada 68 parsel sayılı taşınmazın 22.02.2008 olan değerlendirme tarihi, somut emsal alınan 495 parsel sayılı taşınmazın 24.11.1988 olan satış tarihi itibariyle İmar Yasası hükümleri uyarınca düzenleme görüp görmediğinin, düzenleme görmüşlerse ne oranda imar kaybına uğradıklarının belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

2-Dava konusu 130 ada 68 parselin ve emsal alınan 495 parselin bulunduğu cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2008 yılındaki ... vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından, istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesi ile birlikte temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/37664
Karar No: 2015/22546
Karar Tarihi: 17.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37664 E.  ,  2015/22546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı Üniversite’de muvazaalı olarak çalıştırıldığından baştan itibaren davalının işçisi sayılmasına rağmen ödenmeyen ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece her ne kadar davacı daha önce muvazaalı çalıştırılsa da 2011 tarihi sonrası alındığı işlerde çalıştırıldığından yeni hizmet sözleşmelerinde muvazaa bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının muvazaalı olarak 2011 tarihine kadar çalıştırıldığı tarafların ve Mahkemenin kabulündedir. Kaldı ki davacının daha önce ilave tediye alacağının kabulüne dair karar Dairemiz 2013/15313 E. sayılı kararı ile de onanmıştır. Davalı Üniversite ile taşeron şirketler arasında muvazaalı iş ilişkisi bulunduğu kabul edildiğinden davacı 4857 sayılı İş Kanunu 2.maddesi 7.fıkrası gereği baştan itibaren asıl işverenin işçisi sayılmalıdır. Davacı baştan itibaren asıl işveren işçisi sayıldığından muvazaalı iş ilişkisini takip eden dönem ihalelerinde alındığı yardımcı hizmet işlerinde veya kanunla cevaz verilen hastanenin asıl işlerinde çalıştırılsa bile asıl işveren kendi işçisini alt işverene devrettiğinden muvazaalı ilişkinin varlığı ve davacının yine asıl işveren işçisi olduğu kabul edilecektir.

Mahkemece yerinde olmayan gerekçe ile 2011 tarihi sonrası alındığı işlerde çalıştırıldığından bu tarihten sonraki ilave tediye alacağı talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9120
Karar No: 2011/27208
Karar Tarihi: 08.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/9120 E.  ,  2011/27208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından başlatılan bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte, borçlunun, haczedilen taşınmazın haline münasip evi olduğunu belirterek haczin kaldırılması  istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, meskeniyet şikayeti kabul edilerek haczin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 82/12.maddesi gereğince, borçlunun  "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Mahkemece, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti, bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirtilen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda, meskeniyet şikayetine konu taşınmazın borçlunun hissesine düşen değerinin 210.000,00- TL, borçlunun haline uygun evi alabileceği değerin 120.000,00- TL olarak belirlenmesine karşın, mahkemece, mahcuzun satılarak borçlunun haline münasip ev alması için gerekli olan 120.000,00- TL'nin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11750
Karar No: 2019/18988
Karar Tarihi: 09.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11750 E.  ,  2019/18988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanların temizlik işçisi olarak görev yaptıkları ... Eğitim ve Araştırma Hastanesindeki odalarında bulunan iki bölmeli dolaba zarar verip dolabı açtıktan sonra katılanlara ait çantaları çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesinde tanımlanan ''kamu malına zarar verme'' suçu ile TCK'nın 142/1-a maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden her iki suç yönünden de suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek mala zarar verme suçundan aynı Kanun’un 151/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından ve hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince yazılı şekilde hükümler kurulması suç tarihine göre iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 09/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/475
Karar No: 2017/4640
Karar Tarihi: 01.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/475 E.  ,  2017/4640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Yaralama

Hüküm : TCK'nın 73 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşme

Kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucu verilen davanın düşmesine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde mağdur ... kız arkadaşı ile birlikte oturmakta iken kendilerine bakan suça sürüklenen çocuk ...'den rahatsız olduğu ve küfür ederek yanına gittiği, aralarında çıkan tartışmanın büyüdüğü ve kavgaya dönüştüğü, kavga esnasında suça sürüklenen çocuk ..., kendisine saldıran mağdurdan kaçtığı esnada dirseğini mağdura doğru salladığı ve mağduru çenesinden yaraladığı dikkate alınarak suça sürüklenen çocuk ...'in eylemini tamamen kasti değil, taksirli hareketi sonucunda gerçekleştirdiği anlaşılmakla, bilinçli taksir koşullarının söz konusu olmadığı somut olayda; şikayetten vazgeçme nedeniyle mahkemece düşme kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, bu hususta bozma öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının suça sürüklenen çocuğun mağduru kasten yaralama hususunda bir eyleminin bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun eyleminin taksir düzeyinde kaldığı değerlendirilse bile, bilinçli taksir şartlarının somut olayda mevcut olduğu ve mağdurdaki yaralanma da nazara alındığında atılı suçun şikayet şartına tabi olmadığı, bu sebeple düşme kararı verilmesinin mümkün olmadığı, mahkeme kararının bu yönleriyle hukuka uygun olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA; 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/613
Karar No: 2015/20127
Karar Tarihi: 12.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/613 E.  ,  2015/20127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kozan 1. Asliye Hukuk( İŞ) Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2014

NUMARASI : 2014/292-2014/761

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 26/12/2002-30/04/2014 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitiyle sigorta başlangıç tarihinin 26/12/2002 olduğuna karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

12/11/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava sigortalılığın tespiti talebine ilişkin olup, somut olaydaki husumet 26/12/2002-30/04/2014 tarihleri arasında davacının davalıya ait bahçede hizmet akdiyle çalışıp çalışmadağı ve buna dayalı olarak 26/12/2002 tarihinden itibaren sigortalı sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

./..

Davacının sigorta kaydının mevcudiyetinin ve işe giriş bildirgesinin verilmiş olmasının tek başına yeterli olmayacağını savunan Kurum (S.. S..)"un, davanın zamanaşımına uğradığını ve hak düşürücü sürenin bu yönden gerçekleştiğini,

Diğer davalı işveren'in ise; "davacının kendilerine ait taşınmazda işçi olarak değil kiracı olarak oturduğunu, özetle; işçi olarak çalışmadığını,

Dile getirdikleri, ancak; her iki davalının da davacının, anılan işte belirtilen tarihlerde çalışmadığını açıkça savunmadıkları anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan başta köy muhtarı ve azaları olmak üzere tüm tanıkların, köylerinde evi kiraya verme uygulaması bulunmadığını dile getirdikleri; buna karşın, davacının davalıya ait taşınmazdaki evde kalıp orada geçimini idame ettirirken bitişiğindeki tarlada çalışıp portakal bahçesinde hasat yaptığı, genel olarak bu yerlerin güvenliğini de sağlayarak davalının her daim emrine amade bir pazisyonda bulunduğu, hemen tüm tanıkların açıkça birbiriyle çelişmeyen beyanlarıyla da doğrulanmaktadır.

Belirtilen durum dikkate alındığında, eksik araştırmaya dayalı ve yeterli gerekçeden yoksun olan davanın reddi yolundaki mahkeme kararının onanması yönündeki çoğunluk görüşüne katılamıyorum.