erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/2534
Karar No: 2020/8061
Karar Tarihi: 03.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/2534 E.  ,  2020/8061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

1)Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince, davalılardan ...’a gerekçeli kararın yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle doğrudan doğruya 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği,

2)Dosya arasında davacılar vekili Av. ...’nun davacılardan ...’in vekili olduğunu gösterir vekaletnameye rastlanamadığından temin edilerek evraka eklenmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 03.12.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/1402
Karar No: 2019/1380
Karar Tarihi: 04.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/1402 E.  ,  2019/1380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ... sokağında bulunan 713 ada 2 parselde kayıtlı 25/100 arsa paylı taşınmaz üzerindeki tripleks villanın tamamı ...adına kayıtlı iken Genelkurmay Başkanlığı Askeri Mahkemesinin 21.06.2007 tarihli kararı ile Hazine adına tescil edildiğini, Kat Mülkiyeti Kanununa göre kiracının ödemediği aidatlarla ilgili gecikme faizinin olayın kendisine bildirildiği tarihten başlayacak şekilde ödeyeceği konusunda hüküm bulunduğunu, bu tarihten öncesine ilişkin olarak kat malikinin kiracısının ödemediği aidat borcuna yöneltilecek gecikme faizinden sorumlu tutulması mümkün olmadığından Beykonakları yöneticiliği tarafından 2012 yılına ait aidat alacağının tahsilinin mümkün olmadığını belirterek, davalının müvekkili aleyhine başlattığı İstanbul 23. İcra Müdürlüğünün 2012/9254 nolu takip dosyasındaki takibe konu 5.095,12.-TL alacaktan dolayı borçlu olmadıklarının tespiti istenilmiştir.

Mahkemece davanın reddine, davalının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava menfi tespit istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 22. maddesine göre kat malikinin 20. madde uyarınca payına düşecek gider ve avans borcundan ve gecikme tazminatından bağımsız bölümlerin birinde kira akdine dayanarak devamlı bir şekilde faydalananlar da müştereken ve müteselsilen sorumludur. Ancak kiracının sorumluluğu ödemekle yükümlü bulunduğu kira miktarı ile sınırlı olup yaptığı ödeme kira borcundan düşülür. Kanunun bu hükmüne göre ortak gider ve aidat borcundan kural olarak kat maliki sorumludur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, davalının Kat Mülkiyeti Kanununun 20. maddesi uyarınca davacı kat maliki Hazinenin ortak giderden kiracının sorumlu olduğu iddiası yersiz olup, mahkemece yeterli araştırma yapılarak fazla ödenen ortak gider payı olmadığı tespit edilerek yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 04/03/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/28003
Karar No: 2009/8016
Karar Tarihi: 14.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/28003 E.  ,  2009/8016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Hazinenin alacaklı olduğu Batman İcra Müdürlüğünün 2007/1938 esas sayılı takip dosyasından 26.10.2007 tarihinde Vakıfbank Batman Şubesine borçlunun doğmuş ve doğacak hak ve alacakları üzerine haciz konulması için müzekkere yazıldığı görülmektedir. Borçlu haciz konulan banka hesabının maaşlarının yattığı hesap olduğunu ve işçi olması nedeniyle maaşının ¼’ten fazlasının haczedilemeyeceğini belirterek haczin kaldırılmasını istemektedir.

Batman Belediye Başkanlığının 12.11.2008 tarihli yazısı içeriğinden, borçlunun işçi olduğu, haciz konulan hesabın da, maaşlarının yatırıldığı hesap olduğu anlaşılmaktadır.

4857 Sayılı Kanunun 35. maddesine göre, işçilerin aylık ücretlerinin dörtte birinden fazlası haczedilemez, maaş üzerinde birden fazla haciz bulunması halinde dahi kesinti ¼’ten fazla olamaz. Önceki dosya haczi sona ermeden sonraki haciz için kesinti yapılamaz.

Somut olayda, Batman İcra Müdürlüğünün 2007/1938 esas sayılı takip dosyasında 26.10.2007 tarihinde konulan hacizden sonra borçlunun muvafakati ile aynı icra müdürlüğünün 2007/5063 esas sayılı takip dosyasından 09.01.2008 tarihinde maaşın ½’si üzerine haciz konulmuş olması bu hacizden daha önceki haczi geçersiz hale getirmez. Aksinin kabulü borçlunun tek taraflı beyanı ile sonraki haczin ilk haczin önüne geçmesine neden olacaktır.

Bu durumda, mahkemece borçlunun maaş hesabına konulan haczin, maaşın ¼’ ünü aşan kısım yönünden kaldırılması gerekirken, yazılı gerekçe ile tamamının kaldırılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Kabule göre de; borçlu, maaşının ¼’ten fazlasının haczedilemeyeceği şikayetinde bulunduğu halde talebi aşar şekilde maaşın tamamı üzerinden haczin kaldırılmasına karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14/04/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/25467
Karar No: 2013/4858
Karar Tarihi: 11.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/25467 E.  ,  2013/4858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği anlaşıldığından; kararda bu hususun tartışılmaması bozma nedeni yapılmamıştır,

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK’nun 50/1-f. maddesi uyarınca, sanık hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya çevrilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde sanığın kamuya yararlı temizlik işinde çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde, "Malatya Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü' nün hizmetler listesindeki temizlik işi yapmak üzere" ilişkin kısmın hüküm bölümünden çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/03/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/18502
Karar No: 2013/2000
Karar Tarihi: 05.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18502 E.  ,  2013/2000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanıkların ... köyünde ikamet eden müşteki ...'ın evine gittikleri, sanık ...'ın yeni hacdan gelmiş olan müştekiye "beni hatırladın mı?" ben hacda senin doktorundum" diyerek müftülükten kendisine Kuran-ı Kerim getirdiğini, müftülüğün cami yaptırdığını ve yardım beklediğini söyleyip, 50 TL para aldığı, bu esnada diğer sanık ...'in araçla kapının önünde beklediği, kısa bir süre sonra sanıkların ...'ın evine gittikleri, sanık ...'ın yine müştekiye hitaben "sen hacda iken ben senin doktorundum beni tanımadın mı sana ... müftüsünün ve ... hocanın selamı var" diyerek ... ... Cami için para topladığını söyleyip müştekinin bileziğini aldığı, bu esnada da diğer sanık ...'in araçla dışarda beklediği şeklinde gerçekleşen eylemde, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13194
Karar No: 2015/2034
Karar Tarihi: 12.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/13194 E.  ,  2015/2034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, Izmir İli Kemalpaşa İlçesi Yenmiş Köyü 286 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday ve kavunun kuru ve sulu şartlarda 2013 yılı, kirazın ise 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11904
Karar No: 2019/8691
Karar Tarihi: 16.12.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/11904 E.  ,  2019/8691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir. Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1)Davalılardan ...’ya yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

2)Davalı ...'ya gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmıştır. Adı geçen davalıya gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 16.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/14346
Karar No: 2006/12833
Karar Tarihi: 20.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/14346 E.  ,  2006/12833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      :  Burdur 1.Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Tarih                :  15.08.2006
Esas No: 2015/16893
Karar No: 2015/22843
Karar Tarihi: 02.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/16893 E.  ,  2015/22843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Divriği Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2015

NUMARASI : 2014/120-2015/94

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmaz ile bilirkişi raporunda somut emsal olarak esas alınan taşınmazın, belediye binası, hükümet konağı, adliye, belediye binası, vb. merkezi yerlere ve birbirlerine olan uzaklıklarının halihazır şehir haritası üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirilmesinden,

2) Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan Ulucamii Mahallesi 155 ada 4 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Müdürlüğü’nden istenerek tescile esas belgelerin getirtildikten,

2) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen Ulucamii Mahallesi 155 Ada, 4 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulmasından,

3) Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın bulundukları sokağın ve buna göre Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

4) Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş, cins ve verim durumuna göre 2010 yılı maktu değerlerini gösterir cetveller İlçe Tarım Müdürlüğünden istendikten

Sonra, geri çevirme kararının gereklerinin yerine getirilip getirilmediği mahkeme hakimince denetlenip, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/26086
Karar No: 2013/4754
Karar Tarihi: 11.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26086 E.  ,  2013/4754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/150772

MAHKEMESİ : Elbistan 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2008

NUMARASI : 2008/25 (E) ve 2008/262 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılan K..G..'ün aşamalardaki tüm beyanlarında sanık F.. G..'ten şikayetçi olduğunu belirtmesi, 29.12.2007 tarihinde polis memurları tarafından düzenlenen olay tutanağı içeriğinde her ne kadar katılanın, kayınvalidesi olan sanık F.. G..'ten, önce şikayetçi olmadığını, daha sonra olay yerine gelen eşinin telkini ile sanık F.. G..'ten şikayetçi olduğunu belirttiği yazılmış ise de, bu beyanının doğrudan katılanın beyanı olmadığından şikayetin varlığının kabulü ile sonucuna göre bu suç yönünden sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-04.01.2008 tarihli iddianame içeriğine göre, sanık F..'ın kardeşi H.. G..'ü telefonla arayarak “avradının aklını alırım, onun anasını avradını sinkaf edeceğim” şeklinde hakaret ettiği iddiasıyla dava açıldığı halde, sanığın katılanın işyerine gelerek katılana sinkaflı küfür ettiği kabul edilerek dava konusu yapılmayan eylemden dolayı mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 225/1.maddesine aykırı davranılması,

3-Sanık Ferhat hakkında 5271 Sayılı CMK.nun 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceği değerlendirilirken, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olup olmadığı, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda

kanaate varılıp varılmadığı ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilip giderilmediği hususlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, katılanın şikayetçi olması şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1633
Karar No: 2019/9817
Karar Tarihi: 15.05.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/1633 E.  ,  2019/9817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihinde on beş yaşından büyük olup evden kaçan mağdureyi yanında tutan sanığın eylemi ... sayılı TCK'nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturmakla birlikte bu suçta çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurunun anne ile baba olması karşısında, katılan Bakanlık vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin ... sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek ... sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17184
Karar No: 2017/22976
Karar Tarihi: 23.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/17184 E.  ,  2017/22976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... vd.

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan fındık dekar başına verim miktarlarının Gıda ve Hayvancılık İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlarından sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.