Esas No: 2024/2368
Karar No: 2024/7100
Karar Tarihi: 22.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/2368 E.  ,  2024/7100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/148 E., 2023/447 K.

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2013/446 Esas, 2015/577 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan ise aynı maddeler uyarınca 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 26.05.2022 tarihli ve 2021/2245 Esas, 2022/10226 Karar sayılı kararı ile "15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2023 tarihli ve 2022/148 Esas, 2023/447 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanunu’nun 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; gerekçesiz şekilde hüküm kurulduğuna, yeterli delil bulunmadığına, eksik araştırma yapıldığına, usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Vergi mükellefi ... İnsan Kaynakları ... Ltd. Şti.nin yetkilisi olan sanık ...'un 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, her ne kadar sanık sahte fatura kullanmadığını belirterek suçlamayı kabul etmemiş ise de, Mahkemece dosyada mevcut "Mükellef şirketin gösteri, kongre, konferans vb. etkinliklerin organizasyonu faaliyetinde bulunmak üzere 09.06.2011 tarihinde mükellefiyet tesis ettirdiği, şirketin yetkili müdürünün aynı zamanda şirketin %50 hissedarı sanık ... olduğu, mükellefin 2011 yılı vergilendirme döneminde bir kısım alışlarının sahte fatura ile belgelendirdiği, bir kısım alışlarının ise tamamen sahte olduğu, 2011 takvim yılında Kdv hariç 170.200,00 TL hizmet alışına ilişkin faturaların sahte olduğu, faturaları düzenleyen mükellefler hakkında sahte fatura düzenledikleri hususunda vergi tekniği raporlarının düzenlendiği, 2012 takvim yılında ise KDV hariç 78.400,00 TL tutarında sahte fatura kullandığı, 2012 yılında ilişkin faturaları düzenleyen ... Otelcilik Turizm Ltd. Şti. hakkında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla vergi tekniği raporunun düzenlendiği, fatura konusu hizmetlerin gerçekten alınmadığı, sanık ...'un beyanında ... Turizm İnşaat Limited Şirketi tarafından düzenlenen faturaları adresini bilmediği, havaalanında işçi olarak çalışırken tanıştığı ...'dan temin ettiğini, faturalarda yazılı işleri gerçekten yaptırdığını, borç senedi düzenlediğini, daha sonra bu şahsın hesaplarında bloke olduğunu söylemesi nedeniyle nakit olarak ödeme yaptığını, bu firmadan personel temin edip araç kiraladığını, şirketin ortaklarını tanımadığını, faturaları düzenleyen diğer bir mükellef ... firmasının da ortaklarını tanımadığını, bu firmadan da araç kiraladığını, ödemeyi müşteri çekleri ile yaptığını, bu firma ile kendisini ...'ın tanıştırdığını, 2012 yılında ... Otelcilik firmasından araç ve personel temin ettiğini, ödemeleri nakit olarak yaptığını, sahibini ... olarak tanıdığını, yine yanında ...'ın bulunduğunu beyan ettiği, yapılan araştırmada ... Otelcilik şirketinin ortaklarının ... ve ... olduğu, ancak şirketin işlerinin ... tarafından yürütüldüğünün belirlendiği, sahte faturaların ilgili dönem KDV ve Kurum Geçici Vergi beyannamelerine konu edildiğine" dair vergi suçu raporu ve ekleri, faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarının içeriği, faturaları düzenleyen mükelleflerin yetkilileri olan ... ve ... hakkında açılan dava dosyalarının kapsamı ile faturaların toplam tutarlarının ilgili takvim yılına ait gerçek maliyetler tutarının toplamına yakın olması ile ... Otelcilik firması tarafından düzenlenen faturaların sıra numaraları ile faturaların tanzim tarihleri arasında uyumsuzluk bulunduğuna dair bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından edinilen kanaat ile sanığın üzerine atılı zincirleme şekilde sahte fatura kullanma suçunun unsurları itibariyle oluştuğu kabul edilerek cezalandırılmasına dair temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında "2011, 2012" şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, 24.05.2012 tarihli en son faturanın ilgili dönem KDV beyannamelerinde ve 2012 II. Geçici Vergi döneminde kullanılması nedeniyle son beyanname tarihi olan "17.08.2012" şeklinde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2023 tarihli ve 2022/148 Esas, 2023/447 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2024 tarihinde karar verildi.