erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/11027
Karar No: 2012/1868
Karar Tarihi: 14.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/11027 E.  ,  2012/1868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.04.2010 tarih ve 2010/36 - 2010/141 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı ...'ın ortak oldukları davalı şirketin 13.12.2003 günlü toplantısı için bildirilen yer, gün ve saatte hazır oldukları halde diğer ortağın gelmediğini, ancak davacının sonradan öğrendiğine göre sermaye artırımına ilişkin toplantı yapılmış gibi işlem yapıldığını şirketin sermaye artışına ihtiyacı bulunmadığını, 2004-2009 yılları arasında kâr payı dağıtılmadığını ileri sürerek sermaye artırımına ilişkin 18.12.2009 günlü kararın iptalini ve 2004-2009 yıllarına ait kâr payının tespit edilerek davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, şirketçe sermaye artırımı yapılmadığını, tescil ve ilan olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benzer bir dosyada aynı istekle şirket alacaklısının açtığı davada Ticaret Sicil Memurluğu'ndan gelen cevapta iptale konu sermaye artırımı kararının sicile bildirilip tescil ettirilmediğinin tespit edildiği, davacı yanın mahkemece verilen kesin süreye uymadığı gerekçeleri ile ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6231
Karar No: 2019/7421
Karar Tarihi: 19.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/6231 E.  ,  2019/7421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KİLİS 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

6545 sayılı kanunla yapılan değişiklik uyarınca sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunmasının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 19/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/29590
Karar No: 2012/15119
Karar Tarihi: 04.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/29590 E.  ,  2012/15119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunulan yere ilişkin olarak alınan ve karara mesnet yapılan bilirkişi raporunda, mahcuzun değerinin 90.000 TL olarak belirtildiği ve haline uygun olup, oturabileceği bir evi ancak aynı bedele alabileceği belirtilmiştir. Rapor bu haliyle hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece yapılacak iş, öncelikle borçlunun bakmakla yükümlü olduğu kişilerin nüfus kayıtları getirtildikten sonra, zabıta araştırması yapılarak bu kişilerin borçlu ile birlikte yaşayıp yaşamadıkları, geçimlerini nasıl temin ettikleri, sosyal ve ekonomik durumları tespit edilip, bilirkişilerden ek rapor alınarak, borçlunun bulunduğu yerden daha başka yerlerde ve daha mütevazi koşullara sahip haline uygun evi alabileceği değer belirlenmelidir.

Açıklanan nedenlerle eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/2036
Karar No: 2008/5739
Karar Tarihi: 12.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2036 E.  ,  2008/5739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan şekerpancarı, kurufasulye ve samanı ile buğday ve samanı için 2007 yılına ait olmak üzere kuru ve sulu arazide ayrı ayrı dekar başına elde edilecek ortalama verim, kg. başına ortalama satış fiyatları ve masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı açıklanmak suretiyle detaylı üretim giderleri cetvelinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2979
Karar No: 2019/5594
Karar Tarihi: 18.11.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/2979 E.  ,  2019/5594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın işyerinin önüne nizami olarak otosunu parkedip ayrıldığı, saat 18.15 sıralarında bir kişinin elinde poşet ile otodan çıkıp ayrıldığını farklı bir işyerinde çalışan tanık ...'ın izlediği, sanığın araçtan 50 metre kadar uzaklaşmasını takiben aracın yanına gelip sonra olayı yakınana bildirdiği, yakınanın aracı kontrol ettiğinde oto teybinin sökülmüş olduğunu görmesi üzerine, tanığın tarif ettiği yöne doğru koştuğu ancak kimseyi göremeyip bir üst sokağa çıktığında iki kişiyle karşılaştığı, yüzlerine yakından bakmaya çalışırken bulunduğu yere gelen kardeşinin "... bunlar değildi" demesiyle dönüşe geçen yakınan ve kardeşinin elinde silah bulunan sanıkla karşılaştıkları, yakınanın kardeşinin "... silahı var biz gidelim" demesiyle işyerine dönüp, polise ihbarda bulundukları, olay yerine gelen polis otosuyla sokak sokak sanığın arandığı, saat 21.50 sıralarında elinde kuru sıkı tabanca ile görülen sanığın ateş edip kaçmaya çalıştığı ancak kovalamaca sonucu yakalandığı, suça konu oto teybinin ele geçirilemediği olayda;

Hırsızlık fiilinin tamamlanmasından sonra farklı zaman ve zemin diliminde gerçekleşen tehdit suçu bağımsız bir eylem olup, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasada dolaylı yağma suçuna yönelik bir düzenleme de bulunmadığı dikkate alındığında;

Sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nin 142/1-e maddesindeki hırsızlık ve 106/2-a maddesindeki tehdit suçlarını oluşturduğu, cezaların türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık kesintili zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 08/03/2006 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 18/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

İK/OE
Esas No: 2008/782
Karar No: 2008/6521
Karar Tarihi: 28.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/782 E.  ,  2008/6521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22.05.2006 gün ve 4070-6979 sayılı bozma kararında özetle; "Dava konusu parsellerden 4886 ada 116 parselin 1. keşifte mahalli bilirkişi tarafından hiç kimsenin kullanımında olmadığı, otlarla kaplı olduğu, ziraat bilirkişi tarafından tarıma elverişli olmayan arazi olduğu bildirildiği halde, 2. keşifte aynı bilirkişiler davalı ...'na ait olduğu ve 3. sınıf kuru tarım arazisi niteliğinde olduğunu söylemişler, çelişki giderilmeden hüküm kurulmuştur. Yeniden yapılacak keşifte çelişki giderilerek, 3402 Sayılı Yasanın 14 ve 17. maddelerindeki şartlar da araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra müdahil davalı ...'nun davasının kabulüne, Hazinenin davasının reddine ve dava konusu Dereli Köyü 4886 ada 116 parselin 01.07.2005 tarihli krokide (F)=3253,45 m2'lik bölümünün Mustafa Saçmalıoğlu adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davalı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 10.12.1999 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 28/04/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/3822
Karar No: 2022/7888
Karar Tarihi: 25.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/3822 E.  ,  2022/7888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrası davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamından, sürekli iş göremezlik derecesi %43 oranında olan sigortalıya 25.01.2005 (26.04.2005 onay tarihli) gelire girme tarihinden itibaren 14.883,14TL ile yine sürekli iş göremezlik derecesi %43 oranına karşılık aynı gelire giriş tarihi ve onay tarihi ile 11.410,36 TL tutarının ilk peşin sermaye değerli gelir olarak bildirildiği,

Yapılan 01.07.2007 tarihli kontrol muayenesi üzerine artma kaydıyla en son 01.02.2007 tarihinden itibaren %74 oranı üzerinden ödemenin yapıldığı ve %74 orana karşılık 11.410,36 TL gelir bağlandığı belirtilmiş ise de; dosya içinde %74 sürekli iş göremezlik derecesi karşılığında 13.397,24 TL tutarında bildirilmiş olan peşin sermaye değeri (25.01.2005 onay tarihli) olarak da bildirildiği anlaşılmakla;

Davacının gelirin başlangıç tarihi olan 25.01.2005 tarihinden itibaren %43 oranındaki sürekli iş göremezliğine karşılık bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirler arasındaki çelişkinin giderilerek miktarının ne olduğu ve yine %74 sürekli iş göremezlik oranına göre bağlanan peşin sermaye değerli gelirin gelirin ne olduğunun davalı Kurumdan sorularak giderilmesi ile ikmal olunacak belgelerin gönderilmesi için, dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1865
Karar No: 2014/4638
Karar Tarihi: 07.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1865 E.  ,  2014/4638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyet (birer kez), çocuğun basit cinsel istismarı suçundan beraat (bir kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, mağdureler ... ve ...'nın annelerinin gayri resmî eşi olup tarafların suç tarihlerinde aynı konutta birlikte yaşadıklarının anlaşılması karşısında, mağdurelere karşı koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK.nın 103/3. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı yönündeki tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3869
Karar No: 2015/5425
Karar Tarihi: 12.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3869 E.  ,  2015/5425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2013/70638

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2012

NUMARASI : 2010/120 (E) ve 2012/360 (K)

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İİK'nın 345/a maddesinde yalnızca sermaye şirketlerinden bahsedildiği, şikayete konu olayda icra dosyasının borçlusu S.S. B.... Şehir Konut Yapı Kooperatifi olup, 6102 sayılı TTK'nın 124. maddesinin ikinci fıkrasında sermaye şirketleri açıkça "anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirket" olarak belirtildiği, bu sebeple kooperatiflerin sermaye şirketi olarak kabul edilmediği, kooperatifi idare ve temsile yetkili olanların "sermaye şirketinin iflasını istememek" suçunun faili olamayacağından dolayı sanıkların beraatine karar vermek yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanıkların temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7
Karar No: 2019/7065
Karar Tarihi: 10.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/7 E.  ,  2019/7065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL 70. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması

üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 10.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7317
Karar No: 2015/19402
Karar Tarihi: 04.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7317 E.  ,  2015/19402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2014

NUMARASI : 2014/484-2014/1574

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza, ot gelirine göre değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kanunun 10.maddesi gereğince açılan, tespit ve tescil davalarında değerlendirme; aynı kanunun 15.maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılır.

Bu nedenle dava konusu taşınmazlara, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı resmi verileri esas alınarak değer biçilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava tarihi, harcın da yatırıldığı Erzurum Hukuk Mahkemeleri Ön Büro birimindeki tevziat tarihi olan 07.04.2014 olup gerekçeli karar başlığında 28.04.2014 olarak hatalı yazılması,

3)Tespit edilen kamulaştırma bedeline işletilen faizin başlangıç tarihinin 08.08.2014 olması gerekirken hatalı olarak 29.08.2014 yazılması suretiyle eksik faize karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7270
Karar No: 2012/26495
Karar Tarihi: 27.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/7270 E.  ,  2012/26495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve haftasonu çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait işyerinde çalıştığını,ödenmeyen fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, fazla çalışmanın mümkün olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini cevaben bildirmiştir.

Mahkemenin, işyerinde yapılan fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ödenmediğinin kabulü ile bilirkişi raporunda belirlenen miktar üzerinden fazla çalışma ve ulusal bayram ile genel tatil ücreti alacağının kabulüne, hafta tatili ücreti yönünden reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık; davacının fazla çalışma ve genel tatil süresinden doğan alacaklarında takdiri indirim yapılması gerekip gerekmediği noktasındadır.

Fazla mesai ve genel tatil çalışması yazılı belgelere, işveren kayıtlarına veya kesin delile değil, tanık anlatımına dayalı olması durumunda, mahkemece; fazla mesai ve genel tatilde yapılan çalışma süreleri tespit edilirken; işçinin uzun süre her gün fazla çalıştırılmasının hayatın olağan akışına ve insan doğasına uygun düşmeyeceği, yaşam tecrübelerine göre hiç hastalanmadan veya evlenme, ölüm, doğum, özel işleri gibi mazereti çıkmadan yıllarca sürekli çalıştığının kabul edilemeyeceği, işyerindeki üretim faaliyeti ve işçinin üstlendiği işin niteliği dikkate alınmadan sürekli iş gördürüldüğünün varsayılamayacağı, işçinin ara dinlenmesi, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde hiç dinlenme hakkını kullanmadan çalıştığının düşünülemeyeceği gözönünde tutularak, belirlenen fazla mesai ve genel tatil ücretinden hakkaniyet indirimi yapılması gerekir.

Mahkemece yapılacak iş, tanık anlatımlarına dayalı olarak tespit edilen fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarından hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.