Esas No: 2018/5096
Karar No: 2019/6011
Karar Tarihi: 30.09.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/5096 E.  ,  2019/6011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük. Mah. Sıf.)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18/06/2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26/04/2018 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı T.C. Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı, davalı yüklenici ile davalı arsa maliki T.C. Vakıflar Genel Müdürlüğü arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılan (H) Blok 3 ve 4 numaralı bağımsız bölümlerin 23.09.2010 günlü satış vaadi sözleşmesiyle yükleniciden temlik aldığını ileri sürerek, taşınmazın adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı arsa maliki Vakıflar Genel Müdürlüğü, yüklenicinin edimlerini yerine getirmemesi nedeniyle tapu devri yapılamadığını; davalı yüklenici ise, davalının bağımsız bölümün bedelini ödediğini ancak davalı Vakıflar Genel Müdürlüğünün kat karşılığı inşaat sözleşmesinin gereklerini yerine getirmediğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taşınmazların davacı adına tesciline ve yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin davalılardan alınmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre, davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün temlik alındığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Gerçekten, Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince; “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu, temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Somut olayda, geçicici kabule ilişkin tutanakların Vakıflar Meclisinin 13.05.2013 gün ve 304/260 sayılı kararıyla onaylandığı ve yüklenicinin payına düşen bağımsız bölümlerin ferağına izin verildiği anlaşılmaktadır. Kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 28. ve eki şartnamenin 23. maddesindeki düzenlemeden, yükleniciye verilmesi gereken ve henüz tapu devri yapılmayan, içinde dava konusu (H) Blok 3 ve 4 No'lu bağımsız bölümlerinde bulunduğu taşınmazların tapu devrinin ancak geçici kabule ilişkin tutanakların idare tarafından onaylanması sonrasında yapılabileceğine ilişkin düzenleme bulunduğundan, dava tarihi itibariyle davalı arsa malikinden tapu devri yapması talep edilemeyeceği için davalının aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermediği anlaşılmaktadır. Mahkemece bu husus dikkate alınmadan arsa maliki davalı Vakıflar Genel Müdürlüğünün yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) bentte açıklanan nedenlerle davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 30/09/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.