Esas No: 2025/1223
Karar No: 2025/3472
Karar Tarihi: 30.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/1223 E.  ,  2025/3472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/229 E., 2022/1801 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2021 tarihli ve 2021/197 Esas, 2021/327 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.05.2022 tarihli ve 2022/229 Esas, 2022/1801 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesince indirim yapılırken 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi gözetilerek asgari oranda indirim yapılması gerekirken (1/3) oranda indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştirilerek sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması gerektiğine, savunma hakkının ihlal edildiğine, sanığın eyleminin meşru savunma ve sınırın aşılması kapsamında kaldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, aralarında önceye dayalı husumet bulunması sebebiyle katılanın sanığa yumruk atıp boğazını sıktığı bunun üzerine sanığın da iş yerinde masanın üzerinde bulunan suça konu bıçağı aldığı ve katılanı sol koltuk altından ve yine sol bacağından adli raporlara göre "yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak nitelikte" yaraladığı, bunun üzerine katılanın iş yerinden dışarıya doğru kaçmaya başladığı, sanığın da elindeki bıçak ile katılanı kovaladığı, ancak iş yerinin dışında bulunan tanıkların sanığı tutarak sakinleştirdikleri ve elindeki bıçağı aldıklarının anlaşıldığı, olayda meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, savunma hakkının ihlal edilmediği, olayda kullanılan bıçağın özellikleri ve elverişliliği, darbe sayısı ve şiddeti, darbelerin katılanın hayati bölgesine isabet ettiği ve sanığın tanıklar tarafından engellendiği de dikkate alındığında ortaya çıkan kast öldürmeye yönelik olup suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.05.2022 tarihli ve 2022/229 Esas, 2022/1801 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2025 tarihinde karar verildi.