Esas No: 2013/517
Karar No: 2013/17664
Karar Tarihi: 13.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/517 E.  ,  2013/17664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd aleyhine 30/11/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddolunmalıdır.

2- Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiile dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, evlerinin bahçesinde bulundukları sırada bahçeye giren davalıların kendilerini döverek yaraladıklarını belirterek davalılardan maddi ve manevi tazminat istemişlerdir.

Davalılar, davacılarla hasım olduklarını, davacıların kendilerine hırsızlık isnat ettiklerini ve bu nedenle evlerinden çıkamadıklarını, talebin fahiş olduğunu söyleyerek davanın reddini talep etmişlerdir.

...2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından davalıların davacılara yönelik konut dokunulmazlığını ihlal eylemleri nedeniyle 5 ay hapis cezasıyla; davacı ...'a yönelik nitelikli yaralama eylemleri nedeniyle 1 yıl 15 gün hapis cezasıyla ve davacı ...'a yönelik nitelikli yaralama eylemleri nedeniyle 11 ay 20 gün hapis cezasıyla ayrı ayrı üç kez cezalandırılmalarına ve hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, hüküm kurulurken davalılar hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanmamıştır.

Yerel mahkeme, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; davalıların eylemlerinin niteliği, davacıların yaralanma dereceleri, olayın oluş şekli, olay tarihi, yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Şu durumda davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.