Esas No: 2021/14749
Karar No: 2024/7956
Karar Tarihi: 30.09.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/14749 E.  ,  2024/7956 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/153 E., 2016/8 K.

SUÇLAR : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kula Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2016 tarihli ve 2014/153 Esas, 2016/8 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın, olay esnasında ikamette yalnız kaldığı kuzeni olan mağdurenin arkasından yaklaşıp beline sarılarak alt kıyafetlerini çıkaramaya çalıştığı sırada bağırmasını engellemek maksadıyla ağzını eliyle kapattığı, mağdurenin sanığı ittirmesi ile adı geçenin yere düşmesi üzerine mağdurenin ikametten ayrıldığının kabulü ile sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan lehe olduğu kabul edilen 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-2. cümle, 103/4, 62 ve 53. maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5, 62 ve 53. maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği

Mağdurenin aşamalarda değişen ve maddi delillerle çelişen iddiaları dışından mahkumiyete elverişli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın, ikametten çıkmakta olan mağdurenin arkasından yaklaşıp beline sarılarak salon kısmına götürüp alt kıyafetlerini çıkarmaya çalıştığı sırada bağırmasını engellemek maksadıyla ağzını eliyle kapattığı iddia edilen eylemin cebirle işlenip sarkıntılık için kabul edilen "ani", "kesintili" olma ölçütlerini aşarak çocuğun cinsel istismarı kapsamında kaldığı, çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 103/1. maddesinin hükümden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla bu suç ile bağlantılı şekilde işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun'un 12 ve 5271 sayılı Kanun'un 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma gerekçesine göre çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; Kula Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, farklı gerekçeyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.09.2024 tarihinde karar verildi.