erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/9046
Karar No: 2016/7201
Karar Tarihi: 19.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/9046 E.  ,  2016/7201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan hükümlü ... hakkında yapılan uyarlama yargılaması sonunda; hükümlünün 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 103/1, 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair .... Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2014 tarih ve 2013/82 Esas, 2013/138 sayılı Ek Kararının;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 6545 sayılı Kanundan önceki ilk hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 103/1. maddesi uyarınca çocuğun basit cinsel istismarı eylemi nedeniyle alt sınırdan hüküm kurularak temel cezanın 3 yıl hapis olarak belirlendiği ve ruh sağlığının bozulmasından dolayı arttırım yapıldığı, ancak uyarlama yapılırken 6545 sayılı Kanun ile değişik 103/1. maddede alt sınır 8 yıl hapis olduğu halde teşdit uygulanarak temel cezanın 12 yıl hapis olarak belirlendiği cihetle, ilk hükümde temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde uyarlama yapılırken alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu ...Müdürlüğünün 12.10.2015 gün ve 94660652-105-09-7944-2015-20139/65171 sayılı kanun yararına bozma yazısına atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar ilk kararda sanık hakkında temel ceza asgari hadden verilmiş olsa da 6545 sayılı Kanun ile TCK'nın 103/6. maddesinin yürürlükten kaldırıldığı, bu kapsamda değişiklik öncesi TCK'nın 61. maddesine göre temel cezanın belirlenmesi sırasında ruh sağlığındaki bozulmanın nitelikli hal olması nedeniyle dikkate alınamayacağı, buna karşılık anılan kanun değişikliği sonrasında mahkemece lehe kanun değerlendirmesi yapılırken TCK'nın 61/1-e. maddesinde düzenlenen “meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı” dikkate alınmak suretiyle ruh sağlığındaki bozulma nedeniyle temel cezanın alt hadden uzaklaşılarak belirlenmesi mümkün olup buna uygun şekilde mahkemece temel cezanın teşdiden belirlenmesine dair uygulamanın usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla.... Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2014 tarih ve 2013/82 Esas, 2013/138 sayılı Ek Kararının kanun yararına bozulması istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, vaki talebin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 19.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/12490
Karar No: 2018/11675
Karar Tarihi: 07.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/12490 E.  ,  2018/11675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 07/06/2018 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

1)Emsal olarak incelenen Duaçınarı mahallesi 1792 ada 19 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2015 yılı için Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m2 değeri) emlak vergisine esas olan m2 değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

2)Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 4582 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydı ile taşınmazdan veya geldisinden 2981 sayılı yasanın 10/b maddesi uyarınca kamuya terk edilen bölüm var ise buna ilişkin bilgi ve belgeler ilgili Tapu Müdürlüğünden istenildikten,Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21433
Karar No: 2014/4154
Karar Tarihi: 27.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/21433 E.  ,  2014/4154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizli 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :08.07.2013

NUMARASI :Esas no: 2012/74 Karar no:2013/455

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı koca tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA,bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.27.02.2014 (Prş.)
Esas No: 2007/11554
Karar No: 2007/14256
Karar Tarihi: 12.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11554 E.  ,  2007/14256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Mahallesi 169 ada 36, 37, 61 ve 66 parsel sayılı sırasıyla 20563.34 m2, 23561.14 m2, 18443.07 m2 ve 8411.35 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, 169 ada 37 parselin orman sayılan yerlerden olduğu, Hazine 61, 66 ve 36 sayılı parsellerin kayıp ve yitik kişilerden kalma yerlerden olduğu ve Hazine adına tapulu olduğu, diğer davacılar ise tüm parsellerde hakları olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece Hazine ve Orman Yönetiminin davasının kabulüne, diğer davacıların davasının reddine ve dava konusu 61, 66 ve 36 parselleri tarla niteliği ile Hazine adına, 37 parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazların, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada 169 ada 37 sayılı parselin orman sayılan yerlerden olduğu, diğer 36, 61 ve 66 sayılı parsellerin ise, Kurtuluş Savaşından önce ülkeyi terkeden kişilerden kaldığı, bu tür yerlerin 3402 Sayılı Yasanın 18/2. maddesine göre yasalar uyarınca Devlete kalan taşınmaz olduğu ve bu nedenle de kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile kazanılamayacağı gözönünde bulundurularak, Hazine ve Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/11/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/5517
Karar No: 2016/7717
Karar Tarihi: 19.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5517 E.  ,  2016/7717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Gerekçeli karar başlığında 26.01.2005 olarak yazılan suç tarihinin faturaların 2004 takvim yılında KDV indirimine konu edilmiş olması nedeni ile; 21.01.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 19.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/8923
Karar No: 2019/9269
Karar Tarihi: 21.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8923 E.  ,  2019/9269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı Kanunun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp rapor aldırılmasının zorunlu olmadığı ancak rapor aldırılmaması halinde gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği halde, suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu, ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı gözetilmeden, adli sicil kaydına göre suç tarihinde sabıkasız olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen suça sürüklenen çocukların “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumlarının belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, ''katılanın zararı giderilmediğinden CMK'nın 231/6.c maddesindeki şart oluşmamakla...'' biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin BOZULMASINA, 21/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Esas No: 2012/11143
Karar No: 2012/10305
Karar Tarihi: 19.10.2012

**14. Ceza Dairesi         2012/11143 E.  ,  2012/10305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.04.2012 gün ve 2011/179 Esas, 2012/74 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delilere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, mağdurun ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 6 ay geçtikten sonra ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı Kararında açıklandığı üzere; Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde, bir çocuk psikiyatrisi ve 2 Adli Tıp uzmanının zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten alınacak bir raporla yapılması gerekirken Ondokuz Mayıs Üniversitesi sağlık uygulama ve araştırma merkezinde tek adli tıp uzmanının katıldığı bir heyetin yukarıda söz edilen 6 aylık süreden önce 26.07.2011 tarihinde gerçekleşen olayla ilgili olarak 30.11.2011 tarihinde yapılan muayeneye istinaden 03.01.2012 tarihinde düzenlediği rapora dayanılarak eksik incelemeyle sanığın cezasından TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca artırım yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/25559
Karar No: 2014/15864
Karar Tarihi: 30.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/25559 E.  ,  2014/15864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanık ve katılanın akraba oldukları, aralarında arsa alım satımı ve inşaat yapımı nedeniyle husumet bulunduğu, olay günü sabah saat 06:00 sıraları katılan ve eşinin gürültü üzerine uyanıp sokağa baktıklarında sanığın elinde bulunan sopa ile sokakta park halinde bulunan katılana ait ... plaka sayılı otomobile vurup cam ve aynalarını kırdığı sanık savunması, katılan ve tanık beyanı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20559
Karar No: 2015/4946
Karar Tarihi: 19.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/20559 E.  ,  2015/4946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.04.2014

NUMARASI :Esas no: 2013/581 Karar no:2014/345

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.03.2015 (Prş.)
Esas No: 2017/6894
Karar No: 2018/1283
Karar Tarihi: 24.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/6894 E.  ,  2018/1283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kayyım Atanması

Hasımsız görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili dava dilekçesinde, vekil edeninin ... isimli kişiyle imam nikahlı birlikteliğinden 2006 doğumlu Halil İbrahim ve 2003 doğumlu ... isimli çocuklarının doğduğunu, evlilik dışı doğan müşterek çocukların velayetlerinin TMK'nun 337.maddesi gereği doğrudan anneye geçtiğini, vekil edeninin çocukları adına aldığı taşınmazları annenin velayet görevini kötüye kullanarak 3.kişiye muvazaalı olarak sattığını açıklayarak müşterek çocukların malvarlığının yönetim ve idaresi için vekil edeninin kayyım olarak atanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, çocuk mallarının korunması ve yönetimi kapsamında kalan iş ve işlemlerin velayet hükümleri çerçevesinde çözümlenmesi gerektiği, bu hususta küçüklerin velayetinin askıda olmayıp annede olması dikkate alınarak kayyım tayinini gerektirir bir durum olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık; çocuk mallarının korunması ve davacının bu amaçla kayyım tayin edilmesi istemine ilişkin olup, TMK'nın 360.maddesi "ana ve baba, çocuğun mallarını yönetmekte her ne sebeple olursa olsun yeterince özen göstermezlerse hakim, malların korunması için uygun önlemleri alır..." hükmünü, aynı kanunun 361.maddesi "çocuğun mallarının tehlikeye düşmesi başka bir şekilde önlenemiyorsa hakim, yönetimin bir kayyıma devredilmesine karar verebilir..." hükmünü içermekte olup; belirtilen maddeler, Türk Medeni Kanunu'nun "Aile Hukuku" başlığını taşıyan ikinci kitabı içinde yer almaktadır. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usulü Hakkındaki Kanunu'nun 4/1'nci maddesi gereğince, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun üçüncü kısmı hariç ikinci kitabında yer alan aile hukukundan doğan dava işlerde Aile Mahkemeleri görevlidir. Göreve ilişkin kurallar kamu düzenindendir ve mahkemenin görevli olması dava şartıdır. (HMK. m. 114/1-c) Dava şartlarının mevcut olup olmadığı mahkemece re'sen gözetilir. (HMK. m. 115/1) O halde, işin Aile Mahkemesinin görevine girdiği nazara alınarak, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/43319
Karar No: 2022/12187
Karar Tarihi: 09.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43319 E.  ,  2022/12187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte belge düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık ...'ye yüklenen "2009 takvim yılında sahte belge düzenleme"; sanık ...'a yüklenen ""2009 takvim yılında sahte belge düzenleme" ve "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçlarının, Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre tabi olduğu 5327 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan 07.04.2014 sorgu tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 09.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.