erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/8975
Karar No: 2013/23301
Karar Tarihi: 09.09.2013

**13. Ceza Dairesi         2012/8975 E.  ,  2013/23301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde büyü bozmak bahanesi ile evine giren kişilerin, ziynet eşyalarını çaldıklarını beyan eden katılanın şikayeti üzerine yürütülen soruşturmada, sanıkların katılanın fotoğraf teşhisi ile tespit edildiği ve haklarında kamu davası açıldığı, sanıkların yargılama aşamasında yakalandıkları ve savunmalarında atılı suçu kabul etmedikleri, dosyada mevcut tutanaklardan, olay tarihinde katılanın yanında tanıklar...ile ...'in de bulunduğu, ancak bu tanıkların yargılama aşamasında dinlenmediği gibi teşhise de katılmadıklarının anlaşılması karşısında; ... ile ...isimli tanıkların duruşmaya çağrılarak dinlenip, sanıkların dosyada bulunan fotoğrafları tanıklara gösterilip teşhis işlemi yaptırıldıktan sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Sanıkların katılanın teyzesinin evine gelerek kapı zilini çaldıkları, mevlitleri olduğunu söylemek suretiyle para istedikleri, bu sırada sanık ...'nun evde bulunan özürlü çocukta büyü olduğunu ileri sürerek büyüyü bozabileceğini ifade ettiği, yumurta istediği ve içerisinden muska çıkarır gibi yaptığı, katılanı bu şekilde büyü konusunda inandırdıkları, ardından da katılanı evlenince ayrılacağı ve sıkıntılar çekeceği, takılarında büyü bulunduğu konusunda da kandırarak katılanın evine kadar birlikte gittikleri, katılanın takılarını vermesi üzerine de sanık ...'in bunları bohçaya sardığı, dua okur gibi yapıp dolaba koyduğu, sonra evden hep birlikte çıktıkları, katılanın yolda durumu anladığı ve eve dönüp dolaba baktığında takılarının yerinde olmadığını gördüğü, daha sonra sanıkların benzer bir olaydan dolayı yakalandıklarında fotoğraftan her ikisini teşhis ettiği, sanıkların katılanın iradeseni yanıltarak takıları almaları ve bohçaya koyarken el çabukluğu ile bohçadan çıkarmaları şeklinde gerçekleşen eylemde üstte veya elde taşınan eşyanın özel beceri ile alınması söz konusu olmadığı halde TCK'nın 142/1-b maddesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Tekerrüre esas hükümlülükleri bulunan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58.maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/09/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/5745
Karar No: 2021/15856
Karar Tarihi: 05.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5745 E.  ,  2021/15856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... 1. Çocuk Mahkemesinin 12/02/2014 tarih, 2012/1080 Esas ve 2014/99 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, suça sürüklenen çocuk ...hakkında ise hırsızlık suçundan mahkûmiyete karar verildiği, mahkûmiyet hükmünün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 14/02/2018 tarihli ve 2016/13268 Esas, 2018/1991 Karar sayılı ilamı ile incelenerek bozma kararı verildiği, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçu yönünden ihbar üzerine yapılan yargılama sonucu kurulan hüküm yönünden ise dosyanın Dairemize temyiz incelemesine geldiği anlaşılmakla; dosyalar arasında bulunan bağlantı sebebiyle suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçu yönünden temyiz talebinin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden temyiz incelemesi yapma görevinin Yargıtay 13. Ceza Dairesine ait olduğu, ancak Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 03.11.2020 tarihli kararı ile 13. Ceza Dairesi’nin 01.12.2020 tarihinde kapatılmasına ve bakmakta olduğu tüm işlerin 6. Ceza Dairesi’ne devrine karar verildiği, bu nedenle temyiz incelemesi yapma görevinin Yargıtay 6. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 05.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6622
Karar No: 2016/11401
Karar Tarihi: 29.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6622 E.  ,  2016/11401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil davasının yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 29/11/2016 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacılar vekili Av.... ile Hazine vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; çekişmeli taşınmazlara ait 1946 yılında 3116 sayılı Kanuna göre düzenlenen ilk orman kadastro haritası ile daha sonra 1977 ve 1990 yıllarında kesinleşen aplikasyon haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, komşu ve yakın komşu parseller ve değişik açı ve uzaklıkta en az 10-12 OS noktası görülecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun tüm haritalar üzerinde ayrı renklerle işaretlendiği, yine yöreye ait 1946, 1974 ve 1980'li yıllara ait hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazların tümündeki niteliği, üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranını, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği ile tarımsal amaçla kullanılan yerlerden olup olmadığını açıklayıcı müşterek imzalı ek rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 29/11/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19514
Karar No: 2015/4375
Karar Tarihi: 11.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/19514 E.  ,  2015/4375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.07.2014

NUMARASI :Esas no:2014/264 Karar no:2014/649

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Tanıkların, davacı kadının, davalı erkek tarafından evden kovulduğuna ilişkin beyanları duyuma dayalı olup, hükme esas alınamaz. Birlik görevlerini yerine getirmekten kaçınan davalı evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda tamamen kusurludur. Davalının, evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmemesi boşanma nedeni olup, ayrıca davacı kadının kişilik haklarına saldırı olarak değerlendirilemez. Davalıdan kaynaklanan ve davacının kişilik haklarına saldırı niteliğini taşıyan başkaca bir kusurlu davranışın varlığı da kanıtlanamamıştır. O halde, davacı kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle maddi ve manevi tazminat yönlerinden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.03.2015 (Çrş)
Esas No: 2008/3069
Karar No: 2008/14492
Karar Tarihi: 24.11.2008

4. Hukuk Dairesi 2008/3069 E., 2008/14492 K.

**4. Hukuk Dairesi 2008/3069 E., 2008/14492 K.**

**- HAKSIZ EYLEM NEDENİYLE TAZMİNAT**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 41 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 43 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı I...-A... Sulama Birliği vekili tarafından, davalı M.Emin aleyhine 13.05.2004 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit-istirdat istenmesi üzerine, mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.11.2005 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, menfi tespit olarak açılıp, yargılama sırasında istirdada dönüşmüştür. Mahkemece istem kabul edilmiş, karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı birlik vekili dava dilekçesinde, davacının sorumluluk alanındaki kanallardan sızan sular nedeniyle ürününün zarar gördüğü iddiasıyla davalı tarafından davacı aleyhine girişilen icra takibine itiraz etmemeleri sonucu takibin kesinleştiğini belirterek, söz konusu kanalların bakım ve onarımından DSİ'nin sorumlu olduğunu, icra takibi sırasında istenen miktarın nasıl hesaplandığının belli olmadığını ve zararın ödenmesini taahhüt eden birlik başkanının zaruret içinde taahhütte bulunduğu, konunun birlik meclisinde bu konunun görüşülmediğini belirterek borçlu olmadıklarının tespitini istemiştir. Yargılama sırasında 21.05.2004 tarihinde davacı tarafından icra dosyasına

ödemede bulunulduğundan İİK'nın 72/6. maddesi uyarınca dava istirdat davasına dönüşmüştür.

Davalı cevabında, davacı birliğin bizzat eski başkanının zararın kaynağının kendileri olduğuna dair tutanağı diğer resmi görevliler ile birlikte imzaladığı ve zararı karşılayacakları taahhüdünde bulunulduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, DSİ ile davacı birlik arasında imzalanan "DSİ tarafından inşa edilmiş olan sulama tesisleri devir sözleşmesi" gereğince talimatlara aykırı bakım ve onarım olmadığından davacının zarardan sorumlu olmadığı gerekçesiyle istem kabul edilmiştir.

Dosya kapsamına göre, davalının ürününün davacı Sulama Birliği tarafından işletilen ve onun sorumluluğunda bulunan sulama kanalından sızan su sonucu zarar gördüğü, bu zararı ödemeyi davacı birliğin eski başkanının ödemeyi taahhüt ettiği ve konunun da birlik meclisinin 07.10.2003 tarihli toplantısında görüşülüp zararların ödenmesi konusunda karar alındığı sabittir. Kaldı ki, davacı ile DSİ arasında sulama kanallarının işletilmesi, bakım ve onarımını düzenleyen sözleşme sadece taraflarını bağlayıp, zarar gören üçüncü kişi konumundaki davalıyı bağlamaz. Şu durumda, davacı zarardan sorumludur. Kapsam belirlenip, sonucuna göre karar verilmelidir.

Anılan yön gözetilmeden verilen karar usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

S o n u ç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle (BOZULMASINA) ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3989
Karar No: 2019/3695
Karar Tarihi: 29.04.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/3989 E.  ,  2019/3695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Davalılar ... ve ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür.

12.12.2017 tarihli 2016/6456 E, 2017/9327 K. sayılı mahalline iade kararının gereği tam olarak yerine getirilmeksizin dosya iade edilmiştir. Mahalline iade kararının dikkatlice okunması, bir daha yazışmaya sebebiyet verilmesinin hukuki sorumluluk doğurabileceği hususu da gözetilerek, mahkemece adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 29.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/15146
Karar No: 2013/3293
Karar Tarihi: 26.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/15146 E.  ,  2013/3293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair Kaman Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.01.2008 gün ve 2007/12 Esas, 2008/7 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Tanıklar ....,..., ..., ..., ...'ın olaydan hemen sonra Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan beyanları ile sanıkların kendi içinde ve birbirleri ile aşamalarda çelişen beyanları birlikte değerlendirildiğinde; olaydan bir gün öncesinde sanık ...'ın Kaman Ülkü Ocağı binasında içki içmesi meselesinden dolayı olay günü mağdur ... ile sanık ...'ın tartıştıkları, bu tartışma sonucu sanık ...'ın Ülkü Ocağında dolapta bulunan sopayı alarak dışarı çıktığı ve diğer sanıklar ile buluşarak araçla tekrar Kaman Ülkü Ocağına geldikleri, mağduru bellerinde bulunan sopalarla binadan zorla dışarı çıkartarak sanık ...'ın kullandığı aracın ön koltuğuna oturtarak hareket ettikleri, bir müddet sonra aracın Kaman-Ömerhacılı yolu üzerinde kaza yapması sonucunda mağdurun vefat ettiği olayda; sanık ...'ın Ülkü Ocağında bulunan sopayı aldığını ikrar etmesi, olay sırasında Ülkü Ocağında bulunan tanık ...'ın sanıkların binaya girince korkudan dolabın arkasına saklandığını ifade etmesi karşısında, bu tanıkların olaydan hemen sonra Cumhuriyet Başsavcılığınca sıcağı sıcağına alınan beyanlarında mağdur ...'ın zorla iteklenerek araca bindirildiğini belirtmelerine rağmen hangi nedenle bu anlatımlarına itibar edilmediği açıklanmadan ve yargılamada ifadelerini değiştirmelerini gerektirecek bir sebep bulunmadığı halde ifadeleri arasındaki çelişkiler tanıklardan sorularak giderilmeden, tanıkların sonradan kısmen değişen beyanlarının sanıkları cezadan kurtarmaya yönelik olduğu gözetilerek silahla ve birden fazla kişi ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının oluştuğu düşünülmeden tanıkların yargılama ifadelerinin şüphe oluşturduğu gerekçesi ile beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4367
Karar No: 2016/5075
Karar Tarihi: 03.05.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/4367 E.  ,  2016/5075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "çekişme konusu 118 ada 3, 13 ve 27 parseller ile 139 ada 75 ve 84 sayılı persellerin öncesinin davalı ...'in miras bırakanı ...'den mi, davacı tarafın kök murisi ...'tan mı, yoksa ... çocukları ... ya da ...'ten mi, yoksa davacı ...'ın dedesi ... oğlu ...'ten mi kaldığı hususlarında maddi olgulara dayalı ayrıntılı beyanlar alınması, taşınmazların öncesinin kendi murislerine ait olduğu iddialarını kanıtlama yükümlülüğünün davacı tarafa ait olduğu hususunun göz önünde bulundurulması, dava dilekçesinde taraf olarak gösterilmeyen ...'in de davaya dahil edilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 118 ada 3, 13, 27 parseller ile 139 ada 75 ve 84 parsel sayılı taşınmazların Recep Şahin mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, 03.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/13143
Karar No: 2022/16396
Karar Tarihi: 17.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/13143 E.  ,  2022/16396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Batman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

-K A R A R-

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı idare vekilince ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmadığından; ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın aleyhine bir durum oluşmadıkça, bu kararı temyiz etme hakkı bulunmamaktadır.

Bu itibarla, davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 17.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1029
Karar No: 2010/3434
Karar Tarihi: 24.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/1029 E.  ,  2010/3434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gölcük 2.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :20.11.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-karşılık davalı kadın tarafından kusur belirlemesi ve koca yararına taktir edilen manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşılık davalının kusur tespitine ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşılık davalının manevi tazminata ilişkin temyizine gelince;

Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı-karşılık davacı koca yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, davacı-karşılık davalının kusura ilişkin temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.02.2010 (çrş.)