erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/8095
Karar No: 2012/4295
Karar Tarihi: 29.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/8095 E.  ,  2012/4295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.29.02.2012 (Çrş.)
Esas No: 2008/16627
Karar No: 2009/20141
Karar Tarihi: 19.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/16627 E.  ,  2009/20141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Boğazlıyan 1. Asliye Hukuk  (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :12.6.2008

KARŞI OY YAZISI

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 159. maddesi uyarınca müddetleri kanun veya hakim tayin eder. Aynı yasanın 163. maddesi gereğince, hakim tayin ettiği müddetin kat’i olduğuna da karar verebilir. Kesin olan müddetlerde yapılması lazım olan muamele yapılmazsa, o hak sakıt olur.

Hakim, 6.3.2008 tarihli oturumda “taraflara delillerini bildirmek üzere gelecek celseye kadar” kesin süre vermiş, kesin süreye uymamanın sonuçları hususunda taraf vekillerini uyarmış, duruşmayı 3.4.2008 gününe bırakmıştır. Davalı vekili kesin süre içinde delillerini bildirmemiş, 3.4.2008 günlü oturuma da mazeret beyan ederek gelmemiştir. Davalının delil bildirme hakkı düşmüştür. Verilen kesin süre, münhasıran delil bildirmeye ilişkin olup, bunun yanında delillerin toplanmasına ilişkin bir emri  içermemektedir. Bu nedenle delillerin toplanmasının gerektirdiği masrafın  gösterilmemiş  olması kesin süreye ilişkin ara kararını geçersiz kılmaz. Delillerin süresi içinde bildirilmesi halinde bildirilen delillerin toplanmasının gerektirdiği masrafın Usulün 414. maddesi gereğince sonradan yatırılması imkan dahilindedir. Davalının eski hale getirme isteği de bulunmadığına göre, süresinden sonra bildirdiği delillerin toplanmamasında usule aykırılık bulunmamaktadır. Bu bakımdan işin esası incelenmelidir. Değerli çoğunluğun eksik tahkikata dayanan bozma düşüncesine açıklanan sebeple katılmıyorum.
Esas No: 2016/5914
Karar No: 2020/3648
Karar Tarihi: 05.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/5914 E.  ,  2020/3648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 26.03.2012 tarihli raporda mağdurede travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiğinin, ruh sağlığının bozulmasına neden olan bu psikiyatrik tablonun iddia edildiği gibi bir cinsel istismara bağlı olabileceğinin, ancak birbirine yakın yaşlardaki mağdur ve sanığın hile, zorlama ve şiddet olmaksızın cinsel deneyim yaşamasına ve/veya olay sonrasında gelişen psikososyal stres ve çatışmalar sonucu da ortaya çıkabileceğinin, bunlar arasında tıbben ayırım yapılamadığının belirtilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı nazara alınmadan yazılı şekilde anılan maddenin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/173
Karar No: 2023/2999
Karar Tarihi: 31.05.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/173 E.  ,  2023/2999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1. 7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun'la değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

2. Bu Kanun değişikliğine göre muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanun’un 21/2 nci maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanun’un 10 uncu maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanun'un 20 ve 21 inci maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliği’nin 29 uncu maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

3. Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanun’un 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2 nci maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanun’un 21/2 nci maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

4. Tebligat Kanunu’nun 10/2 ve 21/2 nci maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanunu’nun 21/2 nci maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasa'nın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36 ncı maddesine ve Tebligat Kanunu'nun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

5. Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., 'e yapılan gerekçeli karar tebligatının 7201 sayılı Tebligat Kanunu'na aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2 nci maddesine göre davalının adres kayıt sistemindeki adresine yapılması nedeniyle usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

6. Davalıar ..., ..., ..., , ..., ..., ...'a gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

7. Davalı ...'ın mirasçılık belgesinin dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmıştır.

8. ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının Tebligat Kanunu'nun 35 inci madde hükmüne aykırı olduğu anlaşılmıştır.

9. Gerekçeli karar tebligatı yapılan ... ile taraflar arasında bağlantı kurulamadığından ilgili mirasçılık sıfatı ile dosyada taraf ise ilgili mirasçılık belgesinin temini mahkemece sağlanmalıdır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

31.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12547
Karar No: 2016/3456
Karar Tarihi: 29.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12547 E.  ,  2016/3456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli Muratpaşa İlçesi Kızılsaray Mahallesi 214 ada 26 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosya içindeki bilgi ve belgelerle fen bilirkişisinin raporundan; dava konusu taşınmazın 528,90 m² iken 1990 yılında yapılan imar düzenlemesi ile 65,90 m²'sinin,,,,'a, 198 m²'sinin 3264 ada 2 parsele gittiği, 265 m²'lik kısmının ise kamulaştırmaya ayrıldığı, 1991 yılında yapılan imar düzenlemesi ile de 3264 ada 2 parselin 8767 ada 2 parsele dönüştüğü ancak kamulaştırma işleminin yapılmadığı, zeminde bu kısmın fiilen imar yolu olarak kullanıldığı, bu alanın davalı ... Başkanlığının sorumluluğunda bulunan ara arter niteliğindeki imar yolunda kaldığı, taşınmaza fiilen el atıldığı tespit edilmiş, bilirkişi raporunun ekindeki resimden ise sokağın asfalt kaplı olup, araç ve yaya kullanımına açık olduğu ve fiili el atma olgusunun gerçekleştiği anlaşılmıştır. Buna göre; düzenleme ortaklık payı kesildikten sonra kalan bölümde kamulaştırmaya ayrılan ve fiili olarak el atılan taşınmaza ilişkin açılan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat ve ecrimisil davasında adli yargı görevli olup, mahkemece işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken idari yargı yerinin görevli olduğu gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine 29.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9523
Karar No: 2015/22257
Karar Tarihi: 10.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/9523 E.  ,  2015/22257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; şikayetçinin... caddede bulunan pastanesini satılığa çıkardığı, sanığın da pastaneyi satın almak üzere müşteri olduğu, aralarında anlaştıkları ve ertesi gün protokol yapmak üzere ayrıldıkları, ancak o akşam sanığın şikayetçiyi arayarak o gece için sipariş aldığını, bu siparişleri yetiştirmek amacıyla da çalışması gerektiğini söyleyerek pastanenin anahtarını istediği, sanığın anahtarları aldığı gün pastanede bulunan hamur makinesi, semaverli çay seti, küçük fırın ve bir koli yumurtayı alarak kayıplara karıştığı, anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasının belirlenmesine ilişkin bölümdeki “100 gün” ve “2000,00 TL" ibarelerinin yerine sırasıyla "5 gün" ve "100,00 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/471
Karar No: 2014/3810
Karar Tarihi: 13.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/471 E.  ,  2014/3810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şırnak İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2012/22-2013/21

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Çeke dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte keşideci borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuruda çekin keşide tarihinde tahrifat yapıldığını, süresinde bankaya ibraz edilmediğini ve diğer itirazlarını ileri sürerek takibin iptalini istediği, mahkemece HMK'nun 150/1. maddesi uyarınca takipsiz bırakılan dosyanın 3 ay içerisinde yenilenmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Çekin tanzim tarihinde tahrifat yapıldığına yönelik iddia, İİK.nun 170/a maddesi kapsamında şikayettir.

İİK'nun 18. maddesinin 3. fıkrası; “aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir” hükmünü içermektedir.

Şikayetçi borçlunun geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olması, HMK'nun 150/1.maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasını ve sonuçta 150/5 fıkrası uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesini gerektirmez. Mahkemece, İİK'nun 18/3.maddesine göre, taraflar gelmeseler bile inceleme yapılıp çekin tanzim tarihinde tahrifat yapıldığına yönelik şikayetin sonuçlandırılması gerekirken, olayda uygulama yeri olmayan gerekçe ile HMK'nun 150. maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7959
Karar No: 2013/24013
Karar Tarihi: 02.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/7959 E.  ,  2013/24013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 7/3. maddesi dikkate alınmadan 58. madde ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğname gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “58. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/9217
Karar No: 2025/2317
Karar Tarihi: 20.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/9217 E.  ,  2025/2317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/14 E., 2024/311 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, hükme esas alınan raporun yetersiz olduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/4. maddesinin uygulanmasının hatalı olup fazla ceza verildiğine, eksik inceleme sonucunda aynı Kanun'un 103/6. maddesinin uygulandığına, aynı Kanun'un 103/4 ve 103/6. maddelerinin uygulanma imkanı olmadığından zamanaşımına uğradığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/19541
Karar No: 2014/9107
Karar Tarihi: 06.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/19541 E.  ,  2014/9107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

A)Açılan kamu davasının niteliğine göre, suç tarihine nazaran suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, Gümrük idaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca oybirliğiyle REDDİNE,

B)Üst yer Cumhuriyet savcısının ... hakkındaki temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükmü yasal süresi içinde temyiz etmeyen üst yer Cumhuriyet savcısının temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

C) Sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkındaki temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın hazır bulunduğu celsede esasa ilişkin beyanının tespit edildiği ve başkaca bir işlem yapılmaksızın yargılamaya son verildiği, böylece yargılamada son sözün sanığa verildiği görülmekle bu hususun sonuca etkisinin bulunmadığı kabul edilmiştir.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin lehine dilekçe yazım ücreti hükmedilmesi;

Yasaya aykırı, sanık ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden

5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasının 12 nolu bendindeki 've Van Gümrük Müdürlüğüne verilmesine' ibaresinin çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

D) O yer Cumhuriyet savcısının beraat eden sanık ... ve nakil aracı hakkındaki hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın aracında 1800 karton kaçak ve bandrolsüz sigara ele geçmesi karşında; ele geçen sigaraların miktarı ve nakil aracının niteliği dikkate alındığında, sanığın sigaralardan haberdar olmadığına işaret eden savunmasının hayatın olağan akışına aykırı ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gözetilmeden mahkumiyeti ve nakil aracının müsaderesi yerine yazılı gerekçeyle beraatine ve nakil aracının iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/05/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.