erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/10
Karar No: 2012/7469
Karar Tarihi: 11.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10 E.  ,  2012/7469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacılar murisinin payı nedeniyle muris lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacılar murisinin payı nedeniyle muris lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1)Dava konusu taşınmaza komşu 32239 ada 13 parsele ilişkin dava sonucu, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/174 esas, 2011/273 karar sayılı kararı ile taşınmazın metrekaresine aynı dava tarihi itibarıyla 620,00 TL değer biçildiği anlaşılmıştır. Bu karar gözönünde tutularak, her iki taşınmazın aynı sokağa cepheli olduğu ve aralarında sadece bir parsel bulunduğu dikkate alınarak değerlendirme yapılması ve bu değerden ayrılma sebeplerinin belirlenmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, gerektiğinde yeniden keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6022
Karar No: 2016/17818
Karar Tarihi: 19.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/6022 E.  ,  2016/17818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 19/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23777
Karar No: 2015/9666
Karar Tarihi: 06.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/23777 E.  ,  2015/9666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere maddi tazminat yönünden oyçokluğuyla, diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi. 06.05.2015 (Çrş)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle boşanma yüzünden kaybedilen mevcut menfaatlerin kapsamına göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun maddi tazminatla ilgili bozma kararına iştirak etmiyorum.
Esas No: 2016/25780
Karar No: 2017/17690
Karar Tarihi: 06.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/25780 E.  ,  2017/17690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

2-Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas emsal kabul edilen taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

3-Değerlendirme tarihi olan 2014 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın (cephe aldığı sokak veya caddelere göre), Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin şehir halihazır haritasında konumları, birbirlerine olan uzaklıkları ve Kaymakamlık, Belediye Binası, Adliye, ticari nitelikte olan yerlere olan mesafeleri fen bilirkişisi tarafından işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15706
Karar No: 2017/3648
Karar Tarihi: 24.04.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/15706 E.  ,  2017/3648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne verilmiştir.

Hükmün, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/8. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, davalı işyerinde, 2008 yılından 15.10.2014 tarihine kadar çalışmasını kesintisiz sürdürdüğünü ancak 2013 yılı başından itibaren sigorta primlerinin yatırılmadığını öğrendiğini belirterek 01.01.2013 - 15.10.2014 tarihleri arasında tam gün üzerinden davalı işverenin işyerinde çalıştığının tespitini istemiş, mahkemece, talebin kabulüne karar verilerek davalı işyerinde bildirilen süreler dışında 01.01.2013 - 15.10.2014 tarihleri arasında 645 gün çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Anılan açıklamalar ışığında; yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Mahkeme tarafından davacının davalı işyerinde halk otobüsü sürücüsü olarak çalıştığı gözetilerek, davacının otobüs sürücüsü olarak çalışabilmesi için SRC belgesine sahip olması gerekip gerekmediği, gerekiyor ise davacının bu belgeyi ne zaman aldığının araştırılması, davacının ücret bordroları, puantaj kayıtları, sefer çizelgelerini içerir şekilde işyeri dosyasının davalı işverenden celbi dava konusu dönemde davacıya kesilen trafik cezaları yöntemince araştırılıp buna göre karar verilmesi gerekirken, davanın kabulü eksik incelemeye ve yanılgılı değerlendirmeye dayandığından hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme, araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24/04/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6015
Karar No: 2016/17840
Karar Tarihi: 19.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/6015 E.  ,  2016/17840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 19/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12115
Karar No: 2012/1083
Karar Tarihi: 06.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/12115 E.  ,  2012/1083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nca dosyaya gönderilen 18.04.2011 gün ve 15046 sayılı yazıda dava konusu taşınmazın 1/25000 ölçekli nazım imar planında marjinal tarım alanı olarak planlandığı, 1/5000 veya 1/1000 ölçekli imar planı bulunmadığı belirtilmiştir.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, plandaki konumu, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının,

2-Dava konusu taşınmaz (638 ve 640 numaralı parseller) ile somut emsal alınan (4944 ada 12 parsel) taşınmazların bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2009 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin,

Belediye başkanlığından temini ile dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1751
Karar No: 2022/3951
Karar Tarihi: 21.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/1751 E.  ,  2022/3951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı yasanın 79. ve 5510 sayılı Yasanın 86 maddeleri olup, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmelerinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme Konusu davada; Davacı 10.06.1997-15.07.2010 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davalı ...'e ait iş yerinin 01.04.2005 tarihinde kanun kapsamına alındığı, ...'in 11.08.2003 tarihinden itibaren bayan kuaförlüğü işinden vergi kaydının bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece komşu iş yeri tanıkları dinlenmek suretiyle karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Somut dosyada dinlenen tanıklar davalının yanında ... ve ... adında iki erkek çalışan ile üç bayan çalışanın bulunduğunu beyan etmişlerdir. Bu itibarla mahkemece beyanlarda ismi geçen ... tanık olarak dinlenilmeli, bordro tanıklarının çalışma ile ilgili beyanları alınmalı, ayrıca çalışmayı bilebilecek durumda olan komşu iş yeri sahipleri ve bordrolu çalışanlarından yeniden tanıklar belirlenerek dava konusu çalışma ile ilgili bilgi ve görgülerine başvurulmalı, dinlenen tanıklara ilişkin iş yeri ve çalışma kayıtları celp edilerek tanıkların beyanları denetlenmeli, bu şekilde çalışmanın varlığı ve süresi tereddütsüz bir şekilde belirlenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliden alınmasına, 21.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21651
Karar No: 2013/16041
Karar Tarihi: 09.07.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/21651 E.  ,  2013/16041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, Mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 14.05.2013 tarih ve 2013/Bşk-71 esas, 2013/77 kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’in, usulüne uygun tebliğ edilen hükmü, bir haftalık yasal süreden sonra temyiz ettiği anlaşıldığından; talebinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında mala zarar vermek suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz incelemesine gelince,

Sokakta park halinde bulunan mağdura ait kilitli aracın, haksız ele geçirilen anahtarla bulunduğu yerden hırsızlandığı, daha sonra aracın teyp, hoparlör ve plakaları ile buji anahtarları alındıktan sonra ıssız bir yerde yakılması biçiminde gerçekleşen eylemde; yakınanın fiili kullanımından çıkan ve artık sanık ile arkadaşlarının hakimiyetinde bulunan araca yakılarak zarar verilmesi halinin, mala zarar verme suçunun unsurları arasında bulunan “başkasının taşınır malını tahrip eden…” unsurunu içermediği anlaşıldığından, unsurları itibariyle oluşmayan mala zarar verme suçundan sanığın beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozmadan sanıklar ... ile ...’in de yararlandırılmasına. 09.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1894
Karar No: 2018/3745
Karar Tarihi: 19.04.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/1894 E.  ,  2018/3745 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, hizmet süreleri ile prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan, mülga 506 sayılı Kanun’un 79/10 hükmü uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

506 sayılı Kanunun 4. maddesinde “sigortalıları çalıştıran gerçek ve tüzel kişiler” işveren olarak tanımlanmıştır. ”Çalıştıran” olgusu, tespiti istenen sürelere ilişkin hizmet akdinin tarafı konumunda olan ve hizmet akdini düzenleyen “işvereni” ifade etmektedir. Sigortalının taraf olduğu hizmet akdinin hangi işveren tarafından düzenlenmiş olduğu tespit edilip, hizmet tespitine yönelik davanın, anılan Yasanın 79/10. maddesine göre, sigortalıyı fiilen çalıştıran işverene yöneltmesi gerekir.

İncelenen dosyada; davacının davaya konu çalışmalarının davalının kardeşi ...'ın işyerinde geçtiğinin anlaşılmasına göre, HMK m. 124 gereğince adı geçene de usulüne uygun bir biçimde husumet yöneltilmelidir. Bu sebeple açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; HMK’nun 124. maddesi gereğince davalının kardeşi ...'a husumetin yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, ...'a duruşma günü tebliğ edilip davaya iştirakinin sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

./..

Yukarıda açıklanan maddî ve hukuki esaslar gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Esas No: 2016/6051
Karar No: 2016/11953
Karar Tarihi: 21.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/6051 E.  ,  2016/11953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi borçlunun, sair nedenlerin yanı sıra satış ilanı tebliğ işleminin usulsüz olduğunu ileri sürerek, ihalenin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece ileri sürülen iddiaların yerinde olmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun “Aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçiye tebligat” başlıklı 16. maddesine göre; “Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ, kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.”

Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 25. maddesinde ise “Kendisine tebligat yapılacak kişi adresinde bulunmazsa tebliğ, kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır” hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda anılan hükümlere göre, yapılan tebligatın geçerli olabilmesi için, tebliğin yapıldığı kişinin, bu adresi, kendi adresi olarak seçmiş olması, sürekli olarak o adreste oturması zorunludur.

Somut olayda, şikayetçi borçluya, satış ilanının, 22.06.2015 tarihinde “muhatabın o anda işte olması sebebiyle muhatap yerine aynı evde ikamet eden görünüşe göre 18 yaşını bitirmiş ve ehliyetli olan kızı Hatice Karabudak imzasına tebliğ edildi” açıklaması ile Tebligat Kanunu'nun 16. maddesine göre tebliğ edildiği görülmekte ise de, tebliğ yapılan şahsın başka adreste ikamet ettiği, tebliğ tarihinde hasta olan babasına bakmak amacıyla o adreste bulunduğu, yapılan zabıta araştırması ile sabit olup, bu durumda yapılan tebligat usulsüzdür.

İİK'nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

O halde mahkemece ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.