erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/28169
Karar No: 2014/26056
Karar Tarihi: 18.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28169 E.  ,  2014/26056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/237567

Mahkemesi : Mazgirt Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 08/06/2012

Numarası : 2010/19 - 2012/44

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin lehe olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet Savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık sevk ve idaresindeki otomobil ile gündüz vakti, meskun mahal dışındaki 7 m genişliğinde, iki yönlü, korkuluksuz sert virajlı ve hafif eğimli, ıslak zeminli yolda, bulutlu ve yağmurlu havada seyrederken olay yeri viraja seyir hızı ile girdiğinde ıslak zemin üzerinde 28 m fren izi bırakıp direksiyon hakimiyetini kaybederek sola doğru stabilize alana kayıp duramayarak yine sol tarafta bulunan tel örgü üzerinden geçip üç adet ağacı kırarak uçuruma takla atıp sol tarafta bulunan evin kilerine aracın sağ yan ve üst tavan kısmı ile çarpması sonucu otomobildeki bir kişinin öldüğü olayda, sanığın tam kusurlu olduğu dikkate alınarak, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun olarak asgari hadden daha fazla uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini yerine, yazılı şekilde ceza tayin edilmesi,

2- TCK'nın 50/4 maddesindeki “hapis cezası uzun süreli de olsa; bu ceza, diğer koşulların varlığı hâlinde, birinci fıkranın (a) bendine göre adlî para cezasına çevrilebilir" şeklindeki düzenlemeye karşın mahkemece sanık hakkında tayin edilen 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezasının kısa süreli olmadığı gerekçesi ile TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Svcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK' un 326. maddesi gereğince kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile 18/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6763
Karar No: 2022/6785
Karar Tarihi: 25.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/6763 E.  ,  2022/6785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Sanıklar ..., ... ve ...yönünden uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet; sanık ...yönünden beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi, usulüne uygun tebligata rağmen sanık ... müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından bu sanık ve talebi bulunmayan diğer sanıklar yönünden, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

A-) Sanık ... yönünden "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen beraat hükmünün temyizen yapılan incelemesinde:

Yapılan yargılamaya, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B-) Sanıklar ... ve ... yönünden "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin temyizen yapılan incelemesinde:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararının ve 7242 sayılı Yasa ile yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar ... ve ... müdafileri ile Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

C) Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün temyizen yapılan incelemesinde:

Sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle suç tarihi itibarıyla TCK’nın 188/3. maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırına göre zorunlu müdafii tayini gerekmemekte ise de, hükmün verildiği tarihten önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile TCK’nın 188/3 maddesinde düzenlenen suç için öngörülen hapis cezasının alt sınırının “on yıl” olarak değiştirildiği, bu itibarla sanığa CMK’nın 150. maddesi uyarınca zorunlu müdafii tayini gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurularak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 25.05.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/19727
Karar No: 2014/4535
Karar Tarihi: 13.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19727 E.  ,  2014/4535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan bamya ve sarımsağın 2011 yılı itibariyle kuru ve sulu şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami verimi ile ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5105
Karar No: 2012/573
Karar Tarihi: 31.01.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5105 E.  ,  2012/573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Alenen cinsi münasebette bulunma suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Denizli 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 12.06.2007 gün ve 2004/1095 Esas, 2007/326 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 29.09.2009 gün ve 2009/173 Esas, 2009/209 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; sanıkların lehe olduğu kabul edilerek 5237 saylı ...nın 225. maddesi uyarınca hapis cezası verilip, paraya çevrilerek bulunan 1.980 TL para cezası temyiz sınırı altında kalmakta ise de; doğru uygulama yapılması halinde sonuç para cezasının karar tarihi itibarıyla 3.600 TL olacağı, bu miktar para cezasının ise temyizi mümkün olduğundan gereği düşünüldü:

Dava konusu suçla ilgili, 5252 sayılı Kanunun 9/3 ve CMK.nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve ...nın 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkartılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21028
Karar No: 2014/31794
Karar Tarihi: 13.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/21028 E.  ,  2014/31794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretlerinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı cevabında, davacı ile aralarında iş sözleşmesi bulunmadığını, prim karşılığı şirket ürünlerini pazarladığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece dosya kapsamındaki delller ve bilirkişi raporundaki hesaplamalar dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Anayasanın 36. maddesinde, herkesin meşrû vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu belirtilmiştir

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde davanın tarafları, müdahilleri ve yargılamanın diğer ilgilileri kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenme hakkına sahip oldukları, bu hak kapsamında; yargılama ile ilgili bilgi sahibi olma, açıklama ve ispat hakkı, mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesi ve kararın somut ve açık gerekçelendirilmesi vardır .

Somut olayda davalı taraf son oturum için aynı saatte çakışan başka mahkemlerdeki duruşmları olduğu gerekçesi ile mazeret dilekçesi vermiş ve oturumdan bir gün önce de tebliğ edilen bilirkişi raporuna karşı itiraz ve açıklmada bulunma imkanı tanınmadığını ileri sürmüştür. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 281. maddesinde taraflara bilirkişi raporuna karşı itiraz için iki hafta süre verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Somut olayda davalının, mazretinin kabul edilmediği son oturumdan hemen önce bilirkişi raporunu tebliğ aldığı, itiraz için beyanda bulunmak üzere bir süre tanınmadan yokluğunda karar verilmesiyle savunma hakkı kısıtlanmıştır.

Kabule görede, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesinin c) fıkarsında işi birbuçuk yıldan üç yıla kadar sürmüş olan işçi için, bildirimin altı hafta olduğu beliritilmiş olup somut olayda davacının hizmet süresi 2 yıl 11 ay 28 gün olup ihbar önelinin altı hafta kabul edilmesi gerekirken sekiz haftanın esas alınması da hatalı olmuştur

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/11694
Karar No: 2010/7381
Karar Tarihi: 17.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11694 E.  ,  2010/7381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... (kendisine asaleten oğlu ...'na velayeten) aleyhine 11/08/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı küçük ...’nun samanlık ve depo olarak kullandığı taşınmazda yangın çıkardığını, yanan bina ve eşya nedeniyle zarara uğradığını belirterek, tazminat istemiştir.

Davalı yan, yangını küçük ...’nun çıkardığının kanıtlanamadığını, küçüğün özürlü olduğunu, istemin fazla olup davacının zararının bulunmadığını, davacının eşyayı satarak gelir elde ettiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının haksız eylemi nedeniyle yanan bina bedelinin ödetilmesine; davacının, depo olarak kullanılan yerdeki eşyayı sattığına ilişkin anlatımı ve bunlar eski eşya olduğu gerekçesiyle, eşya zararına ilişkin istemin reddine karar vermiştir.

Dosya içeriğinden, yanan yerde davacının bazı eşyasının bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı, yerel mahkemece yapılan keşifte bunları hurda olarak sattığını belirtmiştir. Zararın varlığının belirlendiği durumlarda zarar tutarının belirlenememesi istemin reddedilmesini gerektirmez. Yaptığı araştırma ve inceleme sonucunda zarar tutarını tam olarak belirleyemeyen yargıç, Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince tüm olguları gözeterek hak ve adalete uygun bir tutarda tazminat ödetilmesine karar verir.

Dosya içeriğinden var olduğu anlaşılan davacının yanan eşya nedeniyle uğradığı zararın kapsamı belirlenip bunların hurda olarak satışından elde edilen tutar indirilerek ödetilecek tazminatın tutarı saptanmalı; maddi zarar tutarının bu yöntemle tam olarak belirlenememesi durumunda ise, Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince belirlenecek tutarın davalıdan alınmasına karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, eşya zararına ilişkin istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7458
Karar No: 2018/1476
Karar Tarihi: 20.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/7458 E.  ,  2018/1476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanıklara yüklenen 2005 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçunun son kullanılan 12.09.2005 tarihli faturanın rapor içeriğine göre KDV beyannamesinde kullanıldığı, bu nedenle suç tarihinin beyanname tarihi olan 21.10.2005 olduğu gözetilmeden, gerekçeli karar başlığına 2005 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün hata olarak görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17386
Karar No: 2015/19095
Karar Tarihi: 10.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/17386 E.  ,  2015/19095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Boyabat Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 11.11.2014

No : 2010/507-2014/1438

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar K...., M.. U.., H.. D.., O.. N.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

506 sayılı Kanunun 4. maddesinde “sigortalıları çalıştıran gerçek ve tüzel kişiler” işveren olarak tanımlanmıştır. “Çalıştıran” olgusu, tespiti istenen sürelere ilişkin hizmet akdinin tarafı konumunda olan ve hizmet akdini düzenleyen “işvereni” ifade etmektedir. Hizmet tespitine yönelik davalarda, çalışma ilişkisinin nitelik ve süresinin belirlenmesinde, bu yöndeki işyeri bilgi ve belgelerine ulaşılmada, kısacası, davanın sübutu ve verilen kararın infazı açısından, işverenin kim olduğunun bilinmesinde yasal zorunluluk vardır. Bu nedenle, sigortalının taraf olduğu hizmet akdinin hangi işverenler tarafından düzenlenmiş olduğu tespit edilip, hizmet tespitine yönelik davanın, anılan Yasa'nın 79/10. maddesine göre, sigortalıyı fiilen çalıştıran işverenlere yöneltilmesi gerekir.

Somut olay bakımından, davacının davaya konu çalışmaların H... T..... San. Tic. Ltd. Şti. nezdinde geçtiğinin anlaşılmasına göre, HMK m. 124 gereğince Şirkete husumet yöneltilmelidir. Ortaklar hakkında açılan davanın reddi gerekir.

Açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; ortaklar hakkında açılan davanın husumetten reddine, HMK’nun 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, H... T.... San. Tic. Ltd. Şti’ye duruşma günü tebliğ edilip davaya iştirakinin sağlanması, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan maddî ve hukuki esaslar gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan M.. U.., H.. D.. ve O.. N..'na iadesine, 10.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/25659
Karar No: 2013/1816
Karar Tarihi: 24.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/25659 E.  ,  2013/1816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK’nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Mahkemece, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirtilen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisini yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda bilirkişi raporunda öngörülen, mevkii ve semti belirtilmeksizin taşınmazın bulunduğu bölgede veya benzer bir semtte davacının haline münasip olacağı belirtilen mesken fiyatlarına göre yapılan değerlendirmenin yukarıdaki açıklamalara ve yasanın amacına uygun olmadığı görülmektedir. Bu durumda borçlunun daha mütevazi bir semtte daha mütevazi vasıfları taşıyan haline münasip evi alabileceği değerin yukarıdaki kurallara göre belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Diğer taraftan kabul şekli itibariyle de mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda, meskeniyet şikayetine konu taşınmazın değerinin 101.880.00TL, borçlunun haline uygun evi alabileceği değerin ise 100.000.000 TL olarak belirlenmesi nedeni ile satışın, borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/01/2013 günündeoybirliğiyle karar verildi.