erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/27060
Karar No: 2014/9920
Karar Tarihi: 08.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27060 E.  ,  2014/9920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2012/332-2013/257

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 17.11.1988 Tarih 1987/32-1988/1129 sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın Kamulaştırma Kanununun 17. maddesi uyarınca Arsa Ofisi Genel Müdürlüğü adına tesciline karar verildiği, ancak; bu davanın davalı M.. S..’a ilanen tebligat yapılmak suretiyle yokluğunda yürütülerek sonuçlandırıldığı anlaşılmıştır. Tescil dosyasının kaybolması nedeniyle gerekçeli kararın bu davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği de denetlenemediği gibi, dosyaya sunulan karar suretinde kesinleşme şerhi de bulunmamaktadır.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi uyarınca hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi, mal sahibi açısından, usulüne uygun yapılan tebligatla başlar.

Davacıya gönderilen kamulaştırma evrakının 10.07.1984 tarihinde “Bağcılarda Köprü isimli sokak yoktur. Muhatap ismen tanınmıyor” şerhi verilerek iade edildiği, dolayısıyla kamulaştırma işleminin davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmakla, işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/24422
Karar No: 2014/3521
Karar Tarihi: 11.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/24422 E.  ,  2014/3521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, fazla mesai yaptığını, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının devamsızlık yaptığını, ihtarname gönderilerek mazeretini bildirmesinin istendiğini, cevap alınmayınca iş sözleşmesinin haklı nedenlerle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, diğer iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili davayı kısmi dava olarak açmış, bilirkişi raporunun ibrazından sonra ıslah dilekçesi vererek alacakların miktarını arttırmıştır. 6100 sayılı HMK'nun 179 veya 180. maddeleri anlamında davanın tamamen ıslahı söz konusu olmayıp sadece alacakların miktarı arttırıldığı halde yanılgılı değerlendirme ile ıslah nedeni ile yapılan giderlerin davacı üzerinde bırakılması hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nun 370/2.maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün fıkrasının 4 numaralı bendinin tümü ile hükümden çıkarılarak yerine;

“Davacının yatırdığı 192,00 TL ıslah harcı ile ıslah dilekçesinin tebliğine ilişkin 8,00 TL tebligat giderinden davanın kabul ve red oranına göre 6,40 TL olmak üzere toplam 198,40 TL'sının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” sözcük ve rakamlarının yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine,11/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/6021
Karar No: 2006/9029
Karar Tarihi: 20.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/6021 E.  ,  2006/9029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... Köyü, Cilt: 222, Sayfa 95, Sıra: 16'da tapuya kayıtlı olan ve ...'den satın alınan taşınmazın arazi kadastrosu sırasında tapulama harici bırakıldığını bildirerek davacı adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde 19.08.1993 tarihinde kesinleşen arazi ve orman kadastro çalışması vardır. Ancak, taşınmaz Sebil Köyünde orman kadastrosuna tabi tutulmuş ve bu çalışma 23.11.1987 tarihinde kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada kesinleşen orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına, davacının çekişmeli taşınmazı haricen satın aldığı, her ne kadar ... Noterliğinde bu yere ilişkin gayrimenkul satış vaadi senedi yapılmışsa da dayanılan tapu kaydının halen davacı adına kayıtlı olmadığı, eski ... ... adına kayıtlı olduğu, taşınmazın 112 ada 108 parsel nolu orman parseli içinde bırakılarak tahdidin kesinleştiği, başkasına ait tapu kaydı ile orman kadastrosuna itirazda bulunulamayacağı gibi, itiraz için öngörülen hak düşürücü sürelerin de çoktan geçirildiği gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/06/2006 gününde oybirliği ile karar verildi
Esas No: 2014/3014
Karar No: 2015/10595
Karar Tarihi: 25.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/3014 E.  ,  2015/10595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük idaresi vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın eyleminin suç tarihi itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık ...'ın, mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde ise ;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Doğrudan verilen ve hapisten çevrili adli para cezalarının 1 günlüğünün 20 TL'den hesaplanması sırasında uygulama maddesi olan TCK 52/2 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6, madde ve fıkrasına aykırı davranılması, 2-Hapisten çevrili 3600 TL adli para cezası ile doğrudan verilen 1800 TL adli para cezalarının taksitlendirilerek 24 er eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralıklarnın belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükmün B/1 fıkrasında "...karşılığı" ibaresinden sonra gelmek üzere "TCK 52/2 maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi, B/3- fıkrasında "...50/1-a maddesi" yerine "50/1-a ve 52/2 maddeleri" ibaresinin

getirilmesi, hükmün taksitlendirmeye ilişkin B/4 ve B/5 fıkralarında "...gereğince" ibarelerinden sonra gelmek üzere "birer ay ara ile" ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11196
Karar No: 2014/8647
Karar Tarihi: 24.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11196 E.  ,  2014/8647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/71017

MAHKEMESİ : Giresun Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29.12.2011

NUMARASI : 2011/147 Esas, 2011/277 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure hakkında Ondokuz Mayıs Üniversitesi tarafından düzenlenen 10.01.2012 günlü raporda, "Travma Sonrası Stres Bozukluğu" denilen psikiyatrik bozuklukluğun tespit edildiği, bu duruma göre, mağduresi bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiş ve bu rapor esas alınarak sanığın cezası TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca artırılmış ise de, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 765 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan objektif sorumluluğun kaldırılarak subjektif sorumluluğun kabul edildiği, 5237 sayılı TCK.nın 23. maddesi uyarınca failin, gerçekleşen fakat kastetmediği bir neticeden sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, sanığın ani nitelikteki ve devamı bulunmayan, mağdurenin göğüsleri ile oynama şeklindeki bu eyleminden dolayı kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiği, sanığın dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, mesleki tecrübesi, kişisel özellikleri, tarafların yaşları ve olayın gerçekleşme biçimi nazara alındığında, ağır netice olarak ortaya çıkacak mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın sanık tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmadığı, meydana gelen bu zararın ancak TCK.nın 61. maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde alt sınırdan uzaklaşmada dikkate alınabileceği gözetilerek sanık hakkında hüküm kurulması gerekirken, 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2536
Karar No: 2015/15562
Karar Tarihi: 30.09.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2536 E.  ,  2015/15562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/832-2014/186

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz karışık meyve bahçesi niteliğinde kabul edilmesine rağmen, hakim olan meyve ağaçlarının cinsi bilirkişi raporunda belirtilmemiştir.

Bu durumda; mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak dava konusu taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının cins ve adetlerinin ayrı ayrı belirtilmek suretiyle karışık meyve bahçesi veya kapama meyve bahçesi niteliği taşıyıp taşımadığının tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/24419
Karar No: 2014/3520
Karar Tarihi: 11.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/24419 E.  ,  2014/3520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, fazla mesai yaptığını, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının devamsızlık yaptığını, ihtarname gönderilerek mazeretini bildirmesinin istendiğini, cevap alınmayınca iş sözleşmesinin haklı nedenlerle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, diğer iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili davayı kısmi dava olarak açmış, bilirkişi raporunun ibrazından sonra ıslah dilekçesi vererek alacakların miktarını arttırmıştır. 6100 sayılı HMK'nun 179 veya 180.maddeleri anlamında davanın tamamen ıslahı sözkonusu olmayıp sadece alacakların miktarı arttırıldığı halde yanılgılı değerlendirme ile ıslah nedeni ile yapılan giderlerin davacı üzerinde bırakılması hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nun 370/2.maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün fıkrasının 4 numaralı bendinin tümü ile hükümden çıkarılarak yerine;

“Davacının yatırdığı 200,00 TL ıslah harcı ile ıslah dilekçesinin tebliğine ilişkin 8,00 TL tebligat giderinden davanın kabul ve red oranına göre 6,24 TL olmak üzere toplam 206,24 TL'sının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” sözcük ve rakamlarının yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 11/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2201
Karar No: 2021/1895
Karar Tarihi: 24.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2018/2201 E.  ,  2021/1895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 52, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Değişen suç vasfı itibariyle dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 27.03.2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...'in, olay tarihinde yolda yürümekte olan müşteki ...'nin yanına gelerek "gel amca konuşalım" diyerek müştekiyi ara sokağa götürdüğü, bu sırada temyiz dışı sanık ...'ın, müşteki ... ve sanık ...'in yanına gelerek müşteki ...'ye "ben polisim, burası denetim altında nasıl buraya gelirsin, üzerini arayacağım üzerinde ne varsa çıkar" dediği, elinde polis kimliğine benzer kimlik gösterdiği, müşteki ...'nin 1.100,00TL parasını, bir adet çeyrek altınını ve nüfus cüzdanını çıkartarak üzerinde bunlar olduğunu söylediğinde, temyiz dışı sanığın, para ve altını alarak müşteki ...'ye kimliğinin fotokopisini çektirip getirmesini söylediği, müşteki ...'nin kimliğinin fotokopisini çektirmek için gittiğinde, sanık ve temyiz dışı sanığın olay yerinden ayrıldıkları, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın, temyiz dilekçesinde bahsettiği hususlarla birlikte müşteki ...'nin yasal mirasçıları ile uzlaşma işlemlerinin ne şekilde gerçekleşmediği hususunun karar yerinde denetime imkan verecek şekilde belirtilip tartışılmaması, ayrıca sanık tarafından uzlaşma kapsamında yapılmış ancak uzlaşmanın gerçekleşmesine yeterli görülmemiş olsa bile herhangi bir ödeme var ise; bu ödemenin TCK 168. maddesi kapsamında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması yönünden karar yerinde tartışılıp değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesi, 24/02/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/3434
Karar No: 2012/1490
Karar Tarihi: 28.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/3434 E.  ,  2012/1490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tesbiti davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatife 1993 yılında ortak olduğunu, müvekkilinin davalı kooperatife borcu bulunmadığını, usulsüz tebligatlarla müvekkilinin ortaklıktan çıkarılmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin halen kooperatif üyesi olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın hak düşücü süreden sonra açıldığı, davacının kooperatif üyeliğinden çıkarılmasının anasözleşmeye göre yapıldığını, tebligatların usulsüz olduğu iddiasının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nce, davacı hakkındaki ihraç kararının 09.08.2003 tarihli genel kurulda gündeme alınarak görüşüldüğü, davacının kooperatif ortaklığından çıkarılmasına oyçokluğu ile karar verildiği, ihracın davacıya tebliğ edildiğine dair delil bulunmadığı, kararın tebliğ edilmediği saptanır ise davanın süresinde olduğunun kabulü gerektiği gerektiğinden bozulması üzerine, yeniden yapılan yargılama sonucunda, bilirkişi raporu ve yargıtay bozma ilamına göre, davalı kooperatifin kayıtlı 30 üyesinin 21 tanesinin davacı ödemesinden daha düşük bir ödeme yaptığı halde sadece davacı hakkında ihraç kararı alınmasının eşitlik ilkesine aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kooperatif ortaklığından ihraca ilişkin yönetim kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

1163 sayılı kooperatifler Kanununun 27. madde hükmü uyarınca, parasal yükümlülüklerini yerine getirmeyen ortağa gönderilen iki ihtarda da borç miktarının aynı olması ve asıl borç ve faizin de ayrıntılı olarak gösterilmesi gerekir.

Oysa, davalı kooperatifin ihraca esas ihtarlarında gecikme zammı ödenmesinin talep edilmesine rağmen, gecikme zammının miktarının belirtilmediği, bu hususun Kooperatifler Yasasına uygun olmadığı, davanın bu gerekçeyle kabulü gerekirken, eşitlik ilkesine aykırı olduğundan bahisle davanın kabulü doğru görülmemiştir.

O halde, mahkemece, davanın yukarıda açıklanan gerekçeler ile kabulü gerekirken, yazılı gerekçelerle kabulüne kararı verilmesi doğru görülmemiş ise de, ihraç kararının iptaline yönelik sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK. nun 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/4117
Karar No: 2006/6556
Karar Tarihi: 15.06.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/4117 E.  ,  2006/6556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm davalının sair temyiz itirazlarının reddine

2-Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacının duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna 26.6.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına göre hükmedilen tazminat çoktur. Bu nedenle 7.500 YTL manevi tazminat yerine 10.000 YTL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasında yer alan 4.paragrafında yer alan " 10.000.000 YTL " silinerek yerine " 7500.00 YTL" 6. pragrafında yer alan " 1.588.34 YTL" silinerek yerine " 1.574.56 YTL " 7. pargrafında yer alan 600.00 YTL" silinerek yerine " 860.00 YTL 8. pragrafında yer alan "925.86 ve 626.36 YTL" silinerek yerine 790.86 ve 491.36 YTL rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 15.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.