erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/5259
Karar No: 2024/433
Karar Tarihi: 05.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5259 E.  ,  2024/433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2022/157 E., 2023/91 K.

DAVA TARİHİ : 17.03.2014

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Emlak Konut Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı A.Ş. vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Davalı Emlak Konut Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı A.Ş. vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda davalı aleyhine hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 118.592,31 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığından davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan değerlendirmede ise; davacı vekili kararı karşı tarafın temyiz dilekçesine veriği cevapla birlikte (katılma yoluyla) temyiz etmiştir.

Katılma yoluyla temyiz hakkı, asıl temyiz talebine sıkı sıkıya bağlı bir hak olup, karşı tarafın asıl temyiz dilekçesinin normal temyiz süresi içerisinde ve kendisi yönünden temyizi kabil bir karara karşı verilmiş olması koşulu ile sınırlandırılmıştır.

Karşı tarafın temyiz istemi, yukarıda belirtildiği üzere reddedilmiştir. Bu nedenle davacı vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesinin de reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Emlak Konut Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı A.Ş. Vekilinin temyiz dilekçesinin (miktar itibariyle) REDDİNE, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin ise karşı tarafın temyiz istemine bağlı olması nedeni ile REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/3192
Karar No: 2009/5442
Karar Tarihi: 30.04.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/3192 E.  ,  2009/5442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.04.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.01.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteğinin değer yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mera iddiasıyla tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile ... merası olarak sınırlandırılmasına ve ... siciline ... Merası olarak kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, tüm dosya içeriği ile özellikle çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanın öncesinden ve 12.09.1958 tarih 32 numaralı ... Tevzi Komisyonu çalışmalarında mera ve yaylak olarak saptanmasına, 4342 Sayılı Mera Kanununun 4.maddesi uyarınca mera ve yaylaklarda ... mülkiyet iddiasının dinlenemeyeceğine ve bu gibi yerler kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilemeyeceğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Mera; hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazların mera olduğunu iddia etmiş, yararlanma hakkına ilişkin bir dava ve talepte bulunmamıştır. Taşınmazların mera olduğu saptandığına göre, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16.maddesi hükmünce sınırlandırılarak, parsel numarası verilip bu niteliği ile ... siciline yazılmasıyla yetinilmesi

gerekir. Mahkemece, ayrıca aidiyet belirlemesi yapılması doğru olmayıp hükmün bu nedenle bozulması gerekirse de, düşülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden karar düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2). bent uyarınca hükmün 2 ve 3. paragraflarının karardan bütünüyle çıkartılarak bunun yerine “Kars ili ... ilçesi Büyük ... köyü ... Yurt mevkiinde kain ... bilirkişisi raporunda kırmızı renkle gösterilen 101 ada 64 ve 65 parsellerin tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına ve ... siciline mera olarak yazılmasına” cümlesinin yazılmasına ve hükmün HUMK.nun 438/VII. maddesince DEĞİŞTİRİLEREK DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.04.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8509
Karar No: 2020/21687
Karar Tarihi: 24.12.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/8509 E.  ,  2020/21687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, gerekçeli karar tebligatının 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesindeki “Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır. Yukarıdaki fıkrada yazılı olanaların haricindeki askeri şahıslara birlik veya müessesede tebligat yapılması icabeden ahvalde, tebliğin yapılmasını nöbetçi amiri veya subayı temiz eder. Bunlar tarafından muhatabın derhal bulundurulması veya tebliğin temini mümkün olmazsa tebliğ kendilerine yapılır” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak nöbetçi amiri veya subayına yapılması gerekirken, birlikte çalışan kişiye yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olması nedeniyle, katılanın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, katılan ...’ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 24/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3643
Karar No: 2020/601
Karar Tarihi: 17.02.2020

**6. Ceza Dairesi         2017/3643 E.  ,  2020/601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

Sanık ... savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde geçerli mazereti bulunmadan duruşmaya gelmediği anlaşılmakla, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

İstanbul 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/406 Esas ve 2017/17 Karar sayılı ilamı ile yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... savunmanının, CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 09.06.2017 gün, 2017/798 Esas ve 2017/ 912 Karar sayılı "Esastan red" kararına karşı, sanık savunmanı tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde ileri sürülen hukuka aykırılıklar CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

Oluş ve dosya içeriğine göre; sanık ...’nin, yağma suçunu yanındaki suç ortağı ile birlikte, geceleyin, silahla, konutta gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında, TCK'nin 149/1. madde ve fıkrasının (a), (c) ve (h) bentleri yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin başkan ve üyelerinin isim ve soyisimlerinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması kanuna aykırı ise de; mahallinde ikmali olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... hakkında kurulan hükmün usul ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf isteminin esastan reddine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık savunmanının temyiz itirazlarının CMK'nin 302/1. maddesi gereğince reddiyle, eleştiri dışında, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 09.06.2017 gün, 2017/798 Esas ve 2017/ 912 Karar sayılı "Esastan red" hükmünün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, CMK‘nin 7165 Sayılı Kanun ile değişik 304. maddesi gereğince, dosyanın İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmesine, 17.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3545
Karar No: 2012/21201
Karar Tarihi: 06.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3545 E.  ,  2012/21201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Sanığın 2004 takvim yılında sahte faturalar kullanmak suretiyle "katma değer vergisi" ziyaına sebebiyet verdiğinin iddia olunması, kullanılan son faturanın 16.12.2004 tarihli olması karşısında suç tarihinin 21.01.2005 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/4484
Karar No: 2010/2673
Karar Tarihi: 05.04.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/4484 E.  ,  2010/2673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla ırza geçmek suçundan sanık ...’un yapılan yargılanması sonunda eylemi reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma vasfında kabulüyle mahkümiyetine dair, Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.07.2005 gün ve 2004/325 Esas, 2005/259 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK. nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmemesi,

Mağdureden beş yaştan daha büyük olan sanığın eyleminin hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesine uyan suçu oluşturduğu anlaşılmakta ise de, Anayasa Mahkemesi’nin 25.02.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 23.11.2005 gün ve 2005/103 Esas, 2005/89 sayılı kararıyla 104. maddenin ikinci fıkrasının iptal edildiği, bunun sonucunda fiilin birinci fıkraya uyan takibi şikayete bağlı suça dönüştüğü ve 5560 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 253/3. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, suçun aleyhe düzenleme getiren bu değişiklikten önce işlendiği, 5237 sayılı Yasanın 7/2. maddesi de nazara alındığında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmakla; öncelikle CMK.nun 253. ve 254. maddelerine göre uzlaşma girişiminde bulunulması, sonuçsuz kalınması halinde yargılamaya devam olunarak bir hüküm kurulması gerektiğinin gözetilememesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2024/2142
Karar No: 2025/599
Karar Tarihi: 10.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/2142 E.  ,  2025/599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/329 E., 2024/763 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Nazilli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/97 E., 2021/93 K.

Taraflar arasındaki suya el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince el atmanın önlenmesi yönünden konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Taraflardan birinin İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır. Karşı tarafın istinafı üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesince değiştirilmemesi halinde, istinaf etmeyenin temyize başvurması usulü müktesep hak ilkesine aykırı olacaktır. Zira istinaf mahkemesince incelenmeyen bir kararın temyiz incelemesi söz konusu olmaz ve olmamalıdır. Dolayısıyla tarafların istinaf incelemesinin kapsamı dışında bıraktığı hususlar kendiliğinden temyiz incelemesinin de kapsamı dışında bırakılmış sayılır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmamıştır. Dolayısıyla el atmanın önlenmesi talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair karar hakkında İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmamış olup, istinaf mahkemesince bu konu hakkında bir inceleme yapılmamıştır, ancak Bölge Adliye Mahkemesince ecrimisil talebi hakkında İlk Derece Mahkemesinin kararı değiştirilmiş, bu karar davacı vekilince temyiz edilmiştir. Yapılan açıklamalar karşısında, davacı vekilinin elatmanın önlenmesi talebi hakkında temyiz etme hakkı bulunmamaktadır. Ecrimisil talebi yönünden ise dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 38.426,40 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12664
Karar No: 2019/6370
Karar Tarihi: 15.10.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/12664 E.  ,  2019/6370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacının dayandığı Ağustos 1312 tarih, 4 sıra sayılı kaydın kadastro sırasında uygulanıp uygulanmadığı belirlenerek, varsa kesinleşme durumu da belirtilecek biçimde kaydın revizyon gördüğü taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin,

2- Dava konusu taşınmazın kadastro tespitine uygulanan ve gitti kayıtlarında yer alan Şubat 1935 tarih ve 4 sıra numaralı, Mayıs 1947 tarih ve 54 sıra numaralı tapu kayıtlarının ilk tesislerinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar (eksiksiz ve tedavülleri birbiriyle bağlantılı olacak ve bilgisayar ya da daktilo ile yazılı şekilde) ile varsa kroki ve haritalarının, sözü edilen tapu kayıtlarının (varsa tedavül kayıtlarının) kadastro sırasında revizyon görüp görmedikleri sorulup, varsa revizyon gördüğü parsellere ait tespitlerin kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, ilgili parsellere ait onaylı tutanak örneklerinin ve mahkeme kararı ile kesinleşmiş olanlar var ise bunlara ilişkin onaylı karar örnekleri ile Yargıtay denetiminden geçenlere ait ilgili Yargıtay kararlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosya arasına konulması, bundan sonra karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5883
Karar No: 2021/9632
Karar Tarihi: 16.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/5883 E.  ,  2021/9632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kayıtlarının Düzeltilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Teb. K. m. 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Davacı ... ve ... mirasçısı ...’ya gerekçeli kararın ilgililerin mernis adresine Tebligat Kanunu 21/2. maddesine göre muhtara tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle ... ve ...’ya yapılan gerekçeli kararın tebliği geçersizdir. Bu durumda gerekçeli kararın ilgililere usulüne uygun olarak tebliği sağlanıp yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oy birliğiyle karar verildi. 16.12.2021 (Prş.)
Esas No: 2016/21064
Karar No: 2020/9127
Karar Tarihi: 23.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/21064 E.  ,  2020/9127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 16.01.2012- 30.09.2014 tarihleri arasında yoğun bakım hemşiresi olarak çalıştığını, ... aktinin işveren tarafından haksız feshedildiğini, yoğun fazla mesai yaptırıldığını, işverene çalışma şartlarının düzeltilmesi, ödenmeyen ücret ve işçilik alacaklarının ödenmesi talepli 05.09.2014 tarihli ihtarname gönderdiklerini, ihtarnamenin 10.09.2014 tarihinde tebliğinden sonrada birkez daha 30.09.2014 tarihinde işverene talepler iletildiğinde, davalı işveren yetkililerinin müvekkilinin taleplerinin karşılanamayacağını belirttiğini ve “bizde böyle, beğenmeyen istifasını versin gitsin” şeklinde beyanda bulunduklarını, ... aktinin işveren tarafından yazılı bildirim yapılmadan haksız ve hukuka aykırı şekilde feshedildiğini, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma, ... bayram-genel tatil ve ücretli yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 01.10.2014 tarihinden itibaren devamsızlık yaptığını bu durumun tutanak altına alındığını, mazeretini bildirmesi için ihtarname gönderildiğini, ancak davacının 01.10.2014 tarihinde bu davayı açtığını, davacının ... aktini kendisinin feshettiğini, kıdem tazminatına hak kazanamayacağını ve tüm alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya kapsamına ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava konusu işçilik alacaklarının bir kısmı dava sırasında ödenmiş olup bu durumda ödenen miktar itibariyle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması gerekirken davanın reddine karar verilerek davacı aleyhine daha yüksek miktarda vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 23.09.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/16896
Karar No: 2012/20828
Karar Tarihi: 03.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/16896 E.  ,  2012/20828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'a yüklenen “2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek”, sanık ...'e yüklenen '2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak' suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.