Esas No: 2021/22189
Karar No: 2021/8646
Karar Tarihi: 26.10.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/22189 E.  ,  2021/8646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, müstehcenlik

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklardan ... hakkında atılı suçlardan ceza verilmesine yer olmadığına; ...’un çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyeti ile müstehcenlik suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Bakanlık vekilinin temyiz istemi ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında müstehcenlik suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece müstehcenlik suçundan dolayı mahkemece 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve bu karara yönelik temyiz istemi CMK'nın 264. maddesine göre itiraz kabul edilip, esasen bu hususta mahallinde merciince karar verildiği anlaşıldığından ve 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında atılı suçlardan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamına göre olay tarihinde on iki-on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğa isnat edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, müstehcenlik suçlarının 5237sayılı TCK'nın 103/1, 103/4, 103/6, 109/2-3 b-f-5, 226/1-4. maddelerinde düzenlenip, öngörülen cezaların üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 66/1-d, 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 ve 10 yıllık olağan dava zamanaşımı sürelerine tabi bulunduğu ve hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilen suça sürüklenen çocuğun mahkeme sorgusunun yapıldığı 21.01.2010 ile inceleme günü arasında bu sürelerin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında bu suçlardan açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 18.01.2013 tarihli raporunda mağdurenin 16.08.2009 ve bir ay önceki tarihte mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi ve ruh sağlığındaki bozulmanın diğer suça sürüklenen çocuk ...’nin eyleminden de kaynaklandığının anlaşılması karşısında, söz konusu raporda bahsedilen ruh sağlığındaki bozulmanın 5237 sayılı TCK’nın 103/6.maddesinin tatbikini gerektiren müstakilen ruh sağlığının bozulması kapsamına girmediği ve mevcut haliyle suça sürüklenen çocuk ... hakkında anılan maddenin uygulanamayacağı gözetilmeden lehe kanun değerlendirmesi yapılarak hatalı belirlenen kanuna göre hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Mevcut haliyle aralarında fikir ve eylem birliği bulunan suça sürüklenen çocukların üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle direncini kırdıkları mağdureye yönelik cinsel istismar eylemlerini aynı mekanda birbirini takiben gerçekleştirdikleri ve her birinin bizzat işlediği eylemden ayrı olarak diğerinin eylemine TCK'nın 37. maddesi anlamında katılması nedeniyle suça sürüklenen çocuk ... hakkında hükmedilen cezanın TCK’nın 103/3-a ve 43. maddeleri uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 26.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.