Esas No: 2021/10529
Karar No: 2024/1607
Karar Tarihi: 27.02.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/10529 E.  ,  2024/1607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/33 E., 2015/308 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilten sonra, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında olay günü dayısının evine götürdüğü on beş yaşını tamamlamamış kız arkadaşı mağdureyle rızası dahilinde vajinal yoldan cinsel ilişkiye girerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 31/3. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli ve 2015/33 Esas, 2015/308 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanunun 103/2, 103/6, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca neticeten 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Usul ve kanuna aykırı olduğunu düşündükleri mahkeme hükmünü temyiz ettiklerine ilişkindir.

III.GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Mağdureyle ilgili Hacettepe Üniversitesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 30.07.2015 tarihli heyet raporunda, kendisine majör depresif bozukluk tanısı konulan mağdurenin yaşı ve gelişimsel düzeyine uygun olmayacak şekilde suça sürüklenen çocukla yaşadığı cinsel deneyim sonrası hamile kalarak doğum yapmasının yanı sıra eğitim hayatının sona ermesi ve oturduğu yerden ayrılmak zorunda kalmasından dolayı da ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında cezası tayin edilirken 5237 sayılı Kanun'un 103/6. maddesinin uygulanması hususunda şüphe oluşup, şüpheden suça sürüklenen çocuğun yararlanacağı nazara alındığında söz konusu maddenin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV.KARAR

Gerekçenin (1.) ve (2.) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli ve 2015/33 Esas, 2015/308 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2024 tarihinde karar verildi.