erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/21544
Karar No: 2014/9630
Karar Tarihi: 08.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/21544 E.  ,  2014/9630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile “altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası (09.07.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5918 Sayılı Yasının 3. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası)” yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hükümde, hapis cezası yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, adli para cezasının, gün sayısının gerekçe gösterilmeden 5 gün yerine, 30 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak “TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine” ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde sayılan hakları kullanmaktan mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1353
Karar No: 2011/3243
Karar Tarihi: 10.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/1353 E.  ,  2011/3243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

1-Dava dışı D.S.İ Genel Müdürlüğü tarafından yapılan baraj gölü çevresinde kaldığı belirlenen taşınmaz üzerindeki bağ niteliğindeki muhtesatların davacı ... tarafından meydana getirildiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davalı tarafın buna ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Davalı tarafın oluşturulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; gerek yürürlükten kaldırılan 743 sayılı eski Medeni Kanun ve gerekse halen yürürlükte bulunan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu, muhtesatların üzerinde bulunduğu taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin olamayacağı göz önünde tutulduğunda sadece davaya konu muhtesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi, mülkiyet olgusunu doğuracak şekilde hüküm kurulmaması zorunlu olduğu gibi, davanın niteliği gözetildiğinde de infaza elverişli hüküm oluşturulması gerektiği kuşkusuzdur.

Az yukarıda açıklanan hukuki olguların ışığı altında somut olaya gelince;

a)Muhdesatların taşınmazın zemininden bağımsız mülkiyetininin olamayacağı düşünülmeksizin mülkiyet olgusu doğuracak biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Kabulüne karar verilen bağ niteliğindeki muhdesatların, adedi, cinsi ve yaşı gibi ayırıcı özelliklerine hüküm yerinde yer verilmeksizin bilirkişi raporuna atıfta bulunmakla yetinilerek infazda kuşku yaratacak şekilde hüküm oluşturulması isabetsiz, davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/34599
Karar No: 2013/38457
Karar Tarihi: 05.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/34599 E.  ,  2013/38457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik hakaret suçu nedeni ile açılan kamu davası hakkında bir karar verilmediği anlaşılmış olup zamanaşım süresi içerisinde karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

1) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat kararlarının incelenmesinde

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA,

3) Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 05.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/23011
Karar No: 2014/2985
Karar Tarihi: 12.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/23011 E.  ,  2014/2985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dereli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2011/366-2013/177

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan F.. Ç.. vd. tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan F.. Ç.. vd. tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmazın çayır niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net ot geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Taşınmazın niteliği ve bilirkişi kurulu raporunda yazılı özelliklerine göre; kapitalizasyon faizinin % 5 oranında kabulü ile hesaplama yapılması gerekirken % 6 oranında kabulü ile az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan F.. Ç.. vd.'nin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/16072
Karar No: 2023/8693
Karar Tarihi: 11.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/16072 E.  ,  2023/8693 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/638 E., 2022/164 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması; suça sürüklenen çocuğa yüklenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun, hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla işlendiği nazara alınarak; savunmanın bölünmezliği ilkesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 188/1. maddesi gereğince hükmün açıklandığı 09.02.2022 tarihli son oturumda hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuk müdafiinin yokluğunda karar verilmek suretiyle suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8241
Karar No: 2013/16106
Karar Tarihi: 13.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/8241 E.  ,  2013/16106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar Kurum avukatı ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un 79’uncu maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin saptanmasına ilişkin davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinilmesinin önüne geçilmesi ve temel insan haklarından olan ... güvenlik hakkının korunabilmesi için özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. İspatı için özel bir usul öngörülmemiş olup, resmi belge veya yazılı delil esas ise de; somut bilgilere dayanması ve inandırıcı olmaları koşuluyla tanık beyanları ile de ispatı mümkündür.

Somut olayda; nakliye işyerinden 01.08.2008 – 15.03.2010 tarihleri arasında kesintisiz ve tam bildirimleri bulunan davacı, 15.10.2006 tarihinden itibaren çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de; tanık...in davacının 2006 yılı 10 ya da 11’inci aylarında çalışmaya başladığına ilişkin beyanı hükme esas alınmış olup; davacının çalışmasının süresi ile yaptığı işin, kapsam ve niteliği dinlenen tanık beyanıyla şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmiş değildir. Bu nedenle; davacının şoför olarak çalıştığı iddiası nazara alınarak, öncelikle, işyerinde kullanılan araç bilgileri ve davacının bu araçları kullanmak için gerekli ve uygun sürücü belgesine hangi tarihten

itibaren sahip olduğu, varsa aldığı istihap haddi ve trafik cezaları yöntemince araştırılmalı; iş ilişkisi içinde bulunulduğu anlaşılan şirketlere mal teslimine ilişkin davacının imzası bulunan belgeler getirtilmeli; anılan şirket çalışanları saptanarak re’sen bilgi ve görgülerine başvurulmalı; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Anılan maddî ve hukukî olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma, inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı gerekçelerle karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar Kurum avukatı ve ...'ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan ...'a iadesine, 13.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3979
Karar No: 2018/10692
Karar Tarihi: 06.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/3979 E.  ,  2018/10692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 86/3-e,29/l, 31/3, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 2. Çocuk Mahkemesinin 12/12/2017 tarihli ve 2016/742 Esas, 2017/677 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 26.04.2018 tarih ve 2018/624 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.05.2018 tarih ve 2018/37023 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kayden 05/07/2002 doğumlu olup, suçun işlendiği 18/05/2016 tarihinde 12-15 yaş grubu aralığında bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin anılan Kanun'un 31/3. maddesi gereğince 1/3 indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayininde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Antalya 2. Çocuk Mahkemesinin 12/12/2017 tarihli ve 2016/742 Esas, 2017/677 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 86/3-e maddesi gereğince cezasında (½) artırım yapılarak 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında (3/4) indirim yapılarak 45 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 31/2. maddesi gereğince cezasında (½) indirim yapılarak 22 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) indirim yapılarak 18 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 360 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11773
Karar No: 2012/14854
Karar Tarihi: 18.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11773 E.  ,  2012/14854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2009 yılı itibarıyla sulu şartlarda buğdayın ve samanın dekar başına ortalama verimi 370kg-400 kg, domatesin dekar başına ortalama verimi 3500 kg olduğu halde; mahkemece hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda sırasıyla dekar başına ortalama verimin 340kg-350kg ve 3100kg alınması suretiyle düşük değer hesaplanmış olması,

2-Hükme esas alınan ek bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu taşınmazda bulunan mütemmim cüz niteliğindeki ağaç bedelleri hesaplanırken, bilirkişi tarafından toplam ağaç bedelinden enkaz bedeli düşüldüğü halde, mahkemece 2. kez toplam ağaç bedelinden enkaz bedelinin düşülmesi suretiyle düşük bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1512
Karar No: 2013/11356
Karar Tarihi: 06.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/1512 E.  ,  2013/11356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, davacı üniversitede döner saymanlık müdürlüğünde çalışan davalının sebep olduğu kamu zararının tahsiline ilişkin olup, taraflar arasında akdi ilişkisinin bulunmamasına göre kararın temyiz incelemesi görevi 4. Hukuk Dairesine aittir

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 4. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 6.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/30261
Karar No: 2013/15594
Karar Tarihi: 03.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/30261 E.  ,  2013/15594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ye muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Beraat eden sanıklardan el konulan taklit temizlik ürünlerinin 4703 sayılı kanunun 11.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Sağlık Müdürlüğü'ne gönderilmesine karar verilmesi yerine iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... ... N.V. vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 2 numaralı bendinin çıkarılarak yerine "Taklit olarak üretildiği tespit edilen dava konusu temizlik maddelerinin 4703 sayılı kanunun 11.maddesi uyarınca gereği yapılmak üzere Sağlık Müdürlüğüne gönderilmesine" ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2351
Karar No: 2012/3007
Karar Tarihi: 14.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2351 E.  ,  2012/3007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ..., zorla kaçırıp alıkoyma suçuna iştirak suçundan sanıklar ... ve ... ile ırza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarına iştirak suçlarından sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in reşit olmayanla cinsel ilişki ve cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine, sanıklar ... ve ...'ın cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma suçuna iştirak suçlarından beraatlerine ve sanık ...'in cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarına iştirak suçlarından beraatine dair Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.05.2006 gün ve 2004/562 Esas, 2006/56 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların oluşa uygun olarak işledikleri kabul edilen 765 sayılı TCK.da düzenlenen reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve bu suçlara iştirak suçlarına ilişkin 765 sayılı TCK.nın 430/2 ve 416/3. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına nazaran aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanıklar hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 05.05.2006 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.