erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/13236
Karar No: 2010/14171
Karar Tarihi: 16.12.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/13236 E.  ,  2010/14171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.05.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazlarda satış vaadine konu ve davacıya intikali gereken 1/8 payı olduğunu, bunu devretmeye hazır bulunduğunu, ancak davacının kabul etmediğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, 474 sayılı parsel üzerine bina yapıldığı, yapılan bu bina sebebiyle kat irtifakının kurulduğu anlaşılmaktadır. Tapu kayıtlarından ise, mahkemece hüküm altına alınan B Bloktaki 3.kat 7, 2.kat 4 ve 1.kat 1 numaralı bağımsız bölümlerin davanın açıldığı 23.05.2008 tarihinden sonra sırasıyla dava dışı ..., ... ve ...’a tapuda satış suretiyle temlik edildiği görülmektedir. Kısaca dava konusu taşınmazların maliki davalı ... değil, dava dışı üçüncü kişilerdir.

HUMK’nun 186.maddesi gereğince, davanın açılmasından sonra iki taraftan birinin dava konusunu üçüncü bir kişiye temlik etmesi halinde, diğer taraf dilerse temlik eden taraf ile davasından sarfı nazar ederek, davayı dava konusunu temlik eden kimseye karşı devam eder veya müdeabihi ahara temlik eden taraf hakkında davasını zarar ve ziyan davasına dönüştürebilir. Bu yüzden mahkemece, öncelikle üçüncü şahıslara yapılan satışların resmi akit tablosu getirtilerek kim tarafından yapıldığı saptanmalı, şayet satış davalı tarafından ve davanın açılmasından sonra yapılmışsa, davacıya HUMK’nun 186.maddesindeki tercih hakkı sorulmalı ve bunun sonucuna uygun işlem yapılmalıdır.

Mahkemece tüm bu yönler gözardı edilerek, davanın kabulü doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4891
Karar No: 2017/1574
Karar Tarihi: 06.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4891 E.  ,  2017/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanık hakkında işyerine ait 2002 yılında bastırdığı fatura koçanlarını kaybettiğine dair 01.09.2003 yılında Boztepe Malmüdürlüğü‘ne müracaatta bulunmasına rağmen, bu faturalardan 3 adedini 2005 yılında sahte olarak düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın kaybettiğini bildirdiği fatura koçanlarında birisini daha sonra bulduğunu ve gerçek bir ticari alışverişe istinaden bu koçandan 3 adet fatura düzenlediğini, belirtilen dönemlerde ticari faaliyetinin mevcut olduğunu savunması ve işyerine ait 12.08.2005 tarihli elektrik faturasını dosyaya delil olarak ibraz etmesi, tanıklardan ...‘nin sanıkla aralarındaki ticari ilişkiyi doğrulaması ve tanık hakkında sahte fatura kullanmak suçundan düzenlenmiş herhangi bir vergi suçu raporu ile açılmış dava bulunmadığının tespit edilmesi, tanık Fahri Temer‘in 2005 ve 2006 yıllarında sanığa ait hızar atölyesinde çalıştığını belirterek, sanığın ticari faaliyetinin devam ettiğine dair savunmasını onaylaması, sanığın işyeri sahibi olan ...‘ın beyanında sanıkla ile aralarında yazılı bir kira sözleşmesi bulunmadığını, sanığın işyerinden ne zaman ayrıldığını tam olarak bilmediğini bildirmesi, MEDAŞ kurumunun cevabi yazısında 30.10.2009 tarihli özelleşme işlemi öncesine ait kayıtlara ulaşılamadığının tespit edilmesi karşısında, sahte olarak düzenlendiği iddia olunan fatura sayısı ve fatura bedelleri toplamı ile tüm dosya içeriğine göre, sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlediğine dair her türlü kuşkudan uzak cezalandırılmasına yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a) 2005 takvim yılında yüklenen eyleme öngörülen ceza miktarının 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi uyarınca alt sınırının 18 ay hapis cezası olduğu gözetilmeden ve ceza miktarı belirlenirken teşdiden ceza tayin edildiği de belirtildiği halde, sanık hakkında temel cezanın 1 yıl 4 ay hapis cezası olarak esas alınması,

b) Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin ilgili takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihi olduğu gözetilmeden, 01.11.2005 olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında 2005 yılı olarak eksik yazılması,

c) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 06.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/14891
Karar No: 2011/632
Karar Tarihi: 02.02.2011

**9. Ceza Dairesi         2010/14891 E.  ,  2011/632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Anayasayı ihlal

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 765 sayılı TCK'nın 146/1, 59/1, 31, 33, 40, 5237 sayılı TCK'nın 221. maddesi ve 4959 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması ile yaş tashihi taleplerinin reddine,

2- Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- Sanık ... hakkında; 765 sayılı TCK'nın 146/1, 59/1, 31, 33, 40. maddeleri uyarınca mahkumiyet

4- Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

5- Sanık ... hakkında; 765 sayılı TCK'nın 146/1, 55/1, 59/2, 33, 40. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezanın süresi itibariyle koşulları bulunmadığından sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık ... müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından bu sanık hakkında ve sanık ... hakkında duruşmasız, sanıklar ... ve ... hakkında duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasını cebir ve şiddet kullanarak değiştirme amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanıklar ..., ... ve ...'ın sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre, amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun vasfı tayin edilmiş, sanıklar ... ve ...'in silahlı örgüt üyesi oldukları kabul edilmiş, sanık ... hakkında yaşı nedeniyle cezasından gerekli indirim yapılmış, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları ile sanık ...'ın 4959 sayılı Kanun hükümlerinden yararlanma isteği inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ..., ... ve ... ile tüm sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçeleri ile sanıklar ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdükleri yerinde bulunmayan temyiz itirazarının reddiyle, sanıklar ..., ... ve ... bakımından re'sen de temyize tabi olan hükmün ONANMASINA, 02.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ :

02.02.2011 tarihli verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda, duruşmada sanıklar ... ve ...'ın savunmasını yapmış bulunan Av. ...'nun yokluğunda 23.02.2011 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Esas No: 2012/898
Karar No: 2012/3431
Karar Tarihi: 26.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/898 E.  ,  2012/3431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/07/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, dava konusu taşınmazların miras bırakanları tarafından davalılara satışının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapularının iptali ile payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı İ. K., davayı kabul etmiş; davalı Ş.. K.. ise, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı Ş.. K. aleyhine açılan davanın reddine, davalı İ. K. aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazası hukuksal nedine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davayı kabul etmiş olması sebebiyle davalı İ..bakımından davanın kabulüne, diğer davalı Ş..n hakkındaki davanın ise reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de, davalıların çekişmeli taşınmazları icra ihalesi neticesinde satın alma yoluyla edindikleri sabittir. Ne var ki, davalı İ.., murisin sağlığında ahara olan borçları sebebiyle alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla 3.kişiye senet vererek icra takibi yaptırdıklarını ve buna istinaden taşınmazların icra marifetiyle satıldığını bildirmiştir.

Belirtilen olgular karşısında, somut olayda 1.4.1974 tarih, 1/2 sayılı İ.B.K.'nın uygulama yeri bulunmadığından, davanın reddi bu gerekçe ile sonucu itibariyle doğrudur. Davacıların öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine,

Ancak, dava davalılardan İ..'in kabul beyanı benimsenmek suretiyle kabul edilmiş ve temyiz aşamasında davacı vekili İ.. hakkındaki davadan vekaletnamedeki yetkiye binaen feragat etmiştir.

Bilindiği üzere, feragat kat'i hükmün neticelerini doğurur ve karar kesinleşip kesin hüküm halini alıncaya kadar her zaman için yapılması olanaklıdır.

Hal böyle olunca, davalı İ.. hakkında açılan dava yönünden feragat nedeniyle bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davacıların değinilen hususa yönelik temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/26316
Karar No: 2022/7207
Karar Tarihi: 12.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/26316 E.  ,  2022/7207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya arasında bulunan, müştekiye ait işyerindeki dondurma dolabı üzerinden alınan parmak izinin, ... isimli şahsa ait olduğunun tesipitine ilişkin, 09.10.2020 tarihli Ekspertiz Raporu ile ilgili mahallinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4528
Karar No: 2021/6824
Karar Tarihi: 05.10.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/4528 E.  ,  2021/6824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, iştirak, yoksulluk nafakası, maddi-manevi tazminat miktarları yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, kadın lehine yoksulluk nafakası ve tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle, bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesinin kararının BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının reddiyle temyiz edilen hükmün bozma kapsamı dışındaki bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 05.10.2021 (Salı)
Esas No: 2017/9755
Karar No: 2021/4659
Karar Tarihi: 02.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9755 E.  ,  2021/4659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08/11/2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme/kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı, ayrıca sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarına ilişkin ayrı ayrı hüküm kurulduğu gözetilerek bu hususlarda tebliğnamede bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davalarında; sanığın savunmasında, suçlamaları kabul etmeyerek sahte fatura düzenlemediğini belirtmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından:

1)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

2)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturayı düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılmasından sonra, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

5-Kabule göre de;

a)Sanığın aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenleme şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK’nin 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 02.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13973
Karar No: 2022/5749
Karar Tarihi: 30.05.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/13973 E.  ,  2022/5749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Boyabat Ağır Ceza Mahkemesiyle Gaziantep 9. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Gaziantep 9. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 24/05/2021 gün ve 2021/46 E. 2021/54 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 30/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/19997
Karar No: 2010/20923
Karar Tarihi: 07.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/19997 E.  ,  2010/20923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi neteliğindeki taşınmazlara, gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu 977, 983 ve 1000 parsel sayılı taşınmazların tamamından sulama kanalı ve yol geçirilmesi nedeniyle bedeline hükmedilmiştir. 977 ve 983 parsel sayılı taşınmazlardan geçirilen sulama kanalı nedeniyle ifraz edilmeden önceki bölümlerde meydana gelen değer artışının hesaplanması ve bu hesaplamada Kamulaştırma Kanununun 12/C maddesindeki % 50 oranının gözönünde bulundurulması gerekirken taşınmazların el atmadan arta kalan bölümlerin yüzölçümleri belirlenmeden, bedellerine hükmedilen bu parsellerde % 15 değer artışının hesaplanması,

2-Dava konusu 1000 parsel sayılı taşınmazda pay sahibi olan ...'ın davacılar içerisinde yer almadığı ve tapuda ismi de düzeltilmediği halde, payını kapsar şekilde hüküm kurulması,

3-Bedeline hükmedilen kanal niteliğindeki taşınmazların Hazine yerine, davalı idare adına tesciline, yine özel yol niteliğindeki taşınmazın Hazine adına tescili yerine, yol olarak tapudan terkinine karar verilmesi,

4-Davalı idare harçtan muaf olduğundan, peşin alınan harç ile ıslah harcının toplamı 3.318,50-TL harcın, istek halinde davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken, yargılama gideri olarak kabulü ile davalı idareden tahsiline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/8287
Karar No: 2008/12523
Karar Tarihi: 09.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/8287 E.  ,  2008/12523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, 194 ada 164 ve 171 sayılı parseller orman niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiş, davacı gerçek kişi taşınmazların orman sayılmayan yerlerden oluğunu, yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu, Orman Yönetimi yararına yapılan tesbitin iptalini ve adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece 3402 Sayılı Yasanın 28. Maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır.

Mahkemece; davacı vekiline duruşma gününün meşruhatlı davetiye ile tebliğ edilmesine rağmen 3402 Sayılı Yasanın 28/2. maddesi gereği ilk duruşmaya kadar sebep ve delillerini dilekçe veya ilk oturuma gelmek sureti ile bildirmesi, aksi takdirde davanın açılmamış sayılacağı ihtar edilmesine rağmen, dava sebep ve delillerini bildirmediği gibi, ilk oturuma da bila mazeret iştirak etmediği anlaşıldığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Oysa; davacı vekili, dava dilekçesinde dava sebebini ve dayandığı delillerini açıkça bildirmiş, dava konusu edilen taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı, bu taşınmazlar için tesbit gününe kadar yararlarına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluştuğu iddia edildiğine, delil olarak tanık, keşif, bilirkişi raporları, kadastro tesbit tutanaklarına dayanıldığına göre, davacının dava sebep ve delillerini bildirdiğinin kabulü gerekir. 3402 Sayılı Yasanın 28/2. maddesi hükmü, davacı tarafın dava sebep ve delillerini dava dilekçesinde bildirmemesi durumlarında uygulanır. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 28. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilerek, işin esasına girilip, tarafların dayandıkları delillerin toplanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yasa hükmünün yanlış yorumlanarak, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı tarafın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 09/10/2008 günü oybirliği ile karar verildi.