Esas No: 2014/4147
Karar No: 2014/11354
Karar Tarihi: 26.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/4147 E.  ,  2014/11354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 24/12/2013

Numarası : 2012/135-2013/778

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının talep ettiği alacakların belediyede çalışan döneme ilişkin olması nedeniyle belediyenin sorumlu olduğu, davacının fazla çalışma alacağı bulunduğu, ödendiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın, kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut olayda, dosya içerisinde davalı işveren tarafından 2007-2010 yılları arasında tutulan imzalı puantaj kayıtları ile 2010-2011 yılları arasında tutulan kart basma sistemi şeklindeki işe giriş çıkış kayıtlarının bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının 2007-2011 yılları arasında, 2010-2011 yılları arasında uygulanan işe giriş çıkış kart basma sistemindeki çalışma esasına göre fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hüküm kurulmuş bir başka deyişle 2010-2011 yılları arasında kart basma kaydında gözüken çalışma düzeni tüm dönem için geçerli kabul edilmiştir. Mahkemece, fazla çalışma alacağının hesaplanmasında 2007-2010 yılları için imzalı puantaj kayıtları, 2010-2011 yılları için kart basma kayıtları, kayıt olmayan dönem için tanık beyanları esas alınmalı iken, davacının tüm çalışma dönemi için 2010-2011 yılları arasında uygulanan işe giriş çıkış kart basma sistemindeki çalışma usulünün esas alınması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.