Esas No: 2012/9222
Karar No: 2013/9198
Karar Tarihi: 20.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/9222 E.  ,  2013/9198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/07/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre a

şağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları ile reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

a-Davacı, davalı kardeşi tarafından darp edildiğini, bu eylemi nedeniyle .... 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2006/176 esas ve 2008/155 karar sayılı dosyasında yargılaması devam ederken kendisinin akıl hastası olduğu yönünde asılsız beyanlarda bulunduğunu, davalının asılsız beyanları nedeniyle hastaneye sevk edildiğini beyanla, davalının eylemleri nedeniyle uğradığı manevi zararların davalıya ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ise,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, istemin kısmen kabulü ile 8.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, 5.000,00 TL'sına yaralama eyleminin gerçekleştiği tarih olan 10/01/2006 tarihinden itibaren, 3.000,00 TL'sına ise, akıl hastası olduğu yönünde ceza mahkemesinde beyanda bulunduğunun kabul edildiği 23/11/2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olaya gelince, davacının yaralanma derecesi, olay tarihi ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına kasten yaralama eylemi nedeniyle takdir edilen 5.000 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

b-Dava dosya içerisinde bulunan .... 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2006/176 esas sayılı dava dosyasının incelenmesinde, davalı ...'nın davacının akıl hastası olduğu yönünde beyanda bulunmadığı, davalı ... vekilinin tanık dinlenmesi sırasında tanıktan davacı ...'nın psikolojisinin yerinde olup olmadığının sorulmasını istediği, tanığın davacının psikolojisinin pek yerinde olmadığı yönünde beyanda bulunması üzerine ceza mahkemesince davacının takip ehliyetinin araştırılması için hastaneye sevk edildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davalının ceza mahkemesinde davacının akıl hastası olduğu yönünde beyanda bulunmadığı anlaşıldığına göre, davacının davalının bu eylemine dayalı talebinin reddine karar vermek gerekir. Mahkemece anılan yön gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçe ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a-b) sayılı bentlerinde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.