Esas No: 2009/4444
Karar No: 2010/1576
Karar Tarihi: 18.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/4444 E.  ,  2010/1576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 28/07/2006 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan desteğin ölümü nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar dava dilekçesinde davalı yanın tam kusurlu olduğunu belirterek istemde bulunmuşlardır. Yapılan yargılama sonucunda davacıların desteğinin % 75, davalı sürücünün ise %25 oranında kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Davacılar tam kusura dayanarak istekte bulunduğuna ve davalının da bölüşük kusurlu olduğu anlaşıldığına göre, davacı eş ...'nın maddi ve manevi tazminat istemlerinin aynen kabul edilmiş olması, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesinde yer alan yargıcın, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemeye aykırı olduğundan kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı eşin destekten yoksun kalma tazminat isteminden kusura göre, manevi tazminattan da matematiksel oranda olmamak üzere indirim yapılarak, davacı eş yararına 50,00 YTL destekten yoksun kalma tazminatı ve 7.000,00 YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle gerekçede ve hüküm fıkrasının tazminat belirlenmesine ilişkin 1 nolu bendine yer alan “...200.00…”, “...8.000.00…” ve “…38.200…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek

yerlerine sırası ile “…50,00…”, “…7.000,00…” ve “…37,050,00…” sayılarının yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 2.070.00 YTL harçtan peşin alınan 664.20 YTL'nin mahsubu ile bakiye 1.405.80 YTL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline.“ biçimindeki sözcük dizisinin silinerek yerine “Alınması gereken 2.000,70 YTL karar ve ilam harcından peşin alınan 664,20 YTL indirilerek artık 1.336,5 YTL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına” sözcüklerinin yazılmasına; aynı bentte yer alan “…... dışındaki davacılardan…” biçimindeki sözcük dizisinin tümden silinerek hüküm fıkrasından çıkarılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.