Esas No: 2021/17382
Karar No: 2024/1132
Karar Tarihi: 12.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/17382 E.  ,  2024/1132 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3542 E., 2020/930 K.

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığının 02.04.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 19.06.2019 tarihli ve 2019/28 Esas, 2019/66 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraat kararı verilmiştir.

3. Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin 03.06.2020 tarih ve 2019/3542 Esas, 2020/930 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan verilen beraat kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereği istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın her defasında yeni bir sahte para vermesi nedeniyle eyleminin parada sahtecilik suçunu oluşturduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, kardeş olan sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'un evden çıktıktan sonra, mağdurlar ...'ın dükkanından sahte 100 TL para vererek alışveriş yaptıkları, ... isimli şahsın işlettiği . Market'ten sahte 100 TL para vererek 1 adet Montecarlo sigara alıp gerçek para üstü aldıkları, ....in işlettiği ... Market isimli işyerinden sahte 100 TL vererek 1 adet Marlboro sigara ve çakmak alıp gerçek para üstü aldıkları, en son olarak da ...'in çalıştığı benzinlikten sahte 100 TL verip gaz alarak gerçek para üstü aldıkları iddiasına ilişkindir.

2. Dosya kapsamında, T.C. ... Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporu mevcuttur.

3. Sanık savunmasında temyiz dışı sanıktan aldığı paraların sahte olduğunu bilmediğini, kendisine her defasında nakit 100 TL vermesinden şüphelenmediğini, çünkü paraların bozulması gerektiğini söylediğini beyan ederek suçlamayı reddetmiştir.

4. Temyiz dışı sanık ..., ağabeyi sanık ...'in sahte paralardan haberdar olmadığını ifade etmiş ve üzerine atılı suçu ikrar etmiştir.

5. 17.03.2019 tarihli Olay, Yakalama ve Rızaen Muhafaza Altına Alma Tutanağı, 18.03.2019 tarihli görüntü inceleme tutanağı ve tutanak tanıklarının beyanları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Dava dosyası kapsamında yer alan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, temyiz dışı sanık ...'un sanık ...'e iş yerlerinden mal veya hizmet alması için her seferinde yeni bir tüm 100 TL para vermesi ve sahte paraların üstü olarak müştekilerce verilen gerçek paraların sanık ...'in üzerinden çıkması karşısında, sanık ...'in ifadesinin kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu anlaşıldığından, temyiz dışı sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanığın üzerine atılı parada sahtecilik suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraate yönelik Mahkemenin kabul ve uygulaması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 03.06.2020 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2024 tarihinde karar verildi.