erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/6622
Karar No: 2018/8650
Karar Tarihi: 13.09.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/6622 E.  ,  2018/8650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 1. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan incelemede Rize Gümrük Müdürlüğünün 16.01.2016 tarihli cevabi yazısında söz konusu çaylar nedeniyle alınan 11.06.2012 tarihli ve S-137/223 -224 sayılı çay analiz raporlarının ... ... adına tescilli 31.08.2010 tarihli ve ... sayılı beyanname muhteviyatı siyah çay cinsi 540 kap eşyanın kalitesi ve menşeini gösterir bir rapor olduğu hususunda tereddüt bulunduğunun bildirilmesi, ele geçirilen çaylarla ilgili alınan 11.06.2012 tarihli raporda çayların orta kalitede yabancı menşeili çaylara özgü nitelikte olduğu belirtilmesine rağmen, Rize Gümrük Müdürlüğünce gönderilen belgeler ekindeki 20.08.2010 tarihli başka bir beyannameye dair analiz raporunda çayların düşük kalitede olduğunun belirtilmesi karşısında, Gümrük Müdürlüğünden çayların ithalatçısı olduğu iddia edilen ... ... adına tescilli 31.08.2010 tarih ve ... sayılı ithalat beyannamesine dair çay analiz raporu ve varsa şahit numune temin edilerek suça konu çaylara ilişkin numunelerle mukayese edilip ayniyet tespiti yaptırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, katılan Gümrük idaresi adına hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. madesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Esas No: 2014/14445
Karar No: 2014/21380
Karar Tarihi: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/14445 E.  ,  2014/21380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti ile sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının belirlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

...-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı ... Başkanlığı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

...-)... olan davalı şirkete ait işyerinin sigorta sicil numarasının yazılı şekilde 1038179 olarak yanlış yazılmış olması,

...-)Davacının sigorta hizmet cetvelindeki dava dışı ...., ... ve ... sicil nolu işyerlerinden Kuruma bildirimi yapılan sürelerin dışlanmamış olması;

...-)Ücret tespitine ilişkin talebin niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulu'nun 2005/...-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. 506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır.İncelenen dosyada prime esas kazancın asgari ücretin üstünde olduğuna ilişkin yazılı delil mevcut olmamasına rağmen, en son ay için asgari ücretin üstünde ücretle çalışıldığının tespitine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici ...’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hüküm fıkrasının tespite ilişkin ... nolu bendinin tamamen silinerek, yerine, “Davanın kabulü ile, davacının davalı işveren adına kayıtlı ... sicil nolu işyerinde 24.03.2003-04.07.2009 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle çalıştığının tespitine, tespit edilen dönem içinde ..., ... ve .... sicil nolu işyerlerinden Kuruma bildirimi yapılan sürelerin dışlanmasına" cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.....2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15308
Karar No: 2020/2699
Karar Tarihi: 05.03.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/15308 E.  ,  2020/2699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılar ..., ..., ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 05.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/13919
Karar No: 2022/8925
Karar Tarihi: 18.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/13919 E.  ,  2022/8925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

I) 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıkların temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen suçların Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıkların temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II) 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanıkların temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

1) Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 18/03/2013 tarihli ve 2013/3583 esas sayılı iddianamesi ile dava şartı olan komisyon mütalaasına uygun olarak sanıklar hakkında “ 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen “sahte fatura kullanma“ ile 359/a-2 maddesinde düzenlenen "muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullanma" suçlarının birbirinden farklı ve bağımsız suçlar olduğu gözetilmeden, gerekçede sahte fatura kullanma suçu anlatılıp, hükümde de cezalandırma maddesi olarak 213 sayılı Yasanın 359/b maddesi gösterilmesine karşın suç adı olarak “ muhteviyatı itibarıyla sahte belge kullanma” denilerek çelişkiye düşülmesi,

2) Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3698
Karar No: 2017/6180
Karar Tarihi: 12.09.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/3698 E.  ,  2017/6180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, babasından dolayı talep tarihinden itibaren yeniden ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, ödenmeyen aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının talep tarihinden itibaren babasından dolayı ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın yazılı şekilde kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 20/02/2008 tarihinde eşi ...'dan anlaşmalı olarak boşandığı ve babasından dolayı ölüm aylığı bağlandığı, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından tanzim edilen 27/04/2012 tarihli raporda, davacı ve eşinin boşandıktan sonra birlikte yaşadıkları tespit edildiği, bu rapora dayanılarak davacının aylığının kesilerek, Kurumca ödenen aylık ödemelerine ilişkin borç çıkarıldığı, davacının Kurum işleminin iptali istemi ile açtığı davanın reddedildiği ve onanarak kesinleştiği, davacı vekilinin 07/04/2014 tarihli başvurusu ile davacının kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması talebinde bulunulduğu, davalı Kurumca onanmış mahkeme kararı gerekçe gösterilerek talebin reddedildiği, davacı ve boşandığı eşinin 26/04/2012 tarihine kadar kayıtlı ikamet adreslerinin aynı olduğu, bu tarihten sonra davacının kayıtlı ikamet adresinin değiştiği ve önce ... Mahallesindeki çeşitli adreslerin, en son ... Mahallesinde bulunan adresin kaydedildiği halde Mahkemece, bu adreslerde araştırma yapılmadığı ve davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadıklarının tereddüte mahal bırakmayacak derecede ortaya koyulamadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; davacının ... Mahallesi ve ... Mahallesindeki adreslerini tespit ederek bu adreslerde zabıta marifeti ile araştırma yaptırmak, ayrıca bu adreslerdeki komşuları, mahalle muhtarı ve azaları tespit ederek dinlemek ve böylece davacının nerede yaşadığını tereddüte mahal bırakmayacak derecede ortaya koyarak varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Esas No: 2015/6213
Karar No: 2019/9526
Karar Tarihi: 07.05.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/6213 E.  ,  2019/9526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde yer alıp Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı tarafından düzenlenen 09.04.2012 tarihli heyet raporunda, kendisinde orta derecede zeka geriliği saptanan mağdure ...’nin bu nedenle dava konusu eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin yeterince gelişmeyip, dava konusu eyleme karşı beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğunun belirtilmesi ve akıl zayıflığı nedeniyle temyiz kudreti bulunmayan mağdurenin kanuni temsilcisi olan annesi müşteki ...’nın, 18.01.2012 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, mağdureye tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin ... sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek ... sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 07.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/257
Karar No: 2013/12416
Karar Tarihi: 16.09.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/257 E.  ,  2013/12416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Eşya alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet ve çeyiz eşyasının mevcutsa aynen, değilse bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delilere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin diger temyiz itirazlarına gelince:

Davalı vekili cevap dilekçesinde, düğünde takılan takılardan 2 adet 14 ayar içi boş bilezik, 22 ayar bir adet bilezik, 8 adet çeyrek ve bir adet yarım altını bozdurduklarını belirtmiştir. Davalı vekili davacıya ait olduğu ve düğünde takılan yukarıda adet ve cinsi belirtilen ziynetleri bozdurduğunu kabul ettiğine göre, bu ziynetlerin de hüküm altına alınması gerekirken, reddine karar verilmesi doğru değildir. Öte yandan davacı vekilinin dava dilekçesinde belirttiği bazı eşyaların hüküm altına alınmadığı gibi, eşyalara ilişkin fazla istemin reddine de karar verilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, dava dilekçesinde belirtilen çeyiz eşyalarından hüküm altına alınmayan eşyalar yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya iadesine, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14576
Karar No: 2020/2495
Karar Tarihi: 02.03.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/14576 E.  ,  2020/2495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatlarının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nın 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 02.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/11200
Karar No: 2015/12127
Karar Tarihi: 20.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/11200 E.  ,  2015/12127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/10/2013

NUMARASI : 2013/30-2013/1297

Taraflar arasındaki davadan dolayı ..........1. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 30.10.2013 gün ve 30-1297 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dava konusu taşınmaz 228 ada 25 parsel olup, Dairenin 03.11.2014 tarihli geri çevirme kararında sehven 228 ada 5 parsel sayılı taşınmazın dayanak kayıtlarının getirtilmesi istenilmiş, 04.05.2015 tarihli geri çevirme kararında ise 228 ada 25 parsel sayılı taşınmazın dayanak kayıtlarının getirtilmesi istenilmiştir.

Ne var ki, mahkemece tekrar 228 ada 5 parsel sayılı taşınmazın dayanak kayıtlarının getirtildiği anlaşılmakla; dava konusu 228 ada 25 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tapu kayıtlarının bütün tedavülleri ile (tapulama tutanağı, mirasçılık belgesi, vekaletname, tescil istem belgesi, imar kayıtları vb) tapu müdürlüğünden temin edilerek evraka eklenmesi, istenilen kayıtların eksiksiz getirtilip getirtilmediği mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1211
Karar No: 2019/4165
Karar Tarihi: 04.07.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/1211 E.  ,  2019/4165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanıklar ... ve ...’nin olay tarihinde yakınanın oturduğu apartmanın önüne birlikte geldikleri, sanık ...’in apartmanın 5. katına şahsi çeviklik ile tırmanıp açık olan balkon kapısından yararlanıp mağdura ait 15 nolu bağımsız bölüme girip 1 adet cep telefonu ve 45 TL parayı aldığı, durumu fark eden yakınanın bağırması ile sanık ...’in balkona yönelip aynı yöntemle alt kat balkonlarına ulaşıp aşağı indiği, bu arada balkona çıkan mağdurun olanları izlediği sırada sanık ...’in suç arkadaşı diğer sanık ...’in binanın önünde yakınanın olduğu yöne doğru taş attığı, yakınanın sanıkların kaçış yönünü izlemeyi bırakıp içeri girip polise müracaat ettiği, sanık ...’in attığı taşlardan herhangi birinin yakınana ve/veya onun bulunduğu 5. kat balkonuna ulaştığı yönünde dosyada bir açıklık da bulunmadığı gözetildiğinde, sanıkların hırsızlık olarak başlayıp sanık ...’in mal üzerinde hakimiyetinin oluşmasından sonra sanık ...’in mevcut koşullara göre bulunduğu yerden attığı taşın binanın 5. katına ve/veya bu noktada bulunan mağdura ulaşmasının fiziken ve pratikte olanaklı olmadığı dikkate alındığında, anılan hareketin bu bağlamda nitelik ve nicelik bakımından da yağma suçlarında aranan cebir, şiddet, tehdit boyutuna ulaşmadığı, hal böyle olunca, sanıklar hakkında hırsızlık, müessir fiile teşebbüs ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından hüküm kurulması ile yetinilmesi gerekirken yağma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2) Kabule göre de;

a-Olay tarihinde sanıkların hırsızlık olarak başlayıp yağmaya dönen eylemlerinin 765 sayılı TCK’nin 495/2. maddesinde anlamını bulan dolaylı yağma suçunu oluşturup 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’da ise bu suça yer verilmediğinin gözetilmemesi,

b-24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinde yazılı, “Seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptal edilmiş olması nedeniyle karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 04/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.