erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/3885
Karar No: 2018/13873
Karar Tarihi: 15.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/3885 E.  ,  2018/13873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan yapılan incelemede;

Eylemin tam olarak saat kaçta gerçekleştiğinin kesin olarak tespit edilememesi karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği eylemin gündüz zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kabul edilmesi gerekirken sanık hakkında TCK'nın 116/4 maddesinin uygulanmış olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.'nın 116/1 maddesinde tanımlanan konut dokunulmazlığının ihlali suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1e ve 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık uzamış zamanaşımının, suç tarihi olan 10.01.2006 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın şikayetçiye ait ikametten elde ettiği anahtar ile park halinde bulunan aracı çalarak hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın TCK'nın 142/2-d maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, TCK'nın 142/1-b maddesi ile cezalandırılarak eksik cezaya hükmedilmesi,

2-Hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması,

3-Eylemin tam olarak saat kaçta gerçekleştiğinin kesin olarak tespit edilememesi karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği eylemin gündüz zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kabul edilmesi gerekirken sanık hakkında TCK'nın 143/1 maddesinin uygulanmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 15.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/2496
Karar No: 2024/5613
Karar Tarihi: 14.10.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/2496 E.  ,  2024/5613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/103 E., 2024/603 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/898 E., 2023/839 K.

Taraflar arasındaki kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı Hazinenin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ek 6 ncı maddesinde; "Kadastro mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarih ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir.'' hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda; Sinop ili, Boyabat ilçesi, Çarşak köyünde bulunan ve 1962 yılında yapılan kadastro çalışmalarında “tepe ve taşlık” olarak tescil harici bırakılan taşınmazın 20 yıldan fazla süredir davacının zilyetliğinde olduğu belirtilerek çekişmeli taşınmaz bölümünün davacı adına tescili talep edilmiştir.

Temyize konu olan ve fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen toplam 2001,17 metrekarelik taşınmazın değerinin 17.07.2023 tarihli bilirkişi raporunda üzerindeki ağaçlar ile birlikte değerinin 40.367,55 TL, arazi değerinin 30.017,55 TL olarak tespit edildiği, dava konusu taşınmaza ilişkin kadastro tutanağı düzenlenmediği nazara alındığında temyize esas kararın Kadastro Kanunu'nun ek 6 ncı maddesi kapsamında kalmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, kabul edilen ve temyize konu edilen dava değeri 30.017,55 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Boyabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Samsın Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

14.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2144
Karar No: 2022/1780
Karar Tarihi: 30.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/2144 E.  ,  2022/1780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın konusuz kalmış olması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına yönelik verilen hüküm süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Asıl ve birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde özetle, 2008-2013 arasında alınan genel kurul kararları gereğince aidat borçlarının davalı tarafça ödenmediğini, tahsili amacıyla takip yapıldığını ancak haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, davaların reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, kapatılan Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 2016/7337 E., 2019/5082 K. Sayılı ilamı ile “davalının ödeme iddiasında bulunduğu dosyalar ve bu icra dosyaları kapsamında avukata yapıldığını iddia ettiği ödemeler üzerinde durularak, bu ödemelerin kooperatif lehine yapılmış olması halinde aidattan mahsubu gerektiği, bu nedenle eksik inceleme yapıldığı” gerekçesiyle bozulmuştur. Bozma ilamına uyulmuş ancak davacı vekilinin, “davanın konusuz kaldığını, tüm alacaklarını davalı taraftan tahsil ettiklerini, davanın yargılama giderleri ve vekalet ücretleri yönünden de konusuz kaldığını" beyan ettiği gerekçesiyle, mahkemece asıl davanın ve birleşen davanın konusuz kalmış olması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen dava davalısı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan incelemede, taraflar arasında davalı tarafça kabul edilen bir sulh anlaşması yoktur. Davalının, cebri icra tehdidi altında ödeme yaptığı savunması da bulunmuştur. Mahkemece rızai ödeme ve sulh iddiası ile ilgili davalı beyanı da alınarak sonuca göre sulh anlaşması varsa sulhe göre; sulh anlaşması yok ise bozma ilamı doğrultusunda işin esasına göre karar verilmesi gerekirken, davacının tek taraflı beyanı esas alınarak bu beyan doğrultusunda karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, mahkemece davalı vekilinin verdiği mazeret dilekçesinin kabulüne karar verilmesine rağmen hüküm verilmiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1729
Karar No: 2010/4800
Karar Tarihi: 12.04.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/1729 E.  ,  2010/4800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, 1670 ila 1599 (OTS) noktası (A4) boyutundaki kağıt üzerinde görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 12/04/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/3775
Karar No: 2021/8565
Karar Tarihi: 20.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3775 E.  ,  2021/8565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin 19.02.2015 tarihli 2014/165 E 2015/56 K sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, kararın 27.02.2015 tarihinde kesinleşmesinin ardından denetim süresi içinde suça sürüklenen çocuğun 01.10.2015 tarihinde hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını işlediği ve bu suçlardan yapılan kovuşturma sonucunda Trabzon Çocuk Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli 2015/242 E 2016/52 K sayılı kararıyla TCK’nın 116/2-4, 119/1-c 31/2, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince 7.300,00 TL adli para cezasına, 142/2-h 143, 31/2 naddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezasına, 151/1 31/2, 52/2-4 maddeleri gereğince 1.200,00 TL direk adli para cezasına hükmedildiği, mala zarar verme suçundan hükmedilen adli para cezasının kesin olması nedeniyle 25.02.2016 tarihinde kesinleştiği belirtilerek ihbarda bulunulması üzerine inceleme konusu hüküm açıklanmış ise de, ihbara konu mala zarar verme suçu ile birlikte işlenen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının temyizi üzerine dosyanın Dairemizde bulunması nedeniyle bu suçlara ilişkin hükümlerin henüz kesinleşmediği, dolayısıyla ihbara konu mala zarar verme suçundan hükmedilen 1.200,00 TL adli para cezasına ilişkin kararın, bu suçla birlikte işlenen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarına ilişkin Dairemizin kararından sonra, CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaştırma kapsamında kalabilme ihtimali bulunduğundan ihbara konu olamayacağı; suça sürüklenen çocuğun güncel adli sicil kaydının incelenmesinde deneme süresi içinde 18.08.2015 tarihinde işlediği TCK’nın 142/2-h maddesine uyan suça istinaden Trabzon Çocuk Mahkemesinin 17.05.2016 tarih 2015/238 E 2016/138 K sayılı 17.06.2016 tarihinde kesinleşen mahkumiyet ilamı nedeniyle hükmün açıklanma koşulları oluştuğundan, hükmün açıklanmasını gerektirmeyen karar nedeniyle hükmün açıklanmış olması sonuca etkili görülmediği tespit edilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.
Esas No: 2018/2626
Karar No: 2018/9087
Karar Tarihi: 18.06.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/2626 E.  ,  2018/9087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçlun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın yüklenen suçu gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirdiğinin kesin olarak belli olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken, TCK'nın 143. maddesi ile verilen cezada artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “sanık hakkında TCK’nın 143/1. maddesinin uygulanmasına“ ilişkin bölümün çıkartılarak sanık hakkında TCK’nın 142/1-a-b ve 62/1 maddelerine göre verilen, neticeten 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle ,diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın yüklenen suçu gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirdiğinin kesin olarak belli olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/4. maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/558
Karar No: 2020/979
Karar Tarihi: 09.03.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/558 E.  ,  2020/979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek

HÜKÜM : TCK'nin 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdur ...’ye yönelik eylemi nedeniyle yapılan yargılama sonunda, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine dair Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2015 tarih, 2014/73 esas ve 2015/10 karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 05.06.2017 tarih, 2016/2939 esas ve 2017/2122 sayılı kararı ile ;

1-)Mahkemece dosyamızın bizzat taraflarını ilgilendiren Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/29 esas, 2014/64 karar sayılı dosyasının getirilip incelenmesine rağmen TCK'nin 29. maddesi açısından gerekçeli kararda değerlendirme yapılmaması,

2) TCK'nin 53. maddesi yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren iptal kararı doğrultusunda yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması”

Gerekçeleriyle bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece “bozma ilamının 2 numaralı bendine ilişkin olarak uyulmasına karar verildiği ancak 1 numaralı bendinde belirtilen husus yönünden önceki hükümde direnilmesine karar verildiği”, yine bu hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine ise;

Dairemizin 10.07.2018 tarih, 2018/1426 esas – 2018/3352 sayılı kararı ile; 5271 sayılı CMK’nin 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca yapılan incelemede, Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE karar verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu 26.11.2019 tarih ve 2018/1-380 esas, 2019/969 sayılı kararı ile;

Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 13.09.2017 tarihli ve 48-36 sayılı mahkûmiyet hükmündeki direnme gerekçesinin isabetli olduğuna,

Dosyanın, uygulamanın denetlenmesi için Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesine karar verildiği anlaşılmakla, yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, mağdur ...’yi kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin,cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin suç niteliğine, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 09/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5631
Karar No: 2014/18738
Karar Tarihi: 12.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5631 E.  ,  2014/18738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/305455

MAHKEMESİ : Bodrum(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2010

NUMARASI : 2008/859 (E) ve 2010/515 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılana ait G. Beldesi 1. S. Yolu No: ... Bodrum adresinde bulunan evi içerisindeki eşyalar ile birlikte cafe-bar-restorant-pansiyon olarak ticari işletme şeklinde kullanmak amacıyla 01.08.2005 tarihinde imzalanan sözleşme ile üç yıllığına kiraladığı, sanığın evin içerisinde bulunan ve zilyetliği kendisine devredilmiş olan televizyon, çamaşır makinası, buzdolabı, bulaşık makinası, koltuk takımı ve yemek masası gibi eşyaları zilyetliğin amacı dışında kendi uhdesine geçirip katılana iade etmediğinin iddia edildiği olayda,

Sanığın evin içerisinde bulunan eşyaları katılandan 2.000 TL karşılığında satın aldığına dair savunmasını delillendirememiş olması, sanığın söz konusu eşyaları bir araca yükleyerek başka bir yere götürdüğüne dair tanıklar Ü.. Ç.., Y.. Ç.. ve N.. A..'ın beyanları, katılanın samimi ve istikrarlı ifadeleri ile tüm dosya kapsamına göre sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin sabit olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddesine göre sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.