erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/12960
Karar No: 2012/4055
Karar Tarihi: 16.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12960 E.  ,  2012/4055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.05.2010 tarih ve 2009/122-2010/186 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından sigortalanan ve davalılar tarafından karayolu ile taşınan emtianın hasarlı olarak teslim edilmesi nedeni ile, müvekkili tarafından sigortalıya ödeme yapıldığını ileri sürerek, 14.795,55 TL'nin acente konumunda olan davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davalıların acentesi olmadığını, dava konusu taşıma işiyle ilgili hiçbir işlem yapmadığını, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, aksi kabul edilse dahi, zararın taşıyıcı firmaların kusuru olmaksızın meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının taşıyıcı şirketlerin acentesi konumunda olduğu, dosya kapsamında hasarın taşıma esnasında olduğuna dair bir delilin bulunmadığı, emtianın TIR kasasına hasarlı şekilde yüklendiği kabul edilerek, yüklemenin davalılar tarafından yapıldığına dair bir bilgi de bulunmadığından, davalıların kusuru olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşımadan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Yukarıda yapılan özetten anlaşılacağı üzere, teslim sırasında taşınan makinelerden birinin hasarlı olduğu davalı taraf yetkilisinin imzasını havi tutanak içeriğinden anlaşılmaktadır. Taşıyıcı malların kendisine teslim edilmesinden varma yerinde teslimine kadar geçen sürede meydana gelen hasarlardan sorumludur.

Her ne kadar mahkemece, hasarın taşıma sırasında meydana geldiğinin kanıtlanamaması ve davalının kusuru olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, davalı eşyanın kendisine teslimi sırasında şeffaf ambalajda olan makine ile ilgili herhangi bir çekince koymadığından, malı hasarsız olarak teslim aldığının kabulü gerekir. Bu karinenin aksinin de davalı tarafça kanıtlanması gerekir. Davalı davada bunu kanıtlayamamış olup, başka makinelerin hasarlı olmaması da, hasarlı makinenin nakliyecinin sorumluluk kesitinde hasarlanmadığı sonucunu doğurmaz. Bu itibarla mahkemece, hasarın taşıma kesitinde oluştuğunun kabulü ile neticesine göre karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/22472
Karar No: 2021/7917
Karar Tarihi: 22.09.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/22472 E.  ,  2021/7917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocukların aşamalarda mağdurenin yaşını büyük bildikleri yönündeki savunmaları, mağdure beyanları, internet yazışma içerikleri ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuklardan Melih yönünden eylemlerin cebir veya tehditle gerçekleştirilmediği de gözetilerek olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 21.03.2012 ve Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunca hazırlanan 22.08.2013 tarihli raporlarda mağdurede tespit edilen major depresyon nedeniyle ruh sağlığı bozulmakla birlikte bu bozukluğun cinsel istismara bağlı ortaya çıkabileceği gibi hile, şiddet veya zorlama olmaksızın mağdurenin erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına bağlı olabileceği yada olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar sebebiyle de ortaya çıkabileceği, dolayısıyla bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağı yönünde bilgi verilmesi karşısında, mevcut haliyle suça sürüklenen çocuklar haklarında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/25528
Karar No: 2013/8995
Karar Tarihi: 15.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25528 E.  ,  2013/8995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, kendisi ile para karşılığında ilişki kurmak isteyen şikayetçi ile telefonda konuşarak 20 TL karşılığında anlaşması üzerine bir benzin istasyonunda buluştuğu, şikayetçiden 20 TL'yi aldıktan sonra, kendisinin çalışmayacağını, ancak başka bir arkadaşını çağıracağını söyleyerek arkadaşına telefon etmek için şikayetçiden cep telefonunu istediği, şikayetçinin telefonu vermesi üzerine bir ara sokağa girerek ortadan kaybolduğu şeklindeki olayda, sanığın, şikayetçiyi para karşılığında ilişki kuracağından bahisle kandırmak suretiyle hileli hareketler sonucu haksız menfaat temin etmesi şeklindeki eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, eylemin hırsızlık suçunu teşkil ettiği şeklindeki tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8196
Karar No: 2020/3106
Karar Tarihi: 15.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8196 E.  ,  2020/3106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla sahte fatura düzenlemek” suçunun cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında muhteviyatı itibarıyla sahte fatura düzenlemek” suçunun yasa maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan mahkumiyet hükmünün kurulduğu 26.01.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 15.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/3426
Karar No: 2012/9677
Karar Tarihi: 14.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3426 E.  ,  2012/9677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmaz ile, hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyasi emsal alınan, ... Mahalle 63 Ada 4 parsel sayılı taşınmazların, bulundukları yerleri, birbirlerine olan uzaklıkları, bulvar, ana cadde, sokakta olup olmadıkları, hükümet konağı, belediye, hastane, okul vb. yerlere olan uzaklıklarının fen bilirkişisince imar paftasında işaretlettirilerek,

2- Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen ... Mahalle 63 Ada 4 parsel sayılı taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

3-Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan ... Mahalle 63 Ada 4 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü'nden getirtilerek,

4-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, somut emsal kabul edilen ... Mahalle 63 Ada 4 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ile imar planındaki konumunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğü'nden ayrı ayrı sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5009
Karar No: 2018/2872
Karar Tarihi: 13.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/5009 E.  ,  2018/2872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Her iki sanık hakkında; TCK’nın 85/1, 22/3, 62/1, 50/1-a,52/2-4.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı, sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiileri ile katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sürücü belgesiz sanık ...’ın, idaresindeki araç ile 2.48 promil alkollü olarak, arkadaşı sanık ... adına kiradıkları araç ile birlikte seyir halinde iken, sanık ...’un savunmalardaki ifadesine göre “..daha az alkollü olan ve ehliyet alacağını söyleyen ...’a kullanması için aracı verdiği...”, sanık ...’ın gece vakti, aydınlatma olmayan, trafiğin kolluk ekipleri tarafından, olaydan bir buçuk saat önce meydana gelen başka bir kaza nedeni ile ışıklı uyarı sistemleri ile iki yönlü olarak verildiği yolda, kolluğun dur ihtarına uymayarak, direksiyon hakimiyetin kaybettiği ve karşı yönden gelen ölen idaresindeki motosiklete tam kusurlu olarak çarptığı olayda; sürücü belgesi olmayan şahısa araç veren sanık ...’un gercekleşen netice de tali kusurlu olduğu, ancak taksirli suçlarda suça iştirak mümkün olmayacağından, sanık ... hakkında bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı gözetilmeksizin, TCK'nın 22/3 maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

2- TCK'nın 50/4. maddesinde “ taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, ancak, bu hükmün, bilinçli taksir halinde uygulanmayacağı” belirtilmiş olmasına karşın, meydana gelen olayda bilinçli taksirle hareket ettiği mahkemece de kabul edilen sanık ... hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesi,

Kabule göre de;

3-TCK'nın 50/4. maddesinde “ taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, ancak, bu hükmün, bilinçli taksir halinde uygulanmayacağı” belirtilmiş olmasına karşın, meydana gelen olayda bilinçli taksirle hareket ettiği mahkemece de kabul edilen sanık ... hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18525
Karar No: 2018/11014
Karar Tarihi: 09.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/18525 E.  ,  2018/11014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık,iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5776
Karar No: 2019/9550
Karar Tarihi: 23.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5776 E.  ,  2019/9550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 23/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5799
Karar No: 2013/9390
Karar Tarihi: 24.10.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/5799 E.  ,  2013/9390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Mevkii, 5697 parsel sayılı 503,76 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfı ile Hazine adına tesbit edilmiş, kullanıcı olarak ... beyanlar hanesinde gösterilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, eylemli durum itibariyle orman olan taşınmazın 6831 sayılı Kanun uygulaması ile 2/B kapsamında orman sınırı dışına çıkartılarak özel mülkiyete konu edilmesinin mümkün olmadığı iddiasıyla dava açmış olup, dava konusu taşınmazın kaydındaki tüm takyidatların ve beyanlar hanesindeki kayıtların iptal edilerek, orman vasfı ile Hazine adına kayıt ve tescilini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne; dava konusu parselin, beyanlar hanesinde bulunan “1975 yılından beri 1954 doğumlu Ömer oğlu ...'un kullanımındadır” ibaresinin kaldırılmasına ve taşınmazın cinsinin orman olarak düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından usûl ve kanuna aykırı karar verildiğinden bahisle temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları yapılmış ve kesinleşmiş, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına ve kararın dayandığı gerekçeye göre ve taşınmazın eylemli orman olması nedeniyle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 24/10/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/20285
Karar No: 2014/5668
Karar Tarihi: 11.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/20285 E.  ,  2014/5668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki haksız rekabet hukukuna ilişkin davada ... 32. Asliye Ticaret Mahkemesi ve ... 25. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, haksız rekabet iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, 6100 sayılı TTK gereğince tarafların gerçek kişi olup uyuşmazlığın da ticari nitelikte olmadığı gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise davaya konu uyuşmazlığın, T.T.K.56 vd. Maddeleri öngörülen haksız rekabete dayalı tazminat istemine ilişkin olması nedeniyle Asliye Ticaret Mahkemesinin görev alanında kaldığı gerekçesiyle, görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

TTK’nun 56 ncı maddesine göre, iktisadi rekabetin objektif iyiniyet kurallarına aykırı her türlü suistimali haksız rekabettir. Bu madde ile hakime, çevreye, zamana ve günün ekonomik koşullarına uyan, uyarlanabilen geniş ve değişik bir kıstas verilmiştir. Kanun’un amacı, ekonomik alanda doğruluk ve dürüstlük esaslarının ihlâlini önlemek olup, 57 nci maddede de sınırlayıcı olmamak kaydıyla iyiniyet kurallarına aykırı hareketler 10 bent halinde gösterilmiştir. 5 nci bentte, başkasının emtiası, iş mahsulleri faaliyeti veya ticari işletmesiyle iltibaslar meydana getirmeye çalışmak veya buna müsait bulunan tedbirlere başvurmak, hususiyle başkasının haklı olarak kullandı ad, unvan, marka, işaret gibi tanıtma vasıtalarıyla iltibasa meydana verebilecek şekilde, ad, unvan, marka, işaret gibi tanıtma

vasıtalarını kullanmak veyahut iltibasa meydan veren malları, durumu bilerek veya bilmeyerek, satışa arzetmek veya şahsi ihtiyaçtan başka her ne sebeple olursa olsun ekinde bulundurma eylemlerine yer verilmiştir. 10 ncu bentte de “Rakipler hakkında cari olan kanun, nizamname, mukavele veyahut mesleki veya mahalli adetlerle tayin edilmiş bulunan iş hayatı şartlarına riayet edilmemesi” de haksız rekabet olarak sayılmıştır. Rakip olmayanlar bakımından eylemin, 56 ncı madde ile birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir. Zira, haksız rekabet hükümleri sadece rakiplerin ekonomik çıkarlarını değil, rekabete dayalı ekonomik düzenin de korunmasını amaçlar.

Bu durumda, davacının talebinin T.T.K.'nun 56 ve 57 maddelerinde belirlenen haksız rekabete ilişkin hükümlerden kaynaklandığının ve ticari nitelikte olduğunun anlaşılmasına göre uyuşmazlığın Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 32. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,11.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8441
Karar No: 2017/2662
Karar Tarihi: 15.06.2017

**5. Ceza Dairesi         2014/8441 E.  ,  2017/2662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2017 gün 2015/5-95, 2017/71 sayılı ve benzer kararlarında da belirtildiği üzere “suçtan zarar görme” kavramının “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle ... PTT Müdürlüğü ile yaptığı acentelik sözleşmesi yükümlülüklerine aykırı davranıp hizmet verdiği yer dışında fatura tahsilatı yaparak kazanç elde etmek suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddiasıyla sanık hakkında açılan kamu davasına CMK'nın 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'nün katılma hakkı olmadığı, mahkemece kanuna aykırı olarak verilen katılma kararının temyiz hakkı vermeyeceği bu itibarla hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, 15/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.