Esas No: 2010/50
Karar No: 2010/12274
Karar Tarihi: 30.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/50 E.  ,  2010/12274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 04/02/2008 gününde verilen dilekçe ile ölümlü trafik kazasına dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, kusur durumu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına ayrı ayrı takdir edilen 15.000,00'er TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, her bir davacı yararına 4.000,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin ikinci, üçüncü, dördüncü, beşinci ve altıncı paragraflarında yer alan “…15.000,00…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…4.000,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin sekizinci paragrafında yer alan “…3037,50…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…67,50…” sayı dizisinin yazılmasına; dokuzuncu paragrafında yer alan “…1028,80…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…1.012,50…” sayı dizisinin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin onuncu paragrafının silinerek yerine onuncu paragraf olarak “Davacılar tarafından yapılan toplam 298,30 TL yargılama giderinden kabul ve ret oranına göre 79,30 TL’nin davalılardan dayanışmalı olarak (müteselsilen) alınıp davacılara verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına, davacılar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin onbirinci paragrafında yer alan “…7400,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…2.400,00…” sayı dizisinin yazılmasına; aynı paragrafın sonuna “…reddedilen manevi tazminat tutarı üzerinden hesap ve takdir olunan 2.400 TL avukatlık ücretinin davacılardan alınıp davalılara ödenmesine,” biçimindeki sözcük dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçimin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.