erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/7299
Karar No: 2021/3735
Karar Tarihi: 14.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/7299 E.  ,  2021/3735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından açılan kamu davasında; sanığın savunmasında suçlamaları kabul etmediğini, aldığı faturaların gerçek bir ticari ilişki karşılığında alındığı ve sahte fatura düzenlemediğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

a) Sanığın kullandığı faturaları düzenleyen ve düzenlediği faturaları kullanan mükellef/mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirerek, aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından kamu davaları açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyaların getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

b) Gerektiğinde, düzenlenen ve kullanılan faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen ve kullanan mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen ve kullanan mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi; faturaları düzenleyen mükellef/ler ile kullanan mükellef/lerin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

c) Faturaları kullanan ve düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının ve kime verdiklerinin sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti yerine eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet hükmü verilmesi,

2- Kabul göre de;

a) Sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemleri nedeniyle zincirleme şekilde tek suç olarak kabul edilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

b) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 14/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5225
Karar No: 2017/15696
Karar Tarihi: 13.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/5225 E.  ,  2017/15696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ..., ..., ... Mahallesinde bağımsız bölümün maliki olduğunu, 1.980.07.- TL kanal katılım bedeli, 2.026.57.- TL şebeke hisse bedeli istenildiğini ileri sürerek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davacı, 06/12/2013 tarihli dilekçesi ile 1.788.63.- TL kanal katılım ve 1.835.27.- TL şebeke hisse bedelini 23/08/2013 tarihinde ödediğini belirterek ödeme tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının 2.687.77.- TL borçlu olduğunun, bu bedel dışında borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş , hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının dosyaya sunduğu yazıdan, davacının 23/08/2013 tarihinde 1.835.27.- TL şebeke katılım, 1.786.62.- TL kanal katılım farkı ödediği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiş, yargılama sürerken davalının talep ettiği bedelleri ödemiş, sunduğu dilekçe ile de yaptığı ödemenin faizi ile kendisine iade edilmesini istemiştir. Diğer bir anlatım ile açılan borçlu olmadığının tespiti davası, yargılama sürerken yapılan ödeme nedeni ile istirdat davasına dönüşmüştür.

Mahkemece, istirdat davasına yönelik hüküm kurulması gerekirken ödeme yapılmamış gibi borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7954
Karar No: 2017/13470
Karar Tarihi: 28.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/7954 E.  ,  2017/13470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı-karşı davacı kadın vekili Av. ...'e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı-karşı davacı kadın vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davalı-karşı davacı kadına tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 28.11.2017(Salı)
Esas No: 2019/8476
Karar No: 2019/11960
Karar Tarihi: 08.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8476 E.  ,  2019/11960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL ve 660,00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Sanık ... hakkında kurulan hüküm açısından, Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... ve suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2523
Karar No: 2021/3647
Karar Tarihi: 13.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/2523 E.  ,  2021/3647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2011 tarihli, 2011/1820 sayılı iddianamesi ile defter ve belgeleri gizleme suçundan, temyiz konusu dava ile birleştirilmesine karar verilen Kadıköy 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/444 Esas, 2012/1304 Karar sayılı dosyasında ise sanığın 244 070 1598 vergi kimlik numaralı mükellefiyeti kapsamında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılmış olmasına rağmen hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, söz konusu davalar yönünden mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanığın aynı zamanda MERNİS adresi olan duruşmada bildirdiği adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca tebligat yapılması gerekirken, aynı Kanun’un 35. maddesi hükmü uyarınca yapılan tebliğ işleminin usulsüz, sanığın öğrenme üzerine verdiği 23.09.2014 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek, ... İnş. Taş. Elek. Elektr. Met. Hırd. San ve Tic. Ltd. Şirketi'nin müdürü olan sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükme yönelik yapılan incelemede;

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin, zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulurken uygulanan kanun maddesinin 213 sayılı VUK’nin 359/b maddesi yerine aynı Kanun’un 359/a-2 maddesi olarak yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “359/a-2" ibaresinin çıkartılarak yerine “359/b” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2025/1232
Karar No: 2025/1954
Karar Tarihi: 14.04.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/1232 E.  ,  2025/1954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2595 E., 2024/959 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/109 E., 2023/331 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Dairenin 23.12.2024 tarihli geri çevirme kararı ile 5823 adada yer alan odaların kütük sayfalarının ve kadastro tutanaklarının ve yine bu odaların tapu kayıtlarının beyanlar hanesinde geçen üst katlardaki odalara ilişkin kayıtların gönderilmesi istenmiş ancak buna ilişkin kayıtların dosya arasında bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla;

1. Dava konusu 5823 ada 63 parsel sayılı taşınmaz üzerinde/çevresinde bulunduğu belirtilen ve ayrı tapu kayıtları olduğu anlaşılan 5823 adada kayıtlı odaların tamamının kütük sayfaları ile kadastro tespit tutanaklarının,

2. Anılan odaların tapu kayıtlarının beyanlar hanesinde geçen üst katlardaki odalara ilişkin tüm kayıt ve belgelerin ilgili tapu müdürlüğü tarafından titizlikle araştırılarak evrakına eklenmesi,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra tekrar geri çevirmeye mahal vermemek adına, istenen hususun doğru ve eksiksiz bir şekilde yerine getirildiğinin Mahkeme hakimince denetlenerek temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın kararı veren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8483
Karar No: 2013/6627
Karar Tarihi: 17.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/8483 E.  ,  2013/6627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sırasında; Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 25/01/2013 gün ve 2013/11 E, 2013/3 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8249
Karar No: 2020/1409
Karar Tarihi: 20.02.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/8249 E.  ,  2020/1409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı kadın vekili Av. ... İahin'e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı kadın vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın asıla tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 20.02.2020 (Prş.)
Esas No: 2021/3749
Karar No: 2021/8307
Karar Tarihi: 29.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/3749 E.  ,  2021/8307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suça sürüklenen çocuk : ...

Müstehcenlik suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 03.04.2019 tarihli ve 2018/8135 esas, 2019/4460 karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, suça sürüklenen çocuk hakkında müstehcenlik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ise de; 28.01.2020 gün ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren ve 11.06.2021 olan tebliğname tarihine nazaran uygulanması gereken, 23.01.2020 gün ve 2020/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurul kararının, ''Yargıtay Ceza Daireleri ... Bölümü Ortak Hükümler'' kısmının dördüncü maddesindeki; ''Ceza Daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır. İşin birden fazla dairece temyiz incelemesinin yapıldığı hâllerde ise temyiz incelemesi, işi daire dışına en son gönderen dairece yapılır.'' hükmü ile, beşinci maddesindeki; ''Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları tekrar Yargıtaya gelmesi hâlinde mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir ve bu dairece sonuçlandırılır.'' hükmüne, Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 23.05.2019 tarihli ve 2019/83-120 sayılı kararı ile 25.12.2019 tarihli ve 2019/199-236 sayılı kararında; "ilgili daire" kavramından bu ... bölümüne göre görevli olan dairenin anlaşılması gerektiğinin belirtilmesine, bozma sonrası kurulan hükümde dairemizin temyizen inceleme görevine giren bir suç bulunmamasına göre, temyize konu müstehcenlik suçundan kurulan hükmün incelenmesi görevi Yargıtay 18. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, 08.07.2020 tarihli ve 31179 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 07.07.2020 tarihli ve 173 sayılı kararı ile Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 01.10.2020 tarihinden geçerli olmak üzere kapatılmasına ve anılan daireye ait işlerin 01.10.2020 tarihi itibariyle Yargıtay 4. Ceza Dairesine devrine karar verilmesinden dolayı dosyanın görevli Yargıtay 4. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 29.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5247
Karar No: 2021/3366
Karar Tarihi: 20.05.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/5247 E.  ,  2021/3366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10/09/2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 07/10/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, tarafların iştirak halinde malik olduğu 6 adet taşınmaz ile 1 adet araç üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiş; dava konusu 839 ada 6 No'lu parselde Hazinenin, 99 No'lu parselde ise ...'nin de paydaş olduklarının anlaşılması üzerine bu paydaşların da davaya dahil edilmesini istemiş; 27/12/2013 tarihli dilekçesiyle de araç hakkındaki davadan feragat ettiklerini bildirmiştir.

Davalı ..., taşınmazlardaki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini istemiş; davalı ... ile birlikte sundukları 30/12/2013 tarihli dilekçede ise araç hakkındaki davadan feragate bir diyeceklerinin olmadığını bildirmiştir

Dahili davalı Hazine vekili, müvekkilinin paydaşı olduğu taşınmaz yönünden davanın reddini savunmuş; diğer dahili davalı ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının duruşma gününden haberdar olmasına rağmen herhangi bir mazeret bildirmeksizin 24/12/2014 tarihli celseye katılmadığı, duruşmada hazır bulunan davalı Hazine vekilinin de davayı takip etmeyeceklerini bildirdiği, bu nedenle aynı tarihte HMK'nın 150. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği ve üç aylık yasal süre içerisinde de yenilenmediği gerekçe gösterilerek HMK'nın 150/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

Mahkemece, öninceleme tutanağı imzalandıktan sonra davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğine göre, yargılamada kendisini vekille temsil ettiren davalı Hazine yararına hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 7/1. maddesi uyarınca 1.100TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını gerektirmiş ise de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucuna 5. bent olarak "Yargılamada kendisini vekille temsil ettiren davalı Hazine yararına hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. uyarınca 1.100TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazineye ödenmesine" cümlesinin eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 20/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/19860
Karar No: 2012/14629
Karar Tarihi: 11.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/19860 E.  ,  2012/14629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belge ibraz etmemek

HÜKÜM : 213 sayılı K.nun 359/b-1(2 kez), 359/a-2, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2. maddeleri uyarınca 18 ay , (2 kez) ve 6 ay hapis cezası

Yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığa usulüne uygun tebliğ edilmemesi nedeniyle öğrenme üzerine müdafiinin yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek gereği görüşüldü;

I- Sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelen müdafiinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2004 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322 nci maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık hakkında “defter ve belge ibraz etmemek” ve “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarına gelince;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, CMK.nun 230 ve 232. maddelerine uygun şekilde, kararın gerekçe bölümünde, sanığa yüklenen ve sübutu kabul edilen suçun ne olduğu, iddia, savunma, Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşü ile sübut delillerinin gösterilmesinden sonra, gerek suç tarihindeki gerekse, sonradan 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren TCK ile diğer yasaların olaya ilişkin tüm hükümleri denetime olanak verecekşekilde uygulanıp, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesini de içerecek biçimde gerekçeli karar yazılması gerektiği gözetilmeden, gerekçeden yoksun hüküm tesisi;

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.