Esas No: 2009/12968
Karar No: 2010/8640
Karar Tarihi: 14.07.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/12968 E.  ,  2010/8640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/03/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; ölenin davacılara olan yakınlık derecesi, davacıların isteklerinin ılımlı oluşu ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı baba ... ve davacı anne ... yararına takdir elden 2.000,00’er TL, davacı kardeşler ... yararına takdir edilen 400,00’er TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı baba ... ve davacı anne ... yararına ayrı ayrı 7.000,00’er TL, davacı kardeşler ... yararına ayrı ayrı 1.000,00’er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle hüküm fıkrasının ilk paragrafında yer alan “...kısmen...” ve “...Kısmen de reddine...” biçimindeki sözcüklerin silinerek hüküm fıkrasından çıkartılmasına; manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…2.000,00…”, “...400,00...”, “...1.200,00...” ve “...5.200,00...” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…7.000,00…”, “…1.000,00...”, “…3.000,00…” ve “…17.000,00…” sayılarının yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…280,00…” ve ”…51,30…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…918,00…” ve “…688,50…” sayı dizilerinin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin hükmün 4. bendinin tümden silinerek yerine 4 nolu bent olarak “4-Toplam 256,60TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacılara verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; davacılar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan “…624,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…1.680,00…” sayı dizisinin yazılmasına; davalı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 6 nolu bendinin tümden silinerek hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.