Esas No: 2022/2620
Karar No: 2024/861
Karar Tarihi: 05.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/2620 E.  ,  2024/861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/219 E., 2022/20 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şarkikaraağaç Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddenin birinci ve ikinci fıkraları ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/123 Esas, 2015/195 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının a bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/123 Esas, 2015/195 Karar sayılı kararının Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 17.05.2021 tarihli ve 2019/14379 Esas, 2021/14488 Karar sayılı kararı ile "...onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1,3-f,5 maddesinde düzenlenen kişiyi cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2021/219 Esas, 2022/20 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının f bendi, beşinci fıkrası ile 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi suçun unsurlarının oluşmadığına, nitelikli hal kapsamında cezanın artırılmasının yeterli delil olmadığından yasaya aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı davranıldığına ve etkin pişmanlık uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, mağdurun evden kaçması sonrası Şarkikaraağaç ilçesine geldiği, sanığı telefonla arayarak kendisini otogardan almasını istediği, sanık tarafından otogardan alınarak ikamet ettiği eve götürdüğü ve bu şekilde sanığın mağdura karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Kolluk görevlilerince hazırlanan 28.09.2014 tarihli tutanaklar dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre, olay tarihinde 15 yaşından küçük mağdur ... ile sanık ...' in arasında olay öncesinde arkadaşlık ilişkisi olduğu, sanığın, mağduru otogardan alarak ikamet ettiği eve götürerek bir gece birlikte kaldıkları olayda sanığın savunmaları, mağdurun anlatımları, 28.09.2014 tarihli tutanak, Yargıtay bozma ilamı ve dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın mağdura yönelik kişiyi cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine yönelik mahkeme kabulünde isabetsizlik olmadığından, sanığın suçun unsurlarının oluşmadığına, nitelikli hal kapsamında cezanın artırılmasının yeterli delil olmadığından yasaya aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı davranıldığına ve etkin pişmanlık uygulanmadığına yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2021/219 Esas, 2022/20 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2024 tarihinde karar verildi.