Esas No: 2024/15623
Karar No: 2024/18963
Karar Tarihi: 09.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/15623 E.  ,  2024/18963 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ T İ R A Z

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1301 E., 2019/738 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : İade

İTİRAZA KONU KARAR: Ret

İTİRAZ EDEN: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli ve 2023/2125 Esas, 2023/1870 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.11.2024 tarihli ve KD - 2024/92949 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 01.11.2024 tarih ve 92929 sayı ile; Sanığa "Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri gereğince karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve aynı kanunun 294/1. maddesinde yer alan; 'Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.' hükmü ile 'Temyiz gerekçesi' başlığını taşıyan 295/1. maddesindeki; 'Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanığın yokluğunda verilen ve 22.04.2019 tarihinde tebliğ olunan hükümde CMK 295/1. maddesi gereğince temyiz nedenlerini bildirmez ise temyiz isteminin reddedileceği hususunun bildirilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde 'CMK 295. maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, mahkemesince bu eksikliğin giderilmesi, tebligat belgesi ve verilmesi halinde gerekçeli temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın incelenmek üzere iadesinin temini" gerekçesiyle itiraz yoluna başvurmuştur."

II. GEREKÇE

Sanık hakkında Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2017 tarih ve 2017/925 Esas sayılı iddianamesi ile hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, Gaziosmanpaşa 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2018 tarihli ve 2017/434 Esas, 2018/464 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 62, 53. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay, 116/1-4, 119/1-c, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay, 151/1, 62/1. maddeleri gereğince de 3 ay 10 gün hapis cezaları verildiği, hükümleri sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 11.04.2019 tarihli ve 2019/1301 Esas, 2019/738 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedildiği, kararın tebliği üzerine sanık, “Sayın Başkanım, tarafıma verilen hapis cezasının ilgili Yargıtay Ceza Dairesince yeniden incelenip varsa lehime olan hükümlerin uygulanmasını talep ederim.” şeklindeki gerekçe ile süresinde temyiz başvurusunda bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen ve 22.04.2019 tarihinde tebliğ olunan hükümde CMK 295/1. maddesi gereğince temyiz nedenlerini bildirmez ise temyiz isteminin reddedileceği hususunun bildirilmediği anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli ve 2023/2125 Esas, 2023/1870 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen ret kararının KALDIRILMASINA,

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 11.04.2019 tarihli ve 2019/1301 Esas, 2019/1870 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.