Esas No: 2022/11970
Karar No: 2023/2737
Karar Tarihi: 05.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11970 E.  ,  2023/2737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği hapis cezası süresi nedeniyle reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.10.2019 tarihli ve 2014/323 Esas, 2019/462 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2021/1436 Esas, 2021/2021 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, suç kastı ve meşru savunmaya ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın ablası ile temyiz dışı katılan ...'in on yıl evli kalıp boşandıkları, bu nedenle sanık ve ... arasında husumet bulunduğu, olay tarihi öncesinde birbirlerinden karşılıklı şikayetçi olup haklarında birçok kamu davası açıldığı, olay günü sanık kahvehanede otururken tanık ...'ın haber vermesi ile ...'in kahvehaneye geldiği ve sanığa "dışarıda konuşalım" dediği, dışarıda konuşurlarken sanığın üzerinde bulunan bıçağı çıkartarak ...'i bıçakla yaraladığı, çevrede bulunanların tarafları ayırdığı ve ...'i tedavi olmak üzere araca bindirip hastaneye göndermek istedikleri sırada daha önce ... tarafından aranan ...'in kardeşi katılanın olay yerine geldiği, katılanın, ...'in yaralı olduğunu gördüğü ve olayı gerçekleştiren olduğunu düşündüğü Lütfi ile kavgaya tutuştuğu, bu sırada sanığın elindeki bıçakla katılana saldırarak yaraladığı belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.

3. Kartal Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün,

a. 09.04.2013 tarihli geçici raporuna göre; katılanın, sağ çene üstünde hiperemi, orta hatta triod kıkırdak sağ tarafında, göğüste sternum sağ tarafında, sırtta sağ skapula üzerinde multiple kesiler olduğu,

b. 03.07.2013 tarihli raporuna göre; katılanın, sağda hemopnömotoraks mevcut olduğu, yaralanmanın, yaşamsal tehlikeye neden olduğu, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu tespit edilmiştir.

4. Sanık ve temyiz dışı katılan ...'a ait adlî raporlar, tanık beyanları, HTS kayıtları, muayene notları, kamera görüntüleri ve tespit tutanakları, başka mahkeme gerekçeli kararları, nüfus kayıtları, adlî sicil kayıtları dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık Müdafiinin, Suç Kastının Olmadığına ve Meşru Savunmanın Varlığına Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden;

Olay ve Olgular başlığının birinci paragrafındaki anlatım, sanığın tevilli ikrarı, mağdura ait adlî raporlar, tanık beyanları, dosya içerisindeki mevcut bilgi ve belgeler ile mahkemece gösterilen gerekçeye göre, sanığın elindeki bıçağı katılana doğru birden fazla kez savurmak suretiyle eylemini bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiği, hukuka uygunluk nedenlerinden biri olarak 5237 sayılı Kanun'un 25 ... maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen meşru savunmanın yargısal kararlarda ve öğretide; bir kimsenin, gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakkı hedef alan, gerçekleşen ya da gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı, saldırı ile eş zamanlı olarak hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde, kendisinden veya başkasından uzaklaştırmak mecburiyetiyle saldırıda bulunan kişiye karşı işlediği ve hukuk düzenince meşru kabul edilen fiiler olarak kabul edilmesi karşısında, somut olayda katılanın, ... ile kavga ettiği sırada sanığın, katılanı bıçakla yaraladığı, bu nedenle, katılandan sanığa yönelen haksız saldırı bulunmaması karşısında meşru savunmanın koşullarının oluşmadığı, bu şekilde sanık müdafiinin belirttiği temyiz nedenlerine ilişkin Mahkemece yapılan uygulamalarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2021/1436 Esas ve 2021/2021 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.05.2023 tarihinde karar verildi.