erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/8592
Karar No: 2021/3859
Karar Tarihi: 20.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8592 E.  ,  2021/3859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1-Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a-Faturaları düzenleyen mükelleflerden .... Şti. ve .... Şti. hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporlarının dosya kapsamına alınmadığı anlaşılmakla, bu mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b-Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c-Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; tüm faturaları düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellefler ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Suça konu faturaların 2010 takvim yılında en son Ekim ayı KDV beyannamesinde kullanılmasından dolayı, suç tarihinin 25/11/2010 olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında “2010 yılı” olarak eksik gösterilmesi,

c)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 20.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15194
Karar No: 2013/5647
Karar Tarihi: 16.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/15194 E.  ,  2013/5647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi sulh hukuk mahkemesinde açmış olduğu davada; .... Köyünde 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi gereğince 2/B alanlarında güncelleme ve teknik mevzuata göre fenni hataların düzeltilmesi yolunda çalışmalar yapıldığı, bu çalışmada 1032 ve 1035 parselin cinsinin tarla olarak belirlendiği, oysa bu taşınmazların tamamen eylemli orman olduğu iddiası ile düzeltme çalışmasının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescilini istemiştir.

Mahkemece 6100 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesi ile birlikte mülkiyete ilişkin davaların taşınmazın değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemesinde görüleceğinin hükme bağlandığı, ancak özel kanunlarında yetki verilmesi halinde bu tür davaların sulh hukuk mahkemesinde görülebileceği, bu türde bir özel hükmün yalnızca Kadastro Kanunun 41. maddesinde yer aldığı, uyuşmazlığın Kadastro Kanunun 41. maddesinden değil; 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunla eklenen Ek 4. maddeden kaynaklandığı, bu nedenle, davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, istek halinde ve karar kesinleştiğinde dava dosyasının görevli ve yetkili Tavşanlı Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, yargılama giderleri konusunda görevli ve yetkili mahkeme tarafından hüküm kurulması gerektiğinden bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/05/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/1268
Karar No: 2018/5231
Karar Tarihi: 12.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1268 E.  ,  2018/5231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 26.11.2015 günlü ve 2015/1122 Esas, 2015/7618 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2004 yılı içerisinde davalının temizlik hizmetlerini doğrudan temin yoluyla üstlendiğini, bu süreçte müvekkili şirkete bağlı olarak 5 ay 25 gün süre ile TPAO temizlik personeli olarak çalışan ... isimli işçinin işçilik alacaklarının tahsili amacıyla müvekkili şirket ile davalı aleyhine açmış olduğu davanın kabulle sonuçlandığını ve birlikte sorumlu tutulduklarını, alacağın icraya konulduğunu, icranın temini için davalı tarafından takip dosyasına 14.800 TL tutarındaki teminat mektubunun sunulduğunu, kararın onanması üzerine alacaklı tarafından teminat mektubunun paraya çevrildiğini, davalının teminat mektubu bedelini müvekkilinin hak edişlerinden kestiğini, müvekkilinin asıl işveren olan davalı şirket ile birlikte sorumlu olacağını ve bu itibarla dava dışı işçinin müvekkili şirette çalıştığı 5 ay 25 gün karşılığı olan 2.492,57 TL üzerinden müvekkilinin sorumluluğunun bulunduğunu, bu miktarın fazlasını takip dosyasına ödediğini ileri sürerek 14.800 TL'nin kesinti tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında aktedilen sözleşmenin 35(ı) ve (J), teknik şartanamenin 6.1. maddesi uyarınca temizlik işçilerin kıdem ve ihbar tazminatlarından alt işveren olan davacının sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 14,00 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 12.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10449
Karar No: 2021/14003
Karar Tarihi: 29.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/10449 E.  ,  2021/14003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirasın reddi istemine ilişkin olarak açılan davada, Antalya 6. Sulh Hukuk ile Bolu 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP sistemi üzerinden çıkartılarak dosya içerisine alınan, miras bırakana ait adres araştırma formu incelendiğinde; miras bırakan ...'ın son yerleşim yeri adresinin "Sağlık Mahallesi, İlknur Sokak, No:19/7 Merkez/Bolu" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, miras bırakanın son yerleşim yeri adresinin, "... Mahallesi, ... Sokak, ... Apartmanı Sitesi No:5 İç Kapı No: ... Antalya" olduğu gerekçesiyle yetksizlik kararı verilmiştir.

4721 sayılı TMK'nın 609. maddesinin dördüncü fıkrasında "Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir." hükmüne yer verilmiştir.

Bu yasal düzenlemeye göre mirasın reddi istemi, mirasın açıldığı yerin sulh hukuk mahkemesinde mirasçı tarafından sözlü veya yazılı beyanla yapılabilir. Buradaki yetki kesin olup, miras bırakanın son yerleşim yerindeki sulh hukuk mahkemesi görevli ve yetkili mahkemedir.

Dosya kapsamındaki Bahçelievler ... Polis Merkezi Amirliği tarafından yapılan kolluk araştırması sonucunda; müteveffa ... isimli şahsın ölmeden önce "... Mahallesi, ... sokak, ... apartmanı Sitesi Blok No:5 İç Kapı No:6 .../Antalya" adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2066
Karar No: 2020/136
Karar Tarihi: 07.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/2066 E.  ,  2020/136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 27.Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine",

Karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 07/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3080
Karar No: 2017/6743
Karar Tarihi: 25.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3080 E.  ,  2017/6743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesi ile usule, kanuna ve yönetim planı hükümlerine aykırı olarak yapılan 10.10.2013 tarihli toplantının iptalini talep ve dava etmiş, mahkemece taşınmazın yönetimine ilişkin karar defteri ve iptali istenen 10.10.2013 tarihli toplantı tutanağı incelendiğinde, davacının toplantıda hazır bulunduğu, bazı kararların oy birliği ile alındığı, bununla birlikte toplantıda alınan kararlara karşı davacının KMK'nın 32.maddesi uyarınca, aykırılığın sebebini belirtmek suretiyle tutanağa şerh düşmemiş olduğu, toplantı tutanağından davacının, bazı kararlara karşı aykırı oy mu kullandığı, yoksa çekimser mi kaldığı hususunun belirlenemediği ayrıca toplantıda herhangi bir usulsüzlüğün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinden; anataşınmaza ait yönetim planının 8. maddesinde kat malikleri kurulu toplantısının her takvim yılının k aylarının ilk on beş günü içinde yapılacağı belirtildiğinden 10.10.2013 tarihinde yapılan toplantının olağanüstü kat malikleri kurulu toplantısı olduğu, 28 bağımsız bölümden ibaret anataşınmazda gerçekleşen toplantıya 14 asaleten 6 vekaleten olmak üzere 20 kişinin katıldığı anlaşılmaktadır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 29. maddesinin 1. fıkrasında, kat malikleri kurulunun yılda bir defadan az olmamak üzere yönetim planında gösterilen zamanlarda eğer böyle bir zaman gösterilmemişse her takvim yılının ilk ayı içinde toplanacağı; 2. fıkrasında ise önemli bir sebebin çıkması halinde yöneticinin veya denetçinin veya kat maliklerinden üçte birinin istemi üzerine ve toplantı için istenilen tarihten en az 15 gün önce bütün kat maliklerine imzalattırılacak bir çağrı veya taahhütlü mektupla, toplantı sebebi de bildirilmek şartıyla kat malikleri kurulunun her zaman toplanabileceği hükme bağlandığı, anataşınmaza ait yönetim planında toplantı zamanının her takvim yılının Mayıs, Eylül ve Ocak aylarının ilk on beş günü olarak belirlendiğinden iptali istenen 10.10.2013 tarihli toplantının olağanüstü toplantı olduğu konusunda bir şüphe olmayıp davacılara usulüne uygun toplantı çağrı belgesi tebliğ edilmemiş olsa bile toplantıya katılmış olmaları ve toplantı tutanağında muhalefet şerhi bulunmaması nedeniyle 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi hükümlerine uygun bir dava açılmadığı anlaşıldığından usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25/09/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/2364
Karar No: 2012/3779
Karar Tarihi: 10.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2364 E.  ,  2012/3779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, mısır ve pamuk ürünlerinin kuru şartlarda 2010 ve 2011 yılları itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20720
Karar No: 2015/27028
Karar Tarihi: 29.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/20720 E.  ,  2015/27028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı; davalı şirkette 30/05/2002 tarihinden askere gidene kadar çalıştığını, askerlik nedeniyle işten ayrılmak durumunda kaldığını, askerlik dönüşü tekrar 11/12/2007 tarihinde aynı iş yerinde işe başladığını, 11/12/2007 tarihinden iş akdinin feshedildiği 01/10/2013 tarihine kadar aralıksız ve kesintisiz olarak çalıştığını, akrabası olan eski bir çalışanın açtığı davada İşçi aleyhine tanıklığa yönlendirilmesi ve kabul etmemesi nedeniyle işten çıkarıldığını, iddia ederek kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatı ile hafta tatili, UBGT, fazla çalışma ücret alacağını talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Somut olayda, ilk derece mahkemesince; gerekçede davacının hak kazandığı ulusal bayram - genel tatil ücretlerinden takdiri indirim yapılacağı açıklanmasına rağmen hüküm fıkrasında indirim yapılmayarak, gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması hükmün temyiz incelemesinin yapılmasına engel olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

Yapılacak iş; Bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar vermektir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 29/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13153
Karar No: 2012/10187
Karar Tarihi: 19.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/13153 E.  ,  2012/10187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziosmanpaşa 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.04.2011
Esas No: 2013/21361
Karar No: 2013/16008
Karar Tarihi: 28.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/21361 E.  ,  2013/16008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması (değişen suç vasfına göre nitelikli dolandırıcılık), nüfus cüzdanında

belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafileri olan Av. ..., Av. ... ve Av. ...'ün 09/02/2010 tarihli dilekçe ile müdafilikten istifa ettikleri, istifadan sonraki 19/04/2010 tarihli ilk celsede, sanığa çekilme bildirimi şerhini içeren duruşma gününü bildirir tebligatların sorgu adresi olan .. sokak No:... .../... adresi yerine, ... sokak No:... ... adresine gönderildiği, sanığın yokluğunda verilen hükmün, yine yanlış adrese çıkarılması nedeniyle 19/01/2011 tarihinde tebligatın merciine iade edildiği, 12/10/2011 tarihinde tebligatın, mernis adresine yapıldığı kabul edilerek hükmün kesinleştirildiği; ancak o tarihte sanığın mernis adresinin ... Mahallesi, .../... Sokak .../... olduğu, kesinleşen hüküm nedeniyle cezaevine alınan sanığın 25/12/2012 tarihli dilekçe ile eski hale getirme talebiyle birlikte hükmü temyiz ettiği,

5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, Mahkemenin sanık hakkında eski hale getirme ve temyiz talebinin reddine ilişkin verdiği 19/04/2012 tarihli talebinin reddine ilişkin ek kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu kabul edilip bu karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede;

Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinin 1. fıkrasına 6099 sayılı Kanun ile eklenen hüküm uyarınca yapılan tebliğ işlemi usulsüz olduğundan, 25/12/2012 tarihli dilekçenin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede ;

20/12/2004 tarihi ile 15/02/2005 tarihleri arasında işlenen suç tarihlerinden temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15192
Karar No: 2013/5645
Karar Tarihi: 16.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/15192 E.  ,  2013/5645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, sulh hukuk mahkemesinde açmış olduğu davada; ... Köyünde 3402 sayılı Kanunun ek 4. maddesi gereğince 2/B alanlarında güncelleme ve teknik mevzuata göre fennî hataların düzeltilmesi yolunda çalışmalar yapıldığı, bu çalışmada 954 parselin cinsinin tarla olarak belirlendiği, oysa bu taşınmazın tamamen eylemli orman olduğu iddiası ile düzeltme çalışmasının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece 6100 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesi ile birlikte mülkiyete ilişkin davaların taşınmazın değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemesinde görüleceğinin hükme bağlandığı, ancak özel kanunlarında yetki verilmesi halinde bu tür davaların sulh hukuk mahkemesinde görülebileceği, bu türde bir özel hükmün yalnızca Kadastro Kanunun 41. maddesinde yer aldığı, uyuşmazlığın Kadastro Kanunun 41. maddesinden değil; 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunla eklenen Ek 4. maddeden kaynaklandığı, bu nedenle davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, istek halinde ve karar kesinleştiğinde dava dosyasının görevli ve yetkili Tavşanlı Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, yargılama giderleri konusunda görevli ve yetkili mahkeme tarafından hüküm kurulması gerektiğinden bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Karar Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/05/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.