erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/15008
Karar No: 2020/3046
Karar Tarihi: 11.03.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/15008 E.  ,  2020/3046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ölü ... mirasçıları ..., ... ve ... ile davalılardan ..., ... ve ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 11.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Esas No: 2013/13530
Karar No: 2013/13016
Karar Tarihi: 19.12.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/13530 E.  ,  2013/13016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... Köyü çalışma alanında bulunan 153 ada 51 parsel sayılı 360,83 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ve dava dışı ... adlarına müştereken tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... çekişme konusu taşınmazın bir bölümünün maliki bulundukları 153 ada 40 parsel sayılı taşınmazın devamı niteliğinde olduğu iddiasına dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının davasını ispatlayamadığı kabul edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacı, dava dilekçesinde tanık deliline dayandığı ve bu tanıkların dinlenilmesinden vazgeçmediği halde davacı tanıkları dinlenmeden hüküm kurulduğu gibi tapu kayıt maliklerinden ... davaya dahil edilmeyerek taraf teşkili tamamlanmaksızın karar verilmiştir. Bilindiği gibi, taraf teşkili dava koşulu olup, usulen taraf teşkili sağlanmadan davanın esasına girilerek hüküm kurulamaz. O halde, çekişme konusu 153 ada 51 parsel sayılı taşınmazın diğer tapu kayıt maliki ...'ın usulen davaya dahil edilmesi sağlanıp taraf teşkili tamamlandıktan sonra işin esasına girilmelidir. Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nın 245. maddesi "Tanıklık için çağrılan herkes gelmek zorundadır. Usulüne uygun olarak çağrıldığı halde mazeret bildirmeksizin gelmeyen tanık zorla getirtilir." hükmünü içermektedir. Mahkemece davacı tarafın dava dilekçesinde bildirdiği tanıklara usulünce davetiye çıkarılmışsa da keşif mahallinde hazır olmadıklarından dinlenilmemişlerdir. Hal böyle olunca anılan kanun hükmü gereğince davacı tarafından bildirilen tanıkların zorla getirtilmesine karar verilerek iddia ve savunma olarak ileri sürülen hususlarda taşınmazlar başında dinlenilerek toplanan ve toplanacak olan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yönler göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması da isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 19.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/3638
Karar No: 2021/10075
Karar Tarihi: 24.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3638 E.  ,  2021/10075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hakkında mahkumiyet kararı verilen sanık ...’ye gerekçeli kararın daha önce bildirdiği adrese tebliğe çıkartıldığı ve sanığın asker olduğundan bahisle aynı konutta oturduğu belirtilen kardeşine 08.03.2016 tarihinde tebliğ edildiği, ancak askeri şahıslara tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 14. maddesine göre kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılması gerektiği ve dosya içerindeki 28.12.2015 tarihli yazı içeriğine göre sanığın muhtemel terhis tarihinin 11.05.2016 olduğu, buna göre 08.03.2016 tarihinde asker olduğu anlaşılan sanığa yapılan 08.03.2016 tarihli tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla; gerekçeli kararın, sanığa usulüne uygun şekilde (cezaevinde olması halinde cezaevinde tebliği, aksi halde ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile temyiz dilekçesi sunması halinde dosyasına eklendikten ve ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 24/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4173
Karar No: 2012/6144
Karar Tarihi: 18.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4173 E.  ,  2012/6144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile arsa sahibi davalı arasında imzalanan gayrimenkul satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, davalının, davacıya düşen dairelerin satış vekaletnamesini zamanında vermemesi ve davalı arsa sahibince ödenmesi gereken emlak vergilerinin ödenmesi nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 9.646,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı arsa sahibi tarafından, davacı yükleniciye karşı açılan gecikme tazminatının tahsiline ilişkin davada Yargıtay bozma ilamı ile yüklenicinin inşaatı zamanında bitirmediği, arsa sahibinin temmerrüde düşürülmediği hususlarında arsa sahibi lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu, bu nedenle arsa sahibinin sözleşmeye aykırı davrandığından bahsedilemeyeceği, talep edilen emlak vergilerini ödeme yükümlülüğünün yükleniciye ait olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18169
Karar No: 2014/19935
Karar Tarihi: 17.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/18169 E.  ,  2014/19935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Hatay İş Mahkemesi

Tarihi : 06.03.2013

No : 2012/184-2013/87

Dava, davalı Kurum tarafından haklarında ek aylık prim ve hizmet belgesi düzenlenen şahısların kurum işleminde belirtilen tarihlerde davacı işyerinde çalışmadıklarının tespiti ile bu işleme karşı Kuruma yapılan itiraz sonucu verilen red kararının ve ek APHB lerin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı yasanın 86. maddesi olup, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İncelenen dava dosyasında; Kebo Döner işyerinde çalıştıklarından bahisle, dokuz kişi için sorumlu işletmeci olarak N.. N.. isimli şahıs tarafından, çalışanlara ait kimlik bildirme belgesi düzenlenerek İl Emniyet Müdürlüğüne verilmesi sonucu, davalı Kurum tarafından 5510 sayılı kanunun 86. maddesi gereğince davacı şirketten APHB lerin verilmesinin istenildiği, verilmemesi üzerine, başka bir araştırma yapılmadan, re’sen düzenlendiği anlaşılmakla; mahkemece, re'sen araştırma ilkesi gözetilerek, fiili çalışmanın varlığı araştırılmalı, bu bağlamda; davacı N.. N. isimli şahıs ile, davacı işyerinden 2011/10 ve 11. dönemlerde bildirimleri bulunan bordrolu tanıklar dinlenilmeli, davacı şirketin işçi çalıştırma kapasitesi araştırılmalı, kimlik bildirimi yapılan diğer şahısların beyanlarına başvurulmalı, belirdiği takdirde tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilerek, davalı Kurum tarafından haklarında ek APHB düzenlenen şahısların tek tek çalışıp çalışmadıkları tespit edilmeli; böylece, bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15601
Karar No: 2020/3077
Karar Tarihi: 12.03.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/15601 E.  ,  2020/3077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 12.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/2128
Karar No: 2010/3671
Karar Tarihi: 11.05.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2128 E.  ,  2010/3671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 323 ada 4 parsel sayılı taşınmaz, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir. Davacı Hazine tarafından davalılar ..., ... ve ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde taşınmazın, kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasıyla açılan el atmanın önlenmesi ve kal davası, davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanağı ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın 205.65 metrekare yüzölçümü ve çay bahçesi niteliği ile davalılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/2325
Karar No: 2019/3525
Karar Tarihi: 11.06.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/2325 E.  ,  2019/3525 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER;

Mahkeme : ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet; Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi, sanık ... müdafiinin süresindeki isteği nedeniyle bu sanık hakkında duruşmalı olarak, usulüne uygun tebligata rağmen sanık ... müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, bu sanık hakkında ise duruşmasız olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, savunma hakkının kısıtlandığına, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verildiğine; sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, bilirkişi incelemesi yaptırılmadan eksik inceleme sonucu hüküm verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, TCK'nın 30. maddesinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlere ilişkin yapılan düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri ile sanık ... müdafiinin duruşmadaki sözlü savunması yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin reddine, dosyanın Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 11.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 11.06.2019 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı Fehmi Mercan'ın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Av. ...'in yokluğunda, 13.06.2019 tarihinde, açık olarak okundu.
Esas No: 2017/4255
Karar No: 2018/6537
Karar Tarihi: 12.11.2018

**16. Hukuk Dairesi         2017/4255 E.  ,  2018/6537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ... TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., temyiz edilmeksizin 12.01.2016 tarihinde kesinleşen ... ... Mahkemesi’nin 27.10.2015 tarih ve 2012/74 Esas, 2015/101 Karar sayılı kararı ile verilen “23 ada 191, 192, 193, 194 ve 195 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine” yönelik hükmün tavzih edilerek taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde bulunmadıklarının hüküm yerinde açıkça belirtilmesi istemiyle talepte bulunmuştur. Mahkemece; 04.04.2017 tarih, 2012/74 Esas, 2015/101 Karar sayılı ek karar ile “tavzih talebinin reddine” karar verilmiş; hüküm, tavzih isteyen davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına,

12.11.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/9698
Karar No: 2022/17967
Karar Tarihi: 26.09.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/9698 E.  ,  2022/17967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) TCK'nın 79. maddesinde unsurları belirtilmekle beraber bir tanımı yapılmamış olan göçmen kaçakçılığı, Sınıraşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesine Ek Kara, Deniz ve Hava Yoluyla Göçmen Kaçakçılığına Karşı Ek Protokolün 3. maddesinde, “Doğrudan doğruya veya dolaylı olarak mali ve diğer bir maddi çıkar elde etmek için, bir kişinin vatandaşlığını taşımadığı veya daimi ikametgah sahibi olmadığı bir taraf devlete yasadışı girişinin temini” şeklinde tanımlanmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek Dört Numaralı Protokolün 3. maddesine göre ise hiç kimse, uyruğunda bulunduğu devletin ülkesine girme hakkından yoksun bırakılamayacaktır.

Bu düzenlemelere aykırı olarak, soruşturma aşamasında beyanına başvurulan yabancı şahsın kendi vatandaşlığını taşıdığı ...’a gidebilmek amacıyla sanık ile anlaştığı görülmekle, söz konusu yabancının TCK'nın 79. maddesindeki suçun konusunu oluşturmadığı ve göçmen kaçakçılığı suçunun yasal unsurlarının somut olayda gerçekleşmediği anlaşılmakla, CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 79/1-b maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/15859
Karar No: 2010/2489
Karar Tarihi: 01.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/15859 E.  ,  2010/2489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat

Hüküm : 269,41.TL maddi 2.000 TL manevi tazminatın, gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesi, fazlaya ilişkin talebin reddi.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.03.2000 gün ve 2000/8-44 Esas - 2000/48 Karar sayılı kararı da gözetilerek; tazminat istemine ilişkin davanın, beraat kararının verildiği tarihten uzunca bir süre geçtikten sonra açıldığı, davacının bu uzun süre içinde hakkındaki hükmün kesinleştiğini bilmediğinden söz edilmesinin yaşamın olağan akışına uygun bulunmadığı, bu durumda davanın 466 sayılı Kanunun 2. maddesinde öngörülen süre içinde açıldığının kabulünün mümkün olamayacağı ve davanın bu nedenle reddi yerine, yazılı şekilde tazminata karar verilmesi,

Kanuna aykırı, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.