erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/10650
Karar No: 2012/12160
Karar Tarihi: 04.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/10650 E.  ,  2012/12160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin işverence geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine karar verilmesi, buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece işyerinde izinler konusunda özel bir uygulama bulunduğu iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı iş sözleşmesinin, davacının devamsızlıkları nedeniyle işyerinin düzeninin bozulduğu gerekçesiyle haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

Dosya kapsamı, tanık beyanları ve davacının devamsızlıklarına ilişkin detaylı liste dikkate alındığında davacının çeşitli mazeretlerle işe gelmemesinin davalı için katlanılamaz bir hal aldığı ve işyerindeki düzeni bozduğu anlaşılmakta olup davacının bu davranışlarının davalı için iş sözleşmesinin geçerli nedenle fesih sebebi oluşturduğunun kabulü gerekmektedir. Mahkemenin aksi yöndeki kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 32,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 04.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/7977
Karar No: 2016/2745
Karar Tarihi: 18.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7977 E.  ,  2016/2745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi... Köyü 108 ada 21 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan zeytinin 2013 yılı itibariyle sulu şartlarda asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine ilişkin veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il ve ilçe müdürlüklerinden ayrı ayrı getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/7533
Karar No: 2012/166
Karar Tarihi: 16.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/7533 E.  ,  2012/166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

VEKİLİ : Av....

VEKİLİ : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.07.2009 tarih ve 007/600-2009/318 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, 14.04.2006 tarihli ortaklar kurulu kararı uyarınca şirket sermayesinin arttırılmasına karar verildiğini, davalının ödenmesi gereken sermaye borcunun ilk taksidi olan 75.000,00.-TL'yi ödemediğini, bu miktarın tahsili için icra takibine geçildiğini, davalının takibe haksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına, %40 tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı şirketin %50 hissesine sahip olduğunu, taahhüt edilen sermaye borcunun 1/4'ü olan 75.000,00.-TL'yi ödediğini savunarak davanın reddini, %40 tazminatın tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacının ticari kayıt ve belgeleri sunmadığı, dolayısıyla davalının şirkete sermaye koyma borcunu ödediği iddiasını kabul etmiş sayıldığı, davacı şirketin mizan kaydına göre davalının taahhüt ettiği 300.000,00.-TL tutarındaki sermayenin 96.113,09.-TL'sini ödediği ve bakiye 199.386,92.-TL'lik kısmının ödenmediği, davacının davalının şirkete koymayı taahhüt ettiği sermaye borcunun ilk 75.000,00.-TL lik kısmını ödemediği gerekçesi ile icra takibine geçtiği, davalı tarafından sermaye taahhüdünün yerine getirildiği, davalı asilin HUMK 355 ve devamı maddeleri uyarınca yemininde sermaye koyma borcunu süresinde ödediğini belirttiği, davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın ve icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı tarafın ödeme def'inde bulunup delil olarak davacının defter ve kayıtlarına dayanmasına, mahkemece bu konuda davacıya usulüne uygun olarak kesin mehil

./...

2010/7533

2012/166

S-2

verilmesine rağmen defter ve kayıtların ibraz edilmemiş olmasına, bilirkişi raporunda davalının taahhüt ettiği sermaye borcunun ilk taksidinin ödenmiş olduğu belirtilmesine rağmen davacı vekilinin "rapora bir diyeceğinin olmadığını" bildirmesine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

21,15 H

17,15 PH

04,00 BK

24.01.2012-RK
Esas No: 2009/14921
Karar No: 2010/13356
Karar Tarihi: 23.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14921 E.  ,  2010/13356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı ... ... İnş. San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Belediye Başkanlığı aleyhine 22/07/2005 gününde verilen dilekçe ile haksız ihtiyati tedbir nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin bir bölümünün kabulüne ilişkin 07/12/2006 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, davalının 4.875.844.600 TL tutarında alacak davası açması nedeniyle dava dışı ... Maden İşletmelerindeki hakedişleri üzerine 24.04.1998 gününde ihtiyati tedbir konduğunu, 7 yıla yakın süren yargılama sonucunda davalının 589.994.725 TL alacaklı olduğu belirlenerek, bu tutarın ödetilmesine karar verildiğini, kararın 06.01.2005'de kesinleştiğini, reddedilen 4.288.945.875 TL'lik hakedişine, tedbir tarihinden kararın kesinleştiği tarihe kadar uygulanan haksız tedbir nedeniyle parayı kullanamadığını belirterek, uğradığı avans faizi zararının ödetilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, tedbir konulan paranın davacıya en erken ödenebileceği 03.08.1998 gününden davanın açıldığı 22.07.2005 gününe kadar hesaplanan avans faizi tutarının kabulüne karar verilmiştir.

Davalıların sorumluluğu haksız eyleme ilişkin olup davalı Belediye tacir olmadığından kabul edilecek tazminatlara uygulanacak faiz ölçüsü yasal faizdir.

Diğer yandan; davacı, davalı tarafından açılan alacak davasında verilen kararın kesinleştiği 06.01.2005 gününe kadar parayı kullanamadığını belirterek uğradığı faiz zararının ödetilmesini istemiştir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesi gereğince yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına ya da başka bir şeye karar veremeyeceğinden, dava tarihine kadar geçen sürenin faizinin ödetilmesine karar verilmez.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacıya hakediş bedelinin en erken ödenebileceği 03.08.1998 günü ile kararın kesinleştiği 06.01.2005 günü arasındaki sürenin yasal faizi alınacak bilirkişi raporu ile belirlenip bulunacak tutardan davalının sorumlu tutulması gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12538
Karar No: 2022/5815
Karar Tarihi: 06.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/12538 E.  ,  2022/5815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

1) Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçunun kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 30.10.2012 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2012 tarih ve 2012/25927 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna atıf yapılarak sanık ... ve ... hakkında “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma”, sanık ... hakkında ise sadece “ 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, "sahte fatura düzenleme" suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma" suçlarının birbirine dönüşmeyeceği ve ayrıca sanık ... hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan da açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak açılmayan davalardan hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 06.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Esas No: 2019/4806
Karar No: 2020/1853
Karar Tarihi: 11.03.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4806 E.  ,  2020/1853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme ... 52. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Aynen infaz mahiyetinde mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükümlü hakkında 09/03/2012 tarihinde 2010/1959 esas, 2012/1958 karar sayı ile TCK'nın 191/1-2, 62, 52/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, söz konusu hükmün kesinleşmesinden sonra, hükmün infazı aşamasında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranılmaması nedeniyle 23/05/2014 tarih ve 2013/584 esas ve 2014/683 sayılı karar ile hükümlünün mazereti kabul edilerek infazın devamı mahiyetinde tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın kesinleşmesinden sonra, hükmün infazı aşamasında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranılmaması nedeniyle 5560 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 7. fıkrası uyarınca daha önce hükmedilmiş olan cezanın aynen infazına ilişkin olarak, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklikler ve aynı Kanunun 85. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası dikkate alınmadan, aynen infaz mahiyetinde önceki hüküm tekrar edilerek 20/03/2015 tarihinde hükümlünün TCK'nın 191/1-2, 62, 52/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 6000,00 TL adli para cezası ile tecziyesine karar verildiği anlaşılmıştır.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101. maddeleri uyarınca infaza yönelik olarak verilen 04/11/2014 tarihli 2010/3 esas ve 2011/1 sayılı kararın 5275 sayılı Kanunun 101/3. maddesi uyarınca temyiz yoluna değil, itiraz yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 11/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/18264
Karar No: 2010/535
Karar Tarihi: 25.01.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/18264 E.  ,  2010/535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVACILAR : ... VE ARK.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 101 ada 1 parsel sayılı 14460.59 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliği ile Mart 2005 tarih 1 nolu tapu kaydı ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, bu taşınmaz içinde 1938 tarih 266 tahrir nolu vergi kaydı ile murisi adına kayıtlı tarlasının kaldığı, bu kısmın adına tescili iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli parselin tespit gibi orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı içinde bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve taşınmazın Mart 2005 tarih 1 nolu cinsi orman olan tapu kaydı kapsamında kaldığı, o davada davacılar taraf değil ise de, taşınmazın mahkeme kararı ile kesinleşen niteliğinin davacılar yönünden güçlü delil olacağı ve açık alanda kalan bölümünün dahi münferit yapraklı orman ağaçları ile kaplı olduğu belirlendiğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 25/01/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/5601
Karar No: 2018/8069
Karar Tarihi: 10.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/5601 E.  ,  2018/8069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayin edilmesine ilişkin olarak açılan davada ... ... 17. Sulh Hukuk ve ...Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayin edilmesi istemine ilişkindir.

... ... 17. Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP sistemi üzerinden yapılan araştırmada; küçüğün yerleşim yeri adresinin "No:124 Tan Korkut/MUŞ" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...Sulh Hukuk Mahkemesince ise; kayyım tayini istenilen ...'na ait nüfus kayıt örneğindeki MERNİS adresinin "No:124 Tan Korkut/MUŞ" olduğu, ilgili kolluğa yazılan müzekkereye cevaben; kayyım tayini istenilen ...'nun ikamet adresinin "Hamidiye Mah. Hasan El Benna Cad. No:89/3 Sultanbeyli/..." olarak bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırmaları sonucunda; küçüğün "Hamidiye Mah. Hasan El Benna Cad. No:89/3 Sultanbeyli/..." adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... ... 17. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... ... 17. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3176
Karar No: 2019/661
Karar Tarihi: 23.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3176 E.  ,  2019/661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/06/2016 tarih ve 2016/49-2016/534 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin genel kurul toplantısında şirket sermayesinin 1.800.000 TL'den 32.400.000 TL'ye çıkarılmasına karar verildiğini, sermaye artışının bir kısmının nakdi kalan kısmının ayni sermaye olarak karşılanmasına karar verildiğini, ancak sicil müdürlüğü tarafından ayni sermaye olarak konulan taşınmaz üzerinde ipotek kurulu bulunduğundan tescil işleminin 07.01.2016 tarihinde reddedildiğini, taşınmazın değerinin ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/1218 E sayılı dosyasından belirlendiğini, bilirkişilerce, ipoteğin taşınmazın değerini etkileyeceği ancak ilgili bankadan alınacak gerçek borç miktarını gösterir belgeden sonra bakiye kısmın ayni sermaye olarak kabul edilebileceği yönünde rapor düzenlendiğini, taşınmaz üzerindeki ipotek ile ilgili gerçek borcun ne kadar olduğu belirli olduğu gibi bunun artma ihtimalinin de olmadığını, ticaret sicilinin red kararının kaldırılarak genel kurulun sermaye artırımına ilişkin kararırın tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davaya konu tescili geri çevrilen başvuruya ilişkin olarak, Ticaret Sicili Yönetmeliği 35. maddesi gereğince bir red kararı yazılmadığını, bu bakımdan davanın usûlden reddedilmesi gerektiğini, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 342. ve Ticaret Sicili Yönetmeliğinin 73/f.1-f maddeleri gereğince davaya konu esas sermaye artırımda konulabilecek ayni sermayenin üzerinde herhangi bir sınırlama bulunmaması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketin 31.....2015 tarihli tescil başvurusunun, ... 342. maddesine aykırı olduğu, üzerinde ipotek bulunan gayrimenkullerin ayni sermaye olarak şirkete konulamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, .../01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3084
Karar No: 2019/3949
Karar Tarihi: 01.07.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/3084 E.  ,  2019/3949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1)Mahkûmiyet: Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2017 tarih, 2016/426 esas ve 2017/252 karar sayılı kararı

2)Mahkûmiyet:İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 28.12.2017 tarih,2017/2092 esas ve 2017/2680 karar sayılı kararı (İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak)

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanıklar müdafiilerinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemeleri ve geçerli bir mazeret de bildirmemeleri nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesindeki eksik araştırma yapıldığına, savunma hakkının kısıtlandığına, TCK’nın 62. maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna dair, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesindeki sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin mahkumiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmesine, 01.07.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.