erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/5703
Karar No: 2019/7375
Karar Tarihi: 16.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5703 E.  ,  2019/7375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın faturaların gerçek mal alışverişine dayandığını savunmasına rağmen suça konu faturaları düzenleyen firmalar hakkında sahte fatura düzenlemekten vergi tekniği raporlarının bulunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ilgili şirket yetkilileri hakkında suça konu takvim yılları ile ilgili dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akıbeti araştırılıp bu dava ile birleştirilmesi, birleştirme mümkün olmadığı takdirde dava dosyaları celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hükümler kurulması,

2-Kabule göre de;

a) TCK'nin 61. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenler ile 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığı ile orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" hükmü uyarınca, alt ve üst sınırları arasında temel ceza belirlenirken, denetime olanak verecek şekilde dosyadaki belge ve bilgilere uygun somut gerekçe gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, 2009 yılında 6 adet toplam 405.105,00 TL tutarında, 2010 yılında 47 adet toplam 1.593.090,98 TL tutarında sahte fatura kullandığı kabul edilen sanık hakkında, her iki takvim yılı içinde orantısız bir biçimde “sahte belgelerin sayısı ve tutarları” şeklindeki gerekçe ile temel cezanın alt sınır aşılarak 4 yıl olarak belirlenmesi,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/5650
Karar No: 2009/10465
Karar Tarihi: 01.06.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/5650 E.  ,  2009/10465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.11.2007
Esas No: 2016/77
Karar No: 2016/2744
Karar Tarihi: 29.04.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/77 E.  ,  2016/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yediemin sıfatıyla kendisine teslim edilen eşyaları, satış mahalline götürmemesinden ibaret eylemi nedeniyle açılan kamu davasında; sanığın, hacizli mallardan şarküteri dolabını içinde bozulacak ürünler olması, bilgisayarı da market barkot sistemi olması ve eşyaları götürmesinin işini engelleyecek olması nedeniyle mahcuzları satış mahalline götürmediğine dair savunması karşısında, sanığın savunmasının doğruluğu araştırılıp mahcuzların halen mevcut olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1533
Karar No: 2016/6988
Karar Tarihi: 19.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/1533 E.  ,  2016/6988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, tahsil edilen 5.569.78 TL prim ödemesinin istirdadına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacıya çıkartılan ödeme emri gereğince Kurum'a yapılan ödemenin istirdadı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüyle birlikte hüküm fıkrasının 4. bendinde 'Davacı tarafça davanın başından beri ilk masraf ve tebligat gideri olarak yapılan toplam 125,12 TL yargılama giderinin, davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,' karar verilmiş ise de, davanın başından itibaren davacı tarafça 4 adet tebligat masrafından başka bir masraf yapılmamıştır. 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesine göre davalı Kurum harçtan muaftır. Nitekim mahkemece, hüküm fıkrasının 2. bendinde peşin alınan harcın istem halinde davacıya iadesine de karar verilmiştir. Bu durumda davalı Kurum'dan alınarak davacıya sadece 36,00 TL tebligat masrafının ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'un 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle karardaki hüküm kısmının (4.) bendinin silinerek, yerine “'Davacı tarafça davanın başından beri tebligat gideri olarak yapılan toplam 36,00 TL yargılama giderinin, davalıdan alınarak davacıya ödenmesine," sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 19.04.2016 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Esas No: 2009/12807
Karar No: 2010/317
Karar Tarihi: 25.01.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/12807 E.  ,  2010/317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak ve müteselsil biçimde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.06.2009 gün ve 2009/55 Esas, 2009/89 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur ve dava dosyası Adli Tıp Kurumu'nun, Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddelerine göre teşekkül etmiş ilgili İhtisas Kuruluna gönderilip suçun sonucunda beden veya ruh sağlığında bozulma olup olmadığı kesin olarak saptandıktan sonra sanık hakkında TCK.nun 103/6. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden noksan incelemeye ve yetersiz rapora dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması,

Nüfus kaydına, Adli Tıp Kurumu ... Şube Müdürlüğü'nün 16.09.2008 gün ve 204 sayılı raporuna ve dosya içeriğine göre 07.07.1993 doğumlu olan mağdurun suçun işlendiği 14.09.2008 tarihinde 16 yaşı içerisinde bulunduğu, kendisine karşı yapılan fiilin anlam ve kötülüğünü idrak edebileceği gibi, beden ve ruh bakımında kendisini savunabilecek durumda bulunduğundan 5237 sayılı TCK.nun 103/1-b kapsamındaki çocuklardan olduğu ve bu durumda kullanılan cebir ve tehdidin suçun unsuru sayıldığı gözetilmeden ve gerekçe de gösterilmeden, sadece 103/1-a maddesindeki çocuklara yönelik cinsel istismarın ağırlaştırıcı nedeni olarak kabul edilen aynı Yasanın 103/4. maddesiyle sanığın cezasından artırım yapılması,

Kabule göre de;

Zincirleme biçimde kasten işlediği eylemi neticesi gerçekleşen TCK.nun 103. maddesinin 6. fıkrasındaki suçun ağırlaşmış hali teselsül edemeyeceğinden

43. maddesi uyarınca yapılacak arttırmanın 103/2, 103/4 ve 103/6. maddeleri ile tayin edilen ceza üzerinden değil 6. fıkranın tatbikinden önceki 103/2 ve 103/4. madde ve fıkralarına göre bulunan ceza miktarı üzerinden yapılarak elde edilen artırım tutarının 103/6. madde ile tayin edilen cezaya eklenmesi ve bu sıraya uyularak sonuç cezanın belirlenmesi lüzumuna uyulmaması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/21558
Karar No: 2017/5222
Karar Tarihi: 03.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/21558 E.  ,  2017/5222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına ve özellikle davalı erkeğin mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurları yanında kadının da aşırı maddi taleplerinin olduğu, birlik görevlerini yapmadığı, gerçekleşen kusur durumlarına göre erkeğin ağır kusurlu olduğu, tanık ... ve ...'ın tanık olarak dinlenilmesinin sonuca etkili olmadığının anlaşılmasına göre davacı kadının tüm, davalı erkeğin aşağıdaki bentler dışında kalan temyiz itirazları yersizdir

2- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre velayeti anneye bırakılan 2001 doğumlu Selin yararına takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası fazladır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan sair itirazların ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcını yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.05.2017 (Çrş.)
Esas No: 2014/32749
Karar No: 2017/4737
Karar Tarihi: 26.04.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/32749 E.  ,  2017/4737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

sürüklenen çocuk ... müdafii

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ...'ya CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanması gerekli ise de, yaşı küçük sanığın yakalama ile savunmasının alındığı 14.02.2014 tarihi itibariyle 18 yaşını doldurması nedeniyle zorunlu müdafii atanmasının gerekli olmaması suça sürüklenen çocuğun da müdafii istememesi ve atanan müdafiiden de haberdar olmadığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen 21.04.2014 tarihli kararın suça sürüklenen çocuk ...'ya usulüne uygun olarak (cezaevinde olması halinde öncelikle cezaevine, aksi halde sorgusunda bildirdiği son bilinen adresine, buradan iade dönerse güncel mernis adresine olacak şekilde) tebliği ile temyiz dilekçesi sunması halinde dosyasına eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 26/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4898
Karar No: 2016/7771
Karar Tarihi: 19.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4898 E.  ,  2016/7771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-)Sanığın üzerine atılı "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda; sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen firmalar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmış ise akıbeti araştırılıp dava dosyası celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu dava ile birleştirilememesi halinde, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı dikkate alınarak faturaları düzenleyen ile kullanan mükelleflerin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, gerekirse faturaları düzenleyen şirket yetkilileri dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişki karşılığında düzenlediklerini, sanıkla muhatap olup olmadıklarının sorulduktan sonra toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-)Sanığın 2007 takvim yılında kullanmış olduğu sahte faturaların kurumlar vergisi yönünden de incelemesinin yapılması ve suç tarihinin 26.04.2008 olması, suç tarihinden önce 08.02.2008 tarih ve 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesiyle yapılan değişiklik ile de 213 sayılı Yasa'nın 359/b-1. maddesindeki hapis cezasının alt sınırının 18 aydan 3 yıla çıkartılması karşısında, sanığın eylemine uyan 213 sayılı Yasa'nın 359/b-1 maddesi gereğince 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek eksik ceza tayin edilmiş olması,

3-)Sanığın 2007 takvim yılı içerisinde birden çok sahte fatura kullandığının tespit edilmesine rağmen hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

4-)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin, Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/8824
Karar No: 2021/13417
Karar Tarihi: 30.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/8824 E.  ,  2021/13417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, İlk Derece Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan ilave tediye alacağı bakımından 11.05.2021 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de; sözü edilen raporda bu alacak kalemi için bir temerrüt tarihi belirtilmediği gibi, toplu iş sözleşmesinde de bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Açıklanan sebeple, ilave tediye alacağına dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi yerine yazılı şekilde faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:İlk Derece Mahkemesinin ilave tediye alacağına yönelik hükmün dördüncü paragrafındaki “11/05/2021 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren” ibaresinin hüküm yerinden çıkartılmasına; yerine, “ 1.000,00 TL’sine dava, bakiyesine ıslah tarihinden itibaren” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına; hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.09.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/9969
Karar No: 2012/15156
Karar Tarihi: 17.12.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/9969 E.  ,  2012/15156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : TCK'nın 267/1, 53/1, 58. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Cezaevinde hükümlü olup berberhanede çalışan ve yokluğunda 29.09.2009 tarihinde kısmi arama yapılarak kendisine ait 9 paket sigaranın berberhaneden alınması sonrasında 01.10.2009 tarihli dilekçesi ile Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatta bulunarak "... ... ... dolaptaki sigaraları almış, neden aldığını sorduğumda ben baş memurum sana mı sorucam lan dedi" şeklindeki sözlerle durumu bildiren sanığın şikayet hakkını kullandığı düşünülmeden, yazılı gerekçe ile iftira suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23643
Karar No: 2013/13128
Karar Tarihi: 10.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23643 E.  ,  2013/13128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 53/6, 51, 51/3. maddeleri gereğince mahkûmiyet, erteleme ve sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, lehe hükümlerin uygulanmadığına, katılan vekilinin, cezanın ertelenmemesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa verilen cezanın ertelenmesi sırasında, 5237 sayılı TCK'nın 51/6. maddesi gereğince denetim süresi içinde yükümlülük byüklenmemesi ve aynı Kanun'un 51/7-8. maddeleri gereğince yasal ihtarlarda bulunulması yerine, uygulanan kanun maddesi ve ilgili fıkralarının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, TCK'nın 51/7-8. maddesine göre ihtarda bulunulması yerine, kanun maddesinin ve ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 9. bendinin başına “5237 sayılı TCK'nın 51/6. maddesi gereğince”, 11. bendinin başına “5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesi gereğince,” ve 12. bendinin başına ise “5237 sayılı TCK'nın 51/8. maddesi gereğince,” ibarelerinin eklenmesine, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/1208
Karar No: 2007/3048
Karar Tarihi: 01.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/1208 E.  ,  2007/3048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ                             :Bakırköy 2. A.H.

#Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 30.10.2006 gün ve   6056 – 14459 sayılı ilamiyle\* onanmasına  karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

1- #Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme talepleri yersizdir.

2-Mirasçılık ve mirasın geçişi, mirasbırakanın ölümü tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir. ( 4722 Sayılı Yürürlük Kanunu md. 17 )

Olayda mirasbırakan 30.08.1997 tarihinde ölmüştür.

Mirasbırakan, evlilik dışı ilişkisinden olan oğlu (davalı) E. adına, bedelini ödeyerek 27.02.1986 tarihinde Merter’deki taşınmazı, yine bedelini ödeyerek 9.8.1991 tarihinde de Ayvalık’taki taşınmazı üçüncü kişiden satın alıp, oğlu adına tescil ettirdiği anlaşılmaktadır. Davalı, E. ilk taşınmazın alındığı tarihte beş, ikinci taşınmazın alındığı tarihte ise onbir yaşındadır.   Toplanan delillerden bu taşınmazların bedelinin muris tarafından ödendiği; murisin o tarihte yürürlükte olan hükümlere göre, evlilik dışı ilişkiden doğan çocukların, evlilik içinde doğmuş olan çocukların yarısı oranında mirastan pay alıyor olmaları nedeniyle çocukları arasında musavat sağlamak gayesiyle davalı lehine kazandırmada bulunduğu anlaşılmaktadır. Şu halde, taşınmazların alımında murisin ödediği bedel fürua miras payına mahsuben yapılan karşılıksız kazandırma niteliğindedir.

Türk Kanunu Medenisinin 603. maddesi gereğince; yasal mirasçılar miras hisselerine mahsuben müteveffanın sağlığında almış oldukları bütün teberruları, denkleştirmeyi sağlamak için terekeye geri vermekle birbirlerine karşı yükümlüdürler.

Murisin, taşınmazların alımında ödediği bedelin belirlenerek, bu bedelin ( verdiği paranın)   mirasın açıldığı tarihteki ulaştığı değerin paranın satın alma gücündeki  değişimlerin usulünce belirli kriterler dikkate alınarak hesaplanması, gerektiğinde bu konuda uzman bilirkişi veya bilirkişiler kurulundan taraf, yargıç ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması, bu yolla belirlenen değerin iadesine hükmedilmesi gerekirken (HGK ‘nun 30.11.2005 günlü ve 2005/2 – 581 esas, 2005/672 karar sayılı kararı) yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Ne var ki ilk incelemede bu yön gözden kaçtığından hüküm onanmış olmakla davacıların karar düzeltme isteklerinin kabulüne, Dairemizin onama kararının kaldırılmasına, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440/I-4. maddesi gereğince davacıların karar düzeltme taleplerinin kabulüne, Dairemizin 30.10.2006 tarihli 6056 – 14459 sayılı onama kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, davacıların bozma kapsamı dışında kalan karar düzeltme taleplerinin l. bentte gösterilen sebeple REDDİNE,  temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, tashihi karar harcının alınmasına yer olmadığına, oybirliğiyle karar verildi.