erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/16739
Karar No: 2020/4206
Karar Tarihi: 30.06.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/16739 E.  ,  2020/4206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesi ve 6100 sayılı HMK’nin “Hukuki dinlenilme hakkı” başlıklı 27. maddesi ile Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatının, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, yasal şartları oluşmadan ilk seferde doğrudan doğruya TK'nın 21/2. maddesine göre yapıldığından usulsüz olduğu anlaşıldığından mahkemece anılan davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 30.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/30868
Karar No: 2016/10348
Karar Tarihi: 25.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/30868 E.  ,  2016/10348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece  verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk ile katılanın aynı işyerinde çalışmaları, taraflar arasında olay günü iş meselesinden kaynaklı tartışmanın çıkması, suça sürüklenen çocuğun savunmasında meydana gelen tartışma esnasında katılan ile aralarında itiş-kakış yaşandığını ve katılanın kendisine yumruk atmaya çalıştığını beyan etmesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK' nın 29/1. maddesince haksız tahrikin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde açıkça tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Suça sürüklenen çocuk müdafinin 10.12.2013 tarihli celsede alınan beyanında suça sürüklenen çocuk hakkında takdiri ve yasal indirim uygulanmasını talep etmesi karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK' nın 62/1. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde açıkça tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Katılan hakkında Kartal Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 06.10.2011 tarih 2011/6663 sayılı adli raporunun aslın yada tasdikli bir örneği dosya içerisine getirtildikten sonra suça sürüklenen çocuğunun hukuki durumunun tayini ve tespiti gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ve araştırma ile yazılı hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak  BOZULMASINA,  25.04.2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/558
Karar No: 2014/14663
Karar Tarihi: 15.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/558 E.  ,  2014/14663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın şikayetçinin lokantasını telefonla arayarak 4 adet döner ve 4 adet tost siparişi verip 100 lira para üstü göndermesini istediği, tanık ...’ın siparişi götürdüğünde sanığa 4 adet döneri ve 100 lira üstünü verdikten sonra sanığın yiyecekleri geri verip üst kata çıkıp tostları bırakmasını parayı da oradan alacağını söylediği, tanık Serdar’ın üst kata çıktığında tost siparişi verilmediğini öğrenmesi üzerine tekrar aşağıya indiği ancak sanığı bulamadığı olayda, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “ velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı Kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında yer alan; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/937
Karar No: 2011/7700
Karar Tarihi: 06.12.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/937 E.  ,  2011/7700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma karar vermeye yeterli değildir.

Alacak davalarında davalı olma sıfatı, alacağın borçlusuna, haksız fiillerde zarar sorumlularına aittir. Borçlu veya zarar sorumluları dışında üçüncü bir kişiye karşı dava açılması durumunda davanın sıfat yokluğu, bir başka deyişle husumet yönünden reddine karar verilmesi zorunludur. Husumet defi olmayıp bir itirazdır. Bu niteliği dikkate alındığında yargılamanın her aşamasında öne sürülebileceği gibi, taraflarca öne sürülmese dahi mahkemelerce kendiliğinden dikkate alınması gerekir.

Somut olaya gelince, davacı davalının abone olmaksızın kaçak su kullandığının tespit edildiğini öne sürmüştür. Davalı, temyiz dilekçesinde kaçak su kullanmadığını savunarak husumet itirazında bulunmuştur. Dava konusu kaçak su tespit tutanaklarının bir kısmı davacı adına düzenlenmesine rağmen davacı imzası bulunmamaktadır. Bir kısım tutanaklarda ise kaçak su kullananların dava dışı kişiler olduğu açıkça belirtilmiştir. Dava dışı kişiler adına düzenlenmiş bu kaçak su tutanaklarından davalının sorumlu olmayacağı kuşkusuzdur. Yargılama sırasında tutanak mümzileri dinlenmemiş, dava konusu tutanakların tutulduğu meskende kimin ve hangi tarihten itibaren ikamet ettiği araştırılmamış, meskenin davalı ile ilgisi kurulmamıştır. Eksik araştırma ve soruşturma ile karar verilemez. Hal böyle olunca, dava dışı kişiler adına düzenlenmiş kaçak su tutanaklarından davalının sorumlu olmadığının gözetilmesi, davalı adına düzenlenen tutanaklarla ilgili olarak ise, tutanak düzenlenen adreste davalının mı yoksa dava dışı üçüncü kişilerin mi ikamet ettiği, hangi tarihten itibaren adreste bulunduğu, kaçak su kullanma fiilinin kim tarafından işlendiği tutanak düzenleyicileri ve varsa taraf tanıkları da dinlenerek duraksamasız belirlenmesi, sonucuna göre toplanan ve toplanacak tüm deliller de birlikte değerlendirilerek öncelikle husumet sorunu çözümlendikten sonra davanın esasına yönelik bir bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, davalının temyiz itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin ödenen harcın istek halinde davalıya iadesine, 06.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/1202
Karar No: 2012/4404
Karar Tarihi: 20.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/1202 E.  ,  2012/4404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, ...-...-... ve ... parsel No’lu taşınmazların ortaklığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece taşınmazların satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, derdestlik itirazının yasal süresi içinde olmamasına, dava konusu edilen taşınmazların yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmalarına olanak bulunmamasına nazaran satış kararı verilmesinde, bir kısım taşınmazlar üzerinde bulunan bütünleyici parçaların aidiyeti konusunda tapuda şerh ve taraflar arasında ittifak bulunmaması nedeniyle oran kurulmayıp satış bedelinin mirasçılık belgesindeki paylar çerçevesinde dağıtılmasında bir usulsüzlük olmamasına göre hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece hüküm kurarken infaza müdahale edecek şekilde borçlu davalı ...’ın payına düşen kısmın ... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2010 / 133 sayılı icra takip dosyasına borcu karşılar şekilde gönderilmesine karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasından bu ibarenin çıkarılması suretiyle hükmün 6100 Sayılı HMK’ya 6217 Sayılı Kanun ile eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HMUK’nun 438.maddesi gereğince düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25970
Karar No: 2017/3019
Karar Tarihi: 21.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/25970 E.  ,  2017/3019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı vekili Av. ...'ya ait vekelatname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de özel yetkiyi gerektirir (TMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asil yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın davacı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 21.03.2017(Salı)
Esas No: 2016/9763
Karar No: 2019/7054
Karar Tarihi: 24.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/9763 E.  ,  2019/7054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ...’ye yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu, ayrıca davalılardan ...’ye Tebligat Kanununun 21/1. maddesi uyarınca yapılan tebligatın “komşu ismi yazılmaksızın” tebliğ edildiği ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 24.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/12238
Karar No: 2015/12068
Karar Tarihi: 02.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12238 E.  ,  2015/12068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında ... Asliye Ticaret ve ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

... Asliye Ticaret Mahkemesince, taraflar arasında yapılan yetki sözleşmesine göre kesin yetkili mahkemenin ... Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından ise, davalının süresi içinde yetki itirazı bulunmadığından davalının ikametgahı mahkemesinde açılan davaya ... Anadolu Ticaret Mahkemelerinin bakmakla yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 17. maddesinde "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” düzenlemesi yer almaktadır.

Yetki sözleşmesi tacirler veya kamu tüzel kişileri arasında yapıldığı takdirde HMK'nın 17. maddesi uyarınca geçerlidir. Yalnızca tacirler ve kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek uyuşmazlık hakkında bir veya birden fazla mahkemeyi yetkili kılabilir. Taraflar, sözleşmeyle yetkili kıldıkları mahkeme yanında kanunen yetkili olan genel ve özel yetkili mahkemelerin de yetkisinin devam etmesini istiyorlarsa, bunu ayrıca sözleşmede belirtmelidirler. Aksi halde davanın yalnız yetki sözleşmesiyle belirlenen mahkemede açılması gerekir. (HMK. m. 17). Bu yeni düzenleme, 01.10.2011 tarihinden sonra açılacak davalar bakımından uygulanır. Bu tarihten önce açılan davalarda, yetki sözleşmesi ile belirlenen mahkemeler yanında, kanunen yetkili olan genel ve özel yetkili mahkemelerin yetkileri devam eder.

Dosya kapsamından, taraflar arasında imzalanan 100 adet bina yapımı ve anahtar teslimine ilişkin sözleşmesi ile taraflar arasında çıkacak olan ihtilaf ve uyuşmazlıkların çözümünde İstanbul Mahkemelerinin ve İcra Dairelerinin yetkili olduğunun belirlendiği ve taraflar arasındaki uyuşmazlığın bu sözleşmeden kaynaklandığı anlaşılmıştır. Buna göre, davacının itirazın iptali talebi yönünden taraflar arasında düzenlenen yetki sözleşmesi geçerli olup, uyuşmazlığın ... Asliye Ticaret Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23280
Karar No: 2013/17563
Karar Tarihi: 26.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23280 E.  ,  2013/17563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm :TCK'nın 179/2-3, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkûmiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkûmiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, bu kapsamda, mahkeme tarafından 07.10.2010 tarihinde verilen 500 TL adli para cezasından ibaret mahkûmiyet hükmünün temyize tabi olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Olay günü idaresindeki otomobille ışık kontrollü kavşağa kontrolsüzce giren sanığın, sağa dönüş yapacağı esnada kımızı ışığın yandığı ancak sanığın bu esnada kavşağı yarılamış olması sebebiyle hızını azaltarak kontrollü bir şekilde dönüşünü tamamladığı, idaresindeki minübüsle seyir halinde bulunan katılanın, sanığın aracına çarpmamak için ani fren yaptığı esnada ... içerisinde bulunan aile bireylerinin korku yaşadıkları ve paniğe kapıldıkları ancak iki ... arasında fiziksel herhangi bir temasın gerçekleşmediği, sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak yeterli, kesin ve inandırıcı herhangi bir delil bulunmadığı, sanıktaki kusur yoğunluğunun bilinçli taksir düzeyinde bulunduğu ve atılı suçun manevi unsurunun gerçekleşmediği anlaşıldığından sanığın atılı suçtan beraati yerine, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın, alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle ya da başka bir nedenle emniyetli bir şekilde ... sevk ve idare edemeyecek halde bulunduğuna dair herhangi bir delil bulunmadığı ve olay sonrası sanık hakkında düzenlenen adli rapor içeriğinde alkolsüz olduğu gözetilmeksizin sanığın TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla TCK'nın 179/2. maddesi uyarınca cezalandırılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.