Esas No: 2009/8762
Karar No: 2010/4042
Karar Tarihi: 07.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/8762 E.  ,  2010/4042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 08/07/2008 gününde verilen dilekçe ile ölümlü trafik kazasından doğan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat istemi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat isteminin kabulüne dair verilen 11/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ... ile ...'un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğinin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, maddi tazminat istemi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat isteminin ise kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalılardan ... ile ... tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda tarafların kusur oranları, olay günü, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, her bir davacılar yararına takdir edilen 12.500,00'er TL manevi tazminat tutarları fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, her bir davacı yararına 10.000,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat tutarlarına ilişkin 1 nolu bendinin ilk paragrafında yer alan “…12.500,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…10.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…1.350,00…” ve “…985,80…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…1.080,00…” ve “…715,50…” sayı dizilerinin yazılmasına; davacılar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…2.900,00…” ve “…3.475,00…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…2.400,00…” ve “…2.975,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “…giderinin…” sözcüğünden sonra gelmek üzere “…kabul ve ret oranına göre 208,40 YTL'nin…” biçimindeki sözcük ve sayı dizisinin eklenmesine; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.