Esas No: 2021/13645
Karar No: 2024/5841
Karar Tarihi: 16.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/13645 E.  ,  2024/5841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın savunması ve görgü ve tespit tutanağına göre, söz konusu ağacın iki evin ortasındaki bahçe alanında bulunduğu ve sadece dallarının kesildiği, gövdesinin durduğunun anlaşılması karşısında, söz konusu ağacın tam olarak kimin arazisinde kaldığı tespit edilmeden ve söz konusu ağacın hayatını devam ettirip ettiremeyeceğinin bilirkişi raporu ile tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Nüfus kayıt örnekleri ve dosya kapsamına göre, katılan ile sanığın kardeş oldukları ve suç tarihinde aynı konutta ikamet etmedikleri belirlenmekle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 167/2. maddesindeki hırsızlık suçunun “bu suçların, haklarında ayrılık kararı verilmiş olan eşlerden birinin, aynı konutta beraber yaşamayan kardeşlerden birinin, aynı konutta beraber yaşamakta olan amca, dayı, hala, teyze, yeğen veya ikinci derece de kayın hısımlarının zararına olarak işlenmesi halinde; şikâyet üzerine verilecek ceza yarısı oranında indirilir” hükmü karşısında, sanığın cezasından TCK'nın 167/2. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Hükümden sonra 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK’nın 167/2. maddesinde tanımı yapılan aynı konutta beraber yaşamayan kardeşe karşı nitelikli mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca; “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun’un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c- Adlî sicil kaydına göre suç tarihinde sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında zarar tespit edilip ödemesi için imkan tanınmadan, ''sanık hakkında zararı karşılamadığından hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmamasına'' biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.