erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/965
Karar No: 2013/20895
Karar Tarihi: 20.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/965 E.  ,  2013/20895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

04.03.2011 tarihli keşif tutanağının ilk sayfası zabıt katibi tarafından imzalanmamış ise de, hakim tarafından imzalanmış olması ve tutanağın ikinci sayfasının hakim ve katip tarafından imzalanmış olması nedeniyle;yine tanık...'ın yeminsiz dinlenmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

Sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile gece vakti seyrettiği aydınlatmalı sokaktan, sokak ile bulvarın kesiştiği 5 yönlü kavşağa giriş yaptığı sırada, kavşakta içinde DUR levhası bulunan adanın önünde, gidişe göre yolun solundan kaplamaya girip yolun sağına doğru yol içinde yürüyen zihinsel engelli mağdura çarpması şeklinde meydana gelen olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında; mağdurun orta refüjden ağaçların arasından aniden yola fırladığını beyan ettiği; sanığın bu savunmasının soruşturma aşamasında dinlenmesine rağmen kovuşturma aşamasında dinlenmeyen tanık ...'ın beyanları ile doğrulandığı anlaşılmakla; tanık anlatımları ve sanık savunmaları ile sanığın kusursuz olma ihtimalinin bulunduğu göz önüne alınarak; tanık ...'ın kazanın oluş şekline ilişkin bilgi ve görgüsünün tespiti ile, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 20.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/10570
Karar No: 2016/13556
Karar Tarihi: 21.12.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/10570 E.  ,  2016/13556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hüküm : Beraat

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ... hakkında TCK'nın 136/1. maddesinin uygulanmasının talep edildiği iddianamede, sanık ...'in, katılan mağdur ... ile katılan mağdur ...'ın facebook hesaplarından birbirlerine gönderdikleri mesajları ele geçirmesi şeklinde tarif edilen eyleminin, TCK'nın 132/1. maddesindeki haberleşmenin gizliliğini ihlal suçunu oluşturacağı, katılan mağdur ...'ın, amirinin gelmesi nedeniyle hesabını kapatamadan bilgisayarın yanından ayrıldığı esnada işyeri arkadaşı olan sanık tarafından söz konusu mesaj dökümlerinin ele geçirilmiş olabileceğini ifade etmesi, sanık ile katılan mağdur ...'in nöbet değişimi esnasında çıkan bir tartışmadan dolayı aralarında önceye dayalı husumet olup, sanığın ele geçirdiği mesaj içeriklerine dayanarak katılan mağdur ... hakkında gıyabında hakaret ve tehdit suçlarının işlendiği iddiasıyla Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunmasının ardından katılan mağdur ...'in facebook mesajlarının ele geçirildiğinden haberdar olması, kovuşturma evresinde isimleri bildirilen savunma tanıklarının iddiaya konu haberleşme içeriklerinin sanık tarafından ele geçirilme süreci ile ilgili bir anlatımlarının bulunmaması karşısında, haberleşme içeriklerinin sanık tarafından katılan mağdurların bilgisi ve rızası dışında ele geçirildiğinin sübut bulduğu gözetilerek, sanığın sübut bulan eyleminden dolayı TCK'nın 132/1. maddesindeki haberleşmenin gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde ve hukuki nitelendirmede hataya düşülüp, yasal ve yeterli olmayan yazılı gerekçelerle sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15075
Karar No: 2020/2996
Karar Tarihi: 11.03.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/15075 E.  ,  2020/2996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince, Gerekçeli kararın davalılardan; ... ve ...'a doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatların 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu, anlaşılmakla;

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalılara gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 11.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/2890
Karar No: 2019/7855
Karar Tarihi: 23.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/2890 E.  ,  2019/7855 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1- ... Belediye Başkanlığı adına Av. ... 2- ... Temizlik Lojistik Öz. Sağ. Hiz. İl Bil. Gıd. ve Tic. Ltd. Şti. ile Fer'i Müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında Salihli İş Mahkemesinden verilen 17.01.2017 günlü ve 2016/134 E. - 2017/21 K. sayılı kararın davalı ... Belediye Başkanlığı ile fer'i müdahil Kurum avukatları tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 30.03.2017 gün ve 2017/639 E. - 2017/395 K. sayılı hükmü ile istinaf isteminin esastan reddine dair verilmiş olan kararın temyizen incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı ile fer'i müdahil Kurum avukatları tarafından istenilmesi üzerine, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı ... Temizlik Lojistik Öz. Sağ. Hiz. İl. Bil. Gıd. ve Tic. Ltd. Şti. vekili adına çıkarılan gerekçeli karar evrakı tebliğ belgesinin davalı şirkete usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Tebligat Kanununun 12. maddesine göre, hükmi şahıslara tebliğin selahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise yalnız birine yapılır. Aynı Kanunun 13. maddesine göre de; tebliğ yapılacak bu kişiler her hangi sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde tebliği orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21. maddelerinde de tüzel kişilere yapılacak tebligat usulü belirlenmiştir.

Ayrıca, Tebligat Kanununun 7/a maddesinde, “Tebligata elverişli bir elektronik adres vererek bu adrese tebligat yapılmasını isteyen kişiye, elektronik yolla tebligat yapılabilir. Anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlere elektronik yolla tebligat yapılması zorunludur.

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır” denilmiş, elektronik ortamda yapılacak tebligatlara ilişkin usul ve esasları düzenleyen “Elektronik Tebligat Yönetmeliği” çıkarılmıştır (RG 19.1.2103 t. S. 28533).

Davalı ... Temizlik Lojistik Öz. Sağ. Hiz. İl. Bil. Gıd. ve Tic. Ltd. Şti. Ticaret Sicil Memurluğundan kayıtlı adresi sorularak, adı geçen davalı şirkete açıklandığı gibi yöntemince gerekçeli karar tebliğ edilmeli, bu sebeple öncelikle davalı şirketin ticaret sicil kaydındaki adrese Tebligat Kanunu’na uygun normal tebligat yapılması, tebligatın iade gelmesi, tebligat yapılamaması, iade zarfında yeni bir adres tespit edilememesi durumunda, Ticaret Sicil Memurluğundan gelen ticari sicil adresine usulüne uygun tebliğinin sağlanmasına (Tebligat Kanunu 35. maddesine göre) takiben, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 23.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6928
Karar No: 2016/122
Karar Tarihi: 12.01.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/6928 E.  ,  2016/122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak

1-Suçun işlendiği zaman aralığının gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi

2-Sanıkların, yakınanın ... Mahallesi ... Sokakta, park halinde bulunan aracının tavan raylarını söküp olay yerine gelirken kullandıkları araca koyduktan sonra, ... Mahallesi ...Sokağa geldikleri, burada araçlarını başka bir aracın önüne bıraktıkları, durumdan şüphelenen ve devriye görevi yapan kolluğun sanıklara yöneldiği ve ...'ı başka bir araç ile uğraşırken görüp yakaladığı, aracı kontrol ettiklerinde ise arka koltuk üzerinde aralarında yakınana ait tavan rayının da bulunduğu tavan raylarını gördükleri, sanıkların ise eylemlerini anlatıp yakınanın aracının yerini gösterdikleri; bu şekilde ulaşılan, henüz suçtan haberdar olmayıp müracaatı da bulunmayan yakınana çalınan rayların iade edildiğinin ancak iade tutanağı ve yakınanın beyanlarına göre tavan raylarının uç kısmının kırık olduğu ve bu haliyle kısmi iade oluşturduğunun anlaşılması karşısında; yakınana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerektiği düşünülmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve ... ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/193
Karar No: 2020/1744
Karar Tarihi: 11.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/193 E.  ,  2020/1744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilleri olan şirketlerin ortak girişim olarak davalı kurum ile aralarında hizmet sözleşmesi bulunduğunu, sözleşmeye uygun olarak uhdelerinde kalan ihaleyi yerine getirdiklerini, ancak davalının sözleşmenin 12.5. maddesine dayanarak son hakedişe bloke koyarak müvekkillerine ödeme yapmadığını, işin daha sonraki dönemlerinde başka şirketlerin ihaleyi aldığını ancak aynı işçilerle çalışmaya devam edildiğini, son hak edişlerinin ödenmemesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek hukuka aykırı olarak alınan 34.036,74-TLnin hak edişin hak kazanıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, açılan davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun yürürlükte olduğu dönemde yapılan sözleşmeden kaynaklı olarak talep edilen alacağın 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 126. maddesi gereğince zaman aşımına uğradığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesinden kaynaklı hak ediş ödemesi istemine ilişkin olup Borçlar Kanununda özel hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda hem 818 sayılı Türk Borçlar Kanunu 125.maddesinde hem de 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 146.maddesi uyarınca, kanunda aksine hüküm bulunmadığı sürece her alacak 10 yıllık zamanaşımına tabi olup mahkemece davanın eser sözleşmesi olduğundan bahisle 5 yıllık sürenin dolduğu gerekçesiyle reddi doğru değildir. Ancak, taraflar arasındaki sözleşmeye göre davacıların işçilerinden işçilik alacaklarıyla ilgili ibraname ibraz etmemeleri nedeniyle davanın reddi gerekirken Mahkemece yazılı gerekçeyle reddi doğru değil ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın bu değişik gerekçe ile onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün açıklanan bu değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/23085
Karar No: 2012/6050
Karar Tarihi: 28.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/23085 E.  ,  2012/6050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Oluş, mağdurun 31.10.2004 tarihli kolluk ifadesi ve dosya içeriğine göre; Mağdur ...'in, olay tarihinde 00.15 sıralarında parkta yürüdüğü esnada evrakı ayrılan sanık ... ile suç arkadaşı diğer sanık ...'ın yanlarına çağırarak ...'ın sigarasını yaktığı esnada, ...'ın, cebine elini atması üzerine parasının alınmaya çalışıldığını fark eden ...'i, el ve işbirliği içerisinde sanık ...'ın, Fatih Adli Tabib Şube Müdürlüğünün 31.10.2004 tarihli raporuna göre; 3 gün mutat iştigaline engel teşkil edecek şekilde yaraladığı, sesler üzerine kolluk güçlerinin olay yerine gelerek sanıkları parayı alamadan yakaladıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin bütün halinde yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde ve suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Sanığın eylemine uyan 765.Sayılı TCK’nın 495/1, 497/1, 31, 33 maddelerine göre 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237. Sayılı TCK’nın 149/1 (c), (h), 53/1-2-3 maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü,alt ve üst sınırları bakımından anılan yasanın 7/2, 5237 Sayılı TCK’nın 9/3 maddeleri ışığında 5237.Sayılı Yasa hükümlerinin sanık leline olduğunun kabulünde zorunluluk bulunması,

3 -Kabul ve uygulamaya göre de;

a - Uygulama maddesinin 765.Sayılı TCK'nın 492/7 maddesi yerine, yazım hatası ile 592 /7 olarak yazılması,

b-) Sanığın cezasından değer azlığı nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesi olan 765.Sayılı TCK'nın 522.maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 28.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7521
Karar No: 2013/11834
Karar Tarihi: 30.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/7521 E.  ,  2013/11834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla gündüz, tek yönlü, düz, üç şeritli ve 13 metre genişliğindeki otoyolda, aksi kanıtlanamayan savunmasına göre, orta şeritte giderken, önündeki bir kamyonu sollamak istediğinde, arkasındaki koltukta oturan yolcunun sağ kolunu çekiştirmesi sonucu, direksiyon hakimiyetini kaybedip, sağa yönelik 25 metre fren izinden sonra, sağdaki bariyerlere çarpıp savrularak, sola yönelip 58 metre ilerledikten sonra, soldaki bariyerlere de çarpıp, bariyerler üzerinde 42 metre ilerledikten sonra, takla atması şeklinde gerçekleşen olayda, aracın 5. viteste takılı olması, bariyerlerde meydana gelen ağır hasar karşısında, oluşa uygun Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporu yönünde cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekilinin itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19218
Karar No: 2014/40957
Karar Tarihi: 10.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/19218 E.  ,  2014/40957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık hakkında, katılan ...'e silahla tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

CMK'un 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2)Sanık hakkında, katılan ...'e yönelik silahtan kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Katılan ...'in, su kullanma gününün sanığa ait olmasına rağmen sanık ...'ın bahçe sulamak için takmış olduğu hortumu katılan sökmesi üzerine, sanık ... ile katılan ... arasında meydana gelen tartışma sonucunda olayın meydana gelmesi ayrıca sanığın aksi ispatlanamayan savunmasına göre katılanın sanığa tartışma sırasında küfretmesi nedeniyle, sanık lehine haksız tahrik hükümleri uygulanması gerekirken, yazılı gerekçeyle sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmama sına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6617
Karar No: 2013/10575
Karar Tarihi: 03.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/6617 E.  ,  2013/10575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında düzenlenen iddianame ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02.06.2011 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına, 2011 yılı işbölümüne ilişkin özel hükümlere göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (14.) Ceza Dairesine ait olup, 2013 yılı işbölümü kararlarının özel hükümlerinin olayda uygulanan yeri bulun- mamasına, 2011 yılından beri sürdürülen uygulamalara göre Dairemizin görevsizliğine, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 03.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.