erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/24110
Karar No: 2015/286
Karar Tarihi: 15.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/24110 E.  ,  2015/286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada...Sulh Hukuk ve...Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için...Sulh Hukuk Mahkemesince gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, ... İlçe...Müdürlüğü'nün 09.07.2013 tarihli tutanağı ile "Av.... ..... Caddesi, .... Sokak, ... Apt., No:... .../....l" adresinin Av.....'a ait hukuk bürosu olduğu, hükümlünün ceza evine girmeden önceki adresinin ise, ...'nün 06.11.2013 tarihli müzekkere cevabı ile "... Mahallesi, ... Sokak, No:... .../...l" adresi olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın,...Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince...Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/611
Karar No: 2012/9813
Karar Tarihi: 03.10.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/611 E.  ,  2012/9813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın dairesinin de bulunduğu binanın, ... İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün statik raporu gereği, çevre ve can emniyetinin sağlanması amacıyla 22/03/2007 tarihinde belediye görevlilerince tüm bina sakinlerinin tahliyesi sonrası mühürlenmesine karşın, 02/08/2007 tarihinde yapılan denetimde, mührün bozularak sanığın söz konusu evde oturmakta olduğu anlaşılmış olmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 203. maddesinde mühür bozma eylemi için hapis cezası ile adli para cezası seçenek yaptırım olarak öngörüldüğü halde, sanık hakkında neden hapis cezası yaptırımının tercih edildiğinin denetime olanak verecek bir şekilde gerekçeleri gösterilmek suretiyle açıklanmaması,

02/08/2007 tarihinde yapılan tespitte, aynı binanın 3. katındaki dairede ise 20 küçük çocuğun bulunup mahkemede dinlenen tutanak mümzinin beyanına göre Kur-an eğitimi aldıkları bildirilmiş olmakla birlikte, sanık hakkında izinsiz Kur-an kursu açmak eylemi ile ilgili soruşturma ve dava açılıp açılmadığı araştırılmadan sanığın söz konusu dairenin amcası tarafından vakfa bağışlanmış olup kendisi ile bir ilgisinin bulunmadığına yönelik savunması aksine tüm dosya kapsamında bir delil bulunmadığı gözetilmeksizin, “çökme riski yüksek binaya izinsiz Kur-an kursu açarak onlarca küçük çocuğun hayatını tehlikeye atması” ve hakkında sosyal ve ekonomik durum araştırması yapılmaksızın “yargılama sırasında bu izinsiz eylemini gizleyerek suçunu ikrar ederek pişmanlığını göstermek yerine yargıca parasız kaldığından ötürü binayı boşaltmadığını belirterek yalan söylemesi” şeklinde dosya içeriği ile uygun olmayıp yasal ve yeterli de bulunmayan

gerekçelerle 5237 sayılı TCK'nın 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde takdirde hataya düşülerek temel ceza tayininde asgari haddin çok üzerinde bir cezaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15953
Karar No: 2014/21996
Karar Tarihi: 26.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/15953 E.  ,  2014/21996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2013/117-2013/550

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ödenmeyen ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacıya görevlendirme tutanağı ile 15.09.2008 tarihinde şirketin aynı zamanda ticari merkezi olan Menderes fabrikasında aynı görev tanımı ile iş başı yapması gerektiği, ulaşımın müvekkili şirketçe karşılanacağının bildirilmek istendiğini fakat davacının bu görevlendirmeyi kabul etmeyerek tutanağı imzalamaktan imtina ettiğini, bunun üzerine yasal bir mazeret ileri sürmeksizin işyerine gelmediğini, davacının iş aktinin İş Kanunun 25/ll-g maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, bu nedenle ihbar ve kıdem tazminatı talepli davanın haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar, bozma ilamı ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda, davacının çalıştığı işyeri fesih anında davalı tanık anlatımlarından da anlaşıldığı üzere tadilata girmiş olup, kapatılmamıştır. Davalının nakil yetkisini objektif iyiniyet kurallarına göre kullanmadığı anlaşıldığından, davacının yeni görevlendirilen Mendereste bulunan işyerine gitmeyerek iş akdini eylemli olarak haklı nedenle feshettiğinin kabulü gerekir. Bu durumda davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6371
Karar No: 2017/2063
Karar Tarihi: 13.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/6371 E.  ,  2017/2063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, tehdit

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve şantaj suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7958
Karar No: 2019/6444
Karar Tarihi: 09.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/7958 E.  ,  2019/6444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ..., ... ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ...’ye yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 09.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/15145
Karar No: 2012/5266
Karar Tarihi: 20.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/15145 E.  ,  2012/5266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı ..., trafik kazasında ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin aylıkların tamamının 1479 sayılı Yasanın 63. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, yazılı biçimde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

02.09.1994 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu Kurum sigortalısı ...vefat etmiştir. Gerek onanarak kesinleşen kamu davasında, gerekse iş bu davaya dayanak kılınan kusur raporunda; zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde davalı sürücüler toplam %100 oranında kusurlu bulunmuştur. Dosyada mevcut peşin hesap tablosuna göre hak sahiplerine toplam 63.183,81 TL ilk peşin değerli aylık bağlandığı ve eldeki dava ile de söz konusu miktarın tamamının tahsilinin talep edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece alınan ilki 27.09.2008 tarihli, diğeri 02.04.2010 tarihli iki ayrı hesap raporu birbirini teyit ederek, bağlanan aylıkların ilk peşin değeri, her bir hak sahibinin kaza tarihindeki yaşları ile aylık başlangıç tarihinde bağlanan aylık tutarları esas alınmak suretiyle yeniden belirlenmiş ve rücu edilebilecek ilk peşin değerli aylık toplamı 41.664,55 TL olarak tespit edilmiştir. Mahkemece, Kurum peşin hesap tablosundaki toplam ilk peşin değerli aylık tutarı ile bilirkişiler tarafından belirlenen ilk peşin değerli aylık tutarları arasındaki çelişki, tarafların bu konudaki savunma ve delilleri de tespit edilmek suretiyle yöntemince giderilmeksizin, hesap raporundaki toplam tutar yönünden davanın kısmen kabulüne hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde; davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15416
Karar No: 2015/23824
Karar Tarihi: 10.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/15416 E.  ,  2015/23824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karayazı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2015

NUMARASI : 2014/71-2015/120

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan R.. Ç.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın niteliği gereği kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, daha az vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 10.bendindeki (200,00) rakamının çıkartılmasına, yerine (1.500,00) rakamının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan R.. Ç..'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/16495
Karar No: 2024/5426
Karar Tarihi: 02.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/16495 E.  ,  2024/5426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/963 E., 2022/1682 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1- 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a, 142/5 ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla hapis cezası olduğu dikkate alınarak 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun'un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2-Katılan kurum vekili tarafından ilk derece mahkemesince hüküm kurulan 19.01.2022 tarihli duruşmaya mazeret bildirildiği hâlde, bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmeksizin yargılamaya devamla hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Başkaca yönleri incelenmeyen Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.06.2022 tarihli ve 2022/963 Esas, 2022/1682 Karar sayılı kararının, açıklanan nedenlerle 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Hopa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14930
Karar No: 2012/15729
Karar Tarihi: 30.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/14930 E.  ,  2012/15729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Nokta Eğitim Tic. San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine 14/03/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/09/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-)Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, yaralamalı trafik kazasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince hakimin, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olayın oluş şekli, kusur durumu, davacının yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/23317
Karar No: 2014/6057
Karar Tarihi: 03.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/23317 E.  ,  2014/6057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, yakınanın bir mağazadaki kabine bıraktığı, içerisinde 550 TL para, cep telefonu ve müzikçalar bulunan çantasını çaldıkları, soruşturma aşamasında müzikçalar haricindeki tüm eşyaların bedelini tazmin ettikleri somut olayda;

Yakınanın zararının soruşturma aşamasında sanıklar tarafından kısmen karşılanmış olması nedeniyle, yakınana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5237 sayılı Yasanın 145. maddesinde tanımlanan “değerin azlığının” yeni yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması,

Sanık ...'in adli sicil kaydında, tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,Karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanıklar ...ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4880
Karar No: 2020/2227
Karar Tarihi: 02.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4880 E.  ,  2020/2227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanık hakkında TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın idaresindeki otomobille, meskun mahal içindeki iki şeritli ve iki yönlü, asfalt kaplama, düz, kuru , eğimsiz ve sokak vasfındaki yoldan seyirle giriş yaptığı kontrolsüz dört yönlü kavşak içinde, aynı kavşağa solunda kalan sokak vasfındaki yoldan doğru giriş yapmış olan katılan sanığın idaresindeki motosiklete sağ kısmından çarpması neticesinde katılan sanığın duyularından birinin işlevini yitirmesine neden olacak şekilde yaralanmasına tali kusurlu olarak sebep olduğu olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık müdafiinin kusur durumuna, yaralanmanın niteliğinin yeterince iyi araştırılmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.