erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/20247
Karar No: 2015/4757
Karar Tarihi: 17.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/20247 E.  ,  2015/4757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.06.2014

NUMARASI :Esas no:2013/108 Karar no:2014/481

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek eş tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı lehine yoksulluk nafakasına karar verilmediği gibi Bakırköy 2. Aile Mahkemesinin 2012/734 sayılı dosyasında davalı kadın eş için Türk Medeni Kanununun 197. maddesi gereğince nafaka takdir edilmiş olduğunun anlaşılmış olmasına göre aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı kadın eş yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple maddi ve manevi tazminat yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2015 (Salı)
Esas No: 2012/12664
Karar No: 2013/804
Karar Tarihi: 22.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/12664 E.  ,  2013/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Dava konusu 3362 ada ... parsel sayılı taşınmazın ........2011 olan dava, somut emsal olarak incelenen .....779 ada ... parsel sayılı taşınmazın ....08.2006 tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye başkanlığı imar ve .......en,

...-Somut emsal alınarak incelenen Yenikaraman Mahallesi 779 ada ... parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2011 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/9965
Karar No: 2010/189
Karar Tarihi: 18.01.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/9965 E.  ,  2010/189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi

Hüküm : 3.36 TL maddi ve 375 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.03.2000 gün ve 2000/8-44-48 E.K. sayılı kararı da gözetilerek; tazminat istemine ilişkin davanın, beraat kararının verildiği tarihten uzunca bir süre geçtikten sonra açıldığı; davacı asılın bu uzun süre içinde hakkındaki hükmün kesinleştiğini bilmediğinden söz edilmesinin yaşamın olağan akışına uygun bulunmadığı, bu durumda davanın 466 sayılı Kanunun 2. maddesinde öngörülen süre içinde açıldığının kabulünün mümkün olamayacağı ve davanın bu nedenle reddi yerine, yazılı şekilde tazminata karar verilmesi,

Kanuna aykırı, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 18.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/4156
Karar No: 2023/4166
Karar Tarihi: 26.09.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/4156 E.  ,  2023/4166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/227 E., 2023/584 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Solhan Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/86 E., 2022/169 K.

Taraflar arasındaki ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a maddesi gereğince kesin olarak karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 07.07.2023 tarihli ek karar ile davalı vekilinin temyiz başvuru dilekçesinin, kararın kesin olması nedeniyle HMK'nın 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosya içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek, yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesi 18.05.2023 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nın 353/1-a.6 ncı maddesi gereğince kesin olarak kaldırılmasına karar verildiği, bu kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen karar kesin nitelikte olduğundan temyiz başvuru dilekçesinin reddine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından Bölge Adliye Mahkemesinin 07.07.2023 tarihli ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.07.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/47
Karar No: 2020/6687
Karar Tarihi: 02.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/47 E.  ,  2020/6687 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davalılar ..., ..., ..., ...’ya yapılan gerekçeli karar tebligatlarının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararların tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 02.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/3349
Karar No: 2015/4257
Karar Tarihi: 22.10.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/3349 E.  ,  2015/4257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın alma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu ve uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine"

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelemesizin hükmün BOZULMASINA, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4181
Karar No: 2010/8326
Karar Tarihi: 03.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4181 E.  ,  2010/8326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili, dava dilekçesinde, davacıların murisi ...'nun adının ..., ...'nun adının da ... olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili, dava dilekçesinde davacıların murisi ...'nun adının ..., ...'nun adının da ... olarak değiştirilmesini istemiştir. Mahkemece, ölü kişilerin adının değiştirilmesi için açılan davanın aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeni ile ve tapu kaydı ile nüfus kaydı arasında çelişki bulunması durumunda tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesinin esas olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Yargıtay uygulamalarında ve bilimsel çevrelerde ad üzerindeki hakkın şahsa sıkı sıkıya bağlı bir temel kişilik hakkı olduğu kabul edilmektedir. Bu bağlamda bir kimsenin ölümünden sonra adının değiştirilmesine olanak yoktur. Davacılar vekili murislerin adının değiştirilmesi suretiyle düzeltilmesini istediğine göre çoğun içinde az da vardır kuralı uyarınca düzeltme isteminin tespiti de kapsayacağı dikkate alınarak dosyada bulunan ve toplanacak kanıtlara göre koşulları oluştuğu takdirde davacıların murisleri olduğu iddia edilen ... ile ...'nın ve... ile ...'nin aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesi gerektiği dikkate alınmadan yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9378
Karar No: 2019/10715
Karar Tarihi: 10.09.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/9378 E.  ,  2019/10715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı eylemi cinsel taciz kabul edilerek bu suç ile diğer atılı suçtan mahkûmiyetine

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

İddianamedeki sevklere, hükümlerin içeriğine, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 31.01.2019 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 30.01.2019 günlü, 2019/1 sayılı iş bölümü kararına göre temyiz incelemesini yapma görevi öngörülen ceza miktarı itibarıyla en ağır cezayı içeren kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 10.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/1558
Karar No: 2006/1838
Karar Tarihi: 20.03.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/1558 E.  ,  2006/1838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Taraflar arasında düzenlenen 5.8.1998 tarihli sulh anlaşması uyarınca iki tarafında edimini yerine getirmesinin zorunlu olduğu, sulh anlaşması gereklerinin yerine getirilmediği saptanmadan davanın kabulüne karar verilemiyeceği, davalının 7.10.1998 tarihli kabul beyanının sulh anlaşmasından feragat şeklinde yorumlanmasının davalının iradesine uygun bulunmadığı, davacılara sulh anlaşmasında öngörülen edimlerini yerine getirmek üzere süre verilmesi, sulh anlaşması uyarınca işlem yapıldıktan sonra davanın kabul edilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile muris ... ... tarafından ...'a yapılan satışın muvazaalı olduğu anlaşılmakla 1 ada 12 parselde ... adına olan 1/4 hisse oranındaki tapu kaydının iptali ile iptal edilen 1/4 hissenin kök muris ... ... mirasçıları adına miras hisseleri oranında tesciline, taşınmaz üzerindeki teknik bilirkişi rapor ve krokisinde (C) harfi ile gösterilen iki adet ev, ahır ve samanlığın muris ... ... tarafından yapıldığının tespitine, tapunun cinsinin ev, arsa ve samanlık olarak tashihine ve bu muhdesatların da kök muris ... ... mirasçıları adına payları oranında tapu sicilinin beyanlar hanesinde şerh verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 20.3.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/8009
Karar No: 2015/330
Karar Tarihi: 14.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8009 E.  ,  2015/330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 73/4. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, tüm uyarılara rağmen başıboş bıraktığı kendisine ait köpeklerin aynı sokak üzerinde ikamet eden ve olay günü sokaktan geçmekte olan mağdurun vücudunun değişik yerlerinden ısırarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu, bu sebeple sanığın bakımı ve gözetimi altında bulunan hayvanların muhafazasında ihmal gösterdiği, mağdurun şikayetten vazgeçmesi ve TCK'nın fikri içtimaya ilişkin 44. maddesi hükmü ile iddianamedeki anlatım da nazara alındığında, sanığın eyleminin TCK’nın 177. maddesinde düzenlenen suça dönüşeceği, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, taksirle yaralama suçunu oluşturduğu kabul ile bu suçtan şikayet yokluğu nedeniyle sanık hakkında açılan davanın düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4155
Karar No: 2023/4165
Karar Tarihi: 26.09.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/4155 E.  ,  2023/4165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/228 E., 2023/601 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Solhan Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/190 E., 2022/210 K.

Taraflar arasındaki ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a maddesi gereğince kesin olarak karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 07.07.2023 tarihli ek karar ile davalı vekilinin temyiz başvuru dilekçesinin, kararın kesin olması nedeniyle HMK'nın 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosya içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek, yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesi 18.05.2023 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nın 353/1-a.6 ncı maddesi gereğince kesin olarak kaldırılmasına karar verildiği, bu kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen karar kesin nitelikte olduğundan temyiz başvuru dilekçesinin reddine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından Bölge Adliye Mahkemesinin 07.07.2023 tarihli ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.07.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5419
Karar No: 2019/3246
Karar Tarihi: 09.04.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/5419 E.  ,  2019/3246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 09.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.