erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/9660
Karar No: 2013/14116
Karar Tarihi: 27.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/9660 E.  ,  2013/14116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat

Hüküm : Davaların REDDİ

Davacıların tazminat taleplerinin reddine ilişkin hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Haklarında Irza geçmeye teşebbüs,Gasp,Hürriyeti tahdit ve Saldırgan sarhoşluk suçları nedeniyle Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2004 tarihli ve 2004/17 Esas - 2004/47 Karar sayılı hükmü ile davacı ... hakkında 17 yıl 13 ay 15 gün ağır hapis ve 371,100 TL hafif para cezası, davacı ... hakkında ise 18 yıl 19 ay ağır hapis ve 371,100 TL hafif para cezasına hükmedildiği, davacıların kesinleşen ceza hükümleri nedeniyle hükümlü olarak cezaevinde bulundukları sırada 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 7. maddesi gereğince yapılan uyarlama yargılamasında ise Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 10.06.2005 tarihli ve 2004/17 Esas - 2004/47 Karar sayılı ek kararı ile davacı ... hakkında 8 yıl 7 ay 3 gün hapis cezası, davacı ... hakkında ise 9 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasına hükmedildiğinin anlaşılması karşısında 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanunda belirtilen şartların gerçekleşmediği bu nedenle davacıların uğradıklarını iddia ettikleri maddi ve manevi zararlarla ilgili olarak bu kanuna göre tazminat istenemeyecek olduğunun gözetilmesi suretiyle davaların reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak, ONANMASINA, 27.05.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15848
Karar No: 2016/8121
Karar Tarihi: 21.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/15848 E.  ,  2016/8121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi, maddi tazminat ve yoksulluk nafakası miktarları yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, maddi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; 20.03.2014 tarihli oturumda, tarafların duruşmaya katılmaması ve mazerette bildirmemeleri üzerine Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150. maddesi gereğince her iki dava yönünden yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, davacı-karşı davalı taraf 04.04.2014 tarihinde davasını yenilemiştir. Davalı-karşı davacı taraf ise üç aylık yasal süre içerisinde davasını yenilememiştir. O halde Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150/5 maddesi gereğince davalı-karşı davacının davasının açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3-Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davalı-karşı davacı erkeğin dışarıda arkadaşlarıyla zaman geçirip evinin geçimine katkıda bulunmadığı, eşini ve evini ihmal ettiği, sık sık alkol alıp eşini evden kovduğu, anlaşılmaktadır. Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedebilmek için, tazminat talep eden tarafın kusursuz veya diğer tarafa göre daha az kusurlu olması yanında; boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarını zedelemiş olması da gereklidir (TMK m. 174/2). Yukarıda belirtildiği gibi davalı-karşı davacının belirlenen kusurları davacı-karşı davalı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. Bu durumda, Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları davacı-karşı davalı kadın yararına gerçekleşmiştir. Öyleyse, davacı-karşı davalı kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı diamda kalan bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın .... yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran ....geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.04.2016 (Per.)
Esas No: 2018/2232
Karar No: 2018/2957
Karar Tarihi: 19.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2232 E.  ,  2018/2957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7258 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnamaye uygun olarak REDDİNE, 19/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/12042
Karar No: 2025/1014
Karar Tarihi: 23.01.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/12042 E.  ,  2025/1014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/310 E., 2021/530 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanlarla aynı köyden tanışık olduğu, olay günü ayrı araçlarda bulunan sanık ile katılanların kavşakta geçiş esnasında anlaşmalığa düştüğü, katılan ...'ün sanığa 'aracı geriye çek ben geçeyim' dediği, sanığın da 'ben geçmem sen beni tanıyon mu lan, bu yol benim hakkım siz kim oluyorsunuz bu mahalle benden sorulur..' şeklinde cevaplar verdiği, yaşanan sözlü tartışma sonrası sanığın bıçakla arabadan inerek sanık ...'ün üzerine yürüdüğü ve bıçak salladığı, tarafların kavgayı ayırdığı, sanığın tekrar araca binerken bu ... tüfek alarak indiği ve silahı dolduruş yaptığı bunun üzerine arbede esnasında sanık ve katılan ...'ün basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının sabit olduğu anlaşılmakla, tarafların beyanlarının iç içe geçmiş gibi göründüğü, ifadelerin netleştirilmediği, sanığın yaralamadan önceki tehdit içeren sözlerinin eylemin bir bütün halinde kasten yaralama suçunun irade açıklaması niteliğinde olup olmadığı tartışılıp daha sonra karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

23.01.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2008/8785
Karar No: 2009/4304
Karar Tarihi: 11.05.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/8785 E.  ,  2009/4304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı elemanlarının müvekkilinin bulunduğu 171. sokakta yaptıkları alt yapı çalışmaları sırasında kusurları sonucu oluşan yüksek voltajdan dolayı müvekkiline ait işyerindeki klimaların güç kaynaklarının yandığını, davalı kuruma arızaların tespiti ve giderilmesi için yapılan başvurudan sonuç alınamadığını, hasarın giderilmesi için yetkili servise 1.295.000.000.-TL. ödendiğini belirterek bu tutarın davalı kurumun temerrüde düştüğü tarihten itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, belirtilen tarihteki çalışmanın müvekkilince yapılmadığını, Bornova Belediyesi’nin yüklenici firması tarafından yapılan tretuar çalışmaları sırasında yer altı AG kablosunun nötr iletkenin koparılması sonucu belirtilen sokakta elektrikli aletlerde hasarlar meydana geldiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacıya ait klimaların, davalı elemanlarınca elektrik arızasının giderilmeye çalışıldığı sırada oluşan aşırı voltaj yükselmesinden dolayı hasara uğradığı ve hasar bedelinin 1.295.-YTL. olduğu, davalının ihtar sonucu 16.12.2003 tarihinde temerrüde düştüğü gerekçeleriyle davanın kabulüne, 1.295.-YTL.nin temerrüt tarihi olan 16.12.2003’ten itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/22956
Karar No: 2013/15694
Karar Tarihi: 05.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/22956 E.  ,  2013/15694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Şanlıurfa Aile Mahkemesi

TARİHİ :09.07.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava 2828 Sayılı Yasa uyarınca alman koruma kararının kaldırılması istemine ilişkindir. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 26. maddesinin üçüncü fıkrasında, Çocuk mahkemeleri ile Çocuk ağır ceza mahkemelerinin ve gerektiğinde Çocuk hakiminin bu Kanunda yazılı koruyucu ve destekleyici tedbirlerle ilgili olarak da karar vermeye görevli olduğu belirtilmiştir. Şanlıurfa'da Çocuk mahkemesi bulunmaktadır. Bu durumda küçüklerle ilgili koruma kaldırılması talebinin Çocuk mahkemesince incelenmesi gerektiğinden; mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken; işin esasıyla ilgili yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir (Hukuk Genel Kurulunun 21.11.2012 tarih ve 2012/2-654 esas 2012/817 karar sayılı kararı).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.06.2013(Çrş.)
Esas No: 2011/209
Karar No: 2011/3615
Karar Tarihi: 31.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/209 E.  ,  2011/3615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli parselin ifraz edildiği 381 sayılı parselin tesbit tutuanağı ve krokisi, var ise tesbitin dayanağı olan tapu ve vergi kayıtları, kadastro tesbiti itirazsız kesinleşmişse bu yolla oluşan tapu kaydı, hükmen kesinleşmişse dava dosyasının,

2) Çekişmeli parselin bulunduğu yerde 1972 yılında yapıldığı anlaşılan orman kadastrosu ve 1987 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B uygulamasına ilişkin tutana ve haritalar getirtilmeli, daha sonra Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 31/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/9825
Karar No: 2018/8750
Karar Tarihi: 12.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/9825 E.  ,  2018/8750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5490 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 12/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/22958
Karar No: 2013/15693
Karar Tarihi: 05.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/22958 E.  ,  2013/15693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Şanlıurfa Aile Mahkemesi

TARİHİ :02.07.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava 2828 Sayılı Yasa uyarınca alınan koruma kararının kaldırılması istemine ilişkindir. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 26. maddesinin üçüncü fıkrasında, Çocuk mahkemeleri ile Çocuk ağır ceza mahkemelerinin ve gerektiğinde Çocuk hakiminin bu Kanunda yazılı koruyucu ve destekleyici tedbirlerle ilgili olarak da karar vermeye görevli olduğu belirtilmiştir. Şanlıurfa'da Çocuk mahkemesi bulunmaktadır. Bu durumda küçüklerle ilgili koruma kararının kaldırılması talebinin, Çocuk mahkemesince incelenmesi gerektiğinden; mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken; işin esasıyla ilgili yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir (Hukuk Genel Kurulunun 21.11.2012 tarih ve 2012/2-654 esas 2012/817 karar sayılı kararı).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.06.2013(Çrş.)
Esas No: 2014/20164
Karar No: 2015/8927
Karar Tarihi: 28.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/20164 E.  ,  2015/8927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 837 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 837 parsel sayılı taşınmazın 09/05/2013 olan değerlendirme tarihi, somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 553 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 05/06/2012 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2-Dava konusu 837 parsel ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 553 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak bazında 2013 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

3-Somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 553 parsel sayılı taşınmazın 05/06/2012 tarihli satışına ilişkin (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaz ile emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 553 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

İstenerek alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/32799
Karar No: 2018/19455
Karar Tarihi: 13.11.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/32799 E.  ,  2018/19455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Taraflar arasında alacak meselesinden kaynaklı anlaşmazlık bulunduğu ve sanığın suçlamayı kabul etmediği olayda, katılanın soruşturma aşamasındaki beyanında eşinin olay esnasında evde olduğunu söyleyip, kovuşturma aşamasında evde olmadığını söylemesi, tanık olarak bilgisine başvurulan kızları ...’un da soruşturma aşamasında aynı şekilde beyanda bulunarak, sanığın elinde tabanca gördüğünü ancak çamaşır asılı olduğu için net olarak göremediğini söylemesine karşın, kovuşturma aşamasında genişlettiği anlatımında, babasının evde olmadığını ve sanığın elinde silah varken kendisiyle tartıştığını beyan etmesi, kolluk görevlilerince alınan ilk beyanında sanığın elinde siyah renkli bir tabancanın olduğunu ve konuşulanları duyduğunu söyleyen tanık ...’un, mahkemedeki anlatımında ise konuşulanları duymadığını ve silah görmediğini söylemesi, yine olay esnasında sanığın yanında bulunan tanıklar ... ile ...’in de, sanığın tehdit ve hakaret etmediğini belirtmeleri karşısında, çelişkili anlatımlar yöntemince irdelenip tartışılmadan ve suçun ne şekilde sübuta erdiği açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Sanığın, katılanın eşi ile yaptıkları iş nedeniyle var olan alacağını alamadığını ve kendisini oyaladığını, olay günü de hem taziye ziyaretine hem de bu hususu konuşmak üzere, katılanın ve eşinin evlerine gittiklerine dair savunması karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7718
Karar No: 2013/11974
Karar Tarihi: 19.12.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/7718 E.  ,  2013/11974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve karşı davacı- davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-) Dava konusu taşınmazlara komşu olan ... Köyü 116 ada 5, 6, 7, 8, 9, 10 ve 12 sayılı parsellere ait kadastro tutanakları ve ekleri, varsa dayanak tapu ve vergi kayıt örnekleri tüm tedavülleriyle birlikte, davalı iseler dava dosyaları, kesinleştilerse kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin istenip dosyaya konulması,

2) Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında çekişmeli taşınmazların (B) ve (D) harfleri ile gösterilen bölümleri hakkında inceleme yapılmadığı anlaşıldığından;

Mahkemece dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen, ziraat ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ve hava fotoğrafının (1/5000, 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların (B) ve (D) ile işaretli bölümlerinin konumunun çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterildiği, ziraatçı bilirkişiden taşınmazların konumu, eğimi,bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı ve zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi niteliğinde olup olmadığının açıklandığı müşterek imzalı açıklamalı ek rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/2791
Karar No: 2023/4616
Karar Tarihi: 10.04.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/2791 E.  ,  2023/4616 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu (5395 sayılı Kanun) uyarınca tedbir istemi üzerine yapılan yargılama sırasında; Şanlıurfa 2. Çocuk Mahkemesiyle Antalya 2. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Şanlıurfa 2. Çocuk Mahkemesiyle Antalya 2. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23 üncü maddeleri gereğince Yargıtay 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE,10.04.2023 tarihinde karar verildi.