Esas No: 2024/267
Karar No: 2025/4193
Karar Tarihi: 26.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/267 E.  ,  2025/4193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1907 E., 2023/2072 K.

SUÇ : Nitelikli öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2023 tarihli ve 2022/114 Esas, 2023/84 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-f ve 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2023/1907 Esas, 2023/2072 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-d maddesi uyarınca düzeltilebilir nitelikte olduğu gerekçesiyle vekalet ücretine ilişkin husus düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2023/1907 Esas, 2023/2072 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.05.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın soruşturma aşamasında müdafii huzurunda kollukta verdiği beyanında maktul ile para karşılığında cinsel ilişkiye girmek için anlaştığını, gece saat 02.00'de maktulün evine geldiğini, cinsel ilişkiye girecekleri sırada daha önce maktule para göndermesine rağmen maktulün yeniden 300 TListediğini, kendisinin zorlansa da bu parayı verdiğini, buna rağmen maktulün ilişkiye girmek istemediğini, kendisinin o halde paramı geri ver dediğinde maktulün "defol git şerefsiz orospu çocuğu bir daha gelme" dediğini, bu esnada yatak odasında bulunduklarını, kendisinin de maktulü bıçakladığını beyan ettiği, sanığın Cumhuriyet savcısı önünde de aynı yönde beyanlarda bulunduğu, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesince sanığın bu yöndeki beyanlarının soyut beyandan öteye geçmediği gerekçesiyle reddedildiği, evde bulunan çocukların bu sözleri duymadıklarının da tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerekçesi olarak kabul edildiği, tanık olarak dinlenen makulün kızı ...'un olay günü gece 01.00-02.00 arasında sanığın eve geldiğini, kendisinin odasına geçip uyumaya devam ettiğini, bir süre sonra annesinin imdat diye bağırdığını duyduğunu, içeri girdiğinde sanığın gitmiş olduğunu, olay anında sanıkla annesi arasındaki konuşmaları duymadığını beyan ettiği, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesince verilen kararın İstinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, sanığın aksi kanıtlamayan savunmasına göre makulün öldürme olayından önce sanığa küfür ettiği ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanık lehine asgari oranda tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği, kaldı ki Boyabat Ağır Ceza Mahkemesince evde bulunan çocukların hakaret sözü duymadıklarına dair gerekçenin oluşa da aykırı olduğu, maktulün kızının taraflar arasındaki konuşmayı duymadığını beyan ettiği gibi cinsel ilişki amacıyla yatak odasında bulunan maktul ile sanık arasındaki konuşmaların evde bulunan maktulün çocukları tarafından duyulmasının da hayatın olağan akışına aykırı olduğu anlaşılmakla tahrik hükümleri uygulanmayan hükmün Dairemizce onanmasına dair görüşe katılmıyorum.