erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/4425
Karar No: 2017/1862
Karar Tarihi: 22.05.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/4425 E.  ,  2017/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 35/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, mağdur ...'a yönelik eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin suç vasfına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Oluşa, tüm dosya kapsamına göre, sanığın mağduru bir bıçak darbesiyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, taraflar arasında öldürmeyi gerektirir bir husumetin bulunmaması, sanığın engel bir durum olmamasına rağmen kendiliğinden eylemine son vermesi ve hayati tehlikeye yol açan darbenin tek olması dikkate alındığında, ortaya çıkan kastının bıçakla kasten yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla, kasten yaralama suçundan, yara sayısı ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, TCK.nun 61. maddesindeki ölçütler gözetilerek üst sınırdan ceza tayiniyle hüküm kurulması yerine, yanılgılı değerlendirme ile öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2) TCK'nun 53. maddesi yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren iptal kararı doğrultusunda yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 22/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/6128
Karar No: 2018/10755
Karar Tarihi: 20.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/6128 E.  ,  2018/10755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05.03.2002 tarih ve 2002/11-28 Esas-2002/179 Karar sayılı kararında, ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; suçların oluşumu bakımından hesap döneminin (bir takvim yılı) esas alındığı, bu nedenle KDV indiriminden yararlanmak için aynı hesap dönemi içerisinde ve farklı tarihlerde sahte fatura kullanma eylemlerinde, verilen her beyannamenin değil bir takvim yılının esas alınması gerektiğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş ve mahkemenin teselsül eden sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyetine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/3405
Karar No: 2017/5852
Karar Tarihi: 06.07.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/3405 E.  ,  2017/5852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 11.01.1995-15.05.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen kesintisiz ve sürekli çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile “davacının davalı Okul Aile Birliği Derneği'nde 23/09/1996-30/10/2001 tarihleri arasında 1387 gün ve asgari ücret ile çalıştığının tespitine, fazla istemin reddine,” şeklinde hüküm kurulmuştur.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Davada sıfat, tarafın dava konusu maddi hukuk ilişkisinin süjesi olup olmamasıyla ilgilidir. Taraf ehliyeti dava şartlarından olup yargılamanın her safhasında re’sen gözönünde tutulması gerekir. Taraf sıfatının bulunmaması halinde dava, sıfat yokluğundan (husumet yönünden) reddedilecektir.

Hizmet tespiti davalarında, davacının tespitini istediği çalışmanın geçtiği işyerinin sahibi olan gerçek ya da tüzelkişi işveren, ... ile zorunlu dava arkadaşıdır. Hal böyle olunca, işveren dışındaki gerçek ya da tüzelkişilere bu davada husumet yöneltilemez

Somut olayda, Mahkemece hükmün davalı Okul Aile Birliği Derneği aleyhine kurulduğu anlaşılmakla Okul Aile Birliği'nin ayrı bir tüzel kişiliği olmayıp eldeki davada ... yönünden bir karar vermek gerekir. Kaldı ki davada taraf haline getirilmekle ...'nın da gerçek işyeri sahibi olduğu hususu Mahkeme'nin de kabulündedir. Bu doğrultuda, Mahkemece hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum ve davalı işyeri vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6755
Karar No: 2016/6677
Karar Tarihi: 19.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/6755 E.  ,  2016/6677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1a, 52/2 maddeleri gereğince mahkûmiyet,

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 169 promil alkollü olarak araç kullandığının tespit edildiği somut olayda, sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine sanığa alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz tirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18532
Karar No: 2014/27090
Karar Tarihi: 03.07.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/18532 E.  ,  2014/27090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairemizin 15/03/2012 tarih, 2011/3315 Esas, 2012/9995 sayılı kararına, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın Dairemizce 15/11/2012 tarih 2012/28705 Esas, 2012/38386 sayılı kararı ile reddedilmesi üzerine, dosya Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmiş olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21/01/2014 tarih ve 2012/3-1516 Esas, 2014/21 sayılı kararı ile ''Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın kabulü ile Dairemizin 15/03/2012 tarih, 2011/3315 Esas, 2012/9995 sayılı kararının kaldırılarak, dosyanın esastan incelenmek üzere Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmesine'' karar verilmekle;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında orman alanında ağaç kesme suçundan 6831 sayılı Kanunun 91. maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, sanığın eyleminin orman idaresinden izinsiz tapulu araziden ağaç kesme fiilini oluşturduğu, bu fiilin 6831 sayılı Kanunun 116/B maddesinde idari yaptırıma bağlandığı gözönüne alındığında, yerel mahkemece 6831 sayılı Kanunun 91/1 maddesinden sanığın beraatine, eylemin kabahat oluşturduğu gerekçesi ile 6831 sayılı Kanunun 116/B-son maddesi uyarınca 100 lira idari para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği görülmekle;

1) Ağaç kesme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan vekilinin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Tapulu yerden izinsiz kesim suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanunun 116/B maddesi kapsamında olmakla suç tarihi olan 27/11/2007 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kabahatler Kanunu sayılı yasanın 20/c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince sanık hakkında idari para cezası verilmesine yer olmadığına, yediemindeki emvalin sanığa iadesine, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1483
Karar No: 2012/1020
Karar Tarihi: 08.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1483 E.  ,  2012/1020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.02.2006 gün ve 2005/357 Esas, 2006/23 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 07.02.2006 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/13587
Karar No: 2020/581
Karar Tarihi: 14.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/13587 E.  ,  2020/581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan ve 5237 sayılı TCK' nun 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 31/2 maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları için belirlenen cezaların türleri ve üst sınırlarına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, ilk mahkumiyet karar tarihi olan 15.12.2014 ile son mahkumiyet kararın verildiği 08.05.2019 tarihleri arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4741
Karar No: 2013/21473
Karar Tarihi: 09.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/4741 E.  ,  2013/21473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Ücret vermeme meselesinden çıkan tartışmada sanık ...'nin sanık ...'e şerefsiz diyerek hakaret ettiğinin, sanık ...'in de elindeki bıçakla seni keser doğrarım diye tehditte bulunduğunun kabul edilmesi karşısında sanık ... hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

2-Suçta kullanılan adli emanetin ... sırasında kayıtlı bıçağın müsaderesine karar verilmemesi,

3-TCK'nın 53. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık ... hakkında aynı maddenin 1. fıkrasında yer alan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4-Sabıkasız olan sanık ...'nin yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak takdiri indirim uygulanıp, bir daha suç işlemeyeceği kanaati ile cezası ertelenmesine karşın, 5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesinde öngörülen kanuni ölçütler tartışılıp değerlendirilmeden, yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilerek, hükümde çelişkiye neden olunması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve sanık ...'nün temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9816
Karar No: 2014/5017
Karar Tarihi: 18.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/9816 E.  ,  2014/5017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan elde edilen delillerin mahkumiyete yeterli nitelikte olmadığı, 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunda ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 . maddesinde öngörülen asli zamanaşımı süresinin, en son faturanın düzenlendiği tarih olan suçun işlendiği 26.04.2004'den zamanaşımını kesici son işlem olan iddianamenin düzenlendiği 18.08.2009 tarihine kadar gerçekleştiği, mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/22820
Karar No: 2013/2201
Karar Tarihi: 14.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/22820 E.  ,  2013/2201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Mahkemenin görevsizliğine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın imar planında Yüksek okul alanı olarak belirlendiği ve davalı idarece el atılmadığı iddia edilmiştir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 16.05.1956 gün ve 1/6 sayılı kararı uyarınca taşınmazın aynına ilişkin bu tür davaların (bu dosyaya özgü verilmiş uyuşmazlık mahkemesi kararı bulunmadığı sürece) adli yargıda görülmesi gerekir.

Öte yandan Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun benzer konudaki 15.12.2010 gün ve 2010/5 - 662/651 sayılı kararı uyarınca imar planında park, yol ve okul alanı gibi kamu hizmetine ayrılmış bulunan yerlere el atılmamış olsa dahi bedeline hükmedileceğine ilişkin karar da gözetilerek, 3194 sayılı İmar Kanununun 10. maddesi amir hükmü uyarınca 1/1000 ölçekli uygulama imar planının kesinleştiği tarihten itibaren 5 yıl içinde davalı idarece ayrılma amacına uygun olarak kamulaştırma görevinin yerine getirilmemesi ve malikin mülkiyet hakkının süresi belirsiz şekilde kısıtlanması nedeniyle taşınmaz bedeli ödenmelidir.

Bu itibarla işin esasına girilerek taşınmazın imar planında Yüksek okul alanı olarak ayrıldığı tarih belirlenip, gerekli inceleme ve araştırma yapılarak sonucuna göre hüküm kurmak gerektiği gözetilmeden mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/27529
Karar No: 2017/350
Karar Tarihi: 16.01.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/27529 E.  ,  2017/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların inşaat işlerinde kullanılan 10 adet plywood cinsi kalıbı inşaat alanından çalmaya teşebbüs etmeleri şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının sanık ...'ye tayin olunan hapis cezasının infazı aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 16/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18533
Karar No: 2014/27087
Karar Tarihi: 03.07.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/18533 E.  ,  2014/27087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat ve idari para cezası

Dairemizin 10.05.2012 tarih ve 2011/8071 Esas, 2012/19081 sayılı kararına, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın Dairemizce 15.11.2012 tarih ve 2012/22770 Esas, 2012/38387 sayılı kararı ile reddedilmesi üzerine, dosya Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmiş olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.02.2014 tarih ve 2012/3-1517 Esas, 2014/36 sayılı kararı ile "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın kabulü ile 15.11.2012 gün ve 8071-19081 sayılı kararın kaldırılarak, dosyanın esastan incelenmek üzere Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmesine" karar verilmekle;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında orman alanından ağaç kesme suçundan 6831 sayılı Kanunun 91. maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, sanığın eyleminin orman idaresinden izinsiz tapulu araziden ağaç kesme fiilini oluşturduğu, bu fiilin 6831 sayılı Kanunun 116/B maddesinde idari yaptırıma bağlandığı gözönüne alındığında, yerel mahkemece 6831 sayılı Kanunun 91/1 maddesinden sanığın beraatına eylemin kabahat oluşturduğu gerekçesi ile 6831 sayılı Kanunun 116/B-son maddesi uyarınca 100 lira idari para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği görülmekle;

1)Ağaç kesme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Katılan vekilinin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Tapulu yerden izinsiz kesim suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanunun 116/B maddesi kapsamında olmakla suç tarihi olan 04.03.2008 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kabahatler Kanunu sayılı Yasanın 20/c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince sanık hakkında idari para cezası verilmesine yer olmadığına, yediemindeki emvalin sanığa iadesine, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/51557
Karar No: 2015/25869
Karar Tarihi: 02.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/51557 E.  ,  2015/25869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/182508

MAHKEMESİ : Eskil Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2013/25 (E) ve 2013/42 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Olay günü mağdurun, sanığın evine süt almak için gittiği, bahçede hazır olan süt kovasına baktığında sütün yağının alınmış olması nedeniyle sanığa bağırdığı ve olay yerinde bulunan sanığın kardeşi İsmail'e durumu anlattığı sırada sanığın, mağdurun bulunduğu yere gelerek mağdura hitaben ”neden kardeşimle bu konuyu konuşuyorsun" diyerek kızdığı ve kavga etmeye başladıkları, olay yerinde bulunanların tarafları ayırdığı, daha sonra sanığın, evin içinden bir bıçak alarak geldiği ve mağdura hitaben "evimin bahçesinden git yoksa arabanın tekerlerini bıçaklarım" dediği olayda, sanığın eyleminin TCK’nın 106/2-a maddesinde tanımlanan ve takibi şikayete bağlı olmayan silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin aynı maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesindeki sair tehdit suçunu oluşturduğu kabul edilerek, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.