erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/17057
Karar No: 2015/1988
Karar Tarihi: 16.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17057 E.  ,  2015/1988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/07/2014 tarih ve 2013/502-2014/453 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkillerinin davalı şirketin hissedarları olduğunu, şirketin 23.09.2011 tarihli ortaklar kurulu toplantısında sermaye artırımına karar verildiğini, ortaklardan davacı ...'ın artırım kararı doğrultusunda maliki olduğu taşınmazı şirkete sermaye olarak koyduğunu, ancak diğer davacıların sermaye artırımı yapamadıklarını, davacı ...'ın hissesinin aşırı oranda artmış olmasının, ortaklar arasında ihtilafa yol açabileceğini ileri sürerek, sermaye artırımına ilişkin, 23.09.2011 tarihli ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket temsilcileri, davayı kabul ettiklerini bildirmişlerdir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları üzerine, mahkemece verilen karar, Dairemizin 08/05/2013 gün, 2012/10220 E, 2013/9373 K sayılı ilamı ile taraf teşkilinin sağlanması gerektiğine işaret edilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, iddia, savunma, ve tüm dosya kapsamına göre; iptali istenen ortaklar kurulu kararının oy birliği ile alındığı, sermayenin azaltılması usulünün TTK'nunda düzenlendiği, ortaklar arasında sermayenin azaltılması hususunda bir ihtilaf bulunmadığı, bu yolla sermaye azaltımına gidilebileceği, gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/5542
Karar No: 2009/12234
Karar Tarihi: 23.06.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/5542 E.  ,  2009/12234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gölcük 1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :23.12.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün temyiz eden davacı vekili Av. A. Doğrul geldi. Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Boşanma kararı ile müşterek çocuğun velayeti davalıya bırakılmış, karar 27.7.2005 tarihinde kesinleşmiş, bu dava ise 19.3.2008 tarihinde açılmıştır. Müşterek çocuk F. Ü.13.10.2001 doğumludur.

Davalının, çocuğa yeterli ilgiyi göstermediği, değişik erkek arkadaşlar edindiği çocuğu da, zaman zaman arkadaşlarıyla bulunduğu ortama götürdüğü çocuğun vücut bakımını sık sık aksattığı, eğitimiyle de ilgisiz olduğu, sınıf öğretmeni tarafından düzenlenen 16.5.2008 tarihli tutanak, pedagog raporu ve tanık beyanlarıyla anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında velayetin davalıdan alınarak, davacıya verilmesi gerekirken, dosya içeriiğine uygun olmayan gerekçe ile isteğin reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 625.00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.06.2009 (Salı)
Esas No: 2021/23093
Karar No: 2022/2435
Karar Tarihi: 16.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/23093 E.  ,  2022/2435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın bilinen son adresinin 22.01.2012 tarihli Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesindeki duruşmasında bildirdiği “ ... sokak Numara:23 Daire:4 .../İstanbul” olduğu halde, yokluğunda verilen karar sanığın bilinen son adresi yerine “ .... Mahalle ... Bey Sokak No:3 İç Kapı No:16 .../İstanbul” adresine tebliğe çıkarıldığı ve Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine göre tebliğ yapıldığı, ancak yapılan gerekçeli karar tebliğ işleminin usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, sanığın 20.08.2021 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 163. maddesinin gerektirdiği cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, maddelerinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının 06/04/2012 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 16/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/29089
Karar No: 2015/36169
Karar Tarihi: 21.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/29089 E.  ,  2015/36169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 17. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/02/2014

NUMARASI : 2013/283-2014/36

Davacı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalılardan A.. Ş.. ile C. Doğal Yaşam Ürünleri Turizm Yem Gıda Mad San Tic Ltd Şti avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 21/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/14739
Karar No: 2015/17648
Karar Tarihi: 26.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/14739 E.  ,  2015/17648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un 86. maddesidir. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

5510 sayılı Yasa madde 12. maddesinde; 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerine göre sigortalı sayılan kişileri çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işveren olarak tanımlanmıştır.

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114 üncü maddenin 1 inci fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtay’ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur. Öte yandan, taraf ehliyeti, davada taraf olabilme yeteneğidir. Taraf ehliyeti, Medeni Hukuktaki medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyetinin Medeni Usul hukukunda büründüğü şekildir. Kimlerin taraf ehliyetine sahip bulunduğu Medeni Kanuna göre belirlenir (HMK m.50, TMK m.8 ve m.48). Buna göre, medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyeti bulunan her gerçek (TMK m.8) ve tüzel (TMK m.48) kişi, davada taraf olabilme ehliyetine de sahiptir.

Davacı, 06.10.2010-18.12.2012 tarihleri arası geçen çalışmalarının tespitini istemiş, Mahkemece, tüm dosya kapsamından, gerçek işverenin ... olduğunun anlaşıldığı belirtilerek davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, gerçek işveren olan ...'ne HMK. 124. maddesi gereği, husumet yöneltmesi için davacıya mehil verilmesi; şirketin göstereceği bütün deliller toplandıktan sonra, yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1363
Karar No: 2015/5137
Karar Tarihi: 19.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/1363 E.  ,  2015/5137 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Anayasanın 141. maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 29. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Karar gerekçesinde de belirtildiği üzere dosya içerisindeki bilirkişi raporunda fazla çalışma ücreti alacağı brüt 11.611,26 TL olarak hesaplanmıştır. Rapor içeriğine göre bu brüt tutardan yasal kesintiler yapılması sonucu fazla çalışma ücreti net 8.314,22 TL ve %30 hakkaniyet indirimli olarak ise net 5.819,95 TL olarak hesaplandığı görülmüştür. Mahkemece %30 hakkaniyet indirimi yapıldığı belirtilerek 6.790,96 TL fazla çalışma ücretine hükmedilmiştir. Söz konusu tutar bilirkişi raporunda belirlenen brüt alacağın %70'ine tekabül etmediği gibi bilirkişinin hesapladığı %30 indirimli net tutarın da üzerindedir. Mahkemece hüküm altına alınan tutarın ne surette belirlendiği anlaşılamamıştır. Denetime elverişsiz olarak fazla mesai ücreti alacağının hüküm altına alınması hatalı olup bozma nedenidir.

Ayrıca kabule göre de hüküm altına alınan tutarın net ya da brüt olduğunun belirtilmemesi suretiyle infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması da isabetsiz olmuştur.

3-Davacı tarafça HMK'nun 109. maddesine göre kısmi dava açıldığı, yargılama aşamasında ıslah dilekçesiyle davanın ıslah edildiği ancak ıslaha konu edilen tutarlar bakımından faiz talebinde bulunulmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece ıslaha konu edilen tutarlar bakımından faiz talebi bulunmamasına karşın faiz yürütülmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davlıya iadesine, 19/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2436
Karar No: 2012/5350
Karar Tarihi: 10.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/2436 E.  ,  2012/5350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayatın gizliliğini ihlale teşebbüs suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; özel hayatın gizliliğini ihlal ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair Rize Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.07.2011 gün ve 2009/166 Esas, 2011/141 Karar sayılı cinsel istismar suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 10.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2809
Karar No: 2020/4280
Karar Tarihi: 28.09.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/2809 E.  ,  2020/4280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından yoksulluk nafakasının miktarı ve yoksulluk nafakasına ilişkin maddi hata yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise TMK m. 162'den açılan davanın reddi, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı-davalı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Aysun'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 267.80 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Yavuz'a geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 28.09.2020 (Pzt.)
Esas No: 2015/7130
Karar No: 2016/2551
Karar Tarihi: 21.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/7130 E.  ,  2016/2551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı arsa sahipleri ile davacı arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi süresi dolmadan, arsa sahiplerinin, diğer davalı ile sözleşme imzaladığını ileri sürerek, inşaata müdahalelerinin meni, davalılar arasındaki sözleşmenin feshini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklandığı, 6502 Sayılı Yasa hükümlerine göre Tüketici Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine ve dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6502 Sayılı Yasa'nın 3/l bendi ile tüketici işlemi kapsamına eser sözleşmeleri de alınmışsa da, somut olayda olduğu gibi arsasına karşılık bağımsız bölüm alacak olan arsa sahibinin salt kişisel tüketim amacından söz edilemeyeceği, bu amacın tüketim ihtiyacını aştığı, Yasa'nın 3/k maddesindeki "tüketici" tanımına uymadığı anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmesini birlikte kapsayan karma bir sözleşmedir. Bu sözleşmede arsa sahibinin tek amacı kullanmak için konut ihtiyacını gidermek değildir. Başlıca amaçlarından birisi de arsasına değer katacak yapının inşaa edilmesidir. Bu durum, 6502 sayılı Yasada açıklanan tüketicinin amaçlarından farklıdır. İşbu sözleşmeye konu işin, üst düzey teknoloji gerektirmesi, kapsamı, karmaşıklığı dikkate alındığında yasa koyucunun salt kullanma ve tüketim amacıyla yapılan, basit nitelikteki, dar kapsamlı olağan tüketim işlemini konu alan eser sözleşmelerini, 6502 sayılı Yasa'nın 35/l maddesi kapsamına aldığı ve tüketici mahkemesince bakılmasını öngördüğünün kabulü icap eder. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile ilgili davaların kapsamı ve karmaşıklığı dikkate alınarak, basit yargılama usulüne tabi tutularak kısa ve basit bir şekilde sonuçlandırılmasının sakıncaları da dikkate alınmalıdır. Buna göre, işbu uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden .../...

S.2.

kaynaklanan tazminatın tahsili istemini içermesi karşısında, davaya genel mahkeme olarak Asliye Hukuk Mahkemesinin bakması gerekirken, yanılgılı gerekçeyle Tüketici Mahkemesinin görevli olduğuna karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4022
Karar No: 2014/10242
Karar Tarihi: 02.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4022 E.  ,  2014/10242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12/11/2013 tarih ve 2013/403-2013/553 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, hakkında iflas takibi bulunan müvekkili şirketin ortağı olan davalının, taahhüt ettiği sermayeyi ödememesi nedeniyle, hakkında başlatılan icra takibine itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptaline ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirketin iflasına karar verilmekle müvekkilinin sermaye artırma taahhüdünün sona erdiğini, .... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2010/552 Esas sayılı dosyasında görülen şikayet davası sonunda da İflas İdaresi'nin sermaye artışı sebebiyle yaptığı işlemin iptal edildiğini, temerrüt söz konusu olmadığı için temerrüt faizi istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini ve davalı yararına %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; somut uyuşmazlıkta yasanın aradığı şekilde gerçekleştirilmiş bir sermaye taahhüdünün bulunmadığı, dosyada bulunan yönetim kurulu üyelerinin imzalarını taşıyan listenin ortakların imzası için aranan şekil koşullarını taşımaması nedeniyle sermaye taaahhüdü olarak kabul edilemeyeceği, davalının arttırılan sermaye katılım borcunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15441
Karar No: 2017/12336
Karar Tarihi: 24.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/15441 E.  ,  2017/12336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 24.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.