erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/26234
Karar No: 2014/19039
Karar Tarihi: 03.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/26234 E.  ,  2014/19039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda uygulanma koşulları oluşmadığı halde verilen cezada TCK'nun 145. maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemmiştir. Ancak,

5237 sayılı TCK.nun 50/3 maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği 1 yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4 maddesinde “ çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Bu itibarla kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarın ilişkin bölümün hükümden çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2867
Karar No: 2020/4951
Karar Tarihi: 11.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/2867 E.  ,  2020/4951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 02.10.2017 tarih ve 2015/1003 E- 2017/805 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 27.02.2019 tarih ve 2017/6526 E- 2019/420 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlattığı icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosyanın 21/06/2017 tarihinde işlemden kaldırıldığı, 3 aylık süre içinde yenilenmediği gerekçesiyle HMK'nın 150/5 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin de hazır bulunduğu, 15.02.2017 tarihinde icra edilen duruşmada, bir sonraki duruşmanın 21/06/2017 tarihine bırakıldığı, 21.06.2017 tarihli duruşmaya davacı vekilinin gelmediği gibi herhangi bir mazeret de bildirmediği, bu itibarla mahkemece HMK'nın 150. maddesi uyarınca işlemden kaldırma kararı verildiği, yapılan işlemin usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteğinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne iadesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davacı harçtan muaf olduğu için harç alınmasına yer olmadığına, 11.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18836
Karar No: 2019/3116
Karar Tarihi: 03.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/18836 E.  ,  2019/3116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; davacı, davalı işveren işyerinde 05.04.2014-04.09.2014 tarihleri arasında aylık ücretinin 1.500,00 TL olduğunu belirterek dava konusu döneme ait sigorta primlerinin tahsili ile sigortalılık hizmet süresinin tespiti isteminde bulunmuş, Mahkemece, davacının, 02/05/2014-06/09/2014 arası 128 gün, asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Mahkemenin, talepte olmamasına rağmen, 05/09/2014-06/09/2014 tarihleri arasındaki 2 günlük dönemin de kabulüne karar verilmesi, talepten fazlaya karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : 1- Hükmün 1 no.lu bendinin silinerek yerine, “Davacının, davalı ...'a ait işyerinde; 02.05.2014-04.09.2014 tarihleri arasında asgari ücretle sigortalı çalıştığının tespitine” ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16917
Karar No: 2017/7191
Karar Tarihi: 01.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16917 E.  ,  2017/7191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan ... Köyü ... parseldeki taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazda bulunan meyve ağaçlarının sayısı cinsi ve taşınmazın yüzölçümüne göre taşınmaz kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğundan bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken, zeminine ve üzerindeki ağaçlara ayrı ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi olarak değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse; yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMUK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3893
Karar No: 2014/10440
Karar Tarihi: 03.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/3893 E.  ,  2014/10440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/12/2012 tarih ve 2011/432-2012/509 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/06/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. Itır Karaca dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Manisa Merkez'deki bağ bulunan taşınmazlarını bitkisel ürün sigortaları poliçesiyle davalıya sigorta ettirdiğini,meydana gelen don olayından dolayı taşınmazlardaki bağların zarar gördüğünü, davalının muafiyet oranı ve diğer poliçe şartlarına göre ödemesi gereken gerçek zararı ödemekten kaçındığını ileri sürerek şimdilik 5.000,00 TL'nin temerrüt faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile istemini 22.446,24 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, sigortalanmış bağ alanlarına ilişkin don - hasar ihbarından sonra yapılan ekspertiz incelemesinde sigortalı bağlarda ölükol hastalığı ve yetersiz bakım şartları nedeniyle verim düşüklüğü tespit edildiğini, tespit edilen verim değeri üzerinden poliçeler zeyil edildikten sonra belirlenen hasar oranı üzerinden tazminat hesabı yapıldığını ve ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, sigortalı bağlarda meydana gelen don olayı nedeniyle, don olayıyla bağlantılı olarak %10 oranındaki muafiyet üzerinde verim düşüklüğü ve buna bağlı olarak zarar meydana geldiği, 5363 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca davalının sigorta poliçe hükümleri doğrultusunda poliçe teminatı kapsamında kalan toplam 22.446,00 TL davacı zararını karşılamakla yükümlü olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,195,35 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2069
Karar No: 2021/5093
Karar Tarihi: 26.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/2069 E.  ,  2021/5093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TOKAT 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi, usulüne uygun tebligata rağmen ... ve ... müdafilerinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından bu sanıklar ve talebi bulunmayan diğer sanıklar Serdar, ... ve ... ile sanık ... müdafiinin ise temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, süresinden sonra olması sebebiyle duruşmasız inceleme yapılmıştır.

A) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanık ... yönünden "16.03.2015", sanık ... yönünden "15.02.2015" ve sanık ... yönünden "30.03.2015" yerine "2014" olarak yazılması, mahkemesince düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Mahkemenin sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesini uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki sanık ... yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Beyanları ile sanık ...'un suçunun ortaya çıkmasına yardım eden sanıklar hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/9564
Karar No: 2010/187
Karar Tarihi: 18.01.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/9564 E.  ,  2010/187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanun uyarınca tazminat talebi

Dava Tarihi : 31.05.2006

Hüküm : 3.500 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.03.2000 gün ve 2000/8-44-48 E.K. sayılı kararı da gözetilerek; tazminat istemine ilişkin davanın, beraat kararının verildiği tarihten uzunca bir süre geçtikten sonra açıldığı; davacı asılın bu uzun süre içinde hakkındaki hükmün kesinleştiğini bilmediğinden söz edilmesinin yaşamın olağan akışına uygun bulunmadığı, bu durumda davanın 466 sayılı Kanunun 2. maddesinde öngörülen süre içinde açıldığının kabulünün mümkün olamayacağı ve davanın bu nedenle reddi yerine, yazılı şekilde tazminata karar verilmesi,

Kanuna aykırı, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 18.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/6884
Karar No: 2011/6449
Karar Tarihi: 06.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/6884 E.  ,  2011/6449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ........... San. Tic. A.Ş ve diğeri aleyhine 01/04/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ..........,San. Tic. A.Ş vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince ; dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ; hüküm, davalılardan ........... San. Tic. A.Ş. tarafından temyiz olunmuştur.

Davalının haksız eylemi nedeniyle telef olan ve davaya konu edilen ineklerin değerinin belirlenmesinde; cinsi, yaşı, gebe ve süt veren bir hayvan olması gibi olgular göz önünde tutulmuş ve bilirkişi tarafından saptanan miktar hüküm altına alınmıştır. Maddi tazminatın kapsamı, gerçek zarar ile sınırlıdır.(BK m.42). Şu durumda, hayvanlardan ileride elde edilebilecek sütün gelirinden yoksunluk nedeniyle ayrıca hesap yapılması ve hükmedilmesi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3678
Karar No: 2018/9202
Karar Tarihi: 06.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/3678 E.  ,  2018/9202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraatlerine

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan şirket tarafından sanıklar... ile ...'ın yöneticisi oldukları... İnşaat Müh.Taah.Tic.A.Ş.’ye 01/10/2010 tarih, A0000487 sayılı Uzun dönem Operasyonel Araç Kiralama sözleşmesi kapsamında 3 adet otonun kiralandığı, şirket yöneticisi olan sanıkların sözleşme uyarınca zamanında yerine getirilmesi gereken edimler nedeniyle temerrüde düşülmesi ile vaadesi gelen borçların ödenmesi için.... 24. Noterliği'nden 02/11/2011 Tarih ve 47755 yevmiye sayılı ihtarname gönderilerek sanıklardan edimlerini 60 gün içerisinde yerine getirmelerini aksi takdirde kiralama sözleşmesinin feshedileceği hususu bildirilmiş, yapılan tebligata rağmen sanıklar sözleşmenin gereğini yerine getirmediği gibi, kiralama sözleşmesi kapsamında kendilerine teslim edilen ve kira sözleşmesinin bitiminde iade etmekle yükümlü bulundukları kira sözleşmesine konu oluşturan otomobilleri katılan kuruma haklı ve hukuki bir mazeret olmaksızın iade etmedikleri, bu suretle sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlemiş oldukları iddia olunan somut olayda;

Katılan vekilinin 04.01.2013 tarihli mahkemeye hitaben yazmış olduğu dilekçesinde müvekkili şirketin kira borç bakiyesi, temerrüt tutarı, hasar tutarı ve erken iade tutarı olmak üzere toplamda 17.422 TL ve 28.961,00 Euro olmak üzere zararının bulunduğunu bildirmesi karşısında; mahkemece sanıkların katılan şirkete olan kira bedelini ödeyip ödemedikleri ve katılanın zararının bulunup bulunmadığının araştırılıp, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15109
Karar No: 2014/17752
Karar Tarihi: 15.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15109 E.  ,  2014/17752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Göltürkbükü Jandarma Komutanlığı'na yapılan bir ihbar üzerine, İzinsiz Kültür Varlığı Ticareti suçundan yargılanıp hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanan ve kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanık ...'nun ikametinde Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.02.2007 tarihli arama kararına binaen yapılan aramada, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli, tescil ve tasnife tabi, Helenistlik, Roma ve Bizans dönemlerine ait 21 adet heykel, mermer yazıt ve pişmiş topraktan yapılmış çok sayıda eserin bulunduğu ve el koyma işlemlerinin yapıldığı, her ne kadar davaya konu bu eserler arasında bulunan mermer yazıtın sanık ...'in ikametine getirilmeden önce, 4 aya yakın bir süre ...'da bulunan ve sanıklar ... ile ...'nin işlettikleri ... Apartın bahçesinde muhafaza edildiğinin belirlenmesi üzerine sanıklar ... ve ... hakkında da 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de, sanıklar ... ve ...'ın tüm ifadelerinde, davaya konu eserler içerisinde bulunan mermer yazıtı bahçelerine tanımadıkları bir kişinin getirip bıraktığı, sahibinin sanık ... olduğunu öğrenmeleri üzerine, sanık ...'den bu mermer parçasını alıp götürmesini istediklerini, tarihi eser olduğunu bilmediklerini, bir süre işlettikleri apartın bahçesinde kaldığını ve sonra birkaç kişinin bu mermer yazıtı alıp götürdüklerini beyan ettikleri, sanık ...'nun da ifadelerinin bu yönde olduğu, ayrıca 17.03.2009 tarihli celsede dinlenen bilirkişi arkeoloğun, mermer yazıtın uzman olmayan bir kişi tarafından kültür varlığı olduğunun bilinemeyeceğine dair tespitinin bulunduğu, tüm bu nedenlerle sanıklar ... ile ...'nin üzerine atılı bildirim yükümlülüğüne aykırılık suçunu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli ölçüde delillerin bulunmadığı ve mahkemece sanıkların atılı suçtan beraatine karar verilmesinde bir isabetsizliğin olmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin delillerinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların da mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.