erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/8155
Karar No: 2020/2597
Karar Tarihi: 02.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8155 E.  ,  2020/2597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; ...’nın 7718 sayılı yazısında belirtilen, Rapor Değerlendirme Komisyonu'nun 22.07.2011 tarihli, RDK-I/452 sayılı mütalaasına dosyada rastlanmadığından, öncelikle, 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının dosya içine getirtilmesi gerektiğininin gözetilmemesi,

2-5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, Adana Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12.09.2011 tarihli, 2011/7110 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, gerekçe kısmında sanığın üzerine atılı eylemin sahte fatura düzenleme suçu olduğu belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında suç vasfının sahte fatura kullanma şeklinde ifade edilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

3- Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının, sanığın kendi alt soyu dışındakiler için hapis cezasının infazı tamamlanana kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 02.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2070
Karar No: 2015/3468
Karar Tarihi: 04.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2070 E.  ,  2015/3468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayete ilişkin davada ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kendisine vasi atanması istenen şahsın, mernis adresinin bulunmadığı, eşi ve 2 çocuğunun "... Mahalle, ... Sokak, No: .....-..." adresinde yaşadığı, ancak eşinin beyanına göre, eşi ile 9-10 yıldır ayrı yaşadıkları, hükümlünün ... ilinde bir kadın ile yaşadığını bildirdiğinden, yerleşim yerinin "..." olduğu, bu nedenle ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle, yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün ... ne verdiği dilekçesinde, cezaevine girmeden önceki son ikametgah adresinin "... Mahalle, ... Sokak, No:... ...-..." olarak bildirilmesi ve alınan ifadesinde, cezaevine girmeden önce çeşitli yerlerde inşaat işçisi olarak çalıştığı, şantiyelerde kaldığı, daimi adresinin olmadığını bildirmesi nedeniyle ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle, yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, hükümlünün son yerleşim yerinin "... Mahalle, ... Sokak, No: ... .../..." olduğu anlaşıldığından, yetkili mahkemenin ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu, ancak daha önce ... Sulh Hukuk Mahkemesi ile aralarında yetki uyuşmazlığı olduğundan, yetki uyuşmazlığının çözümü ve yargı yeri belirlenmesi için dosyanın ilgili Yargıtay Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“ Diğer taraftan, yine TMK'nun 22. maddesine göre, bir ceza kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.

Dosya kapsamından, kendisine vasi atanması istenen kısıtlı adayının, cezaevine girmeden önce kaldığı adreslerin inşaat şantiyeleri olup, yerleşim amacıyla bulunmadığı, son yerleşim yerinin, karısı ve çocukları ile birlikte yaşadığı "... Mahalle, ... Sokak, No:... ...-..." adresi olduğu anlaşıldığından, daha önce de ... Sulh Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı verildiğinden, ... adli teşkilatı kapatılarak, ...'ye bağlandığından, davanın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04/05/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1973
Karar No: 2018/5973
Karar Tarihi: 20.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1973 E.  ,  2018/5973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin 2547 ada ... parselde kayıtlı ... numaralı dubleks villanın maliki olduğunu, ilgili taşınmaza ait davalı yüklenici tarafından yapılması gereken eksik ve kusurlu imalatların söz konusu olduğunu ileri sürerek ....000,00 TL.nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı yüklenicinin davacıya ait taşınmazdaki işler yönünden dava dışı arsa sahipleri tarafından ibra edilmiş olduğu, davacının da alacağın devri hükümleri doğrultusunda davalı yükleniciden eksik ve ayıplı işler nedeniyle talep hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Arsa payı inşaat sözleşmesi uyarınca arsa sahibinden bağımsız bölüm alan davacının akidi olmayan davalı yükleniciye karşı dava açması mümkün değildir. Ancak arsa sahiplerinden sözleşmeden kaynaklanan haklarını temlik alması halinde bu davayı açabilirler. Ayrıca; davalı yüklenici ile dava dışı arsa sahipleri arasında ....08.2013 tarihli adi yazılı belge düzenlendiği, belgede, inşaatın % 70.inin bittiğinin, arsa sahiplerince yapılan kontrol neticesinde yapının halihazırda ki durumuna muvafakat edildiğinin, bu aşamaya kadar yapılan imalatlardan kaynaklı tüm hukuki ve cezai sorumlulukların arsa sahiplerine ait olduğunun düzenlendiği görülmüştür. Mahkemece, anılan belge ibraname olarak değerlendirilerek dava reddedilmiş ise de; belgenin inşaatta % 70 lik tamamlanma seviyesine kadar yapılan işlere yönelik sorumluluğu kapsaması ve davalı yüklenicinin inşaatın yapımına devam etmesi birlikte değerlendirildiğinde, belgenin ibraname sayılamayacağı ve davalı yüklenicinin arsa sahiplerince ibra edilmiş sayılmayacağı açıktır. Bu durumda mahkemece, bağımsız bölümü arsa sahibinden satın alan davacının, arsa sahibinden arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı hakları ayrıca temlik alıp almadığı üzerinde durularak, oluşacak sonuca göre yükleniciden talep hakkının bulunup bulunmadığı ve varsa miktarı da tespit edilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1625
Karar No: 2017/3475
Karar Tarihi: 24.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1625 E.  ,  2017/3475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, mala zarar verme

HÜKÜM : 1- 6136 sayılı Kanunun 15/1, TCK.nun 62/1, 52/2, 53/1 maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis ve 2000 TL adli para cezası,

2- TCK.nun 151/1, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası,

3- TCK.nun 82/1-a, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, mala zarar verme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve sanık müdafinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde, değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık ...'in maktule yönelik eyleminden kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Dairemizin yerleşik uygulamasına göre tasarlamadan söz edilebilmesi için; failin, bir kimsenin vücut bütünlüğü veya yaşam hakkına karşı eylemde bulunmaya sebatla ve koşulsuz olarak karar vermiş olması, düşünüp planladığı suçu işlemeden önce makul bir süre geçmesine ve ulaştığı ruhi sükûnete rağmen bu kararından vazgeçmeyip sebat ve ısrarla fiilini icraya başlaması ve gerçekleştirmeyi planladığı fiili, belirlenmiş kurgu dâhilinde icra etmesi gerekmekte olup, somut olayda sanığın öldürme kararını aynı gün öğleden sonra verdiği, öldürme kararını verdiği an ile icraya başladığı zaman aralığında ruhsal dinginliğe ulaşıldığını kabule elverişli makul sürenin geçtiğinin kabul edilemeyeceği halde, TCK’nun 81. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu tasarlama hükümlerinin ayrıca uygulanması,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA, 24/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/6518
Karar No: 2019/2576
Karar Tarihi: 12.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6518 E.  ,  2019/2576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık müdafiinin 2008 ve 2009 takvim yıllarında “sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık müdafiinin 2007 takvim yılında “sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Güvenlik tedbiri olması nedeniyle kazanılmış hak oluşturmayacağından; 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 18 ay 22 gün hapis cezasına mahkum edilen ve bu cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesi uyarınca en az ceza süresi kadar bir denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının erteleme ile ilgili (8). bendinin “51/3. madde gereğince 18 ay 22 gün denetim altında bulundurulmasına” ibaresi ile değiştirilmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/4870
Karar No: 2007/6106
Karar Tarihi: 22.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/4870 E.  ,  2007/6106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.12.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.03.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava yüklenicinin temliki nedeniyle kazanılan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı arsa sahibi ... temyiz etmiştir.

18.03.1992 günlü sözleşmeyi arsa sahibi olarak hareket eden ... ve ... ...’yle yüklenici sıfatıyla dava dışı ... ... ... imzalamıştır. Somut olayda olduğu gibi arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi eserin meydana getirilerek arsa sahiplerine tesliminden sonra yükleniciye bir bakıma eserin bedeli olan ve sözleşmede kararlaştırılan arsa payının devrini talep ... sağlar. Yüklenici eserin meydana getirilmesinden sonra temlik yapılmamışsa arsa payının devrini doğrudan arsa sahiplerinden isteyebileceği gibi kazandığı kişisel hakkını sözleşmede aksine hüküm yoksa yazılı olmak koşulu ile üçüncü kişiye de alacağın temliki hükümlerinden yararlanarak temlik edebilir. Nitekim, davacının dayandığı tarihsiz sözleşmeden yüklenici 18.03.1992 tarihli sözleşme ile dayandığı kişisel ... davacıya temlik etmiştir.

Yükleniciden kazanılan şahsi hakka dayanılarak açılan davalarda üçüncü kişinin satış ilişkisini yükleniciye karşı şahsi hakkın kazanıldığına dair iddianın ise arsa sahibine karşı ispat etmesi gerektiğinden, davada dava dışı yüklenici ... ... ...’nin ve arsa sahiplerinden ... ...’nin taraf olması zorunludur. Üzerine bina yapılarak kat irtifakı kurulan dava konusu bağımsız bölümün tapuda davalı ... adına kayıtlı olması sözleşmenin tarafı olan diğer arsa sahibi ... ...’nin taraf durumu almasını engellemez.

Hal böyle olunca; mahkemece davacıya uygun bir süre verilerek davada zorunlu dava arkadaşı olan ve taraf durumu almayan yukarıda isimleri söz edilen kişiler hakkında dava açma olanağı sağlanmalı, onlar hakkında açılacak dava eldeki dava dosyası ile birleştirilerek çekişmenin esası taraf teşkili sağlandıktan sonra incelenmelidir. Değinilen yönün göz ardı edilmesi doğru olmadığından, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 22.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/6606
Karar No: 2022/8839
Karar Tarihi: 17.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/6606 E.  ,  2022/8839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaanın “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin olduğu, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2014 tarih ve 2014/1860 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak sanıklar hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suça yönelik yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği dikkate alınarak; “sahte fatura kullanma” suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin ilgili vergi dairesi başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, dava konusu yapılmadığı halde “sahte fatura düzenleme” suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanıklara iddianamede yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıkların temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8472
Karar No: 2014/14003
Karar Tarihi: 08.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/8472 E.  ,  2014/14003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2013

NUMARASI : 2009/479-2013/472

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.09.2009 gününde verilen dilekçe ile ihaleye dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.04.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, temliken tescil isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, dava konusu taşınmazın davalı belediyece 1960 yılı öncesinde, o tarihte yürürlükte bulunan Artırma, Eksiltme ve İhale Kanunu uyarınca satışa çıkarıldığını ve Y.. A..'ya ihale yoluyla satıldığını, ihaleden doğan tüm yükümlülüklerin yerine getirldiği halde davalı tarafından tapuda intikalin sağlanmadığını iddia ederek, taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tescil edilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ihaleye ilişkin belgelerin davacı tarafça dosyaya sunulamadığını, davanın yasal süre içerisinde açılmadığını, yapıldığı iddia edilen ihale tarihinden başlayarak 10 yıl içinde açılmayan davanın hak düşürücü süreden reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili tarafından dava konusu taşınmazın ihaleden satın alınarak ve belediyeden inşaat ruhsatı alınarak su basmanı düzeyinde bina yapıldığı, o tarihten bu yana vergisinin de ödendiği belirtilerek tapu iptali ve tescil istenmiştir. Dava dilekçesi ekinde her ne kadar davacı vekili dava konusu taşınmazın kendisine ihale edildiğine ilişkin ihale dosyasını delil olarak göstermiş ise de davalı belediyenin dosya içerisindeki cevabi yazılarından böyle bir ihale dosyasının mevcut olmadığı anlaşılmaktadır.

Davacının dava konusu taşınmazda sadece işgalci konumunda olduğu, bu taşınmazı davalı belediyeden satın aldığını kanıtlayamadığından mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken sadece taşınmaz üzerindeki temelin davacı tarafından yapıldığı ve dava konusu taşınmazın vergilerinin de davacı tarafından ödendiğinden bahisle dava ispatlanmış gibi hüküm kurulması doğru görülmemiş bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15584
Karar No: 2014/7645
Karar Tarihi: 15.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/15584 E.  ,  2014/7645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2012/31852

Mahkeme : BURSA 9. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 27.12.2011 - 2011/529 esas ve 2011/183 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.