erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/802
Karar No: 2023/2909
Karar Tarihi: 09.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/802 E.  ,  2023/2909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : İhmali davranışla kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2021/11787 Esas, 2022/9532 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.01.2023 tarihli ve KD-2017/66877 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 ... maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 ... maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 ... maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiğinden bahisle bozma ilâmının kaldırılmasına ve hükmün farklı gerekçe ile bozulması gerektiği talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanık ...'nın hemşire olduğu, maktul ...'in yoğun bakım ünitesinde beslenmesi esnasında kustuğu ve sanığın ıslak mendil ile bebeğin ağzını temizlediği esnada maktulün boğazına kaçan ıslak mendili çıkaramadığı ve bu durumdan kimseye bahsetmediği, bebeğin ölümünün akciğer enfeksiyonu ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği, sanığın maktule yönelik eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 83 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesi mahiyetinde değerlendirilmesi gerektiği, olası kast hükümlerinin ve aynı kanunun 85 ... maddesinin uygulama alanı bulunmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 ... maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2021/11787 Esas, 2022/9532 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2008/2090
Karar No: 2008/3186
Karar Tarihi: 13.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/2090 E.  ,  2008/3186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.01.2006 gününde verilen dilekçe ile mülkiyetin tespiti ve beyanlar sütununa yazılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, 4 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binaların kütüğün beyanlar hanesine yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava kabul edilmiştir.

Hükmü davalı ... temyiz etmiştir.

Dava konusu 4 parsel sayılı taşınmaz için açılan paydaşlığın giderilmesi davası sırasında yapılan keşifte taşınmaz üzerindeki bazı binaların tapuda paydaş davacı tarafından yapıldığının belirlendiği iddasıyla davacı eldeki davayı açmıştır. Bilindiği gibi, bir taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye ve paydaşlardan birine ait muhdesat mevcut ise, bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebinin belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesinin yasal dayanağı 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19.maddesiyle Türk Medeni Kanununun ilgili maddeleri ve ayrıca özel bazı yasalar ile tapu sicil tüzüğüdür. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 33. maddesi hükmünce bu kanunun 14, 15, 17, 18, 20 ve 21. maddelerinin kadastro çalışma alanı dışında bulunan yerlerdeki taşınmaz mallar hakkındaki davalarda da, uygulanacağı kabul edilmiş, diğer bir anlatımla, Kadastro Kanununun 19. maddesi genel hükümler arasında sayılmamıştır. Dolayısıyla Kadastro Kanununun uygulanmasını gerektirmeyen bir alanda yasanın 19. maddesine dayanılarak muhdesat belirlenmesi yapılamaz. Böyle olunca, davacı tarafından açılan eldeki davanın reddi yerine somut olaya ve yasaya uygun düşmeyen bazı nedenlerle taşınmaz üzerinde bulunan binaların davacıya ait olduğunun beyanlar sütununa yazılması doğru olmamıştır.

Karar açıklanan bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 27.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/13283
Karar No: 2020/1281
Karar Tarihi: 04.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/13283 E.  ,  2020/1281 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalılar ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre, bu davalıların adres kayıt sistemindeki adreslerine yapılmaları nedeniyle usulüne uygun olmadıkları,

Mahkemece, adı geçen davalıların adreslerine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 04.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/11465
Karar No: 2014/9973
Karar Tarihi: 26.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/11465 E.  ,  2014/9973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davalı ... vekili olarak hükmü temyiz etmekten feragat eden avukat ...'in vekaletnamesinde açıkça feragat yetkisi bulunmadığından varsa adı geçen avukatın davalı ...'ten alınan ve açıkça feragat yetkisi içeren vekaletnamesinin temini ile evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 26.6.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5234
Karar No: 2015/3194
Karar Tarihi: 06.07.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/5234 E.  ,  2015/3194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamı itibariyle diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'in, 19/12/2006 günü gündüz 13:30 sıralarında tramvayda arkadaşları ile yakınıcı Halil İbrahim'i sağından ve solundan sıkıştırdıkları, bu esnada montunun cebinden cep telefonunu aldıkları, hırsızlıklara karşı dikkatli olunması gerektiği, yönündeki anons üzerine cebini kontrol eden yakınıcının telefonunu bulamadığı, hareketlerinden şüphelendiği sanığı kolundan tuttuğu,”Telefonumu sen mi aldın” diye sorduğu, bu esnada ... durağında tramvayın kapılarının açıldığı, tanık polis memuru ...'a durumu anlattığı, sanık ve suç ortaklarının kaçmaya çalıştıkları, tanığın ring görevi yapan arkadaşlarından yardım istediği, tanık polis memuruun yakınıcının yakaladığı ve kaçmaya çalışan sanığı kelepçelediği, diğerlerini de kovalamaca sonucu ring görevi yapan polis memurlarının yakaladığı, yapılan üst aramasında sanık ...l'in pantolon kemeri altında cep telefonunun çıktığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlanmış suç hükümlerine göre ceza tayini ile yazılı şekilde fazla cezaya hükmedilmesi,

2- Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,

3-5271 sayılı CMK'nın 324/5. maddesi uyarınca, sağır ve dilsiz olan sanığın savunma ve delillerinin tespiti için atanan tercüman ücretinin, devlet hazinesi üzerinde bırakılacağı gözetilmeden, sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı açıklanan nedenlerle yerinde görülmekle, hükmün istem gibi BOZULMASINA, 06.07.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/13518
Karar No: 2020/1282
Karar Tarihi: 04.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/13518 E.  ,  2020/1282 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalı ...’ye yapılan gerekçeli karar tebligatının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre, bu davalının adres kayıt sistemindeki adresine yapılması nedeniyle usulüne uygun olmadığı,

Mahkemece, adı geçen davalının adresine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 04.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/5885
Karar No: 2010/5877
Karar Tarihi: 01.07.2010

**5. Ceza Dairesi         2008/5885 E.  ,  2010/5877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Alenen hayasızca cinsi münasebette bulunma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan mahkümiyetlerine dair, ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 28.02.2006 gün ve 2005/1452 Esas, 2006/249 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar Gamze ve Özkan tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire, sanıkların bir köy yolu kenarında, görülebilir yerde yakalandıklarının anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ...’ın sabıka kaydına konu ve infaz tarihi itibariyle tekerrüre esas mahkümiyetinin ağır para cezası olduğu gözetilerek bu sanık yönünden sözü edilen hükümlülükten dolayı 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesi gereğince uyarlama kararı verilip verilmediği araştırıldıktan sonra sanıklar hakkında kurulan hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Kabule göre de;

20.04.2004 tarihli ilk hükümde sanıklar Şaban, Gamze ve Canan haklarında verilen para cezalarının ertelenmesine karar verildiği ve bu hükmün aleyhe temyiz edilmediği gözetilmeden, bu sanıklara verilen para cezalarının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmek suretiyle CMUK.nun 326/son maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar Gamze ve Özkan’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5827
Karar No: 2018/2620
Karar Tarihi: 08.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/5827 E.  ,  2018/2620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre,

1-Sanığın idaresindeki minibüsle gündüzün 7 metre genişliğinde parke taş döşeli çift yönlü sokakta şehir içinde seyri sırasında kontrolsüz beş yönlü kavşağa geldiğinde seyrine göre solundaki sokaktan kavşağa giren motorsiklet sürücüsü katılan ile kendi aracının sol yan kısımlarıyla çarpışması sonucu katılanın hayati fonksiyonlarına etkisi dördüncü derece kırık olacak şekilde yaralandığı olayda, soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporu, yargılama aşamasında yapılan keşfe binaen düzenlenen bilirkişi raporu ve İstanbul Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporda da sanığın kavşaklara yaklaşırken hızını azaltmayarak tali kusurlu bulunduğunun tespit olunmasına rağmen, kazanın meydana gelişinde tali kusurlu olan sanık hakkında delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Meydana gelen kazada kusuru bulunmadığı kabul edilen sanık hakkında verilen beraat hükmünün uygulama maddesinin CMK'nın 223/2-c maddesi yerine CMK'nın 223/2-e maddesi şeklinde gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7360
Karar No: 2014/15777
Karar Tarihi: 30.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/7360 E.  ,  2014/15777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yaşı küçük ... ile yaptıkları iş bölümü gereği eyleme doğrudan doğruya katıldığı ve hakkında TCK'nın 37. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yardım eden kabulüyle aynı yasanın 39/2. maddesiyle uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından; 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak anılan yasanın 39. maddesinin 119/1-c maddesinden önce uygulanması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından temel ceza belirlenirken, suç tarihinde yaz saati uygulamasına göre, güneşin Mersin ilinde saat 18:59'da batıp, saat 06:16'da doğduğu, müştekinin olay günü saat 19:00'da evden ayrıldığı, gece saat 03:00 sıralarında eve geldiğinde hırsızlık eyleminin gerçekleşmiş olması dikkate alınarak, eylemin gece sayılan zaman dilimi içinde gerçekleştiğinin kesin olarak belli olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma eylemlerinin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken hırsızlık suçu bakımından TCK'nın 143. maddesi, konut dokunulmazlığını bozma suçu bakımından anılan yasanın 116/4. maddesince artırım yapılarak sanık hakkında fazla cezaya hükmolunmuş ise de; sanığın yaşı küçük ... ile birlikte suça konu eylemi doğrudan doğruya birlikte işlediği gözetilmeden, hakkında TCK'nın 37. maddesi yerine 39. maddesiyle uygulama yapılarak yazılı şekilde hükmedilen sonuç cezanın sanığın lehine olduğu ve aksi hal sanığın; önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağından, yapılan uygulama sanık lehine kabul edilmiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 30.04.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/26785
Karar No: 2018/11187
Karar Tarihi: 04.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/26785 E.  ,  2018/11187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz ve tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 02/03/2017 gün ve 2016/5387 Esas - 2017/7328 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R –

Kadastro tespitine itiraz ve tapu iptali ve tescil istemine dair davanın kabulüne ilişkin hüküm davacı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş; bu karara karşı, davacı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.Dava konusu taşınmazın yolda kalan kısmının kadastro çalışması esnasında özel şahıs adına tescil edildiği ve davanın da tapu iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkin olup, mahkemece sadece yolda kalan kısmın tapusunun iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçe ile bedele de hükmedildiği bu defa yapılan incelemeden anlaşılmakla;Davacı idare vekilinin karar düzeltme istemini kabulü ile Dairemizin 02.03.2017 gün ve 2016/5387 Esas - 2017/7328 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede,Dava, kadastro tespitine itiraz ve tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Davacı idare vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak,Dava konusu taşınmazın yolda kalan kısmının kadastro çalışması esnasında özel şahıs adına tescil edildiği ve davanın da tapu iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkin olup, mahkemece sadece yolda kalan kısmın tapusunun iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçe ile bedele hükmedilmesi,Doğru görülmemiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4951
Karar No: 2019/9688
Karar Tarihi: 09.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/4951 E.  ,  2019/9688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 31/3, 62, 52/2, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Suça sürüklenen çocuğun hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılana ait .... Büfe adlı iş yerinde müşteri siparişlerinin dağıtımından sorumlu olan sanığın, suç tarihinde sipariş dağıtması için kendisine tevdi edilen elektrikli bisikleti, siparişi teslim ettikten sonra tekrar getirmediği gibi, kendisinin de iş yerine dönmediği anlaşılmakla; eylemin TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.