erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/452
Karar No: 2013/21512
Karar Tarihi: 18.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/452 E.  ,  2013/21512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 17.11.1987-01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının çalıştığı iş yeri yaptığı işin 506 sayılı yasanın ek 5. Maddesi kapsamında olduğu rafineri ve makinistlik bölümünde toplam 3088 gün prim ödeme gün sayısı bulunduğu anlaşıldığından 772 gün itibari hizmet süresinin bulunduğunun TESPİTİNE,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine “Davanın kabulü ile davacının davalı işverene ait işyerinde 17.11.1987-01.10.2008 tarihleri arasında kazan dairesi bölümünde geçen, geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 3088x0.25=772 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı şirketten alınmasına, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2020/10556
Karar No: 2020/14891
Karar Tarihi: 27.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/10556 E.  ,  2020/14891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, işçi lokalinin kafeteryasında maç izlerken oturacak sandalye meselesinden çıkan tartışmanın mağdur sanıklar ... ve ... arasında karşılıklı kavga şeklinde devam ettiği olayda; ...'da meydana gelen orta (2.) derecedeki kemik kırığının, sanık ...'de meydana gelen yarlamadan daha ağır olduğu hususu da gözetildiğinde, kavganın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin kimin tarafından geldiği araştırılıp, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin de tartışılarak sanık ... hakkında, üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, eylemin meşru savunma sınırları içerisinde kaldığından söz edilerek yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7153
Karar No: 2012/23862
Karar Tarihi: 09.07.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/7153 E.  ,  2012/23862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/01/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonolara dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlu B.. G..'e örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine adı geçen vekilinin yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, bonoların anaokulu ve çocuk kulübü olarak faaliyet gösteren okulun devri nedeniyle verildiğini, sözleşmeye istinaden verilen bonoların kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediğini ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği görülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen 26.02.2011 tarihli "devir sözleşmesi"ne göre anaokulunun 01.03.2011 tarihinde devredildiği, toplam 30.000,00 TL ödeme planına göre ödeneceği, senetlerden herhangi biri vade tarihinden itibaren 1 hafta içerisinde ödenmezse, B. G..'e icra takibi başlatılabileceğinin kararlaştırıldığı görülmektedir. Alacaklı ve borçlunun beyanları ve anılan sözleşmenin içeriği dikkate alındığında takip dayanağı bonoların teminat olarak değil, satış bedelinin ödenmesi amacıyla, ödeme aracı olarak verildiğinin kabulü gerekir. Bu durum karşısında takip dayanağı bonoların kayıtsız ve şartsız muayyen bir borç ikrarını içerdiği, tahsilinin herhangi bir koşula bağlanmadığı, teminat niteliğinin bulunmadığı, dolayısıyla TTK.nun 688. maddesine uygun şekilde düzenlendiği anlaşıldığından alacaklının kambiyo senetlerine mahsus yolla takip yapmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

Öte yandan İİK.nun 170/a-son maddesinde; "her ne suretle olursa olsun, ... borç kısmen veya tamamen kabul edilmiş ise takip dayanağı belgenin kambiyo senedi vasfını taşımadığı nedeni ile takibin iptal edilemeyeceği" hükmüne yer verilmiştir. Somut olayda borçlu, icra mahkemesine başvurusunun (1) nolu bendinde borcu kısmen kabul ederek senetlere karşılık 8.000,00 TL ödendiğini de ileri sürmüş bulunduğundan İİK'nun 170/a maddesinin olayda uygulanması mümkün değildir.

O halde mahkemece, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/655
Karar No: 2017/794
Karar Tarihi: 14.03.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/655 E.  ,  2017/794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 29/1, 62/1, 53, 63, 54/1. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.

Sanık müdafiinin talebi üzerine belirlenenen gün ve saatte mazeret bildirmeksizin duruşmada hazır olmaması nedeniyle duruşmasız olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçun sübutuna, vasfına, etkin pişmanlığa, yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde, değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 14/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/454
Karar No: 2013/21514
Karar Tarihi: 18.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/454 E.  ,  2013/21514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki Yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 11.10.1987-01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının çalıştığı iş yeri yaptığı işin 506 sayılı yasanın ek 5. Maddesi kapsamında olduğu rafineri ve makinistlik bölümünde toplam 2187 gün prim ödeme gün sayısı bulunduğu anlaşıldığından 547 gün itibari hizmet süresinin bulunduğunun TESPİTİNE,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine “Davanın kabulü ile davacının davalı işverene ait işyerinde 11.10.1987-01.10.2008 tarihleri arasında makinistlik ve kazan dairesi bölümünde geçen, geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 2187x0.25=547 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... A.Ş. Genel Müdürlüğü'nden alınmasına, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2016/598
Karar No: 2019/10525
Karar Tarihi: 09.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/598 E.  ,  2019/10525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 2002 yılı Ocak ayından 29/11/2011 tarihine kadar davalı işyerinde makineci olarak asgari geçim indirimi ile birlikte en son net 1.300,00 TL ücretle çalıştığını, davalı tarafından ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle davacının iş akdini haklı olarak feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; zamanaşımı itirazında bulunarak, 23/05/2002-10/09/2009 tarihleri arasında en son 837,00 TL ücret ile çalışan davacının 29/11/2011 tarihli noter ihtarıyla iş akdini feshederek işten ayrıldığını, bu nedenle kıdem tazminatı isteyemeyeceğini, yıllık izinlerini kullanan davacının istisnai olarak yaptığı fazla çalışma karşılığı ücretlerinin ödendiğini, bayram genel tatil ve hafta tatillerinde davacının çalışmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davalı vekili süresinde verdiği cevap dilekçesi ile yemin deliline dayanmış olup, ispat külfeti üzerinde olan davalı işveren, yazılı delille ispatlayamadığı ve davacının kullandığını iddia ettiği yıllık ücretli izinler için 14/07/2015 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ile yemin teklifinde bulunmuş, mahkemece yemine ilişkin usüli işlemler tamamlanmadan karar verilmiştir.

Mahkemece yapılacak iş; yemin için usuli işlemleri tamamlayıp davacı asile yemini eda ettirilerek sonucuna göre yıllık izin ücreti talebi hakkında bir karar vermektir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3771
Karar No: 2013/5813
Karar Tarihi: 08.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3771 E.  ,  2013/5813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Mahkemenin gerekçeli kararının davacı vekili ve davalı vekiline tebliğ edildiğine dair bir belge veya kayda dosyada rastlanılamamıştır. Mahkeme kararı taraf vekillerine tebliğ edilmiş ise belgesinin dosyasına konulması veya kayıtlara dayanılarak tarihinin bildirilmesi, tebligat işlemi yapılmamışsa bu noksanlığın giderilmesi ile temyiz süresinin beklenmesinden,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ceviz, hurma, nar ve ayva ağaçlarının cinslerine göre 2012 yılı itibarıyla (ayva için ayrıca 2011 yılı) dekar başına ortalama verim ve üretim giderlerini (tüm harcama kalemlerini açıklayan) gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan fasulye, biber ve domatesin 2012 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

4-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların 2012 yılı itibarıyla yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16101
Karar No: 2015/1373
Karar Tarihi: 06.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16101 E.  ,  2015/1373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Sulh HukukMahkemesi’nce verilen 27/05/2014 tarih ve 2010/185-2014/375 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili firma tarafından Nakliyat Sigorta Poliçesi kapsamında sigortalı olan dava dışı ....'ye ait emtianın taşınması hususunda davalılarca anlaşıldığını, 10/02/2009 tarihinde sevkiyatı gerçekleştirmek üzere .... plakalı araca yükleme yapıldığını, taşıması yapılan sigortalı şirkete ait 5.678 TL tutarındaki malzemelerin kayıp olduğunun tespit edildiğini, eksik görülen ürün için müvekkili şirketçe, sigortalı firmaya 5.678 TL tazminat ödendiğini ileri sürerek, 5.678 TL'nin tcari faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu kapsamından, davacı sigortalısına teslim edilen emtianın hasarlı teslim edildiğine dair sigortalı tarafından tutulan 12.02.2009 tarihli kendi tutanağı dışında bir belge sunulmadığı, bu belgenin tek taraflı olarak düzenlenmiş bir belge olduğu ve CMR 30. maddesi kapsamında taşıyıcının noksan teslimden sorumluluğunu gerektirecek nitelikte bir belge olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/103
Karar No: 2013/21490
Karar Tarihi: 18.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/103 E.  ,  2013/21490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 05.04.1989-01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının çalıştığı iş yeri yaptığı işin 506 sayılı yasanın ek 5. Maddesi kapsamında olduğu rafineri ve makinistlik bölümünde toplam 2105 gün prim ödeme gün sayısı bulunduğu anlaşıldığından 526 gün itibari hizmet süresinin bulunduğunun TESPİTİNE,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine “Davanın kabulü ile davacının davalı işverene ait işyerinde 05.04.1989-01.10.2008 tarihleri arasında ham fabrika bölümünde geçen, geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 2105x0.25=526 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ... A.Ş. Genel Müdürlüğü'nden alınmasına, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2013/7367
Karar No: 2013/9518
Karar Tarihi: 03.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7367 E.  ,  2013/9518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-03.06.2011 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 1709 parsel sayılı taşınmazın 03.06.2011 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen 1716 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 02.09.2004 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu 1709 parsel ile somut emsal alınan 1716 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınan 1716 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 02.09.2004 tarihli resmi satış akit tablosunun (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı örneği ile tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.