erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/9893
Karar No: 2006/10767
Karar Tarihi: 18.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9893 E.  ,  2006/10767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazda münavebeye alınan buğday, lahana ve kuru fasülye ürünlerinden her birinin (kuru ve sulu şartlarda ayrı ayrı) dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiatlarını gösterir biçimde veri listesinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,18.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6254
Karar No: 2014/5051
Karar Tarihi: 07.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/6254 E.  ,  2014/5051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... 2-... adına Av. ... aralarındaki dava hakkında Erzurum İş Mahkemesinden verilen 31.01.2013 günlü ve 2007/188-2013/115 sayılı hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava dilekçesi ekinde bulunan ilk peşin sermaye değer tablosu ile daha sonra istenen ilk peşin sermaye değer tablosu arasında çelişki bulunması nedeniyle, gecikmeye ve yeni bir geri çevirmeye mahal verilmeksizin, ilk peşin sermaye değer tabloları arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla, 506 sayılı Yasanın 92. maddesinin uygulanıp uygulanmadığı kurumdan sorulup, 92. maddenin tatbik edilmiş olması halinde, gelir bağlandığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uygulaması sonucu oluşan ilk peşin sermaye değeri tablosunun celb edilerek eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 07.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4645
Karar No: 2019/7606
Karar Tarihi: 26.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4645 E.  ,  2019/7606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL (Kapatılan) 83. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 26.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/7667
Karar No: 2017/412
Karar Tarihi: 24.01.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/7667 E.  ,  2017/412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; bozmaya uyarak ilamda yazılı nedenlerle, davalılardan ... ve ...'a karşı açılan davanın reddine, 362.570,21TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılardan ..., ... ve ... Ltd. Şti. vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24/01/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ... ile vekili Avukat ... geldiler. Davacı adına kimse gelmedi. Davacı vekili Avukat ... duruşmaya katılamayacağına dair mazeret dilekçesi gönderdi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan davalı asıl ile Avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Nisbi harca tabi davalarda, 10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince hükmü temyiz eden davalının temyiz başvuru harcı ve ilam harcının 1/4'nü ( nispi temyiz karar harcı) peşin olarak yatırması gerekir

Mahkeme kararının Davalı .... Şti, ... ve ... tarafından temyiz edilmesi nedeniyle Davalı ...’dan tahsil edilen nispi temyiz harcçlarında noksan bulunduğu davalıların her birinden ayrı ayrı tahsil edilmesi gereken nispi temyiz harcının 6.191,78 TL olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece temyiz harcı eksik yatırılan davalı yönünden noksan nispi temyiz karar harcına ilişkin varsa yatırılmış olduğuna dair makbuzun dosyaya eklenmek suretiyle, harcın yatırılmamış olması durumunda ise, 6100 sayılı HMK'nın 366.maddesi delaletiyle aynı kanunun 344. maddesi uyarınca davalı vekiline bir haftalık kesin süre verilmesi, süresi içinde harç ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde ise; kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilerek, ek kararın ilgiliye tebliğ edilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1317
Karar No: 2020/4985
Karar Tarihi: 24.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/1317 E.  ,  2020/4985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu belge ve faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, yüklenen suçu kabul etmemesi karşısında;

Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2-Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4- Kabule göre de;

a)Sanığın 2010 takvim yılında farklı beyanname dönemlerinde birden fazla sahte fatura kullanmak şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

b)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/6964
Karar No: 2015/17138
Karar Tarihi: 29.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/6964 E.  ,  2015/17138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Mahkeme karar gerekçesinde aynen “...İşverenin iş akdini derhal fesih hakkı 4857 sayılı İş Kanununun 25/11 Maddesinde düzenlenmekledir. Fesih bildiriminde de fesih sebebi olarak 4857 sayılı Yasanın 25/11-e bendine dayanıldığı görülmüş, iş bu maddede; "işçinin , işverenin güvenini kötüye kullanması, hırsızlık yapması, işverenin meslek sırlarını ortaya atması gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması hali işverenin iş akdini derhal fesih hakkı olarak belirlenmiş ve davacının 5.149,00 TL kıdem tazminatı ve 2.660,00 TL ihbar tazminatı alacağının bulunduğu sonucuna varılmış...” gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı talebini kabul etmiştir. Mahkeme gerekçesinde işverenin fesih hakkı açıklandıktan sonra başka bir gerekçeye yer vermeden kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiğinden bahsedilerek bu alacaklara hükmedilmek suretiyle kararın gerekçe bölümünün öncelikle kendi içerisinde ve daha sonra hüküm fıkrası ile çelişmesine yol açılmıştır.

Mahkemece bu şekilde çelişkili karar verilmesi 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 karar sayılı YİBK'na ve 6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alman temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3698
Karar No: 2019/13532
Karar Tarihi: 01.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/3698 E.  ,  2019/13532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK’nın 116/1,119/1-c, 31/2. maddesinde tanımlanan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 07.04.2015 tarihi ile inceleme tarihi arasında aynı Yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan yapılan incelemede;

Olay günü suça sürüklenen çocuğun katılanın ikametinin bulunduğu apartmana ... ile birlikte apartmanın giriş kapısını kart vari bir cisim ile açmak suretiyle girdikleri, yaklaşık onsekiz dakika sonra görüntü izleme ve tespit tutanağında belirtildiği üzere elinde altın malzemeler ile apartmandan birlikte çıktıkları, apartmana giriş şekli ve katılanın ikamet giriş kapısında zorlama iz ve emaresinin de olmadığı göz önünde bulundurulduğunda suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğinin sabit olması karşısında fiili işlediği sırada oniki yaşını doldurmuş olup da onbeş yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamadığına, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğuna dair dosyada mevcut 11.12.2014 ve 11.02.2015 tarihli adli tıp ve Hastane raporları gözetilerek ceza sorumluluğu bulunmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesine yer olmadığıına ve hakkında çocuklara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 01/10/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/167
Karar No: 2011/22024
Karar Tarihi: 13.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/167 E.  ,  2011/22024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kangal Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :29.09.2010
Esas No: 2008/3635
Karar No: 2008/3028
Karar Tarihi: 01.05.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/3635 E.  ,  2008/3028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. İCRA MAHKEMESİ

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... Bağrış'ın 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337/1. maddesi uyarınca 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırılmasına ilişkin, ... 2.İcra Mahkemesinin 05.02.2007 tarihli ve 2007/184-185 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun “muhakeme usulü” başlıklı 349.maddesi ile "duruşma” başlıklı 350.maddesine nazaran İcra Mahkemesince duruşma açılarak yargılama yapılması gerektiği gözetilmeden, sanığın savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle evrak üzerinden karar verilmesinde isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 28.02.2008 gün ve 13051 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 08.04.2008 gün ve K.Y.B.2008/62180 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 349. ve 350.maddelerine göre İcra Mahkemesince duruşma açılarak yargılama yapılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekmektedir. Mahkemece duruşma açılmaksızın, sanığın savunma hakkı da kısıtlanmak suretiyle evrak üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname yerinde görülmekle uygulamada birliğin sağlanması amacıyla ... 2. İcra Mahkemesinin 05.02.2007 gün ve 2007/184-185 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nun 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.05.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/10048
Karar No: 2021/1119
Karar Tarihi: 15.02.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/10048 E.  ,  2021/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk derece : Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2017 tarih ve 2017/248 - 2017/435 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 5/1, 5237 sayılı TCK nın 314/2, 53, 58/9, 62/1, 63. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan tutuklu olarak yargılanan sanık müdafiinin; 01.11.2017 tarihli hüküm celsesine katılmayacağına ilişkin vermiş olduğu mazeret dilekçesi hakkında olumlu ya da olumsuz karar verilmeden yargılamaya devamla esas hakkındaki mütalaya karşı görüşü de alınmamak suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasına yol açacak şekilde CMK’nın 188/1 ve 216. maddelerine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında belirlenen temel cezanın, suçun niteliği gereği artırılırken artırım oranı doğru yapıldığı halde uygulama maddesinin 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi yerine 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı, mevcut delil durumu ve bozma nedeni gözetilerek tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5936
Karar No: 2010/9544
Karar Tarihi: 24.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/5936 E.  ,  2010/9544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- ... Belediye Başkanlığının 06.08.2008 tarihli yazısında dava konusu 223 ada 25 parsel sayılı taşınmazın uygulama imar planı ve mücevir alan sınırları içinde kaldığı; geri çevirme sonrası dosyaya gelen 02.04.2010 tarihli yazısında ise taşınmazın bir kısmının uygulama imar planı içinde yol ve yeşil alanda kaldığı, bir kısmının ise uygulama imar planı dışında kaldığı belirtilmiştir.

Bu itibarla Belediye Başkanlığı yazıları arasındaki bu çelişkinin de giderilerek dava konusu taşınmazın kamulaştırılan 9528 m²'lik kısmının kaç m²'sinin uygulama imar planı içinde olduğu, hangi tarihte uygulama imar planı içine alındığı, uygulama imar planına alınmasından önceki durumu; kamulaştırılan alanın kaç m²'sinin uygulama imar planı dışında kaldığı, bu kısmın içinde bulunduğu planının türü, ölçeği ve tarihinin açıkça belirlenmesi, fiilen meskun alanda kalıp kalmadığının, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığının, meskun yerler arasında yer alıp almadığının ve dava konusu taşınmazın imar uygulamasına tabi tutulması halinde uğrayacağı düzenleme ortaklık payı oranının Belediye Başkanlığından,

2- Dava konusu 223 ada 25 parsel sayılı taşınmazın ifraz sonucu meydana geldiği bildirildiğinden ifrazdan önceki tüm tapu kayıtlarının tedavülleri ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden,

3- Dava konusu 223 ada 25 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak için belediyece emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen 2008 yılı asgari m² fiyatlarının ilgili Belediye Başkanlığından, getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4731
Karar No: 2020/5589
Karar Tarihi: 08.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/4731 E.  ,  2020/5589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, sahte fatura basmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanıklar hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmaması nedeniyle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak; yüklenen suçun sübutu kabul edilmiş, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin olunmuş, cezayı azaltıcı nedenin bulunmadığı, artırıcı nedenin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura basmak suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince:

Sanıklara yüklenen "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura basmak " suçlarının 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. ve 359/c. maddelerinde belirtilen cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.