Esas No: 2012/7976
Karar No: 2012/27791
Karar Tarihi: 21.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/7976 E.  ,  2012/27791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.01.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından; müşterek çocuk H.velayeti yönünden, davalı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, nafaka, tazminatlar ve diğer çocuk Z. velayeti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa 31.3.2011 tarihli 6217 sayılı Kanunla ilave edilen Geçici 3. maddenin (1.) fıkrasında "Bölge Adliye Mahkemelerinin Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin" uygulanmasına devam olunacağı" öngörüldüğünden, temyiz isteğinin süresinde olup olmadığı, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin hükümlerine göre belirlenmiştir.

Temyiz edilen karar temyiz eden davalı kocaya 01.02.2012 günü tebliğ edilmiş ve fakat söz konusu karar yasada öngörülen (HUMK.432) onbeş günlük süre geçtikten sonra 17.02.2012 tarihinde verilen dilekçe ile temyiz edilmiştir.Kuşkusuz Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanunla değiştirilen 432.maddesine göre, temyiz kanuni süre geçtikten sonra yapılır ise, temyiz isteminin reddine karar verme yetkisi hükmü veren mahkemeye aittir. Ne var ki aile mahkemelerince verilen kararların yasal süre geçtikten sonra temyiz edilmesi veya temyiz kabiliyetinin bulunmaması halinde dosyanın yerel mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmeden, Yargıtay'a gönderilmesi durumunda, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanun ile değişik 432/4.maddesine göre, bu konuda bir karar verilmek üzere, dosya mahalline geri çevrilmeden doğrudan doğruya Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunca (1.6.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 k. sayı ile) karara bağlanmıştır. Bu durumda gösterilen sebeple davalının temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Davacı kadının temyiz İtirazına hasren yapılan inceleme gelince;

Mahkemece; tarafların müşterek çocukları 2008 doğumlu Z.velayeti anneye, 2005 doğumlu H. velayeti ise davalı babaya verilmiştir.Kardeşlerin birbirinden ayrılması onların ruhi ve bedeni gelişmelerini olumsuz şekilde etkiler. Bu sebeple mümkün olduğunca ve haklı sebepler bulunmadıkça kardeşlerin birbirinden ayrılmaması gerekir. Tarafların müşterek çocuğu H.anne yanında kalmasının çocuğun bedeni, fikri, ahlaki gelişmesine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı deliller bulunmadığı ve hemen meydana gelecek tehlikenin varlığı da ispat edilmediği halde H.nin babası ve babaannesinin etkisiyle baba yanında kalmak istediğinin düşünüldüğü ve küçüklerin velayetlerinin anneye verilmesi yönündeki bilirkişi raporu da göz önüne alınmadan, H.velayetinin Türk Medeni Kanununun 182, 336/2. maddeleri uyarınca anneye bırakılması gerekirken babaya bırakılması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ : Davacının temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, davalının temyiz dilekçesinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.11.2012 (Çrş.)