Esas No: 2023/19790
Karar No: 2025/5164
Karar Tarihi: 12.05.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/19790 E.  ,  2025/5164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/59 E., 2023/482 K.

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2021/266 Esas, 2022/603 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 148/1, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı nedeniyle 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 22.02.2023 tarihli ve 2023/59 Esas, 2023/482 Karar sayılı kararı ile sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi

Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanığın eyleminin basit hırsızlık suçunu oluşturduğuna karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin hukuka aykırılığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık müdafinin suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz talebi, sanığın tevilli ikrarı, tanık ve katılan beyanları karşısında yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Ancak;

Fail tarafından mağdura malı almak için cebir veya tehdit uygulanmasına rağmen mağdurun direnci kırılmamış ve failin eşyaları almasını engellemeye çalışıyorsa veya mağdurun elinde olan eşyayı almak için mücadele ediyor ve bunu da başarıyorsa alınmaya çalışılan malın verilmemesi veya failde olan malın kendine karşı kullanılan cebir veya tehdide rağmen müdahale edilerek geri alınması halinde eylemin tamamlanmadığı, yağmanın teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü gerekir. (Çevik, ...,Teorik ve Pratik Tüm Yönleriyle Yağma,sf.566, Yetkin Yayınevi, Ankara,2025)

Oluş ve dosya içeriği ile olay anını gösterir kamera kayıtlarının incelenmesinde; sanığın katılanın yanına yaklaştığı, hissettirmeden katılanın arka cebinde bulunan telefonu alıp koşarak hızla oradan uzaklaşmaya çalıştığı ancak katılanın telefonunun alındığını hissederek sanığı fark ettiği ve sanığın peşinden koşmaya başladığı, kesintisiz takiple kovalama sonunda sanığı yakalayıp telefonu almaya çalıştığı, ancak sanığın telefonu vermemek için direnç gösterdiği, sanığın katılana ait cep telefonu üzerinde iken, katılana direnç göstererek mücadele ettiği, katılanın bu mücadele sırasında sanığın boşluğundan faydalanarak telefonunu geri aldığı ancak bu sırada sanığın katılanın saçını çekip onun kafasına vurmak suretiyle katılanı darp ettiği anlaşıldığından, teşebbüs hükümlerinin tartışılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 22.02.2023 tarihli ve 2023/59 Esas, 2023/482 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

12.05.2025 tarihinde karar verildi.