erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/25424
Karar No: 2015/11896
Karar Tarihi: 12.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/25424 E.  ,  2015/11896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın cep telefonu dükkanı işlettiği, sanığın dükkana gelerek haraç istediği, yağma suçunun işyerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanunun 149/1. maddesinin (d) bendinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 5237 sayılı TCK'nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522.maddesindeki "hafif" ve "pek hafif" ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzeliği bulundurmadığı, "değer azlığının" 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 150/2.maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle atanan savunmana ödenen avukatlık ücretinin, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısım çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15526
Karar No: 2016/300
Karar Tarihi: 19.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/15526 E.  ,  2016/300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, tevkifatın aidiyetinin tespiti ile tahsis talep tarihini takip eden ay başından itibaren yaşlılık aylığı tahsisine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma üzerine ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, tahsis talebini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığı tahsisine karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1)Mahkemenin, 01.02.1995 tarihli tevkifatın aidiyetinin tespiti kararında bir isabetsizlik yoktur. O halde davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)Ancak; Mahkemece, tevkifatın bulunmadığı yıllara yönelik yapılan araştırma, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Mahkemece, bozma ilamında da açıklanan ilkeler çerçevesinde, tevkifat bulunmayan süreye ilişkin olarak, davacının 2926 sayılı Yasaya tabi sigortalılık iradesini ortaya koyacak herhangi bir başvurusu, prim ödemesi, ürün satışı veya bu satışlardan yapılan prim tevkifatı bulunup bulunmadığı hususları ayrıntılı olarak araştırılarak sigortalılık süresi belirlenmeli, sonrasında tahsis koşulları irdelenmelidir.

3)Sigortalılık süresi belirlendikten sonra ise, davacının prim borcunun bulunmaması halinde, tahsis talep tarihini takip eden ay başından, prim borcunun varlığı halinde ise, prim borçlarının ödendiği tarihi takip eden ay başından itibaren yaşlılık aylığı tahsisi gerektiğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.01.2016 gününde oy birliğiyle karar verilmiştir.
Esas No: 2017/65
Karar No: 2019/3943
Karar Tarihi: 01.07.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/65 E.  ,  2019/3943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya kalkışma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında mağdur ... İyingör'e yönelik yağmaya kalkışma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 150.maddesinin 2.fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramında yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanığın özgülediği herhangi bir miktar belirtmeksizin mağdurdan tehditle para istediğinin, mağdurun aşamalarda değişmeyen anlatımlarından anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde aynı yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde 18 yaşından küçük sanığın özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle, bilirkişiye ödenen

ücretin sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle de Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından psikolog bilirkişi ücreti 150 TL yazan bölüm çıkarılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18783
Karar No: 2014/10096
Karar Tarihi: 21.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/18783 E.  ,  2014/10096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/410154

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2011

NUMARASI : 2010/119 (E) ve 2011/1052 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Isıso Sanayi Sitesi'nde gece vardiyasında güvenlik görevlisi olarak çalışan sanığın, site alanına giren katılana ait Pitbull cinsi köpeğin başına ateş ederek öldürmek suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın, köpeğin kendisine saldırması üzerine ateş ettiğini belirtmesi ile soruşturma aşamasında dinlenen tanık C. B. güvenlik görevlilerinin yaralı olarak kaçan köpeği araçla takip ettiklerini, bir görevlinin araçtan inerek köpeğin başına ateş ettiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin şüpheye yer bırakmayacak şekilde açığa çıkarılması bakımından tanık C.B. yeminli olarak dinlenmesi ile olay anında başka güvenlik görevlisi bulunup bulunmadığı araştırılarak, tespiti halinde tanık olarak dinlenmesinden sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/4910
Karar No: 2021/3212
Karar Tarihi: 30.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/4910 E.  ,  2021/3212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında sahte fatura kullanmadığını, suça konu faturaları İrmişler İnşaat Ltd. Şti.’den borcuna karşılık aldığı motorinle birlikte aldığını, birkaç yıl önce vefat eden ...’le aralarında güven ilişkisi olduğundan verdiği faturaları araştırmadığını beyan ettiği, suça konu faturaları düzenleyen mükellef hakkında ve sanığın sahte faturaları aldığını beyan ettiği İrmişler İnşaat hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığı konusunda herhangi bir araştırılma yapılmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

a)Suça konu faturaları düzenleyen ve sanığın suça konu faturaları aldığını beyan ettiği mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında “sahte fatura düzenleme suçundan” dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ve sanığın faturaları kendisinden aldığını beyan ettiği İrmişler İnşaat şirketine ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanık tarafından aynı takvim yılında kullanıldığı anlaşılan Güç-Sa İnşaat şirketine ait 4 adet faturanın toplam tutarın 41.350-TL ve aynı yıl içindeki tüm satın alınan malların toplam maliyetine oranının ise % 8 olduğu da gözetilerek sanığın sahte fatura kullanma kastıda değerlendirilerek tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/12992
Karar No: 2012/19452
Karar Tarihi: 05.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/12992 E.  ,  2012/19452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

18.09.2006 günü yüze karşı verilen karara yönelik sanıklar ... ve ... savunmanının, 29.09.2006 Hakim havale tarihli temyiz ve aynı tarihli, temyiz süresi içinde 21.09.2006 tarihinde hastalığı nedeniyle mazeretinin olduğuna dair belge ekli eski hale getirme isteğinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; CMK.nun 40/1,41/1-2,42/1. maddeleri uyarınca eski hale getirme istemi yerinde görülerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle,usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108.maddesinin ( 4 ), ( 5 ) ve ( 6 ). fıkralarında ‘‘Hakim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır. Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir." denmiştir. Denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren Mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan Mahkemeye aittir. Buna göre hükümlülük kararında mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58/7.maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin bölümden “takdiren 2 yıl süre ile" sözcüklerinin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/4013
Karar No: 2010/2377
Karar Tarihi: 21.04.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/4013 E.  ,  2010/2377 K.**

**"İçtihat Metni"**

1- Dava ve temyize konu 1159 parsel sayılı taşınmazın tespit maliki Hakkı oğlu 1340 doğumlu Şerif Altındağ'ın tüm mirasçılarını gösterecek şekilde nüfus aile kayıt tablosunun Nüfus Müdürlüğünden,

2-Davacının tutunduğu K.evvel 1323 tarih 13 sayılı sicilden gelen 1340 tarih 7 sayılı tapu kaydı ile tespite esas alınan Şubat 326 tarih 5 sayılı tapu kayıtlarının oluştuğu ilk tarihten itibaren tüm tedavülleri ile birlikte onaylı örneklerinin varsa haritasının Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünden ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

3-Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünden tapu kayıtları geldikten sonra davacı tarafın tutunduğu K.evvel 1323 tarih 13 sayılı sicilden gelen 1340 tarih 7 sayılı tapu kayıtlarının kadastro tespitleri sırasında hangi taşınmazlara revizyon gördüğünün Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması,

4-Dava ve temyize konu 1159 parsele komşu 1158 ve 1160 parsel sayılı taşınmazlara ait onaylı tutanak örnekleri ile varsa dayanağı tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden, vergi kayıtlarının Özel İdare Müdürlüğünden, dava konusu ise dava dosyalarının ilgili mahkemesinden getirtilerek dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 21.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/280
Karar No: 2011/1777
Karar Tarihi: 07.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/280 E.  ,  2011/1777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...’in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08/12/2005 gün ve 2005/399 Esas, 2005/609 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dosya Yargıtay C.Başsavcılığının tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanığa yüklenilen suçun 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu, lehe yasa ve müktesep hak hükümleri nazara alınarak öncelikle uzlaştırma işlemi yapılması, sonuçsuz kalması durumunda lehe yasanın belirlenmesi suretiyle hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Kabule göre de;

Sanık hakkında 765 sayılı Yasa lehe kabul edilerek temel cezalar belirlendiği halde, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesine aykırı olarak 5237 sayılı Yasanın 63. ve 51/1. maddeleri uygulanmak suretiyle karma uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/03/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/811
Karar No: 2018/11983
Karar Tarihi: 25.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/811 E.  ,  2018/11983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yoksulluk nafakası isteğinin kabul edilebilmesi için nafaka talep edenin boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinin belirlenmesi gerekir (TMK m.175). Davalı erkek tarafından davacı kadına babasından miras kaldığı belirtilmiş, bu durum mahkemece araştırılmamıştır. O halde, mahkemece araştırma yapılarak kadına kalan mirasın boşanma halinde kadını yoksulluktan kurtaracak nitelikte olup olmadığı, gelir getiren bir mal varlığı bulunup bulunmadığı, gelirinin sürekli ve düzenli olup olmadığı hususları araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu hususta eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.10.2018(Prş.)
Esas No: 2012/17093
Karar No: 2012/16232
Karar Tarihi: 27.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/17093 E.  ,  2012/16232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : Sahte fatura kullanmak suçu nedeniyle; zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına

Defter ve belgeleri gizlemek suçu nedeniyle; mahkumiyet

2000 takvim yılında sahte fatura kullanılması nedeniyle kurumlar vergisi kaybına sebebiyet verildiğinin tespit olunması karşısında, sahte fatura kullanmak suçu bakımından suç tarihinin 01.05.2001 olup, gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin 01.05.2001 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

1-Katılan vekilinin "2000 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2000 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasadaki cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanığın "defter ve belgeleri gizlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "defter ve belgeleri gizlemek'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği 14.02.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.