erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/11165
Karar No: 2019/13346
Karar Tarihi: 11.09.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/11165 E.  ,  2019/13346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca bedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanlar ... ile ...'ye yönelik hakaret ve tehdit, mağdurlar ..., ..., ... 'ye yönelik tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanığın eşi olan ...'la tartışmasının ardından ,mağdur ...'ın ablası olan diğer katılan ...'ın ikametine gitmesi üzerine, sanığın da elinde balta ve bıçakla katılan ...'ın ikametine giderek mağdur ... ve katılan ...'ı "bu balta ve bıçak ile sizi kesip doğrayacağım" demek suretiyle tehdit etmesi ve katılan ...'a "o...pu" demek suretiyle hakaret ettikten sonra olay yerine tartışmayı ayırmak için gelen katılan ... ve mağdurlar ... ile ...'yi de "erkekseniz çıkın meydana" diyerek elindeki silahla tehdit etmesi ve katılan ...'ye "ananı avradını sinkaf ederim" demek suretiyle hakaret etmesi biçiminde gerçekleştiği iddia ve kabul edilen olayda, sanığın, katılan ve mağdurları kısa zaman aralığı içinde, aynı olay nedeniyle ve aynı suç kastı ile tehdit ettiğinin ve katılanlara hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminden dolayı, sadece TCK'nın 43. maddesinin uygulanması yerine, tehdit ve hakaret suçlarından ikişer kez mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Katılan ... ve mağdur ...'a yönelik yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden ise;

Sanığın atılı suçları kabul etmemesi ve katılan ... ile mağdur ...'ın, sanığın yaralama eylemini gerçekleştirdiğine dair soyut iddiaları dışında sanık hakkında başkaca delil bulunmaması,mağdur ve katılana ait adli raporlarda da darp ve cebir izinin tespit edilmemesi karşısında, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,11.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/470
Karar No: 2017/1696
Karar Tarihi: 29.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/470 E.  ,  2017/1696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyeti ile diğer atılı suçtan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kendisini vekille temsil ettiren katılan bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan bakanlık vekili ile sanık ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına “Katılan ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 3.600 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan ... Bakanlığına verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13577
Karar No: 2015/2250
Karar Tarihi: 26.02.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/13577 E.  ,  2015/2250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı asil tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı ...'ye 04/09/2010 gün ve 6302 sayılı fatura ile laminat parke ve sair malzeme sattığını, fatura münderacatındaki malzemeleri aynı günlü ve 5552 sayılı sevk irsaliyesi ile teslim ettiğini, fatura bedelinin ödenmemesi üzerine Isparta 2. İcra Müdürlüğü’nün 2011/4542 sayılı dosyası ile davalı hakkında icra takibi yapıldığını, yetkiye yapılan itiraz nedeni ile dosyanın .... İcra Müdürlüğü’ne gönderilerek 2011/996 sayılı dosyası üzerinden yeniden gönderilen ödeme emrine de süresi içerisinde davalı tarafından itiraz edildiğini, davalının itiraz dilekçesinde herhangi bir borcunun bulunmadığından bahisle asıl alacağa, faize ve faiz oranına itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava dilekçesinde beyan edilen hususları kabul etmediğini, davacı tarafın alacak sebebi olarak ibraz ettiği 04/09/2010 havale tarihli sevk irsaliyesinde malı teslim alan şeklinde ismi geçen herhangi bir çalışanı olmadığını ve şahsı adına da teslim alma yetkisi bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının fatura ve ticari defterlere dayandığı, davalının ticari defterlerine davacının dayandığı faturanın işlendiği, davacının davalı ile arasındaki hukuki ilişkiyi ve alacağın varlığını ispat ettiği, davalının, davacıya borcunu ödediğine ilişkin savunmada bulunduğu, ancak ödemeyi yaptığını ispat edemediği, bilirkişi raporunda belirtilen miktar kadar davanın kısmen kabulüne karar verildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, davalının ... İcra Müdürlüğü’nün 2011/996 sayılı takip dosyasında 6.726,63 TL asıl alacak, 1.135,86 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 7.862,49 TL yönünden yapmış olduğu itirazın iptaline, 6.726,63 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek yıllık %15 oranında ve değişen oranlarda ticari temerrüt faizi ile birlikte takibin devamına dair verilen karar süresi içinde davalı asil tarafından temyiz edilmiştir.

(1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

(2) Davalı cevap dilekçesinde yemin deliline de dayanmıştır. Bu nedenle davalıya ödeme savunmasının ispatı açısından yemin deliline dayanma hakkı olduğu hatırlatılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, mahkeme kararının bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) nolu bent uyarınca davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bendde açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4531
Karar No: 2013/9955
Karar Tarihi: 01.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/4531 E.  ,  2013/9955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ....Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.01.2013 gün ve 2011/19 Esas, 2013/1 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre; sanığın, ruh sağlığı bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan ve kendisinde “Orta Derecede Mental Retardasyon” denilen zeka geriliği tespit edilen mağdureyi "Birşey söyleyeceğim" diyerek kandırıp evine çağırdığının ve sonrasında cinsel saldırı eyleminde bulunduğunun anlaşılması karşısında, eylemin TCK.nın 109/2. maddesinde düzenlenen hileyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 109/1. maddesine göre hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4607
Karar No: 2018/18875
Karar Tarihi: 05.12.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/4607 E.  ,  2018/18875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 2016/8915 Esas-2017/1721 Karar sayılı bozma ilamının (1) nolu bendinde "Katılana ait olay öncesi ve sonrasında tedavi gördüğü ilgili sağlık kurullarından raporlar film, grafi, hasta tabela müşahede kağıdı, epikriz gibi tüm tedavi belgeleri celbedilip dosyanın kül halinde incelenmek üzere katılan ile birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine gönderilerek olay nedeniyle katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği, katılanın yüzünde sabit iz olup olmadığı, varsa yargılama konusu suç nedeniyle gerçekleşip gerçekleşmediği, yüzündeki yaralanmanın (düşme ya da çarpma, kesici cisim ile vurmak, yumruk vurmak vs.) ne ile meydana getirildiği yönünde duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporunun alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi" şeklinde belirtildiği,

Bozma sonrası alınan Adli Tıp Kurumu 2.İhtisas Kurulunun 27.12.2017 tarihli raporunda "Kişinin olay tarihli herhangi bir sağlık kuruluşuna başvurusu olmadığından buna bağlı olay tarihli muayene kaydı ve görüntüleme raporu bulunmadığı, bu nedenle kişinin olaydan 6 ay sonra başvurduğu sağlık kuruluşunda ortaya çıkan kafada yabancı cismin olay ile illiyetinin tıbben kurulamadığı" belirtilmişse de katılanın, sanığın ve tanıkların beyanlarında olayın 2012 yılı Kurban Bayramının 3.günü olan 27.10.2012 tarihinde meydana geldiğini belirttikleri ve getirtilen belgelerden katılanın aynı tarihte Develi Hatice Muammer Kocatürk Devlet Hastanesi Acil Servise başvurusu bulunduğu halde, suç tarihinin 03.10.2012 tarihi olarak kabul edilerek ve buna bağlı olarak alınan Adli Tıp Kurumunun 2.İhtisas Kurulunun 27.12.2017 tarihli yanlış ve yetersiz raporuna dayanılarak eksik araştırma ile katılanın 6 aylık şikayet süresi içerisinde şikayette bulunmadığından bahisle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/7258
Karar No: 2011/334
Karar Tarihi: 18.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7258 E.  ,  2011/334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.03.2009 gün ve 2009/43-2009/71 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava asliye hukuk mahkemesine açılmış olup, işbölümü itirazı yapılmamış ise de, mahkemece, gönderme kararı verilmiştir. Mahkeme gönderme kararı ile o davadan elini çektiğinden, gönderme kararı nihai bir karardır. Ancak, diğer nihai kararlardan farklı olarak, gönderme kararı verildiği anda kesin kararlardan olup, yalnız başına temyiz edilemez. Nitekim, 24-4-1967 tarih ve 12/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda “TTK.nun 5/3 ncü madde hükmü karşısında, gönderme kararlarının verildikleri anda kesin olup, yalnız başına temyiz edilemeyeceği ve ancak esas hükümle birlikte temyiz olunabileceği, bu kararın niteliğine tamamen yabancı olan ve onunla bağdaşması mümkün olmayan nihai bir hükmün bu karar ile birlikte yanılgı sonucu verilmesi halinde, gönderme kararının nihai hükme ilişkin bu bölümünün yalnız başına temyizinin mümkün olduğu” öngörülmüştür. Bu itibarla, gönderme kararı temyizi kabil değildir. O halde, mahkemece verilen gönderme kararı kesin nitelikte olup temyizi mümkün bulunmadığından davacı vekilinin gönderme kararına yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin gönderme kararına yönelik temyiz isteminin HUMK.nun 432/4 maddesi uyarınca REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/8667
Karar No: 2010/9634
Karar Tarihi: 10.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2007/8667 E.  ,  2010/9634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve fuhuş için kadın tadariki suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'in yapılan yargılanmaları sonunda; mahkümiyetlerine dair, Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinden bozma üzerine verilen 20.10.2005 gün ve 2005/293 Esas, 2005/644 Karar sayılı hükümlerin Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm fıkrasında, Anayasa'nın 40/2 ve CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6 maddelerine aykırı olarak başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri gösterilmediğinden, tebliğnamede sanık ... yönünden temyiz isteminin süre yönünden reddini öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında atılı suçlar nedeniyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda mahkemenin 19.02.2004 gün ve 2003/118 Esas, 2004/40 Karar sayılı ilamı ile mahkümiyetlerine dair hükmün 20.10.2005 günlü kararı temyiz etmeyen sanık Mustafa Akçakaya tarafından temyizi üzerine; dairemizin 16.06.2005 gün ve 2005/2053 Esas, 2005/13118 sayılı kararı ile anılan sanık yönünden bozulmasına karar verildiği, bozmanın diğer sanıklara sirayetine karar verilmediği, bu suretle diğer sanıklar yönünden 19.02.2004 günlü kararın kesinleştiği, bozma sonrası duruşma açılarak yargılamaya dahil edilen sanıklar ..., ... ve ... haklarında yeniden hüküm kurulduğu, bu hükümlerin hukuki diğerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu, bu itibarla temyize hak kazandırmayacağı anlaşıldığından, temyiz taleplerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 10.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7600
Karar No: 2013/10130
Karar Tarihi: 17.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/7600 E.  ,  2013/10130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYIT DÜZELTİMİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı ve dedesi olan ''....'nın'' kayden malik olduğu bir kısım taşınmazların tapu kayıtlarında soyadının ''... '' olması gerekirken yanlışlıkla ''...'' olarak yazıldığını ileri sürerek, tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun şekilde ''.... '' olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur..

Davanın kabulüne dair verilen karar Yargıtay 14. Hukuk Dairesince; tapu kayıt maliki olan ''....'ın'' nüfus sicilinde soyadı olmadığından tapu kaydındaki kimlik bilgilerinde soyadının düzeltilmesinin istenemeyeceği açıktır. Ancak, idari yönden tapuda intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak açılan bu tür davalarda “çoğun içinde az da vardır kuralı gereği'' dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görülen ''....'' ile davacının murisi olan ''....'nin'' aynı kişi olduğuna dair bir tespit hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı'' gerekçesiyle bozulması üzerine yapılan yargılama sonucunda bozmaya uyularak kayıt malikinin davacının murisi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/461
Karar No: 2016/985
Karar Tarihi: 26.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/461 E.  ,  2016/985 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İstanbul 3. Sulh Hukuk, Sinop Sulh Hukuk, Gerze Sulh Hukuk, Bakırköy 3. Sulh Hukuk ve Silivri Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi atanması istemine ilişkindir.

İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “... ... ... ... ... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Sinop Sulh Hukuk Mahkemesi, “... ... ... ... ... .../...” adresinin Gerze adli yargı çevresi içinde bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Gerze Sulh Hukuk Mahkemesi, UYAP sisteminden yapılan araştırmada kısıtlının son ikamet adresinin “... ... ... ... ...:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, davacının 15.06.2015 tarihli dilekçesi ile kısıtlı adayının ... ... ... ... ... kaldığı ve bu nedenle dosyanın Silivri Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesini talep ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Silivri Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından da, kısıtlı adayının bakımevine yerleşmeden önceki ikamet adresinin “.../...” olduğu ve kısıtlı adayının sadece bakım amaçlı olarak bakımevinde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Her ne kadar Türk Medenî Kanununun 22. maddesinde bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı belirlenmişse de, kısıtlı adayının uzun süreden beri bakımevinde bulunduğu, dolayısıyla sürekli yerleşmek niyetiyle bakımevinde kaldığı ve sürekli bakım ve gözetiminin bakımevinde gerçekleştirildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Silivri Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Silivri Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1932
Karar No: 2022/273
Karar Tarihi: 12.01.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/1932 E.  ,  2022/273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı, kasten yaralama

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan beraat, diğer atılı suçtan açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış düşme hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

28.12.2013 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesinde yer alan “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir” şeklindeki düzenleme nazara alınarak kendisini vekaletnameli müdafi ile temsil ettirip, beraatine karar verilen sanık yararına vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına “Hüküm tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 3.000 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak kendisini vekaletnameli müdafi ile temsil ettiren sanığa verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.