erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/4083
Karar No: 2016/5381
Karar Tarihi: 20.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4083 E.  ,  2016/5381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan idare vekilinin, T.C. ..... Valiliği Defterdarlık Muhakemat Müdürlüğü'nün 28.05.2012 tarihli oluruna dayanarak, 01.06.2012 günlü dilekçe ile temyizden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyizine hasren yapılan incelemede:

1-Sanığın 2008 takvim yılında kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen “.... Elektrik Elektr. Petrol Ürün. İnş. San. Tic. Ltd. Şti.” ve “Tekno Yaşam Elektronik İnş. Ot. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti.” haklarında düzenlenen 19.06.2009 tarih ve ..... ile 11.05.2009 tarih ve .... sayılı vergi tekniği raporları ve ekleri dosyaya getirtilip, ilgili firma yetkilileri hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akıbetleri araştırılarak, dava dosyaları celp edilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, gerektiğinde faturaları düzenleyen mükellefler ile sanığın yetkilisi olduğu şirkete ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ile satıcıların kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ve faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/42250
Karar No: 2013/7526
Karar Tarihi: 26.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/42250 E.  ,  2013/7526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nin 51/1. maddesi gereği sadece hapis cezasının ertelenebileceği gözetilmeden seçenek yaptırımın ertelenmesine karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümde kısa süreli hapis cezası TCK'nin 50/1-f maddesindeki seçenek yaptırıma çevrilirken infazı kısıtlayıcı şekilde “bir kamu kurumunda, temizlik -inşa- yapım v.s. ... kollarında” şeklinde seçenek yaptırıma çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince hükmün 2.bendinin altıncı paragrafındaki "bir kamu kurumunda, temizlik -inşa- yapım v.s. ... kollarında" ibaresinin çıkartılması diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7689
Karar No: 2012/27391
Karar Tarihi: 06.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/7689 E.  ,  2012/27391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ücret, yıllık izin ücreti, kötü niyet tazminatı, ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 21.6.2004-28.3.2009 tarihleri arasında muhasebe şefi olarak çalıştığını, ... sözleşmesinin 15.1.2009 tarihli hiçbir gerekçe içermeyen yazı ile feshedildiğini, çalıştığı döneme ilişkin olarak kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ücreti, ulusal bayrem ve genel tatil ücreti ve ücret alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı vekili, davacının şirketteki diğer çalışanlarla sürekli sürtüşme içinde olduğu, görevini zamanında yapmadığı, şirket kayıplarına sebep olduğu ve diğer çalışanların huzurunu bozduğu için işten çıkarıldığını, tüm haklarının ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı fazla mesai yaptığını ancak karşılığı ücretin ödenmediğini iddia etmiş, buna karşılık davalı fazla mesai yapmadığını savunmuştur.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, fazla mesai iddiasına dayanan taleplerde fazla mesai yapıldığını ispat yükü işçiye, fazla mesai yapıldığının kanıtlanması durumunda karşılığı ücretin ödendiğini ispat yükü ise davalı işverene düşmektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davalı yargılama sırasında davacının işe giriş-çıkış saatlerini gösterir imzalı devam belgeleri sunmuştur. Söz konusu belgelerde davacının haftada beş gün ve Cumartesi günleri çalıştığı saptanmakla birlikte, giriş-çıkış saatlerinin ./..

düzenlilik arzetmediği, mesaiye geç gelip erken ayrıldığının tespit edildiği ve nadiren, özellikle ayda bir kez fazla mesai yaptığının belirlendiği, sağlıklı olarak günlük ve haftalık çalışma süresinin tespit edilemediğinin bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, davacının imzasını havi belgelere aykırı, tanık anlatımlarına dayalı olarak belirlenen fazla mesai ücretine hümolunması hatalıdır. Dolayısı ile davacının fazla mesai ücretine ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine ....12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/30476
Karar No: 2010/11465
Karar Tarihi: 06.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/30476 E.  ,  2010/11465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sındırgı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/10/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK'nun 23.maddesinin son cümlesi hükmüne göre mahkemenin yetkili olmadığını iddia eden taraf yetkili mahkemeyi beyan etmeye mecburdur. Hukuk Genel Kurulu'nun 22.09.1976 gün ve 10/1957-2554 sayılı ve 25.12.1987 gün ve 1987/506-1103 sayılı kararlarında benimsendiği gibi anılan hükümde yetki itirazında bulunana birden fazla yetkili yeri gösterme olanağı yasaklanmamıştır. Yetkili olmaları koşulu ile birden çok yetkili yer belirtilmiş olsa dahi yetkili yeri bildirme yükümlülüğü yerine getirilmiş olur.

Somut olayda da gözlemlendiği gibi borçlu, yetkili yer olarak İzmir ve Turgutlu İcra Daireleri'ni gösterdiğine ve bunlardan biri için tercihini belirtmediğine göre mahkemece yapılacak belirlemede ikisinin de yetkili olduğunun tespiti haline tercih hakkı alacaklı tarafa geçeceğinden mahkemece, alacaklı vekilinin yetkili icra dairesini tercih hususunda beyanı alınarak sonuca gidilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle İzmir veya Turgutlu İcra Dairelerinin yetkili olduğuna karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5579
Karar No: 2010/16445
Karar Tarihi: 20.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/5579 E.  ,  2010/16445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas alınır. Buna göre arsa niteliğinde olan dava konusu taşınmazın 25.09.2008 tarihine göre değerlendirilmesi gerekirken, daha sonraki bir tarih esas alınmak suretiyle değerlendirme yapılmış olması,

2-Emsal alınan 1138 parsel sayılı taşınmazın 08.03.2004 tarihinden önce, dava konusu taşınmazın 25.09 2008 tarihinden önce yapılan bir imar düzenleme çalışması sonucunda oluşmuş parseller olup olmadıklarının Belediye İmar Müdürlüğünden, sorularak dava konusu taşınmazın kadastro parseli, emsal alınan taşınmazın imar parseli olması halinde dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden düzenleme ortaklık payı oranında indirim yapılması gerekip gerekmediğinin düşünülmemesi,

3-Kamulaştırma Yasası'nın 11. maddesinin (d) bendinde vergi beyanı, kıymet takdirinde gözönünde tutulması gereken esaslar arasında sayılmıştır. Bu nedenle dava konusu taşınmazla emsal alınan taşınmazın bulundukları cadde veya sokak için belediyelerce belirlenen 2008 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediyeden getirtilerek vergi değerleri oranları ile bilirkişi raporunda emsal karşılaştırması sonucu değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı ise bu farklılık ve çelişkilerinde giderilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2786
Karar No: 2010/6139
Karar Tarihi: 16.12.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/2786 E.  ,  2010/6139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Sınırlandırmanın iptali ve tescil

K A R A R

Dosya içerisinde, dava konusu taşınmazların çevresinde taşınmazlara ait tapu kayıtları ve kadastro tutanakları ile dayanak 18.06.1954 tarih 133 sayılı tapu kaydının revizyon gördüğü parsellere ilişkin kayıtlar bulunmamaktadır.

1- Bu nedenle; dava konusu taşınmaza komşu 2389, 2390, 2392, 2403, 2404, 2407, 2416, 2417, 2418, 2419, 2420, 2421 ve 2752 parsellere ilişkin tapu kayıtları, kadastro tutanakları ve ekleri ile varsa revizyon gören tapu ve vergi kayıtları,

2- Dayanak 18.06.1954 tarih 133 sayılı tapu kaydının revizyon gördüğü parsellere ilişkin tapu kayıtları ile kadastro tutanakları bulundukları yerlerden istenilerek dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılabilmesi için geri çevrilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/31777
Karar No: 2019/6008
Karar Tarihi: 01.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/31777 E.  ,  2019/6008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü 119 ada 65 parsel sayılı taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti,

2-Davacı idare tarafından acele el koyma kararı ile fazla bloke edilen bedelden tespit edilen kamulaştırma bedelinin mahsubu ile davacı idareye iade edilecek miktara faiz işletilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Hüküm fıkrasında tespit edilen bedelin hatalı gösterilmiş olması,

Doğru olmadığı gibi;

4-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1990
Karar No: 2014/4198
Karar Tarihi: 10.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/1990 E.  ,  2014/4198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve ayçiçeğinin 2007, 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 yılı itibarıyla, kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekara ayrıntılı üretim giderini gösterir veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü'nden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/22344
Karar No: 2014/27717
Karar Tarihi: 23.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/22344 E.  ,  2014/27717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kuşadası 1.Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :13.03.2014

No :2010/273-2014/133

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 22.03.2006-31.12.2008 döneminde Sosyal Güvenlik Kurumu'na bildirilmeyen çalışmaların tespiti istemine ilişkin olup; Mahkemece; 01.06.2008-01.08.2008 ile 18.11.2008-31.12.2008 tarihleri arasında iki dönem halinde, hizmet tespit edilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 79/10 ve 5510 sayılı Yasanın 86/9. maddeleridir. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği, çalışma olgusunun da tanık dahil her türlü delille ispatlanabilmesi nedeniyle delil serbestliği bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

506 sayılı Kanunun 4. maddesinde, “sigortalıları çalıştıran gerçek ve tüzel kişiler” işveren olarak tanımlanmıştır. ”Çalıştıran” olgusu, tespiti istenen sürelere ilişkin hizmet akdinin tarafı konumunda olan ve hizmet akdini düzenleyen “işvereni” ifade etmektedir. Hizmet tespitine yönelik davalarda, çalışma ilişkisinin nitelik ve süresinin belirlenmesinde, bu yöndeki işyeri bilgi ve belgelerine ulaşılmada, kısacası, davanın sübutu ve verilen kararın infazı açısından, işverenin kim olduğunun bilinmesinde yasal zorunluluk vardır; bu nedenle, sigortalının taraf olduğu hizmet akdinin hangi işverenler tarafından düzenlenmiş olduğu tespit edilip, hizmet tespitine yönelik davanın, anılan Yasanın 79/10. maddesine göre, sigortalıyı fiilen çalıştıran işverenlere yöneltilmesi gerekir.

Davacı talebi dikkate alındığında, kabulüne karar verilen 01.06.2008 öncesi dönem bakımından çalışılan işveren belirlenmeli, yöntemine uygun şekilde husumet yöneltilmeli, bu davalının göstereceği deliller de toplandıktan sonra, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalılardan Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6480
Karar No: 2017/1239
Karar Tarihi: 21.02.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/6480 E.  ,  2017/1239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : (Kapatılan) 15. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın bu suçu, daha önce işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında Samsun 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 16/05/2012 tarih ve 2012/115 esas ve 2012/668 karar sayılı ilamı ile hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşılmakla; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 21/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16065
Karar No: 2014/8507
Karar Tarihi: 30.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16065 E.  ,  2014/8507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/130795

MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2009

NUMARASI : 2008/673 (E) ve 2009/841 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Müşteki K.. A..'in Halkbankası ATM'sinden maaşını aldıktan sonra caddede yürürken, sanık N.. T..'nın müştekinin yanına gelerek "kısmetinin açıldığını, dolar bulduğunu belirterek paylaşalım" dediği, birlikte ara sokağa girdikleri, orada diğer sanık Y.. İ..'ın yanlarına yaklaşarak, dolar kaybettiğini söyleyip, ceplerindeki paralara bakmak istediği, müşteki ile sanık N.. T..'nın paraları sanık Yakup'a verdikleri, Y.. İ..'ın müştekinin parasını "bu benim değil" diyerek, sanık Nuri'ye verip uzaklaştığı, sanık N.. T.. da içinde para olduğu söylenen ancak gazete parçaları bulunan zarfı, müştekiye vererek olay yerinden ayrıldığı, olayda sanıkların eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı madde ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanıkların eyleminin nitelikli hırsızlık kabul edildiği halde 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesi uyarınca sanıklara ek savunma hakkı verilmeden sözkonusu madde uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. Başkan
Esas No: 2019/9619
Karar No: 2020/403
Karar Tarihi: 09.01.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/9619 E.  ,  2020/403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın kullandığı soyunma dolabını kendi dolabına ait anahtarla zorlayarak açtığı ve dolap içerisinde bulunan pantolonun cebindeki paralardan 2 adet 50,00 TL ve 3 adet 100,00 TL olmak üzere toplam 400,00 TL parasını çaldığının, katılanın kullandığı zorla açılan dolabın kilit göbeğindeki kırık anahtar ucunun sanığın kullanmış olduğu beş numaralı dolaba ait anahtarın parçası olduğuna ilişkin bilirkişi tespiti, katılan ve tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı itibariyle sabit olması karşısında sanığın üzerine atılı hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 09/01/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.