Esas No: 2018/182
Karar No: 2019/2554
Karar Tarihi: 03.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/182 E.  ,  2019/2554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 06/04/2017 tarih ve 2014/1130 E - 2017/482 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince verilen 14/09/2017 tarih ve 2017/475-2017/526 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 2009 yılında imzalan kredi sözleşmesi uyarınca müvekkiline Ekim 2012 tarihinde kredi kullandırıldığını, kredinin vadesinden önce kapatıldığını, 1.022.619,38 TL ana paradan %5 oranında 51.130,37 TL erken kapama komisyonu ve 2.556,55 TL BSMV tahsil edildiğini, alınan komisyonun haksız olduğunu, kredi sözleşmesinde komisyona dayan maddelerin TBK. 20.maddesi uyarınca geçersiz olduğunu ileri sürerek 53.687,52 TL'nin 01.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin müşterisini erken kapatmaya zorlamadığını, davacının kullandığı kredinin davacının talebi üzerine ve karşılıklı anlaşmaya varılması üzerine kapatıldığını, bu konuda davacının müracaatı bulunduğunu, davacıdan tahsil edilen bedellerin sözleşmeye ve mevzuata uygun olduğunu, davacıdan alınan %5 oranındaki erken kapama ücretinin fahiş olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, taraflar arasındaki sözleşmenin 48/g. bendi ile erken kapama ücretinin banka tarafından belirleneceğinin hüküm altına alındığı, davacının da tacir olduğu, basiretli tacir gibi davranması gerektiği, davacının erken kapatma komisyonu ücreti alınmasına ihtirazı kayıt koymadan davalıya ödediği, bankaca belirlenen komisyon bedelini kabul etmemesi halinde kredisini erken kapatmaktan vazgeçebileceği, davalı bankanın kredinin erken kapatılması nedeniyle tahsil ettiği miktarda haklı olduğu, işlemin yasal mevzuata ve bankacılık uygulamalarına uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunmuştur.

Bölge Adli Mahkemesince, davacıdan gider vergisi dahil %5.25 oranında erken kapama ücreti alındığı, erken kapatma komisyonunda sektör ortalamasının %3,86 olduğu, bu bilgiler ışığında alınan komisyonun fahiş olmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, alınmadığı anlaşılan 44,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 03/04/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.