Esas No: 2022/4901
Karar No: 2024/1850
Karar Tarihi: 30.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/4901 E.  ,  2024/1850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/454 E., 2022/33 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul-Kısmen Ret

Taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı cezai şartın tahsili ve tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesince yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının satın almış olduğu daire ile ilgili olarak dava dışı arsa sahibi ... ile davalı yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davacı bu daireyi satın alırken eksikliklerin tümünün arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında giderileceğinin söylendiğini ve dairenin belirlenen sürede teslim edilmemesi nedeniyle maddi-manevi zarar gördüğünü ileri sürerek, 2.800,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 12.800,00 TL tazminat ile 50.000,00 TL sözleşme ile kararlaştırılan cezai şartın yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçelerinde özetle; davanın reddini istemiştir.

III. YEREL MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 31.03.2015 tarihli ve 2013/176 Esas, 2015/34 Karar sayılı kararı ile, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine davacının taraf olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1-Yerel Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) Yüksek 23. Hukuk Dairesi'nin 29.05.2018 tarihli ve 2015/5866 Esas, 2018/3381 Karar sayılı kararı ile, taraflar arasında imzalanmış olan 17.10.2007 tarihli ek sözleşmenin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin temliki hükmünde olduğu değerlendirilip, işin esasına girilmesi gerektiği belirtilerek, Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yerel Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, 17.10.2007 tarihli ek sözleşme, sözleşmenin temliki hükmünde olduğundan davacının uğradığı zararların cezai şart ile koruma altına alındığı belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile 50.000,00 TL cezai şartın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yerel Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığı, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan hakların davacıya devredilmediği, arsa sahiplerinin bilgi ve muvafakatları ile tadilat ruhsatına başvurulduğu, cezai şart miktarının fahiş olduğu, cezai şartın tüm arsa sahipleri bağımsız bölümlerinin teminatı olarak kararlaştırıldığı ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı cezai şartın tahsili ve tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 179 uncu maddesi ile 470 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeler ile temyiz edenin sıfatına göre, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-17.10.2007 tarihli ek sözleşme ile, arsa sahibi ...'e ait hak ve borçların, davacıya temlik edildiği sabit olan 24.05.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde; inşaat süresi ruhsat tarihinden itibaren 24 ay olarak belirlenmiş olup, sözleşme ayrıca "... her kim işbu şartlara uymaz yerine getirmez ise karşı tarafın uğrayacağı tüm zarar ve ziyanlar hariç 50.000,00 YTL cezai şart ödemeyi kabul ve taahhüt eder" hükmünü ihtiva etmektedir.

Bahsi geçen sözleşme hükmü uyarınca; 50.000,00 YTL olarak belirlenen cezai şart, tüm arsa sahiplerinin bağımsız bölümlerinin teminatı olarak, tüm arsa sahipleri lehine kararlaştırılmış olduğundan, talep edilen ifaya ekli cezai şart alacağının davacı temlik alan arsa malikinin hissesi oranında hüküm altına alınması gerekirken, bu husus gözetilmeden tümünün davacıya verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Temyiz olunan Yerel Mahkeme kararının davalı lehine BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın kararı veren Yerel Mahkemeye gönderilmesine,

30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.