erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/3325
Karar No: 2019/6094
Karar Tarihi: 15.10.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/3325 E.  ,  2019/6094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.02.2018 tarih ve 2017/161 - 2018/98 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmak

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri gereğince

mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuğunu göndermesinin ve zaman gazetesine aboneliğinin bulunmasının örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "17.03.2017" yerine “17.03.2016” olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiş, sanığın örgütsel konumu ve faaliyetleri nazara alınarak temel cezanın alt sınırdan uzalaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9437
Karar No: 2019/3893
Karar Tarihi: 27.05.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/9437 E.  ,  2019/3893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davalı ... mirasçısı ... adına tebliğe çıkartılan gerekçeli kararın "köy ihtiyar heyetinden aza ...’ya tebliğ edildiği" şerhi ile tebliğ edildiği, ancak çıkartılan tebligat evrakında, adresin dahili davalının adres kayıt sistemlerindeki adresi olduğuna dair şerh bulunmadığı halde; tebliğ imkansızlığı nedeninin açıklanmadan, tebligat sırasında dahili davalının en yakın komşusuna da haber verilmeksizin evrakın azaya teslim edildiği dolayısıyla yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğu anlaşılmakla, gerekçeli kararın dahili davalı ...’a 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19178
Karar No: 2015/24979
Karar Tarihi: 21.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/19178 E.  ,  2015/24979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2012/230-2013/145

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1) Bilirkişi raporunda değerlendirmede esas alınan zeytinin değerlendirme yılı olan 2012 yılındaki dekar başına asgari ve azami verim miktarlarının İl/İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

2) 2012 yılı hasat döneminde zeytin bahçesindeki işlenmemiş zeytinin kg satış fiyatı ve aynı yılda dökümü yapılmış dekar başına üretim masraflarının (her bir masraf kalemi ayrı gösterilerek) ve verim miktarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Tarımsal Araştırma ve Politikalar Geliştirme Genel Müdürlüğü ile Tarımsal Ekonomi ve Politikalar Geliştirme Enstitüsü Müdürlüğünden (mevcut ise Artvin-Yusufeli'ndeki zeytinlikler içinde) araştırılarak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7986
Karar No: 2022/16184
Karar Tarihi: 05.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7986 E.  ,  2022/16184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, hükmün tefhim edildiği 25.02.2016 tarihinde Yalvaç T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu ve kararın yasa yolu bildiriminde suça sürüklenen çocuğa CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun 07.04.2021 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuğun suça konu iş yerine hırsızlık amacıyla gece vakti girmesi şeklindeki eylemine uyan, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 31/3 maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, 14.07.2015 olan mahkumiyet kararı tarihi ile inceleme konusu olan 30.03.2021 karar tarihi arasında dolduğu gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/5438
Karar No: 2024/9247
Karar Tarihi: 29.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5438 E.  ,  2024/9247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2479 E., 2024/51 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 9. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/602 E., 2023/254 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan ilk yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Diğer taraftan katılma yoluyla temyiz hakkı, asıl temyiz talebine sıkı sıkıya bağlı bir hak olup temyiz talebinde bulunan tarafın kendisi yönünden temyizi kabil bir karara karşı kanuni süresi içerisinde temyiz yoluna başvurmuş olması koşulu ile sınırlandırılmıştır.

Dosya içeriğine göre, reddedilen ve davacı tarafça temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihindeki Merkez Bankası efektif satış kuruna göre 81.177,51 TL olup belirtilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.

Davacı tarafın temyiz dilekçesi Dairemizce esasa girilmeden reddedildiğinden; 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 348 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince davalı tarafın katılma yolu ile temyiz isteminin de reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20164
Karar No: 2014/26179
Karar Tarihi: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/20164 E.  ,  2014/26179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/243-2014/282

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4669
Karar No: 2020/8524
Karar Tarihi: 02.07.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/4669 E.  ,  2020/8524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hayasızca hareketler

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 105. maddesinde,

(1) Bir kimseyi cinsel amaçlı olarak taciz eden kişi hakkında, mağdurun şikâyeti üzerine, üç aydan iki yıla kadar hapis cezasına veya adlî para cezasına, fiilin çocuğa karşı işlenmesi hâlinde altı aydan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(2) Suçun;

a) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin ya da aile içi ilişkinin sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

b) Vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile veya sağlık hizmeti veren ya da koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler tarafından,

c) Aynı işyerinde çalışmanın sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

d) Posta veya elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

e) Teşhir suretiyle,

İşlenmesi hâlinde yukarıdaki fıkraya göre verilecek ceza yarı oranında artırılır. Bu fiil nedeniyle mağdur; işi bırakmak, okuldan veya ailesinden ayrılmak zorunda kalmış ise verilecek ceza bir yıldan az olamaz.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

TCK’nın 225. maddesinde “Alenen cinsel ilişkide bulunan veya teşhircilik yapan kişi, altı aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında, cinsel amaçlı hareketlerin doğrudan mağduru hedef alarak gerçekleştirilmiş olması halinde cinsel taciz suçunun subut bulması karşısında, eylemin mağduru hedef almadan ve alenen gerçekleştirilmesi halinde TCK’nın 225. maddesinde düzenlenen hayasızca hareketler suçunun oluşacağı dikkate alındığında, somut olayda, mağdurların soruşturma aşamasında, sanığın cinsel organını açmış vaziyette kendilerine baktığını belirtmelerine karşın, kovuşturma evresinde “cinsel organını çıkarmış oynuyordu” şeklinde beyanda bulundukları anlaşılmakla, mağdurların ifadeleri arasındaki çelişkinin giderilerek, sanığın eylemini doğrudan mağdurları hedef alarak gerçekleştirip gerçekleştirmediğinin belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve Kanuna uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4752
Karar No: 2014/5409
Karar Tarihi: 19.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/4752 E.  ,  2014/5409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 35/2, 62/1 maddeleri gereğince 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

1- Oluş ve dosya kapsamına göre; sanığın mağduru bıçakla sırt ve omuz bölgesinden toplam 3 isabetle hemotoraksa yol açacak ve yaşamsal tehlike meydana getirecek şekilde yaraladığı olayda; 5237 sayılı Yasanın 9-15 yıl arasında ceza öngören 35.maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alındığında makul bir ceza tayini yerine 11 yıl hapis olarak belirlenmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nun mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüsünün sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin sübuta, suçun vasfına, ceza miktarına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 19/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/13919
Karar No: 2022/11832
Karar Tarihi: 13.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13919 E.  ,  2022/11832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1)Mahkemece kısa kararda dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedeli 423.919,04 TL olarak tespit edildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında kamulaştırma bedeli 428.070,18 TL olarak tespit edildiğinden kısa karar ile gerekçeli karar çelişiktir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 10.04.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'na göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir. Bozmadan sonra yerel mahkeme önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaate göre karar verebilir.

Bu itibarla çelişkili karar verilmesi doğru olmadığı gibi,

Kabule göre de;

2)Mahkemece verilen ilk karar davalı ... tarafından temyiz edilmediğinden, ilk kararda tespit edilen kamulaştırma bedeli, kararı temyiz etmeyen davalı yönünden kesinleşmiştir.

Bu durumda ilk kararı temyiz etmeyen davalı yönünden ilk kararda tespit edilen bedeli davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğundan bozmadan sonra sadece ilk kararı temyiz eden davalıların payı hesaplanarak bu miktarın bloke ettirilip adı geçenlere ödenmesine ve ilk kararı temyiz etmeyen davalı yönünden bozmadan önceki miktara göre hüküm kurulması ve ilk kararda tespit edilen bedel acele kamulaştırma dosyasında tespit edilen bedelden daha düşük olduğundan, aradaki farkın

davacı idareye iadesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde ilk kararı temyiz etmeyen davalı yönünden acele kamulaştırma dosyası ile tespit edilen bedel üzerinden karar verilmesi,

3)Kamulaştırma bedelinin davalı tapu maliki ...’a ödenmesine ve payı üzerindeki ipotek şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmasına karar verilmekle yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde ipotek alacaklısına ödemesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 13/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1498
Karar No: 2017/8625
Karar Tarihi: 12.09.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/1498 E.  ,  2017/8625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL ile iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı tayin edilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanığın temyiz itirazının REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun 27.03.2014 tarihli karar oturumu olan son oturumda 18 yaşını bitirmiş olduğu gözetilmeden, yargılamanın açık yerine kapalı yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 182/1 ve 185/1. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12/09/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3904
Karar No: 2015/7731
Karar Tarihi: 26.05.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/3904 E.  ,  2015/7731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Prina ve Prina Yağı San. Tic. Ltd. Şti. vek.Av. ... ile davalı ...Ş. vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesi 'nden verilen 11/03/2014 gün ve 2014/73 - 2014/89 E.K.sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 14/10/2014 gün ve 2014/11903 - 2014/15113 E.K.sayılı ilamına karşı davalı vekilince süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 248.00 TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.