Esas No: 2013/21455
Karar No: 2014/5447
Karar Tarihi: 12.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21455 E.  ,  2014/5447 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/21455

KARAR NO : 2014/5447

MAHKEMESİ : HATAY 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2012/432-2012/614

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı belediye vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı Belediye vekili, Belediye'ye ait iş yerini, davalının haksız olarak kullanması nedeniyle 2009 yılının Haziran ve Ekim dönemi ile 2010 yılının Şubat ve Haziran dönemi için belirlenen 6.114,79 TL.lik ecrimisilin ödenmesi için davalı hakkında icra takibi başlatıldığını, davalının kısmi ödeme yapmasına rağmen takibe yaptığı itiraz üzerine takibin durduğunu, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, davalı Vecih'in Hatay 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/5906 E. sayılı takibine yaptığı itirazın iptali ile takibin devamına ve davalının %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya konu taşınmazda kiracı olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında kira sözleşmesinin olduğu, akitler arasında uygulanması gereken 6570 sayılı Yasanın 7. maddesine uygun tahliye talebinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacı Belediye'nin maliki olduğu dava konusu 4591 parsel sayılı taşınmazdaki 274 nolu dükkan için taraflar arasında 01/01/2003 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi düzenlendiği, Antakya Belediye Gelirler Müdürlüğü'nün, eski otogar etrafında bulunan 274 nolu dükkanı ecrimisil ödemek suretiyle kullandığı, bu yerdeki mevcut otogar binasının yıkılarak imar projesine uygun şekilde yeniden inşaat yapılacağı belirtilerek, işgali altındaki dükkanı tebliğden itibaren 1 ay içerisinde boşaltması için gönderilen 5.10.2007 tarih ve 3020 sayılı yazının davalıya 11.10.2007 tarihinde tebliği edildiği, daha sonra, Antakya Belediye Encümeninin 7.1.2010 tarih 11 sayılı kararıyla mülkiyeti belediyeye ait eski otobüs garajı etrafında bulunan dükkanların, davalı Vecih'inde yeraldığı ekli listede isimleri bulunan kiracıların kira sürelerinin 31.12.2008 tarihinde sona erdiği, ancak, dükkanların kullanımına otogarın yıkımına kadar müsade edildiği açıklanarak 2009 yılı için; 20.1.2011 tarih 35 sayılı encümen kararıyla da 2010 yılı için ecrimisil takdiri yapıldığı, belirlenen ecrimisilin ödenmesi için davalıya ecrimisil ihtarnamesi gönderildiği, akabinde, davacı Belediye tarafından davalı aleyhine ecrimisilin tahsili için başlatılan Hatay 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/5906 Esasında kayıtlı icra takibinin, davalının itirazı üzerine durdurulduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/p-3 hükmü ile belediye taşınmazları hakkında da 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 75. madde hükmünün uygulanacağı öngörülmüş olup süre bitiminden itibaren 2886 sayılı yasanın 1. maddesi uyarınca usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracının fuzuli şagil olarak kabul edileceği kuşkusuzdur.

Somut olayda, taraflar arasında düzenlenen 1.1.2003 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin hususi şartlar başlıklı bölümünün 5. maddesine göre kira süresi taraflarca kararlaştırılmıştır. Kira parasının kiracı tarafından ödenmiş olması taraflar arasında kira sözleşmesinin yenilendiği anlamına gelmemektedir. Sözleşmenin sona erdiği tarih itibariyle taraflar arasındaki kira ilişkisi sona erdiğinden davalı 31.12.2008 tarihinden itibaren haksız işgalci durumundadır.

Hal böyle olunca, dava konusu edilen döneme ilişkin çekişme konusu taşınmazın niteliği de gözetilerek oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla ecrimisil alacağı ve bu döneme ilişkin davalının ödediğini bildirdiği bedellerin de tespiti ile davacının ecrimisil alacağının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.