Esas No: 2021/9903
Karar No: 2023/7736
Karar Tarihi: 23.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/9903 E.  ,  2023/7736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/88 E., 2015/129 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Her ne kadar Tebliğnamede sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından kurulan beraat hükümlerine dair görüş bildirilmiş ise de, bu hükümlere yönelik temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşıldığından incelemenin çocuğun nitelikli cinsel istismar suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2015 tarihli ve 2014/88 Esas, 2015/129 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın katılan mağdure ile olan ilk cinsel ilişkinin 2012 yılında gerçekleştiğini beyan ettiğine, buna rağmen Mahkemece iletişim tespit kayıtlarına dayanılarak sanık ile katılan mağdure arasındaki cinsel ilişkilerin 2009 yılında başladığının kabul edildiğine, oysa ki ilk ilişki tarihi konusunda katılan mağdurenin çelişkili beyanlarda bulunduğuna, sanığın bu konudaki beyanının kesin ve somut delillere dayandığına ve sanık hakkında beraat hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''...Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden yapılan değerlendirmede ise, yukarıda da anlatıldığı gibi tarafların uzun süreden beridir özgür iradeleri ile birlikte oldukları, her iki tarafında bu cinsel birlikteliği kabul ettiği ancak ilk birleşme tarihi konusunda anlaşmazlık olduğu, sanığın beyanına göre (müşterek çocuklarının doğum tarihi esas alınarak) ilk cinsel birlikteliklerinin 2012 yılında olduğunu belirttiği ancak katılanın ise 2009 yılı Mayıs -Haziran aylarında ilk cinsel birlikteliklerinin olduğu ve devamında da yakın süre içerisinde bunu tekrarladıklarını beyan ettiği, taraflar arasında ki 2009 yılı Mayıs ayında yapılan yaklaşık 216 adet mesaj ve görüşme kaydı, sanığın 2011 tarihli facebook hesabından mağdurla 3 yıldır birlikte olduğuna dair 3. bir şahısla yaptığı görüşme kaydı katılanın aşamalardaki istikrarlı ve tutarlı beyanları ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde katılanın suç tarihine ilişkin beyanın daha gerçekçi ve dosya kapsamına uygun olduğu bu sebeple sanığın tarihe ilişkin beyanına itibar edilmeyerek, sanığın rıza ile dahi olsa Mayıs -Haziran 2009 tarihlerinde 15 yaşından küçük olan katılanla birden fazla cinsel birliktelik yaşadığı anlaşılmakla taktiren alt sınırdan hüküm kurulmak suretiyle sanığın cezalandırılmasına karar vermek gerekmiş..'' şeklindeki gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2015 tarihli ve 2014/88 Esas, 2015/129 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz

sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.