Esas No: 2021/11579
Karar No: 2021/11440
Karar Tarihi: 30.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/11579 E.  ,  2021/11440 K.**

**"İçtihat Metni"**

6735 sayılı Uluslararası İş Gücü Kanunu'na aykırılıktan ... hakkında, aynı Kanunun 23. maddesi uyarınca 21.390,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair ...'nün 13/03/2019 tarihli ve 43422173-403.06 sayılı kararına yönelik başvurunun reddine ilişkin İstanbul 3. Sulh Ceza Hakimliği'nin 18/11/2019 tarihli ve 2019/1618 değişik iş sayılı kararına karşı kabahatli vekili tarafından yapılan itirazın reddine dair İSTANBUL 4. Sulh Ceza Hakimliği'nin 24/12/2019 tarihli ve 2019/6582 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 16.04.2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.05.2020 tarihli ve KYB. 2020- 46814 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında işyerinde çalışma izni olmadığı hâlde ... , ... ve ... isimli yabancı işçileri çalıştırdığından bahisle anılan Kanun'un 6/2. maddesinde yer alan "Bu Kanun kapsamında yer alan yabancıların çalışma izni olmaksızın Türkiye’de çalışmaları veya çalıştırılmaları yasaktır." düzenlemesi ile aynı Kanun'un 23/5-b maddesindeki " Çalışma izni olmaksızın, 1) Bir işverene bağlı olarak çalışan yabancıya iki bin dört yüz Türk lirası, 2) Bağımsız çalışan yabancıya dört bin sekiz yüz Türk lirası, 3) Yabancı çalıştıran işverene veya işveren vekiline her bir yabancı için altı bin Türk lirası, tutarında idarî para cezası verilir", şeklindeki düzenlemeye nazaran, bir her bir işçi için 2018 yılı itibarıyla belirlenen 7.130,00 Türk lirası olmak üzere toplamda 21.390,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanan kabahatliye ait ... Mah. ... Taksim Cad. No: 2/D ... adresinde yapılan denetimde, idarî para cezasına konu 03/09/2018 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu durum tespit tutanağına göre, ... , ... ve ... isimli şahısların çalıştıkları, ... ve ... döner işçisi, ... garsonluk yaparken görüldüğü, çalışanların ücretlerini aylık olarak aldıklarını beyan ettikleri, işyerinde başkaca çalışana rastlanılmadığı, denetim sonucu tutulan tutanağın beyanları alınan şahıslarca imzadan imtina edilerek imzalanmadığı, tutanağın denetim komisyonunca imzalandığı, tespit tutanağı sonrası Sosyal Güvenlik Kurumu İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından hazırlanan 25/11/2018 tarihli ve 2018/VEK/068 sayılı durum tespit raporuna istinaden ...'nün 13/03/2019 tarihli ve 43422173-403.06 sayılı kararı ile kabahatli hakkında 21.390,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmış ise de; dava konusu işleme esas alınan tutanak işletmeci tarafından imzadan imtina edilmek suretiyle imzalanmadığı gibi garson ve döner işçisi olarak işyerinde çalıştığı belirtilen şahısların imzasının da söz konusu tutanakta bulunmadığı, ayrıca çalıştırıldığı belirtilen şahısların tercümanlı ifadesine başvurulmadığı, bunun dışında şahısların işyerinde garson ve döner işçisi olarak çalıştığına dair başkaca bir araştırmaya girilmediği görülmekte olup bu haliyle salt tutanak esas alınmak suretiyle ilgililerin işverene bağımlı olarak süreklilik içerisinde ve belli bir ücret karşılığında çalıştıklarına dair herhangi bir belirleme olmadan tesis edilen idari para cezasının usul ve yasaya aykırı olarak verildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309-310.maddelerinde düzenlenen “Kanun Yaranna Bozma” olağanüstü kanun yollarındandır.

Kanun yararına bozma yasa yolu; istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi sebebiyle dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir.

Bu olağanüstü kanun yolunun amacı, ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olup, ikinci bir temyiz yolu değildir.

Eylemin subutuna yönelik delillerin değerlendirilmesi ve takdire yönelik konularda Kanun Yararına Bozma olağanüstü kanun yoluna başvurulamayacağı gerek Ceza Genel Kurulu gerekse daire kararlarıyla kabul edilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, dosya kapsamına göre 6735 sayılı Yasaya aykırılık kabahatinin subut bulduğuna dair hakimliğin kabulüne yönelik, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmediğinden, CMK'nin 309. maddesi uyarınca REDDİNE, 30.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.