Esas No: 2019/14955
Karar No: 2019/13565
Karar Tarihi: 11.11.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/14955 E.  ,  2019/13565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte olan ve 31.03.2007 tarih ve 26479 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5607 sayılı Kanunun 25. maddesi ile yürürlükten kaldırılan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na göre el konulan akaryakıtın, 5607 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 3. bendindeki “Bu maddenin yayımı tarihinden önce kaçak akaryakıt ile birinci ve ikinci fıkralar kapsamı dışındaki kaçak şüphesiyle el konulan eşya hakkında, bu maddenin yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde gerekli tespitler yaptırılarak soruşturma aşamasında hâkim, kovuşturma aşamasında mahkeme tarafından tasfiye kararı verilir. Bu süreler içinde karar verilmemesi halinde eşya derhal tasfiye edilir.” hükmü ve aynı Kanunun geçici 3. maddesindeki “Eşyanın miktar bakımından fazla olması veya saklanması özel tesis ve tertibatı gerektirmesi hallerinde eşya özelliklerine göre doğrudan ilgili idarelere, bunun mümkün olmaması halinde İçişleri Bakanlığı, Gümrük Müsteşarlığı ile Maliye Bakanlığı Tasfiye İşleri Döner Sermaye İşletmeleri Genel Müdürlüğünce belirlenecek usul ve esaslara göre mahallin en büyük mülki amirinin uygun göreceği bir yere konulur." hükümleri karşısında, somut olayda; 26.02.2010 tarihinde el konularak sanığa yediemin olarak teslim edilen akaryakıtın kanunun amir hükümlerine rağmen ilgili kanunda belirtilen kurumlar yerine sanığa teslim edilmesi ve sanıktan, öngörülen üç aylık süre geçtikten sonra, 14.01.2014 tarihinde tesliminin istenmesi nedeniyle zamanında da tasfiye edilmemiş olduğu anlaşılmakla; sanığa suça konu eşyayı bedelsiz olarak bu kadar uzun süre saklama yükümlülüğü yüklenemeyeceğinden unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule görede;

1- Mahcuzların sahibi olduğu anlaşılan sanık ... hakkında TCK.nın 289/1-son cümlesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

2- Sanık ... hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasının farklı gerekçe göstermeksizin alt sınırın üstünde tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi, ayrıca gün adli para cezasının TCK.nın 52/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine ilişkin hüküm kurulurken "4 gün karşılığı 2.500 TL." denilerek, sonuç olarak ise 2 ay 15 gün yerine "1 yıl 8 ay hapis ve 2.500 TL. adli para cezası"na hükmedilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

3- Sanık ... Kılıçarslan'a atılı suça ilişkin sanık ...'ın beyanları dışındaki delillerin nelerden ibaret olduğu ve suçun ne şekilde oluştuğu karar yerinde gösterilmeden, tarafların beyanlarının özetlenmesi ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Madeni yağ bedeli belirtilmeden ve kimden müsadere edileceği gösterilmeden bu hususta hüküm kurulması,

5- Sanık başına düşen yargılama giderinin, 6183 sayılı Yasanın 106. maddesi gereğince terkin edilmesi gereken miktardan az olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi;

Yasaya aykırı, sanık ... ve sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.