Esas No: 2020/240
Karar No: 2023/11116
Karar Tarihi: 15.11.2023

**5. Ceza Dairesi         2020/240 E.  ,  2023/11116 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2009/69 Esas, 2011/365 Karar

...

SUÇLAR : Zincirleme basit zimmet

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.02.2009 tarihli ve 2006/22100 Soruşturma, 2009/5558 Esas, 2009/219 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında zincirleme basit zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 247 nci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları, aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2011 tarihli ve 2009/69 Esas, 2011/365 sayılı Kararı ile sanıkların atılı suçtan ayrı ayrı beraatine hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kooperatif vekili, mahkemece eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile hüküm kurulduğundan bahisle hükümleri temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların suç tarihlerinde Sınırlı Sorumlu ...Konut Yapı Kooperatifinin yönetim kurulu başkanı ve üyeleri oldukları, görev yaptıkları dönem içerisinde; 22.03.2003 tarihinde kooperatif idaresinde görev alan ... ve ...'ye kooperatif kasasından 336 TL'yi usulsüz şekilde ödedikleri, 26.05.2003 tarihinde ... tarafından İzmir 16. İcra Müdürlüğünün 2002/3451 sayılı dosyasında kooperatif alacağı olarak ödenen 2.458,65 TL'lik tutarı kooperatif kayıtlarına almadıkları, 24.12.2003 tarihinde yapılan 1.250 TL'lik ödemeyi kayıtlarda yönetim kuruluna ödenen avans olarak gösterdikleri ancak buna ilişkin vesika bulunmadığı, 20.10.2003 tarihinde kooperatifte muamele işlemleri takipçiliği yapan ...'nun avansından düştükleri harcama karşılığı 1. Bölge Tapu Sicil Döner Sermaye Müdürlüğüne yatırılan 40 TL'lik harcama makbuzunu fotokopi yoluyla çoğaltarak 1.720 TL olarak kayıtlarda gösterdikleri, buna göre de 1.680 TL tutarında fazladan harcamanın kayıtlarda yer aldığı, yine ... adına düzenledikleri 25.05.2004 tarihli 350 TL'lik ödemeye ilişkin makbuzda ...'nun imzasının bulunmadığı, Emlak Bankasından alınan kredi borcuna karşılık yapılan ödemede 2.000 TL fazladan faiz ödedikleri, 30.09.2004 tarihli makbuz ile ...'ya 330,50 TL kira iadesi adı altında para ödedikleri, kooperatife ait araç bulunmadığı halde her ay ortalama 100 TL benzin faturasını harcama olarak gösterdikleri, ... isimli şahsa 31.09.2003 tarihinde proje için 400 TL ödedikleri ancak bu şahıs tarafından kooperatife düzenlenmiş herhangi bir belgeye rastlanmadığı, bu şekilde bahsi geçen tutarları uhdelerinde tuttukları iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; dosyaya mübrez bilirkişi raporu, tanık beyanları ve kurumlardan temin edilen belgeler doğrultusunda yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı kabul edilerek beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Uygulama maddesi olan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi ikinci fıkrasının (e) bendinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.

2.Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaatine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2011 tarihli ve 2009/69 Esas, 2011/365 sayılı Kararında katılan kooperatif vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.11.2023 tarihinde karar verildi.

...