Esas No: 2023/12567
Karar No: 2023/3876
Karar Tarihi: 22.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/12567 E.  ,  2023/3876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/114 E., 2016/377 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2016 tarihli ve 2016/735 Esas sayılı iddianamesiyle, sanığın hükümlü olarak bulunduğu ...'nda bulunan dolaptan bir adet biber gazı çaldığı ve daha sonra pişmanlık duyarak teslim ettiği ve bu şekilde sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 168/1, 53, 54 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2016/114 Esas, 2016/377 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a, 168/1, 62, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, yaptığı eylemin hırsızlık olmadığı, sadece merak ettiği için biber gazını aldığı ve daha sonrada teslim ettiği, sadece disiplin cezası verilmesi gerekirken hapis cezasına hükmedilmemesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, hükümlü olarak bulunduğu ...'nda iyi halli olması nedeniyle çay ocağında çalıştığı, dosya içerisinde mevcut olan kamera kaydının incelenmesine ilişkin bilirkişi raporuna göre, sanığın olay günü saat 07.22 sıralarında cezaevi koridorunda bulunan dolaptan bir adet biber gazını çaldığının tespit edildiği, sanığın daha sonra hakkında dava açılmadan önce pişmanlık duyarak çaldığı biber gazını görevliye teslim ettiği, sanığın savcılık huzurunda alınan savunmasında sadece merak ettiği için biber gazını aldığını beyan ettiği, yargılama aşamasında ise biber gazını aldığını fakat pişman olup bıraktığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın savcılık huzurunda alınan savunmasında, eylemi saat 05.30-06.00 sıralarında gerçekleştirdiği, cezaevinde alınan beyanında da 04.00-06.00 sıralarında gerçekleştirdiği şeklinde çelişkili beyanlarda bulunduğu, dosya içerisinde bulunan olay yeri kamera kaydı görüntülerinin incelenmesine ilişkin bilirkişi raporunda ise eylemin saat 07.22 sıralarında gerçekleştiğinin tespit edildiği, olay günü güneşin doğuş saatinin 07.23 olduğu ve 1 saat öncesinin geceye tekabül ettiğinin anlaşılması karşısında, eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabulü ile bu hususta tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmış; yerinde görülmeyen diğer temyiz istekleri de reddedilmiştir. Ancak;

1.Sanığın, hükümlü olarak bulunduğu cezaevindeki dolaptan bir adet biber gazı çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin suç tarihi itibarıyla, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinde tanımlanan suça uyduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında aynı Yasanın 142/1-a maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

2.Sanığın çaldığı 1 adet biber gazının bedelinin tespiti ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2016/114 Esas, 2016/377 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.