Esas No: 2023/1886
Karar No: 2024/1216
Karar Tarihi: 29.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/1886 E.  ,  2024/1216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/90 E., 2023/295 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/619 E., 2020/610 K.

Taraflar arasındaki geçici giriş izni davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin temsilcisi olduğu apartman ile davalı tarafın maliki olduğu taşınmazın bitişik nizamda olduğunu, davacı tarafın taşınmazının dış cephesinin tuğla örülü halde olduğunu, estetik, rutubet, ısı kaybı ve benzeri sorunlar yaşanılması sebebiyle taşınmaza tadilat yapılması gerektiğini, dava dışı 3 üncü kişi ile 26.03.2019 tarihinde dış cephe mantolama yapım sözleşmesi imzalandığını, sözleşme gereğince 3 cephede gerekli tadilatların yapıldığını, binanın davalının taşınmazına bitişik cephesinde iskele kurulması gerektiğini, davalı tarafın tadilat işlemlerinin devam edebilmesi için muvafakat vermediğini, davalıya ihtarname çekildiğini ancak herhangi bir sonuç alınamadığını iddia ederek davalının taşınmazına 10 gün süre ile geçici giriş izni verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkiline ait binanın davacı yanın binasından daha önce yapıldığını, yapılacak mantolamanın davalının taşınmazına 15-20 cm kadar tecavüz oluşturacağını, iskelenin müvekkilinin evinin arka bahçesine kurulacağını, binanın ön tarafından arka tarafına inşaat malzemesi taşınacağını, davalının eşinin gün içinde evde yalnız olduğunu, işçilerin eve girmesine rızasının bulunmadığını, davalının taşınmazına müdahale etmeden gerçekleştirilebilecek inşaat teknikleri bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.09.2020 günlü ve 2019/619 Esas, 2020/610 sayılı kararı ile; "4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 748 inci maddesinin şartlarının oluştuğu" gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, mahkeme kararı ile davalının taşınmazına tecavüz oluşturulduğunu, kararın mülkiyet hakkını ihlal ettiğini, Anayasa'ya aykırılık teşkil ettiğini, usul ve yasaya uygun olmadığını ileri sürerek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2023 günlü ve 2021/90 Esas, 2023/295 sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarına ilaveten davacı tarafça kat malikleri kurulu kararı ibraz edilmediğini ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 748 inci maddesine dayalı geçici giriş izni istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 748 inci maddesinde "Taşınmaz malikinin taşınmazını işletme veya iyileştirme ya da taşınmazı üzerinde yapı yapma amacıyla komşu taşınmaza geçici olarak girme hakkı ile tarla yolu, hayvan sulama yolu, kış geçidi, tomruk kaydırma yolu ve oluğu ve bunlara benzer diğer geçitler özel kanun hükümlerine tâbidir.

Özel kanun hükmü yoksa yerel âdet uygulanır.

Doğrudan doğruya kanundan kaynaklanan geçit hakları, tapu kütüğüne tescil edilmeksizin

doğar. Ancak, bunlardan sürekli nitelikte olanlar beyanlar sütununda gösterilir." düzenlemesi bulunmaktadır.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.