erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/12912
Karar No: 2015/29389
Karar Tarihi: 05.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/12912 E.  ,  2015/29389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Söz konusu suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da, hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde güveni kötüye kullanma suçunun nitelikli hali gerçekleşecektir.

Sanığın .......Ticaret Anonim Şirketi'nde pazarlama elamanı olarak çalıştığı süre içerisinde, ......'ye bir adet ihlas marka temizlik robotunu 21/03/2007 tarihinde 1700 TL'ye satıp paranın tamamını peşin olarak tahsil etmesine rağmen, bu şahıs adına bir adet 20/11/2007 tediye tarihli sahte senet düzenlediği, .......'a bir adet ihlas marka temizlik robotunu, 08/03/2007 tarihinde 1500 TL' ye peşin olarak satıp paranın tamamını peşin olarak tahsil etmesine rağmen daha sonra bu şahıs adına 10/04/2007 tediye tarihli sahte senet düzenlediği, 30/03/2007 tarihinde gerçekte temizlik robotu satışı yapılmadığı halde, 1700 TL'ye böyle bir satış işlemi yapılmış gibi gösterilerek Ö.. İ..'ı borçlu göstererek 25/04/2007 ile 25/03/2008 tediye tarihli, her ay için ayrı ayrı tanzim edilmiş olmak üzere toplam 12 adet sahte senet düzenlediği, H.. U..'ya bir adet ihlas marka temizlik robotunu, 07/12/2006 tarihinde 1700 TL karşılığı peşin parayla satmış olmasına rağmen ve bu şahıs adına bir adet 20/08/2007 tediye tarihli, sahte senet düzenlediği, bu senet ve satış sözleşmelerini şirkete verdiği, böylece tahsil edilen paraları çalıştığı şirkete teslim etmediği ve değişik tarihlerde olmak üzere birden fazla sahte belge tanzim ettiğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan ve Yargıtay bozma ilamına uyan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10389
Karar No: 2013/25613
Karar Tarihi: 24.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/10389 E.  ,  2013/25613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2008/139-2012/496

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun geçici 7/1. maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanunun 79. maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; davacı, murisinin, davalı işverenin kum ocağında işçi olarak 01.08.1988-01.03.1989 tarihleri arasındaki kesintisiz çalışmalarının tespitini istemiştir. Murisin 01.08.1988 tarihinde davalı işverene ait işyerinde işe girdiği, 15.12.1988 tarihinde çıkışının yapıldığı ve bu tarihler arasında 92 günlük çalışmasının Kuruma bildirildiği dosya kapsamından anlaşılmakta olup, Mahkemece, tanık beyanlarına itibar edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; dinlenen tanıkların, dava konusu dönem bordrolarında kayıtlı olup olmadığı araştırılmalı, yine davalı işverenin, dava konusu dönem bordrolarında kayıtlı kişiler ile aynı çevrede işyeri olan işveren ya da bu işverenlerin çalıştırdığı kişilerin re’sen bilgi ve görgülerine başvurulmalı, işyerinde Kurum tarafından yapılmış tespit ve müfettiş raporu bulunup bulunmadığı soruşturulmalı, bu şekilde çalışmanın varlığı yöntemince araştırılmalı, bütün tanık anlatımları gözetilmek suretiyle toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8850
Karar No: 2015/2628
Karar Tarihi: 11.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/8850 E.  ,  2015/2628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve mağdure ....'ya yönelik cinsel taciz suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre, sanığın mağdur ...'a karşı eylemini cebir veya tehdit kullanarak gerçekleştirdiğine dair delil bulunmadığı halde, hakkında TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure ....'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre, sanığın mağdure Beyza Nur'a karşı eylemini cebir veya tehdit kullanarak gerçekleştirdiğine dair delil bulunmadığı gözetilmeden TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2546
Karar No: 2018/1661
Karar Tarihi: 12.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2546 E.  ,  2018/1661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların bağımsız bölüm maliklerinden bulunduğu ... Mahallesi,... Sokak No:9 adresindeki... Apartmanının (A) Blok çatısının tamiri için iki defa karar alınmasına rağmen, apartman yönetimi tarafından tamirin yapılmadığı, tamirin yapılması için apartman yönetimini 20.01.2010 ve 11.09.2013 tarihli dilekçeler ile yazılı olarak uyardıkları, şifahi olarak siz yaptırın parasını veririz demelerine rağmen, daha sonra 20.10.2013 tarihli yazı ile çatı tamirinin yönetimle ilgisinin olmadığının bildirildiği, bunun üzerine davacıların gerekli araştırmayı yaptıkları ve yönetimin yaptırması gereken çatı tamirini davacıların yaptırdıkları belirtilerek, ödedikleri 7.670.00.-TL'nin % 10 gecikme zammı ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesi istenilmiş, mahkemece; davacıların çatı onarımı için ödemiş oldukları 7.670.00.-TL onarım bedelinden kendilerine ait bağımsız bölümlerin arsa paylarına isabet eden tutarın düşülmesinden sonra (A) Blok bağımsız bölüm maliklerinden toplam 6.285,13.-TL talep edebilecekleri, (B) Blok maliklerinin (A) Blok çatı onarım bedeline iştirak etmek zorunda olmadıklarından bu blok maliklerinden herhangi bir talepte bulunamayacakları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 6.285,13.-TL alacağın arsa paylarına göre bir kısım dahili davalılardan dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, diğer dahili davalılara ve davalıya ilişkin davanın reddine karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çatı tamiri için ödenen bedelin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece denetime ve hükme elverişli bilirkişi raporu ile çatı onarımı için ödenen bedelin ve kimlerin bu bedelden hangi oranlarda sorumlu olduklarının tespit edildiği anlaşılmakla yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığından dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 12/03/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/6583
Karar No: 2010/1611
Karar Tarihi: 05.04.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/6583 E.  ,  2010/1611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Göksun Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 10.07.2009 gün ve 5/215 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., dava konusu 101 ada 123 parselin bir bölümüne zilyet olduğunu ileri sürerek kısmen iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., değişik aşamalarda verdiği ifadelerinde, adına kayıtlı taşınmazda davacının otunu biçmek suretiyle kullandığı bir kısım yerinin bulunduğunu, kendisine yol bırakılması ve üzerindeki tuvaletin kaldırılması şartıyla davayı kabul edebileceğini bildirmiştir.

Mahkemece, ekonomik amaca uygun zilyetliğin söz konusu olmadığı, şartlı kabulün geçerli olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 101 ada 123 parsel, 6.5.2006 tarihindeki, kadastro yoluyla belge uygulanmaksızın zilyet olunduğu belirtilerek “tek katlı kargir ev ve tarla” niteliği ile 3847,54 m2 yüzölçümü ile davalı adına tespit edilmiş, tutanağın kesinleşmesiyle 11.7.2006 tarihinde aynı şekilde tescil edilmiştir. Davacı, TMK. nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi uyarınca kısmen iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Bir yerin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilmesi için yukarıda belirtilen kanun maddelerinde sayılan şartların yanında, malik sıfatıyla, başka bir anlatımla ekonomik amaca uygun şekilde tasarruf edilmesi gerekir. Dosya içeriğine göre, dava konusu taşınmazı, davacının 20 yılı aşkın süreden beri otunu biçmek, ağaç dikmek suretiyle ve tuvalet olarak kullandığında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Yargıtay’ın kararlılık kazanan uygulamalarına göre bu tür kullanım ekonomik amaca uygun sayılmaktadır. Tüm bu açıklamalar karşısında davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken kanuna ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Ne var ki; teknik bilirkişi Hüseyin Abacı tarafından düzenlenen 7.7.2009 havale tarihli rapor ekindeki krokide dava konusu taşınmazın ada ve parsel numaraları yanlış yazılmıştır. Bilirkişiden alınacak ek rapor ile hakkında hüküm kurulan taşınmazın ada ve parsel numarasının düzeltilmesi gerekir.

Bundan ayrı; davaya konu A harfiyle gösterilen 272,02 m2 lik bölümün ifrazının mümkün olup olmadığı da araştırılmamıştır. Bu husus, ilgili kurumdan sorulup araştırılarak, alınacak cevaba göre karar verilmesi gerekirken, bu yönlerin gözönünde bulundurulmaması da doğru olmamıştır.

Tüm bu açıklamalar nedeniyle davacı ...’nın yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün ve HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7838
Karar No: 2019/1353
Karar Tarihi: 11.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7838 E.  ,  2019/1353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan hüküm kurulması,

2-Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 289 maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nun 230 maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/37656
Karar No: 2016/7360
Karar Tarihi: 28.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/37656 E.  ,  2016/7360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı, davalı Bakanlığa ait hastanede alt işveren işçisi olarak çalışırken iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti

Davalı .... Sağlık Bakanlığı vekili, davacının alt işveren işçisi olduğunu savunarak davanın husumet yokluğundan reddini istemiştir.

Davalı Kral Temizlik Şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz

Kararı, davalı .... Sağlık Bakanlığı vekili ve davalı Kral Temizlik Şirketi vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre davalı Kral Temizlik Şirketinin tüm, davalı .... Sağlık Bakanlığı’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlığa harç yüklenmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı yasanın geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç

Kararının hüküm kısmının dördüncü ve beşinci paragraflarının çıkartılarak yerine;

“492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesine göre davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan davacının yaptığı 217,27 TL harç masrafının davalı Şirketten alınarak davacıya verilmesine, harçlar hariç 462,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, karar tarihinde yürürlükte olan tarifenin 12. maddesine göre belirlenen 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

Peşin harcın mahsubu ile bakiye 545,55 TL karar ve ilam harcının davalı Şirketten alınarak Hazineye gelir kaydına” paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden Kral Temizlik Şti.'ne yükletilmesine, 28.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/6215
Karar No: 2015/515
Karar Tarihi: 22.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6215 E.  ,  2015/515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyizlerin incelenmesinde;

Sanık hakkında temel cezanın 5237 sayılı TCK.nın 109/1. maddesi ile belirlendikten sonra aynı Kanunun 109/2. maddesi tatbik olunmak suretiyle kademeli uygulama yapılması ceza miktarı itibarıyla sonuç cezaya etkili olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyizlerin incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK.nın 35/1. maddesi uyarınca fail hakkında bir suçtan dolayı teşebbüs hükümlerinin uygulanabilmesi için failin işlemeyi kastettiği suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle bu hareketleri tamamlayamamış olması gerekmesine göre, olayda kendileri dışında kimsenin bulunmadığı açık arazide, pantolonunu ve iç çamaşırını sıyırdığı katılana arkasından sarılarak anal yoldan organ sokmaya çalışan sanığın, katılanın aşılabilir mukavemeti dışında eylemini tamamlamasına engel teşkil eden bir sebep bulunmamasına rağmen, anal yoldan organ sokma isteğinden kendiliğinden vazgeçerek katılanı bırakıp eliyle kendini tatmin ettiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nın 36. maddesi uyarınca suçun icra hareketlerinden gönüllü vazgeçen sanığın tamamlanan eylemlerinin basit cinsel saldırı suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan mahkûmiyetine hükmolunması,

Suç nedeniyle katılanın ruh sağlığının bozulduğuna dair Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen 18.02.2010 tarihli rapor ile ruh sağlığının bozulmadığına dair Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 23.03.2011 tarihli rapor arasında çelişki oluştuğundan, Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi ve 6545 sayılı Kanun hükümleri de gözetilerek yeniden değerlendirme yapılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14440
Karar No: 2015/883
Karar Tarihi: 22.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/14440 E.  ,  2015/883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalının sürücüsü ve işleteni olduğu aracın neden olduğu çift taraflı trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını, yaralanma sebebiyle ameliyatlar geçirip acı çektiğini, kazanın meydana gelmesinde davalının asli kusurlu olduğunu belirterek 7.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; müvekkiline atfedilebilecek kusur olmadığını, davacının kazanın meydana gelmesine yol açtığını ve talep miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile 500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma sebebiyle manevi tazminat istemine yöneliktir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkında hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Manevi tazminat miktarı tayin edilirken mağdurun maruz kaldığı yaralanmanın ağırlığı ve niteliği de nazara alınacak hususlardandır.

Somut olayda, dosyada kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin herhangi bir bilirkişi raporu alınmamıştır. Ceza yargılamasında ... Şube Müdürlüğü'nden alınan raporda ise sadece davacının basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek şekilde yaralandığının belirtilmesiyle yetinilmiştir.

Mahkemece, davacının manevi tazminat talebine esas olmak üzere; kazayla ilgili tüm tedavi evrakları celbedilerek kazada davacının yaralanıp yaralanmadığı, yaralanmış ise yaralanma nedeniyle geçici ve sürekli iş gücü kaybının tespiti için ... Müdürlüğü'nden denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, sair temyiz itirazların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.