Esas No: 2018/7246
Karar No: 2019/4173
Karar Tarihi: 07.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7246 E.  ,  2019/4173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 07.05.2019 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile, ... ilçesindeki 152 ada 7 parsel ve 152 ada, 64 parselde kayıtlı tavuk çiftliği binası ve tarla niteliğinde kayıtlı bulunan gayrimenkuller üzerinde kurulu bulunan tesisin, tüm bina ve eklentileri ile birlikte, 2 ayrı sözleşmesi ile kiraya verildiğini, ödenmeyen kira bedellerinin tahsili için ... İcra Müdürlüğü'nün ... E. sayılı dosyası ile başlatılan takibe itiraz ettiğini ve takibin durdurulduğunu, davalı borçlunun icra takibine itirazının kötü niyetli olduğunu, davalı tarafından yapılan ödemelerin mahsubu sonucu kalan 183.969 TL asıl alacak ve 23.410,68 TL faiz yönünden itirazın iptali ile takibin bu tutar üzerinden devamına, alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile 10.11.2009 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli KDV dahil 4.000 TL ve 6.000 TL bedelli 2 ayrı kira sözleşmesi yapıldığını, sözleşmelerde, kira akdinden doğan ihtilaflarda Adana Mahkemeleri ve İcra Dairelerinin yetkili olup yetki hususu özel olarak kararlaştırıldığını, bu nedenlerle açılan davada ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkisiz olup Adana Sulh Hukuk Mahkemesi yetkili olduğunu, 64 nolu parsele ilişkin kira sözleşmesinin 2011 yılında fesh edildiğini, bu parsele ilişkin kira bedellerinin talep edilemeyeceğini, kira bedellerinin KDV dahil olarak belirlendiğini bu nedenle KDV'nin ayrıca istenemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, toplam 159.050 TL alacağa ilişkin itirazın iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına ve alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin KDV'ye ilişkin temyiz itirazlarına gelince: Davada dayanılan ve hükme esas alınan 10.11.2009 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli, aylık KDV dahil 4.000 TL ve 6.000 TL kira bedelli kira sözleşmeleri konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede KDV'nin kiraya verene ait olduğu kararlaştırılmıştır. Tarafların özgür iradesi ile kararlaştırılan bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davacı, takip talebinde 2013 Yılı Eylül ayı ile 2014 Yılı Ağustos ayları arası için aylık 4.000 TL +KDV ve 6.000 TL +KDV üzerinden düzenlenmiş faturalara dayalı toplam 183.969 TL kira bedeli talebinde bulunmuştur. Gelir Vergisi Kanunu’nun 70. maddesi ile Katma Değer Kanunu’nun 1 / 1-f, 8 / 1-h ve 10 / f maddelerine göre kira geliri elde eden kiralayanların Katma Değer Vergisi alması ve elde ettikleri kira gelirinin bir bölümünü Katma Değer Vergisi mükellefi olarak vergi dairesine ödemesi vergi yasalarınca düzenlenmiştir. Katma Değer Vergisinin mükellefi kiraya verendir. Kaldıki taraflar arasında akdedilen kira sözleşmesinde Katma Değer Vergisinin kiraya veren tarafından ödeneceği kararlaştırılmıştır. Bu durumda taraflar arasında kararlaştırılan kira bedelinin Katma Değer Vergisi dahil brüt kira bedeli olduğunun kabulü gerekmekte olup davalı borçlunun Katma Değer Vergisi tutarından sorumlu olduğu kabul edilemez. Bu nedenle Mahkemece Katma Değer Vergisinden davalı kiracının sorumlu tutulamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlere davalının temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 2.037 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.