erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/11547
Karar No: 2014/9050
Karar Tarihi: 25.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/11547 E.  ,  2014/9050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/16192

Mahkeme : İZMİR 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Hüküm Tarihi- Numarası : 17.09.2009 - 2009/595 esas ve 2009/1938 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3883
Karar No: 2011/3498
Karar Tarihi: 23.06.2011

**9. Ceza Dairesi         2011/3883 E.  ,  2011/3498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmak, patlayıcı madde bulundurma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 1- Silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 53/1-2-3, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Patlayıcı madde bulundurma suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 174/1-2, 52/2-4, 53/1- 2-3, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri gereğince mahkumiyet

3- 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan; 6136 sayılı Kanunun 13/2, 5237 sayılı TCK'nın 52/2-4, 53/1-2-3, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet, müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-e ve CMK’nın 202. maddesinde düzenlenen bir tercümanın yardımından yararlanma hakkının sanığın mahkemenin kullandığı dili anlamadığı veya konuşamadığı durumlarda geçerli olacağı, dosya kapsamına göre; Türk vatandaşı olup Türkiye'de doğan Türkçe dilinde yeterli eğitim gören ve soruşturma aşamasında kolluk, savcılık ve Sulh Ceza mahkemesindeki müdafii eşliğinde alınan ifadelerinde Türkçe olarak ifade veren sanığın, kovuşturma aşamasında Türkçe dilini anlamak ve konuşmakta bir engelinin bulunmaması ve meramını anlatabilecek ölçüde Türkçe bildiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki savunmanın kısıtlandığı yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 58/9. maddesi bir ceza değil, cezaya bağlı olarak uygulanacak infaz rejimi ile ilgili olup, bu konunun gerek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, gerekse Dairemizin yerleşik uygulamaları karşısında kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek; patlayıcı madde bulundurma ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından mahkûm olan sanık hakkında anılan maddenin uygulanması konusunda her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanunun 13/2. maddesinden tayin edilen cezanın 3713 sayılı Kanunun 5532 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesine istinaden 5. maddesi uyarınca artırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 23.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/971
Karar No: 2007/858
Karar Tarihi: 28.11.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/14-971 E.  ,  2007/858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2006

TEMYİZ EDEN:  Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, müddeabbihin miktarı itibariyle direnme kararına karşı temyiz yolunun açık olup olmadığı, ön sorun olarak incelenmiştir.

Dava, el atmanın önlenmesi, eski hale getirme ve ot bedeli istemleriyle açılmış olup; el atmanın önlenmesi ve ot bedeli yönünden mahkemece verilen karar bozma dışında kalmakla kesinleşmiş; eski hale getirme bedeline ilişkin isteme yönelik olarak direnme kararı verilmiştir. Bu durumda incelemeye konu talep yönünden müddeabbih 300.00 YTL den ibarettir.

21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.7.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra Yerel Mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2006 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.090.00 YTL.; yine yürürlük tarihinden sonra Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulunca temyiz incelemesi sonucunda verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilebilmesi için 440/III-1. maddesinde aranan parasal sınırı da 6.580.00 YTL. olarak değiştirmiştir.

Eldeki davada, temyiz istemine konu direnme kararının verildiği 10.10.2006 tarihinde, 5219 ve 5236 Sayılı Kanun’un temyiz(kesinlik) sınırını 1.090.00 YTL olarak değiştiren hükmü yürürlükte bulunduğuna ve müddeabbih 300.00 YTL olup, kesin  olduğuna göre, anılan karara karşı temyiz yoluna gidilmesi, miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı  vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 28.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/5399
Karar No: 2010/5950
Karar Tarihi: 02.11.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5399 E.  ,  2010/5950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taraflar arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan kira bedeli talebine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında düzenlenen 27.09.2004 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinde davacı arsa sahibine üç daire verilmesi, inşaatın inşaat ruhsat tarihinden itibaren 24 ayda bitirilmesi, aksi halde günün rayiç bedeli üzerinden arsa sahiplerine verilecek dairelerin kira bedellerinin davalı yüklenici tarafından ödenmesi kabul edilmiştir. İnşaat ruhsatı 28.01.2005 tarihinde alınmış, inşaat süresinin 28.01.2007 tarihinde dolmasına rağmen, davacıya ait dairelerin tesliminin yapılmadığı anlaşılmaktadır. Davalı iskânın binanın bulunduğu sokakta kanalizasyon ve içme suyu hattı bulunmadığından dolayı alınamadığını belirtmiş, mahkemece de Belediye ile yapılan yazışmalara göre alt yapı ve kanalizasyon hattı olmaması nedeniyle iskânın alınamamasında davalının kusuru olmadığından bahisle dava reddedilmiştir.

Kat karşılığı inşaat sözleşmesini imzalayan davalı yüklenici işinin ehli olup; kendisinden basiretli bir tacir gibi davranması beklenir. Dolayısıyla yüklenici sözleşmenin imzalandığı sırada inşaatın yapılacağı gayrimenkul imar koşullarını öngörüp inşaat süresini buna göre belirleyip sözleşmeyi imzalamalıdır. Somut olayda sözleşmede inşaat süresinin belirlenmesi ile ilgili hükümlerde, kanalizasyon ile ilgili bir gecikme nedeni öngörülmemiştir. Dolayısıyla inşaatın sözleşmede kararlaştırılan inşaat ruhsat tarihinden itibaren 24 ay sonra tamamlanması gerekir. Diğer taraftan Belediyeden alınan 14.09.2007 tarihli yazı kapsamında foseptik çukurunun açılması halinde iskânın alınabileceği de anlaşılmaktadır. Bu durum dahi iskânın alınmasının mümkün olduğunu göstermektedir. Buna göre mahkemece bilirkişi raporunda belirlenen 4 ay 5 günlük gecikme bedeli olarak hesaplanan 4.625,00 TL’nin kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın reddi doğru olmamış, hükmün bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12218
Karar No: 2011/13344
Karar Tarihi: 29.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12218 E.  ,  2011/13344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili davalıların işleteni ve trafik sigortacısı olduğu araçların neden olduğu kaza sonucunda müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek davacı ... için 39.058,95 TL, ... için 1.589,00 TL, ... için 2.705,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının ve her bir davacı için 15.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilidavanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre destekten yoksun kalma tazminatı isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile her bir davacı için 5.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... Akü Ticaret ve San. Ltd. Şti. ve ... Sigorta A.Ş'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Borçlar Kanunu’nun 47. Maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı asıl

olarak ne tazminat ne de bir cezadır. Amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve ruhi ızdırabını dindirmek olması nedeniyle tazminata benzer bir fonksiyonu vardır. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davacılar kazada desteklerini kaybetmiştir. Desteğin kusur oranı, davacıların yaşı, kazanın meydana geliş biçimi dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı bir nebze hafifletebilmek için adalete uygun düşmemektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 29.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4617
Karar No: 2019/4673
Karar Tarihi: 14.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/4617 E.  ,  2019/4673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar oluşturduğunun ve aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eyleminin zincirleme suç oluşturması nedeniyle TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, ... sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde eleştiriler dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 14/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Esas No: 2012/14337
Karar No: 2013/1099
Karar Tarihi: 11.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14337 E.  ,  2013/1099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ... ile bu suçlara yardım etmeden sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nın atılı suçlardan mahkûmiyetine, sanık ...'nın ise atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına yardım etmeden mahkûmiyeti ile diğer atılı suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.06.2012 gün ve 2010/148 Esas, 2010/268 Karar sayılı hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi ve sanıklar yönünden incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle 30.01.2013 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık ... müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca gönderdiği telgrafta mazeret ve istek bildirmeksizin duruşmaya katılmayacağını belirtmiş olduğu anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaâsı dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştır.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve sanık ... müdafiince ayrıca bu kararla ilgili olarak yapılan itiraz üzerine ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın reddine karar verildiği dosya kapsamından anlaşıldığından, bu suça ilişkin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi gereğince; hükmedilen ceza miktarları nazara alınarak sanık ... müdafiiin duruşmalı inceleme talebinin de 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık ...'nın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel

istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna yardım etmeden kurulan hükümler ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7337
Karar No: 2013/11784
Karar Tarihi: 06.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7337 E.  ,  2013/11784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.04.2011 gün ve 2008/162-2011/163 sayılı kararı onayan Daire’nin 19.02.2013 gün ve 2012/3791-2013/2914 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin genel müdürlük hizmet binası ile hava liman/meydanlardaki temizlik hizmetlerini davalı ... İnşaat Güvenlik Gıda Temizlik Ltd. Şti.'ne yaptırdığını, davalının işçileri tarafından müvekkili aleyhine kıdem ve ihbar tazminatı davaları açıldığını, açılan davalar sonucunda müvekkilinin 25.872.13 TL ödeme yapmak zorunda kaldığını, ancak aralarında yapılan sözleşmeye göre bu tür alacakların yüklenici tarafından karşılanacağının kabul edildiğini, davalı tarafından da müvekkili aleyhine prim farklarının tahsiline yönelik dava açıldığını ve dava sonucunda müvekkilinin 128.932.30 TL ödemesine karar verildiğini, davalının bu dava sonucu doğan tüm alacaklarını davalı ... Otomotiv Ltd. Şti.'ne devrettiğini, bu davalının da müvekkili aleyhine icra takibi başlattığını ileri sürerek, 25.872.13 TL'nin davalı ... İnşaat Güvenlik Gıda Temizlik Ltd. Şti.'den tahsilini, takas taleplerinin kabulü ile ... Otomotiv Ltd. Şti.'ne yapılan 255.000 TL tutarlı temlikten şimdilik 25.872.13 TL'nin mahsubunu talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davacının dayandığı ... İş Mahkemesi kararlarının kesinleşmediği, temlik tarihinde talep edilebilir alacağın bulunmadığı, ayrıca davacı ve davalı ... İnşaat Güvenlik Temizlik Ltd. Şti. aleyhine açılan davalarda her ikisinin de zarardan sorumlu tutulduğu, davacının iş mahkemesinin hükmettiği borcu ödemesi halinde rücu şartlarının varlığının ancak mahkeme kararı ile belli olacağı, iş mahkemesinin rücu konusunda hüküm vermediği, temlik tarihinde davacının temlik eden şirketten talep edilebilir alacağı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 19.02.2013 tarihli kararı onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17456
Karar No: 2014/1555
Karar Tarihi: 06.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17456 E.  ,  2014/1555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malda irtifak hakkı tesisi ile idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

23.11.2012 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8961
Karar No: 2022/4894
Karar Tarihi: 04.04.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/8961 E.  ,  2022/4894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlere karşı 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraz yasa yoluna gidilebileceğinden ve aynı Kanunun 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafiilerinin istemlerinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 04/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.