erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/3111
Karar No: 2012/6030
Karar Tarihi: 28.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3111 E.  ,  2012/6030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunun reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna dönüştüğünün kabulü ile bu suça teşebbüsten mahkûmiyetine ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair Manisa Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.02.2008 gün ve 2007/361 Esas, 2008/34 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili, sanık müdafii ve O Yer Cumruriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna teşebbüsten kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı anlatımları, bu anlatımları doğrulayan mağdure ve sanığa ait doktor raporları ile tüm dosya kapsamından; sanığın, içtiği votkanın tesiriyle mukavemet gücü azalan mağdureye karşı iradesi dışında ve zincirleme biçimde vücuda organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu anlaşıldığı halde, eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nın 103/1-b maddesi yollamasıyla 103/2 ve 43. maddeleri yerine yazılı şekilde reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna teşebbüsten mahkûmiyet hükmü kurulması,

Her ne kadar suçun sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair çocuk psikiyatristi katılımı olmadan düzenlenen Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu raporu mevcut ise de, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 gün ve 2010/4-110 sayılı Kararına ve Adli TıpKurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulması gerektiğinden, sadece dava dosyasının Adli Tıp Kurumuna gönderilerek usulüne uygun teşekkül eden ihtisas kurulu raporu ile mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespitinden sonra 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının ve sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/688
Karar No: 2018/10697
Karar Tarihi: 14.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/688 E.  ,  2018/10697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan ...'e ait diğer davalı ...'un ... ve idaresindeki ticari minibüsün, yayalara ait yeşil ışıkta ve yaya geçidinde karşıdan karşıya geçmeye çalışan müvekkilinin ...'ye 17/09/2008 tarihinde çarparak hayati tehlike oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğunu, yaralamaya sebebiyet veren aracın ...-... ... A.Ş tarafından sigortalı olduğunu, kaza sonrası müvekkilinin uzun süre ... Devlet Hastanesinde yoğun bakım ünitesinde kaldığını, müvekkilinin kalıcı bedeni ve ruhi arazlar meydana geldiğini belirterek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla olay tarihinden itibaren kanuni faizi ile birlikte 10.000,00 TL manevi, 2.000,00 TL maddi tazminatın müştereken ve müteselsilen davalılardan alınmasına kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre davanın maddi tazminat yönünden davadan feragat sebebi ile reddine, davanın manevi tazminat yönünden kısmen kabulü ile; 5.000,00 TL manevi tazminatın ... şirketi hariç diğer davalılardan olay tarihi olan 17/09/2008 tarihinden itibaren işleyecek

yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

SONUÇ: Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 14/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4852
Karar No: 2011/7129
Karar Tarihi: 23.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/4852 E.  ,  2011/7129 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 9-B/08/174955

MAHKEMESİ :(MUĞLA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :12/09/2006-373/191

SUÇ:Taksirle öldürmek

G. G.'i taksirle öldürmekten sanık T.. Ş..'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (MUĞLA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12/09/2006 gün ve 373/191 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)04/10/2005 tarihli celsede dinlenen tanıklar G. G. ile M. Ş.'in açıklamaları arasında esaslı şekilde çelişki bulunduğundan, bu tanıkların birlikte hazır edilerek beyanları kapsamında yüzleştirilip aradaki çelişkinin giderilmesi, hangi tanığın beyanına neden üstünlük tanındığı hususunun kararda tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi;

2)Sanık savunması ve savunmayı doğrulayan tanık G. G.ün anlatımına göre, av tüfeğinin namlusu kısaltılmak sureti ile oluşturulmuş tek atışlı kırma tabancanın maktul ve sanık arasında çekiştirilirken kapanıp ateş aldığının belirtilmesi karşısında, suçta kullanılan kırma tabancayla dava dosyasının Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderilerek, savunmada belirtildiği şekilde tabancanın fişek yatağına dolu fişek yerleştirildikten sonra kapanması ile tetiğe basmadan patlayıp patlamayacağı, patlaması için kaç kilogramlık bir basınç uygulanması gerektiği hususlarında rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi yerine, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Usul ve yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 23/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/12445
Karar No: 2013/1399
Karar Tarihi: 28.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12445 E.  ,  2013/1399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın gece saat 04.00 sıralarında açık olan öğretmenler odası penceresinden girdiği ilköğretim okulunda bulan DVD, VCD, tepegöz ve muhtelif marka ve sayıda monitör, hoparlör, kasa, klavye gibi bilgisayar malzelerini gelişigüzel çekerek kablolarını kopartmak suretiyle aldığı, sınıflarda bulunan masa örtülerine bohçaladığı ve okul bahçesine indirdiği, bahçe duvarından çıkacağı sırada ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk kuvvetleri tarafından yakalandığı, eşyaların sökülmesi ve bohçalanıp taşınması sırasında zarar gördüğü anlaşılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suça konu eşyaları hırsızlık amacıyla alırken zorunlu olarak kablolarını sökmek suretiyle çalınmak istenen malın aynına zarar vermekten ibaret eylemin, bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza tayin edilirken alt sınırdan hüküm kurulduğu halde, aynı yasanın 143/1. maddesi ile uygulama yapılırken, teşdit nedeni gösterilmeden cezanın en üst oranda artırılması,

3-5237 Sayılı Yasanın 53.maddesinin 1.fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarına ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3.fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyer hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3131
Karar No: 2012/1087
Karar Tarihi: 09.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3131 E.  ,  2012/1087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme suçunun reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile şikâyetin süresinden sonra yapılması nedeniyle bu suçtan açılan kamu davasının düşmesine, atılı diğer suçtan beraatine dair Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.06.2006 gün ve 2005/325 Esas, 2006/203 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre, reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanık hakkında verilmiş olan son mahkûmiyet karar tarihi olan 09.09.2004'den inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14860
Karar No: 2018/12477
Karar Tarihi: 19.09.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/14860 E.  ,  2018/12477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 3367 Sayılı Yasa ile değişik 442 sayılı Kanun uyarınca 1505 parsel sayılı taşınmazın davalıya temlik edildiğini, ancak .........Yönetmeliğinde öngörülen 5 yıl içinde taşınmaz üzerine ev yapılmadığını, ayrıca sonradan davalının anılan kanun kapsamında ihtiyaç sahibi olmadığının anlaşıldığını ileri sürerek, tapunun iptal ve ...... adına tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin verilen karar Dairece , "...Çekişme konusu 1505 parselin 01.10.2003 tarihinde davalıya temlik edilmiş olması, taşınmaz üzerine davalı tarafından yapılmış ...... basmanı seviyesinde bir inşaatın bulunması, davalının ...... nüfusuna kayıtlı olup iş nedeniyle ......den ayrıldığı tarihin belirli olmaması, yukarıda anılan yasal düzenlemelerle birlikte değerlendirildiğinde, tahsis koşullarının ortadan kalktığından söz edilemeyeceği açıktır. Tapunun her an iptal edilmesi riski altında iken davalının binasını tamamlaması da beklenemez. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması isabetsizdir." gerekçesiyle bozulmuş, mahkeme bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 19/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5417
Karar No: 2019/4676
Karar Tarihi: 23.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/5417 E.  ,  2019/4676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dava dosyası içindeki belge ve kayıtlar ile tanık ifadeleri birlikte değerlendirildiğinde hükmün yanılgılı değerlendirmeler içerdiği ve bir önceki bozma ilamının gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği görülmektedir. Buna göre bozma ilamında da belirtildiği üzere davalı işverenin kamu kurumu olduğu ve kamu kuruluşlarındaki çalışanların hizmetlerinin kayıtlara geçirilmesinin ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılmasının esas olduğu göz önünde tutularak, davacının davasına konu çalışmanın geçtiği iddia edilen dönemde 2010 yılından önceki ödeme belgelerinde davacının isminin yer almaması dikkate alındığında, 2010 yılından önceki döneme ilişkin nasıl çalıştığı, ödemelerin ne şekilde yapıldığı, davacının isminin neden belgelerde yer almadığı öncelikle davacıdan sorulmalı, konuyla ilgili davalı ... İdaresi’nden dosyada yer alan ödeme belgeleri dışında davacıyla ilgili başka kayıt ve çizelgelerinin bulunup bulunmadığı sorularak, gelen cevabi yazı ve kayıtlar ile eldeki deliller bir arada değerlendirilerek bir karar vermek gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı tarafların vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/27727
Karar No: 2013/1440
Karar Tarihi: 17.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/27727 E.  ,  2013/1440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi

Hüküm : 636,66 TL maddi, 85000 TL manevi tazminatındavalıdan alınarak davacıya verilmesine.

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Asgari ücret üzerinden maddi tazminata hükmedilmiş olması karşısında hesaplamada hafta sonu, dini ve milli bayram tatilleri nedeniyle indirim yapılamayacağının dikkate alınmaması, tayin olunan tazminat toplamı üzerinden davacı lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Manevi zarar; tutuklanan şahsın sosyal çevresinde itibarının sarsılması ve hürriyetinden yoksun kılınması nedeniyle duyulan elem, ızdırap ve ruhi sıkıntılarının bir nebze de olsa giderilmesi amacına yöneliktir. Manevi zararın tümüyle giderilmesi olanaksız ise de; tayin edilecek manevi tazminatın kişinin acı ve ızdıraplarının dindirilmesine, sıkıntılarının azaltılmasına etken olacağı değerlendirildiğinde; manevi tazminata hükmedilen kişinin cezaevinde kaldığı süre, sosyal ve ekonomik durumu, toplumsal konumu, atılı suçun niteliği, tutuklanan şahsın üzerinde bıraktığı olumsuz etkiler dikkate alınıp zenginleşme sonucu doğurmayacak, adalet ve hakkaniyet ilkeleriyle bağdaşır bir miktar olmasına özen gösterilmelidir.

İncelenen dosya kapsamına göre;

Davacı lehine hükmedilen 85000 TL manevi tazminatın günümüz koşullarına göre makul bir miktar olduğu kabul edilebilir ise de; davacının tutuklandığı 1993 yılı itibariyle bugüne kadar işleyecek faizi dikkate alındığında davacıya ödenecek tazminatın mahkemece hükmedilen miktarın yaklaşık 7 katına tekabül ettiği de dikkate alındığında 1993 yılı esas alınarak hükmedilen 85000 TL'nin belirtilen ölçütlere uymayıp zenginleşme doğuracak kadar fazla olduğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,17.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7714
Karar No: 2013/10302
Karar Tarihi: 20.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/7714 E.  ,  2013/10302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden ... maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... Eğitim Gıda Makina Temizlik Medikal Turizm İnşaat İthalat Sanayi Ve Tic.Ltd.Şti. ve T.C. Devlet ... Yolları İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Davalı T.C. Devlet ... Yolları İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Hüküm, İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Olayda hüküm, yokluğunda karar verilen davalı T.C. Devlet ... Yolları İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekiline 20.03.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz ise 03.04.2013 tarihinde vuku bulmuştur. Şu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi fazlası ile geçmiştir.

O halde, 1.6.l990 Tarih ve l989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da gözönünde tutularak davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden reddi cihetine gitmek gerekmiştir.

2- Davalı ... Eğitim Gıda Makine Temizlik Medikal Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı T.C. Devlet ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİNE, davalı ... Eğitim Gıda Makine Temizlik Medikal Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazları yönünden usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan T.C. Devlet ... Yolları İşletmeleri Genel Müdürlüğü'ne iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ... Eğitim Gıda Makina Temizlik Medikal Turizm İnşaat İtalat Sanayi Ve Tic.Ltd.Şti.'ne yükletilmesine, 20/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2412
Karar No: 2015/5600
Karar Tarihi: 19.11.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2412 E.  ,  2015/5600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/159517

MAHKEMESİ : Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 06/03/2014, 2012/30 (E) ve 2014/99 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık İ.. S..'nün mağdur Arif'e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık İbrahim'in mağdur Arif ile kahvehanede karşılaştıkları, İbrahim'in daha önce evinin yanmasından sorumlu tuttuğu Arif'e hakaret ettiği, Arif'in de hakaretle karşılık verdiği, çevrede bulunanların araya girmesiyle dışarı çıkartılan İbrahim'in yolda yürüdüğü sırada Arif'in aracıyla geçerek ileride durması üzerine, İbrahim'in koşarak aracın yanına geldiği, belinden çıkardığı tahranın tersiyle aracından inmekte olan Arif'in kafasına bir kez vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı, tekrar vurmak istediğinde Arif'in bir eliyle İbrahim'in tahra olan elini tuttuğu, diğer eliyle içinde ses fişeği bulunan tabancasını çıkarak İbrahim'in bacaklarına doğru bir el ateş ettiği, boğuşmaya başladıkları, Arif'in yere düştüğü, bu sırada elindeki tabancayı da düşürdüğü, İbrahim'in tabancayı

alarak Arif'e ateş ettiği, ancak ses fişeği olması nedeniyle yaralanma meydana getirmediği, sesleri duyan polislerin gelerek İbrahim'i yakaladıkları olayda,

1-) Tahranın tersiyle Arif'te meydana getirilen yaranın niteliği, darbenin şiddeti, içinde ses fişeği bulunan tabanca ile ateş edilmesinde vasıtada elverişsizlik hususları dikkate alındığında, sanık İbrahim hakkında kasten yaralama suçundan TCK.nun 61. maddesi uyarınca olayın oluş şekli dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

2-) Kabule göre; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesi uygulanırken, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerine mağdurun hiç isabet almaması halinde uygulanabilecek olan alt sınırdan ceza tayin edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması;

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 19/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.