erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/4045
Karar No: 2018/796
Karar Tarihi: 13.02.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/4045 E.  ,  2018/796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında Adana 1. Sulh Ceza mahkemesinin 19.03.2010 tarihinde kesinleşen, 09/02/2010 tarih ve 2009/77 - 2009/301 E.K. sayılı ilamıyla hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediğinin anlaşılması karşısında; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 13/02/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/26406
Karar No: 2013/19839
Karar Tarihi: 24.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26406 E.  ,  2013/19839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

I- "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan sanık hakkında verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında 213 sayılı Kanunun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa alınmadan dava açılıp karar verilmesi yasaya aykırı ise de zamanaşımının olumsuz bir yargılama şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu cihetle;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan sanık hakkında verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Sanık hakkında 213 sayılı Yasanın 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Yasa ile değişik 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa alınmadan açılan kamu davasına devamla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8419
Karar No: 2019/11768
Karar Tarihi: 17.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/8419 E.  ,  2019/11768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve suça sürüklenen çocuk müdafisinin anılan hükme ilişkin temyiz istemi aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca itiraz kabul edilerek bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35 ve anılan Kanunun uygulanmasına dair yönetmeliğin 20/2. maddeleri gereğince suç tarihinde on iki-on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar haklarında sosyal inceleme raporu aldırılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden anılan rapor aldırılmaksızın yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4934
Karar No: 2020/554
Karar Tarihi: 10.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/4934 E.  ,  2020/554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Dayanıklı Tüketim Malz. Bil. Paz. Tic. ve San. Ltd. Şti'nin işletmesinde bulunan ... Mahallesi Atatürk Bulvarı No:77 ... adresinde bulunan işyerinin davacı şirket tarafından 23/03/2010 - 23/02/2011 döneminde sigortalandığını, sigortalı iş yerinde bulunan menkullerin 10/08/2010 tarihinde apartman ortak kullanımında bulunan hidroforun arızalanması sebebiyle su basmasından dolayı hasar gördüğünü, yapılan hasar tespitinden sonra bedelin ödendiğini, borçlular hakkında Antalya 11. İcra Müdürlüğünün 2011/5072 numaralı dosyasında takip yapıldığını, itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek her kat maliki arsa payı kadar sorumlu olmak üzere itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; Antalya 11. İcra dairesinin 2011/5072 takip numaralı dosyasında borçlu davalılar ... yönünden 908.14 TL, ... yönünden 908.14 TL, Erdal Bedel yönünden 908.14 TL, ... yönünden 681.11 TL ve ... yönünden 681.11 TL olmak üzere toplam 4086.64 TL lik kısım yönünden davalı borçluların itirazın iptali ile bu kısım yönünden takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince süresi içinde temyiz edilmiştir.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

1- Davacının temyiz itirazları bakımından;

Mahkemece dava konusu zarar ve her bir kat malikinin arsa payı oranında sorumlu olduğu miktar belirlenerek hüküm kurulmuş olduğuna ve verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacının temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davalıların temyiz itirazları bakımından;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; taraflar arasında müşterek ve müteselsil sorumluluk bulunmayıp davalıların ayrı ayrı 908,14 TL ve 681,11 TL’yi temyiz ettiği, temyize konu miktarın 2013 yılı temyiz sınırı olan 1.820,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalıların temyiz talebinin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: 1- Yukarıda bir numaralı bentde açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,

2- İki numaralı bentde açıklanan nedenlerle davalıların temyiz talebinin miktar yönünden REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4389
Karar No: 2011/4742
Karar Tarihi: 28.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/4389 E.  ,  2011/4742 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Has. Ür. San. ve Tic. vekili avukat ... ile Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.3.2010 tarih ve 77-231 sayılı hükmün Dairenin 21.12.2010 tarih ve 8252-17490 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde taraflar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 440/III-1 maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınır 6.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19.maddesi uyarınca 1.1.2010 tarihinden itibaren 8.690.00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri tarafından verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Bu durumda 1.1.2010 tarihinden sonra verilen ve 8.690.00 YTL.den az olan hükümlerin onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Karar düzeltme isteği dairemizin 21.12.2010 günlü kararına ilişkin olduğuna göre tarafların 5.850.00 TL asıl alacağa yönelik karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 19.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/13568
Karar No: 2025/2272
Karar Tarihi: 24.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/13568 E.  ,  2025/2272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/544 Esas, 2024/777 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.07.2024 Tarihli ve 2024/1348 Esas, 2024/1288 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının ikamet adresinin ......., Mahallesi ... No:116 ....../Mardin olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Midyat Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.11.2024 Tarihli ve 2024/544 Esas, 2024/777 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması neticesinde; kısıtlı adayının Mersinli Mahallesi .......Sokak No:18 ....../İzmir adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamına göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Konak/İzmir olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2013/2976
Karar No: 2013/4680
Karar Tarihi: 28.03.2013

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2013/2976 E.  ,  2013/4680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.07.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 05.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ... Köyü 248 ve 789 parsel sayılı taşınmazların babaları Yusuf Balta adına kayıtlı olduğunu bildirerek taksimini talep etmiştir.

Davalı ..., taşınmazın kendisine ait olduğunu, bu nedenle davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, davanın kabulüne karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Davacı dava dilekçesinde aynen taksim suretiyle ortaklığın giderilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan inceleme sonucunda taşınmazların cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceği belirlenmiştir. Davacının ve diğer davalıların satış suretiyle ortaklığın giderilmesine ilişkin bir talepleri bulunmadığından davanın dava konusu taşınmazların aynen taksimi suretiyle ortaklığın giderilmesi mümkün olmadığı gerekçesiyle reddi gerekirken taraflar arasında fiili taksim bulunduğu gerekçesiyle reddi doğru değil ise de hüküm sonucu esas bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan HUMK’nın 438/son maddesi gereğince hükmün gerekçesinin değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

ükmün gerekçesinin yukarıdaki şekilde DEĞİŞTİRİLEREK DÜZELTİLMİŞ bu gerekçe ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/10745
Karar No: 2010/1134
Karar Tarihi: 28.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/10745 E.  ,  2010/1134 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Dava, hizmet tespitine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayıl.... Kanununun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasanın Geçici 7. maddesi hükmünde “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17/07/1964 tarihli ve 506 sayılı, 02/09/1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17/10/1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17/10/1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08/06/1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17/07/1964 tarihli ve 506 sayılı Kanunun geçici 20'nci maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79. maddesidir.

Anılan Yasanın 6. maddesinde ifade edildiği üzere “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve feragat edilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi karşısında, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olduğu, bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli

./..

-2-

bulunduğunun gözetilmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan .... korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu durumda, mahkemece yapılacak iş; işyeri kayıtlarına göre dinlenen üç tanıktan başka çalışan kişilerin mevcudiyeti araştırılmalı, ve re'sen bilgilerine başvurulmalıdır.

Davacı, işyerinde geçirdiği iş kazası sonucu yaralandığını ileri sürdüğüne göre, buna ilişkin tedavi kayıtlarının celbi sağlanmalı ve işverenin 04.07.2001 tarihinde düzenlediği vizite kağıdı dikkate alınarak davacının talep konusu dönemde çalışıp çalışmadığı araştırılmalıdır.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine, 28.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Esas No: 2014/16348
Karar No: 2014/16783
Karar Tarihi: 09.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/16348 E.  ,  2014/16783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yenice (Çanakkale) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2014

NUMARASI : 2010/172-2014/57

Davacı A.. E.. tarafından, davalılar H.. Y.. vd aleyhine 04/08/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların diğer temyizleri yönünden;

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların boşanmış olduğu eşi ve müşterek çocuğu olduğunu, boşanma gerçekleştikten sonra davalıların yıllarca tapuda adına kayıtlı evini kullandıklarını ancak hor kullandıklarını ve bakım yapmadıklarını, bu nedenle evinde ve müştemilatında büyük hasar ve zararlar meydana geldiğini belirterek bu zararlarının davalılarca giderilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece keşif yapılıp düzenlenenen bilirkişi raporları esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; davalıların davacının boşanmadan önceki eşi ve çocuğu olduğu anlaşılmaktadır. Davalıların evi bilerek, kasten hor kullanarak zarar verdiklerine dair bir delil de yoktur. Boşanmadan itibaren 15 yıl gibi uzunca bir zaman geçmesinden dolayı evdeki ve bahçedeki bir kısım zararlar doğal olarak meydana gelmiş olabileceği gibi davacının bu süre içinde zararı engelleyici önlemlerinin olmaması da zararın meydana gelmesinde etkendir. Bu durumda davacının da müterafık kusuru vardır. O halde, mahkemece hükmedilecek tazminattan dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu 43 ve 44. maddeleri gereğince uygun bir indirim yapılması gerekirken bu husus nazara alınmadan karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5236
Karar No: 2021/549
Karar Tarihi: 28.01.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/5236 E.  ,  2021/549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (mağdureler E... ile ...e yönelik)

HÜKÜM : Mahkumiyet (mağdure sayısınca)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında mağdure E...'ye yönelik atılı suçtan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 18.02.2015 günlü raporda mağdure E...'nin 22.04.2010 ve Ocak-Şubat 2011-16.02.2011 tarihleri arasında sanık ... ile mağdureye yönelik istismar suçundan dolayı başka bir dosyada yargılanan Servet'in eylemleri nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi karşısında, hangi sanığın eyleminden dolayı ruh sağlığının bozulduğu hususlarında raporda açıklık bulunmamasından dolayı sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 103/6. maddesinin tatbik edilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık hakkında mağdure ...e yönelik müsnet suçtan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, tanık anlatımları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.