Esas No: 2023/245
Karar No: 2023/1548
Karar Tarihi: 23.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/245 E.  ,  2023/1548 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/910 E., 2022/1298 K.

DAVA TARİHİ : 25.11.2021

KARAR : Davanın kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2021/542 E., 2022/184 K.

Taraflar arasındaki geçici abonelik tesisi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; davalı şirkete su aboneliği için başvurduğunda, aboneliğe konu binanın iskan ruhsatı bulunmadığı gerekçesiyle talebinin reddedildiğini, mağdur olduğunu ileri sürerek; geçici su aboneliği tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; su aboneliğine ilişkin 3194 sayılı İmar Kanunu’nda belirtilen şartların gerçekleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; aboneliğe konu binaya ait yapı ruhsat tarihinin 19.03.2009 tarihi olduğu, davacının davalı şirkete su aboneliği için başvurusunun bulunduğu, İmar Kanunu'nun geçici 11 inci maddesindeki koşulların somut olayda gerçekleştiği, diğer taraftan davaya konu bağımsız bölümün bulunduğu binadaki diğer bağımsız bölüm maliklerinin geçici abonelik tesisi istemiyle açmış oldukları davaların da kabulle sonuçlanarak temyiz incelemesinden geçip kesinleştiği, kaldı ki davacının doğalgaz aboneliğinin de mevcut olduğu, davalı şirketin hizmet sağlamaktan haklı bir sebep olmaksızın kaçınamayacağı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davaya konu davacıya ait bağımsız bölüme geçici su aboneliği tesisine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; aboneliğe konu binanın yapı ruhsatının 19.03.2009 tarihli olduğunu, dolayısıyla 3194 sayılı İmar Kanunu’nun Geçici 11 inci maddesindeki koşulların somut olayda gerçekleşmediğini, davanın reddinin gerektiğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 01.07.2022 tarihli ve 7417 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesiyle değiştirilen 3194 sayılı İmar Kanunu'nun Geçici 11 inci maddesindeki koşulların somut olayda gerçekleştiği, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, davalı vekilini istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, geçici abonelik tesisi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 3194 sayılı İmar Kanununun ( 3194 sayılı Kanun) “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30 uncu maddesi; “Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir. " hükmünü içermektedir.

2. Yine aynı Kanun'un “Kullanma İzni Alınmamış Yapılar” başlıklı 31 inci maddesinde de; “İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir.” düzenlemesi yer almaktadır. Açıklanan Yasa hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; yapı kullanma (iskân) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların, izin alınıncaya kadar elektrik ve belediye (ferdi abonelik) hizmetlerinden faydalanamayacakları açıktır.

3. Hâl böyle iken, yasa koyucu ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmadan inşa edilmiş ya da yapı (inşaat) ruhsatı alınmasına rağmen yapı kullanma (iskân) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 26.07.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 25’inci maddesi ile 3194 Sayılı Kanunu’na eklenen geçici 11 inci madde ile bir istisna getirmiştir.

4. 01.07.2022 tarihli ve 7417 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesiyle değiştirilen 3194 sayılı Kanun'un Geçici 11 inci maddesine göre; " 1/7/2022 tarihine kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon, doğal gaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 31/12/2021 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz.

Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür."

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki bilgi ve belgelerden; geçici abonelik tesisi talebinde bulunan davacıya ait bağımsız bölümün bulunduğu binanın yapı ruhsat tarihinin, 01.07.2022 tarihi öncesine ait olduğu, kaldı ki 01.07.2022 tarihli ve 7417 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesiyle değiştirilen 3194 sayılı Kanun'un Geçici 11 inci maddesine göre, 31.12.2021 tarihinden önce yapılan yapılar için "yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma" şartının aranmadığı, davacının doğalgaz aboneliğinin de mevcut olduğu anlaşılmış olup, 3194 sayılı Kanun'un Geçici 11 inci maddesinde sayılan şartların somut olayda gerçekleştiği sabittir. Davacının, dava açmakla Kanunda yapılan lehe değişikliklerden faydalanmak istediğinin kabulü gerekecek olup, bu hususta davalı idareye yeniden başvuru koşulu aranmayacaktır.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile yukarıda yer verilen hukuk kurallarına, temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.