erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/12580
Karar No: 2015/17322
Karar Tarihi: 21.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/12580 E.  ,  2015/17322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2014

NUMARASI : 2012/266-2014/438

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili aleyhine davalı yanca girişilen ilamsız icra takibinin kesinleştiğini, icra takibinin dayanağı olarak fatura ve sözleşme gereği ödenmeyen bakiye borcun gösterildiğini, halbuki yanlar arasında akdi ilişkinin bulunmadığını, davalının akdi ilişkiyi ve fatura karşılığı mal veya hizmet satılmış olduğunu ispatla yükümlü olduğunu ileri sürerek icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yanlar arasında imzalanan sözleşme ile müvekkilinin davacıya yorgan-yastık-koltuk takımı vs. satarak teslim ettiğini, müvekkilinin teslim edimini ifa etmesine karşın davacının bakiye borcunu ödemediğini savunarak, davanın reddine ve %20 oranında tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve alınan grafoloji raporu doğrultusunda, 27.01.2005 tarihli sözleşmede malı teslim alan kısmında davacı adına atılmış imzanın davacının eli ürünü olduğu, bu durumda davacının malı teslim aldığının kabulü gerektiğinden ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/337
Karar No: 2019/2570
Karar Tarihi: 08.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2015/337 E.  ,  2019/2570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

22.01.2008 tarihli ekspertiz raporu içeriğine göre, sanığın ikametinde ele geçirilen 14.9 gram bitki tohumlarının uyuşturucu veya uyarıcı madde kapsamında değerlendirilemeyen hint keneviri bitki tohumları olduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihi ve öncesinde uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan sanığın, atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18753
Karar No: 2017/12707
Karar Tarihi: 15.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/18753 E.  ,  2017/12707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece verilen ilk hükümde davacı kadın yararına hükmedilen 40.000 TL maddi tazminat miktarı çok bulunarak Dairemizin 09.02.2016 gün 2016/1318 esas 2016/2150 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyulmuş ve davacı kadın yararına 25.000 TL. maddi tazminata hükmedilmiştir. Davacı kadın yararına bozmaya uyularak tayin edilen miktar, bozmadan beklenen amacı karşılamaktan uzaktır. Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol ayan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi tazminat miktarı çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) tazminat takdiri gerekir. Bu yön gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış ve hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Mahkemece verilen ilk hükümde davacı kadın yararına hükmedilen 25.000 TL manevi tazminat miktarı çok bulunarak Dairemizin 09.02.2016 gün 2016/1318 esas 2016/2150 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyulduğu halde, bozma gereği yerine getirilmeyerek davacı kadın lehine aynı miktarda manevi tazminata karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.11.2017
Esas No: 2015/7690
Karar No: 2017/3472
Karar Tarihi: 30.05.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/7690 E.  ,  2017/3472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Dosya içeresindeki belge ve bilgilere göre; sanığın üst araması yapılacağı esnada ağzına attığı maddenin MDMA içeren tablet olduğunun anlaşılması ve sanığın söz konusu maddenin kendisine ait olduğuna ilişkin beyanı karşısında; sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun sabit olduğu gözetilmeden atılı suçtan beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/1039
Karar No: 2024/3335
Karar Tarihi: 09.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1039 E.  ,  2024/3335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1193 E., 2022/1610 K.

HÜKÜM : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ: Kocaeli 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/167 E., 2022/163 K.

1- İlk derece mahkemesince, alacak davasında; sözleşmenin eki teknik şartname hükümlerine göre tutanaklarla tespit edilen arızaların, yüklenici tarafından giderilmesi gereken arızalardan olduğu kanaatine varıldığı, yapılan ceza kesintisi hesaplamasının da sözleşme ve eklerine uygun olduğu ve bu tespitler doğrultusunda davacının hakedişinden yapılan kesintinin yerinde olduğu gerekçesiyle, davacının davasının reddine, 07.07.2022 tarihli ek kararı ile de kararın kesinlik sınırının altında olduğundan tarafların istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince; davacı tarafından fazlaya dair haklar saklı tutularak kısmi dava açılmış olduğundan kesinlik sınırının toplam alacağa göre belirleneceğini ve toplam alacak miktarına göre mahkeme kararının kesin nitelikte olmadığından 07.07.2022 tarihli ek kararın kaldırılarak istinaf isteminin esasının incelenmekle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekilince ve katılma suretiyle davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; sözleşmenin eki teknik şartnamede yüklenicinin arıza tespiti ve giderimi için tüm teçhizatı bulundurmak veya kiralamakla yükümlü olduğu, bulundurmaması veya kiralamamasının mazeret olarak öne sürülemeyeceği, bu durumun cezai müeyyide ve süresini etkilemeyeceği hususlarının belirtilmiş olması ile mücbir sebep nedenine ilişkin davalı tarafa yapılmış usulüne uygun süre uzatım talebi bulunmadığının anlaşılmış olmasına ve davacı tarafından fazlaya dair haklar saklı tutularak kısmi dava açıldığından kesinlik sınırının toplam alacak miktarına göre belirlenecek olması ve harçlandırılarak dava edilen miktar yönünden vekalet ücretine hükmedilecek olmasına göre davacı vekilinin ve katılma suretiyle davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin taraf vekillerinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın temyiz eden davacıdan alınmasına,

Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

09.10.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/2374
Karar No: 2015/9354
Karar Tarihi: 12.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/2374 E.  ,  2015/9354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi ile katılan kuruma vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücreti verilmesi ile aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

1-Sanık hakkında verilen 5 ay 25 gün hapis cezasının mahkemece seçenek tedbire çevrilirken TCK.nun 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde "temizlik hizmetleri iş kolunda" çalıştırılmasına karar verilmesi,

2-Doğrudan verilen 1660 TL adli para cezası taksitlendirilerek 5 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün 4.fıkrasında yer alan "temizlik iş kolu" ibaresinin hükümden çıkarılması ile hükmün 6. fıkrasına "bir ay ara ile" ibaresinin eklenmesi ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,12/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi
Esas No: 2007/3317
Karar No: 2008/4019
Karar Tarihi: 17.06.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/3317 E.  ,  2008/4019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat Ergin Güney .... Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptâli, icra takibinin devamı, icra inkâr tazminatı istemiyle açılmış, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı arsa sahipleri ile dava dışı yüklenici ... arasında 14.12.1995 tarihinde adi yazılı olarak arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmıştır. Aynı tarihte davalı arsa sahipleri tarafından yüklenici ...’e satış yetkisini de içerir vekâletname verilmiştir. Dosya içerisinde bulunan 14.12.1995 tarihli arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesinin 5.maddesine göre, yapılacak binanın bodrum katının yükleniciye ait olması kararlaştırılmıştır. Dava dışı yüklenici .. de, bodrum kattaki dükkanı davacıya adi senetle satmıştır. Davalı arsa sahipleri ile dava dışı yüklenici... arasındaki arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesinin Şişli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1997/891 Esas, 1999/1218 Karar sayılı kararıyla iptâline karar verilmiş, bu karar Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle kesinleşmiştir.

Davacı bu davada satın aldığı dükkan nedeniyle ödediği bedelin tahsilini amaçlamaktadır. Davacı dava dışı yüklenici Maruf Bülent Şen’den satın aldığı dükkan nedeniyle adı geçen kişiye ödeme yapmıştır. Davalılar tarafından dava dışı yüklenici Maruf Bülent Şen’e verilen vekâletname daha sonra iptâl edilen arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin imzalandığı tarihte verilmiştir. Bu vekâletnamenin verilmesindeki amaç, yükleniciye düşecek bağımsız bölümlerin satılmasının sağlanmasıdır.

Somut olayda; davacının muhatabı dükkan satın aldığı dava dışı yüklenici Maruf Bülent Şen olmalıdır. Davacı ile davalı arsa sahipleri arasında akdi ilişki bulunmamaktadır. Mahkemece bu nedenle davalılar aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, davalılar Yargıtay’daki duruşmasında vekille temsil olunmadıklarından vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 17.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/26052
Karar No: 2020/77
Karar Tarihi: 06.01.2020

**7. Ceza Dairesi         2015/26052 E.  ,  2020/77 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Sanık hakkında 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca temel ceza belirlenip takdiri indirim yapıldıktan sonra 1412 sayılı CMUK'nun 326/son madde ve fıkrası uyarınca sonuç cezanın kazanılmış hak teşkil eden eski ceza miktarı üzerinden infazına hükmedilmesi ve 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin alt sınırının 2 yıl hapis cezası olduğunun gözetilmesi gerekirken, doğrudan kazanılmış hak oluşturan cezaya hükmolunması,

2. Suça konu eşyaların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesi yerine, yanlış fıkra uygulanarak doğrudan TCK'nun 54/1. maddesi gereğince eşya müsaderesine karar verilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son fıkrasının gözetilmesine, 06.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6386
Karar No: 2016/4839
Karar Tarihi: 31.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/6386 E.  ,  2016/4839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet, sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, Sahtecilik suçu hakkında; Beraat

I- Katılan vekilinin, “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanığın, “2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1- Sanığın 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler/şahıslar hakkında düzenlendiği belirtilen vergi tekniği raporları ve ekleri dosyaya getirtilip, ilgili kişi/şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akıbetleri araştırılıp bu dava ile birleştirilememesi halinde, dava dosyaları celp edilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının tespiti bakımından, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak gerektiğinde faturaları düzenleyen şirketler/kişiler ile sanığın yetkilisi olduğu şirketin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan deliller bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Sanığın her bir takvim yılında birden fazla sahte fatura kullanması nedeniyle teselsül ettiği anlaşılan eyleminden dolayı suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, yasaya aykırı,

b- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 31.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/8840
Karar No: 2019/11679
Karar Tarihi: 10.12.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/8840 E.  ,  2019/11679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Askeri Ceza Kanununa muhalefet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Mucur Asliye Ceza Mahkemesiyle Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İnceleme konusu olayda yetki ihtilafı meydana getiren, Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleriyle Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen bölge adliye mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlama tarihi olan 20/07/2016 tarihinden sonraya ait olmasına ve anılan Yasanın 37/4. maddesi gereğince bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin görevleri arasında "Kanunlarla verilen diğer görevleri yapma" hususunun da bulunmasına göre;

Aynı bölge adliye mahkemesi yargı çevresinde bulunan Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle... Asliye Ceza Mahkemesi arasında meydana gelen olumsuz yetki uyuşmazlığının çözüm yeri CMK'nın 17. maddesi uyarınca ortak yüksek görevli Ankara Bölge Adliye Mahkemesi ceza dairesi olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19201
Karar No: 2014/17270
Karar Tarihi: 01.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/19201 E.  ,  2014/17270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.06.2013 tarihli davanamesiyle, oda başkanı olan davalının 5362 sayılı Yasanın 58/3. maddesi uyarınca görevden uzaklaştırılması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/34 Esas sayılı dosyasının tüm ekleriyle birlikte getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18931
Karar No: 2017/7969
Karar Tarihi: 08.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/18931 E.  ,  2017/7969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin asıl işveren olan davalı ... Üniversitesine bağlı alt işverenler nezdinde çalıştığını, iş akdine haksız olarak son verildiğini ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak, davacının çalıştığı şirketlerin temizlik işlerinin yapılması amacıyla işi ihale ile alan şirketler olduğunu, müvekkilinin asıl işveren olmadığını, bu nedenle müvekkiline husumet düşmeyeceğini, davacının iş akdinin mazereti olmaksızın işe gelmemesi nedeniyle ve 4857 sayılı Kanunun ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller kapsamında değerlendirilerek 25. maddesinin 2. fıkrasının g bendi gereğince sona erdirildiğini, işten çıkarılma işlemleri alt işveren tarafından icra edildiğinden davacının ihbar tazminatı alacağından çalıştığı şirketin sorumlu tutulması gerektiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp, kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece davacının 70 gün yıllık izne hak kazandığı ve işverence izin kullandırıldığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle 70 günlük izin ücreti alacağı hesaplanarak hüküm altına alınmış ise de, dosyaya sunulan ve davacıya atfen imzalı izin belgesinde davacının 14 gün izin kullandığı kayıtlıdır.

Mahkemece söz konusu izin belgesi konusunda davacıdan beyan alınarak sonucuna göre bir değerlendirme yapılması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3-Mahkemece "Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına," şeklinde karar verilmesine rağmen davacının yatırdığı harçların harçtan muaf olan davalı Üniversiteden tahsili ile davacıya verilmesine karar verilerek davalı üniversiteye harç yükletilmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/19483
Karar No: 2021/9802
Karar Tarihi: 18.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19483 E.  ,  2021/9802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan ceza tayin edilirken hırsızlanan malın değerinin, 61. maddeye göre cezanın bireyselleştirilmesi esnasında “Meydana gelen zararın ağırlığı” kriteri bağlamında alt sınırdan ayrılma nedeni olarak kabul edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.