erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/3463
Karar No: 2016/14542
Karar Tarihi: 16.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/3463 E.  ,  2016/14542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle, davacının davalıya ait işyerinde 21.08.2000 tarihinden iş akdini emeklilik nedeniyle feshettiği 30.05.2012 tarihine kadar satış pazarlama görevinde çalıştığını, yaşlılık aylığı bağlanması için gerekli görülen sigortalılık süresi ve prim ödeme gün sayısını tamamlaması nedeniyle işyerinden ayrıldığını, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücretini talep etmişse de işverence bir ödeme yapılmadığını, en son 1990 TL net aylık ücret ile çalıştığını iddia ederek; kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle, davacının 1.2.2011-30.05.2012 tarihleri arasında davalı şirkette muhasebe personeli olarak aylık net 635 TL ücretle çalıştığını, iddia edilen ücret miktarının yapılan işe göre kabul edilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Hakkı ortadan kaldıran belgelerin yargılamanın her aşamasında değerlendirilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; davalı vekili temyiz aşamasında davacının izin kullandığına dair davacının imzasını içeren belgeler sunmuştur.Bu izin belgelerinden mazeret izinleri dışındaki yıllık ücretli izin ibaresi içeren belgelere karşı davacıya diyecekleri sorulmalı, karşı delilleri toplanmalı, bu izinlerin kullanıldığının anlaşılması halinde bu izinlerin mahsubu yoluna gidilmelidir. Açıklanan gerekçe ile hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Yıllık izin ücreti yasadan kaynaklandığından, bu alacak kalemine yasal faiz yerine, en yüksek mevduat faizi yürütülmesi de hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2020/248
Karar No: 2020/1814
Karar Tarihi: 04.03.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/248 E.  ,  2020/1814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Eşya Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadının kabul edilen karşı davası, kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ile reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı erkeğe kusur olarak yüklenen "Hakaret" vakıasının ispatlanamadığından erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, yine de mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen tarafların diğer kusurlu davranışlarına göre, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraların eşit kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen toptan yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 04.03.2020 (Çrş.)
Esas No: 2010/11961
Karar No: 2010/13419
Karar Tarihi: 15.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11961 E.  ,  2010/13419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı 451 ada 69 parsel sayılı taşınmazın deniz yönünde bulunan kıyı kenar çizgisi içindeki Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yeri davalının beton dolgu yapmak suretiyle işgal ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve mahkemece keşif esnasında belirlenecek olan tüm muhtesatların yıkımını istemiştir.

Davalı, dava konusu iskelenin bir nevi kamu hizmeti işlevi gördüğünü, Çeşme Belediyesi tarafından da iskelenin imar planlarına dahil edilmesi için çalışmaların yürütüldüğünü bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedilerek gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10408
Karar No: 2016/13227
Karar Tarihi: 28.09.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/10408 E.  ,  2016/13227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

11.01.2011 tarihinde 6099 Sayılı Kanunun 3. maddesiyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'un 10. maddesine eklenen 2. fıkraya göre; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.". Tebligat Kanununun uygulanmasına dair yönetmeliğin bilinen adreste tebligat başlıklı 16/2.maddesinde "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" denilmiştir.

Yukarıda açıklanan kanun ve yönetmelik hükümlerine göre öncelikle davalının bilinen son adresine tebligat çıkarılacak, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde ise, bu kez muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre çıkarılacaktır. Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddelerini farklı şekilde yorumlayarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine başka adresi bilinmiyor diyerek doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması doğru olmaz. Bu davranış Anayasanın 36. maddesine aykırı olur ve muhatabın savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir.

Davacı dava dilekçesinde, davalının ... ilinde yaşadığını belirtmiş, mahkemece, davalı kadının bilinen en son adresi araştırılmadan dava dilekçesi ve ön inceleme duruşma günü ve tahkikat aşamasına geçildiği doğrudan davalının mernis adresi olan .../... adresine Tebligat Kanunun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edilmiştir. Bu durumda dava dilekçesi ve ön inceleme duruşma günü ve tahkikat aşamasına geçildiğine dair tebliğler usulsüz olup, davalının savunma hakkı kısıtlanmıştır. O halde mahkemece öncelikle Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gözetilerek davalının bilinen en son adresi tespit edilerek dava dilekçesinin usulüne uygun tebliği ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden tebligatların doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre çıkartılması usul ve yasaya aykırı olup (HGK. 17.12.2014 tarih, 2013/12-1372 esas, 2014/1065 karar) hükmün bu sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.09.2016 (Çrş.)
Esas No: 2021/10624
Karar No: 2021/14900
Karar Tarihi: 26.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/10624 E.  ,  2021/14900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı, evlenmek istediğini ancak büyüklerinin izin vermemesi nedeniyle kaçarak evleneceğini iş yerindeki üstlerine sözlü olarak bildirerek işe gelmeyeceğini beyan ettiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 01.02.2013-12.02.2013 tarihleri arasında mazeret bildirmeden işe gelmediği için noterden keşide edilen ihtarname ile işe gelmeme nedenini bildirmesinin, aksi takdirde iş sözleşmesinin feshedileceğinin bildirildiğini, ihtarnameye cevap verilmediğini, iş sözleşmesinin 18.02.2013 tarihi itibariyle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar; davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 02.05.2016 tarihli kararıyla, iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle işverence feshi, işveren açısından haklı nedene dayandığı, bu durumda, davacının kıdem tazminatı isteminin reddi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemenin 03.01.2017 tarihli kararıyla, bozma kararına karşı direnilmesine karar verilmiştir.

Direnme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25.05.2021 tarihli kararıyla, davacı işçinin ailesi tarafından onaylanmayan evliliği yapabilmek için B.K. isimli kişiyle anlaşarak kaçtığı, bu dönemde evlilik için resmî işlemleri yaptığı, hakkında tutanak düzenlenen sürede işe devam etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu dikkate alındığında somut olayın özelliklerine göre makul sürede işe devamsızlığın mazerete dayandığı,bu maddi ve hukukî olgulara göre, davacı işçinin devamsızlığı haklı bir mazerete dayandığından, iş sözleşmesinin işçinin devamsızlığı nedeniyle işverence feshedilmesi haksız bir fesih niteliğinde olduğu, hâl böyle olunca direnme kararının yerinde olduğu kabul edilerek, Dairemizce alacağın miktarı yönünden bir inceleme yapılmadığından bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 25.05.2021 tarihli kararıyla, dava dosyasının Dairemize gönderilmesi üzerine, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün

temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 26/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11517
Karar No: 2013/15002
Karar Tarihi: 24.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/11517 E.  ,  2013/15002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ... aralarındaki dava hakkında ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 24.05.2012 gün ve 481/586 sayılı hükmün Dairenin 02.04.2013 tarih ve 13338/4793 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına, taşınmazın kıyı kenar çizgisi ve deniz arasında tapuya tescili mümkün olamayan, kamunun yararlanmasına ayrılan yerlerden bulunmasına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE ve anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye irad kaydına ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6541
Karar No: 2020/445
Karar Tarihi: 28.01.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/6541 E.  ,  2020/445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.01.2020 günü temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı-davacı ... ve vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece bozmadan önce kurulan ilk hükümde, davalı-davacı kadın yararına 80.000 TL. maddi tazminata hükmedilmiştir. Kararın, temyizi üzerine, Dairemizin 09.10.2018 tarihli ilamı ile kadın yararına hükmolunan maddi tazminatın miktarı az bulunarak, hüküm bu yönden de kadın yararına bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak, davalı-davacı kadın yararına 225.000 TL. maddi tazminata hükmedilmiştir. Yeniden kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere, bozmanın amacına uygun olmayıp davalı-davacı kadın yararına hükmedilen maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 2.540 TL. vekalet ücretinin Aysel'den alınıp Şükrü'ye verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.01.2020 (Salı)
Esas No: 2010/15481
Karar No: 2012/6413
Karar Tarihi: 19.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15481 E.  ,  2012/6413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/07/2010 tarih ve 2009/146-2010/226 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette %25 hisse ile ortak olduğunu, diğer iki ortaktan ...’in %50, ...’nun %25 hisse ile şirkette pay sahibi olduklarını, adı geçen ortakların müvekkiline haber vermeksizin şirket adına kararlar aldıklarını, bunun üzerine şirket adına alınan ve satılan nakil vasıtaları ile ilgili işlemler hakkında müvekkiline haber verilmesi ve müvekkilinin mutabakatının alınarak şirket adına kararlar alınmasına ilişkin olarak davalı şirkete ihtarname gönderildiğini, bu ihtarnameye rağmen müvekkilinin bilgisi dışına kararlar alındığını, şirket adına kayıtlı araçların satıldığını ileri sürerek öncelikle şirketin feshini ve tasfiye sonucu müvekkilinin payının ödenmesini; bu mümkün olmadığı takdirde müvekkilinin ortaklıktan çıkmasına müsaade edilmesini ve ortaklık payının müvekkiline ödenmesini, dağıtılmayan kâr paylarının müvekkilinin hissesine düşen miktarının müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin araç kiralama ile iştigal ettiğini, bu konuda resmi ve özel kurumların açmış olduğu ihalelere katıldığını, davacının şirket hissesini kardeşinden devraldığını, şirket merkezine hiç uğramadığını, mazeret beyan ederek katılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve toplanan delillere göre, davacının kardeşinin özel borçları nedeniyle 28/12/2008 tarihinde şirket hissesini devraldığı, devir tarihinden itibaren şirket merkezine hiç uğramadığı, üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediği, şirket hissesini devraldıktan 3 ay gibi kısa bir süre sonra hissesini istemiş olduğu da göz önüne alındığında davacının bu tutumunun iyi niyetli olduğunu kabul etmek mümkün olmadığı gerekçesiyle sabit olmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11694
Karar No: 2019/8701
Karar Tarihi: 16.12.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/11694 E.  ,  2019/8701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

1)Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...'e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

2)Yaşı küçük 2006 doğumlu davalı ...'na gerekçeli kararın doğrudan kendi adına tebliğe çıkarıldığından, gerekçeli kararın yaşı küçük davalının velisine tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 16.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/3324
Karar No: 2020/6023
Karar Tarihi: 12.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/3324 E.  ,  2020/6023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kıyı Kanunu Gereğince Açılan Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 01.06.2020 tarihli ve 2016/16793 Esas, 2020/2769 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi gereğince 1086 Sayılı HUMK'un 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına ve 3402 Sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 12.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/17581
Karar No: 2010/19784
Karar Tarihi: 29.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/17581 E.  ,  2010/19784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Düzce Aile Mahkemesi

TARİHİ :7.7.2009
Esas No: 2011/12655
Karar No: 2011/17869
Karar Tarihi: 16.11.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/12655 E.  ,  2011/17869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Yerel mahkemeninde kabulünde olduğu üzere dava ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı tedbir nafakası istemidir. Ancak, hüküm fıkrasında karar kesinleştikten sonra nafakanın aynı miktar üzerinden yoksulluk nafakası olarak devamına karar verilmiş olup, bu şekilde yazılması uygun değilse de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 1.bendindeki “karar kesinleştikten sonra iş bu nafakanın aynı miktar üzerinden yoksulluk nafakası olarak devamına” ifadesinin çıkartılarak hükmün düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA 16.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.