Esas No: 2020/4757
Karar No: 2023/1199
Karar Tarihi: 09.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/4757 E.  ,  2023/1199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/368 E., 2016/157 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli kararı ile yaralama eylemi kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru kabul edilerek sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun Esas No : 2020/4757

kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, tevsii tahkikat talebinin reddedildiğine, düşme kararı verilmesi gerektiğine, mağdurenin hakkında davacı olmadığının göz ardı edildiğine, kanaate dayalı olarak mahkumiyet kararı verildiğine, 5271 sayılı Kanun'un ilgili maddelerinin uygulanmadığına, suçu işlediği yolunda kesin ve somut delil bulunmadığına, hakkında şikayet yokluğu da nazara alınarak düşme kararı verilmesi gerektiğine ve yerinde olmayan gerekçelerle mahkumiyet kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın olay tarihinde evli olduğu ve aralarındaki anlaşmazlık nedeniyle annesinin evinde kalan mağdurenin yanına gidip onu evlerine dönme konusunda ikna etmeye çalışmasına rağmen başaramaması üzerine kolundan tutup zorla otobüs duraklarına kadar götürerek atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Eskişehir ... ... Devlet Hastanesi'nden olaydan hemen sonra 12.04.2015 tarihinde alınan raporda mağdurenin sağ el beşinci parmağında abrazyon bulunduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

3. Kolluk görevlileri tarafından olayın ihbarına ilişkin 12.04.2015 tarihli tutanak tutulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mağdurenin, sanığın eve dönme teklifini kabul etmemesine rağmen, sanığın mağdurenin kolundan tutup evden zorla sokağa çıkardığı, sokakta da, mağdurenin kovuşturma aşamasında alınan beyanına göre yaklaşık 100 metre uzaklıktaki otobüs duraklarının bulunduğu yere götürdüğü, bu haliyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tamamlandığı anlaşılmakla Tebliğnamedeki, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığına yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1. Sanığın 08.07.2015 tarihli celsede usulüne uygun olarak savunmasının alındığı ve bu celsede ya da yargılamanın diğer aşamalarında tevsii tahkikat talebinde bulunmadığı anlaşıldığından sanığın savunma hakkının kısıtlandığına ve tevsii tahkikat talebinin reddedildiğine yönelik temyiz taleplerinin reddine karar verilmiştir.

2. Sanığın üzerine atılı ve 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesi ve devamında düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun takibinin şikayete tabi olmadığı anlaşılmakla sanığın mağdurenin hakkında davacı olmadığının göz ardı edildiğine, hakkında şikayet yokluğu da nazara alınarak düşme kararı verilmesi gerektiğine ve düşme kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz talepleri reddedilmiştir.

3. Mağdurenin aşamalardaki beyanları, bu beyanları doğrulayan doktor raporu, sanığın aşamalardaki tevilli ikrara dönük savunmaları, olayın intikaline ilişkin kolluk tutanağı dikkate alındığında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kanaate dayalı Esas No : 2020/4757

olarak mahkumiyet kararı verildiğine, 5271 sayılı Kanun'un ilgili maddelerinin uygulanmadığına, suçu işlediği yolunda kesin ve somut delil bulunmadığına ve yerinde olmayan gerekçelerle mahkumiyet kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz talepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2015/368 Esas, 2016/157 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2023 tarihinde karar verildi.