erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/6724
Karar No: 2021/9272
Karar Tarihi: 26.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/6724 E.  ,  2021/9272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kat maliklerinin sanığın kahvehane işletmesine muvafakatları bulunduğuna dair 19.10.2011 tarihli belgeyi sahte olarak düzenlemek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunun işlediği iddia ve kabul olunan olayda;

1) 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 24/2 maddesinde yazılı “Anagayrimenkulün, kütükte mesken olarak gösterilen bağımsız bir bölümünde ...., kahvehane,...., ancak kat malikleri kurulunun oy birliği ile vereceği kararla açılabilir”hükmü gereğince yapılan incelemede söz konusu yeri kiralayan ve tanık olarak dinlenen ...’nun beyanına göre 2 adet dükkan ve 2 adet mesken’in bulunduğunu bildirdiği, dosya arasında bulunan kat malikleri listesinde ...’na ait 3 dükkan 2 mesken olduğunun tespit edilmesi karşısında; sanığa kiralanan yerin niteliği tespit edilerek,

a)Mesken olarak tespit edilmesi halinde tüm kat maliklerinin oy birliği gerekeceğinden suça konu belgenin hukuki sonuç doğurmayacağı bu nedenle özel belgede sahtecilik suçunun oluşmayacağı,

b) Dükkan veya depo olması halinde kat maliklerinin muvafakatının gerekip gerekmeyeceğinin araştırılarak, kat maliklerinin oy birliği ile muvafakatı gerekli ise suç oluşmayacağı, kat maliklerin muvafakatı gerekli değil ise yine faydasız sahtecilik niteliğinde olabileceğinin göz önünde bulundurularak,

Sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerekirken eksik araştırma ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2) Kabule göre de;

a)TCK'nin 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanabileceği nazara alındığında sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümde zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının mümkün bulunmadığı birden çok sahte belgenin düzenlenmesi/kullanılması olgusunun TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında dikkate alınabileceği gözetilmeden, TCK‘nin 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bozulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 26.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8326
Karar No: 2022/13668
Karar Tarihi: 29.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/8326 E.  ,  2022/13668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme; defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Ret

1)Sanıklar hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme, sanık ... hakkında ayrıca 2011 ve 2012 takvim yıllarına ait defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasında, mahkemenin 2013/213 Esas, 2016/169 Karar sayılı dosyasında, sanıklar hakkında aynı eylemler nedeniyle mahkumiyet hükümleri kurulması nedeniyle CMK'nin 223/7 maddesi uyarınca davaların reddine karar verildiği, mahkemenin 2013/213 Esas, 2016/169 Karar sayılı dosyası Dairemizin 2021/8312 Esas sırasında kayıtlı olduğundan ilgili dosya ile birlikte yapılan incelemede; Dairemizin 2021/8312 Esas sayılı dosyasında sanıklar hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından dava açıldığı, kamu davası hakkında mükerrerlik nedeniyle ret kararı verilebilmesinin 5271 sayılı CMK'nin 223/7. maddesi uyarınca mümkün olduğu ve anılan maddeye göre sadece "aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine" karar verilebileceği nazara alındığında, iş bu dosyada sanıkların sahte fatura düzenleme suçundan, mahkemece mükerrer kabul edilen dosyada ise sahte fatura kullanma suçundan yargılandıkları, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği, bu suçlar yününden mükerrerliğin söz konusu olmadığı; defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden ise aynı yıllara ilişkin defter ve belgelerin farklı tarihlerde farklı istem yazıları ile istenmiş olduğu anlaşılmakla, ilgili vergi dairesine müzekkere yazılarak defter ve belgelerin neden farklı tarihlerde istendiği, bunun bir zorunluluktan kaynaklanıp kaynaklanmadığının sorulmasından sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine eksik araştırma ve inceleme ile mükerrerlik nedeniyle ret hükümleri verilmesi yasaya aykırı,

2)Suçun sübutu halinde ise; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1542
Karar No: 2019/2776
Karar Tarihi: 18.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1542 E.  ,  2019/2776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın, Dairenin 01/11/2018 tarihli geri çevirme kararıyla iade edildiği, mahkemece geri çevirme doğrultusunda önceki bilirkişi heyetinden ek rapor alındığı, alınan raporda 1959 tarihli hava fotoğrafının değerlendirildiği belirtilmesine karşın rapor ekinde 1964 tarihli hava fotoğrafı üzerinde gösterme yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu hali ile iade gerekleri tam olarak yerine getirilmeden dosyanın Dairemize geri gönderildiği anlaşılmıştır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak 1959 tarihli memleket haritasına dayanak olan hava fotoğraflarının bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu belirlenmeli, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 18/04/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12659
Karar No: 2019/1176
Karar Tarihi: 12.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/12659 E.  ,  2019/1176 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalı ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan 21/2. maddesine göre, bu davalının adres kayıt sistemindeki adresine yapıldığı ve usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalının adresine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 12.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/1456
Karar No: 2013/24834
Karar Tarihi: 11.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/1456 E.  ,  2013/24834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Şişli 7. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal etmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas hükümlülüklerinin en ağırı olan Şişli 8. Asliye Ceza Mah. 24.10.2008 gün 2007/441 Esas ve 2008/988 karar sayılı mahkumiyet hükmüne konu hapis cezasının tekerrür uygulamasına esas alınmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın kolluk görevlileri tarafından yakalandığında, yakınandan çaldığı DVD oynatıcısını ve diz üstü bilgisayarı, annesi vasıtası ile iadesini sağladığı, ancak fotoğraf makinesi, muhtelif markalardaki içkileri, inci takımı, gerdanlık takımı, kol saati, muhtelif gümüş kolye, takılar ve iki takım elbisesinin geri verilmediği, bu nedenle iade tam değil ise de, yakınanın soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iadeye onay verip vermediği belirlendikten sonra, sonucuna göre, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suç tarihi itibariyle konut dokunulmazlığını bozma suçunun, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi gereğince “uzlaşma” hükümlerine bağlı olduğu gözetilerek, aynı Yasanın 254.maddesi uyarınca mahkemece yöntemine uygun olarak uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/2.maddesi uyarınca, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 58/7.maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilebilmesi ve infazda duraksamaya neden olmaması için, sanığın tekerrüre esas alınan Şişli 10. Asliye Ceza Mah. 17.04.2007 gün 2007/291 Esas ve 2007/365 karar sayılı önceki mahkumiyet hükmünün birden fazla suçtan ibaret olup birden fazla cezayı içermesi nedeniyle, en ağır cezayı hükümlülüğün denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... vasisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15422
Karar No: 2013/1062
Karar Tarihi: 28.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/15422 E.  ,  2013/1062 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 17.09.2012 günlü geri çevirme kararının 1 numaralı bendinin gereği yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle; bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan buğday, saman ve patatesin 2007 yılına ilişkin sulu tarlada dekar başına ortalama verim ve üretim gideri (tüm harcama kalemlerini belirten) ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösteren veri listesinin ......, ..... istenilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2013/19687
Karar No: 2014/3785
Karar Tarihi: 11.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19687 E.  ,  2014/3785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2012/944-2013/653

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, 2011 yılında davalı lehine hükmedilen 260 TL yoksulluk nafakasının, müşterek çocukları için hükmedilen 310 TL iştirak nafakasının; işten ayrıldığını, yeniden evlendiğini, gelirininin azaldığından bahisle her iki nafakanın da kaldırılmasını olmadığı takdirde; yoksulluk nafakasının 75 TL, iştirak nafakasının 75 TL'ye indirilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın tümden reddi cihetine gidilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Türk Medeni Kanununun 176/4.maddesine göre; "Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir".

Ancak, yoksulluk nafakasının kaldırılması talebi, azaltılması talebini de içermekte olup, bu durum nafakanın miktarını tayinde ve indirilmesinde etken olarak dikkate alınmalıdır.

Dosya kapsamına göre, davacının sabit bir geliri bulunmadığı, iş buldukça çalıştığı, başkaca bir malvarlığının olmadığı, davalının ev hanımı olduğu, herhangi bir geliri ve malvarlığının da olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde; çoğun için de az da vardır kuralı gereğince nafakanın kaldırılması isteminin azaltılması istemini de kapsadığı gözetilerek, yoksulluk nafakasında hakkaniyete uygun bir oranda indirim yapılması gerekirken davanın tümden reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12064
Karar No: 2012/18551
Karar Tarihi: 19.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12064 E.  ,  2012/18551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/05/2011 tarih ve 2010/125-2011/133 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının davacı şirketin kurucu ortağı olduğunu, şirketin Gelibolu Noterliği'nin 03045 Yevmiye No.lu 05/04/1999 tarihli Limited Şirket Esas mukavelesi ile kurulduğunu, Gelibolu Ticaret Sicili'ne 30/04/1999 tarihinde tescil edilerek Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edildiğini, davacının kurucu ortak sıfatı ile imzaladığı ve kabul ettiği ana sözleşmede belirtilen sermaye taahhüdü borcunu yerine getirmediğini, davalının imzaladığı ve kabul ettiği şirket ana sözleşmesi gereğince 32.500,00 TL sermaye borcunun 1/4'ü olan 8.125,00 TL'sını 30/07/1999, 3/4'ü olan 24.375,00 TL'nı ise 30/01/2000 gününe kadar ödemesi gerektiği halde ödemediği ileri sürerek sermaye koyma borcunun vade tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin Gelibolu Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/499 Esas ve 2007/603 karar sayılı ilamı ile vesayet altına alındığını, müvekkili davalının işlem tarihinde fiili ehliyetinin olmadığını, bu yönü ile müvekkilinin yaptığı her türlü işlemin yok hükmünde olduğunu, sermaye borcunun istenebilmesi için bu konuda ortaklar genel kurulunun karar alması gerektiğini, aynı zamanda alacak hakkının da zaman aşımına uğradığını savunarak davanını reddini istemiştir.

Mahkemece, idda, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu uyarınca, davacı şirketin 30/04/2009 tarihinde tescil edildiği, davalının şirketin ortağı olup, 32.500,00 TL sermaye koymayı taahhüt ettiği, davalının 30/07/1999 tarihinde ödemesi gereken 8.125,00 TL'nı ve 31/01/2000 tarihinde ödemesi gereken 24.375,00 TL'nı ödemediği, zaman aşımının gerçekleşmediği, ATK raporu ile şirket ana sözleşmesinin düzenlendiği tarihte davalının hukuki ehliyetinin tam olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.447,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16757
Karar No: 2015/32316
Karar Tarihi: 29.12.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/16757 E.  ,  2015/32316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1. Sanığın sahte abonelik sözleşmesi düzenlemek eyleminden dolayı özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmişse de; hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanığa ön ödeme önerisinde bulunulmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdirinde zorunluluk bulunması,

2. Kabule göre de;

a. Aynı kişi adına üç adet sahte abonelik sözleşmesi düzenlendiğinin iddia ve kabul olunması karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre 'Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi' durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle, dosyada bulunan sözleşmelerin aynı tarihli olduğu anlaşılmakla, tek bir özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

b. 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.