Esas No: 2018/2784
Karar No: 2019/7515
Karar Tarihi: 07.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/2784 E.  ,  2019/7515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının reddine dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait taşınmazı 24/01/2007 tarihinde satın aldığını ,davalının satış sırasında tasarruf ehliyeti bulunmadığından tapu kaydının iptal edildiğini, bu kararın kesinleştiğini, taşınmaz için satış bedeli, vergi, ceza, emlak, harç, döner sermaye payı ödediğini, taşınmaza dolap, fayans, banko, zemin döşemesi, kapı yaptırdığını, taşınmazın 57.500.00.-TL ye mal olduğunu, davalının sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek şimdilik 24/01/2007 tarihinde 57.500.00.- TL olan bedelin dava tarihine uyarlanmış miktarının dava tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir .

Davalı vasisi, davacının kötüniyetli olduğunu, davalının hasta olduğunu bildiği halde taşınmazı satın aldığını, resmi senette yazılı bedeli ödemediğini belirterek davanın reddini istemiştir .

İlk derece mahkemesi tarafından ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından başvurunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak davacının ödediği 711.05.-TL emlak vergisinin dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Türk Medeni Kanunun 722/1.maddesi gereğince; “Bir kimse kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin ya da bir başkasının malzemesini kullanırsa, bu malzeme arazinin bütünleyici parçası olur. 2.fıkra

hükmüne göre; Ancak, sahibinin rızası olmaksızın kullanılmış olan malzemenin sökülmesi aşırı zarara yol açmayacaksa, malzeme sahibi, gideri yapıyı yaptırana ait olmaz üzere bunların sökülüp kendisine verilmesini isteyebilir. 3.fıkra hükmüne göre de; Aynı koşullar altında arazinin maliki de, rızası olmaksızın yapılan yapıda kullanılan malzemenin, gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere sökülüp kaldırılmasını isteyebilir."

Aynı Kanunun 723.maddesi gereğince ise; “Malzeme sökülüp alınmazsa arazi maliki, malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür. Yapıyı yaptıran arazi maliki iyiniyetli değilse hakim, malzeme sahibinin uğradığı zararın tamanının tazmin edilmesine karar verebilir. Yapıyı yaptıran malzeme sahibi iyiniyetli değilse, hakimin hükmedeceği miktar bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir.”

Bu bağlamda davacının talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesinde, 14.02.1951 tarih ve 1949/17 - 1951/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca davacının iyi niyetli olup olmadığının mahkemece kendiliğinden gözönünde tutulması gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olayı irdelediğimizde; davacının kendisine ait olmadığını bildiği taşınmaz üzerine masraf yaptığı için iyiniyetli olmadığı, buna göre de sadece TMK'nın 723.maddesi gereğince asgari levazım bedelini davalıdan talep edebileceği açıktır.

Gerek öğreti ile gerekse sapma göstermeyen uygulama ile asgari levazım değerinin yapı ve eklentilerinin yapımında kullanılan tüm malzemelerin işçilik ve yapımcı kârı gibi unsurlar gözetilmeksizin piyasadaki en düşük değerlerinden, yapım yılı veya yıllarına göre yıpranma düşüldükten sonra elde edilecek miktar şeklinde benimsenmiş bulunmaktadır.

Dosyaya sunulan inşaat mühendisi ve mimar bilirkişiler tarafından hazırlanan 14/11/2016 tarihli raporda davacının yaptırdığı pvc doğrama, ısıcam, menfez, mutfak seramik masrafı hesaplanmıştır. Davalı vasisinin davacıya açtığı tapu iptali ve tescil davasında verilen ve kesinleşen kararda taşınmazı satın alan kişinin satıcının hukuki ehliyetsizliğini bildiği ve iyiniyetli olmadığı belirtilmiştir .Bu durumda ek bilirkişi raporu alınarak asgari levazım bedelinin hesaplanması sağlanarak, bulunacak bedel yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir .

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine , ikinci bentte yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 07/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.