erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/1193
Karar No: 2014/3252
Karar Tarihi: 20.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/1193 E.  ,  2014/3252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm katılan ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 20/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/9941
Karar No: 2012/14500
Karar Tarihi: 10.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9941 E.  ,  2012/14500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanmak

HÜKÜM : 1) 2004 takvim yılında sahte belge kullanmak suçu nedeniyle:

213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1. maddesi, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi gereğince sanığın 20 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

2) 2005 takvim yılında sahte belge kullanmak suçu nedeniyle:

213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1. maddesi, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi gereğince sanığın 20 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

3) 2006 takvim yılında sahte belge kullanmak suçunedeniyle:

213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1. maddesi, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi gereğince sanığın 20 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

Sanığın yasal şartları oluşmayan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü:

Sakarya Ticaret Sicil Memurluğu'nun 15/12/2010 tarih 6740 sayılı yazısı ve eklerinin incelenmesinde; sanık ...'ın ... Medikal Tıbbi Malzeme ve Cihaz Pazarlama Ticaret Limited Şirketi Müdürlüğü görevinin suç tarihlerinden sonra 19/06/2009 tarihinde başladığı, 09/02/2004 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi içeriğinde ... Medikal Tıbbi Malzeme ve Cihaz Pazarlama Ticaret Limited Şirketi Müdürlüğü görevinin sanık görev alana kadar ...'a ait olduğu belirtilmiş olduğundan ve hüküm fıkrasının 5. maddesi gereğince suç tarihlerinde şirket müdürü olan ... ve şirket ortağı olan ... haklarında 17/02/2011 tarihinde Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulmuş olması nedeniyle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından; hüküm fıkrasının 5. maddesi gereğince haklarında suç duyurusunda bulunulmuş olan suç tarihlerinde şirket müdürü ... ve şirket ortağı olan ... haklarındaki soruşturma dosyası derdest ise getirtilip incelenmesi, kamu davası açılmış ise

ilgili Mahkemeden dosyanın getirtilip incelenerek davaların birleştirilme yönünün düşünülmesi, birleştirilememesi halinde ise ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi-belgelerin onaylı örneklerinin alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2741
Karar No: 2021/17761
Karar Tarihi: 22.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/2741 E.  ,  2021/17761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanığın 12.06.2015 tarihinde katılanlar ... ve ...’a yönelik eylemleri bakımından kurulan hükümlerin incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, aynı soyunma odasında askıya asılı bulunan kıyafetlerinden katılan ...’ten 100 TL, katılan ...’ten ise 200 TL para çaldığı ve bu suretle suçun bir fiil ile birden fazla mağdura karşı işlendiği ve 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesi yollamasıyla 43/1. maddelerinde yazılı aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanarak tek bir ceza verilip artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

II-Katılan ... ile müşteki ...’a yönelik 05.06.2015 ve 13.06.2015 tarihli eylemler bakımından kurulan hükümlerin incelenmesi neticesinde;

Sanığın üzerine atılı katılan ... ve müşteki ...’a yönelik nitelikli hırsızlık suçu bakımından sanığın mahkumiyetine yetecek ölçüde her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller olmadan, ceza hukukunun evrensel olarak kabul edilen ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereğince beraati yerine yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17124
Karar No: 2013/22797
Karar Tarihi: 13.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/17124 E.  ,  2013/22797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.05.2013 tarih ve 2010/491-2013/160 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının işveren olduğu Beliyez bayraklı ... gemisinde çarkçıbaşı olarak çalışması karşılığı alması gereken 4.116,28 TL ücret alacağının ödenmediğini, alacağın tahsili için başlatılan taşınır rehninin paraya çevrilmesi yoluyla takibe, davalı tarafça haksız yere itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazının iptaline ve takibin devamına, %40’dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu alacağın TTK’nun 1235/3. bendi kapsamında gemi alacağı hakkı veren alacaklardan olduğu, davacının bu hakka dayanarak taşınır rehninin paraya çevrilmesi yoluyla ilamsız icra takibi yaptığı, Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nin görevinin dava tarihine göre mülga 6762 sayılı TTK’nun 4/son maddesi uyarınca 4. kitapta yer alan deniz ticaretine ilişkin ihtilaflara bakmakla sınırlı olduğu, taraflar arasındaki temel ilişkinin hizmet akdinden kaynaklandığı, davada TTK’nun deniz hukukuna ilişkin 816 ila 1263. maddelerinin uygulanması söz konusu olmayıp BK’nun 313. ve devamı maddelerinde düzenlenen hizmet sözleşmesine ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiği, temel ilişkiyi oluşturan hizmet sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıkta Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nin görevli bulunmadığı, 5136 sayılı Kanun ile kurulan İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nin İhtisas Mahkemesi olarak kurulması nedeniyle diğer mahkemelerle ilişkisinin görev ilişkisi olduğu, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan HUMK’nun 1-7 ve 8. maddeleri gereğince dava değerine göre yargılama görevinin Sulh Hukuk Mahkemesi’nde olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli İstanbul Sulh Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8709
Karar No: 2015/12553
Karar Tarihi: 23.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/8709 E.  ,  2015/12553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yapılan yargılama sonunda, hüküm altına alınan ikinci sigortalılık dönemi yönünden, davacının 2009-2012 arası 2926 sayılı Kanun kapsamında ... sigortalılığa esas tarımsal faaliyette bulunduğuna ilşkin mahkeme yaklaşımı isabetli ise de; davanın yasal dayanağı olan 2926 sayılı Kanunun “Sigortalılığın başlangıcı ve zorunlu oluşu” başlığını taşıyan 5. maddesinin birinci fıkrasında, “2.madde kapsamına girenler, on sekiz yaşını doldurdukları tarihi takip eden yıl başından itibaren sigortalı sayılırlar. Ancak, 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülükleri kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden ay başından itibaren başlar.” düzenlemesi ile anılan Kanunun 36. maddesi gereği olarak da, Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararıyla ürün bedellerinden tevkif suretiyle tahsilinin olanaklı kılınması karşısında, davacı adına 2009 yılındaki kesinti tarihinin 23.03.2009 olduğu dikkate alındığında, ikinci dönem sigortalılığının, anılan tarihi takip eden aybaşı olan 01.04.2009 tarihinden itibaren başlatılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek ve hükmü temyiz etmeyen davalılar yönünden davacı Kurumun usuli kazanılmış hakkı gözetilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının 3. paragrafında yer alan "01.01.2009" tarihinin silinmesine, yerine,"01.04.2009" yazılmasına ve kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15439
Karar No: 2017/7155
Karar Tarihi: 22.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/15439 E.  ,  2017/7155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine miktar itibari ile kesin olduğundan temyiz talebinin reddine karar verilmiş; bu ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin 30.11.2014 tarihinde sıralarında... Mah. 16 sokak ile ... Sokak kesişiminde yaya haldeyken plakası tespit edilemeyen aracın çarpması sonucu yaralandığını, söz konusu kazada müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, müvekkilinin yaralanmasında kazaya sebebiyet veren araç tespit edilemediği için Güvence Hesabının sorumlu olduğunu beyanla; davanın kabulü ile 1.703,46 TL'lik maddi zararın temerrüde düştükleri 13/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 1.703,46 TL’nin dava tarihinden yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine miktar itibari ile kesin olduğundan temyiz talebinin reddine karar verilmiş; bu ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan ek kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 22/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7279
Karar No: 2015/22664
Karar Tarihi: 23.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/7279 E.  ,  2015/22664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla measi ücreti, aylık ücret ve yıllık izin ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin ve aylık ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin 4857/25-II c.e.h bentleri gereğince haklı nedenlerle feshedildiğini, davacının 14.04.2008 tarihinde işyerinde çalışmaya başladığını, kendisiyle aynı dönemde çalışan kadın elemanla gönül ilişkisi kurduğunu, bu durumun davacının çalışma performansında düşüklüğe neden olduğunu, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı fazla çalışmanın eksik hesaplandığı ve takdiri indirimin fazla yapıldığı, davalı ise iş akdini haklı nedenle feshedildiği ve davacının mesaisini kendisi belirlediğinden fazla çalışma alacağının olmadığı gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Somut olayda, davalının fazla çalışma alacaklarının ödenmediği ve mahkemece bilirkişi tarafından hesaplanan fazla çalışma alacağından ½ oranında takdiri indirimi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K .).

Dairemizin içtihatlarına göre fazla çalışmadan yapılan indirim, mazeret, hastalık gibi nedenlerle çalışılamayan günler için yapılan bir indirimdir. Bu nedenle mahkemece yapılan 1/2 oranındaki taktiri indirim hakkın özünü etkiyecek nitelikte fahiş olup, hakkın özünü ortadan kaldırmayacak daha makul bir oranda indirim yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2730
Karar No: 2018/4051
Karar Tarihi: 02.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2730 E.  ,  2018/4051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık müdafiinin, “2005,2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi gereğince, “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararı temyiz yasa yoluna tabi olmayıp itiraza tabi olduğundan, sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin CMK'nın 264/2. maddesine göre itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Sanık müdafiinin, “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasında, sanığın faturaların gerçek mal alışverişine dayandığını savunması, sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1-Suça konu fatura aslı ya da onaylı suretlerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi,

2-Faturaların kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıdığının anlaşılması halinde ise;

a-Sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirket yetkilisi hakkında açılan dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi,

b-Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, gerektiğinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/14500
Karar No: 2015/5274
Karar Tarihi: 19.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14500 E.  ,  2015/5274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar ile katılan arasında olay günü meydana gelen tartışma neticesinde çıkan kavgada; suça sürüklenen çocukların, katılana ait aracına camlarını, görgü tespit tutanağında belirlendiği şekilde kırmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1) Suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı olan suçu işlediklerine dair katılanın iddiasından başkaca somut ve inandırıcı delillerin elde edilemediğinin anlaşılması suretiyle yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2) Kabule göre de, oluşa ve dosya içeriğine göre; katılanın suça sürüklenen çocuklara yönelik haksız fiil teşkil eden eylemlerde bulunması üzerine kavganın meydana geldiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların haksız bir fiile karşılık olarak suça konu eylemlerde bulundukları dikkate alınarak haklarında 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmeş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi fereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 312. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verlidi.
Esas No: 2008/11861
Karar No: 2010/1087
Karar Tarihi: 28.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/11861 E.  ,  2010/1087 K.**

**"İçtihat Metni"**

..... adına Av.... ile ... arasındaki dava hakkında........ Mahkemesi sıfatıyla verilen 18.03.2008 günlü ve 305/128 sayılı hükmün, taraflarca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Yargıtay incelemesine konu dava dosyasında hükmü temyiz eden davalı ... tarafından nispî temyiz harcı yatırılması gerekirken, temyiz harcının eksik yatırılmış olduğu anlaşılmıştır.

25.01.1985 günlü 1984/5-1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca “Temyiz isteği dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılır. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği hâlde, süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise, temyiz isteğinin reddi gerekir.Şayet temyiz harcı hesap edilip kalemce istenmemişse, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesi uyarınca eksik harcın ödenmesi işlemi tamamlattırılır ve verilen sürede harç ödenmezse temyiz isteği red edilir. Red hâlinde ise, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedürün işletilmesi gerekir.”.

Davada ise, yukarıda sözü edilen kanun ve içtihadı birleştirme kararı hükmüne aykırı olarak, temyiz yoluna başvuran davalı ... tarafından temyiz dilekçesinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenmemiş bulunmaktadır.

Böyle olunca, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun anılan maddesinde öngörülen prosedür işletildikten, şayet temyiz dilekçesinin reddi yönüne gidilirse anılan ret kararının hükmü temyiz eden davalıya tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten, temyizin süresinde yapıldığı sonucuna varıldığı takdirde doğrudan geri gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........