Esas No: 2024/8959
Karar No: 2024/12481
Karar Tarihi: 05.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8959 E.  ,  2024/12481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/685 E., 2024/1085 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/88 E., 2024/35 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının geçirmiş olduğu iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik oranının tespitini ve buna uygun biçimde sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili özetle, davacının 61 İnşaat Md. Nak. Tur. Yapı Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin sigortalı işçisi iken 15.11.2014 tarihinde maruz kaldığı iş kazası nedeniyle Kurumdan 8/226138 tahsis numaralı dosyadan %23,20 SİD oranı üzerinden sürekli iş göremezlik geliri aldığını, Adli Tıp raporlarının Kurumu bağlayıcı özelliği bulunmadığından dolayı davacı sigortalının talebine yapılacak herhangi bir işlem bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı işverenlik cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davacının davasının kabulüne;

1-)Davacının 15.11.2014 tarihli iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücünden kayıp oranının 16.09.2015 tarihinden itibaren %44,2 olduğunun tespitine, 01.10.2015 tarihinden itibaren davacıya sürekli işgöremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine," karar verilmiştir.

Kararın gerekçesinde, davalı vekilinin, davacının 02.05.2010 tarihinde kaza geçirdiğini ve bu kazanın davaya konu olan davacının 15.11.2014 tarihli kazaya ilişkin sürekli iş göremezlik derecesindeki artışa neden olabileceğini iddia etmesi karşısında Mahkemece bu hususun değerlendirilmesi Adli Tıp Kurumu 2.Üst Kurulundan istenmiş, anılan Kurulca, davacının;

A- 02.05.2010 tarihinde geçirdiği birinci iş kazasıyla illiyetli yaralanması nedeniyle; maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmamış olduğundan maluliyetinin %0 (yüzde sıfır) olduğu,

B- 07.09.2013 tarihinde geçirdiği ikinci iş kazasıyla illiyetli yaralanması nedeniyle; maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmamış olduğundan maluliyetinin %0 (yüzde sıfır) olduğu,

C- 15.11.2014 tarihinde meydana gelen üçüncü iş kazasıyla illiyetli yaralanması nedeniyle sağ el parmaklarında hareket kısıtlılığı arızası nedeniyle; 16.09.2015 tarihinden itibaren E cetveline (yaşına) göre %44.2 (yüzde kırk dört nokta iki) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının belirtildiği anlaşıldığından Rapor hükme esas alınarak davacının 15.11.2014 tarihli iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücünden kayıp oranının 16.09.2015 tarihinden itibaren %44,2 olduğunun tespit edildiği belirtilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili özetle, davacının davalı Şirket işçisi iken 15.11.2014 tarihinde maruz kaldığı iş kazası nedeniyle müvekkili Kurumdan davacıya %23,20 SİD oranı üzerinden sürekli iş göremezlik geliri bağlandığını, davacının 28.02.2022 tarihli dilekçesi ve Adli Tıp Raporu ile SİD oranının %44,20 olduğundan bahisle almakta olduğu gelirinin yeniden hesaplanmasını talep ettiğini, ancak Adli Tıp raporlarının Kurumu bağlayıcı özelliği bulunmadığından dolayı davacı sigortalının söz konusu talebine yapılacak herhangi bir işlem bulunmadığı ve talebin reddi yönündeki Kurum işleminin yerinde olduğunu, eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulduğunu, aleyhe yargılama gideri olmaması gerektiğini; ayrıca, Mahkemenin kararında esas almış olduğu Adli Tıp Kurumu raporu incelendiği vakit Kurul tarafından yapılan incelemenin salt evrak üzerinden yapıldığının ve davacının muayene edilmediğinin görüldüğünü, Kurumca davacının şahsen muayenesi sonucu tespit edilen oran yerine evrak üzerinden belirlenen oranın kabul edilmesinin hukuken ve kanunen mümkün olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasına maruz kalan davacı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle 5510 sayılı Kanun'un 95 nci maddesinde öngörülen prosedür ve en son Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulundan alınan rapora göre usul ve kanuna uygun olup, davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.