erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/2896
Karar No: 2019/7858
Karar Tarihi: 23.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/2896 E.  ,  2019/7858 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... Belediye Başkanlığı adına Av. ... 2-... Temizlik Lojistik Öz. Sağ. Hiz. İl Bil. Gıd. ve Tic. Ltd. Şti. ve fer'i müdahil Kurum adına Av. ... arasındaki dava hakkında Salihli İş Mahkemesinden verilen 17/01/2017 günlü ve 2016/138 E. - 2017/14 K. sayılı karara karşı davalılardan ... Belediye Başkanlığı ve fer'i müdahil Kurum avukatları tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 30/03/2017 gün ve 2017/647 E. - 2017/399 K. sayılı hükmü ile istinaf isteminin esastan reddine ilişkin kararın temyizen incelenmesi davalılardan Salihli Belediye Başkanlığı ve fer'i müdahil Kurum avukatları tarafından istenilmesi üzerine, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı ... Temizlik Lojistik Öz. Sağ. Hiz. İl Bil. Gıd. ve Tic. Ltd. Şti. vekili adına çıkarılan gerekçeli karar evrakı tebliğ belgesinin davalı şirkete usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre, hükmi şahıslara tebliğin selahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise yalnız birine yapılır. Aynı Kanunun 13. maddesine göre de; tebliğ yapılacak bu kişiler her hangi sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde tebliği orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21. Maddelerinde de tüzel kişilere yapılacak tebligat usulü belirlenmiştir.

Ayrıca, Tebligat Kanununun 7/a maddesinde, “Tebligata elverişli bir elektronik adres vererek bu adrese tebligat yapılmasını isteyen kişiye, elektronik yolla tebligat yapılabilir. Anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlere elektronik yolla tebligat yapılması zorunludur.

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır” denilmiş, elektronik ortamda yapılacak tebligatlara ilişkin usul ve esasları düzenleyen “Elektronik Tebligat Yönetmeliği” çıkarılmıştır (RG 19.1.2103 t. S. 28533).

Davalı ... Temizlik Lojistik Öz. Sağ. Hiz. İl Bil. Gıd. ve Tic. Ltd. Şti. Ticaret Sicil Memurluğundan kayıtlı adresi sorularak, adı geçen davalı şirkete açıklandığı gibi yöntemince gerekçeli karar tebliğ edilmeli, bu sebeple öncelikle davalı şirketin ticaret sicil kaydındaki adrese Tebligat Kanunu’na uygun normal tebligat yapılması, tebligatın iade gelmesi, tebligat yapılamaması, iade zarfında yeni bir adres tespit edilememesi durumunda, Ticaret Sicil Memurluğundan gelen ticari sicil adresine usulüne uygun tebliğinin sağlanmasına (Tebligat Kanunu 35. maddesine göre) takiben, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 23/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15003
Karar No: 2020/2982
Karar Tarihi: 10.03.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/15003 E.  ,  2020/2982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre, bu davalıların adres kayıt sistemindeki adreslerine yapıldığı ve usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalıların adreslerine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 10/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/5008
Karar No: 2008/2431
Karar Tarihi: 28.02.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/5008 E.  ,  2008/2431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Eskişehir 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.1.2007
Esas No: 2016/1959
Karar No: 2017/1373
Karar Tarihi: 08.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1959 E.  ,  2017/1373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/05/2015 tarih ve 2014/644-2015/667 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketinin emtia sigortası ile sigortaladığı havalandırma fanının davalının maliki ve sürücüsü olduğu araç ile ...'dan ...'e taşındığını, nakliyat esnasında sabitlendikleri zeminden koparak araç kasasına çarptığı ve zarar gördüğünü, hasar bedeli olarak 7.000 TL'nin sigortalıya 17.10.2011 tarihinde ödendiğini, taşıma esnasında gerçekleşen hasardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek sigortalıya ödenen bedelin rücuen tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı, zararın poliçe kapsamında olmadığını, emtiayı 15.12.2010 tarihinde sabah teslim ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 15.12.2010 saat 12:00 ila 18.12.2010 saat 12:00 arasında geçerli olmak üzere yapılan poliçenin 14.12.2010 tarihinde taşınmak üzere sevk irsaliyesi ile birlikte teslim alınan ve alıcısına teslim edilen emtiadaki zararı kapsamadığı, sevk irsaliyesi üzerinde hem satıcının hem alıcının hem de davalının imzasının bulunduğu, irsaliyeye göre malın teslim tarihinin 14.12.2010 olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, 6762 sayılı TTK'nın 788. maddesi uyarınca eşyanın kayıtsız şartsız kabulü ile taşıyıcı aleyhine açılacak dava hakkının düşmüş olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14662
Karar No: 2013/7643
Karar Tarihi: 07.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/14662 E.  ,  2013/7643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamuya ait veya özel suların mecrasını değiştirme

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın el attığı iddia edilen suyun kamuya veya özel kişilere ait sulardan olup olmadığı ve sanığın eylemiyle suyun mecrasının değişip değişmediğinin mahallinde uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılıp saptanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2887
Karar No: 2019/7850
Karar Tarihi: 23.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/2887 E.  ,  2019/7850 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1- ... Belediye Başkanlığı adına Av. ... 2- ... Temizlik Lojistik Öz. Sağ. Hiz. İl Bil. Gıd. ve Tic. Ltd. Şti. ile Fer'i Müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında Salihli İş Mahkemesinden verilen 17.01.2017 günlü ve 2016/141 E. - 2017/18 K. sayılı kararın davalı ... Belediye Başkanlığı ile fer'i müdahil Kurum avukatları tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 30.03.2017 gün ve 2017/636 E. - 2017/391 K. sayılı hükmü ile istinaf isteminin esastan reddine dair verilmiş olan kararın temyizen incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı ile fer'i müdahil Kurum avukatları tarafından istenilmesi üzerine, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı ... Temizlik Lojistik Öz. Sağ. Hiz. İl. Bil. Gıd. ve Tic. Ltd. Şti. vekili adına çıkarılan gerekçeli karar evrakı tebliğ belgesinin davalı şirkete usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Tebligat Kanununun 12. maddesine göre, hükmi şahıslara tebliğin selahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise yalnız birine yapılır. Aynı Kanunun 13. maddesine göre de; tebliğ yapılacak bu kişiler her hangi sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde tebliği orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21. maddelerinde de tüzel kişilere yapılacak tebligat usulü belirlenmiştir.

Ayrıca, Tebligat Kanununun 7/a maddesinde, “Tebligata elverişli bir elektronik adres vererek bu adrese tebligat yapılmasını isteyen kişiye, elektronik yolla tebligat yapılabilir. Anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlere elektronik yolla tebligat yapılması zorunludur.

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır” denilmiş, elektronik ortamda yapılacak tebligatlara ilişkin usul ve esasları düzenleyen “Elektronik Tebligat Yönetmeliği” çıkarılmıştır (RG 19.1.2103 t. S. 28533).

Davalı ... Temizlik Lojistik Öz. Sağ. Hiz. İl. Bil. Gıd. ve Tic. Ltd. Şti. Ticaret Sicil Memurluğundan kayıtlı adresi sorularak, adı geçen davalı şirkete açıklandığı gibi yöntemince gerekçeli karar tebliğ edilmeli, bu sebeple öncelikle davalı şirketin ticaret sicil kaydındaki adrese Tebligat Kanunu’na uygun normal tebligat yapılması, tebligatın iade gelmesi, tebligat yapılamaması, iade zarfında yeni bir adres tespit edilememesi durumunda, Ticaret Sicil Memurluğundan gelen ticari sicil adresine usulüne uygun tebliğinin sağlanmasına (Tebligat Kanunu 35. maddesine göre) takiben, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 23.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11786
Karar No: 2019/8663
Karar Tarihi: 16.12.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/11786 E.  ,  2019/8663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

I-7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalılar ... oğlu ..., ... oğlu ..., ..., ..., ..., ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan 21/2. maddesine göre, bu davalıların adres kayıt sistemindeki adresine yapıldığı ve usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalıların adresine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 16.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/1287
Karar No: 2014/5511
Karar Tarihi: 22.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1287 E.  ,  2014/5511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın mağdure ...'a karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, mağdureler ... ve...'e karşı çocuğun basit cinsel istismarı suçundan beraatine

Mahalli mahkemece verilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık müdafiin, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yanında, çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükümlerini de vekâlet ücreti ve yargılama giderleri yönünden temyiz ettiği belirlendikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesinde yer alan velâyet hakkını kötüye kullanmak suretiyle öz kızına nitelikli cinsel istismar suçunu işlediği halde, cezasının infazından sonra başlamak üzere aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın beraatine karar verilen suçlar için yapılan yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddenin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, yargılama giderlerine ilişkin bölüm hükümlerden çıkartılarak, yerine “Beraat kararı verilen suçlar için yapılan 1.163,00 TL yargılama gideri çıkarılarak mahkûmiyet kararı verilen suç için yapılan 19.167,42 TL yargılama giderinin sanıktan alınarak hazineye gelir kaydına, sanığın beraatine karar verilen suçlar için yapılan yargılama giderlerinin ise hazine üzerinde bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15158
Karar No: 2014/5866
Karar Tarihi: 31.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/15158 E.  ,  2014/5866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılana ait şirkette şoför olarak çalıştığı sırada kendisine teslim edilen yatak odası takımı, koltuk takımı gibi eşyaları şirketin bilgisi dışında satarak satış bedellerini uhdesinde tuttuğu ve bazı eşyaları da evine götürüp sakladığı, böylece hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan ve tanık ifadeleri ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla "90 gün", "75 gün" ve "1.500 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün" , "4 gün" ve "80 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21292
Karar No: 2013/13858
Karar Tarihi: 16.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/21292 E.  ,  2013/13858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne, neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde alt hadden hüküm kurulmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

2- Taksirle işlenen suçlarda uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.