erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/6737
Karar No: 2006/9674
Karar Tarihi: 15.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/6737 E.  ,  2006/9674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı,15.12.2000 tarihli noter satış sözleşmesiyle davalıdan 5.938 000 000 TL ye satın aldığı ... aracın 17.7.2002 tarihinde ... diye zaptedildiğini,,satış bedeli ile yaptığı masraflar karşılığı 18 000 000 000 TL nin faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,aracın emniyetçe zaptedildiğini,ancak kendisinin resmi olarak daha önceden satmış olduğunu,ceza mahkemesindeki davanın bekletici mesele sayılması gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,aracın el koyma tarihindeki bedeli ile yapılan masraf toplamı 17 631 000 000 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı,davalıdan kayden satın aldığı aracın emniyetçe ... olduğu gerekçesi ile zaptedilerek elinden alındığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de dosya içeriğinden dava konusu araç ile ilgili ... 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/400 esas ve ... 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/15 esas sayılı dosyaları ile davalar açıldığı ve davaların halen derdest olduğu anlaşılmaktadır.Ceza davası sonucu Hukuk Mahkemesini bağlamaz ise de kesinleşen maddi vakalar hukuk mahkemesini bağlar.Ayrıca dava konusu aracın Asliye Ceza mahkemesi kararı ile teminat karşılığında davacıya teslim edilmiş olduğu ve halen davacının elinde bulunduğu da anlaşılmaktadır.Bu durumda ilgili Ceza Mahkemesi kararlarının bu dava sonucunu etkileyeceği anlaşıldığından mahkemece ceza davasının bekletici mesele kabul edilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA peşin hacrın istek halinde iadesine, 15.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14660
Karar No: 2016/2916
Karar Tarihi: 28.03.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/14660 E.  ,  2016/2916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kararın temyize tabi olması nedeniyle mahkemece verilen 03.07.2012 tarihli itirazın reddine dair kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek 31.05.2012 tarihli hükmün yapılan incelemesinde;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş olduğundan, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4903
Karar No: 2011/4698
Karar Tarihi: 25.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/4903 E.  ,  2011/4698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Kıyafet Karabali ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 19/06/2000 ve 09/04/2002 gününde verilen dilekçeler ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; karşılıklı her iki davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı-k. davacı ... ve davalı ... vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26/04/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmuş, bilirkişi raporuna dayanarak ıslah dilekçesi ile talebini arttırmıştır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesi gereğince yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Davacı ıslah dilekçesinde talep ettiği tazminat miktarına faiz yürütülmesini istememiştir. Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeden ıslah ile istenilen miktara da olay tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması usul ve yasaya uygun olmadığından kararın bozulması görüşünde olduğumdan dairemiz çoğunluğunun onama görüşüne katılmıyorum. 26/04/2011
Esas No: 2016/12557
Karar No: 2019/3131
Karar Tarihi: 26.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12557 E.  ,  2019/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Tebliğnamede katılan vekilinin de hükmü temyiz ettiği belirtilmiş ise de, katılan veya vekilinin temyizinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır. Ancak;

1- Sanık hakkında, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaa ve dayanağı olan vergi suçu raporunda, mali müşavir olan sanığın, mali müşavirlik hizmeti verdiği ... isimli mükellefin, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma eylemine, maddi menfaat gözetmeksizin iştirak ettiği belirtildiğinden, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi bakımından;... hakkında hazırlanan vergi tekniği raporlarının getirtilmesi,...’in, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından yargılandığı Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20.11.2012 tarihli, 2011/478 esas ve 2012/1397 karar sayılı dosyasının getirtilerek, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı birer suretinin dosya içerisine alınması; sanığın 3568 sayılı Serbest Muhasebecilik, Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu uyarınca muhasebecilik mesleği gereği olarak verilen hizmet kapsamında mükellef şirketin beyannamelerini vermek dışında ne şekilde sahte fatura kullanma suçuna iştirak ettiğinin, 213 sayılı VUK'nin 360. maddesi uyarınca suçtan maddi menfaat elde edip etmediğinin tespit edilmesi sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hükümler kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/3467
Karar No: 2014/4765
Karar Tarihi: 22.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3467 E.  ,  2014/4765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/228168

MAHKEMESİ : Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 11/04/2013, 2012/270 (E) ve 2013/95 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Adnan’ın mağdur Ferit’e yönelik eyleminin sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin tahrik oranına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık Adnan ile mağdur Ferit’in komşu oldukları, olay günü tanık Ahmet’in çiftliğinde düzenlediği yemeğe katıldıkları, yemek sırasında domuz etinin yenip yenmeyeceği konusunda aralarında çıkan tartışma nedeniyle evlerine gitmek için yemekten ayrıldıkları, bir süre sonra sanık ile mağdurun evlerinin önündeki yolda karşılaştıkları, tekrar tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında mağdur Ferit’in sanık Adnan’a hakaret ettiği, bunun üzerine sanık Adnan’ın av tüfeği ile mağdura ateş ederek, göğsünden ve lomber bölgeden yaraladığı, 6. ve 7. kostalarda kırık, dalak, diafragma, ince bağırsak, tranvers kolon, sol böbrek yaralanması meydana getirerek, mağdurun dalağının çıkarılması nedeniyle organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu, ardından kendisine ait araçla mağduru hastaneye yetiştirdiği, mağdurun ameliyat ve yoğun tedavi sonucu yaşama döndürüldüğü olayda,

de, sanık Adnan’ın kendi çabalarıyla neticenin gerçekleşmesini önlediği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 36. maddesi uyarınca tamamlanmış olan kasten yaralama suçundan meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak aynı kanunun 61. maddesi gözetilmek suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan karar verilmesi,

b-) Kabule göre de; 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak üst sınırdan tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 12 yıl hapis cezası verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık Adnan’ın tutuklu kaldığı süre ve bozma sebebi dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 22/10/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/22117
Karar No: 2014/18366
Karar Tarihi: 06.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22117 E.  ,  2014/18366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, iade, sanıklar ..., ... haklarında erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-... Müdürlüğüne izafeten hazine vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ... Müdürlüğünün davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, ... adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanığın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

...-Sanık ...'in savunmasında suça konu içkileri ismini bilmediği kişiden faturalı olarak aldığını beyan etmesi ve bu hususta.... Ltd. Şti'ne ait irsaliyeli faturayı ibraz etmesi, faturanın teslim eden bölümünde .... isimli kişinin isminin yazılı olması, kolluğun düzenlemiş olduğu fezlekede .... ve .... isimli şahıslar hakkında ... Emniyet Müdürlüğü tarafından düzenlenen operasyon neticesinde sanıklardan 132 adet kayıp bandrollü içkinin ele geçirildiği, bu şahısların ifadelerinde çeşitli işyerlerine içki sattıklarını beyan etmeleri ve sanığa da fatura ile mal sattıklarının tespiti üzerine sanık ...'in işyerinde de arama yapılarak ve suça konu içkilerin ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, suça konu içkilerin suç tarihindeki piyasa rayiç fiyatının ne olduğunun ve sanığa piyasa rayiç fiyatının altında satılıp satılmadığının araştırılması,.... ve .... isimli kişilerin sanığa içki satışıyla ilgili olarak tanık sıfatıyla beyanlarının alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

b-TCK.nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 1.fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7561
Karar No: 2014/8881
Karar Tarihi: 28.10.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/7561 E.  ,  2014/8881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı tarafından 28.05.2014 tarihli dilekçe ile özetle; "...Dava dosyasına hakim olamadığı, duruşma sırasında kendisini terslediği, azarladığı, hiç söz hakkı vermeye yanaşmadığı, davalı veklinin yargıç gibi duruşma tutanağına geçirilenleri belirlemeye başladığı, hakkını savunmak için yaptığı itiraza karşı hâkimin polis çağırttığı ve polis eşliğinde duruşmayı sonlandırdığı, dilekçe sunmak istediğinde hâkimin almak istemediği, daha sonra almasına rağmen tutanağa geçirmediği ve davalı vekiline tebliğ etmediğinden hâkimin tarafsızlığından şüphe duyulduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim ... (...)'nin, talebin kabulünün gerektiği yönündeki görüşü üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin REDDİNE, ret talebinde bulunanın HMK'nun 42/4. maddesi uyarınca 500.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/10/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/1753
Karar No: 2009/2475
Karar Tarihi: 27.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/1753 E.  ,  2009/2475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 17.09.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda baba ismi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.12.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/J maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 27.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/9840
Karar No: 2021/2800
Karar Tarihi: 18.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9840 E.  ,  2021/2800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/11/2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme/kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK’nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2-2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 18.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/5783
Karar No: 2013/22128
Karar Tarihi: 05.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5783 E.  ,  2013/22128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.10.2011 tarih ve 2008/764-2011/575 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03.12.2013 günü hazır bulunan davalı vekili Av. ... Görgülü ile davacı vekili Av. Selcen Köksal dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının sorumluluğunda yapılan bir taşıma sonucunda oluşan hasar tazminatının müvekkili tarafından mahkeme kararına dayalı olarak ödendiğini, TTK'nun 787. maddesi uyarınca davalı şirketin bu bedelden sorumlu olduğunu ileri sürerek, müvekkili şirketin mahkeme kararına dayalı olarak ödediği 32.056,00 TL'nin ödeme tarihi olan 23.12.2008 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu taşımada müvekkilinin taşıyıcı olarak yer almadığını, müvekkili tarafından üstlenilmeyen bir taşımadan meydana gelen hasar, kayıp ve ziyadan dolayı müvekkiline rücu edilemeyeceğini, müvekkiline hak düşürücü süreler içinde hasar ihbarının yapılmadığını savunarak, davanın husumet ve esas yönlerinden reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, kesinleşen mahkeme kararı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davaya konu taşımadan dolayı davalıya taşıma ücreti ödediği, bu ödeme nedeniyle taraflar arasında bir taşıma sözleşmesinin var olduğu, davacı asıl taşıyıcı ile davalı arasında alt taşıma sözleşmesi bulunduğu kabul edildikten sonra davalının da bu işi fiilen kendisinin yerine getirmeyip başkaca alt taşıyıcılarla sözleşmeler akdetmiş olmasının asıl taşıyıcıya karşı olan borçlarında her hangi değişikliğe neden olamayacağı gerekçesiyle 32.056,00 TL'nin ödeme tarihi olan 23.12.2008 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.712,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1845
Karar No: 2018/3523
Karar Tarihi: 07.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1845 E.  ,  2018/3523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla)

Boşanma istemine ilişkin olarak açılan davada ... Aile ile ... Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, boşanma istemine ilişkindir.

... Aile Mahkemesince, davacının ve davalının yerleşim yerlerinin ... olduğu, tarafların evlendikten sonra belli bir süre ...'de yaşadıkları, tarafların ayrı ya da birlikte ...'de yaşamadıkları, davacının tanıklarının ...'de olması dışında tarafların ... ile bağlantılarının olmaması sebebiyle usûlüne uygun ve süresinde yapılan itirazın kabulü ile davacı vekilinin de duruşmadaki beyanıyla bu durumun sabit olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi ise Nüfus kayıt örneklerinden anlaşılacağı üzere davacının dava açtığı tarihte ikameti ...'dür. TMK'nın 168. maddesine göre boşanma davalarında yetkili mahkeme eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesi olacağı belirtilmiştir. Dosyada net bilgi olarak davanın açıldığı tarihte davacının ikametinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

TMK'nın 168. maddesinde "Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir." hükmüne yer verilmiş olup, boşanma davalarında yetki kesin değildir.

Somut olayda davacı ...'nın yerleşim yerinin "..." olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın ... Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/05/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.