erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/8672
Karar No: 2012/2571
Karar Tarihi: 22.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/8672 E.  ,  2012/2571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin satın alacağı hazır beton karşılığında davalıya bir adet taşınmaz devrettiğini, ancak bir kısım hazır betonun müvekkiline teslim edilmediğini belirterek, bakiye hazır beton karşılığı Türk Lirasının tahsiline karar verilmesinin talep etmiştir.

Davalı vekili, taşınmazın devrine ilişkin 27.11.2007 tarihli protokoldeki imzanın müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını, çeklerden dolayı yapılan şikayetlerden vazgeçilmiş olmasının borcun ödendiğini göstermediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, 27.11.2007 tarihli protokole göre davacının devredeceği taşınmazın karşılığı 1.600 metreküp C-20 cinsi betonun davalı tarafından teslim edilmesinin kararlaştırıldığı, davacının geç de olsa taşınmazı devrettiği davalının ise sadece 428 metreküp hazır beton teslim ettiği, aradaki farkın talep edilmesinde davacının haklı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/31213
Karar No: 2015/28052
Karar Tarihi: 30.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/31213 E.  ,  2015/28052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı hastanede 24.08.2009 tarihinde laser ameliyatı olduğunu, ameliyatın diğer davalı doktor....tarafından yapıldığını, davalı doktorun ameliyat sırasında gerekli özeni göstermemesi sonucunda gözünde kalıcı olarak göz kuruluğu meydana geldiğini, sürekli ilaç kullandığını, günlük rutin işlerini yapamadığını, araç kullanamadığını ruhi ve beden olarak çok yıprandığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1500,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın 24.08.2009 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişler, karşı dava dilekçelerinde, davacının davalı doktor hakkında internet ortamında yanlış tedavi uyguladığını söylemesi ayrıca isminin baş harflerinin de kullanılması sonucunda toplumdaki saygınlığının kaybolduğunu elem ve ızdırap çektiğini ileri sürerek davalı doktor için 50.000 TL manevi tazimatın davacı -karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulü ile 5000,00 TL manevi tazminatın davacı ...”den alınarak, davalı Ömer Seymenoğlu”na verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı karşı davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı doktor tarafından yapılan göz ameliyatı sonucunda gözünde oluşan hassasiyetle ilgili internet ortamında davalı doktor hakkında söylediği sözler ,davacının kişisel yakınma kapsamında kaldığı ve açıkça davalı doktorun kişilik haklarına saldırı oluşturmadığından, TBK 58. maddesindeki manevi tazminatı isteme hakkı doğurmaz.Manevi tazminat talep edilebilmesi için davalı doktorun kişisel haklarına hukuka aykırı bir şekilde tecavüzün varlığından sözetmek gerekir. Somut olayda manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gözetilerek mahkemece manevi tazminat talebinin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenle, davacı-karşı davalının diğer temyiz itirazlarının reddine ikinci bentte açıklanan nedenle  temyiz olunan kararın davacı-karşı davalı yararına BOZULMASINA, 30/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12817
Karar No: 2011/20891
Karar Tarihi: 22.11.2011

**7. Ceza Dairesi         2010/12817 E.  ,  2011/20891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye Muhalefet

HÜKÜM : Beraatlerine ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Beraat eden sanıklardan el konulan taklit temizlik ürünlerinin 4703 sayılı kanunun 11.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Sağlık Müdürlüğü'ne gönderilmesine karar verilmesi yerine karar kesinleştiğinde sahibine iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Adli emanetin 2008/85 sırasına kayıtlı temizlik maddelerinin 4703 sayılı kanunun 11.maddesi uyarınca gereği yapılmak üzere il sağlık müdürlüğüne gönderilmesine denmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15020
Karar No: 2013/1172
Karar Tarihi: 12.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/15020 E.  ,  2013/1172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...’ün bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.05.2012 gün ve 2010/456 Esas, 2012/129 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15166
Karar No: 2013/6340
Karar Tarihi: 14.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/15166 E.  ,  2013/6340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama, Trafik güveniliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3, 62, 51/1-3, 89/4, 62, 53/6, 51/1-3, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama ve Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sürücü belgesinin taksirle yaralamaya neden olmak suçu nedeniyle geri alınmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu yöne ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Oluşa ve incelenen dosya kapsamına göre, 147 promil alkollü olarak sevk ve idare ettiği aracı ile kavşakta sağa dönüş yapmak isterken, direksiyon hakimiyetini kaybedip, orta refüjü aşarak, karşı yol bölümüne geçmesi sırasında, orta refüjde bulunan mağdurlara çarparak, her iki mağdurun hayati tehlike geçirip, kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, asli kusurlu olarak kazaya karışan ve 147 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarının oluştuğu, ancak bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olunan olayda, zarar suçu meydana geldiğinden, taksirle yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği, bu itibarla; bilinçli taksirin unsurları oluştuğu gibi, sanığın sadece bilinçli taksirle yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule görede, taksirle yaralama suçundan iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin de ağır şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde alt hadden hüküm kurulmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2738
Karar No: 2014/8662
Karar Tarihi: 12.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/2738 E.  ,  2014/8662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/122898

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2010

NUMARASI : 2006/1113 (E) ve 2010/1497 (K)

SANIK : Ö.. T..

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca; suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlike ile sanıkların kastının ağırlığı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın temyize konu olmayan diğer şahıslarla birlikte müştekiye ait sokakta park haldeki yanyana duran kilitli iki aracın kapılarını zorlamak suretiyle açıp eyleme başlandıktan sonra hareket birliği içinde 10'ar dakika gibi kesinti sayılamayacak kısa aralıklarla suça konu eşyaları taşıdıkları, eylemin aynı suç işleme kararı ile suçun birden fazla işlenmesi olmayıp tek bir fiili oluşturduğu düşünülmeyerek TCK'nın 43/1. maddesinin yersiz uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ö.. T..'ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 12.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1344
Karar No: 2020/2752
Karar Tarihi: 29.06.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/1344 E.  ,  2020/2752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Oluşa uygun kabule göre sanığın eyleminin zamanaşımı süresi itibariyle lehe sayılıp 765 sayılı TCK'nın 416/3. maddesinde düzenlenen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturup, aynı Kanunun 102/4, 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve suç tarihi olan 24.05.2002 ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihle denetim süresi içerisinde işlenen ikinci suç tarihi arasında duran zaman da nazara alındığında inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği gözetilerek kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında görülen kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 29.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8498
Karar No: 2011/12717
Karar Tarihi: 12.12.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/8498 E.  ,  2011/12717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki tarım müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2010 yılı itibarıyla sulu şartlarda buğdayın dekar başına ortalama verimi 580 kg, ortalama toptan satış fiyatı 0,556 TL, dekar başına üretim gideri 130,10 TL ve şeker pancarının dekar başına üretim gideri 404,93 TL olduğu halde; mahkemece res’en yapılan hesapda verim ve fiyatın düşük, üretim giderinin yüksek alınması suretiyle taşınmazın kamulaştırma bedelinin eksik hesap edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3803
Karar No: 2014/8326
Karar Tarihi: 18.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3803 E.  ,  2014/8326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilip şikâyet yokluğu nedeniyle davaların düşmesine ve çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından beraatlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kayden 09.04.1995 doğumlu olup, kovuşturma evresinde mahkemece ifadesinin alındığı 15.05.2012 tarihinde 18 yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, zorunlu vekil huzurunda sanıklardan şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, hükmü temyize hakkı bulunmayan mağdure vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5016
Karar No: 2016/1773
Karar Tarihi: 16.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/5016 E.  ,  2016/1773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davacı ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiş, davalı ... vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 16.02.2016 Salı günü davalı ... vekili Av. ........ geldi. Davacı ve diğer davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 80.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin kazaya karışan aracı kazadan çok önce haricen diğer davalı ...'e sattığını, müvekkilinin aracın işleteni olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuş, davalı ..., usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 40.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu’nun 56.maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalı-

dır. Bu para tutarı asıl olarak ne tazminat ne de bir cezadır. Amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve ruhi ızdırabını dindirmek olması nedeniyle tazminata benzer bir fonksiyonu vardır. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Dava konusu olayda, olayın meydana geldiği tarih, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, tarafların kusur oranları, davacının yaşı ve maluliyet oranı gibi nedenler dikkate alındığında, davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı bir nebze hafifletebilmek için adalete uygun düşmemektedir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 16.2.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/26550
Karar No: 2014/7541
Karar Tarihi: 15.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/26550 E.  ,  2014/7541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/239986

Mahkeme : ADANA 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 09.03.2010- 2008/305 esas ve 2010/193 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8565
Karar No: 2013/24160
Karar Tarihi: 12.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/8565 E.  ,  2013/24160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2012/239-2013/338

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacı, davalı şirkete ait kuyumcu işyerinde 01.01.2008–16.01.2008 tarihleri arasındaki satış elemanı olarak geçen çalışmalarının tespitini istemiştir. Buna karşın davalı işyerinin Kurum kayıtlarında Tüpgaz Bayii olarak belirtildiği, Mahkemece bordro tanığı sıfatıyla dinlenen İ.İpekçioğlu'nun ise davacının davalı şirkette büro elemanı olarak çalıştığını beyan ettiği anlaşılmaktadır. Davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; öncelikle davacı isticvap edilerek nerede ve hangi işte çalıştığı tam olarak açıklattırılmalı, davacının askerlik durumu (sevk ve terhis tarihlerine içerecek şekilde), bağlı olduğu Askerlik Şubesi Başkanlığından araştırılmalı, aynı çevrede işyeri olan işveren ya da bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler re’sen saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı; bu şekilde çalışmanın varlığı yöntemince araştırılmalı, toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.