erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/14185
Karar No: 2018/3717
Karar Tarihi: 22.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14185 E.  ,  2018/3717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kadın yararına hükmedilen nafakanın dava tarihinden itibaren tedbir, boşanma kararının kesinleşme tarihinden itibaren yoksulluk, ortak çocuk yararına hükmedilen nafakanın velayet kararının kesinleşmesinden itibaren iştirak nafakası olduğunun anlaşılmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3- Tarafların ortak çocuğu ... dava sürecinde baba yanında kalmış olduğuna göre ortak çocuk için davacı kadın yararına, dava tarihinden itibaren tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.03.2018 (Per.)
Esas No: 2015/503
Karar No: 2017/6728
Karar Tarihi: 26.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/503 E.  ,  2017/6728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı (sanık ...); tehdit, hakaret (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'in atılı suçtan beraati ile sanık ... hakkında müsnet suçlardan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanunun 231/12. maddesine göre itirazı kâbil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve CMK'nın 264. maddesi gereğince O Yer Cumhuriyet Savcısının anılan hükümlere ilişkin temyiz istemi itiraz kabul edilerek bu hususta mahallinde merciince karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan beraat hükmüyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2032
Karar No: 2019/111
Karar Tarihi: 17.01.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2032 E.  ,  2019/111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müflis şirketten olan eksper ücreti alacağının iflas masasına kayıt ve kabulüne ilişkin talebinin iflas idaresince red edildiğini ileri sürerek 15.931,21 TL. alacağın iflas masasına kayıt ve kabulünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kayıt kabulünü talep ettiği alacağın zaman aşımına uğradığını, ilama dayanmadığı gibi müflis şirket kayıtlarında yer almadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, tarafların, ticari defter ve kayıtlarının incelenmesi sonucu davacı şirketin, müflis şirketten ödenmemiş bakiye ekspertiz hizmet bedeli alacağının bulunmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

TTK 20. maddesi "Tacir olan veya olmayan bir kişiye, ticari işletmesiyle ilgili bir ... veya hizmet görmüş olan tacir, uygun bir ücret isteyebilir. " Mahkemece yapılan inceleme sonucunda hizmetin ticari kayıtlarda bulunmadığı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekilince davaya konu alacak için fatura düzenlenmediği, işleyişe göre de fatura düzenlenmesinin imkansız olduğu, bu nedenle de taraf defterlerine işlenmediği iddia edildiğine göre; mahkemece içinde sigortacılık konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi heyeti oluşturularak, 2003 yılının ticari kayıtlarında faturalandırılan hizmetlerin dava konusu hizmetler olup olmadığı, bu hizmetlerin faturalandırılmamış olmasının ticari teammüllere uygun olup olmadığı, bu hizmetlerin yapılmış olması halinde TTK. 20. maddesine göre fatura kesilmemiş de olsa bu hizmetleri karşılayan davacı tarafından talep edileceği hususu da göz önünde bulundurularak tafsilatlı rapor tanzim edilerek oluşacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/27904
Karar No: 2012/39508
Karar Tarihi: 22.11.2012

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2011/27904 E.  ,  2012/39508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 4320 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın tür ve miktarına göre; hükmün 14.07.2004 gün ve 5219 sayılı Kanunun 3.B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nin 50/1.f maddesi uyarınca "kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına" çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "temizlik kamu hizmetinde çalıştırılmasına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün A-5 fıkrasındaki 'temizlik hizmetleri' ifadesinin hükümden çıkarılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23494
Karar No: 2014/2699
Karar Tarihi: 17.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23494 E.  ,  2014/2699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Suça konu faturaların 2001 takvim yılı Kurumlar Vergisi beyannamesinde kullanılması karşısında, suç tarihi 01.05.2002 olduğu cihetle, hüküm tarihine kadar dava zamanaşımının gerçekleşmediğinin kabulüyle yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘2001 takvim yılında sahte fatura kullanmak’ suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01.05.2002 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2513
Karar No: 2013/15199
Karar Tarihi: 09.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/2513 E.  ,  2013/15199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ...’in, ... Barosu'na kayıtlı avukat olduğu, müşteki vekili sıfatı ile takip ettiği ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2001/365 Esasında kayden görülen ortaklığın giderilmesi davasında müvekkili katılanın mağduriyetine sebebiyet verecek şekilde; başlangıç olarak mahkeme masrafı deyip dava dilekçe tarihi olan 2001 yılında 500 TL; davanın sürdüğü tarih olan 2002 yılında ilan masrafı adı altında 300 TL ve en son 2006 yılında keşif masrafı adı altında 205 TL aldığı, buna rağmen katılanın anne ve babasının nüfus kayıtlarında sağ gözüktükleri halde ortaklığın giderilmesi davasının uzamaması için bu konuda yapılması gerekenleri yapmadığı ve bu durumu müvekkiline bildirmediği, kendisini oyaladığı, bahsi geçen davada 07.11.2001 tarihli duruşmaya mazeret gönderdiği halde duruşmaya gelmeyerek davanın işlemden kaldırılmasına ve akabinde açılmamış sayılmasına sebep olduğu olayda;

Katılan ile sanık avukat arasında bir ücret sözleşmesi olduğuna dair dosyada bir delil bulunmadığı, katılanın sanık avukata ne kadar ücret verdiğini ve ne kadar masraf verdiğini ispat edemediği, sanığın savunmasında; kendisine masrafların zamanında verilmediğini, temyiz masraflarının dahi iletilmediğini açıkladığı, tanıklar ... ve ...’un, sanığa atılı eylemleri doğrulamadıkları, iddianamede sanığın katılanın anne ve

babasının nüfus kaydında sağ gözüktüğü halde yapması gerekenleri katılana bildirmeyerek müvekkili oyaladığı iddiası ile görevi kötüye kullandığı belirtilmekte ise de; bu hususta dosyaya yansıyan somut, kesin, inandırıcı bir delil bulunmadığı gerekçesiyle sanık hakkında güveni kötüye kullanma ve görevi kötüye kullanma suçlarından ayrı ayrı verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15154
Karar No: 2020/3462
Karar Tarihi: 08.06.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/15154 E.  ,  2020/3462 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre ebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...’a yapılan gerekçeli karar tebliğinin TK m.21/1 uyarınca yapılmış olmasına rağmen muhatabın adresinden geçici mi yoksa sürekli mi ayrıldığı tebligat parçasından anlaşılamadığından usulüne uygun olmadığı; davalı ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararların tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 08.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/7055
Karar No: 2016/7378
Karar Tarihi: 22.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/7055 E.  ,  2016/7378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ve asli müdahiller ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ... Ağır Ceza Mahkemesinin 1984/91 E. - 1985/65 K. sayılı kararı ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1976/273 E. - 1977/88 K. sayılı dosyasının getirtilerek,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ait 1970-1980 yıllarına ait memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı ile 1959 yılına ait hava fotoğrafı dosyaya getirtildikten sonra; dava dosyasının, mahkemece yapılan keşifte yer alan fen ve orman bilirkişilerine verilerek, orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kulanım şeklinin detaylı olarak açıklandığı ek rapor alınarak, bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 22/06/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/698
Karar No: 2020/15367
Karar Tarihi: 10.09.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/698 E.  ,  2020/15367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu, bir resmi belge düzenlenmemiş olması halinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşur.

Somut olayda, kolluk görevlilerince şüphe üzerine durdurularak yapılan kimlik kontrolü esnasında hakkındaki yakalama kararlarının yerine getirilmesini engellemek amacıyla, kendisini "..." olarak tanıtıp bu şahıs adına düzenlenmiş ancak üzerinde kendi fotoğrafı bulunan nüfus cüzdanını ibraz ettikten sonra kaçmaya çalıştığı sırada gerçek kimliğini açıklayan sanığın eyleminde mağdur adına hiç bir belge düzenlenmediği gibi, herhangi bir suç soruşturması veya kovuşturmasından bahsedilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, eylemin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40. maddesine uyduğu ve idari yaptırımı gerektirdiği, ancak anılan Yasanın 20/2-c maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımı süresinin 3 yıl olduğu, kabahat tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmakla sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nın 322. ve Kabahatler Kanunu'nun 24. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan Kabahatler Kanunu'nun 20/1. maddesi uyarınca sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 10.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/20241
Karar No: 2012/83
Karar Tarihi: 10.01.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/20241 E.  ,  2012/83 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs, kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; eylemin beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu ve kasten yaralama suçununda cinsel saldırı suçunun unsuru olduğu kabul edilerek, sanığın beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkûmiyetine dair Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.04.2011 gün ve 2009/340 Esas, 2011/55 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Konut dokunulmazlığını ihlali suçundan kurulan hükümde, TCK.nın 53/1. maddesi uygulanmamış ise de; mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak güvenlik tedbiri mahiyetinde ve kazanılmış hakka konu olmayan bu hususta infaz aşamasında karar alınması mümkün bulunduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2012/2756
Karar No: 2012/6433
Karar Tarihi: 15.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/2756 E.  ,  2012/6433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan satın aldığı otomobilin arızalanması üzerine servise başvurduğunu, burada kendisine aracın şanzımanında imalat hatası olduğunun söylendiğini ve şanzımanın değişiminin yapıldığını, ancak sonradan uzman kişilerle görüştüğünde şanzımanın aracın en önemli ve temel parçalarından olduğunu, dolayısıyla aracı satarken çok düşük değerde satılacağını öğrendiğini belirterek, araç için ödediği 120.000 TL’nin ödeme tarihinden işleyecek faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu aracın şanzımanında ayıp olduğu, ancak davacının Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4. maddesindeki seçimlik haklarından bedelsiz onarım hakkını kullanarak aracın bedelsiz onarıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Anılan maddedeki seçimlik haklar yenilik doğurucu nitelikte ve tüketilen haklardan olup bu hak onarım hakkı olarak seçilip tüketildiğine göre ve ayıp da tamir suretiyle giderildiğine göre davacının sözleşmeden cayma hakkını kullanması mümkün değildir. Ancak bilirkişi incelemesi sonunda araçtaki şanzıman değişikliği dolayısıyla araçta bir ekonomik değer kaybı olduğu da anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece “çoğun içinde azın da istendiğinin kabulü gerekir” kuralı gereğince sadece bu değer kaybına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2012/2756-6433

2-Bozma şekli ve sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.