erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/2875
Karar No: 2019/5886
Karar Tarihi: 15.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2875 E.  ,  2019/5886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacının anataşınmazda 1 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, 1 nolu bağımsız bölümün arsa payının yanlış yazıldığını ve tapuya bu şekilde tescil edildiğini, 2 nolu bağımsız bölüm daha küçük olmasına rağmen 1 nolu bağımsız bölümden fazla arsa payına sahip olduğunu, söz konusu parselin kentsel dönüşüm kapsamına gireceğini, bu nedenlerle taşınmazın bilirkişi nezdinde projeye göre incelenerek her bir bağımsız bölümün arsa paylarının, bağımsız bölümlerin payları ile orantılı olarak yeniden tahsis edilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne ....118 parselde bulunan apartmanın;

Zemin kat 1 nolu bağımsız bölümün 28/262 olan arsa payının 147/1029 olarak, zemin kat 2 nolu bağımsız bölümün 42/262 olan arsa payının 140/1029 olarak, 1. kat 3 nolu bağımsız bölümün 48/262 olan arsa payının 179/1029 olarak, 1. kat 4 nolu bağımsız bölümün 48/262 olan arsa payının 187/1029 olarak, 2. kat 5 nolu bağımsız bölümün 48/262 arsa payının 184/1029 olarak, 2. kat 6 nolu bağımsız bölümün 48/262 olan arsa payının 192/1029 olarak değiştirilmesine, bu şekilde tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş, hükmün davacı tarafça istinaf edilmesi üzerine ....... Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesinin 2017/2460 Esas - 2019/430 Karar sayılı ilamı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiş; verilen bu karar davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere ve HMK'nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun hükmün HMK'nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 15/10/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/4618
Karar No: 2006/6258
Karar Tarihi: 02.06.2006

14. Hukuk Dairesi 2006/4618 E., 2006/6258 K.

**14. Hukuk Dairesi 2006/4618 E., 2006/6258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 4.8.2005 gününde verilen dilekçe ile men'i müdahale tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın men'i müdahale yönünden kabulüne tazminat yönünden kısmen kabulüne dair verilen 1.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, meraya yapılan elatmanın önlenmesi, mer'a niteliği kaybettirilmiş bulunan bölümün eski hale getirilmesi için gerekli tazminatın hüküm altına alınması istemine ilişkindir.

Dava dilekçesinde açık bir biçimde davalının elattığı mera bölümü 346,100 metrekare olarak belirtilmiştir.

Yapılan keşif sonucu 6333 parsel numarası ile gösterilen meradan davalı tecavüzünde olan alan 505 metrekare olarak ölçülmüştür. Hüküm verilirken istemden fazlaya hüküm verilemeyeceği kuralına bağlı kalınılmış ise de, dava dilekçesinde belirtilen ve keşfende davalı tecavüzünde olan alan kapsamında bulunduğu anlaşılan 346,100 metrekarelik bölüm için men kararı verilecek yerde 305 metrekarelik alan için hüküm kurulması yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Karar verilirken ot bedelini isteme hakkının meranın mutasarrıfı olan köy tüzel kişiliğine ait olduğu gözden kaçırılarak bu bedelin Hazineye ödenmesi biçiminde hüküm kurulması doğru değil ise de, hüküm davalı tarafça temyiz edilmediğinden bu yön bozma nedeni yapılmamıştır.,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2.6.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/3583
Karar No: 2018/2857
Karar Tarihi: 10.04.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/3583 E.  ,  2018/2857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 Sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Bu değişikliğe göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, bilinen veya gösterilen adresine yapılacaktır. Buna göre, ilk defa bildirilen adresin muhatabın (davalının) adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adres olması arasında fark yoktur. Her iki adres de Tebligat Kanununun 10/1. maddesi kapsamında bilinen adrestir. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi de nazara alınarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkarılacaktır.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Olayımıza gelince; davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ya gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına bilinen son adreslerine tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığından usulsüz olduğu anlaşılmakla, mahkemece adı geçen davalılara gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre tebliğ edildikten sonra temyiz süresi beklenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 10.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/7278
Karar No: 2006/8016
Karar Tarihi: 22.05.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/7278 E.  ,  2006/8016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Ankara 3.Aile Mahkemesi

TARİHİ        :25.1.2005
Esas No: 2006/1567
Karar No: 2006/5220
Karar Tarihi: 02.05.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/1567 E.  ,  2006/5220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.12.2003 gününde verilen 3 ayrı dilekçe ile kişisel hakka dayalı tapu iptali, tescil mülkiyetin aidiyetinin istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.9.2005 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... ve ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 25.4.2006 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar .... ve .... vekili Av. .....geldi. Karşı taraf gelmedi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 28.7.1998 tarihli arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi nedeniyle davalı yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümlerin 22.7.1999, 20.5.1999 ve 24.5.199 tarihli taşınmaz mal satış vaadi sözleşmeleriyle satın alınması nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yaptırılan tesbit sonucu düzenlenen rapora göre dört ayrı bloktan ibaret inşaatın sözleşmede öngörülen teslim süresinin geçmesine rağmen ancak %42.53 fiziki seviyeye getirildiği davalı arsa sahiplerinin fesih ihtarından sonra arsa sahipleriyle yüklenicinin bir araya gelerek 17.5.2004 tarihinde eser sözleşmesini feshettiği, aynı tarihte yapılan tasfiye protokolünde ise feshedilen sözleşmenin esasen ilk sözleşmeyle arsa sahiplerine bırakılması kararlaştırılan A blok ile 22 parseldeki B blokun mevcut haliyle arsa sahiplerine terki yine 22 parseldeki C ve D blokların yükleniciye bırakılması koşuluyla tasfiyesinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Dosya kapsamından tasfiye sözleşmesiyle yüklenicinin arsa sahiplerine ödeme taahhüdünde bulunduğu 60.000.000.000 TL nakdin tahsili için arsa sahiplerinin yüklenici aleyhine dava açtığı görülmüştür. Davalılar arasındaki 17.5.2004 tarihli sözleşmede kararlaştırılan tasfiye ile 28.7.1998 tarihli arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi ileriye etkili sonuçlar meydana getirecek şekilde feshedilmiştir. Birleştirilen davanın davacıları tarafından dava konusu yapılan D bloktaki bağımsız bölümler ileriye etkili fesih sonucu davalı yükleniciye bırakılması kararlaştırılan blokta bulunduğundan, bilirkişi tarafından hesaplanan arsa paylarının bu davacılar adına tescilinde 17.5.2004 günlü tasfiye protokolüne aykırılık yoktur.

Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalı arsa sahiplerinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edende yükletilmesine, 2.5.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/272
Karar No: 2018/75
Karar Tarihi: 09.01.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/272 E.  ,  2018/75 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki geçit hakkı tesisi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Bu değişikliğe göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, bilinen veya gösterilen adresine yapılacaktır. Buna göre, ilk defa bildirilen adresin muhatabın (davalının) adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adres olması arasında fark yoktur. Her iki adres de Tebligat Kanununun 10/1. maddesi kapsamında bilinen adrestir. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi de nazara alınarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkarılacaktır.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Olayımıza gelince; davalı ...'a gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalı adına dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edildiği bilinen son adrese tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu anlaşılmakla, mahkemece adı geçen davalıya gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre tebliğ edildikten sonra temyiz süresi beklenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 09.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/1828
Karar No: 2015/38724
Karar Tarihi: 24.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/1828 E.  ,  2015/38724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık savunmanının 13.01.2011 ve 19.01.2011 tarihli temyiz dilekçeleri içeriğine göre, sanık hakkında, sadece yakınan ....'e yönelik yağma eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp, raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa maddesinin 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

2- Oluş ve dosya içeriğine göre, yanına gidip para istediği ve olumsuz yanıt alması üzerine belinde takılı bulunan ekmek bıçağını göstererek korkuttuğu yakınan ...'in uzattığı 1 TL parayı alıp, herhangi bir engel hal olmadığı halde daha çoğunu almak için eylemine devam etmeden olay yerinden uzaklaştığı anlaşılan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 150/2. maddesinin uygulama koşulları bulunduğu gözetilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 168/3. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık .. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/7535
Karar No: 2011/949
Karar Tarihi: 31.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/7535 E.  ,  2011/949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.02.2010 tarih ve 2009/614 - 2010/47 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında yapılan marka ve lisans sözleşmesi gereğince, müvekkilinin, davalının Ankara'da ki şubesi gibi addedilmek ve isim hakkı ödenmek suretiyle kar ve zararı müvekkiline ait yabancı dil kursu açılmasının kararlaştırıldığını, müvekkilinin edimini eksiksiz yerine getirmesine rağmen davalının edimini yerine getirmemesi üzerine başlatılan takibin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin “Efınıst” logosu ve “Engin Fikirler” markasının sözleşmeye konu olduğunu, markanın tescil belgesinde belirtilen tüm alanlardaki kullanım hakkının değil sadece marka ve logonun dil kursunda kullanılması hakkının verildiğini, marka ve logonun müvekkiline ait olduğunu ve müvekkilini davacıdan alacaklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın marka ve lisans sözleşmesinin sonlandırılmasının haklı olup olmadığı ile bu sözleşmeden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olduğu, sözleşme ve yüklediği edimler dikkate alındığında uyuşmazlıkla ilgili görevin Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle mahkemece görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10851
Karar No: 2014/8429
Karar Tarihi: 19.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10851 E.  ,  2014/8429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Nüfus kayıt örneğine göre suç tarihinde 17 yaşı içinde olup, Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 05.10.2010 tarihli raporunda "sınır zekâ" düzeyine sahip olduğu tespit edilen mağdurenin yasal temsilcileri olan anne ve babası ... ve ... 30.12.2010 tarihli duruşmada sanıktan şikâyetçi olmadıklarını ve davaya katılmak istemediklerini ve mağdurenin de 16.02.2012 tarihli duruşmada sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan etmeleri karşısında, mağdureye baroca tayin edilen zorunlu vekilin talebi üzerine verilen katılma kararı usulsüz olup, mağdureye katılan sıfatını kazandırmayacağı ve hükmü temyiz hakkı da vermeyeceğinden, mağdure vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18930
Karar No: 2013/40181
Karar Tarihi: 14.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/18930 E.  ,  2013/40181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Katılan idare vekilinin temyiz itirazı, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın tarlasında bulunan çalıları toplayarak temizlik yapma amacıyla yakması eylemi ile orman yangını arasında illiyet bağı kurulamasa da, temizlik yapmak amacıyla yanan yerin ormana 6-7 metre mesafede bulunması karşısında sanığın eyleminin 6831 sayılı yasanın 76/d maddesi yollamasıyla 110/2. maddesinde düzenlenen anız yakma suçunun oluşacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/1671
Karar No: 2006/2628
Karar Tarihi: 03.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1671 E.  ,  2006/2628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalıların da kat irtifak ... sahibi olduğu anataşınmazdaki arsa paylarının tüm bağımsız bölümler açısından hatalı olduğunu ileri sürerek düzeltilmesini istemiş, mahkemece bilirkişi raporlarının hangisi hükme esas alınırsa alınsın davacılar yararına ciddi bir hukuki yarar doğmayacağı ve dava açmayı gerektirecek sebepler bulunmadığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 3. maddesinin ikinci fıkrasında, kat irtifaklı anataşınmazda bağımsız bölümlerden herbirine kat irtifakının kurulduğu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının, ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterileceği belirtilmiş ve devamında da arsa paylarının, bağımsız bölümlerin değerleriyle oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde her kat irtifak ... sahibinin arsa paylarının yeniden düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hüküm altına alınmıştır.

Öte yandan aynı yasanın 16. maddesine göre, kat irtifak ... sahipleri anataşınmazın ortak yerlerine arsa payları oranında ortak mülkiyet hükümlerine göre malik olurlar. Ayrıca yine bu yasanın 20. maddesine göre de; kat irtifak ... sahiplerinden herbiri, anataşınmazın sigorta primlerine ve bütün ortak yerlerin bakım, koruma ve onarım giderleriyle yönetici aylığı gibi diğer giderlere ve ortak tesislerin işletme giderlerine, giderler için toplanacak avansa kendi arsa payları oranında katılmakla yükümlüdürler. Bu açıklamalardan da anlaşılacağı gibi, arsa paylarının kat irtifakının kurulduğu tarihte hatalı belirlenmiş olması halinde sözkonusu payların düzeltilmesini istemekte ve dava açmakta herbir bağımsız bölüm malikinin hukuki yararı bulunmaktadır.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, özellikle bozmadan sonra yapılan inceleme sonucu alınan bilirkişi ek rapor ve raporlarından; dava konusu anataşınmazdaki bağımsız bölümlerin arsa paylarının kat irtifakının kurulduğu tarihte hatalı olarak saptandığı anlaşılmaktadır. Bu husus gözetilerek mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda anataşınmazdaki bağımsız bölümlerin arsa paylarının düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddi yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 3.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.