erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2025/2651
Karar No: 2025/5831
Karar Tarihi: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/2651 E.  ,  2025/5831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1019 Esas, 2024/1047 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara Batı 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.11.2024 Tarihli ve 2024/536 Esas, 2024/246 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının ikametgah yer adresinin Merkez/Ardahan olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ardahan Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.12.2024 Tarihli ve 2024/1019 Esas, 2024/1047 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin Sincan/Ankara olduğunun görüldüğü gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 406 ncı maddesi uyarınca vasi atanması ve 432 nci maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un "Savurganlık, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı, kötü yönetim" başlıklı 406 ncı maddesi şöyledir:

" Savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her ergin kısıtlanır."

3.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının memur olduğu, Ardahan'ın görev yeri olduğu, Ankara iline tayin olduğu ve dava açıldığı tarihten bir kaç gün sonra mernis adresinin Sincan/Ankara olarak güncellendiği hususu birlikte değerlendirildiğinde dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Sincan/Ankara olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Ankara Batı 7. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara Batı 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2016/12938
Karar No: 2020/579
Karar Tarihi: 20.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/12938 E.  ,  2020/579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 20.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/2063
Karar No: 2018/7796
Karar Tarihi: 20.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/2063 E.  ,  2018/7796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Tüm dosya içeriğine göre; müştekiye ait cep telefonunun ...Fırını isimli iş yerinin sokağa bakan camının dış tarafındaki pervazından çalındığı ve telefonun konulduğu yerin zemin katta bulunan iş yerinin sokak kısmında açıkta durduğu, iş yerinin eklentisi niteliğinde olmadığının anlaşılması karşısında sanığın eyleminin TCK'nın 141/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/48
Karar No: 2011/71
Karar Tarihi: 21.07.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/48 E.  ,  2011/71 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hükümden sonra yürürlüğe giren; 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesine göre, sanığın daha evvel kasıtlı suçtan sabıkalı olması nedeniyle anılan yasanın şartları oluşmadığından yapılan incelemede,

5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eylemlerinin 142/1-b. maddesine uyan hırsızlığın yanında aynı Yasanın 116/1 maddesinde tanımlanan gündüzleyin konut dokunulmazlığını bozma ve 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunun düşünülmemesi ve anılan Yasanın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden yasal şartlar oluşmadığı halde cezadan indirim yapılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12685
Karar No: 2013/16754
Karar Tarihi: 26.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/12685 E.  ,  2013/16754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYIT DÜZELTİMİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar; miras bırakanlarının nüfusta ... oğlu ... ve ... oğlu ... olarak kayıtlı oldukları halde 466 ada 92 ve 466 ada 93 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında ... oğlu ... ve baba adı ve soyadı belirtilmeksizin sadece Üzeyir yazıldığını belirterek, anılan parsellere ait tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına göre düzeltilmesi isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı kurum; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı kurum tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı .Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı kurumun temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17444
Karar No: 2019/2422
Karar Tarihi: 18.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/17444 E.  ,  2019/2422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılar ..., ... ve ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 18.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/10269
Karar No: 2019/16644
Karar Tarihi: 13.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/10269 E.  ,  2019/16644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde müştekiye ait evin önünde direksiyon kilidi ile kilitli vaziyette durmakta olan motosikleti direksiyon kilidini kırıp sürükleyerek götürmekteyken yakalanan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/2-h maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-... sokak üzerindeki müştekiye ait evin önünden motosikleti alıp götürürken kesintisiz takip olmaksızın... Mahallesi... sokak üzerinde devriye görevi yapmakta olan polisler tarafından yakalanan suça sürüklenen çocuğun eyleminin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükmünün uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son. fıkrasının gözetilmesine 13.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/15606
Karar No: 2013/7858
Karar Tarihi: 11.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/15606 E.  ,  2013/7858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Malın değerinin azlığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan Üst Cumhuriyet Savcısının bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, katılan kurumda işçi olarak çalışan sanığın, çalışma saatinin bitiminde iş yeri atölyesi bahçesindeki hurdalık alandan toplam 23.5 kg ağırlığında ve yaklaşık 20 TL değerindeki bakır telleri alıp götürmek istediği sırada nizamiye girişindeki görevliler tarafından yakalandığının anlaşılması karşısında; maddede öngörülen koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında (teşebbüs aşamasında kalan eylemi nedeniyle) aynı Yasanın 145. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.4.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/5154
Karar No: 2024/7936
Karar Tarihi: 01.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5154 E.  ,  2024/7936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2023/426 Esas, 2023/623 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Dairemizin 18.03.2024 tarihli ve 2023/11568 Esas, 2024/3265 Karar sayılı ilamı ile; "davacının tacir kayıtlarına dair hususların ilgili ticaret sicilinden sorularak, celp edilecek kayıtların mevcut dava dosyası içerisine eklendikten sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla Dairemize gönderilmesi gerekmektedir." gerekçesiyle belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemesine geri çevrilmesine karar verildiği, ancak bu defa yapılan incelemede Dairemiz geri çevirme ilamı ile belirtilen eksikliklerin tamamlanmadığı, dosya içeriğine davalı şirketin tacir kayıtlarının alınarak celp edilen kayıtların gönderildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacı ...'ın tacir kayıtlarına dair hususların ilgili ticaret sicilinden sorularak, celp edilecek kayıtların mevcut dava dosyası içerisine eklendikten sonra dosyanın yargı yeri belirlenmesi amacıyla Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Esas No: 2021/4584
Karar No: 2021/13918
Karar Tarihi: 04.05.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/4584 E.  ,  2021/13918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın suça konu tabancayı dayısından alarak ikametine getirdiğini belirtmesi karşısında; sanığın 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine 6136 sayılı Yasanın 13/3. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 04.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13147
Karar No: 2019/2421
Karar Tarihi: 18.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/13147 E.  ,  2019/2421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 18.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/13514
Karar No: 2021/11954
Karar Tarihi: 06.04.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/13514 E.  ,  2021/11954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kovuşturma aşamasında, 15 yaşından küçük olan mağdurlar ... ve ...'na yargılama aşamasında suçtan zarar gören olarak temsil edilebilmesi için, yasal temsilcileri olan anneleri müşteki...'nun duruşmaya usule uygun çağrılması gerektiği, müştekinin en son bildirdiği adresin Diyar sokak, no: 48 olmasına karşın duruşmaya davet için aynı sokaktaki no: 47'deki adrese yapılan tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; karar tarihinden sonra 18 yaşını doldurduğu anlaşılan mağdurlara şikayet ve temyiz hakkını kullanabilmesi için gerekçeli kararların tebliğ edilmesi gerektiği,

Anlaşıldığından, mağdurlara baro tarafından atanan zorunlu vekilin temyiz isteği hakkında bu aşamada bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, mağdurlar ... ve ...'na gerekçeli kararın tebliği ile temyiz etmeleri halinde dilekçesi eklenerek ve buna göre ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 06/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.