Esas No: 2018/2510
Karar No: 2019/2995
Karar Tarihi: 04.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/2510 E.  ,  2019/2995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; sahilde tasmalı köpeği ile gezerken davalıya ait çoban köpeklerinin saldırısına uğraması sonucu altı yıldır beslediği köpeğini kaybettiğini, davalının insan sağlığına aykırı şekilde hayvan besiciliği yaptığını, zarar vermek amacıyla köpeklerini gündüz vakti başıboş bıraktığını ve bilerek hiçbir koruyucu önlem almadığını, bu olay nedeni ile büyük üzüntü ve acı duyduğunu beyan ederek 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; öncelikle davanın zamanaşımına uğradığını; ayrıca davacının varsayımlara dayanarak kendisini suçladığını, talep edilen manevi tazminatın da fahiş olup yerinde olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş; davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemiz 2014/13866 E - 2015/8434 K sayılı ilamı ile "... dava konusu eylem, Türk Ceza kanunu'nun 177. maddesinde ifadesini bulan "hayvanın tehlike yaratacak şekilde serbest bırakılması" suçunu oluşturmaktadır.Bu eyleme ilişkin , uzamış zamanaşımı süresi 8 yıldır. Olay tarihi, 26.7.2010 olup, eldeki dava 17.7.2013 tarihinde açıldığından dolayı, somut olayda zamanaşımı süresi henüz dolmamıştır. Öyle ise mahkemece, davanın esasına girilerek yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalının gerekli dikkat ve itinayı göstermeyip, gerekli tedbirleri almadığından davalının kangal cinsi köpeklerinin davacının pekingese cinsi köpeğini öldürdüğü ve davalının gerekli tedbirleri

alsa bile zararın meydana gelmesine engel olamayacağını ispat edemediği, olay nedeniyle davacının manevi olarak zarara uğradığının anlaşılması karşısında davalının hayvan tutucusu sıfatına sahip olduğu ve bu yönüyle sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içince taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalının vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.'nin 10.maddesine göre; (1) Manevi tazminat davalarında avukatlık ücreti, hüküm altına alınan miktar üzerinden Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez.” hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinde; davanın 10.000,00 TL manevi tazminat talebiyle açıldığı, mahkemece 5.000,00 TL üzerinden davanın kısmen kabul edilmesine rağmen, reddedilen kısım yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmediği, tarifenin ilgili maddesi gereğince davacı lehine belirlenen vekalet ücreti miktarını geçmeyecek şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenle hükme “7- Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT uyarınca belirlenen 1.980,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” maddesinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.