Esas No: 2021/7944
Karar No: 2023/5076
Karar Tarihi: 12.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7944 E.  ,  2023/5076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/444 E., 2015/496 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2015 tarihli ve 2015/444 Esas, 2015/496 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.01.2019 tarihli ve 2015/290446 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın şeker hastası olduğu ve bu sebeple cinsel yönden pasif durumda olduğu, sanığın suç işleme kastının varlığına dair Mahkemece araştırma yapılmadığı, iddia edilen eylemin herkesin görebileceği ortamda gerçekleşmesinin hayatın olağan akışına uymadığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mağdurenin soyut ve tutarsız beyanları dışında dosyada delil bulunmadığı, sanık beraatine karar verilmesi ya da kabul anlamına gelmemek kaydıyla şikayetten vazgeçme neticesinde düşme hükmü verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, suç tarihinde yolcu olarak bulunduğu otobüste önünde oturan mağdurenin sağ kalçasından bacağına doğru eliyle okşayarak üzerine atılı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği, eylemin kamuya tahsisli toplu taşıma aracı konumundaki belediye otobüsü içerisinde gerçekleşmesinden dolayı sanık hakkında müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi ile arttırılması gerektiği Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Deliller; sanık savunması, mağdure ile babası olan şikayetçi ...'ın beyanları, tanık anlatımı ve kolluk kuvvetlerince tutulan araştırma tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak; suçun yetiştirme yurdu, ceza infaz kurumu, öğrenci yurdu, okul pansiyonu ve hastane gibi insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi halinde sanığın cezasında artırım yapılabileceği, söz konusu olayda ise suçun otobüste işlenmesinden dolayı toplu olarak bir arada yaşama koşulunun gerçekleşmediği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2015 tarihli ve 2015/444 Esas, 2015/496 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.