erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/3547
Karar No: 2022/13572
Karar Tarihi: 06.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/3547 E.  ,  2022/13572 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...'in, anılan Kanun'un 56/4-5 delaletiyle 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 820,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, 4.080,00 Türk lirası vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine dair MALATYA 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/09/2021 tarihli ve 2021/423 esas, 2021/621 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 15.02.2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2022 tarihli ve KYB. 2022-28923 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14/10/2019 tarihli ve 2019/14896 esas, 2019/12212 karar sayılı ilamında "Suça sürüklenen çocuk müdafinin, vekaletnameli avukat olmayıp zorunlu müdafi olarak atanması karşısında, suça sürüklenen çocuğa vekalet ücreti takdir edilmemesinde isabetsizlik bulunmadığından suça sürüklenen çocuk müdafinin, vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,..." şeklinde belirtildiği üzere, somut olayda, katılan ..ile vekili Avukat ..arasında kurulmuş bir vekalet ilişkisi bulunmadığı, adı geçenin zorunlu vekillik kapsamında adli yardım görevi ifa ettiği anlaşıldığından, sanık aleyhine vekalet ücreti takdir edilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309-310.maddelerinde düzenlenen “Kanun Yararına Bozma” olağanüstü kanun yollarındandır.

Kanun yararına bozma yasa yolu; istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi sebebiyle dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir.

Bu olağanüstü kanun yolunun amacı, ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olup, ikinci bir temyiz yolu değildir.

Eylemin subutuna yönelik delillerin değerlendirilmesi ve takdire yönelik konular ile şahsi hakka ilişkin konularda Kanun Yararına Bozma olağanüstü kanun yoluna başvurulamayacağı gerek Ceza Genel Kurulu gerekse daire kararlarıyla kabul edilmiştir.

Bu itibarla şahsi hak niteliğindeki vekalet ücretine yönelik Kanun Yararına bozma talebi yerinde görülmediğinden REDDİNE, 06/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16888
Karar No: 2012/22549
Karar Tarihi: 14.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16888 E.  ,  2012/22549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, beyaz lahana ve mısırın dekar başına verim miktarlarının İl Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/21631
Karar No: 2021/14576
Karar Tarihi: 03.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/21631 E.  ,  2021/14576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK.nun 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanıkların temyiz dilekçesinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanıkların müsnet suçtan mahkumiyetine dair hükmün sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde olay günü sanıkların ikamet ettikleri Goncalar mahallesi 6028 sokak no:8 zemin katta bulunan daireye kolilerle şüpheli şahısların girip çıktıkları, bu şahısların kaçakçılık yaptıklarına dair ihbar üzerine görevlilerin bu adrese gittiklerinde adreste sanık ... ile karşılaştıkları, sanığa haklarında ihbar olduğunu bildirmeleri üzerine sanık ...'in evde bulunmadığı bir sırada eşi ...'in kolileri gönderdiğini, bir süre sonra eve geldiğinde kapı önünde kolileri gördüğünü ve evin içine aldığını ifade ederek kolileri daire dışına çıkartarak kendi rızasıyla açarak kolluk güçlerine teslim etmesi ve suça konu 84 adet Türkiye menşeili TAPDK bandrolü bulunmayan rakının ele geçmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanıklara ait ikamette arama yapılmasına dayanak teşkil eden mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi, gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, Anayasa'nın 38/2., 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7163
Karar No: 2016/4783
Karar Tarihi: 18.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7163 E.  ,  2016/4783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet (TCK'nın 157/1, 62/1-2, 52/2, 53, 58 maddeleri gereği 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait iş yerini telefonla arayarak beş tane döner siparişi verdiği ve para olarakta 200TL vereceğini söyleyip, para üstü ile birlikte döner getirmelerini söylediği, siparişi getiren elemanı da apartman girişinde karşılayıp müşteri gibi davranarak, parayı yukarıdan vereceklerini söyleyip kandırdığı ve 185 TL para üstünü alarak izini kaybettirdiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunlukları Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/1981
Karar No: 2011/1420
Karar Tarihi: 21.09.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/1981 E.  ,  2011/1420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Sanık ... Çiçekcilik Ot. Tur. San. ve Tic. Ltd. Sti. hakkındaki hükmün incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun”un yürürlükten kaldırılmış ve adına karşılıksız çek düzenlenen tüzel kişiler hakkında sadece güvenlik tedbiri olarak “çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı” öngörülmüş ise de; 20.12.2009 tarihinden önce işlenen karşılıksız çek keşide etme fiilinden dolayı TCK’nın 5 ve 20/2. maddeleri ile 5560 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca tüzel kişiler hakkında yaptırım uygulanmasına olanak kalmaması nedeniyle, sanık şirketin beraatine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

B-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın hukuksal durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

T.C.

YARGITAY

15. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15076
Karar No: 2021/982
Karar Tarihi: 03.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2016/15076 E.  ,  2021/982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanun’un 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçilerin 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde dava konusu edilen materyaller yönünden hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmediği anlaşılmakla, davaya katılma ve temyiz hakkı bulunmayan şikayetçiler vekilinin temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 03.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3676
Karar No: 2013/2278
Karar Tarihi: 19.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/3676 E.  ,  2013/2278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

HÜKÜM : TCK.nun 86/1, 86/3-e, 29, 62, 53/1-3 ve 63.maddeleri gereğince 11 ay 7 gün hapis cezası; 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62,52/2,53/1-3,54 ve 63.maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500.TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdura yönelik "kasten yaralama" ve" 6136 sayılı Yasaya aykırılık" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde niteliği suçların niteliği tayin, takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılıktan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA),

Sanık Hakkında mağdura yönelik kasten yaralama eyleminden dolayı kurulan hüküm yönünden;

Dosya kapsamına göre; sanık ...'un, kız arkadaşı tanık ... ile görüştüğünü öğrendiği, mağdur ... ile görüşmek için arkadaşları sanık ..., ... ve ... ile olay günü mağdurun dükkanına geldikleri, ... ile mağdur arasında kız meselesinden başlayan tartışmanın büyümesi üzerine duruma müdahale eden sanık ...'a mağdurun, dükkanından döner bıçağı alarak küfür edip saldırdığı, mağdurun, abisi ... tarafından tutularak sakinleştirilmeye çalışıldığı, bu esnada abisinin elinden kurtulan mağdurun, tekrar sanık ...'un üzerine döner bıçağı ile hamle yapması üzerine Ufuk'un, üzerinde taşıdığı 7,65 mm. çapındaki tabancasını çekerek yere doğru birden fazla ateş etmesi sonucu mağdurun sol ön kolundan hayati tehlike geçirmeyecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda; mağdurdan sanığa yönelen haksız söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında, cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar indirimini öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında makul bir indirim yerine, yazılı şekilde asgari düzeyden indirim yapılarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmekle, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün teblignamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 19/03/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/25599
Karar No: 2014/16480
Karar Tarihi: 15.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/25599 E.  ,  2014/16480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakarak mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıkların sanık ...'e ait ... plakalı araç ile müşteki ...'nin ... ilçesi ... Mevkiinde bulunan içerisinde ahşaptan yapılma bağ evi ve meyve ağaçlarının bulunduğu bahçenin yanına geldikleri ve birlikte çıkardıkları yanıcı maddeyi yakarak müştekinin bahçesi içerisindeki otların üzerine atarak tutuşturdukları ve çıkan yangın neticesinde müştekinin tek odalı ahşap bağ evi ve içerisindeki malzemeleri yakarak zarar verdikleri anlaşılan olayda;

Sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c ve d, maddelerinde öngörülen dikili ağaç ve sulamaya ilişkin borulara yakarak zarar verme suçunu oluşturduğu ve aynı kanun 152/ 2-a maddesinin yakarak zarar vermelerde arttırım maddesi olduğu gözetilmeden doğrudan 5237 saylıı TCK'nın 152/2-a maddesi gereğince 1 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9852
Karar No: 2011/11290
Karar Tarihi: 14.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9852 E.  ,  2011/11290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan buğday-buğday samanı ve arpa-arpa samanı ürünlerinin kuru tarlada 2009 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ve kg. başına toptan satış fiyatlarını gösteren ilçe tarım müdürlüğü verilerinin istenilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5575
Karar No: 2017/8299
Karar Tarihi: 05.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/5575 E.  ,  2017/8299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Borçlu vekili, İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, müvekkili aleyhine yürütülen takipte haczedilen taşınmaz ile ilgili olarak İİK'nun 82. maddesinin 1. fıkrasının 12. bendi kapsamında meskeniyet şikayetinde bulunmuş, Mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İİK'nun 82/1-12. maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin, borçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra Mahkemesi'nce, borçlunun, sözü edilenlerle birlikte barınması için, zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, borçlunun halen oturduğu mahcuz evin değeri bilirkişi raporunda 85.064,00 TL olarak belirlenmişken, haline münasip evin değerinin 90.000,00 TL olarak belirlenmesi raporun kabul edilebilir olmadığını göstermektedir. Mahkemece, takip hukukunda aslolanın borcun ödenmesi olduğu gözönünde bulundurulup şikayetin yukarıda belirtilen ilkeler ışığında değerlendirilerek ve bilirkişiden Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi yerine, borçlunun halen oturduğu evin değerinden daha fazla değerde haline münasip ev değeri belirleyen bilirkişi raporuna dayanılarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 05.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/18661
Karar No: 2022/623
Karar Tarihi: 17.01.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/18661 E.  ,  2022/623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Düşme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı Kanunun 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir.” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçi vekilinin dava konusu materyaller ile ilgili olarak 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli belgeleri ibraz edemediği anlaşılmakla, davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmayan şikayetçi vekilinin temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 17/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.