Esas No: 2019/29866
Karar No: 2019/11200
Karar Tarihi: 12.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/29866 E.  ,  2019/11200 K.**

**"İçtihat Metni"**

3213 sayılı Maden Kanunu’na muhalefet eyleminden dolayı ... hakkında Enerji Ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğünün 08/12/2017 tarih ve E-445807 sayılı kararı ile uygulanan 21.925,00 Türk lirası idari para cezasına karşı yapılan başvurunun kabulüne ve anılan kararın kaldırılmasına dair Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 28/03/2018 tarihli ve 2018/488 değişik iş sayılı kararına karşı kurum vekili tarafından yapılan itirazın kabulüne ve kararın kaldırılmasına ilişkin Ankara 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 02/05/2018 tarihli ve 2018/2889 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 08/05/2019 gün ve 11606 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/05/2019 gün ve KYB-2019-50590 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Somut olayda, 08/12/2017 tarihli idari para cezası karar tutanağını müteakip, kabahatlinin 26/12/2017 tarihli dilekçesi ile maden sahasının tetkik programına alındığı ve bu nedenle tetkik sahasında hazır bulunması gerektiği hususunun ilgili kurum tarafından kendisine telefonla bildirilmesi üzerine, inceleme günü orada bulunmasına engel derecede hastalığı bulunduğu, bu hususa ilişkin raporunun bulunduğu ve ilgili kurum tarafından mahallinde tetkik yapılacağı hususuna ilişkin kendisine bir tebligat yapılmadığından bahisle itiraz etmesini takiben, Ankara 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 28/03/2018 tarihli kararı ile kabahatlinin mazeretinin kabul edilebilir olduğu gerekçe gösterilerek itirazın kabul edilmesi üzerine, bu kez de anılan karara kurum vekilinin itirazının mercii Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesince ruhsat sahibi olan kabahatlinin denetime katılmaması halinde ilgili firma yetkilisinin de tetkike katılım sağlayabileceğinden bahisle kabulüne karar verilmiş ise de;

3213 sayılı Maden Kanunu'nun faaliyetlerin devamı başlıklı 11/3. maddesinde yer alan "Ruhsat sahibi veya vekilinin mahallinde yapılan tetkik ve incelemelere katılmaması veya ruhsat sahibince ya da vekilince herhangi bir nedenle tetkik ve incelemelerin engellenmesi hâlinde 31.054 TL, bu fiillerden herhangi birinin tekrarı hâlinde ise iki katı tutarında idari para cezası uygulanır, mahallinde tetkik ve inceleme gerçekleştirilinceye kadar üretim faaliyetleri durdurulur." ve 11/4. maddesinde yer alan " İnceleme yapacakların nitelikleri, incelemenin nasıl yapılacağı ve raporların tanzimi ile diğer hususlar yönetmelikte belirtilir." ,

Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliği 59/1. maddesinde yer alan "Müracaat edilen alanda Kanun kapsamında verilmiş ruhsat hakları incelenir. Hammadde üretim izni talep edilen alanda, ruhsatlı alanlar var ise yapılacak hammadde üretiminin madencilik faaliyetlerine engel olup olmayacağı ve kaynak kaybına yol açıp açmayacağı göz önünde bulundurularak mahallinde tetkik yapılır. Heyetin saha mahallinde yapacağı tetkik tarihi, talep sahibi kamu kurum ve kuruluşuna ve talep alanında ruhsat var ise ruhsat sahibine bildirilerek tetkik tarihinde saha mahallinde bulunulması istenir. İlgililerin, heyetin mahallinde yapacağı tetkike katılmamaları durumunda tetkik re’sen yapılabilir." ,

Maden Yönetmeliğinin inceleme ve denetim başlıklı 765. maddesinde yer alan "Ruhsat sahibi veya vekilinin mahallinde yapılan tetkik ve incelemelere katılması zorunludur. Ruhsat sahibi veya vekilinin herhangi bir nedenle inceleme ve denetime katılmaması veya inceleme ve denetimi engellemesi hâlinde Kanunun 11 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince işlem yapılır." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

Dosya kapsamına göre;

1-3213 sayılı Maden Kanunu'nun 11. maddesinde ruhsat sahibi veya vekilinin mahallinde yapılan tetkik ve incelemelere katılmaması halinde haklarında idari para cezasına hükmedileceğinin düzenlendiği, Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliğinde ise heyetin saha mahallinde yapacağı tetkik tarihinin ruhsat sahibine bildirileceği hususuna yer verildiği, ancak hem 3213 sayılı Kanun'da hem de anılan yönetmelikte bildirim usulüne ilişkin bir açıklamaya yer verilmediği, bu halde tetkik tarihinin bildirilmesi kavramından mevcut sistemimizde uygulama alanı bulan usulüne uygun yapılması gereken bir tebligatın anlaşılması gerektiği, telefonla yapılan bir bildirimin usulüne uygun yapılmış bir bildirim olmadığı, tetkik yeri, tetkik saati, tetkike kimlerin katılacağı, katılmama durumunda bu hususa ilişkin uygulanacak yaptırımın ne olduğu gibi hususlara yer verilmiş bir tebligatın kabahatliye yapılması gerektiği cihetle, dosya içerisinde anılan usule uygun bir tebligatın veya bir ihtarın da bulunmadığı anlaşıldığından, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Mercii Ankara 1. Sulh Ceza Hakimliğince 02/05/2018 tarihli kararı ile ruhsat sahibi olan kabahatlinin denetime katılmaması halinde ilgili firma yetkilisinin de tetkike katılım sağlayabileceğinden bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, kabahatli haricinde firmanın farklı bir yetkilisinin bulunup bulunmadığı hususuna ilişkin bir araştırma yapılmadığı, firmaya ait bilgilerin ve firmanın yetkililerinin kim olduğunu gösterir belgelerin ilgili kurumlardan istenilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde,

Kabule göre de;

Kabahatlinin 12/10/2017 tarihli başvurusu ve 05/01/2018 tarihli dilekçesi ile heyetin incelemeye geleceğini öğrendiği, ancak ekte sunmuş olduğu raporda da görüleceği üzere, hastalığının inceleme günü maden sahasında heyet ile birlikte incelemeye katılmasına engel teşkil ettiği, bu nedenle mazeretinin kabul edilmesi gerektiğini bildirmesi karşısında, mercii Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesince bu hususa dikkat edilmediği, kabahatlinin dilekçesinin ekinde sunmuş olduğu Antalya Kepez Devlet Hastanesinin 12/10/2017 tarihli raporu incelendiğinde hastanın vertigo hastalığı sebebiyle 5 gün istirahatinin uygun olduğunun bildirildiği, kabahatlinin raporda yer alan hastalığının uygun bir mazeret olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Muterize telefon vasıtası ile yapılan bir bildirimin usulüne uygun yapılmış bir bildirim olmadığı, incelemenin yapılacağı yer ve saat, incelemeye katılacak kişiler ile katılmama durumunda bu hususa ilişkin uygulanacak yaptırımın ne olduğu gibi hususlara yer verilmiş bir tebligatın muterize yapılması gerektiği cihetle, dosya içerisinde anılan usule uygun bir tebligatın veya bir ihtarın da bulunmadığı anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesinin (1) nolu içeriği yerinde görüldüğünden, Ankara 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 02/05/2018 tarihli ve 2018/2889 değişik iş sayılı kararının CMK’nin 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, muteriz hakkında Enerji Ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğünün 08/12/2017 tarih ve E-445807 sayılı kararı ile uygulanan 21.925,00 Türk lirası idari para cezasının kaldırılmasına, bozma sebebine göre kanun yararına bozma isteminin diğer nedenleri yönünden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,12/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.