erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/23766
Karar No: 2014/22719
Karar Tarihi: 17.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/23766 E.  ,  2014/22719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık savunmanının süre tutum dilekçesinde tüm hükmü temyiz ettiğini belirttiği, mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak ise miktar itibari ile kesin nitelikte olduğundan reddine dair 18.01.2010 günlü ek kararın verildiği ancak buna yönelik bir temyiz davasının bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

I- 19.04.2008 günlü eylem ile ilgili olarak ... ve ... hakkındaki hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümleri ile; 09.06.2008 günlü eylem ile ilgili olarak ... hakkında mala zarar verme suçundan verilan beraat hükümlerine yönelik sanıklar savunmanının temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar savunmanının temyizi ‘beraat’ kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince temyiz talebinin REDDİNE,

II-19.04.2008 günlü eylem ile ilgili sanıklar .... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile 09.06.2008 günlü eylem ile ilgili sanıklar Süleyman, Burhan, Ferdi ve Uğur hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesine gelince;

Okul binasının içinde bulunan kantinden gerçekleşen hırsızlık eyleminin 5237 sayılı Yasanın 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeden anılan yasanın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması kanuna aykırı ise de;

Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK.nun 142/1-a maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan sanıklar hakkında aynı Yasanın 66/1-e, 67/4, 67/2. maddelerinde belirtilen 6 yıllık genel dava zamanaşımının, suçların işlenme tarihi olan 09.06.2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 17.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5608
Karar No: 2015/9368
Karar Tarihi: 03.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/5608 E.  ,  2015/9368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ...parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde yer alan ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nün 12.11.2013 günlü yazısı ile davalıya ait taşınmazların bulunduğu bölgede 2012 yılında üretimi yapılan yaş üzüme ilişkin lokal veriler gönderildiğinden ilçe geneli için belirlenen üzümün (bağ) 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1853
Karar No: 2015/13960
Karar Tarihi: 18.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/1853 E.  ,  2015/13960 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 29.12.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ka- rar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve 15/1. madde ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne dair; ... Çocuk Mahkemesinin 13.12.2013 gün ve 2013/626 esas, 2013/1066 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi Cumhuriyet Savcısı ve suça sürüklenen çocuk tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk ile C.Savcısının, yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

Suça sürüklenen çocuktan bir adet ruhsatsız tabanca ve bir adet yasak bıçak ele geçirilmiş olması karşısında, TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasında tanımlanan ruhsatsız tabanca taşımak su çundan dolayı silah sayısı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanunun 15/1. madde ve fıkrasında tanımlanan yasak niteliği haiz bıçak taşımak suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17918
Karar No: 2012/19854
Karar Tarihi: 16.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17918 E.  ,  2012/19854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Taşınmazda bulunan ağaçların sayı ve türüne göre taşınmaz karışık kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, taşınmaza bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken, zeminine ayrı, üzerindeki ağaçlar için ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla taşınmaza karışık kapama meyve bahçesi niteliğine göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu katılımıyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, elverişsiz bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

2) 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların ve henüz ortadan kaldırılmayan yapının değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği gözetilmeden, enkaz bedeli indirilmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

3) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma yargı harcının kapsamaz.

Bu nedenle, davacı idareden harç alınmasına karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve davalılardan ... vd. vekilince temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı ve davalılardan ... vd. den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4602
Karar No: 2010/4518
Karar Tarihi: 14.07.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/4602 E.  ,  2010/4518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 306 ada 8 parsel sayılı 820,99 m² yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı hazine, dava konusu taşınmazın imar ve ihya işlemlerinin tamamlanmadığını öne sürerek dava açmıştır. Davalı yargılama sırasında tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu 306 ada 8 parsel sayılı taşınmazın davalı tarafın yargılama sırasında tutunduğu K.Evvel 288 yoklama 169, 42, 326, 281, 450 ve 464 sayılı pay tapu kayıtlarının sabit hudutları itibarı ile dava konusu taşınmaz dahil olmak üzere Esentepe Mahallesinin tümünü kapsadığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de; tapu kayıtlarındaki "eniş dibi, kaçamak yeri ve isimsiz yollar" nazara alındığında kaydın sabit hudutlu olduğu kabul edilemez. Ayrıca tapu kaydındaki nehir, eniş dibi ve yol hududu ile tapu kaydının miktarı esas alındığında tapu kaydının Esentepe Mahallesinin güney tarafına uyduğu ve dava konusu taşınmazı kapsamasının mümkün olmadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazın davalı tarafın tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamında kalmadığının kabulü gerekir.

Ne var ki, kadastro tespiti kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı adına yapıldığına göre, zilyetlik delillerinin ayrıca değerlendirilmesi zorunludur.

Dava konusu taşınmazın 4753 ve 4342 sayılı Yasalar uyarınca mera olarak tahsis edilmediği, geleneksel biçimde kullanılagelen kadim mera olmadığı, taşınmaz üzerinde zilyet

2010/4602-4518 S.2

davalı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen diğer delillerle belirlenmiştir.

Her ne kadar üç kişilik zirai bilirkişi kurulu tarafından ibraz edilen raporda sonuç itibari ile taşınmazın mera olduğu bildirilmiş ise de, aynı raporda taşınmazın yıllarca tarım arazisi olarak kullanıldığı, daha sonra ekonomik verimliliği azaldığında zilyedi tarafından gübrelenmek suretiyle çayır niteliğinde kullanılıp, çayır otunun da biçilip kurutulmak suretiyle hayvanlarına yem olarak verildiği bildirildiğine göre, taşınmazın mera olmadığının özel çayır niteliğinde olduğunun mahkemece kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 14.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/13846
Karar No: 2016/12283
Karar Tarihi: 27.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/13846 E.  ,  2016/12283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda manevi ( TMK m.174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.06.2016 ( Pzt. )
Esas No: 2016/6870
Karar No: 2020/4811
Karar Tarihi: 09.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/6870 E.  ,  2020/4811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Olay tarihinden yaklaşık üç yıl sonra Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinden alınan heyet raporunda katılanın ruh sağlığının bozulduğu belirtilmekle birlikte bunun neden kaynaklandığı hususunda açıklama yapılmaması karşısında, cinsel saldırı eylemi ile katılandaki ruh sağlığı bozulması arasında uygun illiyet bağı kurulamadığı anlaşıldığından, mevcut haliyle eylemin 5237 sayılı TCK’nın 102/2-2. maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı eşe karşı nitelikli cinsel saldırı suçunu oluşturduğu ve katılanın aynı Kanunun 73/1. maddesinde düzenlenen altı aylık kanuni süresinden sonra şikayette bulunduğu gözetilerek kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında bu suçtan görülen kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 09.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1650
Karar No: 2019/3265
Karar Tarihi: 19.06.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/1650 E.  ,  2019/3265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

HÜKÜM :TCK'nin 82/1-d, 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER :Katılan ... vekili, sanık müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktule ...’e karşı nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan ... vekilinin sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık müdafiinin sübuta, suçun taksirle işlendiğine yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de yapılan incelemede; hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 19/06/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

Yazı İşl. Müdürü
Esas No: 2021/7419
Karar No: 2022/7145
Karar Tarihi: 31.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/7419 E.  ,  2022/7145 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.02.2018 tarih ve 2017/828 - 2018/60 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuğunu örgüt ile iltisaklı okula göndermesinin ve sanığın eşinin örgütle iltisaklı sendikaya üye olduğu yönündeki gerekçelerin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı ancak;

Terör örgütüne üye olmak suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında sadece CMK’nın 58/9. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun CMK’nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün tekerrüre ilişkin 6. fıkrasından "yollaması ile aynı yasanın 58/6. maddesi," ibarelerinin çıakrılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12016
Karar No: 2017/6858
Karar Tarihi: 23.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/12016 E.  ,  2017/6858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanabilmesi için, mahkeme tarafından sanığa ''geçerli bir mazeret olmadan duruşmaya gelinmemesi halinde yoklukta karar verilebileceği'' ihtarını içeren duruşma gün ve saatini bildirir davetiyenin tebliğ edilerek sanığın duruşmadan usulüne uygun olarak haberdar olması sağlanıp, böylece sanığa kendisini savunma imkanı tanınması gerektiği, sanığa duruşma gün ve saatini bildirir CMK'nin 195. maddesini içerir davetiyenin sanığa 26.01.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak UYAP kayıtları incelendiğinde sanığın 05.02.2016 tarihinde ... açık cezaevine girdiğinin anlaşılması karşısında sanığın cezaevinden duruşmalara katılabilmesi için gerekli işlemler yerine getirilmeden sanığın yokluğunda karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/9015
Karar No: 2019/17024
Karar Tarihi: 26.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/9015 E.  ,  2019/17024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında, trafik güvenliğinin ihlal edilmesi suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında, kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Mahkemece, ''sanığın yolda otostop yapan bir bayanı aracına aldıktan sonra arkasından gelen ve içinde müştekinin de bulunduğu aracın sanığın kullandığı aracı bir müddet takip ettiği, ardından önünü keserek durdurduğu, araçtan inen dört kişinin sanığı darp ettikleri ve içlerinden birinin bıçakla sanığı kolundan basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, olayın devamında sanığın aracından aldığı bıçakla mağduru hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığının'' kabulü karşısında; sanığın, kendisine yönelen haksız saldırıları savuşturmak amaçlı ve saldırıyla orantılı eylemi nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nin 25/1, 27/2. maddelerinde düzenlenen meşru savunma ve sınırın aşılması müesseselerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.