erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/5517
Karar No: 2017/588
Karar Tarihi: 14.02.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/5517 E.  ,  2017/588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinin ayıplı ifa edilmesi nedeniyle alacak istemine ilişkin olup, mahkemenin; yetkisizlik ve dosyanın yetkili Muğla Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine dair kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunmuş ve davanın, davalının yerleşim yeri olan ... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiğini bildirmiştir.

6100 sayılı HMK'daki yetki kurallarına göre: Genel yetkili mahkeme davalının dava tarihindeki yerleşim yeri mahkemesidir (6/1). Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi, birden fazla mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz (19/2). Kesin yetki bulunmayan hallerde yetki itirazı ilk itiraz olup, yetki itirazında bulunulmadığı takdirde mahkemenin yetkisi kesinleşir. Yetki itirazı üzerine yetkisizlik kararı verilmiş ancak davacı taraf temyiz başvurusunda bulunmamış ise davanın açıldığı mahkemenin yetkili olmadığı da her iki tarafça benimsenmiş ve kabul edilmiş olduğundan, temyiz incelemesinde davanın açıldığı mahkemenin yetkili olup olmadığının değerlendirilmesi mümkün değildir.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; dava ...Asliye Hukuk Mahkemesine açılmış, davalı bu mahkemenin yetkili olmadığını belirterek yetki itirazında bulunmuş, mahkemece de bu mahkemenin yetkili olmadığı kabul edilerek yetkisizlik kararı verilmiş ve bu kararı davacı taraf temyiz etmemiştir. Bu durumda ...Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olmadığı kesinleşmiştir. Dava açılan mahkemenin yetkili olmadığı kesinleştiğine göre artık davalının yetki itirazında bildirdiği mahkemenin yetkili olup olmadığına göre yetki itirazının değerlendirilmesi gerekir. Dosyada dava tarihi itibarıyla uyuşmazlığın çözümünde kesin yetki kuralı bulunmadığından, davacı da kararı temyiz etmediğinden davalının göstermiş olduğu yerleşim yeri olan ... Asliye Hukuk Mahkemesi yetkili olduğu halde Muğla Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken mülga 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasında yer alan Muğla ibaresinin karar metninden çıkarılarak, yerine ... kelimesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 14.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2122
Karar No: 2018/1363
Karar Tarihi: 26.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2122 E.  ,  2018/1363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 398 ada 72 sayılı parselde bulunan taşınmazda 2. kat 8 numaralı bağımsız bölümün 1/3 hisseli maliki olduğu, ana taşınmazın arsa paylarının yanlış hesaplandığı ve tapu kütüğüne hatalı kayıt edildiği sebebiyle arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istenilmiş, mahkemece; bilirkişilerce hesaplanan değerlendirme tablosu ile 1977 yılında belirlenmiş olan arsa payları arasında çok küçük bir fark bulunması durumunda bu farka müdahale edilmemesinin daha doğru olacağı görüşüyle bağımsız bölümlerin değerleri ile arsa payı arasında açık bir oransızlık tespit edilemediğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa paylarının düzenlenmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, bağımsız bölümlerin değerleri ile arsa payı arasında açık bir oransızlık tespit edilemediğinden yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmayıp yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacı ...'a yükletilmesine 26/02/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/19265
Karar No: 2022/7591
Karar Tarihi: 07.07.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/19265 E.  ,  2022/7591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj (sanıklar); özel hayatın gizliliğini ihlal (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıkların çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetleri ile diğer atılı suçlardan beraatlerine dair Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.02.2020 gün ve 2018/340 Esas, 2020/58 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan değerlendirmede dosya tetkik edildi.

Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj ve sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmedilen cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezaları ile şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 107/2, 134/1. maddelerinde yer alan hapis cezalarının ağırlaştırıcı haller nazara alınmaksızın üst sınırlarının on yıldan az olması ve 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g. maddesine göre üst sınırı on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarla ilgili ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümlerin kesin olup, temyiz edilememesi karşısında, sanıklar müdafileri ile katılan mağdure vekilinin söz konusu hükümlere yönelik temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıklar haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanıklar müdafileri, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanıklar müdafileri, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 07.07.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14125
Karar No: 2016/11184
Karar Tarihi: 06.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/14125 E.  ,  2016/11184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 07/04/2010 tarihinde tarihinde ....plakalı ambulans ile .... plakalı traktörün çarpışması sonucu meydana gelen trafik kazasında ambulans içinde hasta olarak bulunan müvekkillerinin desteği ... öldüğünü, ceza yargılamasının .... 1.Ağır Ceza Mahkemesi 2010/347 esas sayılı dosyası ile devam ettiğini, söz konusu olayın davalı tarafa ait aracın kusuru sonucu meydana geldiğini belirterek müvekkillerinden anne ve baba için 7.500'er TL destekten yoksun kalma tazminatı ve ayrıca 5.000 TL defin ve cenaze masrafı olmak üzere toplam 15.000 TL maddi tazminat ile manevi tazminat olarak da; anne ve baba için 15.000'er TL, kardeşler ve babaanne için 10.000'er TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıların maddi kayıplarını özellikle cenaze ve defin masraflarını belge ile ispatlaması gerektiğini, olay tarihinden itibaren faiz talep edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığını, davacıların talep ettikleri manevi tazminat talebinin fahiş tutarlı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, maddi tazminat yönünden davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 3.510,87 TL, davacı ... için 3.387,23 TL olmak üzere toplam 6.898,10 TL'nin olay tarihi

olan 07/04/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne, davacı ... için 10.000,00 TL, davacı ... için 10.000,00 TL, kardeşler; ... için 3.000,00 TL .... için 3.000,00 TL Samet için 3.000,00 TL ...için 3.000,00 TL davacı babaanne Servet için 3.000,00 TL olmak üzere toplam 35.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 07/04/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 6.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/7454
Karar No: 2011/17595
Karar Tarihi: 17.11.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/7454 E.  ,  2011/17595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2011 tarih 2011/167 E. 194 K.sayılı kararı uyarınca tebliğnamede yazılı bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak,

Dosya kapsamından, dava konusu yerin 03.12.2004 tarihli kadastro tutanağına göre 271 ada 6 parsel no ile 15987 m2 olarak sanık adına tesbit edildiğinin, orman idaresinin itirazı üzerine 31.01.2005 tarihinde Kadastro Mahkemesinde açılan kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonucunda 01.03.2007 tarihinde (6/A) işaretli 11835.57 m2 lik kısmın tesbitinin iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesbit ve tesciline (6/B) işaretli 4151,95 m2 lik kısmının da 271 ada 6 parsel no ile tesbit gibi davalı adına tesbit ve tesciline karar verilip kararın 23.12.2007 tarihinde kesinleştiğinin, sanık hakkında Kadastro Mahkemesinin 01.03.2007tarihli kararı ile suç duyurusunda bulunulması üzerine Cumhuriyet Savcılığının soruşturması kapsamında 12.03.2008 tarihinde düzenlenen suç tutanağında (6/A) ile işaretli kısmın sürülüp ekilmediğinin, etrafında tel ve çit bulunmadığının tesbit edildiğinin, sanığın da savunmasında arazinin bir kısmı orman olarak ayrıldığından o kısma bakmadığını beyan ettiğinin, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda da arazinin tek yıllık yabani otlarla kaplı olup keşif tarihi itibariyle sürülüp ekilmediğinin orman mühendisinin ise yerin arazi kadastro çalışmalarından beri kullanıldığının tesbit edildiğinin bildirildiğinin anlaşılması karşısında dava konusu yerle ilgili Kadastro Mahkemesinin kararının kesinleşmesinden sonra suça konu yerin kullanılıp kullanılmadığının, sahadaki fıstık ağaçlarının bakımlarının yapılıp yapılmadığının, ürünlerinin toplanıp toplanmadığının bilirkişi vasıtasıyla tesbit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tesbiti gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14287
Karar No: 2017/1416
Karar Tarihi: 23.05.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14287 E.  ,  2017/1416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK.nun 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Oluş ve dosya içeriğine göre, yağma suçunun, sanığın malzemeleri alıp işyerinden çıktıktan sonra peşine düşerek sokak içerisinde kendisini yakalayan müştekiye bıçak çekmesi suretiyle işyerinin dışında sokakta oluştuğunun anlaşılması karşısında, eylemin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi karşı temyiz bulunmadığından, unsurları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK.nun 149/1. maddesinin (d) bendi ile uygulama yapılması, suçun silahla işlenmiş olması ve kurulan gerekçe karşısında sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19235
Karar No: 2013/28734
Karar Tarihi: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/19235 E.  ,  2013/28734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ereğli(Konya) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından bir adet çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla yapılan takibe karşı, borçlu vekilinin icra mahkemesine başvurusunda; borca itirazının yanısıra ayrıca müvekkili hakkında yapılan icra takibinde yetkili icra dairesinin Konya/Ereğli icra dairesi olmadığını, Karaman veya Kadıköy icra dairelerinin yetkili olduğunu belirterek yetkiye itiraz ettiği,  mahkemece yetki itirazının kabulü ile icra dosyasının borçlu yönünden yetkili Kadıköy İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 50. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken HMK.nun 19/2. maddesi uyarınca, birden fazla yetkili icra dairesi varsa, borçlu yetki itirazında seçtiği icra dairesini bildirmelidir.Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. HGK.nun 22.09.1976 gün ve 10/1957-2554 sayılı ve 25.12.1987 tarih ve 1987/506-1103 sayılı kararlarında da benimsendiği gibi, anılan hükümde yetki itirazında bulunana birden fazla yetkili mahkemeyi (icra dairesini) gösterme olanağı yasaklanmamıştır. Yetkili olmaları koşulu ile birden çok yetkili mahkeme (icra dairesi) belirtilmiş olsa dahi, yetkili yeri bildirme yükümlülüğü yerine getirilmiş olur. Ancak,borçlu bu yerlerden birini tercih etmelidir.

Somut olayda, icra takibi Konya/Ereğli İcra Müdürlüğü'nde başlatılmış, yasal sürede borçlu vekilinin icra mahkemesine verdiği dilekçesinde, "... icra takibinde yetkili icra dairesinin Konya/Ereğli icra dairesi olmadığını, Karaman veya Kadıköy icra dairelerinin yetkili olduğunu..." belirterek yetkiye itirazlarını bildirdiği, bunun yanısıra borca da itiraz ettiği görülmüştür. Bu durumda borçlu  itirazı ile birlikte seçmiş olduğu yetkili icra dairesini bildirmediğinden ortada geçerli bir yetki itirazının  varlığından sözedilemez.

O halde mahkemece, yetki itirazının reddi ile borçlunun diğer itirazlarının incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6405
Karar No: 2015/10055
Karar Tarihi: 13.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/6405 E.  ,  2015/10055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dava konusu çocuklar yararına verilen nafakanın dava tarihinden hükmün kesinleşmesi tarihine kadar tedbir nafakası niteliğinde bulunduğunun anlaşılmasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Müşterek çocuklar için davacı (anne) yararına dava tarihinden nafakaya hükmedilebilmesi için çocukların fiilen davacının yanında bulunması ve ihtiyaçlarının onun tarafından karşılanması gerekir. Fiilen yurtta kalan ve ihtiyaçları kurum tarafından karşılanan çocuk için davacı anne yararına tedbir nafakasına hükmedilemez. Dava konusu çocukların belirli sürelerde yurtta kaldıkları anlaşılmaktadır. Bu sebeple müşterek çocuklar için ,yurtta kaldıkları süre hariç olmak üzere fiilen davacı anne yanında kaldıkları süre yönünden tedbir nafakası verilmesi gerekirken,bu yön gözetilmeden yazılı şekilde dava tarihinden tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuklar 07.06.1997 doğumlu ... ve 01.11.2000 doğumlu ... yararına takdir edilen tedbir ve iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.05.2015 (Çrş)
Esas No: 2013/8393
Karar No: 2014/9186
Karar Tarihi: 07.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/8393 E.  ,  2014/9186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Açılan davanın niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyiz hakkı bulunmadığından gümrük idaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık müdafiinin temyizine gelince;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanık hakkında doğrudan hükmolunan adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkındaki Tüzüğün 51.maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşmesinden sonra taksitlendirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükmün taksitlendirmeye ilişkin kısmından "kararın kesinleşme tarihinden itibaren" ifadesinin çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.