erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/6955
Karar No: 2010/6500
Karar Tarihi: 07.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/6955 E.  ,  2010/6500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan ...,...,-..., ..., ..., ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı vekilinin tedavi gideri ve ameliyat gideri ile ilgili maddi tazminat istemi olan toplam 9.000,00 TL yı 37.453,00 TL artırarak 43.453,00 TL istemiş olması ve işverenin tedavi giderlerinden sorumluluğu bulunmadığına göre reddedilen maddi tazminat istemi ile ilgili davalı yararına takdir edilen vekalet ücreti yönünden davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe maruz kalan işçinin uğramış olduğu maddi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece arsa malikleri olan davalılar yönünden de ilamda yazılı olduğu gibi istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, Üsküdar 4 Noterliği'nin 28.12.1998 tarin 65516 yevmiye nolu sözleşme ile davalılardan ... ile Arsa sahipleri (, ..., ..., ... ve ...) arasında imzalanan Arsa Payı Kat Yapı Sözleşmesi ile davalı Koop Arsa üzerine Ümraniye Belediyesi Fen İşleri Müdürlüğünce düzenlenen projeye uygun 280 Adet bağımsız bölümü yapmayı tahhüt ettiği, anlaşılmaktadır.

Somut olayda çözümlenmesi gerekli sorun, Arsa malikleri ile davalı ... arasındaki hukuki ilişkinin işveren-aracı veya üst-alt işveren biçiminde olup olmadığıdır. 1475 sayılı İş Kanununun 1-son ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 87/2. maddesindeki açıklamalar ışığında aracıdan (taşeron) söz edebilmek için öncelikle üst işveren ve bunun tarafından ortaya konulan bir iş olmalı ve görülmekte olan bu işin bölüm ve eklentilerinden bir iş alt işverene devredilmelidir. Buna karşın, bir işin bütünüyle bir işverene devri durumunda veya anahtar teslimi denilen biçimde işin verilmesi durumunda, artık üst-alt işveren ilişkisi söz konusu olamaz. Bu nedenle arsa maliklerinin işverenlik sıfatı bulunmadığından sorumluluğuna gidilemesi doğru değildir.

Mahkemece yapılacak iş, işverenlik sıfatı bulunmayan arsa malikleri hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar vermekten ibarettir

O halde, davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerdenm ilgilisine yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/44
Karar No: 2010/3548
Karar Tarihi: 04.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/44 E.  ,  2010/3548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.500 TL alacağa ilişkin icra takibi yönünden borçlu bulunulmadığının tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davalıya ait kız yurdundan öğrenci olarak hizmet alındığı, sözleşme yapıldığı ancak, kızlar tuvaletine ... işçinin izinsiz girerek tacizde bulunduğu bu olay nedeniyle yurt yönetimi ile tartışma yaşandığı bunun üzerine yurttan ayrılmak durumunda kalındığı, ne var ki, bir yıllık ücret karşılığı bononun iade edilmediği ... sürülerek borçlu bulunulmadığının tesbiti istenilmiş, mahkemece; yurttan sağlık ve yatay geçiş mazereti dışında kendi rızası ile ayrılma halinde yurt ücretinin tamamının ödeneceği hususunun sözleşme ile kabul edildiği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacı ile davalı arasında 4077 sayılı yasanın değişik 6/A maddesi kapsamında sözleşme ilişkisi bulunduğu anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasının 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağı öngörülmüştür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ... sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak sözkonusu olmaz.

4077 sayılı Kanunun 2. ve 3.maddeleri gereği somut olaya 4077 sayılı Kanunun uygulanması gerekmektedir. Aynı yasanın 23.maddesi gereğince uyuşmazlığın çözümünde Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasına girilip hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve şimdilik diğer yönlerin incelenmesine mahal olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 4.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/3156
Karar No: 2008/5237
Karar Tarihi: 28.04.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/3156 E.  ,  2008/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DENİZLİ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 01/12/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,davalılar ile müşterek miras bırakanları anneleri N.in,tek taşınmazı olan  400 parsel sayılı taşınmazındaki 1,2 ve 3 nolu bağımsız bölümleri oğulları olan davalılara mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürüp, payı oranında tapuların iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalılar,davacıya verdikleri vekaletname ile annelerine  ait olan bir taşınmazın satılıp,parası ile anneleri adına çekişme konusu arsayı satın alıp,tüm kardeşler olarak üzerine bina inşa ettiklerini,davacı kendisine kurada isabet eden daireyi, yapı masrafını karşılayamayacağını belirterek sattığını,daha sonra taşınmazda imar uygulaması yapılıp 2 parselin oluştuğunu,hatta 35 m2 yerin bedelini de ayrıca ödediklerini bildirerek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın  kabulüne karar verilmiştir.

Karar,davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava,muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan tarafından davalılara yapılan temlikIerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenmek suretiyle mahkemece davanın kabul edilmiş olması kural olarak doğrudur.Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir,reddine.

Ancak,miras bırakanın maliki bulunduğu ve temlike konu teşkil eden 169 m2 yüzölçümündeki 400 parsel sayılı taşınmazın üzerine bina yapılmak suretiyle,kat irtifakına çevrildiği ve davalılara birer adet bağımsız bölümün temlik edildiği,daha sonra binanın bulunduğu 400 parsel sayılı taşınmazın imar şuyuulandırmasına tabi tutulduğu ve 12 m2'lik bölümün DOP olarak kesildiği,ne var ki, davacıların bedelini ödemek suretiyle edindiği yerlerle birlikte imar uygulaması sonunda 2 parsel  197 m2 olarak davalılar ve dava dışı kişiler adına yazıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

O halde,miras bırakandan davalılara intikal eden yüzölçümü miktarının 157 m2'ye tekabül ettiği,bakiye 40 m2'sinin miras bırakandan gelmediği gözetilmek suretiyle,davacıların payının bu iki yüzölçümü miktarı oranlanmak suretiyle tespit edilmesi ve ona göre bir hüküm kurulması gerekirken,davalıların imar sırasında ahardan  satın aldığı bölümün de kabul kapsamına alınmış olması doğru değildir. Ayrıca çekişme konusu taşınmazda malik bulunan dava dışı kişilerin payları dava konusu edilmediği halde, sicil kaydındaki onlara ait payların da düzeltilmiş olması ve buna göre yazılı olduğu üzere hüküm kurulması da isabetsizdir.Davalıların temyiz itirazları bu hususa ilişkin olarak yerindedir,kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  28.4.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/18678
Karar No: 2012/14772
Karar Tarihi: 11.09.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/18678 E.  ,  2012/14772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Üst Cumhuriyet Savcısının, 14/12/2005 günlü hükmü, yasal süreden sonra, 20/01/2006 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemesinde;

5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı, yakınanın etkilenimi ve olayın vahameti de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi gereği sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 11.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9110
Karar No: 2019/2231
Karar Tarihi: 05.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/9110 E.  ,  2019/2231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme, sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 tarih ve 1999/11-273/288 sayılı kararında açıklandığı üzere, defter ve belgelerin çalındığı, kaybolduğu, bulunmadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde, 213 sayılı VUK'nin 139. maddesindeki istisnai hallerin varlığının aranmasına gerek bulunmadığından, sanığın, suç konusu defter ve belgelerin kaybolduğunu söylemesi karşısında, VUK'nin 139. maddesinin 2. fıkrasında belirtildiği üzere, incelemenin iş yerinde yapılmasının imkânsız duruma gelmesi nedeniyle, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı taktir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

a) 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaaya uygun olarak, Konya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 23.12.2013 tarihli iddianame ile sanık hakkında, “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı, “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak, sanığın sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

b)Kabule göre de; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/41099
Karar No: 2013/29126
Karar Tarihi: 13.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/41099 E.  ,  2013/29126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, resmi bayram ve genel tatil ücretlerinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının işten çıkarılmadığını, işyerinde gelişen olaylar nedeniyle kendisinin işi ve işyerini terk ettiğini, davacının yasanın 25. maddesinin d, e, g, h, i fıkralarını birlikte ihlal eden davranışlar sergilediğini savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile yıllık izin, fazla mesai, resmi bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

Davalı vekili tarafından sunulan tanık listesinde dört tanık ismi bildirilmiş, bunların tamamı mahkemece dinlenmiş, davalı vekili 08.03.2011 havale tarihli dilekçede ara kararı gereği beyanda bulunmuş, ayrıca tanık olarak ...’nın dinlenmesini talep etmiş, davalı vekili 24.03.2011 tarihli duruşmada ...’nın tanık olarak dinlenmesi talebini yinelemiş, 27.04.2011 tarihli duruşmada davacı vekili davalı vekilinin 24.03.2011 tarihli celsedeki tanık listesinde geçmeyen ...’nın tanık olarak dinlenmesine ilişkin talebe muvafakat etmediklerini beyanla dosyanın bilirkişiye tevdiini talep etmiş, davalı vekili ...’nın tanık olarak dinlenmesi talebini yinelemiş, mahkemece aynı celsede alınan ara kararla davalı vekilinin tanık listesinde geçmeyen ...’nın tanık olarak dinlenilmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

HUMK’nun 482. maddesinde, “İki tarafın netice-i iddiaları zapta kaydolunur. Bundan sonra feragat, ıslah, münazaalı şeyin ahara temliki halleri müstesna olmak üzere, iki taraf ittifak etmedikçe neticei iddialarını tepdil veya tevsi edemezler. Fakat tahkikat bitinceye kadar netice-i iddialarını teyit için yeni delil ibraz ve ikame edebilirler” düzenlemesine yer verilmiş olup, taraflar tahkikat bitinceye kadar delil sunabilirler.

Bahsi geçen yasal düzenleme gereği, tanık listesinde yer almasa da davalı vekili tarafından dinlenmesi talep edilen tanığın dinlenmemesi anılan usul hükmüne açıkça aykırı olup, bozma nedenidir.

F)Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz nedenlerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/3677
Karar No: 2016/19184
Karar Tarihi: 20.09.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/3677 E.  ,  2016/19184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan icra takibinde, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda imzaya ve borca itiraz ettiği, mahkemece, davanın kabulü ile takibin iptaline karar verildiği görülmektedir.

Mahkemece, başvurunun niteliğine uygun olarak incelemenin duruşmalı yapılmasına karar verilerek duruşma açıldığı, muteriz borçluya duruşma günü tebliğ edilmiş olmasına rağmen, borçlunun 22.01.2015 günlü duruşmaya gelmemesi, duruşmada hazır olan alacaklının ise davayı takip etmeyeceğini beyan etmesi üzerine, mahkemece, HMK'nun 150/1. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, süresinde yapılan yenileme talebi ile devam eden yargılamada borçlu vekilinin 11.09.2015 tarihli duruşmadan haberdar olmasına rağmen, mazeret bildirmeksizin duruşmaya katılmaması üzerine, mahkemece HMK.nun 150/1. maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırıldığı, davacı borçlu yanın yenileme talebi ile devam eden yargılamada, 09.10.2015 tarihli celsede, mahkemece; davanın kabulü ile takibin iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nun 150/1 maddesinde; "Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir" hükmü, aynı Kanunun 320/4. maddesinde ise; "Basit yargılama usulüne tâbi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü yer almaktadır. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır.

Mahkemece, yapılan başvurunun niteliği gözetilerek HMK'nun 150. ve 320/4. maddeleri gereğince davanın 2.kez takipsiz bırakıldığı 11.09.2015 tarihli celsede “davanın açılmamış sayılmasına” karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilip işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Kaldı ki; 2. kez takipsiz bırakılan dosyada, yenileme sonrası duruşma gününe ilişkin tebligatın, alacaklı vekiline duruşma günü olan 09.10.2015 tarihinden sonraki bir tarih olan 12.10.2015 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmış olup, bu haliyle alacaklı yanın yokluğunda yargılamaya devam edilerek karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1254
Karar No: 2020/3621
Karar Tarihi: 16.11.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/1254 E.  ,  2020/3621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflasın ertelenmesi davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının davacı kuruluşla akdettiği işletme hakkı devir sözleşmesinin 4. maddesi kapsamında tahakkuk eden TDİ payını ödenmemesi üzerine davalıya takipler yapıldığını, davalıya yapılan takipler neticesinde kesinleşen alacak tutarının 660.255,98 USD olduğunu, davalının ödemelerini tatil ettiğini, borçlarının aktiflerinden fazla olduğunu ileri sürerek, davalının İİK'nın 177/1, 177/2 ve 179. madde hükümlerine göre iflasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında akdedilen işletme hakkı devir sözleşmesinin 4. maddesine göre taraflar arasındaki ihtilafın sulhen giderilmesi gerektiğini, bu mümkün olmadığı takdirde tahkim yoluna gidileceğinin belirtildiğini, şirketin borca batık olmadığını öne sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece tahkim şartı nedeniyle davanın usulden reddine dair verilen kararın dairemizin 21.04.2014 tarihli ilamıyla bozulmasına üzerine bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davacı aleyhine dava tarihinden çok önce ait icra takipleri başlatıldığı, çoğu icra takibine borçlu tarafından itiraz edilmediği, ödemede yapılmadığı, bu nedenle İİK 177/2 no.lu bendindeki "borçlu ödemeleri tatil eylemiş bulunursa" halinin gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının iflasına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.