erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/3694
Karar No: 2010/4860
Karar Tarihi: 21.09.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/3694 E.  ,  2010/4860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, davacı tarafın paydaş bulunduğu ve ortaklığın giderilmesi davasına konu edilen taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatları meydana getirenin tespiti istemine ilişkindir.

Makemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Toplanan delillerden, dava konusu muhdesatların üzerinde bulunduğu 346 parsel sayılı taşınmazın 1/5 payının 11.10.2002 tarihinde dahili davacıların miras bırakanı davacı ... adına intikal ettiği, geriye kalan 4/5 payın ise 22.09.2006 tarihinde davalı ...’e satıldığı, tarafların taşınmazda bu suretle paydaş oldukları, davacının taşınmaz üzerinde bulunan ilave ev ve ağaç niteliğindeki muhdesatın kendisine ait olduğunu öne sürerek dava açtığı, muhdesatların davalı tarafça satın alınan 4/5 payın satış tarihinden önce (bir adet incir ağacının dava tarihinden sonra) davacı tarafından meydana getirildiği anlaşılmaktadır.

Duraksamadan belirtmek gerekir ki; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre bütünleyici parça niteliğindeki muhtesatların mülkiyeti kural olarak arzın mukadderatına tabidir. Taşınmazın arzının maliki olan paydaşlar tapu payları oranında taşınmaz üzerindeki muhtesatların da maliki sayılırlar.

Somut olayda davalı taraf taşınmaz üzerindeki muhdesat meydana getirildikten sonra satın alma yolu ile taşınmazda paydaş olduğuna göre bu satın alma ile üzerindeki muhdesatın da bedelini ödeyerek taşınmaza sahip olduğu tartışmasızdır. Bu halde sebepsiz zenginleşen tarafın taşınmazdaki paylarını davalıya satan kişiler olduğu, davacı tarafın ise ancak o kişilere karşı B.K.'nun 60/1. maddesinde öngörülen haksız zenginleşme hükümlerine göre alacak davası

açma hakkının doğduğu kuşkusuzdur. Bu nitelikteki dava ise ... davası niteliğindedir. Öğretide ve uygulamada ... davası açılmasının mümkün bulunduğu hallerde tespit davasının açılmasına yasal olanak bulunmamaktadır.

O halde, mahkemece bu olgular dikkate alınarak davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek ve yasal düzenlemeler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...’in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 201,75 TL harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 21.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/22329
Karar No: 2017/9489
Karar Tarihi: 18.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/22329 E.  ,  2017/9489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen beraat hükmü o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın asker arkadaşı olan müştekiyi olay tarihi olan 10/04/2012 tarihinden 1 hafta kadar önce cep telefonu ile arayarak "Teyzemin kuyusundan altın bulundu ilgilenirsen gel bak" dediği, müştekinin Salihli ilçesine gelerek sanık ile Salihli Belediyesi arkasındaki parkta buluştuğu; sanığın telefonla görüşmesinden sonra 25 yaşlarında bir bayanın kırmızı renkli bir bez torba ile yanlarına geldiği, torbada müştekiye numune olarak 5-6 adet küçük altın renkli cisim verdiği, müştekinin bunları sarrafa gösterip altın olduğunu öğrendiği, bunun üzerine bu hileye inanarak sanıkla irtibata geçip altınları alabileceğini söylediği,sanıkla aynı parkta buluştukları, sanığın bir kavanoz getirdiği, kavanoz içerisinde sarı renkli cisimler bulunduğu, müştekinin 37.000 TL. parayı sanığa verdiği ve kavanoz içindeki değersiz olduğu sonradan tespit edilen sarı bilyeleri aldığı, sanığın ara sokaklara girip izini kaybettirdiği bu suretle müştekiyi dolandırdığı olayda; sanığın katılanla irtibata geçip başta numune olarak 4-5 sarı cisim verdiği, 10.04.2012 tarihli kolluk tutanağına göre; bu cisimlerin taraflarınca ..... kuyumculuğa götürülüp altın olduğu yönünde tespit ile durumun zapta geçtiği, sanığın numune gerçek altın verip bu hileyi kullanarak müştekiyi inandırıp para alarak menfaat temin edip dolandırdığı oluş ve dosya kapsamından sabit olmasına karşın, sanığın mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, o yer Cumhuriyet Savcısının eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olmasına dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. .
Esas No: 2006/14973
Karar No: 2006/18518
Karar Tarihi: 06.10.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/14973 E.  ,  2006/18518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu tarafından icra mahkemesine  verilen 03.05.2006 tarihli temyiz dilekçesiyle ilgili olarak Hakim tarafından kaydı kalem (K.K.) şerhi düşülerek havalesinin yapıldığı ve Kayseri 2.İcra Mahkemesi'nin temyiz defterine 03.05.2006 tarihinde kayıt edildiği görülmüştür. Y.İ.B.K.’nun 25.1.1985 tarih 1984/5 E., 1985/1 K. sayılı kararında açıklandığı üzere harca tabi olmasına karşın harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçesi hakkında H.U.M.K.’nun değişik 434.maddesinin 3.fıkrası hükmü benzetme yoluyla uygulanır. Somut olayda ilgiliden harç hesaplanıp istendiğine ilişkin bir belge düzenlenmemiştir. Bu durumda temyiz isteği dilekçenin temyiz defterine kaydının işlendiği tarihte yapılmış sayılacağından süresindedir. İcra mahkemesinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı yerinde olmadığından kaldırılmasına karar verildikten sonra borçlunun temyiz dilekçesinin incelenmesine geçildi.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20 YTL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 06.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2471
Karar No: 2019/8097
Karar Tarihi: 15.05.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/2471 E.  ,  2019/8097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı 2004 sayılı İİK’nın 331/1. maddesine aykırılık suçunun kovuşturmasının şikayet şartına bağlı olduğu, İİK’nın Onaltıncı Bab’ında düzenlenen bir kısım suçlar bakımından şikayet hakkının doğması için bu suçların niteliği gereği icra takibinin kesinleşmesi gerektiği, icra takibi kesinleşmeden yapılacak şikayetin, henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve icra takibinin sonradan kesinleşmesinin de bu şikayeti süresinde ve usulüne uygun yapılmış bir şikayet konumuna getirmeyeceği cihetle;

CMK'nun 223/8. maddesinde soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde “davanın düşmesine” karar verileceğinin öngörülmesi,

Somut uyuşmazlıkta; ödeme emrinin borçlu şirkete 24/01/2011 tarihinde tebliğ edilmesi nedeniyle şikayete konu icra takibi henüz kesinleşmeden 20/12/2010 tarihinde şikayette bulunulduğu ve buna göre kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan davanın “düşmesine” karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiyle, soruşturma ve kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan DAVANIN DÜŞMESİNE, 15/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/7894
Karar No: 2010/9285
Karar Tarihi: 23.09.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7894 E.  ,  2010/9285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/11/2009

Taraflar arasındaki davadan dolayı Edremit 1.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 24.11.2009 gün ve 676-754 sayılı hükmün Onanmasına ilişkin olan 26.04.2010 gün ve 4017-4857 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali, sicilin kütükten terkini ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından temyiz edilerek, dairece onanmış olup, davacı hazine tarafından karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 12.08.1985 tarihinde yapıldığı, hazinenin itirazı üzerine Edremit Kadastro Mahkemesinin 28.04.1989 tarih, 1987/37 esas, 1989/21 karar sayılı ilamı ile davalılar adına tescile karar verildiği, anılan kararın derecattan geçmek suretiyle 26.02.1993 tarihinde kesinleştiği ve böylece sicil kaydının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Dava tarihi itibariyle davasında haklı olan bir kimsenin yargılama sırasında çıkan yasa gereğince haksız duruma düştüğü takdirde yargılama giderleri ve 1957 tarih, 4/16 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacağı açıktır.

O halde, öncelikle dava konusu 80 parsel sayılı taşınmazın dayanağını teşkil eden ilamın (Edremit Kadastro Mahkemesinin 28.04.1989 tarih, 1987/37 esas, 1989/21 karar sayılı kararı) keşfen kapsamının belirlenmesi ve bu kapsamda kalan yerin tamamının veya bir kısmının 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre tarifi 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde yapılan kıyıda kaldığının anlaşılması halinde, kesin hükmün tarafı olan Hazineyi bağlayacağı ve hazinenin dava tarihinde davasında haklı olmayacağı, dolayısıyla yargılama giderlerinden hazinenin sorumlu tutulacağı, yok eğer kesin hüküm kapsamı dışında kalan ve davalı tarafın mülkiyet kapsamı içindeki bir kısım yerin kıyıda kaldığının saptanması halinde ise davacı hazinenin davasında haklı olduğu ve yargılama giderleri ile avukatlık ücretinden davalının sorumlu tutulacağının gözetilmesi ve belirlenecek duruma göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Değinilen bu husus karar düzeltme istemi üzerine bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 440. maddesi gereğince kabulüne, dairenin 26.04.2010 tarih, 2010/4017 Esas, 2010/4857 Karar sayılı kararının Ortadan Kaldırılmasına, yerel mahkemenin 24.11.2009 tarih, 2007/676 Esas, 2009/754 Karar sayılı kararının açıklanan nedenlerle, HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/11014
Karar No: 2011/21410
Karar Tarihi: 03.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/11014 E.  ,  2011/21410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : BERAAT

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 takvim yılında defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 21.08.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında 2003 takvim yılında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan açılan kamu davasının 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26580
Karar No: 2016/5677
Karar Tarihi: 14.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/26580 E.  ,  2016/5677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, 27.10.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve yapılan tedavi masraflarının tahsili için girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasa'nın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır. İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin, anılan Yasa'da, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücûan tazminat davalarında uygulanmasına imkan veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı sonucu olarak davanın yasal dayanağının 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi olduğu belirgindir.

Dosya kapsamından, mahkemece aldırılan kusur raporuna göre tazminat miktarının hesaplandığı ve sonucuna göre hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de, söz konusu iş kazası nedeniyle davacı Kurum Denetmen (müfettiş) raporu ile davalılar arasındaki ilişki yönünden, ilgili davalı şirketin ticaret sicil kayıtlarının getirtilmediği anlaşılmakla, belirtilen eksikliklerin giderilmesi, Kurum Denetmen raporundaki tespitler ile mevcut kusur raporunun karşılaştırılması ve sonucuna göre değerlendirme yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden davacı lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu da gözetilerek karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Ü.A.
Esas No: 2017/5425
Karar No: 2019/8658
Karar Tarihi: 23.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/5425 E.  ,  2019/8658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-d, 62, 53, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'ın Mersin'de taşınmaz satın almak istemesi üzerine emlak komisyonculuğu yapan sanık ... ile bir arkadaşı vasıtası ile tanıştığı, Mersin'de villasını satmak isteyen sanık ...'nin, .... köyü 27407 sokakta .... Kent Sitesi içerisinde bulunan 52 no'lu villaya talip olduğu, ... ile pazarlık yaptıkları, bahse konu villayı ... tarafından görevlendirilen şahısların göstermesi suretiyle görüp, 100.000 TL'ye satın almak için anlaştıkları, ...'ın parayı temin etmek amacıyla Akbank.... şubesine başvurarak kredi talebinde bulunduğu, anılan bankanın sanık ...'ın yöneticisi olduğu Etik Değerlendirme A.Ş'ye eksper değerlendirmesi için müracaat ettiği, sanık ....'in yanında çalışan diğer sanık ...'i ekspertiz raporu düzenlendirilmesi için görevlendirildiği, ...'in, ...'in yanında getirdiği şahısların tarif ettiği villayı dikkate alarak değerini 100.000 TL olarak tespit edip, 03/01/2007 tarih ve AK 2780 sayılı ekspertiz raporunu düzenledikten sonra sanık ...'a imzalatıp, raporun bankaya ibraz edidiği, bankanın da katılan'a 100.000 TL ipotek tesis ederek kredi verdiği, bu paranın 06/07/2007 tarihinde tapuda yapılan satış işleminden sonra ...'nin hesabına gönderildiği, daha sonra villa olarak ekspertiz raporu düzenlenen yerin boş arsa olduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanıkların atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda; sanık savunmaları katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 23/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/28310
Karar No: 2012/10929
Karar Tarihi: 21.05.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/28310 E.  ,  2012/10929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında mala zarar vermek suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanık ... savunmanının temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddenin düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2980
Karar No: 2013/10333
Karar Tarihi: 19.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2980 E.  ,  2013/10333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaz ilişkin olarak 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi uyarınca yörede yapılan çalışmadan önceki ve sonraki tapu kayıtlarının getirtilmesi,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; 1946 yılında kesinleşmiş orman kadastrosu, 1976 yılında yapılan aplikasyon, 2. madde haritaları, 1987 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların, orman kadastrosu ile aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle gösterilecek, müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.