erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/9177
Karar No: 2016/9399
Karar Tarihi: 07.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/9177 E.  ,  2016/9399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Dava, 23.08.2010 tarihli iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirlerden oluşan kurum zararının tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır.

Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Buna göre, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tutar, sorumlu/sorumluların kusur oranı toplamına uygulanarak, hüküm kurulması gerekmektedir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca sigortalının hak sahipleri yönünden gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/11115
Karar No: 2015/9912
Karar Tarihi: 22.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11115 E.  ,  2015/9912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2015

NUMARASI : 2015/88 - 2015/381

Taraflar arasındaki davada Taşköprü Sulh Hukuk ve Boyabat Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca akıl hastalığı nedeniyle vasi atanmasına ilişkindir.

Taşköprü Asliye Hukuk Mahkemesince; kısıtlı adayının MERNİS adersinin “Boyabat/SİNOP” olarak göründüğü gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesince ise; yaptırılan kolluk araştırmasında kısıtlının yerleşim yeri adresinin "Bölükyazı köyü, Çay mahallesi, Hanönü/KASTAMONU" olduğunun bildirildiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hanönü İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının oğlu Erol Çorbacı ile birlikte "Bölükyazı köyü, Çay mahallesi, Hanönü/KASTAMONU" adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından ve Hanönü Sulh Hukuk Mahkemesi kapatılarak Boyabat yargı sınırları içine alındığından uyuşmazlığın Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22.10.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9702
Karar No: 2014/5996
Karar Tarihi: 05.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/9702 E.  ,  2014/5996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme ve yağma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında yağma ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyet, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet, ayrıca her iki sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan CMK.nın 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların itirazı kabil nitelikte oldukları, dolayısıyla sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri itiraz olarak kabul edilerek merciince bu hususta karar verilmesi mümkün görüldüğünden, incelemenin yalnızca sanıklar müdafilerinin sanıklar hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında yağma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

765 sayılı TCK.nın 417. maddesinin karşılığı olan ve 5237 sayılı TCK.nın 103/3. maddesinde cezanın ağırlaştırıcı nedeni olarak yer alan “suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi” ibaresi 5377 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle sonradan eklendiğinden sanıklar aleyhine uygulanamayacağının gözetilmemesi,

5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca verilecek cezanın üst haddinin aynı Kanunun 49. maddesi gereğince 20 yıl hapis cezası olduğu, buna göre sanıklar hakkında TCK.nın 103/2, 103/3 ve 103/4. maddelerine göre hükmolunan 18 yıl hapis cezasının 103. maddenin 6. fıkrası ile en fazla 20 yıl olarak belirlenebileceğinin nazara alınmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5624
Karar No: 2017/16382
Karar Tarihi: 22.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/5624 E.  ,  2017/16382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; boşanma davasından tefrik edilen iş bu davada, davalıda kalan 4.000,00 TL para ile birlikte aldıkları ev eşyalarından hissesine düşen 5.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; tarafların birlikte aldıkları eşyaların yatak odası, koltuk takımı, bir adet çekyat, vitrin ve tv sehpası olduğunu, yeni olarak alınsa bile bu kadar para etmeyeceğini ileri sürerek, davanın reddini istemiş, davalı asil 30.10.2014 tarihli celsede ev eşyalarının birlikte alındığını, değerinin ise 5.000,00 TL civarında olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece; tarafların evlilik birliği kurulurken ev eşyalarını birlikte aldıkları ve davalının kabulü ile değerinin davacının talep ettiği değer kadar olduğu, ayrıca davacının diğer maddi talebinin ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 5.000,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Dava, kişisel eşyanın bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu çeyiz eşyalarının müşterek hanede kullanıldığı taraflarında kabulündedir.

Davalı asil, duruşmadaki beyanında "yatak odası ve koltuk takımları birlikte alındı, değeri aşağı yukarı 5000 TL civarında beyaz eşya söz konusudur" şeklinde beyanda bulunmuş olup, davalının bu beyanı kendisini bağlar. Mahkemece de ev eşyaları yönünden davalının bu beyanına dayanılarak hüküm kurulmuştur.

Ancak, davacının 09.02.2015 tarihli dilekçesi ile toplam bedelinin 10.750,00 TL olduğunu belirttiği ev eşyalarından hissesine düşen 5.000,00 TL'lik kısmını talep ettiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; davacının talebiyle bağlı kalınıp, davalı asilin duruşmadaki beyanı ile birlikte değerlendirilerek, davalı tarafça değerleri toplamı 5.000,00 TL olduğu kabul edilen ev eşyalarına yönelik olarak, bu bedelin yarısına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/32964
Karar No: 2022/6899
Karar Tarihi: 07.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/32964 E.  ,  2022/6899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bütün dosya kapsamı incelendiğinde, sanığa hacze konu eşyaları teslim eden ve tanık olarak dinlenen icra memurunun beyanından, teslim esnasında sanığa hukuki ve cezai sorumluluğunun anlatılmadığının anlaşılması karşısında, unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan beraati yerine yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11954
Karar No: 2013/22310
Karar Tarihi: 10.07.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/11954 E.  ,  2013/22310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç üstlenme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

TCK'nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre ve hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleri, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, suça konu peynirin de değeri de gözetildiğinde, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

2- TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrasına göre, koşullu salıverilen sanık hakkında, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 10.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/9798
Karar No: 2012/8211
Karar Tarihi: 11.07.2012

**5. Ceza Dairesi         2009/9798 E.  ,  2012/8211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Kooperatife ait olup kullanılmayan ancak kooperatifte de bulunmayan 15.000 adet tuğlanın mal edinilmesi ve kalorifer tesisatının dönüştürülmesi nedeniyle kooperatifin zarara uğratılması eylemleri görevi kötüye kullanma suçu niteliğinde görülerek kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine, diğer eylemlerden beraetlerine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddia, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya içeriğine göre; suç tarihi itibariyle S.S. ... ... Yapı Kooperatifi Yönetim Kurulu başkan ve üyeleri olan sanıkların, kooperatife ait inşaatta kulanılıp ihtiyaç kalmayan ... boru, inşaat iskelesi ile vinçlerini sattıkları halde bu satış bedelini kooperatif kayıtlarına işlemedikleri, kooperatife ait olup kooperatifte mevcut olmayan, sarf edildiğine veya satıldığına ilişkin hiçbir kayıt da bulunmayan 15.000 adet tuğlayı mal edindikleri, kooperatife mal almadıkları halde almış gibi göstererek defterlere işledikleri, kooperatifin ticari borçlar hesabından 1.750 TL ödeme yapıldığı fakat kime neden ödeme yaptıklarını göstermedikleri, ayrıca katı yakıtlı kalorifer tesisatı döşenmesi karar altına alındığı halde sıvı yakıtlı tesisat döşettirdikleri, akabinde sökülüp yerine katı yakıtlı kalorifer tesisatına geçilmek suretiyle üyeleri zarara uğrattıkları, bu şekilde zimmet suçunu işledikleri iddiası karşısında, mahkemece 06/12/2008 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda zimmet suçunun yasal unsurları oluşmadığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; kooperatif kayıtlarından ticari borç olarak verilen 1750 TL’nın hangi sanıklar tarafından verildiği, buna ilişkin yönetim kurulu kararı bulunup bulunmadığının belirlenmesi, anılan parayı verenlerden kime verildiğinin sorulması, borç alan kişi veya tüzelkişilerin ticari defterlerinin incelenip bu paraya ilişkin kayıt bulunup bulunmadığının saptanması, kooperatif inşaatında çalışan işçiler tanık olarak dinlenip suça konu tuğlaların kooperatifin başka işlerinde ya da S.S. ... Konut Yapı Kooperatifinde kullanılıp kullanılmadığının sorulması, üyelerin mutfak dolaplarının bedelinin ödenmesi için yönetim kurulu kararıyla açılması öngörülen özel hesaba ilişkin bilgiler temin edilip kooperatif kayıtları bu yönden yeniden incelenerek mutfak dolabı bedeli olarak özel hesaba yatırılan ve bu hesaptan ödenen para miktarının ve özel hesaptan para ödendiği halde kooperatif kasasından tekrar ödeme yapılıp yapılmadığının bilirkişi marifetiyle tespit edilmesinden sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12985
Karar No: 2012/1407
Karar Tarihi: 06.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/12985 E.  ,  2012/1407 K.**

**"İçtihat Metni"**

2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun 47/A maddesine aykırılıktan ...'nın 150.000 yeni Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulunun 29.06.2005 tarihli ve 15229 sayılı kararına karşı yapılan başvuru üzerine, anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Ankara 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 08.02.2010 tarihli ve 2008/1149 müteferrik sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2010 tarihli ve 2010/673 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 13.10.2010 gün ve 63341 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2010 gün ve KYB. 2010-270469 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Sulh Ceza Mahkemesince, ... Elektrik T.A.Ş.'nin yönetim kurulu üyesi olan muteriz hakkında Sermaye Piyasası Kurulunun karar ve tebliğlerine aykırı davranılması sebebiyle tayin edilen idari para cezasına karşı yapılan başvuru üzerine, ancak tüzel kişilere karşı kabahat yaptırımı uygulanabileceği, tüzel kişinin temsilcilerinin kişisel sorumluluklarının bulunmadığı gerekçesiyle idari para cezasının kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 47/A maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Bu Kanuna dayanılarak yapılan düzenlemelere, belirlenen standart ve formlara ve Kurulca alınan genel ve özel nitelikteki kararlara aykırı hareket ettiği tespit edilen gerçek kişiler ve tüzel kişilere, gerekçesi belirtilmek suretiyle Kurul tarafından onbeşbin Türk lirasından yüzbin Türk lirasına kadar idari para cezası verilir." hükmü uyarınca, ortada söz konusu şirketin yöneticileri tarafından gerçekleştirilen bir eylemin söz konusu olması sebebiyle, yönetim kurulu üyeleri hakkında idari para cezası verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.3.2010 gün ve 2010/673 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15435
Karar No: 2014/10671
Karar Tarihi: 30.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15435 E.  ,  2014/10671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine, atılı diğer suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Katılan vekilinin 10.05.2011 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK.nın 310. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen ve tefhimden başlayan bir haftalık süreden sonra 21.07.2011 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, süresinden sonra gerçekleşen temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın ise, 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi karşısında, itiraza tâbi olup temyizi mümkün bulunmadığından, CMK.nın 264. maddesi gözetilerek sanık müdafiin bu karara yönelik temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile mahallinde merciince değerlendirilmesi gerektiğinden, incelemenin sanık müdafiin sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükme yönelik temyizi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde düzenlenen cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12660
Karar No: 2016/9215
Karar Tarihi: 31.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/12660 E.  ,  2016/9215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK' nın 89/4, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde, maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında, hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın tam kusurlu olarak bir kişinin hayat fonksiyonlarına etkisi 6. derece etkili kemik kırığı meydana gelecek, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve iki kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdiği somut olayda, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.