erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/8664
Karar No: 2021/1192
Karar Tarihi: 18.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8664 E.  ,  2021/1192 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.YARGITAY9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 6200 sayılı Devlet Su İşleri Umum Müdürlüğü Teşkilat ve Vazifeleri Hakkında Kanunun 49. maddesinde 28/04/2018 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 7139 Sayılı Kanunun 6. maddesi ile yapılan değişiklikle; "Genel Müdürlük, 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır." düzenlemesi getirilmiştir.

Bu düzenlemeye göre, davalı Devlet Su İşleri'nin 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf olduğu anlaşıldığından, davalıya harç yükletilmesi bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 maddesi yollamasıyla Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın 3 numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine "Davalı harçtan muaf olduğundan aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına, davacının yatırdığı, başvurma harcı, peşin harç ve tamamlama harcı olmak üzere toplam 568,45 TL harç giderinin karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine," paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı tarafa yükletilmesine, 18/01/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/2825
Karar No: 2012/10000
Karar Tarihi: 13.06.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/2825 E.  ,  2012/10000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı, davalı ve fer'i müdahil vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı yetkilisi davalıdan satın alınan araçta üretim hatası bulunduğunu, aracın 10 iş günüden fazla kullanılamadığını belirterek aracın yenisi ile değiştirilmesine, bu ticari ilişki sonundaki şimdilik 4000 TL kayıplarının nesafet farkı şeklinde karşılanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında da 4000 TL iş kaybı tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; araçta imalattan kaynaklanan bir ayıp bulunmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın garanti süreci içerisinde açıldığı, bilirkişi raporu ile araçta üretim hatası olduğunun tespit edildiği, davacının aracın misli ile değiştirilmesini isteyebileceği, iş kaybı talebinin iddianın genişletilmesi niteliğinde olduğu ve davalının buna mavafakat etmediği, ıslah yoluyla bu talebin ilave edilemeyeceği, dava dilekçesi bir bütün halinde incelendiğinde 4.000 TL'nin araçtaki üretim hatasına dayalı ayıplar nedeni ile nesafet farkı olarak istendiği, davacının hem misli ile değiştirme hem de semenin tenzilini içeren nesafet farkını isteyemeyeceği, asıl isteğin değiştirme olduğu gerekçesiyle iş kaybı ile ilgili usulüne uygun bir dava bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına, aracın misli ile değiştirilmesi talebinin kabulü ile aracın davalı tarafça misli ile değiştirilmesine, ayıp nesafeti olarak istenen 4.000 TL hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı, davalı, feri müdahil vekillerince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu yeterli incelemeyi içermediği gibi, Yargıtay denetimine de elverişli görülmemiştir. Bu durumda mahkemece davalı vekilinin ve fer'i müdahil vekilinin rapora yönelik itirazları da değerlendirilmek suretiyle konusunda uzman kişilerden oluşturulacak yeni bir bilirkişi kurulundan Yargıtay denetimine elverişli ve ayrıntılı rapor alınıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekili, davalı vekili ve fer'i müdahil vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12501
Karar No: 2014/21225
Karar Tarihi: 16.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/12501 E.  ,  2014/21225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/633
Karar No: 2013/5791
Karar Tarihi: 13.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/633 E.  ,  2013/5791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.11.2012 gün 2012/216 Esas, 2012/241 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/8207
Karar No: 2022/7582
Karar Tarihi: 03.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/8207 E.  ,  2022/7582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 14.09.2022 tarihli yazısı ile istenilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü 14.09.2022 tarihli kanun yararına temyiz isteminde, temyize konu ilamın hüküm bölümünün onaylanan protokole göre başlıklı 2. bendinde ‘müşterek oturduğumuz mahalde bulunan 3 dairenin 2 dairesi davalı adına olup 3. dairenin de müşterek çocuk için harcanmak üzere kirasının nafaka olarak alınacağı ve kira parasının müşterek çocuk için kullanılacağına’ şeklinde hüküm tesis edildiğini, bu şekilde nafaka miktarının anlaşılabilir olmaktan uzak olduğunu, hükmün infaz kabiliyeti bulunmadığını, takdir edilen nafaka miktarı hakkında çocuğun yaşı ve diğer ihtiyaçları hep birlikte değerlendirilerek nafaka yükümlüsünün geliri ile orantılı olacak şekilde TMK`nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek açık, sarih, anlaşılabilir, taraflara tanınan hak ve yükümlülükleri tek tek gösterecek şekilde hüküm tesis edilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

Dosyanın yapılan incelemesinde, davacı erkek tarafından dosyaya sunulan anlaşmalı boşanma protokolünün altında davalı kadının da imzasının bulunduğu, 03.09.2019 tarihli duruşmada davalı kadının kirada bulunan daireden alınan kira parasını nafaka olarak kullanacağını, dosyaya sunulan protokolün altındaki imzanın kendisine ait olduğunu beyan ettiği, mahkemece tarafların dosyaya sunduğu protokolün uygun görüldüğü ve tarafların iradeleri doğrultusunda boşanma ve feri hükümlerine karar verildiği, onaylanan protokoldeki müşterek çocuk yararına hükmedilen nafakaya ilişkin maddenin de ilama yazıldığı anlaşılmaktadır. Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır. İştirak nafakası çocuğun hakkı olup, taraflar ileriye dönük olarak bu haktan feragat edemeyecekleri gibi, iştirak nafakasına ilişkin verilen karar kesin hüküm teşkil etmez. İştirak nafakası her an doğup işleyen haklardan olup taraflar her zaman iştirak nafakasına ilişkin dava açabilirler. Açıklanan sebeplerle, mahkemenin iştirak nafakasına ilişkin hükmü kanuna açık aykırı olmadığından Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün kanun yararına temyiz isteği yerinde görülmeyip talebin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün kanun yararına temyiz isteğinin REDDİNE oy birliğiyle karar verildi. 03.10.2022 (Prş.)
Esas No: 2011/5527
Karar No: 2012/9966
Karar Tarihi: 29.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/5527 E.  ,  2012/9966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :792-686

Davacı, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelere ilişkin önceki davadan bakiye kusur farkı nedeniyle uğranılan Kurum zararının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Gebze 2. İş Mahkemesi'nin 2008/699 Esas sayılı ilk rücu davasında davalı işverenin % 80 kusurlu olduğu belirtilerek, ilk rücuda hükmedilen miktarın tenzili ile bakiye Kurum zararının istek gibi tahsiline karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacı Kurum vekilinin temyiz talebi yönünden;

Temyizden feragat yetkisi bulunmayan Kurum vekilinin feragat beyanının, Kurum tarafından onayının bulunmadığı anlaşıldığından, dosyanın esastan yapılan incelemesi üzerine;

Mahkemece davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuş olup, avukatlık ücreti, yargılama gideri, karar ve ilam harcı konusunda davacı Kurum aleyhine herhangi bir hüküm de bulunmadığı belirgin olmakla, temyiz yoluna başvurulmasında hukuki yarar yokluğu nedeniyle temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davalı vekilinin temyizine gelince;

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Mahkemece, ilk rücu davasında alınan kusur raporuna dayanılarak hüküm kurulmuş ise de, taraflar arasındaki ilk rücu davasının kesinleşmediği anlaşılmakla, her iki dava arasında fiili ve hukuki irtibat bulunduğunun sabit olması karşısında, ilk rücu davasına ilişkin Gebze 2. İş Mahkemesi'nin 23.06.2009 tarih, 2008/699 Esas ve 2009/446 Karar sayılı ilk rücu davasının kesinleşmesinin beklenerek (Dairemizin 07.04.2011 tarih, 2009/15411 Esas ve 2011/4948 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş,bozma sonrası ise dosya akıbetinin belli olmadığı anlaşılmaktadır), sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece yapılacak iş, ilk rücu davasının sonucunu bekleyerek, ancak kesinleşmesi halinde eldeki dava hakkında bir karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29.05.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/22996
Karar No: 2011/21809
Karar Tarihi: 12.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/22996 E.  ,  2011/21809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Salihli 2.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :30.09.2010
Esas No: 2016/900
Karar No: 2016/9297
Karar Tarihi: 05.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/900 E.  ,  2016/9297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/07/2014 tarih ve 2012/22-2014/298 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı olduğu .... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin şufa davasında verilen ara kararı gereğince dava dışı kişi tarafından satış bedeli, harç ve döner sermaye bedeli olmak üzere toplam 3.248.785,00 TL şufa bedelinin davalı bankanın ... şubesine depo edildiğini, davalı bankanın %10 oranında faiz uygulaması gerekirken piyasa oranlarının çok altında % 6 faiz uygulamak sureti ile müvekkilinin zarara uğramasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek bankanın mesnetsiz ve keyfi işleminden dolayı uğranılan 26.003,10 TL zararın ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; müvekkili bankanın Adalet Bakanlığı bünyesindeki hesaplara cari faiz oranı uyguladığını, paranın hesaba yatırıldığı tarihteki faiz oranının %6 olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı sıfatıyla görülüp sonuçlandırılan şufa davasındaki ara kararı gereği depo edilen bedele uygulanan faiz oranının mevzuat ile uyumlu olduğu, davacının uygulanan faiz oranı nedeni ile bir zararının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/21439
Karar No: 2012/9239
Karar Tarihi: 04.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/21439 E.  ,  2012/9239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sübuta yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Adli sicil kaydı bulunmayan ve cezası ertelenen sanık hakkında Cumhuriyet Başsavcılıkları İle Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 76. maddesi uyarınca havale edilmesi gerekirken havalesiz bir şekilde dosya içerisine konulmuş 13.03.2006 tarihli anlaşma protokolü ve ibraname ile 06.04.2010 tarihli feragat ve muvafakat belgelerinin gerçekliğide araştırılarak, CMK'nın 231/6. Maddesindeki ölçütler irdelenmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile (soyut "takdiren" sözcüğüne dayanılarak) hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi;

2.Sanık müdafinin son duruşmada lehe olan kanun hükümleri uygulansın talebi karşısında hiç bir gerekçe gösterilmeden takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyizi bu itibarla yerinde görülmekle hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/14500
Karar No: 2018/11020
Karar Tarihi: 24.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/14500 E.  ,  2018/11020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarfından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, davacının, 01.08.1998 başlangıç tarihinden itibaren davalı ... Başkanlığına devrolan ... Belediye Başkanlığında hizmet akdine tabi, sürekli ve kesintisiz olarak geçen ve kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüyle ilâmında belirtilen şekilde davacının davalı ... nezdinde tespite konu sürelerde çalıştığına karar verilmiştir.

Mahkemece, 01.08.1999 – 28.02.2013 tarihleri arasındaki dönem yönünden davanın kabulüne karar verilmişse de dinlenen bir kısım tanıkların dava konusu dönemin tamamını kapsar şekilde dönem bordrolarının dosya arasına alınmadığı, bir kısmının davalı belediyede çalıştığını beyan etmesine rağmen dosya kapsamından hizmetlerinin tespit edilemediği, tanık beyanları arasında da işin niteliği ve özellikle ücretin ödenme biçimi konusunda çelişkiler olduğu ve bu eksiklilik ve çelişkiler giderilmeden karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan ... güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davaya konu dönem yönünden mahkemece re'sen araştırma ilkesi çerçevesinde; öncelikle dava konusu dönemin tamamını kapsayacak şekilde bordrolar getirtilip tüm döneme ilişkin tanık beyanları alınarak denetlenmeli, aksi halde yeni bordro tanıkları aynı yöntemle belirlenip yine tüm dava konusu dönemi kapsayacak şekilde ayrıntılı beyanları alınmak ve varsa aralarındaki çelişkiler giderilmek suretiyle davacının çalışma süresi, şekli ve ücretin ödenme biçimi belirlenmelidir.

O hâlde, sair temyiz itirazlarının reddiyle, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'na iadesine, 24.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4011
Karar No: 2015/9060
Karar Tarihi: 08.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/4011 E.  ,  2015/9060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/337449

MAHKEMESİ : Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09.07.2014

NUMARASI : 2013/90 Esas, 2014/219 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Nitelikli cinsel saldırı suçundan hüküm kurulurken, sanığın cezasının mağdurun olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğundan bahisle arttırıldığı sırada kanun maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi mahallinde ikmali mümkün yazım eksikliği kabul edilmiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5772
Karar No: 2019/7466
Karar Tarihi: 15.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5772 E.  ,  2019/7466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Tüm nitelikli haller açısından kanun koyucunun tercih ettiği yaptırım sistemi nazara alınmaksızın ister bağımsız bir yaptırım öngörülmüş olsun, isterse belli bir oranda artırım yöntemi tercih edilmiş olsun, uzlaşma hükümlerinin uygulanmasında tüm nitelikli hallerin dikkate alınarak uygulama yapılması gerektiğine dair Ceza Genel Kurulu’nun 16.01.2018 tarihli 2015/1 Esas ve 2018/5 Karar sayılı ilamı karşısında suça sürüklenen çocuğun işlediği birden fazla kişi ile birlikte geceleyin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun uzlaşma kapsamı dışında kalacağı, bu suç ile birlikte işlenen TCK’nun 142/2-d, 146/1. maddeleri kapsamına giren kullanma hırsızlığı suçunun, uzlaşma kapsamına girmeyen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu ile birlikte işlendiği için uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağına dair CMK’nun 253/3. maddesinin 2. cümlesi dikkate alınarak yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nun 31/2. ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11/1. maddeleri uyarınca 5395 sayılı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, cezai sorumluluğu olan ve hakkında her iki suç yönünden mahkumiyet kararı kurulan suça sürüklenen çocuk hakkında anılan 5395 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1. fıkrasının "a-b" bentlerinde yazılı tedbire hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 56. maddesi yollaması ile Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1-a,b maddeleri gereğince DANIŞMANLIK VE EĞİTİM TEDBİRİ UYGULANMASINA ilişkin hükmün bütünüyle çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.