Esas No: 2020/5600
Karar No: 2023/6154
Karar Tarihi: 10.05.2023

**5. Ceza Dairesi         2020/5600 E.  ,  2023/6154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/714 Esas, 2016/588 Karar

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereğince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.04.2015 tarihli ve 2015/6279 Soruşturma, 2015/9693 Esas, 2015/7735 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında edimin ifasına fesat karıştırma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 236 ncı maddesinin 2 nci fıkrasının (a) bendi delaletiyle birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, 242 nci maddesi uyarınca sanığın yetkilisi olduğu şirket hakkında güvenlik tedbiri uygulanması ve 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2016 tarihli ve 2015/714 Esas, 2016/588 sayılı Kararı ile sanık hakkında edimin ifasına fesat karıştırma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 236 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun 27 nci maddesi gereği hak yoksunluklarına, sanığın yetkilisi olduğu şirket hakkında 5237 sayılı Kanun'un 242 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 60 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin 28.04.2016 havale tarihli temyiz dilekçesi, savunma ve talepleri dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, sanığın yüklenici firma ortağı veya yetkili müdürü olmadığı ve suçun faili olmayacağı, suçun unsurlarının oluşmadığı hususlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Çukurova Üniversitesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü tarafından 03.03.2014 tarihinde açık ihale usulüyle yapılan malzeme alım ihalesi kapsamında ihalenin 5 inci Kaleminde yer alan klorheksidin ve 28 inci Kaleminde yer alan batın kompres X raylı isimli sarf malzemelerinin temini işinin sanığın yetkilisi olduğu şirket üzerinde kaldığı, teslimatı 3 parça halinde tamamlanan batın kompres X raylı isimli malzemenin ihale aşamasında test edilen malzemelerle aynı olmadığının 24.10.2014 tarihinde düzenlenen tutanakla anlaşıldığı, bu malzemelerden bir kısmı yüklenici firma tarafından değiştirilmiş ise de geriye kalan malzemenin teknik şartnameye uygun olmadığı iddiasıyla açılan kamu davasında, şirket adına ihale, kabul ve teslimle ilgili tüm işlemleri yapmaya vekaletname ile yetkili kılınan ve şirket adına teslim işlemlerini yerine getiren sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek cezalandırılması yoluna gidildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2016 tarihli ve 2015/714 Esas, 2016/588 sayılı Kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2023 tarihinde karar verildi.