erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/3258
Karar No: 2010/8102
Karar Tarihi: 12.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/3258 E.  ,  2010/8102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödenmediğini kasko sigorta poliçesindeki yeni değer klozuna göre 27.000 TL araç bedelinin kaza tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, sigortalının doğru ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğini sürücü değişikliği yapıldığını, sürücü olarak belirtilen şahsın alkollün etkisi ile kaza yaptığını belirterek, hasarın kasko sigorta teminatı kapsamında olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği, hasarın kasko sigorta teminatı kapsamı dışında kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan

hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12109
Karar No: 2016/3113
Karar Tarihi: 21.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/12109 E.  ,  2016/3113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/04/2015 tarih ve 2015/265-2015/814 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı bankadan kullanmış olduğu ticari kredi nedeniyle kendisinden haksız olarak tahsil edilen komisyon ve dosya masrafı adı altında 7.037,50 TL'nin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tacir olup, davacı tarafın da tacir olduğunu, ticari işlerde tacirlerin yapılan her türlü işlemden ücret alma haklarının olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından alınan ticari krediye ilişkin tahsil edilen ücretlerin davacı açısından sözleşmeye yazılmamış sayılması ve yazılmamış sayılan bu kalemlerin davalı bankaca tahsil edilmiş olmasının genel işlem şartına açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile,7.037,50 TL'nin, 4.384,78 TL'si yönünden dava tarihinden, bakiye 2.652,72 TL'si yönünden ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde, usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının davanın devamı esnasında hükmedilen meblağın içinde.... bulunduğuna dair bir savunmada bulunmamış olmasına, mahkeme kararına göre hükmedilen meblağın tahsis ücreti ve komisyon ücreti olduğunun anlaşılmasına ve yargılama esnasında ileri sürülmeyen hususların temyiz aşamasında ileri sürülemeyecek olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/24133
Karar No: 2016/23377
Karar Tarihi: 17.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/24133 E.  ,  2016/23377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bir kısım işçilik alacaklarının ödetilmesi istemi ile açılan davada mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar davalı vekili tarafından temyize dilmiş ise de, davalı vekili temyiz isteminden feragat etmiş olup, dosyada mevcut vekaletnamesinde temyizden feragate yetkisinin bulunduğu anlaşıldığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/4. maddesi uyarınca davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, nispi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.10.2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/17888
Karar No: 2020/6014
Karar Tarihi: 08.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/17888 E.  ,  2020/6014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya gelince;

Gerekçeli kararın davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ... , ... kızı 1994 doğumlu ..., ..., ... ve ...’e doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatların 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmakla, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalılara, gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 08.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.Başkan
Esas No: 2015/14402
Karar No: 2015/12119
Karar Tarihi: 03.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14402 E.  ,  2015/12119 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Osmaniye Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2014

NUMARASI : 2014/84-2014/132

DAVACI : Hazine

DAVALI : M.. D..

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı M.. D.. vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Orman bilirkişisi tarafından keşifte uygulanan 1956 tarihli memleket haritasının yapımında kullanılan hava fotoğrafı ve yine keşifte uygulanan 1973 tarihli hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişisine verilerek, getirtilen 1956 tarihli memleket haritasının yapımında kullanılan hava fotoğrafı ile 1973 tarihli hava fotoğrafı ve bunlardan elde edilen memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, hava fotoğrafında koyuluk ve memleket haritasındaki yeşilliğin nedeninin, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 03/12/2015 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/734
Karar No: 2017/7321
Karar Tarihi: 05.07.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/734 E.  ,  2017/7321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlar ... ve ...’a yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlar ...’ya ve mağdur ...’a yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 05/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/14293
Karar No: 2012/2847
Karar Tarihi: 16.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/14293 E.  ,  2012/2847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan ...'a yönelik yağma suçunun işyerinde, yakınan ... ...'a yönelik yağma suçunun silahla, geceleyin ve işyerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında :sanık hakkında yakınan ...'e yönelik eylemde 5237 sayılı TCY'nın 149. Maddesinin 1.fıkrasının (d), yakınan ...'e yönelik eylemde 149. maddenin 1.fıkrasını (a ) (h) (d) bentleriyle uygulanma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve 5237 sayılı Yasanın 150/2. Maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. Maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 150/2. maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve anılan maddeler uygulanmak suretiyle belirlenen eksik ceza esas alınarak ve kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nin 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede :

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 16/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17778
Karar No: 2020/6018
Karar Tarihi: 08.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/17778 E.  ,  2020/6018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya gelince;

Gerekçeli kararın davalılardan ..., ..., ..., ... ve ...’e doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatların 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmakla, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalılara, gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 08.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/8615
Karar No: 2022/104
Karar Tarihi: 11.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/8615 E.  ,  2022/104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK 223/8. maddesi uyarınca düşme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin arkadaşları ile alışveriş merkezinde bulunan karting alanına giderek karting aracına bindiği, pist içerisinde son tur işaretinin verilmesiyle park alanına gireceği esnada beyanına göre aracın frenlerinin tutmaması nedeniyle önünde duran karting aracına çarptığı ve mağdur hakkında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı tarafından düzenlenen 23.12.2013 tarihli ön raporda "kuyruk sokumunda hassasiyet olduğu, koksis kırığı olduğu" belirlendiği, 20.03.2014 tarihli kati raporunda ise "basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek ortopedik patoloji olduğunun" belirtildiği olayda,

Sanığa atılı taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca takibinin şikayete tabi olduğu, yargılama tarihi itibari ile şikayet hakkı kendisinde bulunan mağdur küçük ile velisi katılanın bozma üzerine yapılan yargılama esnasında 20/06/2019 tarihli celse verdikleri beyanları ile sabit olmak üzere sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtikleri anlaşılmakla, son celse huzurda bulunan sanık müdafince verilen 26/06/2019 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğinde, sanık hakkındaki şikayetten vazgeçmelerin göz önünde bulundurularak derhal beraat verilmesinin talep edilmesi karşısında sanığın vazgeçmeden haberdar olduğu anlaşılmakla, tebliğnamenin TCK'nın 73/6. maddesi gereğince hakkındaki şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediğine dair sanığın beyanı alınmadığından bahisle bozma öneren görüşüne iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin CMK 223/9. maddesi uyarınca derhal beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 11/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17014
Karar No: 2018/1918
Karar Tarihi: 09.04.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/17014 E.  ,  2018/1918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı ile dava dışı ... arasında genel kredi sözleşmesi imzalandığını, davalının da müşterek borçlu müteselsil kefil olarak imzasının bulunduğunu, borcun ödenmemesi üzerine takip başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asıl borçlu ... davacı banka tarafından üretici kart isimli kredi kartı verildiğini, davalının, davacı tarafa kefaletten olan sorumluluğundan vazgeçtiğine dair ihtarname gönderdiğini, ihtarname sonrası üretici kart borcunun sıfırlandığını, bu sebeple ihtarnamenin davacı tarafa tebliğinden itibaren davalının sorumlu tutulamayacağını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kefil olan davalının geçerli bir kefalet sözleşmesi kurulduktan sonra tek taraflı olarak kefaletini geri alması yönünde bildirimde bulunması ile kefillikten kurtulmasının mümkün olmadığı, davalı tarafından yapılan bildirimin sözleşmenin diğer tarafı olan davacı tarafça açıkca kabul edilmediği takdirde hukuki bir sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İtirazın iptali davası icra takibi ile sıkı sıkıya bağlı bir dava çeşididir. İcra takibinde talep edilmeyen bir hususun davada istenebilmesi mümkün değildir.

Alacaklının dava konusu alacağının takipte kredi sözleşmesinden kaynaklandığı belirtilmiş olup açılan itirazın iptali davasında delil olarak genel kredi sözleşmesi ibraz edilmiştir. İncelenen genel kredi sözleşmesinde kullandırılacak her bir kredinin şekli ve cinsi belirtilmiş olup kredi kartı verileceği yönünde bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu durumda davalı kefilin asıl borçluya verilen kredi kartının kullanımından doğan borçtan kefil sıfatıyla sorumlu tutulması mümkün olmadığından davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 09/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1694
Karar No: 2014/15291
Karar Tarihi: 29.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1694 E.  ,  2014/15291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2013

NUMARASI : 2013/147-2013/540

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ile davalılardan B.. B.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; verilen karar, davalı Beşkoz Belediye Başkanlığı ile davacı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Arsalarda ecrimisile hükmedilebilmesi için davalının fiilen el atması gerekmediği gibi, taşınmazın kullanma biçiminin de önemi yoktur. Böyle bir durumda taşınmazına haksız olarak el atılan kişinin tazminat davasındaki gibi zararına yol açılmış olması ya da sebepsiz zenginleşme istemindeki gibi yoksullaşmış olması aranmaksızın mahkemece haksız olarak zilyet olan kişiyi zorlayan bir yöntem işlenmeli ve haksız kullanım kirasının geri verilmesine karar verilmektedir.

Ecrimisil başkasına ait taşınmazı geçerli bir hukuki sebebe dayanmadan işgal edenin ödeyeceği tazminat olup, en az kira geliri, en çoğu ise tam gelir mahrumiyetidir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaz kira gelirine göre ecrimisil miktarının belirlenmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Bu nedenle davalı B.. B.. vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

Bilirkişi kurulunca usulüne uygun olarak ecrimisil miktarı belirlenmiş olup, başkaca hakkaniyet indirimi yapılamayacağı gözetilmeden, yazılı gerekçelerle hakkaniyet indirimi yapılarak az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, aşağıda yazılı olan harcın B.. B..ndan alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyiz edenlerden alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.