Esas No: 2021/9851
Karar No: 2023/4001
Karar Tarihi: 04.07.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9851 E.  ,  2023/4001 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/505 E., 2016/139 K.

...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Van Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.11.2014 tarihli ve 2014/3824 Esas No'lu iddianamesi ile sanık hakkında, olay günü arıcılık yapan katılanların ... sayılı yerde bulunan deposundan bal çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d-h, 43, 116/2 ve 53/1 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2. Van 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2014/505 Esas, 2016/139 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 116/2 maddeleri uyarınca sırasıyla 7 yıl hapis ve 9 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1 maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 58. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, savunmasında suçun işleniş şeklini ve aldığı balın miktarını bildirmesine rağmen beyanlarının dikkate alınmadığına, katılanların beyanlarının esas alınıp fazla ceza verildiğine, söylenen miktarda balı oradan çıkarmasının mümkün olmadığına ve mal sahibinin ifadelerinin çelişkili olduğuna ilişkinidir.

III. OLAY VE OLGULAR

Arıcılık yapan katılanların, suça konu ballarını ... sayılı yerdeki depoya bıraktıklarını, suç tarihinde yapmış oldukları tespitte, depoda 3.000 kg balın eksik olduğunu beyan etmeleri üzerine başlatılan soruşturmada, deponun karşısında bulunan güvenlik kamera görüntülerinde, bir şahsın depoya kapısını anahtarla açmak suretiyle girerek bal aldığının görüldüğü, soruşturmanın derinleştirilmesi sonucunda görüntülerdeki şahsın sanık ... olduğunun tespit edildiği, sanığın alınan savunmasında söz konusu depodan gelen bal kokusu nedeniyle merak ederek depoya girmek suretiyle 16 kiloluk bir kova balı alıp evine götürdüğünü beyan ettiği, sanığın bu şekilde farklı tarihlerde katılanlara ait depoya anahtar uydurmak suretiyle girerek parça parça 3000 kg ve 75.000 TL değerindeki balı çaldığı, böylelikle sanığın üzerlerine atılı suçları işlediği kabul edilerek Yerel Mahkemece cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir. 03.04.2014 tarihli CD inceleme tutanağı, 01.08.2014 tarihli CD çözüm tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında mevcut güvenlik kamera görüntülerine ve CD çözüm tutanağı içeriğine göre, sanığın katılanlara ait depodan, kapısını anahtar ile açarak hırsızlık yaptığı, mahkeme gerekçesinde de sanığın katılanlara ait depoya anahtar uydurmak suretiyle girerek hırsızlık yaptığı kabul edildiği halde sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-d maddesi yerine, suç tarihinde yürürlükte olmayan 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Hırsızlığın gerçekleştiği yerin katılanlar tarafından depo olarak kullanılan bir yer olduğu ifade edilmekle, suç tarihi itibariyle bu yerde herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği, iş yeri sahibinin ya da işçilerin sürekli bulunup bulunmadığı ve bu yerin iş yerinin eklentisi niteliğinde olup olmadığı kesin olarak belirlenip sonucuna göre iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı tartışılarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Dosya kapsamına göre sanığın olay günü hem saat 15.55'de, hem de saat 16.59'da olmak üzere katılanlara ait depodan iki kere hırsızlık yaptığı, mahkeme gerekçesinde de sanığın farklı tarihlerde katılanlara ait depoya anahtar uydurmak suretiyle girerek parça parça hırsızlık yaptığı kabul edildiği, katılanların da tek seferde çalınan miktarda balın depodan çıkarılmasının imkansız olduğunu belirttiği halde sanık hakkında hırsızlık ve kabule göre de iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/243 Esas, 2007/311 Karar sayılı ilamında, birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması hukuka aykırı bulunmuştur.

5. Kabule göre de,

6545 sayılı Kanun'un 104. maddesi uyarınca Kanun'un yayımı tarihinde yürürlüğe gireceğinin belirtildiği, 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinin 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği ve suç tarihinin 26.03.2014 olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın hırsızlık eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve daha lehe olan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesine uyduğu ve 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç tarihinde yürürlükte olmayan ve sanığın aleyhine olan aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2014/505 Esas, 2016/139 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde aynı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.