Esas No: 2014/83
Karar No: 2014/9391
Karar Tarihi: 21.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/83 E.  ,  2014/9391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.07.2012

NUMARASI :Esas no:2011/111 Karar no:2012/590

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı tarafından kusur belirlemesi, davacı-karşı davalı kadın yararına verilen tazminatlar, alacak, nafakalar ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.09.2013 günü temyiz eden davalı-karşı davacı C.. B.. ile vekilleri gelmediler. Karşı taraf davacı-karşı davalı Işın vekili Av. F.. S.. S.. geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md. 174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Davacı-karşı davalı kadının ziynet eşyası alacağı, davacı-karşı davalının gösterdiği diğer delillerle kanıtlanamamıştır. Ancak, davacı-karşı davalı dava dilekçesinde açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece ziynet eşyası alacağı istemiyle ilgili olarak davacı-karşı davalıya yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak, teklif edildiği takdirde usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi (HMK.md.227-238) gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuş; bozmayı gerektirmiştir.

4- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

5-Davacı-karşı davalı kadın dava dilekçesi ile evlilik sebebiyle bir takım maddi kayıpları olduğunu, bu sebeple işyerinden ayrılırken aldığı kıdem tazminatı, Tibaş Munzam Sandık birikimi, evlenme yardımı, emekli sandığından aldığı evlilik ikramiyesi, ödediği tüketici kredisi, kocanın annesinin hesabına mobilya ve beyaz eşya alımı için gönderdiği paralar nedeniyle de maddi tazminat isteminde bulunmuştur. Davacı-davalı kadının bu maddi tazminat istemi Türk Medeni Kanununun 174/1.madde kapsamında boşanmanın eki niteliğinde maddi tazminat değildir, nispi harç yatırılmıştır, istemin niteliği itibarıyla Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu hususu değerlendirilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3, 4. ve 5. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.04.2014 (Pzt.)

İşin müzakeresinden ve kararın oluşumundan sonra üyelerden 'ın, 28.04.2014 günü ölümü sebebiyle kararı imzalamsı mümkün olmamıştır (HMK.md.299). 6.5.2014