Esas No: 2017/35691
Karar No: 2017/15970
Karar Tarihi: 04.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/35691 E.  ,  2017/15970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin haksız olarak 03.08.2009 tarihinde feshedildiğini belirterek, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğine göre, mahkemece bu yönde verilen hüküm işverence işe giriş-çıkış kayıtları ibraz edilmeyen süreler için de şahit beyanları değerlendirmeye tabi tutularak, fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması yönünden bir kez bozulduğu, mahkemece sadece kayıt sunulan dönemler yönünden fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması nedeniyle ikinci kez bozularak, işverence işe giriş çıkış kayıtları ibraz edilmeyen süreler için davalı şahit beyanlarına göre, işe giriş çıkış kayıtları sunulan dönem için ise kayıtlar esas alınarak fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanması, ayrıca, kayıtlara dayanarak yapılan hesaplama sonucu çıkan miktardan takdiri indirim yapılmaması gerektiğinin belirtildiği, ancak mahkemece tüm çalışma dönemi yerine sadece kayıt sunulan dönem esas alınarak fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması nedeniyle üçüncü kez bozularak, davacının tüm çalışma dönemi için (davalı tarafça ileri sürülen zamanaşımı defi dikkate alınmak suretiyle); işe giriş çıkış kayıtları sunulan dönem (15.05.2008-03.08.2009 tarihleri arasındaki dönem) için kayıtlar esas alınarak, işe giriş çıkış kayıtları ibraz edilmeyen dönem için ise, davalı şahit beyanlarına göre haftada altı gün, 08.00-18.00 saatleri arası ve günlük bir saat ara dinlenme ile çalışma yaptığının kabulüyle hesaplama yapılarak fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılama yapılmış ise de bozma ilamının gereklerinin tam olarak yerine getirildiği söylenemez. Bozma ilamında belirtilen hususlara dikkat edilmemiştir. Bozma ilamında, davacının tüm çalışma dönemi için (davalı tarafça ileri sürülen zamanaşımı defi dikkate alınmak suretiyle); işe giriş çıkış kayıtları sunulan dönem için kayıtlar esas alınarak, işe giriş çıkış kayıtları ibraz edilmeyen dönem için ise, davalı şahit beyanlarına göre hesaplama yapılarak fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanması gerektiğine değinilmiştir. Bozmaya uyulmakla bozma lehine olan taraf yönünden usuli müktesep hak oluşur ve mahkemece bozmaya uygun araştırma yapılması zorunluluğu doğar. Bu bağlamda bozma kararı doğrultusunda alınan bilirkişi raporunda, işe giriş çıkış kayıtları sunulan dönem için kayıtlar esas alınarak, işe giriş çıkış kayıtları sunulmayan dönem için ise davalı şahit beyanları esas alınarak yapılan hesaplama sonucu bulunan toplam miktara göre fazla çalışma ücreti alacağına hükmedilmesi gerekirken mahkemece işyeri kayıtlarına göre yapılan hesaplama sonucu bulunan miktar dikkate alınmaksızın salt tanık beyanlarına göre hesaplanan miktar esas alınarak fazla çalışma alacağının hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 04.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.