Esas No: 2024/4112
Karar No: 2024/9448
Karar Tarihi: 09.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/4112 E.  ,  2024/9448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2023 E., 2023/2089 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar ... ve ...'ın temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin temyiz istemine hasren yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2023 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları uyarınca dava açılmıştır.

2. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2023 tarihli kararı ile sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 14.07.2023 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği;

Sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, ele geçen uyuşturucu maddeler ile sanığın ilgisinin bulunmadığına, ... cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanık ...'nin temyizden vazgeçen sanıklar ... ve ... ile birlikte iştirak halinde hareket ederek ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

2. İkamet arama ve elkoyma tutanağına göre; temyizden vazgeçen sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde bilgilere ulaşıldığı, bunun üzerine usulüne uygun arama emrine istinaden ikametine gidildiği, ikamette temyizden vazgeçen sanıklar ... ve ...'ın bulunduğu, ikamete girildiği sırada sanık ...'nin koşarak yatak odasına girdiği ve elindeki poşeti camdan attığı, atılan poşetin ikametin bahçesinde bulunan ağaca asılı vaziyette kaldığı, poşet kontrol edildiğinde hassas terazi, 6 paket uyuşturucu madde ve 2 paket uyuşturucu hap ele geçtiği, ikamette yapılan aramada ise; mutfak dolabının içinde bulunan ekmeğin içerisine gizlenmiş vaziyette 2 paket uyuşturucu madde, yatak odasındaki elbise dolabının içerisinde 1 paket uyuşturucu hap ele geçtiği belirlenmiştir.

3. Tutanak tanığı duruşmada, içinde hassas terazi ve uyuşturucu madde ele geçen poşetin sanık ... tarafından camdan atıldığını beyan etmiştir.

4. Antalya Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporuna göre; ele geçen maddelerin metamfetamin ve amfetamin olduğu tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İçinde uyuşturucu madde bulunan poşetin sanık ... tarafından dışarıya atıldığının kolluk görevlilerince tespit edildiği belirtilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden,

Sanıklar müdafilerinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanık ...'ın 27.09.2024 tarihli beyanı, ...'un ise 27.11.2024 tarihli beyanı ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden,

İkamet arama ve elkoyma tutanağının içeriği, içerisinde hassas terazi ile uyuşturucu madde ele geçen poşetin sanık tarafından dışarıya atıldığının tutanak tanığının beyanıyla sabit olduğu, ele geçen uyuşturucu maddenin kullanım sınırının çok üzerinde olduğu ve çeşitlilik arz ettiği birlikte dikkate alındığında; İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ve ... cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden,

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle 5271 sayılı Kanun'un 266 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyizden vazgeçme nedeniyle sanıklar yönünden dava dosyasının Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden,

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.07.2023 tarihli ve 2023/2023 Esas, 2023/2089 karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; sanıklardan ... ile ... evli ve iki çocukları olup, Suriye kökenli, ana dillerinin ise Arapça olduğu; sanıklardan ...'un ise sanık ...'nın akrabası olup zaman zaman evli olan sanıkların evine ziyarete gelen bir kişi olduğu anlaşılmaktadır.

Sanık ... hakkında uyuşturucu sattığına dair istihbari bilgiler edinilmesi üzerine alınan usulüne uygun arama kararına istinaden evlerinde arama kararı yapılmıştır. Resmi görevlilerin eve geldiği esnada tüm sanıkların evde oldukları ve aralarında yüksek sesle Arapça konuştukları anlaşılmaktadır. Arama yapan resmi görevlilerin tespitine göre sanıklardan ... yatak odasının penceresinden dışarıya bir poşet atmıştır. Bu sanığın uyuşturucu sattığına ilişkin tek delil budur. Bu delil, Suriye kökenli olan, Arapça ana dili olan Müslüman ve Doğu gelenekleri olan toplumda büyümüş bu sanığın, bu suçu işlediğine dair yeterli bir delil olarak kabul edilemez. Zira asıl uyuşturucu sattığına ilişkin istihbari bilgi, sanık ...'nın kocası olan sanık ... hakkında yapılmıştır. Uyuşturucu maddeyi pencereden aşağı attığı söylenen sanık ...'nın poşette parmak izine rastlanılmamıştır. Kaldı ki; sanık ...'nın uyuşturucu madde olan poşeti camdan aşağı attığı kabul edilse dahi bu ... sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığının delili olamaz, olsa olsa kocası olan sanık ... ile akrabası olan diğer sanık ...'ı suçtan kurtarmaya yönelik, TCK. 281. maddesinde unsurları gösterilen suç delillerini yok etme ve gizleme suçu olarak kabul edilebilir. Aynı zamanda resmi görevliler, evin içine girdiklerinde Arapça yüksek sesle konuşulduğunu söylemişlerdir. Resmi görevlilerin bu konuşmaları anlamadığı düşünüldüğünde, koca olan sanık ...'ın eşine suç delili olan poşetleri yok etmesi gerektiğine dair talimat verdiği de düşünülebilir. Tek başına sanık ...'nın uyuşturucu maddeleri camdan aşağı atması bu suçu işlediğine delil teşkil etmez. Olsa olsa diğer sanıkları suçtan kurtarmaya yönelik bir hareket olarak kabul edilebilir ve bu suçtan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 281. maddesi uyarınca cezalandırılması söz konusu olabilir. Dolayısıyla ev hanımı olan, iki çocuğu bulunan sanığın, bu suçtan içinde şüphe barındıran zayıf delillerle cezalandırılması ceza adaleti açısından yerinde değildir. Bu nedenle sanık ...'nin müsnet suçtan beraat etmesi gerektiği kanaati ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 09.12.2024