erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/17681
Karar No: 2021/2301
Karar Tarihi: 08.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/17681 E.  ,  2021/2301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığına sıfatı ''Müşteki'' olarak sehven yazılmış olan ...'nın sıfatının mahallinde ''Katılan'' olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanık hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 21.10.2015 tarih ve 2015/1933 Esas sayılı bozma ilamına konu mahkemenin 03.09.2013 tarih ve 2013/41 Esas, 2013/441 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmiş olması aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı bulunduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının sonuna “5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca, kazanılmış hak gözetilerek, hükmolunan sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına indirilmesine ” şeklinde bir paragraf eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen suçun cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 2008 takvim yılı için en aleyhe kabulle 31.12.2008 olarak belirlenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 08.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/3014
Karar No: 2014/2332
Karar Tarihi: 14.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3014 E.  ,  2014/2332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2012

NUMARASI : 2010/389-2012/1355

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak fesih edildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 13.01.2010-23.01.2010 tarihleri arasında izinsiz ve mazeretsiz olarak devamsızlık yaptığından, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-g maddesine göre iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenin davacının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-İş sözleşmesinin, işçinin işyerine devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 II- (g) bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermemektedir. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır.

Somut olayda, davacının 13.01.2010-23.01.2010 tarihleri arasında devamsızlık yaptığı sabit olup, izin aldığını veya haklı bir mazeretinin bulunduğunu kanıtlamış değildir. Bu durumda, işveren tarafından yapılan fesih haklı nedene dayanmaktadır. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, kıdem ve ihbar tazminatı isteminin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/12524
Karar No: 2006/13973
Karar Tarihi: 28.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12524 E.  ,  2006/13973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.9.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yetki belgesine dayalı olarak 20 ve 60 parsellerde malikin "..." olan adının "..." olarak nüfus kayıtlarına uygun şekilde düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hükmü davalı hazine vekili temyiz etmiştir.

Tapu malikine ait nüfus kaydında malikin adı "..."dır. Tapu kayıtlarındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesindeki amaç tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesidir. Davacı yetki belgesine dayanarak dava açtığından, malikin nüfus bilgileri konusunda yeterli bilgiye sahip değildir. Malikin tapu kaydındaki isminin "..." olarak düzeltilmesini istediği gibi, aynı zamanda nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesini de istemiştir. Böylece davacının asıl iradesi tapu kaydındaki ismin nüfus kaydındaki isme uygun hale getirilmesidir.

Buna göre, mahkemece tapu kayıt malikinin adının, nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesine karar verileceği yerde, nüfus kaydına uymayacak biçimde hüküm kurulması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/6349
Karar No: 2013/8042
Karar Tarihi: 14.05.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/6349 E.  ,  2013/8042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili dilekçesinde, müvekkilleri olan davacıların konut satın aldıklarını, su abonesi olmak amacı ile davalı idareye başvurduklarında, kendilerinden kanal katılım ve şebeke hisse bedeli adı altında fahiş bedel talep edildiğini, bu şart ile abone yapılacağının bildirildiğini beyan ederek,bu bedelden davacıların sorumlu olmadıklarının tespiti ile, su akışının sağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, yapı kullanma izin belgesinin 1.3.2011 tarihinde alındığı, yapılan hizmetlerin bu tarihten önceye ait bulunduğu ve yeni bir hizmet sunulmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden davacıların sorumlu olup olmayacakları noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda her ne kadar götürülen hizmetler, yapı kullanma izin belgesinin alınmasından önceki tarihe ait ise de, davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı ispat edilmiştir.

Öyle ise mahkemece, bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/9401
Karar No: 2010/3952
Karar Tarihi: 08.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/9401 E.  ,  2010/3952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Eylemin gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu kararda açıklanıp gösterilmeden, sanık hakkında verilen cezanın 5237 sayılı TCY’nın 143. maddesi ile artırılması,

2- 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY’nın ve 493/1-son maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın olay tarihinde yanlarında ismi belirlenemeyen suç ortakları da olduğu halde toplam üç kişi olarak, saati belirlenemeyen zaman dilimi içerisinde yakınana ait işyerinin sağlam ve dayanaklı olan kapısının kilidini sert bir cisimle zorlamak suretiyle kırıp açarak içeri girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Yasanın 116/2 veya koşulları oluştuğu takdirde 116/2-4, 119/1-c maddelerinde belirtilen işyeri dokunulmazlığını bozma ve 151/1. maddesinde belirtilen mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilmeden, bu konuda değerlendirme yapılmaması, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunu oluşturan eylem nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

3- Önceden verdikleri karar doğrultusunda yaptıkları işbölümü gereği, suça doğrudan katılan sanık hakkında, 5237 sayılı TCY’nın 37/1. maddesi yerine yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 08/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10548
Karar No: 2022/6557
Karar Tarihi: 28.04.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/10548 E.  ,  2022/6557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen doğrudan 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabul ile nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca tayin olunan 5 yıl hapis cezasına, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucu 4 yıl 2 ay yerine, 4 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasına hükmolunarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 142/2-h, 143/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca hataen tayin olunan “4 yıl 2 ay 20 gün” ibaresi çıkartılarak, yerine “4 yıl 2 ay” hapis cezası yazılması suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8379
Karar No: 2010/21394
Karar Tarihi: 28.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/8379 E.  ,  2010/21394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

7201 Sayılı Tebligat Kanunun 35/son maddesi hükmüne göre “...kamu kurum ve kuruluşları ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına ve ticaret sicillerine...” bildirilen adreslere gönderilen tebliğ işlemlerinin yapılamaması halinde, değiştirilen adres bu yerlere bildirilmediği takdirde muhataba doğrudan 35. madde uygulanarak tebligat yapılabilir. Bir başka deyişle daha önce aynı adrese yöntemince tebligat yapılması koşulu aranmaz.

Somut olayda borçlunun tapu sicil müdürlüğünden bildirilen adresine çıkartılan ödeme emri, bila tebliğ iade olunmuştur. Tapu Sicil müdürlüğü kamu kurumu olup 7201 Sayılı Yasanın 35/1. maddesine göre adres değişikliğinin bildirilmesi zorunludur. Yeni adres bildirilmediği takdirde maddenin 2.fıkrası gereğince aynı adrese tebliğ işleminin yapılacağı öngörülmüştür.

Açıklanan nedenle, tapu sicil müdürlüğüne bildirilen adrese daha önce usulüne uygun tebligat yapılmasa bile 7201 Sayılı Tebligat Kanunun 35.maddesine göre tebliğ işlemi yapılabilir.

Bu durumda kamu kurumu olan tapu sicil müdürlüğünce bildirilen borçlunun adresine gönderilen tebligat, adreste bulunmadığından bahisle iade edildiğinden, aynı adreste şikayetçiye Tebligat Kanunun 35.maddesine göre yapılan tebliğ işlemi usulüne uygundur.

Ancak, borçlu vekilinin, 17.04.2009 tarihinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda, müvekkilinin ödeme emri tebliğ edildiği tarihte yurt dışında olup, takibi Türkiye’ye geldiğinde 15.04.2009 tarihinde öğrendiğini ileri sürerek borca itirazlarını bildirdiği anlaşılmıştır.

İİK’ nun 65. maddesine dayanan gecikmiş itirazda, tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak, muhatabın bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememiş olması halinde, gecikmiş itirazda bulunacak kişinin mazeretini gösterir delillerle birlikte, esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını, engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde icra mahkemesine bildirmesi gerekir. Maddeden de anlaşılacağı üzere gecikmiş itirazın ön koşulu usulüne uygun bir tebligatın yapılmış olmasıdır. Yukarıda da açıklandığı üzere borçluya yapılan ödeme emri tebliğ işlemi usulüne uygun olduğuna göre, HUMK.  nun 76. maddesinde düzenlenen hukuki tavsifin hakime ait olduğu kuralı dikkate alınarak, başvurunun bu hali ile İİK. nun 65. maddesine dayanan gecikmiş itiraz olarak değerlendirilmesi gerekir.

O halde, mahkemece borçlunun gecikmiş itirazının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  28.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10914
Karar No: 2018/2184
Karar Tarihi: 14.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/10914 E.  ,  2018/2184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklardan ... ... ... sorgusunda beyan ettiği adresine gönderilen gerekçeli kararın tebliğ edilemeden iade gelmesi üzerine, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan 21.05.2015 günlü tebliğ işleminin, aynı adrese daha önce usulüne uygun tebligat yapılmamış olması nedeniyle usulsüz olduğu ve temyiz süresini başlatmadığı, öğrenme üzerine temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Sanıklar hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanık ... ... şirketin ortağı ve yetkilisi görünmekle birlikte işlerle diğer sanık ...'in ilgilendiğini, faturalarla ilgisinin bulunmadığını, sanık ...'in ise şirkette %10 hisse sahibi olduğunu, şirket işleri ile ilgisinin bulunmadığını, diğer sanık ... ... şirket işleriyle ilgilendiğini savunması, dosya içerisinde 2009 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturaların asıl ya da onaylı suretlerinin bulunmadığının anlaşılması, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından; sahte düzenlendiği iddia olunan 2009 takvim yılına ait faturaların aslı veya onaylı örnekleri dosya içerisine alınarak, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi; suça konu faturaları kullandığı iddia edilen mükelleflerin yetkili temsilcileri dinlenilerek faturaları kimden aldıklarının, kiminle ticari ilişki içinde bulunduklarının sorulması, faturaların hangi sanık tarafından düzenlendiğinin tespiti bakımından, faturalardaki yazı ve imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre ise;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanıklardan ... ... ... hakkındaki infazın durdurulmasına, bu suçlardan tahliyesi için mahalline müzekkere yazılmasına 14.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/12016
Karar No: 2013/1533
Karar Tarihi: 19.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/12016 E.  ,  2013/1533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Mahkemece hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın konumu kısmî olarak pafta ve memleket haritası çakıştırılmak suretiyle memleket haritasında gösterilmiş ise de, uygulanan memleket haritasının tarihi belirtilmemiştir. Bu nedenle; çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile dava tarihinden 20 yıl öncesine ait memleket haritası ve hava fotoğrafları bulundukları yerden getirtildikten sonra, dava dosyası raporu hükme dayanak alınan orman ve fen bilirkişilerine verilerek, eski ve yeni tarihli orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritalarının (1/5000 ve 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar ve hava fotoğrafları üzerinde gösterecekleri ve önceki raporda uygulanan memleket haritası tarihini açıklar müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

2) Davacılar ve miras bırakanları yönünden ... Köyü çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak alınacak cevabın dosya içerisinde bulunması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.