erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/4356
Karar No: 2012/8083
Karar Tarihi: 17.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/4356 E.  ,  2012/8083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/11/2009 gün ve 2007/913-2009/678 sayılı kararı onayan Daire’nin 29/09/2011 gün ve 2010/1119-2011/11189 sayılı kararı aleyhinde davalılar Birtaş Paz. ve Tic. A.Ş. ile Tek-Bal Mensucat Tic. ve San. A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline yangın rizikolarına karşı sigortalı işyerinin davalıların maliki olduğu iş hanında bulunduğunu, elektrik kontağından kaynaklanan yangın nedeniyle hasar oluştuğunu, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini, oluşan zarardan davalıların bina maliki olarak sorumlu olduklarını ileri sürerek, 112.626,00 TL’nin faizi ile birlikte davalılardan hisseleri oranında tahsilini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Davalılardan Kadriye Sert, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, yangının elektrik kontağından kaynaklandığı, ancak bunun bakım veya yapım eksikliğinden kaynaklandığının tespit edilemediği, dolayısı ile bina maliki olan davalıların sorumlu olmadıkları gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29.09.2011 günlü ilamında açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına bozulmasına, bozma neden ve şekline göre de temyiz eden davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına karar verilmiştir.

Davalılar Birtaş Paz.ve Tic.A.Ş. ile Tek-Bal Mensucat Tic.ve San.A.Ş. vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar Birtaş Paz. ve Tic. A.Ş. ile Tek-Bal Mensucat Tic. ve San. A.Ş. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar Birtaş Paz. ve Tic. A.Ş. ile Tek-Bal Mensucat Tic. ve San. A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/15834
Karar No: 2012/41793
Karar Tarihi: 20.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/15834 E.  ,  2012/41793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinin menfaatin temin edildiği 25.12.2007 olduğu halde gerekçeli karar başlığında 24.12.2007 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir bir hata olarak görülmüştür.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın Alanya ilçesinde tüp bayiliği ve züccaciye işiyle uğraşan katılanın ... yerine gelip kendisini ... olarak tanıtıp yabancı ülke vatandaşı olan müşterilerinin evlerine tüp ve su takılacağını ayrıca tencere takımı satacağını, adresleri birlikte dolaşarak ihtiyaç duyulan malzemeleri kendisinden satın alacağını söyleyip katılanı kendisi ile birlikte Mahmutlar ve Kargıcak'ta bulunan daire ve villalara gitmeye ikna ettiği, sanığın ve katılanın belirtilen yerlerdeki daire ve villalara giderek ihtiyaçları tespit edip tekrar katılanın işyerine geldikleri, sanığın burada katılana malzeme satacakları kişilerin yabancı ülke vatandaşı olmaları nedeniyle satacağı mal karşılığında euro veya dolar vereceklerini, bu kişilere para üstü olarak TL vermesi gerektiğini, kendisinde TL bulunmadığını, bu nedenle katılandan kendisine bir miktar TL cinsi para vermesini istediği, katılanında bunu kabul ederek sanığa 2100 TL verdiği, katılanın daha sonra aracının yanına gitmek için işyerinden çıktığı sırada sanığın işyerinden ayrılarak kaçması şeklinde gelişen olayda, mahkemenin dolandırıcılık suçunun oluştuğu yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11684
Karar No: 2014/6510
Karar Tarihi: 03.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/11684 E.  ,  2014/6510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemce yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı Üniversitenin 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden, Üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının karar harcına ve davacının yaptığı harç masrafına ilişkin paragrafların tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“-Davalı Üniversite 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan, davalı Üniversite aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Alınması gereken 465,97 TL. harçtan davacının yatırdığı peşin harç ve ıslah harcı toplamı 129,50 TL. harcın mahsubu ile 336,47 TL. bakiye karar harcının davalı Şirket’ ten tahsili ile hazineye irat kaydına,

- Davacının yatırdığı başvuru, peşin ve ıslah harcı toplamı 147,90 TL. harç masrafının davalı Şirket’ ten tahsili ile davacıya verilmesine, “ paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı Üniversite’ den 02.08.2013 tarihli makbuz ile tahsil edilen 231,70 TL. temyiz harcının isteği halinde davalı Üniversite’ ye iadesine, 03.03.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/11327
Karar No: 2010/12472
Karar Tarihi: 11.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/11327 E.  ,  2010/12472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.02.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 31.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, kadastro çalışmaları sırasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalılar adına tescil edilen Çatalören köyü 109 ada 68 ve 110 ada 46-50 sayılı parsellerin mera olduğunu, özel mülkiyete konu teşkil etmeyeceğini belirterek kayıtlarının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili davayı kabul etmediklerini bildirmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine vekili eksik inceleme nedeniyle temyize getirmiştir.

Dosyada yer alan kadastro tutanaklarının incelenmesi sonucu 109 ada 68, 110 ada 46 ve 110 ada 50 sayılı parsellerin "tarla" niteliği ile davalı ... adına zilyetlikten tescil edildiği, taşınmazların 110 ada 51 ve 109 ada 70 sayılı mera parselleri içinde kaldığı analaşılmaktadır.

Ziraatçı bilirkişi ...'in düzenlediği 26.7.2009 tarihli raporda da taşınmazların tarım arazisi niteliğinde olduğu bildirilmiştir. Dosya içinde bulunan fotoğraflar ile bilirkişi raporu arasında çelişki gözlenmiştir. 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tarife göre çayır; taban suyunun yüksek bulunduğu veya sulanabilen yerlerde biçilmeye elverişli yem üretilen ve genellikle kuru ot üretimi için kullanan yerlerdir. Çayır nitelikli bir yerin aynı zamanda mera özelliği taşıyabileceği kuşkusuzdur. Nitekim; anılan kanunun 3. maddesi (i) bendinde çayır, mera, yaylak ve kışlak arazisinin sınırlandırmaya tabi olduğu kabul edilmiştir. Her ne kadar bir yerin çayır olması mutlak suretle zilyetlikle kazanmaya elverişli olmadığının kabulünü gerektirmez ise de bu yerin özellikleri ve kullanma biçimi, özellikle de taşınmazın mera niteliği ile sınırlandırılan parsel içinde kalması mera bütünlüğünü bozacağından o yerin meradan açıldığını ve zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğunu gösterebilir. Ne var ki; mahkemece bu konuda yapılan inceleme ve araştırma ile bilirkişi raporu yeterli değildir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; taşınmazın 110 ada 51 ve 109 ada 70 sayılı mera parselleri içinde kalıp kalmadığı, özelliği ve bu özelliğinden dolayı mera parselinin bütünlüğünü bozup bozmadığının tespiti için yerinde yeniden keşif yaparak toprak yapısı incelenerek konusunda uzman olan bilirkişilerden bu konuda ayrıntılı ve gerekçeli rapor almak, bunun sonucuna uygun bir hüküm kurmak olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmayla dava konusu taşınmazlar hakkında davanın reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/27307
Karar No: 2017/17137
Karar Tarihi: 03.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/27307 E.  ,  2017/17137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince hüküm kurulmuş, karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmuş ise de, gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değerleri İlçe Müdürlüğünden sorulup rapor denetlenmeden ve bir kısım ağaçlarda bozmaya uyulmakla idare lehine usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Taşınmaz üzerinde bulunan yapıların bedeli hesaplanırken maddi hata sonucu fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/30893
Karar No: 2018/12210
Karar Tarihi: 17.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/30893 E.  ,  2018/12210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 09/05/2008-06/12/2010 ile 19/05/2011-28/04/2014 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğini beyanla, kıdem tazminatı, yıllık izin, hafta tatili, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının ilk dönem çalışmasının istifa ile sona erdiğini, ikinci dönem çalışmasına ilişkin ileri sürdüğü sağlık mazeretini ispat eder belge ibraz etmediğini, bu nedenle iş sözleşmesini haklı neden olmaksızın feshettiğini, davacının fazla mesai alacağının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacının fazla çalışması ve hafta tatili tanık beyanları ve takometre kayıtlarına göre 26.06.2009-01.01.2013 tarihleri arası, haftada dokuz saat fazla mesai ve ayda üç gün hafta tatilinde çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplanmış ise de dosyada 05.09.2011 tarihinden öncesine ilişkin takometre kaydı olmadığı anlaşılmış olup dava konusu fazla mesai ve hafta tatili taleplerinin dosya içerisinde mevcut takometre kayıtlarının bulunduğu 05.09.2011 tarihi sonrası dönemle sınırlı olarak hesaplanması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6616
Karar No: 2022/3788
Karar Tarihi: 12.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/6616 E.  ,  2022/3788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 17.03.2016 gün ve 2002/966 - 2016/261 sayılı kararı bozan Daire'nin 18.12.2018 gün ve 2017/1795 - 2018/8024 sayılı kararı aleyhinde davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Bala Kuşci'nin müvekkili banka nezdinde çalışanların tasarrufu teşvik işyeri hesap sahibi, diğer davalı ...'in ise ... işletmesinde muhasebe müdürü olduğunu, hesaptan çalışanlara yapılacak nema ödemelerinin işletme yetkilisinin talimatı ile ...'e yapıldığını, fakat ... tarafından sahte imza ile tediye fişleri tanzim edilerek mükerrer nema ödenmesine sebebiyet verdiklerini bu nedenle 33.000.- TL zararın oluştuğunu, ...'in sahtelik nedeniyle diğer davalının da tacir ve adam çalıştıran sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek 33.000.- TL'nin ve dava tarihine kadar işleyen faizi ile birlikte toplamı olan 45.269.- TL'nin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir. Birleşen davada, 2001 yılında davalıların 7.155.- TL ödenmesine neden olduğunu, dava tarihine kadar işlemiş faizi ile birlikte 16.055.- TL'nin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, asıl ve birleşen davanın davalı ... yönünden reddine, davalı ... yönünden kısmen kabulüne, 40.897,72 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren değişen oranlardaki işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davalı ... vekili, bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı Bala Kuşci vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Bala Kuşci vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 75,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı Bala Kuşci'den alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/578
Karar No: 2011/2236
Karar Tarihi: 24.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2008/578 E.  ,  2011/2236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla ırza geçmek suçundan sanıklar ... ve ...’un yapılan yargılanmaları sonunda; eylemin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunmak olarak kabulü ile mahkümiyetlerine dair, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/03/2006 gün ve 2003/346 Esas, 2006/48 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığının 10/01/2008 günlü tebliğnamesi ile Daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıkların oluşu kabul edilen eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 104/1. maddesine uyduğu ve aynı yasanın 73. maddesi gereğince bu suçun şikayete tabi olup zarar göreni gerçek kişi olduğundan uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu nazara alınarak, 5560 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik CMK.nun 253. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, lehe yasa ve müktesep hak hükümleri gözetilerek 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması ve uzlaşmanın sonuçsuz kalması durumunda hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece sanıkların sabıka kayıtlarının getirtilerek varsa mahkumiyetlerinin silinme koşulları ve uyarlama yapılıp yapılmadığı da araştırılarak sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/03/2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/11683
Karar No: 2014/6509
Karar Tarihi: 03.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/11683 E.  ,  2014/6509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemce yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı Üniversitenin 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden, Üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının karar harcına ve davacının yaptığı harç masrafına ilişkin paragrafların tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“- Davalı Üniversite 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan, davalı Üniversite aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Alınması gereken 373,19 TL. harçtan davacının yatırdığı peşin harç ve ıslah harcı toplamı 107,50 TL. harcın mahsubu ile 265,69 TL. bakiye karar harcının davalı Şirket’ ten tahsili ile hazineye irat kaydına,

- Davacının yatırdığı başvuru, peşin ve ıslah harcı toplamı 125,90 TL. harç masrafının davalı Şirket’ ten tahsili ile davacıya verilmesine, “ paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı Üniversite’ den 02.08.2013 tarihli makbuz ile tahsil edilen 212,90 TL. temyiz harcının isteği halinde davalı Üniversite’ ye iadesine, 03.03.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.