Esas No: 2015/3952
Karar No: 2015/6378
Karar Tarihi: 18.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/3952 E.  ,  2015/6378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalılar...ve diğeri aleyhine 30/11/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili ile davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazları yönünden;

Dava,haksız fiil nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat davasıdır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, evlerinin bahçesinde bulundukları sırada bahçeye giren davalıların kendilerini döverek yaraladıklarını belirterek davalılardan maddi ve manevi tazminat istemişlerdir.

Davalılar, davacılarla hasım olduklarını, davacıların kendilerine hırsızlık isnat ettiklerini ve bu nedenle evlerinden çıkamadıklarını, talebin fahiş olduğunu söyleyerek davanın reddini talep etmişlerdir.

Asliye Ceza Mahkemesi tarafından davalıların davacılara yönelik konut dokunulmazlığını ihlal eylemleri nedeniyle 5 ay hapis cezasıyla; davacı ... 'a yönelik nitelikli yaralama eylemleri nedeniyle 1 yıl 15 gün hapis cezasıyla ve davacı ...'a yönelik nitelikli yaralama eylemleri nedeniyle 11 ay 20 gün hapis cezasıyla ayrı ayrı üç kez cezalandırılmalarına ve hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, hüküm kurulurken davalılar hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanmamıştır.

Mahkemece, 04/10/2012 tarih, 2010/356 esas, 2012/299 karar sayılı karar ile davanın kısmen kabulüne, her bir davacı için 1.000,00TL maddi, 1.000,00TL manevi tazminata karar verilmiş, hükmün davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dairemizin 21/11/2013 gün, 2013/517 esas, 2013/ 17664 karar sayılı ilamı ile daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerektiğinden karar bozulmuş, davacıların diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak, maddi tazminat yönünden verilen kararın onanıp kesinleşmesi nedeniyle yeniden karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat isteminin kabulü ile her bir davacı için ayrı ayrı 10.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, bu kez hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; davalıların eylemlerinin niteliği, davacıların yaralanma dereceleri, olayın oluş şekli, olay tarihi, yukarıdaki ilkeler nazara alındığında ilk kararda hükmedilen 1.000,00 TL manevi tazminat miktarı az ise de bozmamız sonrasında hükmedilen 10.000,00 TL manevi tazminat miktarı da fazladır. Şu durumda daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.