Esas No: 2011/13153
Karar No: 2013/17100
Karar Tarihi: 04.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/13153 E.  ,  2013/17100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının iş aktini kendisinin feshettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacı hakkında tutulan devamsızlık tutanaklarının 01/07/2002 tarihinden sonra düzenlendiği, delil olarak sunulan Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2007/1711 Esas sayıl dosyasındaki davacı ile ilgili olayın 19/10/2001 tarihinde gerçekleştiği, bu olaydan sonra davacının işyerinde çalışmaya devam ettiği, iş akdinin fesih nedeni olarak bu olayın bildirilmediği, davacının işyerinde huzursuzluk çıkardığı yönündeki tanık ifadelerin soyut olduğu, bunun dışında herhangi bir delil bulunmadığı, bu nedenle fesih yapıldığına dair davacıya yapılan bir bildirim söz konusu olmadığının anlaşıldığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı anlaşıldığı, Mahkemenin 2004/10-2007/143 Esas - Karar sayılı iş bu kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle olup Yargıtay 9.Hukuk Dairesi'nin 20/10/2008 tarihlı ve 2007/29446-2008/27965 Esas - Karar sayılı ilamı ile "dosya arasındaki bordroların işçinin imzasını taşımadığı, bir davacı tanığının da kendisinin de benzer işi yaptığı ve 300-350 TL aldığını ifade ettiği, davacının da asgari ücret garanti olmak üzere yüzde ile çalıştığı, ayrıca her kalkan otobüsten çorba parası altında bir miktar aldığı, yaz ve kış aylarında değişmek üzere aylık ücretinin 450-750 TL olduğunu iddia ettiği, bu durumda Mahkemece yapılacak işin davacının kıdemi, yaptığı işin nitelikleri de bildirilerek, ilgili meslek kuruluşlarından emsal ücret araştırması yapılarak gerekiyorsa ek bilirkişi raporu alınarak sonuca ulaşmak olmalı" denilerek bozulmasına karar verildiği, Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulduğu, bozma ilamı doğrultusunda Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odası'ndan, Garaj Amirliği'nden, otobüs firmalarından emsal ücret araştırması yapıldığı, 25/01/2007 tarihli raporu düzenleyen bilirkişi kurulundan ek rapor alındığı, 05/02/2010 tarihli ek raporun dikkate alındığı gerekçesi ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti taleplerinin kabulüne, hafta tatili ücreti talebinin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağına hükmedilirken Dairemiz bozma ilamına konu kararda yasal faiz hükmedilmesine ve faiz cinsi bozmaya konu edilmemesine rağmen bozma ilamı üzerine verilen kararda en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi, ayrıca, fazla mesai ücreti alacağında ise ıslah talebinde faiz istenmediği gözetilmeden ıslahen artırılan kısma da faiz yürütülmesi, Dairemiz bozma ilamına konu kararda yasal faiz hükmedilmesine ve faiz cinsi bozmaya konu edilmemesine rağmen bozma ilamı üzerine verilen kararda en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi usuli kazanılmış hak ilkesine aykırı olup, hatalıdır.

Ayrıca, 300 TL bilirkişi ücretinin davalı vekili tarafından yatırıldığı gözetilmeksizin yargılama giderlerinin hesaplanması hatalıdır.

Her ne kadar bu hatalar bozma sebebi ise de,bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin bentlerin tamamen çıkartılarak, yerlerine;

" 1.250,00 TL fazla çalışma ücretinin dava tarihi olan 05.01.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 553,42 TL fazla çalışma ücretinin ise faizsiz olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine.

279,15 TL genel tatil ücret alacağının dava tarihi olan 05.01.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine. Fazlaya ilişkin istemin REDDİNE.

Davacı tarafından yapılan temyiz öncesi 179 TL, temyiz sonrası 2 davetiye gideri 9 TL, 10 müzekkere gideri 40 TL olmak üzere toplam 228 TL yargılama giderinden davanın kabul oranına göre (%72) 164,16 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Davalı tarafından yapılan temyiz öncesi 394 TL, temyiz sonrası 1 davetiye gideri 4,50TL olmak üzere toplam 398,50 TL yargılama giderinden davanın red oranına göre (%28) 111,58 TL'nın davacıdan alınarak davalıya verilmesine" bentleri yazılarak hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 04/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.