erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/4945
Karar No: 2023/11484
Karar Tarihi: 23.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4945 E.  ,  2023/11484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3340 Esas, 2023/252 Karar

KARAR : Düzeltilerek esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/455 Esas, 2022/451 Karar

Taraflar arasındaki 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın karan veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 99.603 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.735,73 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21620
Karar No: 2014/4871
Karar Tarihi: 06.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/21620 E.  ,  2014/4871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 8. Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.03.2013

NUMARASI :Esas no:2012/127 Karar no:2013/126

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; tazminatların ve iştirak nafakasının miktarları ile kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.06.03.2014(Prş.)
Esas No: 2013/17689
Karar No: 2013/19381
Karar Tarihi: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/17689 E.  ,  2013/19381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanın sebze yetiştirmek amacıyla ikametinin bahçesinde kurduğu seranın, daha önce ortak olarak iş yaptıkları sanıklar tarafından bıçakla kesilerek zarar verildiğinin iddia edildiği olayda; Katılanın eşi olan ...'ın aşamalarda verdiği ifadelerinde; sanıkların evine gelerek kendisini tehdit ettiklerini, sonrasında bıçakla serayı kestiklerini gördüğünü ve olayın olduğu sırada ... isimli kişinin de burada bulunduğunu beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması amacıyla, mahkeme tarafından adres değiştirdiği gerekçesiyle dinlenilmesinden vazgeçilen ve görgüye dayalı bilgisi olduğu iddia edilen tek tanık ...'in, gerekirse zabıta marifetiyle de soruşturulup adresinin tespit edilerek dinlenilmesinden sonra toplanan delilere göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11198
Karar No: 2018/3072
Karar Tarihi: 25.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11198 E.  ,  2018/3072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28/.../2015 tarih ve 2015/529-2015/775 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın mudisi olduğunu, hesabındaki paranın ödenmediğini ileri sürerek, 1.000 TL'nin 03.11.1999 tarihinden itibaren akdi, birleşen davasında ise, 36.000 DM'in 03.11.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi uyarınca temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile ... Bankasının ayrı tüzel kişilikler olduğunu, husumet düşmeyeceğini, müvekkili bankanın davacının talebi doğrultusunda sadece havale talimatını gerçekleştirdiğini, istemin zamanaşımına uğradığını, diğer iddiaların da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı banka işleminin havale görünümlü mevduat toplama olduğu, dava dışı ... Bankasının paravan olduğunun davalı tarafça bilindiği, bankaların güven kurumu bulundukları, havale talimatının aksine alınan paraların banka nezdinde kaldığı, kıyı bankasına gönderildiğine dair kayıt sunulmadığı, bu işlemleri dolayısıyla yöneticilerinin yargılandıkları, başka dosyalardan dava dışı kıyı bankasının aciz içinde olduğunun bilindiği, davacının tahsil imkanının olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulüne, asıl davada 1.000,00 TL’nin birleşen davada 8.718,61 TL'nin 30.11.1999 tarihinden itibaren değişen oranda avans faiziyle(%...'i geçmemek üzere) birlikte davalı ... A....ve üstlenen ...'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ... A....ye iadesine, temyiz eden borcu üstlenen ...'den harç alınmasına yer olmadığına, .../04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14605
Karar No: 2013/21190
Karar Tarihi: 22.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/14605 E.  ,  2013/21190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/03/2012 gün ve 2011/65-2012/53 sayılı kararı onayan Daire’nin 02/05/2013 gün ve 2012/9167-2013/8830 sayılı kararı aleyhinde davalı TNCR Gıda Temizlik Ürünleri ve Oto Parlatıcıları San. Ltd Şti. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ABC ibareli 3. sınıf ürünleri içeren 1986/95872 sayılı, ABC ibareli 1989/114727 sayılı, ABC DETERJAN ibareli 1989/112751 (MÜDDET) sayılı, ABC MATİK ibareli 1997/98600 sayılı, ABC ULTRA ibareli 1991/124843 sayılı, ABC MATİK ibareli 1990/123371 sayılı, ULTRA ABAC ibareli 1990/123592 sayılı tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının kötüniyetli biçimde 3.sınıftaki parfümeri; kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler ve diş bakımı ürünlerini içeren "tncr abc" ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2009/17421 kod numarası verilen başvurunun ilanı üzerine tanınmışlık, iltibas ve kötüniyet vakıalarına dayanılarak başvurunun reddi istemi ile itirazda bulunduklarını, itirazlarının önce Markalar Dairesi ve nihai olarak YİDK tarafından 2011/M-64 sayılı kararla reddedildiğini ileri sürerek, YİDK kararının iptaline, davalı adına tescil olunan markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalılar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı TNCR Gıda Temizlik Ürünleri ve Oto Parlatıcıları San. Ltd Şti.vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı TNCR Gıda Temizlik Ürünleri ve Oto Parlatıcıları San. Ltd Şti. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TNCR Gıda Temizlik Ürünleri ve Oto Parlatıcıları San. Ltd Şti. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı TNCR Gıda Temizlik Ürünleri ve Oto Parlatıcıları San. Ltd Şti.'den alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12164
Karar No: 2013/180
Karar Tarihi: 15.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2011/12164 E.  ,  2013/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; reşit mağdureyle rızasıyla cinsel ilişki suçu olarak kabulüyle şikâyette bulunmaması nedeniyle kamu davasının düşmesine dair Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.07.2009 gün ve 2009/94 Esas, 2009/101 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak, sanığın işlediği kabul olunan reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun düzenlendiği 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık aslî ve ilaveli zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/907
Karar No: 2017/4605
Karar Tarihi: 01.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/907 E.  ,  2017/4605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1,62/1,52,53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre tam kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne ve kendisinden şikayetçi olmayan bir kişinin de nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusura, savunma hakkının kısıtlandığına, ehliyetin geri alınma süresine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/7195
Karar No: 2024/8605
Karar Tarihi: 16.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7195 E.  ,  2024/8605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1309 E., 2024/493 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 14. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/183 E., 2023/85 K.

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 20 nci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. 4857 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da İlk Derece Mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tâbi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca ilk derece mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre işe iade talepli somut davada, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi 25.10.2017 tarihinden sonra olduğundan, karara yönelik temyiz isteminin 7036 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince reddine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/7063
Karar No: 2020/5309
Karar Tarihi: 20.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7063 E.  ,  2020/5309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, yaşı küçük katılanın sanığa ait olduğu iddia edilen köpek tarafından sokakta ısırılması sonucu basit tıbbi müdahale ile yaralanması şeklinde meydana gelen olayda, ısırdığı iddia edilen köpeğin kahverengi, sarı ve siyah karışık renkli olarak tarif edildiği, sanığa ait olduğu iddia edilen köpeğin kahverengi ve sarı renkli olduğu, sanığın bu köpeğin sokak köpeği olduğunu ve kendisinin sadece ara sıra ilgilendiğini iddia ettiği değerlendirilerek,

Yapılan yargılama sonunda,yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1160
Karar No: 2014/12176
Karar Tarihi: 02.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1160 E.  ,  2014/12176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 10.Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.09.2013

NUMARASI :Esas no:2011/1011 Karar no:2013/630

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.06.2014 (Pzt.)
Esas No: 2009/3809
Karar No: 2010/226
Karar Tarihi: 19.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3809 E.  ,  2010/226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ödenmeyen slip bedelinin tahsili istemiyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, müvekkili banka tarafından davacıya Pos cihazı teslim edildiğini, davacının 19.02.2004 tarihinde kayıp kart ve sahte kart ile işlem yapıldığının tespit edildiğini, müvekkilinin sözleşmedeki yetkilerini kullanarak kart ile yapılan harcama bedellerini ödemediğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporunun sonuç kısmının 1 numaralı maddesindeki hesaplama ve değerlendirme doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile davalının icra takibine yaptığı itirazın 4.770 YTL asıl alacak ve 2.593.16 YTL işlemiş faiz yönünden iptali ile takibin devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren % 25 ve değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı banka vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı üye işyeri ile davalı banka arasında imzalanan American Ekspres Kartlı Ödemeler Sözleşme’sinin “Pos işlemleri ile ilgili kurallar” başlıklı bölümünün 5. ve 6. maddesinde firma alışveriş tutarının işyeri limitini aşması nedeni ile aynı harcama için birden fazla satış belgesi düzenleyemeyeceği öngörülmüş, 9. maddesi ise “2,3,4 ve 5. maddelerinde belirtilen hususlar firma tarafından layıkıyla yerine getirilmediği takdirde banka bahse konu satış belgelerinin tutarlarını firmaya ödememe hak ve yetkisine haizdir.” hükmünü içermektedir.

Anılan sözleşme hükümleri gözetilip karar yerinde tartışılıp değerlendirilmeden eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmadığı gibi davacı icra takibinde reeskont faizi talep etmesine rağmen, HUMK.’nun 74. maddesine aykırılık teşkil edecek şekilde avans faizine hükmedilmesi de kabul şekli itibariyle isabetli değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.