Esas No: 2023/1760
Karar No: 2023/5997
Karar Tarihi: 09.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/1760 E.  ,  2023/5997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/9 E., 2022/380 K.

SUÇ : Nitelikli Kasten Öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tokat Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2015 tarihli ve 2002/276 Esas, 2015/28 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktul ... Doğan'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi delaletiyle 39 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi gereğince 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Tokat Ağır Ceza Mahkemesi kararının Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13.12.2017 tarihli ve 2017/1916 Esas, 2017/5104 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'u 37 nci maddesi delaletiyle hüküm kurulması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.10.2022 tarihli, 2019/9 Esas, 2022/380 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi delaletiyle 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, segbis yoluyla savunma alınmasına, sanığın diğer sanık ...'ye yardım etmediğine, aleyhe tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, delil değerlendirmesine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Maktul ...’nin sınır komşusu olan inceleme dışı sanık ...’ye ait tarladaki ağaçların kendi tarlasına uzanan dallarını kesmesi ve ikamet ettikleri köyde satılan bir tarlaya ikisinin de müşteri olması ve söz konusu tarlanın maktul tarafından alınması nedeniyle aralarında husumet bulunduğu, olay tarihinden bir gün önce kardeş olan sanıklar ..., ... ve Yücel'in bir araya gelerek maktul ...’yi öldürme konusunda anlaştıkları, olay günü sabahı sanık ...’un maktul ... ile eşi olan katılan ... ve oğulları olan diğer maktul ....’in çalıştıkları tarlaya gittiği ve sohbet etme bahanesiyle akşam eve dönüş saatlerini öğrendiği, aynı gün akşam saatlerinde ise bu kez sanık ...’in maktuller ve katılan ...'nin yanına giderek sohbet ettiği ve birlikte evlerine dönmek üzere yola çıktıkları, sanık ...’nin de dönüş yolunda pusu kurarak daha öncesinde sanık ...’den aldığı av tüfeği ile beklemeye başladığı, maktuller ve katılan ...'nin sanık ...’nin bulunduğu yere geldiklerinde sanık ...’nin gizlendiği yerden ortaya çıkarak maktul ...’ye “Ceviz ağaçlarını neden kestin” diye bağırarak ateş ettiği, ateş sonucu maktul ...’nin vurulması üzerine bu kez maktul ...... ve dışarıdan bakıldığında hamile olduğu anlaşılmayan katılan ...’ye ateş ederek yaraladığı, sanığın tüfeğindeki fişeklerin bitmesinden faydalanan katılan ...'nin oğlu ... ile yaralı vaziyette çalılıkların arkasına saklandığı,

sanığın tekrar tüfeğine fişek doldurarak saklanmış vaziyette olan katılan ve maktulü bularak tekrar ateş ederek maktul ...’i öldürdüğü ve katılan ...’yi hayatını tehlikeye sokmayacak, çocuğunun düşmesine yol açacak ve 90 gün mutat iştigaline engel olacak şekilde yaraladığı, sanık ...’in bu olaylar olurken sanık ...’nin yanında bulunduğu şeklinde olayın gerçekleştiği kabul edilerek sanığın nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılması yönünde uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin Segbis yoluyla savunma alınmasına yönelen temyiz itirazı yönünden:

Ceza yargılamasının temel ilkelerinden biri "doğrudan doğruyalık- vasıtasızlıktır." Bu nedenle CMK'nin 193/1. maddesinde "sanık olmaksızın yargılama olmaz" genel kuralına, istisnalarına ise aynı Kanun'un 193/2, 194/2, 195, 196, 200/1 ve 204. maddelerinde yer verilmiştir. Sanık, kendisinin de kabulüne bağlı olarak istinabe suretiyle sorguya çekilebilir. Görüntülü ve sesli iletişim tekniği kullanılarak sorgu yapma imkanı yine CMK'nin 196/4. maddesine göre mümkün kılınmıştır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1. maddesi cezai bir suç ile itham edilen herkesin, kendini savunma, iddia tanıklarını sorguya çekme veya çektirme, duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya konuşamadığı takdirde bir tercüman yardımından para ödenmeksizin yararlanması haklarını güvence altına almıştır. Buna bağlı olarak kovuşturma aşamasında;

Genel kural sanığın duruşmada hazır bulundurulmasıdır. Bu hak ciddi nedenlere dayalı ve gerekçeli olarak mahkeme kararı ile sınırlandırılabilir.

Tüm bu açıklamalar karşısında; sanık ...'in Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13.12.2017 tarihli ve 2017/1916 Esas, 2017/5104 Karar sayılı bozma kararını müteakip yakalandığında SEGBİS yoluyla savunmalarının alınmasının ardından sanık müdafiince 05.10.2022 tarihinde havale edilerek dosyasına konulan aynı tarihli dilekçesi ile sanığın bizzat mahkemede hazır edilmesini talep ederek SEGBİS yoluyla savunma ve son sözünün sorulmasına itiraz ettiği halde, karar duruşmasında hazır bulundurulmaksızın yazılı şekilde SEGBİS sistemi ile duruşmaya katılımı sağlanarak mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Ludi/İsviçre, B. No: 12433/86, 15/06/1992 P. 49/50; Artico/İtalya, B. No: 6694/74, 13/5/1980 P. 33........../İtalya, B. No: 56581/00, 1/3/2006 P. 81) kararlarında da belirtildiği üzere savunma hakları kısıtlanarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin "Adil yargılanma hakkı" başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Hak arama hürriyeti" başlıklı 36. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 193. maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.10.2022 tarihli, 2019/9 Esas, 2022/380 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün sanığın duruşmada bizzat hazır edilmemesi yönünden tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.