erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/25628
Karar No: 2015/10743
Karar Tarihi: 12.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25628 E.  ,  2015/10743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eğil Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2011/184-2014/19

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi ve ecrimisil bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, bostan dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,12.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1286
Karar No: 2015/1012
Karar Tarihi: 28.01.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/1286 E.  ,  2015/1012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/307924

MAHKEMESİ : Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2012

NUMARASI : 2012/195 (E) ve 2012/778 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça konu mutfak tüpünün mağdur Ragıp'a ait daire giriş kapısı önünden, çanak antenin ise aynı apartmanın çatı katından alınmış olduğunun anlaşılması karşısında, çalınan eşyaların apartman sakinlerinden ayrı ayrı kişilere ait olduğunun sanıklarca öngörülebileceği hususunda tereddüt bulunmamakla, mahkemenin dosya içeriğine uygun düşen kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki hırsızlık suçuna ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Eylemin meydana geldiği apartmanın .. nolu sokakta bulunduğu, sanıkların ise .. nolu sokak üzerinde yakalandıkları, dolayısı ile eylemin tamamlanmış olduğu gözetilmeden hırsızlık suçundan yapılan uygulamada koşulları bulunmadığı halde TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/9555
Karar No: 2022/9802
Karar Tarihi: 19.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9555 E.  ,  2022/9802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 4857 sayılı ... Kanunu'nun 20 nci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. Aynı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da İlk Derece Mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca İlk Derece Mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre işe iade talepli somut davada, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi 25.10.2017 tarihinden sonra olduğundan, karara yönelik temyiz isteminin 7036 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince reddine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alının temyiz karar harcının davacı vekiline iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6488
Karar No: 2014/19651
Karar Tarihi: 10.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/6488 E.  ,  2014/19651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/55747

MAHKEMESİ : İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2013/270 (E) ve 2013/379 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar savunmanları tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; sanıklar ve savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Soruşturma aşamasında, yakınanın cep telefonunun olaydan sonra sanık O.. S.. tarafından kullanıldığının tespit edilmesi üzerine, sanığın evine giden polislerin kapıyı açan sanık O.. S..'ya konuyu anlattıklarında, sanığın arama kararı olmayan polislere cep telefonu ve dizüstü bilgisayarın evinde olduğunu beyan ederek kendiliğinden söz kosunu eşyaları teslim ettiği ve bu davranışı ile etkin pişmanlık iradesini yansıttığının anlaşılması karşısında; yakınana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/3. maddesinin uygulama koşullarının değrelendirilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile anılan Yasa maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-) İddianamede ve Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki mütalasında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 149/1-d maddesinin uygulanılması istenmediği halde, ek savunma hakkı verilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması,

3-) Yargılama masrafının 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen 20.TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmesi,

4-) Yargılama giderinin tahsil şeklinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar O.. S.. ve M.. K.. savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/15610
Karar No: 2012/8366
Karar Tarihi: 02.05.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/15610 E.  ,  2012/8366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İş Mahkemesi (Beyoğlu 2. İş Mahkemesi)

TARİHİ : 15/12/2010

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde göz doktoru olarak, belirsiz süreli iş sözleşmesiyle 01/12/2007 tarihinde işe başladığını, iş sözleşmesinin 31/01/2009 tarihinde İş Kanunu’nun 17. maddesine göre feshedildiğinin yazıyla müvekkiline bildirildiğini, müvekkilinin deneyimli bir doktor olduğunu ve, işverenin müvekkilinin iş sözleşmesini nedensiz yere fesih ettiğini belirterek feshin geçersizliğine karar verilmesi, buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren vekili iş sözleşmesinin  davacının 21/01/2009 tarihinde yazılı talebi üzerine 31/01/2009 tarihli mutabakat tutanağı düzenlendiğini, davacı ile 27/01/2009 tarihinde ibraname düzenlendiğini, iş sözleşmesinden doğan tüm haklarının ödendiğini, davacının sağlık merkezinde çalıştığı dönemde hastalarına karşı tutum ve davranışları konusunda birçok şikayet geldiğini, davacının hastaları azarladığının ve terslediğinin bildirildiğini, davacının davranışlarının kurum ilkeleriyle bağdaşmadığını, iş sözleşmesinin feshi için gerekçelerinin mevcut olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalı işverenin geçerli bir sebebin varlığını ispat edemediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Anayasanın 141. maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Mahkemece  davanın kabulüne karar  verilmiş ise de  tarafların iddia  ve savunmaları doğrultusunda  dosyada bulunan deliller karar gerekçesinde tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi  karar tarihinde  yürürlükte bulunan  1086 sayılı  Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun’nun 388. maddesi ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesine aykırı olduğundan  kararın  bu gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA,  peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.05.2012  gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/33870
Karar No: 2019/5587
Karar Tarihi: 26.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/33870 E.  ,  2019/5587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

...... niteliğindeki ...... Köyü, 258 parsel sayılı taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 50 oranında olacağı gözetilmeden, daha yüksek objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre fazla bedele hükmedilmesi,

2) Dava konusu taşınmazın ifraz sonrası oluşan yeni parsel numarası üzerinden hüküm kurulması gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde eski parsel numarası üzerinden hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4126
Karar No: 2017/142
Karar Tarihi: 09.01.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/4126 E.  ,  2017/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 09.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6140
Karar No: 2015/8338
Karar Tarihi: 27.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/6140 E.  ,  2015/8338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamından, sanığın, 20.2.2002 günü gece saat 05.00 sıralarında müştekinin zemin üstü katında bulunan dairesine açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilemeyen Mustafa Tunçkılıç ile birlikte geldiği, sanığın aşağıda gözcü kaldığı, ...'ın, alt kat balkon demirlerinden şahsi çeviklik gerektirmeyecek şekilde tırmanarak, buradan mutfak balkonuna çıkıp, muhkem nitelikte olmayan balkon kapısını zorlayıp açarak, 210 TL para, 2 adet cep telefonu ile birlikte oto anahtarını çaldığı, sanık ve yanındakinin çaldıkları bu anahtar ile park halinde bulunan 31 PNZ 51 plakalı aracı götürdüklerinin anlaşılması karşısında sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/2, 80, 522 (pek fahiş) maddelerinde yazılı bulunan suçu oluşturduğu, 5237 sayılı TCK'nın ise 142/2-d, 143, 116/1-4 ve 119/1-c maddeleri kapsamında kaldığı, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.10.2007 gün ve 2007/6-195 Esas ve 2007/197 Karar sayılı içtihadında da vurgulandığı üzere, sanığın, ikamet içinden çaldığı anahtar ile ayrıca ikametin önünde park halinde bulunan aracı da götürmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'ya göre tek bir suçu oluşturduğu, bu halde suç vasfının tayininde, en ağır cezayı öngören sevk maddesinin tatbikinin gerektiği, buna göre somut olayda 765 sayılı TCK'nın 80. maddesi ile yapılan uygulama doğru olmakla birlikte 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığının anlaşılması karşısında 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın lehe aleyhe değerlendirilmesi yapılırken 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi de uygulanmak suretiyle ceza arttırımına gidileceği karar yerinde gösterilmiş ise de sonuç ceza bakımından 765 sayılı TCK ile yapılan uygulamanın açıkça sanık lehine olduğu kabul edilmekle yapılan temyiz incelemesinde;

20.2.2002 olan suç tarihinin, 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak gerekçeli karar başlığında 31.3.2003 olarak yanlış gösterilmiş olması mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 27.10.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/24418
Karar No: 2014/3519
Karar Tarihi: 11.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/24418 E.  ,  2014/3519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, fazla mesai yaptığını, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının devamsızlık yaptığını, ihtarname gönderilerek mazeretini bildirmesinin istendiğini, cevap alınmayınca iş sözleşmesinin haklı nedenlerle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, diğer iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili davayı kısmi dava olarak açmış, bilirkişi raporunun ibrazından sonra ıslah dilekçesi vererek alacakların miktarını arttırmıştır. 6100 sayılı HMK'nun 179 veya 180.maddeleri anlamında davanın tamamen ıslahı sözkonusu olmayıp sadece alacakların miktarı arttırıldığı halde yanılgılı değerlendirme ile ıslah nedeni ile yapılan giderlerin davacı üzerinde bırakılması hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nun 370/2.maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün fıkrasının 4 numaralı bendinin tümü ile hükümden çıkarılarak yerine;

“Davacının yatırdığı 209,00 TL ıslah harcı ile ıslah dilekçesinin tebliğine ilişkin 8,00 TL tebligat giderinden davanın kabul ve red oranına göre 6,51 TL olmak üzere toplam 215,51 TL'sının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” sözcük ve rakamlarının yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 11/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/7706
Karar No: 2024/814
Karar Tarihi: 22.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/7706 E.  ,  2024/814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/573 Esas, 2023/522 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Midyat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/315 Esas, 2022/712 Karar

Taraflar arasındaki 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek 1 inci maddesi gereğince yapılan sayısallaştırma işlemi nedeni ile taşınmazın yüzölçümünde meydana gelen azalma nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemecesince başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararın üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekillince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Miktar veya değeri kesinlik sınınnı geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 nci maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen bedel davacıların payı dikkate alındığında Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8050
Karar No: 2018/1208
Karar Tarihi: 19.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8050 E.  ,  2018/1208 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada ..... 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/03/2016 tarih ve 2015/98-2016/189 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ... ile dava dışı.... davalı şirketi kurduklarını, şirketi temsil ve ilzama yetkili şirket müdürü olarak .....seçildiğini, müvekkilinin de şirketin faaliyeti için sermaye taahhüdü borcuna istinaden yurt dışından 40.000 TL üzerinde emtia satın alarak şirkete gönderdiğini, şirket için alınan malzemelerin olumlu yönde kullanılmadığını, alınan malzemelerin elden çıkarıldığını, davalı şirket yöneticilerinin sermaye borcumdan mahsup işini yapmadığını, sermaye borcu için şirketten çıkarılacağını müvekkiline ihtar ettiklerini iddia ederek müvekkilinin davalı şirket ortaklığından çıkmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalının sermaye borcunu yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının sermaye taahhüdünün yerine getirildiğine ilişkin faturalar ve belgeler sunduğu davacının 2008 yılında toplam sermaye borcuna istinaden şirkette almış olduğu bir takım emtialar karşılığında 37.688,82 TL’lik ödeme yaptığı, davacı ortağın şirketin işleyişi hakkında, alınan kararlar ve diğer konularda hiçbir şekilde bilgilendirilmediği, ortaklık haklarından haberdar edilmediği, genel kurul toplantılarına çağrılmadığı için ortaksal yetkilerinin kullandırılmadığı, mali haklara ilişkin olarak bilgilendirilmediği, davacının şirketle mutabakatla bir takım emtianın yurt dışından alınması ve bunların ödemelerinin ortak tarafından yapılmış olmasına rağmen bu ödemelerin sermaye taahhüdünün yerine getirilmesi olarak kabul edilip muhasebe kayıtlarına geçirilmesi gerekirken farklı hesaplarda gösterilmesinin MK’nin 2. maddesi kapsamında dürüstlük kuralına aykırı olduğu, davacının TTK m. 638/2 kapsamında haklı nedenlerle şirketten çıkma şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının davalı şirket ortaklığından haklı sebeple çıkmasına, çıkma payı talep edilmediğinden bu yönde hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

-/-

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....