erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/12379
Karar No: 2018/3879
Karar Tarihi: 23.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12379 E.  ,  2018/3879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23/06/2016 tarih ve 2016/49-2016/585 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kışın satmak için aldığı 82.504 kg portakalı davalıya deposunda saklaması için teslim ettiğini, davalının portakalları çürüdüğü gerekçesiyle çöpe attığını, müvekkilinin davalının kusuru nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, ödediği 22.000 TL kira bedeli zararı için şimdilik 1.000,00 TL, maliyet bedeli zararı olan 65.000 TL için şimdilik 15.000 TL, beklenen kâr kaybı olan 65.000 TL için şimdilik 14.000 TL olmak üzere toplam 30.000 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 103.600,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, dava konusu portakalların davacı tarafından satılamadığından Ekim ayı ortalarına kadar depoda tutulduğunu ve yaşlanmaya bağlı çürüme sebebi ile atıldığını, davacının mallarını süresinde almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davalının dava konusu ürünlerin niteliği gereği bozuldukları tarih itibariyle bu bozulmayı öngörmesi gerektiği, depoda bulundurma süresinin uzamasıyla birlikte bozulmaların ve kayıpların olabileceğinin ihtimal ve öngörü dahilinde olduğu, basiretli bir tacirin bunları bilmesi gerektiği, 6098 sayılı TBK'nın 52.maddesi gereğince davacı zararından takdiren % 50 oranında indirim yapılmasının hakkaniyete uygun olacağı, davacının yapmaktan kurtulduğu nakliye, rüsum vb. masrafların tutarı olan 3.700,00 TL'nin davacı zararı olan 75.480,00 TL'den düşülmesi sonucunda davacının 71.780,00 TL'nin % 50'si olan 35.890,00 TL zararının oluştuğu, davacının davalıya ödemiş olduğu 22.000,00 TL'nin eklenmesi ile davacı zararının 57.890,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 57.890,00 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 2.965,86 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8865
Karar No: 2010/999
Karar Tarihi: 15.02.2010

16. Hukuk Dairesi 2009/8865 E., 2010/999 K.

**16. Hukuk Dairesi 2009/8865 E., 2010/999 K.**

**- KADASTRO TESPİTİ

- KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI ZİLYETLİĞİ**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 28 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 210 ada 73 parsel sayılı 14.633,80 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı Keramettin adına tespit edilmiştir. Davacı Sadık, yasal süresi içinde anne ve babasından kalan ve taksim yapılmayan taşınmazın müştereken tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın 3402 sayılı Yasa'nın 28/2. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına ve çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Sadık tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; kendisine 3402 sayılı Yasa'nın 28/2. maddesi gereğince davetiye tebliğ edildiği halde davacının ilk oturuma katılmadığı, mazeret bildirmediği ve kendisini bir vekil ile temsil ettirmediği, dava sebep ve delillerini bildirmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de; bu konudaki değerlendirme yasaya uygun bulunmamaktadır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 28. maddesinde "Davacı gerçek ve tüzel kişiler, dava sebep ve delillerini dilekçelerinde bildirmek zorundadır. Dilekçede bu husus biidirilmemiş İse, hakim gönderilecek davetiye İle dava sebep ve delillerini bildirmesini davacıya tebliğ eder. Davacı, ilk duruşma oturumuna kadar da dava sebep ve delillerini dilekçe ile veya ilk oturuma gelmek suretiyle bildirmez İse, hakim davanın açılmamış sayılmasına ve tespit gibi tescile karar verir. Bu hüküm davetiyede açıkça belirtilir" hükmü yer almıştır. Mahkemenin hükmüne esas olan 16.04.2009 tarihli ara kararına dayanılarak çıkarılan davetiyede duruşma gün ve saati belirtilmediği gibi; davacı taraf dava dilekçesinde taşınmazın ortak miras bırakanlarından kaldığını, usulüne uygun biçimde paylaşamadığını ileri sürmek suretiyle dava sebebini, keşif, mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına dayandığını belirtmek suretiyle de delillerini bildirmiş olduğuna göre olayda 3402 sayılı Yasa'nın 28/2. madde hükmünü uygulama olanağı bulunmamaktadır. Bu durumda taraflarca bildirilen ve bildirilecek olan tüm deliller toplanıp gerekli değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Mahkemece yasaya uygun olmayan İhtara dayanılarak taraflar arasında kesin hüküm oluşturacak şekilde davanın reddine karar verilmiş olması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 15.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/3130
Karar No: 2018/12282
Karar Tarihi: 10.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/3130 E.  ,  2018/12282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ve suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde saat 20.30 sıralarında, mağdurun yetkilisi olduğu iş yerinin tel örgü ile çevrili bahçesine girerek hurda kablo çalmaktan ibaret eylemlerinin, olay tarihinde gece vaktinin 20.30 da başladığının anlaşılmasına karşısında, geceleyin işlendiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143, 116/4. maddeleri uygulanarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Mağdurun, birleşen Düzce Asliye Mahkemesi 2013/102 Esas sayılı dosyasının 26.09.2013 tarihli duruşmasında suça konu hurda kabloları geri aldıklarını beyan ettiğinin anlaşılmasına göre, iadenin ne şekilde gerçekleştiği araştırılarak sonucuna göre rızai iade halinde sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanma olanağı bulunan 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde öngörülen belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olduğu ve aynı maddenin 4. fıkrasına aykırı olarak, suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4-Yargılama giderlerinin sanık ve suça sürüklenen çocuktan ne şekilde tahsil edileceğine ilişkin kararda açıklama yapılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/15106
Karar No: 2010/691
Karar Tarihi: 28.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/15106 E.  ,  2010/691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 Sayılı TCY'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCY'nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığı" nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasakoyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastıda gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1.maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCY'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasına "53/3. maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilen sanık hakkında söz konusu yasaklamaların sona erdirilmesine " cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/01/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2012/16070
Karar No: 2013/566
Karar Tarihi: 21.01.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/16070 E.  ,  2013/566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme ve hırsızlık,sanık ... hakkında hırsızlık suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Sanıklardan ele geçirilerek mağdura teslim edilen biraların değerinin 354.25 TL olduğu ayrıca sanıkların sayısı tam olarak belirlenemeyen biraları da içtikleri,eylemin mağdura ait meşrubat dolabının zinciri ve asma kilidi kırılarak gerçekleştirildiği,gerek olay yeri inceleme tutanağında gerekse mağdurun beyanlarında meşrubat dolabına zarar verildiğine ilişkin bir bilginin bulunmadığı ancak mağdurun meşrubat dolabını değiştirdiğini ve 2.800 TL vererek yeni dolap aldığını bildirmesi üzerine sanıkların kovuşturma aşamasında mağdura 2.800 TL ödeme yaptıklarının anlaşılması karşısında mağdura ait meşrubat dolabında meydana gelen zarar miktarı belirlenerek,sanıklarca ödenen 2.800 TL'nin dolaptaki hasar ile içilen biraların bedelini veya bir kısmını karşılayıp karşılamadığı tespit edilerek ve mağdurdan kısmi iade nedeniyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı sorularak hırsızlık suçu yönünden TCK'nın 168.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının buna göre değerlendirilmesi gerekirken yetersiz gerekçeyle anılan maddenin uygulanmamasına karar verilmesi,

2-Sanıklar ... ve ...'ın tekerrüre esas alınan Ankara 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.12.2007 tarih,819-1439 sayılı ilamının 5237 sayılı TCK.nun 191.maddesinde düzenlendiği ve bu maddede hapis cezasına ancak tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması halinde hükmedileceğinin öngörüldüğü ve sanıklar hakkında da denetimli serbestlik teobirinin uygulandığının anlaşılması karşısında ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanık ... müdafii ve sanıklar ... ile ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 21/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19341
Karar No: 2018/10022
Karar Tarihi: 01.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/19341 E.  ,  2018/10022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların içinde bulunduğu araç ile davalının sürücü olduğu aracın karıştığı kaza nedeniyle davacıların yaralandığını, kazada davalının kusurlu olduğunu belirterek davacı ... için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi, davacı ... için 1.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı ... yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2014 yılı için 1.890,00 TL'dir.

Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyize konu karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ...’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden; davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı ... yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, davaya konu kazadaki yaralanması nedeniyle çalışamadığı günler için maddi tazminat ve yaşadığı üzüntü nedeniyle manevi tazminat talep etmiş olup mahkemece davacı ...'nın doktor raporunda mevcut anksiete bozukluğu ve sol sepneda magna yetmezliği tanısının kaza ile illiyet bağı bulunmadığı, fiziksel durumunda ciddi bir kayıp olmadığı belirterek taleplerin reddine karar verilmiştir. Varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Davacı ...'nın dava nedeniyle yaralandığı dosya kapsamından anlaşılmakla mahkemece, davacı ...'nın tüm tedavi evrakları ile birlikte iş göremezlik süresi belirlenerek sonucuna göre maddi ve manevi tazminata hükmetmek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemeiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının (dilekçesinin) kesinlık nedeniyle REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz talebinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 01.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/32256
Karar No: 2015/8014
Karar Tarihi: 31.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/32256 E.  ,  2015/8014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, borçlunun icra mahkemesine başvurarak imzaya ve borca itiraz ettiği görülmektedir.

Mahkemece incelemenin duruşmalı yapılmasına karar verilerek duruşma açıldığı, muteriz borçlu vekiline duruşma günü tebliğine rağmen, 16.05.2013 günlü duruşmaya gelmediği, duruşmada hazır olan alacaklının ise davayı takip etmeyeceğini beyan etmesi üzerine mahkemece HMK'nun 150. maddesi uyarınca takip edilmeyen dosyanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verdiği, süresinde yapılan yenileme talebi ile devam eden yargılamada borçlu vekili 20.03.2014 tarihli duruşmadan haberdar olmasına rağmen, duruşmaya katılmayarak mazeret de bildirmediği, alacaklı tarafından da davanın takip edilmeyeceğinin beyan edilmesi üzerine 20.03.2014 tarihli celsede HMK 150.md göre davanın yenileninceye kadar işlemden kaldırıldığı, davanın tekrar yenilenmesi ile 17.07.2014 tarihli celsede borçlunun imza itirazının kabulü ile takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

6100 Sayılı HMK.nun 150/1 maddesinde; "Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir." hükmü, aynı Kanunun 320/4. maddesinde; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır." hükmü yer almaktadır. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır.

O halde mahkemece, takibe itiraz edilen hallerde uygulanabilecek olan HMK'nun 150. ve 320. maddeleri gereğince davanın 2.kez takipsiz bırakıldığı 20.03.2014 tarihli celsede davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilip işin esası incelenerek yazılı şekilde itirazın kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7899
Karar No: 2013/2700
Karar Tarihi: 31.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/7899 E.  ,  2013/2700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :2828 Sayılı Yasaya Göre Koruma Kararı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen görevsizliğe dair olan hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemenin ret gerekçesi doğru değil ise de; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.11.2012 tarih 2012/2-654 esas, 2012/817 karar sayılı ilamı gereğince sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Çocuk Mahkemesi, bir ceza mahkemesi olup, suça sürüklenen çocuklarla ilgili 5395 sayılı yasaya göre koruyucu ve destekeleyici tedbir kararı almakla görevlidir. (5395 s. ÇKK.m.26) 2828 sayılı Kanun kapsamında korunmaya muhtaç çocuklarla ilgili koruma kararı verilmesinde, o yerde bir çocuk mahkemesi varsa bile, bu mahkeme değil, varsa aile mahkemesi, yoksa davaya bu sıfatla bakmak üzere asliye mahkemesi görevlidir.(2828 s. K.m.22) Aksinin kabulü, bir ceza mahkemesi olan çocuk mahkemesine, özel hukuk işi vermek anlamına gelir ki, yasa koyucunun 5395 sayılı yasadaki düzenleme ile bunu amaçlamadığı açıktır. Olayda 2828 sayılı Kanun kapsamında küçük hakkında koruma kararı talep edildiğine göre bu hususta karar verme görevi aile mahkemesine aittir. Sayın çoğunluğun onama kararında yer verdiği H.G.K.'un 21.11.2012 tarihli 2-654/817 sayılı kararına konu olayda 5395 sayılı Kanunda öngörülen tedbirler söz konusu edilmiştir. 2828 sayılı Kanuna göre korunmaya muhtaç çocuklar hakkında koruma kararı verilmesinin de çocuk mahkemesinin görevinde olduğu hususunda sözü edilen kararda bir açıklama bulunmamaktadır. Bu bakımdan işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir. Bu sebeple sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Esas No: 2012/2689
Karar No: 2012/12696
Karar Tarihi: 14.11.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/2689 E.  ,  2012/12696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hırsızlık, mala zarar verme

Hüküm : 1- TCK'nın 142/1-a, 168, 53/1-2-3, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Mala zarar verme suçundan; Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sanık savunması, tanık beyanları, 11.12.2008 tarihli görgü tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre sanığın hastaneye ait ilaç dolabının küçük bölmesini sert bir cisimle kanırtmak suretiyle dolapta zorlama izi bırakıp, ayrıca dolabın kilidini kırdığı ve bu suretle kamu kurum ve kuruluşuna ait dolabı bozarak zarar vermek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından, yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.