erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/6164
Karar No: 2018/17222
Karar Tarihi: 29.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/6164 E.  ,  2018/17222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, mağdura ait iş yerinde bulunan tezgah üzerindeki 50 TL tutarındaki parayı çaldığının anlaşılması karşısında; hakkında, TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Olay günü suça sürüklenen çocuğun, mağdurun kendisine arkasını dönmüş olmasından faydalanarak tezgah üzerinde bulunan parayı alıp kaçtığı bu sırada mağdurun yerinde olmadığını farkettiği parayı suça sürüklenen çocuğun aldığını tahmin ederek dışarı çıktığında suça sürüklenen çocuğu iki dükkanı geçip giderken gördüğü ve seslenerek yanına çağırıp ayakkabısının içerisinde bulunan suça konu parayı ele geçirmiş olduğu olayda mağdurun kesintisiz takip olmadan suça sürüklenenen çocuğu yakalamış olduğu ve suçun tamamlandığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk hakkında teşebbüs hükmü uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 29.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/4599
Karar No: 2008/6049
Karar Tarihi: 09.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/4599 E.  ,  2008/6049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 05.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda murise ait soyisim düzeltilmesi istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.01.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 1954 ada 3, 4, 5 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında murisin "... kızı ..." yazılı isminin "... kızı ... " olarak düzeltilmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin 06.11.2006 günlü bozma kararına uyulmuş ise de, bozmada değinilen hususlara ilişkin yeterli inceleme ve araştırmanın yapılmadığı görülmüştür.

Nüfus kayıtlarına göre, davacının annesi ... 'in evlenmeden önceki soyisminin Peksöz olduğu, evlenmekle Hatır soyadını aldığı anlaşılmaktadır. Veraset ilamında muris ...'nin soyadı olarak yazılıdır. Bozmadan sonra Nüfus Müdürlüğünce gönderilen nüfus kayıtlarında da murisin soyadının olarak yazıldığı görülmüştür. Dosyaya getirilen nüfus kayıtlarında Güvenç köyü 26 Hane'de kayıtlı ... ve ... kızı ...'nin soyisminin kayıtlarda farklı yazılmasının nedeni belirtilmemiştir. Keşifte dinlenen tanık, soyadı değişikliğinin ...'nin eşi tarafından mahkeme kararı ile yapıldığını söylemiş ise de, gelen kayıtlarda bu yönde bir açıklama bulunmadığı gibi mahkemece de bu husus Nüfus Müdürlüğünden sorulmamıştır.

Diğer yandan dava konusu taşınmazların geldisini teşkil eden 127 parselin tapulama tutanağının edinme sebebi bölümünde taşınmazın maliki ... oğlu ...'in eşi ... olarak geçmektedir. Oysa, nüfus kayıtlarına göre muris ...'nin anne ismi ...'dır. Bu duruma göre, muris ...'nin baba hanesinden itibaren anne, baba ve kardeşlerini de gösterir şekilde aile nüfus kayıt tablosu istenerek incelenmeli ve tapulama tutanağının edinme sebebi bölümünde yazılı isimler ile karşılaştırılmalıdır.

Önceki bozma kararımızda değinilen ve az yukarıda açıklanan hususlar bir yana bırakılarak dava konusu taşınmazların davacının murisine ait olup olmadığı kesin olarak saptanmadan eksik inceleme ile istemin hüküm altına alınması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 09.05.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/2384
Karar No: 2018/8243
Karar Tarihi: 26.11.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/2384 E.  ,  2018/8243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Somut olaya gelince; gerekçeli karar dava konusu 609 ada 1 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından,

1)... mirasçıları davalılardan ... ve ...’ye,

2)... mirasçısı davalılar ... ve ...’a,

3)... mirasçılarından davalı ...’ya doğrudan doğruya Tebligat kanunun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartıltıldığı, tebligatların 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalılara, gerekçeli kararın 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nu ve tebligat kanunun uygulanmasına dair yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 26.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/14529
Karar No: 2018/23840
Karar Tarihi: 07.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/14529 E.  ,  2018/23840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının 2010 yılında işten çıkarıldığını belirterek; davacının hak kazandığı kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağı, fazla mesai alacağı, ulusal bayram ve genel tatil alacağı ve hafta tatili alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar vermiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta sonu çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Dairemizce son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta sonu çalışmalarının taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda, talep konusu alacakların tanık beyanlarına göre belirlendiği gözetildiğinde, davacının hastalık, izin veya mazeret izni gibi sebeplerle çalışamadığı günler olabileceği dikkate alınmaksızın, söz konusu alacaklardan indirim yapılmaması da doğru değildir.

Yapılacak iş, yerleşik Yargıtay içtihatları doğrultusunda, davacının çalışma süresi de gözetilerek, uygun oranda indirim yapılmak suretiyle kabul edilen fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları miktarının gerekçeli kararda gösterilmesinden ibaret iken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15200
Karar No: 2013/5659
Karar Tarihi: 16.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/15200 E.  ,  2013/5659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi sulh hukuk mahkemesinde açmış olduğu davada; ... Köyünde 3402 sayılı Kanunun ek 4. maddesi gereğince 2/B alanlarında güncelleme ve teknik mevzuata göre fenni hataların düzeltilmesi yolunda çalışmalar yapıldığı, bu çalışmada 799 ve 811 parsellerin cinsinin ham toprak olarak belirlendiği, oysa bu taşınmazların tamamen eylemli orman olduğu iddiası ile düzeltme çalışmasının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece 6100 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesi ile birlikte mülkiyete ilişkin davaların taşınmazın değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemesinde görüleceğinin hükme bağlandığı, ancak özel kanunlarında yetki verilmesi halinde bu tür davaların sulh hukuk mahkemesinde görülebileceği, bu türde bir özel hükmün yalnızca Kadastro Kanunun 41. maddesinde yer aldığı, uyuşmazlığın Kadastro Kanunun 41. maddesinden değil; 3402 Sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunla eklenen Ek 4. maddeden kaynaklandığı, bu nedenle davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, istek halinde ve karar kesinleştiğinde dava dosyasının görevli ve yetkili Tavşanlı Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, yargılama giderleri konusunda görevli ve yetkili mahkeme tarafından hüküm kurulması gerektiğinden, bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/05/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/9553
Karar No: 2015/25573
Karar Tarihi: 20.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/9553 E.  ,  2015/25573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Muğla Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2010 ve birleştirilen 2010/105 Esas sayılı dava dosyasına esas olan 26.03.2010 tarihli iddianamelerde; sanık ...' ın rızası ile sanık ...' a vermesine rağmen 2 çek yaprağının rızası dışında elinden çıktığını belirterek bankaya ve kolluğa başvurduğu, bu çekleri sanık ...' ın cirolayarak kullanarak tedavüle sokmak suretiyle menfaat elde etmeye çalıştıklarının iddia olunduğu olayda, sanık ...' ın diğer sanık ...' dan rızası ile 30-35 civarında çek alıp kullandığını, bu çeklerin çoğunu ödediğini, sanık ...'ın ise suça konu çeklerin rıza dışı elinden çıktığını savunmaları karşısında, suça konu çeklerde keşideci adına atılan imzanın sanık ..., Türkiye İş Bankası Köyceğiz Şubesine ait 3106499 numaralı, 31.000 TL bedelli çekteki keşideci imzasının ise sanık ... eli ürünü olup olmadığı hususlarında uzman bilirkişiden rapor aldırılması ve ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği cihetle; sanık ...' ın bahsettiği bu çekler araştırılıp onaylı örnekleri dosya içerisine alınarak, bu çeklerin sanık ... tarafından ödenip ödenmediği tespit edilerek, sahtecilik kastı ile hareket edilip edilmediği de tartışıldıktan sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/3470
Karar No: 2015/6894
Karar Tarihi: 04.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3470 E.  ,  2015/6894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez)

İlk derece mahkemesince verilen Hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Hükmolunan cezaların miktarına göre suça sürüklenen çocuk müdafiin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mahkemece suça sürüklenen çocuğun mağdur ....'a yönelik eylemi beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, mağdur ...'ye yönelik eylemi çocuğun basit cinsel istismarı olarak kabul edildikten sonra, hüküm kısmında mağdurların isimlerinin birbirlerinin yerine yazılması suretiyle karıştırılarak, kabul ile hüküm arasında çelişkiye neden olunmuş ise de, bu durum mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5516
Karar No: 2016/10696
Karar Tarihi: 08.06.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/5516 E.  ,  2016/10696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yokluğunda verilen hükmün suça sürüklenen çocuk müdafiine 26/05/2014 tarihinde tebliğ edildiği, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından hükümlerin temyiz edilmediği, suça sürüklenen çocuk tarafından başka suçtan hükümlü olarak bulunduğu ceza infaz kurumunun 24/04/2014 tarihli üst yazısıyla gönderilen 22/04/2014 tarihli dilekçesinde yargılaması devam eden dosyalardan temyiz hakkını kullanabilmek için dosya numaralarının istendiği, bozma sonrası yargılama sırasında 18 yaşını dolduran ve müdafii talebi olmayan suça sürüklenen çocuğa gerekçeli kararın ise 14/11/2014 tarihinde tebliğ edildiği, suça sürüklenen çocuk tarafından kendisine tebliğ edilen hükümlere karşı temyiz itirazında bulunulmadığı, mahkemece suça sürüklenen çocuk tarafından yargılaması devam eden dosya numaralarının bildirilmesine ilişkin 22/04/2014 tarihli hüküm tarihinden önceki dilekçesinin üstüne mahkeme yazı işleri müdürü tarafından 11/06/2014 havale tarihi ile temyiz sırasına kaydedildiğine ilişkin havale yapılıp temyiz formu düzenlenerek temyize gönderildiği ancak suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinde bulunulmadığı anlaşılmakla dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, bu nedenle dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4601
Karar No: 2022/10428
Karar Tarihi: 22.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/4601 E.  ,  2022/10428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

Sanığın suça konu silahı arkadaşından hediye olarak alıp ikametine getirdiğinin anlaşılması karşısında; eylemine uyan 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Yasa'nın 13/3. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 22.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15201
Karar No: 2013/5656
Karar Tarihi: 16.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/15201 E.  ,  2013/5656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, sulh hukuk mahkemesinde açmış olduğu davada; ... Köyünde 3402 sayılı Kanunun ek 4. maddesi gereğince 2/B alanlarında güncelleme ve teknik mevzuata göre fennî hataların düzeltilmesi yolunda çalışmalar yapıldığı, bu çalışmada 985 parselin cinsinin tarla olarak belirlendiği, oysa bu taşınmazın tamamen eylemli orman olduğu iddiası ile düzeltme çalışmasının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescilini istemiştir.

Mahkemece 6100 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesi ile birlikte mülkiyete ilişkin davaların taşınmazın değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemesinde görüleceğinin hükme bağlandığı, ancak özel kanunlarında yetki verilmesi halinde, bu tür davaların sulh hukuk mahkemesinde görülebileceği, bu türde bir özel hükmün yalnızca Kadastro Kanunun 41. maddesinde yer aldığı, uyuşmazlığın Kadastro Kanunun 41. maddesinden değil, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunla eklenen Ek 4. maddeden kaynaklandığı, bu nedenle davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, istek halinde ve karar kesinleştiğinde dava dosyasının görevli ve yetkili Tavşanlı Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, yargılama giderleri konusunda görevli ve yetkili mahkeme tarafından hüküm kurulması gerektiğinden, bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/05/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/2274
Karar No: 2018/8216
Karar Tarihi: 26.11.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/2274 E.  ,  2018/8216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılar ... vekili, ... vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

16.01.2018 tarihli 2016/3010 E, 2018/326 K sayılı mahalline iade kararının gereği tam olarak yerine getirilmeksizin, davalılardan ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatının, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür.

Mahalline iade kararının dikkatlice okunması, bir daha yazışmaya sebebiyet verilmemesi de gözetilerek, mahkemece adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 26.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.