Esas No: 2023/2053
Karar No: 2023/8312
Karar Tarihi: 12.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2053 E.  ,  2023/8312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/48 E., 2022/62 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2014 tarihli ve 2013/62 Esas, 2014/19 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Şebinkarahisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2014 tarihli ve 2013/62 Esas, 2014/19 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 08.04.2021 tarihli ve 2016/11301 Esas, 2021/2848 Karar sayılı kararı ile Ağır Ceza Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2021/48 Esas, 2022/62 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle; mağdurenin ve tanıkların beyanlarının aşamalarda çelişkili olduğuna, mağdurenin babasının baskısı ile sanığa iftira attığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, bozma öncesi cezai miktar itibari ile kazanılmış haklarının korunmadığına ve sair hususlara ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle; sanık hakkında zincirleme suç hükümleri gereği artırım yapılmasına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına, kararın mağdure lehine bozulmasına ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihi kabul edilen 2011 yılında katılan mağdurenin (Katılan) ilçede bulunan İmam Hatip Lisesinde yatılı öğrenci olduğu ve okulun yurdunda kaldığı, ailesinin de köyde ikamet ettiği, katılanın olay tarihlerinde 7. sınıfta okuduğu ve on üç yaşında olduğu, sanığı babasının arkadaşı olması nedeniyle ve yaşadıkları yerin küçük bir yer olması vesilesiyle tanıdığı, katılanın ara sıra kendi babasını aramak maksadıyla sanığın cep telefonunu kullandığı, bu olay sonrasında sanığın katılana 5-10 TL harçlık verdiği, bu olaydan sonra sanığın katılanın okulu etrafında dolaşmaya ve katılanı gözetlemeye başladığı, sonrasında sanığın katılan ile olayın geçtiği terzinin yanında bulunan boş dükkanın civarında karşılaştıkları, sanığın katılanı boş dükkan içerisine çağırdığı, bu boş dükkanın anahtarının sanıkta bulunduğu, katılanın da dükkan içerisine gittiği, burada sanığın üzerinde kıyafetleri varken katılanın göğüslerine, poposuna ve ön cinsel organına dokunduğu, dudağından öptüğü, sanığın katılanın elini tutarak katılanın elini cinsel organının üstüne götürerek tutmasını istediği ancak katılanın bunu yapmadığı, sanığın katılana karşı bu eylemleri sayısı tam olarak belirlenememekle birlikte birden fazla kez tekrarladığı, devamında katılan ve sanığın dükkandan ayrıldıkları, yine 2011 yılında, sanığın balık tutmak için katılan ve tanık ...'yi ırmak kenarına balık tutmaya çağırdığı, tanık ...'nin dondurma almaya gittiğinde katılana cinsel amaçlı dokunmaya çalıştığı ancak katılanın buna izin vermemesi üzerine eylemini sonlandırdığı, bu olayın ardından yine 2011 yılında katılanın ilçeden köyüne gitmek amacıyla dolmuşa bindiği, sanığın ... durağından dolmuşa bindiği, katılan köyünde dolmuştan indiğinde kendisinin de dolmuştan indiği ve katılanın omzuna elini attığı, katılanı öpmeye çalıştığı ancak katılanın kaçarak uzaklaştığı, bu olaylardan sonra sanığın katılana başka bir eyleminin bulunmadığı, ardından katılanın cinsel istismar eylemine maruz kaldığı bilgisi alınarak öğretmenleri eşliğinde Emniyet Müdürlüğüne çağrılmasıyla intikalin gerçekleştiği olayda, dosya kapsamında bulunan deliller;

mağdurenin aşamalarda alınan özde değişmeyen beyanları, sanığın aşamalardaki savunmaları, tanıkların anlatımları, mağdure hakkında aldırılan adli raporlardan ibarettir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2021/48 Esas, 2022/62 Karar sayılı kararında, bozma öncesi Şebinkarahisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2014 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve dolayısıyla 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanığın kazanılmış hakkının gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık bulunmamış, anılan hususun da Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2021/48 Esas, 2022/62 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulandığı paragraftan sonra; “Bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2023 tarihinde karar verildi.