Esas No: 2022/12969
Karar No: 2023/8191
Karar Tarihi: 20.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12969 E.  ,  2023/8191 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/239 E., 2021/321 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/94 Esas, 2016/113 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından (aleyhe) temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.02.2021 tarihli ve 2021/1374 Esas, 2021/2549 Karar sayılı kararı ile "basit yargılama usulünün değerlendirilmesi, suçun silahtan sayılan aletle işlendiğinin gözetilmemesi" nedenleriyle bozulmasına,

3. Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/239 Esas, 2021/321 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a-e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; cezayı kabul etmediğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile resmî nikâhlı eşi arasında ailevi nedenlerle çıkan tartışmada sanığın eşini darp ettiği, tabak ve bardak fırlatarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur anlatımları, adli raporlar, nüfus kayıt örneği bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3. Hukuki süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü temyiz sebepleri reddedilmiş, sanık hakkında adli para cezasına hükmedildiği halde hapis cezasının sonucu olan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde yazılı hak yoksunluklarının yasaya aykırı şekilde uygulanması hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan "hakkında sonuç ceza olarak adli para cezası uygulanan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi" nedeniyle Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/239 Esas, 2021/321 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından "5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına dair 11 numaralı bendin" çıkartılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.