Esas No: 2016/18167
Karar No: 2020/6499
Karar Tarihi: 25.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/18167 E.  ,  2020/6499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalı şirkette ambulans sağlık memuru olarak çalıştığını, görevini gereği gibi yerine getirmesine rağmen, son zamanlarda yaşadığı olaylar kendisini olumsuz etkilediğinden iş akdini haklı olarak feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacakları ile araç tamir bedeli alacağının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu, davacının çalışmalarının kesintili olduğunu, her hangi bir hak ve alacağının bulunmadığını, işçinin niteliğine uygun farklı işlerde çalıştırılmasında taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı bir yön olmadığını, davacının iş akdini kendisinin fesh ettiğini, fesih gerekçesinin de haksız ve sözleşmeye aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hafta tatili ücretinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde haftada 6 gün fiilen çalıştığını, hafta tatili günlerinde de icapçı kaldığını, işyerinde çalışan tek ambulans şoförü olduğunu, hafta tatili izinlerini düzgün kullanamadığını, karşılığı ücretlerinde ödenmediğini iddia etmiş, ayda kaç hafta tatili gününde çalıştığı hususunda bir rakam belirtmemiştir. Davacı bu iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır. Dinlenen davacı tanıkları iddiayı doğrulayan beyanlarda bulunsalarda, ayda ortalama kaç hafta tatili günü çalışıldığı hususunda somut bir sayı beyan etmemişlerdir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosya kapsamına aykırı olarak davacının ayda dört hafta tatili gününde de çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Dinlenen davalı tanığı Ural, işyerinde icap sistemi olduğunu, ne zaman çağrılırsa davacının işe gelmesi gerektiğini, 2 kişi dönüşümlü çalıştıklarını belirtmiş, davacı tanığı Cüneyt ise, 2010 yılında işyerinde 2 ambulans olduğunu, davacı ile beraber dönüşümlü çalıştıklarını açıklamıştır. Bu delil durumuna göre, işyerine ikinci ambulansın alındığı tarih belirlenebilirse bu tarihten itibaren, eğer belirlenemezse 01.07.2010 tarihinden itibaren, davacının ayda 2 hafta tatil gününde çalıştığı kabul edilerek hafta tatili ücretinin hesaplanması için hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Genel tatil ücreti açısından; davacının dini bayramlar haricinde ki genel tatil günlerinde çalıştığı anlaşılmakla birlikte, tanık beyanlarına göre dini bayramlarda icapçı kalındığından, işyerine ikinci ambulansın alındığı tarih belirlenebilirse bu tarihten itibaren, eğer belirlenemezse 01.07.2010 tarihinden itibaren, davacının dini bayram günlerinin yarısında çalıştığı kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken davacının tüm milli ve dini bayramlarda çalıştığının kabul edilmesi hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.