erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/769
Karar No: 2013/1162
Karar Tarihi: 04.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/769 E.  ,  2013/1162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Pınar Paşayiğit tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan, mülga 506 sayılı Kanun’un 79/10 hükmü uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Şu halde yapılması gereken iş; davacı tarafından işverene karşı işçi alacaklarına ilişkin olarak dava açılıp açılmadığı araştırılmalı, işçilik hakları davasında dinlenen tanık anlatımları ile bu dosyada bilgi ve görgüsüne başvurulan tanık anlatımları karşılaştırılmalı, varsa çelişki giderilmeli, işyerinde Kurum tarafından yapılmış tespit ve müfettiş raporu bulunup bulunmadığı araştırılmalı, sigortalının kayıtlarda görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu , çalışmanın varlığı ve kesintili olup olmadığı yöntemince araştırılmalı, toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Kabule göre de; dava dilekçesindeki talebe göre, hüküm altına alınmayan süre yönünden, kabul ret oranına göre yargılama giderine hükmedilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı apartman yönetimine iadesine, 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2772
Karar No: 2017/6943
Karar Tarihi: 03.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/2772 E.  ,  2017/6943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 50/1-a, 52/2-4, 53/6.maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın tam kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği olayda meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerekirken, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek sanık hakkında eksik ceza tayini,

2- TCK'nın 50/4. maddesinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, ancak, bu hükmün, bilinçli taksir halinde uygulanmayacağı belirtilmiş olmasına karşın, meydana gelen olayda bilinçli taksirle hareket ettiği mahkemece de kabul edilen sanık hakkında tayin edilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesi,

Kabule göre de;

3- Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 8 ay hapis cezasından TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün hapis yerine 1 yıl 14 ay 20 gün hapis olarak belirlenmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4362
Karar No: 2019/5565
Karar Tarihi: 31.10.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/4362 E.  ,  2019/5565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Yargıtaya Geliş Tarihi:30.10.2019

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava; hazinenin kıyı kenar çizgisi iddiasıyla açtığı tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 11.01.2019 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 31.01.2019 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca bu davanın temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın Yargıtay 8.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE,31.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6593
Karar No: 2016/6840
Karar Tarihi: 04.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/6593 E.  ,  2016/6840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı şiddetin önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının her aşamada ilgili kamu davalarına katılmasının kabul edildiği ve bakanlık vekilinin de mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, 6284 sayılı Kanunun 20/2. maddesi de nazara alınıp 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının davaya katılmasına, bakanlık vekilinin de katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yenimahalle Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 03.11.2014 günlü, 2014/37027 sayılı kurul raporunda, mağdurede hafif düzeyde zeka geriliği bulunduğu, olayları algılama ve değerlendirme yeteneğinin tam gelişmediği, ifadesinin güvenilir olduğunun belirtilmesi ve yine... Üniversitesi Tıp Fakültesinde oluşturulan kurulca tanzim edilen 18.03.2015 tarihli raporda ise mağdurede hafif mental retardasyon bulunduğu benimsenip ruh sağlığının bozulduğu yönünde görüş bildirilmesi üzerine mahkemece anılan rapora istinaden ruh sağlığının bozulduğu kabul edilerek lehe Kanunun belirlenmesinde 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesi göz önüne alınmış ise de, anılan raporların içerik itibariyle yetersiz olması karşısında, mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna sevk edilerek suç tarihi itibariyle fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği, herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, beden veya ruh bakımından kendisini savunup savunamayacağı, ifadelerine itibar edilip edilemeyeceği, anılan olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususlarında rapor alındıktan sonra neticesine göre sanığın hukuki durumu ile hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin tatbik edilip edilmeyeceğine ilişkin değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2520
Karar No: 2020/2281
Karar Tarihi: 15.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/2520 E.  ,  2020/2281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, davacının 2001 yılından 15/12/2012 tarihine kadar davalılara ait işyerinde geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece Dairemizin 08/05/2017 tarihli 2016/1198 Esas sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacının hizmet akdiyle çalıştığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hizmet akdi, ücret, bağımlılık ve zaman unsurlarını taşımalıdır. Sigortalılığın oluşumu yönünden gerekli olan zaman unsuru, iş görecek kişinin belli bir zaman dilimi içerisinde, hizmetini işverenin emrine hasretmesidir. Bu zaman dilimi günün tüm süresini kapsayabileceği gibi, günün veya haftanın belli saatlerine de hasredilebilir. Haftanın veya ayın belli gün ve saatlerinde dahi çalışma söz konusu olabilir. Sigortalı sayılabilme yönünden gerek ücretin kendisi, gerekse ödenme biçim ve yöntemi zorunlu bulunmamaktadır. Son olarak hizmet akdinin bağımlılık unsuru ise çalışanın, hizmetini belli bir zaman dilimi içerisinde, işverenin emrinde ve onun vereceği direktif doğrultusunda gerçekleştirmesidir. İşverence gösterilen işlerin, çalışan tarafından, işveren emir ve direktiflerine uygun olarak görülmesi gerekir. Somut olayda,davacının davalılara ait yediemin deposunda geçen çalışmasının tespitini istediği, davacı adına tespitini talep ettiği dönemde kesintili ve kısmi olarak bir kısım hizmetlerinin davalı işverenler tarafından Kuruma bildirildiği, dosyaya sunulan haciz tutanaklarında,bildirilen dönemin dışında da çalışması bulunduğunu gösterecek şekilde davacının adının geçtiği, Dairemizin bozma ilamı sonrası dinlenen ve adliyede yazı işleri müdürü ,icra müdürlüğünde katip olarak çalışan tanıkların, davacının sürekli olarak davalıya ait yediemin deposunda bulunduğu, davalı işyerine ne zaman gitseler davacıyı orada gördükleri,kendilerinin bildiği kadarıyla işyerinin sürekli elemanı olduğu,hatta davalıya ait yediemin deposunun anahtarının davacıda bulunduğu,muhafaza için davalıyı aradıklarında tüm organizasyonu davacının yaptığı şeklinde beyanları bulunduğu,buna göre davacı açısından hizmet akdinin bağımlılık unsurunun gerçekleştiği açıktır. Buna göre, davanın kabulüne karar vermek gerekirken, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine15/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1461
Karar No: 2012/7019
Karar Tarihi: 30.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1461 E.  ,  2012/7019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Hasımsız olarak görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/12/2009 tarih ve 2008/519-2009/582 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin hamili olduğu 05.09.2008 keşide tarihli, hamiline yazılı, 7.500 TL tutarındaki çeki kaybettiğini, buna ilişkin kolluğa kayıp beyanında bulunduğunu, çekin kötü niyetli üçüncü kişilerce bankadan tahsilini önlemek amacıyla dava konusu çeke ödeme yasağı konulmasına ve çekin iptal edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilinin müvekkilinin çekin meşru hamili olduğunu bildirmesi üzerine mahkemece davacı tarafa tanınan süre içerisinde açılan istirdat davasının çekin iptali davası ile birleşmesine karar verilmiştir. Birleşen istirdat davasının davalı vekili, söz konusu çekin ciro edilmek suretiyle müvekkiline verildiğini, davacının çek üzerinde isminin bulunmadığını, çekin kaybedildiği iddiasının inandırıcı olmadığını, çekin alacaklısı davalı olan Antalya 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/19534 sayılı dosyası ile müvekkilince takibe konulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, icra dosyası içerisindeki dava konusu hamiline yazılı çek fotokopisine göre .....cirosu ile çekin davalıya verilmiş olduğu, davacının çekin hamili olduğu yönünde geçerli kanıt sunamadığı, davalının kötü niyetli hamil olduğu iddiasının davacı tarafından kanıtlanamadığı gerekçesiyle asıl dava ve birleşen dava yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 25,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30/04/5012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/886
Karar No: 2018/54
Karar Tarihi: 08.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/886 E.  ,  2018/54 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure hakkında düzenlenen ve olay nedeniyle ruh sağlığının bozulmadığını belirten Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 12.11.2012 tarihli raporunda adli tıp uzmanının bulunmamasından dolayı anılan raporun yetersiz olduğu gözetilerek, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde, bir çocuk psikiyatristi ile bir adli tıp uzmanının zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten, mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına dair rapor alındıktan sonra sanık hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin tatbiki hususunda değerlendirme yapılması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 13. maddesi ile TCK'nın 103. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri

olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4065
Karar No: 2022/1749
Karar Tarihi: 08.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4065 E.  ,  2022/1749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK 85/1, 62/1, 51/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 11:30 sıralarında sanık ...’un sevk ve idaresindeki ... plakalı minibüs ile meskun mahal içerisinde, iki yönlü, asfalt sokak üzerinde seyir halinde iken üç yönlü kavşağın bulunduğu sokak kesişimine geldiği sırada, gidiş yönüne göre sağda bulunan sokak istikametinden gelip sola manevra ile dönüş yapmak isteyen ölen ... sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobilin sol ön köşe kısmı ile minibüsün sağ ön kapı ve sağ orta kapı kısmından çarpması neticesinde tali kusuru ile ölüme sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/03/2022 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Esas No: 2016/3043
Karar No: 2017/8315
Karar Tarihi: 02.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/3043 E.  ,  2017/8315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 28/12/2010 tarih 2009/121 esas, 2010/157 karar sayılı ilamda TCK'nın 85/2. maddesi uyarınca belirlenen temel cezanın 4 yıl 6 ay olduğu, söz konusu kararın sadece sanık tarafından temyiz edildiği, dosyada yeni bir durum ve delilin de ortaya çıkmamasına rağmen, temel cezanın bozma ilamı sonrası 5 yıl olarak belirlenmesi,

2- TCK'nın 22/3. maddesinde "Kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi hâlinde bilinçli taksir vardır; bu hâlde taksirli suça ilişkin ceza üçte birden yarısına kadar artırılır." açık hükmüne rağmen, mahkemece sanık hakkında TCK.85/2. maddesine göre belirlenen temel cezadan TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılması yerine, 1/2 oranında indirim yapılması,

3- "Meydana gelen olayda, sanığın eşi, kardeşi ve kardeşinin eşinin ölmesi, sanık için meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında, sanığın münhasıran kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olduğu, eylemin bilinçli taksirle gerçekleşmesi nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 22/6. maddesinin 2. cümlesinin ailenin tüm fertlerinin olay nedeniyle hayatlarını kaybettiği bu durumun sanık açısından yarattığı ağır sonuç nazara alınmak suretiyle en üst sınırdan indirimi gerektiğinin uygulamada gözetilmesinde zorunluluk bulunması" şeklindeki bozma ilamı dikkate alınmadan, sanığın cezasından TCK'nın 22/6. maddesi uyarınca indirim yapılmaması suretiyle, sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının gözetilmemesi 02/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1461
Karar No: 2012/7019
Karar Tarihi: 30.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1461 E.  ,  2012/7019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Hasımsız olarak görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/12/2009 tarih ve 2008/519-2009/582 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin hamili olduğu 05.09.2008 keşide tarihli, hamiline yazılı, 7.500 TL tutarındaki çeki kaybettiğini, buna ilişkin kolluğa kayıp beyanında bulunduğunu, çekin kötü niyetli üçüncü kişilerce bankadan tahsilini önlemek amacıyla dava konusu çeke ödeme yasağı konulmasına ve çekin iptal edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilinin müvekkilinin çekin meşru hamili olduğunu bildirmesi üzerine mahkemece davacı tarafa tanınan süre içerisinde açılan istirdat davasının çekin iptali davası ile birleşmesine karar verilmiştir. Birleşen istirdat davasının davalı vekili, söz konusu çekin ciro edilmek suretiyle müvekkiline verildiğini, davacının çek üzerinde isminin bulunmadığını, çekin kaybedildiği iddiasının inandırıcı olmadığını, çekin alacaklısı davalı olan Antalya 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/19534 sayılı dosyası ile müvekkilince takibe konulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, icra dosyası içerisindeki dava konusu hamiline yazılı çek fotokopisine göre...cirosu ile çekin davalıya verilmiş olduğu, davacının çekin hamili olduğu yönünde geçerli kanıt sunamadığı, davalının kötü niyetli hamil olduğu iddiasının davacı tarafından kanıtlanamadığı gerekçesiyle asıl dava ve birleşen dava yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 25,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30/04/5012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.