Esas No: 2008/3513
Karar No: 2008/10415
Karar Tarihi: 03.07.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/3513 E.  ,  2008/10415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

TARİHİ : 03/10/2007

Davacı,  iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevci tazminatın ödetilmesine    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  reddine  karar vermiştir.

Hükmün  davacı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan  sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi  istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,  davacının davalı işyerinde 1.6.1985 tarihinden beri mevsimlik işçi olarak çalıştığı, 10.9.1997 tarihinde  orman arazisinde kamyondan beton direklerin indirilme işi sırasında  kamyonun arkasında bulunan davacının başından yaralandığı olayı iş kazası olarak tespit eden SGK Müfettişinin 1.5.1998 tarihli raporuna  ekli kamyon şoförü M. Y.'ın beyanında direklerin kamyondan indirilme işlemi bitince kamyonun kasasının kapağını kapatmak için  kapak çivilerini çaktığını ve yerden yüksekte olduğundan aşağından biri geçse dahi göremeyeceğini ve kapağın çivilerini çakıp indiğinde davacının başını tutar vaziyette gördüğünü,  sorduğunda başına bir şey isabet ettiğini ancak ne  olduğunu bilmediğini söylediğini, çekiç ve çivinin kaymasının mümkün olmadığını bildirildiği, aynı rapora beyanı ekli O.Ş.' inde direkler kamyondan indirildikten sonra şoförün kasa kapağının kancalarını  çaktığı sırada yanında duran davacının birden kafasını tutuğunu ve kafasının kanadığını  ve sorduğunda kafasına çekiç değdiğini beyan ettiğini ve hemen şoförle birlikte Orman İşletmesi Lojmanındaki Karakola götürdüklerini pansuman yapıldığını hastaneye götürmediklerini  ve kendisinin işine döndüğünü bildirdiği, davacıda aynı rapora ekli beyanında olay günü kamyonun kasanının kapağını kapatan şoförün elindeki çekicin kaymasıyla başına geldiğini beyan ettiği, aynı rapora ekli beyanında davacının eşi de  davacı olan eşinin iş kazası geçirdiğini eve geldiği 12.9.1997 tarihinde  öğrendiğini, başından yaralı olduğunu ve saat 16.00 da SSK Adapazarı Hastanesi acil kısmına kaldırdıklarını ve işyerinden vizite kağıdı olarak normal vizite kağıdı verildiğini  eşinin kazadan sonra  iki gün işletmede bekletildiğini ve normal yürürken koşmaya başladığını,  zaman zaman şuur kaybı yaşadığını   ve baş ağrıları olduğunu beyan ettiği görülmektedir.

Davacı için SSK Adapazarı Hastanesinde verilen 24.9.1997 tarihli raporda postramatik baş ağrısı nedeniyle  davacıya 12.9.1997-23.9.1997 tarihleri arasında istirahat verildiği yine aynı hastanenin S. K. Rapor Muhtırasında da davacının ilk tedaviye alındığı 12.9.1997den itibaren iki ay süre ile istirahatine 13.5.1998 tarihinde  oy birliği ile karar verildiğinin yazılı olduğu  ayrıca bu iş kazasına dayalı olarak verildiği belirtilen;  Adapazarı SSK Hastanesinin 5.10.1998  tarihli   raporunda  davacının  hıdrosefali  bulgularının  devam  ettiği, Kocaeli Üniversitesi  Uygulama Hastanesinin 15.6.1999 tarihli raporunda kafa travmasına bağlı baş ağrısı , dengesizlik, sağ tarafta tutukluluk, kusma halinin mevcut olduğu  nörolojik ve nöroşurirji  konsültasyonunda da davacının yer ve zaman oryantasyonunun bozuk olduğu  hastanın tıbbi ve cerrahi müdahale ile şifa bulamayacağının bildirildiği , SSK Ankara Hastanesinin 24.9.1999 tarihli raporunda hastanın kooperasyon  kurmakta zorlandığı, zaman zaman yürürken koşmaları olduğu, sağ tarafta kasılmalar ve nöbetler olduğunun bildirildiği, SSK Erenköy ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 30.11.1999 tarihli raporunda davacının bu iş kazası nedeniyle postravmatik kronik beyin sendromu tanısı konulduğu, SGK’nın sürekli işgöremezlik oranı tespiti konusunda  SSK Adapazarı Hastanesinin 5.10.1998 ve 10.12.1999 tarihli, SSK Okmeydanı Hastanesinin 30.11.1999 tarihli  raporlarına göre davacının %67 oranında sürekli işgöremezliğinin bulunduğu ve 21.1.2001 tarihinde kontrolünün gerektiği bildirilmiş bu kontrol kaydına göre  Adapazarı Hastanesinin 29.1.2001 tarihli raporuna göre işgöremezlik derecesinin değişmesine ve kontrolüne gerek görülmediği SGK tarafından 30.1.2006 tarihli yazı ile mahkemeye bildirildiği,  davacıya bu iş kazası nedeniyle %67 maluliyet oranına göre 1.12.199 tarihinden  geçerli olmak üzere 22.6.2000 tarihinde gelir bağlandığı,  dosyada kaza tarihinden önce   3.6.1985 tarihli Sapanca Sağlık Ocağı Tabibliğince verilen  sağlık raporunun dışında başkaca rapor bulunmadığı ve bu raporda  davacının bulaşıcı hastalığı ile işçi olarak çalışmasına mani halinin bulunmadığının bildirildiği görülmüştür.

Somut olayda, SGK müfettişi raporundaki ifade sahiplerinin beyanlarına göre davacının 10.9.1997 tarihinde iş kazası geçirerek başından yaralandığı konusunda bir uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık davacıda meydana gelen %67 oranındaki sürekli işgöremezlik  derecesiyle iş kazası arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Davacının olaydan hemen sonra işverence hastaneye kaldırılmadığı,  iki gün sonra evine dönünce  baş ağrısı ve eşinin müfettiş raporundaki beyanına göre de yürürken koşmaya başlaması, şuur kaybı  gibi nedenlerle SSK Adapazarı Hastanesine başvurarak    12.9.1997 tarihinde  tedavisine başlandığı ve yukarıda açıklanan raporların tümünde bu iş kazası sonucu başından yaralanması nedeniyle meydana  gelen kafa travmasına bağlı olarak tanı ve teşhislerin konulması karşısında artık   davacının geçirdiği iş kazası sonucu sürekli işgöremez duruma geldiği ve iş kazası sonucu %67 oranında beden güç kaybına uğradığı açıkça anlaşılmaktadır. Mahkemece davalı işverenin 1.6.1985 tarihinden beri   mevsimlik işçi olarak çalıştırdığı davacı hakkında  somut bir neden göstermeden  sürekli iş göremezlik derecesiyle kaza arasındaki nedensellik  bağına ilişkin itirazının reddi yerine bu konuda inceleme yapılmasına karar verilerek, bu itiraz nedeniyle yapılan  muayeneye sevk ve  raporların aldırılmasına   yönelik ara kararların yerine getirilmediğinden bahisle davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş ;dava nitelikçe SGK tarafından karşılanmayan zararların giderilmesi istemine ilişkin olduğundan olayda  sürekli işgöremezlik derecesi de SGK'ca belirlendiğinden iş güveliği uzmanı bilirkişilerden kusur raporu alınarak, davacının karşılanmayan maddi zararını bilirkişiye hesaplattırılarak çıkacak sonucuna göre davacının istemleri konusunda bir karar  vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının  istek halinde  temyiz edene iadesine, 3.7.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.