erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/17630
Karar No: 2014/1554
Karar Tarihi: 06.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17630 E.  ,  2014/1554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malda irtifak hakkı tesisi ile idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

23.11.2012 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından sorulmasından sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/3475
Karar No: 2008/5998
Karar Tarihi: 15.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/3475 E.  ,  2008/5998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir. Somut olayda tamamı kamulaştırılan sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmazın açık tarım arazisi olarak belirlenen ve bu niteliğine göre değer biçilen kısmı yönünden mahkemenin kararında bir isabetsizlik yoktur. Karışık meyve bahçesi kabul edilen 2.785 m2’lik alan yönünden ise; Bu alandaki meyve ağaçlarının yaş ve cinsleri de gözetilerek bunların değerlendirme yılı itibariyle dekar başına verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarını içeren cetvellerin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, bu veriler çerçevesinde değerlendirme yapılıp, bilirkişi kurulundan bu konuda ekrapor alınması ile kamulaştırma bedelinin saptanması gerektiği düşünülmeden, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarıda belirtilen eksiklerin giderilmesinden, dekar başına verim, üretim gideri ve kg başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetveli ile fidanların rayiç birim fiyatlarını gösterir liste getirtildikten sonra taşınmazın zemini üzerinde bulunan bağ omcaları ile verim çağındaki meyve ağaçlarının kapladıkları alanlarda ayrı ayrı belirlenmeli ve bilimsel yöntemle taşınmazın bağ ve meyve bahçesi olan kısımlarının değerlerinin bulunması konusunda ek raporlar alınmalı ve raporların verilere uygunluğu denetlendikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

../..

-2-

2008/3475-5998

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11799
Karar No: 2014/8679
Karar Tarihi: 25.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11799 E.  ,  2014/8679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme (tüm sanıklar için) ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma (sanık ... için)

HÜKÜM : Sanık ...'in ırza geçme, sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hüküm sanık ... müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 04.06.2014 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Mustafa Akar hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık ... hakkında ırza geçme ve sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Mahkemenin oluşa uygun kabullerine göre, suç tarihi itibarıyla 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğa isnat olunan suça 5237 sayılı TCK.nın 103/2, 6 ve 109/1, 3f, 5. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı ve suça sürüklenen çocuğun yaşı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-c ve 66/2. maddelerine göre 15 yıllık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 1999 yılı Ocak ayı ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/303
Karar No: 2014/3131
Karar Tarihi: 19.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/303 E.  ,  2014/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : KDZ. Ereğli 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 20.11.2013

No : 2011/1209-2013/520

Dava, yersiz ölüm aylıklarının yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Hakkında verilen boşanma kararı 25.12.2008 tarihinde kesinleşen davalıya, 2005 yılında vefat eden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesi) hükümleri kapsamındaki sigortalı babası üzerinden 01.01.2009 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlandığı, ancak aylığın davalının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca Ekim 2010 tarihi itibarıyla kesildiği anlaşılmakta olup; davacı Kurum 01.01.2009 – 17.09.2010 tarihleri arasında davalıya ödenen yersiz aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanununun 56/2'inci maddesinde “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Buna göre; hak sahibi ile eski eş arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun, sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerini sürdürme veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan sonuçlarını ortadan kaldırma iradesinin ortaya konulduğu beraberliklerin varlığı halinde hak sahibine bağlanan aylığın kesilmesi gerekecektir.

Somut olayda toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; babası üzerinden kendisine ölüm aylığı bağlanan hak sahibi davalının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşamaya devam ettiği anlaşıldığından, Mahkemenin bu hususa ilişkin kabulü yerindedir. Ne var ki; davalının eski eşinin tutuklanması nedeniyle “birlikte yaşam olgusunun sona erdiğinden” bahisle tutuklanma tarihinden sonraki aylıklar yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Oysa davalı hak sahibi ile eski eşinin iradelerinin fiili birlikteliği devam ettirme yönünde olduğu anlaşılmakta olup, iradeleri dışında nedenlerle fiili birlikteliklerinin kesintiye uğraması 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesi kapsamında hak sahibinin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağından davanın kabulü gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22040
Karar No: 2018/9140
Karar Tarihi: 13.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/22040 E.  ,  2018/9140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı erkeğe kusur olarak yüklenilen hakaret ve tehdit vakıalarının tanık beyanlarıyla kanıtlanmadığı, bu vakıalara ilişkin ceza dosyalarına ise davacı kadının delil olarak dayanmadığı bu sebeple tehdit ve hakaret vakıalarının erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği ancak; mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tamamen kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, pararın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.09.2018 (Per.)
Esas No: 2013/10717
Karar No: 2013/14224
Karar Tarihi: 12.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/10717 E.  ,  2013/14224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 25/03/2013 gün ve .... sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine ve aynı kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 2. ve 4/b-1. maddeleri gereğince takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine ve aşağıda yazılı ret karar harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine 12/09/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

...

KARŞI OY YAZISI

Dava; elektrik çarpması sonucu ölüm nedenine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş dairemizin 25/03/2013 günlü kararı ile onanmıştır.

Davacıların desteği 27/08/2009 tarihinde çalıştığı yerdeki elektrik arızasını gidermek için direğe çıkmış ve elektrik çarpması sonucu ölmüştür.

...

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda olayın meydana gelmesinde davacıların desteğinin %70 oranında dava dışı bina malikinin %30 oranında kusurlu oldukları, davalı ...’ın olayın meydana gelmesinde kusursuz olduğu belirtilmiş ise de; dosya içinde bulunan ve mahkemece yapılan keşif sonrasında düzenlenen 02/12/2010 tarihli raporda belirtildiği üzere olayın olduğu direkte iletkenlerin saçaklı durumda olduğu korkuluk demirlerinin yönetmelikte belirtilen standartlara uygun olmadığı ve direk üzerinde “tehlike” uyarı levhası olmadığı açıklanmak suretiyle meydana gelen olayda davacılar desteğinin %40, davalı idarenin %60 oranında kusurlu oldukları belirtilmiştir.

Gerek bu bilirkişi raporu, gerekse dairemizin ve Hukuk Genel Kurulu’nun yerleşik içtihatlarında belirtildiği üzere davalı idarenin yaptığı iş itibariyle tehlike sorumluluğunun gerektirdiği ağır özen yükümlülüğü altında bulunması gözetildiğinde davanın tümden reddi yerinde olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan dairemiz çoğunluğunun kararına katılmıyorum. 12/09/2013
Esas No: 2013/11283
Karar No: 2015/11535
Karar Tarihi: 09.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/11283 E.  ,  2015/11535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/211520

MAHKEMESİ : Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08.05.2012

NUMARASI : 2010/68 Esas, 2012/106 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan beraat ve kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelenmesinde;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile katılan B... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen beraat kararı ile kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen katılan B... vekilinin temyiz itirazları ile sanık müdafiin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan beraat eden sanığın hürriyetten yoksun kılma eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin delil temin edilememesi nedeniyle hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 109/5. maddesinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16578
Karar No: 2017/690
Karar Tarihi: 23.01.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/16578 E.  ,  2017/690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer temyiz itirazlarının ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.01.2017 (Pzt.)
Esas No: 2017/8708
Karar No: 2018/2148
Karar Tarihi: 22.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8708 E.  ,  2018/2148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanıklar ..., ...); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ..., ..., ...); çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (sanıklar ... ile ...)

HÜKÜM : Sanıklar ... ile ...'ın çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan; sanıklar ..., ... ve ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan; sanık ...'nin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ve sanıklar ... ile ...'ın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, sanıklar ... ile ... haklarında ise çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ..., ... ile ... müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ... ile ... haklarında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanıklar ile mağdurenin beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü on beş yaşını doldurmamış olan mağdurenin cebir, tehdit veya hile olmaksızın sanıklar ... ve ...'la birlikte diğer sanık ...'in evine gitmesinin ardından burada bir süre kalarak kahvaltı yaptığı, bu sırada ...'in annesinin eve gelmesi üzerine mağdurenin, sanıklar tarafından evin içinde saklanıp annenin dışarı gitmesinden sonra evden çıkartıldığı ve sanıkların mağdurenin ailesinden habersiz yanlarına geldiğini bildikleri anlaşıldığından, mevcut haliyle eylemlerinin TCK'nın 109/1 maddesinde açıklanan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, haklarında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle suç vasfının tayininde hataya düşülmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ile ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarları itibariyle kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.