Esas No: 2022/9502
Karar No: 2025/1431
Karar Tarihi: 11.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/9502 E.  ,  2025/1431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/395 E., 2022/301 K.

DAVA : Koruma tebdirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 1.000.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinde, manevi tazminat talebinin reddine, maddi tazminat talebinin ise kısmen kabulü ile 6.402,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; manevi tazminata hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, bilirkişi raporlarının ve malın tasfiye edilmediğinin görmezden gelindiğine, el koyma tarihindeki değerine el koyma tarihinden itibaren işletilecek faiz ile ve kar kaybının da eklenerek maddi tazminatın belirlenmesi gerektiğine, bu nedenle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/562 Esas – 2014/227 Karar sayılı dava dosyasında davacının 5015 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 58.200 litre akaryakıt cinsi eşyasına 10.07.2007 tarihinde el konulduğu, yapılan yargılama sonunda sanığın beraatine ve el konulan malların iadesine karar verildiği, kararın 25.10.2016 tarihinde kesinleştiği, muhafaza altına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, manevi tazminat yönünden yasal şartların oluşmadığı ancak maddi tazminat yönünden kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğunun kabulü ile kar kaybı zararının maddi tazminat olarak verilmesi gerektiği belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Tazminat talebinin dayanağı olan Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/562 Esas – 2014/227 Karar sayılı dava dosyasında davacının 5015 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 58.200 litre akaryakıt cinsi eşyasına 10.07.2007 tarihinde el konulduğu, yapılan yargılama sonunda sanığın beraatine ve el konulan malların iadesine karar verildiği, ancak el konulan eşyanın bozulmuş olduğunun dosya arasındaki bilirkişi raporu ve ilgili kurumlarla yapılan yazışmalardan anlaşıldığı ve bu nedenle davacı tarafından teslim alınmadığının anlaşılması, akaryakıtın tasfiye aşamasının ise karar tarihi itibarıyla henüz tamamlanmadığının anlaşılması karşısında; akaryakıtın tasfiye edilip edilmediğinin araştırılması ile tasfiye edilmiş olması halinde, akaryakıtın el koyma anındaki piyasa değeri belirlenerek, tasfiye sonucu davacı şirkete ödenen bedelin, el koyma anındaki piyasa değerinden düşülmesi suretiyle bir fark oluşması durumunda, bu farkın maddi tazminat kapsamında hüküm altına alınması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.02.2025 tarihinde karar verildi.