erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/20375
Karar No: 2015/2424
Karar Tarihi: 18.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/20375 E.  ,  2015/2424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 3. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/09/2014

NUMARASI : 2013/1288-2014/975

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan H.. S..'nın kayden maliki olduğu 3 parsel sayılı taşınmazın tapu kütüğüne murisinin " Hüseyin" olan baba adının ilave edilmek suretiyle tapu kaydının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu kayıt malikinin davacının mirasbırakanı olduğu, nüfus kayıtlarına uygun olarak tapu kayıtlarının düzeltilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ............. raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, tapu kayıt malikinin davacının mirasbırakanı olduğu belirlenerek, nüfus kayıtlarına uygun olarak tapu kaydının düzeltilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, hüküm fıkrasında kayıt malikinin adının "Hayriye" olarak yazılması doğru değil ise de; anılan bu husus maddi hataya dayalı olduğu ve yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 1. fıkrasındaki “Hayriye” isminin çıkartılarak yerine “Hanife” yazılmasına, 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10111
Karar No: 2014/16089
Karar Tarihi: 05.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/10111 E.  ,  2014/16089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların olay tarihinde .... mahallesi 774. sokak üzerinde park halinde bulunan mağdurun aracını düz kontak yaparak çaldıktan sonra olay yerinden ayrıldıkları, yapılan ihbar üzerine olay yerine gelmekte olan polis memurlarının kullandığı araç ile.... mahallesi 758/1. sokak üzerinde karşılaşmaları üzerine sanıkların araçtan inerek kaçmaya başladıklarının anlaşılması karşısında, suçun tamamlandığı gözetilmeden sanıklar hakkında TCK'nın 35.maddesi uyarınca indirim yapılması ve sanıkların eylemini gece sayılan zaman dilimi içerisinde işledikleri halde TCK'nın 143. maddesi ile cezasından artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ve ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışındaki yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/780
Karar No: 2013/37156
Karar Tarihi: 30.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/780 E.  ,  2013/37156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık müdafiinin, lehe olan tüm hükümlerin uygulanmasını talep etmesine rağmen TCK'nin 62.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda herhangi bir karar verilmemesi,

2) Hükmolunan hapis cezasından haksız tahrik sebebiyle TCK'nin 29.maddesi uyarınca indirim yapılırken oranın "1/6" şeklinde gösterilmesi,

3) Sanık hakkında, yaşamı tehlikeye sokan bir duruma neden olan yaralama nedeniyle cezası arttırılırken kanun maddesinin "TCK'nin 87/1-d" yerine "TCK'nin 87/1-b" şeklinde yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21372
Karar No: 2014/9091
Karar Tarihi: 02.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/21372 E.  ,  2014/9091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık eylemini gece sayılan zaman dilimi içinde işlemesine rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11770
Karar No: 2012/13831
Karar Tarihi: 03.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11770 E.  ,  2012/13831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın Hazine adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2009 yılı itibarıyla sulu şartlarda buğdayın ve samanın dekar başına ortalama verimi 370-400 kg, domatesin dekar başına ortalama verimi 3500 kg olduğu halde;mahkemece hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda sırasıyla dekar başına ortalama verimin 340-350 kg ve 3100 kg alınması suretiyle düşük değer hesaplanmış olması,

2-Hükme esas alınan ek bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu taşınmazda bulunan mütemmim cüz niteliğindeki ağaç bedelleri hesaplanırken, bilirkişi tarafından toplam ağaç bedelinden enkaz bedeli düşüldüğü halde, mahkemece 2.kez toplam ağaç bedelinden enkaz bedelinin düşülmesi suretiyle düşük bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7669
Karar No: 2011/8141
Karar Tarihi: 28.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/7669 E.  ,  2011/8141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı gerçek kişiler vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelmesi yapılabilmesi için Yargıtayca incelenmesine gerek görülen, çekişmeli parselin ifraz edildiği 2334, 2335 ve 4289 sayılı parsellerin kadastro tesbit tutanakları ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, tesbitleri itirazsız kesinleşmiş ise bu yolla oluşan tapu kayıtları davalılar ise dava dosyaları, tapuya ihdasen kayıt edilmişlerse, evrakı müsbitesi ve tescil krokileri ile cins ve malik değişikliklerine gösteren tapu kayıtları getirtilerek dosyasına eklenmesi istendiği halde, çekişmeli parselin tabi adaların oluşumuna ilişkin kayıtlar getirtilmiş, istenen asıl belgeler getirtilmemiştir.

Yargıtay kararı dikkatlice okunarak gereği yerine getirilmeli, temyiz incelemesinin ve dolayısıyla yargılamanın gecikmesine neden olunmamalıdır.

Bu kez, 2334 ve 4289 sayılı parsellerin tapu kayıtlarının oluşumuna esas kadastro tesbit tutanakları ve dayanakları yada ihdasen kayıt edilenlerin tapuya tesciline ilişkin evrakı müsbiteleri, kadastro tesbiti hükmen kesinleşen ya da halen davalı olanlar ile ilgili dava dosyaları getirtilerek,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 28/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/4318
Karar No: 2011/11631
Karar Tarihi: 27.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4318 E.  ,  2011/11631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine ve dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre objektif değer arttırıcı unsur oranının % 120 nisbetinde olacağı gözetilmeden daha düşük alınmak suretiyle az bedel tesbit edilmesi,

2-Çayırlık niteliğindeki taşınmazlara net çayır otu gelirine göre bedel belirlenmesi ile yetinilmesi gerekirken,belirlenen bedele otlatma payı eklenerek fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3631
Karar No: 2018/2377
Karar Tarihi: 09.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/3631 E.  ,  2018/2377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kovuşturma evresinde duruşmadan haberdar edildikten sonra mazeret dilekçesi veren müştekinin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü ve 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, sanıklar hakkında kurulan hükümleri temyize hakkı bulunduğu belirlenerek ve aynı Kanun’un 237/2 ve 238. maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanıkların amca yeğen oldukları, sanık ...’nın bankadan çek alamaması nedeniyle yeğeni Sanık ...’un izni ile ve onun adına adına çek karnesi alarak müştekiye aldığı mal karşılığında verdiği, çekin bankaya ibrazında karşılığının bulunmadığı, yapılan icra takibi sonrası sanık ...’un çekteki imzanın kendisine ait olmadığını iddia ettiği, böylece sanıkların eylem ve fikir birliği içinde hareket etmek suretiyle başkasına imza attırıp çekteki imzayı da inkar etmek suretiyle nitelikli olandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık ...’nın, sanık ...’un muvafakati ile suça konu çeki imzalayarak ve çekin arkasına kendi cirosunu da atmak suretiyle müştekiye verdikten sonra imzanın kendisine ait olduğunu ve müştekiye olan borcu kabul ettiğini belirttiği, buna göre çekin düzenlenmesinden önce verilen rıza nedeniyle ortada gerçeğe aykırı bir belge bulunmadığı gibi sanık ...’nın imzayı ve borcu kabul etmek suretiyle dolandırıcılık kastıyla hareket etmediğinin anlaşıldığı dikkate alınarak unsurları itibariyle oluşmayan suçları nedeniyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Katılmasına karar verilen vekilinin temyiz dilekçesinde dava ile ilgili başkaca delil sunmadığı gibi soruşturma ve kovuşturmanın eksik yapıldığına dair iddia ve beyanı olmadığı dosya kapsamında delillerin de yeterince toplanmış olduğu nazara alınarak tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, müşteki vekilinin, beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ve eylemlerin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/16538
Karar No: 2020/6262
Karar Tarihi: 15.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/16538 E.  ,  2020/6262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 15.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/10434
Karar No: 2022/5659
Karar Tarihi: 14.04.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/10434 E.  ,  2022/5659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurun ikamet ettiği binaya girilmekle konut dokunulmazlığının ihlali suçu oluştuğu ve bu suç yönünden zamanaşını süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanığın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak ONANMASINA, 14.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/3668
Karar No: 2018/2350
Karar Tarihi: 05.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/3668 E.  ,  2018/2350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılandan zaman zaman küçük miktarlarda borç paralar alarak bunları ödediği ve bu şekilde katılan nezdinde güven sağladığı, daha sonra büyük miktarlarda paralar alıp bunları ödemediği ve bunu yaşam tarzı haline getirerek atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın borcu kabul ettiğine dair savunmaları, katılan beyanları, oluş ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki meselenin hukuki mahiyette olduğundan bahisle mahkemenin beraate ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı ve hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve sanığın eyleminin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2973
Karar No: 2013/9976
Karar Tarihi: 12.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2973 E.  ,  2013/9976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaz ilişkin olarak 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi uyarınca yörede yapılan çalışmadan önceki ve sonraki tapu kayıtlarının ayrı ayrı bu dosya arasında yer alması, daha sonra;

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; 1946 yılında kesinleşmiş orman kadastrosu, 1976 yılında yapılan aplikasyon ve 2. madde haritaları ve 1987 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 12/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/2023
Karar No: 2016/7222
Karar Tarihi: 26.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2023 E.  ,  2016/7222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

2005 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiası ile açılan davada kullanılan son fatura tarihinin 30.06.2005 olması ve suç tarihinin sahte faturaların KDV beyanamesinden kullanılmış olması nedeniyle 21.07.2005 olacağı cihetle, gerekçeli kararda 05.10.2011olarak yazılan suç tarihinin 21.07.2005 şeklinde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanığın yetkilisi olduğu şirketin 2005 takvim yılında sahte fatura kullandığının kabul edildiği olayda; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi amacıyla; sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen kişi/şirketler hakkında karşıt inceleme raporlar düzenlendiği görülmekle, sahte fatura düzenleyen ilgili kişi/şirketler hakkında düzenlenen raporları getirtilerek, kişi/şirket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası, aynı eyleme karşılık gelen ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359/b-1. maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğünden, suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/b-1. maddesindeki cezanın lehe olduğu gözetilmeden ve lehe Yasa karşılaştırması da yapılmadan temel cezanın üç yıl hapis olarak tayini suretiyle fazla ceza belirlenmesi,

Kabule göre de;

3-Aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura kullandığı kabul edilen sanık hakkında TCK'nun 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı,

4-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeperden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, 26.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.