Esas No: 2015/10575
Karar No: 2015/7358
Karar Tarihi: 27.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/10575 E.  ,  2015/7358 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken 2009 yılı Haziran ve Temmuz aylarında temizlik işi alımı için ihale yapılmadığını, ancak kendisinin ve diğer işçilerin kesintisiz çalışmaya devam ettiklerini, buna rağmen bu dönemde ödenmesi gereken alacaklarının ödenmediğinden bahisle bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, bu aylarda ihale boşluğu olduğunu, ancak tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı Belediye Başkanlığında 2009 yılında Haziran ve Temmuz aylarında yaklaşık 50 günlük ihale boşluğu olduğu, ancak bu dönemde temizlik elemanlarının çalışmaların devam ettiği de tüm dosya kapsamı ve açılan emsal davalardan anlaşılmaktadır. Ayrıca emsal dosyalarda görüldüğü üzere bu dönemde, ... 'den 09.07.2009-20.07.2009 tarihleri arasında geçici temin usulü ile alım yapıldığı ve bazı işçilerin çalışmaların bildirildiği de görülmektedir. Davacının da 12 gün çalışması olduğu kayıtlarla sabit olmasına rağmen bu süre dışlanmadan hesaplama yapılması hatalıdır. Yapılacak iş bu süreyi hizmet süresinden düşüp geri kalan süre için ücret, yol ve yemek ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarını hesaplamaktan ibarettir.

3-Davacının fazla mesai alacağının tutarı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda bilirkişi dava konusu dönemde davacının birer haftalık sürelerle vardiyasının değiştiği, iki haftada bir 07.00-20.00 saatleri arasında 13 saat bir buçuk saat ara dinlenmesinin mahsubuyla 11,5 saat haftalık 11,5 x 7 = 80,5 saat, hafta tatili ücreti ayrıca hesaplandığından günlük 7,5 saatlik çalışma süresinin mahsubuyla 73 saat haftalık 45 saatlik çalışma süresinin aşılarak iki haftada bir 28 saat fazla çalışma yapıldığını bildirerek hesaplama yapılmıştır. Ancak emsal dosyalardan da anlaşıldığı üzere uyuşmazlık döneminde, haftanın 7 günü 07.00-15.00 saatleri arasında çalıştıktan sonra bundan ayrı ve ek olarak her hafta Çarşamba, cumartesi ve Pazar günleri de ortalama olarak 19.00-02:00 saatleri arasında çalıştıkları, davacının normal olarak haftalık yasal iş süresi olan 45 saatlik ışması olan 07.00-15.00 saatleri arasındaki çalışmasından ayrı olarak aynı haftanın 3 günü de 19.00-02.00 saatleri arasında yarım saat ara dinlenmesi düşüldükten sonra ayrıca 3 gün x 6,5 saat = 19,5 saat çalıştığı ve haftada 19,5 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Davacının fazla mesai alacağının da bu şekilde hesaplanması gerekirken olaya uygun olmayan rapora itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davalıya iadesine, 27.4.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.