erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/11116
Karar No: 2016/5162
Karar Tarihi: 05.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11116 E.  ,  2016/5162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 19/12/2014 gün ve 2014/122 - 2014/502 sayılı kararı onayan Daire'nin 10/06/2015 gün ve 2015/2514 - 2015/8055 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin ortağı oldukları davalı şirketin 29.04.2011 tarihli olağan genel kurulunda sermaye artırımına karar verildiğini ve tüm ortakların iştirak taahhütnamesi ile paylarına düşen hissenin bedellerini ödemeyi taahhüt ettiğini ancak, ortakların hiç birinin taahhütlerini yerine getirmemesine rağmen davalı tarafça sadece müvekkillerinden bedellerin yatırılmasının istenildiğini, diğer üç ortağın her ne kadar şirket kayıtları uyarınca paylarına düşen bedelleri yatırdıkları görünse de bunun sadece şeklen doğru olup, fiiliyatta herhangi bir sermaye ödemesi gerçekleşmediğini, sermaye artırımının kötüniyetli olarak yöneticilerin istifadesine sunulması amacına yönelik olduğunu, 30.01.2014 tarih, 1 nolu, 07.02.2014 tarih, 2 ve 3 no'lu yönetim kurulu kararları ile müvekkillerinin 169.856,25 TL tutarındaki 900.000'de 339.712,5 adet nakdi pay senetlerinin tamamının iptal edildiğini ve 05.03.2014 tarihinde satılmasına karar verildiğini ayrıca, şirket yönetiminin sadece nakdi sermaye üzerinden pay senetlerini değerlendirip, ayni sermaye kalemlerinin dikkate alınmadığını, ayni sermaye kalemleri dikkate alınmadan eksik tayin edilen ve buna göre değer biçilen sermaye paylarının bu haliyle satışa çıkarılmasının da müvekkillerinin şirketteki vazgeçilmez haklarını ihlal ettiğini, müvekkillerinin zarara uğratılmakta olup, şirket paylarının da ellerinden haksız ve kötüniyetli olarak alınmaya çalışıldığını ileri sürerek, 30.01.2014 tarih, 1 nolu, 07.02.2014 tarih 2 ve 3 no'lu yönetim kurulu kararlarının geçersiz olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 05/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6713
Karar No: 2019/5585
Karar Tarihi: 25.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6713 E.  ,  2019/5585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- ... Yapı Denetim Ltd. Şirketinin yetkilileri olan sanıklar hakkında 2010 takvim yılında, hakkında sahte fatura düzenlediğine dair rapor hazırlanan ... Nakliye Gıda ve Pet. Ür. İnş. San. Tic. Ltd. Şirketinden temin ettikleri sahte faturaları defterlerine işlemek suretiyle sahte fatura kullanma suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıklar hakkında aynı şirket müdürlüğü nedeniyle vergi müfettişi ... tarafından hazırlanan, 10.07.2014 tarihli, 2014/A-2072/38 sayılı vergi inceleme raporuna dayanılarak, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 19.09.2014 tarihli ve 2014/8137 esas sayılı iddianamesi ile 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan davada, Eskişehir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2015 tarihli 2014/596 Esas ve 2015/226 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkûmiyet hükümlerinin sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine, dosyanın Dairemizin 2018/167 esas sırasına kaydedildiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların, aynı takvim yılında başka mükelleflerden de temin ettiği sahte faturaları kullanması fiilinin zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceğinden; mükerrer yargılama yapılmaması, fiilin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının, suç konusu faturalar ile belgelendirilen maliyetin, satışların toplam maliyetine oranının ve sanıkların suç kasıtlarının değerlendirilmesi açısından; söz konusu dosyanın duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi ve sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de;

a) Birden fazla sahte fatura kullanma fiillerinin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanıklar hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 25.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/5436
Karar No: 2013/11842
Karar Tarihi: 24.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/5436 E.  ,  2013/11842 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının 1979-2007 tarihleri arasında davalıya ait yurt içi ve yurt dışındaki iş yerlerinde çelik montaj işçisi olarak çalıştığını, sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, 1997 yılı sonrası çalışmaların farklı bir tüzel kişilik olan ... Limited Şirketi'nde geçtiğini, sorumluluklarının bulunmadığını, kendi dönemine ilişkin tüm alacakların ödendiği, ibraname alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır.

Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur.

Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda; davacı ibranamelerin geçersiz olduğunu iddia etmiş, davalı ise gerek yargılama aşamasında ve gerekse temyiz aşamalarında yapılan ödemeler ve ibranamelerin dikkate alınmadığını, tasfiye edilen dönemlerin hesaba dahil edildiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını savunmuştur.

Yukarıda açıklanan Anayasal ve yasal düzenlemeler karşısında verilen kararın tarafların iddia ve savunmalarını temyiz taleplerini karşılayacak şekilde verilmediği, yeterli gerekçe içermediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları net bir şekilde ortaya konulup, her bir ödeme evrakı ve diğer belgeler tek tek değerlendirilerek, tasfiye edilen dönemler bulunup bulunmadığı, davacının istifa ettiği dönemler bulunup bulunmadığı, hangi belgenin hangi sebeple, hangi deliller nedeniyle üstün tutulduğu karar gerekçesinde açıklanarak sonuca gidilmesi gerekirken gerekçesiz bir şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16164
Karar No: 2016/374
Karar Tarihi: 27.01.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/16164 E.  ,  2016/374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Sanık müdafii davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği gibi mazeret de bildirmediğinden temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610-2014/512, 2013/84-2014/513 ve 2014/166-514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; "adli arama kararı" alınmasını gerektiren olayda arama kararı alınmadan "önleme arama kararı" ile arama yapılması hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan ve suçun maddi konusunu oluşturan deliller ya da suçun maddi konusu "hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş" olacağından, Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; 31 KLS 59 plakalı araçla uyuşturucu sevkiyatı yapılacağı bilgisinin alınması üzerine olay tarihinde kolluk kuvvetleri tarafından yapılan yol uygulamasında sanığın içinde bulunduğu araç durdurularak, CMK’nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde "adli arama kararı'' veya ''yazılı adli arama emri'' alınmadan araç içinde 12.01.2015 tarihinde verilen önleme arama kararına dayanılarak yapılan aramada uyuşturucu maddenin ele geçirildiği daha sonra Cumhuriyet savcısına haber verildiği anlaşılmakla, arama yapılmadan önce usulüne uygun arama kararı ya da yazılı arama emri alınıp alınmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Kabule göre de;

a) Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin, 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kesin nitelikte olup, temyiz yeteneği bulunmadığından tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

b) Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/12426
Karar No: 2023/11107
Karar Tarihi: 06.07.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/12426 E.  ,  2023/11107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/563 E., 2023/924 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aliağa 1. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/103 E., 2022/490 K.

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 4857 sayılı ... Kanunu'nun 20 nci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. Aynı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tâbi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca ilk derece mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre işe iade talepli somut davada, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi 25.10.2017 tarihinden sonra olduğundan, karara yönelik temyiz isteminin 7036 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince reddine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalıların temyiz dilekçelerinin REDDİNE,

Peşin alının temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

....07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5962
Karar No: 2011/7344
Karar Tarihi: 06.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/5962 E.  ,  2011/7344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.05.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.01.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 442 sayılı Köy Kanununun 3367 sayılı yasa ile eklenen 13. ek maddesi uyarınca, Boruktolu köyü tüzel kişiliğine tahsis edilen taşınmazın, köy ihtiyar heyeti tarafından hak sahiplerine satışına dayalı tapu iptali tescil, olmazsa arsanın rayiç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacının isteminin dayanağını 442 Sayılı Köy Kanununa 3367 sayılı Yasa ile eklenen ek 13. madde teşkil etmektedir. Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesinde “Kendisine, eşine ve reşit olmayan çocuklarına ait evi veya arsası bulunmaması, var ise evinin harap, arsanın kullanışsız olması, ve İsteklinin ikamet etmekte olduğu köy nüfusuna kayıtlı olması ve o köyde asgari 5 yıl oturmuş olması” gerektiği düzenlenmiştir. Anılan bu hüküm uyarınca köy tüzel kişiliği adına tapuda kayıtlı taşınmazları, o köyde asgari 5 yıl ikamet eden, kendisine, eşine ve reşit çocuklarına ait evi bulunmayan, ihtiyaç sahipleri tescil talebinde bulunabilirler.

Mahkemece yapılan araştırma sonucunda davacının kanunun ve yönetmeliğin aradığı şartları taşıdığı anlaşılmaktadır. Ancak bilirkişi raporunda

köy yerleşim alanı taslağında 144 ada 1 parsel olan taşınmazın tapuya 182 ada 1 parsel olarak tescil edildiği belirtilmiş olmasına rağmen mahkemece 144 ada 1 parsele ilişkin hüküm kurulması bozma nedeni ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK’nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasına 1. paragrafında yazılı “144 ada 1 parsel” şeklindeki rakam ve sözcükleri hükümden çıkarılarak yerine “182 ada 1 parsel” şeklindeki rakam ve sözcüklerinin eklenmesine, hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 06.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/9433
Karar No: 2017/12123
Karar Tarihi: 26.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/9433 E.  ,  2017/12123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şirketler hukukundan kaynaklanan tapi iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı şirket vekili, davacı şirketin 15.08.1989 tarihinde kurulduğunu ve ticaret siciline kaydedildiğini, şirket ana sözleşmesinin şirket sermayesini belirleyen 6.ncı maddesine göre ... Merkez ... Köyü 1558 ada 1 parselde kayıtlı taşınmazın ... paşının ...'a, 646/2288 payının ise ... adına kayıtlı olduğunu, hisselerin tamamının ortaklar tarafından şirkete sermaye olarak konulduğunu, tapu sicil müdürlüğünden tescil işlemleri için başvurulduğunda davalı ...'ın şirkete sermaye olarak koyduğu taşınmaz hissesini kızı ...'a satış yoluyla devrettiğinin ortaya çıktığını, devrin tamamen kötü niyetli olduğunu, davalı ...'a ait iken satış yolu ile elden çıkarılıp diğer davalı adına tescil edilen 646/2288 paya ait tapu kaydının iptali ile davacı şirket adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin babasının ekonomik ihtiyaçları için taşınmazı satmak istemesi üzerine satın aldığını, davanın süresinde açılmadığını haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacının davayı açmakta hukuki yararı olmadığını, müvekkilinin davacı şirkete sermaye koyma borcunu yerine getirdiğini aksi halde hisse senedi çıkarılmayacağını belirtmiştir.

Mahkemece, davada öncelikle çözülmesi gereken sorunun davalı ...'ın şirketin kuruluşu sırasında koyduğu ayni sermaye borcunu nakti olarak ödeyip ödemediği noktasında toplandığı, davanın her ne kadar tapu iptali ve tescil davası olarak açılmış ise de davalının sermaye borcunun ödenmesine

yönelik olduğu, Anonim ortaklıklarda paydaşlardan ödenmemiş sermaye taahhütlerinin istenmesi ve sonuçları TTK.da emredici kurallarla düzenlenmiş olup bu davalar mutlak ticari davalardan olduğundan, davaya Ticaret Mahkemesince bakılması gerektiği, ...'de müstakil Ticaret Mahkemesi mevcut olduğundan bahisle mahkememizin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve somut olayın davalı ...'un davacı anonim şirkete ayni sermaye koyma borcunu ifa edip etmediği dolayıs ile şirketler hukukuna ilişkin bulunmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 7,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 26.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5435
Karar No: 2013/11841
Karar Tarihi: 24.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/5435 E.  ,  2013/11841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının 1989-2008 tarihleri arasında davalıya ait yurt içi ve yurt dışındaki iş yerlerinde çelik montaj işçisi olarak çalıştığını, sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, 1998 yılı sonrası çalışmaların farklı bir tüzel kişilik olan ... Limited Şirketi'nde geçtiğini, sorumluluklarının bulunmadığını, kendi dönemine ilişkin tüm alacakların ödendiği, ibraname alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır.

Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur.

Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda; davacı ibranamelerin geçersiz olduğunu iddia etmiş, davalı ise gerek yargılama aşamasında ve gerekse temyiz aşamalarında yapılan ödemeler ve ibranamelerin dikkate alınmadığını, tasfiye edilen dönemlerin hesaba dahil edildiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını savunmuştur.

Yukarıda açıklanan Anayasal ve yasal düzenlemeler karşısında verilen kararın tarafların iddia ve savunmalarını temyiz taleplerini karşılayacak şekilde verilmediği, yeterli gerekçe içermediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları net bir şekilde ortaya konulup, her bir ödeme evrakı ve diğer belgeler tek tek değerlendirilerek, tasfiye edilen dönemler bulunup bulunmadığı, davacının istifa ettiği dönemler bulunup bulunmadığı, hangi belgenin hangi sebeple, hangi deliller nedeniyle üstün tutulduğu karar gerekçesinde açıklanarak sonuca gidilmesi gerekirken gerekçesiz bir şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5748
Karar No: 2013/11387
Karar Tarihi: 04.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/5748 E.  ,  2013/11387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

İddianameler içeriği ile vergi suçu raporuna göre sanıklar hakkında, 2001, 2002 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davaları açıldığı belirlenerek yapılan incelemede;

Mahkemece hüküm kurulurken, gerekçeli kararda hangi sanık hakkında hangi suçlardan dava açıldığının belirtildiği, hüküm fıkrasında da suç isimleri ve yılları ayrı ayrı belirtilmese de "213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçlarından" demek suretiyle sanıkların atılı suçların tamamından beraatlerine karar verilmiş olmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1-Sanık ... hakkında defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun olarak gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında 2001, 2002, 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2001, 2002, 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.