Esas No: 2007/14152
Karar No: 2012/1762
Karar Tarihi: 09.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/14152 E.  ,  2012/1762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 141/1, 35, 53/1-2, 63, 2 ay 20 gün hapis

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan; sanık ...'nın, Mudanya Sulh Ceza Mahkemesinin 30.9.2004 tarih ve 2004/318-387 sayılı hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

11.11.2004 günü saat 21.00 sıralarına damadı ...'ın işyerine gelen yakınan ... ...'nın masa üzerine bıraktığı çantasından cep telefonunu alan sanık ...'ı gören yakınanın "ne yapıyorsun, telefonu neden aldın" diyerek bağırdığı, sanığın cep telefonunu yere attığı, bağırma sesini, duyan yakınan ... ...'ın sanıklara müdahale etmesi üzerine, sanıkların yakınan ...'a vurdukları ve ...'ın tornavida çekmesinden sonra, birlikte kaçtıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların kendilerini suçtan kurtarmak ve kaçmak amacıyla, yakınanı tehdit etmek şeklindeki eylemlerinin 765 sayılı TCY'nın 495/2.maddesi yollamasıyla 497/2. maddesine uyan yağma suçunu, 5237 sayılı TCY’nın dolaylı yağma suçuna yer vermemiş olması da gözetilerek, eylemin anılan Yasa da 5237 sayılı TCY’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 35/2, 53, 106/2-a-c, 62/1, 53, 63.maddelerine uyan hırsızlık ve tehdit suçlarını oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması ve 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesiyle indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

I-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 11.11.2004 günü saat 21.00 sıralarına damadı ...'ın işyerine gelen yakınan ... ...'nın masa üzerine bıraktığı çantasından cep telefonunu alan sanık ...'ı görmesi üzerine "ne yapıyorsun, telefonu neden aldın" diyerek bağırdığı,sanığın cep telefonunu yere attığı, bağırma sesini, duyan yakınan ... ...'ın sanıklara müdahale etmesinden sonra, sanıkların yakınan ...'a vurdukları ve ...'ın tornavida çekerek, birlikte kaçtıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların kendilerini suçtan kurtarmak ve kaçmak amacıyla, yakınanı tehdit etmek şeklindeki eylemlerinin 765 sayılı TCY'nın 495/2.maddesi yollamasıyla 497/1. maddesine uyan yağma suçunu, 5237 sayılı TCY’nın dolaylı yağma suçuna yer vermemiş olması da gözetilerek, eylemin anılan Yasa da 5237 sayılı TCY’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 35/2, 53, 106/2-a-c, 62/1, 53, 63.maddelerine uyan hırsızlık ve tehdit suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2- 5237 sayılı Yasanın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle indirim yapılması,

3- Sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nin 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.