erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/4309
Karar No: 2011/11858
Karar Tarihi: 29.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4309 E.  ,  2011/11858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vd. , ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ile davalılardan ... vd. , ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza çayır geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine ve dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre objektif değer arttırıcı unsur oranının % 120 nisbetinde olacağı gözetilmeden daha düşük alınmak suretiyle az bedel tesbit edilmesi,

2-Çayırlık niteliğindeki taşınmazlara net çayır otu gelirine göre bedel belirlenmesi ile yetinilmesi gerekirken, belirlenen bedele otlatma payı eklenerek fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vd. , ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı ile davalılardan ... vd. , ... vd.'den peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6257
Karar No: 2014/2249
Karar Tarihi: 31.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/6257 E.  ,  2014/2249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 9 - 2011/184293

Mahkemesi : Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 08/12/2010

Numarası : 2007/1075 - 2010/1610

Suç : Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Katılanlar İ. K. ve H. K.'ın gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi; yine sanığın nüfusa kayıtlı olduğu “G. Köyü”nün gerekçeli karar başlığına yazılmaması, mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin tüm, katılanlar vekilinin ise yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Dosya içeriğine göre asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi yerine, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında asgari hadden ceza tayini,

2-Kendilerini tek bir vekille temsil ettiren katılanlar K.. K.., Satılmış Kurnaz, İsmail Kurnaz ve Havva Kurnaz yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 31.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16191
Karar No: 2017/17516
Karar Tarihi: 25.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/16191 E.  ,  2017/17516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu, aleyhine başlatılan takip nedeniyle, haline münasip evinin haczedildiğini belirterek haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, şikayet konusu taşınmazın borçlunun haline münasip olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulü ile taşınmaz üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş olup hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

İİK'nun 82/1-12. maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin, borçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra Mahkemesi'nce, borçlunun, sözü edilenlerle birlikte barınması için, zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda; meskeniyet iddiasına konu taşınmaz cadde üstünde bir apartman dairesi olup, hükme esas alınan 22.08.2014 tarihli bilirkişi raporunda bu meskene 85.000 TL değer belirlenmiştir. Buna göre normal bir dairenin değerinin bu miktardan düşük olacağının kabulü gerekir. Takip hukukunda asıl olan borcun ödenmesidir. Mahkemece, daha mütevazi bir semtte normal daire fiyatları değerlendirilerek şikayetin bu doğrultuda sonuca bağlanması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 25.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/17651
Karar No: 2018/24138
Karar Tarihi: 12.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/17651 E.  ,  2018/24138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde duruşmalı olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait nakliyat şirketinde uluslararası tır şoförü olarak çalışırken iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile ulusal bayram genel tatil ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak kıdem ve ihbar tazminatının reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık ulusal bayram genel tatil ücretine uygulanan takdiri indirim konusundadır.

Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının tanık beyanları ile tespit edilip uzun bir süre için hesaplanması, işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izni, mazeret gibi sebeplerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Yargıtay'ca son yıllarda uygun bir indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre belirlenmelidir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ulusal bayram genel tatil ücret alacağı yurda giriş çıkış kayıtlarına göre hesaplandığı halde takdiri indirim yapılması hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/2699
Karar No: 2025/3367
Karar Tarihi: 25.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/2699 E.  ,  2025/3367 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/365 E., 2023/410 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I - Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II - Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli ve 2021/14721 Esas, 2022/10476 Karar sayılı bozma ilâmı öncesi, 30.06.2016 tarihli kararda suça sürüklenen çocukların hırsızlık suçundan sonuç ceza olarak 3 yıl 14 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, hükümlerin suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma sonrası hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezalarının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan 3 yıl 14 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin, "... 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yer aldığı hüküm fıkralarından sonra gelmek üzere, "1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının, 3 yıl 14 ay hapis cezası üzerinden infazına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12360
Karar No: 2018/3223
Karar Tarihi: 14.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/12360 E.  ,  2018/3223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

11.07.2013 tarihli olay tutanağı içeriğine göre, kabloları çalan kişilerin 4 kişi olarak ihbarda bulunulmuş olması, kabloların yakıldıktan sonra kolluk görevlileri geldiğinde suça sürüklenen çocuk ...’in de yakıldığı yerde bulunması ve suça konu kabloların gizlenmek amacıyla alıp, kaçırıp evine götürmüş olması ile birlikte ayrıca temyize gelmeyen sanık ...’in müdafiisiz de olsa da kolluktaki suça sürüklenen ...’in de suça katıldığı yönündeki anlatımı karşısında tebliğnamedeki suça sürüklenen çocuk ...’in suça katılmadığı yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuklar ve sanığın aynı müştekiye karşı bir suç işleme icrası kapsamında farklı sokaklardaki kabloların çalınması şeklindeki eylemi aynı zaman dilimi içinde bitişik sokaklarda olması nedeniyle tek suç olarak kabulü gerektiği ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin ve sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1256
Karar No: 2011/171
Karar Tarihi: 17.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1256 E.  ,  2011/171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 11/03/2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın taşkın inşaatdan ... zararın karşılanmasına yönelik tazminat davasına dönüştürülerek, taşkın inşaat bedelinin kabulüne dair verilen 05/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... (...), ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, taşınmaza el atmanın, el atılan bölümün yıkılarak giderilmesi, olmadığı takdirde taşkın yapı mülkiyetinin bedeli karşılığı davacı yana verilmesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, hukuki değerlendirmenin mahkemeye ait olduğu ve dava ekonomisi açısından açılan davanın taşkın yapı nedeniyle tazminat davası olduğu ve dava ekonomisi açısından açılan davanın taşkın yapı nedeniyle tazminat davası olduğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle, davacıların dava dilekçesindeki gerçek istemleri reddedilmiş, dava taşkın inşaattan ... zararın karşılanmasına yönelik tazminat davasına dönüştürülmüş ve taşkın inşaat bedelinin ödetilmesine karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesi gereğince yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Davacılar dava dilekçesinde, taşınmazlar üzerindeki tecavüzlü kısmın yıkılması suretiyle taşınmazlarının eski hale getirilmesini veya tecavüz eden binanın bedeli karşılığında mülkiyetinin kendilerine geçirilmesini istediklerine göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 76. maddesinde belirtilen bir davada öne sürülen maddi olguların hukuki nitelemesini yapmanın, uygulanacak yasa maddelerini bulmanın ve uygulamanın hakimin kendiliğinden yapması gereken bir görev olduğuna ilişkin yasal düzenleme farklı biçimde yorumlanarak, davacıların dava dilekçesinde istemedikleri taşkın yapı bedelinin ödetilmesine karar verilemez.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek ve istek dışına çıkılarak, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalıların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12628
Karar No: 2020/326
Karar Tarihi: 13.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/12628 E.  ,  2020/326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın davalılardan ...’e doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 13.01.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/7733
Karar No: 2011/6914
Karar Tarihi: 21.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/7733 E.  ,  2011/6914 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/ 2011/249333

Adam öldürmek suçundan sanık ... Kurnaz hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81,29,62.maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (GİRESUN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22/07/2010 gün ve 144/185 sayılı karar re'sen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü hakkında maktul Fatma Yiğit'i kasten öldürme suçundan verilen ve ceza miktarı itibariyle re'sen temyize tabi bulunan hüküm ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Hükümlü ... Kurnaz hakkında 765 sayılı TCK.nun 448,51/1,59,31 ve 33.maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu kurulan hükümde isabetsizlik görülmediğinden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 21/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/2542
Karar No: 2015/15861
Karar Tarihi: 01.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2542 E.  ,  2015/15861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gümüşhane Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2014

NUMARASI : 2014/239-2014/443

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaz üzerinde bulunan yapılara bedel belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için, değerlendirme tarihinde belediye imar planı içinde olması, değilse, belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunması ve ayrıca belediye hizmetlerinden yararlanması, etrafının da meskun olması gerekir. ........ Belediye Başkanlığının 29.05.2014 ve 18.06.2014 tarihli yazılarında, taşınmazın belediye ve mücavir alan sınırları dışında olduğu belirtilmiştir.

Taşınmazların mevcut durumu itibariyle arsa vasfını kazanmadığı anlaşıldığından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak, taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre değer biçildikten sonra bulunan bedele taşınmazların bilirkişi raporunda belirtilen özelliklerine göre Kamulaştırma Kanununun 11/1-i maddesi gereğince % 150 oranında objektif değer arttırıcı unsur ilavesi suretiyle değer tespiti gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan ipotek şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.