erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2005/10733
Karar No: 2006/1948
Karar Tarihi: 23.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/10733 E.  ,  2006/1948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.1.2004 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.6.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Gerek 4753 sayılı yasa uygulamasında ve gerekse tapulama tesbitinde 15 Parsel sayılı taşınmaz kuyu ve alanı niteliği ile orta malı olarak sınırlandırılmış, 7 parsel ise kamu hizmetinde kullanılan mezarlık olarak davacı ... Tüzel Kişiliği adına tesbit ve tescil edilmiş, davacının mezarlık ve mer'a iddiası ile açtığı elatmanın önlenmesi ve mer'anın eski hale getirilmesi bedelinin tahsili davaları kabul edilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-4342 sayılı Mera Kanunun 4. maddesi hükmünce mer'a, kullanım hakkı bir veya birden çok köy veya Belediyeye bırakılan hayvanların otlatılması ve otundan yararlanması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Krokide 15 parselde (C) ve (D) harfi ile gösterilen bölümlerin bu nitelikte yer olduğu saptanarak davalının elatmasının önlenmesine karar verilmesinde bir yanılgı yoktur. Çünkü; mer'aların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması ve sınırlarının daraltılması olanağından sözedilemez.

Şayet devletin hüküm ve tasarrufu altındaki mer'a nitelikli bir yer amaç dışı kullanılmak suretiyle vasıfları bozulmuşsa tekrar eski konumuna getirmek amacı ile yapılan giderler de, buna sebebiyet verenlerden tahsil edilir. Uygulamadaki deyimi ile "eski hale getirme bedeli" olarak tanımlanan bu masrafları talep edecek olan ise hazinedir. Zira, az yukarıda

2005/10733-2006/1948 -2-

söylendiği gibi, mer'a, yaylak ve kışlaklar devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerdendir. Belediye veya köy tüzel kişiliğinin bu yerlerde sadece otlatma hakkı bulunduğundan belediye otlatma bedelinden mahrum kaldığı zararını isteyebilirse de eski hale getirme talebinde bulunamaz. O yüzden mahkemece bilirkişinin eski hale getirme bedeli olarak saptadığı 5.136.000.000 TL ile ilgili dava bölümünün reddi yerine bunun da hüküm altına alınması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2. bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 23.2.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/19512
Karar No: 2012/4189
Karar Tarihi: 29.02.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/19512 E.  ,  2012/4189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, yakınana bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi uyarınca yakınan PTT Genel Müdürlüğü vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 29/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10382
Karar No: 2018/2639
Karar Tarihi: 12.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10382 E.  ,  2018/2639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 26/12/2014 gün ve 2013/148 - 2014/355 sayılı kararı bozan Daire'nin 05/04/2016 gün ve 2015/6889 - 2016/3668 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi olan ....l'ın davalı tarafın yapımcı olduğu filmlerde icracı sanatçı olarak yer almasına rağmen filmlerin televizyon kanalına ve televizyon dışındaki yayın kanalına müvekkillerden herhangi bir izin alınmaksızın kullanıldığını, bu nedenlerle davacıların bağlantılı haklarının ihlal edildiği ileri sürerek davaya konu 18 adet filmin davalı tarafça televizyon kanallarında gösterimine ilişkin 20.000,00 TL sinema ve televizyon kanalı dışında satıştan doğan haklarına ilişkin 10.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar, Dairemizce davalı yararına bozulmuştur.

Davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1234
Karar No: 2016/749
Karar Tarihi: 26.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/1234 E.  ,  2016/749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18.01.2013

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık E...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık K...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar Ç..., M..., K...)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kişiye sıkı sıkıya bağlı olan şikâyet ve buna bağlı davaya katılma hakkı onbeş yaşını bitirmiş olan mağdureye ait bulunduğundan ve mağdurenin babası ... hakkında 06.07.2010 günlü oturumda verilen katılma kararı hukuki dayanaktan yoksun olup vekile hükümleri temyiz hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5754
Karar No: 2014/9026
Karar Tarihi: 25.09.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/5754 E.  ,  2014/9026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın dam direğinden ayrı hat çekmek suretiyle sayaca girmeksizin kaçak elektrik kullandığının 20/02/2006 günü katılan kurum görevlilerince tespit edilerek kaçak elektrik tespit tutanağı düzenlenmesine rağmen, elektriğin kesilmesi esnasında bir mühürleme işleminin yapılmadığının katılan kurumca bildirilmesi karşısında, sayacın abonelik kaydı yapılarak kullanılıp kullanılmadığı ve suça konu sayacın üzerinde ilk abonelik esnasında ...Bakanlığı mührü bulunup bulunmadığının katılan kurumdan sorularak, varsa sayacın Bakanlık mühürlü olduğuna dair sayaç mühürleme tutanağının getirtilmesi, sayacın Bakanlık mühürlü şekilde daha önceden teslim edilmiş olduğunun tespiti halinde, sanığın mührün konuluş amacına aykırı davranışla sayaca müdahale etmesinin mühür bozma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraet kararı verilmesi, nedenlerine dayanan bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, dönülmesi mümkün bir ara kararı niteliğinde olmayıp davanın esasını halleden kararlardan bulunan uyma kararının gereği yerine getirilmeyerek aynı şekilde sanığın tekrar beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle esası incelenmeyen hükmün CMUK.'nm 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/17707
Karar No: 2010/9088
Karar Tarihi: 09.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/17707 E.  ,  2010/9088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesinden vazgeçilmesine

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Cumhuriyet Savcısının ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ... hakkında, yapılan yargılama sonucunda Kahta Asliye Ceza Mahkemesince 20.07.2004 tarihinde verilen baraat hükümlerinin temyiz edilmeksizin kesinleştiği, sanık ... yönünden kurulan hükmün ise C. Savcısı tarafından aleyhe temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY yönünden de değerlendirme yapmak üzere iade edildiğinin anlaşılması karşısında; adı geçen mahkemenin sanıklar ... ve ...’i yeniden yaptığı yargılamaya dahil ederek haklarında verdiği 22.09.2005 günlü hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.

Bu nedenle, sanıklar ... ve ... hakkında yeniden kurulan 22.09.2005 günlü hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

II-Cumhuriyet Savcısının ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleri, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, kaçak olarak kullanılan enerji değeri de gözetildiğinde, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 09.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/22630
Karar No: 2014/5311
Karar Tarihi: 27.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/22630 E.  ,  2014/5311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2012

NUMARASI : 2011/297-2012/87

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Çayırlık niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Taşınmaza net çayır otu gelirine göre bedel belirlenmesi ile yetinilmesi gerekirken, belirlenen bedele otlatma payı eklenerek fazlaya hükmedilmesi,

2) Dava konusu taşınmaza değerlendirme tarihi olan 2011 yılı resmi rakamlarına göre değer biçilmesi gerektiği gözetilmeden, bir önceki yıl verileri esas alınarak bulunan bedelin fiyat artış endeksi ile arttırılarak değer tespit edilmesi,

3-Taşınmazın, kamulaştırmadan arta kalan bölümünün yüzölçümü ve geometrik durumuna göre bu kısımda değer kaybı olmayacağı halde, bu kısımda % 15 oranında değer düşüklüğü olduğu kabulü ile fazlaya karar verilmesi,

4)Taşınmazın toplam kamulaştırma bedelinin hüküm fıkrasında belirtilmesi gerekirken, Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi uyarınca açılan davadaki bedel ile, bu davadaki bedel arasındaki farkın yazılması ile yetinilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

5- 2942 sayılı kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca dava 4 aylık süre içinde sonuçlandırılmadığından Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak kamulaştırma bedeline 17.10.2011 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3082
Karar No: 2018/1094
Karar Tarihi: 01.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/3082 E.  ,  2018/1094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ...ile davalılar 1-... vek. Av. ... 2-... 3-Tasfiye Halinde ...Ltd. Şti. Tasfiye Memuru ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... 18. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 21.01.2016 gün, 2015/406 E.-2016/16 K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 02.03.2017 gün, 2016/5841 E.-2017/1686 K. sayılı ilamına karşı davalı ... vekilince karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla ve davalı ... vekilince de Dairemiz ilamının harç kısmının tavzihen düzeltilmesi talep edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup, düşünüldü.

- K A R A R -

(1) Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

(2) Davalı ...’in talebine gelince; Dairemizin 02.03.2017 gün, 2016/5841 E.-2017/1686 K. sayılı onama ilamında hakkındaki dava husumetten reddedilen davalı ...’ten maktu onama harcının, hakkındaki dava kısmen kabul edilen davalı ...’ten ise nisbi onama harcının alınmasına karar verilmesi gerekirken, her iki davalıdan müştereken nisbi onama harcı alınmasına karar verilmiş ise de, bunun bir yazım hatasından kaynaklandığı anlaşıldığından, davalı ...’in tavzih talebinin kabulü ile Dairemizin 02.03.2017 gün, 2016/5841 E.-2017/1686 K. sayılı ilamının harca ilişkin bölümünün ilamdan çıkartılarak, yerine “191.656,70 TL onama harcının davalı ...’ten, 2,20 TL onama harcının davalı ...’ten alınmasına” sözcük ve rakam dizisinin eklenmesine ve Dairemiz ilamının bu şekilde düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) nolu bend uyarınca davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, (2) nolu bendde açıklanan sebeplerle davalı ...’in tavzih talebinin kabulü ile Dairemizin 02.03.2017 gün, 2016/5841 E.-2017/1686 K. sayılı ilamının harca ilişkin bölümünün ilamdan çıkartılarak, yerine “191.656,70 TL onama harcının davalı ...’ten, 2,20 TL onama harcının davalı ...’ten alınmasına” sözcük ve rakam dizisinin eklenmesine ve Dairemiz ilamının bu şekilde düzeltilmesine, 9,40 harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen ...'ten alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, peşin harcın istek halinde davalı ...'e iadesine, 01/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/27233
Karar No: 2020/11422
Karar Tarihi: 22.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/27233 E.  ,  2020/11422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Malatya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi’nin 26/03/2010 tarih ve 5915 numaralı raporunda, sanığın kleptomani rahatsızlığı bulunduğuna ve işlediği iddia olunan suç ile ilgili olarak, hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunmadığına dair tespitin bulunduğu, yine Malatya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi’nin 09/01/2020 tarih ve 330 numaralı raporuna göre ise sanığın suç tarihinde işlediği iddia olunan suç ile ilgili olarak cezai sorumluluğuunn tam olduğuna ilişkin görüş bildirildiğinin görülmesi ve her iki rapor arasında çelişki bulunduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nun 32. maddesi uyarınca Adli Tıp Genel Kurulu’ndan sanığın suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık fiillinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı hususunda rapor alınarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken; raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/34235
Karar No: 2021/11228
Karar Tarihi: 30.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/34235 E.  ,  2021/11228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Sanığın, çalıştığı iş yerinde bulunan 2.800 TL parayı ve ruhsat için gerekli olan evrakı katılandan izinsiz almak suretiyle nitelikli hırsızlık suçunu işlediğinin iddia edildiği, yapılan yargılama sonunda sanığın katılanın iş yerinde çalıştığı ve suç tarihinde "... para ve evrakların resmi daireler nezdinde işlemleri için sanık ve katılan arasında görüşme olduğu, bu hali ile sanığın parayı ve evrakları katılana hizmet ilişkisi çerçevesinde teslim ettiğinin kabulü gerektiği ..." gerekçesiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin kabul olunduğu kamu davasında; katılanın, nargile ruhsatı almak için evrak hazırlayıp kafenin ön tarafında bulunan koltuk üzerine bıraktığına, o esnada gelen misafirlerle ilgilenirken bir süre sonra dönüp baktığında para ve evrakların olmadığına yönelik anlatımının tanık ...'nın, katılanın gelen müşterilerle ilgilendiği esnada sanığın parayı ve evrakları alarak gittiğin şeklindeki beyanıyla doğrulanması karşısında, para ve evrakların rıza ile teslimi söz konusu olmadığından, sanığın sübut bulan eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 30.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7889
Karar No: 2016/2054
Karar Tarihi: 04.03.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/7889 E.  ,  2016/2054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 297/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Kaldığı koğuşta dolabın altında bulduğu kesici aletten dilekçe ile cezaevi yönetimini haberdar eden, yine aynı gün infaz koruma memurlarına bu aleti teslim eden sanığın, suça konu eşyayı suç işleme saikiyle bulundurduğuna dair cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği halde müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Suça konu eşyayı dolabının altında bulduğunu belirterek herhangi bir arama olmadan bu eşyayı kendiliğinden idareye teslim eden sanığın cezasından TCK 297/4. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/13954
Karar No: 2010/3870
Karar Tarihi: 05.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13954 E.  ,  2010/3870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULTANDAĞI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/02/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları B.’ın, ölmeden önce düzenlemiş olduğu vasiyetnamesinde vasiyet ettiği taşınmazların bir çoğunu satmış olduğunu, 53 parsel sayılı taşınmazını da muvazaalı satış işlemi ile davalı kardeşleri A.in eşi olan davalı H.ye temlik ettiğini, bu işlemlerle de saklı paylarının zedelendiğini ileri sürerek, tenkis isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırmak üzere verilen süre içerisinde ve sonrasında ara karar gereğinin davacılar tarafından yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü: Dava, tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mahkemece tenkise dahil edilmesi gereken taşınmazların tamamının saptandığı, ne var ki, taşınmazlardan 81 ada 1, 138 ada 5, 127 ada 6 ve 81 ada 3 sayılı parsellerin değerleri belirlenmeden bilirkişi hesabı yaptırılma yoluna gidildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere terekenin tüm aktif ve pasifi ortaya konulmadan tenkis hesabı yapılması mümkün değildir. Olaya bu açıdan bakıldığında mahkemenin koşulları oluşmadan, diğer bir deyişle tereke belirlenmeden davacı tarafa, bilirkişi incelemesi yapılmak üzere, masraf yatırılması için önel yada kesin önel verilmesi doğru görülemez.

Hal böyle olunca, anılan taşınmazların değerleri yöntemine uygun bir şekilde belirlendikten sonra tenkis hususunun değerlendirilmesi gerekirken, tenkis hesabı yaptırmaya yönelik gider yatırmak üzere kurulan ara karar gereğinin yerine getirmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 5.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.