erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/15886
Karar No: 2014/17891
Karar Tarihi: 08.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/15886 E.  ,  2014/17891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ile pilon yeri ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de gereği yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirmesinde esas alınan üzümün dekar başına ortalama veriminin 850 kg, olmasına karşın 800 kg, satış fiyatının 0,90 TL olmasına karşın 0,60 TL alınması bozma konusu yapıldığı halde bozma sonrası alınan ek raporda üzüm cinsi farklı alınarak şaraplık üzüm verilerinin uygulanması suretiyle bozma gereğinin yerine getirilmemesi,

2-Kamulaştırma bedeline faiz uygulanırken bozma sonrası hükmedilen bedel arttığı için 1. kararla hükmedilen 920 TL lik kısım için dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin dolduğu tarihi takip eden 25.03.2010 tarihinden 1. karar tarihi olan 31.05.2010 tarihine kadar, bozmadan sonra artan 8120,11 TL lik kısım için de 25.03.2010 tarihinden en son karar tarihi olan 13.03.2014 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirken mahkemece tespit edilen 9040 TL nin tamamı için 24.03.2010 tarihinden 13.03.2014 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/25435
Karar No: 2020/20068
Karar Tarihi: 24.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/25435 E.  ,  2020/20068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince verilen karar istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince gerekçeli istinaf dilekçesi süresi içinde verilmediğinden istinaf talebinin reddine kesin olarak karar verilmiştir. Davalı tarafından istinaf talebinin reddine ilişkin karar temyiz edilmiş, ilk derece mahkemesi istinaf mahkemesi kararı kesin olarak verildiğinden temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen red kararına karşı temyize gidilmesi halinde kararın kesin olduğundan bahisle temyiz talebinin reddine ilişkin kararı ilk derece mahkemesi değil, Bölge Adliye Mahkemesi vermelidir. Bu durumda İlk Derece Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı yerinde değildir. Bu nedenle İlk Derece Mahkemesinin ek kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile toplamda 6.209,46 TL hüküm altına alınmıştır. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ise süresinde gerekçeli istinaf dilekçesi verilmediğinden istinaf talebinin reddine kesin olarak karar verilmiştir. Bölge Adliye mahkemesi kararı davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Bu açıklamalar karşısında belirtmek gerekir ki, Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinde miktar itibariyle kesinlik sınırı 41.530,00 TL olduğu gözetildiğinde temyiz konusu miktar kesinlik sınırı kapsamında kaldığından, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.12.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/5510
Karar No: 2014/8667
Karar Tarihi: 29.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/5510 E.  ,  2014/8667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ...Sulh Hukuk ve ... 4.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R -

Dava, hükümlüye vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre ise “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar mahkumiyet ilamında hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresi olarak ...mahallesi,... sokak, NO:... belirtilmiş ise de, hükümlünün müddetnamede yazılı ve adrese dayalı nüfus kayıt sisteminde kayıtlı adresinin,... Mahalesi,...Sokak, No...“ olduğu, hükümlünün 10.04.2013 tarihli imzalı beyanına göre bildirdiği adresinin aynı adres olduğu anlaşılmakla, davanın ...4.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ...4.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4581
Karar No: 2019/1395
Karar Tarihi: 18.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/4581 E.  ,  2019/1395 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın davalılardan ...'a doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu, yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalıya gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununu ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelik Hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 18.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/14698
Karar No: 2014/1962
Karar Tarihi: 31.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/14698 E.  ,  2014/1962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Lüleburgaz İş Mahkemesi

Tarihi : 12.03.2013

No : 2010/292-2013/40

Dava, 01.06.1994-03.09.2010 tarihleri arasında son olarak 1750,00 TL maaşla çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tüm taraflarca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre, taraflar vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulu'nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. 506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır. İncelenen dosyada prime esas kazancın asgari ücretin üstünde olduğuna ilişkin yazılı delil mevcut olmamasına rağmen 2010/1-2-3-4-5-6-7-8-9 dönemlerine ait sigorta primine esas kazancın her bir ay için ayrı ayrı olmak üzere 2.442,42 TL olduğunun tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraflar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine, 31.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14399
Karar No: 2013/1473
Karar Tarihi: 18.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14399 E.  ,  2013/1473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ... ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına iştirakten sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda, atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.07.2012 gün ve 2009/60 Esas, 2012/57 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak, 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin mahkemece doğru uygulandığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki düzelterek onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4898
Karar No: 2020/7455
Karar Tarihi: 17.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/4898 E.  ,  2020/7455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Hüküm tarihinde, davanın görüldüğü yer mahkemesinin yargı çevresinde bulunan ... 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, 5271 sayılı CMK'nin 193. maddesinin 1. fıkrası ile 196. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, son oturumda hazır bulundurulması veya SEGBİS yöntemi ile duruşmaya katılmasının sağlanması ve hükmün yüzüne karşı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yokluğunda yargılamaya devam edilip hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında, sanığın yapılan sorgusunda “Bu firma ile ilgili daha önce başka bir mahkemede yargılandım. Ancak dosya numarasını bilmiyorum.” şeklinde beyanda bulunması karşısında; aynı mükellefiyete ilişkin aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenleme fiilinin zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği dikkate alınarak; sanık hakkında aynı mükellefiyete ve aynı takvim yılına ilişkin sahte fatura düzenleme suçundan başkaca vergi suçu raporu düzenlenip düzenlenmediği, dava açılıp açılmadığının araştırılması, düzenlenmiş ise vergi suçu raporu ve eklerinin, açılmış ise dava dosyasının duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması hâlinde davaların birleştirilmesi, aksi durumda bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, sanığın fillerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığı veya mükerrer dava açılıp açılmadığının belirlenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması,

3- Kabule göre;

a) 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 276. maddesiyle değişik 213 sayılı VUK’nin 359/b maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden, temel cezanın 18 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 17/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/4092
Karar No: 2016/5048
Karar Tarihi: 16.11.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/4092 E.  ,  2016/5048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Vek. Av. ...

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili şirketin müflis şirketten alacağı bulunduğunu, iflas masasına başvuru yapıldığını, ....iflas sayılı ve 07.06.2012 tarihli cevabı ile alacağın varlığını ve miktarını kanıtlamaya yeterli bir belge ibraz edilemediğinden bahisle iflas masasına kayıt talebinin reddedildiğini, müvekkilinin alacağı belgeli olup, iflas masasına alacak kaydı yapılması gerekirken reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, müflis borçludan alacağının faturalı ve belgeli olduğunu ileri sürerek, alacağın iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı İflas idaresi; iflas kararının kesinleşmediğini, İİK'nın 223 ve 235. maddeleri uyarınca iflas idaresinin ret kararlarına ve sıra cetveline itiraz (kayıt-kabul) davaları tebliğden veya sıra cetvelinin ilanı tarihinden itibaren on beş (15) gün içerisinde ticaret mahkemesinde açılması gerektiğini, davacının alacak kayıt talebinin iflas idaresinin kararı ile reddedildiğini, iflas idaresi davacının alacak kaydını "dilekçede alacağın varlığını ve miktarını kanıtlamaya yeterli bir belge ibraz edilmediğinden ve alacak yargılamayı gerektirdiği" gerekçesiyle reddettiğini, davacının alacak talebine ilişkin herhangi bir ödemenin yapılıp yapılmadığının belirlenmesi ve kayıtların incelenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olarak kabulü ile davalı müflis şirketin tespit edilen kayıtlarına göre 812.858,83 TL'yi davacının davalı adına ödediği, 79.310,00TL'lik çeklerle birlikte 967.806,00TL miktarında davacıya borçlu olduğunun tespit edildiği, davacı kayıtlarına göre ise davacının davalıdan 935.634,18TL alacaklı olduğunun tespit edildiği, davacı kayıtlarının doğru kabûl edilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabûlü ile davacının 935.634,18 TL alacağının davalı ...'nin iflas masasına kayıt ve kabûlüne, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

.../...

S.2

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2223
Karar No: 2014/6286
Karar Tarihi: 08.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2223 E.  ,  2014/6286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen dedillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yaşı küçük mağdur...'ya soruşturma ve kovuşturma aşamalarında kanun hükmü gereği baro tarafından zorunlu vekil ücretlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın yeniden yargılamayı gerektiren bir hal teşkil etmemesi nedeni ile aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin bölümden “mağdura soruşturma ve kovuşturma aşamasında atanan için vekil ücreti 182+561 TL ve toplam 1038,6 TL” ibarelerinin çıkarılarak, yerine toplam 295.6 TL ibaresi eklenmek sureti ile sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTEREK ONANMASINA, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/7322
Karar No: 2006/9986
Karar Tarihi: 04.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/7322 E.  ,  2006/9986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 105 ada 96 ve 152, 128 ada 1, 151 ada 1, 134 ada 4, 138 ada 1 ve 101 ada 114 parsel sayılı taşınmazlar, belgesizden çeşme, mezarlık, arsa ve tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı, orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 105 ada 96, 128 ada 1, 151 ada 1 parsellerin (A) bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına, (B) bölümlerinin tespit gibi davalı adına, 134 ada 4, 138 ada 1 parselin tespit gibi mezarlık cinsiyle davalı adına, 105 ada 152, 101 ada 114 sayılı parsellerin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından 134 ada 4, 138 ada 1 parsellere yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılmayan kadim mezarlık olan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/07/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/4602
Karar No: 2019/1386
Karar Tarihi: 18.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/4602 E.  ,  2019/1386 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın davalılardan ...'a doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu, yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalıya gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununu ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelik Hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 18.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.