erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/21074
Karar No: 2021/5767
Karar Tarihi: 17.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/21074 E.  ,  2021/5767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın müştekinin sorumlusu olduğu işyerinden 10/10/2013 tarihli değer tespit tutanağına göre 63,00 TL değerinde kazak çalmış olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesinin uygulanması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8416
Karar No: 2010/7246
Karar Tarihi: 07.12.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8416 E.  ,  2010/7246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazın Bulunduğu bölgede çalışma yapan 53 numaralı Toprak Tevzi Komisyonunun 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ve 10 numaralı belirtmelik parsellerinin bulunduğu bölgeye ait dağıtım haritası ile dağıtım cetvellerinin, dağıtım sonucu tapu kaydı oluşmuşsa tapu kayıtlarının Dairesinden,

2- Yüksekova Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.9.1971 tarih ve 1966/25-1971/67; 29.6.1972 tarih ve 1966/3-1972/2; 3.11.2004 tarih 2004/355-397 Esas ve Karar sayılı dava dosyalarının Mahkemesinden,

3- 12.10.1961 tarih 3 ve 4, 12.12.1964 tarih 1, 25.11.1971 tarih 2, 25.7.1972 tarih 6 ve 7, 15.02.1980 tarih 8 ve 9 sayılı tapu kayıtlarının tesis ve ifrazen intikallerine esas tüm oluşum belgelerinin, ilgili ilam örnekleri ve özellikle haritalarının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

4- 12.10.1961 tarih 3 ve 4 sayılı tapu kayıtlarının tüm tedavül kayıtlarından ifrazen oluşan hava alanı kamulaştırmasına ilişkin tüm belgeler ile özellikle kamulaştırma haritasının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

5- 12.10.1961 tarih 3 ve 4; 24.2.2005 tarih 3 sayılı tapu kayıtları ve tüm tedavülleri ile 1937 tarihli 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 ve 14 tahrir numaralı vergi kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadıklarının Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanarak; uygulanmışlarsa uygulandıkları taşınmazlara ait onaylı tutanak örneklerinin ve kadastro tespitleri kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/8428
Karar No: 2018/17063
Karar Tarihi: 28.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/8428 E.  ,  2018/17063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçun geceden sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiği gözetilmeden, koşulları oluştuğu halde sanıklar hakkında kurulan hükümlerde TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza miktarları yönünden kazanılmış haklarının korunmasına 28/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/12309
Karar No: 2014/20769
Karar Tarihi: 12.11.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/12309 E.  ,  2014/20769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Dosyada davacının davalıya göndermiş olduğu Boyabat Noterliği 13.02.2009 tarih ve 1400 yevmiye sayılı ihtarnamenin tebliğ şerhli örneğinin ilgili noterlikten istenerek, ayrıca fotokopi işleminin düzgün yapılmayışı ve evrakların dosyaya düzgün sıralanmayışından dolayı dosya incelenmeye elverişli olmayıp dosyanın tefrik edildiği... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/260 Esas sayılı dosyasının istenerek eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/23285
Karar No: 2021/6860
Karar Tarihi: 30.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/23285 E.  ,  2021/6860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 54 TL değerinde yiyecek maddesi çalınmasından ibaret eylemi nedeni ile sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8784
Karar No: 2016/10402
Karar Tarihi: 25.05.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/8784 E.  ,  2016/10402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık tarafından mahkemeye sunulan dilekçede eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz talebinde de bulunulduğu anlaşılmakla; CMK’nın 42. maddesi gereğince temyiz hakkını elde etmeye yönelik eski hale getirme istemi hakkında karar vermeye temyiz incelemesini yapacak olan Yargıtay'ın yetkili olması karşısında, gerekçeli kararın yöntemine göre tebliğ edilmediğine ilişkin olarak dile getirilen düşünceler yerinde görülmeyerek yapılan incelemede;

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 25/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/98
Karar No: 2008/2226
Karar Tarihi: 14.02.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/98 E.  ,  2008/2226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 20.6.1978 olduğunun ve 5.1.2005 tarihinden itibaren emekliliğe hak kazandığının tesbitiyle, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı sigortalılık başlangıç tarihinin 20.06.1978 olduğunun ve 05.01.2005 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı tahsisine hak kazandığının tesbitini istemiştir.

506 sayılı Yasa'nın 62/1 maddesi uyarınca, sigortalının yaşlılık aylığı için kuruma müracaat ettiği tarihi takip eden ay başından itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazanacağına ilişkin düzenleme karşısında davacının emeklilik talep dilekçesini verdiği 05.01.2005 tarihini takip eden ay başından itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tesbiti gerekir. Mahkemece, davacının 20.06.1978 tarihinde bir gün süre ile çalıştığının tesbitine ve tahsise hak kazandığına dair verilen karar doğru ise de, tahsis talep tarihi olan 05.01.2005 tarihini takip eden ay başı olan 01.02.2005 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmesi gerekirken talepte bulunduğu 5.1.2005 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasında yer alan “05.01.2005” tarihi silinerek, yerine “01.02.2005” tarihinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 14.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/9980
Karar No: 2010/4539
Karar Tarihi: 24.03.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/9980 E.  ,  2010/4539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın adli sicilden silinme koşulları gerçekleşmemiş eski mahkumiyetlerinin bulunması karşısında, tebliğnamedeki (2) no'lu bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması suretiyle CMK.nun 232/2-c madde ve fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, karar başlığına "suçun işlendiği yer ve zaman dilimi: ... Adliye Binası, saat 11:15 "ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 24.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/10633
Karar No: 2009/11595
Karar Tarihi: 15.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/10633 E.  ,  2009/11595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı yönetimin artezyen suyu kullandığı tesbit edildiğinden re'sen abone edildiğini ödenmeyen atıksu bedelinin tahsili için yapılan takibe haksız itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalının yeraltı suyu kullandığından bahisle davacı idare tarafından re'sen abone yapılmış ve mahkemece atıksu bedeli ile birlikte 6183 sayılı yasa gereğince takip tarihine kadar işletilen gecikme bedeli üzerinden itirazın iptaline karar verilmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, davacı kurumun kuruluş kanununda alacaklarına 6183 sayılı yasa uyarınca gecikme cezası uygulanacağına dair bir hüküm bulunmamaktadır. Bu itibarla davacı kurum alacağına 6183 sayılı yasa uyarınca gecikme cezası uygulanabilmesi için abonelik sözleşmesinde bu yönde bir hüküm bulunması gerekir. Davalı re'sen abone yapıldığına göre, 6183 sayılı yasa uyarınca gecikme cezasına hükmedilmesi mümkün değildir. Ancak çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince davacı alacağına temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz isteyebileceği gözetilerek gerektiğinde bu yönde bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir. Yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/97
Karar No: 2023/1665
Karar Tarihi: 23.02.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/97 E.  ,  2023/1665 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu (5395 sayılı Kanun) uyarınca tedbir istemi üzerine yapılan yargılama sırasında; Konya 2. Çocuk Mahkemesiyle Adana 3. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Konya 2. Çocuk Mahkemesiyle Adana 3. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23 üncü maddeleri gereğince Yargıtay 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/35721
Karar No: 2013/7051
Karar Tarihi: 21.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/35721 E.  ,  2013/7051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak,

Sanığın tevilli ikrarı, tanıkların katılanla sanık arasında olay gecesi bir tartışma yaşandığı yönündeki anlatımları ile sanığın eşi olan katılanı raporda belirtilen şekilde kasten yaraladığı tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu halde, yargılamanın hiçbir aşamasında dile getirilmeyen şekilde yaralanmaların kaza olabileceği şeklinde yetersiz ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/02/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14767
Karar No: 2013/18584
Karar Tarihi: 08.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/14767 E.  ,  2013/18584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalı vakıf tarafından 15.10.2003 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanarak 15.01.2010 tarihine kadar ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile tahsili, davalı banka tarafından ödenmeyen kıdem tazminatının 15.10.2003 tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar ... Ban. A.Ş. T. Halk Bankası A.Ş. Mensupları Emekli ve yardım sandığı Vakfı ile SGK Başkanlığı vekillerinin tüm, davalı ... Bankası A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine;

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunun 326/1. maddesine göre yargılama harç ve giderlerinde davada haksız çıkan yani aleyhine hüküm kurulan taraf sorumlu ise de; davalı ... Bankası A.Ş.’nin harçtan bağışık olduğu gözetilmeksizin, harç ile sorumluluğuna karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının harç ile ilgili (6) numaralı bendi içeriğinin silinerek yerine “Davacı tarafından peşin olarak yatırılan 148.50 TL ile ıslah ile yatırılan 133 TL harcın istek halinde kararın kesinleşmesini müteakip istek halinde davacıya iadesine” ibaresinin yazılmasına,

(7) numaralı bendi içeriğinin silinerek yerine “Davacı tarafından yapılan 298,65 TL harç giderinden, davalı Vakfın tespit davasına isabet eden başvuru ve peşin karar harcı olan 41,45 TL'sinin davalı Vakıftan alınarak davacıya verilmesine, bakiye miktarın kararın kesinleşmesini müteakip istek halinde davacıya iadesine” ibaresinin yazılmasına, ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... Bankası A.Ş. T. Halk Ban. A.Ş. Mensupları Emekli ve Yardım Sandığı Vakfı, ... Bankası Genel Müdürlüğü'nden 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1116
Karar No: 2019/3177
Karar Tarihi: 12.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1116 E.  ,  2019/3177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

01.08.2014 -04.08.2014 arası bir zaman dilimi olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında, 03.08.2014 -05.08.2014 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/20210
Karar No: 2018/7678
Karar Tarihi: 20.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20210 E.  ,  2018/7678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, aleyhine hükmolunan tazminatlar ve kendisinin reddedilen tazminat ve nafaka talepleri ile vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Mahkemece, kısa kararda kadının tazminat talebi hakkında hüküm kurulmadığı halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında davalı kadının manevi tazminat isteminin reddine karar verilerek tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında manevi tazminat yönünden çelişki yaratılmıştır. Bu sebeple kadının tazminat talebi yönünden verilen karar usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4-Davalı kadının tedbir ve yoksulluk nafakası talepleri hakkında olumlu olumsuz karar verilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.06.2018 (Çrş.)