Esas No: 2021/32952
Karar No: 2024/6478
Karar Tarihi: 13.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/32952 E.  ,  2024/6478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/26 E., 2016/914 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2016 tarihli ve 2015/26 Esas, 2016/914 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 52 nci (sanık ... hakkında ayrıca 58 inci) maddeleri uyarınca 3'er yıl hapis ve 10.000,00'er TL adli para cezaları ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına (sanık ... hakkında ayrıca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine) karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanıkların sübut bulan eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b maddesine uyduğu gözetilmeden 157/1 maddesinden hüküm kurularak suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, sanık ...'un tekerrüre esas alınan sabıkasında tekerrür hükümleri uygulandığından hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanması gerektiğine, HAGB kararları suç tarihinden sonra verildiğinden ihbarda bulunulamayacağına, kabule göre de mendilcilik suretiyle hırsızlık olayında katılanın parayı kendiliğinden verdiğinin kabul edilmesi halinde basit dolandırıcılık yerine basit hırsızlık hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ...'un temyiz isteği; olaydan pişmanlık duyduğuna ve lehe olan hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Bankadan para çeken katılanı takip eden sanıklardan ...'un, katılanın önüne geçip yerden içerisinde kağıt parçaları sarılı ve sadece en üzerinde 1 Amerikan Doları olan mendili bulduğunu, içinde döviz türünden çok para olduğunu söyleyip "Sen mi düşürdün" diye sorduğu, bu esnada diğer sanık ...'in yanlarına gelip "Para düşürdüm, siz aldınız, kamera kayıtlarından gördüm" dediği ve katılanın elinde bulunan 2.000,00 TL'yi alıp "Bu para benim düşürdüğüm para değil" diyerek ...'a verdiği, ...'un da sözde parayı bir kağıda sarıp katılana iade ettiği, katılanın parası olduğunu düşünerek bu kağıdı cebine koyduğu, daha sonra cebindeki parayı kontrol ettiğinde ise paranın olmadığını anladığı, böylece sanıkların basit hırsızlık suçunu işlediklerinin iddia edildiği, yapılan yargılama sonunda eylemin basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun kabul olunduğu olayda; katılanın kovuşturma aşamasındaki 25.02.2015 tarihli beyanında "... Tam arabama binecekken kısa boylu olan diğer sanık geldi. Beni ittirip "paramı düşürdüm, paramı siz aldınız, üstünüzdeki paralara bakacağım" dedi. Ve o esnada uzun boylu olan sanık benim elimde tuttuğum 1.000,00 TL'yi elimden aldı. O esnada diğer eliyle sol cebimde bulunan 1.000,00 TL'yi de aldı. Ben elini cebime soktuğunu dahi sonradan anladım. Sonra sağ cebimdeki 300,00 TL'yi alacağı esnada ben dirseğimle sanığı ittirerek paramı almasına engel oldum. Sanık elimden ve cebimdeki 1.000,00 TL parayı alırken karşı koyamadım. Herşey biranda gerçekleşti...." şeklindeki anlatımına nazaran, sanıklara atılı eylemin sübutu halinde 5237 sayılı Kanun'un 148 ve 149 uncu maddelerinde düzenlenen nitelikli yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağını belirleme ve delilleri değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, değişik gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.