erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/14212
Karar No: 2020/2462
Karar Tarihi: 02.03.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/14212 E.  ,  2020/2462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılar ... ve ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 02.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/25029
Karar No: 2013/2231
Karar Tarihi: 04.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/25029 E.  ,  2013/2231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ...'de uzun yıllar kuyumculuk yaptığını, davalının yanında çalıştığını,1997-1998 yıllarında kendisi ve eşinin tedavisi için sık sık ve uzun süreli şehir dışına çıkması sebebiyle dükkanı davalıya teslim ettiğini, bu sırada davalının sermayesinde olan malların bir çoğunu kendi uhdesine geçirdiğini, davalı hakkında şikayeti üzerine dava açıldığını ve ceza aldığını, davalının eylemleri sonucunda ekonomik durumunun bozulduğunu ileri sürerek, 10.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dayısı olan davacının yanında ücretli olarak çalıştığını, 1997 yılının son aylarında hesaplaşarak ayrıldığını, savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı ile davalı arasındaki ilişki hizmet sözleşmesine dayanmaktadır. Bu gibi hizmet sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklara ilişkin davaların İş Mahkemelerinde görülmesi 4857 ve 552l sayılı kanunların 1.maddeleri hükümleri gereğidir. Mahkemece bu yönler gözönünde tutularak dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi, gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle, hükmün BOZULMASINA, 2.bentte belirtilen nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13909
Karar No: 2012/7656
Karar Tarihi: 29.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/13909 E.  ,  2012/7656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 4.Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :28.04.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz Türk Medeni Kanununun 406. maddesi yönündedir.

Savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan yada başkalarının güvenliğini tehdit eden her ergin kısıtlanır (TMK. md.406).

Dosya kapsamından ve toplanan delillerden kısıtlanması istenilenin mal varlığını kötü yönettiği, kendisini darlık ve yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan davranışlarda bulunduğu gerçekleşmiştir. Davanın kabulü gerekirken yazılı şekilde reddi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün; yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi. 29.03.2012 (Per.)
Esas No: 2011/6889
Karar No: 2012/6763
Karar Tarihi: 22.03.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/6889 E.  ,  2012/6763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde saat 23.30 sıralarında 1309. sokak ile 1037. sokağın kesiştiği köşede Tedaş'a ait şebeke direklerinde çekili bulunan bakır kabloları evrakı tefrik edilen yeğeni olan diğer sanık da yanında bulunduğu halde kesip alarak getirdiği üç tekerlekli bisiklete yükleyip üzerini de tahta ile örtüp götürdüğü esnada devriye görevi yapan güvenlik görevlilerini görmesiyle kaçmaya başladığı ve girdiği yıkık bir evde yakalanması şeklindeki olayda, diğer sanık yeğenin sanığı doğrulamayan beyanları ile olayın hemen akabinde tesadüf eseri oradan geçen güvenlik güçlerince görülmesi üzerine kaçmaya başlaması ve kovalamaca sonucu yakalanması karşısında sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine sadece gece yarısında tanımadığı bir kişiden kabloları 20,00 TL karşılığında satın aldığı şeklindeki tutarsız ve yetersiz savunmasına itibar edilerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.03.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/1788
Karar No: 2024/2679
Karar Tarihi: 19.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/1788 E.  ,  2024/2679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3751 E., 2023/3986 K.

KARAR : Davacının istinaf başvurusunun esastan reddi, davalının istinaf başvurusunun kesinlikten reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 30. ... Mahkemesi

SAYISI : 2022/433 E., 2023/484 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kaldırma kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun İlk Derece Mahkemesi kararının miktar itibarıyla kesin olması nedeniyle reddine; davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 ... Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda bahsi geçen ve hesaplamalara dayanak teşkil ettikleri anlaşılan ... sözleşmesi, ücret bordroları, vardiya çizelgelerinin de yer aldığı işyeri kayıtlarının dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2686
Karar No: 2013/10886
Karar Tarihi: 04.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/2686 E.  ,  2013/10886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Üsküdar Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.05.2012 gün ve 2010/144 Esas, 2012/144 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra sanık tarafından gönderilen 12.09.2012 havale tarihli, dosyanın bozulmasının istenilmediği, dosyanın düşürülmesini isteyen dilekçe ve yine kararın onanmasını isteyen diğer dilekçeleri karşısında sanığın temyizden feragat ettiği anlaşılmakla, sanık müdafiin temyiz talebinin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 30.11.2012 tarih ve 2891 sayılı Kararı ile Üsküdar Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi kapatıldığından, dosyanın İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1017
Karar No: 2012/3552
Karar Tarihi: 28.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/1017 E.  ,  2012/3552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/11/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Belediye, çekişmeli taşınmazın mülkiyetinin tespiti isteğinde bulunmuştur.

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar  verilmiştir.

Karar, davacı Belediye vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, mülkiyetin tespiti isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar  verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacı Belediye'nin davalı Hazine aleyhine, çekişmeli taşınmazın mülkiyetin tespiti isteğiyle  hakemde  açtığı davanın kabulüne ilişkin kararın, itiraz üzerine görevsizlik nedeniyle kaldırılmasına karar verildiği, dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine tevzii edildiği, Asliye Hukuk Hakiminin çekinme kararının merci sıfatıyla yapılan incelenmesinde, hakimin çekinmesinin yerinde olmadığına, kararın kesinleşmesi halinde tensip ile duruşma gününün taraflara tebliğinin mahkemesince gözetilmesine karar verildiği, mahkemece, kesinleşen merci kararının taraflara tebliğ edildiği, ancak tensip yapılıp, duruşma günü taraflara tebliğ edilmeksizin, 6.7.2011 tarihinde duruşma yapılarak davacı Belediye vekilinin hazır olmadığı, davalı Hazinenin de davayı takip etmediği belirtilerek dosyanın işlemden kaldırılmasına, bilahare üç aylık süresi içerisinde yenilenmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece usulüne uygun olarak duruşma günü taraflara tebliğ edilmeksizin, duruşma yapılarak neticeye gidilmiş olmasının yasal olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, usulüne uygun olarak duruşma gününün taraflara tebliğ edilmesi, ondan sonra duruşma yapılması gerekirken, duruşma günü taraflara tebliğ edilmeksizin dosyanın işlemden kaldırılması neticesi davanın açılmamış sayılmasına karar  verilmiş olması doğru değildir.

Davacı Belediye'nin temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.03.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Esas No: 2014/3493
Karar No: 2014/8382
Karar Tarihi: 06.05.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/3493 E.  ,  2014/8382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Urla Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2012/144-2013/263

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Zeytin ağaçlarından elde edilen ilk ürün, cinsi itibarıyla borsada ve pazarda alınıp satılan ve ekonomik değer ifade eden bir ürün ise, değerlendirmenin bu ürün üzerinden yapılması gerekli olduğu halde, ayrıca sınai bir işleme tabi tutulduktan sonra elde edilen “zeytinyağı” üretimine göre değerlendirme yapan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmiş olması,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilerek denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen konuda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan bu raporun gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilecek dekar başına asgari ve azami verim, toptan satış fiyatı ve üretim giderine uygunluğu denetlenmeli ve diğer bozma nedenleri de dikkate alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12835
Karar No: 2017/839
Karar Tarihi: 13.02.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/12835 E.  ,  2017/839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/09/2015 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu nedeniyle usulden reddine dair verilen 14/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen alacak istemine ilişkindir.

Davacı, davalıya ait ..... Şefi unvanıyla sözleşmeli personel olarak çalıştığını, bu dönem içerisinde davalının ...... Petrol Ürünleri Paz. San. Ltd. Şti. verdiği ihaleye ilişkin kesin teminat mektubunun süresinin sehven gözden kaçırıldığını, sözleşme sonunda söz konusu yüklenici firmanın SGK prim borcu olduğunun anlaşıldığını, bu miktardan son hak ediş mahsup edildikten sonra yüklenici firmanın açığının davalının hesabından ödendiğini, kesin teminat mektubunun süresinin takip edilmemesi nedeniyle doğan kurum zararının ¼ oranındaki tutarın kendisinden istenildiğini ve ödediğini, yapılan tahsilatın haksız olduğunu belirterek ödediği bedelin iadesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

İdari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceğine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi gereğince, idari yargı yerlerinde ancak ilgili idare kurumu dava edilebilir. Bu yasal düzenlemeye göre, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişileri aleyhine idare mahkemelerinde dava açılamaz.

Davalı .... Genel Müdürlüğü 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında bir kamu kurumudur. 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'de bu tür kuruluşların faaliyetlerinin özel hukuk hükümlerine göre yürütüleceği belirtilmiştir. 6102 sayılı TTK madde 16'ya göre; kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere devlet, il özel idaresi, belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşların dahi tacir sayılacakları belirtilmiştir. Anonim şirket niteliğinde olan ve tüzel kişiliği bulunan ayrıca, faaliyetleri özel hukuk düzenlemelerine bağlı olan bir kuruluşun aleyhine açılan bir davanın idari yargı yerinde değil, adli yargıda çözüme kavuşturulması gerekir.

Mahkemece, özel hukuk tüzel kişileri aleyhine açılan eldeki davanın görüm ve çözüm yerinin adli yargı yeri olduğu gözetilerek işin esasına girilip karar verilmesi gerekirken yukarıda açıklanan yön gözetilmeden, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, yargı yolu bakımından davanın usulden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/995
Karar No: 2019/8022
Karar Tarihi: 28.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/995 E.  ,  2019/8022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ... ’a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 28.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/4553
Karar No: 2019/8421
Karar Tarihi: 10.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/4553 E.  ,  2019/8421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmolunan tazminatlar yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, katılma yoluyla kusur belirlemesi ve tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Esra'ya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 218.50 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Uğur'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.09.2019 (Salı)