Esas No: 2020/713
Karar No: 2020/1213
Karar Tarihi: 10.06.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/713 E.  ,  2020/1213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet.

HÜKÜM : Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/07/2018 gün ve 2017/509 esas, 2018/394 sayılı kararıyla;

a) Kasten öldürme suçundan, TCK'nin 81, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

b) Mağdur ...'yı öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nin 81, 35, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanığın aynı suçtan TCK'nin 81, 35, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

c) Ruhsatsız silah taşıma suçundan; 6136 sayılı Kanununun 13/1; TCK'nin 52, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1,200.- TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca sanık ... müdafii ve katılanlar vekilinin, duruşmalı inceleme talebinin takdiren REDDİNE,

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, sanık ... müdafiinin yüzüne karşı verdiği 20/02/2019 gün ve 2018/3786 esas, 2019/502 sayılı kararını sanık müdafiinin 20.02.2019 tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine 08.04.2019 tarihinde tebliğ edilmesinin ardından gerekçeli temyiz dilekçesini yasada öngörülen 7 günlük yasal süre içinde vermediği, ayrıca süre tutum dilekçesinin 5271 sayılı CMK’nin 294/1 ve 295/1. maddeleri uyarınca temyiz sebepleri içermediğinden 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE, Heyetimizden sayın sayın Üye ...’in temyiz nedeni olmaksızın inceleme yapılabileceğine ilişkin karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında; maktul ...’ı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, katılan vekili temyizi ile sınırlı olarak yapılan incelemede; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin vermiş olduğu 20/02/2019 gün ve 2018/3786 esas, 2019/502 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin; suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/06/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Sanık müdafiinin yasal süre içerisinde verdiği süre tutum dilekçesi ile Adana BAM kararını temyiz etme iradesini ortaya koyduğunu ve bu temyiz dilekçesinin yeterli olduğunu düşündüğümden, sanık müdafiinin sebep içermeyen temyiz talebinin reddine dair Dairemiz çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki;

5271 sayılı CMK'da olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1. md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295. md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301. md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'da olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK.nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK.nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir. Şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı Yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yürürlükte olan mevzuat göz önüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin Yargıtay Dairesince reddolunacağı, ancak; Yargıtay Cumhuriyet savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı, bunun da vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10,11, 36, 90 md. ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adına TBMM tarafından yapıldığını, ancak; bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay Dairemiz tarafından CMK da sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK.nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK.nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifim. Saygılarımla.