erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/19020
Karar No: 2013/2706
Karar Tarihi: 19.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/19020 E.  ,  2013/2706 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, trafik-iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelirler ve yapılan ödemelerin tahsili için açılan ilk rücu davasından bakiye kusur farkından kaynaklanan Kurum alacağının rücuen tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

“506 sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki ‘...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...’ bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, ‘halefiyete’ değil, ‘kanundan doğan basit rücu hakkına’ dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise, fiili ödeme miktarının mevcudiyeti nedeniyle, Kurumun talep edebileceği miktarın belirlenmesinde; ilk peşin sermaye değerli gelir ile fiili ödeme miktarının karşılaştırılarak düşük olan gelirin esas alınıp, bakiye kusur karşılığına hükmolunması gerekir.

./..

-2-

İncelenen dosyada; davacı Kurum tarafından ilk rücu davasında, artışlarla birlikte peşin değerli gelirin ve yapılan ödemelerden oluşan kurum zararının %10' nu talep edilmiş ve mahkemece %10' luk kısım hüküm altına alınmıştır. 12.08.2008 havale tarihli kurum yazısıyla sigortalının 07.01.2007 tarihinde vefat etmesi sonucu gelirlerinin kesilmiş olup, gelire girdiği tarihten çıktığı tarihe kadar fiili ödeme yapıldığının bildirilmesi karşısında, Mahkemece, bakiye kurum zararı olarak, ilk peşin sermaye değerli gelirden düşük olan fiili ödemenin, kusur farkı karşılığına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 19/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Esas No: 2016/8357
Karar No: 2018/12820
Karar Tarihi: 06.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/8357 E.  ,  2018/12820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 06/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14293
Karar No: 2017/4722
Karar Tarihi: 27.09.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/14293 E.  ,  2017/4722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DEMRE Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Zehirli madde katma

Hüküm-Karar : Beraat - İdari para cezası

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5326 sayılı Kanun'un "Başvuru yolu" başlıklı 27. maddesinin uyuşmazlığa ilişkin olan 7. fıkrası; "Kovuşturma konusu fiilin suç değil de kabahat oluşturduğu gerekçesiyle idarî yaptırım kararı verilmesi halinde;beraat kararına karşı kanun yoluna gidildiği takdirde, idarî yaptırım kararına karşı itiraz da bu kanun yolu merciinde incelenir" şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeye göre kovuşturma safhasında, kovuşturma konusu fiilin suç oluşturmayıp kabahat sayıldığının anlaşılması halinde, idari yaptırım kararı verilmesi için dosyanın ilgili kamu kurum ya da kuruluşuna gönderilmesi yerine davayı gören mahkemece idari yaptırım kararı verilecektir. Bu halde mahkemece, açılan kamu davası dolayısıyla yürütülmekte olan kovuşturma konusu fiilin suç oluşturmadığı gerekçesiyle hükmolunacak beraat kararıyla sonuçlandırılması ve idari yaptırıma karar verilmesi gerekecek ve bu uygulama 5326 sayılı Kanun'un 27. maddesi, 5237 sayılı TCK ve 5271 sayılı CMK'nın sistematiği birlikte değerlendirildiğinde hükmün karıştırılması niteliğinde olmayacaktır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21/01/2014 tarih Esas No: 2012/3-1516 Karar No: 2014/21 nolu kararında özetle; "Kabahatler Kanunu'nun hükümleri doğrultusunda yerel mahkemenin kararı değerlendirilerek; sanığın beraatına, eylemin kabahat oluşturduğu gerekçesiyle idari para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmamaktadır." şeklindeki kararı dikkate alınarak yerel mahkemece verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmeyerek yapılan incelemede;

A- Sanık hakkında "zehirli madde katma" suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

./..

B- Sanık hakkında "gıda mevzuatına aykırılık" kabahatinden kurulan idari para cezası kararının incelenmesinde;

Sanığın eyleminin 5179 sayılı Kanun'un 7.maddesi kapsamında olduğu,aynı kanunun 29/1-d maddesi dikkate alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviinden olup kabahatin işlendiği 28.01.2010 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen 3 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğu anlaşıldığından; kararın 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

27.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/11562
Karar No: 2022/2389
Karar Tarihi: 16.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11562 E.  ,  2022/2389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü 104 ada 101 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre % 4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 olarak kabulü ile az bedel tespiti,

2-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, fiğ ve patatesin dekar başına verim miktarları Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İlçe Müdürlüğü'nden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafı hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatı ise ilgili resmi kuruluşlardan getirtilip rapor denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Kamulaştırma bedeline uygulanacak faizin başlangıç ve bitiş tarihinin gösterilmemesi,

Kabule göre de;

4-Taşınmazın değeri belirlenirken, bilirkişi raporunda döner sermaye faizi ve genel idare giderleri, masraflara dahil edilmek suretiyle az bedele hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

5-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün, 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/11289
Karar No: 2008/11829
Karar Tarihi: 23.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/11289 E.  ,  2008/11829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Mahkemesi

Taraflar arasında görülen şikayet davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 26.06.2008 gün ve 2008/7288-9224 sayılı ilamıyla temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş, süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalı vekili H.Y.U.Y.’nın 29. maddesi gereğince verilen ve Yargıtayca incelenip karara bağlanan hakimin reddine ilişkin kararın düzeltilmesini istemektedir.

Reddi hakim talebinin reddine ilişkin merci kararında: 7 günlük temyiz süresinin yanlışlıkla 10 gün olarak bildirilmesi, bu kararı onayan Yargıtay ilamının başlık kısmında ise; süresi geçirildikten sonra verilen temyiz dilekçesinin süresinde verilmiş gibi kaleme alınmış olması, buna karşın ilamın gerekçe kısmında tereddüde yer bırakmayacak şekilde sürenin geçirilmiş olduğunun ilgili yasa maddelerinden de sözedilerek açıklanmış bulunmasına göre belirtilen yanlışlıkların maddi hatadan kaynaklandığı kuşkusuzdur. Maddi hata ise usuli kazanılmış hakkın istisnasını oluşturur.

Yerel mahkemece verilen ve Yargıtayca incelenip karara bağlanan hakimin reddine ilişkin kararların karar düzeltme yolu ile incelenemeyeceği, H.Y.U.Y.’nın 440/III-3 maddesinde açıkladığından davalı vekillinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, istek halinde peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 23/09/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/4093
Karar No: 2017/15630
Karar Tarihi: 11.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/4093 E.  ,  2017/15630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Düşme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan zarar gören Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin şikayet dilekçesi ile sanıklar hakkında soruşturmanın başladığı, kurum vekilinin mazeret dilekçesi sunduğu, suçtan zarar gördüğü ve katılma iradesini fiilen ortaya koyduğunun anlaşılması karşısında, davaya katılan olarak kabulü ile yapılan incelemede;

Sanığın soruşturma aşamasında iddianame ile dava açılmadan önce katılan kurumun suçtan doğan zararını giderdiğinin ve 6352 sayılı Kanun'un 84. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 168/5. maddesinin ilk cümlesi uyarınca sanık hakkında dava açılmaması gerektiği halde, bu hükme aykırı olarak açılan davada, dava şartı gerçekleşmediğinden, 5237 sayılı TCK'nın 168/5 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesi karşısında, karar kesinleştiğinde bir suretinin Adli Sicil Kanunu'nun 6/2. maddesi uyarınca mahsus siciline kaydı için Adalet Bakanlığı Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü'ne gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...Ş. vekilinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına 5237 sayılı TCK'nın 168/5. madde fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlıktan birinci kez yararlanan sanık hakkında verilen kararın kesinleşmesinden sonra bir suretinin Adli Sicil Kanunu'nun 6/2. maddesi uyarınca mahsus siciline kaydı için Adalet Bakanlığı Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğüne mahkemesince GÖNDERİLMESİNE, cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/25260
Karar No: 2018/16899
Karar Tarihi: 10.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/25260 E.  ,  2018/16899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki ... köyü, 105 ada 2 parsel sayılı taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 10/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/2760
Karar No: 2022/12924
Karar Tarihi: 21.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/2760 E.  ,  2022/12924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Karar verilmesine yer olmadığına, düşme

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Ret, onama

I- Sanıklar hakkında “Karar verilmesine yer olmadığına” dair verilen kararlara karşı katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Mahkemece verilen "karar verilmesine yer olmadığına" dair kararlarının CMK'nin 223. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığı ve temyizi mümkün bulunmadığından, dosyanın bu yönden incelenmeksizin İADESİNE,

II- Sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme, sanık ... hakkında ise 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen düşme kararlarına karşı katılan vekilinin temyizinin incelenmesine gelince;

Sanıklara yüklenen suçların Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 21.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3979
Karar No: 2011/14004
Karar Tarihi: 14.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3979 E.  ,  2011/14004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, bostan domates ve taze fasülyenin dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2010 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/21225
Karar No: 2011/207
Karar Tarihi: 25.01.2011

**4. Ceza Dairesi         2008/21225 E.  ,  2011/207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevliye hakaret ve tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCY.nın 3/1. maddesinde açıklanan "suçu işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki "orantılılık" gözetilmeyerek temel cezaların alt sınırdan ölçüsüz oranda uzaklaşılarak belirlenmesi,

2- Hükme esas alınan 01.12.2004 tarihli duruşma tutanağı ve iddianame kapsamına göre, sanığın, katılan yargıca, "... cezaevinde yattım çıktım, yine yatıp çıkacağım, seninle dışarıda hesaplaşacağım..." diyerek tehdit ettiğinden bahisle dava açılmasına ve tehdidin bu haliyle 5237 sayılı TCY.nın 106/1. fıkra-son cümlede tanımlanan "sair tehdidat" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, iddianame kapsamı ve hükme esas alınan tutanağın dışına çıkılıp, "adam öldürmekten cezaevinde yattım çıktım, yine yatıp çıkacağım, seninle hesaplaşacağım" dediği biçimindeki kabulle, sözü edilen madde ve fıkranın 1. cümlesiyle hükümlülük kararı verilmesi,

3- 5237 sayılı TCY.nın 125/3-a maddesiyle verilen cezanın 125/4. maddesiyle artırılırken cezanın fazla belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/13568
Karar No: 2025/2362
Karar Tarihi: 19.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13568 E.  ,  2025/2362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/904 E., 2023/1518 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/183 E., 2022/264 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı idareye gönderilen ve tebliğ edilen ödeme emirlerinin iptali ile davacının davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesi ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine,

karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde:

Usul ve yasaya aykırı kararının bozulmasını talep etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından davacı şirketin 7440 sayılı Kanun kapsamında borcun yapılandırılması için başvuruda bulunduğu, Yapılandırma Yasası gereği ödeme emrine konu borçların ödendiği anlaşıldığından, Mahkemece Kurumdan yapılandırma kapsamındaki bilgi ve belgeler getirtilmeli, davanın konusuz kalıp kalmadığı irdelenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9737
Karar No: 2018/14487
Karar Tarihi: 29.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/9737 E.  ,  2018/14487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 29.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.