erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/2806
Karar No: 2010/4395
Karar Tarihi: 28.09.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/2806 E.  ,  2010/4395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ve müşterekleri, dahili davacılar ... ve müşterekleri ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.02.2010 gün ve 51/7 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ile dahili davacılar vekilleri tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar ve müdahil davacılar, dava konusu taşınmazın murislerinden kendilerine intikal ettiğini, 50 yılı aşkın bir süreden beri kullandıklarını açıklayarak tapu iptali tescil isteğinde bulunmuş, davalı Hazine temsilcisi davanın reddine karar verilmesini savunmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar ve müdahil davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 116 ada 113 numaralı parsel 27.6.2001 tarihinden yapılan kadastro sırasında çayır niteliğiyle tesbit görüp, 15.11.2001 tarihinde tapuya tescil edilmiştir. Mahallinde yapılan keşifte hazır bulunan Ziraat Yüksek Mühendisi bilirkişinin raporuna göre dava konusu 116 ada 113 numaralı parsel, kadimden beri aralıksız olarak çayır bitkileri yetiştirilen, etrafındaki diğer taşınmazlarla birlikte yem bitkileri yetiştiriciliğinde kullanılan Devletin hüküm ve tasarrufu altında olmayan arazilerden olduğu anlaşılmaktadır. Çayır niteliğindeki taşınmazlar özel mülkiyete konu olabilecek nitelikte yerlerdendir. Zilyedin uzun süre taşınmazın otlarını biçip bunları hayvan yetiştiriciliğinde kullanarak ekonomik yarar sağlayacak biçimde değerlendirmesi zilyede bu yer de malik sıfatıyla zilyet olduğu sonucunu doğurur ve buna göre, TMK.nun 713/1 maddesine göre malik sıfatıyla sürdürülen ve 20 yılı aşan zilyetlik oluştuğundan kazanma sağlar. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olmasında bu nedenle isabet bulunmamaktadır.

Ayrıca kabul şekline göre; davacıların tescil isteğinde bulunmadıkları 138 ada 18 parselle ilgili davanın reddine ve 116 ada 113 parselle birlikte 138 ada 18 parselinde tesbit gibi tesciline karar verilmiş olması da doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar ve müdahil davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine 28.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11263
Karar No: 2014/12135
Karar Tarihi: 01.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/11263 E.  ,  2014/12135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamından, olay günü müştekinin, kendisine ait olan aracını kilitlemek suretiyle Mahmudiye Mahallesi 4810 Sokak 56 Numaralı ikametinin önüne park ettiği, aynı gün gece 01.20 sıralarında ... Caddesi üzerinde devriye gezen ekiplerin, ... Mahallesi .... Cadde istikametine doğru 3 şahsın bir arabayı itekleyerek götürdüklerini görmeleri üzerine o istikamete doğru yöneldiklerinde 3 şahsın aracı bırakarak kaçmaya başladıkları, devriye gezen ekibin takviye güç isteyerek şahısların kaçtıkları istikameti tarif ettikleri, adres civarında takviye gelen ekiplerce suça sürüklenen çocukların yakalandığının, müştekinin aracının çalındığı sokak ile suça sürüklenen çocukların görüldükleri ve aracı bırakarak kaçtıkları sokağın farklı yerler olduğunun anlaşılması karşısında suçun tamamlanmış olduğu kabul edilerek bu yönde bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş; suça sürüklenen çocukların düz kontak yapmak suretiyle suça konu aracı çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin 5237 sayılı TCK nın 142/1-b maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması ise sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bu dava sebebiyle yapılan 5 TL davetiye giderinin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yargılama gideri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine ''bu dava sebebiyle yapılan 5 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK.nun 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10262
Karar No: 2022/88
Karar Tarihi: 17.01.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/10262 E.  ,  2022/88 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Babalık Davası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ...’nın dosya içerisinde bulunan vekâletnameleri genel vekâletnamedir. Açıkça yetki verilmemiş ise vekil, kişiye sıkı sıkıya bağlı haklarla ilgili davaları açamaz ve takip edemez (HMK m. 74). Soybağına ilişkin davalar kişiye sıkı sıkıya bağlı haklara ilişkin olduğu için bu tür davalarda vekâletnamede özel yetki bulunması gerekmektedir. Buna göre; Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 74 üncü maddesi gereğince babalık davasını açabilmek için davacı, takip edebilmek için davalılar vekilinden özel yetkiyi içeren vekâletname istenmesi, bu süre içinde vekâletname verilmemesi halinde kararın asıllara tebliği ile, asıllar tarafından temyiz veya temyizden feragat dilekçesi verilmesi halinde dilekçe eklendikten sonra gönderilmek üzere iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oy birliğiyle karar verildi.17.01.2022 (Pzt.)
Esas No: 2014/16163
Karar No: 2015/17686
Karar Tarihi: 11.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/16163 E.  ,  2015/17686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

11.02.2010 tarihli “Olay Yeri Görgü, Tespit, Yakalama ve Muhafaza Altına Alma Tutanağı”'nda, icra edilen devriye faaliyeti esnasında yol üzerinde bulunan ve sanığa ait evin bahçesi olduğu tespit edilen yerde jelikanlar görülmesi nedeniyle şüphe üzerine olay yerine intikal edildiğinde sanığın da bahçede bulunduğunun ve 24 adet jelikan içinde kaçak akaryakıt olduğunun tespit edildiği, sanığın aşamalardaki savunmalarında, dava konusu akaryakıtın kendisine ait olmadığını ve kaçakçılık, yapan şahısların jandarma görevlilerini görünce jelikanları bahçesine atıp kaçtığını beyan ettiği olayda, sanığın jelikanların görüldüğü esnada bahçede bulunması, ele geçen kaçak eşya miktarı, tanık beyanı, olay yeri krokisi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yazılı gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/9034
Karar No: 2022/1767
Karar Tarihi: 09.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/9034 E.  ,  2022/1767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Samandağı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/385 E. - 2019/40 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-a maddesi gereğince, miktarı veya her paydaş için değeri 58.800,00.-TL'yi geçmeyen davalara ilişkin olarak bölge adliye mahkemesi kararları kesin olup bu kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz.

Bu nedenle davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 09/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/502
Karar No: 2021/3155
Karar Tarihi: 02.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/502 E.  ,  2021/3155 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 21. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının sağlık kuralları bakımından günde 7,5 saat veya daha az çalışması gerektiğini, ancak 8,5 saat çalıştırıldığını belirterek fazla mesai ve kısa çalışma primi alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının yönetmelik kapsamında çalışmadığını, davalı kurumun Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine ve yasal düzenlemelere uygun hareket ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun madde 353/1-b.1 maddesi gereğince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağı bakımından bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de; kısa çalışma primi yönünden Toplu İş Sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Bu alacağa dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekli iken yazılı şekilde faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasındaki 2. bendin tamamen çıkartılarak, yerine; “8.680,30 TL brüt kısa çalışma primi alacağının kabulü ile; brüt 500,00 TL’nin dava tarihinden, bakiyesine ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 02/02/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/6637
Karar No: 2010/11270
Karar Tarihi: 20.12.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6637 E.  ,  2010/11270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araç, davalının işletiminde bulunan ... Oteli kapalı otoparkında durmakta iken, davalının gerekli tedbirleri almaması nedeniyle su baskınına maruz kalarak hasarlandığını belirterek, sigortalısına ödediği 8.764.00 TL’nın, ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, mücbir sebepten kaynaklanan olayda BK.’nun 478. maddesinin uygulanması gerektiğini, tazminat miktarına itiraz ettiklerini, yasal faiz istenebileceğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, mücbir sebep savunmasının yerinde olmadığı, otelin otoparkı deniz seviyesinin altında olup, yağışların arttığı dönemlerde çoğu zaman su baskınına maruz kaldığı, davalının harici su baskınını önlemek için hiçbir tedbir almadığı, BK.’nun 463. maddesindeki vedia akdi hükümleri uyarınca hasardan sorumlu ve tam kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 8.764.00 TL’nın, 15.05.2008 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

2010/6637

2010/11270

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük olmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 419,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15650
Karar No: 2012/14714
Karar Tarihi: 12.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/15650 E.  ,  2012/14714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

21.03.2007 günlü iddianame ile haklarında dava açılan sanıkların yetkilisi oldukları şirketin 2004 takvim yılında düzenlediği tespit edilen en son 28.12.2004 olan fatura tarihinin suç tarihi olarak kabulüyle yapılan incelemede gereği düşünüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının 28.12.2004 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6170
Karar No: 2021/1989
Karar Tarihi: 18.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/6170 E.  ,  2021/1989 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 10/06/2014 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 05/10/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasın hükmen reddi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, 13.06.2004 tarihinde vefat eden davacıların babası mirasbırakan ...’in terekesinin borca batık olduğunun tespiti ile mirasın hükmen reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen ilk kararın Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 05.05.2014 tarih 2013/13005 Esas – 2014/ 8799 Karar sayılı ilamı ile “ ... mahkemece davanın reddine karar verilmesi nedeniyle davalı yararına maktu vekalet ücreti hükmedilmesi gerekir...” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davacıların duruşma gününden haberdar olmalarına rağmen herhangi bir mazeret bildirmeksizin 02/07/2015 tarihli celseye katılmadıkları, bu nedenle aynı tarihte HMK’nın 150.maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği ve üç aylık yasal süre içerisinde de yenilenmediği gerekçe gösterilerek HMK’nın 150/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı SGK vekili vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

Mahkemece, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğine göre, yargılamada kendisini vekille temsil ettiren davalı SGK yararına hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T’nin 7/1. maddesi uyarınca 1.100TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiştir. Bu husus kararın bozulmasını gerektirmekte ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı SGK vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucuna 4. bent olarak “ Davalı SGK kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. gereğince 1.100 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı SGK’ya verilmesine” cümlesinin eklenmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 18.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/11379
Karar No: 2011/607
Karar Tarihi: 25.01.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/11379 E.  ,  2011/607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına Dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 1 parsel No’lu taşınmazın paydaşlığın giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile taşınmazın satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazın yüzölçümü, cinsi, ortak sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmesine olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, taşınmaza satış aşamasında yeniden değer takdir edilebileceğine göre temyiz eden davalı vekilinin hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece aynen bölünerek paylaşılamayacağı anlaşılan 1 parsel No’lu taşınmazın satışına karar verilirken hüküm kısmında 492 sayılı Harçlar Yasası’nın 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince yayımlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliği 1 sayılı tarifesi uyarınca hüküm tarihi itibariyle satış bedeli üzerinden % 0 9.9 nispi karar harcı alınması gerekirken % 09 harcın tahsiline karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden duruşma yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmın kaldırılarak yerine “ satış bedeli üzerinden alınacak % 09.9 harcın payları oranında paydaşlardan alınmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün HMUK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 25.1.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13031
Karar No: 2016/4184
Karar Tarihi: 03.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/13031 E.  ,  2016/4184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından yararına hükmolunan nafakalar ile maddi tazminat miktarları ve manevi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesi,.... adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre davalıya tebliğ edilmiştir. Tebligat Kanununun 11.01.2011 tarihli 6099 sayılı Yasayla değişik 35. maddesine göre gerçek kişilere tebligat yapılabilmesi için, "kişinin adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin tespit edilememiş olması" zorunludur. (6099 s. K. m. 9) Mahkemece davalının tespit edilecek adres kayıt sistemindeki (mernis) adresine Tebligat Kanunun 21/2. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken, şartları gerçekleşmediği halde gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmesi tebligatı geçersiz kılar. Açıklanan sebeple gerekçeli kararın ve temyiz başvuru dilekçesinin davalıya tebligat Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği ile temyiz süresi de beklenerek gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.03.2016 (Per.)