Esas No: 2017/7395
Karar No: 2017/11194
Karar Tarihi: 16.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7395 E.  ,  2017/11194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işverene ait işyerinde, 13.11.2009–27.04.2013 tarihleri arasında, plasiyer olarak çalıştığını, iş akdinin işverence sonlandırıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının hizmet akdinin, bölge müdürünün talimatına karşı geldiği ve hakaret içeren sözler söylediği için ....Noterliğinden gönderilen 03.05.2013 tarih, 5024 yevmiye nolu ihtarname ile, 24.04.2013 tarihinden itibaren feshedildiğini, iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, her ne kadar mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftada yirmidört saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de isabetli olmamıştır. Zira davacının kullandığını iddia ettiği araçlara ait takip sistem kayıtlarında aracı kimin kullandığı belli olmadığı gibi , dinlenen ortak tanık da ''çalışmanın sabah 06.00-en erken 17.00 bazen 19.00-20-.00 ye kadar sürdüğünü, haftanın iki günü saat 19-20.00 ye kadar fazla çalışma yapıldığını beyan ettiği anlaşılmıştır. Buna göre ortak tanık anlatımına göre davacının haftanın dört günü 06-17.00 saatleri arasında ,haftanın 2 günü de 06.00-20.00 saatleri arasında çalıştığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşmektedir. Mahkemece bu kabul doğrultusunda ara dinlenme süreleri düşülmek suretiyle fazla çalışma alacağı hesaplanmalı ve hesaplanan miktardan uygun oranda bir indirim yapıldıktan sonra alacak hüküm altına alınmalıdır. Kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

3-Davacı işçinin genel tatil ücretine hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasındaki diğer uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, dosyadaki imzasız ücret bordrolarının bir kısmında genel tatil tahakkuk ettirildiği ancak bodroların imzasız olduğu anlaşılmaktadır. Davalı işveren genel tatil ücretlerinin ödendiğini savunarak banka kayıtlarına delil olarak dayanmıştır. Buna göre ,mahkemece, davacıya ait banka kayıtlarının celp edilerek, tahakkuk ettirilen miktarların ödenip ödenmediği belirlenmeli ve ödeme yapıldığının anlaşılması halinde, zamlı genel tatil ücreti ödemesi olan aylar hesaplama dışı tutulmalıdır. .Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.