Esas No: 2021/15362
Karar No: 2023/1731
Karar Tarihi: 02.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/15362 E.  ,  2023/1731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.06.2020 tarihli ve 2020/224 Esas, 2020/219 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 62 inci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası, 63 üncü maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2020/829 Esas, 2021/791 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepler özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Tutanak görevlisi İsmet Özgür'ün duruşma beyanları ile keşif sırasındaki beyanları arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulması,

4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

5. Hükmün gerekçesiz olduğuna,

6. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kolluk görevlilerince sanık ...'un uyuşturucu madde sattığı yönünde istihbari bilgi edinilmesi üzerine yapılan çalışmada olay günü kullanıcı tanık ... ve sanığın birbirlerine bir şeyler verdiklerinin görülmesi üzerine alınan arama kararına istinaden yapılan aramada, ...'den 1 parça halinde alüminyum folyo parçasına ve içerisinde beyaz renkli mahkeme evrakına sarılı daralı ağırlığı 0.73 gram gelen maddenin, sanığın üzerinden 30 TL paranın ve sanığın ikametinde yapılan aramada daralı ağırlığı 8.74 gram gelen maddenin, 1 adet madde tartım küreğinin, 1 adet alüminyum folyonun, 3 adet kısmen kesilerek kullanılmış mahkeme evrakının ve 770 TL paranın ele geçirilmesi, uzmanlık raporlarına göre ele geçen maddelerin eroin içerdiğinin belirtilmesi, sanıktan alınan numunede opiates (eroin) kullanımının pozitif olduğunun tespit edilmesi, bir adet alüminyum folyo rulo ve üç adet kısmen kesilmiş kağıt üzerinden elde edilen vücut izinin sanığın vücut izi ile aynı olduğunun, ...'in üst aramasında ele geçirilen maddenin sarılı olduğu kağıt ile sanığın ikametinde ele geçirilen kağıdın aynı olduğunun tespit edilmesi, tutanak görevlilerinin kovuşturma aşamasında tutanak içeriğini doğrulamaları, ...'in sonradan vazgeçtiği soruşturma aşamasındaki beyanında üzerinde ele geçirilen uyuşturucu maddeyi sanığın kendisine para almadan verdiğini ifade etmesi, sanığın kovuşturma aşamasında eroini ücretsiz olarak verdiğini belirtmesi, bilirkişi raporuna göre uyuşturucu ticaretinin gerçekleştiği yere 149 metre uzaklıkta caminin; 77 metre uzaklıkta ana sağlık ocağının bulunduğunun ve yakalanan maddenin eroin olması karşısında; sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, gerekçeli karar başlığında "15.02.2020" olan tutuklama tarihinin yanlış yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendine aykırılık oluşturulması, mahkemesince giderilebilir nitelikte eksiklik olarak kabul edilerek hükme yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda, "ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği" belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılmasının, hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; söz konusu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2020/829 Esas, 2021/791 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafına "... geri kalan miktarın tamamının bir defada tahsil edileceği hususunun ihtarına, (ihtar edildi)" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 7. Ağır

Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.03.2023 tarihinde karar verildi.