Esas No: 2021/12247
Karar No: 2023/4987
Karar Tarihi: 05.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12247 E.  ,  2023/4987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2017/189 E., 2019/22 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki 2/B uygulamasına itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 1948 yılında 3116 sayılı Kanun'a göre orman kadastrosu yapılmış, 2008 yılında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 3302 sayılı 31.08.1956 Tarihli ve 6831 Sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (3302 sayılı Kanun) değişik 2/B madde çalışmaları yapılmaya başlanmış sonuçları 28.06.2013 tarihinde 1 ay süre ile ilân edilmiştir.

2. Davacı dava dilekçesi ve aşamalarda, Kırklareli ili Kofçaz ilçesi Tatlıpınar Köyü sınırları içinde bulunan 101 ada 292 parsel sayılı taşınmazının kendi adına tespit ve tescil gördüğünü, bu taşınmazın doğusunda kalan 26 metre uzunluğunda 6 metre genişliğinde briketten kaplı koyun kışlasının ise orman kadastro komisyonu tarafından yapılan 2/B madde çalışmalarında kapsama alınmayarak 101 ada 887 parsel sayılı orman parseli içinde bırakıldığını, anılan yerin uzun yıllardır kendisi tarafından kullanıldığını belirterek, dava konusu ettiği alanın 2/B madde kapsamına alınarak kullanıcı olarak kendi adının yazılmasını istemiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.06.2015 tarihli ve 2013/32 Esas, 2015/39 Karar sayılı kararı ile davacının hukuki yararı ve aktif dava ehliyeti bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 02.10.2017 tarihli ve 2016/1613 Esas, 2017/7087 Karar sayılı kararıyla, İlk Derece Mahkemesince keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmadan karar verildiği, mahallinde uzman bilirkişiler eşliğinde keşif yapılıp, yöntemince orman tahdidi uygulaması yapılarak, dava konusu taşınmazın kesinleşen orman sınırı içinde kalıp kalmadığı hususu belirlenerek oluşacak sonucu göre bir karar verilmesi gereğiyle İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, mahallinde yapılan keşif ve alınan raporlar uyarınca dava konusu taşınmazın halen orman vasfında olduğu ve 2/b kapsamına alınamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu 101 ada 292 parselin doğusunda kalan 26 metre uzunluğunda 6 metre genişliğinde biriketle örülü koyun kışlasının kendisine ait olduğu halde orman kadastro komisyonu tarafından 2/b kapsamındaki taşınmazın sehven Orman İşletme Müdürlüğüne yazıldığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın 2/b ile orman sınırları dışına çıkarılıp çıkarılmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 sayılı Kanun'un 1. maddesi, 3302 sayılı Kanun'la ile değişik 2/B maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 225,45 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi