erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/910
Karar No: 2010/7692
Karar Tarihi: 30.06.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/910 E.  ,  2010/7692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte özel evrak tanzimi

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 345, 59.maddesi ile 647 sayılı Kanunun 4,5 ve 6.maddeleri gereğince 3.600,00YTL. Apc., bu cezanın birbirini takip eden aylık eşit taksitlerle 10 taksitte tahsili ve erteleme

Sahtecilik suçlarında, suça konu belgenin aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olması ve 20.03.2006 tarihli Kriminal Polis laboratuarları Dairesi Başkanlığı’nın Ekspertiz raporunda, 11.03.2005 tarihli para makbuzunun rakamla değer gösteren bölümünün başındaki “1” rakamı ve sonundaki “00” rakamlarının, 15.01.2005 tarihli para makbuzunun rakamla değer gösteren bölümün sol başındaki “3” rakamının ve bir kısım yazıların farklı kalemle ilave edilmiş olduğunun belirtilmesi karşısında, suça konu para makbuzlarının getirtilip duruşmada incelenerek özelliklerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, gerekçeli kararda aldatma yeteneğinin tartışılması ve denetime olanak vermesi için dosyada bulundurulması ve suç tarihi ile buna bağlı olarak uygulanacak yasanın tespiti açısından sanığın Ankara 10.İş Mahkemesine tahrifat yapılan belgeleri hangi tarihte sunduğunun belirlenmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden yazılı şekilde eksik araştırmayla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/7246
Karar No: 2022/3953
Karar Tarihi: 01.06.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/7246 E.  ,  2022/3953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ecrimisil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

1-Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...'e gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, adı geçen davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 01/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/40
Karar No: 2023/1352
Karar Tarihi: 25.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/40 E.  ,  2023/1352 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1585 E., 2022/4179 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 42. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/1063 E., 2022/46 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre dava konusu fazla çalışma ve kısa çalışma primi alacaklarının 31.03.2011-29.12.2015 tarihleri arasındaki dönem için talep edildiği, 29.12.2015 tarihinden sonraki dönem yönünden uyuşmazlık bulunmadığı ve bu suretle hükmün ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; reddedilen ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2253
Karar No: 2018/3398
Karar Tarihi: 03.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2253 E.  ,  2018/3398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

DAVALILAR : İ.... ve Ark.

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalılar vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalılar vekili tarafından sunulan 08.07.2015 tarihli dilekçe ile özetle "...Muvafakatleri olmadığı, delillerin tamamı toplanmadığı, mazeret bildirdikleri, keşfin iki hafta sonra yapılmasını istedikleri halde mahkeme hâkiminin duruşma gününden sonraki güne keşif günü verdiğini, çekişmeli taşınmazın imar ve iskan hudutları içinde olduğu halde sadece ziraat bilirkişi huzuruyla keşif yaptığını, taraf teşkili bakımından bir buçuk yıldan fazla süreyle ihmali bulunduğunu, hâkimin taraflı olduğunu..." belirterek reddi hâkim talebinde bulunmuştur.

Reddi istenilen hâkimin ret talebinin reddi gerektiği yönünde görüş belirtmesi üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, davalılar vekilinin HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca 1.000.00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığından talebin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davacı vekili, duruşmayı müvekkili namına ve hesabına takip ettiğine ve reddi hâkim talebini de müvekkili namına yaptığına göre, davacı asil yerine vekilin para cezası ile yükümlü tutulması doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hükmün iki rakamlı bendinin tamamen kaldırılarak yerine “HMK'nın 42/4. maddesi gereğince reddi hâkim talebinde bulunan davalıların takdiren 1.000,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına, Hazineye gelir kaydına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 03/05/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11062
Karar No: 2018/2346
Karar Tarihi: 22.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/11062 E.  ,  2018/2346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, nafaka ve tazminatların miktarı yönünden, davalı erkek tarafından ise, kadının boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Ayşe'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Burhanettin'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.02.2018(Prş.)
Esas No: 2010/5014
Karar No: 2011/4238
Karar Tarihi: 18.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5014 E.  ,  2011/4238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Gaz. Yay. A.Ş ve diğeri aleyhine 26/02/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı yazar tarafından yazılıp diğer davalının sahibi bulunduğu gazetede yayınlanan köşe yazısında kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu ileri sürerek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar ise, yayının görünen gerçeğe uygun ve güncel olduğunu, basın özgürlüğü sınırları içinde eleştiri hakkının kullanıldığını ileri sürerek istemin reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, basın yoluyla davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu kabul olunarak istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu yayın nedeniyle Şişli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/556 Esas sayılı dosyası ile davalı hakkında basın yoluyla hakaret suçundan dolayı ceza davası açıldığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince hukuk yargıcı ceza mahkemesinin beraet kararı ile bağlı değil ise de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular ile bağlıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6290
Karar No: 2010/10259
Karar Tarihi: 04.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/6290 E.  ,  2010/10259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, iki adet taşınmazın paydaşlığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile taşınmazın satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir usulsüzlük bulunmamasına, dava konusu edilen taşınmazın cinsi, yüzölçümü, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmasına olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, göre temyiz eden davalının hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın mükerrer 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince 31.12.2009 günlü resmi gazetede yayınlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesinin karar ve ilam harcı bölümünde belirtildiği gibi taşınmazın satış bedeli üzerinden (binde 9,9)%09,9 harç alınması gerekeceği göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde %0,9 harç alınmasına karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasında fayda görülmediğinden hükmün 3. Fıkrasındaki “Satış bedeli üzerinden binde 9 u oranında harcın taraflardan hisseleri oranında alınmasına” kısmının çıkarılarak yerine “satış bedeli üzerinden (binde 9,9)%09,9 oranında harcın taraflardan hisseleri oranında alınmasına" ibaresinin eklenmek suretiyle hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmazın (taşınmazların) satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcının temyiz edenden alınmasına, 4.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/16157
Karar No: 2014/7137
Karar Tarihi: 10.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/16157 E.  ,  2014/7137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/123437

Mahkeme :KARŞIYAKA 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası :14/09/2009 - 2009/315 esas ve 2009/1035 karar

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6497
Karar No: 2013/11470
Karar Tarihi: 13.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/6497 E.  ,  2013/11470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Gaziantep l. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.01.2013 gün ve 2011/473 Esas, 2013/72 Karar sayılı cinsel istismar suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içerisinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin süresinden sonra yapılan duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Mağdure hakkında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana bilimdalından alınan 08.10.2012 tarihli rapor usul ve kanuna uygun olduğundan tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığın, mağdurenin konutunun ekmeklik tabir edilen eklentisine girerek cinsel istismarda bulunması eylemini, mağdurenin karşı koyması nedeniyle tamamlayamadığı ve kaçıp gittiği gözetildiğinde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının bulunmadığı düşünülmeden mahkûmiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/235
Karar No: 2012/2003
Karar Tarihi: 27.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/235 E.  ,  2012/2003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde irtifak hakkı tesisi ile pilon yerinin idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan buğday-saman ve arpa-saman ürünlerinin kuru tarlada 2010 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden istenilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/48
Karar No: 2023/1360
Karar Tarihi: 25.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/48 E.  ,  2023/1360 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1578 E., 2022/4172 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 42. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/1056 E., 2022/39 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre dava konusu fazla çalışma ve kısa çalışma primi alacaklarının 31.03.2011-29.12.2015 tarihleri arasındaki dönem için talep edildiği, 29.12.2015 tarihinden sonraki dönem yönünden uyuşmazlık bulunmadığı ve bu suretle hükmün ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; reddedilen ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10916
Karar No: 2011/11551
Karar Tarihi: 28.09.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/10916 E.  ,  2011/11551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl alacak yönünden konusu kalmayan dava hakkında karar ittihazına yer olmadığına, davacı yanın işlemiş faiz ve icra inkar tazminatı talebinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı yan satılan akaryakıt bedellerinden oluşan alacağın ödenmemesi üzerine takip yapıldığını, davalının itiraz ettiğini bildirerek itirazın iptalini istemiştir.

Davanın açılıp görülmesi sırasında davalı tarafça dosya alacağına mahsuben 11.000,00 TL. ödenmiş, mahkemece ise asıl alacak yönünden konusu kalmayan dava hakkında karar ittihazına yer olmadığına, davacı yanın işlemiş faiz ve icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince yararlarına icra inkar tazminatına hükmedilmemesinin doğru olmadığına yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Davalı-borçlu ödemeleri itirazın iptali davası açılıp, yargılama devam ederken yapmıştır. Hal böyle olunca, Mahkemece alacağın akaryakıt satışından kaynaklandığı, bir başka deyişle (likit-bölünebilir) olduğu gözetilerek davacı yararına %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle bu kalem isteminin reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 28.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.