erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/4197
Karar No: 2018/13244
Karar Tarihi: 25.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/4197 E.  ,  2018/13244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 31. maddesi gereğince indirim uygulanmaması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 143/1 maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası üzerinden, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken suça sürüklenen çocuğun 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası yerine, hesap hatası sonucu 1 yıl 19 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

3)Suça sürüklenen çocuğun suça konu cep telefonunu olay gecesi saat 04:22'de kullanmaya başladığının, olay günü gecenin 04:19'da bittiğinin UYAP kayıtlarından tespit olması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 143. maddesinin, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Yasa'nın 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. yollamasıyla sanığın CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 25.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9496
Karar No: 2014/7709
Karar Tarihi: 09.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9496 E.  ,  2014/7709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarına teşebbüs ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarına teşebbüs suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay günü mağdureye para vererek kapalı bir garaja götüren sanığın, pantolununun kemerini çözdüğü sırada tanıkların müdahale ederek sanığı yakamaları şeklinde gerçekleşen olayda, eylemin içeriği, mağdure hakkındaki "anksiyeteli uyum bozukluğu" tanısı da gözetilerek, verilen Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 23.07.2010 tarihli raporunun yeterince kanaat verici nitelikte bulunmadığı ve bu nedenle Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/a maddesi uyarınca Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak nihai rapordan sonra sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın mağdureye yönelik işlediği eylem nedeniyle, TCK.nın 103/1. maddesine göre belirlenen ceza üzerinden suçun teşebbüs safhasında kalmasından dolayı aynı Kanunun 35/2. maddesi ile indirim yapıldıktan sonra, mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu göz önüne alınarak cezanın TCK.nın 103/6. maddesi ile artırılması gerekirken ruh sağlığının eylem nedeniyle bozulması durumunda neticesi itibarıyla ağırlaşmış halin meydana gelmesi nedeniyle artık teşebbüsten söz edilemeyeceği hususu nazara alınmadan ve TCK.nın 61/5. maddesindeki sıralamaya aykırı olarak TCK.nın 103/1-6, 35/2 ve 62/1. maddeleri ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1683
Karar No: 2019/3433
Karar Tarihi: 14.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1683 E.  ,  2019/3433 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişisine verilerek kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (....) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazların ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastrosundaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 14/05/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/6901
Karar No: 2019/6987
Karar Tarihi: 03.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6901 E.  ,  2019/6987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin son olarak düzenlenen fatura tarihi olduğu cihetle, en aleyhe kabulle 2006 takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihinin "31.12.2006" olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun, yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 03.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/5237
Karar No: 2020/3881
Karar Tarihi: 08.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/5237 E.  ,  2020/3881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Oluşa uygun kabule göre, sanığın eyleminin zamanaşımı süresi yönünden lehe olup 765 sayılı TCK’nın 416/3. maddesinde düzenlenen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturup, anılan maddede öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4,104/2. maddelerinde düzenlenen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve suç tarihi olan 01.07.2004 ile ilk mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde bozulmasının ardından müsnet suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın kesinleştiği 03.01.2011 ile denetim süresi içerisinde kasıtlı ikinci suçun işlendiği 16.02.2015 arasında duran süre de nazara alındığında ihbar üzerine mahkemece hükmün açıklandığı 30.06.2016 tarihi arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında görülen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/10286
Karar No: 2010/952
Karar Tarihi: 28.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10286 E.  ,  2010/952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.05.2008 tarih ve 2005/940 - 2008/638 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescilli “hem basma hem çekme ile su boşaltımı sağlayan rezervuar sistemi” isimli faydalı modelin yeni olmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli TR 2001 02892 Y nolu faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı faydalı modelinin yeni olmadığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3015
Karar No: 2015/17786
Karar Tarihi: 07.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/3015 E.  ,  2015/17786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İadei Muhakeme (Boşanma)

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm iadei muhakeme davasının davalısı (asıl davada davacı) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 445/7. maddesinde yer alan iadei muhakeme sebebinin mevcut olduğunun gerçekleşmiş ve yeniden yargılama yapılmış bulunmasına göre, davacı (iadei muh.davasının davalısı)nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı (iadei muh. davası davacısı) yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.07.10.2015(Çrş.)
Esas No: 2019/12727
Karar No: 2020/19
Karar Tarihi: 06.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/12727 E.  ,  2020/19 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Suça sürüklenen çocuğun 14/12/2015 tarihli temyiz dilekçesi ile hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen 4.000,00 TL adli para cezasını temyiz ettiği ancak hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasını temyiz etmediği, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 30/01/2019 tarih 1 sayılı kararı uyarınca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2 maddesine konu iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun Yargıtay 18. Ceza Dairesinin görev alanına girdiği anlaşılmakla, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 06/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1017
Karar No: 2011/2537
Karar Tarihi: 24.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1017 E.  ,  2011/2537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 17.12.2007 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol,su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye ... imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13826
Karar No: 2013/3624
Karar Tarihi: 18.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/13826 E.  ,  2013/3624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın müvekkiline ait araca 19.05.2011 tarihinde çarparak hasara sebebiyet verdiğini, müvekkilinin aracının kasko sigortacısının hasarı karşıladığını, ancak araçta değer kaybı oluştuğunu ileri sürerek, şimdilik 2.000 TL değer kaybının dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, değer kaybı talebinin teminat kapsamında olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, değer kaybı talebinin poliçe kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkiline ait araçta kaza sonucu meydana gelen değer kaybının davalıdan tazminini istemiştir. 2918 Sayılı KTK.nun 91/1. maddesi yollaması ile 85.maddesi ve ZMSS genel şartlarının 1. maddesine göre trafik sigortası işletene düşen hukuki sorumluluğu azami sigorta limitine kadar teminat altına almaktadır. Davalı ... Sigorta A.Ş., kazaya karışan diğer aracın zorunlu trafik sigortacısı olup karşı araçta meydana gelen gerçek zararı limit dahilinde karşılamakla yükümlüdür. Dava konusu trafik kazası sonrasında

Davacıya ait araçta meydana gelen değer kaybı da gerçek zarar kalemleri arasında bulunmaktadır. O halde, davalı sigortanın kazadaki kusur oranına göre değer kaybından sorumluluğuna hükmetmek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.

2) Kabule göre de, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.’nin 12. maddesi gereğince davalı lehine 400,00 TL maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, 600,00 TL vekalet ücretinin takdiri doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18.3.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/350
Karar No: 2007/1160
Karar Tarihi: 12.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/350 E.  ,  2007/1160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.08.2005 gününde verilen dilekçe ile meraya müdahalenin meni, ot bedeli ve eski hale getirme bedelinin tazmininin istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 01.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/J maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 12.02.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/6984
Karar No: 2014/11064
Karar Tarihi: 14.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/6984 E.  ,  2014/11064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (2 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Sanığın hakkında 2013 yılında işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında 2008 yılında işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın 2008 yılı içerisinde değişik zamanlarda katılanın direncini kıracak şekilde kasten yaralama eyleminde bulunarak içi boş olarak, erkek cinsel organının üzerine takılıp kullanılabilecek şekilde ahşaptan imal edilen yapay uzuv ile nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediğinin anlaşıldığı olayda; katılana ait 04.10.2013 tarihli Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi'ne ait raporda; katılanda tespit edilen post travmatik stres bozukluğu ve depresyon rahatsızlıklarının iddianamede geçen 05.05.2013 tarihindeki olaylardan sonra ağırlaştığının belirtildiği, katılanın ruh sağlığındaki bozulmanın sanığın 2008 yılında gerçekleştirdiği eylemler neticesinde mi oluştuğu, yoksa iddianameye Konu 05.05.2013 tarihindeki olaylardan sonra mı geliştiği konusunda açık bir değerlendirme olmadığı anlaşılmakla; bu hususta yeniden rapor aldırılarak sonucuna göre eşe karşı nitelikli cinsel saldırı eyleminin TCK.nın 102/2. maddesi kapsamındaki halinin şikâyete tâbi oluşu ve şikâyet süresi de dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (2 kez) kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanık ile katılanın eylemler gerçekleşmeden önce resmi nikah yapmak suretiyle evlendikleri, suç tarihlerinde aynı evde ikamet ettikleri, sanığın cinsel saldırı suçu esnasında cinsel saldırının gerçekleştirilmesi amacı dışında ayrıca katılanın hürriyetini kısıtılayıcı bir davranışta bulunduğuna dair bir delilin bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları yönünden oluşmadığı gözetilmeksizin beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5924
Karar No: 2014/8274
Karar Tarihi: 18.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/5924 E.  ,  2014/8274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/338184

Mahkeme : ADANA 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Hüküm Tarihi- Numarası : 11.05.2010 - 2009/786 esas ve 2010/1201 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.