erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/45
Karar No: 2014/3083
Karar Tarihi: 10.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/45 E.  ,  2014/3083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2013/587-2013/606

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin usulüne uygun olarak 13/09/2013 tarihinde adı geçene tebliğ edildiği, borçlunun ise 24/09/2013 tarihinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda 23/09/2013 tarihinde hastanede tedavi gördüğü beyanıyla gecikmiş itirazda bulunarak dayanak senedin kambiyo vasfının bulunmadığı iddiasıyla takibin iptalini talep ettiği, mahkemece gecikmiş itirazın kabulü ile takibin iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK. nun 65. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında “Borçlu, kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle müddeti içinde itiraz edememiş ise paraya çevirme muamelesi bitinceye kadar itiraz edebilir. Ancak borçlu, maninin kalktığı günden itibaren 3 gün içinde mazeretini gösterir delillerle birlikte itiraz ve sebeplerini ve müstenidatını bildirmeye ve müteakip fıkra için yapılacak duruşmaya taalluk eden harç ve masrafları ödemeye mecburdur.” denilmiştir.

Somut olayda, borçlunun gecikmiş itirazına dayanak yaptığı hastane kaydının, İİK. nun 65. maddesi kapsamında, borçlunun iş ve gücüne engel teşkil ettiğini ispatlar nitelikte bir rapor olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, mahkemece bu belgeye dayanılarak itirazın süresinde yapıldığının kabulü yerinde değildir.

Bununla birlikte her ne kadar mahkemece borçluya ödeme emri tebliğ tarihi 16/09/2013 olarak esas alınmışsa da, borçluya çıkartılan ödeme emri tebligat parçasının incelenmesinden tebliğ tarihinin 13/09/2013 olduğu, ihtilaf durumunda tebliğ tarihinin tespitinde ıslak imzalı tebligatta yazan tarihin esas alınması gerektiği, Uyap kayıtlarının esas alınamayacağı, buna göre 5 günlük itiraz süresinin de 18/09/2013 günü sona erdiği ve borçlunun itirazının buna göre de süresinde olmadığı görülmüştür.

O halde mahkemece borçlunun itirazının süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken esasa ilişkin itirazları incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/5864
Karar No: 2008/5551
Karar Tarihi: 23.09.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5864 E.  ,  2008/5551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar arsa sahibinden bağımsız bölüm satın alan 3. kişiler olup, yüklenici olan davalı aleyhine açtıkları davada dairenin süresinde teslim edilmemesi nedeniyle gecikme tazminatı ödetilmesini talep ve dava etmişlerdir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar, süresinde teslim edilmediğini ileri sürdükleri dava konusu ...Blok 1. kat ... nolu bağımsız bölümü beyanları ve tapu senedi suretine göre dava dışı arsa sahibi ...’den satın almışlardır. Arsa payı karşılığı inşaat yapım ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi davalı yüklenici ile dava dışı arsa sahibi arasında imzalanmıştır. Davacılar ile davalı yüklenici arasında eser sözleşmesi ilişkisi bulunmamaktadır. Davacılar arsa sahibinin halefi olarak dava açma hakkının bulunduğunu ileri sürerek bu davayı açmış ve mahkemece de aynı gerekçeyle dava kısmen kabul edilmiş ise de, davacılar tarafından sözleşmeden doğan hakların arsa sahibince kendilerine BK’nun 162 ve devamı maddeleri uyarınca temlik edildiği ileri sürülmemiş ve yazılı temlik sözleşmesi sunulmamıştır. BK’nun 163. maddesi gereğince alacağın temliki kapsamında sözleşmeden doğan şahsi hakkın temliki, yazılı biçimde yapılmış olmadıkça geçerli olmaz.

Aralarında akdi ilişki bulunmadığı ve kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin tarafı olan dava dışı arsa sahibince sözleşmeden doğan hak ve alacaklar yazılı olarak kendilerine temlik edilmediğinden arsa sahibinden daire satın alan davacılar yükleniciden gecikme tazminatı talep edemezler. (Dairemizin 23.11.2006 gün 7468 E.-6797 K. sayılı ilâmı ile Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.03.2008 gün 2008/15-279 Esas 2008/277 Karar sayılı ilâmı). Bu durumda mahkemece davanın reddi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu davanın kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 550,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 23.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12404
Karar No: 2012/18792
Karar Tarihi: 13.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/12404 E.  ,  2012/18792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı dilekçesinde; eşinin uzun süredir evliliğin kendisine yüklediği görevleri yapmadığı, çoğu zaman eve gelmediği, evin geçimi için gerekli parayı vermediğini, bu sebeple aç ve perişan durumda kaldığını ve bir yıl önce de baba evine döndüğünü belirterek 500 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı cevabında, davacının evi kendisinin terk ettiğini, sigortadan aylık 400 TL emekli maaşı dışında geliri olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.Mahkemece, davanın 400 TL tedbir nafakasına hükmedilmiş olup, hükmü davalı temyiz etmektedir.Yargılamaya ilişkin tensip tutanağı ve yargılamanın 29.12.2011 tarihli celsesinde davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakıldığı belirtildiği halde diğer celselerde ve karar başlığında “Aile Mahkemesi Sıfatıyla” davaya bakıldığının belirtilmemiş olması, maddi hataya dayalı kabul edildiğinden bozma sebebi yapılmamıştır.Ancak, dosyada mevcut zabıta aracılığı ile yapılan ekonomik sosyal durum araştırmasında, davalının 800 TL SSK'dan emekli maaşı olduğu, bankaya 32 ay boyunca 400 TL kredi borcu ödediği, oğlu tarafından babasına 100-200 TL yardımda bulunulduğu belirtilmiş, davalı cevabında ayda 400 TL emekli maaşı olduğunu açıklamıştır. Davalının aylık geliri tam ve sağlıklı saptanmamış, hükmedilen nafakayı ödeyecek ekonomik gücü olup olmadığı denetime imkan verecek şekilde araştırılmamıştır.

Mahkemece, tarafların ekonomik ve sosyal durumları tam ve sağlıklı biçimde araştırılıp saptandıktan sonra hak ve nesafet gereğince nafaka takdir edilmelidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/42209
Karar No: 2022/4593
Karar Tarihi: 17.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/42209 E.  ,  2022/4593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 288. maddesindeki ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun’un 294. maddesindeki ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun’un 301. maddesindeki ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklindeki düzenlemeler gözetilerek, Dairemizce benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 14.05.2020 tarih, 2018/20-292 Esas ve 2020/194 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanık müdafisinin mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna dair vermiş olduğu dilekçesinde temyiz nedeni olduğu kabul edilmek suretiyle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

1-) "2010 , 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde:

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1.maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE,

2-) "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanığa yüklenen "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmesine, 17.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3345
Karar No: 2011/13642
Karar Tarihi: 02.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/3345 E.  ,  2011/13642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili davacı-alacaklının, davalı-borçluya karşı çeke dayalı olarak 7.500,00 TL. asıl alacak üzerinden ilamsız icra takibi başlatıldığını, söz konusu çekin arkası yazılmadığından adi yazılı belge niteliğinde olduğunu, bu durumda cirantaların sorumluluğundan bahsedilemez iken keşidecinin sorumluluğunun devam ettiğini, çekteki imzanın davalı şirketin yetkilisine ait olduğunu ve bu hususta açıkça imzaya itiraz bulunmadığını, bu nedenle davalının icra takibine yaptığı itirazının haksız olduğunu, davalının haksız itirazının iptali ile davacı lehine %40 tazminat verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirkete Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca tebligat çıkarılmış olup, davalı taraf davaya cevap vermemiş, davalı vekili yargılama sırasında 08/03/2010 tarihli oturum için mazeret dilekçesi ve ekinde vekaletname örneği sunmuş ise de, beyanda bulunmadığı gibi dilekçe de vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda toplanan delillere göre; takibin dayanağı çekin 28/01/2009 keşide tarihli 7.500,00 TL. bedelli olup, bankaya ibraz edilmediği, bu hali ile kambiyo vasfında olmadığı, takibe sadece çeke dayalı olarak geçildiği, işbu davanın davacısının hamil, davalısının keşideci olup, davanın TTK’nun 644.maddesine dayalı sebepsiz zenginleşmeden kaynaklı dava olduğu, TTK’nın 644. maddesi uyarınca hamilin keşideciye karşı açtığı davada kanıt yükünün davanın niteliği gereği keşidecide olduğu, keşidecinin çekin bedelsiz olduğunu ya da takip alacaklısı davacıdan önceki lehtara ödendiği hususunun kanıtlanması gerektiği, davalı tarafça çekin bedelsiz olduğu veya lehtara ödendiği hususunun iddia edilmediği gibi kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının Ankara 2. İcra Müdürlüğü’nün 2009/4260 sayılı dosyasında 7.500,00 TL. asıl alacağa itirazın iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, 7.500,00 TL. asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, hükmolunan meblağın %40’ı oranında hesaplanan 3.000,00 TL. icra inkar tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10320
Karar No: 2013/10522
Karar Tarihi: 08.11.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/10320 E.  ,  2013/10522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu 154 ada 5 parsel sayılı taşınmaza komşu 154 ada 2, 3, 6, 9, 10, 75, 76 ve 78 parsel sayılı taşınmazların edinme sebeplerini de gösterecek şekilde kadastro tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin Tapu Müdürlüğünden getirtilmesi,

2- Dava konusu taşınmaza komşu 154 ada 4 parsel sayılı taşınmaza uygulanan 1937 tarih 169, 170, 173 nolu vergi kayıtlarının Kocaeli İl Özel İdaresi tarafından dosyaya gönderildiği bildirilmekte ise de gelen kayıtların miktar ve sınırları itibariyle söz konusu kayıtlar olmadığı, Kirazoğlu Çiftliğine ait kayıtlar olduğu anlaşılmakla İl Özel İdaresine tekrar yazı yazılarak (gönderilen cevabın ve 154 ada 4 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tespit tutanağı da eklenmek suretiyle) doğru vergi kayıtlarının ve komşu 154 ada 2 parsele uygulanan 1937 tarih 171 nolu, komşu 154 ada 10 parsele uygulanan 174 nolu, komşu 154 ada 9 parsele uygulanan 172 nolu, komşu 154 ada 6 parsele uygulanan 175 nolu vergi kayıtlarının istenilmesi, gelen cevapların ilgili hakim tarafından kontrol edilerek eksikliğe meydan verilmemesi, bu işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2165
Karar No: 2019/4538
Karar Tarihi: 02.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2165 E.  ,  2019/4538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise, suça konu eşyanın değerinin 35,00 TL olması karşısında, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle sanık hakkında TCK'nun 145. maddesi uyarınca verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02/04/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1919
Karar No: 2016/7066
Karar Tarihi: 19.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/1919 E.  ,  2016/7066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: Beraat Sanık ... hakkında: Mahkumiyet

Suça konu faturaların en son 2005 takvim yılının Aralık ayına ait KDV beyannamesinde kullanıldığının iddia olunması karşısında, suç tarihinin 21.01.2006 olduğu ve dava zamanaşımı yönünden eyleme tekabül eden suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde gösterilen dava zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki zamanaşımı nedeniyle düşme isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

I- Katılan vekilinin, sanık ... hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından CMK'nun 223/2-e madde ve bendi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ...'ın “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1- Sahte fatura kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılması bakımından, suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2- “21.01.2006” olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “2005” şeklinde hatalı yazılması,

3- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/305
Karar No: 2012/14140
Karar Tarihi: 21.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/305 E.  ,  2012/14140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin işverence herhangi bir sebep gösterilmeden feshedildiğini ... sürerek feshin geçersizliğine karar verilmesi, buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, davacının görev tanımında yer alan, yapmakla ödevli olduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi nedeniyle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının davranışının derhal feshi gerektirir nitelikte olduğunun işverence kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı işverence davacıdan rafta bulunan son kullanma tarihi geçmiş ürünlerin reyondan kaldırılarak işyerinde belirlenen prosedüre göre işlem yapmaması, görevini düzenli yapmaması, müşteri ile alaycı şekilde konuşması şeklinde meydana gelen eylemleri nedeniyle savunmasının istendiği, davacının yazılı savunmalarında olayları inkar etmeyerek kendine göre mazeret beyan ettiği, davacının bu eylemleri nedeniyle defalarca yazılı ihtar bildirimlerinin yapıldığı, davacının tekrarlayan bu davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2-h maddesi gereğince feshedildiği sabittir.

İşverence feshe dayanak yapılan olaylarla ilgili yazılı belgeler sunulmuş, belge içerikleri davalı tanıklarının beyanlarıyla doğrulanmıştır. Bu durumda mahkemece davanın reddi gerekirken; herhangi bir yasal gerekçe gösterilmeksizin, salt görgüye dayalı bilgileri olmayan davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilmek suretiyle işverence tutulan tutanakların gerçek durumu yansıtmadığı ve haklı neden oluşturulmaya çalışıldığı yolundaki afaki kabullerle davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 70,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 21.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.