Esas No: 2014/15679
Karar No: 2014/21448
Karar Tarihi: 24.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/15679 E.  ,  2014/21448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 18. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2013/541-2014/286

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Dairemizce bozulan ilk kararda mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu karar taraflarca temyiz edilmiştir. Dairemizin bozma ilamında özetle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra devamla, dosya kapsamından davacının ara dinlenmesi hariç günlük 08:00 – 18:00 saatleri arasında 10 saat çalıştığı anlaşılmasına rağmen, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 08:00 – 21:00 saatleri arasında ara dinlenmesi hariç 13 saat çalıştığının kabulü ile fazla çalışma süresinin hesaplanmasının hatalı olduğu belirtilmiştir. Yerel mahkemece bozma ilamına uyulmuş ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, ara dinlenmesinin ne kadar olması gerektiği ve bu bağlamda fazla çalışma ücretine hak kazanılıp kazanılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, mahkemece bozmadan önce verilen kararda günlük 13 saatlik çalışmadan 2 saat ara dinlenmesi düşülerek hesaplama yapılmış, bu karar "... dosya kapsamından davacının ara dinlenmesi hariç günlük 08:00 – 18:00 saatleri arasında 10 saat çalıştığı anlaşılmasına rağmen, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 08:00 – 21:00 saatleri arasında ara dinlenmesi hariç 13 saat çalıştığının kabulü ile fazla çalışma süresinin hesaplanmasının hatalı olduğu..." gerekçesiyle bozulmuştur.

Dairemizin bozma ilamında, günlük 13 saatlik çalışmaya göre doğru olarak tespit edilen 2 saatlik ara dinlenme süresine dokunulmamış ise de Dairemizin işaret ettiği 08:00 – 18:00 saatleri arasındaki çalışmanın 10 saat oluşu karşısında, günlük 10 saatlik çalışma için ara dinlenme süresi kural olarak 1 saattir. Ancak, tanık anlatımlarından 1 saat yemek molasının yanı sıra yarım saat de çay molası olduğu da anlaşıldığından ara dinlenme süresi 10 saatlik çalışma için 1,5 saattir. Yukarıda da belirtildiği üzere mahkemenin ilk kabulündeki ara dinlenme süresinin (günlük 13 saatlik çalışma için 2 saat ara dinlenmesi verilmesi) doğru olması nedeniyle bozmaya konu edilmemesi günlük 13 saatlik çalışma için verilen 2 saatlik ara dinlenme süresinin davalı lehine usulü kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilerek, günlük 10 saatlik çalışma süresinden 1,5 saat ara dinlenmesi düşülerek, davacının günlük 8,5 saat çalıştığının kabulü ile hesaplama yapılması gerekirken, 13 saatlik çalışmaya özgü olan 2 saatlik ara dinlenmesinin, günlük 10 saatlik çalışmadan düşülerek davacının günlük 8 saat çalıştığının kabulü ile hesaplama yapılması hatalıdır. Kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.