Esas No: 2009/12369
Karar No: 2010/8193
Karar Tarihi: 05.07.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/12369 E.  ,  2010/8193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ......, vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/07/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalı ve davalı-karşı davacı taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı-karşı davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, karşılıklı haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, tarafların manevi tazminat istemlerinin birer bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın geçtiği yer ve gelişim biçimi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davalı-karşılık davacı yararına takdir edilen 8.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Yerel mahkemece daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması;

3-Davacı-karşı davalı ile davalı-karşı davacının vekalet ücretine yönelik temyizleri incelendiğinde; Yargılama ve hüküm, ancak davanın tarafları hakkında verilebilir. Yargılama giderleri de hükmün sonuçlarına göre yanların sorumlulukları ile ilgili bulunduğundan, hüküm ile birlikte karara bağlanması gerekir. (29.5.1957 tarih ve 4/16 sayılı İBK.). Bu bağlamda, yargılama giderleri, aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir ve vekalet ücreti de yargılama giderlerindendir. (HUMK.m.417/1, m. 423/b.6)

Diğer yandan, 4667 sayılı Yasanın 77. maddesi ile değiştirilen 1136 sayılı Avukatlık Yasası’nın 164/son maddesindeki düzenlemede; dava sonunda, karar ile tarifeye dayalı olarak karşı tarafa yüklenecek vekalet ücretinin avukata ait olacağı belirtildiği gibi; bu hükme koşut bir düzenleme de Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nde “yargı yerlerince avukata ait olmak üzere karşı tarafa yükletilecek vekalet ücreti” biçiminde yer almıştır.

Yukarıda açıklandığı üzere gerek Avukatlık Yasası ve gerekse de yasaya dayalı olarak hazırlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nde yer alan düzenlemeler; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun, davanın taraflarına ve hükmün kimlere yönelik olarak kurulacağına ilişkin hükümlerini kaldırıcı veya değiştirici nitelikte değildir. Aksine, hükmün ve ayrıntısı niteliğindeki yargılama giderlerinin -ve bu bağlamda vekalet ücretinin- davanın tarafları hakkında kurulması gerekir. Avukatlık Yasası’ndaki, “vekalet ücreti avukata aittir” biçimindeki düzenleme hükmü kuran mahkemeye değil, vekil ile vekil edene yönelik bir kuraldır. Bu yorum ve varılan sonuç aynı maddedeki “bu ücret, iş sahibinin borcu nedeniyle takas ve mahsup edilemez, haczedilemez” biçimindeki düzenleme ile de doğrulanmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, taraf sıfatı bulunmayan vekiller yararına vekalet ücreti takdir edilmiş olması;

Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 438/son maddesi gereğince, davalı-karşı davacı yararına 2.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak ve avukatlık ücretlerindeki yanlışlıklar giderilmek suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2 ve 3) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının davalı-karşı davacı yararına manevi tazminat takdirine ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “...8.000,00...” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “...2.000,00...” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 4 nolu bendinin tümden silinerek yerine 4 nolu bent olarak “4-Karşı davanın kabul edilen bölümü üzerinden alınması gereken 108,00 TL harç, peşin alınan 216,50 TL harçtan indirilerek artık 108,50 TL harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davalı-karşı davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 6 nolu bendin tümden silinerek yerine 6 nolu bent olarak “6-Davalı-karşı davacı tarafından yapılan 3 adet davetiye gideri 13,50 TL yargılama giderinin davanın kabul ve ret oranına göre hesap ve takdir edilen 4.00 TL ile 108.00 TL harç toplam 112,00 TL’nin davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 7, 8, 9 ve 10 nolu bentlerinde yer alan “...davacı-karşı davalı vekiline...” ve “...davalı-karşı davacı vekiline...” sözcük dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...davacı-karşı davalıya...” ve “...davalı-karşı davacıya...” sözcük dizilerinin yazılmasına; davacı-karşı davalı yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 8 nolu bendinde yer alan “...963,72...” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “...575,00...” sayı dizisinin yazılmasına; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 05/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.