Esas No: 2015/6524
Karar No: 2019/10578
Karar Tarihi: 04.07.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/6524 E.  ,  2019/10578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama (katılan sanık ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, cinsel taciz, tehdit, hakaret (katılan sanık ...)

HÜKÜM :Katılan sanık ...'un beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, cinsel taciz suçlarından beraati ile tehdit, hakaret suçlarından mahkumiyetine; katılan sanık ...'ün müsnet suçtan mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında katılan sanık ... müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup, sanık hakkında hakaret suçundan doğrudan verilen 1800 TL para cezasının miktarı itibarıyla kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından, sanık ... müdafisinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan verilen beraat hükmünün delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verildiği ve sanık ...'e isnat edilen kasten yaralama suçuna dair ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu unsurların ve bu suçun sanık ... tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün delillerle soruşturma ve kovuşturmalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz incelemesini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu, fiilin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı anlaşıldığından katılan-sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan verilen beraat kararı ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığa isnat edilen cinsel taciz suçunun 5237 sayılı TCK'nın 105/1-2. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e maddesine göre, sekiz yıllık asli dava zaman aşımı süresine tabi bulunduğu ve sanığın mahkemece yapılan sorgu tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında bu suçtan açılan kamu davasının zaman aşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde yapılan değişiklikle tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı ve 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi dikkate alınarak kovuşturma şartı olan uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilerek öncelikle CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma girişiminde bulunulması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.