erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/7110
Karar No: 2007/7589
Karar Tarihi: 27.11.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/7110 E.  ,  2007/7589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshinin tesbiti, sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın tahsili ve ödenen bedelin tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece davacının tek başına sözleşmeyi fesih ve sözleşmeden doğan alacakları talep yetkisinin bulunmadığı, senetlerin inşaatla ilgili olduğuna dair bilgi bulunmadığından bahisle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

T.M.Kanunu’nun 692.maddesi uyarınca paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi veya paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlemlerinin yapılması, oybirliği ile aksi kararlaştırılmış olmadıkça bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshi istemi malın tamamı üzerinde tasarruf ve özgülendiği amacın değiştirilmesi işlemi niteliğinde oluduğundan bu madde hükmüne göre tüm paydaşların davada yer alması zorunludur.

Somut olayda feshin tesbiti (feshi) istenilen sözleşme davacı arsa sahibi, davalı yüklenici ... ile dahili dava edilen arsa sahipleri Namaz ve Şahin tarafından imzalanmış olup, TMK’nın 692.maddesi hükmünce zorunlu dava arkadaşlığı bulunan diğer arsa sahiplerinin davacı yanında yer alması zorunluluğu bulunmadığı ve davaya dahil edilmiş olduklarından taraf teşkili sağlanmıştır. Tüm arsa sahiplerinin davacı ya da davalı olarak davada yer alması durumunda, davacı yanında yeralmayan arsa sahiplerinin açık muvafakatına gerek bulunmamaktadır.

Bu durumda taraf teşkili tamamlandığından davaya muvafakat vermeyen arsa sahiplerinin feshe karşı çıkmakta haklı olup olmadıkları, sözleşmenin feshi koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, başka bir anlatımla işin esası incelenerek davanın sonuçlandırılması gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu davanın yazılı gerekçeyle reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 27.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8874
Karar No: 2014/9734
Karar Tarihi: 24.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/8874 E.  ,  2014/9734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2011/8-2013/254

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediği, yıllık izinlerin kullandırılmadığı gerekçesiyle iş sözleşmesini sonlandırdığını bu sebeple kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve asgari geçim indirimi alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davacının başka bir işyerinde iş bulduğu için kendi isteği ile istifa ederek işyerinden ayrıldığını bu sebeple kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının fazla mesai yaptığı, genel tatillerde çalıştığı, yıllık izin alacağı bulunduğunu, davacının iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 46. maddesinde işçinin tatil gününden önce aynı Kanun'un 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması şartıyla yedi günlük zaman dilimi içinde yirmi dört saat dinlenme hakkı bulunduğu belirtilmiş işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan takograf çözümüne ilişkin bilirkişi raporunda örneklemek gerekirse davacının 31.08.2008-10.09.2008 tarihleri arasında toplam 11 gün, 12.09.2008-20.09.2008 tarihleri arasında toplam 9 gün, 11.11.2008-20.11.2008 tarihleri arasında toplam 11 gün arka arkaya davalı işverene ait aracı kullanmak suretiyle çalıştığı tespit edilmiş olup davacının bu dönemlerde hafta tatili yapmadığı açıktır.

Yapılacak iş takoğraf çözümleri esas alınmak suretiyle davacının yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu gözetilerek dinlendirilmeyen ve çalışılan dönemlere ilişkin olarak hafta tatili alacağı tespit edilerek hüküm altına alınması gerekirken aksine düşüncelerle bu talebin reddi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/1567
Karar No: 2007/2189
Karar Tarihi: 12.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1567 E.  ,  2007/2189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde doğum tarihinin düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Davacı 15.11.2006 tarihli oturuma mazeret de bildirmeden katılmadığına göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 409. maddesi gereğince mahkemece dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken; yasal hasım bulunması nedeniyle bizzat dava açma yetkisi olmayan davalının davacı tarafından takip edilmeyen davayı takip edeceğini bildirmesi üzerine davacının yokluğunda davanın istem gibi sonuçlandırılması,

2-Kabule göre de;

Dava, evliliğin devamı sırasında eşlerden birisi tarafından, nüfus kaydının düzeltilmesi istenilen küçüğe velayeten açılmış, mahkemece, diğer eşin katılması veya icazeti aranmadan davaya bakılıp kabulüne karar verilmiştir.

4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının 336 ncı maddesinde, (eşlerden herhangi birisine öncelik veya üstünlük tanınmadan) evlilik devam ettiği sürece ana ve babanın, velayeti birlikte kullanacağı öngörülmüş ve 342 nci maddesinde de anne ve babanın çocuğu velayetleri çerçevesinde temsil edecekleri ilkesi yine ayırım yapılmadan getirilmiş olup, kamu düzenini sağlamaya yönelik bulunan bu kuralların, yasanın yürürlüğe girdiği 1 Ocak 2002 tarihinden önceki olaylara uygulanması da, 4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 2 nci maddesi hükmü gereğidir.

./..

-2-

2007/1567-2189

Emredici nitelikteki bu yasa kuralı evlilik birliği içinde velayetin kullanılması kapsamında ana ve baba tarafından çocuk adına açılacak tüm davalar yönünden de geçerlidir. Buna göre, asıl olan eşlerin birlikte dava açmaları ise de, bunlardan birisi tarafından açılacak davaya diğer eşin sonradan icazetini bildirip olumlu iradesini ortaya koyması da, velayetin birlikte kullanılması gerçekleşmiş olacağından yeterlidir. Diğer eşin katılımının veya rızasının sağlanamadığı davanın ise reddi gerekir.

Bu bakımdan mahkemece davacıya, eşinin davaya katılmak ya da duruşmada hazır bulunmak suretiyle icazetini bildirmesi veya icazetini gösteren imzası noterden onaylı belge ibraz etmesi için mehil verilip, bunun sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eşlerden birisinin istemi yeterli bulunarak davanın esası hakkında hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/6810
Karar No: 2025/2106
Karar Tarihi: 13.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2023/6810 E.  ,  2025/2106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/141 E., 2021/1730 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Kendisinde mental retardasyon tespit edilen mağdurun Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/25 Esas, 2020/255 Karar sayılı ve 01.07.2020 kesinleşme tarihli kararıyla Mahkemesince kısıtlanarak vesayet altına alındığı, aynı Mahkemenin 24.03.2023 kesinleşme tarihli ek kararıyla kısıtlılık halinin iki yıl süreyle uzatıldığı, gerekçeli kararın vasiye tebliğine rağmen hükmü temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında, mağdur vekilinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, mağdur vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2024/15888
Karar No: 2025/5399
Karar Tarihi: 25.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/15888 E.  ,  2025/5399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/272 E., 2024/293 K.

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında zorunlu olarak atanan müdafii hükmü temyiz etmiş ise de, bozma sonrası yargılama sırasında 18 yaşını doldurmuş olan suça sürüklenen çocuğun 22.10.2019 tarihli duruşmada müdafii talep etmediğini beyan etmesi nedeniyle zorunlu müdafiinin görevinin sona erdiği ve bozma öncesi mahkemenin istemiyle Baro tarafından atanan müdafiinin hükmü temyize yetkisi bulunmadığı; suça sürüklenen çocuğun da yüzüne karşı usulüne uygun olarak tefhim edilen kararı temyiz etmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/9590
Karar No: 2020/10485
Karar Tarihi: 30.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/9590 E.  ,  2020/10485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Eser sözleşmesinden kaynaklanan eksik ve kusurlu işler bedeli istemine ilişkin olarak açılan davada ... 1. Asliye Hukuk ile ... 10. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava; eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, davalının faaliyet merkezi adresi, dava dilekçesinde de yazılı olduğu üzere ... Mah. ... Cd. No:... .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 10. Asliye Hukuk Mahkemesince ise, taraflar arasında yapılmış olan 21.10.2004 tarihli yapım işlerine ait tip sözleşmenin anlaşmazlıkların çözümü başlıklı 32. maddesinde “Anlaşmazlığın esasına ilişkin maddi hukuk kuralları Türk hukukuna tabi olacaktır. Tahkimin dili Türkçedir. Tahkim yeri ..., Yetkili mahkeme ... Asliye Hukuk Mahkemesidir.” düzenlemesi mevcut olmakla, taraflar arasında yapılmış olan yetki sözleşmesinin geçerli olduğu, bu nedenle yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğu, davalı şirket tarafından yapılan yetki itirazının bu nedenle yerinde olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 17. maddesine göre “Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça, dava, sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.”

Taraflar arasında 21/10/2004 tarihli yapım işlerine ait tip sözleşmenin anlaşmazlıkların çözümü başlıklı 32. maddesinde “Anlaşmazlığın esasına ilişkin maddi hukuk kuralları Türk hukukuna tabi olacaktır. Tahkimin dili Türkçedir. Tahkim yeri ..., Yetkili mahkeme ... Asliye Hukuk Mahkemesidir.” hükmü kararlaştırılmıştır.

Dava, 6100 sayılı HMK yürürlüğe girdikten sonra, 12/01/2015 tarihinde açılmış olup, sözleşmedeki yetki şartının geçerli olup olmadığı anılan kanun hükümlerine göre belirlenir. Sözkonusu Kanunun Yetki Sözleşmesi başlıklı 17. maddesinde "Tacirler ve kamu tüzel kişilerinin" sözleşme ile yetkili mahkemeyi belirleyebilecekleri öngörülmüştür. Dava konusu olayda taraflardan biri kamu tüzel kişisi diğeri ise tacir olduğundan bu şart geçerlidir ve uyuşmazlığın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/36290
Karar No: 2021/3754
Karar Tarihi: 30.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/36290 E.  ,  2021/3754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşüldü;

Katılanın olay tarihinde spotçular çarşısında bulunan sanık ...'ın sahibi olduğu Ameta mobilya isimli mağazaya gittiği, mağazada çalışan sanık ...'ın katılan ile ilgilendiği, katılanın beğendiği köşe koltuk takımı için 500 TL nakit 1400 TL'si söz konusu iş yerinde post cihazı olmadığı için ...’a ait post cihazı kullanılarak kredi kartı ile ödediği, teslim tarihi olan 05/08/2011 tarihinde mobilyaların katılana teslim edilmediği, sanıkların bu şekilde eylem ve fikir birliği içerisinde üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia olunan somut olayda; sanık ...'ın savunmasında ...'ın yanında çalışmadığını, .....'in de aynı çarşıda mobilya dükkanı olduğunu,....'in dükkanının ismini kullanarak mal sattığını, katılana yaptığı satışın kendisi ile bir ilgisi olmadığını beyan ettiği, sanık ...'ın ise savunmasında sanık ...'a ait işyerinde 3 ay kadar çalıştığını satmış olduğu ürünlerdeki teslim sorumluluğunun firma sahibi olan sanık ...'a ait olduğunu beyan etmesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından sanık ...'in sanık ...'ın yanında çalıştığına ilişkin sigorta kaydının bulunup bulunmadığının sorulması, katılanın ifadesinde belirttiği ...'ın açık kimlik bilgilerinin tespiti ile tanık olarak ifadesinin alınması, söz konusu çarşıda sanık ...'ın iddia ettiği gibi sanık ...'in de mobilya mağazasının bulunup bulunmadığının araştırılması, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde sanıkların beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 30/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/15346
Karar No: 2007/14244
Karar Tarihi: 12.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/15346 E.  ,  2007/14244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay'ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... köyünün hangi tarihte ... Köyünden ayrılarak, müstakil köy olduğunun kaymakamlıktan sorularak alınacak cevabi yazının,

2- Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Köyünün ayrıldığı ... Köyünde 1946 yılında yapıldığı anlaşılan orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

3- Dava dosyasının raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilere verilerek kesinleşmiş orman kadastrosu, memleket haritası ile kadastro paftası ölçekleri denkleştirilerek birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosuna göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile memleket haritası ve kadastro paftası üzerine ayrı ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 12/11/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/33769
Karar No: 2021/1480
Karar Tarihi: 16.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/33769 E.  ,  2021/1480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Katılan ...'in, yurt dışında bulunan oğlu adına arsa almak istediği ve akrabası olan sanık ... aracılığıyla Remax Angora Gayrimenkul Hizmetlerine ait iş yerinde çalışan sanık ... ile tanıştığı, sanıkların, tapuda ... adına kayıtlı arsanın satışı için Zekiye'nin oğlu olan tanık ... ile görüşerek arsanın katılana 245.000 TL'ye satılması hususunda anlaştıkları, katılanın paranın tamamını sanıklara vermesine rağmen, sanıkların tanık ...'ye 95.000 TL eksik ödemede bulundukları, bunun üzerine tapuda devir işlemleri esnasında tanık ...'nin sattığı arsa üzerine 95.000 TL'lik ipotek koydurduğu, arsanın ipotekli olarak katılana satıldığı, taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılması için katılanın tekrar ödemede bulunduğu, sanıkların bu şekildeki hareketleri ile haksız menfaat temin ettikleri iddia edilen somut olayda; sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre tanık Sami Sağlıcak'ın beyanı ve sanıkların birbiri ile örtüşen savunmaları göz önüne alınarak arsa satımı nedeniyle emlakçı olarak aracı olan sanık ... ile yine arsa alımı sırasında katılan dayısı...için aracı olan sanık ...'in katılan ...'ten arsa alımından önce arsa bedelinin tamamını alıp, arsa sahibine eksik ödeme yaptıklarına ve bu suretle ipotekli satış yapılmasına neden olup bu meblağı ödemediklerine dair katılanın iddiaları dışında mahkumiyetlerine yeter kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği gerekçelerine dayanan mahkemenin beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiş, 13.12.2006 tarihli taahhütname içeriğinden katılanın öne sürdüğü bedelin tamamının sanık tarafından alınıp alınmadığının belli olmadığı, belge tanığının vefat etmesi nedeniyle de bu husun da mahkeme tarafından açıklığa kavuşturulamaması nedeniyle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilememiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sanıkların beraati yerine mahkumiyetlerine hükmedilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 16/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/16280
Karar No: 2023/4457
Karar Tarihi: 08.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/16280 E.  ,  2023/4457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığının 03.09.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; suç tarihinde katılanın, sanığın arazisini kullanmasına dair bir rızasının bulunmadığı, bu tarihten sonra verilen rızanın suçun oluşumuna etkili olmadığı nazara alınarak sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 03.06.2015 olarak ve hükmün birinci fıkrasında sehven görevi kötüye kullanmak olarak yazılan suç adının mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 26.03.2015 tarihli sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, tarihinde 08.06.2023 karar verildi.