erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/21005
Karar No: 2010/2980
Karar Tarihi: 25.02.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/21005 E.  ,  2010/2980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.655.00 TL alacak için itirazın iptali, inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davalıların çocuğuna verilen eğitim hizmeti nedeniyle taksitle ödenmekte olan okul ücretinden kalan 2.655.00 YTL'nin tahsili için başlatılan takibe vaki haksız itirazın iptali, inkar tazminatının tahsili istenilmiş, mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacı ile davalı arasında 4077 sayılı yasanın değişik 3/d ve 6/A maddesi kapsamında sözleşme ilişkisi bulunduğu anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasının 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağı öngörülmüştür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

4077 sayılı Kanunun 2. ve 3.maddeleri gereği somut olaya 4077 sayılı Kanunun uygulanması gerekmektedir. Aynı yasanın 23.maddesi gereğince uyuşmazlığın çözümünde Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasına girilip hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek. halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi .
Esas No: 2020/10769
Karar No: 2021/7605
Karar Tarihi: 20.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/10769 E.  ,  2021/7605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- İş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan doğrudan adli para cezalarının miktarı bakımından, 14/04/2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, üç bin liraya kadar olan mahkumiyet hükümlerinin kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin de bulunmaması nedeniyle suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz itirazının REDDİNE,

II- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuğa yüklenen 5237 sayılı Kanunun 142/1-b, 31/8. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık kesintili zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 25/05/2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,20/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17208
Karar No: 2014/14132
Karar Tarihi: 09.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17208 E.  ,  2014/14132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 164 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7238
Karar No: 2018/1681
Karar Tarihi: 08.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/7238 E.  ,  2018/1681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 05/02/2014 gününde verilen dilekçe ile 2828 sayılı Kanun'a aykırılık nedeniyle evde bakım ücretinin iadesi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalılardan ... hakkında husumetten reddine, davalı ... hakkında kabulüne dair verilen 06/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, engelliye evde bakım nedeniyle yapılan yersiz ödemelerin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalılardan ...'un bakıma muhtaç özürlü olması nedeniyle, kendisine evde bakım hizmeti verilmesi amacıyla diğer davalı ...'a bakım aylığı bağlandığını, düzenlenen bakım ücreti sözleşmesiyle ikamet değişikliğinin bildirilmesi hususunun taahhüt edilmesine rağmen, davalı tarafın evde bakım hizmeti aldığı İstanbul ilinden kalıcı biçimde ayrılarak, ikametini Konya'ya geçirdiğini ancak idareye herhangi bir bildirimde bulunulmadığının tespit edildiğini, bu şekilde yersiz ödeme yapıldığını belirterek, ödenen bedelin davalılardan istirdadı isteminde bulunmuştur.

Davalı ..., söz konusu parayı ödemesinin mümkün olmadığını beyan ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalılardan ... hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalı ... hakkındaki davanın ise husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dava, adres değişikliğinin bildirilmemesi nedeniyle evde bakım ücretinin istirdadı istemine ilişkindir. Bu durumda mahkemece, davalı engellinin engel halinin halen devam edip etmediği hususunun araştırılarak, buna göre sonuca gidilmesi gerekir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden eksik tahkikata dayalı kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1977
Karar No: 2013/4343
Karar Tarihi: 15.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/1977 E.  ,  2013/4343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dairenin 01/07/2011 tarihli iade kararının 3. bendi yerine getirilmeden dosya Yargıtaya gönderildiğinden;

Dava konusu taşınmazın komşuları olarak fen bilirkişi krokisinde gösterilen....ve ... tarafından açılmış tescil davaları var ise, bu dava dosyalarının,

2) Dosyanın keşifte görev alan orman bilirkişiye verilerek, dava konusu taşınmazın ve çevresinin 1956 tarihli hava fotoğrafında ne olarak göründüğü, üzerinde ağaçlar var ise cinsi, çevresinde orman olup olmadığı konusunda açıklamalı ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 15/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/7361
Karar No: 2024/8985
Karar Tarihi: 23.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7361 E.  ,  2024/8985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/92 E., 2023/693 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Ankara 6. İş Mahkemesinin 18.05.2015 tarihli kararıyla davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 22.12.2015 tarihli kararıyla; davaların her bir işçi için ayrı ayrı görülüp sonuçlandırılmasında zorunluluk olduğundan Mahkemece davaların tefrik edilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararı doğrultusunda dava ayrı esasa kaydedilmiş; yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

İşbu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

31.03.2011 tarihinde kabul edilip 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30 uncu maddesi gereğince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen geçici 3 üncü maddenin birinci fıkrasında; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü düzenlenmiştir.

07.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 2 ve 24 üncü maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihi itibarıyla tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen İlk Derece Mahkemesi kararları hakkında 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince; daha evvel İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 22.12.2015 tarihli kararı ile tefrike yönelik bozulduğu dikkate alınarak davanın istinaf değil temyiz incelemesine tâbi olduğu gerekçesiyle dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ve bunun üzerine İlk Derece Mahkemesince dosya incelenmek üzere Dairemize gönderilmişse de; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı tarihten sonra verilen bu Mahkeme kararının, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince incelenmesi gerektiği anlaşılmakla; istinaf incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE;

23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/7364
Karar No: 2024/8988
Karar Tarihi: 23.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7364 E.  ,  2024/8988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/68 E., 2023/681 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Ankara 6. İş Mahkemesinin 18.05.2015 tarihli kararıyla davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 22.12.2015 tarihli kararıyla; davaların her bir işçi için ayrı ayrı görülüp sonuçlandırılmasında zorunluluk olduğundan Mahkemece davaların tefrik edilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararı doğrultusunda dava ayrı esasa kaydedilmiş; yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

İşbu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

31.03.2011 tarihinde kabul edilip 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30 uncu maddesi gereğince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen geçici 3 üncü maddenin birinci fıkrasında; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü düzenlenmiştir.

07.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 2 ve 24 üncü maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihi itibarıyla tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen İlk Derece Mahkemesi kararları hakkında 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince; daha evvel İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 22.12.2015 tarihli kararı ile tefrike yönelik bozulduğu dikkate alınarak davanın istinaf değil temyiz incelemesine tâbi olduğu gerekçesiyle dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ve bunun üzerine İlk Derece Mahkemesince dosya incelenmek üzere Dairemize gönderilmişse de; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı tarihten sonra verilen bu Mahkeme kararının, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince incelenmesi gerektiği anlaşılmakla; istinaf incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE;

23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19224
Karar No: 2014/26156
Karar Tarihi: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19224 E.  ,  2014/26156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/186-2014/314

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2144
Karar No: 2017/3585
Karar Tarihi: 29.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/2144 E.  ,  2017/3585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yokluğunda verilen 14.11.2016 tarihli ek kararın, 5271 sayılı CMK'nın 35/son maddesine uygun bir biçimde 15.11.2016 tarihinde cezaevinde suça sürüklenen çocuğa tebliğ edildiği ve 16.11.2016 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair, 14.11.2016 tarih ve 2012/228 E., 2013/206 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK’nın 142/1-b, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık zamanaşımının, kararın verildiği 05.03.2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2402
Karar No: 2011/5923
Karar Tarihi: 26.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2402 E.  ,  2011/5923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, rızasıyla cinsi münasebette bulunma aralarında evlenme olmaksızın dini törenle evlenme suçlarından sanıklar ... ve ...’nın yapılan yargılamaları sonunda; reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatlerine, sanık ...'ın aralarında evlenme olmaksızın dini törenle evlenme suçundan beraatine, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının şikâyet yokluğu nedeniyle düşmesine dair Kumluca Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.04.2006 gün ve 2004/487 Esas, 2006/311 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

17.06.2005 tarihli duruşmada ''kimseden şikâyetim yoktur'' diyen 12.08.1987 doğumlu mağdure ...'ın davaya katılma ... bulunmadığı gibi mağdure vekilinin de duruşmalarda şikâyet ifade eden herhangi bir beyanı olmadığının anlaşılması karşısında, davaya usulen katılmayan ve katılan sıfatı almayan mağdure Hatice vekilinin hükmü temyize yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 26.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11916
Karar No: 2012/9775
Karar Tarihi: 02.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/11916 E.  ,  2012/9775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Tescil davasında Orman İdaresi ve Hazine taraf olup, uyuşmazlık konusu taşınmazın orman vasfında olup olmadığı yönünden değerlendirme yapılması gerekli bulunduğuna orman iddiasında bulunulmuş olması, çekişmeli taşınmazın sınırında ya da yakın çevresinde orman taşınmazı bulunması nedeni ile 6831 sayılı Kanunun 1.maddesi uyarınca orman sayılıp sayılmadığı yönünden inceleme yapılması gereği bulunan Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2012 tarih ve 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 18.02.2012 tarih 28208 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 02.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.