Esas No: 2018/831
Karar No: 2020/4328
Karar Tarihi: 09.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/831 E.  ,  2020/4328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

1) Sanık ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin; sanık ... hakkında aynı suçlardan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanıklara yüklenen 2006 ve 2007 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2006 ve 31.12.2007 olan suç tarihlerinden inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2) Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin; sanık ... hakkında aynı suçtan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bu hususa ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında 2008 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasında; sanık ...’in, diğer sanık ...’yı tanımadığını, açık kimliğini ve adresini bilmediği ... isimli kişinin kendisini işe alacaklarını söyleyerek notere götürdüğünü, noterde bazı kağıtları imzalattığını, daha sonra işe almadığını, sahte fatura düzenlemediğini savunması; sanık ...’nın savunmasında, eşinden ayrılıp işsiz kaldıktan sonra arkadaşlarının kendisine bir şirkete ortak olabileceğini söylediklerini, soyismini ve adresini bilmediği ... isimli birisi ile tanıştığını, ...’in daha önce kurduğu şirkete ortak olduğunu, işyerini hiç görmediğini, fatura düzenlemediğini, diğer sanığı da tanımadığını beyan edip şirketteki hissesini devrettiğine dair 05.10.2006 tarihli hisse devir sözleşmesini ibraz etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, suça konu fatura asılları ile matbaa basım ve teslim bilgilerine ilişkin belgeler getirtilip sanıklara gösterilerek belgelerdeki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde söz konusu belgelerdeki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması; sanık ...’nın hissesini 05.10.2006 tarihinde devredip devretmediğinin, suç tarihinde şirketin ortaklarının kimler olduğunun araştırılması; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık ... müdafinin temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 09/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.