erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/37729
Karar No: 2017/7196
Karar Tarihi: 04.07.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/37729 E.  ,  2017/7196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanması gerekli ise de, suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 19/04/2013 tarihi itibariyle 18 yaşını doldurduğu ve avukat istemediğini söylemesi nedeniyle mahkemece Baro tarafından görevlendirilen müdafiinin yetkisi ortadan kalktığından, hükmün suça sürüklenen çocuğun kendisine de tebliğ edilmesi ve kendisi tarafından temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde; suça sürüklenen çocuğun kendisine müdafii atandığından haberinin olmadığı, yokluğunda verilen 11/02/2014 tarihli kararın atanan zorunlu müdafiiye tefhim edildiği ve hükmün atanan müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa tebliği ile tebligat belgesi ve vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere dosyanın mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 04/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15960
Karar No: 2016/13985
Karar Tarihi: 13.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/15960 E.  ,  2016/13985 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMESİ : .... İŞ MAHKEMESİ

.

DAVA : Davacı, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, bayram yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan A.. B..'nın avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram genel tatil, bayram yardımı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar özetle; davanın reddini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda kötüniyet tazminatı ve hafta tatili alacak taleplerinin reddine, diğer alacak taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davacı avukatı ve davalılardan A.. B..'nın avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçilik alacaklarının brüt mü yoksa net mi olarak hüküm altına alınması gerektiği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Açıkça net talep edilmediği takdirde işçilik alacaklarının kesintiler infazda dikkate alınacağından brüt miktarlar üzerinden hüküm altına alınması gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı bilirkişi raporu ile belirlenen alacakları ıslah dilekçesinde brüt miktarlar üzerinden talepte bulunulduğu anlaşılmıştır.

İş yargılamasında kural olarak brüt üzerinden (aksine talep yoksa) hüküm kurulması gerekir. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94, 61, 103 ve 104. maddeleri gereğince, ücretten kesilmesi gereken vergiler ve sigorta primlerinin, ilgili kamu idaresine ödenmesi zorunluluğu davalı işverenlere aittir. Bunun temel mantık ve amacı, devletin vergi ve ... primi gibi kayıplara yol açmamaktır. Ayrıca mahkeme taleple bağlı olup, davacının dava ve ıslah dilekçesinde de alacaklarını brüt olarak talep etmesi karşısında brüt miktarlara hükmedilmesi gerekirken net miktarlar üzerinden hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2014/6587
Karar No: 2014/8558
Karar Tarihi: 29.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6587 E.  ,  2014/8558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Biga Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2009/903-2014/289

Dosya kapsamından, İstanbul Ticaret Sicil Memurluğu'nun 12.06.2009 tarihli yazısına göre, davalı kooperatifin 22.12.1991 tarihinde tasfiyesine karar verildiği anlaşılmış olup, dosya içeriğinde, gerekçeli kararın tasfiye halindeki kooperatife tebliğine ilişkin bir belgeye rastlanmamıştır.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 98. maddesi yollamasıyla TTK'nın 450 ve 219/1. maddeleri uyarınca, tasfiye halindeki kooperatif tüzel kişiliğini davalarda tasfiye memurlarının temsil etmesi gerektiğinden, ilgili Ticaret Sicil Memurluğu'ndan davalı kooperatifin son sicil kaydı getirtilerek, en son görevde olan tasfiye memurlarının isim ve adresleri sorularak, gerekçeli karar ve davalı Tapu Sicil Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinin ''tasfiye halinde davalı kooperatif tüzel kişiliğine'' tebliğe çıkarılması, Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13. maddeleri ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 20 ve 21. madde hükümleri uyarınca tasfiye memurlarından ya da koşulları oluştuğunda memur veya müstahdemlerinden birine kooperatif adına tebliği ile işlemeye başlayan temyiz ve temyize cevap süresinin beklenmesi, münferiden temsile yetkili olanlardan birinin ya da müştereken temsile yetkili olanların tamamının birlikte kaleme almaları gereken dilekçe ile kararı temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin davacıya tebliği ve temyize cevap süresinin beklenmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/35298
Karar No: 2016/6642
Karar Tarihi: 21.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/35298 E.  ,  2016/6642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işverenlikte 16/05/2009 tarihinde proje ve fabrikalar müdürü olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin davalı işverenlikçe haksız olarak feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmesi için açtıkları kısmi davanın Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiğini ileri sürerek, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücret alacağı, ücret alacağı ve cezai şart alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile ihbar tazminatı, ücret alacağı ve cezai şart alacağının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı açtığı kısmi davanın kesinleşmesi nedeniyle fazla mesai ücret alacağına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece davacının fazla mesai ücret alacağı talebi gerekçesiz olarak reddedilmiştir.

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Buna göre fazla mesai ücret alacağı istemi yönünden Anayasa’nın 141. maddesi ve HMK.nun 297. maddesinin amaçladığı anlamda gerekçe oluşturularak sonuca gidilmesi gerekirken, istemin gerekçesiz olarak reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 21/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/10568
Karar No: 2024/14808
Karar Tarihi: 18.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10568 E.  ,  2024/14808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

KARAR : Davacının istinaf başvurusunun esastan reddi, davalının istinaf başvurusunun kesinlikten reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin ortadan kaldırma kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun ise İlk Derece Mahkemesi kararının miktar itibarıyla kesin mahiyette olması sebebiyle kesinlikten reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davacı işçiye ait özlük dosyasının (bireysel iş sözleşmesi, ücret bordroları, puantaj kayıtları ve vardiya çizelgeleri vb.) fiziki dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6090
Karar No: 2019/4308
Karar Tarihi: 13.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/6090 E.  ,  2019/4308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın davalılardan ...’e doğrudan doğruya Tebligat Kanunun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edildiği davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanununu ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelik Hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 13.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/10104
Karar No: 2012/2056
Karar Tarihi: 01.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10104 E.  ,  2012/2056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan buğday, haşhaş ve şeker pancarına ait sulu şartlarda dekar başına ortalama verim miktarı ve üretim gideri ile kg başına toptan satış fiyatını gösterir 2010 yılı veri listesinin ilçe gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10712
Karar No: 2012/622
Karar Tarihi: 19.01.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/10712 E.  ,  2012/622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, trafik iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelirler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ....tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 26.05.1987 tarihinde meydana gelen trafik-iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın 26/1. maddesidir.

Bilindiği gibi sigortalı ile işveren arasındaki hukuksal ilişki hizmet akdinden doğmaktadır.Sigortalı işçi ile davalı işveren arasında akdî ilişki bulunduğundan ve işveren, hizmet sözleşmesine aykırı davranmak suretiyle sigortalıyı zarara uğrattığından, işveren yönünden bu tür rücu davaları Borçlar Yasası’nın 125. maddesinde düzenlenen 10 yıllık akdî zamanaşımına tâbidir. 01.07.1994 tarihli ve 3/3 numaralı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, özel nitelikte olan 506 sayılı Yasada bir hüküm bulunmadığından, zamanaşımı başlangıç tarihi de Borçlar Yasasına göre belirlenmelidir. Bu konuda Yasanın 128. maddesi hükmü açık olup, zamanaşımının, alacağın muaccel olduğu tarihten başlayacağı belirtilmiştir. Burada söz konusu olan Kurumun alacağıdır. Sigortalıya tahsis ve masraf yapılarak onun kazanç kayıpları Kurumca giderilmedikçe, Kurumun isteyebileceği bir alacak gerçekleşmediğinden rücu hakkı da doğmaz. Kurumun alacağı, gelirler yönünden, gelirin bağlandığı ve bu işlem yetkili makamca onaylandığı tarihte ödenebilir hâle geleceği için onaylama tarihinde muaccel olur.Dolayısıyla (10) yıllık zamanaşımının başlangıç tarihi , gelirler yönünden onay tarihinden itibaren işlemeye başlayacaktır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan bu maddî ve hukukî olgular gözetilip, bu çerçevede peşin değerli gelire ilişkin olarak onay tarihi Kurumdan sorulup belirlendikten sonra yapılacak değerlendirmeyle hüküm kurulması gerekirken,eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile zamanaşımı süresinin geçtiğinin kabul edilip,zaman aşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/31304
Karar No: 2021/3586
Karar Tarihi: 25.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/31304 E.  ,  2021/3586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan, sanık hakkında verilen beraat hükmü, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Katılanın pilotluk eğitimi almak için sanığın yetkilisi olduğu Sidnel Havacılık AŞ'ye başvurduğu, kurs ücreti olarak 44.967USD ödediği, üç aylık teorik eğitim aldığı, ancak pratik eğitim için şirketin öğrenci kaydetme yetkisinin bulunmadığının Sivil Havacılık Kurumundan bildirilmesi üzerine, 5.000USD’nin katılana iade edildiği ancak bakiye kısmın iade edilmediği, bu şekilde sanığın üzerine atılı tacir veya şirket yöneticilerinin dolandırıcılığı suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, katılan ile yapılan kurs sözleşmesi tarihi itibariyle sanığın yetkilisi olduğu şirketin eğitim verme yetkisinin olduğu, hatta şirket tarafından teorik eğitimin verildiği, daha sonra sertifika konusunda yaşanan sıkıntı neticesi eğitim yetkisinin Sivil Havacılık Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından sona erdirilmesinde, dolandırıcılık olarak nitelendirilebilecek bir husus bulunmadığı, ayrıca şirket tarafından 5.000USD ödemenin yapıldığı ve bakiye kısım için taksit yapıldığı, konu ile ilgili olarak tüketici mahkemesine dava açıldığı ve sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun unsurları olarak nitelendirilebilecek bir eyleminin bulunmadığı gibi olayın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin, eksik incelemeye, hatalı değerlendirme ile karar verildiğine, sanığın üzerine atılı eylemin sabit olduğuna, cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/5355
Karar No: 2010/2256
Karar Tarihi: 02.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/5355 E.  ,  2010/2256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/02/2005 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, etkili eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davalının etkili eylemi nedeniyle yaralandığını belirten davacı, uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiş; ne var ki istediği tazminatlara faiz yürütülmesini istememiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesi gereğince yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Yerel mahkemece, davacının istemi ve yukarıda açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek, kabul edilen maddi ve manevi tazminata olay gününden itibaren faiz yürütülmüş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının maddi tazminat belirlenmesine ilişkin 2 nolu bendinde ve manevi tazminat takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte…” biçimindeki sözcük dizilerinin ayrı ayrı silinerek hüküm fıkrasından çıkarılmasına; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın davalı yararına düzeltilmiş bu biçimi ile ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2959
Karar No: 2017/11888
Karar Tarihi: 25.10.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/2959 E.  ,  2017/11888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin, suç kastının olmadığına yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.10.2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

TCK.nun 21/1. maddesine göre "Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir." Kast, aynı zamanda suçun unsurlarının somut olayda gerçekleşmesi yönündeki iradeyi göstermektedir. Ceza infaz kurumundaki kaldığı koğuşun duvarına fotoğraflar ve resimler yapıştıran ayrıca babasına ve ailesine olan özlemini dile getiren yazıları duvarı çizmeden ve sökmeden kalemle boya ile giderilebilecek şekilde yazan sanığın eylemi sonucu ortaya çıkacak bozulmanın basit bir işlemle giderilebileceği nitekim zararın 124 TL olarak hesaplandığı ve kendisinin talebi üzerine de onarım giderinin sanık tarafından karşılandığı somut olayda; "sanığın eyleminin zarar verme suçunun maddi unsurunu oluşturduğunu düşünerek, bilerek ve isteyerek (suç işleme kastıyla) gerçekleştirdiğine dair savunması aksine kanıt bulunmadığından CMK.nun 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi" gerekçesi ile hükmün bozulması düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne iştirak etmiyorum. 25.10.2017

...