erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/12448
Karar No: 2015/15016
Karar Tarihi: 21.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/12448 E.  ,  2015/15016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 683 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve asli müdahil vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece bozma öncesi ağaç bedeli olarak 2.300 TL değer belirlendiği, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edildiği dikkate alınmadan, davacı lehine usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek bozma sonrası ağaçlar için daha yüksek bedel belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine, 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9216
Karar No: 2014/3172
Karar Tarihi: 24.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9216 E.  ,  2014/3172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2011/278-2013/239

-K A R A R-

1- Gerekçeli kararın, davalı kooperatif vekili olduğundan bahisle Av. A. P..'a 08.11.2013 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine, adı geçen avukatın 15.11.2013 tarihinde sunduğu dilekçe ile 02.11.2010 tarihinde azledilmiş olduğunu beyan etmesine rağmen mahkemece, gerekçeli kararın kooperatif tüzel kişiliğine tebliğ edilmiş olduğuna dair tebligat parçasına rastlanmamıştır.

2- Temyiz dilekçesinin, davalı kooperatif tüzel kişiliğine tebliğine dair 08.10.2013 tarihli tebligat parçasında ise, "muhatabın kendisine tebliğ edildi" şerhi bulunmasına rağmen, tebliğ yapılan kişinin isim ve imzasına rastlanmamıştır.

Buna göre; ilgili Ticaret Sicil Memurluğu'ndan davalı kooperatifin en son tasfiye memurlarının isim ve adresleri ile temsil yetkilerinin kapsamı sorularak, gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin "tasfiye halindeki kooperatif tüzel kişiliğine" tebliğe çıkartılması, tasfiye memurlarından ya da koşulları oluştuğunda memur veya müstahdemlerinden birine Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13. maddeleri ile Tebligat Kanunu'nun Uygulamasına Dair Yönetmelik'in 20 ve 21. madde hükümleri uyarınca kooperatif adına tebliğ edilmesi sonucunda işlemeye başlayan temyiz ve temyize cevap süresi beklendikten sonra, kararı münferiden temsile yetkili olanlardan birinin ya da müştereken temsile yetkili olanların tamamının birlikte kaleme almaları gereken dilekçe ile temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin dosyaya eklenmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9511
Karar No: 2016/8583
Karar Tarihi: 19.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/9511 E.  ,  2016/8583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli yağma

HÜKÜM : Tehdit suçundan beraat, diğer atılı suçlardan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilerek evrak tetkik edildi.

Sanık müdafiin tehdit suçundan verilen beraat hükmünü vekalet ücreti yönünden temyiz ettiği anlaşılmakla yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli yağma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile tehdit suçundan verilen beraat kararının ONANMASINA, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/10328
Karar No: 2010/14062
Karar Tarihi: 13.07.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/10328 E.  ,  2010/14062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.03.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 13.07.2010 gününde temyiz eden E. E.. ile vekili Av. Ş. Ş.. ve karşı taraf Ş. E.. vekili Av. H. G.. geldiler. Lüzum üzerine davalı vekilinden soruldu: "Biz boşanma hükmünün gerekçesini temyiz ettik boşanma yönünden temyizimiz yok, ayrıca nafaka ve tazminat yönünden temyizimiz vardır." dedi. Beyanı okundu imzası alındı. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davalı vekili boşanmaya yönelik temyiz isteğinden feragat ettiğinden bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddine,

2-Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b bendinde açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyize konu diğer hususların yukarıda 2/a bendinde açıklanan nedenle ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 750.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.07.2010 (Salı)
Esas No: 2011/54573
Karar No: 2014/5149
Karar Tarihi: 19.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/54573 E.  ,  2014/5149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 19. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/11/2011

NUMARASI : 2010/476-2011/1004

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili, birleşen dava ile de asgari geçim indirimi alacağının faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının asgari ücretle çalıştığını, asgari ücretteki artışların maaşına yansıtıldığını, 14-15-17 Mayıs 2010 tarihlerinde mazeretsiz işyerine gelmediğini, bu hususun tutanağa bağlandığını, davacının keşide ettiği ihtarnamenin müvekkiline tebliğ edildiğini, müvekkilinin de tutanakları da eklemek suretiyle davacıya cevabi ihtarname gönderdiğini, ücretinin hesabına yattığını, aylık ücret, fazla mesai, hafta tatili gibi herhangi bir hak ve alacağı olmadığını, davacının hem haber vermeden işe gelmediğini, hem de işvereni zarara uğratacak fiiller işlediğini, hafta içi çalışma saatlerinin 09.00-18.00 arası olduğunu, öğleyin 12.30-13.30 arası yemek molası verildiğini, cumartesileri yarı gün çalışıldığını, haftalık çalışma süresinin 45 saati geçmediğinden fazla mesai ücreti ödemesinin söz konusu olmadığını, resmi ve dini bayramlarda mesai yapılmadığını, şirketin ekonomik kriz içinde olduğunu savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, yıllık izin, ücret, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline, hafta tatili ve asgari geçim indirimi alacak taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davacının 132 gün bakiye yıllık ücretli izin hakkı bulunduğu kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibarla izin ücreti hüküm altına alınmış ise de, davacının son otumdaki izne dair açıklamalarının dikkate alınmadığı anlaşılmıştır.

Davacının bakiye yıllık izin süresinin son oturumdaki açıklamaları dikkate alınarak hesaplanması gerekirken, yazılı şekilde yıllık izin ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 19.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/16621
Karar No: 2011/14813
Karar Tarihi: 05.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/16621 E.  ,  2011/14813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2670 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın 1146 lira üzerinden kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Her ne kadar davalı yan tarafından karşı tarafın temyizine cevap dilekçesi ile mahkeme kararı temyiz edilmişse de; 25.1.1985 gün ve 1984/5 Esas-1985/1 Karar sayılı YİBK gereğince temyiz dilekçesinde hakim havalesi bulunmaması ve temyiz harcı alınmamış olması nedenleriyle ve dilekçedeki tarih itibariyle temyize cevap süresi de geçtiğinden davalı yanın temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

Hükmüne uyulan bozma kararı gereğince taşınmazda zeytin mi yoksa antep fıstığı ağaçları mı bulunduğu konusundaki çelişki giderilmeden zeytin ağaçları üzerinden hesaplanan tazminata hükmolunması davacı yararına bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10460
Karar No: 2016/8555
Karar Tarihi: 15.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/10460 E.  ,  2016/8555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece gerçekleştirilen yargılama sırasında müşteki sıfatıyla beyanları alınan ... ile eşi ...'in duruşmada “....” adresini tebligat adresi bildirip olay nedeniyle sanıktan şikayetçi olarak davaya katılmalarının ardından, yokluklarında verilen gerekçeli kararın katılan ... tebligatta tanık gösterilmek suretiyle ... ile katılan ...'e aynı adres itibariyle tebliğe çıkartılmasından sonra adreste tanınmadıklarından bahisle evrakın bila tebliğ iade edilmesi üzerine mernis sisteminde kayıtlı “....” adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken, katılan ...'in duruşmada bildirdiği adrese aynı Kanunun 35. maddesine göre ve katılan ...'e ise “....” adresine 21/2. maddeye göre usulsüz şekilde tebliğ edildiği anlaşıldığından, katılanlar ... ile ...'in halihazırdaki mernis adreslerine tebligat yapılmak suretiyle anılan eksikliğin giderilmesi ve hükmün katılanlar tarafından temyiz edilmesi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmesi için esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/15801
Karar No: 2018/138
Karar Tarihi: 10.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/15801 E.  ,  2018/138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesi kapsamında sanığa MERNİS adresinde yapılan tebliğ işleminde, komşusuna haber verilme zorunluluğu bulunmamakla birlikte tebligat evrakında gıyabi kararın adresteki kapıya yapıştırıldığına dair bilgiye yer verilmediğinden, 04.12.2014 tarihinde yapılan tebligatın usulsüz olduğu, sanığın müracaatı üzerine 25.12.2014 tarihinde kalemde yapılan tebliğden itibaren temyiz süresinin başladığı ve sanığın temyizinin süresinde olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Davaya konu suçun tarihinin 06.12.2008 ve iddianame tarihinin 01.06.2009 olduğu, Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/320-655 E-K. sayılı davasına konu suçun tarihinin 16.01.2009 ve iddianame tarihinin 14.05.2009 olduğu, dolayısıyla ilk düzenlenen iddianame tarihinde iki suçun da işlenmiş olması nedeni ile zincirleme suç oluşacağı, uyulmasına karar verilen Dairemizin 31.03.2014 tarih, 2012/27924 Esas, 2014/6043 Karar sayılı bozma ilamı üzerine davaların birleştirilmesi talebinde bulunulduğu ancak birleştirme uyuşmazlığı çıktığı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanunun 4. ve 10. maddeleri gereğince öncelikle birleştirme uyuşmazlığının çözümlenmesi gerektiği gözetilmeksizin yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7063
Karar No: 2013/9649
Karar Tarihi: 10.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/7063 E.  ,  2013/9649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TARSUS 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2013

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkin olup davacı, miras bırakanının dava konusu 897 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “A.. oğlu Tahsin” şeklinde yazılan kimlik bilgilerinin “A.. oğlu T.. T..” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının miras bırakanı olan Tahsin'in nüfus kayıtlarında soyadının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, idari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda, tapu malikinin davacının murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Talebe konu olayda mevcut duruma göre tapu maliki olarak görünen kişinin artık nüfus siciline tescili mümkün olmadığından ve dolayısıyla tapu kaydındaki kimlik bilgileri de nüfus kayıtlarına göre düzeltilemeyeceğinden tapu kayıtlarında intikal yaptırılabilmesi için mahkemece  “talebe konu taşınmazın tapu kayıtlarında tapu maliki olarak görünen “A..T..ile davacının murisi “Abdullah oğlu Tahsin”in aynı kişi olduğunun tespitine” şeklinde bir tespit hükmü kurulması gerekirken talebin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.6.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Esas No: 2015/15133
Karar No: 2016/2716
Karar Tarihi: 29.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/15133 E.  ,  2016/2716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın çaldığı eşyaları olayın gerçekleştiği spor salonundan kendi dolabına koymasından itibaren kendi hakimiyet alanına soktuğu ve müştekinin tasarruf imkanının kalktığı bu bakımdan eylemin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

2-) Sanığın çaldığı eşyaları sakladığı yeri göstererek iadesini sağladığının anlaşılması karşısında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-) Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2010/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 29/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5539
Karar No: 2013/19184
Karar Tarihi: 26.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/5539 E.  ,  2013/19184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Oluş ve dosya kapsamına göre, dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar boşluk sağladığı, mermi çekirdeği niteliğini taşıyan ve ucunda küre kurşun küre bulunan ateşli bir silah niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğu, sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir emarenin görülmediğinin belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre,

1- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın hak yoksunluğuna hükmolunması,

2- 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan doğrudan zarar görmeyen müştekinin açılan davaya katılma hakkı bulunmadığının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 26.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3273
Karar No: 2018/3487
Karar Tarihi: 09.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3273 E.  ,  2018/3487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık savunması, katılan beyanları, savunmayı doğrulayan HTS kayıtları, sanığın olay tarihinde işyerinde bulunduğuna ilişkin tanık ifadeleri, olayın intikal şekli ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçları işlediği hususunda mahkûmiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm yönünden 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek lehe Kanun değerlendirmesi yapılması zorunluluğu,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.