erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/11660
Karar No: 2022/19691
Karar Tarihi: 24.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/11660 E.  ,  2022/19691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyizinin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 151/1, 31/3. maddelerinde belirtilen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 03/04/2013 gününden hüküm tarihine kadar geçmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında açılan davanın düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyizinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 24/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4902
Karar No: 2014/7063
Karar Tarihi: 05.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/4902 E.  ,  2014/7063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2012/213-2013/311

Davacı Ş.. A.. vekili Avukat Ç. Ö.tarafından, davalılar G. D. Dağıtım A.Ş vd aleyhine 14/06/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı G. D. Dağıtım A.Ş'nin temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı E.. B..nın temyiz iitirazları yönünden;

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı G.'ın doğalgaz boru hattı döşemesi sırasında belediyenin su borularının patlaması nedeniyle iş yerini su basmasından kaynaklanan zararlarının giderilmesini istemiştir.

Davalı Belediye bir kamu tüzel kişisidir. İşlem ve eylemleri kural olarak kamusal nitelik taşır. Tazminat istemine konu olayın kamu hizmetinin görüldüğü bir sırada doğduğu ve hizmet ile ilgili bulunduğu kabul edilmelidir. İdare’nin hizmet kusuru niteliğindeki eylemi sonucu meydana gelen zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir.

Mahkemece, davalı E.. B.. yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı belediyenin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı G. D.Dağıtım A.Ş'nin temyiz itirazlarının reddine ve temyiz eden davalı E.. B..'ndan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/593
Karar No: 2022/11954
Karar Tarihi: 08.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/593 E.  ,  2022/11954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

I- Sanıklar hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık ... ve müdafisi, sanık ... müdafisi ve sanık ...’in temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... ve müdafisi, sanık ... müdafisi ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II- Sanıklar hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ... ve müdafisi, sanık ... müdafisi ve sanık ...’in temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafisi, sanık ... müdafisi ve sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12095
Karar No: 2014/12654
Karar Tarihi: 15.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/12095 E.  ,  2014/12654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, bakla ve bezelyenin kuru şartlarda 2008 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8356
Karar No: 2020/1396
Karar Tarihi: 20.02.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/8356 E.  ,  2020/1396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesince davacı erkeğin evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davasında kadın kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir. Davalı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, istinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince “davalı kadının 15.02.2017 tarihinde Denizli 4. Aile Mahkemesinin 2017/115 Esas ve 2017/223 Karar sayılı dosyasında Türk Medeni Kanunu'nun 166/3. maddesi uyarınca açmış olduğu boşanma davasından 27.03.2017 tarihinde feragat ettiği ve davanın vaki feragat nedeniyle reddine karar verildiği, boşanma davası açılmakla tarafların ayrı yaşamaya hak kazandıkları, fiili ayrılık tek başına boşanma sebebi olmadığı gibi kadının birlik görevlerini yerine getirmekten kaçındığının da ispat edilemediği” gerekçesiyle erkeğin boşanma davasının reddine karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle davalı kadının eşine ve çevresine haber vermeden müşterek evi terk ettiği, eşinin ve çevresinin bilmediği bir yere gittiği, davacı erkeğin kayıp ilanı vermek durumunda kaldığı, yaşanan bu olay neticesinde davalı kadının, davacı erkeğin güvenini sarstığı, evlilik birliğinin çekilmez hale geldiği ve temelinden sarsıldığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı erkek, dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, hatalı gerekçe ve kusur belirlemesiyle erkeğin davasının reddi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 20.02.2020 (Prş.)
Esas No: 2020/18919
Karar No: 2021/109
Karar Tarihi: 18.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/18919 E.  ,  2021/109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay yeri inceleme raporunda, otonun kilit göbeklerinde, kapı kasalarında ve camlarında herhangi bir zorlama ve kırılmanın olmadığı, kilitlerin çalışır vaziyette sağlam olduğu, otunun sol ön kapısının kapalı kilitli olmadığı, diğer kapılarının ise kapalı kilitli olduğunun belirtildiği, müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında, aracının kapılarını kilitleyerek park ettiği belirttiği, sanığın kovuşturma aşamasında alınan savunmasında ise, aracın yanına gittiğinde kendi aracı ile aynı marka olması nedeniyle kilidim ile kapıyı açtığını savunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 142/2-d maddesine uyduğu gözetilmeyerek, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 18.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8191
Karar No: 2013/13101
Karar Tarihi: 11.12.2013

**14. Ceza Dairesi         2013/8191 E.  ,  2013/13101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.03.2013 gün ve 2013/63 Esas, 2013/81 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/16922
Karar No: 2021/18681
Karar Tarihi: 08.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/16922 E.  ,  2021/18681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. 24.10.2011 tarihli kolluk tutanağına göre, suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ile birlikte çaldıkları eşyaları gizledikleri yeri polislere göstermeleri neticesinde bulunan bir kısım suça konu eşyaların müştekiye iade edildiği olayda, soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle müştekiye kısmi iadeye muvafakatının olup olmadığı sorularak, sonucuna göre hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2. İddianamede talep edilmediği halde 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması ihtimaline binaen suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınmadan anılan madde uygulanmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

3. İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurlan hükümde, 5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesi gereğince “Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde ihtarat yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/752
Karar No: 2021/1687
Karar Tarihi: 16.12.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2021/752 E.  ,  2021/1687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki "Türk Patent ve Marka Kurumu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

4. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.02.2021 tarihli ve 2017/11-17 E., 2021/116 K. sayılı kararı ile; dosya kapsamının bir klasörden oluştuğu, dava dilekçesi ve cevap dilekçeleri ile eklerinin dosya kapsamında bulunmadığı, dosyada davalı şirket vekilinin 07.01.2011 tarihli ikinci cevap dilekçesinden itibaren belgelerin yer aldığı, fiziki olarak dosyada bulunmayan dava dilekçesi ve cevap dilekçeleri ile eklerinin UYAP ortamında da taranmadığı gerekçesiyle dosya mahkemesine geri çevrilmiştir.

5. Mahkemece yapılan araştırma neticesinde dava dosyasında yer alan iki klasörün 07.10.2013 tarihli tutanak ile davacı vekili olan Av. ...’ye sehven teslim edildiği tespit edilmiş; bunun üzerine anılan davacı vekiline muhtıra gönderilerek kendisine sehven teslim edilen iki adet klasörü mahkemeye ibraz etmesi istenmiştir. Anılan davacı vekili tarafından mahkemeye sunulan 30.09.2021 tarihli dilekçe ile; ofisini su bastığı için söz konusu klasörlerin zayi olduğu belirtilerek elinde bulunan dava dilekçesi ve eklerinin örnekleri ile su basmasına ilişkin tutanaklar mahkemeye ibraz edilmiştir.

6. Bunun üzerine mahkemece, bu aşamada yapılacak başka bir işlem olmadığı gerekçesiyle dosya Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir. Oysa geri çevirme kararında dosya kapsamında dava dilekçesi ve cevap dilekçeleri ile eklerinin bulunmadığı özellikle belirtilmiş; davacı vekili tarafından ise dava dilekçesi ve eklerinin örneği dosyaya sunulmuş ancak davalılara ait cevap dilekçeleri sunulmamıştır. Dolayısıyla mahkemece geri çevirmenin gereğinin tam olarak yerine getirildiğinden bahsetmek mümkün değildir.

7. Bu itibarla mahkemece davalılar vekillerine de muhtıra çıkarılarak eksik hususlar giderilip sonucuna göre hareket edilmesi gerekmektedir. O hâlde dosyanın direnme kararı sonrasında Yargıtay’a eksik gönderildiği anlaşılmış olduğundan usulüne uygun şekilde eksiklikler giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine tekrar geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/13529
Karar No: 2025/3210
Karar Tarihi: 19.03.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/13529 E.  ,  2025/3210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/113 E., 2022/304 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetksinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; tehdit suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2015/6-1219 Esas, 2019/13 Karar sayılı kararı; “...5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir...”

Söz konusu şartlar;

"Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

Failin işlediği suç, bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır." şeklindedir.

Dosya kapsamına göre tarafların komşu oldukları, sanık ...'ın biraz gözünden ve kulağından engelli olduğu bu nedenle sanıkla zaman zaman dalga geçildiğini ve çocuklarının rahatsız edildiğini beyan ettiği, olay günü de oğlu, mağdur ...'nın üzerine araç sürdüğünü söylemesi üzerine sanığın sebebini sormak için mağdurla konuşmaya gittiği ve sanık ...'nin, mağdur ...'u "kulaklarını keserim seni buraya gömerim" diyerek tehdit ettiği olayda sanık lehine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle KDZ. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.03.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/302
Karar No: 2020/972
Karar Tarihi: 13.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/302 E.  ,  2020/972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İ

Taraflar arasındaki konkordato (Adi Konkordatodan Kaynaklanan İİK 285 ile 308.) davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen ek kararın süresi içinde müdahil vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İlk derece mahkemesi 12.04.2019 tarihli ara kararla; davacı vekilinin tedbir talebinin kabulü ile, davacı ... Orman Ür. Mob. Uluslararası Nak. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'ne ait Sanayi Çarşısı 2. Sokak No:3/B Düzce adresindeki taşınmaza ilişkin; 25/07/2014 tarihli kira sözleşmesinden doğan kira bedellerinin ipotekli dosyaya ödenmesinin durdurulmasına, karar verilmiş, ara karara yönelik müdahil T.C. Ziraat Bankası A.Ş. vekilinin istinaf başvurusu üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 07.11.2019 tarihli ve 2019/1879 E.- 2019/1148 K. sayılı kararıyla, borçlunun lehine olmak üzere verilen geçici mühlet talebinin kabulü, geçici komiser görevlendirilmesi, geçici mühletin uzatılması ve tedbirlere ilişkin kararlara karşı yasa yolunun kapatıldığı, bu hali ile kararın istinafı kabil bir karar olmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, müdahil T.C. Ziraat Bankası vekili tarafından temyiz edilmiş, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 31.12.2019 tarihli ek kararı ile verilen kararın kesin olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, müdahil T.C. Ziraat Bankası vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, müdahil T.C. Ziraat Bankası vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi ek kararına ilişkin müdahil T.C. Ziraat Bankası vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 19.12.2005 günlü ve 5411 Sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140. maddesi gereğince müdahilden harç alınmasına yer olmadığına, 13.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.