erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/2324
Karar No: 2013/6445
Karar Tarihi: 10.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/2324 E.  ,  2013/6445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği getirtildikten sonra, dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 10/06/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/2947
Karar No: 2019/1106
Karar Tarihi: 11.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/2947 E.  ,  2019/1106 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar Kayyımı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...'ya yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 11.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/2093
Karar No: 2014/8634
Karar Tarihi: 30.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/2093 E.  ,  2014/8634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesine dair.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü, sanıklar ... ve ...’nın katılan ...’a ait olan, ... Mahallesi, ...İş Merkezi, No: 4 adresinde faaliyet gösteren ... Bijuteri adlı işyerine geldikleri, müşteri gibi davranarak yakınanın iddiasına göre toplam 400,00 TL, mahkemede dinlenen bilirkişinin beyanına göre ise, 15,50 TL değerindeki çeşitli sayıdaki kolye, saç tokası ve fırçasını alıp, çantalarına koyarak işyerinden ayrılmaları şeklinde gelişen somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 30/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3717
Karar No: 2017/10622
Karar Tarihi: 14.12.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/3717 E.  ,  2017/10622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin sanık hakkında uygulanmama gerekçesinde hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi şeklinde yasal olmayan gerekçeye dayanılmış ise de; bu husustaki sair gerekçeler yerinde görüldüğünden anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır.

01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip yine 01/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi durumunda tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hükmün 1. fıkrasının 3. bendinden "ödenmeyen adli para cezasının TCK.nun 52(4) maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına (ihtar edilemedi)" bölümünün çıkarılması,yine hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin 6. bendinin sonundan taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin kısmın çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26856
Karar No: 2015/12196
Karar Tarihi: 30.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/26856 E.  ,  2015/12196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müşteki ... Başkanlığına ait sokak yönünü gösteren levha direği ile bir başka direk üzerinden kırılarak alınmış sokak levhasının, müştekiye ait araç üzerinde ele geçirilmiş oluşu, sanığın soruşturma aşamasında demir direği çöplükten aldığını belirtmesine rağmen kovuşturma aşamasında söz konusu direği aslen olay anında birlikte hurda topladıkları oğlu ...'in aldığı, ancak ...'in karakolda korkarak ağlaması üzerine suçu üzerine aldığı; yön levhasıyla ilgili olarak ise aşamalarda oğlu ...'in kendisinden habersiz olarak çöpten aldığını belirtmesine rağmen, 20.01.2013 günlü sorgu ifadesinde levhayı kendisinin aldığını ifade etmesi karşısında; olayın oluş şekli, sanığın çelişkili ifadeleri ve tüm dosya içeriğine göre, sanığa yüklenen suçun sübut bulduğu gözetilmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/13110
Karar No: 2012/10931
Karar Tarihi: 07.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13110 E.  ,  2012/10931 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Karaman 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 20.03.2012 gün ve 2011/777 Esas, 2012/431 Karar sayılı hükmü ile bu hükme yönelik temyiz talebinin, ceza miktarı yönünden kesin olduğundan bahisle reddine ilişkin 26.04.2012 tarihli Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsevcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan TCK.nın 228/1. maddesi gereğince “bir yıla kadar hapis ve adli para cezasına” hükmedilmesi gerekirken mahkemece hapis cezasına hükmedilmeyerek doğrudan sadece 60 gün adli para cezasına hükmedildiği ve aynı Kanunun 62/1. maddesi uyarınca 50 gün olarak tayin edilen adli para cezasının 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek sanığın sonuç olarak 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve temyizin sanık aleyhine olduğu anlaşılmakla, mahkemece doğru uygulama yapıldığında hükmün temyizinin mümkün hale geleceği belirlenerek ve O Yer Cumhuriyet Savcısının bu kararlara yönelik temyiz isteğinin reddine dair 26.04.2012 tarihli Ek Kararın kaldırılmasına karar verilerek 20.03.2012 tarihli hükmün yapılan incelenmesinde;

Mahkemece sanık hakkında kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan suçundan mahkûmiyet hükmü kurulurken, 5237 sayılı TCK.nın 228/1. maddesi uyarınca “bir yıla kadar hapis ve adli para cezasına” hükmedilmesi gerekirken, sanık hakkında doğrudan sadece adli para cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9644
Karar No: 2012/19852
Karar Tarihi: 26.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/9644 E.  ,  2012/19852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hükü : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili ile müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılanın temyiz isteminin incelenmesinde :

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ...'na davanın haberdar edilmesi, bu kurumun davaya katılma isteğinde bulunması halinde ise davaya katılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, suçtan doğrudan zarar görmeyen ... adına yapılan katılma talebinin kabulü ile hazinenin davaya katılmasına karar verilmesinin hükmü temyiz etme hak ve yetkisi vermeyeceği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Müştekinin temyiz isteminin incelenmesine gelince :

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve sanıklar hakkındaki kamu davası ihbar edilmeyen ...'nın, temyiz dilekçesi ile birlikte katılma talebinde bulunduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 237/2 maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede ;

Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulu Başkanlığı'nın 31.03.1984 gün ve 234 sayılı kararı ile 1. derece doğal sit alanı olarak ilan edilen Adalar ilçesi, Burgazada mahallesi, Barbaros Hayrettin sokak 33 kapı nolu yer için sanıkların havuz yapmak için ruhsat aldıkları, ancak bu ruhsata aykırı olarak ruhsatsız istinat duvarı yapılarak doğal zemin değiştirme çalışmaları yaptıkları, parsel sınırları dışında dolgu alanın üzerinde bulunan tek katlı betonarme binayı yıkıp molozu deniz kıyısına yığdıklarına dair emniyet görevlilerinin 06.03.2007 tarihli olay yeri tespit tutanağı tuttukları,

Davaya konu edilen yerle ilgili dosya içerisinde mevcut yerin yeni ve eski fotoğrafları karşılaştırıldığında, daha önce var olmayan istinat duvarının olduğu, tek katlı betonarme binanın yıkıldığı görülmekle sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, mimar bilirkişisinin yürüyüş yolunun eski olduğu için istinat duvarının da eski olması gerektiğine ve basit onarımlar için ruhsat gerekmediğine ilişkin yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/23652
Karar No: 2014/12841
Karar Tarihi: 10.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/23652 E.  ,  2014/12841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.07.2013

NUMARASI :Esas no: 2011/974 Karar no:2013/779

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (koca) tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.06.2014 günü temyiz eden davalı S.. D.. vekili Av. H. P.. geldi. Karşı taraf davacı E.. D.. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.06.2014 (Salı)
Esas No: 2014/38126
Karar No: 2017/6413
Karar Tarihi: 01.06.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/38126 E.  ,  2017/6413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/04/2015 gün ve 2014/833 - 2015/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere sanığın, şikayetçinin ikametinin önüne park etmiş olduğu motosikleti çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13093
Karar No: 2022/8310
Karar Tarihi: 25.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/13093 E.  ,  2022/8310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılanın temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 25/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12569
Karar No: 2021/3292
Karar Tarihi: 06.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12569 E.  ,  2021/3292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in oturduğu civarda bulunan sokak köpeklerine yiyecek vermek suretiyle bakım verdiği, dolayısı ile bir kısım sokak köpeklerinin bu civarda toplandığı, komşusu olan katılanın bu köpeklerden biri tarafından ısırılarak sanıktan şikayetçi olması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın katılanın beyanında bahsi geçen köpeğin doğrudan bakımından sorumlu olduğuna ve bu sorumluluğu ihmal etmek suretiyle taksirli davranışı ile köpeğin müştekiyi ısırarak yaralamasına sebebiyet verdiğine dair yeter nitelikte kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu 223/2-e. maddesi uyarınca beraat kararı verilmesinde, mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sübuta ve kararın hukuka uygun olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6936
Karar No: 2019/1305
Karar Tarihi: 14.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/6936 E.  ,  2019/1305 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İ.İ.K'nin 121. maddesine dayanan ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1-Gerekçeli kararın davalı ...’a doğrudan doğruya Tebligat kanunun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu, yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalıya gerekçeli kararın 7201 Sayılı Tebligat Kanununu ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelik Hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 14.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.