erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/22479
Karar No: 2024/1285
Karar Tarihi: 06.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/22479 E.  ,  2024/1285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/552 E., 2016/190 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın vekilinin temyiz isteminin özetle; sanığın yorumunun, yargıcın ve yargının saygınlığını, tarafsızlığını, güvenilirliğini ve etkinliğini azaltan veya ortadan kaldıran nitelikte eleştiri sınırlarını aşan hakaret niteliğinde sözler olduğu, paylaşımın kasten yapıldığı, suçu işlediği dosya kapsamından sabit olan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılamaya konu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 25.12.2015 tarihli sanığın savunması olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/4647
Karar No: 2017/3902
Karar Tarihi: 18.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/4647 E.  ,  2017/3902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli kararın öncelikle sanığın 30.04.2010 tarihli duruşmada bildirdiği ikamet adresine tebliğ edilmesi gerektiği halde, MERNİS adresine yapılması nedeniyle yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/3939
Karar No: 2021/5910
Karar Tarihi: 02.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3939 E.  ,  2021/5910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, Türk Silahlı Kuvvetler mensubu ve 3713 sayılı kanun kapsamında olan terörle mücadele nedeniyle katıldığı operasyon esnasında geçirdiği kaza sonucu tedavisi sırasında uygulanan protez bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinden dolayı menfi tespit istemine ilişkindir.

Özel Kanun uygulanmasından kaynaklanan uyuşmazlıkta, hükmü temyizen inceleme görevi Yargıtay 4. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 02/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/6799
Karar No: 2018/3343
Karar Tarihi: 22.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/6799 E.  ,  2018/3343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 191 promil alkollü olarak araç kullandığı trafik kontrolünde tespit edildiği somut olayda, kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçlamaları kabul etmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/972
Karar No: 2006/7459
Karar Tarihi: 15.05.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/972 E.  ,  2006/7459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Kadıköy 3. Aile Mahkemesi
Esas No: 2025/988
Karar No: 2025/2379
Karar Tarihi: 24.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/988 E.  ,  2025/2379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/277 Esas, 2024/434 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.06.2024 Tarihli ve 2024/1288 Esas, 2024/1260 Karar Sayılı Kararı

Yetkili mahkemenin, dava tarihindeki yerleşim yeri esas alınarak belirleneceği, kısıtlı adayının talep tarihi itibarıyla yerleşim yeri adresinin .......... Ömerli ... No:13 ......................./Sivas olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Divriği Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.09.2024 Tarihli ve 2024/277 Esas, 2024/434 Karar Sayılı Kararı

Vasi adayının 02.09.2024 tarihli dilekçesi ile 06.09.2024 tarihli duruşmaya katılamayacağını, kısıtlı adayı annesi ile birlikte..........Zakir Caddesi 11/4 No:25.........../Ankara adresinde yaşadığını, annesinin alzheimer hastası olması nedeniyle bırakacak yeri olmadığını, mazeretinin kabulü ile dosyanın yetkisizlik kararı verilerek Ankara Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesini talep ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Divriği/Sivas olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Divriği Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Divriği Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2013/24960
Karar No: 2014/20309
Karar Tarihi: 23.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/24960 E.  ,  2014/20309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kütahya İş Mahkemesi

Tarihi : 16.07.2013

No : 2012/543-2013/258

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 18.03.2009 tarihli iş kazası nedeniyle sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya bağlanan gelirin davalıdan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Buna göre, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tutar, sorumluların kusur oranı toplamına uygulanarak hüküm kurulması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca Mahkemece, gerçek zarar miktarları hesaplanarak, gerçek zarar ile kusur karşılığı ilk peşin sermaye değerli gelir miktarlarının karşılaştırması sonucu Kurumun rücu alacağının belirlenmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/740
Karar No: 2011/3008
Karar Tarihi: 13.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/740 E.  ,  2011/3008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan sanık ...'in yargılanması sırasında; Boyabat Asliye Ceza Mahkemesiyle, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, Boyabat'ta tek Ağır Ceza Mahkemesi bulunmakla; Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararına yapılan itirazı inceleyip kabulüne karar veren Bayabat Ağır Ceza Mahkemesinin kararının zınmi görevsizlik niteliğinde olmasına ve Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 05.08.2010 gün ve 2010/211 E. 2010/230 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4186
Karar No: 2019/9108
Karar Tarihi: 15.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/4186 E.  ,  2019/9108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen bozma üzerine verilip re'sen de temyize tabî hükümler sanıklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanıkların mağdura yönelik oluşa uygun işlediği kabul edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna uyan, 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 103/3. 103/4. maddeleri gereğince belirlenen ceza 15 yılı geçse dahi, suçun sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın, aynı Kanunun 49/1 ve 103/6. maddeleri uyarınca 20 yıla kadar arttırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak, anılan kanun maddeleri gereğince hakkaniyet kuralları gözetilerek uygun bir ceza tayini gerektiği halde 103/6. maddesinin uygulama dışı bırakılması suretiyle eksik ceza tayin edilmişse de bu husus mahkemece 26.05.2009 tarihinde verilen ilk hükmün yalnızca sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi nedeniyle kazanılmış hak teşkil etmesi nedeniyle sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar hakkında hüküm kurulduktan sonra, 26.05.2009 tarihinde verilen ve yalnızca sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine aleniyet kuralının ihlali nedeniyle Dairemizce bozulan hükümlerdeki ceza miktarlarının sanıklar lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabî hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde TCK'nın 62. maddesinin

değerlendirildiği fıkradan sonra gelmek üzere "1412 sayılı CMUK'nın 326/son. maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı itibariyle kazanılmış hak ilkesi gözetilerek sanıkların 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan re'sen de temyize tâbi hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2762
Karar No: 2015/16498
Karar Tarihi: 16.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2762 E.  ,  2015/16498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2014

NUMARASI : 2013/265-2014/273

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, İzmir İli ... Mahallesi 74 ada 45 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... 74 ada 45 parsel sayılı taşınmazın 11.04.2013 olan değerlendirme tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytin ve bademe ait 2011,2012 ve 2013 yılları itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3644
Karar No: 2014/6534
Karar Tarihi: 16.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3644 E.  ,  2014/6534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Hükme dayanak alınana fen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın tahdit içinde kalan bölümü dikdörtgen şeklinde iken, orman bilirkişi raporunda tahdit içinde kalan bölüm üçgen şeklinde gösterilmiş olup, raporlar arasında çelişki bulunmaktadır. Ayrıca, orman bilirkişi raporunda tahdit ile kadastro paftası aplikesi ise parsel bazında yapılmıştır. Bu nedenle, dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek, kendilerinden, kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı, krokili, ayrıca, çekişmeli taşınmazın orman çalışma tutanaklarına göre orman tahdidi dışında kalıp kalmadığını açıklar ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 16/06/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/1209
Karar No: 2010/824
Karar Tarihi: 22.02.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/1209 E.  ,  2010/824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava ve temyize konu 158 ada 13 parsel sayılı 4959,77 m² yüzölçümündeki taşınmaz bağış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka dayanarak taşınmazın yarısının kendisine ait olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece davacının verilen kesin mehile rağmen keşif gideri yatırmadığından ispatlanamayan davanın reddine karar verilmişse de verilen kesin mehil ve hüküm usul ve yasaya uygun olmadığı gibi yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir.

Davacı temyize konu edilmeyen 132 ada 368 ve 133 ada 66 parsel sayılı taşınmazlar ile birlikte temyize konu taşınmaz hakkında paya yönelik dava açmıştır. Her üç taşınmazında babalarından kaldığı uyuşmazlık konusu değildir. 14.07.2006 tarihli celsede davalı “158 ada 13 parsel de benim hissem daha çoktur. Bu taşınmazda davacının da hissesi vardır. Fakat bu yarı yarıya değildir. Diğer taşınmazlarda davacının yarı hissesi vardır.” diyerek davayı kısmen kabul edip dava konusu taşınmazda hissesinin olduğunu ileri sürmüştür. Medeni Kanunun 6. maddesine göre ispat yükü davalıya aittir. Bu beyanlar göz önüne alınmadan davacıya usulüne uygun olmayan kesin mehil verilerek davanın reddi yerinde değildir.

O halde az yukarıda vurgulanan maddi ve hukuki olgular eşliğinde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için mahallinde uzman bilirkişi marifetiyle keşif icra edilerek tarafların toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 74,00 TL harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 22.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.