erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/2430
Karar No: 2016/3811
Karar Tarihi: 15.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/2430 E.  ,  2016/3811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin alacaklarının ödenmemesi sebebiyle haklı nedenle feshettiğini, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar husumet itirazında bulunarak davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarına uygulanan takdiri indirimin oranı hususunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma ve hafta tatili alacağının uzun bir süre için hesaplanması, işçinin çalışma süresi içerisinde hastalık, izin, mazeret gibi sebeplerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Yargıtayca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili miktarına göre takdir edilmelidir.

Dosya içeriğine göre, davacının fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili çalışmasının bulunduğu kabul edilerek hesaplanan tutarlar üzerinden mahkemece % 10 oranında takdiri indirim yapılarak fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücretleri hüküm altına alınmıştır. Davacının işyerinde yaptığı işin niteliğine ve tanık beyanlarına göre davalı işyerinde fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili çalışmaları yapıldığı yönündeki iddiası doğrulanmakta ise de mahkemece fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücretlerinden yapılan takdiri indirimin az olduğu dikkate alınarak hesaplanan tutarlar üzerinden %30'dan aşağı olmamak üzere daha uygun bir takdiri indirim yapılarak söz konusu alacaklar hüküm altına alınmalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4121
Karar No: 2016/6334
Karar Tarihi: 24.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4121 E.  ,  2016/6334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-)Sanık ... hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” sanık ... hakkında da “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların hükümlerden çıkartılması ile yerlerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-)Sanıklar ..., hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

1-)Sanık ...’ın kooparatif adına 103.849.55 TL’lik faturayı sahte olarak düzenlediği, düzenlenen bu faturalarında... Köyü Tarımsal Kalkınma Kooparatifi yönetim kurulunun 2. başkanı olan ... ve üyeleri olan diğer sanıklar tarafından defter ve belgelere işlenerek üzerilerine atılı sahte fatura kullanma suçunu işlediklerinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda; mahkeme gerekçesinde 2005 yılı yönetim kurulu üyelerinin ne birlikte alınmış resmi bir kararla ne de fiili olarak yönetim yetkilerini bölüşmediğini belirterek tüm yönetim kurulunun sorumlu olduğu belirtilmiş ise de; sanıklar yapmış oldukları savunmalarında kooparatifte faturaların defter ve kayıtlara geçirilmesi işiyle yönetim kurulu başkanı olan ...’ın ilgilendiğini belirtmeleri, ...’ın yapmış olduğu savunmasında da yapılmış olan işler nedeniyle düzenlenmiş faturaları defter ve kayıtlara işlediğini belirtmiş olması karşısında; sanıklar ..., hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmuş olması,

2-)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin ve sanıklar ..., ’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/11376
Karar No: 2015/9368
Karar Tarihi: 16.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/11376 E.  ,  2015/9368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Karar başlığında suç tarihinin "03.03.2011" yerine "11.01.2011" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

1-Doğrudan verilen ve hapisten çevrili adli para cezalarının, günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesi yerine fıkrası belirtilmeksizin TCK.nun 52. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51.maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşme tarihinden itibaren taksitlendirilmesine karar verilmesi.

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, doğrudan verilen ve hapiste çevrili adli para cezalarının paraya çevrilmesine ilişkin hükmün 4. ve 6. fıkralarında yer alan "52. madde" ibarelerinin çıkartılarak yerine "TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca" ibarelerinin eklenmesi ve hükmün taksitlendirmeye ilişkin kısmından "kararın kesinleşmesinden itibaren" ifadesinin çıkarılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.02.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8436
Karar No: 2014/7321
Karar Tarihi: 08.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/8436 E.  ,  2014/7321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2013

NUMARASI : 2009/938-2013/53

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İş sözleşmesinin, işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği ve bu suretle işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir sebebe dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı sebeple fesih imkanı bulunmamaktadır. İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan sebeplerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Devamsızlık, işçinin işine devam etmemesi halidir. İşyerine gittiği halde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi fesih tarihinde yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesinin 2-f bendine yer alan “İşçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki gün veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç iş günü işine devam etmemesi” hükmüne göre feshedilmiştir.

Devamsızlık tutanaklarında imzası bulunan davalı tanıklarının beyanları ve dosya kapsamına göre, davacının 27, 28 ve 29.12.1999 tarihlerinde devamsızlık yaptığı ve iş sözleşmesinin kanuni süresi içerisinde işverence haklı sebebe dayanılarak feshedildiği anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8294
Karar No: 2013/12720
Karar Tarihi: 12.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/8294 E.  ,  2013/12720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizlemek, 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Her iki suç nedeniyle ayrı ayrı mahkumiyet

I- Defter ve belgeleri gizlemek suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tekerrüre esas ve ertelemeye engel geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, cezanın ertelenmesine karar verilmesi ve tekerrür hükümlerinin uygulanmaması isabetsizlikleri karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkum olduğu kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında; 5237 sayılı TCK'nun 53/4. maddesi uyarınca anılan Yasanın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 26.11.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/2509
Karar No: 2020/14076
Karar Tarihi: 08.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/2509 E.  ,  2020/14076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan incelemede çayların ithalatçısı olduğu iddia edilen ... adına tescilli 31.08.2010 tarih ve 10610200IM000232 sayılı ithalat beyannamesine dair şahit numune bulunmadığı anlaşılmış ise de Rize Gümrük Müdürlüğünün 16.01.2016 tarihli cevabi yazısında söz konusu çaylar nedeniyle alınan 11.06.2012 tarihli ve S-137/223 -224 sayılı çay analiz raporlarının ... adına tescilli 31.08.2010 tarihli ve 10610200IM000232 sayılı beyanname muhteviyatı siyah çay cinsi 540 kap eşyanın kalitesi ve menşeini gösterir bir rapor olduğu hususunda tereddüt bulunduğunun bildirilmesi, ele geçirilen çaylarla ilgili alınan 11.06.2012 tarihli raporda çayların orta kalitede yabancı menşeili çaylara özgü nitelikte olduğu belirtilmesine rağmen, Rize Gümrük Müdürlüğünce gönderilen belgeler ekindeki 20.08.2010 tarihli başka bir beyannameye dair analiz raporunda çayların düşük kalitede olduğunun belirtilmesi, yine 16.03.2017 tarihli bilirkişi raporunun incelenmesinde ‘’31.08.2010 tarih ve 10610200IM000232 sayılı ithalat beyannamesine göre çayların üretim tarihinin 2010 yılı olması, dava konusu 30 kg’lık 100 çuval içerisinde bulunan ve çuvalları üzerinde ise üretim tarihi 09/2011 olarak belirtilmiş olması karşısında çayları temsil kabiliyetinin olamayacağı, önceden kullanılmış çuvallar içerisine muhteviyatı değiştirilerek konulmuş kaçak vasıflı dökme siyah çay’’ olduğunun belirtilmesi karşısında tüm dosya kapsamına göre yakalanan çayların kaçak olduğunun kabulü ile sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11377
Karar No: 2015/9370
Karar Tarihi: 16.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/11377 E.  ,  2015/9370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, 1 adet şanzumanın müsaderesine, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan kurum temsilcisinin 17.02.2012 havale tarihli dilekçesiyle temyiz isteğinden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemine yönelik incelemede;

1-Doğrudan verilen ve hapisten çevrili adli para cezalarının, günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesi yerine fıkrası belirtilmeksizin TCK.nun 52.maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232/6.maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51.maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşme tarihinden itibaren taksitlendirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün 2.bendinin doğrudan verilen ve hapiste çevrili adli para cezalarının paraya çevrilmesine ilişkin 4. ve 6 fıkralarında yer alan "52. madde" ibarelerinin çıkartılarak yerine "TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca" ibarelerinin eklenmesi ve hükmün taksitlendirmeye ilişkin kısmından "kararın kesinleşmesinden itibaren" ifadesinin çıkarılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10280
Karar No: 2014/11167
Karar Tarihi: 05.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/10280 E.  ,  2014/11167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karapınar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2013

NUMARASI : 2012/11-2013/35

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı hafta tatili ücreti ve ihbar tazminatının ödenmesini istemiştir.

Davalı davanın reddi istenmiştir .

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Anayasanın 36. maddesinde, herkesin meşrû vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu belirtilmiştir

6100 sayılı Hukuk Muhakemleri Kanunu'nun 27. maddesinde davanın tarafları, müdahilleri ve yargılamanın diğer ilgilileri kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenme hakkına sahip oldukları, bu hak kapsamında; yargılama ile ilgili bilgi sahibi olma, açıklama ve ispat hakkı, mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesi ve kararın somut ve açık gerekçelendirilmesi vardır .

Somut olayda davalı tarafından tebligatin usulsüz olarak şirket merkezine değil şantiyedeki muhasebeciye yapıldığı ve tebligattan geç haberdar olunduğu belirtilmiş, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine görede hükmi şahıslarda tebligatın salahiyetli mümessillere yapılacağı, aynı kanunun 13. maddesinde ise tebligatları almaya yetkili bulunan mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmazlarsa tebligat yapılacak kişiler belirtilmiştir. Şirketin unvan değiştirdiğide dosya kapsamından sabittir. Mahkemece cevap dilekçesinin ve bildirilen delillerin süresinde verildiği gözetilerek davalı işverenin tanıkları dinlenmesi gerekirken, açıkça hukuki dinlenme hakkının ihlal edildiği, davalının savunma araçlarını kullanamadığı, davaya karşı açıklamada bulunma fırsatının tanınmadığı anlaşılmakla usul ve kanuna aykırı verilen kararın bozulması gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, hafta tatili ücreti alacağından mahkemece indirim yapılmaması noktasında toplanmaktadır.

Hafta tatili ücret alacaklarının uzun bir süre için hesaplanması, işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izin mazeret gibi sebeplerle hafta tatili çalışması yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Yargıtay'ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan hafta tatili çalışması ücreti miktarına göre takdir edilmelidir.

Somut olayda mahkemenin kabulüne göre şahit beyanlarına göre tespit edilmiş hafta tatili ücreti alacağından işçinin çalışma şekline ve işin düzeninen göre uygun bir indirim yapılmaması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/15746
Karar No: 2013/950
Karar Tarihi: 17.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/15746 E.  ,  2013/950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.07.2011 tarih ve 2010/170-2011/149 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "..." ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "..." ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPE’ne başvuruda bulunduğunu, 2008/74475 kod numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, ancak itiraz yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, bu kararın 556 sayılı KHK'nin 8/1-b, 8/4 hükümlerine aykırı olduğunu, ileri sürerek TPE YİDK'nun 2010-M-2536 sayılı kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, verilen kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu başvuru ve davacı markaları arasında 556 sayılı KHK m.8/1-b anlamında 03. sınıfın 01. ve 03. alt grubunda yer alan "ağartma ve temizlik amaçlı maddeler ile sabunlar” emtiaları bakımından benzerlik ve iltibas tehlikesi olduğu, ortalama bilgi ve dikkate sahip tüketicilerin davacının “...” markaları ile davalı başvurusunda yer alan “...” kelimesi sebebiyle markaları ilişkilendirebilecekleri, davalı markasında yer alan “...” ilavesinin bu çağrışımı ortadan kaldırmaya yetecek bir farklılık katmadığı, gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK’nun 2010-M-2536 sayılı kararının başvuru kapsamındaki 03/01 “ağartma ve temizlik amaçlı maddeler”, 03/03 “sabunlar”, emtiası yönünden kısmen iptaline, 2008/74475 sayılı markanın 03/01 “ağartma ve temizlik amaçlı maddeler”, 03/03 “sabunlar”, emtiası yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.