Esas No: 2009/4871
Karar No: 2010/1894
Karar Tarihi: 25.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/4871 E.  ,  2010/1894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ....tarafından, davalı .... ve ... Sigorta AŞ aleyhine 07/11/2006 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı tarafa ait aracın çarpması nedeniyle %43 oranda sürekli işgücü kaybına uğradığını belirterek, olayda %25 oranda kusurlu bulunan davalı taraftan 5.000,00 YTL de manevi tazminat alınmasını istemiştir.

Davalı taraf ise, davayı kabul etmediğini, hastanedeki harcamalar ile diğer zararları karşıladığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkeme, davacının maddi zararının yanı sıra 1.200,00 YTL de manevi tazminat alınmasına karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

2009/4871-2010/1894

Dava konusu olayın gelişimi, davacının yaralanma derecesi ve ... göremezlik oranı ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 1.200,00 YTL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 3.000,00 YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…1.200…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…3.000,00…” sayılarının yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…297,14…” ve “…162,14…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…394,34…” ve “…259,34…” sayılarının yazılmasına; davacı yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “…144,00…” biçimindeki sayıların silinerek yerine ”…500,00…” sayılarının yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 6 nolu bendinde alan “…274,00…” ve “…334,00…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…164,12…” ve “…444,18…”sayılarının yazılmasına; davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın davacı yararına düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.