erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/18513
Karar No: 2013/6193
Karar Tarihi: 25.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/18513 E.  ,  2013/6193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, fazla mesai ücreti ve diğer işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının fazla mesai ücretinin karşılığının ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda dosya içeriğine göre, davacının fazla çalışma ücreti alacağı, 08:00-20:00 saatleri arasında, günde bir saat ara dinlenmesi ile çalıştığı kabul edilerek hesaplanmıştır. Yukarıda açıklanan ilkelere göre, günlük on iki saat çalışma için ara dinlenme süresi bir buçuk saat kabul edilerek fazla mesai ücreti hesaplanmalıdır. Hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/9065
Karar No: 2011/868
Karar Tarihi: 26.01.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/9065 E.  ,  2011/868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ile arasında bulunan alış-verişten dolayı,davalının icra takibinde bulunduğunu, takibe itiraz etmediğini ve toplam borca karşılık olmak üzere 120.000.00 YTL’ye anlaştıklarını ve bu anlaşma uyarınca 103.170.00 YTL ödemede bulunulduğunu, 09.08.2007 günü son taksidi ödemeye gittiğinde,davalı tarafın kötü niyetli olarak ödemeyi kabul etmediğini ve "sözleşmemiz bozuldu" diyerek, 103.170,57 YTL’ nin tahsili için kendisine ait evin satışını davalının talep ettiğini ve evin satışı için ihale açtığını, satışı durdurmak ve kalan borç 16.830 YTL’yi ödemek için İcra Mahkemesi’nde dava açtığını,ihtiyati tedbir talep ettiği halde evin satışını durduramadığını ve evin açılan ihale sonucu 3. şahsa satıldığını, ihtiyati tedbir kararı vermeyen yargıcın bu hukuksal işlemden dolayı ağır ve yoğun görev kusuru içerisinde olduğu tartışma götüremeyecek kadar açık ve net olduğunu, İcra Mahkemesi’nin yapılan yargılaması sonucunda dosyaya esas borcunun 16.830 YTL olduğuna karar verdiğini ve kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini öne sürerek, taşınmazını hileli yollarla satan ve telafisi imkansız zararlar açan davalılardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 30.000.00 TL zararın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı ... hakkında açılan davanın ati'ye bırakılmasına, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davaya konu olayda, davalı ...'na karşı İcra Mahkemesi hakiminin ağır ve yoğun görev kusuru nedeniyle davacıyı zarara uğrattığı için tazminat davası açılmıştır. Buna göre, davalı ... yönünden idari yargının görevli olması nedeniyle yargı yolu yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... yönünden BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 26.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11341
Karar No: 2011/15559
Karar Tarihi: 26.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/11341 E.  ,  2011/15559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 3 adet taşınmazda ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Tebligat Kanunun 11.maddesine göre, Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir. Tebligat yasasının 16.maddesine göre ise kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır. Buna göre kişinin geçici olarak tatil, misafirlik gibi sebeplerle bulunduğu yerde ancak kabulü halinde bizzat kendisine tebligat yapılabilir. Bu gibi durumda Teb. K.'nun 16 ve Tebligat tüzüğünün 22. maddesi gereğince aynı konutta oturduğundan bahisle orada bulunan şahıslara yapılacak olan tebligat geçersizdir.

Somut olayda, davalı ...'ya dava dilekçesi ve duruşma günü tebliği için 17.07.2006 tarihinde adresine çıkartılan tebligat, kayın babası ...'nın beyanına göre “... ... ... ... ... Almanya” adresinde ikamet ettiğinden, bahisle bila tebliğ iade edilmiştir. Mahkemece belirtilen yurt dışı adresine tebligat çıkarılması gerekirken, 07.11.2007 tarihinde ilk tebligatın yapıldığı adrese yeniden tebligat çıkartılmış, bu kez tebligat muhatap komşuya gittiğinden bahisle aynı konutta oturan kayın babası ... imzasına tebliğ edilmiştir. Dosya içerisinde davalının Türkiye'ye dönüş yaptığına dair kayıt bulunmadığı gibi mernis adresi de, yurt dışı adresidir. 07.11.2011 tarihli tebligatta davalının aynı konutta birlikte oturduğundan bahisle kayın babasına tebligat yapılmış ise de, tebligat yapılan kişinin davalı ile aynı konutta sürekli oturduğu hususu tebligat parçasına yazılmadığı gibi, sonrasındaki yapılan tebligatlar ise yine yurt dışında ikamet ettiğinden bahisle kabul edilmemiştir. Bu durumda usulünce taraf teşkili yapıldığı söylenemez. Mahkemece hüküm adı geçen davalının adresine Teb.K. 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise öncesinde geçerli bir tebligatın olmaması nedeni ile Teb. K. 35. maddesine göre yapılan tebligatlarda geçerli değildir. Buna göre, mahkemece usulünce taraf teşkili sağlanmadan işin esası hakkında karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1757
Karar No: 2020/1356
Karar Tarihi: 05.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/1757 E.  ,  2020/1356 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Somut olaya gelince; Davalılardan ...’ya yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 05.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. Başkan
Esas No: 2012/17376
Karar No: 2012/21670
Karar Tarihi: 09.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/17376 E.  ,  2012/21670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine ve buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, davanın süresinde açılmadığını, işyerinde otuz'dan az işçi çalıştığını, davacının işveren vekili olduğunu, tarafların mutabakatı ile fesih protokolü imzalanarak iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın bir aylık yasal süre içerisinde açılmadığı, davacının işveren vekili olduğu ve fesih protokolünün geçerli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın süresinde açılıp açılmadığı hususu, mahkemece re'sen gözetilmesi gereken hususlardandır. İşe iade davası fesih bildiriminin tebliğinden itibaren bir aylık süre içerisinde açılması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, kanuni süre aşılıp dava açılmışsa, davanın reddine karar verilmelidir.

Somut olayda, mahkeme davanın süresinde açılmadığından bahisle davanın reddine karar vermiş ise de, davanın muhabere yoluyla kanuni bir aylık süre içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemenin bu hususu gözden kaçırarak davanın reddine karar vermesi hatalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle, sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 09.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/2117
Karar No: 2014/9881
Karar Tarihi: 14.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/2117 E.  ,  2014/9881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hırsızlık sonrası, tanık ...’in ihbarı üzerine olay yerine gelen polis ekibinin, diğer tanık ... ve çevre sakinlerinden sanığın eşkal bilgileri ve gittiği sokak istikametini öğrendikten sonra, olay yerine yaklaşık 100 metre ileride sokak üzerinde, elinde suça konu lacivert renkli cüzdan olduğu halde görülen sanığın yakalandığı ve izlemede kesinti oluştuğunun anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun tamamlanmış olduğu gözetilmeksizin, kalkışma aşamasında kaldığından bahisle sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca indirim uygulanması, karşı temyiz olmadığından, ayrıca sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin doğal sonucu olarak TCK’nın 53. maddesi uygulanmamış ise de; infazda gözetilmesi olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 14/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/13632
Karar No: 2010/11023
Karar Tarihi: 28.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13632 E.  ,  2010/11023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 14/05/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/10/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Genel Müdürlüğü'nün tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, elektrik çarpması nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, destek ile davalı arasında eser sözleşmesinin bulunduğu, işin yapılması sırasındaki tüm zarar tehlikesi ve sorumluluğun ölene ait olduğu gerekçesiyle, istem davalılardan ... yönünden reddedilmiş; karar, davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü ile davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden, davalılardan ...'a ait sera camlarını onarmak amacıyla onunla sözleşme yapan desteğin, onarım işini yaptığı sırada seranın üstünden geçen elektrik teline değerek elektrik akımına kapılıp yaşamını yitirdiği, ceza mahkemesinde yargılanan davalının olayda 5/8 oranda kusurlu bulunarak cezalandırılmasına karar verildiği ve verilen kararın kesinleştiği, eldeki davada alınan bilirkişi raporunda da davalının kusurlu bulunduğu anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesince belirlenen davalı ...'ın kusurlu olduğuna ilişkin maddi olgu hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcı olduğu gibi yerel mahkemece alınan raporunda da davalının kusurlu olduğu belirtilmiştir. Bu durumda desteğin ölümüne yol açan haksız eylemden davalı ...'ın da bölüşük kusuru nedeniyle davacılara karşı dayanışmalı olarak sorumlu olduğu sonucuna varılmalıdır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, olaya uygun olmayan gerekçelerle davalılardan ... hakkındaki istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA; davalı ... Genel Müdürlüğü'nün tüm, davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18856
Karar No: 2014/1623
Karar Tarihi: 10.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/18856 E.  ,  2014/1623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, özgürlüğü kısıtlama, özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Kısmen mahkumiyet, kısmen hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar savunmanları tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; sanık ... ve savunmanın duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Süresinden sonra olan ve ayrıca hükmolunan cezanın miktarına göre de, sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

I-Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet, şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçları nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet, şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarıyla ilgili olarak 5271 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 231. maddesi uyarınca verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı, aynı Yasanın 231/12. maddeleri uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, sanıklar savunmanlarının bu konudaki temyiz isteklerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 264/1. maddesi uyarınca, hükümlü yönünden yasa yoluna başvuruda mercide yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2.fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma ve özgürlüğü kısıtlama suçları nedeniyle verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2695
Karar No: 2015/2510
Karar Tarihi: 13.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2695 E.  ,  2015/2510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın ipali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davanın kabulü yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, ...14.01.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 2010/2 sayılı tebliği uyarınca üst kuruluşların sermaye arttırımına gitmesinin zorunlu bulunduğunu, bu çerçevede müvekkili Birliğin de genel kurul kararı almadan kanun uyarınca sermaye arttırımına gittiğini, davalının sermaye pay değerinin 50,00 TL iken 5.000,00 TL'ye çıktığını, davalının söz konusu bu bedeli ve ayrıca 120,00 TL miktarındaki aidat borcunu ödemediğini, bunun üzerine icra takibine geçildiğini, davalının aidat borcunu kabul edip, geri kalan takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sermaye borcundan sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca üst birliklere üye olan kooperatiflerin en az 50 pay taahhüt etmeleri gerektiği,...'nın 2010/2 sayılı tebliği uyarınca sermaye bedelinin 1,00 TL'den 100,00 TL'ye çıkartılmış olduğu, 50 pay karşılığı olan sermaye bedelinin ise 5.000,00 TL'ye yükseldiği, bu payın ödenmesinin zorunlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, itirazın iptaline, alacağın likit olması dikkate alınarak iptaline karar verilen miktar üzerinden %20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13431
Karar No: 2013/17035
Karar Tarihi: 03.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13431 E.  ,  2013/17035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan patlıcan, buğday, buğday samanı ve domatesin 2011 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verimi ile ortalama toptan satış fiyatının ve ürünlerin dekar başına ortalama üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.