Esas No: 2011/6733
Karar No: 2012/9044
Karar Tarihi: 22.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6733 E.  ,  2012/9044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 13/11/2002 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/01/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalılardan ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2) Davalılardan ...'ın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava,yaralanmalı ve maddi hasarlı trafik kazası nedeniyle, maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabule karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davalı sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki araç diğer davalı ... 'in sevk ve idaresindeki taraktörün kancasından kurtularak, arkadan gelmekte olan davacı sürücü Hüseyin Özcan yönetimindeki otomobilin çarpmasına maruz kalarak yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazasına sebep olmuştur.Yaşanan olayda davacı Hüseyin Özcan sol gözde referans kaybı olacak şekilde yaralanmıştır.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davacı yararına hükmedilen manevi tazminat; olay tarihi, olayın oluş şekli, yaralanmanın niteliği ve yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle fazlaya hükmedilmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalı ...'ın diğer itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalı ...'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.