erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/7126
Karar No: 2019/3252
Karar Tarihi: 02.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/7126 E.  ,  2019/3252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 155/2, 62, 52, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılana ait nakliye şirketinde tır şoförlüğü yaptığı ve araca ait seyyar buzdolabını uhdesine geçirdiği iddia edilen olayda;

Sanığın dolabı almadığına ilişkin beyanı, tanıkların sanığın dolabı aldığına dair görgülerinin olmaması ve ayrıca tır ile buzdolabını zaman zaman kendilerinin de kullandığını beyan etmeleri, sanığa tırdaki dolabın tutanak ile teslim edilmediği nazara alındığında; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak, somut ve kesin delil bulunmadığından beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 02/04/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/6170
Karar No: 2018/18743
Karar Tarihi: 19.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/6170 E.  ,  2018/18743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan sanık ... hakkında ise hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin, sanık ...’ın temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 19/12/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/10258
Karar No: 2014/21883
Karar Tarihi: 06.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/10258 E.  ,  2014/21883 K.**

**"İçtihat Metni"**

:Sandıklı Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :17.09.2013

NUMARASI :Esas no:2012/17 Karar no:2013/316

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalının, 07.02.2012 tarihli karşı davayı da ihtiva eden cevap dilekçesinde bildirdiği tanıklar dinlenmemiştir. Bildirilen ve dinlenmeleri talep edilen bu tanıklarla ilgili davalıdan delil avansı talep edilmemiştir. 17.01.2013 tarihli oturumda verilen ara kararı, karşı davayla ilgili gider avansı yatırılmasına ilişkin olup, karşı dava tefrik edilip ayrı bir esasa kaydedilmiş ve ayrı esas üzerinden, "dava şartı olan gider avansının verilen kesin süre içinde tamamlanmadığı" gerekçesiyle Hukuk Muhakemeleri Kanununun 115/2. maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiştir. 17.01.2013 tarihli oturumda davalıya verilen kesin süreye ilişkin ara kararında Hukuk Muhakemeleri Kanununun 324. maddesinin gösterilmiş olması, verilen kesin sürenin "delil avansına" ilişkin olduğunu göstermez. Delil avansıyla ilgili olduğu kabul edilse bile, ara kararında her bir tanık için ne miktar tanık ücreti yatırılacağı ve tanıkların davetiyle ilgili tebligat giderleri gösterilmediği gibi, avans yükümlülüğünün yerine getirilmemesi halinde, bunun müncer olacağı sonuç da belirtilmemiştir. Bu bakımdan verilen ara kararı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 324. maddesine uygun değildir. Sonuç doğurmaz. O halde, davalıya gösterdiği tanıklarla ilgili "delil avansı" belirlenip, belirlenen bu avansı yatırması için kesin süre verilmeli, kesin süreye ilişkin ara kararında avans yükümlülüğünü yerine getirmediği takdirde, talep olunan delillin ikamesinden vazgeçmiş sayılacağına ilişkin uyarı yazılmalı, sonucuna göre hareket edilmelidir. Bu yönde işlem yapılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

2-Mahkemece, 17.01.2013 tarihli oturumda dava tarihinden itibaren davacı eş yararına aylık 150 TL tedbir nafakası takdir ve tayin edilmiştir. Bu ara kararında çocuklar için tayin edilen bir tedbir nafakası mevcut değildir. Sonraki oturumlarda da çocuklarla ilgili tedbir nafakasına ilişkin bir ara kararı bulunmamaktadır. Hal böyleyken, nihai kararda sanki çocuklar için ara kararı ile tayin edilmiş bir tedbir nafakası varmış gibi "daha önce ara kararı ile verilen tedbir nafakasıyla tekerrür teşkil etmemek kaydına" yer verilmesi ve yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, (1.) bentteki bozma sebebine göre davalının davacı lehine hükmedilen tazminatlar ile nafakalara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.11.2014 (Prş.)
Esas No: 2012/25304
Karar No: 2014/3225
Karar Tarihi: 04.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/25304 E.  ,  2014/3225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/35351

MAHKEMESİ : Erzurum 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2010

NUMARASI : 2008/892 (E) ve 2010/169 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Tanıklardan H.. E.. ve S.. D..'nin, olay esnasında sanığın katılana karşı tehdit ve hakaret içeren sözler sarfettiğini duyduklarını beyan etmeleri, yine okul müdürünün tartışma esnasında tehdit içeren sözler söylendiğini duyduğunu beyan etmesi karşısında, bu anlatımlar yöntemince tartışılıp değerlendirilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan İ.. Y.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamadeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1242
Karar No: 2010/11632
Karar Tarihi: 14.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/1242 E.  ,  2010/11632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm yoksuluk nafakası, maddi ve manevi tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-davacı yararına hüküm altına alınan yoksulluk nafakası ve tazminatların verilmesine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı lehine hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminatların miktarlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir.Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte açıklanan nedenle, gerekçeli kararın hüküm bölümlerinin 4. ve 5.bentlerindeki "10.000 TL."rakamlarının hükümden çıkarılmasına, yerlerine "5.000 TL." rakamlarının yazılmasına, hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer yönlerin ise yukarıda 1.bentte belirtilen nedenle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.06.2010 (Pzt.)
Esas No: 2014/16633
Karar No: 2014/15359
Karar Tarihi: 21.10.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/16633 E.  ,  2014/15359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, eser sözleşmesi niteliğindeki davacıya ait konutun mutfak dolabı, yüklük, elbise dolabı vb. mobilya işlerinin yapım bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1811
Karar No: 2020/17327
Karar Tarihi: 19.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/1811 E.  ,  2020/17327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Şantaj, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Şantaj suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında şantaj suçundan kurulan hükümde, hapis cezası alt sınırdan belirlendiği halde, gün para cezasının, somut nedenleri gösterilmeden suça sürüklenen çocuğun dosyaya yansıyan ekonomik durumuyla uyuşmayacak şekilde alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un, 26.12.2020 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Esas No: 2007/9975
Karar No: 2007/11760
Karar Tarihi: 15.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/9975 E.  ,  2007/11760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 1.5.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 9.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, öncesi mera olan taşınmazın tapu kaydının iptali ve mera siciline bu niteliği ile yazımı istemine ilişkindir.

Mahkemece dava reddedilmiştir.

Hükmü davacı Hazine temyiz etmiştir.

Mera hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Mera, yaylak ve kışlakların kullanma ... bir veya birden çok köy veya belediyeye aittir. Bu yerler devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Diğer yandan meranın özel mülkiyeti konu teşkil etmesi, amacı dışında kullanılması, zamanaşımı zilyetliği ile kazanılması ve sınırlarının daraltılması olanağı yoktur.

Bu kısa bilgiden sonra somut olaya gelince; dava konusu taşınmaz 96 parsel sayısı ile sınırlandırılan mera parseline orta yerinde yer almaktadır. Bu özelliğinden ötürü, kuzeyi ve güneyi mera parseli ile çevrili taşınmazın öncesi mera olan yerlerden açılarak kazanılıp kazanılmadığının duraksamasız saptanması gerekir. Ne var ki, bilirkişinin düzenlediği rapor ve yaptığı soyut açıklamalar yetersizdir. Esasen 25-30 yıldır tarımsal faaliyet yapılmadığı belirlenen bu yerin tarla vasfında olduğunu söylemek akla uygun düşmez.

Bu durumda mahkemece, konusunda uzman ziraatçı ve jeolog bilirkişilerden oluşturulacak kurul marifetiyle yerinde yeniden keşif yaparak hem mera parseli olan 96 parselden hem de çekişmeli parselden bilimsel yolla

toprak yapısını çözmeye yarayan veriler sağlanmalı, gerekirse labaratuvar analizleri yapılarak dava konusu taşınmazın da mera toprağı olup olmadığı kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanmalı, sonucuna uygun bir hükme varılmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/9668
Karar No: 2012/9353
Karar Tarihi: 14.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/9668 E.  ,  2012/9353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 14.Sulh Hukuk ve ... 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, müteveffanın adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre yerleşim yeri olan "... Mahallesi, 66.Sokak, NO:22 .../ ... " adresinin Huzurevi adresi olduğu, huzurevinin 07.10.2011 tarihli yazısı ile müteveffa ...'un huzurevine yerleşmeden önceki adresinin ise, "... Mahallesi, Yukarı ... Sokak, NO:26 ..." adresi olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, ... 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Uşak 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1190
Karar No: 2019/9407
Karar Tarihi: 29.05.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/1190 E.  ,  2019/9407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre UYAP sisteminde kayıtlı elektronik dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın ....02.2015 tarihli mal beyanının, yaşam tarzına göre geçim kaynak ve olanakları bildirilmemesi nedeniyle İİK’nın 74.maddesinde düzenlenen şartları taşır nitelikte mal beyanı olarak kabulü mümkün bulunmadığından atılı suçun oluşmadığının anlaşılması karşısında bu gerekçe ile beraat kararı verilmesi gerekirken, sanığın mal beyanında bildirmediği malların mal beyanından önce alacaklı tarafından bilinmesi nedeniyle beraat kararı verilmiş ise de, sonuç itibariyle doğru olduğundan, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 29/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2111
Karar No: 2013/7438
Karar Tarihi: 27.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/2111 E.  ,  2013/7438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli kararın, yokluğunda verilen hükmü temyiz etmeyen sanıklardan ...'ün daha önce yakalama esnasında bildirdiği adrese gönderilmesinde ve bulunamaması üzerine yakalama esnasında otobüs şoförü olarak çalıştığını beyan ettiği Mardin Dilmenler Seyahat adresine gönderilmesinden sonra bu tebligatların sanığın adreste, bulunmadığı şerhi ile iade olunması üzerine 6099 sayılı yasa ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunun 21/2. maddesi gereğince sanığın adres kayıt sistemindeki adresine yapılması gerekirken Tebligat Kanunun 35. maddesine göre yapılması usulsüz olup, 7201 sayılı Tebligat Kanununun, 6099 sayılı yasa ile değişik 10. maddesi hükmü de gözetilerek, gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliği ile kararın temyiz edilmesi halinde, temyiz dilekçesi de eklenerek bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14734
Karar No: 2016/5805
Karar Tarihi: 23.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/14734 E.  ,  2016/5805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı erkek yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince gerekli olan özellikle eşlerin barınmasına (TMK m. 186/1), geçimine (TMK m. 185/3) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden almak zorundadır (TMK m. 169). Tedbir nafakasına hükmedilirken, tarafların kusuru aranmaz. O halde, davalı kadının boşanmaya sebep olan olaylarda kusurlu olduğu gerekçesiyle yararına hükmedilen tedbir nafakasının karar tarihi itibarıyla kaldırılması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.03.2016 (Çrş.)

2-ZDO/HA/SS
Esas No: 2016/2003
Karar No: 2017/8534
Karar Tarihi: 06.07.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/2003 E.  ,  2017/8534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka miktarları, kişisel ilişki süresi ve ziynet alacağı talebinin reddedilen kısmı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı erkeğin süresinde cevap dilekçesi vermeyerek usulüne uygun şekilde herhangi bir vakıaya dayanmaması sebebiyle kadına kusur yüklenemeyeceğinin ve boşanmaya sebep olan olaylarda mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre davalı erkeğin tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davacı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın mahkemece reddedilen ziynet alacağını gösterdiği delillerle kanıtlayamamıştır. Ancak dava dilekçesinde açıkça "yemin" deliline de dayandığı halde, kadına yemin teklif etme hakkı hatırlatılmamıştır. Bu nedenle, mahkemece reddedilen ziynet alacağı istemiyle ilgili olarak davacı kadına, diğer tarafa yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak, kabul edildiği takdirde usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi (HMK m. 227-238) ve gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece, velayeti davacı anneye verilen ortak çocuk 2013 doğumlu ... ile baba arasında "aynı şehirde ikamet etmeleri hali" ve "farklı şehirde ikamet etmeleri hali" için ayrı ayrı kişisel ilişki düzenlenmiştir. Taraflar mevcut duruma göre ayrı şehirlerde yaşıyor olmakla birlikte, günümüzdeki ulaşım olanaklarındaki kolaylık gözetildiğinde, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun dikkate alınmasını açıkça talep etmemişlerse, "ayrı şehir, aynı şehir ayrımına" gidilmesinin de önemi bulunmamaktadır. Kişisel ilişkinin değişen koşullara göre her zaman yeniden düzenlenmesi istenebilir. Bu bakımdan, aynı şehir-ayrı şehir ayrımına gidilmeksizin küçüğün üstün yararları dikkate alınarak kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.07.2017 (Prş.)