Esas No: 2019/5391
Karar No: 2020/3123
Karar Tarihi: 23.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/5391 E.  ,  2020/3123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19/02/2019 tarih ve 2018/942 E- 2019/133 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 06/11/2019 tarih ve 2019/2686 E- 2019/1641 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketlerin oluşturduğu adi ortaklığın sermaye şirketine dönüştürülmesi için ...'ne yazılı olarak başvurduklarını, ancak davalının 03.08.2018 tarihli yazısıyla adi ortaklığın tür değiştirmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle başvuruyu reddettiğini, KDV Kanunu'nun 17/4-c maddesinde 06.04.2018 tarihinde değişiklik yapıldığını, adi ortaklıkların belirli şartlar dahilinde sermaye şirketine dönüşme işleminin istisna kapsamına alındığını, böylelikle adi ortaklıkların sermaye şirketine dönüşme işleminin yasal olarak mümkün kılındığını, ne TTK'da ne de Ticaret Sicil Yönetmeliğinde adi ortaklığın sermaye şirketine dönüşme işleminin mümkün olmadığına yönelik bir düzenleme bulunmadığını ileri sürerek, adi ortaklığın sermaye şirketine dönüştürülmesine ilişkin talebin reddine dair işlemin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, adi ortaklığa ilişkin tescile rastlanmadığını, TTK ile 06.04.2018 tarihli R.G'de yayımlanan 7104 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu ve Bazı Kanunlar ile 178 sayılı KHK'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 5. maddesi ile ticaret şirketlerinin tüzel kişiliği bulunmayan adi ortaklık yapısı ile işlettikleri ticaret siciline tescil edilmiş ticari işletmelerin tür değişikliği yapabilmesi mümkün olmakla birlikte müdürlüklerine tescili bulunmayan bir adi ortaklığın sermaye şirketine dönüştürülmesinin mümkün olmayacağının değerlendirildiğini, bu konuda ilgili bakanlığa görüş sorulduğunu, bakanlığın da bu yönde görüş bildirdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; 6102 sayılı TTK'nın "Geçerli Tür Değiştirmeler" başlıklı 181. ve devamı maddeleri ile Ticaret Sicil Yönetmeliğinin 134. maddesinde tür değiştirme usul ve şartlarının ne şekilde yapılacağının açıkça düzenlendiği, bu kapsamda ancak ticaret siciline tescil edilmiş ticari işletmelerin tür değişikliği yapmalarının mümkün bulunduğu, dava dilekçesinde gösterildiği şekilde bir adi ortaklığın ise ticaret sicilde kayıtlı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre,ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davalı tasfiye memuru vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 23/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.