erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/12150
Karar No: 2014/21434
Karar Tarihi: 24.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/12150 E.  ,  2014/21434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Konya 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 17/04/2014

Numarası : 2012/200-2014/267

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazlarının reddine;

2-Davacı, davalı işyerinde işe girdiği tarihten emekli olduğu tarihe kadar sürekli davalı belediye nezdinde alt işverenler tarafından çalıştırıldığını son alt işveren tarafından kendisine kıdem tazminatı adı altında 2.000,00 TL'nın banka kanalı ile ödendiğini bu paranın mahsubu ile mevcut kıdem tazminatının ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ihale yolu ile işi alt işverene tümü ile devrettiğini, işverenlik sıfatı kalmadığını işçinin bütün haklarının yüklenici tarafından ödendiğini, husumet itirazı ile davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacıya ödenen kıdem tazminatı miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacının imzalamış olduğu 28/12/2011 ve 29/12/2011 tarihli ibranamelerde “nakden ve bankadan” 5.848,49 TL. kıdem tazminatı aldığı yazılıdır. Bu miktarın 2.000,00 TL.'si banka kanalı ile ödenmiştir. Her ne kadar 2012 tarihli Borçlar Kanunu gereği bu tarihten sonra ibranamelerdeki işçi alacaklarının tam olarak banka kanalı ile ödenmesi düzenlemesi getirilmiş ise de bu tarihten önce yapılan ödemelerde düzenlenen ibranamelerde miktar yazıyor ise, bu ödeme ibraname olarak kabul edilmese bile içerdiği miktar ile sınırlı olarak makbuz olarak kabul edilmektedir. Bu nedenle davacının kıdem tazminatı alacağı hesaplamasında 5.848,49 TL. düşülmesi gerekirken 2.000,00 TL. mahsup edilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10026
Karar No: 2013/4560
Karar Tarihi: 28.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/10026 E.  ,  2013/4560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının açılmamış sayılmasına dair ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 02.04.2012 gün ve 13/47 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... dava dilekçesinde mevki ve sınırlarını bildirdiği bir parça taşınmazın babasının zilyetliğinde iken kendisine intikal ettiğini açıklayarak, adına kayıtlı bulunan 104 ada 1 parsele eklenmesi suretiyle adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... temsilcisi açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuş, davalı ... Köy Tüzel Kişiliği temsilcisi, ise açılan davaya bir diyeceklerinin olmadığını bildirmiştir.

Mahkemece, 01.03.2010 tarihinde ilk defa işlemden kaldırılan dava dosyasının, Dairenin bozma ilamından sonra davacıya duruşma gününü belirtir tebligat yapılmasına rağmen, davacı 02.04.2012 tarihli yargılama oturumuna geçerli bir mazereti bulunmaksızın iştirak etmediğinden davanın 6100 sayılı HMK’nın 320/4 maddesine göre açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muristen intikal, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK'nun 713/1, 996 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17.maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır. Eldeki dava 1086 sayılı HUMK’nun yürürlükte olduğu 14.05.2009 tarihinde açılmıştır. 1086 sayılı HUMK’nu yürürlükten kaldıran ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nun zaman bakımından uygulanmasını düzenleyen 448. maddesi "Bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır.’’ hükmünü içermektedir. 1086 sayılı HUMK’nun 409. maddesine göre davacının davasını iki defa takipsiz bırakması mümkün olup, derhal uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun yürürlükte olduğu dönemde davanın birden fazla takipsiz bırakılması mümkün değilse de, davacının 1086 sayılı HUMK dönemindeki kazanılmış hakkı da gözönünde bulundurularak HMK’nun 150. maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasına karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüne, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/III-2 bendi gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 21, 15 TL peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12003
Karar No: 2018/9010
Karar Tarihi: 13.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/12003 E.  ,  2018/9010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu son fatura 30.03.2007 tarihli olup, KDV indiriminde kullanıldığı iddia edildiğinden, gerekçeli karar başlığında "01.03.2007" olarak yanlış yazılan suç tarihinin, “25.04.2007” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık hakkında Siirt Cumhuriyet Başsavcılığının 27.04.2013 tarih, 2013/299 sayılı iddianamesi ile "2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kamu davası açılmış ise de, rapor değerlendirme komisyonun mütalaasının, ... Menkul Medikal İnş... Ltd. Şti'nin müdürü olan ... hakkında olduğu, sanık hakkında verilmiş bir mütalaanın bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 223/8. madde ve fıkrası gereğince öncelikle durma kararı verilerek sanık hakkında 213 sayılı VUK.nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorulup, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun cezasının alt sınırının 18 ay hapis olduğu gözetilmeden, temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak takdir edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

b- Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c- Sanığın mahkumiyetine karar verildiği halde kendini vekil ile temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunmaması,

d- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin, Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/7459
Karar No: 2012/10412
Karar Tarihi: 10.07.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/7459 E.  ,  2012/10412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Önceki geri çevirme kararımız uyarınca davalılar “..., ... ve ...'ın” nüfus kayıtlarının olmadığı bildirilmiş ise de,geri çevirme kararının gerekleri bu kez titizlikle yerine getirilerek adı geçen davalıların tapu kaydındaki ya da mirasçılık belgelerindeki kimlik bilgileri ile öncelikle nüfus müdürlüğünden nüfus kayıtları, TC. kimlik numaraları ve adres kayıt sistemindeki adresleri titizlikle belirlenmelidir.

11.01.2011 tarihinde kabul edilen 6099 sayılı Kanun ile adres kayıt sistemi esas alınarak 7201 sayılı Tebligat Kanununda bazı değişiklikler yapılmıştır. 6099 sayılı Yasanın 9.maddesi ile değiştirilen 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35/2 fıkrası uyarınca "Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır." Bu düzenleme uyarınca davalılar ..., ... ve ...'ın adres kayıt sistemindeki adresi araştırılmalı, tespit edildiği takdirde hükmün öncelikle bu adreste tebliği, tespit edilemediği takdirde ise Yasa maddesinde belirtildiği şekilde işlem yapıldıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5381
Karar No: 2019/6685
Karar Tarihi: 18.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5381 E.  ,  2019/6685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan tespit tarihinden 15 - 20 yıl önce çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları ile keşifte uygulanan 1965 ve 1992 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı ve 1960 tarihinden sonra çekilmiş memleket haritası ve hava fotoğrafı var ise bunların da bulunduğu yerden getirtilerek dosya içerisine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek dosya kapsamında yer alan tüm hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanımın olup olmadığı var ise şekli, mülkiyet sınırının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususlarının detaylı olarak açıklandığı ek rapor alınarak dosyasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 18/11/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/9251
Karar No: 2010/3630
Karar Tarihi: 05.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/9251 E.  ,  2010/3630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün,765 sayılı ve 5237 sayılı Yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve her iki Yasaya göre, uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezalar karşılaştırılarak, sanık yararına olan yasanın belirlenip hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde uygulama yapılması,

Kabule göre de;

2-5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden,bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3- 5237 sayılı TCK'nın 51.maddesi gereğince erteli adli (ağır) para cezasının aynen infazına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son.maddesinin gözetilmesine, 05.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4146
Karar No: 2018/6053
Karar Tarihi: 18.12.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/4146 E.  ,  2018/6053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAKARYA 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Beraat k onama: Sanık ... hakkında

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar kesinleşinceye kadar uygulanacak, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesinde yer alan "Yargıtay, süresi içinde temyiz dilekçesinin verilmediğini veya beyanının yapıldığını, hükmün temyiz edilemez olduğunu, temyiz edenin buna hakkı olmadığını görürse, temyiz isteğini reddeder, görmezse incelemesini yapar." hükmü gereğince öncelikle temyiz isteminin süresinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmekte olup sanığın 23/02/2018 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiği bu nedenle dosyanın incelenmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği yönündeki tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

CMK'nın 216. maddesine 25/08/2017 tarih 694 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 148. maddesi ile eklenen "Bu aşamada zorunlu müdafiin hazır bulunmaması hükmün açıklanmasına engel teşkil etmez" hükmü gereğince mazeret bildiren sanık müdafiinin hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 13/10/2017 tarihli celsede bulunmamasının temyiz süresinin işlemeye başlamasına engel olmayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yüzüne karşı 13/10/2017 tarihinde usûlune uygun şekilde tefhim edilen kararın, CMUK'nın 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık kanuni temyiz süresinden sonra 29/11/2017 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B) Sanık ... hakkında verilen beraat kararının incelenmesinde:

Temyizin kapsamının, beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

1136 sayılı Kanun’un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak; bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun‘un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün 2. fıkrasından sonra gelmek üzere; “Sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 3.960 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine,” fıkrasının eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

18/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2016/4142
Karar No: 2018/8843
Karar Tarihi: 06.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4142 E.  ,  2018/8843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Avcılar Vergi Dairesi Müdürlüğünün 422 030 2485 vergi numaralı mükellefi olan sanık hakkında 2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın sağlık sorunları sebebiyle il dışında bulunduğu dönemde kendisinin imzasını ve kaşesini taklit ederek başkaları tarafından sahte fatura düzenlendiğini, faturalardaki imzaların kendisine ait olmadığını savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından; suça konu fatura asılları ya da onaylı suretlerinin duruşmaya getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, savunmasının doğru olup olmadığının tespiti bakımından, faturaları kullanan şirket yetkililerinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, faturalarda yer alan imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre toplanan tüm deliller değerlendirilip sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesi ile cezanın üç yıldan beş yıla kadar hapis cezasına çıkarıldığı gözetilmeden temel cezanın 18 ay hapis olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK’nin 43. maddesi hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 06.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/4693
Karar No: 2015/8375
Karar Tarihi: 05.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4693 E.  ,  2015/8375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kayıt tashihine ilişkin davada ...Asliye Hukuk ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfus kayıt düzeltimi istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince, kayıt tashihi isteyen davacının yerleşim yeri adresinin ".../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kesin yetki kuralının bulunmadığı ve yetki ilk itirazında bulunulmadığı gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda; davacı nüfusta anne adının yanlış yazıldığını bildirerek kayıt düzeltimi talep etmiştir. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının düzeltmeyi isteyen Cumhuriyet Savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı hükme bağlanmıştır. Her ne kadar kayıt düzeltilmesi isteyen davacının eski mernis adresi “...” ise de; güncel MERNİS adresinin “... Mahallesi, ... Sokak No:..., .../...” olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca ... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.