erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/4832
Karar No: 2024/12293
Karar Tarihi: 23.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/4832 E.  ,  2024/12293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen “Sahte belge basma ve kullanma” suçunun, suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/c maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e maddesi gereği öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının kesen son sebep olan ilk mahkumiyet hükmünün verildiği 24.06.2015 tarihinden karar tarihine kadar dolduğu gözetilmeden, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesi yerine yargılamaya devamla beraat hükmü tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/5996
Karar No: 2014/9084
Karar Tarihi: 25.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/5996 E.  ,  2014/9084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/28307

Mahkeme : İZMİR 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Hüküm Tarihi- Numarası : 28.07.2009 - 2009/126 esas ve 2009/1410 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/31956
Karar No: 2015/17956
Karar Tarihi: 16.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/31956 E.  ,  2015/17956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/146417

MAHKEMESİ : Posof Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2013

NUMARASI : 2012/34 (E) ve 2013/19 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, sanığın müştekinin zilyetliğinde bulunan arazilerden müştekinin rızası bulunmadan ot biçmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/822
Karar No: 2019/11700
Karar Tarihi: 11.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/822 E.  ,  2019/11700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 51/1-3-1-7-8, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki aracı ile meskun mahalde, gece vakti saat 22.40 sıralarında aydınlatmanın bulunduğu ancak bozuk olduğu yolda seyri sırasında, kontrolsüz kavşağa geldiğinde, geçiş önceliği kuralına aykırı hareket eden katılan ...’nın kullandığı araca frene basmasına rağmen duramayarak kavşakta çarpması neticesinde dört kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; sanığın olaydan 20 dakika sonra yapılan alkol ölçümünde 0.57 promil alkollü olduğu anlaşılmış ise de, Dairemizin yerleşik içtihatları göz önünde bulundurularak kaza esnasında 1,00 promil altında bir miktarda alkollü olan sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümlerinin uygulanamayacağı değerlendirilerek teblignamede bu konu hakkında bozma öneren görüşe iştirak edilmeyerek ve kavşağa yaklaşırken hızını azaltmayarak dört kişinin yaralanmasına tali kusurlu ile neden olan sanık hakkında mahkemece kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemekle,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 11/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7119
Karar No: 2022/18805
Karar Tarihi: 09.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/7119 E.  ,  2022/18805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

...

Sanık tarafından 2009 takvim yılında kullanıldığı iddia edilen son sahte faturanın Aralık ayına ait olduğu ve KDV indiriminde kullanıldığı dosya kapsamından anlaşılmakla, suç tarihinin "25.01.2010" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 25.01.2010 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 09.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19377
Karar No: 2016/2319
Karar Tarihi: 10.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/19377 E.  ,  2016/2319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk, katılan vekili

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında; somut olay kapsamında, suça sürüklenen çocuğun çalışmakta olduğu iş yerine haciz işlemleri için gelen katılanlara sinirli bir şekilde, “burada haciz yapamazsınız, çıkın gidin” diye bağırdığının, jandarma getirtileceğinin söylenmesi üzerine “kimi getirtirseniz getirin” dediğinin ve hızlı bir şekilde çekmeceleri kontrol ederek bir şeyler aradığının, ardından jandarmanın gelmesiyle haciz işlemlerine devam edildiğinin, suç tarihinde düzenlenen haciz tutanağı ile katılanların ve tanıkların anlatımlarından da anlaşıldığı üzere fiziki herhangi bir müdahalenin bulunulmadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun görevlilere karşı görevin yapılmaması için gerçekleştirdiği cebir veya tehdit eylemlerinin nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılıp değerlendirilmeden “sanığın hiddetlenerek, müdahillere fiilen engel olduğu, yüksek sesle bağırıp tehdit vari konuşup çekmeceleri bir alet elde etmek için aradığı ve üzerlerine yürüyerek, iş yerinde cebir ve tehdit ile çıkmalarını sağladığı” şeklindeki yetersiz gerekçe ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de; eylemin birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

3- Yargılama giderlerinin yalnızca suça sürüklenen çocuktan tahsilinin mümkün olduğu gözetilmeden “suça sürüklenen çocuktan ve ailesinden tahsili için harç tahsil müzekkeresi yazılmasına” şeklinde karar verilerek CMK’nın 325/1. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... ile katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/3808
Karar No: 2011/7144
Karar Tarihi: 24.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2008/3808 E.  ,  2011/7144 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2008/54

MAHKEMESİ :(BERGAMA) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :04/04/2007-282/70

SUÇ:Kasten yaralamak

M.. B..'i kasten yaralamaktan sanıklar R. Ö., U.. H.. ve H.. Ö.., R.. Ö..'ü kasten yaralamaktan sanık M.. B..'in yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (BERGAMA) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04/04/2007 gün ve 282/70 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, takdir ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı nedenin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Hüseyin ve Ruhi müdafiinin eksik soruşturmaya, sanık Ufuk müdafiinin sübuta, sanık Mustafa'nın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak; hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 24/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/2156
Karar No: 2018/7817
Karar Tarihi: 03.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2156 E.  ,  2018/7817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davalı ...'ın davaya konu sitede aracını değişik tarihlerde yasak olan yerlere park ettiğini, bu nedenle KMK'nın 37. maddesini ihlal ettiğini, bu hususta KMK'nın 33. maddesi gereğince hakimin müdahalesi yolu ile davalının park yasağı ihlaline son verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece açılan davanın kabulü ile; davalı tarafın Kat Mülkiyeti Kanununun 18. maddesi ve site yönetim planına ve geleneksel olan site yaşam kurallarına aykırılık teşkil edecek şekilde aracını gelişigüzel park etmesinden dolayı acil durumlar nedeni ile ambulans, polis aracı, itfaiye araçlarının geliş ve geçişlerinin engellemek sureti ile uygunsuz yerlere park etmelerinin HMK'nın 33. maddesi uyarınca önlenmesine, davalı taraf açıkça bu eylemi nedeni ile temerrüde düşülmediğinden dolayı davacı tarafın yargılama gideri ve vekalet ücreti talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, hakimin müdahalesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verildiğine göre, davada kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücreti takdir edilmemesi, davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 03/12/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/981
Karar No: 2020/1774
Karar Tarihi: 09.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/981 E.  ,  2020/1774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 28/09/2015 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; ölümlü trafik kazası nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; 17/06/2014 tarihinde meydana gelen trafik kazasında, davalı ...’ın sürücüsü, davalı ...’in ise maliki olduğu aracın, müvekkillerinin desteği olan çocuğa çarpması neticesinde ölümüne neden olduğunu, olayda davalı sürücünün asli kusurlu olduğunu beyan ederek müvekkillerinin manevi zararlarının tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili; müvekkilinin araç maliki olduğunu, kazanın meydana gelmesinde bir kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Diğer davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; ceza yargılaması sırasında alınan 10.09.2014 tarihli bilirkişi raporuna itibar olunarak, meydana gelen trafik kazasında davalı sürücünün asli kusurlu olduğu, davacıların desteğinin ise kusurlu olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 297. maddesi uyarınca; tarafların kimlikleri ile varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadlarının karar başlığında gösterilmesi; hükmün sonuç kısmında ise, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Bu yön, kamu düzenine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde: davacılar dört kişiden oluşmakla birlikte, Mahkemece kurulan hükümde, HMK’nın 297.maddesinde gösterilen kurallar gözetilmeksizin davacılardan ... hakkında iki kez hüküm kurulduğu; fakat davacı ... hakkında hüküm kurulmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece her bir davacı yönünden infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde açık ve net karar verilmemiş olması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/7584
Karar No: 2011/579
Karar Tarihi: 24.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7584 E.  ,  2011/579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 25.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.02.2009 tarih ve 2008/146 - 2009/41 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince su basması teminatı içerir işyeri sigorta poliçesiyle sigortalanan işyerinde meydana gelen rizikoda hasarın sigortalıya ödendiğini ve zararın oluşumunda davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek, 15.818,00 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zararın oluşumunda müvekkilinin kusurunun olmadığını savunarak, davanın reddi istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, su basmasının meydana gelmesinden davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 15.194,00 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 82,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21632
Karar No: 2017/325
Karar Tarihi: 12.01.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/21632 E.  ,  2017/325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, her iki dava yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise tazminatların miktarı ve kişisel ilişkinin süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Hafize'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Ahmet'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.01.2017 (Prş.)
Esas No: 2019/4472
Karar No: 2019/7330
Karar Tarihi: 14.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4472 E.  ,  2019/7330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK’nun 116/2. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturmasına rağmen hüküm kısmında ve gerekçeli kararda konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan TCK’nun 151/1, 31/3. maddeleri uygulandıktan sonra TCK’nun 62. maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın “2 ay 6 gün” olması gerekirken hesap hatası yapılarak “2 ay 10 gün” olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2)5271 sayılı CMK'nun 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suçlar nedeniyle mahkum edilmiş olan suça sürüklenen çocuğun sebebiyet verdiği yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de payına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, kurulan hükümde "2 ay 10 gün" sonuç hapis cezasının "2 ay 6 gün" hapis cezasına indirilmesi ve hüküm fıkrasından yargılama giderleri ile ilgili bölümün çıkarılması suretiyle, yerine “Suça sürüklenen çocuğun sebebiyet verdiği yargılama giderlerinden ayrı ayrı; ortak yargılama giderlerinden de eşit olarak sorumlu tutulmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/7081
Karar No: 2014/9081
Karar Tarihi: 25.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/7081 E.  ,  2014/9081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/128732

Mahkeme : ESKİŞEHİR 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Hüküm Tarihi- Numarası : 12.01.2011 - 2010/1053 esas ve 2011/15 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.