Esas No: 2024/8062
Karar No: 2025/6239
Karar Tarihi: 23.06.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/8062 E.  ,  2025/6239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/199 E., 2024/860 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/825 E., 2023/874 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından birleşen davanın kabulü, kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat miktarları ile tedbir ve yoksulluk nafakası miktarları yönünden; davalı-davacı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, maddi ve manevi tazminat, tedbir ve yoksulluk nafakası ile reddedilen maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince davalı-davacı erkeğe "davacı davalıya fiziksel şiddet uyguladığı ve davacı davalıyı sürekli müşterek konuttan kovarak psikolojik şiddet uyguladığı" kusuru yüklenmiş ise de; erkek tarafından kadına karşı açılan ve davanın reddi ile sonuçlanan İstanbul 10. Aile Mahkemesinin 2013/801 Esas ve 2016/577 Karar sayılı dosyasında; kadının vermiş olduğu cevap dilekçesinde dayanmış olduğu ve fiili ayrılık öncesinde gerçekleşen "davacı davalıya fiziksel şiddet uyguladığı ve davacı davalıyı sürekli müşterek konuttan kovarak psikolojik şiddet uyguladığı" kusurlarının erkeğe kusur olarak yüklenmediği ve bu haliyle kesinleştiği, ancak İlk Derece Mahkemesince erkeğe yüklenen "başka kadınlarla ilişki yaşadığı, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, birlik görevlerini ihlal ettiği, gerek davacı davalıyı gerekse müşterek çocuğu maddi ve manevi anlamda yalnız bıraktığı" kusurlarının ise reddolunan dava açıldıktan sonra fiili ayrılık döneminde de gerçekleştiği ve erkeğe kusur olarak yüklenmesinin doğru olduğu anlaşılmakla; reddolunan İstanbul 10. Aile Mahkemesinin 2013/801 Esas ve 2016/577 Karar sayılı dosyasında kadın tarafından cevap dilekçesinde dayanılan ve fiili ayrılık öncesinde gerçekleşen "davacı davalıya fiziksel şiddet uyguladığı ve davacı davalıyı sürekli müşterek konuttan kovarak psikolojik şiddet uyguladığı" kusurlarının erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin, ancak kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurları uyarınca erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda yine de tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz eden ....'ya yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ....'ya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.