erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/3129
Karar No: 2019/256
Karar Tarihi: 09.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/3129 E.  ,  2019/256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdine davalı tarafından haksız son verildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı her iki taraf vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş akdine kim tarafından son verildiği ve davacının kıdem ile ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı tartışma konusudur.

Davacı, dava dilekçesinde iş akdine davalı tarafından son verildiğini iddia ederken, davalı, davacının işi terk ettiğini savunmuştur. Mahkemece, davacının işi bıraktığı ancak dava dilekçesinde iş akdini haklı sebeple sonlandırdığı iddiası olmadığından haksız davacı feshi olduğu kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatlarının reddine karar verilmiştir.

Davalı, davacının işi terk ettiğini savunmuş ise de, işten ayrılış bildirgesinde 22 numaralı kod olan diğer nedenler kodunu bildirdiği görülmektedir. Her ne kadar davalının dinlettiği tanıklar davacının işi terk ettiğini beyan etmişseler de bu tanıkların halen davalı nezdinde çalışmaları sebebi ile beyanlarına ihtiyatla yaklaşılması gerektiği açıktır. Kaldı ki davacının işi bıraktığı ve devamında da gelmediği yönünde davalı savunmasını kanıtlayıcı devamsızlık tutanağı sunulmadığı gibi, davacının işe gelmeme nedeni ile mazeretinin de sorulmadığı, 4 yılı aşkın hizmet süresi olan davacının sebepsiz yere işi bırakıp gitmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu anlaşılmaktadır. Tüm delillerin değerlendirilmesi sonucunda iş akdine işverence haksız sebeple son verildiği kabul edilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığının kabulü gerekmektedir. Mahkemece yazılı gerekçe ile taleplerin reddi hatalı olmuştur.

3-Mahkemece fazla çalışma ücretinden %50 indirim, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarından %70 oranında indirim yapılmıştır. Yapılan indirim oranı dosya kapsamı ve deliller doğrultusunda fahiş olup hakkın özünü etkileyecek niteliktedir. Bu alacak kalemleri hakkında daha makul oranda indirim yapılmalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/24055
Karar No: 2015/38075
Karar Tarihi: 04.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/24055 E.  ,  2015/38075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kasten yaralama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında katılan ....'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının, miktarı itibariyle, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı Yasanın 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz olanağı bulunmadığından, sanık ve savunmanının temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık hakkında, katılan...'e yönelik yağma suçundan ve yakınan ....'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçların işleniş biçimleri, olayların özellikleri ve hükümlünün özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması; Sanığın yağma suçunu işyerinde ve silahla işlediği halde, hakkında eylemine uyan TCK'nın 149/1. maddesinin (a) ve (d) bentleri yerine, yazılı şekilde TCK'nın 148. maddesinin uygulanması suretiyle, eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3039
Karar No: 2018/5089
Karar Tarihi: 09.07.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/3039 E.  ,  2018/5089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazerette bildirmedikleri anlaşılmakla, sanıklar ... ve ... hakkındaki incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay günü gece saat: 23.30 sıralarında müştekiler ... ve ...'in ... ilçesinde İstiklal caddesinde gezerlerken, açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilemiyen bir şahsın kendileriyle Arapça diyalog geliştirerek, Arapların yemek yediği güzel bir yer bildiğini ve dilerlerse sözkonusu yere götürebileceğini teklifini kabul ettikleri, bu şahısla birlikte ... adli işyerine gittikleri, işyerinin eğlence yeri olduğunu gören müştekilerden ...'ın sadece bir su siparişi vererek su içtiği, diğer müştekinin herhangi bir siparişte bulunmadığı, akabinde masadan kalkmak istediklerinde, müştekilerin masasına 620 TL hesap çıkarıldığını, müştekilerin hesaba itiraz etmeleri üzerine, kimliği belirlenemeyen dört şahıstan ikisinin müşteki ...'in, ikisinin ise müşteki ...'in kollarından tuttuğu,sanıklardan ...'nın müşteki...'ın üzerini zorla ve tehditle arayarak 100 Dolar ve 180 TL parayı aldığı, sanık ...'ün ise müşteki ...'nin üzerini zorla ve tehditle arayarak 100 Dolar ve 80 TL parayı almak üzere iki müştekiden suç tarihindeki Dolar kuruda dikkate alındığında toplam 620 TL karşılığı döviz ve Türk Lirası cinsinden paralarını aldıkları, müştekilerin polise gideceklerini belirtmeleri üzerine, sanıkların “Biz polisten korkmuyoruz, polise giderseniz sizi öldürürüz“ şeklinde tehdit ederek müştekileri işyerinden dışarı çıkarttıkları olayda; sanıkların özgülenen kastının toplam 620 TL parayı müştekilerden almaya yönelik olması karşısında; sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde tek yağma suçunu oluşturduğu düşünülmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.07.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/32542
Karar No: 2013/5103
Karar Tarihi: 06.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/32542 E.  ,  2013/5103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin cep telefonunun çalıştığı fabrikanın soyunma dolabından çalındığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı Kanunun 141/1. maddesi uygulanarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/28751
Karar No: 2015/14711
Karar Tarihi: 05.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/28751 E.  ,  2015/14711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen suça sürüklenen çocuk ... hakkında 1.240,00 TL ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında 1.460,00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz taleplerinin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

B-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurlar ..., ... ve ...'nın, olay yeri inceleme birimi raporu, düzenlenen tutanaklar ve tüm dosya kapsamına göre; binanın bodrum katında bulunan depoların ayrı ayrı kişilere ait olduğunun açıkça anlaşılması karşısında; mağdurlar Abdussemet ve Zekeriya yönünden iki ayrı hırsızlık ve mağdur Aydın yönünden bir hırsızlığa teşebbüs ile üç ayrı iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun oluştuğu, suça sürüklenen çocukların 3 kez cezalandırılması gerekirken ve bu durumda cezalardan TCK'nın 43. maddesi ile artırım yapılmaması durumunda sonuç cezanın kısa süreli hapis cezası olması halinde seçenek yaptırımlara çevrilebileceği gözetilmeden tek eylemden hüküm kurularak olayda uygulama şartları bulunmayan TCK'nın 43/2. maddesi ile uygulama yapılması,

2-Karar tarihinde 18 yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yokluğunda karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 150/2 ve 188/1. maddelerine muhalefet edilmesi,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK’nın 116/2, 142/1-b maddeleri uyarıca cezalandırılması talebiyle iddianame düzenlenmesine karşın ek savunma hakkı tanınmadan TCK’nın 116/4, 119/1-c ve 143. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMK 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın korunmasına, 05.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/4681
Karar No: 2006/5932
Karar Tarihi: 25.05.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4681 E.  ,  2006/5932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 12.4.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.3.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1600 parsel sayılı taşınmaz kayıt malikinin soyadının kayda eklenmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir. Bir diğer önemli husus da düzeltim sırasında nüfus kaydına uyumlu düzeltim yapılması zorunluluğudur. Eldeki davada davalı kayıt malikinin soyadının “Karık” olduğunu ileri sürmüş ise de nüfus müdürlüğünden gelen kayıtlarda malik “İlyas oğlu ...” olarak geçmekte kayıtlarda soyadı bulunmamaktadır. Hal böyle olunca da nüfusta yer almayan soyadının tapu kaydına işlenmesi kayıtların uyumluluğu ilkesi ile çelişki oluşturmaktadır. Mahkemece davanın yazılı nedenlerle reddi gerekirken aksine düşüncelerle kabul kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda yazılan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 25.5.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/11397
Karar No: 2018/8272
Karar Tarihi: 12.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/11397 E.  ,  2018/8272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)Temyize konu taşınmazların bulunduğu alanı kapsayan en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafı ve dava tarihinden geriye doğru 20 yıl önceki hava fotoğrafları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların niteliği ve kullanım durumu belirlenmeli, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı,

2)Yöreye ait orman tahdit haritasının dava konusu taşınmazlara uygulanmasıyla dava konusu taşınmazların tahdit haritasına göre konumu belirlenerek taşınmazların orman tahdit sınırının içerisinde kalan bölümlerinin infaza elverişli biçimde yüz ölçüm olarak ve krokisinde gösterilmek suretiyle tespit edildiği müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 12/12/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/19616
Karar No: 2015/38193
Karar Tarihi: 09.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/19616 E.  ,  2015/38193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı CMK’nun 150/2. maddesi uyarınca sanığa savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman ve 5271 sayılı CMK’nun 234/2. maddesi gereğince katılan ....’ya zorunlu vekil görevlendirilmesi nedeniyle, atanan savunmana ve vekile ödenen avukatlık ücretinin, onsekiz yaşından küçük olduğu anlaşılan sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından müdafii ve vekil ücretine ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/578
Karar No: 2020/2893
Karar Tarihi: 14.09.2020

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2020/578 E.  ,  2020/2893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, 186 ada 9 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tarafların birlikte hissedar oldukları taşınmazı kendi aralarında ve bina üzerindeki hakların aynen korunması şartıyla yıkılıp yerine yeni bir bina yapılması hususunda anlaşmışlardır. Davalı taraf daha sonra söz konusu eski binayı yıkarak yerine yeni bir inşa etmiş olup ve akabinde de 07.02.2014 tarihinde kat irtifakı tesis işlemi yapılarak yeni parsel numarası alınmıştır. Davacının yeni yapılan binada da 123,00 m2 arsa payına sahip olup arsa payı hakkı aynen korunmuş olmasına rağmen, yıkılan binada da bu arsa payı oranı karşılığında zemin katta 85,00 m² dükkanı bulunmakta iken, yeni yapılan binada arsa payında herhangi bir değişme olmamasına rağmen, davacıya zemin katta 48,00 m² dükkan verilmiştir. Davacının arsa payında her hangi bir azalma olmamasına rağmen zemin katta kendisine bırakılan dükkanın m²'de azalma olmuştur. Bu azalmaya bağlı olarak da davalının dükkanının m²de yükselme olmuştur. Tüm bu nedenlerle 186 ada, 61 parsel sayılı taşınmazdaki 236/332 arsa paylı kat irtifakının terkin edilmesine, yapılacak bilirkişi incelemesine göre çıkacak sonuca göre yeniden arsa paylı kat irtifakının tesisi istenilmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin hükmü temyiz etmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 2019/647 Esas - 2019/1016 Karar sayılı ilamı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun hükmün HMK'nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/09/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.