erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/23476
Karar No: 2016/681
Karar Tarihi: 19.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/23476 E.  ,  2016/681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık ... hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilip uygulanmamasına karar verildiğinden, aynı sanık hakkında, TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına ilişkin gösterilen gerekçeler yasal ve yeterli görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşünceleri benimsenmemiştir.

Sanığın, mağdurun ikamet ettiği apartmana girerek onun kapıda asılı unuttuğu çantasını çaldığının anlaşılması karşısında eylemin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden TCK'nın 141/1. maddesiyle hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Başka suçtan başka yer ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanık ...'ın 05/11/2012 tarihli talimat duruşmasında, ifadesini esas mahkemesinde vermek istediğini söylemesine rağmen, duruşmada hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılıp savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanığın, mağdurun ikamet ettiği apartmana girerek onun kapıda asılı unuttuğu çantasını çaldığının anlaşılması karşısında, eylemin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden TCK'nın 141/1. maddesiyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 19/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1734
Karar No: 2020/9076
Karar Tarihi: 10.09.2020

**(Kapatılan)18. Ceza Dairesi         2020/1734 E.  ,  2020/9076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Davaya konusu taşınmaza ilişkin düzenlenmiş olan yapı tatil tutanağında, taşınmazın Milas İlçesi, Emek Mahallesi, Karaağaç Sokak, No:6, 335 ada, 34 parsel numaralı adreste bulunduğunun belirtilmesine karşın, mahkemece, 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3184 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16. maddesi kapsamında yapılan inceleme sırasında, Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü’nün 30/01/2019 tarihli cevabi yazısında, Milas İlçesi Emek Mahallesi, Karaağaç Sokak, No:6’da yer alan taşınmaza ilişkin sanığın herhangi bir başvurusunun olmadığı, ancak sanık tarafından Milas İlçesi, Emek Mahallesi, Karaağaç Sokak, No: 12, 335 ada, 38 parsel numaralı taşınmaz yönünden yapı kayıt belgesi alındığının ifade edilmesi ve dosyada mevcut yapı kayıt belgesinde de bu taşınmaz yönünden düzenleme yapıldığının anlaşılması karşısında, davaya konu edilen taşınmaz ile yapı kayıt belgesi verilen taşınmazın aynı taşınmaz olup olmadığı belirlenmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/38616
Karar No: 2013/26413
Karar Tarihi: 13.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/38616 E.  ,  2013/26413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 86/2 maddesine göre hapis cezasının alt sınırı 4 ay olmasına rağmen, mahkemece takdiren 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, sanığın yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkemece kanaate varılmaması nedeniyle yasal ve yeterli gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK’nun 50/1-f. maddesi uyarınca, sanık hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya çevrilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde sanığın kamuya yararlı temizlik işinde çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde, " 5 ay süreyle kamuya yararlı temizlik hizmetinde çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesine",kasten yaralama suçundan kurulan hükümde “ 2 ay süreyle kamuya yararlı temizlik hizmetinde çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesine “ ilişkin kısmın hüküm bölümünden çıkarılmasına, sanığın 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f maddesi uyarınca hakaret suçundan 5 ay süreyle ve kasten yaralama suçundan 2 ay süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4661
Karar No: 2013/12173
Karar Tarihi: 01.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/4661 E.  ,  2013/12173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uzunköprü İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçinin, İİK'nun 134. maddesine dayalı olarak ihalenin usulüne uygun yapılmadığı iddiası ile  ihalenin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu; mahkemece meşruhatlı davetiye tebliğine rağmen davacının duruşmaya gelmediği ve mazeret bildirmediği gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 134/2. maddesinde, ihalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesinin, talep tarihinden itibaren 20 gün içinde duruşma yapacağı ve taraflar gelmeseler bile icabeden kararı vereceği hükmü yer almaktadır.

Somut olayda mahkemece, İİK'nun 134/2. maddesine uygun olarak taraf teşkili sağlanarak duruşma açıldığı ancak şikayetçi tarafından ileri sürelen fesih sebeplerinin gerekçesiyle birlikte tartışılıp değerlendirilmediği, ihalenin feshini isteyen şikayetçi duruşmaya gelmese bile şikayette ileri sürelen fesih sebepleri ve resen dikkate alınacak fesih sebeplerinin incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken 6100 Sayılı HMK'nun 27 ve 297. maddelerindeki düzenlemeye uygun olarak gerekçe oluşturulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.04.2013  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2462
Karar No: 2022/2547
Karar Tarihi: 17.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/2462 E.  ,  2022/2547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklara yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden; sanıklara yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ...'nun sorgusunun yapıldığı 06.07.2009 ve sanık ...'ın sorgusunun yapıldığı 08.12.2010 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 17.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/285
Karar No: 2014/8225
Karar Tarihi: 25.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/285 E.  ,  2014/8225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7368
Karar No: 2021/2159
Karar Tarihi: 02.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/7368 E.  ,  2021/2159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 63, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, olay günü gece vakti, aydınlatmalı meskun mahal içi, 7 metre genişliğinde asfalt sokakta sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet tipi aracı ile seyri sırasında yolun kenarında bulunan yayaya aracının sağ ayna kısmı ile çarpması üzerine yayanın savrularak bina duvarına monteli doğalgaz kutusuna çapması sonucu hayatını kaybetmesi ile sonuçlanan olayda, kazanın meydana geldiği sokağın binaların arasında yer alan yaya kaldırımsız bir sokak olduğu, yolun kenarında park halinde bulunan araçlar nedeni ile yolun 4 metreye kadar daraldığı, sanığın aracının genişliği olan 2.60 metre de hesaplanınca yol kenarlarında 70 santimetrelik bir alanın kaldığı, sanığın kendi beyanı olan 40 km/s hızın dahi bu hesaba göre mahal şartlarına uygun olmadığı anlaşılmakla, asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi bakımından mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ölüm ile kaza arasındaki illiyet bağının kesildiğine ve sair nedenlere ilişkin, katılanlar vekilinin bilinçli taksir koşullarının oluştuğuna, ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02/03/2021 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Esas No: 2014/589
Karar No: 2016/7833
Karar Tarihi: 20.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/589 E.  ,  2016/7833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52/2, 51, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın apartman yöneticiliği yaptığı, 22/10/2005 ve 23/10/2009 tarihleri arasında kaloriferci ve temizlik görevlisi gibi bazı çalışanlara ödeme yapmadığı halde kömür taşıma, yoğurt parası, boya işçiliği, hidrofor tamir ve bakımı, merdiven temizliği ve baca temizliği gibi ödemeler yapmış gibi belge düzenleyerek bir miktar parayı uhdesinde tuttuğunun iddia edildiği olayda,

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesindeki isabetsizlik aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı aynı Kanunun 53/1 maddesi maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “”TCK 53.madde gereğince sanık hakkında güvenlik tedbirlerine hükmedilmesine” ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/24919
Karar No: 2013/9470
Karar Tarihi: 22.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24919 E.  ,  2013/9470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında hükmolunan ceza miktarına nazaran müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Katılanın aşamalardaki beyanlarında, 1999 yılında emekli olduğunu, görev yerinden ayrılacağı için eşyalarını koyacak yer aradığını, yeğeni olan sanık ... ve halası ...'ın ev aramana gerek yok eşyalar çiftlikte kalabilir dediğini, bunun üzerine eşyaları kamyona yükleyip ...'ın çiftliğine götürdüğünü, bu olaydan altı ay sonra eşyaların çoğunu evine taşıdığını, ancak bir kısım eşyaların kaldığını, bu eşyaları bir kaç kez istediğini ama sonuç alamadığını, en son gittiğinde alacağın birşey yok dendiğini beyan etmesi karşısında; katılanın eşyalarını sanıklardan, teslim tarihinden altı ay sonra istemesi ve söz konusu eşyaların bir kısmını alamadığının anlaşılması nedeniyle suç tarihinin 1999-2000 yılları olacağının kabulü ile,

2000 yılı olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’un 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’un 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/475
Karar No: 2021/5894
Karar Tarihi: 02.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2019/475 E.  ,  2021/5894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : 1) Sanık ...’ın maktul ...’i kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 62, 53. maddelerine göre 25 yıl hapis cezasına mahkumiyetine dair; Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 21.12.2016 tarihli ve 2015/250E-2016/383K sayılı kararı

2) İstinaf başvurularının esastan reddine dair; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi’nin 07.02.2017 tarihli ve 2017/201E-2017/153K sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.02.2017 tarihli ve 2017/201E-2017/153K sayılı kararının, sanık müdafi tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Duruşmalı inceleme talep eden sanık ... müdafiine yöntemine uygun olarak tebligat yapıldığı halde duruşmaya gelmediği ve geçerli bir nedene dayanan mazeret de bildirmediği anlaşılmakla incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildi.

Dosya incelendi,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi’nin 07.02.2017 tarihli ve 2017/201E-2017/153K sayılı “istinaf başvurularının esastan reddine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; sanığın cezai ehliyeti bulunmadığına, yeniden rapor alınması gerektiğine yönelen ve

yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7379
Karar No: 2022/11936
Karar Tarihi: 08.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/7379 E.  ,  2022/11936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1) Sanığın 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, 2010 takvim yılında düzenlenen son fatura tarihi suç tarihi olduğundan, öncelikle zamanaşımı hükümleri dikkate alınarak son fatura tarihinin tespit edilmesi,

2)Zamanaşımı süresinin dolmadığının tespiti halinde, hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/5021
Karar No: 2024/146
Karar Tarihi: 15.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5021 E.  ,  2024/146 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/22 E., 2023/305 K.

DAVA TARİHİ : 23.10.2017

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararda asıl talebin kabul edilmeyen bölümünün duruşma sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda davalı yönünden hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar 205.947,79 TL olup, karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin (miktar itibariyle) REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.