erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/11766
Karar No: 2019/4794
Karar Tarihi: 26.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/11766 E.  ,  2019/4794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükme yönelik, sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak anılan maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanması infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 4 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2-3. maddesi uyarınca miktarının belirlenmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanığın askerlik hizmetini yerine getirdiği birlikte yine kendisi gibi asker olan katılanın dolabındaki cüzdanından banka kartını çalarak para çektiğinin sanığın ikrarı, katılanın beyanı, kamera kaydı ve tüm dosya kapsamına göre sübut bulduğu, sanığın eyleminin suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanunun 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu, anılan maddedeki ceza yaptırımının 5 yıldan 10 yıla kadar hapis cezası olduğu, ancak özel Kanun olan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 132. maddesinde bir üstünün, arkadaşının veya astının bir şeyini çalan asker kişilerin 6 aydan 5 yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılacaklarının hükme bağlandığı, bu itibarla; Askeri Ceza Kanunu'nun 132. maddesinin TCK'nın 142/2-h maddesine göre sanığın daha lehine olduğu, sanık ile katılanın İskenderun ...Kışlasında askerlik yaptıkları sırada sanığın katılana ait dolapta bulunan bankamatik kartını çalması şeklindeki eyleminin 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 132. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeyerek, sanığın anılan suçtan mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14471
Karar No: 2013/10049
Karar Tarihi: 23.10.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/14471 E.  ,  2013/10049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yaralama ve mala zarar verme suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'nin yapılan yargılanmaları sırasında; Boyabat Asliye Ceza Mahkemesiyle Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 21/05/2013 gün ve 2013/38 E. 2013/48 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13400
Karar No: 2016/11145
Karar Tarihi: 21.09.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/13400 E.  ,  2016/11145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 51, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Asli ve tamamen kusurlu olduğu belirtilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda, asli ve tam kusurlu sanık hakkında adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12447
Karar No: 2010/2250
Karar Tarihi: 23.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/12447 E.  ,  2010/2250 K.**

**"İçtihat Metni"**

KDZ.... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

320-74

KARAR

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacıların murisinin, davalıya ait binanın dış cephe boyasının yapılması esnasında düşerek ölmesi nedeniyle tazminat isteminden kaynaklanmaktadır. Davacıların murisi ile davalı arasında işçi işveren ilişkisi yoktur. Uyuşmazlık eser sözleşmesinden doğduğundan kararın temyizen incelenmesi görevi 2797 sayılı Yargıtay kanunun 14.maddesi uyarınca 15. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 23.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6123
Karar No: 2011/5960
Karar Tarihi: 14.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/6123 E.  ,  2011/5960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. Ortaklık Şti. ile davalı ... Genel Müdürlüğü Birleşen 2005/324 Esas sayılı davada davacı ... İnş. Ortaklık Şti. ile davalı ... Genel Müdürlüğü arasındaki davadan dolayı Erzurum 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 11.03.2010 gün ve 2006/313-2010/103 sayılı hükmü onayan Dairemizin 07.07.2011 gün ve 2010/4740-2011/4464 sayılı ilâmı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yerel mahkemenin yanlar arasında görülen asıl ve birleşen dava sonucunda verdiği davanın reddine dair kararının davacı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 07.07.2011 gün 2010/4740 Esas-2011/4464 Karar sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş ise de; davacı vekilinin 12.10.2011 tarihli dilekçesi üzerine dosyanın yapılan ön incelemesinde temyiz isteminin duruşma istemli olarak yapıldığı, duruşma için gerekli masrafların yatırıldığı ve dava değerine göre duruşmalı inceleme koşulları oluştuğu halde, sehven duruşma yapılmaksızın dosya üzerinde temyiz incelemesi yapıldığı anlaşıldığından, davacı vekilinin dilekçesi maddi hatanın düzeltilmesi niteliğinde görülerek kabulü ile kararın kaldırılması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 07.07.2011 gün 2010/4740 Esas 2011/4464 Karar sayılı onama ilâmının kaldırılmasına, temyiz incelemesi sonuçlanmamış hale geldiğinden Dairemizin 27.05.2010 günlü icrayı geri bıraktırma kararının temyiz incelemesi sonucuna kadar devamına, duruşmayla ilgili diğer usulü işlemlerin tamamlanması için dosyanın kaleme iadesine, Dairemiz esasının bu şekilde kapatılmasına, 14.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7519
Karar No: 2013/8752
Karar Tarihi: 30.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/7519 E.  ,  2013/8752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazasında ölen sigortalının bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. Maddesidir.

Önceki bozma kararımızda belirtildiği gibi; anılan maddenin kusur sorumluluğuna dayanmasına, davalıların Kurumun rücu alacağından kusurları oranında sorumlu olmasına, davanın teselsül hükümlerine dayalı olarak açılmamış olmasına göre, davalı ...’in %10, davalı ...’nin %20 olmak üzere toplam %30 kusur oranı dikkate alınarak ilk peşin sermaye değerli gelirin %30’unun hüküm altına alınması gerekirken, dava dışı... %20 kusur oranından da davalılar sorumlu tutulmak suretiyle, ilk peşin sermaye değerli gelirin %50’sinin hüküm altına alınması,

Açıldığı tarihteki mevzuat hükümlerine uygun olan davanın, yasal dayanağını oluşturan düzenlemenin, yargılama sürecindeki yasa değişikliğiyle ortadan kalkması nedeniyle reddinde, tarafların sorumluluğu bulunmadığı, her davanın açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirileceği yönündeki usul kuralından hareketle davacının,

davada haksız çıkan taraf olarak nitelenip katsayı artışları nedeniyle reddedilen miktar yönünden vekalet ücreti ile sorumluluğuna hükmedilemeyeceği, ancak ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur oranı yönünden reddedilen miktarı (ilk peşin sermaye değerli gelirin %20’si) üzerinden vekalet ücretine hükmedilebileceği gözetilmeyerek, davalılar yararına fazla vekalet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ile davalılardan ... avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 30.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/5539
Karar No: 2009/5283
Karar Tarihi: 12.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5539 E.  ,  2009/5283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı yüklenici tarafından iş sahibi aleyhine açılan davada, icra takibine itirazın iptâli ile takibin devamına ve %40 icra inkâr tazminatına karar verilmesi talep edilmiş, iş sahibi tarafından açılan karşı davada ise yüklenici tarafından tamir edildikten sonra yerine monte edilecek dolap kapaklarının aynen iadesi ile maddi ve manevi tazminatın tahsili istenmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece asıl davanın kısmen kabulü ile takibin 6.430,00 YTL üzerinden devamına, fazla istemin ve icra inkâr tazminatı talebinin reddine, karşı davanın ise tamamen reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasındaki 03.06.2005 tarihli sözleşmeye göre davalıya ait evin tadilâtı için kararlaştırılan bedel 18.500,00 YTL + KDV’dir. Davacı yüklenici iş bedelinden bakiye alacağı ile sözleşme dışında yaptığı işler bedelinin tahsili için icra takibine girişmiş, mahkemece alınan 09.02.2007 günlü rapor doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda eksik ve kusurlu işlerin bedeli ile 10.000,00 YTL ödeme toplamı 15.400,00 YTL kararlaştırılan iş bedelinden mahsup edilmek suretiyle sonuca varılmıştır. Sözleşmede işin bedeli götürü olarak kararlaştırıldığından BK’nın 365. maddesi uyarınca iş bedelinin götürü bedele oranlama yapılmak suretiyle bulunması gerekir. Sözleşme kapsamında bulunan işlerin gerçekleşme oranı, götürü bedele oranlanmak suretiyle iş bedelinin saptanması, bu miktara sözleşme dışı işlerin yapıldığı yıl mahalli rayiçlerine göre bulunacak bedelinin ilave edilmesi, ihtilâfsız ödeme tutarı 10.000,00 YTL mahsup edilerek sonucuna göre karar verilmesi yerine eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi davacı yüklenici iade etmeyi kabul ettiği halde 12 adet yüklük dolap kapağının aynen iadesi yolundaki davalı iş sahibi talebinin de reddine karar verilmesi doğru olmamış, açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca kararın taraflar yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 12.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8861
Karar No: 2015/22495
Karar Tarihi: 30.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8861 E.  ,  2015/22495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2014

NUMARASI : 2013/369-2014/492

Taraflar arasındaki ilk davada saklı tutulan bedel ile kamulaştırmasız el atılan bölüm bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, ilk davada saklı tutulan bedel ile kamulaştırmasız el atılan bölüm bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1)Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; dava konusu taşınmazın 418,93 m²'lik bölümüne Sabır Sokak, 77,29 m²'lik bölümüne ise Sülün Sokak olarak el atılmış olup, ilk davada saklı tutulan miktar ile kamulaştırmasız el atılan ve ilk kararla bedeline hükmedilmeyen 49,03 m²'lik bölümün de bedeline hükmedilmesi ve bu kısmın tapusunun iptali ile 4721 sayılı TMK'nun 999. maddesi gereğince yol olarak terkinine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Hükmedilen bedele değerlendirme tarihi olan ilk dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken, işbu dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/23362
Karar No: 2016/6718
Karar Tarihi: 04.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/23362 E.  ,  2016/6718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece gerekçeli kararın, usulüne uygun olarak duruşmalardan haberdar edilmeyen ve yargı çevresi dışında ikamet etmesine rağmen beyanı alınmak üzere adına talimat yazılmayan müşteki ...'e yöntemince tebliğ edilmediği,

Anlaşıldığından, sanık ...'un temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın müşteki ...'e gerekçeli kararın tebliğ işlemleri gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 04/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4146
Karar No: 2020/5688
Karar Tarihi: 08.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/4146 E.  ,  2020/5688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içerisinde bulunan Espiye Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.11.2012 gün ve 2012/346 Esas, 2012/452 Karar sayılı ilamıyla kendisinde hafif derecede mental retardasyon rahatsızlığı bulunan katılan mağdureye tayin edilen vasi ...’in mahkemece yüzüne karşı verilen hükmü temyiz etmemesi karşısında, akıl zayıflığı nedeniyle görevlendirilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Trabzon Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 23.10.2012 tarihli raporda mağdurede mental retardasyon ve epilepsi bulunması nedeniyle cinsel birlikteliği anlayıp, buna rıza gösterebilecek durumda olmadığı belirtilmesine rağmen Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinden alınan 11.12.2012, 15.01.2013 günlü raporlarda ise kendisinde hafif derecede mental retardasyon bulunan mağdurenin, cinsel birlikteliği anlayıp buna rıza gösterebilecek ve içinde bulunduğu durumun hukuki anlam ve mahiyetini anlayabilecek durumda olduğu ve maruz kaldığı belirtilen cinsel saldırı eylemi nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu yönünde bilgi verilmesi karşısında, söz konusu raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi için, mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek olay tarihi itibarıyla herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, şayet varsa bu durumun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar veya kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, bu nedenle eylemlere karşı beden veya ruh bakımından mukavemete muktedir olup olmadığı, vermiş olduğu ve vereceği beyanlara itibar edilip edilemeyeceği, cinsel birlikteliği anlayabilecek ve buna rıza gösterebilecek durumda olup olmadığı hususlarında ayrıntılı rapor alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair hususları incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/566
Karar No: 2015/1354
Karar Tarihi: 27.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/566 E.  ,  2015/1354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davacı ...’ın yargılama esnasında 26.11.2012 tarihinde öldüğü, davacı vekilinin mirasçıların vekaletnamesini dosyaya sunamadığı, buna rağmen gerekçeli kararın ölen ...’ın vekiline tebliğ edildiği anlaşıldığından;

Gerekçeli kararın ölen davacının mirasçıları olan eşi ... ile çocukları ..., ... ve ...’a yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11873
Karar No: 2011/29222
Karar Tarihi: 19.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/11873 E.  ,  2011/29222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Söke İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı banka tarafından borçlular aleyhine yapılan icra takibi sonucunda borçlu R. K.'a ait ... ve . plakalı araçlara haciz konmuş, borçlu vekilinin şikayeti üzerine mahkemece . plakalı traktöre konan haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

İİK.nun 82/4. maddesinde borçlu çiftçi ise kendisinin ve ailesinin geçimi için zaruri olan arazi ve çift hayvanları ve nakil vasıtaları ve diğer teferruatı ve ziraat aletlerinin haczedilemeyeceği açıklanmıştır. Haczi mümkün olmayan ziraat aletlerini tespit ederken bunların böyle bir ailenin geçimi için zaruri olup olmadığı hususunun gözönünde bulundurulması gerekir. Zira arazi ve bu araziyi işletme için çalıştırılmasında zorunluluk bulunan çift hayvanları ve bu hayvanlar aracılığı ile kullanılabilecek ziraat aletleri sıralanmış ve bunlar birbirlerine sıkı surette bağlı tutulmuştur.

Buna göre; borçlunun çiftçilikte kullandığı öküzü, atı, eşeği, mandası gibi hayvanları, at veya öküz arabası gibi çiftçilikte kullandığı nakil vasıtaları ve teferruatı, pulluk, düven, tırmık, çapa, yaba vs. gibi tarım aletleri haczedilemez. Ancak büyük arazilerin ziraat edilmesinde kullanılmakta olan ve sermaye değeri yüksek olan traktör, biçerdöver gibi tarım aletleri haczedilebilir. Traktörün maddede kastedilen anlamda haczi caiz olmayan ziraat aletlerinden sayılmasına imkan yoktur (HGK. 02.12.1972 tarih 1972 572-974 sayılı kararı). Diğer taraftan yasa koyucu, İİK'nun 82/4. maddesinde borçlu çiftçinin kendisi ve ailesi için zaruri olan ve haczedilmezlik konusu mal varlıklarını belirlemiş, fakat ernekten ziyade sermaye ağırlığı üstün traktörün haczedilmezliğini düzenlememiştir. Bu konuda sermaye ağırlığı yoğun traktörün haczedilmemesine yönelik yasa koyucu tarafından yeniden düzenleme yapılmadan haczedilmezlik şikayetinin kabulü mümkün değildir.

Somut olayda; haczolunan traktör sermaye ağırlıklı olup gerek maddede öngörülen ve gerekse Hukuk Genel Kurulu kararında vurgulanan geçim için zorunlu eşyalardan değildir.

O halde mahkemece şikayetin reddi yerine yazılı gerekçelerle kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8943
Karar No: 2013/6718
Karar Tarihi: 18.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/8943 E.  ,  2013/6718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralamaya teşebbüs suçundan sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Boyabat Ağır Ceza Mahkemesiyle Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 22/03/2013 gün ve 2013/26 E, 2013/28 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.