erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/1648
Karar No: 2022/2917
Karar Tarihi: 28.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/1648 E.  ,  2022/2917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen manevî tazminat, yoksulluk nafakası ile kendi manevî tazminat talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen manevî tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda manevî (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 22.12.2021 tarih ve 2021/2668 Esas, 2021/3618 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA, Samsun 2. Aile Mahkemesinin 08.07.2021 tarih ve 2019/81 Esas, 2021/503 Karar sayılı kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2022 (Pzt.)
Esas No: 2011/19262
Karar No: 2012/3720
Karar Tarihi: 23.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/19262 E.  ,  2012/3720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,Varsak Belediye Encümeninin 11.7.1995 tarihli kararı ile 775 sayılı yasa hükümlerine göre taşınmaz satın aldığını, alacağa teminat olarak taşınmaz üzerine ipotek konulduğunu, Kepez Belediye Encümeninin 1.6.2010 tarihli kararı ile taşınmaz üzerinde ödenmeyen hisse miktarı için toplam 14.400,40 TL bedelin tahsilinden sonra ipoteğin kaldırılmasına karar verildiğini, bu bedeli 21.6.2010 tarihinde yatırdığını, daha sonra söz konusu taşınmazı üçüncü şahsa devrettiğini, Belediye Encümen Kararı ile kararlaştırılan bu bedelin yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla fazla ödediği 7.500TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, somut olayda Kepez Belediye Encümeni kararının hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek idari işlem nedeniyle ödenen bedelin iadesi talep edildiğine göre, bu nitelikteki bir davanın idari yargının görev alanında kaldığı gerekçesiyle dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmiş; hüküm,davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının 11.7.1995 tarihli Belediye Encümen Kararı ile Davalı taraftan taşınmaz satın aldığı, satış bedelinin teminatı olmak üzere taşınmaz üzerine konulan ipoteğin 2011/19262-2012/3720

kaldırılması için Belediye Encümeninin 1.6.2010 tarihli kararı uyarınca belirlenen miktarın davacı tarafından vezneye yatırıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacı, ipoteğin kaldırılması için istenen bedelin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek,fazladan ödediği bedelin davalıdan tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Taraflar arasında taşınmaz satışı hususunda sözleşme yapıldığı çekişmesizdir. İddialarını ve delillerini bildirmek tarafların, delillerin takdir ve değerlendirilmesi, hukuki tavsifin yapılması, uygulanacak yasa hükmünün bulunup uygulanması doğrudan hakimin görevidir. Taraflar arasında özel hukuk hükümlerine tabi sözleşme ilişkisi kurulmuş olup idari yargıyı ilgilendiren idari bir işlem ve tasarruf bulunmamaktadır. Öyle olunca uyuşmazlığın adli yargı mahkemelerinde çözümlenmesi gerekir. Mahkemece işin esasına girilip taraf delilleri toplanarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde idare mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18,40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4373
Karar No: 2018/7727
Karar Tarihi: 30.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4373 E.  ,  2018/7727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Ahmetyeri köyü 58 parsel sayılı 1.480,00 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle kişiler adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi vekilinin 21.06.2012 tarihli dava dilekçesi ile 11.02.2007 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu çalışmaları sonucunda dava konusu yerin orman alanı içinde kaldığını, Sinop Asliye Hukuk Mahkemesinde açmış oldukları 2007/520 Esaslı davalarında taşınmazın tamamının orman olduğunun tespit edildiği, ancak mahkemece husumetten ret edilip Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından da onandığını, 58 parsel sayılı taşınmazın tamamının orman tahdit sınırları içinde kaldığından tapusunun iptali ile Hazine adına tapuya kayıt ve tescili istemi ile dava açmıştır.

Mahkemece, davacı ... İdaresinin davasının kabulü ile çekişmeli 58 sayılı parselin davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından, aleyhlerine yükletilen harcın iadesi yönünde temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden sonra 11/08/2006 - 11/02/2007 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Çekişmeli taşınmaz 1969 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı kişiler adına tarla niteliğiyle tespit edilmiş ve itirazsız kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın tamamının orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik yoktur. Ancak, karar tarihinden sonra 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile Orman Genel Müdürlüğü, 02/07/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince Orman Yönetiminin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi doğru değildir.

Bu sebeple; hüküm kısmının ''4'' nolu bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''Davacı ... Yönetimi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadına" cümlesinin eklenerek düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 30/11/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/3621
Karar No: 2010/5841
Karar Tarihi: 30.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/3621 E.  ,  2010/5841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızaen cinsi münasebette bulunmak, bu suça iştirak ve alıkoymak suçlarından sanıklar ... ve ...'un yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...'nun alıkoyma suçundan beraetine, sanıkların reşit olmayanla cinsel ilişkide bulunmak ve bu suça iştirakten mahkümiyetlerine dair, Gönen (Balıkesir) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.01.2008 gün ve 2004/259 Esas, 2008/5 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan sanık ... vekili ve sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat edilen 765 sayılı TCK.nun 416/3. maddesinde tanımlanan suçun karşılığının 5237 sayılı TCK.nun 104/1. maddesinde düzenlendiği, takibinin şikayete bağlı bulunduğu, mağdurenin de 05.10.2006 günlü oturumda, sanık ... hakkında şikayetçi olmadığını beyan ettiği, TCK.nun 73/5. maddesi uyarınca iştirak halinde suç işlemiş sanıklardan biri hakkındaki şikayetten vazgeçmenin diğerini de kapsayacağından keza sanık ...'na isnat edilen alıkoymak suçunun ise yasada öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımı süresine tabi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 06.12.2004 tarihinden inceleme gününe kadar bu sürenin dolduğu, bu arada zamanaşımını kesen veya durduran bir sebep bulunmadığı anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1, 5271 sayılı CMK.nun 223/8 ve 5237 sayılı TCK.nun 73. maddeleri uyarınca açılan kamu davalarının DÜŞMESİNE, 30.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4730
Karar No: 2018/5773
Karar Tarihi: 25.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/4730 E.  ,  2018/5773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinde Ankara’da güneşin 18.29’da battığı, 19.29’dan sonrasının gece sayılan zaman dilimi olduğu, eylemin gece sayılan zaman dilimi olan 19.30-20.00 sıralarında işlendiği bu nedenle sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan tayin olunan cezalardan TCK’nın 143 ve TCK’nın 116/4. maddeleri uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından, "Velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihlerine kadar süreceği, altsoyu dışındakiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ün temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/824
Karar No: 2013/3835
Karar Tarihi: 14.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/824 E.  ,  2013/3835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tapu maliki ...'ın veraset ilamının dosya içerisine konulup, davada yer almayan mirasçılarının olduğunun anlaşılması halinde bu kişilere mahkeme kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesi tebliğ edilip temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 28.11.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, ..., çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

3-Dava konusu 2274/3 parsel sayılı taşınmazın 28.11.2011 olan değerlendirme tarihi, somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 2869/9 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 09.12.2010 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşüldü ise ne oranda düşüldüğünün belediye imar ve tapu müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

4-Dava konusu taşınmaz (2274/3 parsel) ile somut emsal alınan (2869/9 parsel sayılı) taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas m² değerlerinin belediye başkanlığından temini ile dosyaya konulmasından,

5-Dava konusu taşınmazın ilk tesisten itibaren tüm şerh ve takyidatlarını da gösterir şekilde takyidatlı tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

Sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6654
Karar No: 2013/12872
Karar Tarihi: 02.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/6654 E.  ,  2013/12872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi yasa koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi belirtmekte, bu durum malın değerinin azlığının Ceza Genel Kurulunun içtihadında belirtildiği şekilde çoğun içinde azın alınması haline indirgenemeyeceğini göstermektedir. Anılan Yasanın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı”olacak şekilde saptamalıdır. Ceza vermekten vazgeçme kararı verilecekse malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. Maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise, minübüsten 10 TL çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yeterli olmayan gerekçeye dayanarak yazılı şekilde cezadan indirim yapılmasına yer olmadığına kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/8835
Karar No: 2021/6040
Karar Tarihi: 29.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8835 E.  ,  2021/6040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22/03/2011 tarih, 2011/2758 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma ve düzenleme“ ve “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçlarından da kamu davası açıldığı halde Mahkemece bu suçlardan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 29.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3996
Karar No: 2024/6301
Karar Tarihi: 04.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/3996 E.  ,  2024/6301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/72 E., 2020/895 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mudanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/115 E., 2019/414 K.

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı Hazine vekili ile davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı Hazine vekili ile davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 06.11.2023 tarihli ve 2022/7884 Esas, 2023/5862 Karar sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiştir.

Davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinde; müvekkili Belediyenin 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanundan (6360 sayılı Kanun) dolayı yasal hasım olduğunu, bu nedenle kendisinden alınması gereken onama harcının nispi değil, maktu olması gerektiğini belirterek Daire kararının harç yönünden düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından kararın maddi hataya dayandığı gerekçesi ile harç yönünden düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) "Hükmün tashihi" kenar başlıklı 304 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir :

" (1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. ... "

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda onama harcına ilişkin verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki değerlendirmeye ilişkin olduğu ve üç dereceli yargılama sistemine geçiş ile Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yolu kaldırılmış olması dikkate alınarak davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinin REDDİNE,

Peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.11.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/10157
Karar No: 2011/14202
Karar Tarihi: 20.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/10157 E.  ,  2011/14202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.01.2009 gün ve 2007/277 - 2009/8 sayılı kararı onayan Daire’nin 04.04.2011 gün ve 2009/12484 - 2011/3862 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi tarafından kasko sigortası ile sigortalı olan, davalının maliki ve sürücüsü olduğu römorklu çekici ile taşınan biçerdöverin Karacabey- Bursa istikametinde otobanda seyir halinde iken yükünün yüksekliğinin doğru hesaplanamaması nedeniyle yol üstündeki köprüye çarparak hasarlandığını, trafik kazası tespit tutanağına göre davalının olayda tam kusurlu olduğunu, sigortalının zararının tazmini amacıyla 26.01.2007 de 53.890,94 TL’nın kendisine ödendiğini ileri sürerek, 53.890,94 TL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazanın meydana geldiği köprünün yüksekliğinin 5 metre olmadığını, bu bölgedeki köprülerin yüksekliğinin birbirinden farklı olduğunu, meydana gelen kazada Karayolları Genel Müdürlüğünün asli kusurlu olması nedeniyle husumetin müvekkiline yöneltilemeyeceğini, daha önceki köprülerde araçtan inerek yükseklikleri kontrol eden biçerdöver malikinin kazanın meydana geldiği yerde bu kontrolü yapmaması nedeniyle müterafik kusurlu olduğunu, hasar ile ilgisi olmayan pek çok konuda onarım yapıldığını, davacı ... şirketinin işletilme halinde olmayan aracın hasarını ödememesinin esas olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın (50.569) TL üzerinden kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 20.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.