Esas No: 2023/16474
Karar No: 2023/3795
Karar Tarihi: 21.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/16474 E.  ,  2023/3795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/577 E., 2023/640 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin kapsamına göre;

1. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 23.12.2022 tarihli ve 2022/15559 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, sokak üzerinde kilitli olarak park halinde bulunan şikâyetçiye ait aracı düz kontak yaparak çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 53, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.01.2023 tarihli ve 2022/1869 Esas, 2023/5 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2023/577 Esas, 2023/640 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın suç tarihinde gece vakti sayılan zaman diliminde, sokak üzerine park halinde bulunan şikâyetçiye ait aracı çaldığı, daha sonra kolluk görevlilerinin sanığın kullandığı aracı takip ederek kovaladığı, sanığın çıkmaz sokağa girerek kaçacak yer kalmaması üzerine ekip aracına çarparak kaçmaya çalıştığı, Trafik Kazası Tespit Tutanağında da sanığın suça konu aracı kullandığı ve firar etmeye çalıştığının tespit edildiği, sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinin sabit olduğu İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dosya içerisindeki kolluk görevlilerince düzenlenen 12.12.2022 tarihli Olay, Yakalama ve Teslim Tutanağı ve aynı tarihli Trafik Kazası Tespit Tutanağına göre, suç tarihinde saat 04.20 sıralarında şikâyetçinin aracının çalındığına dair yapılan ihbar bildiriminden kısa bir süre sonra kolluk görevlilerince şikâyetçiye ait aracın seyir halinde görülerek durdurulmak istendiği, ancak aracın kaçarak çıkmaz sokağa girdiği ve sonrasında saat 05.00 sıralarında ekip aracına çarparak kaçmaya çalıştıysa da kaza yaparak durduğu ve aracın sürücü koltuğunda sanığın bulunduğunun tespit edildiği anlaşıldığından sanığın araca sonradan bindiğine dair savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, delillerin değerlendirilmesinde hata bulunmadığı belirlenmekle, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde bulunmamış, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2023/577 Esas, 2023/640 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.