erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/17654
Karar No: 2021/3780
Karar Tarihi: 28.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/17654 E.  ,  2021/3780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dava itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı şirket tarafından yapılan kazı çalışmaları sırasında müvekkiline ait borulara hasar verilmesi nedeniyle tutanak tutulduğunu, bu tutanaklar esas alınarak davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalı borçlunun icra takibine itiraz ettiğini, bu itirazın yersiz olduğunu belirterek Mersin 1. İcra Müdürlüğünün 2011/4976 esas sayılı dosyasına vaki itirazın iptali ile davalının %20 icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, görevli mahkemenin ticaret mahkemesi olduğunu, dava tarihi itibarıyla zamanaşımının dolduğunu, davacı tarafından belirlenen miktarın ne kadarının tahrip edilen borunun bedeli, ne kadarının kayıp su bedeli olduğunun belli olmadığını, talep edilen miktarın fahiş olduğunu, davacı tarafından gecikme zammı, faiz ve icra inkar tazminatı talebinin yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 16/09/2015 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kısmen kabulüne, 13.176,00 TL asıl alacak ve 1.102,56 TL işlemiş faiz üzerinden takibin devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 184,55 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 730,37 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 28/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19223
Karar No: 2014/26155
Karar Tarihi: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19223 E.  ,  2014/26155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/187-2014/343

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/19329
Karar No: 2007/8184
Karar Tarihi: 16.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/19329 E.  ,  2007/8184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       : Düzce 2. A.H. ( Aile ) Mahkemesi

TARİHİ        : 01.05.2006
Esas No: 2020/3093
Karar No: 2020/12670
Karar Tarihi: 12.10.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/3093 E.  ,  2020/12670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca her ne kadar temyize konu kararın, yerel mahkemece 05.03.2013 tarihinde verilen 2013/79 E. 2013145 K. sayılı karar olduğu yazılmışsa da; esasen bu karara karşı sadece itiraz kanun yolunun öngörüldüğü, keza sanık hakkında yerel mahkemenin 15.01.2010 tarihli 2008/1108 E. 2010/13 K. sayılı kararıyla mahkumiyet hükmü kurulduğu, 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesiyle birlikte 6352 sayılı Kanun gereği mahkemece farklı bir esas üzerinden verilen 05.03.2013 tarihli "mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına ve kovuşturmanın ertelenmesine" dair kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, erteleme süresi içerisinde sanığın işlediği başka bir suç nedeniyle açılan kamu davasında kurulan mahkumiyet hükmünün kesinleşmesiyle birlikte bu kez mahkemece alınan 20.07.2018 tarihli ek kararla "erteleme kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmesine" karar verildiği, dosyada sadece 15.01.2010 tarihli mahkumiyet hükmüne karşı tarafların o tarihte sunduğu temyiz dilekçelerinin olduğu anlaşılmakla, tebliğnamede yazılı temyize konu karar tarihi ve numarası, düzeltilebilecek bir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce hükme bağlanmış, temyiz talebi bulunan ancak henüz Yargıtay ilgili Dairesine ulaşmamış ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca mahalline iade edilen dosyaların akıbeti ile ilgili olarak açık bir hüküm öngörülmemiştir. Sanık hakkında açılan kamu davasında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi, kanun gereği durma mahiyetinde hüküm ve sonuçlar doğuran, sanığın 6352 sayılı Kanun'da belirtilen süre içinde yeni bir suç işlemesi halinde kovuşturmaya ve usul işlemlerine kaldığı yerden devam edilmesini ve yeni bir hüküm kurulmasını gerektiren bir usul işlemidir.

Mahkemece, temyize konu dosyada kovuşturmaya devam edilmesi, mevzuat değişikliklerinin ve lehe kanun uygulamasının olup olmadığının araştırılması ve sanık hakkında yeni bir hüküm kurulması gerekirken, 15.01.2010 tarihli karara karşı sunulan temyiz taleplerinin incelemesi için Yargıtay'a gönderilmesi kanuna aykırıdır.

Bu nedenlerle; ortada temyizi kabil bir hüküm bulunmaması sebebiyle, mahkemece kovuşturmaya devamla yeni bir hüküm kurulması gerektiğinden, dosyanın incelemeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5599
Karar No: 2013/6504
Karar Tarihi: 02.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/5599 E.  ,  2013/6504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan taşınmaza ilişkin olarak tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı Kararı uyarınca, davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6443
Karar No: 2022/1911
Karar Tarihi: 17.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/6443 E.  ,  2022/1911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mala zarar verme, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın suç tarihinde eşi olan tanık ... ile birlikte yaşadıkları ikametine tanık ...’nin kapıyı açması ile katılanın rızası olmaksızın giren sanık hakkında gece vakti konut dokunulmazlığını ihlal suçundan (5237 sayılı TCK’nın 116/3-1, 116/4. maddeleri) zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

İkametine giren sanık tarafından darp edildiği ileri sürülen katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilir nitelikte yaralandığının Merzifon KMP Devlet Hastanesinin 6.10.2015 tarihli raporuyla tespit edildiği anlaşılmakla yapılan incelemede,

1-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nın 86/2. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden aynı Yasanın 86/1. maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

2-Sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 86/2. maddesinde düzenlenen basit yaralama suçuna ve TCK 151/1. maddedeki mala zarar verme suçlarına ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrası gereğince "Etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresi kaldırılarak 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesinde tanımı yapılan suçun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında sanık ile katılan arasında CMK 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre her iki suç yönünden uzlaştırma işlemleri yapılması için dosyanın yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık ...’ün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.2.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14811
Karar No: 2015/29165
Karar Tarihi: 30.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/14811 E.  ,  2015/29165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma, suç eşyasının satın alınması

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın ... yönetim kurulu başkanı olduğu, şirketin ürettiği ... seri numaralı ve ... marka tekstil ürünlerini fason imalatçılara dikim ve ütü paket işlerini yaptırdığı, belirtilen ürünlerin eksik ve kayıp olduğunun tespit edilmesi üzerine katılan şirket tarafından yapılan araştırmada ... adlı şahsın işyerinde şirkete ait ürünlerin satıldığının tespit edilmesiyle yapılan aramada 7 adet ürün bulunduğu, ...'in alınan ifadesinde ...'den aldığı, ...'in alınan ifadesinde ...'den, ...'nün alınan ifadesinde sanık ...'dan, sanık ...'un alınan ifadesinde ise sanık Kadir Koçbaş'ndan aldığını ifade ettikleri, sanık ...'nın ise verdiği ifadesinde katılan şirkete ait ürünlerin ütü paket işlemini yaptığını, aynı anda başka şirketlerle de çalıştığını, kendi adına veya anlaştığı diğer şirketler adına imal ettiği ürünler ile katılana ait ürünlerin karışmış olabileceğini beyan ettiği, katılanın eksik olduğunu iddia ettiği ürünlerin miktarı ve bir kısmını sanık ...'nın sattığının tespit ettiğini belirterek şikayetçi olduğu somut olayda; sanıkların atılı suçları kasten işlediklerine dair savunmalarının aksine mahkumiyetlerine yeter derecede her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19196
Karar No: 2014/26128
Karar Tarihi: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19196 E.  ,  2014/26128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/204-2014/248

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5590
Karar No: 2013/6503
Karar Tarihi: 02.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/5590 E.  ,  2013/6503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan taşınmaza ilişkin olarak tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı Kararı uyarınca, davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1690
Karar No: 2013/14627
Karar Tarihi: 28.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/1690 E.  ,  2013/14627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.11.2012
Esas No: 2009/11481
Karar No: 2010/9137
Karar Tarihi: 17.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11481 E.  ,  2010/9137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine emsal alınan 5492 ada 1 parsel sayılı taşınmazın incelenen satış tarihi olan 05.05.2008 itibarıyla İmar Yasası hükümleri uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel ise Düzenleme Ortaklık Payına karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulmasından,

2-Emsal alınarak incelenen 5492 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ve dava konusu taşınmazın bulunduğu sokak, cadde ve mahalle itibariyle 2008 yılı için belediyece belirlenen vergiye esas asgari m² değerinin ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11839
Karar No: 2013/13014
Karar Tarihi: 23.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11839 E.  ,  2013/13014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; ... tarafından devletin hüküm ve tasarrafu altında bulunan kıyı kenar çizgisine müdahale olduğu iddiasıyla açtığı elatmanın önlenmesi ve yıkım istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,25.9.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2939
Karar No: 2020/2315
Karar Tarihi: 26.11.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/2939 E.  ,  2020/2315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik Yapma

Hüküm : Sanıklar hakkında TCK'nın 241/1, 43/1-2, 62/1, 53/1-2-3, 52/1-2-3 maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası, hak yoksunluğu

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında müşteki ...'a faizle borç para verme eylemlerine yönelik tefecilik suçundan 06/12/2012 tarih ve 2012/21826 sayılı soruşturma dosyası üzerinden kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, diğer müşteki olan ...'nin sanıklar hakkında tefecilik suçunu işledikleri iddiasıyla şikayetçi olduğu 2012/23558 sayılı soruşturma dosyasından ...'nin savcılık ifadesinde ...'ın da sanıklardan faizle para aldığını hatırladığı beyanı üzerine müşteki ...'ın beyanı alındığı ve dosyaya dahil edilerek sanıklar hakkında müşteki ...'a karşı eylemleri yönünden de tefecilik suçundan kamu davası dava açılmış ise de; 5271 sayılı CMK'nın 172/2. maddesine göre kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı, aynı Kanunun 173. maddesinde de kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz usulünün düzenlendiği, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın tebliğ sonucu itiraz edilmeden kesinleşmesi veya itirazın mercince reddedilmesi halinde, yeni delil elde edilmeden açılan kamu davasında karar verilemeyeceği gözetilerek, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın Maliye Hazinesi'ne tebliğ edildiğine dair tebligat parçasının incelenen dosya içinde bulunmadığı nazara alınıp, Maliye Hazinesi'ne tebliğ edilip edilmediği, kesinleşip kesinleşmediği de araştırılmadan, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanıklar hakkında TCK'nın 241/1 maddesi gereğince cezalandırılmaları için kamu davası açıldığı halde 5271 sayılı Kanunun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan hükmolunan cezaların 43/1-2 maddesi uyarınca artırıma tabi tutulması,

Kanuna aykırı, katılan kurum vekilinin ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair hususları incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.