erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/24472
Karar No: 2022/1131
Karar Tarihi: 02.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/24472 E.  ,  2022/1131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Katılanların beyanları, olay yeri tespit tutanağı, olay yeri krokisi ve özellikle dosya içerisindeki CD’de bulunan olay yeri fotoğraflarından evin giriş kısmını gösteren fotoğrafa göre, katılanların ikamet ettiği tek katlı müstakil evlerine 3-4 basamaklı merdiven ile çıkıldıktan sonra merdivenlerin bitiminde açık balkon şeklindeki kısımdan geçilerek giriş kapısına ulaşıldığının anlaşılması karşısında, sanıkların suç tarihinde katılanların ikametine merdivenlerden çıkıp eklenti niteliğindeki bölümde durup kapıyı iterek açmaya çalışmaları şeklinde gerçekleşen olayda, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun tamamlandığı gözetilmeden sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezalar tayini,

2- Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve sanıkların adli sicil kayıtlarına göre suç tarihi itibariyle kasıtlı suçtan mahkumiyetlerinin bulunmadığı da gözetilerek, sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde ceza miktarı yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 02/02/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2807
Karar No: 2020/6699
Karar Tarihi: 02.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/2807 E.  ,  2020/6699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kıyı Kenar Çizgisi Sebebiyle Tapu İptali Ve Terkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davacı vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 04.03.2020 tarihli ve 2016/9884 Esas, 2020/2138 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davalılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi gereğince 1086 Sayılı HUMK'un 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye irad kaydına ve 113,30 TL peşin harcın red harcına mahsubuna, 02.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/37311
Karar No: 2018/21879
Karar Tarihi: 11.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/37311 E.  ,  2018/21879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların oluşturduğu adi ortaklık bünyesinde çalıştığını, haklı sebep olmadan sözleşmesinin feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliler ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı ... Kanunu'nun 46'ncı maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasanın 63'üncü maddesine göre belirlenmiş olan ... günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46'ncı maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır.

Somut olayda, dosya içerisinde bulunan davacı imzasını taşıyan bazı izin formlarına göre davacının hafta tatili adı altında birer gün izin aldığı anlaşılmakta olup, hafta tatili hesabında kullanılan bu izinlerin mazeret izni niteliğinde olduğu gerekçesiyle değerlendirme dışı bırakılması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililerine iadesine, 11.10.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/2585
Karar No: 2016/15160
Karar Tarihi: 28.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/2585 E.  ,  2016/15160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diyarbakır Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 13.01.2015 tarih ve 2015/59 sayılı raporunda sanığın mağduru yaşam fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı ile yaraladığı belirtildiği halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinin uygulanmaması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, Mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15553
Karar No: 2017/4543
Karar Tarihi: 31.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/15553 E.  ,  2017/4543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında; TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı, sanıklar müdafileri, katılan ... vekili, katılanlar ...ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan vekilinin, yokluğunda verilen ve 23.01.2015 tarihinde daimi işçisine teblig edilen hükmü 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 01/06/2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,

2-Mahalli Cumhuriyet savcısının, sanıklar müdafilerinin, katılanlar ...ve ... vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının, sanıklar müdafilerinin, katılanlar ... ve ... vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü, ...Motif Al Döküm Sanayi ve Mümessillik Limited Şirket'inin üretim bölümünde bulunan fenolik reçine üretiminin yapıldığı 3. reaktörün patlaması sonucu, anılan şirkette işçi olarak çalışan ... 'ın, ...'in ve anılan şirketin komşusu olan... Kimya Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketi'nin çalışanı ...'ın öldüğü olayda, kovuşturma aşamasında 12.11.2013 tarihinde 5 kişilik bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporda, dosya içinde yer alan, şirketin organizasyon şemasını gösteren tabloda, teknik genel müdür yardımcısı sıfatıyla olayın meydana geldiği üretim bölümünün başında bulunan...'un '' üretim planlarını gelen siparişe göre hazırlatmak ve uygulatmak '' görevini yerine getirmemesi nedeniyle patlamanın meydana gelmesinde kusurunun bulunduğunun belirtilmesi üzerine mahkemece karardan sonra... hakkında suç duyurusunda bulunulduğu görülmekle,... hakkında dava açılmış ise açılan davanın incelemeye konu dosya ile birleştirilmesi, dava açılmamış ise dava açılması sağlanıp açılan davanın incelenen dosya ile birleştirilerek sanıkların şirketteki görev dağılımının belirlenmesi bakımından, anılan şirketin ticaret sicil kaydının ve şirketteki görev dağılımına ilişkin evrakların dosya arasına getirtilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının, sanıklar müdafilerinin, katılanlar ...ve ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2633
Karar No: 2018/6206
Karar Tarihi: 15.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/2633 E.  ,  2018/6206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

11.01.2011 tarihinde 6099 Sayılı Kanunun 3. maddesiyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine eklenen 2. fıkraya göre; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır". Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin bilinen adreste tebligat başlıklı 16/2. maddesinde "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" denilmiştir.

Yukarıda açıklanan kanun ve yönetmelik hükümlerine göre öncelikle bildirilen adrese tebligat çıkarılacak, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde ise, bu kez muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre çıkarılacaktır. Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddelerini farklı şekilde yorumlayarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine başka adresi bilinmiyor diyerek doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması doğru olmaz. Bu davranış Anayasanın 36. maddesine aykırı olur ve muhatabın savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir.

Mahkemece, davalı erkeğin bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan memis adresine Tebligat Kanunun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edilmiştir. Bu durumda yapılan tebliğler usulsüz olup, davalının savunma hakkı kısıtlanmıştır. O halde mahkemece öncelikle dava dilekçesi, ön inceleme duruşma günü ve tahkikat duruşma günü tebligat zarfında mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davalınm adresine tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde Tebligat Kanununun 21/2 maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre (Tebligat Kanunu md.21/2) tebliği ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden tebligatların doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre çıkartılması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönden incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.05.2018(Salı)
Esas No: 2016/4908
Karar No: 2018/8025
Karar Tarihi: 14.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/4908 E.  ,  2018/8025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK’nun 155/2, 62/1, 52/2, 51 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın İstanbul Barosuna bağlı olarak avukatlık yaptığı,katılanın yetkilisi olduğu Hizmetleri Gıda İnşaat Taahhüt Turizm ve Otomotiv Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketinin davacı vekili olarak takip ettiği İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesinin 2009/1540 Esas sayılı icra müdürlüğü kararının iptali davasının 16/12/2009 tarihli duruşmasına mazeret bildirmeksizin katılmayarak 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 409/1. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına, üç aylık yasal süresi içerisinde yenileme talebinde bulunmayarak aynı Kanunun 409/5. maddesi gereğince 29/03/2010 tarih ve 2010/451 sayı ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesine sebebiyet verdiği, ayrıca alacaklı Ohannes Tomarcı tarafından müvekkili şirket hakkında İstanbul 14. İcra Müdürlüğü'nün 2008/3825 sayılı dosyası üzerinden yapılan takip sırasında, müvekkili şirketin icra dosyasına ödediği 13.731 Türk Lirasının İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesinin 24/12/2008 tarih ve 2008/1764 Esas, 2008/1901 karar sayılı ilamına istinaden alacaklı vekili tarafından faizi ile birlikte 05/02/2009 tarihinde icra müdürlüğüne iade edilmesi üzerine, 09/02/2009 tarih ve 875 sayılı reddiyat makbuzu ile tahsil ettiği 14.781,42 Türk Lirasını müvekkiline vermeyerek uhdesinde tuttuğu,bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;

Gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeksizin tespiti bakımından; sanığın katılan adına yaptığı iş ve dava takiplerinden dolayı ne miktarda alacağı olduğunun ve uhdesinde fazla para bulunup bulunmadığının tespiti için bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanık müdafisinin sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 14/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9416
Karar No: 2014/11264
Karar Tarihi: 20.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9416 E.  ,  2014/11264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gaziantep 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 09.05.2013

No : 2012/571-2013/299

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı SGK Başkanlığı ve İl Özel İdaresi avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; davacı, davalı işyerinde geçen 1978/10. ayına ait 22 günlük hizmetlerinin tespitini talep etmiştir. Hizmet cetvelinde, davacının, davalı işyeri tarafından 03.08.1979- 29.10.1979 tarihler arasında kesintili olarak çalışmaları bildirilmiştir. Mahkemece, davanın kabulüne, davacının davalı Gaziantep İl Özel İdaresine ait (Topraksu Genel Müdürlüğü İkinci Bölge Müdürlüğü Gaziantep Başmühendisliğine ait) iş yerinde taş toplama işinde 1978 yılı Ekim ayında 22 gün süre ile hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine dair hüküm tesis edilmiştir. Dosyanın tetkikinde, mevcut belgelerden davacının 1978 yılına ait çalışmaları bulunmadığı anlaşılmaktadır. Karara dayanak olan, davalı işyeri tarafından sunulan bordroda, 1979 ekim ayına ait olup, hizmet cetvelinde davacının o dönemde bordro ile uyumlu hizmeti bildirilmiştir. Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile, 1978 yılına ait çalışmayı ispatlayacak belge bulunmamasına rağmen 1979 Ekim ayına ait bordro esas alınarak, davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O hâlde, davalı SGK Başkanlığı ve İl Özel İdaresi avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan İl Özel İdare Müdürlüğü'ne iadesine, 20.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3809
Karar No: 2018/6437
Karar Tarihi: 02.05.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/3809 E.  ,  2018/6437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Suça konu yapının bulunduğu yerin 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamına giren yerlerden olup olmadığı hususunda araştırma yapılarak, gerektiğinde anılan Kanun'a aykırılıktan suç duyurusunda bulunulması, açılması halinde davaların birleştirilmesi ve ayrıca gerçekleştirilen fiilin Kıyı Kanununun 15/4. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken bir eylem niteliğinde olup olmadığına yönelik de araştırma yapılarak, sonucuna göre TCK’nın 44. maddesi gözetilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.05.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/5293
Karar No: 2010/11437
Karar Tarihi: 08.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5293 E.  ,  2010/11437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.03.2008 tarih ve 2006/479 - 2008/138 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının, dava dışı sigortalı Erku Uluslararası Müt. Hiz. Ltd. şirketine ait reçine türü emtiayı nakliye rizikolarına karşı sigortaladığını, davalı tarafından İspanya’dan Türkmenistan’a taşınan emtianın yanarak zayi olması nedeniyle sigortalıya 67.804 TL ödeme yapılarak davalıya rücu hakkına halef olunduğunu ileri sürerek, 67.804 TL'nın 23.08.2005 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu taşımaya CMR Konvansiyonu hükümlerinin uygulanması gerektiği, davalının sigortalı malın zayiine neden olan yangının öngörülemeyecek ve engellenemeyecek bir nedenden meydana geldiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 56.394,60 TL tazminatın 04.04.2006 tarihinden itibaren CMR Konvansiyonunun 27/1 maddesi gereğince yıllık % 5 faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davacı vekilinin temyiz talebine gelince, CMR Konvansiyonu’nun 27/1. maddesi uyarınca yıllık %5 oranı üzerinden temerrüt faizine hükmedilebilmesi için mahkemece yabancı para üzerinden hüküm kurulmuş olması gerekli olup somut uyuşmazlıkta ise mahkemece, Türk Lirası üzerinden karar verilip faiz oranının yıllık %5 olarak belirlenmesi hatalı olduğundan, kararın bu yönden bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, kararın hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “CMR’nin 27/1 maddesine göre yıllık %5 faizi” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “işleyecek avans faizi” ibaresinin eklenmesine, kararın işbu düzeltilen şekli ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 2.600.000,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.