erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/13781
Karar No: 2010/653
Karar Tarihi: 08.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/13781 E.  ,  2010/653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarından hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun uygulanıp uygulanmayacağı ile ilgili olarak ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.02.2009 gün ve 2003/728 Esas, 2005/447 Ek Karar sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi O yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

CGK'nun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı kararında ayrıntısı açıklandığı üzere, CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Yasanın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, 16.02.2009 günlü kararda ise başvuru şekli, süresi ve mercii gösterilmeyerek anılan hükümlere aykırı davranıldığı, bu itibarla O yer C.Savcısının temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Nüfus kaydına göre suç tarihinde 15 yaşından küçük olduğu anlaşılan mağdure ile rızaen ilişkide bulunan sanığın eylemi 765 sayılı TCK.nun 414/1. maddesi ile 5237 sayılı TCK.nun 103/2. maddesine uygun olup davaya bakmanın Ağır Ceza Mahkemesinin görevine girdiği ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/498
Karar No: 2013/818
Karar Tarihi: 04.02.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/498 E.  ,  2013/818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Görevi kötüye kullanma suçundan mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... sağlık kurumları 1 no'lu döner sermaye kurumunda veznedar olarak çalışırken, 27/04/2004 tarihinde ... Havalimanında vize satış pulu ve yurt dışına çıkış harcı tahsil işlemlerini yapmak üzere geçici olarak görevlendirilen sanığın sadece dolar pulu satmakla yükümlü olduğu, hiç bir söz ve davranışı olmadan vezneye gelen Avusturya vatandaşlarının kendiliğinden uzattığı 15 Euroyu almasına rağmen karşılığında 13 dolarlık vize pulu satması suretiyle aradaki farkı mal edinme şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, 765 sayılı TCK'nın 209/3. maddesi uyarınca zincirleme hatadan yararlanmak suretiyle irtikap suçunu oluşturduğu, bu suçun da yasa maddesinde öngörülen cezasının tür ve tutarına nazaran 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, 28/07/2004 olan son suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 04/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8862
Karar No: 2015/6649
Karar Tarihi: 30.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8862 E.  ,  2015/6649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 11. Sulh Hukuk ve ... ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebine ilişkindir.

Hükümlü ..., ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.06.2013 tarih, 2013/1210 Esas - 2013/1158 Karar sayılı ilâmı ile TMK'nın 407. maddesi gereğince kısıtlanmış ve babası ...'ın velayeti altına bırakılmıştır. Veli ... 28.11.2014 havale tarihli dilekçesi ile yerleşim yeri değişikliği için izin istemiştir.

... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince, 28.11.2014 tarihli ek karar ile hükümlünün "" adresinde ikamet etmesi için TMK'nın 412. maddesine göre ikamet değişikliğine izin ve yetki verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS adresinin “.....” olduğu, ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince ikametgah değişikliğine izin ve yetkisizlik kararı verilmiş ise de yetkili mahkeme hükümlünün cezaevine girmeden önceki en son yerleşim yeri mahkemesi olacağından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m. 412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamı olan ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince velinin talebi üzerine verilmiş bir karar bulunduğuna göre hükümlünün tahliye olması da dikkate alınarak uyuşmazlığın ... ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/38583
Karar No: 2025/11194
Karar Tarihi: 15.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/38583 E.  ,  2025/11194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1728 E. - 2021/373 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/87 E. - 2019/35 K.

SUÇ : Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme

HÜKÜM : CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraate ilişkin olarak verilen İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında Türkiye Büyük Millet Meclisi vekilinin Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme suçundan ve T.C. ... vekilinin Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen bu suçlar yönünden doğrudan doğruya zarar görmeyen ...'nın ve Türkiye Büyük Millet Meclisinin atılı suç yönünden davaya katılma ve dolayısıyla hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, vekilinin bu suça yönelik temyiz talebinin CMK 298/1 inci maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında Türkiye Büyük Millet Meclisi vekilinin Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçundan, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme ve T.C. ... vekilinin Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçundan, Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına dair mahkemenin soruşturma sonunda oluşan inanç ve takdirine, hükmün gerekçesine göre; katılan vekillerinin sübuta ve sair hususlara ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 302/1 inci maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca dosyanın Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20331
Karar No: 2014/19484
Karar Tarihi: 13.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/20331 E.  ,  2014/19484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 15. Aile Mahkemesi

TARİHİ :03.06.2014

NUMARASI :Esas no:2014/275 Karar no:2014/390

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından, kadının davası ile fer'ilerinin kabulü ile kendi davasında tazminat isteklerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı (kadın) yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davacı-davalı (kadın) yararına hükmedilen tazminatların miktarı yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.10.2014 (Pzt.)
Esas No: 2013/12813
Karar No: 2014/4868
Karar Tarihi: 26.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/12813 E.  ,  2014/4868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Oluşa ve kabule göre; sanığın, “araçla 10-15 km hızla seyir halindeyken aracın altından gelen “tak” sesinden sonra aracın sağa uçurum tarafına çekmeye başladığı ve kontrolünden çıktığı ve frene basmasına ve en son el frenini de çekmesine rağmen durmayarak yol dışı kaldığı, olay sonrası yaptığı incelemeden "olayın aracın kısa rotunun arızalanmasından kaynaklandığını anladığı” şeklindeki beyanı ile aracın ön koltuğunda oturan ve olayda yaralanan mağdur-tanık ...'ın beyanları ve kollukça düzenlenen trafik kaza tesbit tutanağı ve krokideki bulgular ile de doğrulanan savunması; söz konusu otomobile ait motorlu araç tescil belgesi içeriğine göre, 1986 model olan yaşlı aracın zorunlu trafik muayenelerinin periyodik olarak yaptırıldığı ve son muayenesinin de olaydan 7 ay önce 01/04/2011 tarihinde yapılmış olduğunun anlaşılması ve yol ve trafik uzmanı akademisyen bilirkişi tarafından düzenlenen 02.01.2012 tarihli bilirkişi raporunda, olayın araçtan kaynaklanan teknik ve mekanik problemler nedeniyle meydana geldiği ve bunun sanık tarafından önceden tesbitinin mümkün olmadığı nazara alındığında sanık araç sürücüsüne kazanın oluşumunda kusur izafe edilemeyeceğinin belirtilmesi karşısında, olay tarihinde sanığın, gündüz saat 13.00 sıralarında, yağmurlu havada, idaresindeki 1986 model otomobiliyle araçta bulunan ölen ve yaralanan iki yolcusu ile birlikte .... beldesinden Kazıklı yaylasına doğru, meskun mahal dışı, 4,2 metre genişliğindeki, hafif iniş eğimli, stabilize ve ıslak zeminli yolda, seyir halinde iken geldiği olay yerinde, aracın alt kısmından gelen “tak” sesinin ardından direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağından yol dışına çıkıp dik eğimli araziden 200 metre kadar taklalar atarak aşağı yuvarlanıp ağaçlara takılarak durması sonucu aracın arka koltuğunda bulunan ölenin araçtan fırlayıp ölmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın kusurunun bulunmadığı ve olayın otodaki teknik arızadan kaynaklandığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının, eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26/2/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9741
Karar No: 2017/11490
Karar Tarihi: 24.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/9741 E.  ,  2017/11490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Tarım arazisi niteliğindeki ... ) Köyü 838 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın değeri belirlenirken bilirkişi raporunda döner sermaye faizi ve genel idare giderlerinin masraflara dahil edilmek suretiyle az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8217
Karar No: 2009/9268
Karar Tarihi: 04.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/8217 E.  ,  2009/9268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 02/03/2009 gün ve 2009/2245-3389 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür.

Dairemiz kararı bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu ve taşınmazın içinde bulunduğu 105 sayılı kadastro parselinin 1952 yılında mera niteliği ile sınırlandırılıp kesinleştiği, ancak bu olgu gözönünde bulundurulmadan 1991 yılında kısmen imar uygulamasına tabi tutulduğu, kalan bölümünde de Hazine adına çalılık niteliği ile 31.05.1991 tarihinde tescil edildiği, ne var ki; dava konusu taşınmazın kadastro tesitinden önce 1947 yılında kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı ve 1990 yılında da kesinleşen 2/B madde uygulaması ile nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmazın orman sınırları içinde iken, hataen 1952 yılında ikinci kadastro yoluyla sınırlandırıldığı ve dava tarihine göre 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesinde yazılı hak düşürücü sürelerin çoktan geçtiği anlaşıldığı gibi, usul ve yasaya da uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve H.Y.U.Y.nın 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı yasanın 442. maddesi uyarınca takdiren 170.00.- TL. para cezası ile Harçlar Yasası uyarınca 32.30.- TL. red harcının düzeltme isteyenlerden alınmasına 04/06/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/3426
Karar No: 2020/11372
Karar Tarihi: 22.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3426 E.  ,  2020/11372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Cd izleme tutanağı ile bilirkişi raporuna göre, suçun gece vakti saat 01:29 sıralarında işlendiği, suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre gece vaktinin saat 04.19’da bittiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 22/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/9564
Karar No: 2009/643
Karar Tarihi: 12.02.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/9564 E.  ,  2009/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Kararın gerekçesinde atıf yapılan Milas Kadastro Mahkemesinin 2005/47 esas 2007/1 karar sayılı dava dosyası ve eklerinin bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulması,

2- Çekişmeli taşınmazlara komşu olan 115 ada 523, 1007 ve 1008 parsel sayılı taşınmazlara ait onaylı tutanak örneklerinin, varsa tesislerinden itibaren tüm tedavülleriyle dayanaklarını oluşturan kayıtların ve tespitleri kesinleşmişse tespit sonrası oluşmuş kadastro tapu kayıtlarının getirtilerek dosya içine konulması,

3- Çekişmeli taşınmazlara komşu olan 115 ada 378, 381, 383, 387, 385, 523 ve 525 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili tespitlerin kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak kesinleşmiş taşınmazlara ait tespit sonrası oluşmuş kadastro tapu kayıtları ile varsa kesinleşmelerine esas onaylı ilam örneklerinin (yerel mahkeme ve varsa ilgili Yargıtay Dairesi ilam örneklerinin) getirtilerek dosya içine konulması,

4- Uzman fen bilirkişiler raporunda çekişmeli taşınmazların miktarı itibariyle sınırları içinde kaldığı bildirilen Temmuz 1294 D. Tarih 27 ve Ekim T.Evvel Kasım T.Sani 1328 tarih 49 numaralı tapu kayıtlarının tüm tedavüllerinin, tedavülleri arasında varsa, Hazine adına oluşan tapu kayıtları ile Hazine’nin temliki ile oluşan tapu kayıtlarının, sözü edilen kayıtların ve tedavüllerinin revizyon görüp görmediği araştırılarak varsa revizyon gördükleri parsellere ilişkin kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin, bu kayıtlarda miktar veya pay itibariyle Hazineye ait bölüm kalıp kalmadığının araştırılması ve varsa ilgili kayıtların getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7147
Karar No: 2023/6463
Karar Tarihi: 18.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7147 E.  ,  2023/6463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/436 E., 2015/189 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraat; kasten yaralama suçundan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Adana 8.Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2015 tarihli ve 2014/436 Esas, 2015/189 Karar sayılı kararının, katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu suça ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/9740
Karar No: 2017/11494
Karar Tarihi: 24.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/9740 E.  ,  2017/11494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Tarım arazisi niteliğindeki ... Köyü 875 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın değeri belirlenirken bilirkişi raporunda döner sermaye faizi ve genel idare giderlerinin masraflara dahil edilmek suretiyle az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.