erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/7934
Karar No: 2014/8777
Karar Tarihi: 29.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/7934 E.  ,  2014/8777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2012/396-2013/607

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın açılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğinden, davacı vekilinin 11.07.2013 tarihli ilk duruşmaya gelmediği, mahkemece, duruşma gününden haberdar olunduğu halde duruşmaya gelinmediği ve mazeret de bildirilmediği belirtilmek suretiyle dosyanın işlemden kaldırıldığı, yasal süresinde yenilenmeyince de davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

Bilindiği gibi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 150. maddesinde belirlenen kurallarının uygulanabilmesi için, anılan maddenin birinci fıkrasında vurgulandığı üzere, tarafların usulüne uygun şekilde duruşmaya davet edilmiş olmaları zorunludur.

Ne var ki, noksanın tamamlanması yoluyla getirtilen mahkeme tutanağından, 11.07.2013 tarihli ilk duruşma gününün davacı vekiline tebliğ edilmediği; başka bir deyişle, davacı vekilinin duruşma gününden haberdar edilmediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, öncelikle, tarafların usulüne uygun biçimde duruşmaya davet edilmesi, duruşmaya gelindiği takdirde yargılamanın sürdürülmesi, aksi halde HMK'nın 150. maddesinin uygulanması gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31116
Karar No: 2015/31008
Karar Tarihi: 16.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/31116 E.  ,  2015/31008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/08/2015

NUMARASI : 2015/335-2015/658

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi ihbar olunan C.... İnşat Tekstil Temizlik Gıda Nakliye San. Ltd. Şti. tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 61-64. maddelerine göre dava ihbar olunan gerçek ve tüzel kişi, davada taraf sıfatını kazanamaz. Bir davada hüküm, davanın tarafları arasında kurulur. Bu sebeple hükmü temyiz etme hakkı davada taraf olan kişilere aittir. Kural olarak kendisine dava ihbar olunan davaya katılmadıkça (müdahil olmadıkça) mahkemece verilen kararı temyiz etme hakkı yoktur. Ancak, mahkemece usul ve yasaya aykırı olarak taraf sıfatını almayan ihbar olunan kişi hakkında hüküm kurulmuşsa, ihbar olunan hükmün kendisiyle ilgili bölümünü temyiz edebilir.

Somut olayda, mahkemece davacının alacak taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiş olup, dava C...İnşat Tekstil Temizlik Gıda Nakliye San. Ltd. Şti.'ye ihbar olunmuşsa da, ihbar olunan davaya katılmadığı gibi kendisine davayı ihbar eden davalıyı temsil etmek istediğini bildirmemiş ve hakkında hüküm kurulmamıştır. Başka bir deyişle ihbar olunan davada taraf sıfatını kazanmamıştır. Hal böyle olunca ihbar olunanın temyiz hakkı yoktur.

Bu durumra ihbar olunan C... İnşat Tekstil Temizlik Gıda Nakliye San. Ltd. Şti. vekilinin temyiz dilekçesinin, temyiz hakkı olmadığından reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle ihbar olunan C.... İşat Tekstil Temizlik Gıda Nakliye San. Ltd. Şti. vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4042
Karar No: 2020/5821
Karar Tarihi: 14.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/4042 E.  ,  2020/5821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, cinsel taciz

HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyet, cinsel taciz suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 102/2, 102/3-a maddeleri gereğince belirlenen 10 yıl 6 ay hapis cezasının, olay nedeniyle katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulmasından dolayı uygulanması gereken aynı Kanunun 102/5. maddesinde 10 yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezası öngörülüp, TCK'nın 49. maddesine göre üst sınırın 20 yıl olduğu nazara alınarak hakkaniyet gereği bir miktar daha artırılmak suretiyle hapis cezasının tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde bulunan 10 yıl 6 ay hapis cezasının 10 yılı geçtiği gerekçesiyle 102/5. maddesinin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi sonucunda eksik cezaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekili ile sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9120
Karar No: 2022/6632
Karar Tarihi: 24.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/9120 E.  ,  2022/6632 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2018 tarih ve 2018/58 - 2018/194 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/6,9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı zaman gazetesine abone olmasının ve çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin müsnet suç bakımından delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda

şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanığın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1 maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Örgüt mensubu olduğuna karar verilen sanık hakkında yalnızca TCK'nın 58/9 maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeyerek uygulama maddesi olarak TCK'nın 58/6. maddesinin de yazılması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

hükmün tekerrür uygulamasına dair kısmından “delaletiyle TCK’nun 58/6. maddesi” ibaresinin çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/3819
Karar No: 2009/6713
Karar Tarihi: 08.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/3819 E.  ,  2009/6713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Salihli 2.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :18.12.2007
Esas No: 2014/14534
Karar No: 2014/18476
Karar Tarihi: 22.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/14534 E.  ,  2014/18476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... (Temlik Alan Pet Gaz A.Ş.) vek.Av. ... ile davalı ... vek.Av. ... arasında görülen dava hakkında Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 18.03.2013 gün ve 2011/116 E. 2013/60 K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 29.05.2014 gün ve 2013/12759 E. 2014/9994 K. sayılı ilamına karşı taraf vekilleri tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan taraf vekillerinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 228,00.-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 22.12.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Mahkemece davacı lehine hükmedilen kâr mahrumiyetinin hesabında bilirkişi tarafından taraflar arasındaki sözlemenin 22/B maddesine dayanılmış ve sözleşmenin bu maddesinde yer alan davacının kâr mahrumiyetinin her bir ton LPG için asgari 500 USD olacağı şekildeki düzenleme veri olarak alınmıştır.

Bayilik sözleşmelerinde bu tür düzenlemelerin yer alması mümkündür.

Ancak LPG'nin rafineri çıkış fiyatı neredeyse ton başına 500 USD civarındadır. Buna ÖTV, Gelir Payı ve KDV eklenerek oluşan bayilere vergili satış fiyatı ise ton başına yaklaşık 1.500 USD mertebesindedir. LPG üzerinden alınan dolaylı vergiler Devlet'e ait olduğuna göre LPG'nin ton başına gerçek değeri yaklaşık 500 USD olup; bunun tamamının dağıtım şirketinin asgari karı olması düşünülemez.

Bu itibarla sözleşmenin bu doğrultudaki 22/B maddesi BK.'nun 19 ve 20 (TBK'nun 26 ve 27) maddeleri gereğince geçersizdir.

Hal böyle olunca; davacının kâr mahrumiyeti zararının hesabında sözleşmenin 22/B maddesindeki ton başına 500 USD kâr mahrumiyeti verisine dayanılamaz.

Mahkemece davacının kâr mahrumiyeti tazminatı davacı kayıtları ve LPG piyasası koşullarına göre bilirkişiye hesaplattırılmalıdır.

Bu itibarla karar düzeltme talebinin kabulü ile mahkemece verilen hükmün kâr mahrumiyetine ilişkin bölümünün davalı yararına bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan saygıdeğer çoğunluğun ret kararına bu yönden muhalifiz. 22.12.2014
Esas No: 2019/525
Karar No: 2021/2288
Karar Tarihi: 10.03.2021

**16. Hukuk Dairesi         2019/525 E.  ,  2021/2288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Uzman bilirkişilerin müştereken sundukları 11.06.2008 tarihli rapor içeriğine göre davacının hükme esas alınan krokide (A), (B) ve (C) harfleriyle gösterilen bölümler hakkındaki davasının reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamakta ise de; aynı rapor içeriğinden, mevcut fiziki yapıları itibarı ile bu bölümlerin TMK'nın 715. maddesi uyarınca devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan, aynı Kanun'un 999. maddesi gereğince tapuya tescili mümkün bulunmayan yerlerden olduğunun anlaşılması nedeniyle Hazine adına tescile karar verilmesi doğru olmadığı gibi; aynı krokide (D) harfiyle işaretlenen bölümün %20 eğimli, halen tarım arazisi olarak kullanılmakta olup, içerisinde 120 civarında 30 yaşlarında badem ağacı, 20 yaşlarında 2 adet ardıç ağacı, 3 adet üzüm tefeği, çeşitli yaşlarda ve türlerde 30 adet meyve ağacı ve 25-30 yıllık bir adet ev bulunduğunun anlaşılması nedeniyle bu bölümde davacı kişi yararına imar-ihya ve zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği anlaşıldığından (D) bölümü yönünden davacı lehine kabul kararı verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişisi tarafından hazırlanan 11.06.2008 tarihli krokide (D) harfi ile gösterilen 7.358,74 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın tarla vasfı ile davacı adına tapuya tesciline, fazlaya dair talebin reddine, davalı Hazinenin tescil talebinin reddine, 11.06.2008 tarihli krokide (A), (B) ve (C) harfi ile gösterilen taşınmazların tescil harici bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili, davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı fazla yatırılan bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıya

iadesine, davalı ... yasal hasım olduğundan peşin yatırılan harcın iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.03.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/1956
Karar No: 2013/2294
Karar Tarihi: 22.03.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/1956 E.  ,  2013/2294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Yakınca Köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 35 parsel sayılı 16276,25 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, kazandırıcı zamanışımı zilyetliği nedeniyle mülk edinme koşullarının oluşmadığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddi ile 102 ada 35 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/3328
Karar No: 2018/5879
Karar Tarihi: 11.12.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/3328 E.  ,  2018/5879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : İstinaf Başvurusunun Esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi, duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin adli arama kararı veya emri olmadan üst araması yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, sanığın uyuşturucu madde etkisi altında vermiş olduğu rızanın geçersiz olması nedeni ile delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğine, maddelerin kişisel kullanım sınırı içinde olduğuna, TCK'nın 188/4. maddesinin uygulanması hususunun değerlendirilebilmesi için keşif yapılması gerektiğine ilişkin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme karşı yapılan istinaf başvurularının esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin reddi ile CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin reddine, 11.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/9756
Karar No: 2021/4016
Karar Tarihi: 01.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2019/9756 E.  ,  2021/4016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Müştekinin ikametine giderek güneş enerji sistemleri işi yaptığını söyleyen sanık ...’ın müştekiden kimlik fotokopisi ve ikamet adresini alarak ayrıldığı, daha sonra bu bilgileri kullanarak diğer sanık ...’un sahibi olduğu güneş enerjisi ve mobilya işi yapan işletmeden mobilya almış gibi sahte kredi dokümanlarını diğer sanık ... ile birlikte tanzim edip müşteki adına ... isimli kredi kuruluşundan kredi kullanmak suretiyle menfaat temin ettiği, bu şekilde sanığın özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda;

Sanık savunması, müşteki beyanı, ekspertiz raporu ile tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; O yer Cumhuriyet savcısının sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen beraat hükümlere yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Sanığın hükümlerden sonra 29/11/2016 tarihinde öldüğünün UYAP sistemi aracılığıyla Mernis'ten temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davalarının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerinin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14393
Karar No: 2015/31619
Karar Tarihi: 18.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/14393 E.  ,  2015/31619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/176942

Silahla tehdit ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan sanık F.. U..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a-son, 43/1 ve 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddeleri uyarınca, 4 yıl 6 ay hapis, 1 yıl hapis ve 600 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair, Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2011 tarihli ve 2011/8 esas, 2011/162 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2015 gün ve 176942 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Sanığın olayda kullandığı kabul edilen silahın ele geçirilememiş olması ve sanığın savunmasında silahın oyuncak olduğunu ileri sürmüş olması karşısında, suça konu silahın 6136 sayılı Kanun kapsamına giren silahlardan olup olmadığı kesin olarak belirlenmeden, anılan Kanun'a muhalefet suçundan mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma isteminin, sanık F.. U.. hakkında, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik olması karşısında, İddianamede açıklanıp hükümde kabul edilen eyleme, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına, kanun yararına bozma isteminin kapsamına ve tebliğname tarihine göre, işin incelenmesi Yüksek 8. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3635
Karar No: 2020/5293
Karar Tarihi: 26.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/3635 E.  ,  2020/5293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdure ile katılanların aşamalardaki tutarlı ve detaylı beyanları, mağdurenin arkadaşı tanık Merve’nin ifadeleri ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, mağdurenin devam ettiği karate kursundan öğretmeni olan sanığın, olay günü evine ziyarete gelen on iki yaşındaki mağdurenin cinsel bölgelerine dokunarak, boyun ve dudaklarından öpmek ve sırt üstü yere yatırıp üzerine uzanarak elbiselerinin üzerinden cinsel organını vajinasına temas ettirmek suretiyle cinsel istismarda bulunduğu gözetilerek atılı suçtan mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Adli Tıp Kurumu uygulamalarına göre olay tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 103/6. maddesine göre çocuklar yönünden ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor tanzim edilebilmesi için olayın üzerinden en az altı ay geçmesi gerektiği, buna göre mağdureye yönelik eylemin 04.10.2012 tarihinde gerçekleştirmesine karşılık ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin OMÜ Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi tarafından altı aylık süre geçmeden önce 18.12.2012 tarihinde düzenlenen raporun hükme esas alınamayacağı ve bu hususta usulüne uygun şekilde yeniden rapor alındıktan sonra hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.