erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/9031
Karar No: 2021/5828
Karar Tarihi: 23.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9031 E.  ,  2021/5828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporlarının ilgili vergi dairelerinden getirtilmesi,

2-Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyasının getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellefler ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4-Sanığın “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan mahkûmiyetine ilişkin temel cezanın tayini sırasında, uygulama maddesinin VUK'nin 359/b-1 maddesi yerine 359/2-b maddesi şeklinde yanlış gösterilmesi,

5-Kabule göre de;

a)Faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle kullanılan son fatura tarihine göre 25/09/2009 olması gereken suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "08/2009" olarak yanlış yazılması,

b)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c)Yargılama gideri olarak hesaplanan miktarın CMK'nin 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun’un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktarın altında olması nedeniyle hazineye yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 23.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/4801
Karar No: 2011/1283
Karar Tarihi: 24.02.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/4801 E.  ,  2011/1283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/3, 62, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman dilimi gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine mahalefet edilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca, suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış bulunan sanık hakkında hükmolunan bir yılın altındaki hapis cezasının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/22024
Karar No: 2018/17451
Karar Tarihi: 04.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/22024 E.  ,  2018/17451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya kapsamına göre; davacı vekili dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığını açıkça belirtmiş, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak talepte bulunmuş, 09/06/2014 harç tarihli dilekçesi ile de davasını ıslah ettiğini bildirmiştir.

Bu hali ile eldeki dava kısmi eda külli tespit davası niteliğinde olup kıdem tazminatı dışında kalıp da hükmedilen alacaklar yönünden dava ve ıslah tarihinden itibaren ayrı ayrı faize hükmedilmesi yerine fazla mesai alacak kalemi yönünden dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi bozma nedeni ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının fazla mesai alacağının kabulüne ilişkin 2. bendinin çıkarılarak, yerine;

"4.026,53 TL net fazla mesai alacağının 3.500,00 TL'lik kısmının 02/06/2014 dava tarihinden, bakiyesinin 09/06/2014 ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine," bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/9946
Karar No: 2019/12048
Karar Tarihi: 03.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9946 E.  ,  2019/12048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/2, 151/1, 31/2. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. maddelerine göre belirlenen 4 yıllık zamanaşımının, kararın verildiği 25/06/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 03/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/65479
Karar No: 2013/9509
Karar Tarihi: 22.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/65479 E.  ,  2013/9509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın müştekinin evine gittiği kendisini belediye fon dağıtım görevlisi olarak tanıtarak, müştekiye fondan yardım alıp almadığını sorduğu, müştekinin almadığını söylemesi üzerine belediye fonundan yardım verileceğini söyleyerek bu yardımı alabilmesi için müştekinin kolunda takılı bulunan bir adet bileziği kendisine vermesi gerektiğini söylediği, müştekinin de bu bileziği verdikten sonra sanığın müştekiye işlem yapabilmesi için müştekiden kimliğini talep ettiği, müştekinin içeriye girerek kimliğini aldığı sırada sanığın müştekiye ait bileziği alarak kaçtığı anlaşılmakla dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluştuğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi,
Esas No: 2009/12070
Karar No: 2011/2995
Karar Tarihi: 18.05.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/12070 E.  ,  2011/2995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 151/1, 43/1, 63, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

a) Sanığın olay tarihinde katılana ait olup 200 metre uzaklıkta bulunan iki araca aynı zaman dilimi içinde zarar verdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden fazla ceza tayini,

b) 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverilme tarihine kadar olabileceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 18.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12899
Karar No: 2012/2992
Karar Tarihi: 07.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/12899 E.  ,  2012/2992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların 2004 yılında işledikleri sahte belge düzenleme suçundan dolayı ayrı ayrı 213 sayılı VUK.nun 359/b-1; 765 sayılı TCK.nun 80. maddeleri gereği 21 yıl hapis cezası

2005 yılında işledikleri sahte belge düzenleme suçundan dolayı ayrı ayrı 213 sayılı VUK.nun 359/b-1; 5237 sayılı TCK.nun 43, 53. maddeleri gereği 22 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına dair

2004 takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek suçu yönünden gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 10.12.2004, 2005 yılı için ise Kasım 2005 olarak mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüş, fatura adet ve tutarları nazara alınarak alt sınırdan ayrılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından, 2004 takvim yılında işlenen suç yönünden teselsül hükümleri nedeniyle 765 sayılı yasa hükümleri açıkça lehe olduğundan karşılaştırmalı ve somut lehe yasa değerlendirmesi yapılmaması bozma nedeni yapılmamıştır.

I- Sanık ... ve müdafiinin 2004 ve 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezaları arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilmiş incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın ve müdafiinin sübutun bulunmadığına, suçların unsurlarının oluşmadığına, eksik soruşturma yapıldığına ve sair yönlere ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın aşamalarda, şirketin ortağı olmakla birlikte, kendisinin pazarlama ve piyasayı takip işlerinden sorumlu olup idari işlemler, defterlerin tutulması ve faturaların düzenlenmesinden diğer sanık ...'ın sorumlu olduğunu savunmasına, sanık ...'ın da bu savunmayı doğrulayıp faturaların düzenlenmesi ve idari işlerin kendisince takip edilip, sorumluluğun kendisine ait bulunduğunu beyan etmesine göre; sanık ...'un yüklenen suçlara katıldığına ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğunun denetime olanak sağlanması bakımından gerekçeye yansıtılmadan yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/6602
Karar No: 2014/505
Karar Tarihi: 16.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/6602 E.  ,  2014/505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'ın kovuşturma evresinde bildirdiği adresine, yokluğunda verilen kararın, birlikte oturup oturmadığı ve tebligatı almaya ehil olup olmadığı tebligat parçasından anlaşılamayan İdris Temin'e 25.05.2012 günü tebliğ edilmesi hususu nazara alınarak, İsmail Temin'in ehil olup olmadığı ve tebliğ tarihi olan 25.05.2012 günü itibariyle sanık ile aynı adreste ikamet edip etmediğinin araştırılıp tutanağa bağlandıktan sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/1327
Karar No: 2018/15099
Karar Tarihi: 05.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/1327 E.  ,  2018/15099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000 TL olan adli para cezasına ilişkin hükümler cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizleri mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden yapılan temyiz incelemesine gelince ise;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/10328
Karar No: 2010/3607
Karar Tarihi: 29.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/10328 E.  ,  2010/3607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 109/1-5, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman dilimi yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/2-c. maddesine muhalefet edilmesi,

2- Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi taksirle yaralama suçunun bu suça dönüşemiyeceği de gözetilmeden ek savunma verilmek suretiyle söz konusu suçtan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, Üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9566
Karar No: 2016/9636
Karar Tarihi: 15.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9566 E.  ,  2016/9636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 2.400 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın yanında iki kişi ile birlikte katılanın evine gelerek elektrik kurumundan geldiklerini belirttikleri ve kontrol yapacaklarını söyledikleri, eve girerek prizleri kontrol kalemi ile kontrol edip evde kaçak olduğunu, 10.000 TL ceza keseceklerini söylediği, katılanın ödeme durumu olmadığını söylemesi üzerine 3-5 vermesi halinde ceza kesmeyeceklerini söylediği, bunun üzerine katılanın üzerinde bulunan 300 TL parayı sanığa verdiği, sanığın gitmesinin ardından katılanın dolandırıldığını anladığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği beyanlar, teşhis, tutanaklar ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulamasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15/11/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/31609
Karar No: 2017/8851
Karar Tarihi: 03.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/31609 E.  ,  2017/8851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketten 4.000,00 TL bedelle, teşhir ürünü olan bir koltuk takımı aldığını, fakat üründe yırtık, sökük ve çizikler olduğunu, davalı şirkete durumu bildirdiği halde üründeki ayıbın giderilmediğini ileri sürerek ayıplı ürün bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayıplı ürün bedelinin iadesine ilişkindir. Davacı ayıplı ürün bedelinin tahsilini istemiş, davalı ihbar sürelerine uyulmadığını savunmuştur. Mahkemece davanın kabulü ile ayıplı ürün bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Yargılama aşamasında mahkemece, teknik bilirkişiden rapor alınmış ve bilirkişi raporu benimsenmişse de 4077 sayılı Yasa hükümlerine göre açık ve gizli ayıpların süresinde yapılıp yapılmadığı tartışılmamış ve bu konuda yeterli gerekçe oluşturulmamıştır. O halde mahkemece açık ve gizli ayıp ihbarlarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda varılacak sonuca göre davacının seçimlik hakkının yerinde olup olmadığı sonucuna uygun ve gerektiğinde tarafların diğer delilleri değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/29494
Karar No: 2019/2338
Karar Tarihi: 24.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/29494 E.  ,  2019/2338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde 15/08/2005 tarihinden 08/05/2014 tarihine kadar en son net 1.250 TL ücretle çalıştığını, iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacıya fesihten sonra tüm ödemelerin yapıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Karar başlığında davalı olarak işveren gerçek kişi ... yerine tüzel kişiliği bulunmayan işyeri unvanı “...” yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Fazla çalışmaların, hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatillerde yapılan çalışmaların yazılı delil yerine tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplanması halinde, işçinin normal mesaisinin üzerine sürekli olarak aynı şekilde fazla çalışması mümkün olmadığından, hastalık mazeret izin gibi nedenlerle belirtildiği şekilde çalışamadığı günlerin olması kaçınılmaz olup, bu durumda karineye dayalı makul indirim yapılmalıdır(Yargıtay HGK, 06.12.2017 tarih 2015/9-2698 E.-2017/1557 K.).

Fazla çalışmanın, hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatillerde yapılan çalışmaların tanık anlatımları yerine doğrudan yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Fazla çalışma, hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatillerde yapılan çalışmaların ücretlerinden karineye dayalı makul indirime gidilmesi sebebiyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemez.

Somut uyuşmazlıkta, davacının talep ettiği fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacak kalemlerine ilişkin iddiası, tanık beyanları ile kanıtlandığından hesaplanan miktarların karineye dayalı makul indirime tabi tutularak hüküm altına alınması gerekirken, takdiri indirim uygulanmadan karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.