erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/4354
Karar No: 2021/175
Karar Tarihi: 19.01.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/4354 E.  ,  2021/175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik yapmak

Hüküm : Sanıklar Ruhi ve Suat hakkında beraat; sanık ... hakkında mahkumiyet

Dosya incelendi;

5271 sayılı Türk Ceza Kanununun 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçu kanunun "Topluma Karşı Suçlar" başlıklı üçüncü kısmının dokuzuncu bölümünde düzenlenmiş olup suçun mağduru tüm toplumdur. Tefecilik ilişkisinde faiz karşılığı ödünç para alan kişi, iradi olarak faiz ilişkisinin tarafı olmakta olup gerçek anlamda suçun pasif failidir. Ancak kanun koyucu izlediği suç siyaseti gereği tefecilik fiilinin aktif failinin kolayca tespitini sağlamak amacıyla ödünç para alan kişiyi cezalandırmamıştır. Bu halde tefecilik fiilinin pasif faili konumunda bulunan faiz karşılığı ödünç para alan kişinin suçun mağduru olarak kabulüne olanak yoktur. Bu kişilerin fail hakkında şikayetçi olmaları halinde açılan bir kamu davasındaki konumları ihbar eden niteliğindedir ve suçun doğrudan mağduru olmadıklarından davaya katılma hak ve yetkileri bulunmamaktadır. Bu nedenle sanıklar hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen müştekilerin katılma hakkı olmadığı, bu itibarla hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından müşteki ... vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

İncelemenin sanık ... müdafiinin müvekkili hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne, müşteki Hazine vekilinin ise sanıklar ... hakkında kurulan beraat hükümlerine ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında tefecilik suçundan kamu davası açıldığı, Hazinenin bu suçun mağduru olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ile müşteki Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2554
Karar No: 2019/971
Karar Tarihi: 19.02.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/2554 E.  ,  2019/971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, davacılarla davalı arasında Gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşme uyarınca inşaatın ve gayrimenkulun yapımı ve satışında ortak olmak üzere anlaşma yapıldığını, yapılan harcamalar nedeniyle davalıdan para aldığını, davalının verdiği paralar için miktar ve ödeme tarihi açık senet verdiğini, sonrasında ortaklığın tasfiye edildiğini, senedin davalı tarafından verilmeyerek teminat olarak tutulacağının söylendiğini ileri sürerek davacıların borcu olmadığının tespitine, senedin bedelsiz olması nedeniyle iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, senedin taraflar arasındaki başka bir iş nedeniyle verildiğini, inşaat işiyle ilgisi olmadığını, teminat senedi olduğuna dair sözleşmede ibare olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın 10/11/2015 tarihinde taraflarca takip edilmediğinden işlemden kaldırıldığı, bu tarihten itibaren üç aylık yasal süre içinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın HMK'nun 150.maddesi'nin 5. fıkrası uyarınca 11/02/2016 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacılar vekilinin 25.06.2015 tarihli duruşmaya verdiği mazeret dilekçesinde duruşma günü ve saatini UYAP’tan öğrenmeyi talep etmesine ve mahkemece bu yönde talep kabul edilerek takip eden 10.11.2015 tarihli duruşmada dosyanın işlemden kaldırılmış olmasına göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 19/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/10082
Karar No: 2024/11166
Karar Tarihi: 22.10.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/10082 E.  ,  2024/11166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/508 E., 2021/272 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

Şikayetçiler ... ve ...'ın soruşturma aşamasında 14.06.2014 günü alınan beyanlarında, oğulları olan sanık ...'ın olay tarihinde Antalya'ya gideceğini belirterek kendilerinden para istediğini, sanık uyuşturucu madde bağımlısı olduğundan para vermek istemedikleri ancak otobüs bileti almayı teklif ettiklerini, bunun üzerine sanığın annesi olan şikeyetçi Yurdagül'e tokat atarak basit tıbbi müdahele ile giderilebir şekilde yaraladığı, ayrıca şikeyetçilere "sizi kıtır kıtır keserim" diyerek tehdit ettiğini beyan ettikleri anlaşılmakla, sanığın eyleminin sübutu halinde nitelikli yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu anlaşılmış ise de; iddianamede sanığın şikayetçilerden para istemesine ilişkin eylemden bahsedilmediği, böylelikle açılmış bir dava bulunmadığı dikkate alınarak bu hususta Cumhuriyet Savcılığına ihbarda bulunulması ve açılan dava ile iş bu davanın birleştirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırılık görülmüştür.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2021 tarihli ve 2020/508 Esas, 2021/272 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

5320 sayılı Yasa'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

22.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/8056
Karar No: 2014/9421
Karar Tarihi: 08.09.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/8056 E.  ,  2014/9421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tosya İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2014

NUMARASI : 2013/26-2014/9

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kesinleşen takip nedeniyle İ.İ.K. 269/a maddesine dayalı tahliye istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili için başlatılan tahliye talepli icra takibine davalı borçlunun süresinde itiraz etmemesi ve borcu ödememesi üzerine, davacı alacaklı vekili icra mahkemesinden kiralananın tahliyesi isteminde bulunmuş, mahkemece davalının tahliyesine karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kural olarak tahliye talepli icra takibi yapma hakkı kiraya verene aittir.Kiralayanların birden fazla olması halinde aralarında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğundan icra takibinin birlikte yapılması icap eder. Ancak sözleşmede kiralayanlardan birine yalnız başına takip yapma ve dava açma hakkı tanınmışsa her biri tek başına icra takibi yapabilir tahliye davası açabilir. İcra takibinin kiralayanların tamamı tarafından yapılmaması durumunda, icra takibindeki eksiklik sonradan giderilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmelidir.

Olayımıza gelince; taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan 01.07.2009 başlangıç tarihli üç yıl süreli kira sözleşmesinde kiraya veren olarak “Hasan B. Gedik hissedarları adına M.. G.. ” gösterilmiş, kira sözleşmesi de bu şekilde imzalanmıştır. İcra takibi ve tahliye davası ise M.. G.. tarafından açılmıştır. Davacının dava ve takip tarihinde tek başına kiraya veren sıfatını kazandığı da anlaşılamamaktadır. Bu itibarla öncelikle davacının tek başına kiralayan sıfatı olup olmadığı üzerinde durularak, kiralayanların birden fazla olduğu anlaşılması halinde yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde işlem yapılarak, tahliyeye ilişkin icra takibinin kiralayanların tamamı tarafından yapılmadığı, bu eksikliğin de sonradan giderilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermek gerekirken davacının taraf sıfatı üzerinde durulmaksızın davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 08.09.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5993
Karar No: 2015/12640
Karar Tarihi: 26.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5993 E.  ,  2015/12640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 45. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/04/2014

NUMARASI : 2011/347-2014/54

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 45. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/04/2014 gün ve 2011/347-2014/54 sayılı kararı onayan Daire’nin 14/01/2015 gün ve 2014/15215-2015/277 sayılı kararı aleyhinde davalı Banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı Banka nezdinde bulunan hesabından diğer davalıların hesabına internet bankacılığı yolu ile, izni ve bilgisi dışında toplam 15.711,58 TL havale edildiğini, davalı Banka'nın gerekli güvenlik önlemlerini almadığını, diğer davalıların davacıyı zarara uğratmak kastı ile birlikte hareket ettiğini ileri sürerek 15.711,58 TL'nin davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Banka vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı R.. A.. davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalılar Ruhi ve İlhan aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılar hakkında açılan davanın kabulü ile davalı M.. Y..'in 4.991,88 TL ile sınırlı olmak kaydı ile 15.711,58 TL'nin ticari faizi ile birlikte davalı Banka ve M.. Y..'ten müştereken ve müteselsilen tahsiline dair verilen karar davalı Banka vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalılardan Banka vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Banka vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Banka vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı Banka'dan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 26/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10092
Karar No: 2022/4623
Karar Tarihi: 15.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/10092 E.  ,  2022/4623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulü yönünde yeniden esas hakkında karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre yapılan incelemede; Başiskele İlçesi, Yeniköy Mahallesi 1276 parsel sayılı 2.619,00 m2 yüzölçümlü taşınmaza davacının 04.03.1994 tarihinde satış suretiyle malik olduğu, Hazine tarafından açılan dava sonucu Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/540 Esas, 2012/421 Karar sayılı kararı ile taşınmazın 589,48 m2'lik kısmının kıyı kenar cizgisinde kalması nedeniyle tapusunun iptali ile terkinine karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 12.06.2014 tarihinde kesinleştiği, iş bu davanın 19.11.2015 tarihinde zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

Davacı vekilinin tüm, davalı idare vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesi kararına yapılan istinaf başvurusunun yazılı gerekçelerle kabulü ile HMK’nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca davanın kabulüne karar verilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuşsa da;

Taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kalması nedeniyle tapusu iptal edilerek terkinine karar verilen 589,48/m²'lik kısmının, terkini yapılmadan 2.619,00/m² olarak 3. kişiye 04.07.2014 tarihinde satıldığından eski malik olan davacı yönünden TMK’nın 1007. maddesinde belirtilen koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından farklı gerekçe ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının hazineye irad kaydına, 15/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/7556
Karar No: 2010/6059
Karar Tarihi: 05.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/7556 E.  ,  2010/6059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

HÜKÜM : Kısmen beraat, kısmen mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeretde bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız, sanıklar ..., ..., ... yönünden duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanıklar ..., ... ve ... yönünden duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede:

Sanıklara yüklenen yargılama gideri olmadığı halde, sanıklardan eşit olarak tahsile karar verilmesi, sonuca etkili olmadığından,

Sanık ...’ın Batman Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/854-278 sayılı ilamı ile tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde, hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklara yükletilen dava konusu eylemlerin yasada öngörülen suç tipine eleştiri dışında uygun olarak nitelendirildiği,

İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçların sanıklar tarafından işlendiği,

Soruşturma aşamalarında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Yasal ve takdiri arttırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği,

Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca cezanın doğru olarak belirlendiği,

Anlaşıldığından, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz dilekçelerinde ve sanıklar ... ve ... savunmanı Av. ..., sanık ... savunmanı Av. ... ile sanık ... savunmanı Av. ...’in duruşmada ileri sürdükleri tüm itiraz ve savunmaların reddiyle, sanıklar ..., ... ve ... hakkında yağma suçundan duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükmün istem gibi ONANMASINA ilişkin oybirliğiyle alınan karar 05/05/2010 günü Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...’ın katıldığı oturumda, sanıklar ve savunmanlarının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Esas No: 2012/16488
Karar No: 2012/21839
Karar Tarihi: 14.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/16488 E.  ,  2012/21839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :243-107

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davalı Tedaş Müessese Müdürlüğü hakkında davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar hakkında davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı Tedaş Müesese Müdürlüğü avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, Tedaş direğinin devrilmesi nedeniyle elektrik akımına kapılarak vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve cenaze gideri nedeniyle meydana gelen Kurum zararının tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Yasanın 63. maddesidir.

Bağ-Kur sigortalısının; oturduğu evin yanındaki elektrik direğinin plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen kamyon tarafından yıkılması üzerine, kopan telefon hattını bağlamak için çatıya çıktığı sırada elektrik akımına kapılarak vefat etmesi şeklinde gelişen kazada, mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporuna göre, Tedaş'a % 80, sigortalıya % 20 oranında kusur verilmiş olup, diğer davalılar ise, kusursuz bulunmuştur. Mahkemece, hükme esas alınan kusur raporunun oluşa uygun olmadığı, ceza davasında alınan kusur raporları ile de çelişkili olduğu ve bu nedenlerle hüküm kurmaya yeterli olmadığı anlaşılmaktadır.

Öncelikle, kazanın meydana gelmesinde, illiyeti başlatan kimliği tespit edilemeyen kamyor sürücüsünün kusurlu davranışı olup, bilirkişiler tarafından kamyon sürücüsünün kusurunun irdelenmemiş olması isabetsizdir. Diğer taraftan, haklarında ceza davası açılan sanıklar hakkında 4616 sayılı Yasa uyarınca erteleme kararı verilmesi nedeniyle bu kişilerin kusurunun Tedaş'ın kusuru içinde değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varılarak, bu davalılar yönünden, ayrıca bir irdeleme yapılmamış olması isabetsizdir.

Buna göre, sigortalının mirasçıları tarafından açılan tazminat davasınıda ne karar verildiği, kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, işkazasının meydana geldiği alanda ve işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, oluşa ve mevzuata uygun, belirtilen çelişkileri giderecek kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davacı Kurum ve davalılardan Osmaniye TEDAŞ Mües. Müd. avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcını istek halinde davalılardan Osmaniye TEDAŞ Mües. Müd.'ne iadesine, 14.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/28937
Karar No: 2013/4845
Karar Tarihi: 28.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/28937 E.  ,  2013/4845 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili Avukat ... ile ... Motorlo Araçlar Paz. A.Ş 2-... Türk Otomobil Fabrikası A.Ş vekili Avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1.Tüketici Mahkemesinden verilen 10.8.2011 tarih ve 1176-703 sayılı hükmün Dairenin 25.6.2012 tarih ve 9773-16452 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... Tür Ot. AŞ avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 6,55 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 28.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3350
Karar No: 2018/8398
Karar Tarihi: 19.11.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/3350 E.  ,  2018/8398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ :... İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan iş verene ait iş yerinde geçen ve bildirilmeyen sigortalılık sürelerinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davalılardan ...Belediye Başkanlığı ve fer’i müdahil Kurum vekillerince istinaf kanun yoluna vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalılardan ...Belediye Başkanlığı ve fer’i müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının ...Belediye Başkanlığı ve fer’i müdahil Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; davacının çalıştığının tespitine karar verilen işverenin davalı ... olduğunun hükmün infazında göz önüne alınabileceğine göre davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ...Belediye Başkanlığına yükletilmesine, 19/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.