Esas No: 2011/6899
Karar No: 2012/8252
Karar Tarihi: 10.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6899 E.  ,  2012/8252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... Sakar tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 19/10/2004 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı vekilinin öteki temyiz itirazına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili, davalı ...'ın sevk ve idaresindeki araç ile yaya kaldırımında bulunan müvekkiline çarpması sonucu müvekkilinin ağır şekilde yaralanmasına ve sakat kalmasına neden olduğunu belirterek maddi ve manevi tazminat istemli eldeki bu davayı açmıştır.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, olayın oluşumunda davalı ...'ın %100 kusurlu olduğu kabul edilerek alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 29.278,80 TL maddi ve 1500 TL manevi tazminata hükmedilmişdir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu trafik kazasında, Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 12.12.2007 tarihli raporunda davacının %48,2 oranında malül kaldığı belirtilmiştir.

Bu kapsamda, olayın oluşu, davalı ...'ın tam kusurlu olması, davacının yaralanma derecesi ile maluliyeti ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA;öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bente açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.