erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/4314
Karar No: 2010/7099
Karar Tarihi: 12.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/4314 E.  ,  2010/7099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ilgın Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :6.5.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 9.2.2010 tarihinde duruşmalı temyiz eden davalı ile vekili gelmedi. Karşı taraf temyiz eden vekili Av. K..D..T.. geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının(kadın) tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdırSONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 1bentte yazılı sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 750.00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.04.2010 (Pzt.)
Esas No: 2016/7582
Karar No: 2018/2080
Karar Tarihi: 21.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/7582 E.  ,  2018/2080 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine ve birleştirilen dosya davacısı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Mahkemece en eski tarihli memleket haritaları ile hava fotoğraflarının ve kadastro tespit tarihinden geriye doğru 15-20 yıl öncesine ait memleket haritaları ile hava fotoğraflarının getirtilmesi, sonrasında dava dosyası hükme esas raporları sunan fen ve orman bilirkişilerine verilerek, bu hava fotoğrafları ile memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine 1/5000 ölçekte bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, dağılım oranı, hakim ağaç türü, kullanım şekli ve niteliğinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı, krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın YEREL MAHKEMEYE GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/03/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14426
Karar No: 2020/2028
Karar Tarihi: 20.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/14426 E.  ,  2020/2028 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılar ... ile ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 20.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/3079
Karar No: 2015/2882
Karar Tarihi: 17.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3079 E.  ,  2015/2882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/191155

MAHKEMESİ : Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2011

NUMARASI : 2009/187 (E) ve 2011/188 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Tarsus Vergi Dairesinin mükellefi olup boya ve dekorasyon faaliyetiyle uğraşan sanığın gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın 2006 takvim yılında sahte faturalar kullandığının iddia olunduğu, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek sahte fatura kullanmadığını savunduğu, davanın dayanağını oluşturan 20.11.2008 gün VDENR-2008-1081/72 sayılı vergi suçu ve tekniği raporlarında, sanığın işyeri ve ikametgah adreslerinde bulunamadığı, yasal defter ve belgelerinin usülsüz ve noksan bir biçimde tutulduğu, 2006 takvim yılında alınan sahte faturaların tüm maliyetin %55,6'sını oluşturduğu, 213 sayılı VUK'nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere anılan suçun oluşabilmesi için kullanılan sahte faturaların yasada öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerektiği ancak sanığın kullandığı iddia olunan faturaların aslı veya onaylı örneklerinin dosya içinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; faturaların asılları ve onaylı suretleri getirtilerek kanunda öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturmayla yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Gerekçeli karar başlığında suça konu faturaların 2006 yılı Aralık ayına ilişkin katma değer vergisi bildiriminde kullanılması karşısında suç tarihinin takip eden ayın 21. günü olduğu gözetilmeden suç tarihinin 21.01.2007 yerine 2006 olarak gösterilmesi,

b) 2006 takvim yılında birden fazla sahte fatura kullanılması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uyarınca hükmolunan ceza üzerinden arttırım yapılmaması, Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/22523
Karar No: 2012/202
Karar Tarihi: 16.01.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/22523 E.  ,  2012/202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bozüyük 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :28.7.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve davalı koca lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine  paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun  4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Yargılama giderleri haksız çıkan taraftan alınır (HUMK.m.416). Vekalet ücreti de yargılama giderlerindendir (HUMK.m.423/6). Davacı kadının boşanma davası kabul edildiği ve boşanmanın fer'i niteliğinde olan tazminatlar yönünden vekalet ücretine hükmedilemeyeceği nazara alınmadan davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer yönlerin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.01.2012
Esas No: 2015/7777
Karar No: 2015/9263
Karar Tarihi: 22.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/7777 E.  ,  2015/9263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 5. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2012/82-2014/1250

Taraflar arasındaki davadan dolayı ........ 5. Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 16.10.2014 gün ve 82-1250 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1-Davacının murisi Esmehan ile dava konusu 5 parsel sayılı taşınmazın tapulama tutanağına göre kök muris Ahmet (kayıt maliki Esmehan'ın dedesi) arasındaki ırsı bağı ve Ahmet'in eşleri Rahime ve Ayşe ile bunlardan olma çocuklarını (Esmehan'ın babası Mümin ve onun kardeşlerini) gösterir şekilde nüfus aile kayıt tablosu,

2- Dava konusu 14 parsel sayılı taşınmazın tapulama tutanağına göre kök muris Fadime (nüfus kaydına göre Fatma) ile ikinci eşi olduğu anlaşılan .......... ve Mevlüt'ten olma çocuklarını gösterir nüfus aile kayıt tablosu ile

3- Kayıt maliki Esmehan'ın evlenmeden önceki ve sonraki nüfus aile kayıtlarının Nüfus Müdürlüğünden temini ile evrak arasına alınması istenilen kayıtların eksiksiz evrak arasına alınıp alınmadığı mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6213
Karar No: 2010/9700
Karar Tarihi: 14.09.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6213 E.  ,  2010/9700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih : 31.3.2010

Nosu : 118-620

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişkiden kaynaklanan cari hesap alacağının tahsili amacıyla girişilen icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetkili icra dairesinin Kocaeli İcra Dairesi olduğunu, mahkemenin de yetkili olmadığını ileri sürmüş esasa yönelik olarak da taraflar arasındaki ticari ilişki neticesinde müvekkilinin elinde bir miktar tekstil malzemesi kaldığını, iade sistemi ile çalışıldığından daha önce de davacı firmanın iade edilen malları kabul ederek yerine mal alındığını, ancak haklı neden olmaksızın bir kısım malları ve takip konusu alacağa ilişkin müvekkili tarafından tanzim edilen iade faturalarını teslim almayarak ticari ahlaka aykırı davrandığını, davacının alacaklı olduğunu ispat etmesi gerektiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında cari hesap sözleşmesi bulunmadığı gibi alacağın neden kaynaklandığı ve akdin ifa yeri ve malın nerede teslim edildiğinin belli olmadığı, bu nedenle çekişmenin konusunu para borcu olarak değerlendirerek borcun ifa yerinin davacının ikamet yeri sayılarak HUMK.nun 10.ve B.K.nun 73.maddelerinin uygulanamayacağı, HUMK.nun 9 ve İİK.nun 50.maddeleri hükümlerine göre davalının ikamet yeri icra daireleri ve mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisiz icra dairesinde takibe geçildiğinden davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı-borçlu vekili gerek icra dosyasına sunduğu itiraz dilekçesinde, gerekse de itirazın iptali davasına karşı verdiği cevap dilekçesinde taraflar arasında ticari ilişki bulunmadığı yönünde bir savunmada bulunmamıştır.

Dava, cari hesap alacağından kaynaklanmakta olup, bir miktar para alacağına ilişkindir. Bu durumda mahkemece İİK.nun 50.maddesi yollamasıyla, B.K.nun 73/1.ve HUMK.nun 10.maddesi uyarınca davacı alacaklının muamele merkezinin bulunduğu Ankara İcra Dairesi ve Mahkemelerinin yetkili olduğu gözetilmeden, yanılgılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Esas No: 2013/2558
Karar No: 2013/4969
Karar Tarihi: 14.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2558 E.  ,  2013/4969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/03/2011 gün ve 2010/296-2011/92 sayılı kararı onayan Daire’nin 12/.../2012 gün ve 2011/9340-2012/16384 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 45 yıldır süt ürünleri üretimi yaptığını, bu amaçla bir peynir cinsi olan ... peynirini üretip pazarladığını ve ürünlerinde “...” ibaresini kullandığını, davalının ise “...” ibareli markasının bulunduğunu ileri sürerek, müvekkilinin eyleminin davalının marka hakkına tecavüz oluşturmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/.... maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 14/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7176
Karar No: 2019/5621
Karar Tarihi: 23.09.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/7176 E.  ,  2019/5621 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nin 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nin 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 23.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/20079
Karar No: 2015/23511
Karar Tarihi: 21.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/20079 E.  ,  2015/23511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/303679

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesi

NUMARASI : 2013/241 (E) ve 2013/346 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Açıklanması geri bırakılan hükmün, açıklanması için 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 1. fıkrası uyarınca duruşma açılarak ve oluşan yeni durum karşısında, duruşma açıldığından ve yargılamaya devam olunduğundan sanık ile varsa katılan haberdar edilip, hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinin ya da denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yasal ve geçerli bir mazereti bulunmadığı halde yerine getirmediğinin yapılan duruşma sonunda tespiti halinde, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrası gereğince hüküm ilk şekliyle açıklanır. Bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki koşuldan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle 5560 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile CMK'nın 231. maddesine eklenen 7. fıkra gereğince uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere, önceki hükümde bir değişiklik yapılamayacaktır. Açıklanan bu hükümdeki hukuka aykırılıklar ise temyiz ya da kanun yararına bozma yoluyla Yargıtay’ca yapılacak inceleme sonucunda giderilebilecektir.

Yapılan açıklamalar gözetilerek somut olay değerlendirildiğinde; denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki, geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi yerine, CMK’nın 231. maddesinin 11. fıkrasının 2. cümlesindeki hükme aykırı olarak, 26.10.2011 tarihli hükümden farklı olarak hapis cezası ile birlikte verilen temel adli para cezasının 60 gün yerine 5 gün olarak belirlenmesi ve yasal bir zorunluluk da bulunmadığı halde, hükmolunan hapis cezasının para cezasına çevrilmesine karar verilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.