erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/6622
Karar No: 2014/10890
Karar Tarihi: 15.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/6622 E.  ,  2014/10890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kars 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi : 24.12.2013

No : 2011/308-2013/851

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı 01/06/1981'den 1985 yılına kadar davalı DSİ 24. Bölge Müdürlüğünde çalıştığının tespitini istemiş, mahkemece, davacıya ait 27.10.1981 tarihli işe giriş bildirgesi mevcut olsa da bu bildirgenin tek başına gerçek ve fiili çalışmayı göstermeye yeterli görülmediğinden, mevcut bordrolarda davacı isminin yer alamaması keza davalı kurumun 15.01.2012 tarihli yazısındaki davacının çalışmasının bulunmadığı yönündeki beyanı kamu kurumlarında her türlü işlemin yazılı yapılmasının esas olması tanıkların bordro yada komşu işyeri tanığı olmamaları dikkate alındığında davacı iddiasının haklı nitelik taşımadığı kanaatine varılarak davacının davasının reddine karar verilmiştir.

İncelenen dava dosyasında, davacının davalı işyerine 01/10/1981 tarihinde işe girişine dair bildirgesi mevcuttur. Kuruma hak düşürücü süre içerisinde 27/10/1981’de intikal ettiği anlaşılan davacıya ait kimlik bilgilerini içeren işe giriş bildirgesinin varlığı dikkate alınarak, işe giriş bildirgesinin düzenleme tarihindeki mevzuat hükümleri ile bir günlük çalışmaya karine oluşturduğu, dinlenen davacı tanıkları K.. K.. ve A..H..’ın çalışmayı doğruladığı gözetildiğinde anılan tarih itibariyle bir günlük tespite karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/3703
Karar No: 2023/11088
Karar Tarihi: 16.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3703 E.  ,  2023/11088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/91 Esas, 2021/289 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11 inci, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun (1136 sayılı Kanun) 41 inci ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)’nun 73, 81, 82 ve 83 üncü maddeleri gereğince vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması zorunludur.

6100 sayılı Kanun'un “Vekilin İstifası” başlıklı 82 nci maddesinde; istifa eden vekilin vekâlet görevinin, istifanın müvekkiline tebliğinden itibaren iki hafta süreyle devam edeceği ve istifa eden vekilin istifa dilekçesi ile birlikte vekâlet verene ihtaren bildirileceği hükme bağlanmıştır. Aynı konunun düzenlendiği 1136 sayılı Kanun'un 41 inci maddesinde de; belli bir işi takipten veya savunmadan isteğiyle çekilen

avukatların, o işe ait vekâlet görevinin istifa dilekçesinin müvekkiline tebliğinden itibaren iki hafta süre ile devam edeceği, vekilin; vekâletten çekilmesi halinde, masrafı vekile ait olmak üzere mahkemece, çekilmenin vekil edene açıkça bildirilmesi gerektiği hükme bağlanmıştır.

Davalılardan ... vd. vekilinin 03.01.2021 tarihli dilekçe ile vekillikten çekildiğini bildirmiş ancak yargılama aşamasında 19.11.2021 tarihli dilekçe ile duruşmaya mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşılmış ve mahkemece de vekilin çekilme dilekçesi asillere tebliğ edilip edilmediği araştırılmaksızın tebligat davalı asile çıkarıldığından çekilme dilekçesi tebliğ edilmişse yapılan tebligatlar geçerli kabul edilerek; tebliğ edilmemiş ise, mahkemenin gerekçeli kararı ile idarenin temyiz dilekçesinin davalı ... vd. vekiline tebliğ edilerek tebliğ edilerek Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Palu Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

16.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4089
Karar No: 2012/8480
Karar Tarihi: 05.07.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/4089 E.  ,  2012/8480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, paydaşı oldukları 1366,1367 ve 1368 parsel sayılı taşanmazların toplam 350.700 m²'lik kısmının Akşehir Gölü kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle tapusunun terkin edildiğini, mülkiyet haklarının ihlali nedeniyle tazminat ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, 105.000.TL tazminata karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, tazminat koşullarının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların mülkiyet hakkının ihlali nedeniyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 5.7.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2141
Karar No: 2020/523
Karar Tarihi: 23.01.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/2141 E.  ,  2020/523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılar...Petrokimya Holding A.Ş. ... ve ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen ikinci fıkrasında gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Muhatabın adresi davacı tarafından bildirilecek ve normal tebligat çıkarılacaktır. Bildirilen adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adresi olması arasında fark bulunmamaktadır. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, tebligat, muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre çıkarılacaktır. Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2. maddelerini farklı şekilde yorumlayarak başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddeye göre tebligat çıkartılması doğru olmaz. Bu davranış Anayasa'nın 36. maddesine aykırı olur ve muhatabın savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir. Hem yasa metninde, hem yasanın uygulanmasını gösteren yönetmelikte ve hem de madde gerekçesinde muhatabın sadece adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adres olarak bildirilmesi halinde doğrudan doğruya Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılacağı açıklamasına yer verilmemiş, bilakis bildirilen adrese tebligat yapılamaması halinde 21/2. maddeye göre tebligat yapılacağı önemle vurgulanmıştır. Adres kayıt sistemindeki adres, tebligat yapılamayacağı açıkça anlaşılan bir adres olmadığı için öncelikle normal bir tebligat çıkartılarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinde ve Tebligat Yönetmeliği'nin 30. maddesinde muhatap lehine olan araştırmaların yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işleminin yerine getirilmesi gerekir.

Somut davada davalılardan ... adına çıkan gerekçeli karar tebligatının, yukarıda belirtilen usullere aykırı olarak, öncesinde normal tebligat çıkartılmadan doğrudan mernis adresi yazılmak suretiyle Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi çerçevesinde, mahalle muhtarına tebliğ edilmek suretiyle usulsüz tebliğinin söz konusu olduğu anlaşılmaktadır. Yukarıda anlatılanlar çerçevesinde, gıyabi hükmün ilgilinin mernis sisteminde kayıtlı görünen adresine ilgili mevzuat hükümleri uyarınca usule uygun bir şekilde tebliği sağlanıp temyiz süresi geçtikten ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununu Geçici 3. maddesi gereğince, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra, gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10434
Karar No: 2014/2147
Karar Tarihi: 04.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/10434 E.  ,  2014/2147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, hakaret ve tehdit

HÜKÜM : - Sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından beraat,

- Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hükümlülük,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ...'ın, mağdur ...'a yönelik hakaret ve tehdit suçlarından doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulun- madığı ve mahkeme tarafından da müdahale kararı verilmiş olmasının hükme temyiz hak- kı vermeyeceği cihetle; ... vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kuru- lan hükme yönelik temyizlere gelince,

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun unsurlarının oluşmadığına katılan hazine vekilinin ise, kazanç müsaderesine hükmedilmesi gerektiğine yönelik tem- yiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 04.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/783
Karar No: 2020/2012
Karar Tarihi: 17.06.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/783 E.  ,  2020/2012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İzmir Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde geçerli mazereti bulunmadan duruşmaya gelmediği anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden de duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda;

İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/290 Esas, 2019/108 Karar sayılı ilamı ile nitelikli yağma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 10.05.2019 gün, 2019/1565 Esas, 2019/983 Karar sayılı "Esastan red" kararına karşı, sanıklar ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanı tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davaları üzerine, temyiz dilekçesinde ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

Olayın gerçekleştiği ikametin 149. sokak tarafına bakan yatak odası giriş kapısı üzerinden alınan parmak izlerinin Mehmet Uğur Sayan'a ait çıkması hususunun mahallinde işlem yapılması olanaklı kabul edilip;

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK.nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin usul ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf isteminin esastan reddine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazlarının CMK'nin 302/1. maddesi gereğince reddiyle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 10.05.2019 gün ve 2019/1565- 2019/983 sayılı "Esastan red" hükmünün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, CMK'nin 7165 Sayılı Kanun ile değişik 304. maddesi gereğince, dosyanın İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 17.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11865
Karar No: 2013/25393
Karar Tarihi: 06.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/11865 E.  ,  2013/25393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 15. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.03.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple manevi tazminatın miktarı yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.11.2013 (Çrş.)
Esas No: 2015/14661
Karar No: 2016/1816
Karar Tarihi: 23.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14661 E.  ,  2016/1816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a , 168/1,62,50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca 2000 TL adli para cezası (iki sanık içinde)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların bir soruşturma esnasında polis ekiplerinin aracı ile karakola götürüldükleri sırada pencerenin camını kırmak suretiyle zarar verdikleri iddia edilen olayda,

20/05/2010 tarihli görgü tespit tutanağında; sanıkların cama zarar verdiklerinin belirtilmesi, sanıklardan...'nin; ... tarafından biber gazının etkisi ile yanlışlıkla camın kırıldığını savunması, ...'nin ise kırmadığını, kimin kırdığını da görmediğini belirtmesi, ayrıca mahkemece camın her iki sanık tarafından kırıldığına dair kabulde iştirakın ne şekilde olduğunun izah edilmemiş olması karşısında;

Tutanak mümzilerinin ve tutanağa göre olay esnasında bu otoda bulunup haklarında yaş küçüklüğünden dolayı tefrik kararı verilen çocukların tanık sıfatı ile beyanlarına başvurulup camın olay esnasında nasıl ve kim tarafından kırıldığının net bir şekilde tespit edilmesi ve kararda gerekçelendirilmesinden sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 23/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/22419
Karar No: 2014/21756
Karar Tarihi: 06.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/22419 E.  ,  2014/21756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanmadan Sonra Açılan Maddi Tazminat

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi, ... Mahallesi, ... Sokak, No:40/4, ..... adresine Tebligat Kanunun 35. maddesine göre davalıya tebliğ edilmiş ise de, bu adresin davalının adres kayıt sistemindeki adresi olmadığı anlaşılmaktadır. Tebligat Kanununun 11.01.2011 tarihli 6099 sayılı Yasayla değişik 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için, "kişinin adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin tespit edilememiş olması” zorunludur. (6099 s. K. md. 9) Mahkemece davalının tespit edilecek adres kayıt sistemindeki adresine Tebligat Kanunun 21/2. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken, şartları gerçekleşmediği halde mahkeme kararının Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebliğ edilmesi tebligatı geçersiz kılar. Açıklanan sebeple gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin davalıya Tebligat Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği ile temyiz süresi de beklenerek gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 06.11.2014 (Prş.)
Esas No: 2019/1923
Karar No: 2019/7921
Karar Tarihi: 24.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/1923 E.  ,  2019/7921 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1- ... Madencilik A.Ş. 2- ... adlarına Av. ... 3- ... adına Av. ... 4- ... 5- ... 6- ... 7- ... 8- ... 9- ... 10- ... 11- ... aralarındaki dava hakkında Acıpayam Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nden verilen 05.11.2015 günlü ve 2013/338-2015/430 sayılı hükmün, davalılardan ... Madencilik A.Ş., ... ve ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen ikinci fıkrasında gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Muhatabın adresi davacı tarafından bildirilecek ve normal tebligat çıkarılacaktır. Bildirilen adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adresi olması arasında fark bulunmamaktadır. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, tebligat, muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre çıkarılacaktır. Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2. maddelerini farklı şekilde yorumlayarak başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddeye göre tebligat çıkartılması doğru olmaz. Bu davranış Anayasa'nın 36. maddesine aykırı olur ve muhatabın savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir. Hem yasa metninde, hem yasanın uygulanmasını gösteren yönetmelikte ve hem de madde gerekçesinde muhatabın sadece adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adres olarak bildirilmesi halinde doğrudan doğruya Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılacağı açıklamasına yer verilmemiş, bilakis bildirilen adrese tebligat yapılamaması halinde 21/2. maddeye göre tebligat yapılacağı önemle vurgulanmıştır. Adres kayıt sistemindeki adres, tebligat yapılamayacağı açıkça anlaşılan bir adres olmadığı için öncelikle normal bir tebligat çıkartılarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinde ve Tebligat Yönetmeliği'nin 30. maddesinde muhatap lehine olan araştırmaların yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işleminin yerine getirilmesi gerekir.

Somut davada davalılardan ... adına çıkan gerekçeli karar tebligatının yukarıda belirtilen usullere aykırı olarak, öncesinde normal tebligat çıkartılmadan doğrudan mernis adresi yazılmak suretiyle Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi çerçevesinde, tebliğ imkansızlığı gerekçe gösterilerek ve davalıya neden ulaşılamadığına dair herhangi bir kayıtta eklenmeden mahalle muhtarına tebliğ edilmek suretiyle usulsüz tebliğinin söz konusu olduğu anlaşılmaktadır. Yukarıda anlatılanlar çerçevesinde, gıyabi hükmün ilgilinin mernis sisteminde kayıtlı görünen adresine ilgili mevzuat hükümleri uyarınca usule uygun bir şekilde tebliği sağlanıp temyiz süresi geçtikten ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununu Geçici 3. maddesi gereğince, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra, gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14885
Karar No: 2017/1403
Karar Tarihi: 08.02.2017

**18. Ceza Dairesi         2016/14885 E.  ,  2017/1403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Anal ya da oral yoldan yapılan, eşcinsel veya grup halinde bulunulan cinsel birleşmelere ait görüntülerin veya cisimle yapılan mastürbasyon görüntülerinin tek başına “doğal olmayan” kavramı içerisinde değerlendirilemeyeceği, bu kavramın cinsel yaşamın içerisinde yeri olmayan, aşağılayıcı veya bütün toplum tarafından da doğal olarak kabul edilmeyen ilişkileri tanımladığı, bilirkişi raporunun içeriğine göre sanığın eyleminin TCK'nın 226/1. maddesinin ihlali niteliğinde olduğu ve bu maddeye göre cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun 226/4. maddesinden hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.02.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.