erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/470
Karar No: 2021/14268
Karar Tarihi: 27.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/470 E.  ,  2021/14268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın pencereden eve girdikten sonra buzdolabı, çamaşır makinesi, koltuk takımı başta olmak üzere 15.000 TL değerinde ev eşyasını çaldığı, aynı şekilde evin içinden haksız olarak elde ettiği yedek anahtarla kilitli olan kapıyı açarak eşyaları dışarı çıkarttığı bu suretle 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h ve 142/2-d maddelerinin birlikte işlendiği ve hırsızlık suçuna konu eşyaların değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 27/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/5095
Karar No: 2012/22449
Karar Tarihi: 26.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5095 E.  ,  2012/22449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat, 765 sayılı TCY'nın 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesi,

213 sayılı VUK'nun 359/b-1,80, 59/2, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca 17 ay 15 gün hapis cezasının, ertelenmesi.

I-”2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçuna yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- "2002, 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarına yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığa ait vergi mükellefiyetinin 31.03.2005 tarihinde resen terkin edildiği ve bu tarihten sonra sahte belge düzenlediğine ilişkin bir delil ve iddia bulunmadığı gözetildiğinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2. maddelerindeki dava zamanaşımının suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/2764
Karar No: 2019/8167
Karar Tarihi: 03.12.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/2764 E.  ,  2019/8167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalı ... mirasçıları ... ve ...’ya yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre, bu davalıların adres kayıt sistemindeki adreslerine yapılmaları nedeniyle usulüne uygun olmadıkları anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalıların adreslerine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 03.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/8388
Karar No: 2007/10677
Karar Tarihi: 23.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/8388 E.  ,  2007/10677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Satışı yapılan otomobil parçaları ile koltuk takımı, bulaşık makinası, fırın, buzdolabı, çek yat, yemek odası takımının birlikte satıldığı görülmektedir. Sözü edilen menkullerin satışının bu şekilde yapılmasını zorunlu kılacak şekilde aralarında ekonomik bir bütünlük bulunmadığı gibi ekonomik bir menfaat de yoktur. Alıcılardan bu malların tamamına talip olmaları beklenemez. Ayrı ayrı satılması talebi ve talibi artırır.Bu durumda ayrı ayrı şartnameleri hazırlanarak satılmaları gerekli iken bu hususa uyulmaması doğru değildir. Mahkemece şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar vermek gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/524
Karar No: 2018/10854
Karar Tarihi: 19.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/524 E.  ,  2018/10854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, müvekkillerinin kızları ...'ya davalıların sürücü ve işleteni bulunduğu aracın 29.08.2012 tarihinde çarpması sonucu ...'nın vefat ettiğini belirterek, davacılar için 100.000,00'er TL olmak üzere toplam 200.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, duruşmada davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacılar için ayrı ayrı 10.000,00'er TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, mahkemece kusur raporu alınmadığı ve ceza yargılaması esnasında alınan kusur raporuna dayanıldığı, kararın gerekçesinde davacıların kızı yaya ...'nın tali, davalı sürücünün asli kusurlu olduğunun belirtildiği, ... 12. Ceza Dairesi tarafından onanan ceza davasında ise; üç adet rapor alındığı, ilk iki rapordaki çelişkinin giderilmesi için alınan ... heyet raporunda sürücünün tali, yaya ...'nın asli kusurlu kabul edildiği ve bu raporun hükme esas alındığı anlaşılmaktadır. Mahkemece ceza

yargılaması esnasında alınan raporun hükme esas kabul edildiği anlaşılmakla, davalı sürücü Yalçın'ın tali, davacıların murisi kızları yaya ...'nın asli kusurlu olduğunun gerekçede belirtilmesi suretiyle karar verilmesi gerekirken, hatalı kusur oranları belirtilerek karar verilmesi doğru görülmemiş ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik bu gerekçeyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın HUMK.'nun 438/9.maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 19/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5196
Karar No: 2021/1169
Karar Tarihi: 27.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/5196 E.  ,  2021/1169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, katılanlar müdafii

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde,

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nın 66/1-d maddesinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli dava zamanaşımı süresinin, son kesen usulü işlem olan 29.03.2013 günlü sorgu tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-d, 66/2 ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde,

Suç tarihinde 12-15 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun cinsel istismar suçu yönünden eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin geliştiğine dair raporun dosyada bulunduğu, ancak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden herhangi bir rapor aldırılmadan hüküm kurulduğu anlaşıldığından, suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında suç tarihinde işlediği iddia olunan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı ve bu suçla ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6958
Karar No: 2016/3342
Karar Tarihi: 01.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/6958 E.  ,  2016/3342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/1-2. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 207 promil alkollü olarak trafik kazasına karıştığının tespit edildiği somut olayda, kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2472
Karar No: 2012/5135
Karar Tarihi: 07.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/2472 E.  ,  2012/5135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.09.2011 gün ve 2009/323 Esas, 2011/182 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sakarya Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 25.09.2009 tarihli raporunda mental retarde hali bulunan mağdurun işlenen suça karşı beden ve ruh bakımından kendini savunacak durumda olmadığının belirtilmesi, bu raporu destekler mahiyetteki Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 31.01.2011 tarihli raporu, sanığın 21.10.2009 tarihli dilekçesi ve 02.12.2009 tarihli celsedeki ikrar içeren savunmalarıyla aşamalardaki beyanlarında mağdurun akıl hastası olduğunu bildiğini belirtmesi karşısında, tebliğnamedeki mağdurun akıl hastalığı olup olmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiği konusunda bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı eyleminden TCK.nın 102/2, 102/3-a, 102/5, 43/1. maddelerine göre verilen 14 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasından TCK.nın 62. maddesiyle indirim yapılırken sonuç hapis cezasının 12 yıl 2 ay 7 gün yerine 11 yıl 14 ay 7 gün olarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminden de TCK.nın 109/1, 109/3-f, 109/5, 43/1. maddelerine göre verilen 3 yıl 9 ay hapis cezasından TCK.nın 62. maddesiyle indirim yapılırken sonuç hapis cezasının 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak eksik tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11091
Karar No: 2019/8679
Karar Tarihi: 16.12.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/11091 E.  ,  2019/8679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

I-7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan 21/2. maddesine göre, bu davalının adres kayıt sistemindeki adresine yapıldığı ve usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalıların adresine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 16.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/10104
Karar No: 2016/8286
Karar Tarihi: 26.09.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/10104 E.  ,  2016/8286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Banka ve kredi kurumlarını dolandırmak

HÜKÜM : (Lehe Kanun değerlendirilmesi) 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde gereğince lehe kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 504/1, 522/1 maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 12 gün hapis ve 24.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilşkin.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ...'ın Yöntem Bilgisayar isimli firmada çalıştığı esnada, aynı şahıslarca sahte olarak kurulan... Ltd. Şti. isimli şirket yetkilisi....'in kendisini...i olarak tanıtan sahte kimlikle Demirbank Ulus şubesinden 11.000 TL kredi aldığı esnada bu krediye kefil olmak suretiyle banka veya kredi kurumlarını dolandırmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanunun uygulanmasına yönelik olarak yapılan uyarlama davasında sanık lehine olması nedeniyle sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 504/1 maddesinde belirtilen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ; 6183 sayılı Kanunun 106. maddesi uyarınca 20 TL dahil Devlet alacağı terkin edileceğinden dosyada bu miktarın altında hesaplanan yargılama giderinin CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet hazinesine yükletilmesi gerekirken sanıktan tahsiline karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından yargılama giderinin sanıktan tahsiline ilişkin kısım çıkarılarak yerine, "kamuya yükletilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.