erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/26957
Karar No: 2013/23567
Karar Tarihi: 28.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/26957 E.  ,  2013/23567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3 – 2, 62, 50/3, 52/1. maddeleri gereğince

mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü sanığın idaresindeki arazi taşıtı ile Bozburun caddesini takiben İzmir yolu istikametine seyir halinde iken 2010 sokak kavşağına geldiğinde direksiyon hakimiyeti kaybederek orta refüj ve elektrik direğine çarparak aracın yan yatması sonucu meydana gelen olay sonrası sanığın, alkolmetre ile yapılan ölçümde 66 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, sanığın aracını kullandığı sırada aracın içinin buhar olması nedeni ile klimayı açmaya çalıştığı sırada direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu kazanın meydana geldiğini beyan ettiği, olay sırasında sanığın aracında yolcu olarak bulunan Adnan Çelik'in beyanında ve kaza tespit tutanağında kazanın sanığın alkollü olmasından dolayı meydana geldiğine ilişkin bir kaydın bulunmadığı, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde ancak sürücünün güvenliği sürüş yeteneğini kaybettiğine dair tespit yapılamaması halinde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettirdiğinin kabul edilmekte olduğu anlaşılmakla; 66 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, alkolün etkisi ile sürüş yeteneğini kaybettiğine ilişkin olayın akabinde düzenlenen rapor veya tanık beyanı bulunmadığı hususları da birlikte değerlendirildiğinde, sanığın yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kabule göre de;

Adli sicil kaydı bulunmayan, yargılama sırasındaki tutum ve davranışları lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek cezasından indirim yapılan sanık hakkında, kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrildiğinden bahisle yasal olmayan gerekçe ile CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/718
Karar No: 2010/838
Karar Tarihi: 22.02.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/718 E.  ,  2010/838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Mahkemece 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36.maddesi hükmü gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36.maddesi hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle dava dosyasının keşfe hazır hale getirilmesi, uyuşmazlığın sağlıklı biçimde çözümlenebilmesi için taşınmaz başında keşif yapılması zorunludur. Mahkemece kanıt yükü kendisine ait olduğu belirlenen tarafa keşif giderlerini mahkeme veznesine depo etmesi için kesin süre verilmesi, verilen süre içerisinde keşif giderlerini kabul edilebilir yasal bir mazereti olmaksızın mahkeme veznesine depo etmemiş olması gerekir.

Bu ilkelerin ışığı altında somut olaya bakıldığında davacı tarafa 15.04.2008 günlü oturumda keşif giderlerini mahkeme veznesine depo etmesi için 2.6.2008 gününe kadar kesin süre verildiği dikkate alındığında teknik bilirkişi fen memuru ve ziraat mühendisi için tebligat ücreti alınmadığından yukarıda adı geçen kişilerin davetiye ile çağrılmadan keşif yerinde yazı ile hazır bulunma zorunluluğu olmadığı kukusuzdur.

Hal böyle olunca yerel mahkemece 15.04.2008 günlü oturumda oluşturulan ara kararı kesin süre koşullarını taşımadığından mahkemece davada sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için kanıt yükü kendisine düşen davacı tarafa kesin önel verilmeli, gerekli keşif giderleri davacı tarafından kendisine verilen kesin önel içerisinde karşılandığı takdirde taşınmaz başında keşif yapılmalı, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 60,00 TL harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 22.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/9320
Karar No: 2010/184
Karar Tarihi: 18.01.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/9320 E.  ,  2010/184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi

Hüküm : 13,64 TL maddi ve 1.500 TL manevi tazminat ile 1.000 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.03.2000 gün ve 2000/8-44-48 E.K. sayılı kararı da gözetilerek; tazminat istemine ilişkin davanın, beraat kararının verildiği tarihten uzunca bir süre geçtikten sonra açıldığı; davacı asılın bu uzun süre içinde hakkındaki hükmün kesinleştiğini bilmediğinden söz edilmesinin yaşamın olağan akışına uygun bulunmadığı, bu durumda davanın 466 sayılı Kanunun 2. maddesinde öngörülen süre içinde açıldığının kabulünün mümkün olmayacağı ve davanın bu nedenle reddi yerine, yazılı şekilde tazminata karar verilmesi,

Kanuna aykırı, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 18.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/695
Karar No: 2019/11236
Karar Tarihi: 24.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/695 E.  ,  2019/11236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 24/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13299
Karar No: 2018/14792
Karar Tarihi: 20.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/13299 E.  ,  2018/14792 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...’ın savunması alınırken motoru aldıktan sonra mahalleye götürdüğünü, ancak motoru çalıştıramadığını, mahalledeki kahvenin yanındaki sokağa motoru bıraktığını, daha sonra kahveci ... ’ın kendisine polisin kendisini aradığını söyleyince kendisinin de ...a polisleri ara motoru alsınlar dediğini, bunun üzerine polislerin gelip motoru aldığını ifade etmesi ve olay araştırma ve CD inceleme tutanağı düzenleyicilerinden biri olan ve tanık sıfatıyla beyanı alınan Murat’ın, müştekinin suça konu motosikletinin çalınması olayının araştırılması sırasında yapılan ihbar ile motosikletin kahveci...ın kahvesinin karşısında olduğunu söylediklerini, arayanın kim olduğunu bilmediğini ancak Ali İhsan’ın kahvesinin önüne gittiğimiz de kalabalık bir grubun ve suça konu motosikletin park halinde durduğunu orada bulunan şahısların arasında sanık ...’ın da olduğunu beyan etmesi karşısında, müştekiye ait motorsikletin teslim edilmesi konusunda sanığın katkısı olup olmadığının tespiti bakımından sanık ve tutanak tanığının bahsettiği kahvec...’ın kimlik araştırması yapılarak bu şahsın ve tutanak mümzilerinden dinlenilemeyen Yüksel’in tanık sıfatıyla dinlenilerek sonuçlarına göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılması gerektiğinini gözetilmemesi,

2-T.C.Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13306
Karar No: 2014/2757
Karar Tarihi: 17.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13306 E.  ,  2014/2757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : REYHANLI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2008/461-2013/245

Taraflar arasında görülen davada Reyhanlı Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.04.2013 tarih ve 2008/461-2013/245 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı K. Co. tarafından yine dava dışı S.&Z. Co’ya satılan şamfıstığı emtiasının, İran’ın Mashhad kentinden Lübnan’ın Beyrut kentine taşınması işinin müvekkilce üstlenildiğini ve alt taşıma işinin davalıya verildiğini, davalıya ait aracın Türkiye sınırları içinde kaza yaptığını ve emtianın yola dağıldığını, yükteki kayıp ve hasar nedeniyle müvekkili tarafından dava dışı K. Co.’ya (16.463) ABD Doları ödendiğini ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hasarın davalı sürücüsünün tam kusuruyla sebebiyet verdiği kazadan kaynaklandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi ile, 15.393,50 Amerikan Dolarının 26/08/2003 tarihinden itibaren işleyecek yıllık %5 faizi ile birlikte aynen veya fiili ödeme günündeki Türk Lirası karşılığının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece uyulan Dairemiz bozma ilamında da belirtildiği üzere, dava konusu taşıma CMR'nin uygulanması gerektirir bir taşıma sözleşmesi olup, ağır kusurun sözkonusu olmadığı hallerde fiili taşımayı gerçekleştiren ve tek taraflı trafik kazası sonucu fıstıkların hasara uğramasına neden olduğu ileri sürülen davalı alt taşıyıcı sınırlı sorumluluk miktarını aşmamak üzere oluşan gerçek zararı ödemekle yükümlüdür. İhtilafın mahiyeti de nazara alındığında uyuşmazlığın çözümü özel bilgiyi gerekli kılmaktadır. Mahkemece, alınan rapor bu hususta yeterli bulunmadığına göre yeni bir bilirkişi kurulundan CMR'nin 23'ncü maddesi uyarınca rapor alınıp sonucuna göre karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davalı vekili yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/13297
Karar No: 2020/3037
Karar Tarihi: 20.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13297 E.  ,  2020/3037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8283
Karar No: 2016/1281
Karar Tarihi: 08.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/8283 E.  ,  2016/1281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.......Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davacıya ait davalıya kaskolu aracın, 27/09/2010 tarihinde saat 05:30 sıralarında ........ istikametinde iken seyir halinde iken karanlık yolda ansızın önüne çıkan başıboş köpek/kurt sürüsünden bir hayvana önden çarpması sonucu hasar meydana geldiğini, havanın karanlık yolun ıssız olması sebebi ile ancak 300-400 m sonra durabildiğini 2-3 dakika sonra tekrar aracına bindiğinde hareret göstergesinin uyarı verdiğini gördüğünü, daha sonra aracın kendiliğinden durduğunu, hasar sonrası aracın .....'daki bir servise çektirildiğini, aracın tamirine ilişkin 7.443,00 TL ve çekici hizmetine ilişkin 750,00 TL olmak üzere toplam 8.193,00 TL'nin fatura tarihlerinden itibaren işleyecek ticari avans faizleri ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 27/09/2010 tarihinde saat 05:30 sıralarında....'dan ........'ya seyir halinde iken önüne çıkan bir hayvana çarptığı ve 1.kazanın meydana geldiği, 1.kazada aracın radyatörünün hasarlanması sonucu aracın susuz çalıştığını, devamında sürücünün yoluna devam etmesi sonucu motor içinde oluşmuş motor kitlenmiş ve yağsızlıktan yanmış olup, sürücünün bu şekilde yola devam etmemesi, çekici ile aracını götürmesi gerektiği hatırlatılmış, aksi taktirde araca hasar vereceğinin söylenmesi üzerine sürücünün uyarıları dikkate almayarak 2.hasarın meydana geldiğini, aracın hayvana çarpmasından kaynaklanan zararların karşılandığını, karşılanmayan davacının 2.hasar talebi olduğunu, 2.hasarın davacının ağır kusurundan kaynaklandığı için teminat harici olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 622,52 TL hasar bedeli ve 750,00 TL çekici bedeli olmak üzere toplam 1.372,52 TL'nin kasko poliçesi genel şartlar uyarınca 17/10/2010 tarihinden itibaren değişen-azalan oranlarda ticari faizle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 8.2.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6205
Karar No: 2014/2129
Karar Tarihi: 20.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6205 E.  ,  2014/2129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez),

beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde

çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde

çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyet cinsel taciz suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik gerçekleştirdiği cinsel taciz suçundan CMK.nın 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar itirazı kabil kararlardan olup, temyiz yeteneği bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiin temyiz istemi CMK.nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli karar merciince mahallinde verilmek üzere, incelemenin sanık hakkında mağdur ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile mağdur ...'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümler ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik eylemi nedeni ile kurulan hükümde 5237 sayılı TCK.nın 61/5. maddesinde gösterilen sıralamaya uygun olarak aynı Kanunun 103/2. maddesinden sonra 35/2. maddesinin uygulanması, bundan sonra aynı Kanunun 103/6. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği

gözetilmeyerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından, TCK.nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğuna hükmedilmemesi ise, bu husus hapis cezasının kanuni sonucu olup infaz aşamasında gözetileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4458
Karar No: 2014/17743
Karar Tarihi: 15.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/4458 E.  ,  2014/17743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

Hüküm : 858 TL maddi, 1.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacı vekilinin 14.12.2010 tarihli dilekçesi ile müvekkilinin bir suç soruşturması nedeniyle tutuklandığını, yapılan soruşturma sonunda üzerine atılı suçtan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacı yönünden herhangi bir temyiz talebinin bulunmadığı belirlenmekle;

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Erzin Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/460 sayılı soruşturma dosyasının incelenmesinde; şüphelinin (davacının) yağma suçundan tutuklu kaldığı ve soruşturma sonunda 11.10.2010 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, tazminat davasının 14.12.2010 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,

Davacının tazminat davasının dayanağını teşkil eden hazırlık soruşturması sırasında, kendisini vekaletnameli bir vekille temsil ettirdiği dikkate alındığında, davacı lehine, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince belirlenen maktu vekalet ücretinin başka şekilde tahsil imkanı olmadığından bu miktarın maddi tazminat hesabına dahil edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve davacının tazminat talebi kısmen kabul edilmesine rağmen davacının kabul-red oranına göre yargılama giderlerinden sorumlu tutulması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin eksik incelemeye ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10849
Karar No: 2017/11409
Karar Tarihi: 07.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/10849 E.  ,  2017/11409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 07/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/9563
Karar No: 2010/186
Karar Tarihi: 18.01.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/9563 E.  ,  2010/186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi

Hüküm : 2.000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.03.2000 gün ve 2000/8-44-48 E.K. sayılı kararı da gözetilerek; tazminat istemine ilişkin davanın, beraat kararının verildiği tarihten uzunca bir süre geçtikten sonra açıldığı; davacı asılın bu uzun süre içinde hakkındaki hükmün kesinleştiğini bilmediğinden söz edilmesinin yaşamın olağan akışına uygun bulunmadığı, bu durumda davanın 466 sayılı Kanunun 2. maddesinde öngörülen süre içinde açıldığının kabulünün mümkün olmayacağı ve davanın bu nedenle reddi yerine, yazılı şekilde tazminata karar verilmesi,

Kanuna aykırı, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 18.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.