Esas No: 2014/26758
Karar No: 2015/7648
Karar Tarihi: 02.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/26758 E.  ,  2015/7648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/43413

MAHKEMESİ : İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2012

NUMARASI : 2011/235 (E) ve 2012/1421 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık Ekrem hakkında, mağdur Alaaddin'i kasten yaralama suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak zamanaşımı süresince karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1) Sanıklar S.. A.., M.. G.., Ö.. Y.. ve A.. Ç.. hakkında mağdur A.. H..'e karşı konut dokunulmazlığını bozma suçundan, sanık E.. A.. hakkında mağdur S.. K..'a karşı konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezası seçenek yaptırımına çevrildiği, hapisten çevrili adli para cezaları, infaz aşamasında ödenmediğinde 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gereğince Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma gelen gün miktarınca hapse çevrileceğinden tebliğnamedeki bu yönde bildirilen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

a) Mağdur S.. K.. 27.10.2007 havale tarihli şikayet dilekçesinde, kendisinin evde olmadığı, kayınpederi, kayınvalidesi ve kayınbiraderlerinin evde olduğu bir sırada sanıkların evinin kapısını kırarak zorla evine girdiklerini iddia etmekle birlikte, mağdur Sedat'ın eşi G.. K..'ın olaydan sonra Cumhuriyet Başsavcılığında alınan 27.10.2007 tarihli ifadesinde evlerinin iki oda olduğunu, bir odada babası M.. H.. ile kendisinin, diğer odada ise annesi Nebahat ile kardeşleri Alaaddin ve Ahmet'in yattıkları sırada kapının çalındığını ve sanık Ekrem'in kendilerini dışarı çağırdığını beyan etmesine rağmen Cumhuriyet Savcılığında alınan 16.01.2008 tarihli ifadesinde sanık Ekrem'in geceleyin evinin içine girmek suretiyle konut dokunulmazlığını ihlal ettiği yönünde çelişkili beyanlarda bulunması, olay esnasında mağdurun evinde oldukları anlaşılan mağdurun kayınbiraderleri A.. H.. ve A.. H.. ile mağdurun kayınvalidesi N.. H.. ve kayınpederi M.. H..'in aşamalarda sanıkların konuta ya da eklentilerine girdiklerine dair bir iddialarının olmaması, mağdurun kayınbiraderi A.. H..'in Cumhuriyet Başsavcılığında alınan 28.03.2011 tarihli ifadesinde evin içine girilmediğini sadece kapının tekmelendiğini beyan etmesi karşısında, 27.10.2007 tarihli olay yeri inceleme ve tespit tutanağı içeriğine göre mağdurun ikametinin bulunduğu dört katlı binanın giriş kapısının kilit yerine hasar verildiği sabit ise de, sanıkların üzerlerine atılı konut dokunulmazlığını bozma suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı değerlendirilmeden ve sanıkların suçları işlediğinin hangi delillerle sabit görüldüğü, hangi beyanlara ve delillere üstünlük tanındığı tartışılıp açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kabule göre de, sanıkların aynı konutta ikamet ettikleri anlaşılan mağdurlar Alaaddin ve Sedat'a yönelik eylemlerini birden fazla kişi ile gerçekleştirmeleri nedeniyle sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 119/1-c maddesinin tatbiki gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Sanık Nebahat hakkında, mağdur S.. A..'ü kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanığın atılı suçu kabul etmemesine, mağdurun aşamalarda kendisini diğer sanık A.. H..'in bıçakla yaraladığını beyan etmesine ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suç sabit olmadığı halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kabule göre de, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmiş olmasına göre, bu cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesi uyarınca yeniden adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3) Sanık Nebahat hakkında, mağdur E.. A..'ü kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmiş olmasına göre, bu cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesi uyarınca yeniden adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4) Sanık A.. H.. hakkında, mağdur M.. G..'i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Mağdur M.. G.. hakkında, Şişli Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 23.01.2008 tarihli raporda, mağdurun yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğunun bildirilmesi karşısında, sanığın, mağdur Mehmet'i silahtan sayılan cisimle hayatını tehlikeye sokacak şekilde yaralaması eyleminden dolayı, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri gereğince tayin olunacak hapis cezasının 5 yıldan, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca tayin olunacak temel cezanın da bir yıl hapis cezasından az olamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesince temel hapis cezasının 8 ay olarak belirlenmesi ve TCK'nin 86/3-e ve 87/1-d-son maddeleri de uygulanmamak suretiyle eksik ceza tayini,

b) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5) Sanık A.. H.. hakkında, mağdur S.. A..'ü kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Mağdurun aşamalardaki anlatımlarına, mağdurun adli raporu içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın mağduru silahtan sayılan bıçak ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı sabit olmasına ve kabulün de bu yönde olmasına rağmen, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2 ve 86/3-e maddeleri gereğince ceza tayini yerine uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi yerine TCK'nin 86/1. maddesi olarak gösterilmesi ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince artırım yapılmaması,

b) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Nebahat, A.. H.., M.. H.., A.. Ç.., Salih, Ekrem ve Özgür ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.