erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/5305
Karar No: 2019/7135
Karar Tarihi: 28.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/5305 E.  ,  2019/7135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Davalı ... mirasçısı ... 25.09.2018 tarihinde mahkemeye verdiği dilekçesinde adresini “...” olarak göstermesine karşın, mahkemece ...’a “...” adresine yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre gerekçeli karar tebligatının yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür.

Bu durumda, mahkemece adı geçene 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 28.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Esas No: 2011/10703
Karar No: 2012/1481
Karar Tarihi: 07.02.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/10703 E.  ,  2012/1481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, kasten yaralama

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; Katılanlar ... ve ...'ı yaralama eylemi nedeniyle TCK'nın 86/2, 29, 31/3, 62, 50/1-f maddeleri uyarınca mahkumiyet (2 kez), 4 gün süre ile gönüllü olmak koşulu ile kamuya yararlı temizlik işinde çalıştırılmasına çevrilmesine,

2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında;

TCK'nın 151/1, 29, 31/3, 62, 50/1-f. maddeleri uyarınca mahkumiyet, 4 gün süre ile gönüllü olmak koşulu ile kamuya yararlı temizlik işinde çalıştırılmasına çevrilmesine,

3- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan; Beraat

4) Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan; Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin süre tutum dilekçesinin sanık ... hakkındaki kasten yaralama ve sanık ... hakkındaki mala zarar verme suçundan verilen beraat hükümlerini de kapsadığının anlaşılması karşısında, bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/19299
Karar No: 2021/8580
Karar Tarihi: 08.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/19299 E.  ,  2021/8580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın, aynı zamanda bilinen en son adresi olan MERNİS adresine öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan 20.04.2015 tarihli tebliğ işlemi usulsüz olduğu gibi temyiz dilekçesi ekinde sunulan belgeden sanığın 20.04.2015-28.04.2015 tarihleri arasında hastanede tedavi görmekte olduğu, geçerli bir mazeretinin de bulunduğu anlaşılmakla, 22.07.2015 tarihli temyizinin süresinde olduğu belirlenip temyiz isteminin reddine dair 04.06.2015 tarihli ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede:

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/10556
Karar No: 2019/2730
Karar Tarihi: 27.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/10556 E.  ,  2019/2730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluşa, dosya içeriğine göre, olay günü sanığın el arabası ile üç adet logar kapağını taşıdığını gören polislerin sanığı durdurduğu, sanığın suça konu logar kapaklarını çaldığı yeri gösterdiği, bu yerin belediyenin alt yapı çalışması yapması nedeniyle yolu kapattığı yer olduğu, Can sokak ile At pazarı sokağının kesiştiği yerde iki adet logar kapağının yerinde olmadığı ve etrafının iş makineleriyle kazıldığının tespit edildiği, sanığın döküm malzemeden yapılmış ve üzerinde aidiyeti ile ilgili bilgi bulunan logar kapağını aldığını tevilli olarak ikrar ettiği anlaşıldığından sanığın üzerine atılı suçun (5237 sayılı TCK 142/1-a ,143. ve 168/1. maddeleri) sabit olması karşısında, anılan suçlardan mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde hataya düşülerek sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğunda hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/428
Karar No: 2018/6926
Karar Tarihi: 14.11.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/428 E.  ,  2018/6926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında mağdur Ethem Arıtürk'e yönelik yağma ve sanıklar ... ve ... hakkında mağdur Ethem Arıtürk'e yönelik nitelikli yağmaya teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde:

5237 sayılı TCK'nin 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nin 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, "Değerin azlığı"nın 5237 sayılı yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda ilk eylemde sanık ...'ın mağdurun üstüne arayarak bulduğu 2 TL parayı aldığı, ikinci eylemde sanıklar... ve...'un mağdurdan tehditle 20 TL para ve bir paket sigara vermesini istedikleri, olayın özellikleri ve suç tarihleri de gözetildiğinde yağmalanan ve yağmalanmak istenen miktarın değer olarak az kabul edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ... savunmanları ve katılan Ethem Arıtürk vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğameye aykırı olarak ONANMASINA, 14.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2011/8944
Karar No: 2011/9313
Karar Tarihi: 14.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8944 E.  ,  2011/9313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

...

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 14.01.2009 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, davalı yüklenici ... ile dava dışı arsa sahipleri arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, yüklenicinin 9 sayılı parselde yapacağı binada 10 ve 11 numaralı bağımsız bölümlerin arsa sahiplerine isabet ettiğini, kendilerinin dava dışı arsa sahiplerinden bu bağımsız bölümleri satın aldıklarını, arsa sahipleri ile yüklenici arasındaki sözleşme gereğince binanın iskan giderlerinin yüklenici tarafından karşılanması gerektiğini, fazla haklar saklı kalmak koşuluyla her bir davacı için 1.000,00 TL iskan harç ve giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslahla bu istemlerini 3.172,24’er TL’ye çıkarmışlardır.

Davalı yüklenici, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı yüklenici ... temyiz etmiştir.

Davacıların iddiasına göre, davacılar 9 sayılı parselde davalının yüklenici sıfatıyla inşa ettiği binadan arsa sahiplerine isabet edecek bağımsız bölümleri, arsa sahiplerinden satın almıştır. Başka bir anlatımla, davacılar ile davalı arasında akti bir ilişki bulunmamaktadır. İncelenen sözleşmelerden de davalı yüklenicinin arsa sahipleri tarafından kendilerine bırakılacak bağımsız bölümleri üçüncü kişilere satmaları halinde iskan giderlerini üçüncü kişilere ödeme taahhüdünde bulunmadığı da anlaşılmaktadır.

./..

2011/8944 - 2011/9313 -2-

Borçlar Hukukunda sorumluluk sözleşme ilişkisinden veya doğrudan kanundan doğar. Kanundan doğan borçların nedeni ise, sebepsiz zenginleşme veya haksız iktisap olabileceği gibi vekaletsiz iş görme de olabilir. Davanın tarafları arasında borcun nedeni olacak bir sözleşme ilişkisi bulunmadığı gibi davadaki istemin dayanağı da kanundan kaynaklanmamaktadır. Dolayısıyla, davalının hasmı davalı yüklenici değil, kendileri ile akti ilişkisi bulunan dava dışı arsa sahipleridir.

Mahkemece yapılan bu saptamalara göre davanın reddi gerekirken, sorumluluğun tayininde yanılgıya düşülerek istemin hüküm altına alınması doğru görülmediğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 14.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4653
Karar No: 2019/8833
Karar Tarihi: 18.12.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/4653 E.  ,  2019/8833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın davalılardan ...’na doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 18.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/6735
Karar No: 2006/7447
Karar Tarihi: 19.12.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6735 E.  ,  2006/7447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemlerine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazda davacı ... dışında, ..., ..., ... ve ... da paydaş durumundadırlar.

Oysa, 09.12.1999 tarihli sözleşmede, adıgeçen paydaşlardan ... taraf değildir. Bu sözleşme tüm paydaşlarca yapılmadığından ifâ kabiliyeti olmayan bir sözleşmedir. Davacının bir bütün olarak ifâ yönünden geçerli olmayan bu sözleşmeye dayanarak, sözleşmenin ifa edilmemesi nedeniyle sözleşme uyarınca kendisine verilmesi gereken bağımsız bölüm ve kira bedelini talep hakkı yoktur. Mahkemenin bu iki kalem alacağa da hükmetmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, tapu, kerpiç ev ve avlu niteliğinde olup, kural olarak, arzın mütemmim cüz’ü uyarınca kerpiç ev ve avlu üzerinde diğer tapu malikleri de paydaş durumundadırlar. Bu ev üzerinde tapudaki durumun aksine diğer paydaşların haklarını ortadan kaldıran bir işlemin mevcudiyeti araştırılıp, kesin bir sonuca varılmadan, kerpiç ev ve avlu bedelinden davacı payı yerine, diğer paydaşların paylarının karşılığı olan bedellerin de davacıya verilmesi doğru olmamış, kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 19.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2959
Karar No: 2018/17150
Karar Tarihi: 12.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/2959 E.  ,  2018/17150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması sureti ile mahkumiyet

Mahalli mahkemece, bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi uyarınca "kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek tedbirine" çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "temizlik işlerinde çalıştırılmasına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeple, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükmün 6 numaralı fıkrasındaki "kamuya yararlı temizlik işlerinde çalıştırılma tedbirine çevrilmesine" cümlesinin çıkarılması ve yerine "kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek tedbirine çevrilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/4692
Karar No: 2010/829
Karar Tarihi: 22.02.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/4692 E.  ,  2010/829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Mahkemece 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36.maddesi hükmü gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Kural olarak somut olayda 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36.maddesi hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle dava dosyasının keşfe hazır hale getirilmesi, uyuşmazlığın sağlıklı biçimde çözümlenebilmesi için taşınmaz başında keşif yapılmasının zorunlu olması mahkemece kanıtlama yükümlülüğü kendisine ait olduğu belirlenen tarafa keşif giderlerini mahkeme veznesine yöntemine uygun biçimde depo etmesi için kesin süre verilmesi, verilen süre içerisinde keşif giderlerini kabul edilebilir yasal bir mazereti olmaksızın mahkeme veznesine depo etmemiş olması gerekir.

Bu ilkelerin ışığı altında somut olaya bakıldığında davacı tarafa 03.03.2009 günlü oturumda keşif giderlerini mahkeme veznesine depo etmesi için 30 günlük kesin süre verildiği dikkate alındığında teknik bilirkişiler, fen memuru, arkeolog ve harita mühendisinin keşif günü hazır olması için yapılması gereken tebligatların ücreti alınmadığından yukarıda adı geçen kişilerin keşif yerinde yazı ile hazır bulunma zorunluluğu olmadığı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca yerel mahkemece 03.03.2009 günlü oturumda oluşturulan ara kararı kesin süre koşullarını taşımadığından mahkemece davada sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için kanıt yükü kendisine düşen davacı tarafa kesin önel verilmeli, gerekli keşif giderleri davacı tarafından kendisine verilen kesin önel içerisinde karşılandığı takdirde taşınmaz başında keşif yapılmalı, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 82,80 TL harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 22.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/23525
Karar No: 2014/12148
Karar Tarihi: 17.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/23525 E.  ,  2014/12148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 25.12.2012 tarihli hükmüne ilişkin gerekçeli kararın, yokluğunda karar verilen sanık ...'ın yargılama aşamasında 07.06.2012 tarihli savunmasında bildirdiği "Hafıziye mah. 1847 sofu baba 3 sokak no:18 merkez Van" adresi yerine 7201 sayılı Yasanın 10.maddesine aykırı olarak, 7201 sayılı yasanın 21/2 maddesine göre doğrudan "Evren mh. Turgut Reis sokak no:36 içkapı no:3 Bağcılar İstanbul" şeklinde kayıtlı olan Mernis adresine 14.03.2011 tarihinde tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla; sanık ...'a gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliği ile kararın temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.