erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/14764
Karar No: 2015/882
Karar Tarihi: 19.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/14764 E.  ,  2015/882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 2.AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2013/711-2014/328

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili; öncesinde davalının sadakatsiz davranışları nedeni ile müvekkilinin boşanma davası açtığını, davalının af dilemesi üzerine davasından feragat ettiğini, sonrasında tarafların birlikte yaşama devam ettiklerini, müşterek hayat devam ederken davalının müvekkili arayarak iş yerinde kalacağını söylediğini, müvekkilinin de ertesi gün davalıyı görmek için gittiğinde davalının eşyalarını alarak tatile gittiğini anladığını, ardından davalının davacıya karşı kasadaki para ve evrakları aldığı iddiası ile suç duyurusunda bulunduğunu, davacı için 5.000,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalıya sürekli haksız isnatlarda bulunduğunu,davacı boşanma davasından feragat ettikten sonra ortak yaşamın devam ettiğini, ancak davacının maddi kazanç elde etmek için sürekli tartışma çıkardığını, en son davalıyı manevi olarak taciz etmek için işyerine geldiğini, hakaretler savurduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 1.000,00 TL tedbir nafakasının karar tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Somut olayda hükmedilen tedbir nafakasının başlangıç tarihi karar tarihi olarak belirlenmiştir. 28/11/1956 tarih ve 15 E.-15 K.sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili niteliğinde olup, davanın açıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder. Buna göre, nafakaya dava tarihten itibaren hükmetmek gerekirken; nafakanın karar tarihinden itibaren tahsiline yönelik hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Ne var ki; bu konunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından hükmün HUMK 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1.maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. Bu itibarla hükmün 1.fıkrasında yer alan "karar tarihinden itibaren aylık 1.000,00 TL olmak üzere" ifadelerinin çıkarılarak yerine "dava tarihinden itibaren aylık 1.000,00 TL olmak üzere" ifadelerinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 6.30 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15479
Karar No: 2014/8929
Karar Tarihi: 11.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15479 E.  ,  2014/8929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/157819

Mahkemesi : Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 23/02/2012

Numarası : 2011/368 -2012/85

Suç : Taksirle Yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki davanın düşmesine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine ve oluşa göre; sanığın orta refüjle bölünmüş çevre yolunda idaresindeki otomobille seyri sırasında, bir ses duyması üzerine benzinliğe girip aracını kontrol ettiğinde, ön plakanın düşmüş olduğunu fark ettiği, plakayı bulabilmek için benzinlikten çıkarak ters yola girdiği, aracın dörtlülerini yakıp geldiği şeritten geri gitmeye başladığı, bu sırada aniden ara sokaktan bisiklet ile yola çıkan mağdurlara çarptığı, olay sonucu, mağdurlar B.. Ü.. ve S.. Ö..'ın kemik kırığı meydana gelecek şekilde, İ.. Ş..'in ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları; mağdurların tamamının babaları, mağdurlara atanan müdafilerin de hazır bulunduğu celsede sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtiklerini ve sanık da şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiğini beyan etmiş iseler de; 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesine göre, taksirle yaralama suçunun bilinçli taksirle işlenmesi halinde, sadece TCK'nın 89/1. maddesinde kalan taksirle yaralama suçları açısından şikayetten vazgeçmenin sonuç doğurabileceği, mağdurlar B.. Ü.. ve S.. Ö..'ın TCK'nın 89/2 maddesi kapsamındaki yaralanmaları nedeniyle vazgeçmenin sanığın durumunu etkilemeyeceği, sanığın yola ters yönden girmek suretiyle mağdurlar B.. Ü.. ve S.. Ö..'ın nitelikli şekilde yaralanmasına neden olması şeklinde gerçekleşen eyleminde, suçun bilinçli taksirle işlendiği ve şikayete tabi bulunmadığı gözetilmeden taksirle iki kişinin yaralanmasına neden olmak suçundan cezalandırılması yerine şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 11.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/17620
Karar No: 2011/17500
Karar Tarihi: 18.10.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/17620 E.  ,  2011/17500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bakaya kalmak suçundan sanık ...'nun, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 63/1-A, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, 52/2.maddeleri gereğince 1.500 yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, ARHAVİ Sulh Ceza Mahkemesinin 26.11.2007 tarihli ve 2007/6-24 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 15.10.2008 gün ve 51204 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 12.11.2008 gün ve KYB. 2008-225103 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, bakaya kalmak suçunun işlendiği kabul edilen tarih itibarıyla sanığın Avrupa Konseyi Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinde stajyer olarak görev yaptığı, bu durumun ise 1111 sayılı Askerlik Kanununun 35/1, 35/E-2 maddeleri delaletiyle 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 63/1.maddesi uyarınca yasal mazeret sayılabileceği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanığın kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezası 647 sayılı yasa hükümleri uyarınca paraya çevrilmiş olması sebebiyle temyiz yolu açık olduğu halde yasa yolu gösterilirken kararın kesin olarak verildiği belirtilerek sanık yasa yolunda yanıltıldığından;

Yargıtay C.G.K.nın 07.11.2006 gün ve 2006/6-213 Esas, 2006/229 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6.maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin tereddüde yer veremyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. Kanun yararına bozmaya konu kararda anılan hususların belirtilmediği bu suretle hükmün kesinleşmediği anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 18.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1035
Karar No: 2011/1541
Karar Tarihi: 16.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1035 E.  ,  2011/1541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı olan 425 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 31.75 m2 lik kısmının 3621 Sayılı Yasaya göre oluşturulan kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürüp bu kısmın tapu kaydının iptalini istemiştir.

Davalı,bir savunma getirmemiştir.

Mahkemece, 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesi gereğince hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,16.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/274
Karar No: 2013/2553
Karar Tarihi: 22.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/274 E.  ,  2013/2553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 30.12.2010 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.10.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 207 ada 39 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki bağımsız bölümlerde oturduklarını, davalının komşu 207 ada 40 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki evine komşuluk hukukuna aykırı olarak kendi taşınmazlarına bakacak şekilde pencere açtığını öne sürerek elatmanın önlenmesi ve pencerenin kapatılmasını istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Davaya konu olayda davacılar, davalının kendi taşınmazı üzerine ruhsatsız yani imara aykırı olarak yaptığı pencerenin taşınmazlarına zarar verdiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve kal istemiştir.

Davalının kendi taşınmazına yaptığı pencerenin salt ruhsatsız olduğu, imara aykırı bulunduğu ileri sürülüp, TMK’nun 737. maddesi uyarınca kapatılarak eski hale getirme istenemez. Yapının imara aykırı olması yanında bir zararın doğması da şarttır. Salt imara aykırılık, idari mercileri ve idare mahkemelerini ilgilendiren bir husustur.

Diğer yandan davalının söz konusu pencereyi ışık, hava almak amacıyla değil de kendisine hiçbir faydası olmayan, doğrudan aile mahremiyetini gözetlemek için imara aykırı olarak açtığının belirlenmesi halinde davanın kabulüne karar verilebilir.

O halde mahkemece, davalının açtığı pencerenin davacılara zarar verip vermediği, vermiş ise somut zararın ne olduğu hususunda gerekli inceleme ve araştırmaların yapılması, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 22.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/15977
Karar No: 2010/6515
Karar Tarihi: 10.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/15977 E.  ,  2010/6515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının su abonesi olup, kullandığı su bedellerini ödemediğini, bu nedenle başlattığı icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatının ödetilmesini istemiştir.

Dvalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasında düzenlenen dava konusu aboneliğe ilişkin abone sözleşmesinde, ödemelerde gecikme olması halinde fatura bedeline 6183 sayılı yasada belirlenen gecikme zammı uygulanacağına dair bir hüküm bulunmamaktadır. Bu sözleşme nedeniyle 6183 sayılı yasada öngörülen gecikme cezası istenemez. Ancak çoğun içinde az vardır kuralı uyarınca bu aboneliğe ilişkin alacağının geç ödenmesi halinde yasal oranda gecikme faizi istenebilir. Mahkemece, bu sözleşme nedeniyle davalının yasal oranda faiz isteyeceği kabul edilerek, davacı alacağı belirlenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: 1. bent gereğince davalının sair temyiz itirazlarının reddine,2. Bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA,peşin alınan 154.40 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 10.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3496
Karar No: 2011/7492
Karar Tarihi: 15.12.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/3496 E.  ,  2011/7492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2010

Davacı vekili, iş sözleşmesinin işverence feshinin haklı ve geçerli bir nedene dayanmadığını, yoğun bir temponun söz konusu olduğunu, 06.04.2009 günü 22.00 sıralarında satış pazarlama müdürü  tarafından sabaha kadar çalışacağının söylendiğini, ertesi gün izinli olan davacının bunu kabul etmediğini, şirket yetkilisinin o zaman kontağı ve telefonu bırak git diyerek davacıyı kovduğunu, formene de kontak anahtarı ve telefonu alması talimatını verdiğini, bu şekilde işten haksız şekilde çıkarıldığını belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, işçinin 07.04.2009 tarihinde izinsiz olarak işyerini terk ettiğini, bir daha işe gelmediğini, durumun tutanak altına alındığını, telefonla işyerine çağırılarak savunma talep edildiğini, ancak işe gelmediği gibi geçerli mazeret de bildirmediğini, bunun üzerine 4857 sayılı Kanunun  25/II-g maddesi gereği haklı olarak sözleşmesinin feshedildiğini, davacının çalışma koşullarına uymayan, aracını izinsiz terk eden bir kişi olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği yönündeki davalı  savunmasının mahkemede vicdani kanaat oluşturacak şekilde kanıtlanmadığı, haklı fesih nedeni olarak gösterilen hususların geçerli neden olarak da kabul edilemeyeceği gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, mikser şoförü olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, 08.04.2009 ve devamı günlerde mazeretsiz işe gelmemesi nedeniyle m 25/ll-g gereği feshedilmiştir. İşçinin 08-09-10.04.2009 günleri mazeretsiz işe gelmediğine ilişkin tutanaklar davalı delilleri arasında sunulmuştur. İşverenin sunduğu bu tutanaklarda imzası bulunan kişiler, olayın aydınlatılması açısından mahkemece re’sen dinlenmelidir. Bu şekilde tutanak içeriklerinin doğru olup olmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde anlaşılmalı, diğer delillerle birlikte bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6581
Karar No: 2020/5365
Karar Tarihi: 11.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/6581 E.  ,  2020/5365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nnn 157/1, 62, 52/2, 5 maddeleri gereğince mahkumiyet (Ayrı ayrı)

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Evlenmek isteyen katılanın tanıklar... ve ... aracılığıyla kendisini... olarak tanıtan sanık ... ile tanıştığı, sanığın katılan evlenmeyi kabul ettiğini belirtip, önce borcu olduğu gerekçesiyle katılandan 2.000 TL para alarak oğlu olan sanık ...'in hesabına yatırdığı, daha sonra kuyumcudan 450 TL bedelinde yüzük aldırdığı ve yüzüğü ablasına göstermek istediğini söyleyip, katılan ile bir ara sokağa girdikten sonra katılanın yanından ayrılarak kaçtığının iddia edildiği somut olayda,

A) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:

Dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:

Dosya kapsamına göre sanık ...'nın, katılana yönelik herhangi bir eyleminin bulunmadığı, alınan beyanında atılı suçla irtibatının bulunmadığını, adına kayıtlı hesaba ait bankamatik kartının annesi Gülüzar'da olduğunu savunması, sanık ...'ın da bu beyanı doğrulaması karşısında, sanığın, diğer sanığın eylemine iştirak ettiğine dair

mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4650
Karar No: 2014/13505
Karar Tarihi: 01.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4650 E.  ,  2014/13505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı olarak kabülüyle bu suçtan ve diğer atılı suçtan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükmün 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19801
Karar No: 2016/2813
Karar Tarihi: 29.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/19801 E.  ,  2016/2813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6183 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören şikayetçinin CMK'nın 234. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak davadan haberdar edilip, aynı Kanunun 237. maddesi gereğince davaya katılma imkânı sağlanmadan yargılamaya devam edilip yazılı şekilde hükümler tesisi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, sair yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2533
Karar No: 2015/15561
Karar Tarihi: 30.09.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2533 E.  ,  2015/15561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/831-2014/166

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz karışık meyve bahçesi niteliğinde kabul edilmesine rağmen, hakim olan meyve ağaçlarının cinsi bilirkişi raporunda belirtilmemiştir.

Bu durumda; mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak dava konusu taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının cins ve adetlerinin ayrı ayrı belirtilmek suretiyle karışık meyve bahçesi veya kapama meyve bahçesi niteliği taşıyıp taşımadığının tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.