Esas No: 2015/10826
Karar No: 2017/5050
Karar Tarihi: 28.11.2017

**5. Ceza Dairesi         2015/10826 E.  ,  2017/5050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Gerekçeli ve kısa kararda hükmün adli para cezasının nevi ve miktarı itibariyle kesin olduğu belirtilmiş ise de; 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesine göre hapis cezasından çevrilen adli para cezasının temyizi kabil olduğu anlaşılmakla hükmün esastan incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ... ve ...’ın Edremit Devlet Hastanesinde pratisyen hekim, ...’in başhekim olarak görev yaptıkları, nöbet tutmadıkları halde sanık ...'nun döner sermayeden 1.986,86 TL, sanık ...'ın ise 2.496,24 TL ve ayrıca 98,40 TL geçici görev yolluğu aldıkları, diğer sanık ...'in de nöbet tutmadıklarını bildiği halde sanıklara döner sermayeden ödeme yapılmasına izin verdiği, bu suretle sanıkların icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia ve kabul edilmiş ise de; sanıklar ve tanıkların aşamalardaki beyanlarında hastanelerde nöbet hizmetinin karşılıklı rızaya dayalı biçimde, nöbetçi doktor yerine başka bir doktor tarafından yerine getirildiğinin bildirilmesi karşısında 08/02/2013 günlü bilirkişi raporunda nöbet değişimi olarak nitelendirilen tarihlerde sanıkların yerine nöbet tutan doktorların tespit edilerek tanık sıfatıyla beyanlarının alınması, nöbet değişimleri ve döner sermayeden alınan paya ilişkin rızalarının bulunup bulunmadığı hususlarının sorulması, Acil Müdahale Çağrı Formlarının ibrazının sağlanması halinde bilirkişi heyetinden ek rapor alınması, sanıkların suç kastıyla hareket edip etmedikleri, ayrıca bunun neticesinde objektif cezalandırma şartları olan "kamu zararı", "kişi mağduriyeti" ve "kişilere haksız menfaat sağlama" unsurlarının ne şekilde oluştuğunun karar yerinde gerekçeleriyle gösterilip tartışılmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle yazılı

-2-

şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

a) İddianamede sanık ... hakkında TCK'nın 257/2. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, ek savunma hakkı verilmeden anılan Yasanın 257/1. maddesinin tatbik edilmesi suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

b) Eylemlerini, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, farklı tarihlerde birden fazla gerçekleştiren sanıklar hakkında TCK'nın 43/1. maddesi uygulanmayarak eksik cezaya hükmolunması,

c) Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar, sanık ... müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.