Esas No: 2016/6789
Karar No: 2019/2612
Karar Tarihi: 07.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/6789 E.  ,  2019/2612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili ...'nin çocukları ile birlikte yolcu olarak ticari takside seyir halindeyken davalının maliki ve sürücüsü olduğu aracın, çok hızlı şekilde ticari taksiye sol yan orta kısmından çarptığını, kazada müvekkillerinin yaralandığını,...'nin ise hayati tehlikeyi atlatamayarak kazadan 3 gün sonra vefat ettiğini, müvekkili ...'nin, çarpmaya bağlı olarak vücudunun değişik yerlerinde ezilme şeklinde yaralandığını, kaza sonrası psikolojisinin de bozulduğunu, unutkanlıklar yaşamaya başladığını, müvekkili ... ve ...'nin kazada yaralandığını, müvekkili ...'nin fırıncı olduğunu, kazadan sonra ...’nin çocuklarının hastanede olması, cenaze defin işleri ve diğer nedenlerle bugüne kadar çalışmadığını, müvekkili ... ve ...’in uzun süre okula gidemediklerini, müvekkillerinin büyük acı yaşadığını, bu nedenlerle fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 3.000,00 TL maddi tazminatın ve 600.000,00 TL manevi tazminatın, olay gününden başlayacak

yasal faizi ile beraber, davalı ... şirketi teminatı ile sınırlı sorumlu olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı .... vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat talebi yönünden, davalı ... hakkında açılan davanın feragat nedeniyle reddine, davalı ... şirketi aleyhine açılan davanın kabulü ile davacı ... için 40.829,16 TL destekten yoksun kalma, 2.002,19 TL gelir kaybı nedeniyle tazminat olmak üzere toplam 42.831,35 TL maddi tazminatın, davacı ... için, 1.456,65 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 44.288,00 TL maddi tazminatın davalı ... şirketinden, poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olması kaydıyla dava tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte tahsiline, davacı ...'in açtığı davanın kanıtlanamadığından, reddine, manevi tazminat talebi yönünden, açılan davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırı 2.080,00 TL olup, davacı ... yönü ile hükmedilen maddi tazminat miktarı 1.456,65 TL olduğundan karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz istemlerinin davacı ... yönü ile mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp,değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı, cismani zarar nedeniyle maddi tazminat ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların, desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir. Yani, haksız bir eylem sonucu desteğini yitiren kimse, TBK'nun 53. maddesine dayanarak uğradığı zararın ödetilmesini isteyebilir.

Destekten yoksun kalma zararının hesabında, destekten yoksun kalanlara müteveffanın sağlığında sağlamış olduğu yardımın miktarı belirlenmelidir. Ölenin parasal veya bedensel destekliğinin derecesi ile bundan yoksun kalanların tazminat isteklerinin ölçüsü ya da hesaplama yöntemi konusunda, öğretide görüş birliği yoktur. Gerçek yardım miktarının yeterli delillerle ispat edilemediği durumlarda yargıç, takdir hakkını kullanarak yardım miktarını belirleyebilecektir. Bu belirlemede, destek ile destek olunan kimse arasındaki yakınlığın derecesi, aralarındaki manevi bağ, davacıların yaşları, dahil oldukları sosyal ve ekonomik çevre, yaşam standartları, cinsiyetleri gibi bakım ilişkisine ve miktarına etkili olabilecek unsurlar da göz önünde bulundurulacaktır. Hayatın olağan akışı içinde, destek sayılan kimsenin, baktığı kimselere gelirini belli paylara bölerek baktığı pek söylenemese de tazminat hesabında bir paylaştırma yapmak zorunlu hale gelmektedir.

Davacıların desteği olan ..., kaza tarihinde 14 yaşındadır. Trafik kazası sonucu çocuk ölmeseydi ana ve babaya bakması muhtemeldir. Uygulamada çocuğun 18 yaşına gelmesi ile birlikte gelir elde edeceği ve ana babasına destek olacağı varsayılmaktadır. Ancak ileriki yaşlarda çocuğun büyüyerek evleneceği ve en az iki çocuğunun olacağı, gelirinin bir kısmını ana ve babasına da ayıracağı varsayılır.

Somut olayda; davacı ...’nin kızı olan destek kaza tarihinde 14 yaşında olup, hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda desteğin kaza tarihinden itibaren davacıya destek olacağı kabul edilmiş ise de, destek en erken 18 yaşından itibaren anne ve babasına destek olabilecektir. Desteğin anne ve babasının olay tarihinden önce boşanmış oldukları, destek ...’in velayetinin babası davacı ...’ye verildiği, 18 yaşına kadar ilk 4 yıl kendi evinin hizmetlerindeki desteğinden babasının yararlanabileceği, aynı çatı altında yaşamayan annesinin yararlanamayacağı, 18 yaşından sonra aktif çalışmasından elde edebileceği kazançlardan annesinin de yararlanabileceği kabul edilerek, destek zararı hesaplanmıştır. Bu durumda mahkemece, Dairemizin yerleşik uygulamaları ile belirlenen ve yukarıda ifade olunan destek payları esas alınmak suretiyle, destek ...’in 18 yaşından itibaren gelir elde etmeye başlayacağının kabulü ile davacı baba ...’nin talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesi konusunda, rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınarak karar verilmesi gerekirken, destek hesabının kaza tarihinden itibaren belirlendiği rapordaki hesaplamanın kabulü doğru görülmemiştir.

4-Türk Medeni Kanunu'nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı yasanın 327. maddesinde ise “Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir.

Her baba ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi gerekmektedir. Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan aktüerya raporunda, desteğin 14 yaşında olduğu ve babasına destek olacağı kabul edilmiş, yetiştirme gideri tenzil edilmemiştir. Oysa, 14 yaşındaki desteğin 18 yaşında kazanç elde etmeye başlayacağı, davacı babanın yetiştirme gideri yapacağı kabul edilmelidir. O halde mahkemece yapılacak iş, yukarıda açıklanan yönlerin de gözetildiği ek rapor alarak sonucuna göre karar vermektir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz istemlerinin davacı ... yönü ile hükmedilen maddi tazminat miktarının hüküm tarihi itibariyle kesin olması nedeni ile REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz istemlerinin REDDİNE, (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ye geri verilmesine 07/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.