erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/9848
Karar No: 2021/7599
Karar Tarihi: 30.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9848 E.  ,  2021/7599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1)2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı; sanığın faturaları düzenlemediğine dair bir beyanının olmadığı, ... yerindeki adreslerde bulunamadığı, depo ve ardiyesi ve işçinin bulunmadığı, çok yüksek ciro ve matrahlı KDV beyannameleri verip ödenecek vergi çıkmadığı, vergi borçlarını ödemediği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2)2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunun Kanunda gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde düzenlenen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2007 ve 31.12.2008 suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 30.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/13573
Karar No: 2011/22279
Karar Tarihi: 13.09.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/13573 E.  ,  2011/22279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kasten yaralama, mala zarar verme

Hüküm : 1- TCK'nın 86/2, 86/3-e, 53/1-b, 50/1-f. maddeleri gereğince mahkumiyet, ceza müddeti kadar gönüllü olmak koşulu ile listeden seçilmek suretiyle kamuya yararlı temizlik işlerinde çalışma cezasına çevrilmesine

2- TCK'nın 151/1, 53/1-b, 50/1-f. maddeleri gereğince mahkumiyet, 1 yıl süre ile gönüllü olmak koşulu ile listeden seçilmek suretiyle kamuya yararlı temizlik işlerinde çalışma cezasına çevrilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında; suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/4671
Karar No: 2015/11684
Karar Tarihi: 09.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4671 E.  ,  2015/11684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/12/2014

NUMARASI : 2014/42-2014/307

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.12.2014 tarih ve 2014/42-2014/307 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin pileli türban adıyla 2011/4166/3 sayılı tasarım tescil belgesi ile TPE nezdinde adına tescil ettirdiğini, davalılardan C.. A..'ın diğer davalı nezdinde 2012/06513/1 sayılı pratik eşarp tasarımı isimli tasarımını tescil ettirmek için başvuruda bulunduğunu, müvekkilince başvuruya adına tescilli tasarım mesnet gösterilip itiraz edildiğini, TPE YİDK tarafından verilen 29.11.2013 tarih 2013-T-906 sayılı karar ile itirazın reddedildiğini, davalı C.. A.. tarafından tescil başvurusunda bulunan tasarıma konu ürünün müvekkilinin tasarımıyla birebir aynı olduğunu, yenilik ve ayırt edicilik vasıflarının bulunmadığını, ileri sürerek TPE YİDK tarafından verilen 29.11.2013 tarih 2013-T-906 sayılı kararın iptali ile davalı C.. A.. adına tescilli 2012/06513/1 sıra numaralı tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili; davacıya ait tescili tasarım ile başvuruya konu tasarım arasında bağlama stili arkadan bağlama şekli arka tarafta tesettürün içeri kıvrılması ön tarafta yer alan farklı kumaş kesimi itibariyle farklılıklar bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı C.. A.. vekili; müvekkiline ait tasarım ile davacıya ait tasarım arasında benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; alınan bilirkişi raporları uyarınca dava konusu tasarımın davacının 2011/4116/3 sayılı tescili ile korunmakta olan tasarımı karşısında yenilik ve ayırt edicilik vasfının bulunmadığı gerekçesiyle TPE YİDK tarafından verilen 29.11.2013 tarih 2013-T-906 sayılı kararın iptaline davalı adına tescilli 2012/06513/1 sayılı tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı davalı TPE'den peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9558
Karar No: 2014/3196
Karar Tarihi: 04.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/9558 E.  ,  2014/3196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 6. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2013/155-2013/449

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin satış pazarlama bölümünde tıbbi mümessili olarak çalıştığını, 31/01/2013 tarihinde iş akdinin sözlü olarak sona erdirildiğini, feshin geçersizliğine işe iadeye, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın yersiz olduğunu, davacının yetersizliği nedeniyle iş akdinin sona erdirildiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda davacının iş sözleşmesinin fesih gerekçesiyle mahkeme tarafından tartışılan fesih gerekçesinin birbirinden tamamen farklı olduğu, mahkemece dosya ile ilgisi olmayan işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan bir fesih varmış gibi gerekçe oluşturulduğu, buna göre kararın gerekçesiz olduğu, kararın denetlenmesinin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14472
Karar No: 2015/12779
Karar Tarihi: 17.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14472 E.  ,  2015/12779 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 07/08/2015

NUMARASI : 2014/1029-2015/619

İHBAR EDEN : Bakırköy 8. Aile Mahkemesi

VELİ : N.. Z..

KÜÇÜK : Z.. G..

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin davada Gaziantep 5. Aile, İstanbul 12. Aile ve Küçükçekmece 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, anne babanın boşanması sonucu velayeti annede bırakılan küçüğün mallarının korunmasına ilişkindir.

Gaziantep 5. Aile Mahkemesince, UYAP sisteminden yapılan araştırmaya göre velinin ikametgah adresinin “T.. Mah. F.. N.. Ç.. Cad. No:... İçkapı No:.. Avcılar/İSTANBUL” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 12. Aile Mahkemesince, “Avcılar/İSTANBUL” adresinin Küçükçekmece adli yargı çevresi içerisinde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesince ise, velinin MERNİS adresinin Saraybosna olduğu, MÖHUK hükümleri uyarınca Türkiye'de yerleşim yeri bulunmayan Türk vatandaşlarının kişisel ilişkilerine ilişkin davalarda İstanbul, İzmir ve Ankara mahkemelerinden birinin yetkili olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 21. maddesinde "Velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hallerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayılır." hükmüne yer verilmiştir. 5718 sayılı MÖHUK m. 41 uyarınca Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye'de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye'de sâkin değilse Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.

Başakşehir İlçe Emniyet Müdürlüğünün yazısı ekinde yer alan 10.08.2015 tarihli tutanaktan velinin halen Bosna Hersek ülkesinde ikamet ettiği, Türkiye'deki son ikamet adresinin MERNİS adresi olan “T.. Mah. F.. N.. Ç.. Cad. No:.. İçkapı No:.. Avcılar/İSTANBUL” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/12/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1317
Karar No: 2018/2967
Karar Tarihi: 03.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1317 E.  ,  2018/2967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında, "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan kamu davasında; Mahkeme'nin 29/05/2014 tarih ve 2013/425 Esas-2014/256 Karar sayılı kararı ile 15 ay hapis cezası verilip hükmün açıklamasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu karara katılan vekilinin yaptığı itiraz sonucu İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24/09/2014 tarih ve 2014/1249 D. İş sayılı kararı ile suç tarihinin mahkemece yanlış ve buna bağlı olarak da ceza miktarının eksik tespit edildiği, cezanın alt sınırının 3 yıldan az olamayacağı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağı gerekçesiyle itirazın kabulune karar verildiği; bu karar üzerine de mahkemece yeniden yargılama yapılarak temyize konu hükmün kurulduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarihli ve 2012/10-534 esas, 2013/15 sayılı kararı ile itiraz merciinin sadece şekli olarak değil, hem maddi olay, hem de hukuki yönden inceleme yapabileceği yönündeki kararı nazara alındığında, itiraz merciince işin esası hakkında da inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilebileceği cihetle; tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı Örgütlü ve Kaçakçılık Suçları Bürosunun 18/09/2013 tarih ve 2013/89762 soruşturma-2013/37952 Esas sayılı iddianamesiyle "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kamu davası açıldığı, “2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeksizin, iddianame kapsamı dışına çıkılarak sanık hakkında dava açılmayan "sahte fatura kullanmak" suçundan hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/13363
Karar No: 2010/9152
Karar Tarihi: 20.09.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13363 E.  ,  2010/9152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ...'e vesayeten ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 13/03/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılardan ... vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar davacı ile davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, 500,00 TL kazanç kaybı, 500,00 TL tedavi gideri ve 500,00 TL iş göremezlik zararı olmak üzere toplam 1.500,00 TL maddi tazminat istemiştir. Yargılama sırasında verdiği 03.04.2008 günlü dilekçe ile iş göremezlik zararına ilişkin isteminden vazgeçmiştir.

Yerel mahkemece, davacının toplam isteğinin 1.000,00 TL ile sınırlı olduğu gözetilerek bu tutarın kabulüne karar verilmesi gerekirken, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesinde yer alan yargıcın tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemeye aykırı olarak istek aşılıp davalıların fazla maddi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının maddi tazminat tutarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "…1.500…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…1.000,00…" sayı dizisinin yazılmasına; davacının tüm,

davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/09/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/25125
Karar No: 2014/1932
Karar Tarihi: 28.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25125 E.  ,  2014/1932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Özalp Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2012/373-2013/222

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaza ekilebilir ürün gelirine göre dava tarihindeki değerinin biçilmesi yöntem itibarıyla doğrudur. Ancak;

1) Çayırlık niteliğindeki taşınmaza net çayır otu gelirine göre bedel belirlenmesi ile yetinilmesi gerekirken, belirlenen bedele otlatma payı eklenerek fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmediği gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20356
Karar No: 2015/1678
Karar Tarihi: 09.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/20356 E.  ,  2015/1678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli Merkez ... Köyü 191 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kayısının kuru ve sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ile kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüklerinden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7563
Karar No: 2017/64
Karar Tarihi: 24.01.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/7563 E.  ,  2017/64 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın hırsızlık eylemi için girdiği evden müştekiye ait çantayı aldıktan sonra müştekinin uyanması üzerine evden çıktığı, müştekinin sanığın arkasından giderek sokakta sanığa yetişip geri almak için çantayı tutarak çektiği, sanığın geri vermemek için müştekiyi ittirdiği ve müştekinin yere düşerek yaralandığı eylemde, yağma eyleminin evin dışında sokakta gerçekleştiği ve TCK.nın 148. maddesine uyduğu gözetilmeden, şartları oluşmadığı halde TCK’nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi ile uygulama yapılarak fazla temel ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.