erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/1091
Karar No: 2010/12957
Karar Tarihi: 15.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/1091 E.  ,  2010/12957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/09/2008 gününde verilen dilekçe ile etkili eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin bir bölümünün kabulüne ilişkin 29/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dosya içeriğinden, davalının etkili eylemi nedeniyle yaralanan davacının 20 gün geçici iş göremez durumda kaldığına ilişkin rapor düzenlendiği; yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda ise; davacının döner sermaye geliri kaybının 1 ay üzerinden hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgu gözetilmeyerek, raporda belirtilen süreden fazla bir süre için hesaplanan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının tazminat tutarlarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "…974,76…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…649,84…" sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan "…187,64…" ve "…93,14…" biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla "…170,10…" ve "…75,60…" sayı dizilerinin yazılmasına; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8019
Karar No: 2012/9503
Karar Tarihi: 04.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/8019 E.  ,  2012/9503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Manavgat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.02.2012 gün ve 2010/28 Esas, 2012/59 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle çocuğa nitelikli cinsel istismar yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1991
Karar No: 2021/7381
Karar Tarihi: 24.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1991 E.  ,  2021/7381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

4721 sayılı TMK gereğince Tedavi Amaçlı Kişisel Koruma Kararı istemine ilişkin olarak açılan davada Çarşamba Sulh Hukuk ve Bakırköy 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkindir.

Çarşamba Sulh Hukuk Mahkemesince, hakkında tedavi amaçlı kişisel koruma kararı verilmesi talep edilen ...'nın yapılan kolluk araştırmasında ..../İstanbul adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bakırköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, her ne kadar vesayet altına alınması istenen kişinin yerleşim yeri olduğuna karine kabul edilen adresin .../İstanbul olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiş ise de, dosyaya sunulan beyan dilekçesi ve güncel mernis adresinin .../Samsun olarak değiştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, koruma talep edilen ...’nin annesi tarafından verilen 14.12.2020 havale tarihli dilekçe kapsamında ve uyaptan alınan nüfus kayıt örneğinde “... / Samsun“ adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Çarşamba Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/17301
Karar No: 2020/18346
Karar Tarihi: 26.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/17301 E.  ,  2020/18346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, suça sürüklenen çocuğun, silahla yaralama ve tehdit eylemlerini birlikte işlediği anlaşıldığından, tehdit suçundan uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına ilişkin tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü:

1-Yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

a)Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, tanıklar ...’nin soruşturma aşamasında tehdit eyleminden bahsetmemeleri karşısında, tanıklar ve mağdur duruşmada dinlemeden, yüklenen suçun sübutuna ilişkin hangi kanıtlara neden üstünlük tanındığı açıklanmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yüklenen suçtan mahkumiyet kararı verilmesi,

b)Kabule göre de; suça sürüklenen çocuğun savunmalarında, mağdurun yeğenine ve kendisine hakaret etmesine öfkelendiğini iddia etmesi karşısında, hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un, 26.12.2020 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Esas No: 2012/16400
Karar No: 2012/21587
Karar Tarihi: 15.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/16400 E.  ,  2012/21587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen iştirak nafakasının artırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde ortak çocuklar ..., ... ve ... için boşanma kararı ile birlikte hükmedilen 110’ar TL iştirak nafakalarının çocukların ihtiyaçlarının artması nedeni ile 300’er TL'ye yükseltilmesini talep etmiştir.Davalı vekili dilekçesinde davalının kredi borcu olduğunu, kira ödediğini, ücretinin kısıtlı olduğunu belirtmiştir.Mahkemece iştirak nafakasının artırılması için neden olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Taraflar arasındaki boşanma davası sonucunda, ortak çocukların velayetinin davacı babaya bırakıldığı ve annenin 110’ar TL iştirak nafakası ödemesine karar verildiği ve kararın 13.02.2008 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.Dava iştirak nafakasının artırılması talebine ilişkindir.TMK.328/1.maddesi gereğince ana ve babanın bakım borcu çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır. (TMK.182/2) Davacı babanın, memur olduğu, 1500 TL maaş aldığı, lojmanda kaldığı, aracının olduğu, davalı annenin memur olduğu, 870 TL maaş aldığı, döner sermaye gelirinin olduğu yapılan ekonomik sosyal durum araştırma yazıları sonucu belirlenmiş, çocukların 1999 ve 2001 doğumlu oldukları, küçük ...’in çölyak hastası olduğu, ihtiyaçlarının arttığı anlaşılmıştır.Mahkemece ortak çocukların ihtiyaçlarında meydana gelen artış ve tarafların ekonomik sosyal durumları dikkate alınarak iştirak nafakasının TMK 4.maddesi gereğince hak ve nesafete uygun bir miktarda artırılması gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2223
Karar No: 2019/277
Karar Tarihi: 21.01.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/2223 E.  ,  2019/277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalı Kuruma bildirilen tüm çalışmalarının fili olduğunun tespiti ile Kanuna ve usule aykırı 24.06.2014 tarih OT-60 sayılı raporun hakkındaki bölümünün iptaline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi üzerine davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine 21/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12262
Karar No: 2017/12135
Karar Tarihi: 21.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/12262 E.  ,  2017/12135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Soruşturma evraklarının tamamının ve kovuşturma evraklarının bir kısmının dosya arasında bulunmadığı anlaşıldığından; dava dosyası içindeki eksik soruşturma ve kovuşturma evraklarının tamamının aslının veya okunaklı onaylı suretinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulduktan sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9119
Karar No: 2012/9388
Karar Tarihi: 03.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9119 E.  ,  2012/9388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.12.2011 gün ve 2009/310 Esas, 2011/471 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1691
Karar No: 2021/10336
Karar Tarihi: 25.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/1691 E.  ,  2021/10336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamı bulunsa da suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıka olmadığı, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun da niteliği gereği giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zararın bulunmadığı, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6 fıkrasının (b) bendinde yer alan ölçütün değerlendirilmek suretiyle suça sürüklenen çocuğun tekrar suç işlemeyeceği yolunda kanaate ulaşılarak tayin edilen cezanın ertelendiği, erteleme müessesesinden daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının da anılan nedenlerle oluştuğu gözetilmeden, “...suç tarihinden önce hakkında kesinleşmiş HAGB hükmü bulunduğundan yeniden hakkında HAGB uygulanmasına yer olmadığına” şeklindeki dosya içeriğine uygun olmayan ve yetersiz gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/190
Karar No: 2009/512
Karar Tarihi: 02.02.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/190 E.  ,  2009/512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonunda düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak dava konusu taşınmazla karşılaştırılan taşınmaz 67,55 m2 yüzölçümlü bir dükkanın 16/24 pay satışına ilişkindir. Somut emsalin bulunduğu yer ve cinsi dikkate alındığında, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan ticari işletmeye yönelik olduğu sonucuna ulaşılır. Bilirkişi kurulunca emsal taşınmaz üzerindeki yapının, değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılmış ise de, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almadığı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür bir emsalin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu sebeple bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptığından söz edilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/33219
Karar No: 2013/24760
Karar Tarihi: 06.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33219 E.  ,  2013/24760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, sanık hakkında takdiri indirim uygulanmasının yerinde olmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

02.06.2009 günü gece saat 23:15 sıralarında, sanığın yönetimindeki otomobille yanında akarabaları tanıklar ... ve Doğancan Göbel ile birlikte ... istikametinden ... istikametine doğru, bölünmüş yolda sol şerit üzerinde seyir halinde iken, olayın meydana geldiği bölgede direksiyon hakimiyetini kaybederek bölünmüş yolda karşı yönden gelmekte olan ölen ... yönetimindeki otonun sol yan kısmına çarpması ve çarpmanın etkisiyle ölenlerin aracının yolun sağ tarafındaki 2 metre derinliğindeki su kanaletine düşerek ... sürücüsü ile aynı araçta bulunan bir yolcunun ölmeleri şeklinde meydana gelen olayda, dosya arasındaki tüm bilirkişi raporlarına göre tam kusurlu olan ve soruşturmanın başlangıcında aracı ...'in kullandığını, kendisinin arka koltukta uyuduğunu, kazanın oluş şeklini de görmediğini beyan eden ancak sonraki aşamalarda aracın sürücü koltuğunun direksiyonundaki patlayan hava yastığı üzerinde bulunan kan lekesinin kriminal incelemesi sonucu kendisine ait olduğunun anlaşılıp hakkında dava açılmasından sonra aracı kullananın kendisi olduğunu ikrar etmek durumunda kalan, katılanların zararını giderme girişimi bulunmayan ve ölen yakınlarıyla insani bir temas kurmadığı anlaşılan sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı, sanığın olay sonrası ve yargılama sürecindeki davranışları nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilerek asgari hadden daha fazla uzaklaşılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde ceza tayini ,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/11/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10026
Karar No: 2017/4358
Karar Tarihi: 22.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/10026 E.  ,  2017/4358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/04/2014 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava yersiz ödeme nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının biriminde çalıştığı dönemde kendisine özellikli birim katsayısı üzerinden sehven fazla döner sermaye ödendiğini, davalıya yapılan yersiz ödemenin iade edilmesi için tebligat yapıldığını, buna rağmen davalının ödeme yapmadığını belirterek alacak isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya incelendiğinde; davacı, davalının riskli birimlerde çalışmamış olmasına rağmen kendisine özellikli birim katsayısı üzerinden fazla ödeme yapıldığını belirterek alacak talep ettiği, 29/05/2013 tarihli yazısı ile çalışan görevlilerin riskli birim katsayıları üzerinden faydalandırılmasına yönelik düzenlemenin olmadığının ve kamu zararının oluştuğunun bildirildiği, bunun üzerine alınan bilirkişi raporunun benimsenerek davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davaya konu edilen tarihlerde davalının hangi birimde ve hangi sıfatla çalıştığı, yaptığı işin riskli birim sayılıp sayılmadığı hususlarının yeterince araştırılmadığı görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece yapılması gereken, öncelikle bu hususların davalının görev yaptığı hastaneden sorularak etraflıca araştırılması, bunun üzerine gerekirse konusunda uzman bilirkişi kurulundan denetimine elverişli rapor aldırılması suretiyle davalının yaptığı işin riskli iş olup olmadığının tespit edilmesidir.

Bu nedenle, mahkemece yukarıda belirtilen hususların etraflıca araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hazırlanan rapora itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.