erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/17452
Karar No: 2024/6546
Karar Tarihi: 05.07.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/17452 E.  ,  2024/6546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/847 E., 2023/91 K.

SUÇLAR : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; sebep belirtmeksizin hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yapılan incelemede; olay tarihinde askerlik hizmetini yapmakta olan sanığın ... Karakolu Er/Erbaş çay ocağındaki simit poğaça dolabını yanında getirdiği yedek anahtar ile açıp dolaptaki 150,00 TL tutarındaki parayı aldığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında bina içinde muhafaza altına alınmış eşyayı çalmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın ilk savunmalarında atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiş ise de; diğer aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

Sanık hakkında 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 131. maddesinin uygulanması ihtimaline binaen alınan ek savunması, sanığın aldığı paranın iade edildiğine dair tutanaklar, olay tespit tutanağı, dolabın yedek anahtarının bulunamadığına dair tutanak, usulüne uygun olarak yeminli beyanları tespit edilen tanıklar Gencay Uzun, ... ..., ... Dikici ve ... Korkmaz'ın beyanları dosyada mevcuttur.

Dosya kapsamına göre;

Ücret karşılığı satışı yapılan simit-poğaça dolabında bulunan ve çalındığı ileri sürülen paranın Devletin ve Hazinenin sermaye katkısı ve payı bulunmadığından askeri eşya niteliği taşımadığının kabulünün gerektiği ve bu haliyle sanığın eyleminin 1632 sayılı Kanun'un 131/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmaması karşısında, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde sanığın atılı suça konu eyleminin askeri eşyayı çalmak suçunu oluşturduğunun kabulü hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi gereği sanığın cezada KAZANILMIŞ HAKKININ SAKLI TUTULMASINA, 05.07.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/67
Karar No: 2017/4121
Karar Tarihi: 03.07.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/67 E.  ,  2017/4121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Sanıkların, Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesi 'nin 09.09.2015 tarih, 2015/98 esas, 2015/151 karar sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verildiği, bu hükmün, sanık ...,sanıklar müdafii ve C. Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 14.01.2016 tarihli, 2015/16205 esas ve 2016/108 karar sayılı kararı ile "adli arama kararı veya yazılı adli arama emri olmaksızın yapılan aramanın hukuka aykırı olduğu, arama sonucunda bulunan uyuşturucu maddenin ise hükme esas alınamayacağından sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiği" gerekçe gösterilerek bozulduğu, Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.05.2016 tarihli, 2016/33 esas ve 2016/74 karar sayılı kararı ile Dairemizin bozma kararına direnildiği, hükmün sanıklar müdafileri ve C. Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderildiği, 02/12/2016 tarihli 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçici 10. maddesi uyarınca, Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından 07/12/2016 tarih, 2016/629-1158 sayılı karar ile dosya Dairemize gönderildiğinden, direnme kararı üzerine verilen hükmün Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede:

KARAR:

1-Dairemizin 14.01.2016 tarihli, 2015/16205 esas ve 2016/108 karar sayılı kararında usul ve yasaya aykırılık olmadığı anlaşıldığından; Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.05.2016 tarihli, 2016/33 esas ve 2016/74 karar sayılı direnme kararının yerinde görülmediğine,

2-5271 sayılı CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası ile 5320 sayılı Kanunun Geçici 10. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, direnme kararının incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 03.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

M.Ç
Esas No: 2009/6922
Karar No: 2010/711
Karar Tarihi: 02.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/6922 E.  ,  2010/711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ....tarafından, davalı ... aleyhine 12/11/2004 ve 17/12/2007 gününde verilen dilekçeler ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/10/2008 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 02/02/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat Jülide Sucuoğlu geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı 17.12.2007 günlü ıslah dilekçesinde ıslah edilen tazminat tutarının faizi ile ödetilmesini istememiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesi gereğince yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Yerel mahkemece açıklanan yasal düzenlemeye aykırı olarak ve istek aşılarak ıslah dilekçesi ile istenen tazminata olay gününden itibaren faiz yürütülmüş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının tazminat belirlenmesine ilişkin ilk paragrafında yer alan “293.483,00 YTL maddi tazminatın 12.11.2004 tarihinden itibaren yasal faiziyle” biçimindeki sayı ve sözcüklerin silinerek yerine “Dava dilekçesi ile istenilen 27.800,00 YTL maddi tazminatın olay tarihi olan 02.01.2002 gününden itibaren işleyecek yasal faizi ile, ıslah dilekçesi ile istenen 265.683,00 YTL maddi tazminatın davalıdan alınıp davacıya verilmesine,” sayı ve sözcüklerinin yazılmasına; diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden davalı yararına takdir olunan 750.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7703
Karar No: 2012/17705
Karar Tarihi: 18.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7703 E.  ,  2012/17705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'e yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçu ile sanık ...'e yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, eylemlerin sahte fatura düzenlemek suçu olması nedeniyle en aleyhe kabulle 2003 yılı için 31.12.2003, 2004 yılı için 31.12.2004 suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/829
Karar No: 2013/14311
Karar Tarihi: 30.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/829 E.  ,  2013/14311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

... ve ...'ın ölen çocukları olan ... ...'ın, ölmeden önce kendisine ait olan ... plaka sayılı otonun satılması için gazeteye ilan verdiği, ...'nın ölümünden sonra, aracı almak isteyen müşteki...'ün, ... ve ... ile irtibata geçtiği, bu kişilerle 16.750 TL'ye anlaşan müştekinin, parayı elden ...'a teslim ettiği; fakat ... ve ...'nin hasta olmaları nedeniyle satışla ilgilenmek üzere sanığa vekaletname verdikleri, sanık ile müşteki arasında 26/09/2008 tarihinde harici satış satış sözleşmesi yapılmasına rağmen sanığın, aracın devrinin vermediği, geçen zaman içinde aracın vergi ve trafik cezaları bulunduğunu,

ayrıca aracın çalıntı olma ihtimali nedeniyle devir işlemlerinin biraz zor olduğunu belirterek müştekiyi bir süre oyaladığı, daha sonra, elindeki vekaletname ile aracı noterde ... isimli kişiye satarak teslim ettiği, bedelini bu kişiden aldığı halde, önce "otonun tamir ve bakımını yaptıracağım" dediği, daha sonra "otonun sahibi otoyu vermek istemiyor" şeklinde mazeret bildirip otoyu bu kişiye teslimden kaçındığı, böylece sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın, ... ile birlikte hareket ederek, müştekinin önceden parasını vererek haricen satın aldığı aracı, hile kullanmak suretiyle elinden aldığı, daha sonra noterde başkasına satışını yapmak suretiyle haksız menfaat temin ettiği dikkate alınarak, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22875
Karar No: 2016/143
Karar Tarihi: 18.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/22875 E.  ,  2016/143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Tarihi : 28.01.2015

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum ve O.. K.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 01.11.1984-01.09.2012 tarihleri arasında davalılara ait çiftlik işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davacının davalılar O.. K.., İ.. K.., A.K., E.. K.. murisi A. A.K.'ya ait işyerinde 01/11/1984-07/01/1996 tarihleri arasında; davalı O.. K..'ya ait işyerinde 08/01/1996-01/09/2012 tarihleri arasında hizmet akdiyle asgari ücretle sürekli ve aralıksız olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanun’un 86. maddesi ile 506 sayılı Kanunun 79. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dava dosyasına konu olayda; mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Bu halde, çalışmanın geçtiği çiftlik işyerinin niteliği, kapasitesi (kaç hayvana bakıldığı), davacının bekçilik yapıp yapmadığı araştırılmalı, böylelikle yapılan işin süresi, davacının sürekli çalışıp çalışmadığı belirlenmeli, davacının nüfus ve seçim kayıtları getirtilerek ne zamandan beri köyde ikamet ettiği araştırılmalı, 28.01.2013 tarihli denetmen raporunda davacı ve eşinin 01.01.2000 tarihinden itibaren çiftlikte çalıştıkları yönündeki beyanları karşısında kurum raporunun aksinin ispat edilip edilmediği değerlendirilerek, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan kurum ve O.. K.. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalı O.. K..'ya iadesine, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16933
Karar No: 2015/11382
Karar Tarihi: 23.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/16933 E.  ,  2015/11382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ödenmemiş prim alacağı, maaş alacağı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde mağaza müdürü olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, bir kısım prim alacağı ile aylık ücret, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının güveni kötüye kullanması, kendisi ve 3. kişilere menfaat sağlaması nedeni ile iş aktinin haklı olarak sona erdiğildiğini, tazminat ve alacak istemlerinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının fazla çalışma ücreti ile genel tatil ücretine yönelik talepleri red edilip diğer talepleri kabul edilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda, karar, gerekçe içermeyip, bu hali ile Anayasanın 141 inci maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesine aykırıdır. Salt bu aykırılık bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/13197
Karar No: 2019/2964
Karar Tarihi: 28.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/13197 E.  ,  2019/2964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 31/2, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, 05.02.2011 tarihinde katılana ait Play Cafe isimli iş yerinde çalışmaya başladığı, katılanın 08.02.2011 tarihinde elektrik faturasını yatırmak üzere verdiği 663 TL parayı yatırmadığı gibi iş yerine de gelmediği iddia edilen somut olayda, suça sürüklenen çocuğun, yaptığı hizmet kapsamında fatura yatırması görevinin olmaması nedeniyle eyleminin TCK'nin 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, bu suçun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 155/1, 66/1-e ve 66/2 maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 08/02/2011 ile inceleme tarihli arasında gerçekleştiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 28/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/25940
Karar No: 2013/1188
Karar Tarihi: 21.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/25940 E.  ,  2013/1188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK’nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Mahkemece, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirtilen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve  evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, mahkemece haczedilen meskenin kıymetinin tespiti için yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu bilirkişi inşaat mühendisi ..... tarafından sunulan 29.05.2012 tarihli raporda; Mimarlık ve Mühendislik Hizmetleri Şartnamesinin 3.2 maddesi gereğince mimarlık ve mühendislik hizmet bedellerinin hesabında kullanılacak 2012 yılı Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkındaki Tebliğe göre, 2. sınıf A grubu yapı niteliğinde olan taşınmazda m² birim fiyatının 305 TL olarak tespit edildiği, ancak  yapılan hesaplamada m² birim fiyatının 225 TL olarak alındığı görülmektedir Mahkemece bu husustaki yanlışlığın düzeltilmesi konusunda yukarıda belirtilen yöntem ve ilkelere uygun biçimde ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2507
Karar No: 2019/3087
Karar Tarihi: 26.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/2507 E.  ,  2019/3087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nin 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, “ 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun ise yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 26.02.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli zamanaşımı nedeniyle CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.