erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/5000
Karar No: 2019/6379
Karar Tarihi: 20.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/5000 E.  ,  2019/6379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Anadolu (Kapatılan) 72. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanık hakkında; 15.05.2013 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik kararına ilişkin olarak 23.05.2014 tarihi itibari ile tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazında uyulması gereken kuralların hükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanıldığı, sanığın vaka sorumlusu ile 2. görüşmeye katılmadığı vaka sorumlusu ile olan görüşmesine katılmayarak denetim planına uymaması üzerine, 21/11/2013 tarihli uyarı yazısının elden sanığa tebliğ edildiği, uyarıdan sonra sanığın tedavi ve denetimli serbestlik kararına ilişkin yükümlülüklerine düzenli olarak devam ettiği esnada 25.03.2014 tarihindeki vaka sorumlusu ile olan görüşmesine katılmadığı, sanığın bu sırada uzun yol şöförü olduğu için için vaka sorumlusu ile olan görülmesine katılamadığını beyan ettiği, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmü karşısında belgelendirilebilir ve geçerli bir mazereti bulunan sanığın denetimli serbestlik kapsamında belirlenen yükümlülüğünü ikinci kez ihlal ettiğinden söz edilemeyeceği, dolayısıyla sanığın yüklenen yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinin kabul edilemeyeceği gözetilmeden hakkında mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 20.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/37580
Karar No: 2015/22543
Karar Tarihi: 17.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37580 E.  ,  2015/22543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı Üniversite’de muvazaalı olarak çalıştırıldığından baştan itibaren davalının işçisi sayılmasına rağmen ödenmeyen ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece her ne kadar davacı daha önce muvazaalı çalıştırılsa da 31/12/2013 tarihi sonrası alındığı işlerde çalıştırıldığından yeni hizmet sözleşmelerinde muvazaa bulunmadığından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının muvazaalı olarak 31/12/2013 tarihine kadar çalıştırıldığı tarafların ve Mahkemenin kabulündedir. Kaldı ki davacının daha önce ilave tediye alacağının kabulüne dair karar Dairemiz 2013/26325 E. sayılı kararı ile de onanmıştır. Davalı Üniversite ile taşeron şirketler arasında muvazaalı iş ilişkisi bulunduğu kabul edildiğinden davacı 4857 sayılı İş Kanunu 2.maddesi 7.fıkrası gereği baştan itibaren asıl işverenin işçisi sayılmalıdır. Davacı baştan itibaren asıl işveren işçisi sayıldığından muvazaalı iş ilişkisini takip eden dönem ihalelerinde alındığı yardımcı hizmet işlerinde veya kanunla cevaz verilen hastanenin asıl işlerinde çalıştırılsa bile asıl işveren kendi işçisini alt işverene devrettiğinden muvazaalı ilişkinin varlığı ve davacının yine asıl işveren işçisi olduğu kabul edilecektir.

Mahkemece yerinde olmayan gerekçe ile 31/12/2013 tarihi sonrası alındığı işlerde çalıştırıldığından bu tarihten sonraki ilave tediye alacağı talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18542
Karar No: 2020/5696
Karar Tarihi: 01.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/18542 E.  ,  2020/5696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1-7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ..., ..., ..., ..., ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür.Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

2-Yargılama sırasında öldüğü anlaşılan davalı Nazmiye Gül’ün mirasçılık belgesi getirtilerek tebliğ edilmeyen mirasçısı bulunduğu takdirde bu kişilere gerekçeli kararın tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 01.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/817
Karar No: 2014/2295
Karar Tarihi: 28.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/817 E.  ,  2014/2295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/64713

MAHKEMESİ : Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2010

NUMARASI : 2010/437 (E) ve 2010/659 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hırsızlık suçu tamamlandıktan sonra, ihbar üzerine yakalanan sanığın çaldığı malzemeyi bıraktığı yerden getirip kendiliğinden polise teslim etmek ve pişmanlığını dile getirmek suretiyle, henüz başvurusu bulunmayan müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yasal koşulları oluşmadığından bahisle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun, kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

3- Sabıkasız olan sanığın çaldığı tel çitlerin iade edilmesi nedeniyle mağdurun maddi olarak zararının bulunmadığı ve kovuşturma aşamasında doğruladığı soruşturma aşamasındaki beyanında pişmanlığını dile getirdiği gözetilmeden, yeniden suç işlemeyeceği yönündeki olumsuz kanaate nasıl ulaşıldığının gerekçesi açıklanmadan ve eylemden pişmanlık duymadığından bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4- 5237 sayılı TCK'nın 54/3 maddesinde, suçta kullanılan aracın müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olacağı anlaşıldığında müsaderesine hükmedilmeyebileceğinin belirtilmiş olması karşısında; suç tarihindeki değeri 90 TL olarak belirlenen toplam 45 metreden ibaret 3 rulo halindeki tel çitin taşınmasında kullanılan otomobilin 5237 sayılı TCK'nın 54/3. maddesi gözetilerek müsadere edilip edilmeyeceğinin denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde tartışılması gerekirken yazılı şekilde TCK’nın 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık A.. E..’nun temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17751
Karar No: 2015/3231
Karar Tarihi: 02.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/17751 E.  ,  2015/3231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça konu, arka tekerleğinden yine bisiklete ait teker demirine kilitlenmek suretiyle park edilen bisikletin çalınması eyleminin TCK'nın 141/1 maddesi kapsamında kalması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2-Suça konu bisikletin ....ilçesi ... Mahallesi ... Sokak No... sayılı ikametgahın önünde bulunan kaldırımdan çalınması eyleminden sonra İlçe Emniyet Müdürlüğüne yapılan .. ilçesi ... Mahallesi ... Sokak üzerinde bisikletin sürüklenerek götürüldüğü yönünde ihbar gelmesi üzerine İlçe Emniyet Müdürlüğü görevlilerince suça konu bisikletin alınması nedeniyle götürülen mesafe, kesintisiz bir takip olmaksızın suça sürüklenen çocuğun yakalanması ve böylece suçun tamamlanması karşısında, teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde eksik ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 02.03.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/9903
Karar No: 2024/2766
Karar Tarihi: 21.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/9903 E.  ,  2024/2766 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/404 E., 2021/156 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, 12.12.2012 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II.Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz istemine gelince;

Dosya kapsamında bulunan Siirt Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 2012/716 sayılı 14.12.2012 tarihli raporu dayanak gösterilerek; işlediği fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olduğu gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun'un 32/2. maddesi uyarınca cezalarından indirim yapılan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafiinin, mazeret dilekçesi sunduğu duruşmada yargılamaya devam edilerek müdafii hazır bulunmaksızın hüküm kurulması sonucunda aynı Kanun’un 188/1. maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/28763
Karar No: 2014/19285
Karar Tarihi: 19.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/28763 E.  ,  2014/19285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Olay günü alkol alıp kollarını keserek kendi kendisini yaralayan sanığın, arkadaşları tarafından getirildiği Nevşehir Dr. Şevki Atasagun Devlet Hastanesi acil servisinde tedavisi yapıldığı sırada serviste bulunan dolabın camına yumruk vurarak kırdığının anlaşıldığı olayda, eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasında kendisini kaybedip dolaba vurduğuna dair savunması ile bu savunmayı doğrulayan tanık beyanları karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/28586
Karar No: 2015/747
Karar Tarihi: 19.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/28586 E.  ,  2015/747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Yaralama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/05/2010-11/09/2013 tarihli tebliğnameleri ve 09/09/2013 tarihli kenar yazısı ile dosya Dairemize gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, olay günü gece 22.30 sıralarında yanlarında açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen bir arkadaşları daha olduğu halde cadde üzerindeki park halindeki araçların kapılarını hırsızlık maksadıyla kurcaladıkları esnada devriye görevini ifa etmekte olan polis memurları yakınanlar ... ve ... tarafından fark edilmeleri üzerine kaçmaya başladıkları, sanık ...'ın kovalamaca sonucu yakalandığı, diğer sanık ... ile kimlik bilgileri tespit edilemeyen şahsın ise kaçmayı başardıkları, sanık ...'ın yakalandığında, kaçmak amacıyla görevli polis memurlarına direndiği ve aralarında boğuşma yaşandığı, yakınan ... boğuşma esnasında yere düşerek elinde kırık oluşacak şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında; sübutu halinde sanık ...'ın eyleminin suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK’nın 495/2. maddesine uyan dolaylı yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve .... savunmanı ile sanık ...'ın temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/37670
Karar No: 2015/22552
Karar Tarihi: 17.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37670 E.  ,  2015/22552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı Üniversite’de muvazaalı olarak çalıştırıldığından baştan itibaren davalının işçisi sayılmasına rağmen ödenmeyen ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece her ne kadar davacı daha önce muvazaalı çalıştırılsa da 2011 tarihi sonrası alındığı işlerde çalıştırıldığından yeni hizmet sözleşmelerinde muvazaa bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının muvazaalı olarak 2011 tarihine kadar çalıştırıldığı tarafların ve Mahkemenin kabulündedir. Kaldı ki davacının daha önce ilave tediye alacağının kabulüne dair karar Dairemiz 2013/23507 E. sayılı kararı ile de onanmıştır. Davalı Üniversite ile taşeron şirketler arasında muvazaalı iş ilişkisi bulunduğu kabul edildiğinden davacı 4857 sayılı İş Kanunu 2.maddesi 7.fıkrası gereği baştan itibaren asıl işverenin işçisi sayılmalıdır. Davacı baştan itibaren asıl işveren işçisi sayıldığından muvazaalı iş ilişkisini takip eden dönem ihalelerinde alındığı yardımcı hizmet işlerinde veya kanunla cevaz verilen hastanenin asıl işlerinde çalıştırılsa bile asıl işveren kendi işçisini alt işverene devrettiğinden muvazaalı ilişkinin varlığı ve davacının yine asıl işveren işçisi olduğu kabul edilecektir.

Mahkemece yerinde olmayan gerekçe ile 2011 tarihi sonrası alındığı işlerde çalıştırıldığından bu tarihten sonraki ilave tediye alacağı talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/8850
Karar No: 2022/10356
Karar Tarihi: 22.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/8850 E.  ,  2022/10356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ...... haklarında mağdure...'ye yönelik); fuhuş (sanıklar... haklarında müşteki ...'ya yönelik); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanıklar ... haklarında mağdure...'ye yönelik)

HÜKÜM : Sanıklar...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve fuhuş suçlarından, sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ve sanıklar......'in çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi ve sanık ... müdafisince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanık ... müdafisinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin ONANAMASINA, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.