erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/15854
Karar No: 2011/2670
Karar Tarihi: 03.03.2011

**10. Hukuk Dairesi         2009/15854 E.  ,  2011/2670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının 02.02.1987 tarihindeki bir günlük hizmetinin tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçici 7. maddesi uyarınca 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dava dosyasına konu olayda, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Bu bağlamda; sigortalının kayıtlarda görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu yeterince araştırılmalı; varsa işçilik alacaklarına ilişkin dava dosyası getirtilmeli; talebe konu dönemde davalı Kurum tarafından yoklama memurları veya müfettişleri tarafından yapılmış varsa tahkikat raporları, tespit tutanakları gibi kayıt ve belgeler celbedilmeli, kolluk marifetiyle komşu işyeri sahip ve çalışanları tespit edilerek aralarından re'sen seçilenlerin tanıklıklarına başvurularak, elde edilecek veya ibraz edilecek tüm kanıtlar hep birlikte değerlendirilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Davacıya ait 2/2/1987 tarihli işe giriş bildirgesinin 24/3/1987 tarihinde Kurum'a intikal ettiği anlaşılmakta olup, Mahkemece tanık beyanlarına değer verilerek davanın reddine karar verilmiştir. Anılan yazılı belge karşısında, tanıkların soyut ifadelerine değer verilemez. Bu durum karşısında; gerek taraflarca ibraz edilecek kayıt ve belgeler ve gerekse re’sen usulünce yapılacak araştırma ile delil ve belgeler araştırılmalı, toplanacak deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9315
Karar No: 2012/10595
Karar Tarihi: 20.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/9315 E.  ,  2012/10595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.12.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2- Dava konusu taşınmazın paydaşlarından olan “ ... ... oğlu ...” 2525 sayılı Soyadı Kanununun yürürlüğe girdiği 21.06.1934 tarihinden önce 27.04.1934 tarihinde soyadı almadan ölmüştür. Nüfus kayıtlarında yer almayan soyadının tapu kaydına yazılması mümkün değil ise de İdari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından davanın kanıtlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Davaya konu olayda, tapu kayıtlarında intikal yaptırılabilmesi için mahkemece “dava konusu taşınmazın tapu kaydında 318/2400 payın maliki olarak görünen ... ile ... ... ve ... oğlu 01.07.1894 doğumlu ...’in aynı kişi olduğunun tespitine” şeklinde bir tespit hükmü kurulması gerekirken nüfus kaydında yer almayan soyadının tapu kaydına yazılmasına karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. Birinci bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. Bentte yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 20.09.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/2751
Karar No: 2015/5404
Karar Tarihi: 30.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/2751 E.  ,  2015/5404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/01/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 06/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından eski hale getirme istemli olarak talep edilmekle, dilekçe ekinde sunulan sağlık kurulu raporları dikkate alınarak HMK'nın 95 vd. maddeleri uyarınca eski hale getirme ve temyiz isteminin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eyleme dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150. ve 320/4. maddeleri gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda dava dosyası bir defa 24/03/2011 tarihinde işlemden kaldırılmıştır. 21/04/2011 tarihinde yenileme dilekçesi verilmesi üzerine yargılamaya devam olunmuş ve ilk yenilemeden sonra 06/03/2014 tarihindeki duruşmada davacı vekilinin mazeretinin kabul edilmemesi üzerine davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 150 maddesinin 6. fıkrası "İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde dava açılmamış sayılır." hükmünü içermektedir. HMK' nın 320/4. madesinde ise; basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilen dosyanın yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılması halinde açılmamış sayılmasına karar verileceği hükme bağlanmıştır. Davanın ilk defa işlemden kaldırılmasına karar verildiği tarih 24/03/2011 olup; bu tarihte HMK' nın 320/4. maddesi yürürlüğe girmediğinden anılan kuralın uygulanması mümkün olmayıp Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 25/02/2015 tarih ve 2013/3-1324 e, 2015/877 k. sayılı kararı da bu yöndedir. Mahkemece açıklanan olgular gözetilmeden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/31767
Karar No: 2020/7994
Karar Tarihi: 08.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/31767 E.  ,  2020/7994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ..., ... ve ... serbest muhasebeci olarak faaliyet gösterdikleri, suç tarihinde diğer sanıklar ..., ... ve ...'ın birlikte hareket ederek herhangi bir faaliyeti bulunmayan .... San. Tic. Ltd. Şti.nin Maltepe İlçesinde bildirilen adreste faal şirket olarak göstermek suretiyle SGK'dan aldıkları şifreleri kullanarak şirkette çalışmayan kişileri çalışıyormuş gibi gösterdikleri ve posta ve e-bildirge yoluya hizmet bildirimlerini yaptıkları ve bu kişiler adına herhangi bir prim ödemesi yapmadan müşteki kurumdan sağlık yardımı almalarını sağlamak ve kurumu zarara uğratmak suretiyle özel evrakta sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia edilen olayda; sanıkların savunmaları, tanık anlatımları, SGK teftiş raporu, davaya konu .... İnşaat, Ltd. Şti isimli şirkete ait ticaret sicil kayıtları, vergi kayıtları, davaya konu işçi bildirimleri, SGK'dan gelen yazı cevapları, iş mahkemesi dosya içeriği ve tüm dosya kapsamına göre; Kadıköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/184 esas ve 2010/330 karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ...'nün sahte şirket kurma suçundan beraat ettikleri, İstanbul Anadolu 8. İş Mahkemesi'nin 2012/619-2013/568 E-K sayılı kararı ile, SGK'nın taahhuk ettirdiği kamu zararına yönelik olarak sanık ... tarafından açılan menfi tespit davasında iddia olunan eylemlerden doğan kamu zararından borcunun olmadığının tespitine karar verildiği, 2006-2007 yıllarında davaya konu şirkette bildirimleri yapılan kişilerden ....'un söz konusu iş yerinde çalıştığını ifade ettiği, diğer bildirimleri verilen ...., .... isimli kişilere ulaşılamadığı ve ....'nun öldüğünün anlaşıldığı, iddianamede ismi geçen ..., ..., ... ve ... isimli sanıklara somut bir fiil isnat edilmediği yönündeki mahkemenin gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiş olup sanıkların suç işleme kastıyla hareket ettiklerinin sabit olmaması nedeniyle mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin atılı suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olduğu nedenine dayanan temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 08/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10154
Karar No: 2016/9735
Karar Tarihi: 31.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10154 E.  ,  2016/9735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 3. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “... Mah. ... Cad. No:162C .../...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin ceza infaz kurumuna ait olduğu, hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “... Mahallesi, ... Sokak, No:28, Daire:5 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... tarafından alınan hükümlü beyanına göre, hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Mahallesi, ... Sokak, No:28, Daire:5 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5778
Karar No: 2020/8879
Karar Tarihi: 10.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2017/5778 E.  ,  2020/8879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA 6. Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1- Uyuşturucu madde ticareti yapma

2-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet (Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan)

...,...

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/03/2012 tarihli 2011/785 esas ve 2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma" suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tebdiri uygulanmasına" ilişkin kararların, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14/04/2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

B) Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

03/08/2011 tarihli olay tutanağı içeriği ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların içinde bulunduğu aracın yaklaşık 70 metre uzağında otların arasında siyah poşet içerisinde ele geçirilen kullanım sınırları içindeki uyuşturucu maddeleri kullanmak için bulundurduklarına ./..

ilişkin savunmalarının aksine, satacaklarına veya başkasına vereceklerine ilişkin kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı, sabit olan fiillerinin “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçunu oluşturduğu ve bu suçtan da aynı iddianame ile dava açılarak tedavi ve denetimli serbestlik kararı verildiği gözetilmeden, sanıklar hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA,10/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/14789
Karar No: 2012/1235
Karar Tarihi: 06.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/14789 E.  ,  2012/1235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan taze fasülye, pazı, biber ve kara lahananın dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2010 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/13385
Karar No: 2010/5892
Karar Tarihi: 10.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/13385 E.  ,  2010/5892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Hırsızlık yapmak için geceleyin yakınanın konutuna giren sanığın eyleminin, hırsızlık suçunun yanı sıra 5237 sayılı TCK’nın 116/1-4.maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi; 5237 sayılı TCK’nın 145/1.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak,yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bir adet cep telefonu ve ayrıca para çalan sanık için bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezasından indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 145/1.maddesi uygulanırken madde numarasının “140” olarak yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 10.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1625
Karar No: 2012/7838
Karar Tarihi: 12.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/1625 E.  ,  2012/7838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 109 ada 93 parsel sayılı 884.858,89 m² yüzölçümündeki taşınmaz kadim kullanıma dayanılarak mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... tapu kaydına, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 109 ada 93 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı tarafın 20.09.2011 günlü oturumda verilen keşif masrafının yatırılmasına dair ara kararının gereği kesin süreye uymadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine ve usül hükümlerine uygun düşmemiştir.

Kadastro davalarında keşif giderleri yatırılmadığından bahisle kesin süre sonuçlarının uygulanabilmesi için öncelikle uyuşmazlığın çözümünde taşınmaz başında keşif yapılmasının zorunlu olması, dava dosyasının keşfe hazır hale getirilmesi, ispat yükü kendi üzerinde olan tarafa keşif giderlerini mahkeme veznesine depo etmesi için makul ve yeterli uzunlukta kesin süre verilmesi, verilen kesin süre içinde kabul edilebilir yasal bir mazeret olmaksızın keşif giderlerinin mahkeme veznesine yatırılmamış olması gerekir.

Somut olayda, kanıtlama yükümlülüğünün davacı taraf üzerinde olduğu, dosyada keşif yapılmasının zorunlu bulunduğu kuşkusuzdur. Mahkemece davacı tarafa keşif giderlerini yatırması için kesin önel verilmiş, mahkememin kabulünde de olduğu üzere davacı taraf mahkemece belirtilen eksik keşif masrafını verilen kesin önel içerisinde yatırmıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece davacı tarafa dayandığı tapu ve vergi kayıtlarını bildirmesi için usulüne uygun şekilde süre verilmesi, davacı tarafın tapu ve vergi kayıtlarını bildirdiği taktirde dayandığı tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğü ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü'nden ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte varsa revizyon gördüğü parselleri de gösterecek biçimde haritası ile vergi kaydının Özel İdare Müdürlüğünden getirtildikten sonra yeni bir keşif günü belirlenmesi, mahallinde keşif yapılması, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacı ...'a iadesine, 12.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/9134
Karar No: 2011/10822
Karar Tarihi: 20.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/9134 E.  ,  2011/10822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (kendisine asaleten çocukları ... ve ...'e velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 13/05/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, trafik kazası nedeniyle ölümden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davalı sürücünün kusuru ile meydana gelen kazada desteklerinin yaşamını yitirdiğini ileri sürerek uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemişlerdir.

Davalılar, kusur ve sorumlulukları olmadığını, istemin reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesinin 07.11.2005 günlü raporuna göre; kişinin ölümü kendisinde mevcut beyin damar hastalığının olayın efor ve stresi ile aktive olmasından gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği, olaydan sonra rahatsızlanıp iyileşemeden öldüğü gözetildiğinde olay ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğunun bildirildiği görülmüştür.

Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince yargıç, tazminatın biçimini ve tutarını belirlerken, kusur yanında durumun özelliklerini de göz önünde tutmak zorundadır. Bu özel durumlara; zarar görenin bölüşük kusuru, zarar tutarının önceden saptanamaması, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, hak ve adalet düşüncesi, olayın oluş biçimi, zarar görenin zararın artmaması için aldığı önlemler, zarar görende var olan bedensel bir rahatsızlığın zarara etkisi gibi olguların girdiği kabul edilmektedir.

Yerel mahkemece, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesinin raporu uyarınca, davacılar desteğinin yaşamını yitirmesinde kendinde var olan bedensel rahatsızlığının etkisi nedeni ile ve yukarıda açıklanan özel durumlar gözetilerek, saptanan tazminat tutarlarından Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince, uygun bir miktar indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılar ... ve ... yararına BOZULMASINA, (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalıların diğer itirazlarının reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/10/2011/ gününde oybirliğiyle karar verildi.