erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/23168
Karar No: 2022/221
Karar Tarihi: 12.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/23168 E.  ,  2022/221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın zamanaşımından reddine dair verilen hükmün davacı vekilince temyizi talep edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davalıya "kapsamlı işyeri sigorta poliçesi" ile sigortalı olan davacıya ait kuyumculukla iştigal eden işyerinin .../... 19.05.2011 tarihinde meydana gelen depremde zarar gördüğünü, gerekli belgeler temin edilerek zararın giderilmesinin davalıya 25.01.2012 tarihinde ihtar edildiğini ancak davalının ödeme yapmadığını belirterek poliçe kapsamındaki 145.000,00 TL ek teminat, 85.410,00 TL deprem hasar bedeli, 21.750,00 TL komşuluk mali sorumluluk ve 21.750,00 TL kiracı mali sorumluluk bedeli olmak üzere 273.910,00 TL'nin ihtar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre; TTK'nın 1299/1. maddesinde zamanaşımının 2 yıl olduğu, rizikonun 19.05.2011 tarihinde gerçekleştiği, zamanaşımının rizikonun öğrenildiği tarihten itibaren beş gün sonra yani 25.05.2011 tarihinde işlemeye başladığı, zamanaşımının 25.05.2013 tarihinde dolduğu, davanın 16.09.2014 tarihinde açıldığı gerekçesiyle davanın zamanaşımından reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan Yargıtay 17.Hukuk Dairesi'nin 23/10/2019 gün ve 2017/446 E.-2019/9844 K. sayılı ilamında "davacı vekilinin mazeretinin kabul ya da red edildiğine dair bir karar verilmediği gibi yargılamanın geldiği aşama göz önüne alınarak HMK 184 ve 186. maddeleri de gözetilmeden davacı tarafın yokluğunda yargılamaya devam edilmesine karar verilerek, esas hakkında hüküm kurulmasının doğru olmadığı" gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz taleplerinin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 12/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1266
Karar No: 2014/12210
Karar Tarihi: 02.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1266 E.  ,  2014/12210 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dilekçesi davalıya doğrudan mernis adresinde Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Dava, davalının yokluğunda görülmüş ve karar verilmiştir. Karar ve temyiz dilekçesi aynı usulle tebliğ edilmiştir. Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan mernis adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar. Bu bakımdan kararın ve temyiz dilekçesinin tebliği tebligat zarfında mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davalının adresine tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde Tebligat Kanununun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre tebligatın çıkarılması, bu şekilde karar ve temyiz dilekçesinin tebliği sağlandıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 02.06.2014 (Pzt.)

...
Esas No: 2017/1578
Karar No: 2021/242
Karar Tarihi: 25.01.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/1578 E.  ,  2021/242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 25.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/8570
Karar No: 2012/11484
Karar Tarihi: 14.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/8570 E.  ,  2012/11484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :199-240

Dava, hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yctinilmcyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dava dosyasına konu olayda; davacının, 01.01.2007 ile 07.06,2009 tarihleri arasında davalıya ait binanın bodrum katının daireye dönüştürülmesine ilişkin inşaat işyerlerinde kesintisiz olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istediği görülmüştür.

Mahkemece; davacı ile davalı işveren aralarındaki ilişkinin hizmet aktinin, özellikle, zaman ve bağımlılık unsurları yönünden süreklilik bulunmadığı ve niteliğinin istisna akdi olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. İstisna akdinin, hizmet akdinden farklılık gösteren yönlerinden birisi de, genellikle, istisna akdinde, hizmet akdine göre, daha kısa sürede, öngörülen sonuca ulaşma imkanının bulunmasıdır. Taraflar arasındaki sözleşmede ise, işe başlayış ve bitiriliş tarihleri arasında iki yıldan fazla bir süre bulunması, davacının diğer sigortalı çalışmalarının "başka hususi bina işyerlerinde inşaatçılık " olması ve benzerlik göstermesi karşısında, mahkemenin yeterince araştırma yapmadığı ve davalı tanık beyanlarına dayalı olarak karar verildiği sonucuna varılmıştır.

Özellikle, davacı ile, davalı arasındaki hukuki ilişkide "bağımlılık " unsurunun bulunup bulunmadığının yeterince irdelenmesi önem arzetmcktedir. Davacının kendine ait bir işyeri bulunup bulunmadığı, kalfalık veya ustalık belgesi bulunup bulunmadığı, mesleği nedeniyle bir odaya üye olup olmadığı, davacının göstereceği çalışma olgusunu bilebilecek başka tanıklar da dinlenmek ve ayrıntılı beyanları alınmak suretiyle, varsa, işçilik alacaklarına ilişkin dava dosyası incelenerek, toplanan tüm kanıtlar yeniden değerlendirilerek, elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozul malıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6157
Karar No: 2019/11108
Karar Tarihi: 09.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/6157 E.  ,  2019/11108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Terkin (Kıyı Kanunu Gereğince Açılan)

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 02/07/2019 tarihli ve 2019/3442 Esas, 2019/6781 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi gereğince 1086 Sayılı HUMK'un 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 370,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına ve 92,50 TL peşin harcın red harcına mahsubuna, 09/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/12854
Karar No: 2018/10555
Karar Tarihi: 03.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/12854 E.  ,  2018/10555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğinden ve UYAP sisteminden, 15.06.2015 tarih ve 3583 sıra nolu davacı vekilinin isminin yer aldığı sayman mutemedi alındısı ile 435,87 TL temyiz karar harcının (nispi) ve 136,00 TL temyiz yoluna başvurma harcının yatırıldığı görülmekle birlikte temyiz harçlarının yatırıldığı esnada sunulan bir temyiz dilekçesine rastlanılamamıştır.

Diğer yandan, davalı tarafın ise 15.06.2015 havale tarihli temyiz dilekçesi bulunmakla birlikte dosya içeriğinden ve UYAP sisteminden temyiz harçlarının yatırılmadığı görülmektedir.

Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Davacı tarafça 15.06.2015 tarihinde temyiz harçlarının yatırılması esnasında verilen temyiz dilekçesi varsa eklendikten,

2-Davalı tarafça temyiz harçları yatırılmış ise buna ilişkin makbuzların eklenmesi; yatırılmadı ise temyiz yoluna ilişkin harçlarını usulünce yatırması için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 434. maddesi uyarınca gerekli işlemler yerine getirildikten,

3-Şayet temyiz harçlarının tahsili esnasında hatalı bir işlem yapılmış ise gerekli düzeltmeler yapılarak usulüne uygun makbuzlar eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/15228
Karar No: 2024/678
Karar Tarihi: 16.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/15228 E.  ,  2024/678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I L A M A N I N

Y E N İ L E N M E S İ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/465 E., 2022/709 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

KARAR : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelemesinde;

Yokluğunda verilen ve usûlüne uygun olarak 20.09.2022 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 18.10.2022 günü temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2. Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Adli Tıp Bilirkişi Kurulunun 21.02.2022 tarihli raporunda, sanığın 20.10.2009 tarihinde işlediği iddia olunan geceleyin kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık, mala zarar verme, geceleyin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçları ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede olmamakla birlikte azaltacak nitelikte bir akıl hastası olduğunun tespit edilmesi üzerine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32/2. maddesi uyarınca cezalarından indirim yapılan sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafi atandığı, ancak 5271 sayılı Kanun'un 150/2 ve 188/1. madde-fıkralarında yer alan yasal zorunluluk nedeniyle müdafiin hazır bulunduğu oturumda karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, müdafiin mazeret dilekçesi kabul edilerek duruşma ertelenmeden veya başka bir müdafi de görevlendirilmeden yargılamaya devam edilip yazılı şekilde karar verilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/27068
Karar No: 2014/15410
Karar Tarihi: 15.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/27068 E.  ,  2014/15410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/141049

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2012

NUMARASI : 2006/183 (E) ve 2012/69 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın bıçakla yaşamı tehlikeye sokan kasten yaralama eylemine uyan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son ve yüzde sabit ize neden olan kasten yaralama eylemine uyan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri uyarınca hapis cezasının 5 yıldan az olamayacağı cihetle CMK'nin 196/2. maddesi gereğince sanığın istinabe suretiyle sorguya çekilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin diğer yönleri incelenmeksizin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca  talebe aykırı olarak BOZULMASINA, 15/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9314
Karar No: 2019/6720
Karar Tarihi: 16.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/9314 E.  ,  2019/6720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ..., ..., ..., ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, adlarına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 16.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/1534
Karar No: 2015/7077
Karar Tarihi: 07.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/1534 E.  ,  2015/7077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8705
Karar No: 2017/352
Karar Tarihi: 16.01.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/8705 E.  ,  2017/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme, imar kirliliği ve kıyı kanununa aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyizin kapsamına göre inceleme hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükme özgülenmiştir.

Sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan bozmadan önceki mahkumiyet kararının verildiği 27.09.2007 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e ve CMK.nun 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.